Gezamenlijke behandeling van het wetsvoorstel Goedkeuring van het op 19 oktober 1996 te 's-Gravenhage tot stand gekomen verdrag inzake de bevoegdheid, het toepasselijk recht, de erkenning, de tenuitvoerlegging en de samenwerking op het gebied van ouderlijke verantwoordelijkheid en maatregelen ter bescherming van kinderen (Trb. 1997, 299) (29981, R1782) en het wetsvoorstel Uitvoering van het op 19 oktober 1996 te 's-Gravenhage tot stand gekomen verdrag inzake de bevoegdheid, het toepasselijke recht, de erkenning, de tenuitvoerlegging en de samenwerking op het gebied van ouderlijke verantwoordelijkheid en maatregelen ter bescherming van kinderen alsmede van de verordening (EG) nr. 2201/2003 van de Raad van de Europese Unie van 27 november 2003 betreffende de bevoegdheid en de erkenning en tenuitvoerlegging van beslissingen in huwelijkszaken en inzake de ouderlijke verantwoordelijkheid, en tot intrekking van Verordening (EG) nr. 1347/2000 (PbEU L 338), en wijziging van het Burgerlijk Wetboek, het Wetboek van Burgerlijke Rechtsvordering en de Uitvoeringswet EG-executieverordening (Uitvoeringswet internationale kinderbescherming) (29980)
Staten-Generaal — Handelingen 
Datum: 2014-07-06 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Handeling 2005-2006, pag. 204-209

 
 
 

Handeling

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Vergadernummer
Datum vergadering

03-10-2005

Tweede Kamer der Staten-Generaal

2005-2006

nr. 4, pagina 204-209

27-09-2005

 

 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties over kamerdossier

Kamerdossier 29981Toon publicaties die dit dossier behandelen
Kamerdossier 29980Toon publicaties die dit dossier behandelen

 
 
 Publicaties in vergadering

Stemmingen in verband met het wetsvoorstel Wijziging van de Wet op de rechtsbijstand houdende aanpassing van het inkomens- en vermogensbegrip aan het fiscale inkomens- en vermogensbegrip (29685)Pagina 191-191
Regeling van werkzaamheden (dinsdag 27 september 2005)Pagina 186-190
Noot 1: Actieplan Vereniging van Eigenaren Noot 2: Onderzoeksvoorstel integrale vennootschapsbelasting Noot 3: Tien voorstellen over wonen in kantoren Noot 4: Tienpuntenplan SP: afscheid van asbest Noot 5: Reactie van de heer Duyvendak op het schema van harde en zachte maatregelen inzake luchtkwaliteitPagina 1227-1231
Stemmingen over moties, ingediend bij het debat over de Werkloosheidswet en het ontslagrecht, te weten de motie-Weekers/Huizinga-Heringa over het afzien van de afwijkingsmogelijkheid van de ontslagregels bij cao en het opnemen van een hardheidsclausule in het Ontslagbesluit (30109, nr. 11) en de motie-Verburg/Noorman-den Uyl over het betrekken van de beperking van bovenmatige gouden handdrukken en het onmisbaarheidscriterium bij het middellangetermijnadvies van de SER (30109, nr. 12)Pagina 190-190
Vragen van het lid Crone aan de minister van Sociale Zaken en Werkgelegenheid over de berekeningen van salarisverwerker Raet dat de loonstrookjes voor miljoenen mensen in de min zullen zitten in januari 2006 (mondelinge vragenuur)Pagina 181-183
Presentie en opening (dinsdag 27 september 2005)Pagina 177-177
Stemmingen in verband met het wetsvoorstel Aanpassing van de Auteurswet 1912 ter implementatie van richtlijn nr. 2001/84/EG van het Europees Parlement en van de Raad van de Europese Unie van 27 september 2001 betreffende het volgrecht ten behoeve van de auteur van een oorspronkelijk kunstwerk (PbEG L 272) (29912)Pagina 191-191
Gezamenlijke behandeling van het wetsvoorstel Goedkeuring van het op 19 oktober 1996 te 's-Gravenhage tot stand gekomen verdrag inzake de bevoegdheid, het toepasselijk recht, de erkenning, de tenuitvoerlegging en de samenwerking op het gebied van ouderlijke verantwoordelijkheid en maatregelen ter bescherming van kinderen (Trb. 1997, 299) (29981, R1782) en het wetsvoorstel Uitvoering van het op 19 oktober 1996 te 's-Gravenhage tot stand gekomen verdrag inzake de bevoegdheid, het toepasselijke recht, de erkenning, de tenuitvoerlegging en de samenwerking op het gebied van ouderlijke verantwoordelijkheid en maatregelen ter bescherming van kinderen alsmede van de verordening (EG) nr. 2201/2003 van de Raad van de Europese Unie van 27 november 2003 betreffende de bevoegdheid en de erkenning en tenuitvoerlegging van beslissingen in huwelijkszaken en inzake de ouderlijke verantwoordelijkheid, en tot intrekking van Verordening (EG) nr. 1347/2000 (PbEU L 338), en wijziging van het Burgerlijk Wetboek, het Wetboek van Burgerlijke Rechtsvordering en de Uitvoeringswet EG-executieverordening (Uitvoeringswet internationale kinderbescherming) (29980)Pagina 204-209
Behandeling van het wetsvoorstel Wijziging van de Flora- en faunawet in verband met de verruiming van de mogelijkheden tot beheer en schadebestrijding van beschermde inheemse diersoorten (29448)Pagina 192-204
Stemmingen in verband met het wetsvoorstel Wijziging van het Wetboek van Strafrecht, het Wetboek van Strafvordering en de Telecommunicatiewet in verband met nieuwe ontwikkelingen in de informatietechnologie (computercriminaliteit II) (26671) en over de motie-Gerkens/Van Dam over een informatieverplichting inzake gegevens die ontvreemd zijn (26671, nr. 18)Pagina 190-191
Beëdiging van de Nationale ombudsmanPagina 177-178
Vragen van het lid Vos aan de minister van Justitie over de 12.500 rechtszaken die het gevolg zijn van de 50.000 boetes die zijn uitgedeeld aan mensen zonder identificatiebewijs (mondelinge vragenuur)Pagina 183-185
Lijst van ingekomen stukken, met de door de Voorzitter terzake gedane voorstellen (dinsdag 27 september 2005)Pagina 209-211
Vragen van het lid Van Heemst aan de minister van Justitie en de minister van Binnenlandse Zaken en Koninkrijksrelaties over de gepubliceerde cijfers met betrekking tot criminaliteit, met name over de opmerkelijke verschillen tussen de vier grote steden en de groei van het aantal geweldsmisdrijven (mondelinge vragenuur)Pagina 185-186
Vragen van het lid Depla aan de minister van Volkshuisvesting, Ruimtelijke Ordening en Milieubeheer en de minister van Economische Zaken over de uitspraak van minister Brinkhorst (EZ) dat eurocommissaris Kroes gelijk heeft dat Nederlandse woningcorporaties ten onrechte huizen verhuren aan hogere inkomens (mondelinge vragenuur)Pagina 179-181

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 46 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
Aan de orde is de gezamenlijke behandeling van:het wetsvoorstel
Goedkeuring van het op 19 oktober 1996 te 's-Gravenhage tot stand gekomen
verdrag inzake de bevoegdheid, het toepasselijk recht, de erkenning, de tenuitvoerlegging
en de samenwerking op het gebied van ouderlijke verantwoordelijkheid en maatregelen
ter bescherming van kinderen (Trb. 1997, 299) (29981, R1782);het wetsvoorstel Uitvoering van het op 19 oktober 1996 te
's-Gravenhage tot stand gekomen verdrag inzake de bevoegdheid, het toepasselijke
recht, de erkenning, de tenuitvoerlegging en de samenwerking
op het gebied van ouderlijke verantwoordelijkheid en maatregelen ter bescherming
van kinderen alsmede van de verordening (EG) nr. 2201/2003 van de Raad van
de Europese Unie van 27 november 2003 betreffende de bevoegdheid en de
erkenning en tenuitvoerlegging van beslissingen in huwelijkszaken en inzake
de ouderlijke verantwoordelijkheid, en tot intrekking van Verordening (EG)
nr. 1347/2000 (PbEU L 338), en wijziging van het Burgerlijk Wetboek, het Wetboek
van Burgerlijke Rechtsvordering en de Uitvoeringswet EG-executieverordening
(Uitvoeringswet internationale kinderbescherming) (29980).De algemene beraadslaging wordt geopend.Mevrouw De Pater-van der Meer (CDA):Voorzitter. Wij bespreken hier twee wetsvoorstellen. Vooraf merk ik op
dat om raadselachtige redenen een aantal van mijn opmerkingen in de schriftelijke
behandeling is terechtgekomen bij het verkeerde wetsvoorstel. Nu heb ik dat
moeten constateren op het moment dat wij daaraan nog iets hadden kunnen doen.
Degene die het verslag heeft vastgesteld, de voorzitter van de commissie,
heeft dat ondertekend zonder te zien dat mijn opmerkingen en vragen bij het
verkeerde voorstel stonden. Gelukkig waren echter de ambtenaren ten departemente
zo attent om inderdaad de juiste vragen bij het juiste wetsvoorstel te beantwoorden.Wij behandelen beide voorstellen in samenhang, en beide lopen ook door
elkaar heen, want goedkeuring en uitvoering van internationale verdragen op
dit punt horen bij elkaar. Het is soms ook complicerend. Onduidelijkheden
of opmerkingen die leven naar aanleiding van het goedkeuringsverdrag vinden
soms hun wettelijke verankering in het uitvoeringsverdrag. De nota van wijziging
die wij bij het uitvoeringsverdrag kregen aangeboden, wordt niet in de nota
naar aanleiding van het verslag bij dat voorstel beargumenteerd, maar bij
de nota naar aanleiding van het goedkeuringsverdrag.Hiermee wil ik ook opgemerkt hebben dat regelgeving veelal ingewikkeld
is of lijkt en dat dat kennelijk te maken heeft met de diverse lagen waarin
de verdragen worden afgesproken. Zo kennen wij voor Europa de Brussel-II-verdragen,
maar het internationale Haags Kinderbeschermingsverdrag heeft vanzelfsprekend
een ruimer bereik. Wij hebben in de Verenigde Staten te maken met alle individuele
deelstaten, die elk een infrastructuur voor implementatie in het leven moeten
roepen.Het is in toenemende mate noodzakelijk om internationale afspraken te
maken, omdat relaties en ouderlijk gezag zich niet uitsluitend tot het Nederlandse
rechtsdomein beperken. Ik denk niet dat wij op het gebied van familierecht
in de afgelopen jaren één onderwerp hebben besproken waarbij
de internationale aspecten en de erkenning niet het grootste struikelblok
bleken voor wat wij hier in Nederland aan regelgeving wenselijk achten. Ik
noem de internationale problemen met de flitsscheiding; mensen die na een
paar jaar tot de ontdekking komen dat hun flitsende scheiding in Nederland
het no way betekent in andere landen, bijvoorbeeld een huwelijk met een Amerikaanse
partner. Daar zegt men dan ijskoud: gaat u eerst maar terug naar Nederland
om de rechtsgevolgen van uw eerdere huwelijk in Nederland fatsoenlijk te ontbinden.
De discussies over interlandelijke adoptie gaan al een paar jaar niet meer
over de vraag of de toetsing in het buitenland of de afstand door de biologische
ouders volgens geldende regels van zorgvuldigheid tot stand zijn gekomen,
maar over de vraag of wij onze wetgeving zo moeten aanpassen dat alle rechtsgevolgen
die wij in Nederland aan een huwelijk wensen te verbinden ook door het buitenland
moeten worden geaccepteerd.De schrijnende voorbeelden van kinderen die ongeoorloofd naar andere landen
worden overgebracht kennen wij allemaal. Soms is er regelrecht sprake van
kindontvoering, in andere situaties is niet direct duidelijk of er sprake
is van een illegale adoptie, of dat er aanleiding is om aan te nemen dat wij
te maken hebben met een vorm van kinderhandel. Bij de laatste voorbeelden
noem ik het rapport dat in samenwerking tussen Ecpat, Defense for Children,
Plan Nederland en Unicef Nederland is aangeboden. Wij hebben daaraan eerder
vandaag in ander verband kort gerefereerd, maar dit heeft ook met deze wetsvoorstellen
te maken. Onder het mom van verbetering van de leefsituatie van kinderen en
goede onderwijskansen zijn er in Nederland altijd goedwillende pleeg- of adoptieouders
te vinden die in de val trappen van lieden die via uitbuiting en materieel
gewin de meest fundamentele kinderrechten schenden. Voor de CDA-fractie houdt
het belang van het kind in ieder geval in dat zowel bij nationale als internationale
kinderbescherming altijd verifieerbaar moet zijn wat de achtergrond van het
kind is en of bij het afstand doen van de biologische ouders controleerbaar
geen druk is uitgeoefend en geen financieel gewin een rol heeft gespeeld.
Daarom hecht de CDA-fractie aan goede internationale rechtsregels om kinderen
te beschermen die in de knel dreigen te komen of om wiens positie een conflict
dreigt.Over de voorliggende voorstellen maak ik namens de CDA-fractie nog enkele
specifieke opmerkingen. Ons rechtssysteem kent beroepsmogelijkheden. Deze
zijn in het leven geroepen om een herziening van een vonnis te vragen. Wij
weten allen dat daarmee tijd is gemoeid. Nu is het denkbaar dat een lang slepende
beroepszaak zijn oorzaak vindt in meervoudig interpretabele internationale
rechtsregels. Volwassenen kunnen over het algemeen overzien wat het betekent
wanneer zij in beroep gaan tegen een uitspraak en met welke termijnen zij
rekening moeten houden voor er een uitspraak is. Of dit nu vier, zes of acht
maanden is, zij hebben het besef dat dat die periode duurt.Voor kinderen is dat veel moeilijker. Dat was de reden waarom ik in het
schriftelijk verslag heb gevraagd naar de mogelijke verkorting van termijnen
die met beroepszaken gemoeid zijn. Ik vind het de moeite waard om bij een
beroepszaak die te maken heeft met de opvoedingssituatie van minderjarigen
voorrang te geven aan een snelle beslissing, vergelijkbaar met bijvoorbeeld
een kort geding. Met alle goede bedoelingen – en wellicht zijn ook wel
eens minder goede bedoelingen denkbaar – kunnen volwassenen een tegengesteld
effect bereiken wanneer zij in het belang van het kind tegen een vonnis in
beroep gaan.Eenzelfde soort opmerking maak ik bij die situaties waarin een buitenlands
kind op informele basis enige tijd in een Nederlands gezin verblijft.
In de nota naar aanleiding van het verslag heeft de minister het voorbeeld
genoemd van een kind met een gewone verblijfplaats in Duitsland, dat enige
tijd bij een tante of oom in Nederland logeert. Een meldingsplicht dat het
kind enige tijd in Nederland verblijft, geldt dan niet.Het lijkt de CDA-fractie niet vreemd om het begrip "enige tijd"
wat nader te specificeren. Ik geef een voorbeeld. Stel dat het een kind betreft
dat in Nederland in de leerplichtige leeftijd valt. Is er aan het verblijf
dan ook een termijn gebonden waarin het kind in Nederland geen onderwijs hoeft
te volgen? Hoe weten wij dat? Hoe lang blijft het kind hier? Ik stel het op
prijs als de minister daarop wil ingaan omdat het ook hier wel eens kan vóórkomen
dat wat wellicht goedbedoeld is begonnen in een conflictueuze situatie uitmondt,
waarbij de eerste, informele, stap eigenlijk geen rechtsbasis biedt. Ik heb
al gezegd dat ook hier vanzelfsprekend goede bedoelingen allereerst mogen
worden verondersteld. In het genoemde rapport over kinderhandel in Nederland
lezen wij echter ook voorbeelden waarin de goede bedoelingen voor het kind
uitmonden in uitbuitingssituaties.Tot slot maak ik een opmerking over de taken en de positie van de centrale
autoriteit. De minister heeft aangegeven te overwegen een kaderwet centrale
autoriteit te introduceren. Nu in verband met internationale kinderbeschermingsverdragen
aspecten van kinderbescherming, interlandelijke adoptie en kindontvoering
zo dicht bij elkaar liggen en soms zelfs overlappen, stelt de CDA-fractie
het op prijs een notitie te ontvangen waarin helder uiteen wordt gezet wat
de taken en de positie van de centrale autoriteit zijn en waarin de voordelen
en nadelen van, of de praktische bezwaren tegen, een dergelijke kaderwet tegen
elkaar worden afgewogen, zodat ook de Kamer zich een oordeel kan vormen over
nut dan wel noodzaak van een dergelijke kaderwet.Mevrouw Örgü (VVD):Voorzitter. Dit verdrag vervangt het Haags Kinderbeschermingsverdrag uit
1961 en het regelt de bevoegdheid, de erkenning, de tenuitvoerlegging en de
internationale samenwerking van instanties op het gebied van ouderlijke verantwoordelijkheid,
gezag en omgangsrecht, en maatregelen ter bescherming van kinderen. De verordening
strekt er primair toe, in internationale kwesties over ouderlijke verantwoordelijkheid –
gezag, omgangsrecht en andere maatregelen ter bescherming van het kind –
criteria vast te stellen voor de rechtsmacht van de rechter van een lidstaat
voor de wederzijdse erkenning en tenuitvoerlegging van beslissingen op dit
gebied en voor de internationale samenwerking van rechterlijke en andere instanties.
Het uitgangspunt is bij beide internationale regelingen dat bij internationale
zaken op het gebied van ouderlijke verantwoordelijkheid de autoriteiten van
het land waar het kind zijn gewone verblijfplaats heeft, bevoegd zijn. Ze
hebben sterke raakvlakken met elkaar, vandaar dat ze gezamenlijk worden behandeld
en geïmplementeerd.Een grote moeilijkheid die bij de toepassing van het verdrag uit 1961
is gerezen, heeft te maken met de samenloop van de bevoegdheid van de autoriteiten
van de staat waar de gewone verblijfplaats van het kind is, en die van zijn
nationaliteit; dit is geregeld in de artikelen 1 en 4. Ingeval van een conflict
over bevoegdheden hebben de autoriteiten van de staat van de nationaliteit
het laatste woord. Maatregelen, genomen door die autoriteiten, blijken niet
steeds aanvaardbaar voor de autoriteiten van de staat waar de gewone verblijfplaats
van het kind zich bevindt, terwijl er toch mag worden verondersteld dat die
beter in staat zijn, de situatie en de belangen van het kind te beoordelen.
De minister heeft gekozen voor de oplossing, de bevoegdheid neer te leggen
bij de autoriteiten van het land waar het kind zijn gewone verblijfplaats
heeft. Daarmee sluit het gewijzigde verdrag weer aan op de recente verdragen
tegen kinderontvoering, waarbij eenzelfde systematiek is gevolgd. De VVD-fractie
kan instemmen met de voorstellen van de minister.Ten slotte nog een aantal vragen. Kan de minister in ieder geval uitsluiten
dat het verdrag dat wij nu behandelen, een werking zal krijgen die wij niet
beogen? Hoe zal hij optreden als dit zich wel mocht voordoen? Welke zijn de
bepalingen in de wet die eenieder verbinden, als bedoeld in de Grondwet? En
voor welke bepalingen geldt dit niet? Onze fractie wil dat beleidsmatige consequenties
worden genomen door de instanties die daartoe bevoegd zijn: Kamer en regering.
Wil de minister hierop nog nader ingaan?Mevrouw Timmer (PvdA):Voorzitter. Ik dank de minister voor zijn uitgebreide antwoorden in de
nota naar aanleiding van het verslag en voor de nota van wijziging. Kinderbescherming
heeft voor onze fractie en voor deze Kamer een grote waarde, zo is in de afgelopen
jaren in diverse debatten wel gebleken. Ik noem de debatten over internationale
kinderontvoering, over in Marokko achtergelaten vrouwen en kinderen, over
de positie van vluchtelingenkinderen en over interlandelijke adoptie. Ook
het belang van zo breed mogelijk gedragen verdragen is buiten twijfel, maar
soms is het verwarrend, welke landen er al dan niet deelnemen aan de veelheid
van verdragen; mevrouw De Pater sprak hier ook al even over. Het geldt niet
voor juristen, maar voor veel burgers is dit erg complex. Wij zullen in de
toekomst ongetwijfeld nog komen te spreken over de verschillende aspecten
van het verdrag en van de uitvoering ervan. Immers, kinderbescherming heeft
een hoge prioriteit en als kinderen in het geding zijn en soms in het gedrang
komen, speelt naast verdragen en beleid ook emotie een rol.Dit brengt mij bij een aantal vragen die voor onze fractie nog overgebleven
zijn. De minister geeft in de nota naar aanleiding van het verslag aan dat
er op de Nederlandse Antillen en Aruba nog geen sprake is van medegelding
van het verdrag tegen kinderontvoering, maar dat beide landen dit wel wenselijk
achten. Kan de minister aangeven wat de huidige stand van zaken is en wat
de rol van de Nederlandse regering hierbij is?Eenzelfde vraag geldt voor de relatie met Marokko. Men is daar voornemens,
het verdrag tegen kinderontvoering te ratificeren. Welke rol kan de Nederlandse
regering daarbij spelen? Ik verwijs hierbij ook naar de verleden jaar aangenomen
motie-Bos waarin de regering verzocht wordt, een bilateraal verdrag met Marokko
inzake onder andere familierecht te sluiten. In hoeverre is deze motie al
uitgevoerd? In een eerder overleg met de minister verschilden hij en ik van mening
over de wenselijkheid van bilaterale afspraken. Ik denk nog steeds dat deze
voorloper kunnen zijn als ondertekening van een verdrag er nog niet in zit.
Keer op keer krijgen wij te maken met schrijnende zaken, zoals in het geval
van een achtergelaten kind in Marokko. Hierover zijn verschillende keren vragen
gesteld door collega's van de PvdA-fractie. Kortom, aanleiding genoeg voor
de regering om actief een rol te spelen bij het bevorderen van het tekenen
van verdragen en, als dat er niet in zit, bilaterale afspraken.Ook het tijdsaspect is in dezen van belang. Ik refereer ook aan de woorden
van mevrouw De Pater. Los van de tijd voor beroep en een redelijke termijn
is tijd voor kinderen en ouders van groot belang.Afsluitend heb ik nog drie vragen over de centrale autoriteit. De centrale
autoriteit kan in gevallen waarin een land dat geen verdragland is, een verzoek
indient, tussenkomst verlenen. Onduidelijk blijft in welke gevallen de centrale
autoriteit dit wel of juist niet doet. Ik krijg daarop graag een toelichting.
Of mag ik het zo lezen dat het altijd wordt gedaan, als een betrokken partij
een verzoek indient en dat dit de betekenis van het "kunnen" is?Artikel 38 van het verdrag biedt een basis voor het opstellen van tarieven
voor bepaalde vormen van dienstverlening. Wij onderschrijven de reactie van
de minister dat het onwenselijk is dat de Nederlandse centrale autoriteit
een bijdrage vraagt voor de door haar geleverde tussenkomst. Op onze eerdere
vraag antwoordde de minister dat tot op heden bij hem geen gevallen bekend
zijn dat buitenlandse centrale autoriteiten dergelijke kosten wel doorberekenen
en dat buitenlandse centrale autoriteiten volgens het verdrag alleen redelijke
kosten in rekening mogen brengen. Kan de minister aangeven welke middelen
verzoekers hebben als er door buitenlandse centrale autoriteiten in een later
stadium wel vergoedingen worden gevraagd, die in de ogen van de Nederlandse
autoriteit of van de verzoekers niet redelijk zijn?Voor mijn laatste vraag sluit ik mij aan bij de vragen die zijn gesteld
door mevrouw De Pater. Die vragen gaan over de kaderwet, met name het op een
rij zetten van de voor- en nadelen van de kaderwet.Uit mijn bijdrage blijkt wel dat de PvdA-fractie blij is met het verdrag
en de uitvoeringswet. Ik wens deze minister veel succes in het overleg met
alle andere landen, waarvan wij hopen dat ze gauw zullen tekenen.De vergadering wordt van 19.50 uur tot 20.05 uur geschorst.Minister Donner:Voorzitter. Verschillende sprekers hebben gewezen op de complexiteit en
de stapeling van de regels. Ik onderschrijf hun opmerkingen daarover. Wij
hebben te maken met drie soorten regels: het internationale verdrag, de Europese
verordening en de nationale uitvoeringswetgeving. Verder verkeren wij in de
bijzondere situatie dat wij wel een verdrag goedkeuren, maar dat niet ratificeren.
De ratificatie moet de Europese Unie doen en dat is een extra complicatie.
Wij zullen vaak in deze situatie verkeren, want de Europese Unie heeft de
instrumenten om deze grensoverschrijdende materie adequaat te regelen, bijvoorbeeld
bij verordening. Die verordening zal hooguit enkele aanvullende regels voor
het nationale recht met zich brengen. Tegelijkertijd is de Europese Unie een
eenheid binnen een grotere wereld en juist op het terrein van de regeling
van het gezag over kinderen hebben wij te maken met die wijdere wereld en
moeten wij werken met een stapeling aan regels. Dat zorgt voor vragen zoals
die van mevrouw Timmer over de mogelijkheid van bilaterale verdragen. Ik wijs
erop dat de bedoelde bilaterale verdragen niet meer kunnen worden gesloten.
Sinds de totstandkoming van de verordening van de Europese Unie heeft die
op dit terrein de exclusieve bevoegdheid. Derhalve kunnen de afzonderlijke
landen geen bilaterale verdragen meer sluiten op het gebied dat door de verordening
wordt bestreken. De moties die daarover eventueel zijn aangenomen, kunnen
dan ook niet worden uitgevoerd.Mevrouw Timmer (PvdA):Misschien kan een bilateraal verdrag inderdaad niet worden gesloten, maar
het is toch nog wel mogelijk om over bepaalde aspecten bilateraal afspraken
te maken? Dat heb ik in mijn eerste termijn misschien niet duidelijk genoeg
gezegd, maar daar wilde ik naar toe.Minister Donner:Ik hoop dat juist dat mogelijk wordt door de aanneming van niet zozeer
de goedkeuringswet als wel de uitvoeringswet. Marokko is bijvoorbeeld een
van de eerste landen die het nieuwe Haagse verdrag hebben geratificeerd en
geïmplementeerd. Nederland en Marokko kunnen dan afspraken maken over
de toepassing en daarbij doen zij alsof een bilateraal verdrag hebben gesloten.
Deze figuur passen wij in andere gevallen wel vaker toe. Daarbij is dan sprake
van een voorlopige uitvoering van verdragen. Ik weet niet in hoeverre dit
kan op de terreinen waarop in wezen de Europese Unie exclusieve bevoegdheid
heeft. Ik hoop evenwel dat deze problematiek binnen de Europese Unie snel
kan worden opgelost. Het obstakel wordt gevormd door een probleem dat volstrekt
losstaat van deze materie. Wij hebben dat probleem ooit zelf gecreëerd
door de rots Gibraltar van Spanje af te pakken en het gezag daarover met een
verdrag aan het Verenigd Koninkrijk te geven. Natuurlijk ware het allemaal
beter geweest als wij de rots zelf hadden gehouden. Dat hebben wij echter
niet gedaan en daardoor hebben wij te maken met een probleem dat ratificatie
van het Kinderbeschermingsverdrag door de Europese Unie in de weg staat. Hiermee
heb ik nog eens de complexiteit van de materie aangegeven. Ik ben het evenwel
met mevrouw Timmer eens dat wanneer wij de nodige wetgeving tot stand hebben
gebracht, wij kunnen proberen tot praktische afspraken te komen met die landen
die het verdrag hebben geratificeerd.Mevrouw De Pater heeft in haar interventie inderdaad het belang van dit
soort regels aangegeven. Het gaat juist om gecompliceerde wetgeving, omdat
ik te maken heb met regels van verschillende lidstaten over één
van de meest gevoelige onderwerpen, namelijk het familierecht. Het betreft
het ouderlijk gezag en de regels die betrekking hebben op de verblijfplaats
van het kind. Dat maakt dat wij niet met onduidelijke wetgeving moeten werken.
Het is juist van belang om daarover heel duidelijke regels op te stellen.
Dat leidt onder andere tot die cumulatie. Ik krijg in de verordening namelijk
te maken met de regels die aangeven welke rechter bevoegd is
en die ingaan op de vraag hoe de uitspraken van hem worden uitgevoerd op het
punt van de materie van het gezag, de kinderbescherming en het omgangsrecht
van kinderen. Welk recht de bevoegde rechter moet toepassen, wordt echter
afgeleid van het Haagse Verdrag. Dat is nodig, omdat het niet alleen gaat
om het recht van de lidstaten van de EU, maar ook om dat van andere landen.
Wel is juist dat de complexiteit samenhangt met de behoefte om duidelijkheid
te creëren.Mevrouw De Pater heeft verder gevraagd of het niet mogelijk is om de beroepsmogelijkheden
wat dat betreft te bekorten. In dit wetsvoorstel is dat inderdaad op die punten
gedaan waar dat in de macht van de wetgever ligt. Ik doel dan op het stellen
van de termijnen waarbinnen men tot beroep moet komen. In het wetsvoorstel
wordt een termijn van een maand gesteld voor het hoger beroep en een termijn
van twee maanden om in cassatie te gaan. De duur van de procedure zal vervolgens
in hoge mate in handen zijn van de partijen zelf. De rechter kan op deze wijze
wel in enige mate sturend optreden, maar er volgt niet automatisch een uitspraak
als één van de partijen zich niet aan de gestelde termijnen
houdt.Mevrouw De Pater-van der Meer (CDA):Dat is precies mijn punt: partijen hebben dat zelf in handen. Ik doel
dan op de vertegenwoordigers van het kind. Als zij het goed met het kind voor
hebben, zullen zij er alle belang bij hebben om ervoor te zorgen dat het zo
snel mogelijk gebeurt. Als zij echter andere belangen hebben, zal dat niet
het geval zijn. Ik wil graag dat wij nog eens met elkaar debatteren over de
termijnen bij het hof of in cassatie. Daarnaast vind ik het van belang om
te spreken over de vraag hoe wij daaraan ook op een andere manier een grens
kunnen stellen. Ik heb daarom het voorbeeld van een kort geding aangehaald.Minister Donner:Een kort geding is niet een instrument dat kan worden gebruikt, omdat
het een voorlopig oordeel geeft. Dan moeten wij inderdaad de gedachten laten
gaan over heel andere vormen. Ik ben daartoe gaarne bereid, want dat zou ook
in andere procedures bruikbaar zijn waarvan wordt geconstateerd dat die te
veel tijd in beslag nemen. Dat is echter een totaal ander vraagstuk, namelijk
dat van het burgerlijk procesrecht.Mevrouw De Pater heeft mij verder gevraagd naar de meldingsplicht bij
de centrale autoriteit van het tijdelijk verblijf van een kind in een andere
staat. Daarbij gaat het om de uitvoering van maatregelen in de sfeer van de
kinderbescherming, bijvoorbeeld plaatsing in een pleeggezin over de grens.
Dat moet worden gemeld. Mevrouw De Pater heeft verblijf bij een familielid
genoemd. Dat valt daar niet onder. Dan vindt ook geen melding plaats. Als
een dergelijk tijdelijk verblijf niet wordt beëindigd, zal op een gegeven
moment de situatie ontstaan dat het gezin waar het kind verblijft, gehouden
is om dat op te geven bij de burgerlijke stand. Deze zal dan aan de Raad voor
de Kinderbescherming moeten doorgeven dat het een kind betreft dat niet onder
het normale ouderlijke gezag valt. De meldingsplicht onder de verordening
geldt voor de plaatsing die plaatsvindt in het kader van de kinderbeschermingsmaatregelen.Mevrouw De Pater heeft mij om een notitie gevraagd over de taak en de
plaats van een centrale autoriteit. Ik ben gaarne bereid om haar die notitie
toe te zeggen. Mevrouw De Pater plaatste die notitie zelf in het perspectief
van een eventuele kaderwet over de centrale autoriteit. Ik zal primair voldoen
aan het verzoek om te schetsen wat de taken zijn en inderdaad wellicht aan
te geven wat de voor- en nadelen zouden kunnen zijn van een eventuele kaderwet
op dit terrein.Het betoog van mevrouw Örgü kwam in wezen neer op één
vraag: in hoeverre kan ik onvoorziene effecten uitsluiten? Die kan ik niet
uitsluiten, want ik kan niet voorzien om welke effecten het gaat. Derhalve
kan ik ook niet zeggen dat zij wel of niet zijn uitgesloten. Het gaat hier
om een problematiek van internationaal recht. Wij gaan hier verplichtingen
aan onder bepaalde vooronderstellingen met betrekking tot de uitleg. Het is
heel goed mogelijk dat wij op een gegeven moment oplopen tegen mogelijke gevolgen
van de verplichtingen die wij nu aangaan, die wij nu niet hebben voorzien
en die wij te zijner tijd zelfs ongewenst achten. Desondanks zullen wij dan
gebonden zijn aan de bepalingen zoals wij die nu aanvaarden. Ik kan dus niet
uitsluiten dat er bepaalde onvoorziene effecten zullen zijn. Uiteraard kunnen
wij in die gevallen naar de rechter gaan om ons gelijk te krijgen met betrekking
tot de uitleg van de desbetreffende bepalingen, maar als een andere uitleg
prevaleert, zullen wij die moeten uitvoeren.Mevrouw Örgü (VVD):Mijn vraag hing ook samen met de vraag hoe je ervoor zorgt dat het primaat
bij de Kamer en het kabinet ligt. U zegt nu dat wij dan naar de rechter gaan,
maar de rechter kan in dat geval uiteindelijk zeggen dat het verdrag voorgaat
op datgene wat wij hier in de Kamer eigenlijk hadden gewild omdat wij in die
situatie een andere voorstelling van het verdrag hadden.Minister Donner:Eén ding is zeker: de rechter zal zeggen dat het verdrag voorgaat.
Een tweede zaak is dat, wat de uitvoeringswetgeving betreft, de discussie
in de Kamer en de schriftelijke discussie binnen de ruimte die het verdrag
geeft, bepalend zullen zijn als historische interpretatie van de uitleg van
eventuele bepalingen. Voor het overige is het echter primair aan de rechter
om uitleg te geven aan de bepalingen zoals wij die nu vastleggen. Dat zal
ook niet anders moeten zijn. Dat laat onverlet dat wij, voorzover het gaat
om ruimte binnen de verdragen, natuurlijk altijd de wet kunnen aanpassen als
de uitleg ons niet uitkomt, althans als wij menen dat die uitleg onterecht
is. Ook dan zijn wij echter gebonden door de verplichtingen die wij met het
verdrag aangaan.Ik ben het geheel met mevrouw Timmer eens dat de kwesties waarover wij
het nu hebben, vaak met emoties gepaard gaan. Tegelijkertijd voeg ik daar
voor alle duidelijkheid aan toe dat deze regelingen – het verdrag en
de uitvoeringswet – strikt genomen niet over de kindontvoering gaan.
Zij zijn wel essentieel voor de definitie die aangeeft wanneer er sprake is
van ontvoering. Daarom is het nodig om het zo exact mogelijk te doen, maar
de regelingen gaan niet direct over de vragen van kindontvoering.Mevrouw Timmer vroeg naar de relaties met Aruba. De goedkeuringswet betreft
tevens de medegelding voor Aruba en de Nederlandse Antillen. Dat betekent
niet dat het verdrag met de goedkeuring daar automatisch zal gaan gelden.
Dat hangt samen met de specifieke situatie dat de EU zal ratificeren voor
het deel in Europa. Die ratificatie zal dus niet gelden voor Aruba en de Nederlandse
Antillen. Derhalve zal de vraag wanneer men in Aruba aan het
verdrag gebonden zal zijn, afhangen van het moment waarop de wetgeving in
Aruba rond is.Mevrouw Timmer (PvdA):Ik refereerde aan een stukje uit de nota naar aanleiding van het verslag,
waarin staat dat beide landen het wenselijk vinden. Dan denk ik: dat is winst.Minister Donner:Dat is de normale procedure. Als over dit soort verdragen wordt beslist,
wordt de vraag aan de orde gesteld of de goedkeuring mede geldt voor Aruba
en de Nederlandse Antillen. Dat hangt samen met bepalingen in het Statuut.
De goedkeuring geldt dus mede voor Aruba en de Nederlandse Antillen. Het hangt
van de uitvoeringswetgeving ter plaatse af wanneer dat daadwerkelijk kan worden
geëffectueerd.Mevrouw Timmer (PvdA):Is de Nederlandse regering bereid om zo nodig steun te verlenen?Minister Donner:Daarover wordt af en toe gesproken, maar ik kan natuurlijk niet een blanco
cheque afgeven.Wat betreft Marokko zal straks worden bekeken hoe de toepassing van het
verdrag vorm en inhoud kan worden gegeven. Het probleem is dat Marokko gebonden
is door het verdrag, maar wij niet zolang ratificatie door de EU niet heeft
plaatsgevonden. Dat is ook de reden waarom bilaterale verdragen niet mogelijk
zijn.Mevrouw Timmer (PvdA):Er is een motie aangenomen tijdens het debat over het integratiebeleid
die over meer gaat dan alleen het familierecht. Het lijkt mij goed dat het
kabinet nog met een reactie op die motie komt om verwarring te vermijden.
Kennelijk kan slechts een deel van de motie worden uitgevoerd.Minister Donner:Is het niet voldoende dat ik nu kenbaar maak dat die motie niet uitvoerbaar
is voorzover het dit terrein betreft? Het is heel wel mogelijk dat op andere
terreinen wel bilaterale verdragen worden gesloten.Mevrouw Timmer (PvdA):Het gaat om motie nr. 26 (28689) waarin de regering wordt verzocht om
te komen tot een bilateraal verdrag met Marokko inzake het familierecht –
daarover hebt u al voldoende gezegd – en nationaliteitswetgeving. Het
lijkt mij gewenst om die twee zaken uit elkaar te halen. Dan hoeven wij niet
telkens terug te komen op een aangenomen motie die niet wordt uitgevoerd.Minister Donner:Dat gaat over een heel andere materie, te weten vragen op het gebied van
het familierecht, wederzijdse erkenning van het huwelijk enzovoort. Nu gaat
het strikt over het terrein dat wordt gedekt door de verordening. Op dat terrein
kan ik na de totstandkoming van de verordening geen bilaterale verdragen meer
sluiten. Mevrouw Timmer stelt de kwestie van de dubbele nationaliteit aan
de orde, maar dat wordt niet door dit wetsontwerp geregeld. Eerlijk gezegd,
weet ik niet wat de stand van zaken is op dit terrein.Mevrouw Timmer (PvdA):Dat is helder. De term familierecht kan kennelijk breed worden uitgelegd,
want ook deze verordening heeft wel degelijk raakvlakken met het familierecht.
Vandaar mijn vraag.Minister Donner:Akkoord, maar dan deel ik de Kamer bij dezen mee dat op het terrein dat
bestreken wordt door deze verordening de motie niet uitvoerbaar is.Mevrouw Timmer vroeg of duidelijk is wanneer er wel en geen tussenkomst
van de centrale autoriteit mogelijk is. Het gaat hier om een breed terrein.
In beginsel zal worden getracht, te voldoen aan een verzoek om tussenkomst,
tenzij het volstrekt buiten het terrein ligt waarover wij het nu hebben. De
term kunnen wordt alleen maar gebruikt om te voorkomen dat er allerlei aanspraken
worden gedaan met alle rechtsgedingen van dien.Nederland vraagt geen vergoeding voor de tussenkomst. Voorzover ik weet,
doen andere landen dat ook niet. Als een land een dergelijke vergoeding vraagt,
moet dat kunnen worden aangevochten bij de rechter van dat land. Dit kan zeker
als het gaat om een staat binnen de Europese Unie mede omdat er dan eventueel
inbreuk wordt gemaakt op de verplichtingen van de verordening. Er kan derhalve
rechtstreeks worden geprocedeerd terzake van het niet uitvoeren van verplichtingen
van de Europese Unie. Ik weet niet of ouders daar werkelijk mee geholpen zijn,
want dan moet er eerst een procedure worden gevoerd over de vraag of er een
vergoeding betaald moet worden en pas daarna komen zij aan de procedure toe.Tot slot is er nog een vraag gesteld over de kaderwet. In mijn antwoord
aan mevrouw De Pater heb ik al gezegd dat ik graag bereid ben hierover een
notitie te schrijven.De algemene beraadslaging wordt gesloten.Deze wetsvoorstellen worden, na goedkeuring van de onderdelen, zonder
stemming aangenomen.Sluiting 20.27 uur 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/h-tk-20052006-204-209.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl