de behandeling (afrondend debat) van:de Planologische Kernbeslissing Schiphol en Omgeving (23552), en van:de motie-Van Gijzel/Crone over de balans tussen economische doelstellingen en milieudoelstellingen (23552, nr. 17);de motie-Van Gijzel/Van 't Riet over de mogelijke ontwikkeling van een tweede areaal (23552, nr. 18);de motie-Van Gijzel/Van 't Riet over de begrenzing van het luchtvaartterrein (23552, nr. 19);de motie-Van Gijzel/Van 't Riet over de nachtnormering (23552, nr. 20);de motie-Van Rooy over
Staten-Generaal — Handelingen 
Datum: 2014-07-12 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Handeling 1994-1995, pag. 5291-5316

 
 
 

Handeling

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Vergadernummer
Datum vergadering

21-06-1995

Tweede Kamer der Staten-Generaal

1994-1995

nr. 90, pagina 5291-5316

21-06-1995

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 
 Er is geen inhoudsopgave aanwezig.
 
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties over kamerdossier

Kamerdossier 23552Toon publicaties die dit dossier behandelen

 
 
 Publicaties in vergadering

Lijst van ingekomen stukken, met de door de voorzitter ter zake gedane voorstellen (woensdag 21 juni 1995)Pagina 5382-5382
de behandeling (afrondend debat) van:de Planologische Kernbeslissing Schiphol en Omgeving (23552), en van:de motie-Van Gijzel/Crone over de balans tussen economische doelstellingen en milieudoelstellingen (23552, nr. 17);de motie-Van Gijzel/Van 't Riet over de mogelijke ontwikkeling van een tweede areaal (23552, nr. 18);de motie-Van Gijzel/Van 't Riet over de begrenzing van het luchtvaartterrein (23552, nr. 19);de motie-Van Gijzel/Van 't Riet over de nachtnormering (23552, nr. 20);de motie-Van Rooy overPagina 5291-5316
90ste vergadering; 21 juni 1995Pagina 5291-5291
de voortzetting van de behandeling (afrondend debat) van:de Planologische Kernbeslissing Schiphol en Omgeving (23552), en van:de gewijzigde motie-Van Gijzel c.s over de balans tussen economische doelstellingen en milieudoelstellingen (23552, nr. 41);de motie-Van Gijzel/Van 't Riet over de mogelijke ontwikkeling van een tweede areaal (23552, nr. 18);de motie-Van Gijzel/Van 't Riet over de begrenzing van het luchtvaartterrein (23552, nr. 19);de motie-Van Gijzel/Van 't Riet over de nachtnormering (23552, nr.Pagina 5318-5342
de behandeling van:het wetsvoorstel Bijzondere bepalingen in verband met de vernieuwing van het openbaar bestuur in de provincie Rotterdam (Wet bijzondere bepalingen provincie Rotterdam) (24087);het wetsvoorstel Regels in verband met de instelling van de provincie Rotterdam en de wijziging van de gemeentelijke indeling in die provincie (Wet instelling provincie Rotterdam) (24088).Pagina 5342-5382
Regeling van werkzaamhedenPagina 5316-5318

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 316 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 

 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 Aan de orde is de behandeling (afrondend debat) van: 
 
 de Planologische Kernbeslissing Schiphol en Omgeving (23552)
 
 , en van:
 - de motie-Van Gijzel/Crone over de
balans tussen economische doelstellingen en milieudoelstellingen (23552, nr. 17);
 - de motie-Van Gijzel/Van 't Riet
over de mogelijke ontwikkeling van een tweede areaal (23552,
nr. 18);
 - de motie-Van Gijzel/Van 't Riet over de begrenzing
van het luchtvaartterrein (23552, nr. 19);
 - de motie-Van Gijzel/Van 't Riet over de nachtnormering (23552,
nr. 20);
 - de motie-Van Rooy over de indicatieve geluidszone
(23552, nr. 21);
 - de motie-Van Rooy over gedeeltelijke
privatisering van de aandelen NVLS (23552, nr. 22);
 - de motie-Van Rooy over splitsing van de PKB HSL-zuid (23552,
nr. 23);
 - de motie-Van Rooy over het strategisch belang van
de bloemenveiling Aalsmeer (23552, nr. 24);
 - de motie-Te Veldhuis over het aantal geluidgehinderde woningen (23552, nr. 25);
 - de motie-Te Veldhuis over zonering en
aantallen woningen (23552, nr. 26);
 - de motie-Verbugt
over mogelijke invulling van het vrijwaringsgebied (23552,
nr. 27);
 - de motie-Van 't Riet c.s. over de geluidszonering
(23552, nr. 28);
 - de motie-Van 't Riet over
wijziging van de Luchtvaartwet (23552, nr. 29);
 - de motie-Van 't Riet over terugdringing van de luchtverontreiniging door de
luchtvaart (23552, nr. 30);
 - de motie-Van
't Riet over slepen i.p.v. taxiën (23552, nr. 31);
 - de motie-Rosenmöller over kwantificering van de milieugrenzen (23552, nr. 32);
 - de motie-Rosenmöller over aanleg
van een vijfde gedraaide baan (23552, nr. 33); 
 - de motie-Rosenmöller over onderbrenging van de luchtvaart in het Klimaatverdrag
(23552, nr. 34);
 - de motie-Schutte over een
beheerste, gerichte groei van Schiphol (23552, nr. 35);
 - de motie-Schutte over substitutie van lucht naar rail (23552,
nr. 36).
 
 
 
 
 (Zie nota-overleg van 12 juni 1995.)
 
 
 
 
 
 De beraadslaging wordt geopend.
 
 
 
 
 
 De heer Rosenmöller (GroenLinks):
 
 Voorzitter! Bij het nota-overleg heb ik duidelijk onderbouwd de stelling
betrokken dat Schiphol groot genoeg is en dat het wat de ontwikkeling van
de mobiliteit betreft aan alle kanten verkeerd gaat. Bij zo'n megaproject
als de uitbreiding van Schiphol mag en moet je je niet alleen maar tevreden
stellen met de vraag of de milieurandvoorwaarden voldoende in een PKB zijn
opgenomen, maar moet je zo'n project als zodanig ook eens ter discussie durven
stellen. Dat zou leiden tot een echte omslag in het mobiliteitsbeleid. Wij
denken dat het daarvoor de hoogste tijd is. Het alternatief van de snelle
trein is ervoor. Dat biedt perspectief. Wij vinden dan ook dat wij niet de
weg op moeten van alles maar laten groeien.
 
 Desalniettemin had ik niet verwacht dat het kabinet bij de beantwoording
van de nog openstaande vragen en de niet beantwoorde moties de uitbreidingsplannen
in zijn totaliteit ter discussie zou hebben gesteld. Ik heb vorige week maandag
bij de behandeling in de richting van de minister van Verkeer en Waterstaat
gezegd: het is slappe hap als je hier geen antwoord geeft op de moties. Nu
de antwoorden er wel zijn, is het nog veel erger dan die slappe hap. Dat valt
ook kort samen te vatten, nu het kabinet zich zo massief verzet: geen grens
bij 10.000 woningen, de milieugrenzen in de PKB niet harder formuleren, geen
harde grens in de PKB bij 40 miljoen passagiers en geen uitbreiding van de
nachtnorm naar 7.00 uur. Met zo'n reactie, kort samengevat, op de hoofdpunten
is voor mij duidelijk geworden dat de PKB voor het kabinet eigenlijk alleen
maar een mainportverhaal is en dat de milieugrenzen boter- en boterzacht zijn.
De dubbeldoelstelling van mainport en verbetering van het leefmilieu is niet
meer dan een soort verkoopbabbel; het is dus echt zwanetaal. Op het moment
dat het erop aankomt, zie je dat massieve verzet van het kabinet tegen het
hard in de PKB opnemen van de milieugrenzen die men indertijd zelf in het
PASO heeft vastgelegd. Ik vraag het kabinet hierop te reageren. Op het moment
dat men zich zo nadrukkelijk daartegen verzet, laadt men de verdenking op
zich dat die milieugrenzen echt absoluut ondergeschikt zijn aan de doelstelling
van mainport en dat ze ondergesneeuwd raken op het moment dat de economische
druk nog verder wordt opgevoerd.
 
 Voorzitter! Ik vraag mevrouw De Boer waarom zij dit allemaal pikt. Waarom
verzet onze milieuminister zich er niet wat harder tegen? Kan zij nu met droge
ogen volhouden dat wat het kabinet ons de afgelopen dagen heeft laten zien
vanuit milieu-overwegingen acceptabel is? Waarom neemt zij dat voor haar rekening?
Als zij het gewoon goed vindt wat het kabinet heeft besloten, is zij wat mij
betreft een slechte milieuminister en zou zij zich eens op haar positie mogen
beraden. Als zij het eigenlijk niet goed vindt en hier impliciet meldt dat
zij de slag heeft verloren, had zij harder op de trom moeten slaan en bij
gebrek aan succes misschien een daad moeten stellen. Misschien had zij desnoods
moeten dreigen op te stappen. Het gaat natuurlijk niet om peanuts. Het gaat
om de grootste investering waarbij de overheid is betrokken met een geweldige
milieu-implicatie. Zo raar zou zo'n standpunt dus niet zijn. Laat ik hopen
dat wij straks niet weer het vervolg krijgen van de vorige keer, namelijk
dat zij mevrouw Jorritsma weer keurig napraat.
 
 Voorzitter! Als nu al in dit debat zo met milieugrenzen wordt omgegaan,
dan is het de vraag hoe dat in de toekomst gebeurt als de groei van Schiphol
explosief doorgaat en de milieugrenzen, de passagiersgrenzen, echt onder druk
komen te staan. Dan zullen de milieugrenzen daar helemaal niet tegen bestand
zijn. Enige evenredigheid is er dus geenszins.
 
 Dan kom ik op de coalitie. De VVD heeft het slim gespeeld...
 
 
 
 
 De voorzitter:
 
 Wilt u op uw spreektijd letten?
 
 
 
 
 
 De heer Rosenmöller (GroenLinks):
 
 Zeker, voorzitter. Dit is ook mijn laatste punt.
 
 De VVD heeft het slim gespeeld. Het leek dat er voor haar niet veel te
winnen was: milieumoties leken aangenomen te kunnen worden. De PvdA en D66
hebben elkaar proberen te overtreffen in het stellen van milieugrenzen, maar
de investering van PvdA en D66 in de coalitie is blijkbaar weer belangrijker
dan het op zichzelf zo belangrijke milieu-item, zeker bij dit punt. De voorkeur...
 
 
 
 
 De voorzitter:
 
 U moet gaan afronden.
 
 
 
 
 
 De heer Rosenmöller (GroenLinks):
 
 De voorkeur voor 5G is verlaten, wij zien in de media op dit moment een
discussie waarbij een sterk verwaterde milieugrens wordt opgenomen: geen 40
miljoen passagiers. Dan kan collega Van Gijzel toch niet met droge ogen volhouden,
dat hier sprake is van een stop op Schiphol? In het debat zelf creëert
hij immers 10% extra ruimte voor groei.
 
 
 
 
 
 De heer Poppe (SP):
 
 Mijnheer de voorzitter! Tijdens het overleg van vorige week heb ik namens
de SP-fractie de vraag aan de orde gesteld: is Schiphol mainport het waard
dat een kwart miljoen mensen binnen de industrienorm van 20 Ke geluidsoverlast
ervaren en uit hun slaap worden gehouden, dat kinderen leerstoornissen oplopen
en dat door Schiphol de luchtvervuiling in het dichtstbevolkte deel van ons
land zal verdubbelen? Onze conclusie was en is dat Schiphol mainport al die
grote maatschappelijke nadelen niet waard is en dat de door de regering gestelde
dubbeldoelstelling niet wordt waargemaakt. Steeds meer blijkt dat de dubbeldoelstelling
niet meer is dan een dubbele agenda.
 
 De miljardeninvestering wordt ook niet gerechtvaardigd vanwege de beloofde
werkgelegenheid. De beloofde 55.000 extra arbeidsplaatsen zullen immers nog
niet voor de helft worden gerealiseerd.
 
 Op 10 juni 1995 liet de heer Van Gijzel via NRC Handelsblad weten dat
de grens van 10.000 geluidsgehinderde woningen te broos was. Met 40 miljoen
passagiers heeft Schiphol het wel gehad, zo voegde hij eraan toe. In het vlugschrift
van de PvdA van 18 juni zegt hij hetzelfde. De minister van
VROM, mevrouw De Boer, voegt daaraan toe: maar 40 miljoen passagiers is voor
mij persoonlijk het absolute maximum. Ik wil de minister graag vragen hoe
die 10% extra groei nu ineens uit de lucht komt vallen?
 
 Tijdens het nota-overleg kwamen de PvdA en D66 met een serie moties die
Schiphol op deze uitgangspunten op slot zouden moeten doen: geen verdere groei
door uitbreidingsmogelijkheden met een tweede areaal en de nacht moest letterlijk
tot 7.00 uur worden opgerekt. De teksten in de PKB moesten in die zin worden
aangepast. De VVD en het kabinet wilden van dat alles niets weten. Op die
manier zou er niets terechtkomen van de bedoelde mainportfunctie. De PvdA
en D66 enerzijds en VVD en kabinet anderzijds stonden keihard tegenover elkaar.
De PvdA en D66 gaven geen krimp. Het leek wel menens!
 
 Mijnheer de voorzitter! U begrijpt mijn verbazing toen ik gisteren hoorde
van een compromis dat was gesloten tussen de "het slot erop"- en "laat maar
groeien"-partijen. Dat compromis is overigens niet meer dan een inspanningsverplichting,
zo heb ik begrepen. Gebakken lucht, dus. De groei mag tot 44 miljoen passagiers
en over de nachtnorm is een broze afspraak gemaakt. Het is een extra groei
van 10% in enkele dagen! Wie van de directieleden van Schiphol had dat ooit
kunnen denken?
 
 Maar dit is de laatste groei van Schiphol, vertelt de heer Van Gijzel
het Nederlandse volk op het journaal. Alsof het om een overwinning ging. Niets
is minder waar: PvdA en D66 zijn door het stof gegaan voor de Schiphol-lobby,
voor de ondernemersorganisaties VNO en NCW en voor de VVD. De coalitie loopt
steeds blauwer aan.
 
 
 
 
 
 De heer Schutte (GPV):
 
 Mijnheer de voorzitter! In de eindfase van het debat over Schiphol lijkt
dan toch eensgezindheid tussen de meeste kamerfracties en straks wellicht
ook tussen regering en Kamer de boventoon te voeren. Wat vrees voor de invloed
van kleine partijen al niet vermag! Maar ook zonder het nu gesloten compromis
was al sprake van brede parlementaire steun voor de voorgestelde uitbreiding
van Schiphol. Ik vind het een goede zaak dat de toekomst van onze nationale
luchthaven politiek niet echt omstreden is. Op Schiphol mogen wij best een
beetje trots zijn, maar daarmee is niet alles gezegd. Schiphol ligt wel in
de Randstad en Nederland behoort wel tot de dichtstbevolkte landen ter wereld.
De grenzen aan de groei zijn daar veel eerder bereikt dan in de meeste andere
landen. Als de directie van Schiphol verklaart dat de milieu-eisen die aan
Schiphol worden gesteld de strengste van Europa zijn, is dat ook logisch en
het is geen zelfstandig argument om het nu maar wat kalmer aan te doen met
de milieu-eisen.
 
 Uit het debat tot nu toe kon worden afgeleid dat een meerderheid van de
Kamer het besluit over Schiphol op onderdelen wilde aanscherpen. Dat heeft
de VVD goed ingeschat. Het gesloten compromis betekent dan ook vooral voor
die partij winst. De regering leverde stevig tegenspel, al is het een publiek
geheim dat de ene minister dat met meer innerlijke overtuigingskracht deed
dan de andere. Ook ik heb bij moties op de stukken nrs. 35 en 36 enige aanscherpingen
voorgesteld, die gelukkig door de regering worden geaccepteerd. Maar daarbij
kon het niet blijven. Het moet duidelijk zijn dat deze uitbreiding van Schiphol
de laatste is welke hier kan plaatsvinden. Het is dan ook zaak, van nu aan
systematisch te onderzoeken of een verdere uitbreiding van de luchtvaartaccommodatie
buiten Schiphol in de toekomst mogelijk is en, zo ja, waar.
 
 De realisering van de vijfde baan zal het aantal bewoners dat ernstige
geluidshinder ondervindt fors doen verminderen. Daarin ligt dan ook een belangrijke
rechtvaardiging van de aanleg van deze baan. Moet je dan, zoals de regering
wil in de PKB, de mogelijkheid opperen dat het aantal van 10.000 woningen
binnen de geluidszone later toch nog weer stijgt tot 10.900? Kan de regering
echt volhouden dat hiermee de belangrijke mainportontwikkeling van Schiphol
staat of valt? Ik geloof er niets van. Deze zaak speelt pas na 2003. Nu moet
alles op alles gezet worden om beneden de 10.000-norm uit te komen. Als echt
alles is gedaan en het lijkt niet te lukken, kan alsnog beslist worden over
een partiële PKB-wijziging. Daarop nu vooruitlopen, wekt verwachtingen
waarop maar al gemakkelijk ook weer vooruitgelopen wordt.
 
 Tegenover een maximering van het aantal passagiers sta ik wat ambivalenter.
Het is in feite een afgeleide van het milieu- en het ruimtelijke criterium
en als zelfstandig criterium moeilijk af te dwingen. Daar staat tegenover
dat de regio Schiphol een veel hoger aantal passagiers dan 40 miljoen niet
met de dan bestaande infrastructuur zal kunnen verwerken. Als de coalitie
de bovengrens nu wil leggen bij 44 miljoen, vraag ik mij af of dit cijfer
nog wel enige praktische betekenis heeft.
 
 Ten slotte de duur van de nacht. Ik begrijp best dat het voor Schiphol
wel eens problemen kan opleveren als de nacht in Nederland duurt tot 7.00
uur, terwijl aan de andere kant van de oceaan de nacht dan net begint. Maar
ons probleem is dat mensen die overdag al veel hinder ondervinden op zijn
minst recht hebben op een redelijke nachtrust.
 
 Voorzitter! Het lijkt er nu op dat er een besluit over Schiphol tot stand
zal komen dat per saldo beter is dan de door de regering voorgestelde vorm.
Dat alleen al de aanwezigheid van kleine fracties hieraan heeft bijgedragen,
is een goede zaak. En overigens, als er weer eens iets is in de coalitie,
maakt u zich geen zorgen, er komt altijd een besluit: een deel van de coalitie
zal altijd zijn zin krijgen en kleine fracties als de onze zullen hun keuze
zorgvuldig en gemotiveerd maken.
 
 
 
 
 
 Mevrouw Van 't Riet (D66):
 
 Voorzitter! Voor D66 is de kern van het debat over Schiphol het volgende
geweest. Er zal een vijfde baan moeten worden aangelegd, primair om de geluidshinder
tot min of meer aanvaardbare proporties terug te brengen. Daarmee is ook een
verdere groei van Schiphol tot mainport mogelijk geworden. D66 heeft echter
aan die groei grenzen willen stellen. Die grenzen zijn noodzakelijk door de
kwetsbare plek in Nederland waar Schiphol nu eenmaal ligt.
 
 Maar wat is de verstandigste en de helderste grens aan de groei? Daar
is een groot deel van dit debat over gegaan, met als resultaat een aantal
moties waarin de criteria uit de PKB worden aangescherpt. Aanvaarding van
de belangrijkste moties heeft het kabinet echter ontraden
met als gevolg dat onduidelijk werd welke meerderheden zouden ontstaan voor
welke moties. De coalitiepartijen Partij van de Arbeid, VVD en D66 zijn van
mening dat het niet verantwoord is om bij een mega-project als Schiphol, waarbij
sprake is van een miljardeninvestering, van een fors werkgelegenheidsbelang,
van potentiële schade voor het milieu, de uiteindelijke besluitvorming
over te laten aan toevallige meerderheden in de Kamer, niet omdat dat ondemocratisch
zou zijn, wel omdat een besluit over Schiphol een breed en duidelijk draagvlak
nodig heeft.
 
 Daarom zijn de drie coalitiepartijen tot een gezamenlijk voorstel gekomen
dat ook ik het kabinet voorleg. Het gaat om een totaalpakket waarin elk van
de drie fracties zich kan herkennen. Het gezamenlijke voorstel ziet er als
volgt uit. De motie van D66 over 10.000 woningen als het maximale aantal ernstig
gehinderde woningen binnen de 35 Ke-zone wordt door alle drie de partijen
gesteund. De omzetting in de PKB van 12.600 woningen verdwijnt daaruit en
de VVD-fractie zal haar motie over de 10.900 woningen intrekken. De motie
van de circa 40 miljoen passagiers van de PvdA-fractie wordt aangepast met
een marge van 10% naar boven en 10% naar beneden. Dit betekent tussen 36 miljoen
en 44 miljoen passagiers. Daarbij wordt aangegeven dat de grenzen aan de groei
hiermee zijn bereikt. Het nachtregime gaat gelden...
 
 
 
 
 
 De heer Rosenmöller (GroenLinks):
 
 Voorzitter!...
 
 
 
 
 De voorzitter:
 
 Nee, nee. U kunt mevrouw Van 't Riet een vraag stellen nadat zij het voorstel
heeft geformuleerd.
 
 
 
 
 
 Mevrouw Van 't Riet (D66):
 
 Met een toelichting en dan kan de heer Rosenmöller mij vragen stellen.
 
 
 
 
 De voorzitter:
 
 Dat is vers twee; u moet nu uw voorstel formuleren.
 
 
 
 
 
 Mevrouw Van 't Riet (D66):
 
 Ik zal het proberen.
 
 Het nachtregime gaat gelden van 23.00 tot 7.00 uur, waarbij in de komende
drie jaar onderzoek wordt gedaan naar de effecten op de volksgezondheid en
de capaciteit van het nachtregime. De motie op het nachtregime wordt aangehouden
tot het onderzoek is afgerond.
 
 De D66-fractie staat om de volgende redenen positief tegenover dit gezamenlijke
voorstel. De motie over maximaal 10.000 ernstig gehinderde woningen, die de
D66-fractie beschouwt als de belangrijkste beperking van de groei van Schiphol,
krijgt nu ruime steun en de deur op een kier na de omzetting verdwijnt uit
de PKB. Schiphol weet waar het aan toe is: verdere groei van Schiphol is na
het bereiken van deze geluidscontour niet meer aan de orde. Verdere groei
zal elders moeten plaatsvinden en Schiphol zal alles op alles moeten zetten
om de mainportdoelstelling te halen. Dit kan onder meer door uitfasering van
hoofdstuk-2-vliegtuigen, waardoor meer geluidsruimte ontstaat, en door ontwikkeling
van geluidsarme vliegtuigen. Binnen de 10.000 woningen is een groei naar meer
dan 40 miljoen passagiers bijna niet mogelijk. De huidige berekeningen tonen
een veel lager aantal. Met de marge van 36 miljoen tot 44 miljoen kan mijn
fractie leven. Men kan dat zien als een extra vangnet. Het maakt voor mijn
fractie niet wezenlijk uit hoeveel passagiers in een vliegtuig zitten. Wel
is het voor- en natransport van belang. De omgeving van Schiphol kan een aantal
passagiers van veel meer dan 40 miljoen gewoon niet aan. In die zin heeft
deze motie haar waarde.
 
 Het nachtregime van 23.00 tot 7.00 uur gaat nu in. Het voorstel van het
kabinet voor het ochtendregime is daarmee van tafel. Wel zijn wij akkoord
gegaan met het onderzoek in de komende drie jaar naar de capaciteitsvraag
en de volksgezondheidsaspecten, waarmee wij het wettelijk regelen van dit
nachtregime opschorten tot het onderzoek is afgerond. De motie houden wij
daarom aan. Voor het kabinet kan dit geen echt probleem zijn, omdat het zelf
heeft aangegeven dat in de komende drie of vier jaar in elk geval geen capaciteitsproblemen
zijn te verwachten. Nog een enkel woord over de eventuele verdere groei van
de luchtvaart in de toekomst.
 
 
 
 
 
 De heer Rosenmöller (GroenLinks):
 
 Een van de belangrijkere punten in het pleidooi van mevrouw Van 't Riet
tot nu toe was dat de uitbreiding van de nachtnorm naar 7.00 uur 's ochtends –
en dus het recht op acht uur nachtrust voor de omwonenden – wettelijk
moest worden vastgelegd. Wij hebben dat vorig jaar samen geprobeerd. Dat is
mislukt. Waarom heeft zij nu deze concessie gedaan om het vooruit te schuiven,
terwijl het mogelijk was om dit nu binnen het kader van de uitbreiding van
Schiphol eens echt te regelen?
 
 
 
 
 
 Mevrouw Van 't Riet (D66):
 
 Het is niet van tafel. Wij doen nu extra onderzoek. Ik hoop dat dat binnen
vier jaar zo snel mogelijk op tafel ligt. De motie wordt aangehouden. Dat
betekent dat zij boven de markt blijft hangen. Ik ben ook niet van plan om
die motie in te trekken. Ik denk dat het onderzoek waardevol is om de volksgezondheidsaspecten
en de capaciteitsvraag aan te tonen. Het is een compromis en dit is iets waar
ik mee kan leven.
 
 
 
 
 
 De heer Rosenmöller (GroenLinks):
 
 Maar u weet hoe belangrijk dit punt is; daar hoef ik u niet van te overtuigen.
U had het vorig jaar willen regelen. Toen kon het niet. Dit jaar kunt u het
wel regelen, want er is absoluut een kamermeerderheid voor. Is dan de prijs
niet ongelofelijk hoog om op dat punt gewoon in het stof te bijten en te zeggen
dat wij dit nu laten lopen tot over drie jaar, waarbij je maar weer moet zien
hoe het dan geregeld wordt? Nu had u het kunnen regelen.
 
 
 
 
 
 Mevrouw Van 't Riet (D66):
 
 De heer Rosenmöller overdrijft schromelijk. Ten eerste gaat het nachtregime
nu in, conform de wettelijke regeling die wij straks willen. Het enige verschil
is dat het nu niet bij wet wordt bepaald. Wat ons betreft is dat over drie
jaar wel het geval. De bewoners krijgen nu het nachtregime dat wij straks
ook willen. Dat is de winst die wij in deze fase kunnen bereiken. Over drie
jaar kunnen wij het wettelijk regelen.
 
 
 
 
 
 De heer Rosenmöller (GroenLinks):
 
 Dat kunt u vandaag ook. Als het nu wettelijk wordt geregeld, hebben de
bewoners daarvan op termijn echte voordelen. Het tussenvoorstel heeft geen
enkel gevolg voor de komende jaren. Als de groei explosief doorzet en de slaapverstoring
tussen 6.00 en 7.00 uur grote gevolgen voor de bewoners zal hebben, zal het
nog moeilijker worden om het in de wet op te nemen. Nu heeft
u de kans. Ik vind het ongelooflijk, dat u nu die kans laat lopen. Maandag
waren de ministers verdeeld. U zei dat de motie in stemming zou worden gebracht.
Dat gebeurt dus niet.
 
 
 
 
 
 Mevrouw Van 't Riet (D66):
 
 Het nachtregime wordt nu tot 7.00 uur toegepast. De bewoners krijgen wat
zij willen namelijk een nachtregime tot 7.00 uur, met het plafond van het
geluid. De Commissie Geluidhinder oefent controle uit. Na het onderzoek willen
wij het wettelijk regelen. Die inzet blijft er. Ik vind dat winst. Ik kan
ermee leven. Voor de toekomst biedt het perspectief.
 
 
 
 
 
 De heer Van den Berg (SGP):
 
 Ik heb een formele vraag. Mevrouw Van 't Riet wil haar motie aanhouden,
maar de motie is een amenderende motie. Heeft zij erover nagedacht wat het
aanhouden van een amenderende motie in het licht van de vaststelling van de
PKB betekent?
 
 
 
 
 
 Mevrouw Van 't Riet (D66):
 
 Ik weet niet wat u bedoelt.
 
 
 
 
 
 De heer Van den Berg (SGP):
 
 Dat is merkwaardig.
 
 
 
 
 
 Mevrouw Van 't Riet (D66):
 
 Wilt u de vraag herhalen?
 
 
 
 
 
 De heer Van den Berg (SGP):
 
 De motie op stuk nr. 20 is een zogenaamde amenderende motie. Wij gaan
straks de tekst van de PKB vaststellen. Een amenderende motie heeft tot doel
om aan te geven, op welk punt die PKB moet worden gewijzigd. Ze is vergelijkbaar
met een amendement. Er kan geen amendement worden aangehouden als over een
wetsvoorstel wordt gestemd. Wat betekent het aanhouden van een amenderende
motie?
 
 
 
 
 
 Mevrouw Van 't Riet (D66):
 
 Het betekent dat de desbetreffende tekst in de PKB niet zal worden gewijzigd.
Het wordt aangehouden, tenzij de heer Van den Berg daarover een ander idee
heeft.
 
 
 
 
 
 De heer Van den Berg (SGP):
 
 U moet een idee hebben. U moet niet aan mij vragen of ik een ander idee
heb. U moet weten wat u doet.
 
 
 
 
 
 Mevrouw Van 't Riet (D66):
 
 Ik weet niet waar uw probleem zit.
 
 
 
 
 
 De heer Poppe (SP):
 
 Ook ik ben benieuwd naar het antwoord op de vraag van de heer Van den
Berg.
 
 Mevrouw Van 't Riet kondigde afgelopen maandag aan, dat zij een motie
zou indienen en dat de Kamer daarover een uitspraak zou kunnen doen. Zij ontneemt
mij thans de mogelijkheid om die te steunen, hetgeen ik een treurige zaak
vind. Zij stelt dat er de komende drie jaar een inofficieel nachtregime tot
7.00 uur is. Er zal onderzoek worden gedaan naar de gezondheidsaspecten. Vindt
zij dat niet erg goedkoop? Er zijn al veel onderzoeken gedaan en de schade
voor de volksgezondheid is al lang bekend. Worden de bewoners eigenlijk niet
als proefkonijn gebruikt?
 
 
 
 
 
 Mevrouw Van 't Riet (D66):
 
 Nee. Ik heb de gezondheidsrapporten gelezen. De conclusie was, dat er
te weinig onderzoek is gedaan. Dat was voor mij aanleiding om extra onderzoek
naar de effecten te doen. Het volksgezondheidsaspect is één
kant van de zaak. De andere kant betreft de capaciteit. In hoeverre is het
gebruik van dat ene uur nodig voor Schiphol in verband met de capaciteit?
Dat moet goed onderbouwd worden.
 
 Wat de motie betreft, merk ik op dat het kabinet afgelopen maandag die
motie ontraadde. Wij hebben daarna gesproken met de coalitiefracties en het
resultaat kent u.
 
 
 
 
 
 Mevrouw Van Rooy (CDA):
 
 Voorzitter! Het compromis houdt in dat de geluidszone definitief op 10.000
ernstig gehinderde woningen binnen de 35 Ke-zone wordt vastgesteld. Kan mevrouw
Van 't Riet eens uitleggen wat dat betekent voor de vrijwaringszone? De gereserveerde
geluidszone verdwijnt nu uit de PKB en er is een relatie met de vrijwaringszone.
Wordt de vrijwaringszone nu gerelateerd aan die 10.000 woningen en wordt zij
dus kleiner?
 
 
 
 
 
 Mevrouw Van 't Riet (D66):
 
 De vrijwaringszone die in de PKB staat, willen wij handhaven, juist opdat
de oprukkende woningbouw niet in het gebied komt waar de geluidsbelasting
te hoog is. Het betekent wel dat, als wij nu de gereserveerde geluidszone
op 10.000 woningen vastleggen, de contour op 30 Ke wordt gesteld.
 
 
 
 
 
 Mevrouw Van Rooy (CDA):
 
 Maar hoe hard is dan de grens van 10.000 die u wilt stellen en die u het
"slot op de deur" hebt genoemd? Betekent het dat wij over vijf jaar toch weer
gewoon een PKB kunnen vaststellen waarin sprake is van 10.900 woningen?
 
 
 
 
 
 Mevrouw Van 't Riet (D66):
 
 Nee, dus. Dat lijkt mij nu wel duidelijk.
 
 
 
 
 
 Mevrouw Van Rooy (CDA):
 
 Waarom niet?
 
 
 
 
 
 Mevrouw Van 't Riet (D66):
 
 Omdat nu wordt vastgesteld in de PKB dat de gereserveerde geluidszone
van 10.000 woningen het maximum is, en dat verdere groei niet mogelijk is.
 
 
 
 
 
 Mevrouw Van Rooy (CDA):
 
 En wordt die visie door alle drie fracties gedeeld?
 
 
 
 
 
 Mevrouw Van 't Riet (D66):
 
 Inderdaad.
 
 
 
 
 
 Mevrouw Van Rooy (CDA):
 
 Dat horen wij straks graag ook van de VVD-fractie.
 
 
 
 
 
 Mevrouw Van 't Riet (D66):
 
 Dat dacht ik al.
 
 
 
 
 
 De heer Rosenmöller (GroenLinks):
 
 Voorzitter! Ik heb een aanvullende vraag.
 
 
 
 
 De voorzitter:
 
 Nee, u bent in deze interruptieronde al aan de beurt geweest.
 
 
 
 
 
 De heer Rosenmöller (GroenLinks):
 
 Ik heb geïnterrumpeerd over de nachtnorm, terwijl mevrouw Van Rooy
is ingegaan op de geluidscontour.
 
 
 
 
 De voorzitter:
 
 Maar u was niet van plan om deze interruptie te plaatsen en u heeft straks
nog een termijn. Uw interrupties zijn nogal lang. Als u in één
zin een vraag stelt, heb ik er geen bezwaar tegen.
 
 
 
 
 
 De heer Rosenmöller (GroenLinks):
 
 Mijn vraag aan mevrouw Van 't Riet is, of zij vindt dat het wetsvoorstel
dat bij de Kamer aanhangig is en waar dus een gereserveerde geluidszone in
wordt opgenomen van 12.600 of 10.900 woningen, moet worden ingetrokken.
 
 
 
 
 
 Mevrouw Van 't Riet (D66):
 
 Sorry, ik kreeg net een briefje. Wilt u de vraag herhalen?
 
 
 
 
 
 De heer Rosenmöller (GroenLinks):
 
 Als wij elke vraag twee keer moeten stellen, vraag ik daarvoor toestemming
aan de voorzitter, maar ligt het dus niet aan mij dat ik lang aan het woord
ben.
 
 Er is bij de Kamer een wetsvoorstel aanhangig waarin de mogelijkheid wordt
geopend om boven die gereserveerde geluidszone van 10.000 woningen uit te
gaan tot 12.600 ofwel, volgens een nieuwe berekening, 10.900. Is de consequentie
van uw standpunt – en u hebt vrijwel namens de drie fracties gesproken –
dat dit wetsvoorstel moet worden ingetrokken?
 
 
 
 
 
 Mevrouw Van 't Riet (D66):
 
 Ja. Wij halen het uit de PKB, dat is duidelijk. Ik vind het zo voor de
hand liggend, maar het antwoord is dus: ja.
 
 
 
 
 De voorzitter:
 
 U kunt uw betoog vervolgen.
 
 
 
 
 
 Mevrouw Van 't Riet (D66):
 
 Voorzitter! Nog een enkel woord over de eventuele verdere groei van de
luchtvaart in de toekomst. Het kabinet heeft ons een integrale visie op de
luchtvaartinfrastructuur beloofd. Als vandaag de grenzen aan de groei van
Schiphol worden bepaald, is het van wezenlijk belang om zo snel mogelijk de
discussie te voeren over de vraag op welke plaats binnen of, wat ons betreft,
ook buiten Nederland een verdere groei van het luchtverkeer kan worden opgevangen.
Wij houden het kabinet dan ook aan de toezegging, die integrale visie al volgend
jaar aan de Kamer te zenden.
 
 
 
 
 
 De heer Schutte (GPV):
 
 Waardeert mevrouw Van 't Riet het pakket dat er nu in overleg binnen de
coalitie is uitgekomen als van dezelfde kwaliteit als haar aanvankelijke inzet
in de moties die zij heeft ingediend of mede heeft ingediend? Of vindt zij
de uitkomst toch minder?
 
 
 
 
 
 Mevrouw Van 't Riet (D66):
 
 Dit compromis is winst voor de coalitie, dus voor paars. Dat vind ik van
belang. Wij hebben allemaal een scheutje water bij de wijn moeten doen en
dat erkennen wij, maar wij kunnen leven met dit compromis.
 
 
 
 
 
 De heer Schutte (GPV):
 
 Dus paars is het waard dat u met minder genoegen neemt dan u zou hebben
gekregen door de moties normaal in stemming te brengen?
 
 
 
 
 
 Mevrouw Van 't Riet (D66):
 
 Voor de groei van Schiphol binnen de milieugrenzen die wij van belang
vinden, ligt er nu een verantwoord voorstel vanuit de paarse coalitie.
 
 
 
 
 
 De heer Van den Berg (SGP):
 
 Mijnheer de voorzitter! Mijn fractie heeft steeds twee hoofdlijnen getrokken
in de discussie over Schiphol. In de eerste plaats kan het, op grond van ruimtelijke
en milieu-overwegingen, niet anders dan dat dit de laatste uitbreiding van
Schiphol is. In de tweede plaats vinden wij dat het op de kortst mogelijke
termijn nodig is dat een perspectief wordt geboden op de luchthaveninfrastructuur
in Nederland op de langere termijn. Wij zijn daar in feite al te laat mee.
Ik heb steeds gezegd dat dit perspectief er al had moeten zijn en dat wij
de voorstellen tegen die achtergrond hadden moeten kunnen bekijken.
 
 Ik ben er erkentelijk voor dat de regering nu heeft toegezegd dat er het
volgende jaar een strategische visie op langere termijn zal zijn. In bijlage
D, behorend bij de beantwoorde vragen, wordt dit geconcretiseerd en ik ben
het met de daarin gegeven schets eens. De minister vraag ik met nadruk om
te bevestigen dat wij die visie hier tegen het einde van 1996 zullen hebben.
Nogmaals, wij zijn al te laat en ook dan staan wij voor zeer ingrijpende besluiten.
Ik zeg dit tegen de achtergrond van het feit dat de groeicijfers nu al veel
hoger zijn dan bij het opstellen van de PKB werd voorzien. In feite zijn onze
voornemens voor de langere termijn nu al achterhaald. Het jaar 2015 is wat
dit betreft helemaal geen relevant jaar meer. Reeds in het begin van de volgende
eeuw zal de groei zijn grenzen hebben bereikt. Wat die groei betreft heeft
mijn fractie altijd gezegd dat zij de mainportgedachte voor Schiphol wel kan
onderschrijven, maar dat er geen sprake mag zijn van groei tot elke prijs.
Onze visie op economie en rentmeesterschap speelt daarbij een belangrijke
rol.
 
 Tegen die achtergrond heeft mijn fractie in het vorige debat onderstreept
dat er een helder politiek signaal moet worden gegeven dat met het realiseren
van deze PKB-voorstellen de grens voor Schiphol ècht is bereikt. Ik
constateer dat er wat dit betreft nu zo langzamerhand gelukkig een vrij brede
consensus is ontstaan. Wij zullen moties steunen die het ruimtelijke en het
milieu-aspect van deze benadering ondersteunen. Het is in dat kader dat wij
de randvoorwaarden voor de begrenzing van Schiphol moeten zoeken: in het milieu
en in de ruimtelijke ordening. Mijn fractie vindt niet zozeer dat de aantallen
passagiers wat dit betreft toonaangevend zijn; zij beschouwt die aantallen
als een secundair gegeven.
 
 Voorzitter! Wij zouden ook de motie, gericht op verlenging van het nachtregime
tot 7.00 uur, hebben gesteund, maar deze motie wordt aangehouden, zo heb ik
begrepen. Ik heb daar al een formele kanttekening bij geplaatst. Dit kan helemaal
niet. Ik denk dat men hierover wat beter had moeten nadenken. Het ligt niet
op mijn weg om aan te geven wat de coalitie wat dit betreft moet doen maar
wellicht wil men af en toe wel het advies van een kleine fractie meenemen.
De echte motie-elementen zouden eruit moeten worden gehaald en opnieuw, als
motie, moeten worden ingediend. De conclusie kan niet anders zijn dan dat
men déze motie moet intrekken.
 
 
 
 
 
 Mevrouw Van 't Riet (D66):
 
 Dat is correct. Ik was even in verwarring en naar een wijs heer als u
luister ik graag. Het punt is inderdaad dat ik nu een motie over het nachtregime
moet gaan formuleren waarmee de intentie van de amenderende motie wordt weergegeven.
 
 
 
 
 
 De heer Van den Berg (SGP):
 
 Beter laat dan nooit, voorzitter; wij zien het met belangstelling tegemoet.
Ik hoop dat mevrouw Van 't Riet nog een tweede termijn krijgt. Ik weet het
bij dit debat niet; wij zullen het wel zien.
 
 Mijn fractie heeft steeds twee voorwaarden gesteld met betrekking tot
deze PKB: een politiek hard signaal dat het om de laatste uitbreiding gaat
en een visie voor de langere termijn. Aan de laatste voorwaarde is voldaan
door middel van de toegezegde nota. Voor het overige moeten wij afwachten
hoe het gaat met de moties. Het eindoordeel van mijn fractie over de PKB zal
dan ook afhankelijk zijn van de uitslag van de stemmingen
over de moties.
 
 
 
 
 
 De heer Van Dijke (RPF):
 
 Mijnheer de voorzitter! In de debatten over Schiphol hebben de coalitiepartijen
geen overeenstemming kunnen bereiken, maar in de achterkamertjes is dat wèl
gebeurd. De kleintjes mochten de macht niet hebben maar hun uitstraling alleen
al kon kennelijk zo'n druk opbouwen dat de grote partijen in beweging kwamen.
Dat is winst, maar fraai is het allerminst.
 
 De veel genoemde dubbeldoelstelling is een verbale vondst voor "dubbel
zoveel". Mijn fractie heeft grote moeite met de premisse van de capaciteitsuitbreiding
van Schiphol zoals die wordt voorgesteld. Groei is uitgangspunt, maar die
groei is geen groei naar beter maar een groei naar méér. Dit
alles heeft niet zoveel te maken met de door mijn fractie voorgestane duurzame
groei.
 
 Mijnheer de voorzitter! Tijdens het nota-overleg hebben wij een parallel
getrokken met de indertijd gevoerde discussie over de Zwanenburgbaan. Dat
zou de laatst uitbreiding van Schiphol zijn, zo werd toen dapper betoogd.
Er is nadien verzuimd om de toekomst van de luchtvaart in Nederland ten principale
aan de orde te stellen. Dat is ook nu weer achterwege gelaten. Ik dank het
kabinet ervoor dat het nu een toezegging doet, maar het blijft natuurlijk
buitengewoon merkwaardig, bijna absurd, dat wij voor deze uitbreiding in deze
vorm kiezen, zonder dat brede afwegingskader.
 
 Het geweldige ruimtebeslag van wat dan een compacte luchthaven moet heten
is voor lief genomen, terwijl ruimte een van de meest schaarse zaken is in
ons land. Het bijna kleinste land van de wereld krijgt de qua ruimtebeslag
grootste luchthaven van de wereld. Naast luchtvervuiling is er dus een aanmerkelijke
woordvervuiling. Dat geeft allemaal niet, als de mainportdoelstelling maar
niet in gevaar komt.
 
 Mijnheer de voorzitter! Wij plaatsen Schiphol buiten de regels die voor
de rest van de samenleving gewoon gelden. Minister de Boer verwoordde het
zo treffend tijdens het nota-overleg. De milieuwinst die er ten aanzien van
de CO2 geboekt zal worden door schonere motoren van auto's en zo
meer, wordt geheel gebruikt door de groei van Schiphol. Een veel meer voor
de hand liggende duiding zou zijn dat deze milieuwinst geheel teniet wordt
gedaan door de groei van Schiphol. Als dit allemaal binnen de dubbeldoelstelling
valt deugt de (dubbel-) doelstelling gewoon niet.
 
 Mijnheer de voorzitter! Ik kom dan op de motie over de 40 miljoen passagiers.
Het kabinet merkt op dat er grenzen aan de groei worden gesteld. Een grens
van 40 miljoen zou ondeugdelijk zijn, maar is kennelijk nu voor de paarse
coalitie toch weer wel deugdelijk. Ik laat dat even in het midden. Het argument
dat zulk een randvoorwaarde de prikkel om tot vlootvernieuwing te komen teniet
doet lijkt plausibel. Maar, zo vraag ik de minister, het ligt toch in de rede
om de techniek aan te wenden om tot verbetering van de nu gedoogde situatie
ten aanzien van de geluidsbelasting te komen? Mijn fractie beschouwt de nu
geformuleerde geluidszones als voor het moment node aanvaardbaar, maar dit
zijn allerminst voor altijd geldende zones. Het is toch zeer merkwaardig dat
wij bijvoorbeeld bij de landbouw technische ontwikkelingen aanwenden om tot
aanscherping van de regels te komen en derhalve een verbetering van het milieu
te bewerkstelligen, terwijl wij hier alles ten goede laten komen aan de groei
sec. Het nu gevonden compromis tussen de coalitiepartners komt volledig tegemoet
aan de wens van de directie van Schiphol en is derhalve als aangescherpte
milieudoelstelling volstrekt onbruikbaar geworden.
 
 De motie over de nachtnormering wordt gewoon ingetrokken. Dat is een aanmerkelijke
afzwakking van wat wij in eerste instantie voorgelegd hebben gekregen.
 
 Mijn conclusie over de situatie van dit moment is, dat de VVD geheel door
de pomp is gegaan. De D66- en de PvdA-fractie hebben het laatste restant van
hun milieugezicht verloren. Alles is verlies. Het milieu verliest het meest.
Paars is belangrijker dan groen en ik betreur dat.
 
 
 
 
 
 De heer Te Veldhuis (VVD):
 
 Voorzitter! De afweging van alle belangen rond Schiphol, van milieu, van
economie en van werkgelegenheid, was moeilijk, is moeilijk en zal, denk ik,
ook nog wel een tijdje moeilijk blijven. Wij praten nu tien jaar over Schiphol
en proberen met elkaar de grenzen tussen economie en milieu te markeren. De
regering heeft dat gedaan in deel 3 van de planologische kernbeslissing en
geconcludeerd, dat Schiphol moet kunnen uitgroeien tot een mainport, om zo
een van de belangrijkste banenmachines van Nederland te worden en ook te blijven.
Het moet dan ook de internationale concurrentie aankunnen. Daarnaast moeten
stevige randvoorwaarden en eisen worden gesteld voor het milieu, ter bescherming
van de omgeving van Schiphol en met name de mensen die daar wonen.
 
 Als ik wat is gezegd in het debat van vorige week maandag nog eens op
een rijtje zet, kan ik constateren dat de overgrote meerderheid van de Tweede
Kamer zich op hoofdlijnen aansluit bij het regeringsvoorstel, dus om Schiphol
met een vijfde baan uit te breiden, maar ook dat dit alleen mag plaatsvinden
als er stevige randvoorwaarden voor het milieu worden gesteld. De meerderheid,
ook de coalitiepartners, kon zich voor zeker 90% vinden in de hoofdrichting
van het beleid. De fractie van de VVD vindt dat prima voor het draagvlak voor
zo'n belangrijke beslissing.
 
 Op onderdelen bleken er echter nog een aantal verschillen van inzicht
te bestaan over het nader markeren van de grenzen. Zo wilden de fracties van
de PvdA, D66, GroenLinks en de SP nog meer sloten op het Schiphol-huis dan
de regering al aanbracht. Zo wilde met name het CDA en in iets mindere mate
ook de VVD een wat flexibeler en ruimere benadering dan de PvdA, D66, GroenLinks
en de SP. Maar ook zij bleven in de buurt van het kabinet. Alle partijen hebben
toen hun mening vastgelegd in moties of amenderende moties en daarop heeft
de regering dit weekend gereageerd. Zij ontraadde bijna alle voorstellen van
de verschillende partijen. In de pers werd daarom al het scenario opgebouwd
dat er vandaag misschien een stevige politieke veldslag zou worden gevoerd.
 
 Dat was onze fractie te na. Het getuigde naar onze mening van slecht politiek
management als niet op z'n minst werd geprobeerd, een compromis te sluiten
over die 10% aan resterende discussiepunten. Over 90% waren
en zijn wij het immers eens. Die 10% bestond in hoofdzaak uit drie punten.
Mogen er maximaal 10.000 of 10.900 geluidsgehinderde woningen rond Schiphol
zijn? Hoeveel passagiersbewegingen mogen er komen, 40 miljoen, circa 40 miljoen,
en moeten wij zoiets hard vastleggen? Moet de Luchtvaartwet worden gewijzigd
om het bestaande nachtregime van 23.00 tot 6.00 uur met een uur te verlengen
tot 7.00 uur? De coalitiepartners, de PvdA, de VVD en D66, hebben over deze
drie punten een compromis gezocht en gevonden. Waar heeft dat toe geleid?
Ik zal de drie onderdelen afzonderlijk behandelen, maar wijs erop dat er wel
een samenhang tussen bestaat. Wij moeten dus ook het geheel hierbij in de
gaten houden.
 
 Ik begin met de 10.000 woningen. De fractie van de VVD heeft zich vorige
week uitgesproken voor een inspanningsverplichting om binnen de grens van
maximaal 10.000 geluidsgehinderde woningen te blijven. Immers, hoe minder,
hoe beter. Omdat de regering dit niet zeker haalbaar achtte, stelden wij veiligheidshalve
een reserve van 900 extra woningen voor, via een eenvoudige omzettingsprocedure.
De regering ontraadde aanneming van deze motie van de VVD, omdat een zware
omzettingsprocedure zou moeten worden gevolgd en omdat ook het getal van 10.900
nog niet zeker is. Met andere woorden: voor meer dan 10.000 woningen moet
er volgens een grote meerderheid in dit huis hoe dan ook een zware procedure
worden gevolgd, of het nu wel of niet in PKB deel 3 wordt vermeld.
 
 Verder achten de PvdA, D66 en GroenLinks 10.000 woningen in de praktijk
wel haalbaar, niet alleen als inspanningsverplichting, maar ook als eindresultaat.
De tijd zal het uitwijzen. De regering blijft in ieder geval in de antwoorden
ook op 10.000 zitten. Als onderdeel van het totale compromis heeft de fractie
van de VVD zich ertoe bereid verklaard, ook voor die maximaal 10.000 woningen
te gaan. Daarom trek ik nu mijn moties op de stukken nrs. 25 en 26 in. Ik
behoud mij wel het recht voor, als later mocht blijken dat het toch anders
is, om alsnog met een zware omzettingsprocedure in te stemmen.
 
 
 
 
 De voorzitter:
 
 Aangezien de moties-Te Veldhuis (23552, nrs. 25 en 26) zijn ingetrokken,
maken zij geen onderwerp van beraadslaging meer uit.
 
 
 
 
 
 Mevrouw Van Rooy (CDA):
 
 Ik zie enig licht tussen de uitleg van de heer Te Veldhuis over de 10.000
woningen en de toelichting van mevrouw Van 't Riet. Volgens haar is het een
harde grens: 10.000 woningen, niet meer, geen PKB-wijzigingen. En wat zegt
de heer Te Veldhuis? Hij zegt: het maakt eigenlijk niet uit of de omzetting
van 10.000 naar 10.900 woningen nu wel of niet in de PKB staat; als het nodig
is, doen wij het gewoon. Wat is nu eigenlijk de eenheid van denken bij de
coalitiepartners? Dit is toch een volstrekt verschillende uitleg van het compromis?
Is het nu een hard slot of niet?
 
 
 
 
 
 De heer Te Veldhuis (VVD):
 
 Ik begrijp wel dat u probeert de verschillen uit te vergroten, te majoreren,
alsof er toch een groot verschil tussen de coalitiepartners is, maar dan hebt
u toch niet goed geluisterd. Wat heb ik gezegd? De regering gaat voor 10.000.
Wij hebben vorige week uitgesproken, een inspanningsverplichting op ons te
nemen voor 10.000. Wij weten echter en hebben kunnen lezen dat het niet voor
100% uitgesloten moet worden geacht dat op termijn de situatie ontstaat dat
het niet lukt binnen die 10.000. Wij als fractie van de VVD spreken vandaag
uit dat wij met het kabinet, met de coalitiepartners en met de heer Rosenmöller,
die de motie ook heeft ondertekend, voor die 10.000 gaan. Stel echter dat
het niet lukt, onverhoopt en volgens mijn coalitiepartners onverwacht. Zij
denken dat het wel degelijk haalbaar is en de regering sluit dat niet voor
100% uit, want anders zou zij niet op 10.000 blijven zitten. In zo'n situatie
behoud ik mij het recht voor om, als welk kabinet ook met nieuwe voorstellen
komt, alsnog positief daarop te reageren. Nu ga ik echter met de PvdA, D66
en GroenLinks en ook met het kabinet voor die 10.000 woningen. Dat is de achtergrond.
Als u de antwoorden van de regering goed hebt gelezen – en ik neem aan
dat u dat heeft gedaan – dan kon u weten dat de regering van mening
is dat volgens de huidige inzichten op termijn – maar welke termijn
weten wij niet – die 10.000 woningen misschien niet haalbaar zijn. Maar
de regering ontraadt mijn motie om van 10.000 naar 10.900 te gaan omdat zij
bij die 10.000 wil blijven. Wie ben ik dan om er een heleboel bij te halen
als die 10.000 toch als inspanningsverplichting en misschien als resultaatsverplichting
overeind kan blijven?
 
 
 
 
 
 Mevrouw Van Rooy (CDA):
 
 De regering ontraadt de motie omdat de regering een zware PKB-procedure
wil. Maar mevrouw Jorritsma heeft een week geleden hier gezegd, dat zij ervan
overtuigd is dat volgens de huidige inzichten de mainportdoelstelling niet
binnen die 10.000 woningen te halen is en mevrouw Jorritsma benadrukte dat
het eerlijk is om die 10.900 woningen in de PKB te laten staan. U schrapt
dat eruit en dat betekent dus dat u die eerlijke opstelling niet wilt hanteren?
U zegt 10.000 terwijl u eigenlijk al weet dat het niet haalbaar zal zijn?
 
 
 
 
 
 De heer Te Veldhuis (VVD):
 
 Nee, ik ga nu voor die 10.000 woningen zoals ik al zei. Dat moet de inspanningsverplichting
zijn. Het is ook de inspanningsverplichting van een ieder, ook van kabinetszijde,
om dat resultaat te gaan behalen. Maar het kabinet houdt een slag om de arm –
en dat wil ik ook doen – als de inzichten gaan veranderen en als dat
op termijn een keer nodig mocht zijn. Maar voor de komende periode acht ik
dat niet nodig. Waarom zou ik dan – en dan kijk ik u, mevrouw Van Rooy,
ook even in de ogen – niet nu voor het milieu kiezen; waarom zou ik
er nu al vast voor weglopen? Mocht later iets anders blijken, dan spreek ik
nu mijn bereidheid uit om er in ieder geval positief tegenover te staan en
niet op voorhand negatief. Maar ik ben graag bereid om met het optimistische
scenario van mijn coalitiepartners mee te gaan. De tijd zal leren wie gelijk
heeft: de regering of de coalitiepartners. Wanneer te zijner tijd blijkt dat
de situatie zich wijzigt, dan zal ik er op dat moment op reageren.
 
 
 
 
 
 Mevrouw Van Rooy (CDA):
 
 U spreekt nu warme woorden over het milieu, maar dat klinkt toch wat bijzonder
uit uw mond als ik uw inbreng van vorige week even in herinnering roep. U
zegt nu: wij gaan ervoor. Dat betekent dat het voor u een inspanningsverplichting
is en geen resultaatsverplichting, want dat hangt af van de feiten. Dat is
iets heel anders dan wat mevrouw Van 't Riet zojuist gezegd
heeft. Voor haar is het een resultaatsverplichting, of vergis ik mij en is
het voor haar ook een inspanningsverplichting?
 
 
 
 
 
 Mevrouw Van 't Riet (D66):
 
 Voor ons is het een resultaatsverplichting. Wij zeggen 10.000 woningen
en dat is het. Als er verdere groei is dan niet op deze plek, niet op Schiphol,
maar elders.
 
 
 
 
 
 Mevrouw Van Rooy (CDA):
 
 Maar u moet toch erkennen dat wat u nu zegt, iets heel anders is dan wat
de heer Te Veldhuis zojuist naar voren gebracht heeft? Kunt u die vraag nog
even beantwoorden?
 
 
 
 
 
 Mevrouw Van 't Riet (D66):
 
 De heer Te Veldhuis gaat akkoord met de 10.000 woningen die in de motie
zijn geformuleerd en wat de heer Te Veldhuis over een decennium of wanneer
dan ook, vindt is aan hem. Hij gaat akkoord met mijn motie waarvan ik heb
gezegd dat het een slot op Schiphol is. Dat staat ook met zoveel woorden in
de motie. Dat is voor mij de feitelijke waarheid.
 
 
 
 
 
 Mevrouw Van Rooy (CDA):
 
 Voorzitter! De kern is natuurlijk hoe die motie door de coalitiepartners
wordt uitgelegd. Is het een inspanningsverplichting: we doen ons best, maar
als het niet lukt dan is dat jammer, of is het een resultaatsverplichting:
dit is een harde grens waar niet meer aan getornd kan worden? Wat is het nu
voor D66?
 
 
 
 
 
 Mevrouw Van 't Riet (D66):
 
 Ik denk dat ik dan in herhaling verval. Dit is een resultaatsverplichting.
 
 
 
 
 
 Mevrouw Van Rooy (CDA):
 
 Mijnheer Te Veldhuis, voor u was het toch geen resultaatsverplichting?
Voor u kan het toch wijzigen in de toekomst?
 
 
 
 
 
 De heer Te Veldhuis (VVD):
 
 Wat een heerlijk gevoel moet dat voor u zijn dat u daar een groot punt
van kunt maken. Laat ik het maar als volgt zeggen. Voor deze periode is het
voor de VVD ook een resultaatsverplichting. Mocht er een periode aankomen
waarin de situatie gewijzigd is, dan is de VVD altijd zo flexibel dat zij
zich dan richt naar de op dat moment geldende omstandigheden. Nu is het dus
een resultaatsverplichting. Misschien bent u nu tevreden?
 
 
 
 
 
 Mevrouw Van Rooy (CDA):
 
 Voorzitter! Ik constateer dat er grote verdeeldheid blijft tussen de paarse
partners over de uitleg van deze motie. De flexibiliteit van de heer Te Veldhuis
tref ik niet aan bij mevrouw Van 't Riet en waarschijnlijk ook niet bij de
heer Van Gijzel.
 
 
 
 
 
 Minister Jorritsma-Lebbink:
 
 Dan weet u dat voor een volgende keer.
 
 
 
 
 
 De heer Rosenmöller (GroenLinks):
 
 Voorzitter! De heer Te Veldhuis kan zich er zo makkelijk niet vanaf maken,
want hij weet dat die 10.000 woningen pas in het jaar 2003 en later van enig
belang worden. Mocht er spanning gaan ontstaan tussen het halen van die milieudoelstelling
van 10.000 woningen en de mainportdoelstelling, is hij dan uiteindelijk bereid
om die 10.000 woningen op te hogen ten gunste van het halen van de mainportdoelstelling?
 
 
 
 
 
 De heer Te Veldhuis (VVD):
 
 Neen, wij gaan voor de combinatie, zoals u weet mijnheer Rosenmöller.
Het is zowel milieu als mainport. Allebei. Wij kunnen natuurlijk heel uitvoerig
discussiëren over wat er in 2003 gaat gebeuren, maar ik weet dat niet.
Ik ga nu, met u, voor de 10.000. Het moet u toch ook goed doen dat de VVD
daar nu ook in meegaat. Mocht de situatie echter op enig moment – over
acht jaar – er iets anders uitzien, moet ik dan nu al aan waarzeggerij
gaan doen en precies aangeven of het er 10.100 of 10.200 zullen zijn? Ik weet
niet wat er dan gaat gebeuren, maar wij gaan nu voor die 10.000. Ik dacht
dat dit ook in uw richting een heel aardige toezegging moest zijn.
 
 
 
 
 
 De heer Rosenmöller (GroenLinks):
 
 Dat is natuurlijk een aardige toezegging en filosoferen over de toekomst
heeft inderdaad weinig zin, maar de minister heeft hier onomwonden toegezegd
dat het halen van die 10.000 mogelijk strijdig wordt met het halen van de
mainportdoelstelling.
 
 
 
 
 
 De heer Te Veldhuis (VVD):
 
 Mogelijk!
 
 
 
 
 
 De heer Rosenmöller (GroenLinks):
 
 Precies! De 10.000 zal dan moeten worden opgehoogd. Mevrouw Van 't Riet
kiest blijkbaar voor het handhaven van de 10.000 en het afdingen op de mainportdoelstelling,
als er gekozen zou moeten worden.
 
 
 
 
 
 Mevrouw Van 't Riet (D66):
 
 Daar komt het op neer, ja. Dat betekent, dat wij van mening zijn dat de
mainportdoelstelling gehaald kan worden binnen 10.000. Ik heb ook aangegeven
hoe, en wel met stillere vliegtuigen en de ontwikkeling van vliegtuigen; supersoon
is ook wat minder geluidsgevoelig. Wij denken dat het kan, maar 10.000 is
voor ons hard.
 
 
 
 
 
 De heer Rosenmöller (GroenLinks):
 
 Los van wat er met de motie gebeurt, betekent dit ook dat op het moment
dat Schiphol overtuigend kan aangeven dat de mainportdoelstelling niet kan
worden bereikt binnen die grens van 10.000 woningen, ook voor u het aantal
van 10.000 hard is en blijft en Schiphol het maar op een andere manier moet
doen.
 
 
 
 
 
 Mevrouw Van 't Riet (D66):
 
 En de verdere groei elders!
 
 
 
 
 
 De heer Te Veldhuis (VVD):
 
 Mijnheer de voorzitter!...
 
 
 
 
 De voorzitter:
 
 U heeft nog iets meer dan een halve minuut!
 
 
 
 
 
 De heer Te Veldhuis (VVD):
 
 Voorzitter! Het tweede punt van het compromis was de beweging van 40 miljoen
passagiers. Ik heb de vorige week uitvoerig uiteengezet waarom de VVD problemen
had met het vastleggen op die 40 miljoen. Er is nu een ophoging met 10% voorgesteld.
Dat hebben we als compromis gevonden en dat betekent, dat de VVD-fractie op
dit punt nu die bandbreedte aanvaardbaar acht. Over de nachtnormering heeft
mevrouw Van 't Riet het nodige gezegd. We doen dus de komende jaren alsof
er ook tussen 6.00 en 7.00 uur een nachtregime geldt en in die periode gaan
we de gezondheids- en de economische aspecten nader onderzoeken. Vervolgens
zullen we een definitieve beslissing nemen. Al met al is dit naar mijn mening
een redelijk compromis. Wij zullen een uiterste inspanning doen om de milieu-
en leefomstandigheden zoveel mogelijk te beschermen en tegelijkertijd ook
de mainportdoelstelling te halen. We zetten in op een optimistisch
scenario, maar willen toch ook reëel blijven. De vorige week hadden wij
al over 90% overeenstemming bereikt en nu hebben wij dat ook over de laatste
10%.
 
 
 
 
 
 Mevrouw Van Rooy (CDA):
 
 Voorzitter! De heer Te Veldhuis was er een week geleden nog van overtuigd,
dat er meer dan voldoende onderzoek op tafel lag waaruit helder bleek dat
het nachtregime niet tot 7.00 uur verlengd kan worden. Is hij daar nu ineens
niet meer zo van overtuigd en waarom moet dat onderzoek drie jaar duren? Dat
is toch wel een buitengewoon lange periode.
 
 
 
 
 
 De heer Te Veldhuis (VVD):
 
 Om met het laatste te beginnen: ik heb me laten vertellen – maar
ik ben geen gezondheidsdeskundige – dat een verantwoord onderzoek op
het lichaam van mensen, zoals bij Heathrow in Londen, een redelijk lange periode
neemt. Daar het een tweede veldonderzoek op mensen rond vliegvelden betreft,
moeten wij daar ook de tijd voor nemen. De tweede reden is, dat wij de komende
drie jaren voor de periode van 6.00 tot 7.00 uur geen problemen verwachten.
Dat heeft het kabinet in de schriftelijke antwoorden aangegeven en dat hebben
wij ook van de luchthaven Schiphol gehoord. In die zin is er ook geen reden
om daar nu moeilijk over te doen. Daarmee heb ik ook uw eerste vraag beantwoord.
 
 
 
 
 
 Mevrouw Van Rooy (CDA):
 
 Neen, want u was er de vorige week van overtuigd dat het onderzoek op
Heathrow heel duidelijk is. Het is het uitvoerigste onderzoek op dat terrein.
Waarom is het nodig om dat onderzoek over te doen?
 
 
 
 
 
 De heer Te Veldhuis (VVD):
 
 Dat is nodig omdat er nogal wat wetenschappers op gezondheidsgebied zijn
die vraagtekens zetten bij dat onderzoek. Bovendien is het niet helemaal duidelijk
of de resultaten van het onderzoek wel helemaal toepasbaar zijn voor Schiphol.
Ik blijf overeind houden dat wat bij Heathrow is onderzocht, aangeeft dat
bij vliegbewegingen tussen 6.00 en 7.00 uur 's ochtends niet al te grote gezondheidsproblemen
bij de omwonenden zijn te verwachten. Maar om dat beter in kaart te brengen
voor onze eigen luchthaven, die gaat uitgroeien, zoals u nu weet, lijkt het
ons verstandig daarnaar een gericht onderzoekt te doen, te meer daar wij er
nu nog tijd voor hebben. Waarom zouden wij dat dan niet doen? Het lijkt mij
juist prima om dat inzicht te krijgen.
 
 
 
 
 
 Mevrouw Van Rooy (CDA):
 
 Voorzitter! Is de reden niet veel eerder dat de drie coalitiepartners
er gewoon niet uitkwamen en dus het besluit over het nachtregime maar voor
zich uitgeschoven hebben door er een onderzoek tussen te schuiven? Op die
manier behoeft nu geen beslissing te worden genomen maar misschien pas aan
het einde van deze kabinetsperiode, of nog daarna.
 
 
 
 
 
 De heer Te Veldhuis (VVD):
 
 Ik weet niet wat u gisteravond hebt gedaan, mevrouw Van Rooy, en of u
vanochtend kranten hebt gelezen, maar ik had de indruk dat de coalitiepartners
er wel uit zijn gekomen, namelijk met de drie elementen die ik zojuist heb
genoemd: 10.000 woningen, 44 miljoen passagiers en een nader onderzoek van
het nachtregime. Maar in de praktijk gaan wij daar wel aan werken. Dus ik
dacht dat wij er volledig uitgekomen waren. Maar kennelijk ben u ergens anders
geweest.
 
 
 
 
 
 Mevrouw Van Rooy (CDA):
 
 U kunt aan investeerders rond Schiphol geen duidelijkheid bieden over
hoe het nachtregime er de komende jaren uit zal zien. Daarvoor is dat onderzoek
nodig en dat betekent dat u daarmee de beslissing uitstelt. Ik kan niet zeggen
dat dat duidelijkheid biedt.
 
 
 
 
 
 De heer Te Veldhuis (VVD):
 
 Bij handhaving van het nachtregime zoals het nu wettelijk luidt en zoals
wij het in de praktijk zullen gaan toepassen, is er in de praktijk nauwelijks
een probleem te verwachten. Dat is ons door de luchthaven gemeld, dat is ons
door het kabinet zwart op wit meegedeeld. Dus denk ik dat u spijkers op laag
water aan het zoeken bent. U ziet meer problemen dan er feitelijk zijn.
 
 
 
 
 
 Mevrouw Van Rooy (CDA):
 
 U geeft geen antwoord op mijn vraag. Mijn stelling is dat u geen duidelijkheid
biedt voor investeerders over de wijze waarop het nachtregime zich op de middellange
termijn zal gaan ontwikkelen, wat wezenlijk is voor het doen van investeringen
en voor het bereiken van de mainportdoelstelling. Daar gaat het toch juist
om bij deze PKB?
 
 
 
 
 
 De heer Te Veldhuis (VVD):
 
 Ik heb niet het signaal gekregen dat investeerders er problemen mee hebben
als wij niet binnen drie jaar een besluit nemen over het nachtregime. Wat
ik wel weet, is dat zowel de regering als de luchthaven – het lijkt
mij dat die het toch ook zou moeten weten – zegt de komende drie jaar
nog uit de voeten te kunnen met een regime zoals dat nu wordt voorgesteld.
Daar ga ik dan ook absoluut niet ingewikkeld over doen. Laten wij dan maar
beter gaan onderbouwen wat het definitieve regime moet zijn. In ieder geval
wordt er nu geen wijziging van de Luchtvaartwet doorgevoerd, dus houden wij
ook de ruimte om te gaan wijzigen, maar eventueel ook om niet te gaan wijzigen.
Dat hangt van al die onderzoeken af. Maar wij doen voorlopig wel alsof het
zover is. In die zin zullen wij dus ook zo min mogelijk overlast in die buurt
gaan veroorzaken. Op zichzelf is dat toch ook een nobel streven. Ik neem aan
dat u het daar toch ook mee eens bent.
 
 
 
 
 
 Mevrouw Van Rooy (CDA):
 
 Blijft overeind dat u geen duidelijkheid kunt bieden over een kwestie
die heel wezenlijk is voor het bereiken van de mainportdoelstelling, namelijk
over de vraag hoe het nachtregime op langere termijn zal luiden.
 
 
 
 
 
 De heer Te Veldhuis (VVD):
 
 Nee, op langere termijn kan ik heel weinig zekerheden aan de maatschappij
bieden, want ik kan alleen maar enige zekerheid bieden voor de tijdelijkheid
dat ik hier werk. Maar wat er over vijf jaar allemaal gedacht en gezegd gaat
worden, weet ik ook niet. Voor nu, voor de komende periode van vijf jaar,
kunnen wij flink vooruit. En voor de komende periode van twintig jaar kunnen
wij in het algemeen ook flink vooruit. Want over de hoofdbeslissing waren
wij het vorige week met zijn allen eens: dat er een uitbreiding met een 5P-baan
moest plaatsvinden. Ook u was het daarmee eens, mevrouw Van Rooy. En u bent
er toch ook voor dat wij daar stevige randvoorwaar den op het
gebied van het milieu aan stellen?
 
 
 
 
 
 De heer Schutte (GPV):
 
 Voorzitter! Dit horende, heb ik de indruk dat de VVD op de drie punten,
namelijk de 10.000 woningen, de aantallen passagiers en het nachtregime, in
dit compromis niet wezenlijk heeft behoeven in te leveren. Is de heer Te Veldhuis
het met mij eens dat vanuit de VVD-visie bezien dit compromis dus een goede
zaak is vergeleken met wat anders het gevolg zou zijn als de stemming zou
komen, die dan waarschijnlijk meer in de richting van de amendementen van
de PvdA en D66 zou zijn uitgevallen?
 
 
 
 
 
 De heer Te Veldhuis (VVD):
 
 Het lijkt een dooddoenertje, maar "as is verbrande turf". Ik weet niet
of dat zo zou zijn gegaan. Wij hebben serieus geprobeerd om een brug te slaan
tussen de meningsverschillen die er vorige week nog waren. Ook hebben wij
geprobeerd met herkenbaarheid van alle fracties en ook met herkenbaarheid
van de wens van het kabinet, duidelijkheid te verschaffen over wat wij willen.
Ik zeg liever niet: de een heeft meer gewonnen en de ander heeft meer verloren
of ingeleverd. Ik vind het winst dat de coalitiepartners vandaag hebben kunnen
komen met een gezamenlijk voorstel, waarvoor zij alle drie verantwoording
nemen. Ik zal geen winst- en verliesrekening opmaken. Ik denk dat de paarse
coalitie vandaag heeft gewonnen. Zoals ook de heer Schutte weet, zijn wij
in de Kamer ook wel eens afhankelijk geweest van een enkeling die uiteindelijk
de uitslag moest bepalen. Ik doel op de A73, de kerncentrale Borssele en het
vliegveld Beek. U mocht toch ook van de paarse coalitie verwachten dat wij
een klein beetje aan politiek management zouden doen om een onnodige clash
in de Kamer te voorkomen.
 
 
 
 
 
 De heer Schutte (GPV):
 
 Daarop heb ik ook geen kritiek, u mag het altijd proberen. Als het nodig
is, staan anderen klaar om tot een beslissing te helpen brengen. Dat is dus
geen probleem. U moet uw verhaal natuurlijk ook naar uw eigen achterban kunnen
houden. U bevestigt toch wel dat mijn indruk juist is dat het compromis dat
u nu hebt gesloten praktisch gezien in de uitwerking niet minder goed is dan
hetgeen u zelf voor ogen had? Wat de lange termijn betreft, zien wij dat nog
wel. Heb ik goed begrepen dat u materieel niet hebt hoeven inleveren en dat
u rechtop naar uw eigen achterban terug kunt: dit hebben wij overeind gehouden?
 
 
 
 
 
 De heer Te Veldhuis (VVD):
 
 Wij hebben een compromis gesloten dat ik tegenover mijn eigen achterban
met rechte rug durf te verdedigen.
 
 
 
 
 
 De heer Van den Berg (SGP):
 
 Voorzitter! De heer Te Veldhuis zei zojuist: wij kunnen tot 2015 vooruit.
Hij zal toch ook geen struisvogelpolitiek willen bedrijven. Hij weet toch
net zo goed als ik dat de groeicijfers zodanig zijn dat wij zeer kort na de
eeuwwisseling, bij leven en welzijn, in feite al met een volledig volgroeid
Schiphol zitten, ook met deze uitbreiding? Wat moeten wij dan doen? Daarover
hoor ik hem niet. Ik vind dat wat merkwaardig, als je het plaatst tegen de
achtergrond van de mogelijkheden die hij net voor de middellange termijn openhoudt.
Moeten wij dan toch Schiphol ineens verder uitbouwen? U moet mijn vraag zien
tegen de achtergrond van de groeicijfers.
 
 
 
 
 
 De heer Te Veldhuis (VVD):
 
 Ja, maar de heer Van den Berg weet toch ook dat het kabinet heeft toegezegd
om volgend jaar te komen met een nader voorstel, althans een gedachtenbepaling
over de vraag hoe wij verder gaan met de luchtvaart in Nederland nadat de
uitbreiding bij Schiphol heeft plaatsgevonden. Wij nemen nu het besluit volgens
de PKB om aan Schiphol het eind van de verdere ontwikkelingen te laten zien.
Dat betekent dat wij volgend jaar zullen praten over de vraag: als wij grootschalig
verder willen, waar dan. Zoals wij dat nu zien met 10.000 woningen en met
44 miljoen passagiers, zal een grootschalige uitbreiding naar onze mening
waarschijnlijk ergens anders moeten plaatsvinden. Ik druk mij bewust een beetje
voorzichtig uit, omdat ik graag de notitie en de gedachtenbepaling van het
kabinet daarover ontvang. Een grootschalige uitbreiding bij Schiphol bovenop
wat wij nu besluiten in de PKB deel 3 zie ik voorlopig niet gebeuren. Ik zou
niet weten hoe het daar moet.
 
 
 
 
 
 De heer Van den Berg (SGP):
 
 Dat ben ik met u eens. Dat was mijn probleem juist. Bent u het met mij
eens dat de zinsnede "wij kunnen vooruit tot 2015" in ieder geval niet op
zijn plaats is?
 
 
 
 
 
 De heer Te Veldhuis (VVD):
 
 De horizon voor de PKB is 2015. Dat heb ik ermee bedoeld. Excuus als ik
mij niet duidelijk genoeg heb uitgedrukt.
 
 
 
 
 
 De heer Poppe (SP):
 
 Mijnheer de voorzitter! De heer Te Veldhuis zegt vandaag in de Volkskrant
dat de VVD zich de vrijheid voorbehoudt om rond 1999 verder te gaan dan die
10.000 woningen, als Schiphol dat nodig heeft. Heeft hij die gedachte ingebracht
in de onderhandelingen in de achterkamers hier en is de rest van de coalitie
daarmee akkoord gegaan? Of heeft hij dat niet ingebracht, maar pas daarna
gezegd?
 
 
 
 
 
 De heer Te Veldhuis (VVD):
 
 Ik stoor mij een beetje aan de kwalificatie "achterkamer" van de heer
Poppe.
 
 
 
 
 
 De heer Poppe (SP):
 
 Het zijn mooie achterkamertjes.
 
 
 
 
 
 De heer Te Veldhuis (VVD):
 
 Met alle respect, vorige week hebben alle fracties, dus niet alleen de
coalitiepartners, hier aangegeven wat hun uitgangspunten en beginstellingen
waren. Dat hebben wij eerlijk en heel open volgens onze eigen ideeën
in moties en amenderende moties neergelegd. Iedereen wist waar de fracties
begonnen. Vervolgens heb ik het antwoord gelezen van de regering. Ik heb gezien
dat er op een aantal punten nogal haaks op elkaar staande onderwerpen waren.
Ik vond dat wij toch eens moesten proberen om dat op de een of andere manier
bij elkaar te brengen. Ik heb dat in het openbaar aangekondigd. Eergisteren,
maandag, zijn wij voor het eerst bij elkaar geweest. Dinsdag hebben wij het
bekend gemaakt aan wie het ook maar horen wilde, ook aan u. U was dus voorbereid
op waar wij mee zouden komen. Wij hebben inderdaad in de Rookzaal even met
elkaar gesproken, maar wij moeten toch ergens praten. Wij kunnen ook op straat
gaan praten, maar dat zou ik een beetje raar vinden. Dat u zegt dat er in
achterkamertjes wat bedisseld is, werp ik beslist verre van mij. Het was een
heel open proces. U kunt controleren waar iedereen begonnen is, waar wij hebben
moeten inleveren en waar wij wat hebben gekregen. Dat hebben
wij in een heel open proces op tafel gelegd. Er is niks in achterkamertjes
bedisseld. U bent niet op voorhand met een verhaal van de coalitie geconfronteerd
in de trant van: zo en zo gaan wij het doen en u hebt maar ja of nee te zeggen.
Het is heel transparant geweest, om dat dure woord maar eens te gebruiken.
Het is heel open gebeurd. Dat proces – dat is misschien ook wel een
stukje nieuwe politieke cultuur hier – moeten wij vooral voortzetten.
Ik werp verre van mij, dat u zegt dat wij alles in achterkamertjes bedisseld
zouden hebben, want dat is absoluut niet aan de orde.
 
 
 
 
 
 De heer Poppe (SP):
 
 Mijnheer de voorzitter! Dat is geen antwoord op mijn vraag. Aangezien
het overleg geen openbaar debat was, moet ik de heer Te Veldhuis vragen of
de VVD ook in dat overleg de vrijheid heeft genomen om te verkondigen dat
Schiphol na 1999 kan doorgroeien boven de grens van 10.000 woningen, zoals
vandaag in de Volkskrant wordt gesteld. Heeft de heer Te Veldhuis dat in het
overleg ingebracht en gingen de heer Van Gijzel en mevrouw Van 't Riet daarmee
akkoord?
 
 
 
 
 
 De heer Te Veldhuis (VVD):
 
 Ik heb zojuist in het interruptiedebat met mevrouw Van Rooy gezegd, hoe
de VVD staat tegenover die 10.000 woningen. Ik heb ook aan mijn coalitiepartners
gemeld dat ik dat zou zeggen. Zij zijn het er niet mee eens; dat weet u ook,
want dat is ook gemeld. Ik heb zojuist ook aangetekend dat ik ga voor hun
optimistische scenario, waar het kabinet in principe ook van uitgaat. Ik blijf
daarvoor gaan. Ik heb dat zojuist ook tegen mevrouw Van Rooy gezegd. Maar
mocht later blijken dat de omstandigheden wijzigen, dan wil ik reageren zoals
mij op dat moment goed dunkt. Maar voorlopig gaan wij dus voor de resultaatsverplichting
van 10.000 woningen.
 
 
 
 
 
 Mevrouw Verbugt (VVD):
 
 Voorzitter! Het gaat hier niet alleen om de aanleg van een vijfde baan,
maar tegelijk om een fors investeringsprogramma in wegen, spoorwegen en openbaar
vervoer om de bereikbaarheid van de luchthaven te verbeteren. Wat betreft
het uitvoeringssschema van de diverse projecten die reeds hun plaats binnen
het meerjarenprogramma infrastructuur hebben, zou mijn fractie het zeer op
prijs stellen indien het kabinet ons op korte termijn verslag kan doen van
het gesprek met het ROA hierover. Ik denk dat het voor alle partijen goed
zou zijn indien duidelijk wordt welke projecten nu als bestekklaar kunnen
worden aangemerkt.
 
 Vooral nu het kabinet voortvarend bezig is om een aantal grootschalige
en ook meerjarige infrastructuurprojecten op de rails te zetten, vinden wij
dat het denken over een overstap naar een duurzaam financieel kader voor de
produktieve investeringen, dus een kapitaaldienst, niet mag stoppen. De VVD-fractie
zal hierop in de loop van dit jaar nog terugkomen bij de behandeling van een
aantal begrotingsgerelateerde vraagstukken.
 
 De financieringsbehoefte zal de komende jaren groot zijn. Ik wil daarom
nog heel even stilstaan bij de motie op stuk nr. 22 van mevrouw Van Rooy over
de verkoop van staatsaandelen Schiphol. Mijn fractie zou er bezwaar tegen
hebben indien een koppeling wordt aangebracht tussen de verkoop van Schiphol-aandelen
met de financiering van Schipholgebonden infrastructuur. Wij vinden dat uit
beleidsmatig oogpunt niet gewenst. Ook blijven wij van mening dat de overheid
haar verantwoordelijkheid voor de hoofdinfrastructuur moet kunnen blijven
vervullen. Onder de condities, zoals uiteengezet door minister Wijers in zijn
eerdere antwoord, menen wij dat een nader onderzoek, zoals voorgesteld door
mevrouw Van Rooy, mogelijk interessant kan zijn. Wij zien de resultaten daarvan
met belangstelling tegemoet.
 
 Ter afronding kom ik nog op de woningbouwontwikkeling. De VVD meent dat
terughoudendheid is geboden bij de ontwikkeling van nieuwe grootschalige bouwlocaties,
gelegen tussen de 20 en 35 Ke. Wij willen dan ook nadrukkelijk vasthouden
aan het vrijwaringsbeleid. Wij menen echter ook dat het vrijwaringsbeleid
bestaande kernen voldoende armslag moet bieden, zodat de leefbaarheid van
deze kernen voldoende is gewaarborgd en er geen sterfhuisconstructies gaan
ontstaan. Maar mevrouw De Boer heeft in haar eerdere beantwoording onze vrees
op dat punt inmiddels weggenomen.
 
 
 
 
 
 De heer Hendriks:
 
 Voorzitter! Over het wetsvoorstel PKB Schiphol en omgeving heb ik de afgelopen
dagen een grote stroom brieven van belanghebbenden ontvangen. Uit de reacties
van deze zeer verontruste omwonenden blijkt niet alleen de grote angst voor
nog meer geluidsoverlast en andere hinder, maar vooral de goede banden die
zij nog steeds met de volksvertegenwoordiging hebben. De brievenschrijvers
vrezen dat zij uiteindelijk toch zullen moeten verhuizen. Wij zijn nu hun
laatste hoop.
 
 Voorzitter! Bijzonder getroffen ben ik door een brief van een bezorgde
dame uit Spaarndam die schrijft: mijn man is 56 jaar en heeft een zeer zware
baan in het onderwijs, dat moet fuseren, bezuinigen, ja zelfs geheel vernieuwen.
Om het vol te kunnen houden, is een goede en ongestoorde nachtrust voor hem
bitter nodig. Moeten wij verhuizen en veel verder weg gaan wonen? Dat betekent
dan veel meer reizen. Wij zullen onze sociale contacten missen en ook de leerlingen
van mijn man wonen in onze buurt. En als hij het niet kan volhouden, is er
ook geen VUT meer.
 
 Voorzitter! Hier dreigt een sociaal-maatschappelijke ramp. Vraag: heeft
de regering een evacuatieplan in voorbereiding? Is de regering bereid, alle
kosten verbonden aan zo'n verhuisoperatie te vergoeden? Want het goed isoleren
van woningen zal uiteindelijk geen oplossing bieden en is, gelooft u mij,
onbetaalbaar.
 
 Voorzitter! Een politiek die louter is gebaseerd op economisch profijt
van enkelen isoleert op den duur de bevolking van haar politiek. Laat de bevolking
vooral niet de indruk krijgen dat dwazen over hun lot beslissen, zoals een
dagbladjournalist – hij geniet nota bene gastvrijheid in dit huis –
gisteren respectloos in zijn hoofdredactioneel artikel heeft vastgesteld.
 
 Ik zal mijn stem geven aan de moties die aansluiten op de reële verwachtingen
van de zwakste partij bij dit planologisch probleem. Het gegoochel van de
coalitiepartijen met onder andere de motie op stuk nr. 20 komt de geloofwaardigheid
van het parlement niet ten goede. 
 
 Ik adviseer de regering om conform de richtlijnen van de PKB te handelen
en aan deel 3 van de PKB, het kabinetsstandpunt over Schiphol, de uiteindelijke
kabinetsbeslissing toe te voegen en aan ons toe te zenden.
 
 
 
 
 
 De heer Verkerk:
 
 Voorzitter! De heer Rosenmöller komt weer eens met de natte ogen
van de heer Van Gijzel aandragen en de heer Poppe verwijst naar het nogal
vervuilde hemelsblauw boven Schiphol. De droge en natte ogen doen mij denken
aan het pellen van uien. De regeringspartijen konden hun moties niet met droge
ogen pellen of boven de markt laten hangen, zoals mevrouw Van 't Riet. De
heer Van den Berg heeft nu als wijze raadsman uit de kleine partijen mevrouw
Van 't Riet een steuntje in de rug gegeven. Het zijn de kleine dingen die
het doen, zoals een eenvoudig liedje luidt, ook wat de kleine partijen betreft,
met soms grote gevolgen.
 
 Mijnheer de voorzitter! Regeren is vooruitzien, maar vooral ook vertrouwen
scheppen, zowel op economisch gebied als wat onze gezondheid, onze omgeving
en ons milieu betreft. Voor mijn fractie en die van de heer Van Wingerden –
ik spreek mede namens hem – staat de economische waarde van Schiphol
uiteraard buiten kijf, maar wij vrezen toch dat de dubbeldoelstelling niet
haalbaar is zonder het stellen van scherpe grenzen. De grenzen zijn nu langzamerhand
duidelijk: 40 miljoen passagiers, 3 miljoen ton vracht, een beter leefmilieu,
enzovoorts. Voor een groei tot 60 miljoen passagiers moet er volgens een oud-directeur
van Schiphol op zijn minst een tweede Rijksmuseum in Nederland worden gebouwd.
Onze fracties vinden dat die grenzen nu bereikt zijn. Dat geldt eveneens voor
de grens van 10.000 woningen. De nachtnorm die geldt van 23.00 tot 7.00 uur
moet wettelijk worden vastgelegd. Wat denkt u van iemand die tussen 0.30 uur
's avonds en 6.15 uur 's morgens twaalf keer vliegtuigen laag over hoort komen,
terwijl hij nachtrust moet hebben?
 
 De heer Te Veldhuis belooft de flexibiliteit van de VVD. Ik weet niet
of hij ook de flexibiliteit van de honderdduizenden bewoners van de Randstad
daarbij heeft toegezegd. Die flexibiliteit bestaat natuurlijk ook bij ouderen
en bij bejaarden, hoewel een fractieleidster van een kleine fractie in deze
Kamer meent dat ouderen niet flexibel meer zijn: "Gaat u maar kijken in de
bejaardenhuizen", aldus mevrouw Nijpels.
 
 De uitbreiding van de luchtvaart mag niet alleen op de Randstad en wijde
omgeving drukken.
 
 
 
 
 De voorzitter:
 
 U moet nu afronden.
 
 
 
 
 
 De heer Verkerk:
 
 Het laatste punt waar wij nog aandacht voor vragen – daar is nog
veel te weinig over gezegd – is de invloed op de volksgezondheid. Daarom
zullen wij staan achter de moties die ook op dit punt zullen worden ingediend.
 
 
 
 
 
 Mevrouw Aiking-van Wageningen (AOV):
 
 Mijnheer de voorzitter! Er is een tijd geweest dat welzijn synoniem was
met welvaart en geluk. Die tijd lijkt voorbij. Het kabinet heeft in de besluitvorming
over de PKB Schiphol getracht om een aantal doelstellingen met elkaar te verenigen.
Dat was een moeilijk karwei, want daarbij is gebleken dat de doelstelling
van mainport Schiphol als een van de belangrijkste vliegwielen van de Nederlandse
economie nauwelijks te realiseren is tegelijkertijd met het voldoen aan milieu-eisen
van deze tijd. Welzijn is niet meer hetzelfde als welvaart: geen groei tot
elke prijs. De milieudoelstellingen zoals die nader zijn geformuleerd in het
Nationaal milieubeleidsplan, geven de grenzen aan van de groei van Schiphol.
 
 Onze fractie heeft in het debat over het regeerakkoord in 1994 en tijdens
de algemene politieke beschouwingen duidelijk haar beleidsprioriteiten aangegeven.
Dat betekent, voor wat Schiphol betreft, dat milieukwaliteit gegarandeerd
dient te worden, waarbij de geluidshinder en de veiligheid van de inwoners
van de regio binnen aanvaardbare grenzen dienen te blijven. De vraag is echter
of de aangegeven criteria – maximaal 40 miljoen passagiers per jaar
en 3 miljoen ton vracht – in de praktijk handhaafbaar zullen zijn. Onze
fractie heeft daarover grote twijfels. Hoe wil men aantallen passagiers controleren?
Ter beperking van milieu-overlast gaat het toch in de eerste plaats om aantallen
vliegbewegingen? Maar goed, het is een gepasseerd station en het heropenen
van de discussie hierover heeft geen zin. Ik ben het eens met collega Van
den Berg dat passagiersaantallen eigenlijk een secundair gegeven zijn.
 
 Onze fractie is van mening dat de groei van Schiphol dient te eindigen
waar de aangegeven mainportcriteria zijn behaald. Verdere groei van Schiphol
in de verdere toekomst dient te worden afgegrendeld door veiligstelling van
de milieurandvoorwaarden nu. In concreto: wij wensen de nachtnormering uit
te breiden van 6.00 naar 7.00 uur 's ochtends. Het zogenaamde ochtendregime
dat de betreffende bewindslieden voorstellen, gaat ons niet ver genoeg. De
geluidszone kan worden gelimiteerd tot 10.000 woningen. Ik ben erg blij dat
in de coalitie ook daarover overeenstemming is bereikt.
 
 De 35 Ke-zone met 10.000 woningen en de nachtzone van 20 dB(A) begrenzen
maar een klein deel van het geluidsprobleem. Daarom is onze fractie van mening
dat harde grenzen pure noodzaak zijn en dienen te worden vastgelegd in de
PKB. Verder wensen wij gedegen toezicht op de naleving van de aangegeven limieten.
Daarbij is het van belang dat dit toezicht wordt uitgeoefend door een onafhankelijke
instantie, los van de Rijksluchtvaartdienst. Moties die onze zojuist genoemde
wensen bepleiten, zullen onze stem krijgen.
 
 Een compact Schiphol met een vijfde gedraaide baan in plaats van een vijfde
parallelle baan is het beste slot op Schiphol. Weliswaar zal de aanleg van
de parallelle baan de geluidshinder voor een aantal woningen in de komende
periode beperken, maar door het toenemende aantal vliegbewegingen zal dit
voordeel op de langere duur onzes inziens weer worden ingelopen. Kortom: de
grenzen van de groei zijn in zicht gekomen. De kwaliteit van het leven is
in het geding. Economische groei, eens voorwaarde voor menselijk welzijn,
dreigt hier tot vijand te worden. Als wij, als kleine fractie, ons steentje
kunnen bijdragen tegen een economische woekering, zullen wij dit met volle
overtuiging en zorgvuldig doen.
 
 
 
 
 
 De heer Van Gijzel (PvdA):
 
 Mijnheer de voorzitter! Vorige week hebben wij uitvoerig
stilgestaan bij een groot aantal aspecten die een directe relatie hebben met
de groei van Schiphol. Wij hebben daarbij een aantal heldere criteria naar
voren gebracht, die belangrijk zijn bij de toetsing of wij uiteindelijk steun
kunnen verlenen aan de door het kabinet voorgelegde PKB. In dat raamwerk is
gekozen voor een uitbreiding van Schiphol. De vraag is of dat economisch wenselijk
is, wat het aan arbeidsplaatsen oplevert en onder welke voorwaarden het mogelijk
is. Gelet op de betekenis van de mainport als vestigingsplaatsfactor is de
selectieve uitbreiding van de luchthaven zeker met onze open economie een
belangrijk element. Er past wat ons betreft wel een waarschuwing om te kijken
naar de andere vestigingsplaatsfactoren. Een betere bereikbaarheid door de
lucht mag enerzijds niet gepaard gaan met een verminderde bereikbaarheid over
land of een verminderde vestigingsplaatsfactor voor wonen en werken anderzijds.
Daarmee zou de winst aan de ene kant meteen weer een verliesrekening aan de
andere kant opleveren. Met betrekking tot de bereikbaarheid behoudt mijn fractie
grote zorg of deze ook in de toekomst voldoende gewaarborgd zal blijven. De
minister van Economische Zaken heeft vorige week mede op ons verzoek nog eens
helder uiteengezet, welke verwachtingen wij mogen hebben met betrekking tot
de uitbreiding van de werkgelegenheid. Dat economisch perspectief dient echter
wel binnen een kader geplaatst te worden. Wie ziet wat er allemaal uit de
kast getrokken moest worden om deze groei gepaard te laten gaan met acceptabele
voorwaarden ten opzichte van de leefomgeving – ik refereer aan de geluidshinder,
de luchtverontreiniging, de veiligheid, de gezondheid en de bereikbaarheid –
kan niet anders dan tot de conclusie komen dat een dergelijk kunststukje op
deze plaats niet voor herhaling vatbaar is. Verdere uitbreiding tot ruim boven
de 40 miljoen passagiers is illusiepolitiek. Met deze uitbreiding is een wankel
evenwicht gevonden in een vrijwel frontale botsing tussen economische groei
aan de ene kant en behoud en herstel van de ecologische kwaliteit aan de andere
kant. Door verdere uitbreiding zal die balans naar één kant
doorslaan, met zeer ingrijpende negatieve gevolgen voor de leefomgeving in
dit gebied.
 
 
 
 
 
 De heer Rosenmöller (GroenLinks):
 
 De heer Van Gijzel nuanceert nu ietwat, wat hij in het nota-overleg heeft
gezegd. Namens zijn fractie heeft hij zeer nadrukkelijk gezegd: wij moeten
een stop op Schiphol hebben. Gisteren heeft hij dat voor de televisie herhaald.
Een onderdeel daarvan is 40 miljoen passagiers. Is het geloofwaardig om in
de toekomst te verwachten, dat een stop op de uitbreiding van Schiphol plaatsvindt,
als hij thans de deur open zet naar een verdere groei van 10%?
 
 
 
 
 
 De heer Van Gijzel (PvdA):
 
 Wellicht kan de heer Rosenmöller zich de discussie van vorige week
over 5P en 5G herinneren. Ik heb gezegd, dat 5G een fysieke drempel oplevert.
Ik heb toen gezegd: "Als 5G aangelegd wordt en als je boven de 43 of 44 miljoen
passagiers per jaar komt, betekent dit een aanzienlijke verslechtering van
de punctualiteit." 5G gaf een drempel bij 43 à 44 miljoen passagiers.
Ik heb toen gezegd: linksom of rechtsom, via 5G of 5P, ik wil dat er een slot
op komt. Dat slot betekent in eerste instantie de uitspraak: er komt geen
verdere uitbreiding van Schiphol. Dit is de laatste uitbreiding van Schiphol.
Het compromis dat wij met elkaar hebben gesloten laat die tekst staan: het
beleid is niet gericht op verdere groei van Schiphol. Met steun van de VVD
wordt dit een tekst van wezenlijk belang. Hiermee is in de tekst het slot
op Schiphol geregeld. "Circa 40 miljoen", zoals het in de motie staat, heeft
zelfs een plafond gekregen in een absoluut aantal. Daarnaast gaat het ook
om de fysieke afgrenzing. Een PKB-tekst alleen is onvoldoende. Wat mij betreft
is de fysieke afgrenzing ook gelegen in het schrappen van de planologische
reservering voor het tweede areaal.
 
 
 
 
 
 De heer Rosenmöller (GroenLinks):
 
 De heer Van Gijzel houdt een heel verhaal. Buiten deze Kamer heeft hij
de harde grens van 40 miljoen genoemd.
 
 
 
 
 
 De heer Van Gijzel (PvdA):
 
 Ik begrijp niet dat u dat iedere keer roept. De tekst uit de PKB luidt:
circa 40 miljoen. De belangrijkste inzet van de PvdA is – en dat moet
de heer Rosenmöller aanspreken – dat dit de laatste uitbreiding
van Schiphol is. Dat heb ik vorige week twee à drie keer herhaald.
 
 
 
 
 
 De heer Rosenmöller (GroenLinks):
 
 U roept wel voortdurend dat dit de laatste uitbreiding van Schiphol is,
maar in het debat rekt u de mogelijkheden voor uitbreiding verder op naar
44 miljoen. Dat is ongeloofwaardig voor diegenen die nog een
begin van vertrouwen willen hebben dat dit inderdaad de laatste uitbreiding
is.
 
 
 
 
 
 De heer Van Gijzel (PvdA):
 
 U kunt het wel leuk proberen, maar u herinnert zich vast nog dat wij vorige
week een discussie voerden waarin u iets zei over provinciale staten van Noord-Holland.
Ik heb toen uitgelegd dat provinciale staten van Noord-Holland ons een brief
hebben gestuurd, waarin staat: "maximaal 40 miljoen passagiers". Ik heb daarop
gezegd dat mijn fractie zich niet bindt aan maximaal 40 miljoen passagiers
en dat wij uitgaan van de tekst in de PKB: "circa 40 miljoen". U kunt de Handelingen
erop nalezen; ik heb altijd gezegd: circa 40 miljoen. Het staat zelfs op schrift,
in de motie.
 
 Waar het mij om gaat is dat met die "circa 40 miljoen" en met de tekst
die in deel 1 van de PKB was gegeeld, uitdrukking wordt gegeven aan de wens
van het kabinet en in ieder geval van mijn fractie om deze planperiode in
een raamwerk te zetten en daarmee af te ronden. "Circa 40 miljoen" betreft
de economische ruimte die Schiphol krijgt. Daar is nu een plafond bijgekomen
van 44 miljoen, maar waar het mij om gaat is dat wij daarmee beleidsmatig
vastleggen dat wij daar niet nog een keer bovenuit gaan. De mensen in de regio
willen weten – en ik heb daar veel spreekbeurten gehouden en veel geluisterd –
wat er na deze planperiode uiteindelijk met de verdere groei van Schiphol
gaat gebeuren. Die zekerheid hebben wij, mede dankzij de coalitiepartners,
vandaag aan die mensen kunnen geven.
 
 
 
 
 
 De heer Rosenmöller (GroenLinks):
 
 Zekerheid is prima, maar dan graag een andere zekerheid. Als u de rekbaarheid
in die "circa 40 miljoen" wilde vertalen in 44 miljoen – dus 10% meer
en dat is echt geen kleinigheid – had u vorige week zo sportief moeten
zijn om dat hier te zeggen. Dan hadden wij het debat daarover op dat moment
kunnen voeren. U had dat niet alleen moeten vermelden als een bijzin in de
vergelijking tussen 5P en 5G, want ik heb de Handelingen ook goed gelezen...
 
 
 
 
 
 De heer Van Gijzel (PvdA):
 
 Nee, dat hebt u niet.
 
 
 
 
 
 De heer Rosenmöller (GroenLinks):
 
 Natuurlijk heb ik de Handelingen goed gelezen.
 
 
 
 
 
 De heer Van Gijzel (PvdA):
 
 Dat hebt u dus niet gedaan.
 
 
 
 
 
 De heer Rosenmöller (GroenLinks):
 
 Natuurlijk wel. Uw fractievoorzitter en u hebben hier nadrukkelijk gezegd
dat 40 miljoen het maximum is. U moet dat waarmaken en niet, als concessie
aan de VVD-fractie, die dat een probleem vindt, er 10% bovenop doen. Wat is
dat maximum straks nog waard?
 
 
 
 
 
 De heer Van Gijzel (PvdA):
 
 Wij hebben een bandbreedte afgesproken tussen 36 en 44 miljoen. Dat betekent
niet dat 44 miljoen ook de uitkomst zal zijn. Er is een inspanningsverplichting
van 40 miljoen afgesproken. Ik heb vorige week betoogd dat, als geen tweede
areaal mogelijk is, er niet meer dan 43 of 44 miljoen passagiers per jaar
worden afgehandeld. Daarmee heb ik vorige week al ingestemd. Ik heb ook gezegd
dat 5G de mogelijkheid biedt om een afgrenzing te leveren tot 43 of 44 miljoen
en dat 5P die mogelijkheid niet zonder meer biedt. De winst van dit compromis
is dat wij zelfs die 44 miljoen nu in de tekst van de PKB gegeeld hebben aangegeven.
Er staat dus niet alleen "circa 40 miljoen" maar "een slot op 44 miljoen",
en er staat dat het de laatste uitbreiding van Schiphol is. Dat biedt de mensen
in de regio veel meer zekerheid dan de tekst van het oorspronkelijke voorstel
van het kabinet.
 
 
 
 
 
 De heer Poppe (SP):
 
 Mijnheer de voorzitter! Sinds ik in de Kamer zit, is mij al meermalen
opgevallen dat de PvdA buiten de Kamer, ook in haar vlugschriften, heel andere
dingen stelt dan in de Kamer. In het vlugschrift dat de PvdA heeft opgesteld
na het overleg in de Kamer, staat dat de motie heel helder is: 40 miljoen
passagiers is de grens, juist ook om duidelijkheid te bieden aan omwonenden
en bedrijven. Die weten dan waar zij aan toe zijn. Keihard: 40 miljoen. In
de motie begon de PvdA al te glibberen, met "circa 40 miljoen". Gisteren heeft
zij in het overleg met de coalitiegenoten zo'n 10% groei toegestaan. Is dat
duidelijk voor de omwonenden? Ik wil weten of de PvdA ermee doorgaat om buiten
de Kamer helder te zijn en in de Kamer glibberig.
 
 
 
 
 
 De heer Van Gijzel (PvdA):
 
 Ik heb twee interviews gegeven, een in Trouw en een in NRC Handelsblad,
over precies deze onderwerpen. Daarin stond af en toe ook "maximaal 40 miljoen".
Ik heb de journalisten daarop – want ik heb dat niet geautoriseerd –
gevraagd, dat aan te passen en daarvan "ongeveer 40 miljoen" dan wel "circa
40 miljoen" te maken. Vorige week heb ik hier gezegd dat Noord-Holland "maximaal"
vroeg en dat ik het hield op "circa". Precies zoals de heer Te Veldhuis heeft
gezegd, kun je niet afrekenen op één dag en één
passagier. Daarom heb ik vorige week de inzet gekozen dat dit de laatste uitbreiding
van Schiphol is. Als wij die afspraak niet maken, gaat de groei maar door
en staan wij in 2015 voor de volgende uitbreidingsvraag. Wij hebben dan niks
geregeld over alternatieven; wij hebben geen afspraak gemaakt over het niveau
van 40 miljoen passagiers. Dan zit je in een dwangscenario. Het kan nergens
anders en dat betekent dat het milieu er uiteindelijk slechter van wordt.
Ik heb gezegd dat ik om drie redenen helderheid wil bieden: voor de bewoners,
voor de luchtvaartmaatschappijen en voor onszelf, om onszelf in het kader
van de planologische voorbereiding de mogelijkheden te geven om uit te sluiten
dat Schiphol na 2010 of 2015 verder groeit. Die helderheid was voor mij de
centrale inzet bij het vorige debat. Ik vind dat die helderheid tegenover
de mensen overeind moet blijven.
 
 
 
 
 
 De heer Poppe (SP):
 
 Ik heb het niet gehad over wat er in de kranten staat. Dat is meestal
goed; daar niet van. Ik heb het over uw eigen pamflet, dat de PvdA in Nederland
heeft verspreid. Daarin zegt u: 40 miljoen is "het matje"; dat staat in mijn
motie. U spreekt daarin niet over "circa" of "ongeveer" of "bandbreedte".
U zegt daarin: 40 miljoen is "het matje". Hoeveel compromissen gaat u nog
sluiten om Schiphol verder te laten groeien?
 
 
 
 
 
 De heer Van Gijzel (PvdA):
 
 Wij hebben nu een deal gemaakt waarin de punten die de PvdA naar voren
heeft gebracht, heel duidelijk te herkennen zijn. Dat is de grens van 10.000
en dat is het aantal van circa 40 miljoen met het plafond van 44 miljoen.
Veel belangrijker is de uitspraak dat dit de laatste uitbreiding van Schiphol
is.
 
 
 
 
 
 De heer Poppe (SP):
 
 U bent met mij van mening dat u behoorlijk aan het glibberen bent...
 
 
 
 
 
 De heer Van Gijzel (PvdA):
 
 Ik ben absoluut niet aan het glibberen.
 
 
 
 
 
 Mevrouw Van Rooy (CDA):
 
 Voorzitter! De heer Van Gijzel zegt hier wel heel stoer dat hij duidelijkheid
aan de omwonenden kan bieden, dat dit de laatste uitbreiding van Schiphol
is en dat er een slot op de deur zit, maar volgens mij is het er alleen maar
onduidelijker op geworden. Kan hij nu eens uitleggen hoe hij de 10.000-grens
interpreteert? Is dat een hard slot op de deur of een boterzacht slot, zoals
de heer Te Veldhuis zojuist heeft aangegeven?
 
 
 
 
 
 De heer Van Gijzel (PvdA):
 
 U loopt nu op allerlei zaken vooruit. Ik heb in mijn tekst nog het een
en ander over die 10.000 staan.
 
 
 
 
 De voorzitter:
 
 Ik stel voor dat u nu uw betoog vervolgt. Straks kan deze vraag opnieuw
worden gesteld wanneer blijkt dat dat nodig is.
 
 
 
 
 
 De heer Van den Berg (SGP):
 
 Ik heb nog een vraag over de 40 miljoen. De heer Van Gijzel spreekt nu
over 44 miljoen maar in de motie wordt nog altijd gesproken over "circa 40
miljoen". Gaat het om een bepaalde interpretatie of komt er nog een gewijzigde
motie?
 
 
 
 
 
 De heer Van Gijzel (PvdA):
 
 Ik zal een gewijzigde motie indienen.
 
 
 
 
 
 De heer Van den Berg (SGP):
 
 Voorzitter! Ik constateer dat de coalitiepartijen aan een zorgvuldige
voorbereiding van dit belangrijke debat hadden kunnen bijdragen door ervoor
te zorgen dat hier de nieuwe, gewijzigde moties tijdig gelegen hadden.
 
 
 
 
 
 De heer Van Gijzel (PvdA):
 
 Zeker; als wij daarvoor de tijd hadden gehad, hadden wij dat zeker gedaan.
Ik leg de Kamer mijn gewijzigde motie voor.
 
 
 
 
 De voorzitter:
 
 De motie-Van Gijzel/Crone (23552, nr. 17) is in die zin gewijzigd, dat
zij thans luidt:
 
 
 
 
 De Kamer,
 
 gehoord de beraadslaging,
 
 constaterende, dat de regering er met de PKB in is geslaagd voor de ontwikkeling
van Schiphol een balans te vinden tussen de economische doelstellingen en
de milieudoelstellingen;
 
 constaterende, dat verdere doorgroei deze balans zal verstoren;
 
 spreekt uit, dat een groei van Schiphol moet worden nagestreefd op een
afwikkelingsniveau van circa 40 miljoen luchtpassagiers en in elk geval niet
meer dan 44 miljoen moet bedragen, alsmede circa 3 miljoen ton vracht met
een zelfde marge;
 
 verzoekt de regering aan de PKB-tekst (3e alinea, blz. 9) de zin "het
beleid is niet gericht op verdere groei van de luchtvaart op Schiphol" toe
te voegen en de gehele derde alinea aan te merken als beslissing van wezenlijk
belang, nadat deze is gewijzigd in de zin van de vorige alinea,
 
 en gaat over tot de orde van de dag.
 
 
 
 
 
 Deze gewijzigde motie is voorgesteld door de leden Van Gijzel, Van 't
Riet en Te Veldhuis. Naar mij blijkt, wordt zij voldoende ondersteund.
 
 Zij krijgt nr. 41 (23552).
 
 
 
 
 
 De heer Van Dijke (RPF):
 
 Voorzitter! De heer Van Gijzel heeft gezegd dat de norm van 40 miljoen
in feite niet te handhaven valt, omdat je bij 40 miljoen plus één
niet stopt. Hoe controleer je dat nou en wanneer stop je? Kan hij aangeven
wat wat dit betreft het verschil is wanneer het aantal wordt opgehoogd tot
44 miljoen?
 
 
 
 
 
 De heer Van Gijzel (PvdA):
 
 Wij hebben steeds gezegd dat er bij het niveau van 40 miljoen enorme problemen
optreden met betrekking tot de bereikbaarheid, de luchtverontreiniging enz.
Er is wat ons betreft dan ook sprake van een kleine marge boven die 40 miljoen
en die marge is afgegrensd. Dat betekent dat je een oplossing moet hebben,
een alternatief, als je wilt doorgroeien. En anders houdt het gewoon echt
op. Dat is toch de uitspraak die in deze motie is vervat.
 
 
 
 
 
 De heer Van Dijke (RPF):
 
 Ik vind dit buitengewoon merkwaardig. We zeggen dat wij de zaak bij het
niveau van 40 miljoen op het land niet meer kunnen verwerken. Ook zeggen we
dat we die norm niet kunnen handhaven omdat de zaak bij 40 miljoen plus één
niet dicht kan worden gedaan. Vervolgens staat u toe dat er niettemin niet
zo'n klein beetje, neen, 10% – dat is toch van betekenende omvang –
aan dat maximum wordt toegevoegd. Waarom heeft u nu die maximale milieuwinst
hier, in deze Kamer, niet willen boeken maar te grabbel gegooid om het gezicht
van de paarse coalitie te redden?
 
 
 
 
 
 De heer Van Gijzel (PvdA):
 
 Ik gooi niks te grabbel. Ik had er ook voor kunnen kiezen, te proberen
om voor mijn motie een meerderheid te krijgen. U weet welke discussie wij
de vorige week over 5G hebben gehad en hoe wankel dat evenwicht is. Ik vind
dat het, op basis van een dergelijke investeringsbeslissing met een dergelijke
impact, op zichzelf niet noodzakelijk is om een breed draagvlak te hebben,
zij het wèl wenselijk. Nogmaals, ik heb niks te grabbel gegooid. Ik
heb vastgelegd, zelfs scherper nog dan de vorige week, dat circa 40 miljoen
het afhandelingsniveau is en dat er een definitief plafond komt. Ik herhaal
dat voor mij het allerbelangrijkste is, dat ik in alle gesprekken in de regio
heb ervaren, dat men geen vertrouwen heeft dat de groei van Schiphol een keer
ophoudt.
 
 Wij willen nu een liefst kamerbrede, maar in ieder geval tamelijk brede,
uitspraak van in ieder geval de drie coalitiepartners, met naar ik hoop steun
van andere fracties. Wij zullen dadelijk wel zien wat het oordeel van de heer
Van Dijke over de motie zal zijn. Wij willen met een zo breed mogelijke steun
in het parlement vastleggen, dat dit de laatste uitbreiding van Schiphol is,
zodat wij de mensen in de regio nog de zekerheid kunnen bieden, dat zij na
deze planperiode niet opnieuw met allerlei onzekerheden opgezadeld worden.
 
 
 
 
 
 De heer Van Dijke (RPF):
 
 De heer Van Gijzel gaat met veel verbaal geweld voorbij aan de vraag die
ik stelde. Als 40 miljoen niet handhaaf baar is, is 44 miljoen
ook niet handhaafbaar. Als 40 miljoen te veel is om te verwerken op de grond,
is 44 miljoen zeker te veel om te verwerken op de grond.
 
 
 
 
 
 De heer Van Gijzel (PvdA):
 
 Absoluut!
 
 
 
 
 
 De heer Van Dijke (RPF):
 
 Daarom begrijp ik niet waarom u met verve deze rare move van de Partij
van de Partij van de Arbeid verdedigt.
 
 
 
 
 
 De heer Van Gijzel (PvdA):
 
 Het gaat mij erom dat wij de vorige keer hebben gesproken over circa 40
miljoen. Dat hebben wij niet exact afgegrensd, niet naar boven en niet naar
beneden. Er is dus een marge. Met "circa 40 miljoen" geef je beleidsmatig
aan, dat het met een afwikkelingsniveau gericht op rond de 40 miljoen zo ongeveer
op is. Omdat je dat niet van de ene op de andere dag kunt regelen, is er een
marge die enige rek biedt om er overheen te gaan, met de verplichting voor
onszelf, VVD, D66, PvdA en naar ik hoop ook het kabinet, om een definitieve
regeling te hebben voor het moment dat wij bij 44 miljoen in de buurt komen.
Dan kan het er echt niet meer overheen. Het is harder dan de vorige week.
 
 
 
 
 
 De heer Schutte (GPV):
 
 Volgens de tekst van de motie zoals zij nu luidt en ook al luidde voor
de wijziging, is het beleid niet gericht op een verdere groei van Schiphol.
Wat zegt dat als u wilt uitspreken dat er geen verdere groei van Schiphol
moet komen? U zegt alleen dat het niet gericht is op een verdere groei van
Schiphol. Dat kan betekenen dat hoewel het beleid daar niet op gericht is
die ontwikkeling wel plaatsvindt. Als u wilt zeggen dat verdere groei niet
mogelijk is, moet u dat positief formuleren. Het beleid is erop gericht, te
voorkomen dat een verdere groei zal plaatsvinden. Nu laat u letterlijk beschouwd
alle ruimte dat het toch gebeurt.
 
 
 
 
 
 De heer Van Gijzel (PvdA):
 
 Dat is niet de bedoeling. Ik vind het op zichzelf niet slecht om het iets
positiever te formuleren. Ik neem dat in overweging. Ik denk niet dat daarover
problemen ontstaan. Wij spreken met elkaar af dat dit de laatste uitbreiding
van Schiphol is.
 
 
 
 
 
 De heer Schutte (GPV):
 
 Wat wij met elkaar afspreken moeten wij wel aan het papier toevertrouwen.
Anders hebben degenen die na ons komen er niets aan.
 
 
 
 
 
 De heer Van Gijzel (PvdA):
 
 Nee, wij laten er geen misverstand over ontstaan. Volgens mij staat het
er. U zegt alleen dat je het ook positief kunt formuleren in plaats van negatief.
Ik vind dat op zichzelf een aardige suggestie.
 
 Vandaar dat de fractie van de Partij van de Arbeid zegt, zoals ik de vorige
week al heb gezegd, dat dit linksom of rechtsom de laatste uitbreiding van
Schiphol is. De mensen in de regio hebben recht om te weten wat hen na 2015
boven het hoofd hangt, letterlijk en figuurlijk. Hetzelfde geldt voor de luchtvaartmaatschappijen
en ook voor ons in de ruimtelijk-planologische procedures. Daarom willen wij
er geen twijfel over laten bestaan, dat het na deze uitbreiding op is voor
Schiphol. Vanuit die opvatting hebben wij de vorige week de motie die net
is besproken voorgelegd. De beperkte ruimtelijke mogelijkheden, de kwaliteit
van de lucht in het gebied en de bereikbaarheid vragen om een grens van circa
40 miljoen passagiers. Net zoals het kabinet in PKB deel 1 achten wij dit
aantal en deze uitspraak een beslissing van wezenlijk belang. Uitbreiding
na 2015, naar 60 miljoen of meer, staat wat ons betreft dus niet op de agenda.
Verwijzingen daarnaar in de PKB, het tweede areaal of de ruimtelijke reserveringen
daarvoor, dienen te worden geschrapt. Ook daarover hebben wij een uitspraak
aan de Kamer voorgelegd. Het kabinet heeft die gedeeltelijk positief overgenomen.
 
 Desalniettemin blijft er wat mij betreft een onduidelijkheid in de beantwoording
door het kabinet. Gesteld wordt dat de aansluiting van de bypass-west mogelijk
moet blijven. Mijn zorg is dat daar een dubbele agenda achter zit. Ik wil
expliciet van de minister horen dat het niet zo is, dat er geen landzijdige
ontsluiting kan plaatsvinden, noch via rail, noch via de weg, van het satellietgebied.
 
 Hetzelfde geldt voor de verkorting van de Buitenveldertbaan.
 
 
 
 
 
 De heer Schutte (GPV):
 
 Valt de uitsluiting van het tweede areaal ook onder de overeenkomst binnen
de coalitie of is die alleen voor rekening van de ondertekenaars?
 
 
 
 
 
 De heer Van Gijzel (PvdA):
 
 Ik heb de motie de vorige week met collega Van 't Riet van D66 ingediend.
De heer Te Veldhuis zal haar niet ondertekenen, maar wel ondersteunen.
 
 Nog steeds blijft het onhelder waarom na verlenging van de Kaagbaan en
de aanleg van de vijfde baan de Buitenveldertbaan niet ingekort kan worden.
De uitleg van het kabinet op dit punt lijkt mij vooralsnog onvoldoende.
 
 Op weg naar de circa 40 miljoen dient een stand-still op de verschillende
milieuparameters en de veiligheid gewaarborgd te zijn. Waarom verwijst het
kabinet in zijn antwoord op vragen van de heer Rosenmöller naar de nota
van toelichting? Biedt die wel voldoende houvast? Moet het niet gewoon in
de PKB zelf staan?
 
 Behalve over de luchtkwaliteit, de stank en de veiligheid hebben wij uitvoerig
over de geluidshinder gesproken. Samen met de fractie van D66 hebben wij een
motie ingediend waarmee een norm van 10.000 woningen wordt opgenomen en geen
ruimte wordt geboden voor de mogelijkheid tot het oprekken naar 12.600 woningen
binnen de 35 Ke-zone. Het compromis dat wij gesloten hebben, biedt dus forse
winst op dit punt.
 
 
 
 
 
 Mevrouw Van Rooy (CDA):
 
 Hoe fors is die winst nu? Is voor u die grens van 10.000 woningen een
hard slot op de deur? Is het een resultaat dat bereikt moet worden of is het
ook uw interpretatie dat wij, als over een paar jaar blijkt dat de 10.000-grens
toch te krap bemeten is, gewoon de PKB kunnen veranderen en de grens dan 10.900
of 12.600 wordt, zoals de heer Te Veldhuis uitlegde?
 
 
 
 
 
 De heer Van Gijzel (PvdA):
 
 Er staat nu in de PKB dat het 10.000 is en dat dit, als het te krap is,
met een omzettingsprocedure 12.600 wordt. Wij dienen een motie in om die omzettingsprocedure
en die 12.600 eruit te halen. U vraagt nu of wij later met een omzettingsprocedure
naar 12.600 willen gaan. Waarom denkt u dan dat wij deze motie indienen? Dat
doen wij toch om die omzettingsprocedure niet mogelijk te maken?
 
 
 
 
 
 Mevrouw Van Rooy (CDA):
 
 De heer Te Veldhuis heeft zojuist uitgelegd dat het eigenlijk niet uitmaakt
of het wel of niet in de PKB staat; je kunt de PKB altijd wijzigen, mocht
de nood aan de man komen. Hij heeft hiermee de indicatie gegeven dat 10.000
nu wel in de PKB staat, maar dat het 10.900 wordt, mocht de behoefte komen
om de grens te verhogen. Mevrouw Van 't Riet heeft echter duidelijk gezegd
dat zij ook in die situatie vasthoudt aan 10.000 woningen. Waar staat u nu?
 
 
 
 
 
 De heer Van Gijzel (PvdA):
 
 Bij het laatste.
 
 
 
 
 
 Mevrouw Van Rooy (CDA):
 
 Dus u bent het niet eens met de heer Te Veldhuis.
 
 
 
 
 
 De heer Van Gijzel (PvdA):
 
 Op dat punt niet, nee. Ik vind het echter prima dat hij zich erbij aansluit.
Hij vindt het een inspanningsverplichting en wij noemen het een resultaatsverplichting.
Wij hebben elkaar erop gevonden om die inspanning en dat resultaat aan elkaar
te binden. Ik heb net van hem gehoord dat de VVD het voor deze periode zelfs
als resultaatsverplichting beschouwt.
 
 
 
 
 
 Mevrouw Van Rooy (CDA):
 
 Met alle respect, u maakt er een warboel van. U kunt niet volhouden dat
een motie die zo verschillend uitgelegd wordt, een helder compromis is. Het
is een resultaatsverplichting voor u en mevrouw Van 't Riet en een inspanningsverplichting
voor de heer Te Veldhuis. Dat is toch een compleet verschillende uitleg van
het compromis? Op papier hebt u een compromis, maar in de praktijk denkt u
er compleet verschillend over.
 
 
 
 
 
 De heer Van Gijzel (PvdA):
 
 Ik heb ermee te maken wat er uiteindelijk in de PKB komt te staan. Het
kabinet stelt voor: 10.000, met omzetting in de gereserveerde zone en 12.600
als beoogd plafond. Wij willen dat eruit hebben. Ik zie dat er dadelijk een
PKB is waarin alleen 10.000 staat. Ik begrijp best dat de appels zuur zijn
voor u, want u had graag met de heer Te Veldhuis die 10.900 hier binnengehaald.
Dat is een teleurstelling voor u, maar u kunt niet zeggen dat de PKB na deze
wijziging onduidelijk zal zijn.
 
 
 
 
 
 Mevrouw Van Rooy (CDA):
 
 U zegt nu dat er een hard slot op de deur zit, maar het is helemaal niet
hard. De heer Te Veldhuis zegt dat het aantal in de komende jaren heel goed
gewijzigd kan worden. Dat is dan toch geen hard slot?
 
 
 
 
 
 De heer Van Gijzel (PvdA):
 
 Nee. Ik heb echter iedere keer betoogd dat je harde sloten op de groei
moet vinden in de ruimtelijk-planologische reservering en niet in de tekst
van de PKB. Daarom heb ik voorgesteld het tweede areaal te schrappen. Over
twee, drie jaar kunnen wij deze PKB ook partieel herzien en dan afspreken
dat Schiphol niet verder dan 30 miljoen passagiers per jaar mag vervoeren.
Dat is geen enkel probleem; dat kan de Kamer zo beslissen. Wij doen het niet,
maar het kan op zichzelf wel. Je kunt namelijk alle teksten wijzigen. U maakt
een fuss over iets wat er niet is. Ik constateer dat de huidige PKB uitgaat
van 10.000 en een mogelijkheid dat dit oploopt tot 12.600 en dat op basis
van de afspraak van de coalitie de 12.600 en de 10.900 geschrapt zijn en de
10.000 blijft staan. De heer Te Veldhuis houdt de mogelijkheid open om in
een latere fase een andere afweging te maken; wij zien dat niet gebeuren.
 
 
 
 
 
 Mevrouw Van Rooy (CDA):
 
 Kortom, dat slot op de deur is niet zo hard. U geeft het zelf toe.
 
 
 
 
 
 De heer Van Gijzel (PvdA):
 
 Het slot is net zo hard als de juridische waarde van de PKB. Straks staat
het aantal van 10.000 in geel in de PKB, zonder omzettingsprocedure. U kunt
wel proberen om het zo zacht mogelijk te krijgen, maar er is in Nederland
geen planologisch juridisch instrument harder dan de PKB en harder dan de
tekst in geel. Dat is het hardst mogelijke juridische planelement in Nederland.
 
 
 
 
 
 Mevrouw Van Rooy (CDA):
 
 Voorzitter! We komen toch wat verder, want hiermee geeft de heer Van Gijzel
heel realistisch toe, dat het onzinnig is om hier te zeggen dat hij tot 2015
de situatie vastlegt en dat hij duidelijkheid en helderheid aan de burgers
geeft. Er kunnen dan al drie PKB-wijzigingen hebben plaatsgevonden.
 
 
 
 
 
 De heer Van Gijzel (PvdA):
 
 U vervalt volgens mij in herhaling. Ik heb iedere keer, ook vorige week,
gezegd dat de tekst als zodanig nooit een garantie biedt. Teksten kun je wijzigen.
Er kunnen nieuwe kabinetten komen. Wat ik wil, is het schrappen van het tweede
areaal omdat daarmee zowel in de tekst – maar dat is onvoldoende –
als in de ruimtelijk-planologische reservering, fysiek de mogelijkheid geschrapt
wordt om die uitbreiding na 2010, 2015 in een sprong naar 60 miljoen passagiers
mogelijk te maken. En daarom heb ik dat vorige week naar voren gebracht. Dat
is jammer voor mevrouw Van Rooy, want ik weet dat zij iets anders zou willen,
maar het gebeurt dus wel.
 
 
 
 
 
 De heer Hendriks:
 
 Voorzitter! De heer Van Gijzel zegt, dat de PKB het belangrijkste planologische
instrument is dat wij hebben. Ik deel zijn mening per se niet, want dat is
het bestemmingsplan.
 
 
 
 
 
 De heer Van Gijzel (PvdA):
 
 Maar wij hebben geen bestemmingsplan op nationaal niveau. Het is het hardste
juridisch-planologische element dat wij op nationaal niveau kennen en het
is eventueel afdwingbaar bij de rechter.
 
 Wij gaan ervan uit, voorzitter, dat deze 10.000-norm om uiteenlopende
redenen voldoende zal zijn en dat die zelfs beneden de 9000 uit zou kunnen
komen. Te denken valt aan een ander baangebruik, 's nachts dan wel overdag –
voor de insiders is dat conform 5G IMER –; het nieuwe navigatiesysteem,
nauwkeurig en gekromd; de introductie van superjumbo's of meer toestellen
met een afkap beneden de 65 dB(A). Die norm behoeft dus in de toekomst absoluut
geen belemmering met zich mee te brengen.
 
 Gelet op de gezondheidseffecten achten wij een verlenging van de nacht
van 6.00 uur naar 7.00 uur gewenst. Wij zijn niet overtuigd dat die uitbreiding
van 6.00 naar 7.00 uur door de economische mogelijkheden van de luchthaven
in het geding zou moeten komen. Ook hierover heeft mijn fractie samen met
D66 een motie ingediend. Ik kom er straks nog op terug. Het kabinet wilde
vorige week geen beoordeling geven van de moties, omdat het kabinet ze zorgvuldig
wilde bestuderen en intern overleg wilde hebben. Op zichzelf kan mijn fractie
een dergelijk standpunt billijken, maar enig onbegrip ontstond toen bleek
dat die verdere studie en dat nader overleg hoofdzakelijk
één beeld opleverden: ontrading van de moties met uitzondering
van het tweede areaal. Het is jammer dat het kabinet niet meer ruimte heeft
gevonden om bij zijn preadvisering van de moties meer recht te doen aan de
gevoelens die in de Kamer na de gedachtenwisseling van vorige week naar voren
kwamen. Daardoor dreigde de situatie te ontstaan dat de besluiten over de
grootste investeringsbeslissing in onze geschiedenis slechts geschraagd zouden
kunnen worden door een zeer kleine meerderheid in de Kamer. Dat is geen ramp
en het is ook niet noodzakelijk om het breed te doen, maar het is wel wenselijk
om een zo breed mogelijke steun te verkrijgen. Te prefereren valt het om dergelijke
ingrijpende beslissingen over de leefbaarheid en economie in de Kamer van
een breed draagvlak te voorzien. Om die redenen hebben de coalitiepartners
zorgvuldig nagegaan niet wat hen op dit dossier verdeeld houdt maar waarover
overeenstemming valt te bereiken. Dat heeft geleid tot het gezamenlijke pakket
dat ook door de collega's vandaag naar voren is gebracht.
 
 
 
 
 
 De heer Rosenmöller (GroenLinks):
 
 Bent u het met mij eens dat die overeenstemming over de nachtnorm een
forse stap terug is, vergeleken met uw inbreng in het nota-overleg?
 
 
 
 
 
 De heer Van Gijzel (PvdA):
 
 Misschien moet ik daar nog wat over uitleggen, want zojuist ontstond daar
ook enige verwarring over. Voor die nachtnorm hebben wij afgesproken dat er
voor de komende drie jaar gevlogen gaat worden alsof het een uur betreft zoals
in de rest van de nacht. Dat is niet alleen ten opzichte van de PKB-tekst
winst, maar zelfs ten opzichte van de toezegging die het kabinet gedaan heeft
voor het ochtendregime. In dat opzicht kunnen mensen er gewoon op rekenen
dat er in de komende drie jaar gevlogen wordt alsof het een volledige nacht
is. Wij houden een deel van onze motie aan. De motie die wij vorige week hebben
ingediend, bevatte twee delen en dat was ook noodzakelijk. Het eerste deel
heeft betrekking op het aanpassen van de wet. Het tweede deel heeft betrekking
op het aanpassen van de PKB. Wij zullen die motie dus moeten knippen. Het
stuk dat betrekking heeft op aanpassing van de Luchtvaartwet, waarin wij wettelijk
regelen dat tussen 6.00 en 7.00 uur gevlogen wordt conform de nacht, zullen
wij aanhouden in afwachting van het onderzoek. Het stukje tekst dat betrekking
had op de PKB zal vervangen moeten worden door een ander stukje, namelijk
precies de procedure die is afgesproken. Dat zal in de PKB komen te staan.
De komende drie jaar wordt gevlogen conform de andere uren van de nacht. In
die tijd vinden er twee onderzoeken plaats: een naar de gezondheidseffecten
en een naar de economische aspecten van de luchthaven. Op basis daarvan wordt
een definitief besluit genomen en op basis daarvan zullen D66 en de PvdA dat
deel van de motie dat is aangehouden, opnieuw in dat licht bekijken en in
de Kamer naar voren brengen.
 
 
 
 
 
 De heer Rosenmöller (GroenLinks):
 
 U doet net alsof u een geweldige overwinning behaalt, maar u weet dat
het met betrekking tot die capaciteit de komende drie jaren gemakkelijk kan.
D66 en GroenLinks hebben het vorige jaar geprobeerd de uitbreiding van de
nachtnorm van 6.00 naar 7.00 uur wettelijk te regelen. Dat is niet gelukt.
Toen had u geen steun. Ik heb gevraagd waarom nu wel. U antwoordde dat er
verkiezingen waren gekomen. Alsof dat voor het slaapregime van mensen heel
veel uitmaakt. Nu komt er een onderzoek en wordt het over drie jaar geregeld,
zo zegt u. Dan zijn er dus weer verkiezingen. Het is zo'n aangelegen punt,
dat moet je hier toch eens kunnen regelen! U zegt, dat u de motie in stemming
brengt na de kabinetsreactie. Doe dat dan ook een keer! Dan regel je hier
en nu via een meerderheid de uitbreiding van de nachtnorm van 6.00 naar 7.00
uur. Het gaat om de nachtnorm en het nachtregime en dat is hartstikke belangrijk!
 
 
 
 
 
 De heer Van Gijzel (PvdA):
 
 Verkiezingen regelen het slaapregime van de mensen niet. In dit opzicht
heeft dat dus wel geholpen, want er was dus helemaal niets tussen 6.00 en
7.00 uur voor het debat van vorig jaar. Het kabinet stelt een ochtendregime
voor en wij stellen een nachtregime voor. Voor de mensen betekent dat feitelijk,
dat de nacht met een uur verlengd wordt. Dat is toch winst! Dat is enorme
winst! Waarom gooit u dat nu weg? Op basis van de onderzoeken zullen wij een
beoordeling geven. Wij houden de motie op dat onderdeel aan en zullen haar
dus niet intrekken.
 
 
 
 
 
 De heer Rosenmöller (GroenLinks):
 
 Omdat het niet wettelijk afdwingbaar is! Ik hoef hier toch niet de argumenten
te gebruiken die u de vorige maandag nog gebruikte om die uitbreiding van
de nachtnorm naar 7.00 uur inderdaad wettelijk te regelen! U doet net alsof
u uw eerste en tweede termijn van de vorige week vergeten bent! Luister: er
is hier een kamermeerderheid voor. Regel dat dan een keertje en zeg niet,
dat uw verhaal gekaderd is rondom duidelijkheid, terwijl het met betrekking
tot die 10.000 en de nachtnorm onduidelijk is en de problemen naar de toekomst
verschuift. Dat is onduidelijk, mijnheer Van Gijzel!
 
 
 
 
 
 De heer Van Gijzel (PvdA):
 
 Volgens mij valt dat dus reuze mee, want waar de mensen in ieder geval
zeker van kunnen zijn – en dat is enorme winst – is dat er voor
de komende drie jaar tussen 6.00 en 7.00 uur gevlogen wordt alsof het nacht
is. Wij hebben met elkaar afgesproken, dat wij onze motie met betrekking tot
het aanpassen van de Luchtvaartwet ook aanhouden. Voor het einde van deze
kabinetsperiode zal het de Kamer dus ook een voorstel moeten doen, opdat wij
deze verkiezingen ook daarop nog van toepassing kunnen laten verklaren.
 
 
 
 
 
 De heer Rosenmöller (GroenLinks):
 
 Dan hebben we het dus weer over een nieuwe kabinetsperiode van drie jaar!
 
 
 
 
 
 De heer Van Gijzel (PvdA):
 
 Neen, ik heb het over deze kabinetsperiode!
 
 
 
 
 
 De heer Rosenmöller (GroenLinks):
 
 Neen, over drie jaar is er een nieuwe periode. Dan bent u misschien nog
kleiner en is de VVD misschien nog groter en is er geen meerderheid meer voor
een wettelijke nachtnorm van 6.00 tot 7.00 uur!
 
 
 
 
 
 De heer Van Gijzel (PvdA):
 
 Hoe komt u daar nu bij? Zolang u dit kabinet laat zitten, zit het kabinet
er nog meer dan drie jaar!
 
 
 
 
 
 De heer Rosenmöller (GroenLinks):
 
 Meer dan drie jaar?
 
 
 
 
 
 De heer Van Gijzel (PvdA):
 
 Ja, want dat is de periode die ze nog hebben! We hebben vier jaar in totaal!
 
 
 
 
 
 De heer Rosenmöller (GroenLinks):
 
 Mijnheer Van Gijzel, er zijn in mei 1998 verkiezingen! We zitten nu in
juni 1995!
 
 
 
 
 
 De heer Van Gijzel (PvdA):
 
 Nou, dat is toch drie jaar? Ja, op één maand na! Kom zeg!
 
 
 
 
 
 De heer Rosenmöller (GroenLinks):
 
 Dus u zegt dat dit kabinet...
 
 
 
 
 
 De heer Van Gijzel (PvdA):
 
 Absoluut!
 
 
 
 
 
 De heer Rosenmöller (GroenLinks):
 
 Absoluut? Wat u betreft? Want al dat absolute van de afgelopen weken heb
ik wel geleerd te relativeren! Nog een keer: zo absoluut, dat dit kabinet
ervoor zorg draagt dat de uitbreiding van de nachtnorm van 6.00 naar 7.00
uur wettelijk geregeld wordt.
 
 
 
 
 
 De heer Van Gijzel (PvdA):
 
 U weet wel beter!
 
 
 
 
 
 De heer Rosenmöller (GroenLinks):
 
 Daarom!
 
 
 
 
 
 De heer Van Gijzel (PvdA):
 
 Dit kabinet gaat twee onderzoeken doen en wel naar de gezondheidseffecten
en de economische effecten. De resultaten worden hier voorgelegd, in deze
kabinetsperiode. Op basis daarvan zal deze Kamer een besluit nemen. In dat
debat hebben wij samen een motie liggen, waarin wij zeggen dat het in de Luchtvaartwet
moet worden geregeld. Maar we willen wel kennis dragen van die twee onderzoeken.
Ik hoop – en misschien is dat ook winst – dat die onderzoeken
leiden tot een breed draagvlak in de Kamer, waar we het misschien nu mogelijk
en met een kleine marge zouden kunnen regelen. Maar het is zeer onzeker of
er hier een meerderheid voor is.
 
 
 
 
 
 De heer Rosenmöller (GroenLinks):
 
 U kunt net zo goed tot 76 of 78 tellen als ik. Ik ga daar tenminste van
uit. U hebt een aantal collega's gehoord: de christelijke fracties, de fractie
van het AOV en de andere. Dan hebt u hier de zekerheid dat er een weliswaar
beperkte maar duidelijke meerderheid is als die motie nu in stemming komt.
Dit is al jarenlang zo'n belangrijk punt voor die omgeving die u in elke bijdrage
aanhaalt, dat het u zou sieren als u de motie nu eens in stemming bracht om
het punt nu te regelen. U zet voor de vorm een aantal onderzoeken uit...
 
 
 
 
 
 De heer Van Gijzel (PvdA):
 
 Dat is niet voor de vorm!
 
 
 
 
 
 De heer Rosenmöller (GroenLinks):
 
 ...terwijl u zelf al zegt, dat u over drie jaar hetzelfde standpunt huldigt.
Doe het dan een keer nu, dan bent u geloofwaardig.
 
 
 
 
 
 De heer Van Gijzel (PvdA):
 
 Wij zullen op basis van het onderzoek een oordeel geven. Wij gaan ervan
uit dat onze motie dan gewoon voluit in stemming zou kunnen komen.
 
 
 
 
 
 De heer Van den Berg (SGP):
 
 Voorzitter! Ik moet tot mijn spijt constateren dat ondanks de eerdere
discussie de heer Van Gijzel nog niet zorgvuldig is in zijn woordgebruik.
Hij spreek over het knippen van moties en aanhouden. Knippen en plakken doe
je op de kleuterschool, maar niet hier. Ik denk dat hij toch eerst zuiver
zal moeten stellen, dat die motie moet worden ingetrokken, maar dat heeft
hij nog niet gedaan. Hoogstens kan hij dan twee nieuwe indienen, namelijk
een gewone motie en een amenderende motie. Maar ik heb hiervan tot nu toe
nog niets gehoord; hij doet het op dit moment ook niet. Dat is ook weer een
kwestie van zorgvuldigheid. Wanneer kunnen wij de tekst van de nieuwe uitspraken
zien en daar dan ook inhoudelijk over spreken? Want dat zou ook nog moeten
gebeuren. Wanneer moeten wij dat dan doen?
 
 
 
 
 
 De heer Van Gijzel (PvdA):
 
 Er komt wat ons betreft een gewijzigde motie ter vervanging van de motie
op stuk nr. 20. In die gewijzigde motie zal het onderste deel van de motie
op stuk nr. 20 niet meer staan, dat gedeelte dat betrekking heeft op de PKB-tekst,
terwijl het bovenste gedeelte wel blijft staan. Die gewijzigde motie heeft
betrekking op de Luchtvaartwet.
 
 Er komt een nieuwe motie, die wij zullen proberen voor de tweede termijn
in te dienen, die betrekking heeft op de procedure zoals die in de PKB afgehandeld
zou moeten worden.
 
 
 
 
 
 De heer Van den Berg (SGP):
 
 Daar kunnen wij dus vandaag nog over spreken, in de tweede termijn? Want
dat lijkt mij toch wel essentieel.
 
 
 
 
 
 De heer Van Gijzel (PvdA):
 
 Ja.
 
 
 
 
 
 De heer Poppe (SP):
 
 Mijnheer de voorzitter! Ik ga een conclusie trekken en vervolgens vragen
of de heer Van Gijzel het met die conclusie eens is.
 
 Er is nu een meerderheid in de Kamer voor een nachtnorm tot 7.00 uur.
 
 
 
 
 
 De heer Van Gijzel (PvdA):
 
 Dat zegt u.
 
 
 
 
 
 De heer Poppe (SP):
 
 U maakt daar geen gebruik van om een onderzoek te doen naar de gevolgen
voor de gezondheid en de economische gevolgen. De gevolgen voor de gezondheid
zijn bekend en behalve om de gezondheid gaat het ook om hinder, een belangrijk
aspect. Daarom is ook de industrienorm voor lawaai veel strenger dan voor
Schiphol. Schiphol heeft op dat gebied dus al veel meer ruimte gekregen dan
alle andere bedrijven in Nederland.
 
 Conclusie: u gaat dit broze afspraakje alleen maar met de coalitie maken
om het economische onderzoek te doen, om te kijken of het naar de zin van
de heren van Schiphol is.
 
 
 
 
 
 De heer Van Gijzel (PvdA):
 
 Laat ik er geen misverstand over laten bestaan. In de Wet geluidhinder
is voor alle functies in Nederland geregeld dat de nacht duurt van 23.00 tot
7.00 uur. Daarop is één uitzondering, namelijk de luchtvaart.
Op zichzelf vinden wij dat niet terecht. Ik vind dus ook dat dat een leidend
beginsel zou moeten zijn.
 
 Wat wij proberen, is hier overeenstemming te krijgen om die nacht ook
daadwerkelijk uit te breiden. Wat wij nu met elkaar geregeld hebben, is dat
wij die nacht ook daadwerkelijk voor de komende drie jaar uitbreiden op basis
van twee onderzoeken, waaronder een onderzoek naar de economische effecten,
waarvan ik iedere keer gezegd heb dat het volgens mij reuze meevalt. Maar
het kabinet en de VVD willen daar graag van overtuigd worden. Ik heb er het
volste vertrouwen in dat daar absoluut geen probleem gaat ontstaan, gelet
op de argumentatie die het kabinet tot nu toe gegeven heeft
over intercontinentale vluchten, over de positie van de charters. En als er
al een knelpunt gaat ontstaan, zijn er ook technisch andere oplossingen te
vinden.
 
 Wat wij dus doen is de komende drie jaar regelen alsof het al in de wet
staat. Wij trekken de motie dan ook niet in, wij houden de motie op dat onderdeel
met betrekking tot de Luchtvaartwet ook aan. Vervolgens komen die onderzoeken
en dan hoop ik dat wij de fracties, misschien zelfs ook de fractie van het
CDA, maar in ieder geval die van de VVD, kunnen meekrijgen in een verdere
uitbreiding van het nachtregime. Dan wordt de motie ook breed ondersteund.
 
 
 
 
 
 De heer Poppe (SP):
 
 Mijnheer de voorzitter! De Partij van de Arbeid hoeft de motie helemaal
niet in te trekken. Want als de motie jammer genoeg geen meerderheid zou behalen,
kan de PvdA haar altijd nog op een later tijdstip indienen, over drie jaar
of over een jaar, bij elk debat, als de fractie dat wil. Dus dat is nooit
een argument om de motie nu in te trekken. Het is kennelijk alleen maar een
argument om het de VVD naar de zin te maken, omdat de VVD dat slot op Schiphol
niet wenst en omdat er ook een economisch onderzoek moet komen.
 
 Dus voor mij blijft over: u bent door het stof gegaan voor de belangen
van Schiphol en voor de VVD om de mensen nog drie jaar met hun gezondheidsbelangen
en hun lawaai-overlast aan een touwtje te laten bungelen en om een economisch
onderzoek te doen om te bekijken of een wettelijke regeling eventueel niet
al te schadelijk voor Schiphol zal zijn. Dat is de enige oplossing.
 
 
 
 
 
 De heer Van Gijzel (PvdA):
 
 Nu moet u de zaak niet omkeren. Nu maakt u het wel een beetje tot een
belachelijke situatie. U weet wat er in de tekst van de PKB stond. U weet
wat het kabinet toegezegd had op basis van het nachtregime. Het kabinet wilde
tot een ochtendregime komen. Dat betekende dat de mensen er ten opzichte van
de huidige situatie iets beter voor zouden komen te staan.
 
 Wat wij nu geregeld hebben, is niet "de mensen laten bungelen", maar is
dat de mensen voor de komende drie jaar een zelfde regime krijgen tussen 6.00
en 7.00 uur als voor de andere uren in de nacht geldt. Dat is voor de mensen
daar alleen maar pure winst. Gaat u nu eens ook daar vragen wat zij ervan
vinden dat zij er in ieder geval voor de komende drie jaar zeker van zijn
dat het tussen 6.00 en 7.00 uur geregeld is. Dat is pure winst voor die mensen.
Wij, de D66 en de PvdA, leggen met elkaar de inspanningsverplichting op onszelf
om het ook na die periode voor elkaar te krijgen.
 
 
 
 
 
 De heer Poppe (SP):
 
 Ik ga mij steeds meer afvragen waarom u geen motie indient. Daar zitten
andere dingen achter: geen dubbeldoelstelling, maar een dubbele agenda.
 
 
 
 
 
 De heer Van Dijke (RPF):
 
 Voorzitter! De heer Van Gijzel kan niet wegpraten, met hoeveel woorden
ook, dat wij de mogelijkheid tussen de vingers laten weglopen om het punt
nu wettelijk te regelen. Dat blijft overeind staan. Hij loopt daarvoor weg.
Paars is dus inderdaad belangrijker dan groen.
 
 De heer Van Gijzel zegt: binnen drie jaar. Dat is al de duur van deze
kabinetsperiode geworden. Willen wij er nog behoorlijk over kunnen discussiëren,
dan zal het rapport na twee jaar beschikbaar moeten zijn. Wij zullen er dan
toch over moeten spreken, want anders loopt het helemaal weg. De heer Van
Gijzel is buitengewoon optimistisch over de zittingsduur van dit kabinet;
dat gun ik hem. Het betekent wel dat wij over twee jaar over de onderzoeksgegevens
moeten beschikken en erover moeten spreken. Deelt de heer Te Veldhuis mijn
conclusie dat wij er op deze termijn over zullen spreken en dat dit kabinet
een besluit zal nemen?
 
 
 
 
 
 De heer Van Gijzel (PvdA):
 
 U moet het hem vragen, maar anders hadden wij die drie jaar niet opgevoerd.
 
 
 
 
 
 De heer Van Dijke (RPF):
 
 Mijn interpretatie is wat u betreft dus juist dat wij er over twee, tweeënhalf
jaar een debat over hebben?
 
 
 
 
 
 De heer Van Gijzel (PvdA):
 
 Binnen deze kabinetsperiode krijgen wij een stuk van het kabinet over
de onderzoeken en zullen wij dat in de kamer afhandelen.
 
 
 
 
 
 De heer Van Dijke (RPF):
 
 Vindt de heer Te Veldhuis ook dat wij dat in deze kabinetsperiode moeten
proberen af te handelen?
 
 
 
 
 
 De heer Te Veldhuis (VVD):
 
 Zodra de resultaten van de onderzoeken bekend zijn en daaruit fatsoenlijke
conclusies kunnen worden getrokken, moeten wij dat doen. Als dat in deze kabinetsperiode
kan, doen wij dat graag. Als het niet lukt, is dat jammer. Wij kunnen best
proberen om het voor die tijd rond te hebben. Hoe eerder, hoe beter.
 
 
 
 
 
 De heer Van Gijzel (PvdA):
 
 Voorzitter! Dit pakket aan maatregelen komt in belangrijke mate tegemoet
aan de eerder door ons geuite wensen. Het betreft de 10.000-grens, het betreft
de laatste uitbreiding van Schiphol en het betreft in ieder geval de regeling
van de nachtnorm in de komende periode. Ook is er sprake van het schrappen
van het tweede areaal, zowel in de tekst als in ruimtelijk-planologische reserveringen.
Gelet op de eerder gegeven opvatting dat een breed draagvlak weliswaar niet
noodzakelijk maar wel wenselijk is, achten wij dit pakket voluit verdedigbaar.
 
 
 
 
 
 Mevrouw Van Rooy (CDA):
 
 Voorzitter! De CDA-positie over Schiphol was en is glashelder. Wij steunen
het kabinet om met de uitbreiding van Schiphol twee doelen tegelijk te bereiken:
een verbetering van het leefmilieu en het creëren van tienduizenden banen
erbij. De aanleg van de vijfde parallelle baan in combinatie met harde milieuvoorwaarden
maakt een verbetering van het leefmilieu inderdaad mogelijk. Tegelijk kan
Schiphol mainport blijven, zij het net een minimale mainport, en kan Nederland
zijn internationale positie behouden.
 
 
 
 
 
 De heer Van Dijke (RPF):
 
 Voorzitter! Uit de inleidende woorden van de geachte afgevaardigde van
het CDA trek ik nu de conclusie dat het CDA als enige partij in dit huis het
kabinet steunt.
 
 
 
 
 
 Mevrouw Van Rooy (CDA):
 
 Voorzitter! Dat is inderdaad de enige steun waarin dit kabinet zich nog
kan verheugen, als ik de opstelling van de coalitiepartners begrijp. Het kabinet
zal daarmee wel zeer blij zijn. 
 
 De coalitiepartners waren tot gisteren hopeloos verdeeld. De VVD steunde
het kabinet, terwijl de PvdA en D66 de mainportdoelstelling onderuithaalden
door een reeks van moties in te dienen. Zoals wij vanochtend hebben mogen
horen, is die situatie gewijzigd; althans, daar lijkt het op. De coalitiepartijen
hebben gisteren bij elkaar gezeten in een achterkamertje en samen een compromis
uitgedokterd, dat wij overigens helaas nog steeds niet op papier hebben. En
wat voor een compromis! Zoals nu al blijkt, is het een buitengewoon onduidelijk
compromis, omdat het geheel verschillend wordt uitgelegd door de ondertekenaars
ervan. In de woorden van de PvdA en D66 is het wel degelijk het extra slot
op de deur via de begrenzing van het aantal passagiers, via de 10.000 woningen
en via een aanscherping van het nachtregime. Als wij daarentegen de woorden
van de heer Te Veldhuis goed beluisteren, gaat hij akkoord met dit compromis,
maar legt hij het wel op de gebruikelijke VVD-manier uit: in woorden stemmen
wij hiermee in, maar voor de toekomst blijft alles open, want wij kunnen met
een volgende PKB-wijziging die grens van 10.000 woningen best verruimen.
 
 Voorzitter! Ik ben toch wat verbaasd over dit compromis, ook vanwege de
opstelling van de VVD. In het nota-overleg heeft de heer Te Veldhuis gezegd
dat de milieucriteria de enige grenzen zijn voor de groei van Schiphol. Hij
heeft een reeks van argumenten aangevoerd waarom een begrenzing in passagiers
ongewenst was. En nu gaat hij daar toch mee akkoord. Hetzelfde geldt voor
zijn krachtige argumenten tegen de begrenzing van 10.000 woningen.
 
 
 
 
 
 De heer Te Veldhuis (VVD):
 
 In het interruptiedebat van zoëven, dat mevrouw Van Rooy zelf uitlokte,
heb ik daar al op geantwoord. Kennelijk denken wij daar verschillend over.
Maar ik wil nu mevrouw Van Rooy eens een vraag stellen. Vorige week verweet
zij mij dat de paarse coalitiepartijen onderling nog van mening verschilden
op een aantal punten. Ik heb toen al gezegd: wij zijn het voor 90% eens en
voor 10% niet. Nu hebben wij elkaar gevonden, helemaal niet in het achterkamertje,
maar nu verwijt zij ons dat. Wat wil het CDA eigenlijk? Wil het een coalitie
die compromissen maakt of een coalitie die ver uit elkaar ligt? Beide vindt
mevrouw Van Rooy niet goed. Maar wat ziet zij dan als een ideale situatie?
 
 
 
 
 
 Mevrouw Van Rooy (CDA):
 
 Voorzitter! Ik heb de heer Te Veldhuis vorige week geen verwijten gemaakt,
maar alleen gevraagd wat hij vond van de afwijkende standpunten van zijn coalitiepartners.
Dat is iets anders dan een verwijt maken. Dat is punt één. In
de tweede plaats heeft de heer Te Veldhuis vorige week in antwoord daarop
een jubelverhaal gehouden over hoe fraai het dualisme toch was en hoe goed
het toch was dat in deze coalitie alles openbaar in het debat besproken werd.
Maar wij mochten er gisteren niet bij zijn toen hij met zijn coalitiepartners
een compromis tot stand gebracht heeft. Ik noem dat geen openbaar debat. Het
is precies zoals de heer Poppe heeft gezegd: het is een compromis, samengesmeed
in een achterkamertje.
 
 
 
 
 
 De heer Te Veldhuis (VVD):
 
 Voorzitter! Ik heb het gevoel dat mevrouw Van Rooy erg jaloers aan het
worden is, omdat zij er niet bij mocht zitten. Maar dat daargelaten, verwijt
ik haar dat zij ons achterkamertjespolitiek verwijt. Mevrouw Van Rooy, weet
u wat achterkamertjespolitiek is? Ik heb dat meegemaakt toen ik in de oppositie
zat. Toen kwam uw partij, samen met die van de PvdA, bij de Wet bodembescherming
met 26 amendementen waarvan er niet één ontraden werd door het
kabinet. Ik zal het nooit vergeten. Wij zaten hier als Jan... Wij zaten er
als een tamelijk uitgerangeerd parlement bij. En dat vind ik achterkamertjespolitiek!
Wij hebben u vorige week gezegd waar de VVD stond, waar de PvdA stond en waar
D66 stond. Wij laten u nu zien hoe wij naar elkaar toe zijn gegroeid. Wij
hebben de durf gehad om ons de hoon van u of van anderen op de hals te halen,
omdat wij hebben bewogen, omdat wij bereid waren naar elkaar toe te groeien.
Mevrouw Van Rooy, dit is een heel andere politieke cultuur waar u nu mee te
maken krijgt. Ik hoop dat u daarin dan eens een nieuwe positie wilt innemen.
 
 
 
 
 
 Mevrouw Van Rooy (CDA):
 
 Voorzitter! Ik ben absoluut niet jaloers op de heer Te Veldhuis als ik
zie hoe verschillend de partijen nu al dat compromis uitleggen. Wat dat betreft,
is er nog wel wat te leren. Ik wijs op zijn eigen woorden van een week geleden.
De heer Te Veldhuis zei dat je in een coalitie best op onderdelen van elkaar
mag verschillen en dat je dat moet uitdiscussiëren in het parlement in
plaats van het ergens in een achterkamertje met elkaar te bedisselen. Maar
dat is toch precies wat gisteren is gebeurd? Het is gisteren niet in het openbaar
met elkaar uitgediscussieerd.
 
 
 
 
 
 De heer Te Veldhuis (VVD):
 
 Wij hebben gisteren gedaan waar u vorige week om vroeg.
 
 
 
 
 
 Mevrouw Van Rooy (CDA):
 
 Ik heb nergens om gevraagd.
 
 
 
 
 
 De heer Te Veldhuis (VVD):
 
 Zeker wel. Vorige week zei u: het is te gek voor woorden dat de coalitiepartijen
het onderling nog oneens zijn. Nu hebben wij een poging gedaan om elkaar te
vinden. Ik hoor nu het hoongelach van de CDA-fractie, maar dat krijg je als
je zo open bent. Ik werp verre van mij dat u bij het verwijt blijft dat u
heeft gemaakt. Wij hebben in een heel transparant, een moeilijk woord, of
open proces in het parlement aangegeven waar wij stonden. Wij hebben ogenblikkelijk
voor u bekend gemaakt wat het compromis inhield. Dat had u via de televisie,
via de radio en via de kranten kunnen weten. U kon zich daarop voorbereiden.
Dat is een heel andere cultuur, mevrouw Van Rooy, dan ik in het verleden wel
eens heb meegemaakt, toen kant en klare stukken hier werden gedeponeerd en
de rest van het parlement alleen maar ja of nee kon zeggen. U kunt ons aanvallen,
u valt ons aan, u hebt ons aangevallen, en wij verweren ons. Dat gebeurt in
een heel open proces en dat moeten wij vooral zo laten. Wij gaan niet de oude
toer van vorige kabinetten op.
 
 
 
 
 
 Mevrouw Van Rooy (CDA):
 
 Voorzitter! Ik moet constateren dat de heer Te Veldhuis wel een heel bijzondere
opvatting heeft over wat een open proces is. Ik kan het overleg dat hij gisteren
gevoerd heeft niet als een open proces beschouwen na de woorden die hij daar
zelf vorige week over gesproken heeft. Ik vind het volstrekt onterecht dat
hij daar ons verwijten over maakt. Hij doet het zelf. Het is achterkamertjespolitiek
en niets anders.
 
 Voorzitter! Misschien mag ik doorgaan met mijn betoog na de discussie
over dit procedurele element. Het gaat vandaag niet over de procedure maar
over de inhoud. Dan gaat het om de vraag wat de wezenlijke betekenis is van
het compromis. Is dat de uitleg van mevrouw Van 't Riet of de heer Van Gijzel –
harde sloten op de deur – of de soepele, flexibele interpretatie van
de heer Te Veldhuis? Graag hoor ik de opvatting van het kabinet op dit punt,
zeker als het gaat over de grens van 10.000 woningen die zware geluidshinder
mogen ondervinden. Minister Jorritsma heeft hierover afgelopen maandag duidelijke
uitspraken gedaan. Zij heeft gezegd dat met de huidige kennis al duidelijk
is dat die grens ontoereikend zal zijn. Het kabinet wil daarom ook nu al aangeven
dat de grens onherroepelijk zal komen te liggen op 10.900 of op 12.600. Moet
ik daaruit begrijpen dat de minister het compromis dat voorgelegd is in feite
oneerlijk vindt ten opzichte van de burgers, omdat het meer suggereert dan
het uiteindelijk waar kan maken?
 
 Dan het nachtregime. De komende drie jaar wordt het nachtregime tot 7.00
uur toegepast en ondertussen komt er een nieuwe studie. Ik kon mijn oren niet
geloven toen ik hoorde dat er alweer een studie komt. Wij hebben een enorme
stapel rapporten over Schiphol en nu wordt er een nieuwe studie aan toegevoegd.
Ik kan alleen maar concluderen dat de verdeeldheid die er nog altijd is tussen
de drie paarse partijen over dit onderwerp, slechts gemaskeerd wordt als wij
ons met elkaar verschuilen achter weer een nieuwe studie.
 
 
 
 
 
 De heer Van Gijzel (PvdA):
 
 Kunt u mij aangeven welke economische effecten het verlengen van het nachtregime
tot 7.00 uur heeft voor Schiphol?
 
 
 
 
 
 Mevrouw Van Rooy (CDA):
 
 Het kabinet heeft op dit punt duidelijke informatie gegeven.
 
 
 
 
 
 De heer Van Gijzel (PvdA):
 
 Nee, ik wil van u weten welke economische effecten dit zijn? Wat betekent
het voor chartervluchten of intercontinentale vluchten? Wat betekent het voor
de vluchtmogelijkheden?
 
 
 
 
 
 Mevrouw Van Rooy (CDA):
 
 Ik verwijs naar het antwoord op vraag 20 dat het kabinet ons gisteren
heeft doen toekomen, waar heel duidelijk in staat dat het nachtregime reeds
over enkele jaren enkele dagen per week niet meer toepasbaar is vanwege een
tekort aan capaciteit. Dat is toch zo helder als iets?
 
 
 
 
 
 De heer Van Gijzel (PvdA):
 
 U heeft ook kunnen lezen dat er gedurende een lange periode geen problemen
ontstaan.
 
 
 
 
 
 Mevrouw Van Rooy (CDA):
 
 Nou, niet zo lang.
 
 
 
 
 
 De heer Van Gijzel (PvdA):
 
 Er staat letterlijk "over een heel lange periode". U heeft ook kunnen
lezen dat het kabinet verwijst naar de problemen die kunnen ontstaan voor
de intercontinentale vluchten en voor de positie van de charters. De minister
van Economische Zaken heeft vorige week iets gezegd over de positie van de
charters met betrekking tot de mainport. Daarnaast geldt dat op een andere
manier met het banenstelsel om zou kunnen worden gegaan. In Amerika worden
landingsbanen bijvoorbeeld gebruikt als startbanen, in combinatie. Dat kan
hier ook. Zouden dan die economische problemen ook ontstaan?
 
 
 
 
 
 Mevrouw Van Rooy (CDA):
 
 Nu bent u heel dicht bij het voorstel dat ik in eerste termijn gedaan
heb. Ik heb gezegd dat het vroege-ochtendregime eigenlijk een lege huls is
en dat via het gebruiksplan te regelen is dat al het onnodige vliegverkeer
zoveel mogelijk gereduceerd wordt. In feite zegt u dat ook. U wilt het banenplan
zodanig inrichten dat er een optimaal gebruik is in termen van zo min mogelijk
hinder in de vroege ochtenduren. Dat is prima, maar daar zijn al die onderzoeken
niet voor nodig.
 
 
 
 
 
 De heer Van Gijzel (PvdA):
 
 Dat heeft het kabinet niet meegenomen in zijn oordeel. Misschien is het
handig als dat eens bekeken wordt. Misschien ligt daar de sleutel voor de
oplossing van het probleem. U bent het eigenlijk met mij eens. U vindt dat
zo mogelijk selectief moet worden omgegaan met de mogelijkheden als dat geen
economische problemen oplevert. Dan bent u het dus ook met mij eens dat de
nacht verlengd kan worden tot 7.00 uur.
 
 
 
 
 
 Mevrouw Van Rooy (CDA):
 
 Voorzitter! Wat de CDA-fractie betreft is daar geen behoefte aan. Wij
zijn op basis van alle informatie die wij ontvangen hebben – ik verwijs
ook naar de opmerkingen van minister Wijers in het debat vorige week –
ervan overtuigd dat met een definitieve wettelijke verlenging tot 7.00 uur
er absoluut gigantische capaciteitsproblemen komen. Dat is ook niet zo verwonderlijk.
Schiphol heeft in vergelijking met belangrijke luchthavens om ons heen, zoals
Zaventem, Londen, Frankfurt en Parijs, al beduidend minder nachtvluchten.
Bovendien is onze nachtnorm strenger. Je hebt niet al die rapporten nodig
om bij een verlenging van de nachtnorm met een uur, duidelijk te maken dat
dit voor de concurrentiepositie, dus voor de werkgelegenheid, buitengewoon
slecht zal zijn. De heer Te Veldhuis heeft vorige week op dat punt heldere
taal gesproken, bijvoorbeeld door het citeren van de cijfers van Transavia.
 
 
 
 
 
 De heer Van Dijke (RPF):
 
 Voorzitter! De heer Van Gijzel verbaast mij met zijn vraagstelling. Ik
heb de indruk dat sinds gisteravond zijn belangstelling voor de economische
effecten levendig is geworden. Voordien had hij niet de behoefte om daar zo
de vinger bij te leggen, gelet ook op de door hem op dat punt ingediende motie.
 
 
 
 
 
 De heer Van Gijzel (PvdA):
 
 Ik heb iedere keer betoogd dat het naar mijn mening mogelijk is om de
zaken op Schiphol met een creatief baangebruik en met toepassing van de Wet
geluidhinder – dat betekent een verlenging van de nacht tot 7.00 uur –
zonder economische problemen af te ronden. Ik heb die overtuiging en ik ben
bereid om haar te laten toetsen. Wij zullen dan wel zien wat daar uitkomt.
Ik ga er op basis van alle gegevens die ik tot nu toe ken van uit –
wij houden onze motie om die reden dan ook aan – dat er geen economische
belemmeringen zullen zijn. In het beeld van Schiphol, groeiend naar circa
40 miljoen passagiers in 2015, zal er dus geen probleem ontstaan met betrekking
tot de afwikkeling van de nacht.
 
 
 
 
 
 De heer Van Dijke (RPF):
 
 Dit betekent dat na gisteravond uw belangstelling daarvoor dan toch verlevendigd
is en uw zekerheid ten aanzien daarvan aan het wankelen is gebracht.
 
 
 
 
 
 De heer Van Gijzel (PvdA):
 
 Mijn overtuiging op dat punt is zo groot, dat ik haar best aan een kritische
toetst wil onderwerpen. Op basis daarvan wordt onderzoek gedaan. De economische
problemen zullen daarbij worden nagegaan. Vervolgens spreken wij verder.
 
 
 
 
 
 Mevrouw Van Rooy (CDA):
 
 Voorzitter! Ons grote bezwaar tegen het onderzoek naar de nachtnorm en
tegen het regime dat nu maar voor drie jaar geldt, is dat daardoor opnieuw
de onzekerheid over de toekomstige ontwikkeling van Schiphol wordt vergroot.
Er wordt geen duidelijkheid gecreëerd, met name niet voor investeerders
en voor de luchtvaartmaatschappijen. Hebben zij een perspectief om verder
te investeren in Schiphol, omdat er voldoende capaciteit zal zijn? Of leidt
het ertoe dat het nachtregime de komende jaren definitief tot 7.00 uur zal
worden verlengd, met alle nadelige consequenties vandien voor de mainportfunctie?
Is het kabinet nog steeds van oordeel dat de uitspraken van vorige week over
het tekort aan capaciteit, dat onherroepelijk dreigt als de nachtnorm definitief
tot 7.00 uur wordt verlengd, nog steeds geldig zijn? Ik neem aan dat er tussen
nu en een week geleden niet veel verschillen zijn opgetreden.
 
 Voorzitter! Ik kom tot een afronding. Ik ben blij dat het kabinet mijn
motie om een deel van de aandelen Schiphol op de markt te brengen van een
positief judicium heeft voorzien. Ik teken er wel bij aan dat de opbrengst
van die aandelen waarschijnlijk hoger zal zijn met de door het kabinet voorgestelde
PKB dan met het waterige, onduidelijke compromis van de coalitiepartners.
 
 Voorzitter! Ik kan mij ten slotte niet voorstellen dat het kabinet, dat
met zoveel verve en kracht terecht deel 3 van de PKB verdedigd heeft, ook
in reactie op de moties, gelukkig kan zijn met het voorliggende compromis.
Het compromis geeft in feite een onvoldoende aan de door het kabinet voorgestelde
PKB. Wij betreuren het als het kabinet niet vasthoudt aan het goede deel 3
van de PKB dat nu op tafel ligt.
 
 
 
 
 
 De heer Te Veldhuis (VVD):
 
 Voorzitter! Gezien de conclusie van het CDA staat deze partij in haar
opstelling volstrekt geïsoleerd in deze Kamer. Vindt mevrouw Van Rooy
dat de rest van de Kamer het niet goed ziet of is zij bereid om haar eigen
standpunt nog eens te overwegen? Als je echt zo alleen staat in de Kamer,
is het, lijkt mij, eigenlijk een beetje zielig. Ten aanzien van een zo belangrijk
probleem als Schiphol zou het heel belangrijk zijn als een grote fractie zoals
de CDA-fractie aan het draagvlak kan meehelpen om in ieder geval de milieudoelstellingen
zoveel mogelijk proberen binnen te halen met behoud van de mainportdoelstelling.
Het is een compromis en een moeilijk evenwicht; dat begrijp ik, maar loopt
u daar nu voor weg en vindt u een geïsoleerde opstelling van het CDA
zo belangrijk dat u die belangrijker vindt dan meewerken aan het brede draagvlak?
 
 
 
 
 
 Mevrouw Van Rooy (CDA):
 
 Wij hebben überhaupt niet het gevoel dat wij op enigerlei wijze zielig
zouden zijn. Ik moet eerlijk zeggen dat ik dat etiket meer toedeel aan de
paarse coalitiepartners, die het compromis dat zij gisteren gesmeed hebben,
nu – een dag later – al zo verschillend uitleggen. Dat vind ik
eerlijk gezegd een vrij zielige vertoning. Ik denk niet dat de CDA-fractie
zich ook maar één seconde hoeft te schamen voor haar opstelling
als zij zo duidelijk het paarse kabinet en de PKB deel 3 zoals die door dit
kabinet op tafel is gelegd, steunt. Dat zou betekenen dat u dit kabinet, uw
eigen kabinet, een zielig kabinet vindt.
 
 
 
 
 
 De heer Te Veldhuis (VVD):
 
 Maar stel nu dat het kabinet, gelet op de ontwikkelingen in het debat
en op de vrij brede steun die wij, gelet op de inbreng van de kleinere linkse
partijen en van de christelijke partijen, ook van die kant mogen verwachten –
de heer Poppe en de SP doen daaraan niet mee; ere wie ere toekomt, maar dan
tussen aanhalingstekens – het vrij breed gesteunde evenwicht in het
compromis positief zal bejegenen. Blijft de CDA-fractie dan toch alleen staan?
 
 
 
 
 
 Mevrouw Van Rooy (CDA):
 
 Ik begrijp natuurlijk wel dat de heer Te Veldhuis nu hengelt naar steun
van de CDA-fractie, omdat de VVD-fractie zich ongemakkelijk en onaangenaam
voelt nu zij zich ineens bevindt te midden van allerlei partijen die zij vorige
week nog zeer bestreed. Die steun zal hij echter niet krijgen. Ik krijg graag
van hem nog een antwoord op mijn vraag: als hij vindt dat wij, die het kabinet
steunen, in een zielige positie verkeren, betekent dat dan dat zijn eigen
kabinet en de PKB deel 3, zoals die door het kabinet op tafel is gelegd, een
zielige vertoning vormen?
 
 
 
 
 
 De heer Te Veldhuis (VVD):
 
 Wij zullen straks horen wat het kabinet er zelf van vindt, maar als ik
het zelf voor eigen rekening moet nemen, zeg ik dat wij vorige week, kamerbreed,
alles wat er ligt voor ongeveer 90% hebben geaccordeerd: de uitbreiding met
een 5P-baan en tegelijkertijd stevige randvoorwaarden. Wat er nu is gebeurd,
is dat op onderdelen nog wat aanscherpingen hebben plaatsgevonden. Ik denk
dat het kabinet daar absoluut niet zielig in is; in het proces van overleg
tussen regering en Kamer moet dat kunnen, want anders zijn wij alleen maar
ja-knikkers en dat willen wij niet zijn. Als het kabinet hier, gelet op het
brede draagvlak, hopelijk positief op insteekt, ligt de bal toch weer bij
u: staat u dan niet heel erg geïsoleerd in uw eenzijdige benadering?
 
 
 
 
 
 Mevrouw Van Rooy (CDA):
 
 Helemaal niet en wij zullen u niet uit uw bijzondere positie halen, te
midden van partijen die de door u in te brengen motie nu al duidelijk anders
interpreteren. De CDA-fractie heeft van begin af aan een heel heldere en duidelijke
positie gehad. Voor ons gaat het zowel om de milieudoelstelling als om de
mainportdoelstelling. Dat die mainportdoelstelling door uw compromis nu wat
minder scherp, minder helder en minder duidelijk in beeld komt en dat dit
onzekerheid creëert, is uw verantwoordelijkheid. Tot slot: u bagatelliseert
de verschillen van mening: er zou voor 90% overeenstemming zijn en er zou
alleen een verschil van mening zijn op kleine onderdelen. Als dat zulke kleine
verschillen van mening waren op zulke niet belangrijke onderdelen, had u toch
niet met zoveel inspanning tot een gezamenlijk compromis hoeven te komen?
Als het maar zulke onbelangrijke en onbeduidende onderdelen
zijn, wat geeft het dan als daar, in uw open aanpak, wat verschillend over
wordt gedacht?
 
 
 
 
 
 De heer Te Veldhuis (VVD):
 
 Om u uit de droom te helpen: zo lang heeft het niet geduurd. Maandagmorgen
hebben wij een papiertje overhandigd en daarover is door de coalitiegenoten
nagedacht. Er is een wijziging aangebracht. Het was binnen een dag gepiept.
 
 
 
 
 
 Mevrouw Van Rooy (CDA):
 
 Ik heb ook niet gezegd dat u er lang over hebt gedaan.
 
 
 
 
 
 De heer Te Veldhuis (VVD):
 
 Dus zijn wij ook helemaal niet zielig. Ik voel mij op dit moment ook heel
prettig.
 
 
 
 
 
 Mevrouw Van Rooy (CDA):
 
 U zegt dat het zulke onbelangrijke onderdelen van de PKB waren. Er was
voor 90% overeenstemming. Waarom was het dan voor u zo belangrijk om de coalitiepartners
op één lijn te krijgen? Waarom is de ruimte niet gegund om de
meerderheid van het parlement hierachter te krijgen? Blijkbaar was het voor
u wel wezenlijk.
 
 
 
 
 
 De heer Te Veldhuis (VVD):
 
 Uiteraard gaat het om heel belangrijke onderdelen. Het waren zaken die
vooral in de uitvoeringssfeer en de modelleringssfeer van de hoofdbeslissing
lagen. Ik zou het buitengewoon jammer hebben gevonden als wij elkaar niet
zouden hebben kunnen vinden op die laatste 10%. De coalitiegenoten hebben
dat precies zo gevoeld. Daarom hebben wij niet willen meewerken aan een wellicht
vervelende bijeenkomst hier, waarbij wij op onderdelen elkaar in de haren
zouden zitten. Wij hebben gezegd: wij moeten het van tevoren politiek managen.
Zo is het gebeurd. Er is sprake van een open proces. U hebt precies kunnen
zien wie waar en hoe geschoven heeft. Wij voelen ons alle drie senang bij
het compromis.
 
 
 
 
 
 Mevrouw Van Rooy (CDA):
 
 Dat is uw goed recht. Wij voelen ons allerminst senang en zullen het niet
steunen.
 
 
 
 
 
 De heer Janmaat (CD):
 
 Mijnheer de voorzitter! De CD-fractie vindt het een gelukkige ontwikkeling,
dat de kabinetsplannen met betrekking tot de uitbreiding van Schiphol doorgaan.
Het is een goede stimulans voor de economie. Wij kunnen die heel goed gebruiken.
Het is een verbetering en uitbreiding van de internationale contacten van
het Nederlands bedrijfsleven. Wij zitten daarop te wachten, wetende het nationale
inkomen uiteindelijk gebaat is bij een sterkere economie. De financiële
problemen in andere sectoren van het regeringsbeleid zijn niet van de lucht.
 
 Er ligt een compromis, waarin de regeringspartijen elkaar voorlopig hebben
gevonden. Het uiteindelijke aantal passagiers zal nog moeten blijken. Hetzelfde
geldt voor de geluidshinder voor woningen en het nachtregime. Het compromis
heeft ervoor gezorgd dat de nachtrust van de coalitiepartners voorlopig is
geregeld. Zij kunnen verder gaan slapen.
 
 Mijnheer de voorzitter! In de politiek bestaat het woord "nooit" niet.
De CD-fractie heeft dat wel geleerd. Hoe die voorwaarden op langere termijn
zullen worden geregeld, bepaalt dit kabinet zeker niet. Dat gaan volgende
kabinetten doen. De inhoud van de nu gestelde voorwaarden is zeer onzeker.
In ieder geval kan de uitbreiding van Schiphol plaatsvinden. De handelingen
daarvoor kunnen worden getroffen.
 
 Hoe komt het nu, dat er zo'n politiek geharrewar over is? Volgens de CD-fractie
is dat niet zo moeilijk te verklaren. Uit de laatste verkiezingen blijkt,
dat in onze samenleving een redelijke verschuiving naar rechts plaatsvindt.
Een weerspiegeling in de Kamer heeft niet plaatsgevonden. Dat komt door de
politieke opstelling van een aantal kleine partijen. De kleine christelijke
partijen vinden het buitengewoon tergend, dat ze klein-rechts worden genoemd.
Dat is inderdaad verre van de werkelijkheid, want op een klein aantal punten
na steunen ze voortdurend bijna extreem links. In de overtrokken voorstelling
van milieu-aspecten van links met betrekking tot de economische activiteiten
is dat soms erg storend. Daar komt bij een groep van zes: de vertegenwoordigers
van de ouderen. Zij liggen niet alleen met elkaar in de clinch, maar hebben
nog veel meer problemen met een goede politieke benadering van standpunten.
Iedere keer is er een meerderheid voor links, waar die naar de mening van
de CD in de samenleving volstrekt niet te vinden is. Er is sprake van een
andere vertegenwoordiging van de kiezers dan zij wel zouden wensen. Zo ontstaan
er iedere keer weer problemen bij belangrijke economische beslissingen waar
de samenleving voor staat en waarover de mening van de kiezers meer rechts
dan links is. Blijkbaar heeft de Kamer daar moeite mee. De CD is er niet zo
zeker van dat dit kabinet er tot 1989 zit. Mogelijkerwijs zullen de kiezers
voor die tijd een verbetering of in elk geval een aanpassing van de Kamer
aanbrengen.
 
 Mijnheer de voorzitter! Ik wil ten slotte een gerucht ontzenuwen. Er is
gezegd dat de CD voor de aanleg van de vijfde baan zou zijn opdat op termijn
een snellere afvloeiing van uitgewezen asielzoekers en illegalen zou kunnen
plaatsvinden. Dat is volstrekt niet waar. Wij zien in deze economische ontwikkeling
van Schiphol positieve betekenis voor het bedrijfsleven en wij zullen het
kabinet daaraan houden.
 
 
 
 
 
 De heer Leerkes (Unie 55+):
 
 Mijnheer de voorzitter! Gisteren hebben wij in het journaal kunnen vernemen
dat de coalitiepartijen toch maar een compromis hebben gezocht, omdat zij
bang waren dat anders de kleine partijen de doorslag zouden geven. Het is
goed dat onze kiezers horen dat wij blijkbaar zo belangrijk zijn dat de coalitiepartijen
schrikken van onze invloed. In een grote krant konden wij lezen dat het niet
goed zou zijn als "de dwazen van de kleine partijen" over Schiphol zouden
beslissen. In al mijn dwaasheid wil ik een aantal zaken onder de aandacht
brengen.
 
 Ik vraag aandacht voor de mens zelf, met name voor de mensen die leven
in de omgeving van Schiphol. Meer specifiek ga ik in op de gezondheid van
deze mensen, iets wat velen van ons als ons hoogste goed ervaren. Daar krijgen
wij voortdurend berichten over. Een kinderarts, bijvoorbeeld, heeft ons een
brief gestuurd, met daarin indringende feiten over de luchtverontreiniging.
Wij willen toch niet dat onze kinderen steeds meer last krijgen van de luchtwegen?
Onderzoekingen wijzen nu al uit dat de zogenoemde cara-aandoeningen in de
omgeving van Schiphol meer voorkomen dan elders. Voor alle
duidelijkheid, "cara" staat voor chronische, a-specifieke respiratoire aandoeningen.
Dat is een hele mond vol. Het wil zeggen dat je op jonge leeftijd getroffen
kunt worden door longafwijkingen, die zich de rest van je leven voortzetten.
Cara geeft de huid van de patiënt aan het eind van zijn leven, door gebrek
aan zuurstof in het bloed, een paarse kleur. Daar moeten wij eens over nadenken.
 
 Het is mijn uitdrukkelijke mening dat economische activiteit en groei
alleen maar zijn toegestaan binnen duidelijke grenzen van het milieu en van
de gezondheid. Om dit te onderstrepen, dien ik de volgende motie in.
 
 
 
 
 De voorzitter:
 
 U moet de Kamer daarvoor toestemming vragen, omdat dit de eerste termijn
is. U heeft niet deelgenomen aan een eerder overleg waarin moties konden worden
ingediend.
 
 Ik constateer, dat de Kamer er geen bezwaar tegen heeft dat deze motie
wordt ingediend.
 
 
 
 
 
 
 De Kamer,
 
 gehoord de beraadslaging,
 
 overwegende, dat: 
 
 
 - op dit moment onzekerheid bestaat over
de gezondheidseffecten en de mate van hinder die als gevolg van de verdubbeling
van het luchtverkeer van Schiphol te verwachten is;
 
 
 - een evaluatie
van de gezondheidsaspecten zoals aangekondigd in de PKB (pag. 27), geen duidelijkheid
schept over de consequenties die daaruit zullen worden getrokken;
 
 
 - nieuwe inzichten in de effecten op de volksgezondheid en de mate van hinder
moeten kunnen leiden tot strengere kwaliteitsnormen;
 
 
 
 spreekt uit, dat uiterlijk in 1998, met het oog op het ijkmoment in 1999,
een gezondheidseffectenrapportage moet worden gemaakt, waarvan onderzoek aan
effectverminderende alternatieven deel uitmaakt;
 
 verzoekt de regering dit aan de PKB-tekst op pag. 27 toe te voegen als
beslissing van wezenlijk belang,
 
 en gaat over tot de orde van de dag.
 
 
 
 De voorzitter:
 
 Deze motie is voorgesteld door de leden Leerkes, Verkerk en Hendriks.
Naar mij blijkt, wordt zij voldoende ondersteund.
 
 Zij krijgt nr. 42 (23552).
 
 
 
 
 
 
 
 De beraadslaging wordt geschorst.
 
 
 
 
 
 De vergadering wordt van 12.50 uur tot 13.45 uur geschorst.
 
 
 
 
 De voorzitter:
 
 De ingekomen stukken staan op een lijst die op de tafel van de griffier
ter inzage ligt. Op die lijst heb ik voorstellen gedaan over de wijze van
behandeling. Als aan het einde van de vergadering daartegen geen bezwaren
zijn ingekomen, neem ik aan, dat de Kamer zich met de voorstellen heeft verenigd.
 
 
 
 
 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/h-tk-19941995-90-5291-5316.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl