BIJVOEGSEL, met schriftelijke antwoorden van de minister en beide staatssecretarissen van Sociale Zaken en Werkgelegenheid op vragen, gesteld in de eerste termijn van de behandeling van de begroting van Sociale Zaken en Werkgelegenheid (25000-XV)
Staten-Generaal — Handelingen 
Datum: 2014-07-10 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Handeling 1998-1999, pag. 2671-2683

 
 
 

Handeling

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Vergadernummer
Datum vergadering

17-12-1998

Tweede Kamer der Staten-Generaal

1998-1999

nr. 36, pagina 2671-2683

10-12-1998

 

 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in vergadering

Regeling van werkzaamheden (donderdag 10 december 1998)Pagina 2621-2621
Lijst van ingekomen stukken, met de door de voorzitter terzake gedane voorstellen (donderdag 10 december 1998)Pagina 2669-2670
BIJVOEGSEL, met schriftelijke antwoorden van de minister en beide staatssecretarissen van Sociale Zaken en Werkgelegenheid op vragen, gesteld in de eerste termijn van de behandeling van de begroting van Sociale Zaken en Werkgelegenheid (25000-XV)Pagina 2671-2683
Voortzetting van de behandeling van: - wetsvoorstel Vaststelling van de begroting van de uitgaven en de ontvangsten van het Ministerie van Sociale Zaken en Werkgelegenheid (XV) voor het jaar 1999 (26200 XV); - wetsvoorstel Vaststelling van de begroting van de uitgaven en de ontvangsten van het Spaarfonds AOW voor het jaar 1999 (26200 F)Pagina 2599-2621
Behandeling van het wetsvoorstel Wijziging van de begroting van de uitgaven en de ontvangsten van de Nationale Schuld (IXA) voor het jaar 1997 (slotwet) (26094)Pagina 2599-2599
Voortzetting van de behandeling van: - het wetsvoorstel Vaststelling van de begroting van de uitgaven en de ontvangsten van het Ministerie van Sociale Zaken en Werkgelegenheid (XV) voor het jaar 1999 (26200 XV); - wetsvoorstel Vaststelling van de begroting van de uitgaven en de ontvangsten van het Spaarfonds AOW voor het jaar 1999 (26200 F)Pagina 2621-2669
Presentie en opening (donderdag 10 december 1998)Pagina 2599-2599

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 69 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
Noot 1 (zie blz. 2599)BIJVOEGSEL Schriftelijke
antwoorden van de minister en beide staatssecretarissen van Sociale Zaken
en Werkgelegenheid op vragen, gesteld in de eerste termijn van de behandeling
van de begroting van Sociale Zaken en Werkgelegenheid (25000-XV)Vraag mevrouw Verburg (CDA)Is de minister bereid versneld onderzoek te doen naar de redenen van uitval
van de «oude» WSW-wachtlijst als gevolg van de nauwkeuriger doelgroepomschrijving
voor de WSW?Antwoord:In mijn beantwoording d.d. 24 november 1998 van schriftelijke kamervragen
van het CDA over hetzelfde onderwerp (AM/RAW/98/33297) is aangegeven dat gemeenten
het rijk op grond van de regelgeving voor 1 maart 1999 dienen te informeren
over de uitvoering van de WSW in 1998. Er zijn geen signalen die mij nopen
een versneld – vóór 1 maart 1999 – algemeen onderzoek
in te stellen naar de achtergronden van de uitval uit de «oude»
wachtlijst.Alleen daar waar een verhoudingsgewijs hoog uitvalpercentage is gesignaleerd,
is of wordt nader lokaal onderzoek verricht, namelijk bij het Werkvoorzieningschap
Oostelijk Zuid-Limburg en de werkvoorzieningen in de provincies Groningen
en Drenthe.Bij brief van 6 oktober 1998 (AM/RAW/98/21661) is de Tweede Kamer geïnformeerd
over redenen van de hoge uitval bij het Werkvoorzieningschap Oostelijk Zuid-Limburg.
Bij onderzoek bleek deze uitval vooral te worden veroorzaakt doordat personen
niet beschikbaar waren voor herindicatie omdat zij elders reeds regulier werk
hadden en/of geen medewerking verleenden aan herindicatie.Vraag mevrouw Verburg (CDA)Is de minister bereid om samen met zijn collega van VWS uit te zoeken
hoe mensen in de AWBZ-dagopvang met arbeidsmogelijkheden in de WSW aan de
slag kunnen en WSW-werknemers die niet langer tot arbeid in staat zijn, in
de dagopvang kunnen worden geplaatst?Antwoord:Er is regelmatig overleg over de afstemming tussen WSW en AWBZ-dagopvang
tussen beide ministeries. Dit heeft per 1 januari 1998 geleid tot een volledig
op elkaar afgestemde indicatiestelling voor personen die zich voor één
van beide voorzieningen aanmelden.Het onderwerp dat de CDA-fractie aan de orde stelt sluit goed aan bij
de afspraken die de bewindslieden van VWS met de sector gehandicaptenzorg
hebben gemaakt in de zogenaamde Najaarsakkoorden Meerjarenafspraken. Daarin
is onder meer afgesproken dat het ministerie van VWS en de veldpartijen (Federatie
van Ouderverenigingen, Gehandicaptenraad, Vereniging Gehandicaptenzorg Nederland,
Somma) gezamenlijk de mogelijkheden in kaart zullen brengen voor mensen met
een handicap tot een betere benutting van de WSW. Het door de CDA-fractie
aan de orde gestelde onderwerp zal daarbij ook aan de orde komen. Bij het
herindiceren van de zittende populatie dient overigens een grote terughoudendheid
te worden betracht. Het is niet de bedoeling personen die in het verleden
zijn geplaatst in de dagopvang in permanente onzekerheid te laten verkeren
over hun toekomstperspectief.Mevrouw Verburg (CDA) vraagt aandacht voor problematiek van
Grensarbeiders en dringt aan op een knelpuntennotitie voor het zomerreces
1999.Antwoord:Waar het gaat om de grensarbeidersproblematiek mag ik verwijzen naar het
schriftelijke antwoord van het vorige kabinet op 4 december 1997 als reactie
op de motie-Wolters in het kader van de behandeling van de notitie over de
herbezinning van het Besluit uitbreiding en beperking kring van verzekerden
volksverzekeringen 1989. In die motie werd het kabinet verzocht om nog voor
het einde van de regeerperiode een knelpuntennotitie grensarbeid naar de Kamer
te zenden. Het kabinet zegde dit toe, maar wees er destijds reeds op dat het
in kaart brengen van onderwerpen die de kwalificatie knelpunt verdienen, als
ook het aandragen van oplossingen daarvoor, de nodige tijd zou vergen. Achteraf
bezien werd er destijds terecht aan getwijfeld of een dergelijke notitie nog
in die kabinetsperiode zou kunnen worden verzonden. Ik zeg u echter toe alles
in het werk te stellen om de desbetreffende notitie voor het komende zomerreces
aan de Kamer voor te leggen.Vraag mevrouw Verburg (CDA)Voor de uitvoering van de Wvg is meer geld nodig, vindt de VNG.Is de minister bereid om meer geld in het Gemeentefonds te storten om
het tekort te beperken of kiest hij ervoor om het voorzieningenniveau te verlagen?Antwoord:De Wvg wordt door de gemeenten uitgevoerd; de lokale overheid maakt eigen
keuzen voor invulling van de zorgplicht om gehandicapten en ouderen verantwoorde
voorzieningen aan te bieden binnen de zelf gekozen mogelijkheden. De middelen
voor de Wvg zijn in het Gemeentefonds niet geoormerkt voor de Wvg.Uit de laatste evaluatie (1997) bleek dat er een toename is te constateren
van het beroep op de Wvg-voorzieningen. Inmiddels blijken er grote verschillen
te bestaan in het uitgavenniveau van gemeenten met als gevolg dat er gemeenten
zijn met omvangrijke «tekorten» en gemeenten met grote «overschotten».
Dat probleem is door het kabinet opgepakt door de middelen met ingang van
1999 te herverdelen op grond van nieuwe maatstaven en in 1998 eenmalig f 78
mln te verdelen over de gemeenten die in relatie tot de nieuwe maatstaven
nu minder toebedeeld krijgen. Uit de derde evaluatie in het jaar 2000 moet
blijken op welke wijze de verdeling van de Wvg-middelen definitief zijn beslag
moet krijgen.Juist omdat er sprake is van een algemene uitkering via het Gemeentefonds,
past het niet om te spreken van tekortschietende budgetten voor bepaalde taken,
zoals de Wvg. Er is geen sprake van deelbudgetten voor bepaalde
taken. Gemeenten zijn vrij in de besteding van de middelen en maken hun eigen
afweging voor aanwending van de middelen. Teneinde te bewaken dat er geen
scheefgroei ontstaat in de relatieve ontvangsten en kosten van gemeenten worden
de feitelijke uitgaven van gemeenten door de Gemeentefondsbeheerders gemonitord.
Die monitoring maakt deel uit van het periodieke onderhoud van het verdeelstelsel
van het Gemeentefonds en kan leiden tot aanpassing van de verdeling.Op grond van afspraken in het RA zijn extra middelen gereserveerd voor
de Wvg, te weten vanaf 1999 structureel een bedrag van f 50 mln. Daarbovenop
is nog een bedrag beschikbaar, oplopend tot f 175 mln in 2002, waarvan
ook een deel toe zal komen aan chronisch zieken. Deze intensiveringen vloeien
voort uit de vaststelling van het kabinet dat het beroep op de Wvg zal toenemen.
Bij de derde evaluatie in het jaar 2000 kan worden bezien in hoeverre en op
welke wijze de middelen in het Gemeentefonds een verantwoorde afweging voor
gemeenten mogelijk maken.Vraag:Welke afspraken heeft de minister gemaakt voor het bovenregionaal vervoer
in 1999?Antwoord:Afspraken over het bovenregionaal vervoer zullen worden gemaakt zodra
op basis van de uitgebrachte offertes de keuze voor een ketenmanager is gemaakt.
Naar verwachting zal de gunning reeds in januari a.s. kunnen plaatsvinden.Vraag mevrouw Verburg (CDA)De CDA-fractie stelt een aantal voorwaarden, die aan de voorstellen in
het kader van de SUWI-discussie gesteld moeten worden.Antwoord:De voorwaarden die de CDA-fractie stelt aan de voorstellen in het kader
van de SUWI-discussie komen overeen met de uitgangspunten die aan de SUWI
discussie ten grondslag liggen. De doelen die worden nagestreefd met verandering
in de uitvoering zijn:Enerzijds zoveel mogelijk mensen zo snel mogelijk aan het werk helpen
en daarbij gaat het zeker ook om mensen met een zekere afstand tot de arbeidsmarkt.
De door ons voorgestelde taakverdeling tussen CWI en reïntegratiebedrijven
zal hiertoe bijdragen.Anderzijds moeten mensen die om de een of andere reden niet snel weer
aan het werk kunnen op een zo eenvoudig mogelijke en klantvriendelijke wijze
hun aanspraken op een uitkering kunnen doen gelden.Dat betekent dat de nieuwe structuur zo vorm gegeven zal moeten worden
dat de rechten en verantwoordelijkheden van de cliënten duidelijk zijn
en dat de organisatie gespeend is van overbodige bureaucratie.Ik ben verder van mening dat op centraal niveau betrokkenheid van sociale
partners en gemeenten voor de nieuwe structuur van groot belang is.Vraag mevrouw Bijleveld-Schouten (CDA)In het kader van de SUWI-discussie zijn naar het oordeel van de CDA-fractie
een aantal zaken van belang. Het CDA kiest voor een echt verantwoordelijke
rol van sociale partners. De claimbeoordeling moet onafhankelijk plaatsvinden.
Onafhankelijk toezicht is noodzakelijk en participatie van cliënten moet
worden gestimuleerd, waarbij de uitkeringsgerechtigde in ieder geval voldoende
mogelijkheden moet hebben om te klagen of in beroep te gaan.Tot slot merkt de CDA-fractie op dat het vreemd is dat een uitvoeringsdiscussie
wordt gevoerd, zonder dat er een debat over de inhoud van de stelsel wordt
gevoerd.Antwoord:Zoals ik al eerder in antwoord op vragen van uw fractiegenote mevrouw
Verburg heb aangegeven acht ik betrokkenheid op centraal niveau van zowel
sociale partners als gemeenten bij de nieuwe uitvoeringsorganisatie van groot
belang. Juist vanwege de verwevenheid tussen sociale zekerheid, arbeidsvoorwaarden,
arbeidsvoorziening en arbeidsomstandigheden heeft de betrokkenheid van sociale
partners en gemeenten meerwaarde voor een activerend stelsel van sociale zekerheid. Het zal duidelijk zijn dat de betrokkenheid van sociale partners op het
niveau van de individuele claimbeoordeling niet aan de orde is. Ik ben met
de CDA-fractie van oordeel dat de claimbeoordeling op onafhankelijke wijze
moet plaatsvinden. Juist om die reden heeft het kabinet er voor gekozen om
de gevoelige onderdelen van de claimbeoordeling in het publieke domein onder
te brengen.Ook de overige voorwaarden die de CDA-fractie noemt worden door mij geheel
onderschreven. Dat er onafhankelijk toezicht moet blijven op de uitvoering
van de werknemersverzekeringen staat absoluut niet ter discussie. Dat geldt
evenzeer voor de bezwaar- en beroepsmogelijkheden van de uitkeringsgerechtigden.De opvatting van de CDA-fractie dat de uitvoering de inhoud van het stelsel
moet volgen delen wij. In de afgelopen jaren is de inhoud van het stelsel
op een aantal belangrijke onderdelen gewijzigd, Ik noem de privatisering van
de Ziektewet en de invoering van Pemba. Hierbij gaat het onder andere om wijzigingen
van verantwoordelijkheidsverdeling en het leggen van meer financiële
prikkels op het niveau van de ondernemingen. Nu zullen deze wijzigingen ook
in de uitvoering tot uiting moeten komen.Vraag mevrouw Bijleveld-Schouten (CDA)– Wordt collectieve aanvulling op ANW uitkering weggetoetst en particuliere
aanvulling niet?– Wanneer wordt, dit in verband met de positie van de oudere WAO'er
die nabestaande wordt, de nota stapeling van uitkeringen verwacht?– Kan evaluatie van de Anw naar voren worden gehaald?Antwoord:Bij de vaststelling van de hoogte van de te ontvangen Anw wordt noch met
een collectieve, noch met een eventuele particuliere aanvullende nabestaandenverzekering
rekening gehouden. Dit wordt beschouwd als pensioen dat buiten de inkomenstoets
valt.Uitsluitend inkomen uit arbeid of inkomen in verband met arbeid (uitkeringen)
wordt in de inkomenstoets betrokken, waarbij voor inkomen uit arbeid en voor
uitkeringen uit arbeidsvoorwaardelijke regelingen (VUT, WAO-aanvullingen e.d.)
een vrijlatingsregeling geldt alvorens de inkomenstoets wordt toegepast. Voor
voormalige AWW'ers geldt een bodemvoorziening, ook voor nabestaanden met een
wettelijke uitkering. De nota over stapeling van uitkeringen kan de Kamer begin volgend jaar
tegemoet zien.Ik ben geen voorstander van vervroeging van de evaluatie van de Anw. In
het algemeen vind ik dat er een aantal jaren verstreken moet zijn alvorens
tot een evaluatie moet worden overgegaan. Alleen dan is mogelijk om na te
gaan of en zo ja, welke effecten, zoals gedragseffecten, aanpassing van collectieve
pensioenregelingen, verhoging van het aantal particuliere nabestaandenverzekeringen
e.d., zijn ontstaan. Voor de Anw vind ik dat ook van belang.Over de Anw heeft een langdurig en intensief maatschappelijk debat plaatsgevonden.
Na de inwerkingtreding van de wet per 1 juli 1996 is hij nog enige malen gewijzigd,
denk bijv. ook aan de regeling voor de «mensen met onverzekerbare risico's»
of «brandende huizen» waarvan de inschrijvingstermijn nog tot
1 april a.s. openstaat. Daarbij zijn aanzienlijke verbeteringen aangebracht
voor groepen die van de wet nadelige inkomensgevolgen ondervinden. Het kabinet
vindt dat nu een verantwoord totaal is ontstaan, dat eerst op grond van ervaringen
zorgvuldig moet worden getoetst.Vraag mevrouw Bijleveld-Schouten (CDA)Wanneer komt het SER-advies «Onverzekerbare risico's»?Antwoord:Naar aanleiding van een overleg met de Vaste commissie voor SZW heeft
de toenmalige staatssecretaris De Grave in maart van dit jaar de SER advies
gevraagd over het vraagstuk van niet of slecht verzekerbare risico's en de
verantwoordelijkheid van de overheid in dezen. Zoals het zich nu laat aanzien,
stelt de SER zijn conceptadvies in januari 1999 vast en het definitieve advies
in de raadsvergadering van februari of maart.Vraag mevrouw Bijleveld-Schouten (CDA)Is de minister bereid een inventarisatie te maken van lasten en kwijtscheldingen
op lokaal niveau?Antwoord:In de Monitor Lokale lasten die jaarlijks op Prinsjesdag aan de Tweede
Kamer wordt aangeboden door de staatssecretaris van Financiën en de minister
van Binnenlandse Zaken en Koninkrijksrelaties wordt een overzicht gegeven
van de lasten op lokaal niveau en de wijze waarop gemeenten omgaan met het
kwijtscheldinginstrument.Vraag mevrouw Bijleveld-Schouten (CDA)Is niet een debat aan de orde over de noodzakelijke kosten van bestaan
in relatie tot de bijzondere bijstand, gezien ook in het licht van het SER-advies
over het minimumloon?Antwoord:De hoogte van de minimumuitkeringen en van het minimumloon is in beginsel
altijd een afweging van het sociaal wenselijke en het economisch mogelijke.
Dat is al zo sinds de vaststelling van het WML in 1968. Het bezien van inkomens
vanuit een bestedingsoogpunt is niet zonder betekenis, maar is altijd eenzijdig.
Bovendien is de keuzevrijheid van consumptie wezenlijk en zullen er altijd
zeer grote individuele verschillen in bestedingspatronen zijn.Dit laat onverlet dat de bestedingssituatie op minimumniveau goed gevolgd
moet worden teneinde knelpunten te signaleren en mee te wegen bij het inkomensbeleid.
De Armoedemonitor van het SCP en het Jaarrapport over Armoede en sociale uitsluiting
bieden daarover informatie.Vraag de heer Van Zijl (PvdA)/mevrouw Schimmel (D66)Zou het kabinet nog eens goed willen kijken naar de meest optimale vormgeving
van de voorgenomen arbeidstoeslag? We zouden van het kabinet graag zien dat
het de verschillende modaliteiten van de arbeidstoeslag voor ons in kaart
brengt. Wij zouden daarbij graag meegenomen zien hoe deze varianten uitpakken
voor mensen in een deeltijdbaan of voor mensen, die vanuit een uitkering deeltijdwerk
willen accepteren.Antwoord:De exacte voorstellen van het kabinet met betrekking tot de voorgenomen
belastingherziening in 2001 zullen op een later moment in de Tweede Kamer
aan de orde komen. Voor die behandeling zal aan het verzoek van de heer Van
Zijl gevolg worden gegeven.Thans kan worden opgemerkt dat de huidige voorstellen voor de belastingherziening
zoals opgenomen in het regeerakkoord, de invoering van een arbeidskorting
bevatten. Deze arbeidskorting loopt op in het traject 70–100% van het
minimumloon en bedraagt vanaf 100% minimumloon volgens de huidige inzichten
circa f 1500. In het regeerakkoord is evenwel nadrukkelijk opgemerkt
dat «de 70% zo nodig zal worden aangepast in het licht van de inkomenseffecten
en de gewenste activerende werking».De notie van de g.a. Van Zijl spreekt het kabinet overigens zeer aan en
spoort ook met de doelstellingen van het kabinet, namelijk het zoeken naar
een combinatie van instrumenten om de armoedeval zoveel mogelijk te verminderen.Voorts vroeg mevrouw Schimmel om de SER te vragen de armoede verder te
bestrijden, met relatie naar belastinghervorming 2000. Zoals aangekondigd
door minister-president Kok tijdens het debat in de Tweede Kamer over de regeringsverklaring
zal in 1999 de SER om advies worden gevraagd inzake de wenselijkheid van een
bijzondere aanpassing van het minimumloon. Dit adviesvoornemen is tezamen
met de andere adviesvoornemens op Prinsjesdag per brief aan de SER voorgelegd.
Een adviesaanvraag is thans in voorbereiding.Vraag de heer Van Zijl (PvdA)Er is 225 mln. uitgetrokken voor chronisch zieken en gehandicapten. Hoe
staat het met maatregelen t.b.v. de doelgroep? Was ook niet een deel van het
beschikbare budget bedoeld om reeds in 1999 aangewend te worden? We vernemen
graag van de minister hoe het staat met de invulling en het tijdpad van de
maatregelen ter zake.Antwoord:In het Regeerakkoord is extra geld beschikbaar gesteld voor gehandicapten
en chronisch zieken. Deze intensivering bedraagt f 50 mln in 1999 en
loopt op tot f 225 mln in 2002. Van deze extra middelen is vanaf 1999
f 50 mln structureel gereserveerd voor de Wvg. Hiervan wordt f 25
mln toegevoegd aan het gemeentefonds en wordt de resterende
f 25 mln gepositioneerd op de SZW-begroting. Deze middelen op de SZW-begroting
zijn bestemd voor de kosten van de regeling Sociaal vervoer AWBZ-gemeenten
en de kosten van de dure woningaanpassingen. De verdeling van de resterende
Regeerakkoordmiddelen over de Wvg en de chronisch zieken vindt plaats in overleg
met de betrokken departementen. Besluitvorming over deze verdeling is pas
mogelijk, nadat de resultaten bekend zijn van het onderzoek naar de fiscale
regeling voor chronisch zieken dat door de Belastingdienst zal worden uitgevoerd.Vraag de heer Van Zijl (PvdA)Hoe staat het met de SER-adviesaanvraag over bijzondere aanpassing WML;
gemist in overzicht voorgenomen adviesaanvragen.Antwoord:Zoals aangekondigd door minister-president Kok tijdens het debat in de
Tweede Kamer over de regeringsverklaring zal in 1999 de SER om advies worden
gevraagd inzake de wenselijkheid van een bijzondere aanpassing van het minimumloon.
Dit adviesvoornemen is tezamen met alle andere adviesvoornemens op Prinsjesdag
per brief aan de SER voorgelegd. Een afschrift van deze brief is aan het Parlement
verzonden. Een adviesaanvraag is thans in voorbereiding.Vraag mevrouw Noorman-Den Uyl (PvdA)Een deel van de instroom in de bijstand is buiten beeld gebleven (120.000
versus 47.000): er ontbreken mensen.Antwoord:In het, door mevrouw Noorman genoemde, aantal instromers met een ABW-uitkering
(120.000) zijn nog inbegrepen de als fase-1 geïndiceerde personen van
wie verwacht mag worden dat zij op eigen kracht uitstromen en waaraan derhalve
geen aanbod hoeft te worden gedaan (circa 45.000 personen).Bovendien hoeft – in de structurele situatie – aan een aanzienlijk
deel van de kortdurende ABW-uitkeringen geen aanbod meer te worden gedaan.
Deze mensen zijn doorgestroomd vanuit de WW. In hun eerste werkloosheidsjaar
is hen – als WW-gerechtigde – reeds een reïntegratie-traject
aangeboden. Indien zij ondanks dit traject langdurig werkloos zijn geworden en uiteindelijk
zijn doorgestroomd naar de ABW is niet het instrumentarium van de sluitende
aanpak van toepassing, maar het beleidsmaatregelen-pakket voor langdurig werklozen.Vraag mevrouw Noorman-Den Uyl (PvdA)Na reïntegratietrajecten die niet zijn gelukt door de uvi's wordt
geen invulling gegeven aan sociale activering. Kan bij het CWI niet een soort
uitzendbureau voor vrijwilligerswerk en sociale activering worden gecreëerd?Antwoord:De uvi's zijn niet alleen verantwoordelijk voor het aanbieden van trajecten
in de richting van werk maar ook voor trajecten die gericht zijn op sociale
activering. In beginsel dienen nl. dezelfde typen trajecten aangeboden te
worden door de drie kolommen op basis van de afstand tot de arbeidsmarkt van
de cliënt. Het ligt in de lijn der verwachting dat uvi's voor inkoop
van trajecten, die gericht zijn op sociale activering, gemeenten of andere,
op dit terrein gespecialiseerde, organisaties benaderen. Dit zal te meer van
belang zijn in het kader van de sluitende aanpak.Het is overigens goed denkbaar dat organisaties die deskundig zijn op
het terrein van sociale activering of vrijwilligerswerk zich presenteren op
de CWI-locatie, zodat voor de cliënten die het betreft ook deze mogelijkheden
zo concreet mogelijk zichtbaar worden.Vraag mevrouw Noorman-Den Uyl (PvdA)Door mevrouw Noorman-den Uyl wordt gevraagd om een reactie op de stelling
dat er meer ruimte gecreëerd moet worden in het gebied tussen inkomen
en werk. Daarnaast wordt gevraagd om de mogelijkheden om vanuit een uitkeringssituatie
een beroepsopleiding te volgen te verruimen. Als mogelijkheid wordt geopperd
dat gedurende de opleidingstijd 50% van de uitkering betaald wordt en dat
daarnaast voor de andere 50% een studielening wordt afgesloten. Onder verwijzing
naar het tekort aan hoog opgeleide vrouwen wordt de suggestie gedaan te bezien
of voor vrouwen in de bijstand zonder sollicitatieplicht (vanwege de jonge
kinderen) een hogere beroepsopleiding mogelijk is.Antwoord:Allereerst de vraag naar meer ruimte in het gebied tussen inkomen en werk.Op zich ben ik het eens met de constatering dat binnen ons bestel «werken»
en «niet-werken» nog te veel gescheiden werelden zijn. Hierdoor
worden uitstroommogelijkheden vanuit het sociaal zekerheidsbestel richting
arbeidsmarkt nog te zeer belemmerd.Wat mij betreft staat daarbij wel voorop dat oplossingsrichtingen in het
teken dienen te staan van uiteindelijke volledige uitstroom uit de bijstand
en dus ook dat dergelijke oplossingen geen extra barrières hiervoor
mogen opwerpen. In dat licht roept de stelling van mevrouw Noorman-den Uyl
een aantal vragen op. Eén van die vragen is hoe in het kader van de
bijstandsverlening om te gaan met het inkomen dat betrokkene met het betaalde
werk verdient. En, in het verlengde daarvan, op welke wijze kan worden voorkomen
dat met dergelijke constructies de armoedeval wordt vergroot en toepassing
ervan in feite contraproductief werkt. In de bijdrage van mevrouw Noorman-den
Uyl wordt in dat verband ook verwezen naar het Baan+-project in Rotterdam.
Daarbij doet zich naar mijn oordeel de vraag voor – aangezien de rest
van het inkomen verdiend moet worden in zelfgevonden regulier werk –
in hoeverre deze constructie geschikt is te achten voor bijstandsgerechtigden
die (nog) geen werkervaring en -ritme hebben; het genereren van eigen inkomsten
stelt eisen aan de zelfredzaamheid van de klant. Ergo, er doemt in ieder geval
een aantal vragen op waarvan de antwoorden uitdrukkelijk in het licht van
het totale activerings- en uitstroombeleid moeten worden bezien. Verwacht
mag worden dat de hier geschetste filosofie onder meer een rol kan spelen
waar het gaat om het combineren van werkzaamheden met zorgtaken. Derhalve
zal het worden meegenomen in het proces rond Arbeid en Zorg, zoals dat door
staatssecretaris Verstand ter hand wordt genomen.Creatieve oplossingen om van de uitkeringssituatie naar een beroepsopleiding
te kunnen komen zijn altijd welkom. We moeten echter niet
het uitgangspunt van de bijstand uit het oog verliezen, namelijk uitstroom.
Het volgen van een opleiding kan, gegeven de reeds aanwezige opleidingsniveau
van een bijstandsgerechtigde, een aanvullend middel zijn om dat te bevorderen.
Het gaat daarbij dan vooral om het completeren van het nog niet geheel toereikend
niveau, waardoor uitstroom wordt bemoeilijkt.Wanneer echter het accent komt te liggen op het volgen van onderwijs,
dan reikt dat verder dan het inzetten van scholing als aanvullend instrument.
Om die reden is het volgen van een opleiding op HBO/WO niveau slechts onder
bepaalde voorwaarden toegestaan, bijvoorbeeld voor wat betreft de duur (maximaal
2 jaar). Om ook de afbakening met de studiefinanciering zuiver te houden is
in de Abw bepaald dat een studie die onder het bereik van de studie-financiering
valt in ieder geval is uitgesloten. Een systeem van 50% bijstand en 50% studielening
is daarin moeilijk te plaatsen.Het voorgaande neemt niet weg dat er zich minder bevredigende situaties
kunnen voordoen. Ik ben bereid om in overleg te treden met OCenW om te bezien
of er oplossingen denkbaar zijn voor de door mevrouw Noorman-den Uyl geschetste
situaties. Ook mevrouw Schimmel heeft hier overigens een vraag over gesteld.
Altijd dient hierbij in ieder geval sprake te zijn van een individuele afweging
in het licht van het uitstroomperspectief.Vraag mevrouw Noorman-Den Uyl (PvdA)Bijstandsnorm voor alleenstaande tienermoeders van 18/21 jaar vaststellen
op niveau van 21 jaarMevrouw Noorman-den Uyl stelt voor de bijstandsnorm voor alleenstaande
tienermoeders van 18 tot 21 jaar uniform vast te stellen op die van een 21-jarige.Het verschil in bijstandsnorm tussen een alleenstaande ouder en een alleenstaande
van 18 tot 21 jaar is even groot als het verschil tussen een alleenstaande
ouder en een alleenstaande van 21 jaar of ouder. Door deze systematiek zijn
de kosten van verzorging van kinderen reeds verwerkt in de landelijke normering.
Er is derhalve nu geen onderscheid tussen de alleenstaande ouder van 18 tot
21 jaar en die van 21 jaar of ouder.Gemeenten zijn niet vrij in het bepalen van de hoogte van de bijstand
voor tienermoeders jonger dan 21 jaar. Zij zijn verplicht aan tienermoeders
tussen 18 en 21 jaar de voorgeschreven bijstandsnorm toe te kennen. Gemeenten
kunnen aan deze tienermoeders bovenop deze algemene bijstand bijzondere bijstand
toekennen, indien betrokkenen geen beroep op hun ouders kunnen doen.Vraag mevrouw Noorman-Den Uyl (PvdA)Voorstel om de draagkracht van het inkomen boven de kwijtscheldingsnorm
veel lager vast te stellen om de armoedeval bij de kwijtschelding te mitigeren.Mevrouw Noorman-den Uyl heeft gewezen op de armoedeval als gevolg van
het vervallen van kwijtschelding die optreedt bij een bescheiden inkomensverbetering.
In het regeerakkoord is aangegeven dat bij de toepassing van het kwijtscheldingsbeleid
het van belang is de overgang van uitkering naar werk zo min mogelijk te belemmeren.De gezamenlijke werkgroep van het Rijk, VNG en Unie van Waterschappen
buigt zich thans over deze problematiek en zal binnenkort rapporteren. De
kamer zal dan worden ingelicht.Vraag de heer Rosenmöller (GroenLinks)De heer Rosenmöller komt terug op de beantwoording van mondelinge
vragen over aangekondigde grootscheepse reorganisaties bij Philips en KPN.Antwoord:Ik heb meegedeeld het onjuist te achten dat niet voorafgaand aan de berichtgeving
overleg was gevoerd over de bekendgemaakte voornemens. Tevens heb ik gesteld
erop te rekenen dat de werkgevers snel met de betrokken vakorganisaties overleg
zouden plegen. Dat is nadien ook gebeurd met een voor de beide partijen bevredigende
afloop.Vraag de heer Rosenmöller (GroenLinks)Plan Groen Links voor initiatiefwet voor sterkere rol van werknemers in
Raad van Commissarissen. Kan de minister reageren op het voorstel van de fractie
van Groen Links om werknemers het recht te geven een voordracht te doen voor
eenderde deel van de Raad van Commissarissen?Antwoord:Ik heb met belangstelling kennis genomen van het voorstel van de fractie
van GroenLinks. Uw fractie signaleert terecht dat de verdeling van zeggenschap
en bevoegdheden tussen alle partijen die bij de onderneming zijn betrokken,
de laatste tijd volop in de belangstelling staat. Bij dit debat over «corporate
governance» gaat het vooral om de positie van het ondernemingsbestuur,
de werknemers, de aandeelhouders en de commissarissen.Op 3 december jl. heeft de minister van Financiën het evaluatie-rapport
van de Commissie-Peters in ontvangst genomen. Bij die gelegenheid heeft hij
aangekondigd dat het kabinet zal reageren op dit rapport.In het kader van de voorbereiding van het kabinetsstandpunt zal het kabinet
ook beoordelen of wetswijziging wenselijk is. Het kabinet neemt kennis van
het voornemen van de fractie van GroenLinks om over de eigen voorstellen een
initiatief-wet in te dienen.Vraag de heer Kamp (VVD)Hoe groot moet het verschil zijn tussen het minimumloon en het uitkeringsniveau
om de armoedeval te elimineren.Antwoord:Naar de hoogte van de armoedeval is veel onderzoek verricht. In het Rapport
van de Commissie laagste segment arbeidsmarkt uit 1994 wordt een groot aantal
studies genoemd. De hoogte van de armoedeval varieert al naar gelang:– de uitkeringsgerechtigde kostwinner is of alleenstaand– men naast financiële aspecten ook een vergoeding voor inconveniënten
meeneemt– of men wel of niet spreekt over zgn. voorkeursbanen (dit zijn
banen die men graag zou willen hebben los van de vraag of er vacatures zijn
en of men daar voor in aanmerking komt). Zoals blijkt uit het Regeerakkoord (blz. 146) wil het kabinet de armoedeval
met ca. 2,5 à 4% verminderen. Dat zou een zeer grote stap in de goede
richting zijn. Of het genoeg is moet blijken in de praktijk.De armoedeval staat ook centraal in het rapport van de Commissie Derksen.
In de verdere werkzaamheden in het verlengde van dit rapport zal de armoedeval
eveneens aandacht krijgen.Vraag de heer Kamp (VVD)Hoe staat het met het overleg met de gemeenten over de effecten van de
toepassing van kwijtschelding en bijzondere bijstand op de armoedeval?Antwoord:Dit onderwerp zal op de agenda worden geplaatst voor het Overheden Overleg
in het kader van het bestuursakkoord nieuwe stijl. Aan dit overleg, dat in
de opstartfase verkeert, nemen deel het Rijk, de VNG en het IPO.Vraag de heer Kamp (VVD)Mede door halvering van de belasting- en premie-druk op de laagste inkomens
forse relatieve verhoging lastendruk naar middeninkomens. Oorzaak: ziektekosten
steeds meer naar deze groep. Zijn deze inkomenseffecten verwerkt? Hoe kijkt
u daar tegenaan?Antwoord:De vraag schetst enkele factoren waaruit zou blijken dat sprake is van
een lastenverschuiving van lagere naar middenen hogere inkomens.Uit de koopkrachtontwikkeling in de afgelopen kabinetsperiode (1995–1998)
blijkt niet dat sprake is van een herverdeling van lagere naar midden- en
hogere inkomens. In deze periode zijn gezinnen met een modaal inkomen en kinderen
er ongeveer 3% op vooruit gegaan. Sociale minima met kinderen 1% en twee maal
modaal 1%.Hoewel om een uitspraak te kunnen doen over de lastenverdeling tussen
de verschillende inkomensgroepen met name het totaalbeeld van belang is wil
ik toch ingaan op de in de vraag genoemde druk van de ziektekostenpremies. Het antwoord op de vraag naar de druk van de ziektekostenpremies bij de
verschillende inkomensgroepen is sterk afhankelijk van de gezinssituatie.
De te betalen premies ZFW zijn namelijk niet afhankelijk van het aantal verzekerden,
terwijl dit bij particuliere ziektekostenverzekeringen wel het geval is. Voor
alleenstaanden zonder kinderen kan het voordeliger zijn particulier verzekerd
te zijn (in dit geval betalen hogere inkomens dus minder ziektekostenpremies).
Ook voor tweeverdieners is het beeld minder pregnant dan in de vraag geschetst.
Voor alleenverdieners met meerdere kinderen kan inderdaad sprake zijn van
substantieel hogere ziektekostenpremies indien men particulier verzekerd is.
Volgens de gebruikelijke definitie vallen overigens gezinnen met een modaal
inkomen nog onder de ZFW en hebben daar dus geen last van.Vooruit blikkend naar 1999 is, hoewel geen individuele inkomensgaranties
gegeven kunnen worden, dooreengenomen voor alle groepen naar verwachting sprake
van een inkomensvooruitgang. Hierbij gaan sociale minima, werknemers op minimumloonniveau
en ouderen met alleen een AOW-pensioen er volgens de huidige uitzichten naar
verwachting gemiddeld 1 à 1% op vooruit in 1999. Hoewel de ontwikkeling
iets gematigder is, is voor mensen met een bovenminimaal inkomen ook nog sprake
van koopkrachtverbetering ( voor modaal).Bij de berekening van bovenstaande cijfers is uitgegaan van de CPB-ramingen
in de Macro-Economische Verkenningen (MEV) '99, en ook van de daarin opgenomen
stijging van de ziektekostenpremies. Deze geraamde stijging ligt iets lager
dan de in de vraag genoemde 12%. Overigens heeft deze 12% alleen betrekking
op de premies van de particuliere polis (dus niet op bijvoorbeeld de wettelijke
premies zoals MOOZ en WTZ). Ook rekening houdend met deze eventuele sterkere
stijging van de ziektekosten resulteert naar verwachting tenminste koopkrachtbehoud.Vraag de heer Kamp (VVD)Kamer informeren over voor- en nadelen van premie-inning werknemersverzekeringen
door de belastingdienst Antwoord:In het regeerakkoord is over de premie-inning voor de werknemersverzekeringen
bepaald dat «de uitkeringsinstellingen (...) de handelingen in het kader
van premie-inning en uitkeringsverstrekking» uitvoeren. Op zich is dat
een heldere afspraak waar het kabinet aan gehouden is. In de Discussienota
Structuur Uitvoering Werk en Inkomen heeft het kabinet wel aangekondigd dat
nogmaals bezien zal worden in hoeverre het mogelijk en doelmatig is het heffen
en innen van sociale premies te laten verrichten door private uitvoeringsinstellingen
nieuwe stijl dan wel dat die taken beter in de publieke sfeer, i.c. de Belastingdienst,
zouden kunnen worden uitgevoerd. Het spreekt voor zich dat het kabinet die
afweging zal maken, de voor- en nadelen nogmaals op een rij zal zetten en
de Kamer hierover zal informeren.Vraag de heer Kamp (VVD)Wat is waar van de berichten dat in de grote steden het ziekteverzuim
bij gesubsidieerd werk bijzonder hoog zou zijn? Wat zijn de oorzaken en wat
is er aan te doen?Antwoord:De heer Kamp heeft gevraagd wat waar is van de berichten dat in de grote
steden het ziekteverzuim bij gesubsidieerd werk bijzonder hoog zou zijn. De
heer Kamp refereert hierbij waarschijnlijk aan een bericht in de De Telegraaf
van 14 oktober jl. In dat bericht worden een paar cijfers over ziekteverzuim
bij gesubsidieerde arbeid genoemd. Deze cijfers zijn ontleend aan een toelichting
van wethouder Groen aan de Amsterdamse gemeenteraad over de verzuimcijfers
1997. Wethouder Groen noemde een ziekteverzuim op gesubsidieerde banen van
13,1% bij het Gemeentelijk Vervoerbedrijf en van 21% bij de Dienst Stadstoezicht.Wethouder Groen schrijft het relatief hoge ziekteverzuim toe aan slechte
motivatie van ambtenaren op een Melkert-baan. Hij noemt als oorzaak hiervan
het ontbreken van een horizon in hun loopbaan. Volgens hem stromen deze ambtenaren
te weinig door naar andere banen. En bovendien (nog steeds volgens wethouder
Groen in het betreffende krantenbericht) zijn de arbeidsvoorwaarden van dien
aard dat zij geen uitzicht bieden op een betere beloning.Daargelaten of deze verklaringen voor het hoge ziekteverzuim in Amsterdam
geheel en al kloppen, wijs ik op een aantal verbeteringen in de regeling In-
en doorstroombanen die met ingang van 1 januari 1999 van kracht wordt. Ik
noem de volgende:– de maximale beloning op alle banen gaat omhoog van 120% naar 130%
WML;– vanaf het jaar 2000 worden doorstroombanen mogelijk gemaakt met
een maximale beloning van 150% WML;– doorstroming naar ander werk zal worden gestimuleerd.Ik heb niet de illusie dat hiermee alle oorzaken voor het relatief hoge
ziekteverzuim op gesubsidieerde arbeid bij een tweetal instellingen in Amsterdam
zijn weggenomen. Het is verder vooral ook een verantwoordelijkheid voor de
werkgever (in dit geval de gemeente Amsterdam) om al het nodige te doen om
het inderdaad hoog te noemen ziekteverzuim bij de betreffende instellingen
naar beneden te brengen.Signalen over het ziekteverzuim op gesubsidieerde banen (instroombanen)
bij de andere 3 grote steden laten het volgende beeld zien.De indruk bestaat dat het ziekteverzuim in Rotterdam bij niet-gemeentelijke
instroombanen niet duidelijk hoger of lager ligt dan bij werknemers op andere
gesubsidieerde banen. Bij de gemeentelijke instroombanen is er met name vanwege
de grootschaligheid van de instelling wel een relatief hoger ziekteverzuim:– RET: 500 wagenbegeleiders; ziekteverzuim 25–30%; niet-gesubsidieerde
bestuurders ongeveer 20%;– toezicht en schoonmaken: 20–25%; niet-gesubsidieerde werknemers
ongeveer 15–20%;– dienst Onderwijs (conciërges e.d.): 6–8%De gemeente Rotterdam heeft een Task force gestart om de problemen van
werknemers op instroombanen onder de loep te nemen. Het gaat daarbij om zaken
als: begeleiding, scholing, doorstroming en ziekteverzuim. Eind 1999 dienen
maatregelen te zijn getroffen om verbeteringen te bewerkstelligen.Het ziekteverzuim van werknemers op instroombanen in Utrecht is niet bekend.
De indruk bestaat dat het niet duidelijk hoger of lager ligt dan bij andere
werknemers. De gemeente ontvangt geen signalen van werkgevers dat ziekteverzuim
van werknemers op instroombanen problematisch zou zijn en heeft daarom er
ook geen onderzoek naar gedaan.De gemeente Den Haag heeft wel signalen over een wat hoger ziekteverzuim
van werknemers op instroombanen ontvangen. De volgende oorzaken worden hiervoor
genoemd. Mensen hebben klachten die zij hebben verzwegen bij het in dienst
treden bij een werkgever. De betreffende klachten komen dan later weer naar
boven. Soms hadden mensen wat meer vage klachten die niet leiden tot een afkeuring
voor de instroombaan, maar die toch weer opspelen als ze aan het werk zijn.Het is (ook hier) uitdrukkelijk de verantwoordelijkheid van de gemeente
als werkgever om een actief ziekteverzuimbeleid te voeren. Ik heb niet de
indruk dat de inhoud van de gesubsidieerde banen zelf de belangrijkste verklaringsfactor
is.Vraag de heer Kamp (VVD)Hoe wil de minister bereiken dat ook middelen uit O&O-fondsen voor
de sluitende aanpak beschikbaar komen? Zou uitbouw van de BBSW daartoe een
mogelijkheid bieden?Antwoord:Over de wijze waarop middelen uit O&O-fondsen beschikbaar kunnen komen
voor de sluitende aanpak wordt verder overlegd met de sociale partners. Deze
hebben zich in het Najaarsoverleg daartoe positief bereid verklaard. De heer
Westerlaken heeft als voorzitter van het CNV aangegeven dat de middelen uit
de fondsen breder ingezet zouden moeten worden dan alleen voor medewerkers
die ook onder de bij het fonds behorende CAO vallen. Een dergelijke benadering
spreekt mij eveneens aan.Een BBSW-achtige constructie, waarbij een subsidie voor de sectorgewijze
scholing van werkzoekenden gekoppeld wordt aan cofinanciering vanuit de bedrijfstakken,
is eveneens denkbaar. De huidige BBSW acht ik daarvoor evenwel niet zonder
meer geschikt, onder andere vanwege de hoogte van de subsidiebedragen, en
de vormgeving van de cofinanciering.Vraag de heer Kamp (VVD)Ik nodig staatssecretaris Hoogervorst uit met het Verbond van verzekeraars
te overleggen op welke wijze verzekeraars meer dan nu in staat kunnen worden
gesteld om de reïntegratie positief te beïnvloeden. Verzekeraars
die dat goed doen, kunnen hun kosten drukken, lagere premies aanbieden en
zo hun marktaandeel vergroten. Dat is marktwerking in optima forma.Antwoord:Verzekeraars dienen primair met hun contractpartners – i.c. de werkgevers
te overleggen over mogelijkheden tot positieve beïnvloeding van ziekteverzuim
en reïntegratie. De oproep tot een betere invulling van de marktwerking
door verzekeraars begrijp ik dan ook als een signaal richting werkgevers en
verzekeraars. Dit neemt niet weg dat deze kwestie aan de orde is gekomen en
mijnerzijds ook aan de orde zal blijven in mijn contacten met het Verbond.Vraag mevrouw F. Örgü (VVD)Is de minister bereid samen met de VNG te buigen over de rol van migrantenorganisaties
in het werkgelegenheidsbeleid, niet alleen binnen maar ook buiten de grotestedenproblematiek?Antwoord:De inzet van het grotestedenbeleid is om op gemeenteniveau, waar de grotestedenproblematiek
het meest urgent is en dient te worden opgelost, te komen tot noodzakelijke
samenwerkingsvormen tussen alle betrokkenen, waaronder ook de etnische minderheden.
De betrokkenheid van etnische minderheden bij beleidsuitvoering op de diverse
beleidsterreinen (ook arbeidsmarktbeleid) neemt een belangrijke plaats in
in het doorstartconvenant grotestedenbeleid. Steden moeten in hun uit te werken
ontwikkelingsprogramma's aangeven op welke wijze zij de verschillende partijen
(ook etnische minderheden) bij het beleid zullen betrekken. Ter ondersteuning
hierbij kunnen de steden gebruikmaken van een door de stichting
FORUM te ontwikkelen multi-culturele checklist. Ook de VNG is vanaf het begin
bij het grotestedentraject betrokken geweest.Er is dus voldoende waarborg voor de rol van etnische minderheden in het
grotestedenbeleid (op diverse beleidsterreinen). Gegeven de concentratie van
de problematiek in de grote steden, gelet op het feit dat relatief meer etnische
minderheden in de grote steden woonachtig zijn en gelet op de beschikbare
budgetten wordt hieraan prioriteit gegeven.Met mevrouw Örgü ben ik het eens dat migrantenorganisaties op
dit gebied een rol van betekenis kunnen spelen. Met de minister van Grotesteden
en Integratiebeleid zal ik overleggen hoe hun betrokkenheid het best vorm
kan krijgen. Zo nodig zal dit ook onderwerp van overleg met de VNG uitmaken.Vraag mevrouw F. Örgü (VVD)Mevrouw Örgü vraagt in hoeverre de doelgroep jeugdige werklozen
uit de jeugdhulpverlening samenvalt met de doelgroep van de WIW en om hoeveel
personen dit gaat. Tevens wil zij weten of het kabinet mogelijkheden ziet
om deze groep te activeren.Antwoord:Alle jongeren onder de 23 jaar die staan ingeschreven als werkloos werkzoekende,
dan wel een uitkering ontvangen vallen onder de sluitende benadering van de
WIW en komen op die grond in aanmerking voor activering ingevolge de WIW.
De WIW biedt gemeenten voldoende ruimte om ook deze doelgroep toe te leiden
naar de arbeidsmarkt.Vraag mevrouw F. Örgü (VVD)Er worden een aantal goede voorstellen gedaan om het Besluit bijstandsverlening
zelfstandigen te verbeteren. Het blijkt dat deze regeling bij potentiële
starters nog te weinig bekend is. Wat is de minister van plan hier aan te
doen? Tevens blijkt dat er niet voldoende deskundigheid onder ambtenaren is
om deze regeling uit te voeren. Hoe gaat de minister dit verbeteren?Antwoord:De evaluatie van het Besluit bijstandsverlening zelfstandigen heeft inderdaad
uitgewezen dat de regeling onder starters nog te weinig bekend is. Ik ben
van plan om aan de verbeteringen die in de regeling worden aangebracht een
voorlichtingstraject te koppelen die deze belangrijke verruiming van de regeling
onder de aandacht brengt van potentiële starters en die er bovendien
op is gericht de regeling op zich meer bekendheid te geven. Er zal daarbij
steun worden gezocht bij organisaties die zich bezighouden met de begeleiding
van starters en in het bijzonder met organisaties die zich bezighouden met
specifieke groepen starters, bijvoorbeeld vrouwen en etnische groepen.Ook heeft de evaluatie aangetoond dat de deskundigheid met betrekking
tot deze regeling niet in alle gemeenten optimaal is. Oorzaak is met name
dat veel gemeenten slechts sporadisch verzoeken om toepassing van de regeling
krijgen. Om deze reden laat ik een werkgroep onderzoeken of en hoe de huidige
wijze van uitvoering te verbeteren is. De werkgroep kijkt daarbij onder andere
naar de mogelijkheid de uitvoering van de regeling onder te brengen bij enkele
centrumgemeenten zodat een bundeling van deskundigheid kan plaatsvinden.Vraag de heer De Wit (SP)De heer De Wit (SP) merkt naar aanleiding van enkele signalen op dat het
niet goed gaat met de jongeren in de WIW en dat niet voor alle jongeren trajecten
worden opgesteld. Voorts vraagt hij zich af hoe het staat met de uitstroom
van volwassenen uit de WIW en wat er gebeurt met blijvers.Antwoord:Met de jongeren in het algemeen gaat het goed, gelet op het fors teruglopen
van de jeugdwerkloosheid. Daardoor wordt het duidelijker dat sommige categorieën
jongeren nog niet aan scholing of werk konden worden geholpen.Ook ik heb enkele signalen ontvangen dat de «overgebleven»
groep jongeren in de WIW in het algemeen meer begeleiding en een intensiever
traject nodig hebben om aan de slag te komen dan in tijden van grotere jeugdwerkloosheid.
Het is bekend dat het soms grote inspanningen kost om dergelijke trajecten
op te zetten en dat nog niet overal de samenwerking tussen de organisaties
die bij een dergelijk traject een rol dienen te spelen voldoende van de grond
is gekomen. Ik zie dit vooralsnog als een aanloopprobleem van de met ingang
van 1 januari 1998 inwerkinggetreden wet.Ik kan hier nog wijzen op een onderzoek dat in opdracht van SZW is verricht
door de SGBO Onderzoeks- en Adviesbureau van de Vereniging van de Nederlandse
Gemeenten en dat u op korte termijn zal worden aangeboden.Het is de verantwoordelijkheid van de gemeenten om de WIW uit te voeren
en de voor de realisatie van de sluitende benadering van de jongeren noodzakelijke
organisaties bij deze aanpak te betrekken ook als dat andere zijn dan de gewone
WIW-organisaties.In dit verband kan ik wijzen op een experiment van de organisaties RADAR
en NIZW dat in 1999 in opdracht van de departementen van SZW en VWS in samenwerking
met OC&W zal starten, gericht op het bieden van een handreiking aan de
gemeenten om de regierol op te pakken en organisaties op verschillende deelterreinen
van het jeugdbeleid, m.n. op het terrein van zorg en onderwijs, te betrekken
bij de realisatie van de sluitende benadering voor jongeren.Ik ben het met de heer De Wit (SP) eens dat nazorg bij jongeren die uit
de WIW stromen naar een reguliere baan van groot belang kan zijn om een duurzame
uitstroom te realiseren. In een aantal gemeenten wordt dit ook onderkend en
wordt in een of andere vorm aan nazorg gedaan. Het is echter de verantwoordelijkheid
van de gemeenten om te bepalen of en in welke vorm zij nazorg willen verlenen.Ten aanzien van de uitstroom van volwassenen uit de WIW kan worden gesteld
dat op dit moment nog geen betrouwbare cijfers bekend zijn. De eerste nog
onvolledige declaratie-gegevens van gemeente lijken er op te wijzen dat de
uitstroom naar werk of scholing niet veel afwijkt van de uitstroom om dezelfde
redenen die is gerealiseerd in het eerste kwartaal 1997, hetgeen op dat moment
kon worden aangemerkt als grootste uitstroom om positieve redenen tot dan
toe in de banenpoolregeling, die aan de WIW voorafging. Ik acht het echter
prematuur om nu reeds conclusies te trekken ten aanzien van de uitstroom uit
de WIW. Ik kan dit betrouwbaar doen in de loop van 1999 wanneer de eerste
gegevens van de WIW-statistiek beschikbaar komen.Ten aanzien van de blijvers in de WIW kan worden gesteld dat hierover
tijdens de behandeling van de WIW in de Tweede Kamer uitgebreid is gesproken
en dat is overeengekomen dat het loon van de blijvers in de WIW niet beperkt
blijft tot het wettelijk minimumloon, maar geleidelijk kan oplopen tot 120%
van het wettelijk minimumloon. Het is verder aan de sociale partners om vast
te stellen op welke wijze invulling aan deze loonruimte wordt gegeven.Vraag de heren De Wit (SP) en Van Dijke (RPF)De staatssecretaris heeft een AMvB toegezegd ter codificatie van de richtlijn
«medisch arbeidsongeschiktheidscriterium», maar die zal geen terugwerkende
kracht krijgen. Erkent hij dat daardoor toch ongelijkheid ontstaat in het
bijzonder bij de ME-patiënten als de AMvB alleen maar voor de toekomst
werkt?Antwoord:Ik heb toegezegd de richtlijn zo nauwkeurig mogelijk te zullen codificeren.
Dat betekent dus, dat de inhoud van de huidige richtlijn bevestigd zal worden
in een AMvB. Terugwerkende kracht is dus niet nodig, maar bovendien juridisch
gezien niet goed denkbaar, omdat daarmee de indruk zou worden gewekt dat er
voor het verleden een wijziging wordt aangebracht. Zoals ik de kamer al bij
brief van 9 november jl. heb medegedeeld, wil het kabinet juist elke suggestie
van verstrakking of versoepeling van de keuringsregels vermijden, en acht
het kabinet het dus onnodig en onverstandig terugwerkende kracht aan de toekomstige
AMvB te verlenen.Vraag de heer De Wit (SP)De herverdeling van de Wvg werkt rampzalig uit voor gemeenten die een
ruimhartig beleid voeren en bijvoorbeeld weinig bijstandsgerechtigden of mensen
met een laag inkomen binnen hun grenzen hebben. Kent de minister de berichten
van deze gemeenten dat ze nu opeens met tekorten te maken krijgen en dat die
tekorten de komende jaren zullen oplopen? Wat vindt de minister hiervan? Is
de minister bereid de nieuwe verdeelsleutel opnieuw te bekijken en zo nodig
bij te stellen?Antwoord:Het is mij bekend dat een aantal gemeenten zich voor de vraag gesteld
zien op welke wijze zij vorm moeten geven aan een, ook financieel verantwoord,
Wvg-voorzieningenniveau.Uit de tweede Wvg-evaluatie bleek dat de tot dan toe gebruikte verdeelmaatstaf
leidde tot te grote extremen. Bij een relatief groot aantal gemeenten was
of sprake van omvangrijke tekorten, of omvangrijke overschotten. Deze constatering
was voor het vorige kabinet voldoende reden om te zoeken naar een betere verdeling
van de Wvg-middelen in het Gemeentefonds. Uitgangspunt van elke verdeelmaatstaf
in het Gemeentefonds is dat de invloed van gemeentelijk beleid wordt uitgezuiverd
en dat de aan gemeenten toegekende budgetten aansluiten bij hun specifieke
kostenstructuur. De nieuwe verdeelmaatstaf voldoet aan dit uitgangspunt. Concreet
houdt dit in dat gemeenten vooralsnog uit het Gemeentefonds voldoende middelen
ontvangen om een aanvaardbaar Wvg-voorzieningsniveau te kunnen realiseren.
Voor gemeenten die in het verleden gekozen hebben voor een ruimhartig beleid,
kan dit reden zijn om dit beleid te heroverwegen. Binnen deze lokale afweging
is voor de Rijksoverheid geen rol weggelegd.Aangezien de nieuwe verdeelmaatstaf vooralsnog voldoet aan de daaraan
te stellen eisen, zie ik op dit moment dan ook geen aanleiding de nieuwe verdeelmaatstaf,
die met ingang van 1999 in werking zal treden, te herzien. Een goede verdeling
van de Wvg-middelen in het Gemeentefonds heeft wel mijn voortdurende aandacht.
Bij de derde Wvg-evaluatie zal samen met de Gemeentefondsbeheerders wederom
worden bezien of de nu gekozen verdeling inderdaad voldoet.Vraag de heer De Wit (SP)Wanneer komt de staatssecretaris met de regeling tegemoetkoming asbestslachtoffers?
Voor wie gaat die gelden? Wat gaat er gebeuren met de verjaring?Antwoord:De aanpak van de juridische lijdensweg van asbestslachtoffers is een weerbarstige
materie. Door werkgevers- en werknemersorganisaties, het Verbond van Verzekeraars,
het Comité Asbestslachtoffers en de ministeries van Justitie en SZW
is vorige maand een convenant voor oprichting van een instituut voor asbestslachtoffers
ondertekend. Het instituut gaat er dus komen. Dat betekent dat voor de grootste
groep van asbestslachtoffers met mesothelioom het einde van de juridische
lijdensweg nabij is. Dit is een felicitatie aan alle betrokken partijen waard.Voor die mesothelioomslachtoffers, die geen vordering meer kunnen instellen
vanwege verjaring of vanwege onvindbaarheid of faillissement van de voormalige
werkgever, heeft de regering een regeling tegemoetkoming asbestslachtoffers
aangekondigd. Die slachtoffers krijgen een financiële tegemoetkoming
vanwege het rijk. Nu het instituut er gaat komen is aan een belangrijke randvoorwaarde
voor invulling van de uitvoering van de regeling voldaan. Ik ben thans in
overleg met een uitvoeringsinstelling. De uitvoering vraagt een zorgvuldige
aanpak. Ik verwacht in het eerste kwartaal '99 de regeling te kunnen publiceren.
Bij publicatie van de regeling zal de regering tegelijk een voorstel doen
omtrent een wijziging van het verjaringsregiem voor personenschade.Vraag de heer De Wit (SP)Wil de overheid op korte termijn initiatieven ontplooien die leiden tot
een afdoende schaderegeling voor ex-dwangarbeiders?Antwoord:De SP-fractie vraagt naar initiatieven van de overheid die tot een afdoende
schaderegeling zullen leiden voor ex-dwangarbeiders.Ik wijs erop dat het beleid ten aanzien van oorlogsgetroffenen, waartoe
de ex-dwangarbeiders behoren, op het terrein van mijn collega van VWS ligt.Mij is overigens bekend dat het departement van VWS een Projectbureau
Tegoeden WO II kent. Dit behandelt de claims die ex-dwangarbeiders hebben
ten aanzien van de Duitse overheid of de bedrijven waarbij zij destijds te
werk zijn gesteld.Vraag mevrouw Schimmel (D66)Mevrouw Schimmel bepleit een verbetering van de cliënten participatie
bij uitvoering van de AbwAntwoord:Eerst vanaf 1 juli 1998 zijn gemeenten verplicht om in hun beleidsplannen
en verslagen aan te geven hoe aan cliëntenparticipatie vorm wordt gegeven.In overleg met VWS, Divosa en cliëntenorganisaties zijn diverse acties
ondernomen om cliëntenparticipatie te ondersteunen: cursussen voor zowel
cliënten als gemeenteambtenaren, een handreiking, themadagen, etc. Op
1 oktober jl. is er een landelijk expertisecentrum (met databank en informatiebulletins)
van start gegaan dat gesubsidieerd wordt door VWS en SZW en cliëntenparticipatie
in de drie kolommen zal ondersteunen (folder wordt uitgedeeld door Sjakuus)Vraag mevrouw Schimmel (D66)De Wet medische keuringen wordt willens en wetens overtreden door een
verzekeraar o.a. bij herverzekering van een pensioenregeling. Deze verzekeraar
wenst zich niet aan de wet te houden en wil het op een proces aan laten komen.Wat wil de minister hieraan doen?Antwoord:In de antwoorden op kamervragen van de heer Van Boxtel (nr 1545) en de
door u in augustus 1998 gestelde kamervragen over de Wet medische keuringen
( nr. 1712) is het standpunt van het kabinet inzake de toepassing van de wet
medische keuringen weergegeven. Het standpunt van het kabinet is aan het Verbond
van Verzekeraars kenbaar gemaakt via een brief van de minister van VWS van
27 oktober 1998.Voorts is er door het Verbond een enquête gedaan over de praktijk
bij verzekeraars na de invoering van de Wet Medische Keuringen. U wordt hierover
nog geïnformeerd.Essentie van het kabinetsstandpunt is dat geen pensioenkeuring plaatsvindt
voor deelneming in een pensioenregeling tenzij sprake is van een in de wet
genoemde uitzondering (herziening van een gemaakte keuze of directeur groot
aandeelhouder). Hoe dat in een specifieke situatie uitvalt, is niet ter beoordeling
van de wetgever. Ik merk op dat de wetgever ervoor gekozen heeft geen actief
handhavingsbeleid te voeren. In voorkomende gevallen is het aan de rechter
om een uitspraak te doen. De rechter kan op vordering van de keurling een
gedraging die in strijd is met de wet verbieden dan wel een schadevergoeding
toekennen. Dit geldt ook wanneer een verzekeraar ten onrechte keurt. Ik acht
het daarnaast van belang dat er door partijen een onafhankelijke klachtencommissie
wordt ingesteld. Sociale partners hebben het najaarsoverleg toegezegd hiertoe
voorbereidingen te zullen treffen.Vraag mevrouw Schimmel (D66)Het is van belang dat in de evaluatie van het convenant aandacht wordt
besteed aan de noodzakelijke verlaging van de franchise. Wordt daarmee bij
de ontwikkeling van de meetwijzer rekening gehouden?Antwoord:De hoogte van de franchise is een van de factoren die via de meetwijzer
nadrukkelijk zal worden gevolgd. In het convenant is door alle partijen onderschreven
dat een verlaging van de franchise gewenst is. Uit de evaluatie van het convenant
zal derhalve eenduidig blijken of en in welke mate deze doelstelling uit het
pensioenconvenant gerealiseerd wordt.Vraag de heer Van Dijke (RPF)Kan de schuldenaar kiezen voor gemeentelijke dan wel private schuldhulpverleningsinstellingen?
Wanneer zal ook voor private instellingen in de regelgeving voldoende ruimte
worden gecreëerd?Antwoord:Een schuldenaar is vrij om een hulpverlener te kiezen. Uitkeringsgerechtigden
zullen veelal via de sociale dienst, die een problematische schuldsituatie
vaak als eerste onderkent, geholpen worden, of worden doorverwezen naar de
gemeentelijke kredietbank, het algemeen maatschappelijk werk of een private
schuldbemiddelaar, die voldoet aan de wettelijke eisen.Sinds 1 juli 1998 kunnen ook particuliere instanties, die hun diensten
aanbieden tegen een vergoeding, onder bepaalde voorwaarden schuldbemiddelingsactiviteiten
ontplooien. Daartoe is inschrijving in een register noodzakelijk. Hiervoor
kunnen particulieren (natuurlijke personen en rechtspersonen) zich aanmelden
bij het ministerie van Economische Zaken, dat verantwoordelijk is voor de
handhaving van de Wet op het consumentenkrediet.Tot nu toe hebben zich drie organisaties aangemeld bij het ministerie
van Economische Zaken.Vraag de heer Van Dijke (RPF)Oud-staatssecretaris Linschoten kan (naar verluidt) als adviseur van Interpolis
meer bereiken bij het realiseren van het ministelsel dan hij in de politiek
ooit voor elkaar zou krijgen. Het is overigens moeilijk te bevatten dat iemand
dat iemand met zulke belangen in de commerciële sfeer als onafhankelijk
kroonlid in de SER kan meepraten over de toekomst van onze sociale zekerheid.
Is de minister met mij van oordeel dat dat niet zou moeten kunnen.Antwoord:Kroonleden in de Sociaal-Economische Raad worden voor benoeming voorgedragen
primair op grond van hun gerespecteerde deskundigheden en spreiding over wetenschappelijke
disciplines en voorts globale afspiegeling van belangrijke maatschappelijke
stromingen. De heer Linschoten voldoet aan deze criteria. De onafhankelijkheid
van de kroonleden dient vooral te worden gezien in het licht van de samenstelling
van de SER, waarvan twee geledingen bestaan uit vertegenwoordigers van de
centrale ondernemers- en werknemers-organisaties. De heer Linschoten staat
los van die geledingen. Zijn maatschappelijke activiteiten, waaronder zijn
adviesrol naar Interpolis, staan een onafhankelijke functie-vervulling niet
in de weg.Vraag de heer Van Dijke (RPF)Wat vindt de minister van de problemen die het onderwijs ondervindt van
de Wet Flexibiliteit en zekerheid?Antwoord:De problemen, waar de vragensteller op doelt, die het onderwijs ondervindt
met de Wet Flexibiliteit en zekerheid houden verband met het tijdelijk inschakelen
van leerkrachten bij ziekte van collega's of afwezigheid om andere redenen.Het is juist, dat hierdoor meerdere contracten voor bepaalde tijd worden
aangegaan en dat het vierde contract wordt omgezet in een contract voor onbepaalde
tijd. De Wet Flexibiliteit en zekerheid biedt sectoren de mogelijkheid
om in voorkomende gevallen maatwerk te creëren. In de wet is nl. voorzien
in de mogelijkheid om bij CAO af te wijken. Zo is het mogelijk om bij tijdelijke
contracten voor bepaalde tijd wegens vervanging van een zieke leerkracht af
te spreken dat deze steeds automatisch eindigen en dus niet worden omgezet
in een contract voor onbepaalde tijd dat moet worden opgezegd.Vraag de heer Van Dijke (RPF)1. Zijn er financiële meevallers in de opbrengst van de Anw?2. Is er informatie over de mate waarin het Anw-hiaat is opgevangen via
aanvullende collectieve regelingen?Antwoord:1. Op basis van de thans beschikbare informatie (najaarsnota) is er geen
sprake van meevallers in de Anw-uitgaven ten opzichte van de gegevens die
reeds in de Sociale Nota 1999 zijn verstrekt.2. Over de mate waarin de Anw-maatregelen zijn gecompenseerd via aanvullende
regelingen bestaat op dit moment geen volledig beeld. De geplande evaluatie
moet hierin meer inzicht verschaffen.Daarbij moet bedacht worden dat het voor wat de particuliere voorzieningen
betreft op basis van de bij verzekeraars beschikbare informatie niet mogelijk
is een onderscheid te maken tussen levensverzekeringen die worden gesloten
ter dekking van het Anw-hiaat dan wel om andere redenen. Het gaat dan om gewone
aanvullende nabestaandenverzekeringen (man/vrouwpolissen) of verzekeringen
in verband met bijvoorbeeld het aangaan van een hypotheek. Met betrekking
tot de collectieve pensioenregelingen is de Kamer reeds geïnformeerd
over het feit dat de meeste pensioenfondsen een tijdelijke voorziening tot
stand hebben gebracht. Deze zijn zeer uiteenlopend van aard en variëren
zowel naar inhoud van de voorziening, het al dan niet verplichte karakter
als naar de mate van medefinanciering door de werkgever. Er bestaat thans
geen zicht op de mate waarin dit soort voorzieningen structureel in de pensioenregeling
wordt opgenomen. Ten behoeve van de komende pensioenmonitor heeft de Verzekeringskamer
op verzoek van het ministerie van SZW een groot aantal vragen op dit terrein
opgenomen in de vragenlijst. De resultaten daarvan komen naar verwachting
in de eerste helft van 1999 beschikbaar.Vraag de heer Van der Staaij (SGP)Eén loket is prima. Dat zou op meerdere terreinen toegepast moeten
worden.Bijvoorbeeld voor gehandicapten. Wil de minister dit met VWS opnemen?Antwoord:Ook op het terrein van het gehandicaptenbeleid werden reeds inspanningen
gepleegd om tot een beter geïntegreerd voorzieningenaanbod te komen.
In samenwerking met VWS en de VNG bevordert SZW het onderbrengen van de indicatiestelling
voor de Wvg bij de RIO's (regionale indicatiestellingsorganen).Vraag de heer Van der Staaij (SGP)De heer van de Staaij vraagt naar de verdeelmaatstaf van de Wvg voor en
na de tweede evaluatie van de Wvg. Hij vraagt of het zo is dat gemeenten zo
nodig eerder worden tegemoetgekomen.Antwoord:De nieuwe verdeelmaatstaf voor de Wvg-middelen in het gemeentefonds zal
in 1999 voor het eerst worden gehanteerd. De verdeelmaatstaf die tot die tijd
wordt gebruikt, gaat alleen uit van het aantal inwoners per gemeente. Gebleken
is dat deze maatstaf onvoldoende recht doet aan de kostenverschillen tussen
gemeenten. Vooruitlopend daarop worden de gemeenten die in relatie tot de
nieuwe verdeelmaatstaf nu minder toebedeeld krijgen eenmalig tegemoetgekomen
in 1998 voor een totaalbedrag van 78 mln.Bij het Regeerakkoord is al wel geanticipeerd op de toenemende vraag naar
Wvg-voorzieningen. Vanaf 1999 zijn derhalve voor de Wvg extra budgettaire
middelen beschikbaar gesteld. Bij de derde evaluatie zal worden bezien of
de dan beschikbare middelen voor de Wvg toereikend zijn.Vraag de heer Van der Staaij (SGP)Hoe wil de regering de f 200 mln. extra die de komende vier jaar
voor de WSW beschikbaar wordt gesteld inzetten? Welke criteria worden er aangelegd
om het aandeel van de afzonderlijke SW-instellingen in de gelden te berekenen?Antwoord:In het Regeerakkoord zijn ter verkorting van de wachtlijst voor de WSW
extra middelen ter beschikking gesteld, waarmee volgens het akkoord in 2002
een uitbreiding van tussen de 4.000 en 5.000 extra WSW-plaatsen kan worden
gerealiseerd. Voor het subsidiejaar 1999 wordt f 50 mln. extra ter beschikking
gesteld.Met de VNG is afgesproken dat dit leidt tot een verhoging van de taakstelling
met 1.159 plaatsen (standaardeenheden) in 1999 en dat deze extra plaatsen
bij voorrang zullen worden bestemd voor het begeleid werken (artikel 7, WSW).De f 50 mln. extra voor 1999 wordt verdeeld op grond van dezelfde
criteria als de overige middelen. De verdeelsystematiek is vastgelegd in het
Besluit financieel verdeelmodel sociale werkvoorziening (Stbl. 468). Over
de inzet van de resterende middelen zullen van jaar tot jaar nadere afspraken
worden gemaakt.Vraag de heer Van der Staaij (SGP)Is het aantal eigen risicodragers in het kader van Pemba naar tevredenheid
van het kabinet?Antwoord:Duidelijk is dat het eigen risicodragen van de eerste vijf jaar WAO op
gang begint te komen. Rekening houdend met het feit dat we in feite nog in
een aanloopfase verkeren – de premiedifferentiatie zal pas in 2003 volledig
zijn doorgevoerd – denk ik dat we zeker niet ontevreden mogen zijn over
de mate waarin van de pas sinds 1 januari van dit jaar bestaande keuzemogelijkheid
gebruik wordt gemaakt.Vraag de heer Van Middelkoop (GPV)Waarom werkgevers niet een jaar verantwoordelijk maken voor de WW-uitkering
van ontslagen werknemers? Nu kunnen ze «zonder een centje pijn»
mensen ontslaan.Antwoord:De gedachte dat bedrijven werknemers zonder enig financieel gevolg kunnen
ontslaan is om meerdere redenen niet terecht. De eerste zes maanden werkloosheid
komen reeds volledig voor rekening van werkgevers, via de sectorale wachtgeldpremies.
Dit is dus een sectoraal werkende prikkel. De kosten van langer
durende werkloosheid in de WW worden door werkgevers en werknemers gezamenlijk
gedragen. In vergelijking met enkele jaren geleden hebben werkgevers daardoor
reeds een veel groter financieel belang gekregen bij het voorkomen van kortdurende
werkloosheid. Wel is het zo dat er thans geen prikkel is die op individuele
werkgevers aangrijpt. Op grond van het regeerakkoord zal het kabinet in de
loop van 1999 bezien of de huidige sectorale prikkel goed functioneert. Verdergaande
stappen op het terrein van sectorale of individuele premiedifferentiatie zijn
daarbij niet uitgesloten.Vraag de heer Van Middelkoop (GPV)Herhaalt de eerder (bij APB) gedane suggestie voor sociaal certificaat
als beloning voor werkgevers die voldoende arbeidsgehandicapten in dienst
hebben.Antwoord:Al bij de Algemene Beschouwingen is naar aanleiding van deze suggestie
gewezen op de bestaande prijs voor werkgevers die op het vlak van reïntegratie
van arbeidsgehandicapten een voorbeeldfunctie vervullen: de door de NCCZ jaarlijks
uitgereikte «Kroon op het Werk». Om mijn betrokkenheid bij dit
initiatief tot uiting te brengen, heb ik – evenals mijn ambtsvoorganger –
het voor- zitterschap van de jury aanvaard.Hoewel sympathiek, lijkt het me niet opportuun om naast de financiële
prikkel voor werkgevers – ik doel op de premiekwijtscheldings- en kortingsregeling –
ook nog een certificaat toe te voegen. Een dergelijk stelsel zou veel administratieve
werkzaamheden met zich brengen, te meer daar een eenmaal verleend certificaat
voortdurend gemonitord zou moeten worden.Vraag de heer Van Middelkoop (GPV)De telling van deeltijders door Arbodiensten.Antwoord:Het signaal van de heer Van Middelkoop komt er op neer dat door verkeerde
informatie van de zijde van arbodiensten werkgevers geconfronteerd worden
met te hoge premies voor hun particuliere ZW-verzekeringen. Ik kan die stelling
nu niet verifiëren. Als dat inderdaad voorkomt, is het aan de benadeelde
werkgever om dit foutief tellen van deeltijders te voorkomen. Wel ben ik bereid
met BOA te bespreken of hier sprake is van een structureel voorkomend iets,
en hoe dat in dat geval te voorkomen valt.Vraag de heer Van Middelkoop (GPV)De heer Van Middelkoop constateert voor wat betreft de uitvoering van
de WVG grote verschillen. Bovendien stelt hij dat gemeenten met structurele
tekorten kampen. Dit acht hij onaanvaardbaar. Daarom wordt door hem voorgesteld
om meer middelen aan het gemeentefonds toe te voegen.Antwoord:De verdeelmaatstaven in het gemeentefonds zijn op een zodanige wijze bepaald
dat gemeenten over voldoende middelen beschikken om een onderling gelijkwaardig
en adequaat voorzieningenniveau tot stand te kunnen brengen. Gemeentelijke
verschillen in voorzieningenniveau zijn dan ook voornamelijk te herleiden
tot gemeentelijke beleidskeuzes, hetgeen ook in lijn is met de beleidsvrijheid
die gemeenten op dit vlak wordt geboden. Voorzover de verschillen bij de Wvg-uitgaven
van gemeenten hun oorzaak vinden in de toepassing van de huidige verdeelmaatstaf
wordt dit met de inwerkingtreding van de nieuwe verdeelmaatstaf opgelost met
ingang van het jaar 1999.De beide Wvg-evaluaties rechtvaardigen niet de conclusie dat er sprake
is van een structureel tekort in het gemeentefonds. Bij het Regeerakkoord
is al wel geanticipeerd op de toenemende vraag naar Wvg-voorzieningen. Vanaf
1999 zijn derhalve voor de Wvg extra budgettaire middelen beschikbaar gesteld.
Bij de derde evaluatie zal worden bezien of de dan beschikbare middelen voor
de Wvg toereikend zijn.Vraag de heer Van Middelkoop (GPV)Over het woord loonmatiging wordt luidruchtig gezwegen. Waarom eigenlijk?
De afgelopen jaren werden sociale partners hiertoe juist herhaaldelijk opgeroepen.
Er werd daarbij gewezen op de gezamenlijke verantwoordelijkheid voor de economische
ontwikkeling. Acht het kabinet deze oproep niet meer nodig? Of bestaat er
inmiddels een onvoorwaardelijk vertrouwen in de sociale partners dat ze bij
de komende cao-onderhandelingen het maatschappelijk belang voorop zullen stellen?Antwoord:Over het belang van een voortdurende verantwoorde loonkostenontwikkeling
zijn kabinet en sociale partners het eens. In het afgelopen Najaarsoverleg
is hierover indringend gesproken, mede in het licht van de (groei)verwachtingen
voor het komend jaar. Alle betrokkenen zijn het erover eens dat verhoogde
alertheid is geboden. Sociale partners hebben gedurende een lange reeks van
jaren hun verantwoordelijkheid bij de ontwikkeling van arbeidsvoorwaarden
waargemaakt. In dat licht bestaat voor het kabinet geen aanleiding een bijzonder
beroep op hen te doen.Vraag de heer Van Middelkoop (GPV)Klopt mijn waarneming dat wat nu de provincie Zuid-Holland is overkomen,
ook kan gebeuren in elke gemeente? Te denken valt aan de verwachte personele
gevolgen van het CWI-proces. Is hier in het kabinet beraad over geweest en
geven de gerechtelijke uitspraken aanleiding nog eens naar de gewraakte wettelijke
bepaling te kijken?Antwoord:Dat de ondernemingsraden betrokken moeten worden bij het proces van gemeentelijke
herindeling is geen nieuw gegeven. In het kader van de behandeling van het
wetsvoorstel tot wijziging van de Wet arhi (Wet algemene regels herindeling)
is dat overigens ook aan de orde gesteld.Bij de behandeling van het wetsvoorstel dat ertoe strekte om de Wet op
de ondernemingsraden ook van toepassing te laten zijn op het overheidspersoneel
is uitvoerig aandacht besteed aan het primaat van de politiek. In artikel
46d is bepaald dat voor ondernemingsraden bij de overheid een beperking geldt
voor besluiten die door democratisch gecontroleerde organen worden genomen.
Op deze beperking is echter één uitzondering:De OR heeft adviesrecht indien het besluit gevolgen heeft voor de werkzaamheden
van de in de onderneming werkzame personen. In de jurisprudentie is deze lijn
bevestigd. De OR moet op een zodanig tijdstip worden ingeschakeld dat het
advies nog een wezenlijke invloed kan hebben op het voorgenomen
besluit.Een zorgvuldige toepassing van de besluitvormingsprocedure, waarbij ook
rekening wordt gehouden met de verplichtingen die voortkomen uit de Wet op
de ondernemingsraden kan voorkomen dat provinciale, gemeentelijke of andere
overheidsbesturen worden overvallen door hetgeen de provincie Zuid-Holland
is overkomen bij de herindeling van de regio Den Haag.Ook de te verwachte personele gevolgen van het CWI-proces vallen onder
het adviesrecht van de ondernemingsraden. Het kabinet is zich van deze situatie
bewust.Bij de behandeling van het wetsvoorstel tot regeling van de medezeggenschap
van het overheidspersoneel in de Wet op de ondernemingsraden is de verwachting
uitgesproken dat over dit punt (primaat politiek – adviesrecht OR) nog
jurisprudentie zou ontwikkelen en is tevens gewezen op het voornemen dit onderwerp
te betrekken bij de voorgenomen evaluatie van de wet. Deze evaluatie zal in
het 1999 plaatsvinden.Vraag de heer Van Middelkoop (GPV)Hoe kijkt de minister aan tegen het mijns inziens reële verwijt dat
ons poldermodel faalt op het punt van doorwerking van op macroniveau gemaakt
afspraken naar de individuele bedrijven en andere arbeidsorganisaties.Antwoord:Ik neem dit verwijt niet over.Daar waar een gemeenschappelijke beleidsopvatting bestaat, vindt deze
vaak herkenbaar zijn weerslag in de afspraken op decentraal niveau. Zonder
tot een uitputtende opsomming te willen komen, verwijs ik bijvoorbeeld naar
de verantwoorde loonontwikkeling en de arbeidsduurverkorting, die in de afgelopen
periode is gerealiseerd. Ook het verlagen van de gemiddelde laagste cao-schaal
is de laatste jaren succesvol geweest. Hieraan lagen centraal geformuleerde
aanbevelingen ten grondslag.Andere onderwerpen werken niet altijd zo herkenbaar en onmiddellijk door
naar decentraal niveau. Dit hoeft ook niet tot verwondering of verwijten te
leiden. Het gaat om overleg en overtuiging en niet om het opleggen van dwang.
Dit geldt voor de verhouding overheid – sociale partners. Dit geldt
ook voor de verhouding tussen de centrale werkgevers- en werknemersorganisaties
enerzijds en hun ledenorganisaties anderzijds. Dit geldt vervolgens ook weer
t.a.v. de individuele arbeidsorganisaties.Het formuleren van centrale afspraken binnen de Stichting van de Arbeid
en tussen de Stichting en het kabinet heeft dan ook vooral een agendasettende
functie voor de centrale organisaties en het kabinet zelf en voor de cao-partijen.
De cao-partijen nemen een doorvertaling van de centraal geformuleerde doelstellingen
in eigen beleid mee in de onderhandelingen, rekening houdend met de bijzonderheden
van de bedrijfstak of onderneming. Er ontstaat dus per definitie een gedifferentieerd
beeld en een verschil in tempo.Het spreekt voor zich dat het kabinet in het overleg dat periodiek met
de centrale organisaties van sociale partners wordt gevoerd, het vervolg op
eerdere centrale afspraken aan de orde blijft stellen.Vraag de heer Van Middelkoop (GPV)Wat vindt de minister van de suggestie van de heer Wijffels om de SER
om te vormen tot een Sociaal Economische en Ecologische Raad? Er zou plaats
moeten worden gemaakt voor vertegenwoordigers van de milieubeweging en consumentenorganisaties.Antwoord:Advisering omtrent het milieubeleid is sinds 1997 in handen van de VROM-raad.
Adviseren over «de duurzame kwaliteit van de leefomgeving» is
een kerntaak van die raad. Daarom zou een expliciete taakuitbreiding van de
SER tot de ecologie binnen het stelsel van adviesraden tot een doublure leiden.
Dat neemt uiteraard niet weg dat de SER het ecologisch perspectief bij de
advisering over sociaal-economische aangelegenheden moet blijven betrekken.
De SER kent een speciale commissie uit zijn midden: de commissie Duurzame
ontwikkeling, die onder andere het advies over het NMP-3 heeft voorbereid.Het consumentenbeleid maakt reeds deel uit van de adviestaak van de Sociaal-Economische
Raad. In SER-verband functioneert sinds 1983 de Commissie voor Consumentenaangelegenheden
(CCA). Dit is een zgn. artikel-43 commissie, ingesteld op verzoek van de staatssecretaris
van Economische Zaken. De commissie adviseert zelfstandig over maatregelen
die (mede) de positie van de consument in belangrijke mate beïnvloeden.
In 1997 werd bijvoorbeeld een advies uitgebracht over de kabinetsnotitie «De
consument op nieuwe markten». De CCA kent een aantal leden vanuit de
Consumentenbond.Het is mij niet bekend of de SER mij met betrekking tot bovengenoemde
onderwerpen voorstellen zal doen. 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/h-tk-19981999-2671-2683.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl