Behandeling van het wetsvoorstel Aanpassing van de Vreemdelingenwet 2000 aan richtlijn nr. 2004/82/EG van de Raad van 29 april 2004 betreffende de verplichting voor vervoerders om passagiersgegevens door te geven (PbEU L 261) (30897)
Staten-Generaal — Handelingen 
Datum: 2014-07-05 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Handeling 2006-2007, pag. 1068-1073

 
 
 

Handeling

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Vergadernummer
Datum vergadering

19-07-2007

Eerste Kamer der Staten-Generaal

2006-2007

nr. 35, pagina 1068-1073

02-07-2007

 

 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties over kamerdossier

Kamerdossier 30897Toon publicaties die dit dossier behandelen

 
 
 Publicaties in vergadering

Behandeling van het wetsvoorstel Aanpassing van de Vreemdelingenwet 2000 aan richtlijn nr. 2004/82/EG van de Raad van 29 april 2004 betreffende de verplichting voor vervoerders om passagiersgegevens door te geven (PbEU L 261) (30897)Pagina 1068-1073
Presentie en opening (maandag 2 juli 2007)Pagina 1059-1059
Behandeling van de brief van de minister van Justitie van 11 mei 2007 met betrekking tot het overzicht van openstaande toezeggingen (30800 VI, D)Pagina 1073-1074
Behandeling van: - het wetsvoorstel Regels inzake de verwerking van politiegegevens (Wet politiegegevens) (30327); - de brief van de minister van Justitie van 25 januari 2007 inzake controle op de toepassing van de bijzondere opsporingsbevoegdheden (30164,30327, G)Pagina 1059-1068

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 41 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
Aan de orde is de behandeling van: het wetsvoorstel Aanpassing
van de Vreemdelingenwet 2000 aan richtlijn nr. 2004/82/EG van de Raad van
29 april 2004 betreffende de verplichting voor vervoerders om passagiersgegevens
door te geven (PbEU L 261) (30897).De beraadslaging wordt geopend.Mevrouw Broekers-Knol (VVD):Voorzitter. Het voorliggende wetsvoorstel is van een verbluffende eenvoud.
Als ik de bepalingen die gaan over vernummering van artikelleden weglaat –
dat geldt ook voor artikel 108 van de Vreemdelingenwet 2000 – bevat
het wetsvoorstel slechts één bepaling, namelijk het opnemen
van een derde lid in artikel 4 van de Vreemdelingenwet 2000. Het voorgestelde
artikellid luidt: "De vervoerder, bedoeld in het eerste lid, kan ten
behoeve van de grensbewaking en het tegengaan van illegale immigratie worden
verplicht passagiersgegevens te verzamelen en te verstrekken aan de ambtenaren
belast met de grensbewaking."Het heeft vrij lang geduurd voordat deze eenvoudige bepaling als wetsvoorstel
de Tweede Kamer bereikte. De richtlijn is vastgesteld op 29 april 2004,
de implementatiedatum was uiterlijk 5 september 2006 en het wetsvoorstel,
die ene simpele bepaling, werd met koninklijke boodschap op 20 november
2006 naar de Tweede Kamer gestuurd, bijna drie maanden na het verstrijken
van de uiterste implementatiedatum.Het deed mij enigszins denken aan de bekende, aan Winston Churchill toegeschreven
uitspraak toen hij het verzoek kreeg stante pede een speech te houden: "Hoe
veel spreektijd heb ik? Als het een half uur is, kan ik meteen spreken, als
ik tien minuten heb, moet ik me voorbereiden." Dat moet ook haast hebben
gegolden voor het wetsvoorstel: hoe beknopter de tekst, des te langer de voorbereidingstijd,
lijkt het. Het schijnt overigens dat de uitspraak oorspronkelijk van Woodrow
Wilson afkomstig is.Voorzitter. In het voorlopig verslag heeft de VVD-fractie om een nadere
toelichting gevraagd voor deze trage, te trage procedure. De minister voert
daarvoor verschillende redenen aan. Goed beschouwd betreffen alle door de
minister genoemde redenen de uitvoering. Kon er rekening gehouden worden met
technologische innovatie en biometrie? Hoe moest de nieuwe bevoegdheid worden
ingepast in de werkprocessen van de grensbewakingsautoriteiten? Hoe kon de
nieuwe bevoegdheid worden ingepast in de werkprocessen van de betrokken luchtvervoerders?
Diende er niet op Europees niveau een uniforme wijze van verstrekking aan
de grensbewakingsautoriteiten gewaarborgd te worden, iets waar de luchtvervoerders
terecht op aandrongen? Het zijn bepaald geen onbelangrijke vragen, maar nu
de minister gekozen heeft, zoals hij opmerkt in de memorie van antwoord, voor
regeling van de hoofdelementen in de wet en de uitwerking ervan in lagere
regelgeving – in dit verband is het Vreemdelingenbesluit heel belangrijk –
had het wetsvoorstel met veel grotere spoed ingediend kunnen worden. Vervolgens
had de datum van invoering van de wet afgestemd kunnen worden op het realiseren
van de uitwerking ervan in de lagere regelgeving. Dat zou een efficiënte
procedure geweest zijn, waarbij niet het zwaard van Damocles van een boete
van 4 mln. boven ons hoofd zou hebben gehangen wegens te late implementatie.
Waarom is die weg niet gekozen? Wat waren de belemmeringen? Los daarvan, ook
gedurende het voorbereidingstraject van de richtlijn, had al gewerkt kunnen
worden aan het wetsvoorstel en de eventuele uitvoeringsproblematiek ervan.
Gezien de late implementatie is dat kennelijk niet gebeurd. Kan de minister
daarop een toelichting geven?Dit brengt mij meteen wel op het volgende, voorzitter. Op 15 mei
jongstleden hebben wij in deze Kamer gesproken over versnelde implementatie
van EU-regelgeving. Uitkomst van dat debat was dat de Eerste Kamer noch ermee
akkoord kan gaan dat bij lagere regelgeving wordt afgeweken van de wet in
formele zin noch dat lagere regelgeving de wet in formele zin terzijde stelt.
Een en ander is vastgelegd in de motie-Jurgens. Dat kan en mag vervolgens
echter niet betekenen dat er een nieuwe wetgevingstechniek opgeld gaat doen,
waarbij de wet in formele zin in dusdanig algemene termen wordt geformuleerd
dat de lagere regelgeving vervolgens alle kanten op kan en dat er voor de
lagere regelgeving bijna een carte blanche geldt.Naar het oordeel van de VVD-fractie gaat het voorliggende wetsvoorstel
sterk in die richting. Om enig idee te hebben van de reikwijdte van de voorgestelde
wetsbepaling is het absoluut noodzakelijk om kennis te nemen van de twee nieuwe
artikelen van het Vreemdelingenbesluit en de toelichting erop. Het Vreemdelingenbesluit
kan vervolgens vrij eenvoudig gewijzigd worden met als gevolg dat ook artikel
4, lid 3, van de Vreemdelingenwet 2000 inhoudelijk van kleur verandert. Is
de minister van plan om in het geval van implementatiewetgeving meer deze
richting op te gaan of is het voorliggende wetsvoorstel een uitzondering,
omdat ook de Wet bescherming persoonsgegevens van toepassing is, waardoor
voldoende rechtsbescherming verzekerd is?Voorzitter. De VVD-fractie heeft in het voorlopig verslag een aantal vragen
aan de minister gesteld. Helaas zijn die vragen uiterst mager beantwoord.
Dat betreft allereerst onze vraag over het gebruik van de passagiersgegevens
door de vervoerder met een beroep op doeleinden van commerciële dienstverlening.
De vervoerder is verplicht de passagiersgegevens binnen 24 uur na aankomst
in Nederland te vernietigen, tenzij hij de gegevens gebruikt voor commerciële
doeleinden (artikel 2.2a, lid 5, van het Vreemdelingenbesluit). Uiteraard
is op het gebruik van de gegevens de Wet bescherming persoonsgegevens van
toepassing. Maar wat is nog de betekenis van het verplicht vernietigen binnen
24 uur na aankomst in Nederland, als de gegevens inclusief de paspoortgegevens
(artikel 2, 2a, lid 3, sub a, van het Vreemdelingenbesluit) nog voor een ander
doel gebruikt kunnen worden? Wordt in de verplichte informatie aan de passagiers
over de doeleinden van de gegevensverwerking, namelijk primair grensbewaking
en tegengaan van illegale immigratie, ook vermeld dat de vervoerder de gegevens
kan gebruiken voor commerciële doeleinden? Of is daarvoor weer aparte
informatie nodig? Of komt de mogelijkheid van gebruik voor commerciële
doeleinden standaard in de verplichte informatie? Zo ja, wat is dan nog de
betekenis van de verplichte vernietiging door de vervoerder binnen 24 uur
na aankomst in Nederland?De tweede vraag van mijn fractie luidde of alle passagiersgegevens langer
dan 24 uur bewaard worden in geval een geweigerde vreemdeling terug vervoerd
moet worden naar een plaats buiten Nederland of slechts de gegevens van de
persoon die het betreft. De memorie van antwoord geeft op die vraag geen helder
antwoord. Er wordt gesproken over "de" passagiersgegevens, wat een
indicatie geeft dat alle gegevens bewaard blijven, maar er wordt ook gesproken
over het bewaren van gegevens van passagiers aan wie de toegang is geweigerd.
Dat wekt weer de indruk dat het alleen om de gegevens van de desbetreffende
passagier gaat. Kan de minister alsnog duidelijkheid verschaffen?Tot slot, voorzitter: in de memorie van toelichting staat dat Actal heeft
besloten geen advies uit te brengen. Toch voorzien wij een toename van de
administratieve lasten voor zowel de vervoerders als de overheid. Wat de vervoerders
betreft zullen onder andere paspoortgegevens geregistreerd moeten worden,
iets wat tot nu toe niet gebeurde. Dat kan elektronisch bij paspoorten met
een "machine readible zone", maar lang niet alle reizigers beschikken
over zo'n paspoort. Dan zullen de gegevens met de hand moeten worden ingevoerd.
Hoe gaat de controle verlopen bij internetcheck-in? Hoe worden de gegevens
verwerkt en opgeslagen door de autoriteiten belast met grensbewaking? Kortom,
is er enig zicht op de administratieve lasten die dit wetsvoorstel ongetwijfeld
met zich brengt?De richtlijn heeft tot doel het verbeteren van de grenscontroles en de
bestrijding van illegale immigratie. De VVD-fractie onderschrijft het belang
van deze doelstelling die slechts gerealiseerd kan worden door nauwe Europese
samenwerking met inachtneming van de eigen bevoegdheden van de lidstaten.
Wij wachten met belangstelling de beantwoording van onze vragen door de minister
af.De heer Franken (CDA):Mevrouw de voorzitter. De minister heeft aangegeven de vertraging bij
de implementatie van de richtlijn betreffende de verplichting voor luchtvervoerders
om passagiersgegevens door te geven, te betreuren. Ik zal namens mijn fractie
daar dan ook maar niet meer op terugkomen, want wij hebben ons ongenoegen
duidelijk kenbaar gemaakt in het voorlopig verslag. Het is natuurlijk eigenlijk
toch wel heel slecht – laat ik het daarbij houden – dat er geen
adviezen worden gevraagd van wettelijk voorgeschreven adviescommissies bij
een aangelegenheid als deze, alleen omdat men de implementatietermijn in het
voortraject totaal heeft laten verlopen. Maar, voorzitter, ik maak nog een zure opmerking. Het is jammer dat er
in dit dossier van alles blijft mislopen. Daar heeft men ook vaak wel een
bepaalde aanduiding voor: als er eenmaal iets mis is met een bepaald dossier
blijft het doorgaan. Aan de Eerste Kamer heeft het overigens niet gelegen.
Veertien dagen na ontvangst van het wetsvoorstel heeft de vergadering over
het voorlopig verslag plaatsgevonden. De memorie van antwoord heb ik twee
dagen geleden, zaterdag dus, over de post ontvangen.Vandaag vindt de plenaire behandeling plaats en die blijkt ook nodig te
zijn. Immers, namens mijn fractie zijn in het voorlopig verslag in ieder geval
vier vragen gesteld, waarvan twee niet dan wel onduidelijk zijn beantwoord
en de overige tamelijk mager – ik citeer nu maar mevrouw Broekers –
aan de orde zijn gesteld. Wat de onduidelijkheid betreft kan het natuurlijk
aan mij liggen, maar dan hebben wij in elk geval deze vergadering nodig om
duidelijkheid te scheppen.Ik heb er gisteravond over gedacht om het voorlopig verslag gewoon naast
mij te nemen en de minister te vragen het voor zich te nemen, opdat wij de
vragen stap voor stap zouden kunnen doornemen. Ik ben nu eenmaal onderwijzer
van mijn vak, maar dat kan ik natuurlijk niet altijd voortzetten. Deze Kamer
zal dat waarschijnlijk niet accepteren; dus ik heb mij van die methode maar
gedistantieerd. Daarom houd ik mij aan een korte tekst.Op onze eerste vraag over de vertraging bij de implementatieprocedure
gaat de minister slechts zijdelings in bij een antwoord aan de VVD. Wij vroegen
niet, zoals uit de memorie van antwoord blijkt, naar een verklaring van de
vertraging die in eerdere stukken al aan langdurig overleg tussen onderdelen
van de overheid en ook wel met vervoerders werd geweten, maar wat de reële
knelpunten voor deze vormen van overleg zijn geweest. Wij moeten toch naar
de toekomst kijken. Iets kan wel een keertje fout lopen, maar dat moet dan
niet meer gebeuren. Welke maatregelen heeft de minister getroffen om een dergelijke
vertraging in de toekomst te voorkomen en een zorgvuldige procedure te garanderen?
Graag ontvangt mijn fractie op deze vraag alsnog een antwoord.Onze tweede vraag betrof het toepassingsbereik van de implementatiewet.
Bij lezing van artikel 2 van de richtlijn blijkt dat deze betrekking heeft
op "het beroepsmatige vervoer van personen door de lucht". Naar
de mening van mijn fractie betekent het feit dat de implementatiewet spreekt
van het vervoer van personen in het algemeen, dat er een Nederlandse kop op
de richtlijn wordt gezet. De motivering die daarvoor in de memorie van antwoord
wordt gegeven, luidt dat "uit overweging 8 van de richtlijn lijkt te
volgen dat ook andere vervoerders kunnen worden verplicht passagiersgegevens
te verzamelen en te verstrekken".Het komt ons als zeer vreemd voor dat een overigens betwistbare interpretatie
van een overweging aanleiding kan zijn om aan een strikt geformuleerde bepaling
van de wetstekst voorbij te gaan. Dit laat overigens onverlet dat artikel
4 lid I van de Vreemdelingenwet aan een ruimere groep vervoerders verplichtingen
oplegt die uit andere maatregelen bestaan dan het verstrekken van passagiersgegevens.Wij wachten met belangstelling het antwoord van de minister af.Mevrouw Westerveld (PvdA):Mevrouw de voorzitter. De woordvoerders van CDA en VVD hebben mij enigszins
het gras voor de voeten weggemaaid bij een kwestie waarover ik de minister
vandaag nog wilde bevragen. Ik wil daaraan een dimensie toevoegen en citeer
daartoe uit de Handelingen van de Eerste Kamer van 17 oktober 2006. Het
ging toen over een wetsvoorstel waarover wij later nog te spreken komen, namelijk
het wetsvoorstel Wijziging van de wet luchtvaart ter implementatie van richtlijn
2342 EG.Wat zei de minister van Verkeer en Waterstaat op dat dossier? De implementatietermijn
was in juli 2005 overschreden. "Deze richtlijn heeft veel tijd genomen
vanwege de buitengewoon zorgvuldige en gedegen voorbereiding. Het ministerie
heeft extra adviezen ingewonnen die de Kamer ook bij de stukken heeft kunnen
vinden."Dit antwoord deed mij sterk denken aan het antwoord van deze minister
op de waaromvraag van de VVD-fractie. Ik heb mij enigszins gestoord aan het
antwoord van de minister. Vandaar dat ik het nogmaals wil benadrukken en ik
sluit mij daarbij aan bij de zuurgraad van het CDA.Als antwoord op het verzoek om een verklaring waarom de termijn is overschreden,
zegt de minister dat de richtlijn noodzaakt tot het vinden van juridische,
beleidsmatige en uitvoeringstechnische antwoorden op complexe vragen. Vervolgens
worden enige voorbeelden gegeven van die complexiteit.Bedoelt de minister met dit antwoord dat de EU-lidstaten zich stelselmatig
termijnen stellen die zij niet kunnen halen? Bedoelde de vorige minister dat
ook? Is dat wat de minister feitelijk zegt? Had men, oordelend met de wijsheid
van nu, voor een ruimere implementatietermijn moeten kiezen? Had Nederland
daarop misschien moeten aandringen? En was ons land nu de enige lidstaat die
met het dreigen van boetes tot spoed gemaand moest worden, of bevond Nederland
zich in dit opzicht in goed, want ruim, gezelschap? Het antwoord op deze vraag
doet misschien wat licht schijnen op deze materie.De reden om deze vragen toch te stellen, is dat een te krappe omzettingsperiode
twee potentieel schadelijke gevolgen in zich bergt. De ene is de al genoemde
boven de markt hangende boete die de minister de beide Kamers heeft voorgehouden
als argument om toch vooral grote voortvarendheid in acht te nemen. Het tweede
is het effect dat het tegemoetkomen aan zo'n verzoek kan hebben. Een grote
voortvarendheid kan ten koste gaan van de kwaliteit van de parlementaire controle.
Daarmee zeg ik niet dat dit wetsvoorstel ten gronde niet deugt of dat een
ruimere termijn of een extra schriftelijke vragenronde hier of aan de overkant
onontbeerlijk geweest zou zijn. Nee, het gaat ons om de risico's van het volgen
van deze werkmethode. De regering zou het parlement niet met dit soort pistool-op-de-borsttermijnen
moeten willen confronteren. Dáár gaat het ons om. Wij begrijpen
uit de eerdere spijtbetuiging van de minister dat hij dit ook wel met ons
deelt.Die overweging is voor mijn fractie aanleiding om niet meteen op de spijtbetuiging
van de minister te reageren met "soit, zand erover", maar om hem
deze termijnvraag nog eens in wat andere bewoordingen te stellen, in de hoop
dat wij daarop morgen een klip en klaar antwoord krijgen. Die vraag luidt
aldus: Was in de visie van de minister de termijnoverschrijding te voorzien
op het moment dat deze omzettingstermijn in EU-verband is afgesproken, of
had een tijdige omzetting wel tot de mogelijkheden behoord, als ons land voortvarender
op dit dossier geacteerd had? Als dat inderdaad het geval is, in welke periode
is die onnodige vertraging opgetreden en hoe kwam dat nou? Wat verwacht de
minister van de maatregelen die hij noemt in de brief over de stand van zaken
bij de implementatie van EG-richtlijnen en kaderbesluiten in het eerste kwartaal
2007?In de memorie van antwoord zegt de minister dat hij met die maatregelen –
en met het serieus nemen van die maatregelen – herhaling in nieuwe gevallen
beoogt te voorkomen. Hij spreekt van beogen. Verwácht de minister ook
dat dit effect daadwerkelijk zal optreden, en zo ja, waarop is die verwachting
gebaseerd? Mijn fractie ziet het antwoord met belangstelling tegemoet.Mevrouw Strik (GroenLinks):Mevrouw de voorzitter. Ik wil de regering danken voor de snelle beantwoording
van de vragen die de Eerste Kamer heeft ingebracht. De antwoorden geven duidelijkheid,
maar nemen niet de twijfels weg die GroenLinks heeft bij het implementatievoorstel.
Laat ik vooropstellen dat mijn fractie de richtlijn waaraan Nederland zich
heeft verbonden als een gegeven accepteert, hoewel zij het wel vreemd vindt
dat de regering haar eerdere fundamentele bezwaren tegen de richtlijn –
niet proportioneel en niet effectief – zonder motivatie heeft ingeruild
voor steun.De richtlijn verplicht lidstaten maatregelen te nemen voor het geval ze
gegevens willen vorderen van vervoerders. Bij die maatregelen kan de regering
nog tal van keuzes maken, zij het binnen de grenzen die de richtlijn oplegt.
En juist over die grenzen lijkt mijn fractie met de regering van mening te
verschillen. Dat heeft betrekking op de uitbreiding van doeleinden waarvoor
de gegevens gebruikt mogen worden, het langer dan 24 uur bewaren, het eventuele
doorgeven aan derden en de eventuele noodzaak van parlementaire controle op
criteria.Er is al veel gezegd over de late implementatie, maar ik wil er twee opmerkingen
aan toevoegen. De redenen die de regering aanvoert voor het laat ingediende
implementatievoorstel, overtuigen niet. Het feit dat onderhandelingen gaande
waren over de wijze van verstrekking zou een tijdig wetgevingstraject niet
in de weg hoeven staan aan, juist omdat de minister zo nadrukkelijk aangeeft
dat alleen de mogelijkheid van verplichting en de handhaving in de wet behoren
te staan en de wijze van uitvoering in lagere regelgeving thuishoort. Ook
nu is nog niet heel duidelijk hoe een en ander wordt uitgevoerd. En het argument
van Europees overleg zou moeten betekenen dat ook in andere lidstaten de implementatie
is vertraagd. Ik sluit mij aan bij de vraag van mevrouw Westerveld. Is dat
het geval?Juist omdat mij de uitleg van de vertraging niet bevredigt, hoor ik graag
van de minister op welke wijze hij denkt te voorkomen dat ons een dergelijke
vertraging nog vaker te wachten staat. Een zorgvuldige invoering en advisering
komen in de knel, en daarbij is geen enkele partij gebaat.Het is overigens wrang dat het implementatieproces lijkt op het totstandkomingsproces
van de richtlijn: onder grote tijdsdruk en op de allerlaatst
mogelijke dag is de richtlijn aangenomen, met alle compromissen en voor verschillende
uitleg vatbare formuleringen van dien. Ik wijs bijvoorbeeld op de formulering
van artikel 6 lid 1 laatste paragraaf van de richtlijn. Deze paragraaf stelt
dat, overeenkomstig de nationale wetgeving en de privacyrichtlijn de opgevraagde
passagiersgegevens ook voor wetshandhavingsdoeleinden mogen worden gebruikt.
Er staat niet, zoals de minister in verschillende stukken stelt, dat de gegevens
voor ándere wetshandhavingsdoeleinden gebruikt mogen worden. Ik lees
in deze paragraaf alleen de mogelijkheid van gebruik voor handhaving en niet
een uitbreiding van doeleinden. Als de minister mijn uitleg volgt, past considerans
12 ook goed in deze context, want deze laat gebruik van gegevens toe in handhavingsprocedures
inzake binnenkomst en immigratie, inclusief daarop betrekking hebbende openbareordebepalingen.
Tegelijkertijd verbiedt de considerans echter uitdrukkelijk het gebruik van
de gegevens voor andere doeleinden. Het doel van de richtlijn is een doeltreffende
bestrijding van illegale immigratie en betere grenscontroles. Vanwege dit
expliciete verbod zou je zeggen dat artikel 6, laatste paragraaf, alleen op
immigratiewetgeving ziet, anders is de richtlijn innerlijk tegenstrijdig.
Als de minister artikel 6 wel ruimer uitlegt, geeft de hele strekking van
deze richtlijn, de privacyrichtlijn en artikel 8 EVRM toch aan dat deze aanwending
voor een ander doel heel restrictief zal moeten worden toegepast. Wij sluiten
ons wat dit betreft dan ook graag aan bij het commentaar van het College Bescherming
Persoonsgegevens hierop. Het zou bij wet moeten worden geregeld, de passagier
zou altijd op de hoogte moeten worden gebracht van het doel waarvoor de gegevens
ook gebruikt zouden mogen worden en het gebruik moet ook echt noodzakelijk
zijn. Graag hoor ik van de minister of hij het hiermee eens is.Een onbegrensde uitbreiding naar strafrechtelijk gebruik van de gegevens
valt duidelijk buiten de reikwijdte van de richtlijn. Ik kan de minister volgen
waar het gaat om het raadplegen van het SIS. Dat is namelijk nodig om te weten
of toegang geweigerd zou moeten worden. De minister stelt in de memorie van
antwoord terecht dat een opsporingstraject niet meer behoort tot de verwante
doelen van artikel 9 Wet bescherming persoonsgegevens. Daarmee zou een andere
wettelijke grondslag nodig zijn. Omdat de strafrechtelijke samenwerking niet
meer onder de reikwijdte van de privacyrichtlijn valt, wordt hier de jurisprudentie
van artikel 8 EVRM het belangrijke toetsingskader. Graag hoor ik van de minister
waarvoor en in welke gevallen hij de gegevens wil gaan gebruiken, buiten de
immigratiedoeleinden, en of hij dit bij wet of lagere regelgeving wil vastleggen.
Welke waarborgen gelden er dan?De minister geeft in de memorie van antwoord uitleg over de gegevens die
hij langer dan 24 uur wil bewaren. Als ik het goed interpreteer, zijn dat
gegevens van alle passagiers, behalve van degenen die binnen 24 uur kunnen
worden teruggestuurd. Ook van de passagiers die wel toegang is verleend, wil
de minister de gegevens langer bewaren, omdat de mogelijkheid bestaat dat
zij later niet meer rechtmatig in Nederland verblijven. De vervoerder heeft
dan nog zes maanden de verplichting om deze persoon terug te nemen. Daarmee
past de minister artikel 6, lid 1 veel te ruim toe. Hoofdregel is dat nadat
passagiers het grondgebied zijn binnengekomen, de autoriteiten de gegevens
binnen 24 uur vernietigen. De minister maakt nu van de tenzijbepaling, de
uitzondering dus, de regel, zonder enig criterium. Dat lijkt mij strijdig
met het principe van 24 uur. De minister moet redenen hebben om te veronderstellen
dat de gegevens later nog nodig zijn? Dat kan hij niet bij voorbaat aannemen
voor alle personen. Werkgroep 29 heeft in zijn advies twee voorbeelden gegeven
waarbij dat eventueel wel van toepassing zou zijn, namelijk als de identiteit
nog niet is vastgesteld of als niet met de juiste reisdocumenten is binnengereisd.
Daarnaast blijft het van belang dat in die uitzonderingsgevallen de gegevens
alleen bewaard worden zolang dat strikt noodzakelijk is voor het doel van
de richtlijn. De minister noemt de maximumtermijn van zes maanden bij de toepassing
van artikel 65 Vreemdelingenwet. Zijn er nog andere situaties te bedenken?
Welke maximumtermijn wil de minister in die gevallen hanteren? Hoe worden
passagiers op de hoogte gebracht dat de gegevens langer dan 24 uur bewaard
worden? Zij kunnen daar immers pas tegen in het geweer komen als zij daarvan
bericht krijgen.De richtlijn regelt dat de boetes voor vervoerders die niet of onvolledig
gegevens verstrekken, het minimale maximumbedrag van € 5000 of het
minimumbedrag van minimaal € 3000 bedragen. De Nederlandse regering
kiest voor de boete in de vierde categorie, waarbij het maximum op € 16.700
is gesteld. Waarom sluit de minister niet aan bij de richtlijn, die een boete
voor de derde categorie voorschrijft? Het argument dat de sanctie net zo zwaar
moet zijn als bij het vervoeren van personen die geen toegang tot Nederland
krijgen, vind ik niet zo sterk. Is die overtreding niet van een andere orde
dan het onvolledig verstrekken van gegevens? Vervoerders zullen zeker naar
het Hof stappen als de minister in strijd met de richtlijn handelt, in ieder
geval wanneer hij bovenmatige boetes gaat hanteren. Waarom riskeert de minister
dit door veel verder te gaan dan de bepalingen van de richtlijn?De minister sluit in de nota naar aanleiding van het verslag niet uit
dat hij in de toekomst ook wil voorzien in de mogelijkheid om gegevens aan
derden door te geven. Op dit moment is het evenwel niet concreet aan de orde,
aldus de minister in de memorie van antwoord. Het wel daartoe overgaan, zou
een enorme oprekking van het gebruik tot gevolg kunnen hebben en daarmee ook
de privacy van passagiers beïnvloeden. Kan de minister aangeven waar
de richtlijn ruimte biedt voor een dergelijke verruimde toepassing? Artikel
6 biedt alleen ruimte voor langer dan 24 uur gebruik als de grensambtenaar
dit voor zijn taken nodig zou hebben. Dat duidt erop dat alleen grensautoriteiten
van deze gegevens gebruik mogen maken, uitsluitend ten behoeve van handhaving
van de toegang en immigratieregels. Naar mijn mening dient expliciet de richtlijn
daarvoor de ruimte te bieden en kan dit niet alleen op nationaal niveau worden
bepaald. Mocht de minister op een bepaald moment wel een regeling willen treffen
voor het doorgeven aan derden, dan vind ik het niet meer dan logisch dat het
parlement hiervan op de hoogte wordt gebracht.Hetzelfde geldt ook voor mogelijke wijzigingen in het soort gegevens.
Biometrische gegevens herbergen zo veel meer informatie dan noodzakelijk is
voor de naleving van deze richtlijn, dat het van groot belang is dat een eventuele
invoering daarvan proportioneel en voorzien van waarborgen zal zijn. Dit leent
zich niet voor een wijziging in lagere regelgeving. Maar ook wijzigingen in het soort vervoerder en de invoering van mogelijke criteria met
betrekking tot het vorderen, het gebruik en bewaren hebben gevolgen voor de
privacy van burgers. Juist omdat hier een belangrijk grondrecht in het geding
is, vind onze fractie het logisch dat de regering de mogelijkheid van parlementaire
controle inbouwt, zeker als het om een verruiming gaat. De minister noemt
de wijzigingen bij voorbaat details. Laten wij eerst de inhoudelijke wijzigingen
zien en beoordelen, voordat wij daar een dergelijke waardering aan toekennen.Voorzitter. De regering heeft een verstandige beslissing genomen door
de implementatie te beperken tot de luchtvervoerder en de gegevens die in
de richtlijn staan genoemd. Toch is onze fractie niet helemaal gerust op de
praktische toepassing, omdat deze beperkte implementatie vooral lijkt te zijn
ingegeven door tijdgebrek. De minister wil in elk geval ten aanzien van het
parlement carte blanche voor de nadere uitwerking, wijzigingen en uitbreidingen.
Juist omdat nu zoveel beslissingen vooruit worden geschoven, wil onze fractie
de wijzigingen van het Vreemdelingenbesluit middels een voorhangprocedure
tijdig kunnen inzien. Daarnaast vinden wij een evaluatie twee jaar na de invoering
gepast, waarbij de Kamer op de hoogte wordt gebracht van de uitkomsten.De heer Holdijk (SGP):Voorzitter. Het feit dat ik kort het woord heb gevraagd, vindt zijn oorzaak
in de versnelde procedure die de behandeling van het onderhavige wetsvoorstel
in deze Kamer heeft ondergaan. Dit lijkt een openingszin voor min of meer
een litanie, zou ik intussen kunnen vaststellen. Ook ik heb het voorlopig
verslag bij de hand, maar ik zal daar niet uit citeren.In dat verslag stelden wij zegge en schrijve één vraag naar
aanleiding van opmerkingen van de minister tijdens de behandeling van dit
wetsvoorstel in de Tweede Kamer over een aantal punten waarover nog overleg
met vervoerders gaande is. De memorie van antwoord gaat op onze vraag in het
kader van de vertraging van de omzetting van de richtlijn in. Ons kader was
echter de inwerkingtreding van de wet. Dat staat ook met zoveel woorden in
het voorlopig verslag. Wij willen graag weten wat de beoogde datum van inwerkingtreding
voor het wetsvoorstel is, juist omdat dat overleg nog steeds gaande is en
er geen concrete duidelijkheid werd gegeven over de afronding daarvan. Wij
richten ons met andere woorden niet zozeer op de omzetting van de richtlijnen
en de termijn die daarmee gemoeid is geweest als wel op het einde van dit
traject. Wij willen graag weten wanneer het wetsvoorstel in werking zou kunnen
treden en wanneer het overleg waarvan wordt gerept, afgerond zou kunnen zijn.
Gaarne krijgen wij alsnog een reactie op onze vraag, die ik hier maar niet
zal herhalen. Net als de heer Franken weersta ik dus de verleiding om het
voorlopig verslag nog eens te citeren.De heer Kox (SP):Voorzitter. Volgens de minister beoogt het voorliggende wetsvoorstel implementatie
van een Europese richtlijn die al veel te lang is blijven liggen. Het gaat
geld kosten als wij niet opschieten. Dus is de boodschap van de minister:
schiet op. Ik begrijp dat wel, maar tegelijkertijd is het niet helemaal zorgvuldig
als het zo moet gaan. Volgens de minister beoogt het voorstel een effectieve bestrijding van
illegale immigratie en een betere grensbewaking. Dat zijn keurige doelstellingen.
Daarvoor moeten gegevens van vliegtuigpassagiers die naar Nederland komen
voortaan al bij het vertrek door de vervoerder beschikbaar worden gesteld
zodat er tijdens de vlucht gekeken kan worden of enige actie nodig is om illegale
immigratie tegen te gaan. Dat is volgens de minister alles waar het om gaat.
De minister heeft ons op verschillende momenten verzekerd dat het voorstel
helemaal niets heeft te maken met de wens van de Amerikaanse overheid om van
alles en nog wat te weten te komen over mensen die naar de Verenigde Staten
komen. Dit voorstel gaat over inkomend en niet over uitgaand vliegverkeer.
De minister is daarover erg duidelijk geweest.Voor onze fractie resteren nog twee vragen. De eerste is of de betreffende
gegevens in de toekomst niet toch gebruikt zullen kunnen worden voor andere
doeleinden buiten die welke nu al in verschillende vormen van wetgeving zijn
toegestaan. Daarover bestaat in deze Kamer zowel als in de Tweede Kamer enige
ongerustheid. Misschien dat de minister hierover duidelijkheid kan geven opdat
deze onrust kan worden weggenomen. Nu deze minister de implementatie van deze
Europese richtlijn deels via een wet en deels via een algemene maatregel van
bestuur regelt, is de vraag gerechtvaardigd hoe dit zich verdraagt met de
discussie die wij hier onlangs hebben gevoerd naar aanleiding van de gedenkwaardige
motie-Jurgens. In de Tweede Kamer heeft de minister aan dat debat gerefereerd.
Het bleek dat men in de Tweede Kamer nog geen kennis had genomen van de belangwekkende
zaken die wij met de minister hadden besproken. Ik hoop dat zij inmiddels
tijd hebben gehad om de Handelingen door te lezen want het was buitengewoon
interessant. De minister heeft aan de leden van de Tweede Kamer meegedeeld
dat de Eerste Kamer eraan hecht om te stoppen met de praktijk om bij wet mogelijkheden
te creëren om vervolgens bij algemene maatregel van bestuur af te wijken
van wat in de wet is neergelegd. Dat is hier niet aan de hand, aldus de minister.
Volgens hem komen in de wet heel algemene bepalingen te staan. Hij werkt die
vervolgens verder uit en meent bovendien dat de details niet in de wet geregeld
moeten worden omdat deze veel te complex zijn.Dan resteert de vraag wat de minister allemaal wil gaan regelen in de
algemene maatregel van bestuur. Voorlopig zal hij daarin in ieder geval regelen
dat wij het niet meer hebben over "vervoerders" maar over "luchtvervoerders".
Kan het, als hij daartoe redenen ziet, toch nog meer worden? Of kon het minder
worden? Kan het beperkt worden tot bepaalde luchtvervoerders of luchtvervoerders
uit bepaalde landen? Wat is allemaal mogelijk? Met andere woorden: met die
heel algemene bepalingen in de wet komen er wel erg veel mogelijkheden voor
de minister om dingen te regelen in zijn algemene maatregel van bestuur.De minister heeft in de Tweede Kamer ook gezegd dat niemand zich zorgen
hoeft te maken. Dat is het fijne van deze minister. Hij houdt ons allemaal
liefst zonder zorgen. Hij heeft ook gezegd dat er geen adders onder het gras
zitten. Opnieuw geloof ik hem op zijn woord. Het zou goed zijn om het ook
in dit huis nog eens stevig te herhalen zodat ook in deze Kamer van de Staten-Generaal
is gezegd dat niemand zich druk hoeft te maken, dat er met
deze regeling geen gekke dingen zullen gebeuren, dat deze alleen maar is bedoeld
om te doen wat wij van Brussel moeten doen en dat wij het daarbij willen laten.
Ik zie de reactie van de minister met belangstelling tegemoet.De voorzitter:Ik constateer dat geen der overige leden in eerste termijn het woord wenst
te voeren over dit onderwerp.Ik schors de beraadslaging over het onderhavige wetsvoorstel tot morgen.De beraadslaging wordt geschorst.De voorzitter:Gelet op het feit dat zich bij het volgende agendapunt slechts twee sprekers
hebben gemeld met heel korte spreektijden, stel ik voor om direct door te
gaan met het volgende agendapunt.Daartoe wordt besloten. 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/h-ek-20062007-1068-1073.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl