Debat naar aanleiding van een algemeen overleg op 31 januari 2008 over Indonesië (26049)
Staten-Generaal — Handelingen 
Datum: 2014-07-03 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Handeling 2007-2008, pag. 3847-3851

 
 
 

Handeling

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Vergadernummer
Datum vergadering

10-03-2008

Tweede Kamer der Staten-Generaal

2007-2008

nr. 53, pagina 3847-3851

13-02-2008

 

 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties over kamerdossier

Kamerdossier 26049Toon publicaties die dit dossier behandelen

 
 
 Publicaties in vergadering

Debat naar aanleiding van een algemeen overleg op 31 januari 2008 over Indonesië (26049)Pagina 3847-3851
Behandeling van het wetsvoorstel Wijziging van de Wet educatie en beroepsonderwijs in verband met invoering van de leerlinggebonden financiering voor deelnemers in het beroepsonderwijs (31037)Pagina 3851-3860
Spoeddebat over de beveiliging van Schiphol (24804)Pagina 3864-3889
Debat naar aanleiding van een algemeen overleg op 31 januari 2008 over de eerstelijnszorg (29247)Pagina 3860-3864
Regeling van werkzaamheden (woensdag 13 februari 2008)Pagina 3847-3847
Voortzetting van de behandeling van het wetsvoorstel Regels met betrekking tot het beheer en gebruik van watersystemen (Waterwet) (30818)Pagina 3835-3847
Presentie en opening (woensdag 13 februari 2008)Pagina 3835-3835
Lijst van ingekomen stukken, met de door de Voorzitter ter zake gedane voorstellen (woensdag 13 februari 2008)Pagina 3889-3889

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 73 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
Aan de orde is het debat naar aanleiding van een algemeen
overleg op 31 januari 2008 over Indonesië.Mevrouw Van Velzen (SP):Voorzitter. Goede verhoudingen met het Indonesië van vandaag kunnen
alleen gedijen bij het erkennen van misstappen en fouten die in het verleden
zijn gemaakt. Daarom is de spijtbetuiging in augustus 2005 van de vorige minister
van Buitenlandse Zaken, de heer Bot, over de politionele acties, een belangrijke
stap voorwaarts.Het betekent ook dat enkele zaken recht moeten worden gezet tegenover
de mensen die toen onrecht is aangedaan. Dat zijn de dienstplichtigen die
op een betreurenswaardig zijn gestuurd en in het bijzonder zij die toen ook
al vonden dat het dienstbevel tot inscheping naar Indië een opdracht
was die zij niet met hun geweten konden verenigen. Verder gaat het om mensen,
voornamelijk burgers, vrouwen en kinderen, die bij ernstige schendingen van
mensenrechten in diverse dorpen door Nederlandse militairen om het leven zijn
leven gebracht. Ik denk dan aan het dorp Rawagede op Java, waar in koelen
bloede honderden mensen zijn vermoord.Ik meld de PvdA-fractie maar dat het onderzoek van het NIOD nadrukkelijk
niet gaat over afzonderlijke gevallen en incidenten. In tegenstelling tot
wat deze fractie vorige week beweerde, is het namelijk een studie naar de
structurele en grootschalige gevolgen van de overgang van Indië naar
Indonesië. Het rapport kan dus niet worden gebruikt als
een argument tegen de behandeling op dit moment van deze kwestie. Ook het
argument van de minister dat er in het verleden al voldoende compensatie is
verstrekt, snijdt geen hout. Die compensatie was namelijk een gebaar naar
de Indische gemeenschap in Nederland. Dit gebaar was dus niet bedoeld voor
de slachtoffers in Indonesië. Ik kom vandaag op voor de slachtoffers
die tot nu toe alleen woorden van spijt hebben gehoord, en dan nog niet eens
woorden die tot hen persoonlijk waren gericht.Los van de door mij genoemde argumenten heeft Nederland ook nog eens een
morele verantwoordelijkheid ten aanzien van de laatste nabestaanden van de
slachtoffers van Rawagede. Vandaar de volgende moties.De Kamer,gehoord de beraadslaging,overwegende dat de Nederlandse regering in augustus 2005 spijt heeft betuigd
over de "pijnlijke en gewelddadige scheiding der wegen van Indonesië
en Nederland" en betreurt dat het aan "de verkeerde kant van de
geschiedenis" terecht is gekomen;overwegende dat in de politionele acties door Nederlandse militairen ernstige
schendingen van de mensenrechten onder de bevolking van Indonesië zijn
gepleegd, zoals in december 1947 in het dorp Rawagede op Java;constaterende dat de Commissie van Goede Diensten van de Verenigde Naties
in 1948 heeft geoordeeld dat de massamoord in Rawagede "deliberate and
ruthless" was;tevens constaterende dat een klein aantal overlevenden van de gebeurtenissen
in Rawagede nog in leven is en dat Nederland een morele verantwoordelijkheid
heeft jegens deze nabestaanden;verzoekt de regering, de tien thans nog in leven zijnde overlevenden een
bijdrage in het levensonderhoud te bieden,en gaat over tot de orde van de dag.De voorzitter:Deze motie is voorgesteld door het lid Van Velzen. Naar mij blijkt, wordt
de indiening ervan voldoende ondersteund.Zij krijgt nr. 60(26049).De Kamer,gehoord de beraadslaging,overwegende dat de Nederlandse regering in augustus 2005 spijt heeft betuigd
over de "pijnlijke en gewelddadige scheiding der wegen van Indonesië
en Nederland" en betreurt dat het aan "de verkeerde kant van de
geschiedenis" terecht is gekomen; constaterende dat de beslissing van een drieduizendtal dienstplichtigen
die weigerden naar Indonesië te gaan gerechtvaardigd was en dat betreurd
moet worden dat zij voor deze weigering bestraft werden;verzoekt de regering, een gebaar te maken naar alle nog in leven zijnde
weigeraars door middel van de aanwezigheid van de minister van Buitenlandse
Zaken bij de volgende jaarlijkse bijeenkomst van deze "Indonesiëweigeraars",en gaat over tot de orde van de dag.De voorzitter:Deze motie is voorgesteld door het lid Van Velzen. Naar mij blijkt, wordt
de indiening ervan voldoende ondersteund.Zij krijgt nr. 61(26049).Mevrouw Van Gennip (CDA):Voorzitter. Er heeft eervorige week een overleg plaatsgehad over Indonesië.
De CDA-fractie deelt het gematigde optimisme over de ontwikkelingen in Indonesië,
maar ik herhaal de vier zorgen van mijn fractie: de corruptie, de mensenrechtensituatie;
Papoea en duurzaamheid. Wij kijken uit naar de toegezegde brief van de regering
over de situatie van specifieke mensenrechtenactivisten.De CDA-fractie heeft een concrete vraag over Papoea. Is de regering bereid
zich in te zetten voor een steviger rol van de internationale gemeenschap,
bijvoorbeeld door mensenrechtentrainingen en door monitoring van de implementatie
van de speciale autonomiewet? Volgens de CDA-fractie moet duurzaamheid een
criterium worden in de economische programma's van Indonesië. Ik dien
daarom de volgende motie in.De Kamer,gehoord de beraadslaging,overwegende dat het in het kader van de economische samenwerking van toenemend
belang is, nadrukkelijk oog te hebben voor duurzame ontwikkeling;constaterende dat Indonesië onder andere te maken heeft met omvangrijke
en illegale houtkap en ontbossing;constaterende dat er sprake is van veel verschillende (economische) programma's
en individuele subsidies van de Nederlandse overheid gericht op Indonesië,
waarbij nog onvoldoende rekening wordt gehouden met duurzaamheid;verzoekt de regering, te onderzoeken op welke manier duurzaamheid als
criterium kan worden opgenomen in de economische programma's en individuele
subsidieprogramma's voor Indonesië en de Kamer hierover Van Gennipvoor
de zomer van 2008 te informeren,en gaat over tot de orde van de dag.De voorzitter:Deze motie is voorgesteld door de leden Van Gennip en Blom.
Naar mij blijkt, wordt de indiening ervan voldoende ondersteund.Zij krijgt nr. 62(26049).Mevrouw Van Gennip (CDA):Voorzitter. Twee jaar geleden spraken Nederland en Indonesië de intentie
uit, de bilaterale relatie te intensiveren. Het CPA is echter nog niet verder
concreet ingevuld en nog niet ondertekend. Daarover gaat mijn tweede en laatste
motie.De Kamer,gehoord de beraadslaging,overwegende dat met de politieke en morele erkenning van de onafhankelijkheid
van Indonesië op 17 augustus 1945 door voormalig minister Bot in
2005 de relatie tussen Nederland en Indonesië in een nieuwe fase is gekomen;overwegende dat er tussen Nederland en Indonesië sprake is van een
speciale band door sterke verwevenheid, wederzijdse belangen en toekomstige
kansen;overwegende dat er in beide landen grote behoefte bestaat aan een verdere
en diepere dialoog;constaterende dat in 2005 de intentie is uitgesproken om de nieuwe relatie
te bestendigen in een brede samenwerkingsovereenkomst tussen Nederland en
Indonesië – een Comprehensive Partnership Agreement – waarbij
ingegaan wordt op buitenlandse politiek, stabiliteit en veiligheid, mensenrechten,
duurzame ontwikkeling, economische samenwerking en samenwerking op sociaal
gebied, cultureel gebied en onderwijsgebied, maar dat de invulling van deze
overeenkomst nog niet is voltooid;verzoekt de regering, de verdere invulling van het Comprehensive Partnership
Agreement met Indonesië met spoed ter hand te nemen, te versnellen en
te ondertekenen,en gaat over tot de orde van de dag.De voorzitter:Deze motie is voorgesteld door het lid Van Gennip. Naar mij blijkt, wordt
de indiening ervan voldoende ondersteund.Zij krijgt nr. 63(26049).Minister Verhagen:Voorzitter. Ik begin met de motie over de tien thans nog in leven zijnde
overlevenden van Rawagede. Ik moet de aanneming van die motie ontraden. De
afwijzing van claims vanuit Indonesië berust – zoals ik ook tijdens
het algemeen overleg gesteld heb – op de Nederlands-Indonesische amnestieregeling
uit 1949, die voorafging aan de soevereiniteitsoverdracht. Die amnestieregeling
is in 1969 bevestigd door de vaststelling van de excessennota, die ook op
instemming van de Tweede Kamer der Staten-Generaal kon rekenen. Eveneens bestond
er een financieel verdrag tussen Nederland en Indonesië, dat in 2003
afliep. Daarmee werd de volledige en definitieve regeling van alle financiële
vraagstukken bevestigd. Ik teken daarbij aan dat dit verdrag betrekking had
op een definitieve regeling van alle bestaande financiële vraagstukken.
Dat verdrag heeft dus ook de weg vrijgemaakt voor Indonesische schuldenregeling
en ontwikkelingshulp. Naar aanleiding van de spijtbetuiging die in 2005 is
gedaan bij monde van mijn ambtsvoorganger, heeft de Indonesische regering
evenals de Nederlandse gesteld dat een discussie over compensatie niet aan
de orde is. Daarmee is een streep getrokken onder de gezamenlijke en pijnlijke
geschiedenis.Mevrouw Van Velzen (SP):Dat zijn afspraken die op hoog niveau gemaakt zijn en waar de nabestaanden
van dit bloedbad niet bij betrokken zijn geweest. Hebt u enig idee hoeveel
geld de nabestaanden van dit bloedbad, dat aan 431 jongens en mannen het leven
heeft gekost, ooit gezien hebben?Minister Verhagen:Er is pijn berokkend en wij hebben een heel pijnlijke geschiedenis op
dit punt. De Nederlandse regering betreurt juist vanwege die pijn en vanwege
de gewelddadige scheiding der wegen dat wij aan de verkeerde kant van de geschiedenis
stonden. Dat is ook de reden geweest waarom mijn ambtsvoorganger bij de proclamatie
aanwezig was, dat hij die proclamatie door middel van zijn aanwezigheid erkend
heeft en waarom hij daar ook zijn spijtbetuiging heeft uitgesproken.Gevraagd is verder hoe de Indonesische autoriteiten omgaan met de compensatie
van de eigen inwoners. Dat is, gezien de excessennota en de financiële
afspraken die wij daarover gemaakt hebben en die in 2003 afliepen, op een
gegeven moment een zaak geworden tussen de Indonesische autoriteiten en hun
bevolking. Het is niet aan mij om te treden in de vraag in hoeverre de Indonesische
regering, al dan niet in overleg met de nabestaanden, de financiële afwikkeling
en de financiële compensatie heeft ingevuld.Dan kom ik op de tweede motie van mevrouw Van Velzen inzake de toenmalige
dienstweigeraars. Zoals gesteld door mijn ambtsvoorganger in beantwoording
van de Kamervragen van de leden Nawijn, Van Baalen en Veenendaal, waren de
uitspraken van oud-minister Bot geen kritiek op de Nederlandse militairen
die in opdracht van de toenmalige Nederlandse regering werden ingezet in Indonesië.
Het ging veeleer om de constatering, door de regering ten tijde van de beantwoording
van de Kamervragen, dat de regering destijds niet tijdig de onafwendbaarheid
van de Indonesische onafhankelijkheid heeft onderkend.Er kan voorts duidelijk een onderscheid gemaakt worden – en er moet
ook een onderscheid worden gemaakt – tussen deserteurs en dienstweigeraars.
De dienstweigeraars konden destijds een beroep doen op de Dienstweigeringswet
van 1923 en van de circa 2000 dienstweigeraars zijn er ook 788 erkend, met
een beroep op godsdienstige of zedelijke gronden. Zoals gesteld, betroffen
de uitspraken van oud-minister Bot de politieke keuzes die destijds waren
gemaakt, en niet de inzet van militairen. Het betrof hier derhalve geen waardeoordeel
over het al dan niet mogelijk zijn van dienstweigering door militairen of
dienstplichtigen. Dienstweigeraars konden tenslotte een beroep doen op de Dienstweigeringswet. Dat heeft er in 788 gevallen toe geleid dat
men de dienstweigeringsgrond heeft erkend. Ik zie daarom geen aanleiding om
van deze lijn af te wijken, die ook door het vorige kabinet is bevestigd.
Derhalve moet ik ook de aanneming van deze motie ontraden.Mevrouw Van Velzen (SP):De voorganger van deze minister, de heer Bot, heeft mooie en wijze woorden
gesproken toen hij zijn spijt betuigde over wat wij in Indonesië hebben
gedaan. Ik zie niet in waarom wij niet dergelijke woorden zouden kunnen uitspreken
tegenover de mannen die indertijd terecht in problemen kwamen met hun geweten.
In totaal hebben zij bijna 1500 jaar in de gevangenis gezeten. Wat let u nu
om daarheen te gaan en met hen in gesprek te gaan? Ik heb in deze motie niet
aangegeven wat u tegen hen dient te zeggen maar ik heb u alleen verzocht om
naar hen toe te gaan. Het gaat hier om mensen van 85, 86 jaar oud. U zou sowieso
eens naar hen toe moeten gaan zonder dat de Kamer u dat vraagt. Waarom neemt
u mijn uitnodiging niet gewoon aan?Minister Verhagen:Ik heb aangegeven dat er een verschil is tussen dienstweigeraars en deserteurs.
Dienstweigeraars hadden de mogelijkheid wanneer zij problemen hadden met hun
geweten – wat ik niet ontken – om een beroep te doen op de Dienstweigeringswet.
Destijds zijn 788 mensen erkend als dienstweigeraar met een beroep op gewetensbezwaren.
Ik ga niet treden in een afweging die indertijd is gemaakt. Dat zou ik een
verkeerde keuze vinden. Dan zou ik impliciet zeggen dat men er goed aan heeft
gedaan om dienst te weigeren, ondanks het feit dat men gedeserteerd is of
dat men niet in aanmerking is gekomen voor erkenning van gewetensbezwaren.
Dat zou onrechtvaardig zijn tegenover al diegenen die hun dienstplicht hebben
vervuld, wat de Nederlandse regering destijds vroeg en wat wij daar ook van
vinden. Mevrouw Van Velzen doet een appel op mij maar brengt daarmee de discussie
op de vraag of het terecht is dat men dienst heeft geweigerd. Dat oordeel
is niet aan mij maar aan de rechter die destijds met een beroep op de Dienstweigeringswet
die afweging heeft gemaakt. Het zou niet zuiver zijn tegenover al die mensen
die wel zijn gegaan om daarover een uitspraak te doen.Mevrouw Van Velzen (SP):In mijn verzoek zit geen veroordeling van de mensen die wel gegaan zijn.
Wij gaan jaarlijks met de vaste commissie voor Defensie naar de Veteranendag
om met die mensen in gesprek te komen en te horen wat zij ervaren hebben.
Wat let u om één keer naar zo'n bijeenkomst te gaan en eens
te praten met de mensen die dienst hebben geweigerd? Wat let u om daar aanwezig
te zijn, hun verhalen te horen en eindelijk een keer de brug over te gaan?
Ik vraag u niet om een veroordeling van de ene kant of een goedkeuring van
deze kant. Ik vraag u om daar aanwezig te zijn. Deze botte weigering zal hard
aankomen bij die mensen, daar kunt u zeker van zijn.Minister Verhagen:Dit is geen absolute botte weigering. Ik vind ook niet dat mevrouw Van
Velzen die suggestie moet wekken, gelet op wat ik hier namens de Nederlandse
regering naar voren heb gebracht. In deze motie staat een constatering. In
de overwegingen klinken politieke keuzes en standpunten door. In de motie
staat heel nadrukkelijk dat de beslissing van een 3000-tal dienstplichtigen
gerechtvaardigd was. Van hen hebben duizend geen beroep hebben gedaan op de
Dienstweigeringswet, hetgeen bij gewetensbezwaren de normale procedure is.
Zij vallen dus onder een andere categorie. Ik onderken dat er tallozen zijn
geweest die gewetensbezwaren hadden. Zij konden een beroep doen op de Dienstweigeringswet.
U kunt daarom niet van de Nederlandse regering vragen, te stellen dat de weigering
van de dienstplichtigen om naar Indonesië te gaan gerechtvaardigd was
en te betreuren dat zij voor deze weigering werden bestraft. Als zij een beroep
deden op de wet en dit werd gehonoreerd, werden zij niet voor de weigering
gestraft.Ik kom op de motie van mevrouw Van Gennip over duurzaamheid als criterium
in de economische programma's. Deze motie is mijns inziens een ondersteuning
van de inzet van de regering en een aanmoediging van de inzet van het kabinet
voor duurzaamheid. Wij zullen bezien hoe de criteria een versterking van het
beleid kunnen zijn. Minister Koenders zal de Kamer informeren over de uitwerking
hiervan. Mevrouw Van Gennip wijst volgens mij terecht op de noodzaak om duurzaamheid
als criterium binnen het ontwikkelingsprogramma vorm te geven. Duurzaamheid
is standaard een onderdeel van de subsidieprogramma's die door Ontwikkelingssamenwerking
worden gefinancierd. Ook de Nederlandse regering maakt zich ernstig zorgen
over de omvangrijke en illegale houtkap, ontbossing en bedreiging van de oerbossen
op Kalimantan. De regering steunt op dit moment de opstelling van een masterplan
voor het herstel van gedegradeerde veenbossen in Centraal-Kalimantan en zal
zich ook in de toekomst op Verhagendit punt blijven richten. Ook is er aandacht
voor de bedreiging van de biodiversiteit in Papua. De ministers Koenders en
Cramer en de Indonesische autoriteiten hebben een letter of intent getekend
over duurzame productie van biomassa voor energiedoeleinden. Andere concrete
projecten op het gebied van de bilaterale samenwerking rond milieu en klimaat
moeten in het vooruitzicht worden gesteld.Mevrouw Van Gennip (CDA):De minister heeft het over ontwikkelingsprogramma's, maar
in de motie wordt ook gesproken over economische programma's. Ook de staatssecretaris
van Economische Zaken zou bij dit onderzoek moeten worden betrokken. Dit beslaat
immers een breder terrein dan alleen dat van Ontwikkelingssamenwerking.Minister Verhagen:Dat ben ik absoluut met u eens. Daarom zei ik al dat de motie past binnen
de inzet op duurzaamheid van het kabinet. Deze materie vraagt immers om een
geïntegreerde aanpak. Ik beschouw deze motie niet alleen als ondersteuning
van beleid, maar ook als een steuntje in de rug bij de discussie die wij hierover
met andere ministeries hebben. Maar u weet ook dat het kabinet met één
mond spreekt.De tweede motie van mevrouw Van Gennip gaat over het Comprehensive Partnership
Agreement. Ik wil om te beginnen iets rechtzetten. In de inleidende zinnen
suggereerde mevrouw Van Gennip dat de discussie over het Comprehensive Partnership
Agreement stilstaat. Dit is echter absoluut niet het geval. Tijdens het bezoek
in april 2006 van de minister-president aan president Yudhoyono is een intensivering
en versterking van de samenwerking overeengekomen. Dit staat ook in de beleidsnotitie
die de Kamer in 2006 heeft ontvangen. Op grond hiervan is het programma en
het staande beleid ontwikkeld. Door de letter of intent is het mogelijk geworden
dat wij de inhoud van het Comprehensive Partnership Agreement nu al uitvoeren.
Formeel moet dit echter nog wachten op de ondertekening van de overeenkomst
door de minister-president en de president van Indonesië. Dit is echter
slechts een formaliteit, zij het dat het een belangrijke formaliteit is. Het
feit dat het Comprehensive Partnership Agreement op dit moment formeel nog
niet is ondertekend, vormt geen enkele belemmering voor de invulling van de
intensivering van de samenwerking op beleidsterreinen die zijn vervat in deze
overeenkomst. Door Nederland en Indonesië wordt op dit moment gewerkt
aan het vinden van een passende datum voor de formele ondertekening. Ik hoop
uiteraard dat wij hiertoe snel in staat zijn. Met alle onderwerpen van de
samenwerking zijn wij al aan de gang. Ik noem de samenwerking op de terreinen
buitenlandse politiek, stabiliteit, veiligheid, mensenrechten, duurzame ontwikkeling,
economie, sociale en culturele ontwikkeling en onderwijs. U heeft onlangs
in een interview met de Indonesische ambassadeur in de Telegraaf ook kunnen
lezen dat er enige problemen zijn om een geschikte datum te vinden, vanwege
het EU-vliegverbod van Garuda. Wij zijn op dit moment natuurlijk bezig om
een oplossing inzake dat vliegverbod te bespoedigen. Er zijn dus geen inhoudelijke
belemmeringen. Wij zijn het eens en wij voeren het ook uit. Ik zie de motie
dan ook als een ondersteuning van het beleid om de Comprehensive Partnership
Agreement snel te ondertekenen. Dat dat nog niet gebeurt, wordt dus niet veroorzaakt
door een inhoudelijk verschil van mening over het CPA.Mevrouw Van Gennip (CDA):Ik heb nog een concrete vraag gesteld over Papoea: of de regering bereid
is zich in te zetten voor een meer internationale rol, mensen­rechtentrainingen
en monitoring van implementatie van de Speciale Autonomiewet.Minister Verhagen:Daar zijn wij zeker voor. Binnen de EU zijn wij daar momenteel actief
mee bezig. Met name de implementatie van de Speciale Autonomiewet wordt nauwgezet
gemonitord, zowel door de nationale overheid, de provinciale overheid, de
Universiteit in Jayapura als de lokale ngo's, terwijl ook Nederland en de
Europese Unie de implementatie nauwgezet volgen. Wij hebben er immers belang
bij dat het belang van een goede implementatie kenbaar gemaakt wordt aan de
Indonesische regering, zowel door de EU als door Nederland.Nederland financiert op dit moment mensenrechtentrainingen voor de politie
in Indonesië, waaronder in Atjeh. In samenspraak met de uitvoerende organisatie
International Office for Migration, de lokale overheid en de nationale politie
wordt bezien of een soortgelijk programma in de toekomst ook voor Papoea mogelijk
wordt.Wij zijn dus op twee sporen bezig: enerzijds de implementatie van de Speciale
Autonomiewet, en anderzijds proberen wij het programma rond de mensenrechten
en mensenrechtentrainingen uit te breiden op basis van de ervaringen in Atjeh.
Uiteraard moeten wij hierbij rekening houden met de gevoeligheden van Indonesische
zijde. Dat betekent dat onze Indonesische partners bij de opzet van een dergelijk
programma goed betrokken moeten worden.De beraadslaging wordt gesloten.De voorzitter:De stemmingen over de moties zal morgen plaatsvinden.De vergadering wordt enkele ogenblikken geschorst. 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/h-tk-20072008-3847-3851.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl