Behandeling van het wetsvoorstel Wet arbeid vreemdelingen (23574)
Staten-Generaal — Handelingen 
Datum: 2014-07-12 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Handeling 1994-1995, pag. 329-332

 
 
 

Handeling

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Vergadernummer
Datum vergadering

19-12-1994

Eerste Kamer der Staten-Generaal

1994-1995

nr. 10, pagina 329-332

19-12-1994

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 
 Er is geen inhoudsopgave aanwezig.
 
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties over kamerdossier

Kamerdossier 23574Toon publicaties die dit dossier behandelen

 
 
 Publicaties in vergadering

Behandeling van het wetsvoorstel Wijziging van de Wet ter bevordering van de werkgelegenheid voor werkzoekenden die zeer langdurig werkloos zijn (23600)Pagina 322-329
Behandeling van het wetsvoorstel Nadere wijziging van de Algemene Kinderbijslagwet, de Ziekenfondswet en de Algemene Wet Bijzondere Ziektekosten (23957)Pagina 316-322
10de vergadering; 19 december 1994Pagina 301-301
Behandeling van het wetsvoorstel Wet arbeid vreemdelingen (23574)Pagina 329-332
Behandeling van de wetsvoorstellen Partiële wijziging van het Wetboek van Strafvordering (herziening bepalingen inzake gevallen waarin en gronden waarop voorlopige hechtenis kan worden toegepast) (23178); Partiële wijziging van het Wetboek van Strafrecht en andere wetten in verband met de opheffing van het cumulatieverbod inzake de oplegging van hoofdstraffen (23681)Pagina 302-302
PresentiePagina 301-301
Behandeling van het wetsvoorstel Goedkeuring van het op 15 april 1994 te Marrakech tot stand gekomen verdrag tot oprichting van de Wereld Handelsorganisatie, met bijlagen 1, 2 en 3, en van het eveneens op 15 april 1994 te Marrakech tot stand gekomen verdrag inzake overheidsopdrachten, met bijlage (23961, R1525)Pagina 302-316
Lijst van ingekomen stukken, met de door de voorzitter ter zake gedane voorstellen (19 december 1996)Pagina 332-333

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 30 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 

 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 Aan de orde is de behandeling van:
 
 het wetsvoorstel Wet
arbeid vreemdelingen (23574).
 
 
 
 
 
 De beraadslaging wordt geopend.
 
 
 
 
 
 Mevrouw Gelderblom-Lankhout (D66):
 
 Voorzitter! Wij praten over sociale zekerheid. Het aantal mensen in de
zaal is minder dan vijftien. Het is laat en ik zal het kort houden: het moet
bijna Kerstmis zijn!
 
 Over de Wet arbeid vreemdelingen wil ik twee vragen stellen, die mede
betrekking hebben op stukken die ons in een zeer laat stadium nog bereikt
hebben. Ik ga ervan uit, dat de minister ze ook heeft want ik wil er niet
heel uitgebreid uit citeren.
 
 Deze wet is opgesteld omdat wij in Nederland van mening zijn, dat werkgevers
niet met illegalen moeten werken. Geen illegale werkgevers, geen illegale
werknemers, maar de zaken fatsoenlijk regelen. Daar is mijn fractie het uiteraard
mee eens. Ik heb gevraagd naar de werkvergunning en gevraagd of de minister
ons enige garantie kan geven over de fraudegevoeligheid van dat instrument.
Ik heb als antwoord gekregen, dat – ter geruststelling nota bene –
kan worden opgemaakt, dat natuurlijk tegen vervalsing de hoogste zorg aan
die kaart wordt besteed. Ja, haal je de koekoek! Stel je voor, dat dit niet
zo was. Daarmee is mijn geruststelling nog niet rond, want zie de ellende
met het zogenaamde fraudebestendige paspoort! Met andere woorden: hoe vervelend
ook, maar mensen die hier in de illegaliteit gedoken zijn omdat zij eigenlijk
het land uit moeten, zullen er ook heel wat voor over hebben om desnoods een
vervalste werkvergunning te kunnen bemachtigen.
 
 Voorzitter! Nu gaat het er mij om voor die werkgever artikel 23 niet in
werking te stellen op het moment dat hij er te goeder trouw van moet uitgaan
dat hem een document is overhandigd waaraan hij niet heeft kunnen zien dat
het vervalst is of dat degene die daarmee werkte er eigenlijk geen recht op
had. Laten we even uitgaan van het feit, dat het iemand is die in de illegaliteit
gezeten heeft, die inmiddels het land is uitgezet en dat dan de vakbond uit
zijn naam nog eens zes maanden loon kan vorderen. Ik heb het dus uitdrukkelijk
over de werkgever, die er te goeder trouw van is uitgegaan, dat iemand een
werkvergunning heeft overlegd die bovendien een juist Sofi-nummer had, terwijl
het achteraf een niet-fraudebestendige werkvergunning blijkt te zijn geweest.
Ik wil graag van de minister weten of in dat geval die bepaling niet van toepassing
is op de werkgever.
 
 Voorzitter! Mijn tweede opmerking heeft te maken met musici en artiesten.
Wij hebben op het laatste moment een vrij uitgebreide brief gekregen, maar
dat is vaak zo in de Eerste Kamer. De brief is op 19 december gedateerd. Er
is inmiddels een uitvoeringsregel en nu maakt men zich zorgen, dat men in
een orkest niet meer die specifieke instrumentalist zal kunnen aannemen, omdat
er prioriteit genietend aanbod genomen moet worden. Het is een heel klein
stukje van de arbeidsmarkt. Dat betekent dat je in die specifieke kunstsector
dus niet meer de kwaliteitseisen kunt toepassen die in die sector nu eenmaal
noodzakelijk zijn om een kwaliteitsniveau te handhaven. Ik heb begrepen dat
de uitvoeringsregels die inmiddels op papier gezet zijn, nog kunnen worden
aangepast. Ik lees voor wat mij is voorgesteld en hoor graag of de minister
het ermee eens kan zijn: het CBA moet bij zijn beslissing overwegingen van
 kwalitatieve en artistiek-inhoudelijke aard meewegen. Het prioriteitgenietend
aanbod mag niet het enige argument zijn. Kan de minister dat toezeggen? Een
heel kleine, maar zeer belangrijke markt is daarmee gegarandeerd.
 
 Wij hebben iets vergelijkbaars gekregen van de zeevarenden. Ook die brief
zal de minister kennen. Ook in die sector zijn problemen gerezen met de uitwijkmogelijkheid
van artikel 8. Ik ga het niet allemaal citeren, want de minister weet waar
ik het over heb. Ik wil van hem alleen maar de geruststelling dat in de uitvoeringsregels
dingen die op dit moment goed werken, worden gehandhaafd. Zeevarenden moeten
kunnen blijven werken onder Nederlandse vlag. Het prioriteitgenietend aanbod
mag niet zo overheersend van belang zijn, dat deze uitwerking vervalt.
 
 
 
 
 
 De heer De Boer (GroenLinks):
 
 Voorzitter! Ik zal het gezelschap op dit voor de senaat late uur niet
al te lang vermoeien. Aanvullend op de uitvoerige behandeling in de Tweede
Kamer zijn de meeste nadere vragen in de memorie van antwoord beantwoord.
Onze fractie wil op drie punten een verduidelijking. Dit om het veld waar
met deze wet gewerkt moet worden maximale helderheid te verschaffen.
 
 In een brief na de behandeling in de Tweede Kamer stelt het Nederlands
centrum buitenlanders dat er nog steeds niet voldoende duidelijkheid is over
de uitvoeringsprocedure met betrekking tot de afstemming tussen de beoordeling
van de aanvraag tewerkstellingsvergunning en de beoordeling toelating tot
Nederland. Het CBA toetst een tewerkstellingsvergunning, nadat de vergunning
tot verblijf is aangevraagd of afgegeven. Dat laatste klopt niet met de stellingname
dat als het CBA geen vergunning afgeeft, de IND geen verblijfsvergunning zal
afgeven. In de memorie van antwoord schrijft de minister dat dit probleem
in goede coördinatie tussen de IND en het CBA wordt opgelost door het
nemen van gelijktijdige, gekoppelde beslissingen. Wij zouden die werkwijze
graag schriftelijk vastgelegd zien. Kan de minister toezeggen krachtens artikel
22 in nadere uitvoeringsregels alsnog een sluitende werkwijze te zullen vastleggen?
 
 Mijn tweede vraag betreft de huidige houders van een verklaring ex artikel
3 WABW. Deze verklaring wordt in het voorliggende wetsvoorstel vervangen door
een aantekening op het verblijfsdocument. Gedurende een overgangsperiode van
drie jaar mogen deze naast elkaar voorkomen. Het lijkt mogelijk dat na deze
driejaarsperiode van rechtswege een wijziging in de rechtspositie ontstaat,
namelijk in die gevallen waarin mensen die nu rechtmatig aan het werk zijn,
op grond van een verklaring ex artikel 3 WABW, bij niet-omwisseling om welke
reden dan ook, over drie jaar hun werkgever automatisch en van rechtswege
in overtreding brengen, zonder dat die werkgever daar in de een of andere
vorm van op de hoogte moet worden gesteld. Volgens de eerder geuite visie
van het kabinet moet elke verandering in rechtspositie gepaard gaan met een
individuele beschikking met daaraan gekoppelde rechtsbescherming. Is mijn
voorbeeld strikt theoretisch of kan dit inderdaad voorkomen? Zo ja, hoe denkt
de minister dit lek te dichten?
 
 Eenvoudigheidshalve wordt voor de beroepsrechtsgang bij dit wetsvoorstel
aangesloten bij de Vreemdelingenwet, waar de normale procedure van het hoger
beroep buiten werking is gesteld. Onze fractie is het daar zoals bekend niet
mee eens. Een parlementaire meerderheid heeft hiertoe echter besloten. Een
discriminatie in rechtsgang is tot wet verheven. Op zichzelf zit er enige
logica in het koppelen van de rechtsgang van dit wetsvoorstel aan de rechtsgang
van de Vreemdelingenwet. Dit treft echter ook de categorie al langer hier
verblijvende vreemdelingen in de situatie waar ik zojuist van sprak, alsmede
de werkgever die een negatieve beslissing krijgt op een aanvraag van een tewerkstellingsvergunning.
Ook voor hem zijn door de redigering van het wetsvoorstel beroepsmogelijkheden
afgesloten. Kan dat eigenlijk wel?
 
 Dit wetsvoorstel schept enige helderheid in een tamelijk wazige en soms
ongewenste situatie. Het gaat tewerkstelling van illegale arbeiders tegen.
Dat is een belangrijk punt, zo vindt ook de fractie van GroenLinks. Met handhaving
van de stellingname van mijn fractie over de noodzaak van de mogelijkheid
van hoger beroep ook in vreemdelingenzaken, kunnen wij het met moeite billijken
dat het procesrecht van dit wetsvoorstel en de Vreemdelingenwet aan elkaar
worden gekoppeld. Als de toegezegde verdere discussie over dit onderwerp als
resultaat zal hebben dat het hoger beroep in procesrecht zonder een uitzonderingspositie
voor vreemdelingen hersteld wordt, dan moet dit ook gelden voor dit wetsvoorstel.
Het stemgedrag van mijn fractie zal afhangen van een expliciete bevestiging
van dit feit door de bewindsman.
 
 
 
 
 
 De vergadering wordt van 23.22 uur tot 23.27 uur geschorst.
 
 
 
 
 
 Minister Melkert:
 
 Mijnheer de voorzitter! Ik dank u voor het feit dat u mij zo spoedig de
gelegenheid hebt gegeven om alweer bij u aanwezig te zijn.
 
 Ik dank mevrouw Gelderblom voor het feit dat zij begonnen is met het uiteenzetten
van de kern van wat het huidige wetsvoorstel beoogt. Geen illegale werknemers:
dat moet inderdaad het uitgangspunt zijn. Vervolgens heeft mevrouw Gelderblom
een vraag gesteld over fraude die mogelijk met de vergunningsdocumenten gepleegd
zou kunnen worden. Ik moet in dit verband opmerken dat het huidige vreemdelingendocument
vanwege de gebruikte elektronische informatiedragers en de wijze van vervaardiging
het beste is wat er op dit moment te maken valt. Ik weet dat de parlementaire
historie leert dat je hier voorzichtig mee moet zijn, maar dit document zit
goed in elkaar. De tewerkstellingsvergunning voor de werkgever verloopt op
zichzelf niet via een fraudebestendig document, maar heel eenvoudig via opname
in zijn eigen loonadministratie en de controlemogelijkheid die ook in de administratie
van het CBA besloten ligt. In die combinatie en die koppeling van gegevens
die kan worden gemaakt, ligt naar ons gevoel werkelijk voldoende reden voor
de veronderstelling dat frauduleuze handelingen zich, menselijkerwijze gesproken,
niet via deze regeling zullen voordoen.
 
 Het eenvoudigste vind ik, eerlijk gezegd, dat als dit zich zou voordoen,
in de loonadministratie van de werkgever het tegenbewijs ligt.
Hierdoor lijkt mij ook niet direct relevant de relatie die mevrouw Gelderblom
legde met artikel 23. Indien het buiten de schuld van de werkgever zou gebeuren
dat die bepaling van toepassing zou zijn, als zich al gevallen zouden voordoen
die mevrouw Gelderblom vreest of waarvoor zij in ieder geval aandacht vraagt,
dan zal dat tegenbewijs in de jurisprudentie tot uitdrukking moeten komen.
Ik geloof niet dat wij daar nu nog een regel aan zouden kunnen toevoegen en
dat een interpretatie nu net iets te ver gaat op dit punt. Nogmaals, ik heb
geen aanleiding om te veronderstellen dat de situatie waarvoor mevrouw Gelderblom
aandacht vroeg, zich zal voordoen.
 
 Dan heeft mevrouw Gelderblom het gehad over het inderdaad boeiende fenomeen
van de musici en artiesten in relatie tot het prioriteitgenietend aanbod.
De Tweede Kamer had hier ook grote belangstelling voor. Wij zijn toen afgedaald
in de vraag wie welke voorkeur voor welke kunstuiting heeft en hebben toen
vastgesteld dat dit een behoorlijke subjectieve dimensie heeft. Op basis daarvan
zijn nog besprekingen gaande met het Werkgeversoverleg podiumkunsten om tot
een zekere kwalitatieve weging te komen bij de beoordeling die uiteindelijk
zal moeten leiden tot een antwoord op de vraag of terecht geen voorrang is
gegeven aan prioriteitgenietend aanbod. Ik zeg daar wel bij dat schermen met
kwaliteit geen truc mag worden – oneerbiedig gezegd – om regulering
te ontduiken. Dat heeft mevrouw Gelderblom echter ook niet gevraagd. Ook op
dit terrein is een zekere regulering nodig. Ik geloof evenwel dat het door
dat overleg – de resultaten daarvan zullen te zijner tijd kenbaar worden
gemaakt aan de uitvoerende instanties – mogelijk moet zijn om op dit
punt tot een bevredigende regeling te komen. Ik ben ook van plan om de uitvoeringsregeling
die uit dat overleg zal resulteren, te zijner tijd in de Staatscourant te
publiceren. En dan maar hopen dat het cultuuraanbod uit het buitenland in
Nederland de komende jaren geen merkbare verandering ondergaat. Ik verheug
mij in ieder geval niet op zo'n resultaat.
 
 Wat de zeevarenden betreft, kan ik kortheidshalve verwijzen naar wat ik
daarover in de Tweede Kamer heb gezegd. In eerste instantie is nu mijn collega
van Verkeer en Waterstaat in overleg met de Tweede Kamer aan bod om een aantal
aspecten betreffende de specifieke positie van zeevarenden, te bespreken.
Zo nodig, vindt een terugkoppeling daarvan naar deze wetgeving plaats. In
theorie zou dat tot aanpassing kunnen leiden. De bal ligt nu echter eerst
daar; dat is overigens in goed overleg met de minister van Verkeer en Waterstaat
gedaan.
 
 Voorzitter! De heer De Boer heeft nog iets gevraagd over de koppeling,
zoals hij dat noemde. Dat is inderdaad een belangrijk punt. Ik zou evenwel
liever spreken over de sequentie van stappen die aan de orde zijn om tot een
parallellie te komen bij de toewijzing van het vreemdelingendocument en de
tewerkstellingsvergunning. Het begint met een aanvraag bij Justitie. Vervolgens
kan er een aanvraag bij het CBA worden neergelegd voor een tewerkstellingsvergunning.
Het CBA zal dan weer bij Justitie navragen of daar een aanvraag voor verblijf
is ingediend. Als dat niet zo is, gaat het niet door. Als dat wel zo is, neemt
het CBA een beslissing en wordt de zaak vervolgens weer doorgespeeld naar
Justitie dat uiteindelijk ook tot een beslissing komt. Zo loopt het dus rond:
Justitie staat aan het begin en het einde van de procedure en het CBA zit
daartussen. Als Justitie niets wil, zal het CBA gewoon niets doen. Als bij
Justitie een aanvraag loopt, komt het CBA in actie. Als dat positief is, zal
Justitie het uiteindelijk nog moeten fiatteren. En zo loopt het rond. Naar
ons gevoel is het zo duidelijk geregeld dat het geen nadere regels behoeft.
Uiteraard zullen wij wel de praktijk die gaat ontstaan, goed volgen. Artikel
22 is ook bedoeld om nadere regels te kunnen stellen, indien dat nodig zou
zijn. Deze volgorde is evenwel in de procedure in het kader van de wet voorzien.
Dit moet naar ons gevoel bevredigend kunnen werken.
 
 De heer De Boer heeft nog een lastig vraagje gesteld – dat moet
natuurlijk ook mogelijk zijn – over degenen die op basis van artikel
3 WABW thans werkzaam zijn, een vergunning hebben en bij eventuele niet-omwisseling
hun werkgever in de problemen kunnen brengen. Die behoeft daar immers niet
automatisch van op de hoogte te zijn, zo stelde de heer De Boer. Het is zo
dat de verklaring na drie jaar vervalt. Dan kan de situatie ontstaan dat een
vreemdeling zonder verblijfsdocument toch aan het werk is. Hij loopt daarmee
echter het grootst mogelijke risico dat hij uiteindelijk het land moet verlaten.
Normaliter zal bij het vervallen van de verklaring na drie jaar de vreemdeling
een nieuw verblijfsdocument met aantekening hebben en zal de zaak dus goed
geregeld zijn. Omdat het hier uiteindelijk om mensen gaat die in de procedure
de stappen moeten zetten die voorgeschreven zijn, is wellicht niet op alle
fronten een complexe situatie uit te sluiten. De werkgevers zijn echter zelf
ook op de hoogte van deze regeling. Het is dus een eenvoudige zaak om tijdig
voor omwisseling te zorgen. In de komende jaren zal natuurlijk gevolgd worden
of de opvolging van de beide wetten zo naadloos mogelijk tot stand komt.
 
 Dan heeft de heer De Boer nog het belangrijke punt van de beroepsmogelijkheden
naar voren gebracht. Allereerst had hij het over de werkgever. Deze kan in
beroep gaan bij het CBA en een adviescommissie die daarvoor is of zal worden
ingesteld. Als dat niet tot een bevredigende uitspraak leidt, kan ook nog
beroep worden ingesteld bij de Haagse rechtbank. Aan die kant ligt naar mijn
oordeel dus geen probleem, afgezien van de algemene discussie over de mogelijkheid
van hoger beroep.
 
 In dit verband ben ik de heer De Boer erkentelijk dat hij – zij
het met moeite – kan billijken dat er een relatie is gelegd met het
ontbreken van de mogelijkheid van een hoger beroep in de vreemdelingenwetgeving.
Hij heeft daaraan de vraag verbonden of, als na de aangekondigde discussies
toch wordt besloten om de mogelijkheid van hoger beroep weer op te nemen in
de vreemdelingenwetgeving, dit automatisch doorwerkt in deze wet. Het antwoord
daarop is een ondubbelzinnig "ja". Daarin ligt nu juist de logica van de koppeling.
Om deze reden heb ik destijds in de Tweede Kamer gepoogd om mij en mij ook
weten te onttrekken aan het debat op dit punt. Dit was niet omdat ik deze
discussie niet wilde aangaan, maar omdat ik vond dat voor de koninklijke weg
gekozen moest worden. Die weg loopt via de collega en de staatssecretaris
van Justitie. Wijziging van de vreemdelingen wetgeving kan dan
doorwerken in het onderhavige wetsvoorstel.
 
 
 
 
 
 De beraadslaging wordt gesloten.
 
 
 
 
 
 Het wetsvoorstel wordt zonder stemming aangenomen.
 
 
 
 
 
 Sluiting 23.38 uur
 
 
 
 
 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/h-ek-19941995-10-329-332.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl