Noot 1: Schriftelijke antwoorden van de Staatssecretaris van Financiën op vragen gesteld in de eerste termijn van de behandeling van de wetsvoorstellen Belastingplan 2004 (29210), Overige fiscale maatregelen 2004 (29209), Richtlijn facturering (29036), Technische herstelwet 2003 (29026) en Begrotingsstaat BTW-compensatiefonds 2004 (29200 G)
Staten-Generaal — Handelingen 
Datum: 2014-07-07 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Handeling 2003-2004, pag. 503-518

 
 
 

Handeling

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Vergadernummer
Datum vergadering

30-12-2003

Eerste Kamer der Staten-Generaal

2003-2004

nr. 11, pagina 503-518

09-12-2003

 

 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in vergadering

Behandeling van: het wetsvoorstel Tijdelijke regels ter zake van experimenten in het kader van het project "Kiezen op Afstand" (Experimentenwet Kiezen op Afstand) (28664)Pagina 451-463
Noot 1: Schriftelijke antwoorden van de Staatssecretaris van Financiën op vragen gesteld in de eerste termijn van de behandeling van de wetsvoorstellen Belastingplan 2004 (29210), Overige fiscale maatregelen 2004 (29209), Richtlijn facturering (29036), Technische herstelwet 2003 (29026) en Begrotingsstaat BTW-compensatiefonds 2004 (29200 G)Pagina 503-518
Presentie en opening (dinsdag 9 december 2003)Pagina 451-451
Behandeling van het volgende voorstel van de commissie voor de Verzoekschriften: adres van I.M.C. Vissers te Uden betreffende belastingheffing over nabetaalde inkomsten (gedrukt stuk Eerste Kamer, nr. VI)Pagina 451-451
Lijst van besluiten (dinsdag 9 december 2003)Pagina 500-501
Voortzetting van de behandeling van: - het wetsvoorstel Wijziging van enkele belastingwetten c.a. (Belastingplan 2004) (29210); - het wetsvoorstel Wijziging van belastingwetten c.a. (Technische herstelwet 2003) (29026); - het wetsvoorstel Wijziging van enkele belastingwetten c.a. (overige fiscale maatregelen 2004) (29035); en 3 andere wetsvoorstellen (29036, 29209, 29200 G), en de rapportage van de staatssecretaris van Financiën n.a.v. de motie-Rensema (27466, nr. 287a)Pagina 463-500
Lijst van ingekomen stukken, met de door de voorzitter ter zake gedane voorstellen (dinsdag 9 december 2003)Pagina 501-502

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 95 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
Noot 1 (zie blz. 463)BIJVOEGSELSchriftelijke antwoorden van de staatssecretaris van Financiën op
vragen gesteld in de eerste termijn van de behandeling van de wetsvoorstellen
Belastingplan 2004 (29 210), Overige fiscale maatregelen 2004 (29 209),
Richtlijn facturering (29 036), Technische Herstelwet 2003 (29 026)
en Begrotingsstaat BTW-compensatiefonds 2004 (29 200 G)Vraag 13 (CDA)De fractie van het CDA vraagt naar de gevolgen van
de taakstellingsoperatie voor de belastingdienst. Zij vragen of de daaruit
voortvloeiende bezuiniging het door de staatssecretaris voorgestane stelsel
bedreigt. Daarnaast vragen ze of de dienstverlening van de belastingdienst
niet zal gaan lijden onder de gevolgen van de bezuiniging.De belastingdienst moet het werk gaan doen met minder mensen. Voor een
deel kan dit worden bereikt door het verplicht stellen van de elektronische
aangifte voor ondernemers. Waar mogelijk en verantwoord zal nog meer worden
ingezet op gebruik van ict, hetgeen tot kosten- en personeelsbesparing leidt.
Ook het versturen van dwangbevelen per post levert een kleine bijdrage aan
de bezuinigingsoperatie. Ook het vereenvoudigen van bepaalde regels levert
een bijdrage aan het verminderen van de uitvoeringslasten bij de belastingdienst.Daarbij geldt als uitgangspunt dat de dienstverlening aan belastingplichtigen
zo veel mogelijk op peil moet blijven. Dit brengt bijv. met zich mee dat geprobeerd
zal worden meer nadruk te gaan leggen op vormen van dienstverlening via de
telefoon en internet.Vraag 14 (Essers, CDA), vragen 82 en 83 (Biermans, VVD)De leden van de fractie van het CDA vragen naar de
aankondigingseffecten als rechtvaardiging van de terugwerkende kracht waarmee
het emigratielek in de aanmerkelijkbelangregeling wordt gedicht. De leden
van de VVD vragen naar de terugwerkende kracht in relatie tot het rechtszekerheidbeginsel.
Voorts vragen de leden van beide fracties inzicht in het hiermee gemoeide
budgettaire belang.De ervaring leert dat betrokkenen bij aankondiging van reparatiewetgeving
nog zoveel mogelijk willen inspelen op de mogelijkheden die het dan geldende
systeem biedt. Ik zie geen enkele reden om de hier aan de orde zijnde grensverkenning
of beter gezegd grensoverschrijding enig moment langer dan nodig te dulden.
Bij de afweging van het belang van een individuele burger bij rechtszekerheid
en de belangen van de samenleving als geheel slaat de balans in het onderhavige
geval door in het voordeel van het collectief. Hierbij is ook van belang dat
bij indiening van het wetsvoorstel mededeling is gedaan van de reparatie van
de aanmerkelijkbelangregeling met terugwerkende kracht. Naar mijn oordeel
is de inbreuk op het rechtszekerheidsbeginsel daarmee tot een aanvaardbaar
minimum beperkt. Ook de Raad van State heeft geen aanleiding gezien om de
noodzaak van terugwerkende kracht ter discussie te stellen.De handelingen die moeten worden verricht om de constructie op te zetten,
de leden van de fractie van het CDA vragen hiernaar, vormen natuurlijk geen
serieuze belemmering als een belastingplichtige zich grote bedragen, oplopend
tot miljoenen per belastingplichtige, belasting zou kunnen besparen. De financiële
belangen worden ondersteund door cijfers van de belastingdienst in de tot
nu toe gesignaleerde gevallen. De totale budgettaire omvang laat zich niet
kwantificeren, omdat geen redelijke inschatting kan worden gemaakt van het
aantal gevallen dat zich tussen aankondiging en inwerkingtreding zou voordoen.Vraag 15 (Essers, CDA)Inkomstenbelasting leent zich niet om te worden ingezet
als accijns om gebruik van VUT en pre-pensioen tegen te gaan.Om de gevolgen van de vergrijzing op te kunnen vangen heeft het kabinet
in het belastingplan 2004 zoals ingediend bij de Tweede Kamer voorgesteld
alle mogelijkheden om fiscaal gefacilieerd voor het bereiken van de leeftijd
van 65 jaar te stoppen met werken af te schaffen. Naar aanleiding van het
Sociaal Akkoord zijn de hieruit voortvloeiende maatregelen uit het belastingplan
2004 verwijderd. Kabinet en sociale partners gaan overleggen met als doel
om in april 2004 overeenstemming te bereiken over de vormgeving van de structurele
fiscale behandeling van VUT- en prepensioenregelingen en de vormgeving van
het daarmee samenhangende overgangsrecht.Het kabinet heeft slechts voorgesteld de fiscale faciliëring voor
VUT- en prepensioenregelingen te laten vervallen. Eerder stoppen met werken
werd niet verboden, maar voorgesteld werd de overheid hier niet langer aan
«mee te laten betalen». In het belastingplan 2004 werd de toepassing
van de omkeerregel voor VUT- en prepensioenregelingen afgeschaft. Hierdoor
werd teruggekeerd naar de hoofdregel voor de fiscale behandeling van aanspraken:
aanspraken belast, uitkeringen vrij. Het toepassen van de hoofdregel betekent
dan ook zeker niet dat de inkomstenbelasting wordt ingezet als accijns. Het
afwijken van de hoofdregel, de omkeerregel betekent dat uitstel van belastingheffing
wordt toegepast. Dit is een vorm van fiscale faciliëring.Vraag 17 (Essers, CDA)De leden van de fractie van het CDA stellen dat het
aan het huidige fiscale stelsel te wijten is dat op hypotheken nauwelijks
wordt afgelost en dat dit effect nog zal worden versterkt door de voorgestelde
bijleenregeling. Zij vragen de regering om dit effect van de bijleenregeling
weg te nemen door het mogelijk te maken om het bij te lenen bedrag te verhogen
met het bedrag dat in het verleden op de hypotheekschuld is
afgelost. In de nota naar aanleiding van het verslag heeft de regering aangegeven
dat een dergelijke maatregel weer zou resulteren in een ongelijke behandeling
van verhuizers en niet verhuizers. De leden van de fractie van het CDA kunnen
deze redenering niet volgen.Het valt niet te ontkennen dat het huidige fiscale stelsel rond de eigen
woning geen stimulans bevat tot het aflossen van schulden met betrekking tot
de eigen woning. De regering streeft er naar een onnodige toename van de hypotheekschulden
tegen te gaan door de nu voorgestelde bijleenregeling.De regering verwacht niet dat de door de fractie van het CDA voorgestelde
maatregel de bereidheid om af te lossen in betekenende mate zou doen toenemen.
Ook onder de huidige regelgeving, zonder de bijleenregeling, is de bereidheid
om gedurende de looptijd van de lening af te lossen immers al zeer gering.
Het effect van de maatregel zal verder afnemen doordat een deel van de afgeloste
bedragen later weer fiscaal gefaciliteerd zal worden bijgeleend. De genoemde
leden geven een voorbeeld waaruit naar hun oordeel zou blijken dat ook onder
de bijleenregeling consumptieve bestedingen deels kunnen worden gefinancierd
met een fiscaal gefaciliteerde eigenwoningschuld. Daartoe wordt de fiscale
positie van iemand die spaargeld heeft aangewend voor een gedeeltelijke aflossing
van een hypotheek vergeleken met iemand die zijn spaargeld in box 3 heeft
gehouden. Dat is echter niet waar het bij de bijleenregeling om gaat. Bij
de bijleenregeling moeten de posities vergeleken worden van personen die hun
vermogen op een gelijke wijze hebben gepositioneerd maar waarbij de een wel
verhuist en de ander niet. Onder de bijleenregeling worden deze personen voor
wat betreft de financiering van consumptieve uitgaven of beleggingen gelijk
behandeld en onder het huidige regime niet.Vraag 18 (Essers, CDA)De leden van de fractie van het CDA vragen naar de
gevolgen van een gedeeltelijke vervreemding van de eigen woning. Kan de eigenwoningschuld
dan eveneens worden beperkt?Bij een gedeeltelijke vervreemding van de eigen woning kan afhankelijk
van de verkoopprijs en de op het vervreemde deel betrekking hebbende schuld
een eigenwoningreserve ontstaan. Die eigenwoningreserve beïnvloedt de
eigenwoningschuld van het gedeelte van de woning dat de belastingplichtige
voor zelfbewoning heeft behouden niet. Wel zal met die gevormde eigenwoningreserve
rekening moeten worden gehouden als er financieringskosten voor onderhoud
of verbetering voor dit deel van de woning worden gemaakt. Ook bij de aankoop
van een nieuwe eigen woning kan de gevormde eigenwoningreserve van invloed
zijn op de eigenwoningschuld.Vragen 19 en 68 (Biermans, VVD)Kan worden aangegeven wanneer het kabinet met het standpunt
komt met betrekking tot het wetsvoorstel «markt en overheid»?Het creëren van een level playing field speelt op verscheidene beleidsterreinen,
waarvan de fiscaliteit een onderdeel is. Gezien de verschillende relevante
beleidsterreinen moeten eventuele fiscale maatregelen daarom bezien worden
in samenhang met de behandeling van het wetsvoorstel «markt en overheid».
Dit wetsvoorstel zal niet of pas na wijziging worden voortgezet. Een kabinetsstandpunt
hieromtrent zal spoedig volgen, maar gezien de interdepartementale afstemming
kan vooralsnog geen definitieve datum genoemd worden.Vraag 20 (Essers, CDA)Tegen de achtergrond dat de wetgever in reactie op
jurisprudentie ingrijpt in het goedkoopmansgebruik stelt de CDA-fractie voor
om de hoofdbeginselen van het goedkoopmansgebruik in de wet op te nemen in
combinatie met het afsluiten van convenanten met het bedrijfsleven.De (belastbare) jaarwinst wordt volgens goed koopmansgebruik bepaald.
De achtergrond van deze open norm is dat hierdoor bij de fiscale jaarwinstbepaling
optimaal kan worden aangesloten bij de steeds veranderende maatschappelijke
realiteit. De fiscale jaarwinstbepaling is op deze manier – afgezien
van bijzondere wettelijke voorschriften zoals de regelingen betreffende pensioenwaardering
en afschrijving op bedrijfsmiddelen – namelijk niet in een dwingend
wettelijk keurslijf gedwongen. Het voordeel hiervan is dat hierdoor met de
specifieke omstandigheden van verschillende belastingplichtige ondernemers
rekening kan worden gehouden. Belastingplichtigen kunnen namelijk binnen redelijke
marges zelf hun winstbepalingsstelsel kiezen. Het nadeel van een open norm
is dat de kenbaarheid van wat wel en wat niet toelaatbaar is niet rechtstreeks
uit de wet is af te leiden, maar in de praktijk wordt ingevuld, in het uiterste
geval via de fiscale rechter. Voor zover mij bekend wordt deze gang van zaken
overigens niet als probleem ervaren, maar juist als positief. Zoals de heer
Essers zelf ook aangeeft, kan worden opgemerkt dat bijvoorbeeld op het punt
van waarderingen nu al afspraken worden gemaakt tussen sectoren en de belastingdienst.Het eerste onderdeel van het voorstel betreft het vastleggen van de hoofdbeginselen
van goed koopmansgebruik. Naast het in acht nemen van een bestendige gedragslijn,
wat al wettelijk is vastgelegd, kan het hierbij gaan om:– voorzichtigheid, nog niet gerealiseerde winsten hoeven niet tot
de (belastbare) jaarwinst worden gerekend, nog niet gerealiseerde verliezen
kunnen wel ten laste van de jaarwinst worden gebracht;– realiteitszin, de winst moet worden toegerekend aan het jaar waarin
deze thuishoort;– eenvoud, de winstbepaling moet praktisch hanteerbaar zijn.Omdat deze beginselen thans al geruime tijd worden gehanteerd, heeft het
codificeren daarvan voor de praktijk weinig directe gevolgen.Het tweede onderdeel van het voorstel betreft het afsluiten van convenanten
met het bedrijfsleven. Hierin zou dan kunnen worden vastgelegd wat in het
kader van het goedkoopmansgebruik wel en niet toelaatbaar is. Hoewel dit uit
oogpunt van rechtszekerheid een interessante gedachte lijkt, bestaan hiertegen –
los van praktische bezwaren zoals hoe het hele bedrijfsleven te binden –
principiële bezwaren. Convenanten en wetten zijn alternatieven bij het
nastreven van beleidsdoelen. Hierbij kan worden gedacht aan het convenant met de verpakkingsindustrie waarbij afspraken zijn gemaakt over de
reductie van zwerfafval als alternatief voor een wettelijke heffing op verpakkingsmateriaal.Het (beleids)doel van belastingheffing is onder meer om de overheid van
financiële middelen te voorzien. Volgens de Grondwet mag alleen op grond
van wettelijke bepalingen belasting worden geheven. Dat betekent dat er in
beginsel geen ruimte is voor het afsluiten van convenanten. In dit verband
wijs ik op de tendens dat waar convenanten zijn gesloten c.q. afspraken zijn
gemaakt die algemene normen behelzen, deze – mede naar aanleiding van
adviezen van de Raad van State – zoveel mogelijk worden gecodificeerd.
Voorbeelden zijn de omzetting van het convenant winstbepaling verzekeraars
en de standaardvoorwaarden bij de fiscale eenheid in het Besluit winstbepaling
en reserves verzekeraars 2001 respectievelijk het Besluit fiscale eenheid.Wat betreft de rechtszekerheid rond het goedkoopmansgebruik wil ik er
ten slotte op wijzen dat – naast het feit dat de praktijk positief is
over deze open norm – ook nu al afspraken kunnen worden gemaakt tussen
sectoren en de belastingdienst over de invulling daarvan.Vraag 21 (Essers, CDA)De leden van de fractie van het CDA vinden de voorstellen
op het terrein van de waardering van pensioenverplichtingen in eigen beheer
niet erg consistent overkomen. De motivering voor het afschaffen van de premie-bij-indiensttreding-methode,
zo begrijpen deze leden, is dat deze methode in de verzekeringspraktijk ongebruikelijk
is. De beperking van de leeftijdsterugstelling bij de berekening van het doelvermogen
vormt, zo vervolgen deze leden, hierop meteen weer een uitzondering. De voorgestelde
maatregelen lijken hen dan ook meer te zijn ingegeven door budgettaire maatregelen,
dan door motieven die te maken hebben met het meer in overeenstemming brengen
van regelgeving met doel en strekking van de waardering van pensioenverplichtingen
in eigen beheer.In antwoord hierop kunnen we het volgende opmerken. Het voorstel geeft
een aanvullend kader voor de waardering van een pensioenverplichting die voor
een directeur-grootaandeelhouder in eigen beheer wordt gehouden. Uitgangspunt
is dat zoveel mogelijk moet worden aangesloten bij hetgeen tussen onafhankelijke
partijen zou zijn overeengekomen. Aan de ene kant betekent dit, dat de premie-koopsommethode
wordt geaccepteerd (eenmalige budgettaire last euro 300 mln). Aan de
andere kant betekent dit dat geen gebruik meer kan worden gemaakt van de premie-bij-indiensttreding-methode.
Het typische van deze methode is namelijk dat deze in de praktijk (in relatie
met een professionele verzekeraar) vrijwel niet voorkomt. Wel resteert hiermee
echter nog een «gat» van ca. euro 300 mln.Om dit budgettaire probleem op te lossen, wordt voorgesteld in eigen beheersituaties
niet langer een leeftijdsterugstelling wegens autoselectie toe te staan. Bij
autoselectie gaat het om de ervaring dat personen die zich wenden tot een
professionele verzekeraar met de bedoeling een lijfrente (pensioen) te kopen,
langer leven dan op grond van de geldende overlevingstafel kan worden verwacht.
Dit doet zich voor in de situatie dat men zich wendt tot een professionele
verzekeraar, en ook werkelijk premies wenst af te storten.In de eigenbeheersituatie wendt men zich echter juist niet tot een professionele
verzekeraar en wordt er in beginsel ook niets afgestort, zodat het verschijnsel
van autoselectie zich hier niet voor kán doen. Eerder zou hier zelfs
sprake kunnen zijn van een «omgekeerde» autoselectie, in die zin
dat wanneer men verwacht of weet dat de eigen gezondheidssituatie slechter
is dan gemiddeld, men juist de eigenbeheersituatie opzoekt omdat in die situatie
«de sterfte winst» niet toevalt aan de professionele verzekeraar,
maar aan de nabestaanden. Daarom houdt het voorstel in dat een leeftijdsterugstelling
wegens zogenoemde autoselectie in de eigenbeheersituatie niet langer is toegestaan.
Deze maatregel is dus ingegeven door de overweging dat pensioenopbouw in eigen
beheer en pensioenopbouw bij een professionele verzekeraar op dit punt wezenlijk
verschillen. Vraag 24 (Essers, CDA)De heer Essers geeft aan Titanic gevoel te hebben en
een viertal Europeesrechtelijke bedreigingen voor de onderhavige voorstellen
te zien. In de eerste plaats wijst hij erop dat na invoering van de onderhavige
voorstellen de financieringskosten ter zake van een buitenlandse deelneming
in aanmerking worden genomen bij de Nederlandse moedervennootschap, terwijl
de financieringskosten ter zake van een buitenlandse vaste inrichting worden
toegerekend aan die vaste inrichting en derhalve in mindering komen op de
in het buitenland belastbare winst. Hij vraagt zich af of dit in overeenstemming
is met de vrijheid van vestiging, met name met de eis van rechtsvormneutraliteit,
en de vrijheid van kapitaalverkeer, en wijst erop dat het antwoord van op
deze vraag mede zal afhangen van de uitkomst van de Marks and Spencer zaak.
In de tweede plaats wijst hij erop dat de invoering van debt-equity ratio's
kan leiden tot economische dubbele belastingheffing, en vraagt zich af hoe
zich dit verhoudt tot de vrijheid van vestiging en refereert daarbij aan het
arrest Lankhorst/Hohorst. Als derde punt wijst hij mogelijke strijdigheid
met de rente- en royalty-richtlijn. Als vierde punt geeft hij aan nog niet
overtuigd te zijn van de Europeesrechtelijke houdbaarheid van de houdstermaatregel.Ik deel het gevoel van de heer Essers niet. Met betrekking tot het verschil
in behandeling van de rentekosten van een vaste inrichting en een deelneming
kan ik antwoorden dat deze internationaal gebruikelijk is. In Bosal –
waar het nu juist de aftrekbaarheid van rentekosten betrof – benadrukken
zowel de Advocaat-Generaal alsook het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen
het verschil tussen dochters en vaste inrichtingen door erop te wijzen dat
dochters en moeders gescheiden rechtspersonen zijn, en vaste inrichtingen
geen aparte rechtspersonen zijn. Het wetsvoorstel sluit op dit punt dus aan
bij de uitspraak in Bosal. Hieraan kan ik toevoegen dat het Hof in zijn jurisprudentie
geen absoluut en abstract vereiste van rechtsvormneutraliteit heeft geformuleerd,
doch dat door het Hof wordt onderzocht of met betrekking tot een bestreden
regel vaste inrichtingen en dochterondernemingen zich in een
objectief vergelijkbare situatie bevinden, zie punt 47 van het arrest van
21 september 1999 van het Hof van Justitie in de zaak C-307/97 Saint-Gobain.
De over ongeveer twee jaar te verwachten uitspraak in Marks and Spencer –
die ziet op de (on)mogelijkheid van grensoverschrijdende verliesverrekening –
heeft dan ook niet automatisch gevolgen voor de fiscale behandeling van financieringskosten.Met betrekking tot de zorgen van de heer Essers over de economische dubbele
belastingheffing in het licht van het arrest Lankhorst/Hohorst kan worden
geantwoord dat de thincapregelgeving onder omstandigheden kan leiden tot economische
dubbele belasting doordat rente niet aftrekbaar is, terwijl ze bij de ontvanger
wél als inkomsten worden belast. Het arrest Lankhorst/Hohorst betrof
Duitse thincap-regelgeving die alleen bedrijven trof die buitenlandse moeders
hadden. Bedrijven met Duitse moeders werden ongemoeid gelaten. Het Hof was
van mening dat een dergelijk verschil in behandeling tussen Duitse dochterondernemingen
op grond van de plaats van de zetel van hun moedermaatschappij een in beginsel
bij artikel 43 EG verboden belemmering van de vrijheid van vestiging is (punt
32 van het arrest van 12 december 2002 in de zaak C-324/00, Lankhorst-Hohorst
Gmbh tegen Finanzamt Steinfurt). Het Hof was niet tegen het gebruik van debt/equity
ratio's in zijn algemeenheid; evenmin had het Hof bezwaren tegen economische
dubbele belasting op zich. De voorgestelde Nederlandse regeling heeft juist
het onderscheid tussen binnenland en buitenland zorgvuldig vermeden om te
voorkomen dat de regeling in strijd zal komen met het Europese recht.Met betrekking tot de rente- en royaltyrichtlijn kan worden opgemerkt
dat deze richtlijn geldt voor rente- en royaltystromen tussen lidstaten. De
richtlijn beoogt te voorkomen dat interest- en royaltybetalingen tussen verbonden
ondernemingen van verschillende lidstaten zowel door de bronstaat als door
de ontvangststaat worden belast (dubbele belastingheffing). De rente- en royaltyrichtlijn
geeft geen aanknopingspunten voor een algemene systematiek van aftrek bij
de betaler en heffing bij de ontvanger. Artikel 1, eerste lid, van de richtlijn
spreekt slechts van een vrijstelling van belasting in de bronstaat en niet
van een recht van aftrek in de bronstaat. Renteaftrekbeperkingen zoals de
maatregel tegen thincapitalisation zijn dus niet in strijd met deze richtlijn.Wat betreft de Europeesrechtelijke houdbaarheid van de houdstermaatregel
moet worden opgemerkt dat er een onderscheid is tussen de aanleiding voor
het wetsvoorstel, degenen die profiteren van de uitspraak in Bosal en degenen
die geraakt worden voor de voorgestelde houdstermaatregel. De voorgestelde
houdstermaatregel treft alle houdstermaatschappijen, ongeacht de locatie van
hun deelnemingen. Daarom is zij niet in strijd met het Europese recht. Juist
omdat de voorgestelde regelgeving niet in strijd mag zijn met het Europese
recht was het niet mogelijk om de gevolgen van de reparatiewetgeving alleen
bij internationaal opererende bedrijven te doen neerslaan, en worden ook geheel
binnenlands opererende bedrijven geconfronteerd met deze regelgeving.Vraag 25 (Essers, CDA)De leden van de CDA-fractie vragen naar een meer exacte
tijdsduiding voor de bekendmaking van de algemene maatregel van bestuur die
genoemd wordt in het elfde lid van artikel 10d.Er wordt naar gestreefd dit besluit in het tweede kwartaal van 2004 te
publiceren.Vraag 27.1 (Essers, CDA)De leden van de fractie van het CDA zijn van mening
dat de Bosal-voorstellen bij het aangaan van een fiscale eenheid onevenredig
hard uitpakken omdat daarbij veelal het fiscaal eigen vermogen afneemt doordat
de meerwaarde van de dochter niet langer zichtbaar is. Zij bepleiten een regeling
analoog aan artikel 21 van het Besluit fiscale eenheid 2003, waarbij zij een
verdere complicatie van de uitvoering niet bezwaarlijk achten, gelet op het
toch al gecompliceerde karakter van de regeling. Verder zien zij graag bevestigd
dat bij de bepaling van het commerciële eigen vermogen in het kader van
de concerntoets de goodwill en stille reserves van een fiscale eenheidsdochter
niet bij de consolidatie dienen te worden geëlimineerd.De regeling zoals bepleit door de leden van de fractie van het CDA zou
de 3:1 toets aanmerkelijk compliceren. Dat zou niet in overeenstemming zijn
met het karakter van deze toets als eenvoudige safe harbour. Het is ook niet
nodig omdat bij de commerciële toets het «verdwijnen» van
de in de gevoegde dochter aanwezige goodwill bij vorming van een fiscale eenheid
zich niet hoeft voor te doen. Deze goodwill kan immers, zo kan worden bevestigd,
als een afzonderlijke actiefpost naast de activa en passiva van de deelneming
op de geconsolideerde balans worden opgenomen. Dat geldt niet voor de stille
reserves van de gevoegde dochter, maar daarvan hoeft geen sprake te zijn als
de activa van de deelneming commercieel voor de werkelijke waarde op de balans
worden opgenomen.Vraag 27.2 (Essers, CDA)De leden van de fractie van het CDA stellen vast dat
in de nota naar aanleiding van het verslag in het antwoord op een vraag inzake
het gemiddeld vreemd vermogen geen rekening is gehouden met het bepaalde in
artikel 10d, derde lid, op grond waarvan het bedrag aan niet-aftrekbare rente
wordt gemaximeerd op het bedrag aan rente terzake van geldleningen direct
of indirect verschuldigd aan verbonden lichamen verminderd met het bedrag
aan rente terzake van geldleningen verstrekt aan zodanige lichamen. Als daarmee
rekening wordt gehouden, zou het juiste antwoord 100 zijn in plaats van 125.Vervolgens constateren zij dat hetzelfde voorbeeld
tot een andere uitkomst leidt, indien niet 5000 wordt ingeleend en 3000 wordt
uitgeleend, maar uitsluitend een bedrag van 2000 wordt ingeleend.Bevestigd kan worden dat het juiste antwoord op de vraag inzake het gemiddeld
vreemd vermogen, indien rekening wordt gehouden met het maximum van artikel
10d, derde lid, inderdaad 100 is.Door de wijziging van het voorbeeld wordt het bedrag aan niet-aftrekbare
rente lager, omdat de aftrekbeperking moet worden toegepast op de verschuldigde
rente en niet op het saldo van de verschuldigde en de ontvangen
rente.Vraag 27.3 (Essers, CDA)De leden van de fractie van het CDA begrijpen niet
waarom het bezwaarlijk is om aftrek toe te staan van de rente op een groepslening
als de betreffende dochter die lening ook van een bank had kunnen opnemen.
Zij bepleiten hiervoor een tegenbewijsregeling op te nemen.In wezen bepleiten de leden van de fractie van de CDA een andere opzet
van de thincap-regeling waarbij relevant is of een lening van een bank verkregen
had kunnen worden, de zogenaamde Bankers approach. Voor die benadering is
echter niet gekozen omdat deze, zoals eerder aangegeven in de toelichting
bij het voorstel, grote onzekerheid voor de belastingplichtigen met zich meebrengt
en moeilijk uitvoerbaar is. De door de leden van de fractie van het CDA bepleite
tegenbewijsregeling past binnen deze Bankers approach, maar past niet binnen
de voorgestelde regeling welke erop is gericht om scheve financieringsverhoudingen
binnen de groep tegen te gaan.Vraag 27.4 (Essers, CDA)De leden van de fractie van het CDA vragen of de wettekst
moet worden verduidelijkt om zeker te stellen dat de balans van de vaste inrichting
bij een buitenlandse belastingplichtige het uitgangspunt vormt voor de toepassing
van de thincap-regelingDe buitenlandse belastingplichtige is alleen met zijn binnenlands ondernemingsvermogen
aan de Nederlandse vennootschapsbelasting onderworpen. Er kan dan ook geen
misverstand over bestaan dat de balans van de vaste inrichting het uitgangspunt
is bij de toepassing van de thincap-regeling op een buitenlandse belastingplichtige.Vraag 27.5 (Essers, CDA)De leden van de fractie van het CDA vragen of is voorzien
dat het effect van de thincap-regeling per saldo nihil kan zijn in het geval
van een vaste inrichting in het buitenland.Het is mogelijk dat een verhoging van de generale winst door toepassing
van de thincap-regeling op die generale winst volledig wordt gecompenseerd
door een verhoging van de voorkomingswinst ten gevolge van de toepassing van
de thincap-regeling op die voorkomingswinst, waardoor het effect van de thincap-regeling
per saldo nihil is.Vragen 39 (Schuyer, D66), 129 (Platvoet, GroenLinks) en
140 (ChristenUnie en SGP)De leden van de fractie van D66 menen dat het door
de Tweede Kamer aanvaarde amendement Giskes tot doel had restauratie van waardevolle
gebouwen vrij te stellen van vennootschapsbelasting terwijl nu – naar
zij menen – blijkt dat dit amendement alleen van toepassing is voor
waardevolle woningpanden en derhalve alleen voor woningcorporaties van belang
is. De restauratie van kerken, gemalen en monumentale industriecomplexen valt
er naar hun mening buiten, hetgeen naar hun opvatting niet de bedoeling van
het amendement kan zijn geweest. Zij vragen of op korte termijn voor deze
culturele objecten een vrijstelling in de vennootschapsbelasting kan worden
gecreëerd. Ook de leden van de fracties van GroenLinks, de ChristenUnie
en de SGP vragen naar de positie van de restaurerende instellingen. De leden
van de fractie van GroenLinks vragen daarbij aandacht voor het gebruik of
de bestemming van die gerestaureerde objecten, bij commercieel gebruik wel
belast met vennootschapsbelasting, indien ten dienste van de volkshuisvesting:
geen vennootschapsbelasting.Zoals in de nota naar aanleiding van het verslag is meegedeeld, betekent
het amendement Giskes voor stadsherstellichamen die zijn gelijkgesteld met
woningcorporaties en op die grond zijn vrijgesteld van Vpb, dat de bestaande
situatie ongewijzigd blijft. Zij moeten, om van Vpb vrijgesteld te blijven,
zich net als nu nagenoeg uitsluitend bezighouden met volkshuisvesting, wat
betekent dat 10% van hun activiteiten betrekking mag hebben op andere zaken
dan woningen. Naar mijn stellige mening heeft hierover tijdens de behandeling
in de Tweede Kamer geen misverstand bestaan. Zonder het amendement Giskes
zou de restauratie en exploitatie van bijvoorbeeld bedrijfspanden altijd in
de belaste sfeer zijn gekomen. Door het amendement behouden zij een marge
van 10% en is voorkomen dat zij er ten aanzien van de Vpb-vrijstelling op
achteruit gaan. Het blijft dus in zekere mate mogelijk om in de vrijgestelde
sfeer monumentale kerkgebouwen en andere culturele objecten te restaureren.
Het amendement strekte er niet toe een nieuwe onbeperkte vrijstelling voor
culturele objecten te creëren. Voor zo'n faciliteit zie ik ook geen aanleiding.
Niet alleen moet met het creëren van nieuwe vrijstellingen in de vennootschapsbelasting
uiterst terughoudend worden omgegaan, bovendien moet worden bedacht dat met
name bij objecten die worden aangewend in de zakelijke sfeer al snel sprake
is van concurrentieverstoring.Vraag 41 (Schuyer, D66)Is mijn interpretatie juist dat er onder alle omstandigheden
enig moment is waarop betekening door een gerechtsdeurwaarder plaatsvindt?De interpretatie van de heer Schuyer is in zoverre juist dat er onder
alle omstandigheden waarin een per post verzonden dwangbevel ten uitvoer wordt
gelegd op grond van het Wetboek van Burgerlijke Rechtsvordering er eerst een
betekening plaatsvindt van een hernieuwd bevel door een belastingdeurwaarder
(als bedoeld in artikel 2, eerste lid, onderdeel j, van de Invorderingswet
1990). Met andere woorden, in alle gevallen van beslaglegging komt er een
belastingdeurwaarder aan te pas die een stuk op de «klassieke wijze»
betekent. Hiervan is echter uitgezonderd de situatie waarin op grond van artikel
15, eerste lid, onderdeel c, van de Invorderingswet 1990 versnelde invordering
mogelijk is (vergelijk het voorgestelde artikel 14, derde lid). Daarbij gaat
het bijvoorbeeld om gevallen waarbij de belastingschuldige in staat van faillissement
is verklaard of er sprake is van gegronde vrees voor verduistering.De betekening door een belastingdeurwaarder vindt evenmin plaats indien
de betekening van een dwangbevel per post gevolgd wordt door een vordering
in de zin van artikel 19 van de Invorderingswet 1990. In dergelijke gevallen
is een derde – bijvoorbeeld een werkgever die loon verschuldigd is aan
een belastingschuldige – op vordering van de ontvanger
verplicht de belastingaanslagen van de belastingschuldige te betalen. Dat
dan geen betekening plaatsvindt, heeft te maken met het feit dat de vordering
(in de praktijk vaak«vereenvoudigd derdenbeslag» genoemd) een
eenvoudiger en voor de belastingschuldige goedkoper middel is dan een normaal
derdenbeslag. Dit middel dient dan ook voor de praktijk te worden behouden
en zowel eenvoudig als goedkoop voor de belastingschuldige blijven. In het
geval echter waarin de ontvanger het doen van een zogenaamde loonvordering
overweegt, wordt, ter waarborging van de rechten van de belastingschuldige,
eerst nog een schriftelijke vooraankondiging verstuurd. De belastingschuldige
heeft hierdoor nog zeven dagen de tijd zijn belastingschuld te betalen dan
wel andere maatregelen te treffen om de loonvordering tegen te gaan.Vraag 43 (D66)De leden van de fractie van D66 achten het onwenselijk
dat bij de aangifte voor de omzetbelasting door kleine ondernemers en zelfstandige
beroepsbeoefenaren gebruik moet worden gemaakt van hun persoonlijk sofi-nummer.
Zij vragen hoe lang het duurt voordat iedereen die het nodig heeft over een
apart btw-nummer kan beschikken. De heer platvoet stelt de vraag hoe het btw-identificatienummer
zich verhoudt tot de privacywetgeving.Voor de heffing van omzetbelasting is aan iedere ondernemer een btw-identificatienummer
toegekend. Aan dit nummer is de voor Nederland geldende landcode toegevoegd.
Het btw-identificatienummer heeft dan altijd 14 posities. Ondernemers-natuurlijke
personen hebben dus een btw-identificatienummer waarvan hun sofi-nummer onderdeel
uitmaakt. Het sofi-nummer is het nummer waaronder een natuurlijk persoon is
geregistreerd bij de belastingdienst en bij de uitvoeringsinstanties inzake
de sociale zekerheid. Op grond van de Wet bescherming persoonsgegevens is
er geen bezwaar tegen dat de belastingdienst het sofi-nummer heeft opgenomen
in het btw-identificatienummer. Een andere gedragslijn t.a.v. ondernemers-natuurlijke
personen die zou inhouden dat hun btw-identificatienummer niet meer gerelateerd
zou zijn aan hun sofi-nummer, levert grote praktische bezwaren op voor de
belastingdienst. De wijze waarop nummers worden toegekend aan belastingplichtigen
maakt onderdeel uit van de geïntegreerde klantbehandeling. Omschakeling
naar een ander systeem zou niet alleen erg tijdrovend, maar ook erg kostbaar
zijn. Bovendien zou het leiden tot een enorme toename van het aantal nummers
die worden gebruikt door de belastingdienst, hetgeen de uitvoeringslasten
doet toenemen. Om die redenen ben ik op dit moment niet bereid een omschakeling
zoals bepleit te bewerkstelligen.De bestrijding van de fraude met sofi-nummers heeft al gedurende lange
tijd de bijzondere aandacht van de belastingdienst. Het is niet aannemelijk
dat het per 1 januari 2004 verplichte gebruik van het btw-identificatienummer
door ondernemers-natuurlijke personen tot een toename van de fraude op dat
terrein zal leiden. Fraudeurs hebben in het verleden ook zonder deze informatie
hun slag kunnen slaan. Overigens zal een ondernemer-natuurlijke persoon niet
aansprakelijk worden gesteld voor het eventuele misbruik van zijn sofi-nummer,
tenzij blijkt van medeplichtigheid o.i.d. Het vorenstaande neemt overigens
niet weg dat de belastingdienst alert blijft op de ontwikkelingen m.b.t. het
gebruik van het btw-identificatienummer.Vraag 44 (Schuyer, D66), vraag 62 (Biermans, VVD), vraag
139 (Van Middelkoop, ChristenUnie en SGP)Zowel de leden van de fracties van het CDA als de VVD
hebben moeite met de terugwerkende kracht die is aangekondigd met betrekking
tot de heffing van vennootschapsbelasting over de commerciële activiteiten
van pensioenfondsen. De leden van de fractie van D66 wijzen er in dit verband
op dat belastingheffing wordt geheven over activiteiten die op dit moment
niet bekend zijn en waar dus niet de mogelijkheid bestaat om die activiteiten
dan niet te verrichten. De leden van de fracties van de Christen Unie en de
SGP vragen in dit verband om een overgangsregeling.Dit onderdeel is bij amendement van lid Van Vroonhoven in het wetsvoorstel
opgenomen. Juist vanwege het element van terugwerkende kracht heb ik tijdens
de plenaire behandeling in de Tweede Kamer de indiener van het amendement
in overweging gegeven het amendement in te trekken. Nochtans is het amendement
aangenomen. Teneinde de periode waarin niet geheel duidelijk is welke activiteiten
moeten worden beschouwd als commerciële activiteiten zo kort mogelijk
te houden zal ik bevorderen dat de betreffende algemene maatregel van bestuur
zo spoedig mogelijk tot stand zal komen.In een overgangsregeling is in het amendement niet voorzien vanwege de
budgettaire derving die dit tot gevolg zou hebben.Vraag 47 (Schuyer, D66) en vraag 80 (Biermans, VVD)De heer Schuyer vraagt in te gaan op enkele knelpunten
die door Van Soelen (Financieel Dagblad 4 november jl.) en Flipsen (Financieel
Dagblad 6 november jl.) zijn gesignaleerd. Van Soelen heeft gewezen op de
mogelijkheid dat een schuldsanering van bedrijven wordt bemoeilijkt door het
verdampen van verliescompensatie, Flipsen stelt dat de nieuwe thincap-maatregelen
averechts werken als na een overname een fiscale eenheid wordt aangegaan.
De heer Biermans dankt de staatssecretaris voor de toezegging dat de voorstellen
inzake afgewaardeerde vorderingen en aankoopkosten deelnemingen hen nog dit
jaar zullen bereiken.De gevolgen die een schuldsanering heeft voor de fiscale positie van zowel
de schuldenaar als de schuldeiser, zijn onderwerp van een wetsvoorstel dat
nog voor het einde van dit jaar zal worden ingediend bij de Tweede Kamer,
zo merk ik op ook richting in de heer Biermans. Eén van de doelstellingen
van dat wetsvoorstel is het wegnemen van het thans bestaande knelpunt dat
een heffing op grond van artikel 12 Wet Vpb bedrijfseconomisch noodzakelijke
schuldsaneringsoperaties kan bemoeilijken. In dat wetsvoorstel zal ik ook
ingaan op het door Van Soelen gesignaleerde knelpunt. Op deze wijze wil ik
dan ook graag tegemoetkomen aan het verzoek van de heer Schuyer.Het punt dat Flipsen in zijn artikel aan de orde stelt, ziet op het effect dat het aangaan van een fiscale eenheid heeft op de toepassing van
de thincap-regeling. De vorming van een fiscale eenheid tussen een overnameholding
en een overgenomen werkmaatschappij kan tot een daling van het fiscaal eigen
vermogen van de overnameholding leiden. Dit doet zich voor in gevallen waarin
voor de werkmaatschappij meer is betaald dan de fiscale boekwaarde van haar
vermogen, bijvoorbeeld bij de aanwezigheid van goodwill in de werkmaatschappij.
Door die daling van het eigen vermogen zou de thincap-regeling volgens Flipsen
van toepassing kunnen worden. In de Nota naar aanleiding van het nader verslag
aan de Tweede Kamer is ten aanzien van dit punt aangegeven, dat het zich voordoet
bij een specifieke constructie, waarbij gebruik wordt gemaakt van een overnameholding
in combinatie met een fiscale eenheid. Ten aanzien van het gebruik van de
concerntoets is aangegeven dat deze een commerciële maatstaf heeft, waarbij
de vermogenssprong door fiscale voeging zich niet kan voordoen en er dus geen
averechtse werking is.Vraag 51 (Biermans, VVD)De heer Biermans stelt dat zowel materiële als
formele – voor de burger bezwarende – terugwerkende kracht in
fiscale wetgeving uit den boze is omdat het vertrouwen van de burger in de
overheid hierdoor kan worden aangetast. In dit verband wordt door hem gewezen
op artikel 1 van het Eerste Protocol van het Europees Verdrag voor de Rechten
van de Mens (hierna EVRM).Ingeval de overheid helder met de burger communiceert over de te nemen
maatregelen zal het vertrouwen van die burger niet snel worden aangetast.
Bij zogenoemde onmiddellijke werking – of zoals de heer Biermans het
verwoordt: materiële terugwerkende kracht – treedt een maatregel
inwerking na afronding van het parlementaire proces. Dat betekent dat het
tijdens het parlementaire proces voor iedere burger kenbaar wordt welke maatregel
wordt voorgesteld en vanaf wanneer deze in de toekomst gaat gelden. De rechtszekerheid
wat betreft het verleden is hierbij niet in het geding. Wel is het zo dat
als gevolg van de maatregel de toekomst er anders uit komt te zien. Dit zal
doorgaans evenwel het doel van de maatregel zijn.Bij een maatregel met terugwerkende kracht wordt wel ingegrepen in het
verleden. Hierbij geldt eveneens het punt van kenbaarheid. Ook moeten maatregelen
waaraan formele terugwerkende kracht wordt toegekend voldoende kenbaar zijn,
waardoor burgers zo snel als mogelijk kunnen kennisnemen van de voorgestelde
maatregelen. Daarnaast speelt dat alleen voor formele terugwerkende kracht
wordt gekozen indien bijzondere omstandigheden dit rechtvaardigen.Via artikel 1 van het Eerste Protocol van het EVRM is het mogelijk dat
de terugwerkende kracht van een maatregel door de rechter wordt getoetst aan
het rechtszekerheidsbeginsel. Opgemerkt zij dat de rechter hierbij rekening
houdt met de ruime marge die de wetgever – onder meer op het punt van
belastingheffing – heeft waarbinnen kan worden afgewogen of bij de invoering
van een maatregel de keuze voor terugwerkende kracht te rechtvaardigen is.
In het Nederlandse parlementaire bestel wordt deze afweging – onder
andere nu tijdens de behandeling van de onderhavige wetsvoorstellen –
altijd zo zorgvuldig mogelijk gemaakt.Vraag 52 (Biermans, VVD)Kunt u reageren op de stelling dat de overheid zich
zonder dralen en sportief dient neer te leggen bij een voor de overheid negatief
uitgevallen slotuitspraak van de rechter en dat het aanhouden van bezwaarschriften
in dat licht ongewenst is?Zonder toevoeging van de woorden «in beginsel» zou ik deze
stelling niet zonder meer willen onderschrijven. Als algemeen uitgangspunt
lijkt op de stelling niet veel af te dingen. Indien de wetgever ervoor heeft
gekozen bepaalde zaken aan het oordeel van de rechter over te laten en dus
niet expliciet wettelijk vast te leggen, zou diezelfde wetgever ook de gevolgen
van een hem onwelgevallige uitspraak van de hoogste rechter moeten aanvaarden.
Daarbij past echter een kanttekening.De overheid is er niet alleen voor verantwoordelijk te waarborgen dat
individuele belastingplichtigen niet met terugwerkende kracht worden geconfronteerd
met belastingheffing over rechtshandelingen die in het verleden hebben plaatsgevonden.
De overheid is eveneens verantwoordelijk voor een rechtvaardige verdeling
van de collectieve lasten. De hiervoor geschetste belangen van individuele
belastingplichtigen kunnen botsen met dit algemene belang. Naar mijn mening
zijn er omstandigheden denkbaar die er toe leiden dat het algemene belang
prevaleert boven het individuele belang en die aanleiding kunnen geven tot
wetgeving met terugwerkende kracht. In zo'n geval zou aan belastingplichtigen
een verkeerd en verwarrend signaal worden afgegeven door een positieve uitspraak
op bezwaar te doen, wetende dat het kabinet voornemens is het thans geldend
recht met terugwerkende kracht te wijzigen. Dit zou bovendien nodeloze administratieve
lasten voor zowel belastingplichtigen als de belastingdienst meebrengen.Vraag 55 (VVD)Naar aanleiding van het antwoord van de staatssecretaris
op de vraag over het woord tenminste in artikel 3 145, lid 1 van de Wet
inkomstenbelasting verneemt de VVD-fractie graag wat «excessief privé-genot»
is. Bovendien vraagt de VVD-fractie wat in dit verband «in zeer hoge
mate» inhoudt.De vraag van de heer Biemans wanneer sprake is van «excessief privé-genot»
lijkt me het eenvoudigst te beantwoorden door in aanvulling op mijn eerder
schriftelijke beantwoording een voorbeeld te noemen. Stel, een werknemer heeft
een auto van de zaak waarvoor hij geen vergoeding voor privé-gebruik
hoeft te betalen. Naast de werkzaamheden in welk kader hem deze auto voor
privé-doeleinden ter beschikking is gesteld, heeft hij een bijbaantje
waarbij hij voor een andere opdrachtgever koerierswerkzaamheden verricht.
De kilometers die hij aflegt als koerier worden voor het vaststellen van de
bijtelling aangemerkt als privé-kilometers. De inkomsten van deze koerierswerkzaamheden
worden aangemerkt als resultaat uit overige werkzaamheid. Het totale privé-genot
bestaat in dit voorbeeld dus uit de voor echte privé-ritten gereden
kilometers, vermeerderd met de kilometers voor de koeriersactiviteiten. Als
dat gewaardeerd wordt, kan het forfait te laag zijn. Afhankelijk
van het aantal kilometers dat in het kader van die nevenwerkzaamheden wordt
gereden, kan in die situaties het privé-voordeel derhalve in zeer hoge
mate afwijken van het middels het bijtelpercentage van 22% vastgestelde privé-genot.In aanvulling op de mondelinge beantwoording later vandaag, is hieronder
een tabel opgenomen waarin de budgettaire effecten van het autopakket zijn
uitgesplitst. In de tabel zijn in de twee laatste kolommen de budgettaire
effecten weergegeven zoals die er uitzien respectievelijk voor en na de Tweede-Kamerbehandeling
van het Belastingplan 2004.Budgettaire effecten autopakket (voor en na Tweede-Kamerbehandeling)Budgettair
effectOorspronkelijk
wetsvoorstel1Huidige wetsvoorstel2  mln
euro mln
euro Totaal woon-werkverkeer-/- 500-/- 572  Waarvan woon-werkverkeer
auto 0–10 km  -/- 95  -/- 101Waarvan woon-werkverkeer auto 10–30 km  -/- 97  -/- 144 Waarvan woon-werkverkeer
auto > 30 km  -/-
251 -/- 265 Waarvan woon-werkverkeer niet auto <10 km -/- 52  -/- 55 Waarvan woon-werkverkeer
niet auto >10 km  -/- 5  -/- 8      Totaal Zakelijk+ 365+ 332  Waarvan Zakelijk auto  + 371 + 338 Waarvan Zakelijk niet auto  -/- 5  -/- 6      Uniforme autokostenfictie van 22% en woon-werkverkeer zakelijk-/- 40+ 65  Waarvan van 10% of 15% naar 0%  -/- 40  -/- 40 Waarvan van 10% naar 22% + 70  + 84 Waarvan van 15% naar 22% + 50  + 75 Waarvan van 20% naar 22%  0 + 12 Waarvan van 25% naar 22%  -/- 110 -/- 66 Waarvan vervallen specifieke
regeling bijtelling bestelauto's  -/- 10  -/- 10      Stimulering Laagzwavelig+ 175+ 175  Totaal 0 -/- 91 Autokostenfictie 20%, kilometervergoeding 0,17.2 Autokostenfictie 22%, kilometervergoeding 0,18.Vraag 59 (Biermans, VVD)De leden van de fractie van de VVD zijn van mening
dat de voorgestelde bijleenregeling materieel terugwerkende kracht heeft en
vragen om aan te geven waarom de latente eigenwoningreserve die in de loop
der jaren is ontstaan niet buiten beschouwing kan blijven.In antwoord op deze vraag willen wij allereerst ingaan op het oordeel
van de leden van de fractie van de VVD dat de voorgestelde bijleenregeling
materieel terugwerkende kracht heeft. De nu voorgestelde bijleenregeling grijpt
niet in in het verleden: hij heeft slechts betrekking op handelingen in de
toekomst, namelijk de verwerving van een nieuwe eigen woning. Van terugwerkende
kracht is derhalve geen sprake. Dat neemt niet weg dat ook bij maatregelen
die alleen op de toekomst betrekking hebben aandacht moet worden geschonken
aan het beginsel van de rechtszekerheid. Hieraan is invulling gegeven in het
overgangsrecht op grond waarvan onder meer een eerbiedigende werking geldt
voor verplichtingen die vóór de inwerking-treding van de regeling
zijn aangegaan: Voor deze gevallen geldt nog het huidige regime. Voor verplichtingen
die na de inwerkingtreding van de bijleenregeling worden aangegaan, geldt
het nieuwe regime van de bijleenregeling. De rechtszekerheid is hierbij niet
in het geding. De bijleenregeling vormt immers geen obstakel voor de financiering
van een nieuwe eigen woning. Wel vervalt de mogelijkheid om consumptieve bestedingen
of beleggingen indirect via de eigenwoningregeling fiscaal gefaciliteerd te
financieren. De eigenwoningregeling is hier echter ook niet voor bedoeld.
Het zou daarom ook niet te rechtvaardigen zijn om deze financieringsmogelijkheid
geheel of ten dele te laten bestaan in die gevallen waarin een «latente
eigenwoningreserve» is ontstaan in de periode vóór de
inwerkingtreding van de bijleenregeling.Vraag 60 (Biermans, VVD)Kan het budgettaire effect worden aangegeven als in
de bijleenregeling de beperking van de hypotheekrenteaftrek niet geldt voor
de eigenwoningreserve die is opgebouwd tot 31 december 2003?Als gevolg van grote huizenprijsstijgingen, vooral in de periode 1990–2000,
kent de huidige voorraad eigen woningen een forse eigenwoningreserve. Voor
de periode vanaf 2003 is daarentegen rekening gehouden met een relatief gematigde
prijsontwikkeling. Onder deze veronderstelling is een budgettaire opbrengst
van de bijleenregeling geraamd van 100 mln in 2004, oplopend tot 400 mln in
2007. Gezien de relatief gematigde prijsontwikkeling vanaf 2004 zou, indien
de tot 31 december 2003 opgebouwde reserve buiten de aftrek zou blijven,
in de eerstkomende jaren vanaf 2004 vrijwel de gehele geraamde budgettaire
opbrengst van de bijleenregeling vervallen.Vraag 61 (Biermans, VVD)In het kader van het overgangsrecht leeft bij de leden
van de fractie van de VVD de vraag of het gebezigde begrip eigen woning moet
worden uitgelegd met toepassing van artikel 3 111 van de Wet inkomstenbelasting
2001 met inbegrip van alle in dat artikel opgenomen ficties.Het overgangsrecht ter zake van de vorming van een eigenwoningreserve
richt zich op belastingplichtigen die al onherroepelijke verplichtingen met
betrekking tot een eigen woning zijn aangegaan op een moment dat ze bij de
aankoop of verkoop nog geen rekening konden houden met de gewijzigde wetgeving.
Het begrip eigen woning zoals dat wordt toegepast in artikel 3 111 van
de Wet inkomstenbelasting 2001 is hierbij niet leidend, omdat ook woningen
die op 31 december 2003 nog niet als eigen woning kwalificeren
wel al onder het overgangsrecht kunnen vallen. Te denken valt aan een bestaande
woning die wel al is aangekocht 31 december 2003 maar op dat moment nog niet
is geleverd. Het cruciale punt is dat er op 31 december 2003 sprake moet
zijn van een bestaande schriftelijke koop- of verkoopovereenkomst die belastingplichtigen
bindt.Vraag 63 (VVD)De leden van de fractie van de VVD vragen of het niet
gewenst zou zijn om nu reeds contact op te nemen met de Amerikaanse autoriteiten
om het risico in kaart te brengen – en zo nodig in te dammen –
dat de Nederlandse pensioenfondsen die dividend en interest uit de Verenigde
Staten ontvangen bij de toepassing van het belastingverdrag met de Verenigde
Staten gevolgen zouden gaan ondervinden van het feit dat de commerciële
activiteiten van de pensioenfondsen voortaan in de heffing van de vennootschapsbelasting
worden betrokken. Deze leden vragen voorts of op dit punt schadeplicht wordt
geaccepteerd.Vraag 104 (PvdA)Ook de leden van de fractie van de PvdA vragen aandacht
voor de positie van de Nederlandse pensioenfondsen in relatie tot het belastingverdrag
met de Verenigde Staten. Deze leden geven aan dat het verlies van de dividendvrijstelling
de pensioenfondsen per jaar circa euro 200 mln gaat kosten. De passage
in de nota naar aanleiding van het verslag, waarin de regering heeft aangegeven
dat Nederlandse pensioenfondsen ook na de introductie van de partiële
belastingplicht voor commerciële activiteiten aanspraak moeten kunnen
blijven maken op de vrijstelling van bronheffing op dividenden en renten die
uit de Verenigde Staten worden ontvangen, heeft deze leden onvoldoende gerust
gesteld. Tegen die achtergrond vragen deze leden of de Amerikaanse fiscus
deze zienswijze bevestigd heeft en, zo dit het geval is, of de pensioenfondsen
zich daarop kunnen beroepen.Naar aanleiding van deze vragen wordt opgemerkt dat er op dit punt geen
contact is geweest met de Amerikaanse autoriteiten. Dit is niet nodig geacht
omdat de introductie van de partiële belastingplicht voor de commerciële
activiteiten van pensioenfondsen naar onze mening geen gevolgen heeft voor
de toepassing van het Nederlands-Amerikaanse belastingverdrag. In de nota
naar aanleiding van het verslag is deze zienswijze nader toegelicht. Wij vinden
het jammer dat deze toelichting de ongerustheid bij de leden van de fractie
van de PvdA nog niet volledig heeft kunnen wegnemen.Ter nadere toelichting zouden wij graag willen benadrukken dat de introductie
van de partiële belastingplicht voor commerciële activiteiten van
pensioenfondsen, niets afdoet aan het uitgangspunt dat voor (inkomsten van)
pensioenfondsen een algemene vrijstelling van toepassing blijft, temeer daar
deze commerciële activiteiten veelal slechts van relatief beperkte omvang
zullen zijn. Verreweg het grootste deel van de inkomsten van de pensioenfondsen
hangt samen met de kernactiviteiten die de pensioenfondsen verrichten –
het beheren en verstrekken van pensioenen – en die inkomsten blijven
volledig vrijgesteld van vennootschapsbelasting. In die zin blijven de inkomsten
van pensioenfondsen algemeen vrijgesteld, met dien verstande dat daar een
zeer beperkte inbreuk op wordt gemaakt door bepaalde commerciële activiteiten
van deze vrijstelling uit te zonderen. Dit betekent echter nog niet dat daarmee
het vrijgestelde karakter van pensioenfondsen ten principale zou worden aangetast.Zoals in de nota naar aanleiding van het verslag is aangegeven wordt in
Verenigde Staten overigens een vergelijkbare benadering gehanteerd. Entiteiten
waarvoor in de Verenigde Staten een algemene vrijstelling van belastingheffing
geldt, zoals pensioenfondsen, worden ter zake van inkomsten die niet direct
samenhangen met de kernactiviteiten waarop de vrijstelling is gericht –
de zogenoemde inkomsten uit «unrelated trade or business» –
toch in de belastingheffing betrokken. Niettemin worden deze entiteiten in
de Verenigde Staten nog steeds als algemeen vrijgestelde entiteiten aangemerkt.Alles overwegende zijn wij van mening dat Nederlandse pensioenfondsen
ook na de introductie van de partiële belastingplicht voor commerciële
activiteiten, in aanmerking zullen blijven komen voor de vrijstelling van
dividendbelasting en van bronheffing op interest voor inkomsten uit Amerikaanse
beleggingen die voortvloeien uit de kernactiviteiten van de pensioenfondsen.
Mede tegen deze achtergrond bezien achten wij een discussie over acceptatie
van schadeplicht – de leden van de fractie van de VVD refereren daaraan –
niet opportuun.Vraag 64 (Biermans, VVD)De leden van de VVD-fractie vragen of onder de term
«gebezigde activita» waarop kan worden afgeschreven tevens geactiveerde
goodwill is begrepen.Indien sprake is van commerciële activiteiten zullen de daarmee verband
houdende activa moeten worden gewaardeerd en kan daarover volgens de normale
regels worden afgeschreven. Indien sprake is van geactiveerde goodwill die
verband houdt met voor commerciële activiteiten gebezigde activa bestaat
geen reden om afschrijving daarover niet toe te staan.Vraag 65 (Biermans, VVD)De VVD-fractie verneemt graag de reactie op de brief
van de IVBN van 5 december, en vraagt hoe de staatssecretaris omgaat
met de uitnodiging tot overleg.Als het gaat om de bezwaren vanuit de IVBN tegen zowel de afschaffing
van de overgangsregeling uit artikel 10 Wet belastingherziening 1950 als de
gedeeltelijke belastingplicht voor pensioenfondsen voor hun commerciële
nevenactiviteiten, merk ik op dat hier een afweging heeft plaatsgevonden tussen
enerzijds het zo veel mogelijk beperken van lastenverzwaringen en anderzijds
toch ook een verantwoord budgettair beeld. Het kabinet heeft daarbij de conclusie
getrokken dat op beide genoemde terreinen in het belang van eerlijke concurrentie
vrijstellingen en bijzondere regelingen beperkt konden worden. Voor artikel
10 Wet belastingherziening 1950 gold daarenboven dat de regeling negatieve
effecten had op het beleid dat door de minister van VROM wordt gevoerd in
het belang van de stedelijke vernieuwing. In de brief van 5
december aan Uw Kamer geeft de IVBN aan deze overwegingen niet te delen en
te constateren dat een budgettaire opbrengst het doel is van de voorstellen
op dit punt. Ik deel deze mening echter niet.Vervolgens is er de vraag over de invoering van de maatregel, het omgaan
met marktpartijen en een uitnodiging tot overleg. Ook ik hecht eraan om de
invoering van maatregelen goed en zorgvuldig te begeleiden. Dat betekent echter
niet dat over de inhoud van de maatregelen zelf, een fasering of een alternatieve
invulling, in dit stadium van het parlementaire proces nog kan worden onderhandeld,
ook al spreekt een maatregel een bepaalde sector wellicht minder aan. Toezeggingen
op het vlak van de herinvesteringsreserve, waarmee feitelijk de effecten van
dit voorstel weer voor jaren kunnen worden uitgesteld, kan ik dan ook niet
doen.Wanneer de inhoud van voorstellen die door het kabinet, in goed overleg
met de Staten-Generaal, worden ingevoerd tot duidelijke invoeringsvragen leidt
vanuit sectoren die invloed daarvan zullen ondervinden en er behoefte is aan
overleg over die invoering zal ik dat zeker doen. Ook de IVBN is dat overigens
reeds gemeld.In de genoemde brief komt de IVBN aan het slot tot een oproep over een
goed gespreksklimaat voor het vastgoed. Hoog op mijn agenda voor de komende
jaren staat het vestigingsklimaat, waarbij reële investeringen in bedrijvigheid
in Nederland hoogste prioriteit hebben. Wanneer ook de vastgoedbeleggingssector
of hun vertegenwoordigers daar een bijdrage aan zou willen leveren, stel ik
dat vanzelfsprekend op prijs. Wellicht dat daarmee ook een basis voor een
goed gespreksklimaat kan worden geleverd. Ik wacht dat graag af.Vraag 66 (Biermans, VVD)De vrijstelling voor woningbouwcorporaties is als gevolg
van het amendement Giskes expliciet gekoppeld aan het Besluit beheer socialehuursector
(BBSH). De leden van de fractie van de VVD vragen in dat verband welk departement
nu bevoegd is om de vrijstelling feitelijk vorm te geven. Ook vragen zij hoe
deze nieuwe vormgeving van de vrijstelling zich verhoudt tot het oorspronkelijke
voorstel.Door het genoemde amendement wordt in de wet Vpb de vrijstelling voor
woningbouwcorporaties beperkt tot werkzaamheden die zijn toegestaan op grond
van het BBSH. Het Ministerie van VROM is voor dat besluit, en daarmee voor
de feitelijke vormgeving van de vrijstelling, primair verantwoordelijk. De
oorspronkelijke vormgeving, waarbij de vrijstelling zich beperkte tot de voordelen
uit de verhuur van woningen, had een wat strikter karakter. Uiteindelijk gaat
het om kabinetsbeleid.Vraag 67 (Biermans, VVD)De leden van de fractie van de VVD stellen dat in verband
met de beperkte afschaffing van de vrijstelling van vennootschapsbelasting,
overdrachten van onroerende zaken voor woningcorporaties wenselijk kunnen
zijn. Zij vragen in het bijzonder om een vrijstelling van overdrachtsbelasting
indien de minister van VROM het BBSH wijzigt en de corporaties nevenactiviteiten
in een afzonderlijke entiteit moeten onderbrengen.Ik ben bereid naar deze specifieke situaties met een welwillend oog te
kijken. Onder omstandigheden kan toepassing van de zogenoemde hardheidsclausule
hier op korte termijn soelaas bieden.Vraag 71 tot en met 78 (Biermans, VVD)De leden van de fractie van de VVD willen nog graag
een antwoord op de volgende vragen over de Bosal-voorstellen:a. Zijn de bewindslieden bereid om het vrijgestelde
bedrag van de thincap-regeling – mede gelet op het geringe budgettaire
belang – op te trekken tot euro 2 mln om zodoende het MKB grotendeels
te vrijwaren van deze wetgeving?In de nota naar aanleiding van het nader verslag van
de Tweede Kamer en de nota naar aanleiding van het verslag van de Eerste Kamer
is aangegeven, dat de regeling zodanig is opgezet dat er geen specifieke knelpunten
voor het MKB zijn te verwachten. Daarbij is toegezegd dat nauwlettend zal
worden gevolgd of deze zich in de praktijk toch blijken voor te doen. Wij
zien geen reden om daar met een algemene verhoging van de franchise op vooruit
te lopen.b. De vraag of wij bereid zijn om aan de beperking
van de voorwaartse verliesverrekening van houdstermaatschappijen de onmiddellijke
ingang te ontnemen, beantwoorden wij ontkennend. Dit zou namelijk sterk afbreuk
doen aan de opbrengst van de maatregel. Daarnaast, verwezen zij in dit verband
naar het antwoord op vragen van de leden van de fractie van het CDA, zou een
dergelijke uitzondering op de gebruikelijke gedragslijn verdergaande principiële
gevolgen hebben voor de werking van nieuwe fiscale matregelen, zowel in de
verzwarende als in de verlichtende sfeer.c. Wordt ingeval een belastingplichtige slechts gedurende
een deel van het jaar tot een groep behoort, een eventuele beperking van de
renteaftrek ook slechts gedurende dat deel van het jaar toegepast?Het antwoord op deze vraag luidt bevestigend.d. Is de renteaftrekbeperking ook van toepassing als
de belastingplichtige na het begin van het boekjaar tot een groep gaat behoren
en voor het einde van het boekjaar daarvan geen deel meer uitmaakt?Het antwoord op deze vraag luidt bevestigend.e. Is dan voor de bepaling van het teveel aan vreemd
vermogen toch de verhouding tussen het vreemd en het eigen vermogen bij de
aanvang en bij het eind van het jaar bepalend?Dat is inderdaad het geval, maar deze verhouding wordt
alleen toegepast op de rente die kan worden toegerekend aan het relevante
gedeelte van het jaar.f. Kan een zuivere houdstermaatschappij die winsten
maakt, deze verrekenen met verliezen uit de periode dat zij geen zuivere houdster
was.De bepaling heeft betrekking op de verrekening van
verliezen en niet op de verrekening van winsten. Ook geeft de bepaling geen
voorschriften voor de verrekening van verliezen van een maatschappij die niet
uitsluitend of nagenoeg uitsluitend het karakter van houdster heeft.g. In het Vakstudienieuws van 20 november 2003, blz.
83, wordt de suggestie gedaan de laatste volzin van artikel 13, eerste lid,
Wet Vpb te vervangen door de volgende passage: «De eerste volzin is
mede van toepassing met betrekking tot voordelen uit rechtshandelingen
die strekken tot het afdekken van een valutarisico dat verband houdt met het
bezit van een deelneming of de financiering daarvan, mits de inspecteur vooraf
bij voor bezwaar vatbare beschikking, eventueel onder het stellen van nadere
voorwaarden, heeft vastgesteld dat de desbetreffende rechtshandeling daartoe
strekt. De in de vorige volzin bedoelde voorwaarden kunnen mede inhouden dat,
op basis van het verschil in rente tussen de desbetreffende valuta en de valuta
waarin belastingplichtige het belastbaar bedrag berekent, de eerste volzin
mede van toepassing is op een bepaald deel van de vergoeding van de rechtshandeling.»
Het bezwaar van deze suggestie is dat een financieringslening primair dient
ter financiering van de aanschaf of het aanhouden van de deelneming en niet
ter afdekking van het valutarisico dat met die deelneming wordt gelopen. Bovendien
is het zo dat valutaresultaten zowel positief als negatief kunnen uitpakken
zodat niet zonder meer van een positief of negatief effect op het vestigingsklimaat
kan worden gesproken. Ook zal het bedoelde renteverschil in de praktijk niet
eenvoudig zijn vast te stellen. Er is daarom onvoldoende aanleiding is om
nu de wettelijke regeling in de bedoelde zin aan te passen.h. Waarom is in het voorstel gekozen voor het groepsbegrip
en niet voor het begrip verbonden lichamen?In de concerntoets wordt in het belang van de belastingplichtigen
uitgegaan van de commerciële balans en van het groepsbegrip dat wordt
gebruikt voor de commerciële jaarrekening. De relevante fiscale gegevens
van alle verbonden lichamen zullen immers lang niet altijd (tijdig) bij de
belastingplichtige bekend zijn. Dit zou vooral tot problemen leiden als de
belastingplichtige deel uitmaakt van een buitenlands concern, maar ook in
nationale verhoudingen zou dit complicaties met zich brengen.Vragen 87 t/m 90 (Biermans, VVD)De leden van de fractie van de VVD hebben enkele specifieke
vragen gesteld over de toepassing van de factuurvereisten bij het verrichten
van diensten aan buitenlandse afnemers. Zo is gevraagd of in het geval een
Nederlandse ondernemer diensten verricht aan een buitenlandse ondernemer altijd
de Nederlandse factuurvereisten van toepassing zijn. Ook is gevraagd of in
de omgekeerde situatie niet de Nederlandse factuurvereisten van toepassing
zijn, maar die welke gelden in het land waar de dienstverrichter is gevestigd.Als een in Nederland gevestigde ondernemer diensten verricht aan een ondernemer
die in een andere lidstaat van de EU is gevestigd, kunnen zich in algemene
zin de volgende drie situaties voordoen:a. de dienst wordt volgens de btw-regels in Nederland verricht;b. de dienst wordt volgens de btw-regels in de andere lidstaat verricht
en de in Nederland gevestigde dienstverrichter wordt zelf aldaar in de btw-heffing
betrokken, d.w.z. hij moet in het land waar de afnemer is gevestigd zelf de
verschuldigde btw op aangifte voldoen;c. de dienst wordt volgens de btw-regels in de andere lidstaat verricht
en de in Nederland gevestigde dienstverrichter wordt zelf aldaar niet in de
btw-heffing betrokken omdat de verschuldigde btw door die afnemer op aangifte
moet worden voldaan (toepassing van de zgn. verleggingsregeling).In de onder a. bedoelde situatie zijn de Nederlandse factuurvereisten
van toepassing. In situatie b. zijn de regels van de lidstaat van de afnemer
van toepassing. In de situatie als bedoeld onder c. wordt de in Nederland
gevestigde ondernemer niet in de btw-heffing betrokken in de lidstaat waar
zijn afnemer is gevestigd. In die situatie zal de in Nederland gevestigde
ondernemer, gelijk reeds in het voorlopig verslag is opgemerkt, facturen moeten
uitreiken overeenkomstig de Nederlandse factuurvereisten. Dit acht ik ook
in overeenstemming met doel en strekking van de verleggingsregeling. Daarmee
wordt immers beoogd zoveel mogelijk te voorkomen dat ondernemers worden betrokken
in de btw-heffing in andere lidstaten. Als voorts wordt bedacht dat het hierbij
in veel gevallen gaat om diensten die niet feitelijk, doch enkel bij wijze
van fictie, in de andere lidstaat geacht worden te zijn verricht, dan ligt
het in de rede dat de in Nederland gevestigde ondernemers dus ook niet aan
de ter zake geldende verplichtingen van die lidstaat worden onderworpen. Hierbij
is het overigens niet uitgesloten dat de in Nederland gevestigde ondernemers
toch, zij het op indirecte wijze, te maken krijgen met eventueel afwijkende,
in het buitenland geldende factuurvereisten. In voorkomend geval zal de buitenlandse
afnemer aan de Nederlandse dienstverrichter verzoeken de factuur aan te passen
aan de voor hem geldende regels. Voor zover de regels van een andere lidstaat
van toepassing zijn – zie de onder b. bedoelde situatie – en de
in Nederland gevestigde dienstverrichter die niet ten volle nakomt, is er
geen rol weggelegd voor de Nederlandse belastingadministratie.In de omgekeerde situatie – een in een andere lidstaat gevestigde
ondernemer verricht diensten aan een in Nederland gevestigde ondernemer –
geldt het vorenstaande evenzeer, met dien verstande dat de in het buitenland
gevestigde ondernemer in beginsel alleen met de Nederlandse factuurvereisten
zou kunnen worden geconfronteerd als zijn diensten volgens de btw-regels in
Nederland plaatsvinden en de verschuldigde btw door hem en niet door zijn
afnemer op aangifte zou moeten worden voldaan. Door de ruime werking van de
verleggingsregeling in Nederland zal dat in de praktijk echter niet voorkomen.Overigens wil ik nog eens benadrukken dat juist door de richtlijn facturering
de verschillen tussen de lidstaten ten aanzien van de factuurvereisten vrijwel
volledig zullen zijn weggenomen. Waar andere lidstaten op onderdelen mogelijk
iets meer verlangen dan Nederland – ik heb immers in dit kader gekozen
voor de voor het bedrijfsleven minst belastende implementatiewijze –
kan dit slechts gradueel en beperkt in aantal zijn.Vraag 91 (Biermans, VVD)De leden van de fractie van de VVD vragen of de tekst
van het nieuwe artikel 35a, lid 1, onderdeel l, ter voorkoming van onnodige
administratieve lastenverzwaring, niet als volgt moet luiden: «in geval
van een levering van een nieuw vervoermiddel in de zin van artikel 2a, eerste
lid, onderdeel f, waarbij het vervoermiddel wordt verzonden of wordt vervoerd naar een andere lidstaat, de gegevens die nodig zijn om
te bepalen of een vervoermiddel een nieuw vervoermiddel is, indien degene
die het vervoermiddel levert wordt beschouwd als ondernemer in de zin van
artikel 7, zesde lid, of degene die het vervoermiddel verwerft een andere
dan een ondernemer is».Ik wil er op wijzen dat het nieuw voorgestelde artikel 35, eerste lid,
onderdeel l, geen administratieve lastenverzwaring impliceert; het komt immers
in exact dezelfde bewoordingen voor in het huidige artikel 35, eerste lid,
onderdeel h, van de Wet op de omzetbelasting 1968. Er verandert voor de praktijk
dus niets. Wel is het zo – nu en na 1 januari 2004 – dat het begrip
«nieuwe vervoermiddelen» alleen een rol speelt bij intracommunautaire
transacties, en ook het ondernemersbegrip in de zin van artikel 7, zesde lid
van genoemde wet speelt alleen bij zulke transacties een rol. Bij puur binnenlandse
transacties van «nieuwe vervoermiddelen» zijn de gegevens die
nodig zijn om te bepalen of sprake is van zo'n vervoermiddel dus niet vereist.
Thans niet en na 1 januari 2004 niet.Vraag 94 (Biermans, VVD)De leden van de fractie van de VVD hebben aanvullende
vragen gesteld naar aanleiding van de op 29 maart 2002 naar de Eerste Kamer
der Staten-Generaal gezonden rapportage naar aanleiding van de tweede motie
Rensema c.s. (Kamerstukken I, 2001/02, 27 466, nr. 287a) en mijn reactie
op de door de Eerste Kamer gestelde vragen omtrent deze rapportage (Kamerstukken
I, 2002/03, 27 466, 296).Deze leden verzoeken allereerst in te gaan op de vraag of stakingswinsten
voor een deel bestaan uit een inflatiecomponent. Deze vraag kan ik bevestigend
te beantwoorden, het is zeker niet ondenkbeeldig dat een dergelijk element
de stakingswinst mede bepaalt. Het Nederlandse belastingstelsel heeft –
zoals bekend – een nominalistisch karakter; met de inflatiecomponent
wordt als gevolg hiervan geen rekening gehouden. Weliswaar bestonden onder
de Wet op de inkomstenbelasting 1964 bijzondere tarieven, maar deze tarieven
waren niet ingegeven om inflatie-invloeden te compenseren. De bijzondere tarieven
waren een tegemoetkoming voor de druk van het progressieve tarief maar hadden
als neveneffect dat de invloed van inflatie enigszins werd geneutraliseerd.Als onderdeel van de Belastingherziening zijn de bijzondere tarieven vervolgens
afgeschaft. De redenen voor afschaffing zijn terug te brengen tot een budgettair,
beleidsmatig en vereenvoudigingsargument. De opbrengst van de afschaffing
van de bijzondere tarieven is deels ingezet in het kader van de algehele tariefsverlaging
die de belastingherziening kenmerkte en is daarnaast deels aangewend voor
de financiering van het Ondernemerspakket 2001. Met name in het kader van
die laatste operatie is de focus in beleidsmatige zin verlegd van het faciliëren
van het beëindigen van het ondernemerschap naar het starten en het versterken
van het ondernemerschap. De afschaffing van de bijzondere tarieven –
bij uitstek een faciliteit die is gericht op het stoppen met ondernemen –
past dan ook in de keuze die toen is gemaakt. Ten slotte werd bereikt dat
het systeem aan eenvoud won, bijvoorbeeld voor de bepaling van het van toepassing
zijnde tarief is het onderscheid jaarwinst (voorheen: progressief) en stakingswinst
(voorheen: bijzonder tarief) niet meer relevant.Dat wil echter niet zeggen dat het progressieve tarief altijd en in volle
omvang werkt. Ondanks de afschaffing van de bijzondere tarieven zijn in de
belastingwetgeving nog voldoende maatregelen voorhanden die hetzelfde effect
sorteren als de bijzondere tarieven, te weten het matigen van de druk van
het progressieve tarief in box I. In dit kader kan worden gedacht aan de mogelijkheid
tot het verkrijgen van 10 jaar renteloos uitstel van betaling voor overlijdenswinsten
in de Invorderingswet 1990, de aftrek wegens stakingslijfrente, de middelingsregeling
en de verruiming van de doorschuiffaciliteiten in de Wet IB 2001. In mijn
brief van 1 september 2003 ben ik, naar aanleiding van de opmerkingen
en vragen van de leden van de vaste commissie voor Financiën van deze
Kamer ter zake van de rapportage van 29 maart 2002, ook op deze materie ingegaan.
Het voorgaande leidt, naast het forse budgettaire beslag van structureel euro 190
mln, tot de conclusie dat ik een bijzonder tarief niet noodzakelijk acht.De leden van de fractie van de VVD verzoeken voorts in te gaan op de veronderstelde
terugwerkende kracht. In dit kader kan ik opmerken dat de afschaffing van
de bijzondere tarieven niet heeft ingrepen in het verleden. Bij bekendmaking
op 14 september 1999 had de maatregel slechts betrekking op handelingen
in de toekomst, bijvoorbeeld in gevallen van de staking van een onderneming
na 1 januari 2001. Van terugwerkende kracht is dan ook geen sprake. Dat neemt
niet weg dat ook bij maatregelen die alleen op de toekomst betrekking hebben
aandacht moet worden geschonken aan het beginsel van de rechtszekerheid. Gezien
de flankerende maatregelen en de overige maatregelen tot matiging van het
tarief is hier naar mijn mening aan voldaan. Een splitsing naar tarief in
de tijd, zoals deze leden voorstaan, is niet in overeenstemming met het systeem
van de Wet IB 2001. De tot de stakingswinst behorende stille reserve in onroerende
zaken wordt pas bij realisatie – staking – in de heffing betrokken.
Heffing vindt dan plaats op grond van de regels van het op dat moment geldende
systeem tegen het dan geldende tarief. Een tariefsverlaging leidt immers ook
niet tot een splitsing naar de waardestijging waarover het oude hogere tarief
nog van toepassing is en een waardestijging waarover het nieuwe lagere tarief
van toepassing is.Vraag 96 (Rabbinge, PvdA)Ik zal ook niet uitgebreid ingaan op de OZB en de verschillende
aspecten die betrekking hebben op de lokale en de regionale autonomie. Daar
is immers tijdens de algemene financiële beschouwingen al uitgebreid
aandacht aan geschonken. Het is opvallend dat de bewindspersonen zo sterk
afstand nemen van de beginselen die Thorbecke meer dan anderhalve eeuw geleden
formuleerde. Weliswaar wordt met de mond het subsidiariteitsbeginsel in Europa
of verantwoordelijkheid in eigen kring beleden maar de ruimte voor een eigenbelastinggebied
wordt niet geaccepteerd, sterker zelfs de functionele vormen van de democratie,
zoals waterschappen hebben te maken met een sterk centraliserende tendens
van de bewindslieden van Financiën. Waarom wordt geen differentiatie
van eigen verantwoordelijkheid geaccepteerd binnen zekere grenzen. Het typische
voorbeeld van zo'n systeem zijn de opcenten op de motorrijtuigenbelasting,
het enige provinciale belastinggebied, wordt nu blijkens voornemens van de
bewindspersonen ongedaan gemaakt. Introductie van een tweede belastinggebied
voor de lagere overheid, de vaartuigenbelasting, is ook in de ijskast gezet.
Grote verantwoordelijkheid voor de lagere overheden zou naar de opvatting
van de PvdA ook gepaard moeten gaan met een weliswaar klein, maar toch autonoom
te beslissen belastinggebied. Kunnen de bewindspersonen daar nog eens hun
licht over laten schijnen?Uiteraard zullen wij ons licht nog eens laten schijnen over het lokale
belastinggebied. We zullen dit allereerst doen via een hoofdlijnenbrief over
de OZB aan de Tweede Kamer en vervolgens via het wetsvoorstel dat afschaffing
van het gebruikersdeel en de maximering van de resterende OZB regelt.Wel willen wij hierbij de indruk wegnemen die kennelijk bij u bestaat
dat de opcenten op de motorrijtuigenbelasting ongedaan zouden worden gemaakt.Vraag 98 (Rabbinge, PvdA)In een advies van 1995 «Ouderen voor ouderen»
en een ander advies van 1999 «Een generatiebewust beleid» beveelt
de WRR aan om de financieringsgrondslag van de AOW te verruimen door ouderen
die een goed pensioen genieten mee te laten betalen aan de door de overheid
betaalde AOW-uitkering. De huidige regering versmalt de grondslag door alleen
met premies te werken. Hebben de bewindslieden overwogen om toch de adviezen
van de WRR op te volgen?De financiering van de AOW bestaat uit niet alleen uit premie-opbrengsten
maar ook uit Rijksbijdragen en de BIKK (Bijdrage In de Kosten van de Kortingen).
Het premiepercentage van de AOW is gemaximeerd. De AOW kent sinds 1997 een
wettelijk maximum premiepercentage van 18,25. Het huidige AOW-premiepercentage
bedraagt 17,90 en is sinds 2000 niet meer gewijzigd. Bij oplopende kosten van de AOW, die niet meer gefinancierd kunnen worden
uit de premie-opbrengsten bij het maximum premiepercentage, zullen de kosten
worden opgevangen door Rijksbijdragen. De Rijksbijdragen worden gefinancierd
uit de algemene middelen, waaraan iedereen bijdraagt.Vraag 99, 111 (Rabbinge, PvdA)De heer Rabbinge hoort graag de opvatting van de staatssecretaris
over een negatieve waterschapslast. Hij wil deze opvatting graag weten voordat
het Interdepartementaal Beleidsonderzoek en het bijbehorende regeringsstandpunt
worden gepubliceerd.De vraag naar een standpunt over de mogelijkheid van negatieve waterschapslasten
voor organisaties die er op uit zijn de kwaliteit van het drink- en oppervlaktewater
te verbeteren, zoals natuur- en milieuorganisaties moet in breder kader beantwoord
worden. Juist om meerdere aspecten van de bekostiging van het waterbeheer,
inclusief de waterschapslasten, in kaart te brengen heeft het kabinet het
Interdepartementaal Beleidsonderzoek naar de bekostiging van het waterbeheer
ingesteld. Het is niet wenselijk om in het kader van dit Belastingplan, waarin
overigens geen wijzigingsvoorstellen voor de Waterschapswet zijn opgenomen,
op de publicatie van de resultaten van dit onderzoek en het bijbehorende kabinetsstandpunt
vooruit te lopen.Vraag 100, 112 (Rabbinge, PvdA)Regulerende heffingen werken als de heffing prohibitief
is. Er is wel gedragsbeïnvloeding doch er zijn nauwelijks inkomsten.
Waarom is de belastingdienst niet alerter op prohibitieve heffingen?Bij bestemmingsheffingen moet de regulerende component
gering zijn omdat de financiering van voorzieningen in gevaar dreigt te komen
of omdat te veel voorzieningen waren getroffen. Zulks bleek het geval bij
de afvalwaterzuivering in de jaren negentig. Welke lessen zijn hieruit getrokken
en hoe heeft dat doorgewerkt in de milieuwetgeving?Wanneer worden regulerende heffingen ingevoerd, wanneer
bestemmingsheffingen en hoe denkt de regering juist hier het belastinginstrument
te benutten?In het milieubeleid wordt een aantal instrumenten gebruikt. De rol die
daarin door financiële instrumenten wordt gespeeld, is in positieve zin
beïnvloed door de ervaringen met de WVO-heffing. Algemeen wordt die ervaring
gezien als een bewijs voor het feit dat financiële prikkels voor het
milieubeleid werken. Het kabinet heeft in het Hoofdlijnenakkoord aangegeven
verdere vergroening van het belastingstelsel een belangrijk instrument te
vinden. Om hieraan invulling te geven zal de Energiebelasting per 1 januari
2005 met euro 450 mln worden verhoogd onder een gelijktijdige terugsluis
van de opbrengst via een verlaging van de lastendruk op inkomen.Tevens heeft het kabinet een interdepartementale ambtelijke werkgroep
ingesteld die bestaat uit ambtenaren van de ministeries van LNV, V&W,
VROM, EZ en Financiën. Deze werkgroep zal maatregelen voor verdere vergroening
van het belastingstelsel bezien. Daarbij heb ik een aantal randvoorwaarden
aangegeven. Vergroeningsmaatregelen mogen niet leiden tot hogere administratieve
lasten van bedrijven. Het uiteindelijke pakket dient budgettair neutraal te
zijn. Voorts ben ik geen voorstander van het introduceren van nieuwe vormen
van belasting, noch met een regulerend karakter, noch met het karakter van
een bestemmingsheffing. Dat laatste staat tevens op gespannen voet met de
integrale afweging van collectieve uitgaven. Ook is het niet de bedoeling
om keuzes van het vorige kabinet opnieuw ter discussie te stellen. Differentiaties
binnen bestaande belastingen zijn wel bespreekbaar. Over de uitkomsten van
deze werkgroep zal ik u uiterlijk in het Belastingplan 2005 informeren.Vraag 102 (Rabbinge, PvdA)De leden van de fractie van de Partij van de Arbeid
vragen zich af of het door de Tweede Kamer aangenomen amendement Giskes negatief
uit zou kunnen werken voor non-profitorganisaties die in de volkshuisvesting
en de restauratie werken. Zij vragen hoe dit probleem kan worden opgelost,
waarbij zij opmerken dat een splitsing van woningcorporaties niet erg efficiënt
lijkt en de volkshuisvesting daar bovendien niet mee lijkt gediend.Het was de bedoeling van het oorspronkelijk ingediende voorstel dat commerciële
activiteiten van woningcorporaties, zoals de bouw van koopwoningen, niet langer
vrijgesteld zouden worden van vennootschapsbelasting terwijl de kernactiviteiten,
zoals de exploitatie van huurwoningen, vrijgesteld zouden blijven van Vpb.
Het amendement Giskes heeft daar in zoverre verandering in gebracht dat voor
het onderscheid tussen belaste en vrijgestelde activiteiten wordt aangesloten
bij het Besluit beheer socialehuursector (BBSH). Ook de koepelorganisatie
van woningcorporaties Aedes heeft aangegeven het belast zijn van commerciële
activiteiten niet af te wijzen en voorstander te zijn van een koppeling aan
het BBSH. Het onderbrengen van commerciële activiteiten van woningcorporaties
in aparte aan de vennootschapsbelasting onderworpen rechtspersonen is overigens
ook los van het onderhavige voorstel wenselijk ter voorkoning van concurrentieverstoring.Vraag 103, 105, 106 (Rabbinge, PvdA)Invoering van belastingplicht voor pensioenfondsen
lijkt de leden van de fractie van de PvdA bijzonder riskant met het oog op
de mogelijkheid dat dit buitengewoon nadelige consequenties kan hebben voor
de rendementen van de pensioenfondsen en hun premiestelling.Deze leden vragen in dit verband of de beleggingsresultaten
die worden behaald met participaties in fiscale beleggingsinstellingen en
andere complexe beleggingsstructuren in de heffing van vennootschapsbelasting
worden betrokken. Ook wijzen zij erop dat pensioenfondsen het risico lopen
van onmiddellijke afwaardering van hun participatieportefeuille als gevolg
van een impairment-test. Gelet op de belangen van pensioenfondsen in de sfeer
van vastgoed en private equity gaat het hier om zeer omvangrijke bedragen.Primair geldt dat pensioenfondsen voor de heffing van vennootschapsbelasting
subjectief vrijgestelde lichamen blijven. De wijziging van de wet op de vennootschapsbelasting
houdt in dat pensioenfondsen voor een klein gedeelte van hun activiteiten
belastingplichtig worden, te weten voorzover zij commerciële activiteiten
verrichten. Om die reden kunnen zij nog steeds participeren in fiscale beleggingsinstellingen
en andere complexe beleggingsstructuren. Slechts indien het houden van een
participatie bij een pensioenfonds niet kan worden aangemerkt als een vrijgestelde
activiteit zullen deze in de heffing worden betrokken.Verder wijs ik erop dat de beleggingsactiviteiten van pensioenfondsen
niet in de heffing van vennootschapsbelasting worden betrokken. Wanneer de
door deze leden genoemde activiteiten tot de beleggingssfeer moeten worden
gerekend, en ik zie geen directe aanleiding waarom dit niet het geval zal
zijn, zal ten aanzien van deze activiteiten geen sprake zijn van belastingplicht
en zal dus geen sprake zijn van afwaardering van de participatieportefeuille.Vraag 109 (Rabbinge, PvdA)De schuldensituatie van Frankrijk en Duitsland is onvergelijkbaar
met België, Italië en Griekenland en deze landen voeren terecht
een genuanceerd beleid. Het zou de regering sieren als alles in het werk werd
gesteld om het gelijkhebberige toontje te laten varen en met de Europese partners
tot een vergelijk te komen.De afspraken in het Stabiliteits- en Groeipact zijn door de verschillende
lidstaten onderschreven, waarbij iedere individuele lidstaat rekening hield
met de eigen economische en budgettaire situatie. Dat Frankrijk en Duitsland
een lagere schuldquote hebben dan bijvoorbeeld België, Italië en
Griekenland wil dan ook niet zeggen dat de afspraken voor de eerst genoemde
lidstaten minder bindend zouden zijn. Bij het maken van afspraken dienen alle
aspecten in ogenschouw te worden genomen. Wanneer afspraken gemaakt zijn dienen
ze nagekomen te worden.Vraag 110 (Rabbinge, PvdA)Bij de algemene financiële beschouwingen volstonden
de bewindslieden met het antwoord op dit type vragen dat ze een behoorlijk
budget voor de lagere overheden beschikbaar zullen stellen. Ook in de schriftelijke
beantwoording volstaan ze daarmee. Dat ging en gaat voorbij aan de essentie
van de opmerking. In Europees verband is Nederland met Frankrijk hier een
hoge uitzondering. De mogelijkheden van lokale en regionale autonomie op bepaalde
beleidsvelden en het doen van keuzen kan en moet worden vergroot en niet worden
verkleind. Waarom doet de regering juist niet die keuze en wordt het met de
mond beleden beleid van verantwoordelijkheid op zo laag mogelijk niveau (en
verantwoordelijkheid in eigen kring) niet vertaald in een adequaat financieel-
en belastingbeleid?U constateert dat de verantwoordelijkheid in eigen kring slechts met de
mond wordt beleden. Dit beeld herken ik niet. Gemeenten hebben op tal van
terreinen eigen verantwoordelijkheid gekregen; dit vertaalt zich ook in het
financiële beeld. Het vrij besteedbare deel van de gemeentelijke inkomsten
(dat wil zeggen de algemene uitkering plus de eigen inkomsten) is de afgelopen
jaren toegenomen. Bij het traject herijking specifieke uitkeringen is bovendien
de bedoeling na te gaan welke specifieke uitkeringen aan het gemeentefonds
zouden kunnen worden toegevoegd zodat de lokale bestedingsvrijheid nog verder
zou toenemen. De stelling dat Nederland in Europees verband een uitzonderingspositie
zou innemen is wat mij betreft niet houdbaar. De vrij besteedbare middelen
voor gemeenten als aandeel van BNP en van alle lokale inkomstenbronnen is
juist relatief hoog. Dezelfde relatief hoge score geldt voor de omvang van
de lokale taken en verantwoordelijkheden.Vraag 114 (Rabbinge, PvdA)Graag inzicht in de budgettaire consequenties van Hillen
op korte en lange termijn in het licht van de totale financiering van de volkshuisvesting
inclusief huur, huursubsidie en individuele huursubsidie.De heer Rabbinge vraagt verder inzicht in de budgettaire consequenties
op korte en lange termijn mede in het licht van de totale financiering van
de volkshuisvesting inclusief huur en huursubsidie. In 2005 zal met het voorstel
circa 250 mln gemoeid zijn, het bedrag aan huursubsidie bedraagt voor dat
jaar circa 1,6 mld. Vraag 115 (Rabbinge, PvdA)«Is de minister van SZW van zins een éénmalig
verplichte heffing in te voeren voor de hogere inkomens». Wanneer kunnen
we dit voorstel tegemoet zien?De Minister van Sociale Zaken heeft tijdens de behandeling van zijn begroting
in de Tweede kamer zijn waardering uitgesproken voor mensen die vrijwillig
financieel hun solidariteit willen betuigen. Dit betekent niet dat hij of
het kabinet nu van plan is een verplichte eenmalige heffing in te voeren voor
hogere inkomens.Vraag 121 (Platvoet, GroenLinks)De leden van de fractie van GroenLinks vragen waarom
naast de netto opbrengst van de verkochte woning niet ook het vermogen in
box 3 wordt betrokken in de beoordeling van de hypotheekrenteaftrek.De regering overweegt op het gebied van de eigen woning geen verdergaande
maatregelen dan de nu voorgestelde bijleenregeling waarbij het bij de vervreemding
van een woning vrijkomende vermogen mede bepalend is voor het bedrag dat voor
de verwerving van een volgende woning fiscaal gefaciliteerd kan worden geleend.Vraag 123 (Platvoet, GroenLinks)Volgen de heer Platvoet hebben hoge inkomens een vermogen
verworven mede dankzij de genereuze belastingfaciliteit en velen wonen gezien
hun inkomen veel te goedkoop, terwijl lagere en middeninkomens een bescheiden
huis met een enorme hypotheeklast bewonen. Hij vraagt wat het kabinet aan
deze scheefheid gaat doen.De door de heer Platvoet gesignaleerde scheefheid is niet zozeer een tegenstelling
tussen arm en rijk als wel één tussen jong en oud. Eigenwoningbezitters
die al enige jaren over een woning beschikken hebben vaak een relatief lage
hypotheek, terwijl starters op de koopwoningmarkt zich met hoge prijzen en
relatief hoge lasten geconfronteerd zien. De oplossing voor dit probleem is
niet in eerste instantie in het fiscale stelsel te vinden. Daarvoor is een
groter aanbod van woningen met een goede prijs-kwaliteitsverhouding noodzakelijk.
Minister Dekker heeft daarvoor verschillende maatregelen genomen. Het kabinet
ziet dan ook geen reden om de fiscale behandeling van de eigen woning verder
te veranderen dan in dit Belastingplan en het wetsvoorstel ter bevordering
van de financiering van de eigen woning met eigen middelen is aangekondigd.Vraag 130 (Platvoet, GroenLinks)De leden van de fractie van GroenLinks constateren
dat de vrijvallende middelen door het vervallen van de bijzondere tarieven
van duurzame elektriciteit en duurzaam gas nu worden ingezet via de MEP om
binnenlandse producenten te stimuleren groene stroom te leveren. Zij vragen
zich af of, en hoe dat gebeurt.Daarnaast lift het gastarief mee, terwijl groen gas
nog in de kinderschoenen staat. Afschaffing zou plaats moeten vinden als het
zeker is dat verdere vergroening linksom ook realiseerbaar is, zo stellen
deze leden.Voorts vinden de leden van de fractie van GroenLinks
dat met de vrijvallende middelen de voortzetting van de stimulering van zonne-energie
een betere optie geweest zou zijn dan inzet van deze middelen voor de taakstelling
van EZ.De markt heeft in korte tijd te maken gekregen met ingrijpende wijzigingen
in de stimulering van duurzame elektriciteit. Door de stimulering via de MEP-subsidies
op het binnenlandse aanbod te richten, blijft het kabinet groene stroom stimuleren,
zij het veel gerichter door een financiële bijdrage in de zogenaamde
onrendabele top van de binnenlandse productiecapaciteit. De Minister van EZ
heeft in zijn brief aan de Tweede Kamer van 16 september jl. aangegeven dat
de sector de MEP-subsidie positief heeft ontvangen. De MEP subsidietarieven
staan voor meerdere jaren vast, waardoor aan de markt meerjarige zekerheid
wordt geboden.De regering ziet geen aanleiding het bijzonder tarief voor duurzaam gas
te handhaven. De minister van Economische Zaken heeft aangegeven op korte
termijn te laten onderzoeken wat het potentieel is voor groen gas. Vervolgens
zal hij in overleg met zijn ambtgenoot van VROM besluiten of verdere stimulering
noodzakelijk is, en hoe dit het best vormgegeven kan worden. Uiteraard zal
hierbij ook rekening worden gehouden met de uitvoeringskosten van een eventuele
stimulering. In verband hiermee is ervoor gekozen om het tarief in de REB
voor duurzaam gas per 1 juli 2004 nog ongewijzigd te laten.De leden van de fractie van GroenLinks verwijzen wat betreft de voortzetting
van de stimulering van zonne-energie naar de suggestie die door enkele fracties
in de Tweede Kamer is gedaan om zonne-energie via de EPR te (blijven) stimuleren,
bekostigd door de tarieven van de REB licht te verhogen. De maatregelen met
betrekking tot de EPR vormen onderdeel van de maatregelen in de sfeer van
de rijksuitgaven en zijn aan de orde bij de behandeling van de VROM-begroting.
De door het kabinet gehanteerde begrotingsregels, waarbij onder andere een
strikte scheiding wordt gehanteerd tussen inkomsten en uitgaven, leiden ertoe
dat een eventuele verzachting van de voorgestelde maatregel binnen het uitgavenkader
gecompenseerd moet worden. Er is geen aanleiding om van de afgesproken begrotingsregels
af te wijken en de suggestie om een verhoging van de uitgaven met betrekking
tot de EPR op de VROM-begroting te financieren door een tariefmaatregel in
de REB moet dan ook worden afgewezen.Vraag 132 (Schuyer, D66)De leden van de fractie van D66 vragen of een verplichting
of een vordering uit hoofde van een financial lease overeenkomst kan worden
aangemerkt als een geldlening als bedoeld in het voorgestelde artikel 10d,
zevende lid, van de Wet Vpb.Een financial leasecontract is geen overeenkomst van geldlening in de
zin van het voorgestelde artikel 10d, zevende lid.Vraag 133 (Schuyer, D66)De leden van de fractie van D66 vragen of het begrip
deelnemingen in het voorgestelde artikel 20, vierde lid, van de Wet Vpb verwijst
naar het begrip deelnemingen als bedoeld in artikel 13.Deze vraag kan bevestigend worden beantwoord.Vraag 135 (ChristenUnie/SGP) (schriftelijk)De leden van de fracties van CU en SGP zijn benieuwd
naar de positie van de komende toeslagendienst binnen de belastingdienst en
informeren naar de verhouding tussen andere departementen en Financiën
als het gaat om bijv. de zorgtoeslag en armoedeval.Het ligt in de bedoeling dat de «toeslagendienst» een apart
dienstonderdeel wordt binnen de belastingdienst, zoals Douane en FIOD-ECD.
Dit zal de herkenbaarheid bevorderen. Dit betekent niet dat het Ministerie
van Financiën verantwoordelijk zal zijn voor het beleid m.b.t. bijvoorbeeld
zorgtoeslag en armoedeval. Dat blijft berusten bij de verantwoordelijke departementen.
De «toeslagendienst» zal er alleen maar voor zorgen dat de aanspraak
die een burger heeft op basis van wetgeving van andere departementen, doelmatig
zal worden getoetst, verwerkt en uitbetaald. De voor dergelijke activiteiten
noodzakelijke informatie is allemaal al beschikbaar bij de belastingdienst
en zal ertoe leiden dat het ook voor de burger eenvoudiger wordt.Vraag 136 (Van Middelkoop, ChristenUnie en SGP)De leden van de fracties van de CU en de SGP stellen
de «ontvetting» van het belastingstelsel aan de orde, en willen
gezond eten fiscaal stimuleren. Zij memoreren in dit kader ook een aanbeveling
van de WHO.De gedachte om gezond eten fiscaal te stimuleren is op het eerste gezicht
misschien aantrekkelijk, maar er kleven toch wel bezwaren aan. Zo zijn de
verbruiksbelastingen algemeen van karakter. Het bevorderen van gezond eten
door het verlaagde btw-tarief is niet mogelijk omdat voedingsmiddelen al onder
het verlaagde tarief vallen. Het tegengaan van ongezond eten door het algemene
tarief toe te passen is moeilijk is door de algemene regel dat gelijke producten
voor de btw gelijk moeten worden behandeld. Voorts zou zo'n maatregel grote
administratieve lasten voor het bedrijfsleven betekenen, en zouden de ontgaansmogelijkheden
talrijk zijn en mede daardoor de controletaak van de belastingdienst sterk
worden verzwaard. Al met al is dit een suggestie die ik niet meteen zou willen
omarmen.Vraag 141 (Van Middelkoop, ChristenUnie en SGP)Dan is aan de orde gekomen een eventuele heffing van
pensioenfondsen. De heer van Middelkoop merkt op dat in de schriftelijke stukken
is opgemerkt dat Europese Commissie niet voornemens is initiatieven op dit
punt te nemen. Hij stelt nu dat we dat ook helemaal niet moeten willen, gezien
de verscheidenheid van pensioenstelsels binnen Europa en vraagt vervolgens
of de Europese Commissie op dit terrein wel bevoegd is.Op grond van artikel 94 van EG-verdrag kan de Commissie altijd voorstellen
voor een richtlijn doen tot onderlinge aanpassing van de wettelijke en bestuursrechtelijke
bepalingen van de lidstaten welke rechtstreeks van invloed zijn op de instelling
of de werking van de gemeenschappelijke markt. Deze richtlijnen dienen dan
vervolgens door de Raad te worden vastgesteld en indien het fiscale aangelegenheden
betreft met unanimiteit. De kans dat een richtlijn over de heffing van pensioenfondsen
op deze wijze tot stand komt, acht ik klein. De Commissie is echter bevoegd
om daar voorstellen over te doen.Vraag 145 (Van Raak, SP)De leden van SP-fractie vragen of miljonairs ook een
tegemoetkoming kunnen ontvangen ingevolge de Tijdelijke tegemoetkomingsregeling
buitengewone uitgaven en vragen waarom ter zake van deze regeling een fiscaal
instrument wordt gebruikt. Verder vragen deze leden naar afspraken in Europees
verband ten aanzien van belastingsubsidies.De Tijdelijke tegemoetkomingsregeling buitengewone uitgaven (verder: TBTBU)
geldt voor burgers die aftrek voor buitengewone uitgaven hebben en door een
combinatie van de hoogte van de inkomstenbelasting en de heffingskortingen
die aftrek niet kunnen verzilveren. Het ligt niet voor de hand dat miljonairs
in deze termen zullen vallen.De TBTBU is subsidieregeling op de begroting van het ministerie van VWS.
Burgers krijgen een tegemoetkoming die wordt berekend aan de hand van het
verzilveringsprobleem ter zake van de aftrek voor buitengewone uitgaven. Er
wordt derhalve niet, zoals deze leden stellen, een fiscaal instrument gebruikt.Vraag 146 (Van Raak, SP)De 30%-regeling is een belastingvrij cadeau. Het beperken
van de regeling tot een loon (inclusief kostenvergoeding) van euro 70 000
levert euro 100 mln op voor chronisch zieken en gehandicapten.Met de 30%-regeling wordt beoogd Nederland als werkland aantrekkelijk
te houden voor werknemers met een specifieke deskundigheid die op de Nederlandse
arbeidsmarkt niet aanwezig is. De regeling draagt bij aan de concurrentiepositie
van Nederland. Daarnaast leidt de regeling tot een vermindering van de administratieve
lasten, omdat niet de werkelijke extraterritoriale kosten aannemelijk hoeven
te worden gemaakt maar een eenvoudig forfait kan worden toegepast. De 30%-regeling
is dus geen cadeau, maar een forfaitaire kostenvergoeding. In antwoord op
Kamervragen van de leden Kant en van Van Vroonhoven-Kok is op grond van genoemde
argumenten reeds aangegeven dat de 30%-regeling gehandhaafd blijft. 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/h-ek-20032004-503-518.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl