Aan de orde is de behandeling van het wetsvoorstel Wijziging van de Paspoortwet in verband met het herinrichten van de reisdocumentenadministratie (31324, R1844)
Staten-Generaal — Handelingen 
Datum: 2014-07-02 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Handeling 2008-2009, pag. 1563-1587

 
 
 

Handeling

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Vergadernummer
Datum vergadering

23-06-2009

Eerste Kamer der Staten-Generaal

2008-2009

nr. 34, pagina 1563-1587

09-06-2009

 

 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties over kamerdossier

Kamerdossier 31324Toon publicaties die dit dossier behandelen

 
 
 Publicaties in vergadering

Lijst van besluiten (dinsdag 9 juni 2009)Pagina 1589-1590
Aan de orde is de voortzetting van de behandeling van het wetsvoorstel Aanpassing van het Burgerlijk Wetboek, het Wetboek van Strafvordering en de Wet schadefonds geweldsmisdrijven in verband met de vergoedbaarheid van schade als gevolg van het overlijden of ernstig en blijvend letsel van naasten (28781)Pagina 1587-1589
Aan de orde is de behandeling van het wetsvoorstel Wijziging van de Paspoortwet in verband met het herinrichten van de reisdocumentenadministratie (31324, R1844)Pagina 1563-1587
Aan de orde is de behandeling van het verslag van de commissie voor de Verzoekschriften over het verzoekschrift van mevr. H.A. te H. betreffende invordering belastingschuld en schadevergoeding (LXXXI-A)Pagina 1554-1554
Lijst van ingekomen stukken, met de door de Voorzitter ter zake gedane voorstellen (dinsdag 9 juni 2009)Pagina 1590-1592
Aan de orde is de behandeling van: - het wetsvoorstel Wijziging van de Wet op de lijkbezorging (30696); - het wetsvoorstel Uitvoering van de op 14 november 1970 te Parijs tot stand gekomen Overeenkomst inzake de middelen om de onrechtmatige invoer, uitvoer of eigendomsoverdracht van culturele goederen te verbieden en te verhinderen (Uitvoeringswet UNESCO-verdrag 1970 inzake onrechtmatige invoer, uitvoer of eigendomsoverdracht van cultuurgoederen) (31255); - het wetsvoorstel Goedkeuring van de op 14 november 1970 te Parijs tot stand gekomen Overeenkomst inzake de middelen om de onrechtmatige invoer, uitvoer en eigendomsoverdracht van culturele goederen te verbieden en te verhinderen (Trb. 1972, 50) (31256, R1836).Pagina 1554-1554
Aan de orde is de behandeling van het wetsvoorstel Wijziging van het Wetboek van Strafrecht, Wetboek van Strafvordering en enkele aanverwante wetten in verband met de strafbaarstelling van het deelnemen en meewerken aan training voor terrorisme, uitbreiding van de mogelijkheden tot ontzetting uit het beroep als bijkomende straf en enkele andere wijzigingen (31386)Pagina 1562-1563
Presentie en opening (dinsdag 9 juni 2009)Pagina 1553-1554
Aan de orde is de voortzetting van de behandeling van het wetsvoorstel Aanpassing van het Burgerlijk Wetboek, het Wetboek van Strafvordering en de Wet schadefonds geweldsmisdrijven in verband met de vergoedbaarheid van schade als gevolg van het overlijden of ernstig en blijvend letsel van naasten (28781)Pagina 1554-1562

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 116 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
Aan de orde is de behandeling van: het wetsvoorstel Wijziging
van de Paspoortwet in verband met het herinrichten van de reisdocumentenadministratie
(31324, R1844).De voorzitter:Ik heet de staatssecretaris van harte welkom in de Eerste Kamer.De beraadslaging wordt geopend.Mevrouw Duthler (VVD):Mevrouw de voorzitter. Identiteitsfraude is een steeds groter wordend
maatschappelijk probleem met verstrekkende gevolgen. Diegenen die het overkomt,
komen soms in een ware nachtmerrie terecht. De leden van de VVD-fractie zijn
dan ook verheugd dat wij vanmiddag een wetsvoorstel bespreken dat een bijdrage
levert aan de oplossing van dat maatschappelijke probleem. Die bijdrage is
een nieuwe opzet van de reisdocumentenadministratie, centraal opgezet en online
raadpleegbaar. Het wetsvoorstel moet de juridische basis voor die nieuwe opzet
bieden. De leden van de VVD-fractie wensen nog een aantal opmerkingen te plaatsen
en vragen te stellen.Dit wetsvoorstel heeft veel publieke belangstelling gekregen vanwege de
mogelijke inbreuk op de persoonlijke levenssfeer, onder meer door het opnemen
van vingerafdrukken in het paspoort. De staatssecretaris heeft in de memories
van toelichting en antwoord uitvoerig beargumenteerd waarom deze inbreuk proportioneel
en gerechtvaardigd is. De leden van de VVD-fractie hebben zich hierdoor laten
overtuigen en vinden het doel van het herinrichten van de reisdocumentenadministratie,
het bestrijden van identiteitsfraude, zwaarder wegen dan de mogelijke inbreuk
op de persoonlijke levenssfeer, juist ook gezien de maatregelen die worden
genomen om de zorgvuldigheid van de verwerking van de persoonsgegevens te
waarborgen. Hoewel er ook nadelen aan kleven, staan de leden van de VVD-fractie
in beginsel positief tegenover het opnemen van vingerafdrukken in het paspoort;
in beginsel, omdat vingerafdrukken onder voorwaarden in belangrijke mate de
betrouwbaarheid van de reisdocumenten kunnen bevorderen. Vingerafdrukken kunnen
immers slechts door een unieke persoon worden afgegeven. Wil de staatssecretaris
nog eens aangeven hoe groot de kans is dat vingerafdrukken worden gekoppeld
aan een verkeerde persoon of dat ze in het systeem niet worden herkend als
horende bij de juiste persoon? En als vingerafdrukken worden gekoppeld aan
een verkeerde persoon, waar kan deze persoon dan terecht om dit te laten corrigeren?Hierop aansluitend hebben de leden van de VVD-fractie een vraag over de
rechtsbescherming van de burger. De staatssecretaris geeft ons inziens terecht
aan dat nooit 100% is uit te sluiten dat onbevoegden toegang krijgen
tot de gegevens. Indien onbevoegden onverhoopt zover komen en een burger als
gevolg daarvan schade lijdt, dan – zo geeft de staatssecretaris aan –
zal van geval tot geval bekeken moeten worden wie aansprakelijk kan worden
gesteld voor de schade. Echt duidelijk is dit niet, zeker niet voor een gedupeerde
burger. Zoals de staatssecretaris in haar memorie van toelichting schrijft,
biedt het paspoort in het dagelijks leven toegang tot maatschappelijke en
financiële dienstverlening. De schade als gevolg van fouten in de paspoortenadministratie
kan zo ernstig zijn dat de burger geen hypotheek kan krijgen, geen uitkering
kan aanvragen of geen zorgverzekering kan afsluiten of dat hij geconfronteerd
wordt met niet gedane bestellingen, onbetaalde rekeningen of opgelegde boetes.
Waar kan hij dan terecht? Hoe voorkomt de staatssecretaris dat de burger dan
van het kastje naar de muur wordt gestuurd? Is zij bereid een centraal aanspreekpunt
aan te wijzen voor gedupeerde burgers?In de memorie van antwoord geeft de staatssecretaris aan dat de nieuwe
reisdocumentenadministratie alleen via besloten netwerken is te benaderen
en dat voor bevragingen en mutaties een elektronische handtekening is vereist.
Welk type elektronische handtekening met welk betrouwbaarheidsniveau bedoelt
de staatssecretaris hier: een geavanceerde elektronische handtekening zoals
bedoeld in de Wet elektronische handtekeningen of een elektronische handtekening
met een lager betrouwbaarheidsniveau?Verder geeft de staatssecretaris aan dat de locaties waar de apparatuur
en de programmatuur zich zullen bevinden fysiek goed beveiligd zijn. Dat is
heel mooi, maar weinigzeggend. Kan zij voorbeelden geven van fysieke beveiligingsmaatregelen
die zullen worden genomen? Van alle mutaties en bevragingen worden de oorspronkelijke
verzoeken en de daarop gegeven antwoorden gelogd. Hoe lang worden die loggegevens
bewaard?De staatssecretaris heeft in de memorie van antwoord de keuze voor een
centrale online raadpleegbare reisdocumentenadministratie gemotiveerd met
onder meer het streven om het aanvragen van een reisdocument plaatsonafhankelijk
te maken. Daar valt veel voor te zeggen. Tegelijkertijd geeft zij in haar
memorie van toelichting aan dat de mogelijkheid om plaatsonafhankelijke dienstverlening
te realiseren nauw samenhangt met de modernisering van de gemeentelijke basisadministratie
persoonsgegevens, de GBA. Nu gaat de modernisering van de GBA lang niet altijd
over rozen en dan druk ik mij nog mild uit. In hoeverre is de nieuwe organisatie
van de reisdocumentenadministratie afhankelijk van het succes van de modernisering
van de GBA?Mevrouw de voorzitter. De leden van de VVD-fractie kijken met belangstelling
uit naar de reactie van de staatssecretaris op de gestelde vragen.De heer Vliegenthart (SP):Voorzitter. Het heeft er enige schijn van dat bewindslieden die zich ooit
met ons paspoort bemoeiden statistisch een grote kans maken hier in de Eerste
Kamer te eindigen. Ik noem de namen van Wim van Eekelen, René van der
Linden en Loek Hermans. Dus alvast welkom voor later, mevrouw de staatssecretaris.
Het is deze maand 21 jaar geleden dat de Tweede Kamer besloot tot een parlementaire
enquête naar de gang van zaken rondom de opvolger van
wat toen "het zwarte vod" heette: een naam die werd gebruikt om aan te duiden
dat het toenmalige paspoort op een achternamiddag door een knappe knutselaar
kon worden nagemaakt. In de enquête naar wat er toen mis ging, speelden
de drie eerdergenoemde latere leden van deze senaat een hoofdrol. Over de
relevantie van de lessen die toen onder voorzitterschap van collega Hermans
werden getrokken, kom ik straks nog te spreken.Maar zo controversieel als het paspoort in 1988 was, zal het vandaag wel
niet worden. Het leek er zelfs lange tijd op dat de twee grootste fracties
in dit huis, wellicht met het verleden in het achterhoofd, hadden besloten
zich niet aan het dossier te branden. En ook in de Tweede Kamer ging de wet
vrij geruisloos over de bühne. Toch heeft mijn fractie een drietal wezenlijke
problemen met dit voorstel. Allereerst heb ik een aantal opmerkingen over
de reikwijdte van het wetsvoorstel en daarnaast over de manier waarop Europese
regelgeving het voorstel heeft beïnvloed. Ten slotte wil ik stilstaan
bij de bedenkingen die door het College Bescherming Persoonsgegevens naar
voren zijn gebracht.De wet die wij vandaag behandelen is voor een belangrijk gedeelte "leeg".
Dit soort "lege" wetten biedt het raamwerk voor nieuw beleid, maar het nieuwe
beleid zelf staat niet in de wet. Deze wordt later door bestuurlijke maatregelen
ingevuld. Zonder deze inhoud zijn lege wetten echter voor het parlement lastig
te beoordelen. Als je alleen de vorm van het beleid kent en niet de politieke
inhoud ervan, is het onmogelijk om een afweging over de wenselijkheid van
de voorgestelde maatregelen te maken. Een goede wet regelt dan ook niet alleen
de vorm van het beleid, maar kent ook een belangenafweging die in de wet zelf
gemaakt wordt. Op basis van deze belangenafweging zouden partijen moeten kunnen
bepalen of zij de wet steunen of niet.Voor de Eerste Kamer zijn inhoudsloze wetten een des te nijpender probleem,
omdat de senaat vaak geen zeggenschap meer heeft over de nadere invulling
die aan de wet wordt gegeven. Maatregelen van bestuur wordt slechts zelden
aan de Eerste Kamer voorgelegd en daarom heeft de Eerste Kamer in de praktijk
vaak slechts eenmaal de mogelijkheid om voor of tegen een bepaald wetsvoorstel
te stemmen. Vandaar dat mijn fractie zich, net als onze collega's aan de overkant
van het Binnenhof, moeilijk kan vinden in het feit dat er wel 25 aanvullende
regelingen zullen komen die de wet inkleuring moeten geven. Sommige zijn technisch,
maar er zitten ook heel substantiële bij. Waarom heeft de staatssecretaris
voor deze variant gekozen? Wat bedoelt zij als zij in de memorie van antwoord
schrijft dat "de zaken, waarvan kennisneming door uw Kamer naar mijn mening
wenselijk is, zoals de doelen waarvoor gegevensverstrekking mogelijk is uit
de nieuwe reisdocumentenadministratie, op het niveau van rijkswet geregeld
zijn"? Welke criteria heeft de staatssecretaris gehanteerd? Waarom staan bepaalde
dingen wel in het wetsvoorstel en andere dingen niet? Het is mijn fractie
niet helder geworden. Juist omdat het ook om politieke inhoud gaat, zouden
wij daarover graag uitsluitsel willen hebben.Dat brengt mij bij mijn tweede punt: de Europese verordening waarvan dit
wetsvoorstel deels het uitvloeisel is. Europese regelgeving vormt voor nationale
regeringen nogal eens een mooie aanleiding om meer te regelen dan wordt voorgeschreven.
Een zogenaamde nationale kop is dan geboren. Bij de implementatie van een
Europees besluit gaat de nationale vertaling verder dan strikt noodzakelijk
is. Daarbij verdedigt de regering dergelijke aanvullende wetgeving graag met
het argument dat "het moet van Brussel". Het is dus niet vreemd dat in deze
Kamer kritisch wordt gekeken naar wat er nu precies van Brussel moet. Ik heb
daarom in voorbereiding op dit debat de Europese verordening er eens op nageslagen.
Daarin staat inderdaad dat paspoorten gezichtsopnames en vingerafdrukken moeten
hebben teneinde – ik citeer uit artikel 1.2 – "de integriteit,
de authenticiteit en de vertrouwelijkheid van de gegevens te garanderen".Tot zover is het mij helder. Maar hoe verhoudt dit zich nu tot artikel
4b, lid 2, van het wetsvoorstel dat wij vandaag behandelen? Daarin wordt namelijk
vastgelegd dat deze gegevens ook gebruikt kunnen worden voor "de opsporing
van en vervolging van strafbare feiten" (punt c) en "het verrichten van onderzoek
naar handelingen, die een bedreiging vormen voor de veiligheid van de Staat
en andere gewichtige belangen van een of meerdere landen van het Koninkrijk,
dan wel de veiligheid van met het Koninkrijk bevriende mogendheden" (punt
d). Dit staat volgens mij nergens in de verordening. Deze bepalingen gaan
verder dan de eisen die de EU aan de paspoorten stelt. Vandaar mijn vraag
aan de staatssecretaris: hebben we hier te maken met een nationale kop? Zo
niet, kan de staatssecretaris dan het precieze citaat uit de Europese verordening
voorlezen waarin staat dat dit van Brussel moet? Want als dat het geval is,
kunnen wij onze nieuwe Europese fractie eropaf sturen. Maar ik vrees dat we
vandaag bij deze staatssecretaris moeten zijn. Zou de staatssecretaris in
het vervolg helderder kunnen maken waar nationale koppen zitten en waar het
gaat om de vertaling van Europese regelgeving? Ik heb een tijd moeten puzzelen
en het is bijzonder lastig om die materie goed in de vingers te krijgen. Als
de regering daarover in een eerder stadium helderheid schept, is dat voor
de Kamerleden een stuk eenvoudiger.Daarnaast is het mijn fractie onduidelijk wat wij nu precies moeten verstaan
onder de opsporing en vervolging van strafbare feiten. In het debat in de
Tweede Kamer deed de staatssecretaris voorkomen dat dit weinig om het lijf
zou hebben. Het OM krijgt geen toegang tot de gegevens en datamining is verboden.
Maar wat betekent die bepaling dan precies? Ik geef een voorbeeld en verzoek
de staatssecretaris daarop te reageren. Er is een moord gepleegd en er zijn
vingerafdrukken gevonden van een mogelijke verdachte. Kan het OM of de politie
een verzoek doen om deze vingerafdrukken te matchen met die in de voor de
Paspoortwet vastgelegde database? Wie behandelt eventueel een dergelijk verzoek?
Wat betekent de in het artikel vastgelegde term "verrichten van onderzoek"?
Kan het zo zijn dat deze gegevens aan bevriende mogendheden worden overgedragen,
bijvoorbeeld aan de Verenigde Staten? Onder welke voorwaarden zou dat gebeuren?
Graag krijgen wij hierop een reactie van de staatssecretaris. Als het kabinet
besluit om deze mogelijkheden in de toekomst te verruimen, gaat dat dan per
wet of per AMvB? Dat is nogal van belang, omdat in het laatste geval deze
Kamer daar vermoedelijk niets meer over te zeggen zou hebben.Dat brengt mij op mijn derde punt: het advies van het College Bescherming
Persoonsgegevens. De kern van zijn bezwaar is dat het wetsvoorstel
in zijn oorspronkelijke vorm niet conform artikel 8 EVRM is. Wat is er sindsdien
gebeurd? De memorie van antwoord is hier niet helder over. De staatssecretaris
zegt dat ze de memorie van toelichting heeft aangevuld naar aanleiding van
de bevindingen van het CBP. Dat heeft iets van: u heeft het niet goed begrepen,
laat ik het nog eens uitleggen. Als wij er echter van uitgaan dat het CBP
het wel goed begrepen heeft – en waarom zouden we daar niet van uitgaan? –
dan vraagt deze conclusie om een inhoudelijke weerlegging. Die hebben wij
niet gekregen. Daarom mijn vraag aan de staatssecretaris: wat ziet het CBP
verkeerd? Kan de staatssecretaris aangeven welke stappen zij nu concreet heeft
genomen om aan de bezwaren van het CBP tegemoet te komen? Waarom heeft zij
er niet voor gekozen om het veranderde voorstel opnieuw naar het CBP te sturen?Daarnaast roept dit wetsvoorstel nog een aantal praktische bezwaren op
inzake de veiligheid van een centraal georganiseerd systeem. Mijn collega
van de VVD-fractie sprak daar ook al over. Die vragen zijn in onze ogen in
de memorie van antwoord niet volledig en adequaat beantwoord. Het zal sowieso
een concreet punt van aandacht blijven. Immers, in 1988 concludeerde de enquêtecommissie
al dat het eigendom, het beheer en de beschikkingsmacht over de paspoortadministratie
een belangrijk knelpunt is dat extra parlementaire zorg verdient. In dat opzicht
is de staatssecretaris gewaarschuwd.Straks staan we dus allemaal met onze vingerafdruk en foto in ons paspoort.
In de negentiende eeuw deden wij het met alleen een beschrijving. Daarna kwam
de foto. Dat leek de perfecte oplossing. Vandaag de dag weten wij beter. Elk
paspoort valt na te maken. En het zijn vooral boeven die daartoe lust blijken
te hebben. Dat zal met dit paspoort niet anders zijn. Ondertussen werkt Brussel
al aan een driedimensionale foto. Zo blijven we nog wel even bezig; en de
boeven dus ook.Het nieuwe paspoort waarover wij het vandaag hebben, hadden we al bij
het begin van deze eeuw kunnen hebben, zoals CDA'er Raymond Knops in de Tweede
Kamer memoreerde. Na de aanslag op de Twin Towers riep echter iedereen om
een paspoort dat veel meer informatie zou moeten bevatten, waaruit een soort
ijdele hoop sprak dat je met betere paspoorten minder terroristische aanslagen
krijgt. Ondertussen moeten kinderen van veertien wel een identiteitsbewijs
bij de hand hebben. Vandaar mijn laatste vraag: waar ligt nu precies de grens
en schieten wij eigenlijk niet door? Creëren wij niet vooral schijnveiligheid
in plaats van echte veiligheid? Is de staatssecretaris met mijn fractie van
mening dat ook het nieuwe paspoort uiteindelijk geen garantie biedt tegen
hen die kwaad willen? Dat is geen reden om geen verbeteringen aan te brengen –
begrijp me goed – maar wel aanleiding om goed te blijven nadenken over
de afweging tussen veiligheid en burgerrechten. Mijn fractie ziet dan ook
uit naar de reactie van de regering.De heer Holdijk (SGP):Voorzitter. Onze fracties gaven in hun eerste reactie op het wetsvoorstel,
in het voorlopig verslag, te kennen dat zij waardering voor het voorstel hadden
voor zover het beoogt een bijdrage te leveren aan een betrouwbaar aanvraag-
en uitgifteproces van reisdocumenten. Wij verwachten dat het voorstel pogingen
tot het plegen van identiteitsfraude zal helpen voorkomen. Tegelijkertijd
toonden wij ons in dat verslag bezorgd over het mogelijk oneigenlijk gebruik
en misbruik van de gegevens die worden opgeslagen en verstrekt. In de memorie
van antwoord wordt uitgebreid op onze vragen ingegaan, waarvoor dank. Onze
bezorgdheid is daarmee helaas niet weggenomen. Dat is de reden waarom wij
aan onze bedenkingen bij deze plenaire behandeling nogmaals uitdrukking willen
geven.Het wetsvoorstel is een uitvloeisel van de Europese verordening van 13 december
2004, waarin het opnemen van biometrische identificatiegegevens in het paspoort
wordt voorgeschreven, zodat een betrouwbaar verband kan worden gelegd tussen
de rechtmatige houder en het document. Zoals gezegd kunnen onze fracties die
doelstelling onderschrijven. De vraag is echter ook hierbij weer of Nederland
niet veel verder gaat dan Brussel voorschrijft. De heer Vliegenthart wijdde
daar een deel van zijn betoog aan. Ik verduidelijk die vraag op mijn manier.Artikel 4b van het wetsvoorstel geeft de doelen van de verstrekkingen
uit de reisdocumentenadministratie aan. De opgeslagen gegevens kunnen gebruikt
worden om fraude met en misbruik van reisdocumenten te bestrijden en te voorkomen.
Daarnaast dient het voor identificatie van slachtoffers van rampen en ongevallen,
opsporing en vervolging van strafbare feiten en het waarborgen van de staatsveiligheid.
Tevens kunnen aan de officier van justitie vingerafdrukken van de paspoorthouder
worden verstrekt. In artikel 4b, lid 4, onder a en b, is vermeld voor welk
doel deze vingerafdrukken kunnen en mogen worden verstrekt. We zouden het
er toch over eens moeten zijn dat de drie laatste van de vier genoemde doelen
verder strekken dan de EU-verordening? In deze verordening staat uitdrukkelijk
aangegeven waarvoor de biometrische gegevens mogen worden gebruikt. In artikel
4, lid 3, van de verordening staat: "Voor de toepassing van deze verordening
mogen de biometrische kenmerken in paspoorten en reisdocumenten alléén
worden gebruikt voor het verifiëren van (1) de authenticiteit van het
document, (2) de identiteit van de houder door middel van direct beschikbare
vergelijkbare kenmerken wanneer het overleggen van een paspoort of andere
reisdocumenten wettelijk vereist is."Het opsporen en vervolgen van strafbare feiten, het waarborgen van de
staatsveiligheid en artikel 4b, lid 4, onder a en b, zijn toch niet onder
deze Europese omschrijving te brengen? Eventueel zou artikel 4b, lid 4, onder
a, nog onder de doeleinden van de EU-verordening kunnen worden gebracht, maar
het belang onder b genoemd, het onderzoek in geval van een misdrijf waarvoor
voorlopige hechtenis is toegelaten, is van een geheel andere orde. Moet de
conclusie niet zijn dat de regering met de in artikel 4b, lid 2, onder c en
d, en lid 4 genoemde doelen ver buiten de in de Europese verordening genoemde
doelen opereert?Het moge juist zijn, zoals de memorie van antwoord stelt, dat de centrale
database niet als opsporingsregister functioneert. Aanvechtbaar is echter
de stelling van de regering dat er eigenlijk weinig verandert. De verstrekking
van gegevens uit de thans nog decentrale reisdocumentenadministratie voor
strafrechtelijke doeleinden is inderdaad niet nieuw. Artikel 73 van de Paspoortuitvoeringsregeling
Nederland 2001 biedt hiervoor een grondslag. Wel nieuw is de
mogelijkheid van verstrekking van gegevens betreffende vingerafdrukken. Maar
er is sinds 2001 méér veranderd. Zo maakt de introductie van
het burgerservicenummer in 2006 alle gegevens van iedere burger waarover de
overheid beschikt toegankelijk. Eveneens sinds 2006 bevatten reisdocumenten
een elektronische chip waarin de kleurenfoto van de houder digitaal is opgenomen.
Moeten deze gegevens, in combinatie met de gegevens van de vingerafdrukken,
niet in rekening worden gebracht wanneer oud en nieuw worden vergeleken?Wij willen graag nog een andere kwestie betreffende artikel 4b, lid 4,
voorleggen. In de eerste zin van dit artikellid wordt voorgesteld te bepalen
dat de verstrekking van gegevens betreffende vingerafdrukken uitsluitend plaatsvindt
aan de Officier van Justitie. Dat ligt, als het gaat om de opsporing en vervolging
van strafbare feiten, voor de hand. Maar betekent dit dat verstrekking aan
ambtenaren met (bijzondere) opsporingsbevoegdheden, zoals die van bijvoorbeeld
de AID, FIOD-ECD en SIOD uitgesloten is? En hoe zit het met de verstrekking
van vingerafdrukken als het gaat om het belang van het waarborgen van de staatsveiligheid?
Geeft lid 3, onder a, van artikel 4b niet alle ruimte aan ambtenaren van instellingen
als de AIVD en de MIVD? Kortom, moet niet de vraag worden gesteld en beantwoord
of de regering de zaken niet te argeloos presenteert als zij stelt dat er
eigenlijk weinig verandert?Op het aspect van de beveiliging van de centraal opgeslagen gegevens en
het mogelijk misbruik daarvan, een punt dat wij ook in het voorlopig verslag
aansneden, zal ik nu niet uitvoerig ingaan. Over het verschil in beveiligingsmogelijkheden
en -risico's tussen de thans bestaande decentrale opslag van gegevens en de
in het voorstel beoogde centrale opslag van gegevens en de in het voorstel
beoogde centrale opslag kan men ons inziens langdurig van mening verschillen.
Dat centrale opslag wellicht efficiencyvoordelen oplevert, klinkt nog wel
aannemelijk. Als het echter om het belang van beveiliging gaat, lijkt ook
duidelijk dat inbreken in de centrale opslag in één keer de
integriteit van alle administraties in het geding kan brengen. Duidelijk is
ook dat een absolute garantie dat onbevoegden geen toegang krijgen tot de
data niet valt te geven. Op bladzijde 2 van de memorie van antwoord wordt
terecht geconstateerd dat de beveiliging altijd een wedloop is tussen bedenkers
van dreiging en de oplossers daarvan. De bedenkers hebben veelal een voorsprong
en de oplossers, zeker als de wetgever eraan te pas moet komen, komen achteraan.Het moge duidelijk geworden zijn uit mijn bijdrage dat de bezorgdheid
die bij onze fractie leefde met betrekking tot het voorliggende voorstel niet
is weggenomen. Wellicht wil de staatssecretaris in haar termijn alsnog een
poging doen.De heer Engels (D66):Voorzitter. Wederom heb ik de eer en het genoegen mede te spreken namens
de fractie van de OSF.Innovatie is een uiting van kennisontwikkeling en in veel gevallen een
bron van maatschappelijke vooruitgang. De technologische vooruitgang heeft
ook de wereld van de reisdocumenten niet ongemoeid gelaten. Geografische grenzen
worden steeds meer technologische grenzen. In die zin biedt het gebruik van
biometrische gegevens in reisdocumenten uit een oogpunt van identificatie,
verificatie en logistieke zekerheid ongetwijfeld voordelen. Maar nieuwe technieken
brengen ook verantwoordelijkheden met zich mee. De biometrische techniek kan
fraude met reisdocumenten wellicht beter tegengaan, maar roept ook vragen
op over de effectiviteit, over de kosten, over de betrouwbaarheid en vooral
ook over de gevolgen voor de rechten en vrijheden van burgers.Met name in het licht van de privacybescherming bestaat in de kringen
van onze fracties in algemene zin de nodige aarzeling over de cumulatieve
effecten van wetgeving die een uitbreiding van het technisch gebruik van persoonsgegevens
met zich meebrengt. In de afgelopen jaren heeft de regering in toenemende
mate voor verschillende doeleinden regelgeving ontwikkeld om allerlei persoonsgegevens
te verzamelen, te gebruiken en te bewaren. Ik noem als voorbeeld de invoering
van het burgerservicenummer. Binnenkort gaan wij ons in deze Kamer buigen
over het elektronisch patiëntendossier, het elektronisch kinddossier
en een bewaarplicht van communicatiegegevens. Onze fracties bezien deze tendens
niet zonder zorgen.Wat betreft dit voorstel van rijkswet tot wijziging van de Paspoortwet
richt ik mij vandaag dan ook in het bijzonder op het voor ons principiële
punt van de bescherming van de privacy van de burger. De reactie van de regering
op onze schriftelijke inbreng, waarvoor overigens onze oprechte dank, heeft
namelijk nog enkele kwesties open gelaten met betrekking tot de toets van
artikel 8 EVRM, de doelbinding van de wetswijziging, de compartimentering
van privacygevoelige informatie in het licht van de bredere trend van centrale
opslag van persoonsgegevens en het met de Europese regelgeving samenhangende
verschijnsel van het zogeheten "goldplating".Artikel 8 EVRM eist een deugdelijke belangenafweging ten aanzien van een
mogelijke inbreuk van wettelijke maatregelen op de persoonlijke levenssfeer
van de burger. Wij hebben gevraagd op welke wijze de opslag van vingerafdrukken
in een centrale reisdocumentenadministratie noodzakelijk is "in het belang
van de nationale veiligheid, de openbare veiligheid of het economisch welzijn
van het land, het voorkomen van wanordelijkheden en strafbare feiten, de bescherming
van de gezondheid of de goede zeden of voor de bescherming van de rechten
en vrijheden van anderen", zoals artikel 8, lid 2, EVRM het formuleert. In
de schriftelijke voorbereiding hebben wij nog eens expliciet gevraagd waar
het door de regering in de memorie van toelichting verwoorde "dringende maatschappelijke
belang" van de centrale opslag van persoonsgegevens en de verstrekking van
gegevens uit deze administratie aan de officier van justitie en andere overheidsinstanties
nu precies in is gelegen. Het uit de EG-verordening nr. 2252/2004 voortvloeiende
opnemen van vingerafdrukken in reisdocumenten en het registreren daarvan in
een centrale reisdocumentenadministratie bevordert op zichzelf inderdaad een
effectief en betrouwbaar aanvraag- en uitgifteproces. Maar de vraag is of
er voldoende waarborgen zijn om onnodige inbreuken op de privacy van de burger
te garanderen. De regering meent dat met name de wettelijk vastgelegde doeleinden
voor het gebruik van de opgeslagen gegevens deze waarborg bieden. Onze fracties
vragen zich af of dit voldoende waarborgen biedt. In het effectiviteitsvereiste
wordt ervan uitgegaan dat de verwerking van gegevens in een evenredige verhouding
staat tot het te verwezenlijken doel, dat de beperking van de privacy doeltreffend
bijdraagt aan de verwezenlijking van dat doel en dat wordt nagegaan of er
minder ingrijpende, maar even effectieve alternatieve middelen bestaan om
het doel te bereiken.Er is in dit verband veelvuldig gewezen op de risico's van onjuist gebruik
of zelfs misbruik bij een centrale administratie van biometrische gegevens,
vooral vanwege de mogelijkheden van koppeling aan andere gegevensbestanden
en daarmee van onbegrensde gegevensuitwisseling. De controle van belanghebbenden
op het gebruik van hun persoonsgegevens wordt daardoor steeds moeilijker.
Hoe beoordeelt de regering de omvang van het probleem van identiteitsfraude
en de effectiviteit van een centrale opslag van biometrische gegevens voor
het tegengaan van deze fraude, gelet op de foutmarge, die nog steeds bestaat
bij het gebruik van biometrische gegevens voor persoonsherkenning? Is bij
het gebruik van biometrische gegevens geen sprake van een zekere mate van
schijnveiligheid? Dat is al gememoreerd. Wat betekent dat voor de bescherming
van de persoonlijke levenssfeer? Graag hoor ik nog eens hoe de regering deze
problematiek precies beoordeelt.Het voornaamste doel van de nieuwe reisdocumentenadministratie is het
creëren van een betrouwbaar aanvraag- en uitgifteproces van reisdocumenten
met het oog op voorkomen van identiteitsfraude bij het aanvragen en het gebruik
van het reisdocument. Op basis van artikel 4, lid 5, van het wetsvoorstel
kunnen echter ook gegevens uit de reisdocumentenadministratie verstrekt worden
aan de officier van justitie voor de opsporing en vervolging van strafbare
feiten. Naar de mening van de D66-fractie en de OSF staat dit op gespannen
voet met het primaire doel van de nieuwe reisdocumentenadministratie en kan
nu de vraag gesteld worden of er nog sprake is van een strikt doelgebonden
gebruik van deze administratie. Niet geheel ten onrechte is in dit verband
de term "opsporingsregister" gevallen. Het is vooral deze verruiming van beschikbaarheid
van persoonsgegevens waar mijn fractie grote vraagtekens bij zet. In de huidige
situatie bestaat al de mogelijkheid voor de officier van justitie om gegevens
ter identificatie van een verdachte op te vragen via het Wetboek van Strafvordering.
Waarom is ervoor gekozen om in dit voorstel een bepaling op te nemen waardoor
aan de officier van justitie gegevens uit de centrale reisdocumentenadministratie
verstrekt kunnen worden?De regering heeft ten aanzien van de centrale reisdocumentenadministratie
benadrukt dat het niet gaat om een opsporingsregister en dat de gegevens van
de burgers niet in een strafrechtelijke context opgeslagen kunnen worden,
zoals in de zaak Marper-UK wel het geval was. De door de regering gemaakte
afweging tussen het publieke en het private belang is inderdaad uitsluitend
gemaakt bij het opslaan van vingerafdrukken voor een accurate en effectieve
reisdocumentenadministratie. Indien er echter geen sprake is van een strafrechtelijke
context, hoe moet dan precies de in dit voorstel opgenomen bevoegdheid voor
de officier van justitie om gegevens uit deze centrale administratie op te
vragen worden gekwalificeerd? Het toepassen van die bevoegdheid zal in de
praktijk toch uitgaan van de veronderstelling dat een strafbaar feit is gepleegd
en dat er met andere woorden sprake is van een verdachte. In hoeverre is de
zaak Marper-UK in dat licht toch relevant, nu de Paspoortwet feitelijk een
met een opsporingsregister vergelijkbare functie en betekenis krijgt? Graag
krijg ik ook op dit punt een reactie van de staatssecretaris.Volgens de in artikel 4, lid 3, van de Europese verordening bepaalde normen
voor de veiligheidskenmerken van biometrische gegevens in door de lidstaten
afgegeven paspoorten en reisdocumenten mogen de biometrische gegevens die
in het paspoort opgenomen dienen te worden, alleen worden gebruikt om de authenticiteit
van het document of de identiteit van de houder vast te stellen. Als biometrische
kenmerken gebruikt worden door de officier van justitie om een verdachte in
een strafonderzoek te identificeren, levert dit dan geen schending op van
de Europese verordening? De burger kan zich immers bij de rechter direct op
de Europese verordening beroepen. Reiken de doeleinden die door de regering
zijn geformuleerd in artikel 4b van het wetsvoorstel, niet veel verder dan
de verordening toestaat? Wij vragen de regering een reactie op onze waarneming
dat zij met dit voorstel de in de Europese verordening gestelde doelen behoorlijk
oprekt. Ik heb al vastgesteld dat die waarneming niet alleen door onze fracties
is gedaan.Op onze vraag hoe de regering "function creep" denkt te voorkomen –
de staatssecretaris ziet dat ik mij behoorlijk in de kwestie heb verdiept –
antwoordt zij dat gegevensverstrekking slechts kan geschieden ten behoeve
van een zeer beperkt aantal doeleinden. In artikel 4, lid 1 en 2, worden deze
doeleinden genoemd. Het gaat om: fraudebestrijding; identificatie van slachtoffers;
opsporing en vervolging van strafbare feiten; staatsveiligheid en andere gewichtige
belangen. Men kan dit toch echter moeilijk een zeer beperkt aantal doelen
noemen?Nu heeft de regering terecht opgemerkt dat een verruiming van de gegevensverstrekking
uit de centrale administratie slechts binnen de kaders van deze doelen kan
geschieden. Naar het oordeel van onze fracties betekent dit dat via een wetswijziging
de gegevensverstrekking verruimd kan worden naar een toepassing die niet meer
verenigbaar lijkt met het doel van deze wetgeving. Wij menen dat gegevensverstrekking
niet met een ander doel dan met betrekking tot het aanvraag- en uitgifteproces
van reisdocumenten zou kunnen plaatsvinden. Graag krijg ik op dit punt een
reactie van de regering. Ik vraag haar daarin ook de Europese Richtlijn 95/46/EEG
over de bescherming van personen in verband met de behandeling van persoonsgegevens
te betrekken.Het gevolg van een centrale reisdocumentenadministratie waarin biometrische
gegevens opgenomen worden, is dat meer privacygevoelige informatie beschikbaar
komt. Met het burgerservicenummer en elektronische dossiers kan al een veelomvattend
profiel van een persoon worden samengesteld. Onze fracties maken zich ernstige
zorgen over de veelheid aan persoonsgegevens die door de overheid verzameld
en bewaard wordt in centrale administraties. Graag verneem ik van de staatssecretaris
op welke wijze de informatie in de nu beoogde centrale reisdocumentenadministratie
gecompartimenteerd zal worden.Het doel van deze wijziging van de Paspoortwet is een betrouwbaar en effectief
aanvraag- en uitgifteproces van reisdocumenten te bevorderen. De D66-fractie
en de OSF zijn in het licht van het belang van een optimale
waarborging van de eerbiediging van de persoonlijke levenssfeer voorshands
niet overtuigd van het dringende maatschappelijke belang van een centrale
reisdocumentenadministratie waarin biometrische gegevens zullen worden opgeslagen.
Uit een dergelijke administratie kunnen andere dan de in dit voorstel bedoelde
instellingen en personen, als gevolg van de koppeling van bestanden, gegevens
verkrijgen, die ze zelfs voor strafrechtelijke doeleinden kunnen gebruiken.
Kortom: wij worstelen met de vraag of dit zich ver buiten de grenzen van de
toepasselijke Europese verordening bewegende wetsvoorstel moet worden aanvaard.
Om die reden wachten wij de reactie van de regering af alvorens een eindafweging
te maken.Mevrouw Strik (GroenLinks):Voorzitter. Als het aan de regering ligt, zal iedereen boven de twaalf
jaar binnenkort vingerafdrukken moeten laten afnemen bij het aanvragen van
een nieuw paspoort. Deze komen samen met de al eerder ingevoerde gelaatsscan
op een chip in het paspoort te staan, zodat bijvoorbeeld de douane kan controleren
of het paspoort wel echt toebehoort aan de toonder ervan. Dat hebben de EU-ministers
van Binnenlandse Zaken al in 2004 besloten.Saillant detail hierbij is dat de toenmalige Nederlandse voorzitter van
de Raad van Ministers zich tot het uiterste heeft ingespannen om het Europees
Parlement niet te laten meebeslissen over dit voorstel, en met succes. Dat
is een vermeldenswaardig feit nu we de balans opmaken van de Europese verkiezingen
en schrikken van het lage opkomstpercentage. Wellicht helpt het als de Raad
probeert parlementaire betrokkenheid bij maatschappelijk relevante onderwerpen
niet te vermijden, maar juist te zoeken. Een onderwerp als opslag en gebruik
van je vingerafdruk leent zich toch niet voor een ministerieel handjeklap.
Dat komt zo dicht bij mensen, dat volksvertegenwoordigers daar toch op toe
horen te kunnen zien.Waarom was Nederland er zo op gebrand om het Europees Parlement buiten
de deur te houden? Omdat het gebruik en de opslag van biometrische gegevens
in paspoorten allang een Nederlands paradepaardje was dat de regering per
se in de Europese stal opgenomen wilde zien. De Europese lobby begon al onder
D66-minister Van Boxtel en is sindsdien met verve gevoerd door onder andere
de ministers De Vries en Pechtold. Het feestje, de apotheose in de vorm van
de verordening, mocht niet door een kritisch parlement verstoord worden, en
zo geschiedde. Overigens zou het mij niet verbazen als de regering zich misschien
laat verleiden de euroscepsis nog een handje te helpen door dit wetsvoorstel
te verkopen als iets dat "moet van Brussel", hoezeer wij ook aan de wieg hebben
gestaan en hoeveel extra's wij nu ook aan de implementatiewet hangen.Het onderhavige wetsvoorstel is immers slechts deels een implementatie
van deze verordening, die alleen de verplichting schept om twee vingerafdrukken
af te nemen van een aanvrager van een paspoort. De Nederlandse regering doet
er echter nog drie scheppen bovenop. Ten eerste wil zij van iedereen niet
twee, maar vier vingerafdrukken nemen. Ten tweede wil zij deze niet alleen
op een chip in het paspoort opslaan, waartoe de verordening verplicht, maar
ook centraal in een databank. Ten derde wil de regering de vingerafdrukken
niet alleen voor identificatie gebruiken, maar ook voor opsporing.Dat doet de vraag rijzen of Nederland misschien niet helemaal zijn zin
heeft gekregen in de Europese onderhandelingen, zijn voorstel heeft moeten
afzwakken en daarom nu maar bij de implementatie nationale koppen introduceert.
Is deze indruk juist en, zo ja, in hoeverre strijdt deze implementatiewetgeving
met de afspraak om nationale koppen te vermijden? Ik sluit mij op dit punt
graag aan bij de voorgaande sprekers.Voor de beoordeling van dit wetsvoorstel heb ik me mede laten inspireren
door de criteria die tijdens de expertmeeting vorig jaar in deze Kamer zijn
genoemd als toetsingskader voor wetgeving met betrekking tot persoonsgegevens.
Ik noem er enkele: de rechtvaardiging van de inbreuk op de privacy, gezien
de noodzakelijkheid en proportionaliteit, het doelcriterium, de juistheid
en de veiligheid van de gegevens en de regie van burgers over hun eigen persoonsgegevens.Om dit wetsvoorstel te beoordelen is het belangrijk om het doel voor ogen
te houden. Volgens de regering is dat de bestrijding van identiteitsfraude.
Onmiskenbaar vormt dit wetsvoorstel een inbreuk op de privacy, reden waarom
getoetst moet worden of het doel deze inbreuk wel rechtvaardigt. Dat kan namelijk
alleen het geval zijn als het strikt noodzakelijk is en proportioneel in verband
met het doel.Al in 2007 stelde het College Bescherming Persoonsgegevens (CBP) dat een
vingerafdrukkendatabank met daarin alle Nederlanders in strijd zou zijn met
het EVRM. Op grond van artikel 8 is voor een inbreuk een "pressing social
need" vereist. In december vorig jaar gaf het Europees Hof voor de Rechten
van de Mens in de Marper case, zojuist ook aangehaald door de heer Engels,
het CBP hierin min of meer gelijk. Het Hof oordeelde dat de Britse regering
niet voor onbepaalde tijd de vingerafdrukken van onschuldige burgers mag opslaan
met als motivatie dat dit handig kan zijn voor politie en justitie. Zo'n inbreuk
op de levenssfeer was volgens het Hof niet noodzakelijk in een democratische
samenleving.Je zou kunnen stellen dat de vingerafdrukkendatabank voor alle Nederlanders
nog een stap verder gaat. De regering schrijft in de memorie van antwoord
dat de Paspoortwet een compleet andere kwestie is, omdat er geen stigmatiserende
werking uitgaat van de registratie. Met dit verschil gaat zij volstrekt voorbij
aan de mogelijke implicatie van deze uitspraak. Is zij er werkelijk zo zeker
van dat deze Paspoortwet wel stand zal houden voor Straatsburg? Graag een
nadere reactie. Ik vind dit ene verschil, die stigmatiserende werking, vrij
minimaal.Als we het doelcriterium hanteren, zou de opslag van vingerafdrukken alleen
ten dienste moeten staan van het doel ervan, namelijk voorkomen en bestrijden
van identiteitsfraude. Dat betekent dat de mogelijkheid om een document op
echtheid te verifiëren bij de controle de rechtvaardiging vormt van deze
wet. Is de regering dat met ons eens? Toch wordt de databank ook raadpleegbaar
voor officieren van justitie die strafbare feiten onderzoeken waarvoor voorlopige
hechtenis is toegelaten of wanneer de staatsveiligheid in het geding is. Hoe
rechtvaardigt de regering dit gebruik voor een ander doel?De biometrische kenmerken worden verzameld voor een bestuurlijk doel,
namelijk het versterken van de betrouwbaarheid van identiteitsdocumenten.
Het gebruiken van de opgeslagen gegevens voor een strafrechtelijk
doel is als oneigenlijk te beschouwen. Is dat niet ook een vorm van détournement
de pouvoir? En waarom zou dat strafrechtelijk gebruik noodzakelijk zijn? De
functionarissen van de strafrechtspleging hebben immers eigen bestanden voor
bijvoorbeeld vingerafdrukken die geregeld worden in de Wet Politieregisters.
Goedbeschouwd wordt deze wet hiermee omzeild en worden nu vingerafdrukken
van onschuldige burgers voorwerp van strafrechtelijk onderzoek. Ook hier missen
we een "pressing social need" die dit zou rechtvaardigen.De regering stelt voorts vrij gemakkelijk in de memorie van antwoord dat
de verordening dit gebruik wel toestaat voor de toepassing van de verordening.
Het lijkt erop of de regering een slimme bypass hanteert. Door de opname in
de centrale databank zou het niet meer de rechtstreekse toepassing zijn en
vanuit die centrale databank mogen de gegevens wel voor een ander doel gebruikt
worden. Is het inderdaad alleen een slimme bypass? In hoeverre is met zekerheid
te stellen dat dit in overeenstemming is met het doel van de verordening?Europa verplicht ons tot opname van de biometrische kenmerken en Nederland
kiest ervoor om de reisdocumentenadministratie te centraliseren. Uitvoering
van de verordening kan ook door te kiezen voor gepersonifieerde opslag, waarbij
iedereen zijn eigen biometrische database op een chipcard bij zich draagt.
Waarom is de regering voorbijgegaan aan deze mogelijkheid, waarmee de implementatie
zo basaal mogelijk zou zijn geweest?In een databank opslaan is dus een nationale keuze en daarbij kiest de
regering ook meteen voor een centrale databank. Het is nog helemaal de vraag
wat veiliger is. Een centrale administratie is natuurlijk stevig te beveiligen.
De regering legt ook duidelijk uit wat de consequenties zijn, zoals de omslachtigheid
om al die decentrale databanken te beveiligen. Maar toch, wie kwaadwillend
is kan na het passeren van de beveiliging van die centrale databank naar hartenlust
enorme schade toebrengen. De bezwaren tegen decentrale opslag overheersen
in de memorie van toelichting, maar niet te ontkennen valt dat bij het kraken
van een decentrale beveiliging de schade aanmerkelijk beperkter is. Graag
een reactie.Wat doet de regering aan optimale beveiliging? Wordt er voor en periodiek
na de invoering een proef-hack georganiseerd, zoals minister Klink bij het
elektronisch patiëntendossier heeft toegezegd, om de zwakke punten in
het systeem en de innovaties in het hacken tijdig op te sporen en te pareren?
Door een gelukte hack worden immers miljoenen vingerafdrukken op straat gelegd.
Zo zou een maatregel ter bestrijding van identiteitsfraude wellicht het risico
hierop alleen maar vergroten, en dat moeten wij natuurlijk zien te voorkomen.Naast de beveiligingsrisico's is ook de foutmarge bij opslag een risicofactor.
Vier jaar geleden ging het verifiëren van vingerafdrukken nog in 3%
van de gevallen fout. Dat leidt bij grenscontroles tot de nodige overlast
en vertraging. Maar bij het gebruik voor opsporing is het nog veel kwalijker.
De meest eerzame burger kan plotseling verdacht zijn. Het risico van identiteitsfraude
kan niet worden onderschat. Een vingerafdruk is kinderlijk eenvoudig te stelen
en te kopiëren. Aan jou om vervolgens te bewijzen dat je de dader niet
bent.Bij de bestrijding van identiteitsfraude vindt de regering ons dus aan
haar zijde. Veel praktijkvoorbeelden tonen echter aan hoe kwetsbaar en tegelijkertijd
ook onbuigzaam overheidsregistraties zelf zijn, evengoed met betrekking tot
foutieve gegevens. Ik sluit mij graag aan bij de vraag van mevrouw Duthler
over de rechtsbescherming en de mogelijkheid om gegevens te corrigeren en
schade te verhalen.Ook stel ik de vraag naar versterking van het toezicht van het CBP. In
de memorie van antwoord schrijft de regering dat hierover voor de zomer een
kabinetsstandpunt komt. Dat is al bijna. Kan de regering alvast een tipje
van de sluier oplichten over de consequenties die dit heeft voor deze wet?Conclusie. CBP-voorzitter Kohnstamm wees er vorig jaar nog op dat de "glazen
samenleving" in zicht is. De introductie van biometrische kenmerken en een
centrale registratie brengen die samenlevingsvorm dichterbij, zonder dat burgers
goed zicht hebben op de ernstige risico's voor hun privacy. De samenleving
wordt dus transparant, terwijl de overheid zich in mist hult. Dat is voor
onze fractie onaanvaardbaar. Dit wetsvoorstel ontneemt burgers de regie over
hun meest eigen, onvervreemdbare gegevens. Dichterbij kun je haast niet komen.Met het verplicht afstaan van vingerafdrukken leveren burgers zich uit
aan de overheid, die zich daarom ook goed moet realiseren dat hier een zware
plicht tegenover staat; een plicht om te garanderen dat de gegevens veilig
zijn en niet misbruikt worden. Ik constateer dat de overheid deze garantie
niet kan geven en dat ze bij voorbaat al toestemming geeft voor misbruik door
toegang te verlenen aan de officier van justitie. Voor ons kleven er dus grote
bezwaren aan dit wetsvoorstel. Wel verzoek ik de regering indringend om een
geregisseerde hack toe te zeggen, voordat ze overgaat tot invoering van deze
wet.De heer De Vries (PvdA):Mevrouw de voorzitter. Vanaf het moment dat wij in Nederland allemaal
onder de indruk raakten van de zwakheden van het "zwarte vod" – er zullen
ongetwijfeld leden in deze Kamer zijn die dat document nog in bezit hebben
gehad, en een aantal wellicht niet – is de overheid al bezig om te proberen
de identiteitsdocumenten betrouwbaarder te maken. Mevrouw Strik noemde mij
net in een erelijst onder leiding van Roger van Boxtel, die al voor biometrische
kenmerken in de identiteitsbewijzen heeft gepleit. Ik weet niet zeker of ik
die plek verdien, maar ik accepteer graag wat ik maar beschouw als een eervolle
vermelding. Wij hebben een uitgebreide behandeling gehad, zowel in de Eerste
als in de Tweede Kamer. Wij menen dat de regering degelijk op alle vraagstukken
is ingegaan. Er zijn vandaag vele vragen gesteld die ook eerder aan de orde
geweest zijn, maar het is van groot belang dat wij daar verder over nadenken.
Ik zal ze niet herhalen. Er is een competitie gaande tussen de mensen die
proberen identiteitsbewijzen te vervalsen en de overheid die ervoor moet zorgen
dat ze betrouwbaar zijn. Wij moeten er rekening mee houden dat de overheid
voortdurend moet zoeken naar nieuwe elementen om die documenten betrouwbaar
te maken. De vraag aan degenen die veel kritiek hebben, is hoe hun document
er dan uitziet. Hoe garanderen zij dat hun document betrouwbaar is? Komt de
identiteit en de authenticiteit dan goed vast te staan? Ik zal nog een paar elementen onder de aandacht brengen, om te beginnen
de kwestie van centraal en decentraal. Ik meen dat de staatssecretaris er
goed aan zou doen als zij ons nog eens zou zeggen waarom een decentrale opzet
kwetsbaarder is. Ik vind zelf dat dit overtuigend uiteen is gezet, maar ik
beluister dat dit kennelijk niet het geval is geweest. Ik zou van de staatssecretaris
willen weten hoe zij de beveiliging in de komende tijd up to date wil houden.
Het ziet er nu allemaal goed uit, maar het vereist een geweldige inspanning
om deze systemen ook in de toekomst veilig te houden en te vrijwaren van inbreuken
van buitenaf.De heer Vliegenthart (SP):De heer De Vries stelde een vraag en keek toen gevaarlijk naar links,
waar de drie mensen met kritiek zitten. Het centrale punt was niet zozeer
dat de authenticiteit niet is gewaarborgd. De vraag is of het niet voor meer
gebruikt wordt dan waarvoor het gebruikt zou moeten worden. Waar gaat die
competitie tussen boeven en overheid uiteindelijk heen? De heer Engels had
het over een glazen huis. Heeft de heer De Vries daar geen enkele angst voor?De heer De Vries (PvdA):Het is misschien een kwestie van ervaring met eerdere documenten. Er zullen
altijd mensen zijn die misbruik maken van dit soort documenten en de overheid
zal telkens moeten zoeken naar mogelijkheden om die documenten bestand te
maken tegen dat misbruik. Ik herinner mij dat de heer Van Boxtel indertijd
is bezig geweest met een nieuw paspoort. Toen werd ook de centrale vervaardiging
ingevoerd. Ik had er eerst grote aarzelingen over, maar ik moet zeggen dat
het heeft geleid tot aanzienlijk minder fraude met paspoorten. Ook in die
tijd dacht men al na over paspoorten met biometrische gegevens, omdat die
een directe link leggen tussen de eigenaar van een document en dat document.
Daarmee wordt de authenticiteit in verhoogde mate vastgelegd. Ik denk dat
wij nog helemaal niet aan het eind van die ontwikkeling staan. De wetgever
zal iedere keer met nieuwe oplossingen moeten komen om te voorkomen dat er
misbruik wordt gemaakt van dit soort documenten. Ik kan niet in de toekomst
kijken, maar ik ben er zeker van dat dit het geval zal zijn.De heer Vliegenthart (SP):Dat is een lang verhaal, maar het is geen antwoord op mijn vraag. Waar
gaan wij naar toe?De heer De Vries (PvdA):Het is wel een antwoord op uw vraag. Ik heb al gezegd dat ik niet weet
waar wij naar toe gaan. Ik zeg alleen dat er in de toekomst weer een ontwikkeling
zal zijn die wij nu nog niet kennen. Tegenwoordig houden veel mensen op Schiphol
een oog voor een scanner. Ik heb dat nog nooit geprobeerd, maar ik denk dat
dit over tien of vijftien jaar een heel normale manier is om mensen te identificeren.De heer Engels (D66):Ook ik zal een poging doen om de spreektijd van de heer De Vries lekker
op te rekken. Hij heeft gezegd dat er veel kritische vragen zijn gesteld uit
een bepaald segment van de Kamer. Het is hoognodig om tot een betrouwbaar
proces van bewaring en uitgifte van documenten te komen. Naar mijn smaak bestaat
daar geen verschil van mening over. Ik denk dat de kritiek van een aantal
fracties zich in de kern richt op het feit dat het wetsvoorstel veel verder
gaat dan dat. Het wetsvoorstel biedt namelijk de mogelijkheid om die gegevens
ook voor andere doeleinden te gebruiken. Hoe beziet de PvdA-fractie dat probleem?
Ik meen dat wij het wel eens zijn over de noodzaak van een veilig en betrouwbaar
paspoort.De heer De Vries (PvdA):Dat is een heel belangrijke vaststelling. Ik heb vanmiddag bij een ander
wetsvoorstel een inbreng geleverd. Toen heb ik het bezwaar kenbaar gemaakt
dat onze fractie heeft tegen koppen op internationale wetgeving zonder dat
die nadrukkelijk geïdentificeerd en gerechtvaardigd worden in de toelichting.
De heer Vliegenthart heeft hier vanmiddag ook een vraag over gesteld. Ik vind
dat een onjuiste praktijk. In de eerste plaats leidt het ertoe dat sommigen
van ons er veel tijd aan moeten besteden. In de tweede plaats is het een expliciete
afweging waar de Nederlandse regering zich ook expliciet voor moet verantwoorden.
Dat is hier voor drie onderwerpen het geval. Ik neem aan dat de staatssecretaris
daar straks nader op zal ingaan. Mijn opvatting is dat dit op zichzelf acceptabel
is. De suggestie dat de vingerafdrukken in de opsporing worden betrokken,
lijkt mij niet juist. Dat is weersproken in de stukken en naar mijn smaak
op een geloofwaardige manier.Het was de meest vergaande kop op deze wet. Ik vind het een te rechtvaardigen
mutatie op de Europese wetgeving. Ik verbaas mij er overigens over dat mensen
dat afwijzen. Men kan het afwijzen dat de Nederlandse regering soms iets toevoegt
aan wat uit Brussel komt, maar ik denk dat het Nederlandse volk hier heel
blij mee zal zijn, zeker als het verstandige zaken zijn. Ik vind wel dat de
regering zich beter behoort te verantwoorden over die praktijk. Dat gebeurt
over het algemeen in onvoldoende mate. Vandaar dat er af en toe terecht vragen
over worden gesteld. Ik neem aan dat de staatssecretaris vandaag zal uitleggen
waarom die drie koppen in dit wetsvoorstel nodig zijn. Het is in de Tweede
Kamer ook aan de orde geweest.Mevrouw Strik (GroenLinks):Volgens mij vroeg de heer Engels ook naar uw standpunt over het gebruik
van vingerafdrukken voor opsporingsdoeleinden als ze worden afgenomen voor
identiteitscontrole. Wat vindt u daarvan?De heer De Vries (PvdA):U parafraseert de bedoeling in het wetsvoorstel op een manier die het
wetsvoorstel niet bedoelt. De officier van justitie heeft onder zeer strenge
voorwaarden de mogelijkheid om kennis te nemen van die gegevens. Het doel
is beperkt en strak geformuleerd. Mij lijkt het absoluut niet onaanvaardbaar.
U moet zich realiseren dat wij die documenten zo betrouwbaar mogelijk moeten
maken, want ze worden misbruikt door mensen die soms een grote bedreiging
vormen voor onze samenleving. Dat de officier van justitie daar onder omstandigheden
voor bepaalde doeleinden kennis van mag nemen, mits voldoende gereguleerd,
lijkt mij volstrekt in lijn met het beleid van de regering. Daarom moeten
wij die documenten ook zo goed maken.Mevrouw Strik (GroenLinks):Ik constateer dat u het billijkt dat vingerafdrukken die puur voor identiteitscontrole,
voor verificatie van een paspoort, worden afgenomen gebruikt kunnen worden
voor strafrechtelijke doeleinden. Dat is uiteindelijk ook de
implicatie van deze wet.De heer De Vries (PvdA):U zegt het niet goed. Het is precies andersom. De officier mag kennis
nemen van die gegevens voor verificatie van de juistheid van een document.Mevrouw Strik (GroenLinks):Dat hoor ik straks graag van de minister.De voorzitter:De staatssecretaris.Mevrouw Duthler (VVD):Is de heer De Vries het ermee eens dat er nu ook gegevens uit het register
kunnen worden verstrekt op grond van andere wet- en regelgeving? Alleen deze
wet legt het expliciet vast. Nu staat het nog in een paspoortuitvoeringsregeling,
maar het wordt vastgelegd in een formele wet. Dat is dus een verbetering ten
opzichte van de huidige situatie. Binnen de huidige wettelijke regeling kent
de Wbp uitzonderingen voor opsporings- en vervolgingsdoeleinden en biedt ook
de Wet GBA mogelijkheden, maar het wordt nu voor de rechtspraktijk een stuk
duidelijker. Is de heer De Vries het daarmee eens?De heer De Vries (PvdA):Als mevrouw Duthler mij vraagt of dit een heldere wet is, die zich beperkt
tot het doel waarvoor hij wordt gemaakt, zeg ik ja. Ik hoop dat dit de vraag
was.Ik heb al gesproken over de koppen op de internationale verdragen. Dit
gaat verder dan Europa. Het Nederlandse volk zal dat in het algemeen als een
zegen ervaren; dat heb ik ook al gezegd.Dan de noodzakelijkheid en de proportionaliteit. Die vormen hét
thema als het gaat om inbreuken op grondrechten. Ik zou denken dat de noodzakelijkheid
wel overtuigend is aangetoond. Van degenen die zeggen dat er elementen in
deze wet zitten die er niet zouden moeten inzitten, zou ik graag willen weten
welke elementen dat precies zijn. Wat zouden zij niet doen als zij zo'n document
veilig zouden willen maken met het oog op het voorkomen van misbruik, dat
voor onze samenleving heel gevaarlijk zou kunnen zijn? Wat betreft de proportionaliteit
is dit wetsvoorstel een tamelijk gesloten circuit en dat is eigenlijk wel
goed. De overheid beschikt over veel gegevens, maar het gaat erom wie toegang
heeft tot die gegevens. Zijn de gegevens voldoende afgeschermd? Ik geloof
dat men daarin met de maatregelen die men rond de administratie beoogt, heel
ver gaat. Ik noem de versleuteling van gegevens en de geprivilegieerde toegangscodes.
Ik geloof dat men echt zijn best doet om het domein te beveiligen tegen mogelijk
misbruik. In beginsel – de staatssecretaris kan dat nog veranderen –
staat mijn fractie dus open voor steun aan het wetsvoorstel.Mevrouw De Vries-Leggedoor (CDA):Voorzitter. Het wetsvoorstel regelt eigenlijk twee dingen. Natuurlijk
regelt het in de eerste plaats datgene wat in het Europese voorstel zit. Dat
is eigenlijk niet meer en niet minder dan de harmonisatie van de veiligheidskenmerken
die je zou moeten gebruiken voor je paspoorten. Het betekent dat twee vingerafdrukken
worden toegevoegd. In de tweede plaats regelt het wetsvoorstel ook hoe je
de vingerafdrukken zou moeten opslaan en wie er toegang toe heeft. In de overwegingen
van de verordening staat dat het aan de lidstaten zelf is om te bepalen wie
toegang heeft. Bij dit wetsvoorstel heeft de CDA-fractie gelet op twee zaken,
waarop wij ook in het voorlopige verslag zijn ingegaan: wat zijn de gevolgen
voor de burger en wat is de beveiliging tegen ongewenst gebruik?Het aanvragen van een paspoort wordt gemakkelijker. Men kan zijn paspoort
ook buiten de eigen woonplaats aanvragen. Dit verhoogt de klantvriendelijkheid.
Ook kan beter worden gecontroleerd of iemand misbruik maakt van een reisdocument
van een andere burger en kan snel actie worden ondernomen bij problemen met
het reisdocument bij verblijf in het buitenland. Afhankelijkheid van fax,
post en tijdzones behoort tot het verleden. Daarvoor moeten echter wel de
700 decentrale reisdocumentenadministraties worden vervangen door een centrale
reisdocumentenadministratie. Bij een dergelijke online raadpleegbare databank
is het van belang de beveiliging van de gegevens op een goede manier geregeld
te hebben, ook al wordt gewerkt met besloten netwerken. In de wetgeving heeft
dat geleid tot aanscherping, zowel qua toegang tot de gegevens als qua delegatiebepalingen.
De in deze wet vermelde doelen waarvoor gegevens mogen worden verstrekt, mogen
niet worden uitgebreid in lagere regelgeving op grond van de Paspoortwet,
zoals ook in de wet staat vermeld. De memorie van antwoord van 28 april
jongstleden gaat uitgebreid in op de aspecten die van doen hebben met veiligheid,
nu en in de toekomst. Ook is het College Bescherming Persoonsgegevens in zijn
advies buitengewoon positief over de wijze waarop de aandacht voor beveiliging
vorm heeft gekregen, ook al had zij op andere punten kritiek.Kortom: voor burgers wordt het makkelijker een reisdocument aan te vragen.
Voor mensen die misbruik willen maken van een reisdocument wordt het lastiger.
Hoewel we ons ervan bewust zijn dat er nooit 100% garantie kan worden
gegeven op de beveiliging van systemen, maakt de aandacht voor beveiliging
voor nu en voor de toekomst, die ook spreekt uit de memorie van antwoord,
het naar de mening van de leden CDA-fractie verantwoord om ja te zeggen tegen
de centrale reisdocumentenadministratie. Voor zover we het nu kunnen overzien,
kunnen we niet meer doen dan de staatssecretaris succes wensen met de uitvoering.De voorzitter:De receptie ter gelegenheid van het afscheid van de heren Russell en Klein
Breteler vangt om 16.30 uur aan in de Hall.De vergadering wordt van 15.55 uur tot 17.15 uur geschorst.Voorzitter: SchuurmanStaatssecretaris Bijleveld-Schouten:Voorzitter. Allereerst wil ik de geachte afgevaardigden bedanken voor
hun inbreng en ook voor hun steun, in meerderheid in elk geval, in de eerste
termijn van de behandeling van dit wetsvoorstel. Ik ben blij dat deze Kamer
de behandeling van dit wetsvoorstel zo voortvarend ter hand
heeft genomen.De regering hecht zeer aan de herinrichting van de reisdocumentenadministratie.
De betrouwbaarheid van het aanvraag- en uitgifteproces van reisdocumenten
is namelijk van groot belang, zoals door alle sprekers ook is ingebracht,
juist omdat deze documenten in Nederland worden gebruikt als identiteitsdocument.
Het is ook belangrijk omdat de documenten door andere landen moeten kunnen
worden vertrouwd als Nederlanders daarmee reizen. Dat is het doel van het
wetsvoorstel dat door iedereen wordt gesteund.Voordat ik een aantal concrete vragen ga beantwoorden die de verschillende
woordvoerders hebben gesteld, wil ik enkele algemene opmerkingen maken. Het
klopt dat, zoals de heer De Vries aan het begin van zijn betoog zei, eigenlijk
voortdurend wordt gewerkt aan de reisdocumentenadministratie. Het is geen
statisch geheel. Ik denk dat het goed is dat wij ons dat realiseren. Dat moet
en dat zal ook zo blijven om de uitbuiting van mogelijke kwetsbaarheden in
de keten voor te kunnen blijven. Behalve voor het proces geldt dat ook voor
de documenten zelf.Een belangrijke mijlpaal is in 2001 gerealiseerd. Bij de invoering van
de nieuwe generatie reisdocumenten is toen de personalisering van de documenten
gecentraliseerd. De heer De Vries had daar eerst wat twijfel over, zo begreep
ik, maar hij heeft later gezien dat dit toch belangrijk is geweest. In 2001
is ook gestart met de digitalisering van het proces. Ik denk dat die duidelijke
vruchten heeft afgeworpen. Zo is het misbruik met blanco documenten verdwenen.
Daarvoor werden – de Kamer zal zich dit ongetwijfeld herinneren –
veelvuldig partijen blanco documenten uit gemeentehuizen gestolen of raakten
deze kwijt. Die konden vervolgens door criminelen worden gepersonaliseerd
en worden gebruikt voor fraude. Ook is overgegaan tot de vorming van een centraal
register van vermiste en gestolen reisdocumenten, het zogenaamde "negatieve
register".In 2001 zijn overigens ook afspraken gemaakt over de invoering van een
positieve reisdocumentenadministratie waarin alle reisdocumenten zijn opgenomen
met vermelding van alle statussen van die documenten van de aanvraag tot de
vernietiging. Dat is belangrijk aan dit wetsvoorstel, zoals mevrouw Duthler
zei. De voordelen van die positieve lijst werden toen al onderkend, maar er
werd voor gekozen om eerst te bezien wat de resultaten waren van de nieuwe
generatie reisdocumenten. Omdat de invoering van de nieuwe generatie reisdocumenten
leidde tot de digitalisering van de aanvraag- en uitgiftegegevens zou na vijf
jaar, dus vanaf 2006, de reisdocumentenadministratie geheel digitaal raadpleegbaar
zijn. Dat is ook gerealiseerd. De digitale opslag van reisdocumentengegevens
vormt nu de basis voor dit wetsvoorstel. Wij hadden dus altijd al dit doel
voor ogen, een centraal raadpleegbare reisdocumentenadministratie. De discussie
over de vingerafdrukken is daarbij gekomen, vanwege de rechtstreekse werking
van de Europese regelgeving. Wij waren echter altijd al van plan om zo'n reisdocumentenadministratie
op te zetten.Ik kom nu op een aantal algemene opmerkingen die door iedereen in eerste
termijn zijn gemaakt. De vraag die door vele sprekers is gesteld, is of Nederland
met de vorming van een centrale reisdocumentenadministratie waarin biometrische
gegevens worden opgeslagen in strijd handelt met de Europese verordening dan
wel veel verder gaat dan de verordening toestaat. Met deze wijziging van de
Paspoortwet wordt inderdaad iets anders geregeld dan in de Europese verordening
is opgenomen, namelijk de opslag van deze gegevens in de reisdocumentenadministratie
en de verstrekkingen die daaruit mogen plaatsvinden. Dit is echter geen schending
van de verordening, zoals de heer Engels en een aantal anderen veronderstellen.
Ik vond het wel mooi dat mevrouw De Vries dat ook naar voren haalde. De verordening
is heel duidelijk op dit punt. Ik wijs op overweging 5 van de gewijzigde verordening
die op 6 juni 2009 in het Publicatieblad van de Europese Unie is gepubliceerd.
In de betreffende overweging staat namelijk het volgende: "Deze regeling laat
ander gebruik of andere opslag van deze gegevens, in casu de biometrische
gegevens, overeenkomstig de nationale wetgeving van de nationale lidstaat
onverlet. De verordening voorziet niet in een rechtsgrondslag voor het opzetten
of bijhouden van gegevens in de lidstaten. Dat is louter een nationale aangelegenheid."
Het is derhalve aan de lidstaat om eigen regelgeving te maken voor de opslag
en het gebruik van de gegevens in de lidstaat. Dat is precies wat wij hebben
gedaan in deze wijziging van de Paspoortwet. Dat is wat ons voor ogen stond.Nederland is overigens niet het enige land in de EU met het voornemen
om de vingerafdrukken op te slaan in een centrale administratie. Ik heb bij
enkele lidstaten laten nagaan hoe zij omgaan met de opslag van vingerafdrukken
voor reisdocumenten. Ik heb niet van iedereen een reactie ontvangen, maar
van vier lidstaten heb ik de reactie ontvangen dat zij ook van plan zijn om
die vingerafdrukken centraal op te slaan. Dat zijn Finland, Griekenland, Frankrijk
en Hongarije. Daarnaast werkt België er ook aan. Wij zijn dus niet uniek
met de manier waarop wij werken.In het voorliggende wetsvoorstel is ook de toegang van de officier van
justitie tot de biometrische gegevens geregeld. Van een schending van de Europese
verordening is ook hierbij geen sprake, omdat de verordening aangeeft dat
dit een zaak is van de nationale regeringen. In de verordening staat hierover:
"Deze regeling laat ander gebruik of andere opslag van deze gegevens overeenkomstig
de nationale lidstaten onverlet. De verordening voorziet niet in een rechtsgrondslag
voor het opzetten of bijhouden van gegevensbanken voor opslag van deze gegevens
in lidstaten. Dat is louter een nationale aangelegenheid." Het is dus aan
de lidstaten om eigen regelgeving te maken voor de opslag en ook het gebruik
van dergelijke gegevens. Ik zal straks op de specifieke vragen over het gebruik
door officieren van justitie ingaan.Wij regelen dus heel specifiek een aantal dingen en wij zijn daar ook
steeds transparant over geweest. Ik ben het eens met hetgeen de heer De Vries
naar voren heeft gebracht wat betreft de koppen. Wij hebben duidelijk omschreven
wat wij doen in dit wetsvoorstel en hoe wij dat willen doen. Dat is aan ons
gelaten. Je kunt verschillen van mening over de vraag of er daadwerkelijk
sprake is van koppen. Het idee om zo'n administratie te maken, was er echter
al langer. Wij zijn daar voortdurend transparant over geweest.Ik ga nu in op de specifieke vragen. Ik begin bij mevrouw Duthler van
de VVD-fractie, die als eerste heel nadrukkelijk zei dat fraude met identiteitsbewijzen
moet worden bestreden en dat dit een groot maatschappelijk probleem
is. Zij stelde dat wij met dit wetsvoorstel een stap verder zetten in de bestrijding
daarvan. Zij had echter wel vragen, net als enkele anderen, over de beveiliging
van het systeem. Iemand die inbreekt in de centrale administratie, kan dat
in een keer allemaal in het gedrang brengen. Beveiliging is inderdaad een
wedloop. Absolute zekerheid is er niet, zo heb ik ook in de schriftelijke
behandeling aangegeven. Mevrouw Duthler had daar toch zorgen over en vroeg
heel specifiek wat er nu concreet is gedaan op dit terrein, net als de heer
Holdijk. Daarop ben ik ook ingegaan in de schriftelijke voorbereiding. Het
CBP heeft kritiek op het wetsvoorstel, maar het heeft op de beveiliging geen
kritiek. Het college heeft zijn waardering uitgesproken voor de beveiligingsmaatregelen.
In reactie op de vragen die zijn gesteld, kan ik nog een aantal zaken toevoegen
aan wat ik in de schriftelijke behandeling al naar voren heb gebracht. Ik
kan onmogelijk de absolute zekerheid geven dat inbreken in een administratie,
centraal of decentraal, niet zal voorkomen. Dat wordt nooit gegarandeerd.
Beveiliging is inderdaad een ratrace, een race tussen "dreigingbedenkers"
en "dreigingoplossers". Dreigingen zullen voortdurend worden geïnventariseerd
om erop te kunnen anticiperen en maatregelen te kunnen nemen. Ik zei al dat
dit geen statisch dossier is; wij moeten dit voortdurend blijven volgen.Omdat mevrouw Duthler en de heer Holdijk vroegen wat wij concreet aan
de beveiliging hebben gedaan, zal ik dat zo concreet mogelijk schetsen. Uiteraard
hebben wij maatregelen genomen om te voorkomen dat wordt ingebroken. De administratie
is alleen toegankelijk voor daartoe geautoriseerde mensen. De administratie
is alleen aangesloten op een besloten netwerk, dus niet op het publieke internet.
Het toevoegen van aanvragen, het aanpassen van de status van een aanvraag
en het bevragen van de administratie vergen een digitale handtekening van
een geautoriseerde gebruiker. Klopt de elektronische handtekening niet, dan
wordt de mutatie geweigerd of de vraag niet beantwoord. De toegang en het
gebruik van de administratie worden gemonitord. Wij zullen inderdaad de digitale
handtekening gebruiken die voldoet aan de Wet elektronische handtekeningen.
Het gaat daarbij om de zogenaamde gekwalificeerde elektronische handtekening.
Die biedt de beste waarborg voor de authenticiteit van de ondertekenaar. Deze
elektronische handtekening zal ook moeten voldoen aan de eisen van de PKI
van de overheid. Het hoogste niveau van wat wij op dit moment kennen, wordt
dus ingezet. Ik vind het nodig dat dit gebeurt.De toegang tot het gebruik van de administratie zal worden gemonitord.
Van alle wijzigingen en bevragingen worden de oorspronkelijke verzoeken en
de daarop gegeven antwoorden gelogd. Aan de hand daarvan zijn alle wijzigingen
in de administratie te traceren. Zo nodig kan zelfs de hele administratie
aan de hand van de log worden gereconstrueerd. Deze log wordt apart bewaard
en is niet online toegankelijk. Bovendien wordt een separate kopie van de
gegevens aangehouden, die niet wordt gebruikt voor het bevragen. Als er sprake
is van een inbraak, zijn dus de oorspronkelijke gegevens daaruit te herstellen.
Alle gegevens in de administratie, dus ook de back-up van gegevens, worden
versleuteld opgeslagen. Iemand die zich ongeautoriseerd toegang verschaft
tot gegevensdragers zoals back-uptapes, kan daarmee in beginsel dan ook niets.
De gegevens worden verdeeld over verscheidene databases. De biometrische gegevens
worden los van de overige aanvraaggegevens bewaard.De centrale administratie zal worden ondergebracht in beveiligde rekencentra.
Over de fysieke maatregelen willen woordvoerders van alles weten. Daarom zal
ik wat maatregelen noemen die deze rekencentra moeten treffen. De gebouwen
zijn beschermd tegen van buiten komend onheil zoals brand, wateroverlast en
inbraak. Dat is normaal bij rekencentra. De apparatuur binnen het rekencentrum
is aangesloten op een eigen netwerk dat niet wordt gedeeld met andere systemen.
De apparatuur staat in een beveiligde serverruimte en ook daarbinnen staat
de apparatuur van de centrale administratie in afzonderlijk afsluitbare serverkasten
die alleen toegankelijk zijn voor daartoe bevoegde technische beheerders.
Er is sprake van functiescheiding en de apparatuur wordt niet gebruikt voor
andere administraties. Woordvoerders wilden concreet weten wat er is gebeurd.
Mij dunkt dat dit, gevoegd bij wat ik schriftelijk al heb gemeld, behoorlijk
wat is. Toch zullen wij de maatregelen blijven bezien en zullen wij ontwikkelingen
volgen. Dat kan niet anders en is in dit traject een noodzaak.De termijn dat loggegevens moeten worden bewaard, hebben wij nog niet
vastgesteld. Dat moet nog in nadere regelgeving worden uitgewerkt, namelijk
bij de AMvB en het paspoortbesluit. Bij reisdocumentenadministratie is een
bewaartermijn van elf jaar op dit moment gebruikelijk. Wij zullen dit echter
verder uitwerken.Woordvoerders hebben gevraagd hoe groot de kans is dat een vingerafdruk
bij een verkeerde persoon in het reisdocument terechtkomt in de administratie.
Die kans acht ik niet groot. Alle procedures, en ook de technische voorzieningen
zoals de biometrische zoekfunctie in het centrale bestand, zijn zo ingericht
dat dit moet worden voorkomen. Als een persoon desondanks wordt geconfronteerd
met het feit dat een ander met zijn identiteit en vingerafdrukken rondloopt,
zal moeten worden nagegaan wat er is gebeurd. Vanzelfsprekend zal de betrokken
persoon in zo'n geval moeten worden geholpen bij het bewijzen van zijn identiteit.
Als dat is gebeurd, moeten de registraties worden aangepast als er inderdaad
verkeerd is geregistreerd. Dergelijke gevallen kunnen ook worden aangemeld
bij het in december opgerichte Centraal Meldpunt Identiteitsfraude. Dit meldpunt
zal de klacht van de burger in behandeling nemen en ervoor zorgen dat die
bij de juiste instanties terechtkomt.Wij kunnen op dit punt met twee situaties te maken hebben. Enerzijds kan
een paspoort van de aanvrager op basis van de gegevens worden geweigerd. Anderzijds
kan sprake zijn van een slachtoffer, dus van iemand die al rondloopt met foutieve
gegevens. Een en ander kan ook door elkaar voorkomen. Wij zijn ons ervan bewust
dat de vingerafdruk een nieuw gegeven is. Wij hebben als verstrekkers van
de paspoorten een verantwoordelijkheid te nemen. Wij zijn ons ervan bewust
dat als wij een paspoort weigeren op basis van wat wij vaststellen, de betrokken
burger de mogelijkheid moet krijgen om bij een ander contra-expertise aan
te vragen over de vingerafdruk. Als een burger dat niet zou kunnen, zou hij
de juistheid of onjuistheid van gegevens zelf nooit kunnen aantonen. Wij hebben
dus het meldpunt opgericht, maar zijn ons ook bewust van onze eigen verantwoordelijkheid
die is ontstaan door het nieuwe gegeven van de vingerafdruk. Wij zijn ons
er zeer van bewust dat het onze verantwoordelijkheid is om
dit goed voor elkaar te krijgen.De vraag over de aansprakelijkheid is niet altijd zomaar te beantwoorden,
juist vanwege de genoemde verschillende vormen. Wij willen in ieder geval
zo veel mogelijk waarborgen dat aanvragers uiteindelijk aan hun recht kunnen
komen. Ik maak dus een splitsing tussen de aanvrager en iemand die later als
slachtoffer rondloopt. Verder is er natuurlijk het genoemde meldpunt.Mevrouw Duthler heeft een vraag gesteld over de modernisering van de GBA
en de plaatsonafhankelijke dienstverlening. Ik ben erg blij dat zij deze plaatsonafhankelijke
dienstverlening heeft ingebracht. Mevrouw De Vries-Leggedoor heeft deze kwestie
bezien vanuit de burger. Ik vind het belangrijk dat wij straks in alle gemeentes
de paspoorten kunnen verstrekken. De dienstverlening wordt dus beter. Dit
is een bijkomend doel van het wetsvoorstel. De GBA-V is er. Als dit wetsvoorstel
wordt aangenomen, gaan wij bouwen aan ORRA. Ik heb in de Tweede Kamer al uitgelegd
dat aan de bouw van ORRA nog niet is begonnen. Als ORRA klaar is, moeten wij
het technisch mogelijk maken dat deze twee zaken met elkaar in verband worden
gebracht. Als de twee systemen klaar zijn, kunnen wij de plaatsonafhankelijke
dienstverlening echter vrij snel regelen. Overigens is het zo, ik weet niet
of de Kamer die brieven al heeft gezien, dat de modernisering van de GBA weer
is opgestart en dat er, weliswaar volgens een nieuw schema, voortvarend aan
wordt gewerkt.Dan kom ik de vragen van de heer Vliegenthart van de SP. Een aantal van
zijn punten heb ik in algemene zin al beantwoord. Hij vraagt ook of ik kan
ingaan op het dringend maatschappelijk belang van de centrale opzet van de
reisdocumentenadministratie die de inbreuk op de privacy rechtvaardigt. Ook
de heer Engels vraagt hiernaar. Naar ons idee is er inderdaad een dringend
maatschappelijk belang bij een online raadpleegbare reisdocumentenadministratie.
Dat belang is gelegen in de volgende punten. Het huidige systeem van de decentrale
reisdocumentenadministratie voldoet niet langer aan de eisen van toegankelijkheid
en beschikbaarheid. Daardoor is het aanvraag- en uitgifteproces van reisdocumenten
onvoldoende effectief maar ook onvoldoende betrouwbaar. De huidige praktijk
is dat verificatievragen tussen de verschillende paspoortverstrekkende autoriteiten
op papier moeten worden uitgewisseld, waardoor vertraging optreedt. Ook beschikken
de uitgevende instanties niet over actuele signalering, terwijl dat wel van
belang is bij het doel dat ons allemaal voor ogen staat: bestrijding van fraude.
Dit betekent dat op dit moment de kans bestaat dat documenten worden uitgereikt
aan personen aan wie het document eigenlijk zou moeten worden geweigerd. Voorts
kennen de instanties die reisdocumenten uitgeven een beperkte openstelling
en is een online bevraagbaar systeem met 600 instanties in een decentrale
opzet praktisch ondoenlijk te realiseren. Het is goed dat wij ons ook dit
realiseren. Wij willen namelijk uiteindelijk een situatie van 7 keer 24 uur
bereikbaarheid. Ten slotte kunnen de in de reisdocumentenadministratie opgenomen
gegevens tijdens de levensloop van een reisdocument in de huidige opzet niet
worden aangevuld of gewijzigd. Dat betekent dat er geen actueel beeld bestaat
over de status van een reisdocument. Ik acht dat ongewenst. De voorgestelde wijzigingen van de reisdocumentenadministratie heffen
al deze nadelen op. Verder leidt de opzet van een centrale reisdocumentenadministratie
ertoe dat er één autorisatieregime kan gelden – ik heb
daarover zojuist al iets gezegd in het kader van de beveiliging – waardoor
de controle op de gegevensverstrekking en de gegevensopslag uniform en scherper
kan worden. Ook kan de beveiliging beter worden geregeld; ik heb zojuist al
aangegeven hoe ik dat zie. Daarmee wordt bijgedragen aan een zorgvuldiger
verwerking van de gegevens dan tot nu toe in de decentrale administratie het
geval was. Ik hoop hiermee ook de vraag van de heer De Vries te hebben beantwoord.De heer Vliegenthart vraagt vervolgens of het aantal delegatiebepalingen
in de huidige Paspoortwet niet veel te hoog is. Hij wil weten hoe dit zich
verhoudt tot het primaat van de wetgever dat ook in de aanwijzing van regelgeving
is vastgelegd. De huidige Paspoortwet kent met name delegatie naar het niveau
van ministeriële regeling. Ik heb dit punt ook in de Tweede Kamer aan
de orde gehad. Ik vind oprecht dat wat wij nu willen doen, beter is dan wat
er in de huidige Paspoortwet is geregeld. Met deze wijziging van de Paspoortwet
zijn deze delegaties allemaal opnieuw door mij bezien en voor een belangrijk
deel omhoog gebracht van een ministeriële regeling naar een AMvRB. Ik
heb dat in een overzicht per brief, drie kantjes, naar de Kamer toegestuurd.
Daarin wordt een en ander per delegatie toegelicht. Ik had gehoopt dat dit
overzicht ertoe zou leiden dat de SP-fractie in de Tweede Kamer voor dit wetsvoorstel
zou stemmen, omdat het aantal delegaties echt omhoog is gegaan in plaats van
naar beneden. Dat is helaas niet gelukt, maar wie weet lukt het in de Eerste
Kamer wel ...Goede wetgeving is er naar mijn mening niet mee gebaat als alle aspecten
van een te regelen onderwerp in de wet zelf opgenomen worden. Dat zou er immers
toe leiden dat voor relatief onbeduidende zaken telkens een wetswijziging
nodig is. Onderwerpen die naar verwachting geregeld actualisering zullen behoeven,
zoals de regels waaraan gezichtsopname op een reisdocument moeten voldoen,
kunnen daarom naar hun aard niet op het niveau van een wet worden geregeld.
Wat we wel hebben gedaan, is de hoofdelementen van de centrale reisdocumentenadministratie
en de verstrekking uit de administratie in de wet neerleggen, zoals de hoofdzaken
ten aanzien van wat erin zit, wat de bron is van de gegevens, voor welk doel
de gegevens gebruikt mogen worden en wie de gegevens mogen gebruiken. Voor
het nieuwe gegevenselement van de vingerafdrukken zijn nog meer waarborgen
in de wet zelf vastgelegd. Die handelswijze is in overeenstemming met de aanwijzing
voor de regelgeving voor het primaat van de wetgever. Op de hoofdelementen
is alles vastgelegd in deze wet.De heer Vliegenthart maar ook de heer Engels vragen of het wetsvoorstel
past binnen de voorwaarden gesteld in artikel 8 van het EVRM. Voor de aanvraag
en de uitgifte van reisdocumenten worden persoonsgegevens gevraagd en opgeslagen.
In de huidige situatie is dat het geval evenals indien de voorgestelde nieuwe
opzet van de reisdocumentenadministratie wordt ingevoerd. Dat wijkt niet van
elkaar af. Daarmee werd en wordt er inbreuk gemaakt op het recht op bescherming
van de persoonlijke levenssfeer. Om deze inbreuk te rechtvaardigen, moet de
verwerking van de gegevens ingevolge deze verdragen voldoen
aan een aantal voorwaarden. Er moet een legitiem doel worden nagestreefd,
de beperkingen op het grondrecht dienen te zijn voorzien bij wet en voorzienbaar
en toegankelijk te zijn voor burgers en er moet worden aangetoond dat de beperking
noodzakelijk is in een democratische samenleving. "Noodzakelijk" betekent
in dit kader dat met de beperkende maatregelen een dringend maatschappelijk
belang moet worden gediend. Verder moet er worden aangetoond dat de verwerking
van de gegevens in een evenredige verhouding staat met de verwezenlijking
van het doel en dat de beperking effectief bijdraagt aan de verwezenlijking
van het doel, terwijl steeds nagegaan behoort te zijn of er eventueel minder
ingrijpende maar even effectieve alternatieve middelen bestaan om het doel
te bereiken.De reisdocumentenadministratie voldoet naar mijn mening volledig aan deze
voorwaarden. Daar zijn uitgebreide argumenten voor geleverd. Naar aanleiding
van het advies van het CBP is in de memorie van toelichting onder meer een
belangenafweging opgenomen. Deze afweging gaat over de vraag of het belang
van een effectieve en accurate reisdocumentenadministratie en het belang van
de bescherming van de persoonlijke levenssfeer in verhouding tot de huidige
situatie – daar moeten we het namelijk tegen afzetten – nog steeds
met elkaar in balans zijn. De inbreuk die op de persoonlijke levenssfeer wordt
gemaakt, wordt, kort samengevat, gerechtvaardigd doordat de nieuwe opzet van
de reisdocumentenadministratie leidt tot een betrouwbaardere aanvraag en uitgifte
van reisdocumenten. Daardoor wordt het onder meer beter mogelijk om fraude
met en misbruik van reisdocumenten te bestrijden. Mevrouw Duthler begon met
dit punt. Een voorbeeld hiervan is lookalikefraude, die in het nieuwe systeem
beter te bestrijden zal zijn. De huidige decentrale administraties bieden
daartoe onvoldoende mogelijkheden, onder meer omdat deze niet 7 keer 24 uur
per week bevraagbaar zijn en omdat de gegevensuitwisseling in veel gevallen
op papier geschiedt. Daarmee voldoen deze administraties niet aan de noodzakelijke
eisen van toegankelijkheid en kenbaarheid.Voorts leidt de opzet van een centrale reisdocumentenadministratie ertoe
dat er één autorisatieregime kan gelden, zoals ik net in algemene
zin al heb uitgelegd. Hierdoor kan de controle op de gegevensverstrekking
en de opslag van de gegevens uniform en scherper worden. Daarmee wordt bijgedragen
aan een zorgvuldiger verwerking van deze gegevens dan bij verwerking van deze
gegevens in een decentrale administratie. Er is daarom sprake van een dringend
maatschappelijk belang dat de gegevensverwerking in de reisdocumentenadministratie
rechtvaardigt. Daar komt bij dat de verwerking van die vingerafdrukken mede
noodzakelijk is op grond van Europese regelgeving.De heer Vliegenthart (SP):Dat is een lang verhaal. Mijn vraag heeft echter betrekking op het eerste
gedeelte. Daarin zegt de staatssecretaris dat ze een belangenafweging heeft
gemaakt tussen de huidige situatie en de nieuwe wet. De vraag is natuurlijk
of er geen alternatieven zijn die veel minder inbreuk maken op de privacy.
Een van de voorbeelden die ik kan noemen is dat je een chip in het paspoort
stopt, waardoor de persoon weliswaar direct met het paspoort te identificeren
is, maar de extra inbreuk die een centraal register heeft, kan worden voorkomen.
Waarom zijn die alternatieven niet meegenomen? Ik begrijp best dat de staatssecretaris
oud en nieuw vergelijkt, maar er zijn meer variaties, meer smaken "nieuw"
dan waar de staatssecretaris voor heeft gekozen.Staatssecretaris Bijleveld-Schouten:Die zijn meegewogen. Wij zijn begonnen bij oud en nieuw. Ook bij het oude
was er sprake van inbreuk op de persoonlijke levenssfeer. Daar begon ik mijn
verhaal mee. Ik heb daar echter wat aan toegevoegd, namelijk dat wij ook een
aantal dingen beter wilden maken, zoals betrouwbaardere uitgifte van reisdocumenten
en 7x24 uur bevraagbaarheid ter bestrijding van lookalikefraude. Met een chip
zou je dat soort elementen niet hebben. De toegevoegde elementen zijn dus
alleen mogelijk dankzij de manier waarop het nu is geregeld. Daarom vinden
wij het verantwoord.De heer Engels (D66):Ik stel een vraag namens de D66-fractie en OSF. U hebt zojuist uitvoerig
uitgelegd dat het primaire doel van de centrale opslag van reisdocumentengegevens,
zijnde bestrijding van fraudegevoeligheid, in alle opzichten de toetsing van
artikel 8 EVRM kan doorstaan. In het wetsvoorstel worden ook andere doelstellingen
voor het gebruik van die opslag genoemd, zoals staatsveiligheid en opsporing
van strafbare feiten. Als wij op die doelstellingen de toets van artikel 8
toepassen, bent u dan ook van mening dat die toets op alle onderdelen zodanig
uitvalt dat wij kunnen spreken van een balans tussen de belangen van de wetgeving
en de privacy van de persoonlijke levenssfeer van de burger?Staatssecretaris Bijleveld-Schouten:Ja.De heer Engels (D66):Dat dacht ik al.Staatssecretaris Bijleveld-Schouten:Dat was uw vraag. Ik geef antwoord op uw vraag.De heer Engels (D66):Dan moet ik helaas nog een vraag stellen. Ik begrijp het niet helemaal.
Het kan zijn dat dit ook een beetje aan mijn gebrek aan inlevingsvermogen
ligt, maar misschien kunt u mij helpen om tot meer begrip te komen.Staatssecretaris Bijleveld-Schouten:Het doel van deze wetgeving blijft een zo betrouwbaar mogelijk systeem.
Daar was u het ook mee eens. Wij hebben een aantal andere doelen toegevoegd.
Wij zijn daar transparant over geweest. Die doelen zijn ook belangrijk. Het
is altijd een weging. De een weegt het zus en de ander zo, maar als ik die
doelen leg naast de legitimiteit van het doel en de punten die ik heb aangehaald,
dan denk ik dat ik met dezelfde argumentatie tot hetzelfde oordeel kom. Het
gaat om een dringend maatschappelijk belang.De heer Vliegenthart (SP):Zegt de staatssecretaris hiermee dat de memorie van toelichting is aangepast
vanwege die belangenafweging? Dat is de concrete reactie op het rapport van
het CBP?Staatssecretaris Bijleveld-Schouten:Ja.De heer Vliegenthart (SP):Dan mag ik dus het volgende concluderen. Of het college
is straks van mening dat u een fantastisch verhaal hebt gehouden en wordt
door uw argumenten overtuigd, of het college blijft bij zijn standpunt, omdat
er inhoudelijk niets aan het wetsvoorstel is veranderd.Staatssecretaris Bijleveld-Schouten:Dat is aan het college. Wij hebben serieus naar die elementen gekeken.
Wij hebben er een reactie op gegeven. Dat heeft voorgelegen in de Tweede Kamer
en ligt nu hier voor.De heer Vliegenthart (SP):De afweging van het college en de bezwaren die het naar voren heeft gebracht,
acht u ongegrond?Staatssecretaris Bijleveld-Schouten:Ik acht dat ik daar voldoende op ben ingegaan in het wetsvoorstel. Ik
vind dat de balans in dit wetsvoorstel het maatschappelijk belang dusdanig
dient dat het gerechtvaardigd is.De heer Vliegenthart (SP):U hebt dat dus geëxpliciteerd, maar u hebt niets veranderd?Staatssecretaris Bijleveld-Schouten:Nee.Mevrouw Duthler (VVD):Een van de opmerkingen van het CBP in zijn rapport was dat de staatssecretaris
de verschillende voor- en nadelen onvoldoende had afgewogen en geëxpliciteerd.
Naar onze mening heeft zij dat in de nieuwe memorie van toelichting en in
de memorie van antwoord veel beter gedaan. Wij blijven maar hangen op artikel
8 EVRM, maar dat artikel wordt uitgewerkt in verschillende wettelijke regelingen,
waaronder de Wet bescherming persoonsgegevens, de Wet GBA en het onderhavige
wetsvoorstel. Ik denk dat wij dit wetsvoorstel moeten aangrijpen om een goede
juridische basis te leggen voor de manier waarop wij in de centrale reisdocumentenadministratie
omgaan met een mogelijke inbreuk op de persoonlijke levenssfeer en de afweging
die wij maken tussen proportionaliteit, subsidiariteit, doelbinding, transparantie,
zorgvuldigheid et cetera. Naar mijn mening wordt die afweging voldoende gemaakt.Staatssecretaris Bijleveld-Schouten:Ik kan natuurlijk niet anders dan het daarmee eens zijn! De heer Vliegenthart
vroeg ook waarom ik het wetsvoorstel niet opnieuw aan het CBP heb voorgelegd.
Dat is omdat wij vonden dat wij zijn ingegaan op het kritiek van het CBP.
Wij hebben een nadere onderbouwing gegeven. Dat is wat gewogen is door de
Tweede Kamer en wat deze Kamer moet wegen. Wij hebben de belangenafweging
duidelijk gemaakt. Ik heb die nog eens uitgebreid toegelicht. Ik vind het
een goede afweging. De Kamer moet het zelf wegen, maar wij hebben wel degelijk
serieus aandacht besteed aan datgene wat het CBP heeft ingebracht. Ik vind
het ook niet nodig om dan nog een keer langs een adviesorgaan te gaan. Dat
doen wij ook niet bij de Raad van State. Wij schrijven een nader rapport dat
de Kamer moet beoordelen. Die procedure hebben wij met elkaar afgesproken,
want anders kunnen wij voortdurend bij adviesorganen langs blijven gaan. Dat
lijkt mij niet de bedoeling, zelfs niet voor de heer Engels.De heren Vliegenthart en Engels en mevrouw Strik hebben vragen gesteld
over onderzoek naar strafbare feiten. De heer Vliegenthart heeft gevraagd
of als in het kader van een moordonderzoek vingerafdrukken worden gevonden,
de politie een verzoek kan doen om deze vingerafdrukken te matchen met de
vingerafdrukken die in de paspoortadministratie zijn opgeslagen. Ik ben hier
in de schriftelijke voorbereiding ook op ingegaan. Het is van belang om het
misverstand uit de weg te ruimen dat het Openbaar Ministerie in het belang
van onderzoek naar strafbare feiten de reisdocumentenadministratie zou kunnen
gebruiken om uitsluitend op basis van vingerafdrukken die in het kader van
het sporenonderzoek gevonden zijn, naar een identiteit te zoeken. Dergelijk
gebruik van de reisdocumentenadministratie is niet beoogd en zal ook niet
mogelijk worden gemaakt bij algemene maatregel van bestuur. De officier van
justitie moet het geslacht van de betrokkene weten en een gezichtsopname en
vingerafdrukken hebben. Alleen met deze drie gegevens van een betrokkene zal
de officier van justitie in geval van een misdrijf waarvoor voorlopige hechtenis
is toegelaten, zoals omschreven in artikel 67, eerste en tweede lid, Wetboek
van Strafvordering, in de reisdocumentenadministratie kunnen nagaan of betrokkene
een reisdocument heeft of heeft gehad en onder welke identiteit. Het gaat
steeds om identiteitsvaststelling; daar is deze databank voor! Voor de duidelijkheid
wijs ik er bovendien op dat van het verlenen van toegang tot de reisdocumentenadministratie
geen sprake is. Dat werd door een aantal leden gezegd. Het gaat om verstrekking
van gegevens door geautoriseerde mensen aan de officier van justitie. Het
is dus nooit zo dat alleen de vingerafdruk de basis kan zijn. Dat is uitgesloten.
Wat wel kan, is dat van iemand die al achter de tralies zit en die zijn naam
niet geeft maar van wie wel een foto en vingerafdrukken aanwezig zijn, de
identiteit kan worden vastgesteld. Zo werkt het systeem.De heer Vliegenthart (SP):Dat is in veel opzichten al een geruststellend antwoord. Stel nu dat de
officier van justitie zegt: er is een moord gepleegd; wij hebben een potentiële
dader, de heer Jansen; wij hebben vier vingerafdrukken en een foto van hem,
kunt u kijken of dat de heer Jansen is? Kan dat dan gecheckt worden?Staatssecretaris Bijleveld-Schouten:Dat kan, want dan heb je dus vingerafdrukken en een foto en er is een
strafbaar feit gepleegd. Dan voldoet men aan de voorwaarden en kan men de
identiteit vaststellen.De heer Vliegenthart (SP):Dus alleen onder die strikte voorwaarden?Staatssecretaris Bijleveld-Schouten:Ja.De heer Engels vraagt waarom is gekozen voor de mogelijkheid om vingerafdrukken
uit de reisdocumentenadministratie te verstrekken aan de officier van justitie,
terwijl artikel 126nc van het Wetboek van Strafvordering daarin al voorziet.
Dit artikel biedt opsporingsambtenaren op dit moment de bevoegdheid om van
de verantwoordelijke voor de reisdocumentenadministratie te vorderen om de
in die administratie opgenomen identificerende gegevens van de houder van
een reisdocument te verstrekken. In het onderhavige voorstel van rijkswet
is ervoor gekozen, te regelen dat de in de administratie opgenomen vingerafdrukken
van de houder van een reisdocument niet aan de opsporingsambtenaren, maar uitsluitend aan de officier van justitie worden verstrekt. Dit is
een inperking van het Wetboek van Strafvordering. Ik vond het opmerkelijk
dat dit niet was gezien. Wij perken die mogelijkheid juist in. Daarover hebben
wij van gedachten gewisseld, ook in de Tweede Kamer. Het gaat alleen om de
gevallen die zijn genoemd in artikel 4b, vierde lid. Het betreft ook hier
de identiteitsvaststelling van verdachten en veroordeelden in het kader van
de toepassing van het strafrecht en in het belang van onderzoek in geval van
een misdrijf waarvoor voorlopige hechtenis is toegelaten. Artikel 4b van het
wetsvoorstel is op dit punt een bijzondere regeling ten opzichte van artikel
126nc van het Wetboek van Strafvordering. In artikel 4b, zevende lid, is dit
geregeld. Wij hebben het strenger gemaakt dan in het Wetboek van Strafvordering:
niet aan opsporingsambtenaren, maar alleen aan de officier van justitie in
de genoemde gevallen.Mevrouw Strik en de heer Engels hebben gevraagd waarom de nieuwe reisdocumentenadministratie
geen opsporingsregister wordt zoals bedoeld in de zaak Marper-UK, terwijl
het wetsvoorstel gegevensverstrekking met betrekking tot vingerafdrukken voor
strafrechtelijke doeleinden mogelijk maakt. Het gaat steeds om de identificatie.
De centrale reisdocumentenadministratie krijgt in verband met de verstrekking
in bepaalde gevallen van vingerafdrukken aan de officier van justitie niet
het karakter van een opsporingsregister of een register met een strafrechtelijke
context. Anders dan in het geval van registers met een strafrechtelijke context
is het criterium om persoonsgegevens te registreren niet de vraag of de betrokkene
een strafrechtelijk verleden heeft, maar de vraag of de betrokkene in het
bezit is van een reisdocument. Daarop wordt bevraagd. Dat is dan ook een belangrijk
verschil met de registratie waarop de zaak Marper-UK betrekking had. De registratie
van de vingerafdrukken in de reisdocumentenadministratie geldt in beginsel
voor iedere aanvrager van een reisdocument en heeft derhalve als zodanig geen
enkel stigmatiserend effect. In de zaak Marper-UK was bovendien sprake van
het ongelimiteerd opslaan en bewaren in een database van onder meer vingerafdrukken
van personen die verdacht waren, maar niet zijn veroordeeld. Er waren eveneens
geen grenzen gesteld aan de ernst van de strafbare feiten en de duur van het
opslaan. Verder was er bij de opzet van de desbetreffende registratie niet
of in onvoldoende mate een afweging gemaakt tussen het private en het publieke
belang. De conclusies die golden voor de registratie die werd beoordeeld in
de zaak Marper-UK kunnen dan ook niet van toepassing worden verklaard op de
nieuwe reisdocumentenadministratie.De heer Vliegenthart (SP):Ik wil weer een klein stukje terug. Als ik de staatssecretaris goed begrijp,
zegt zij: er komt weliswaar een nieuw element in die database – dat
zijn de vingerafdrukken, die hadden wij nog niet; de toegang daartoe is beperkter
dan normaal gesproken via het Wetboek van Strafvordering zouden hebben –
maar tegelijkertijd gaat deze wel verder dan van Brussel zou moeten. In die
zin hebben wij wel te maken met een nationale kop.Staatssecretaris Bijleveld-Schouten:Ja, maar dat is een keuze. Wij zijn er ook heel transparant over geweest.
Dat heb ik aan het begin al toegelicht.De heer Vliegenthart (SP):Het was even puzzelen voor mij, maar ik heb het uiteindelijk wel goed
begrepen dat wij met een nationale kop te maken hebben.Staatssecretaris Bijleveld-Schouten:Ja. Ik ben het overigens wel eens met het punt van de transparantie. Op
het moment dat je dat doet, moet je er volledig transparant over zijn. Wij
hebben deze punten steeds volledig transparant opgenomen.Mevrouw Strik (GroenLinks):Ik kom even terug op het strafrechtelijk onderzoek. Zegt de staatssecretaris
dat dit alleen maar ten doel staat van de identiteitsvaststelling?Staatssecretaris Bijleveld-Schouten:Ja.Mevrouw Strik (GroenLinks):Ik lees dat wel onder 4a, waar duidelijk staat: ten behoeve van de vaststelling
van de identiteit van een verdachte. Maar onder 4b staat alleen: in het belang
van het onderzoek in geval van een misdrijf waarvoor voorlopige hechtenis
is toegelaten. Dat is een veel ruimere omschrijving.Staatssecretaris Bijleveld-Schouten:Daarom heb ik het aan de hand van het voorbeeld van de heer Vliegenthart,
de moord, zo uitgebreid toegelicht. Dat is een voorbeeld van 4b. Daarvoor
moeten die drie dingen er zijn en het gaat ook weer om de identiteitsvaststelling.
Iemand zit daar, maar wil zijn identiteit niet prijsgeven. Wij kunnen een
foto maken en ook de vingerafdrukken nemen, want die hadden wij al in het
databestand. Dan kunnen wij kijken wie het is. Het blijft gaan om de vaststelling
van de identiteit.Mevrouw Strik (GroenLinks):Waarom is dan zo'n ruime formulering gekozen onder 4b? Dat zou wel eens
op een andere manier kunnen worden geïnterpreteerd en toegepast. Dat
vind ik problematisch, want dan kun je het gewoon gebruiken voor strafrechtelijk
onderzoek.De staatssecretaris zegt dat die belangenafweging al is gemaakt. In het
begin heb ik gehoord dat het doel van de wet is de bestrijding van identiteitsfraude,
dus daar ziet die belangenafweging ook op toe. Dat is een heel andere belangenafweging
dan het gebruik voor strafrechtelijk onderzoek. Ik wil nog even ingaan op
de zaak Marper-UK. De staatssecretaris noemt alleen de stigmatisering als
de meest dominante overweging van het Hof. Het Hof zegt ook heel duidelijk
dat, als een overheid gaat pionieren met technologische ontwikkelingen, zij
een des te grotere verantwoordelijkheid draagt in "striking the right balance"
tussen de privébelangen en het belang van het bevoegd gezag. In de
zaak Marper-UK was dat niet gebeurd, omdat het onvoldoende was onderbouwd.
Ik heb de belangenafweging van de staatssecretaris wel gehoord in verband
met identiteitsfraude, maar ik heb nog steeds niet gehoord waarom de vingerafdrukken
van alle Nederlanders, die voor een heel ander doel worden opgeslagen, gebruikt
mogen worden voor strafrechtelijk onderzoek.Staatssecretaris Bijleveld-Schouten:Ze worden gebruikt in strafrechtelijk onderzoek ter vaststelling van de
identiteit. De heer Vliegenthart heeft het op zichzelf correct samengevat.
Dat is inderdaad een kop. Dat is een afweging die wij hebben gemaakt in het
licht van een breder belang. Ik heb dat ook toegelicht. Het is inderdaad een kop op datgene wat per se zou moeten. Maar wij vinden dit een
maatschappelijk belang van de samenleving. Zo hebben wij dat gewogen.Mevrouw Strik (GroenLinks):Maar het doel van het wetsvoorstel, identiteitsvaststelling, is een heel
ander doel dan erop toezien dat reisdocumenten authentiek zijn en dat er niet
mee gefraudeerd is. Een reisdocument wordt overgegeven en de douane kan via
de centrale databank nagaan of het wel een echt document is. Dat is iets heel
anders dan wanneer de officier van justitie in het kader van strafrechtelijk
onderzoek de identiteit van iemand wil nagaan.Staatssecretaris Bijleveld-Schouten:Daar is ook geen misverstand over.Mevrouw Strik (GroenLinks):Daarom noem ik het een strafrechtelijk onderzoek. Ik denk dat je er een
heel andere onderbouwing voor nodig hebt, omdat het gaat over mensen die totaal
niks met het strafrecht te maken hebben, die voor een heel ander doel hun
vingerafdrukken hebben gegeven en die op deze manier toch in een strafrechtelijk
circuit terechtkomen.Staatssecretaris Bijleveld-Schouten:U maakt een andere weging van datgene wat wij hebben voorgesteld. Dat
is uw goed recht. Juist omdat je die identiteit op deze manier kunt vaststellen –
je moet er veel meer gegevens voor hebben; dat misverstand is goed weggenomen –
vinden wij dat belangrijk. Dat is de weging die wij hebben gemaakt in het
kader van het maatschappelijk belang.Mevrouw Strik (GroenLinks):Bent u het wel met mij eens dat het een heel ander doel is dan het doel
waarvoor de databank is opgezet in het kader van identiteitsfraude?Staatssecretaris Bijleveld-Schouten:Het is een ander doel dan de bestrijding van identiteitsfraude, maar het
gebruik heeft wel tot doel de identiteitsvaststelling van iemand. Je gebruikt
het voor een ander doel, maar wel in het kader van de identiteit. Het wordt
dus niet gebruikt in het kader van onderzoek: ik heb hier een vingerafdruk
en ik ga eens zoeken. Dat kan absoluut niet. Ik ben blij dat dit misverstand
is weggenomen.De heer Engels stelde mede namens de OSF – dat had ik nog niet gezegd,
dus dat kan ik nu rechtzetten – een interessante, maar ook een beetje
vreemde vraag: kan de gegevensverstrekking niet veel te ruim worden na een
volgende wetswijziging? Ik denk dat dit wetsvoorstel voldoende waarborgen
en beperkingen kent om te voorkomen dat gegevens ruim worden gebruikt. Daarmee
wordt aan de internationale regelgeving voldaan. Op termijn kan natuurlijk
behoefte zijn aan ruimere verstrekking. Ik heb nu zelfs een aantal dingen
ingeperkt ten opzichte van hoe het was. Ik weet niet hoe de heer Engels het
ziet, maar ik heb zoiets van: dat moeten onze opvolgers dan maar weer beoordelen.
Ik heb de duidelijke opvatting dat het beperkt moet zijn, er een duidelijke
doelbinding moet zijn en er waarborgen in moeten zitten. Dat hebben wij ook
neergelegd in het wetsvoorstel zelf. Wij hebben het zelfs beperkter gemaakt
dan het nu in het Wetboek van Strafvordering staat, bijvoorbeeld als je kijkt
naar de opsporingsambtenaren. Ik hoop dat de heer Engels zijn eigen opvolgers
zo vertrouwt dat zij er ook weer naar zullen kijken en dezelfde punten zullen
inbrengen als hij heeft ingebracht.Ik heb de heer Holdijk al uitgebreid antwoord gegeven op vragen over de
beveiliging en geschetst hoe wij kijken naar het verstrekken van gegevens.
Wij hebben daar echt serieus aandacht aan besteed. De heer Holdijk stelde
ook dat het BSN alle gegevens waarover de overheid beschikt toegankelijk maakt.
Hij vroeg of dat moet worden meegenomen in de vergelijking tussen de oude
en de nieuwe situatie. Het BSN maakt de gegevens waarover de overheid beschikt
op zich niet toegankelijk voor andere overheidsorganen. Bij de wetgeving rond
het BSN hebben wij daarover ook gediscussieerd. Het gaat steeds om de vraag
of een orgaan over de gegevens mag beschikken. Dat is door de invoering van
het BSN niet veranderd en met dit wetsvoorstel ook niet. Die kwestie moet
bij alle wetsvoorstellen die naar de Kamer komen, beoordeeld worden.De heer Holdijk vroeg ook of vingerafdrukken verstrekt mogen worden aan
bijzonder opsporingsambtenaren. Ik heb net al uitgelegd dat ze niet aan opsporingsambtenaren
gegeven mogen worden, dus ook niet aan bijzonder opsporingsambtenaren van
bijvoorbeeld de AID, FIOD of SIOD. Alleen in de twee gevallen die genoemd
worden in artikel 4b is gegevensverstrekking over vingerafdrukken toegestaan,
en dan alleen aan de officier van justitie. Dat is echt een inperking van
wat er mocht.De heer Engels stelde een vraag over de waarborg om onnodige inbreuk op
privacy te garanderen. Ik heb daar net al in algemene zin wat over gezegd.
Ik denk dat het wetsvoorstel in voldoende waarborgen voorziet. De doelen waarvoor
gegevens uit de reisdocumentenadministratie verstrekt mogen worden, zijn omschreven
in het wetsvoorstel zelf. Dat is een verbetering ten opzichte van de huidige
situatie, waarbij de doelen waarvoor de gegevens op dit moment mogen worden
gebruikt, zijn omschreven in uitvoeringsregelingen. Het gaat om nauwkeurig
omschreven en een zeer beperkt aantal doelen. Die komen in hoge mate overeen
met de huidige doelen. Gegevensverstrekking voor andere doelen is niet toegestaan.Over verstrekking van gegevens over de vingerafdrukken hebben wij het
gehad. Voor zover de reisdocumentenadministratie wordt geraadpleegd ter uitvoering
van een wettelijke identificatieplicht wordt uitsluitend gemeld of het betreffende
reisdocument in de reisdocumentenadministratie voorkomt en zo ja, of het in
het maatschappelijk verkeer mag voorkomen. Dat is denk ik van belang. Er zal
alleen aan de hand van de bij AMvRB aangewezen zoekingangen informatie worden
verstrekt. Verder gelden uiteraard, zoals mevrouw Duthler zei, alle waarborgen
uit de Wet bescherming persoonsgegevens en geldt het toezicht op de huidige
reisdocumentenadministratie door het College Bescherming Persoonsgegevens.
Geregistreerden hebben onder meer recht op de inzage van de op de geregistreerde
persoon betrekking hebbende gegevens. Ze kunnen ook verzoeken om correctie.
De Wbp voorziet daarbij ook in rechtsbescherming. Bovendien leidt de opzet
van de centrale reisdocumentenadministratie ertoe dat er één
autorisatieregime kan gelden bij de gegevensverstrekking. Daardoor kan de
controle veel scherper zijn dan in het verleden en ik denk dat dit winst is.Op het punt van de heer Engels over de centrale en decentrale verstrekking
ben ik uitgebreid ingegaan. Als dat niet voldoende was, hoor
ik dat wel in tweede termijn.Er is gevraagd hoe ik de effectiviteit beoordeel van de opslag van biometrische
gegevens om identiteitsfraude te bestrijden. Elke techniek, ook biometrie,
heeft onvolkomenheden. De heer De Vries had het al over de irisscan. Het is
bekend dat verificatie van de burger aan de hand van vingerafdrukken niet
altijd mogelijk is. Dat is niet nieuw. Met de gezichtsopname die nu al in
het reisdocument en de administratie is opgenomen, is dat niet anders. De
combinatie van de gezichtsopname en de vingerafdrukken maakt het echter wel
mogelijk om meer zekerheid te krijgen bij de identiteitsverificatie. Ook dan
zal er nooit voor de volle honderd procent op kunnen worden vertrouwd. Bij
het aanvragen en uitreiken van de reisdocumenten zijn de vingerafdrukken en
de gezichtsopname slechts een van de elementen om uiteindelijk de identiteit
van de aanvrager te verifiëren. Er zijn namelijk ook andere kenmerken
die worden gecontroleerd, waaronder de lengte. Er blijven altijd manco's,
bij welk voorstel dan ook.Mevrouw Strik vroeg waarom ik de gegevensverstrekking voor de nevendoelen
staatsveiligheid en strafrechttoepassing gerechtvaardigd acht. Die vraag heb
ik net na haar interruptie eigenlijk al beantwoord, maar misschien kan ik
daaraan nog iets toevoegen. Die verstrekking is niet nieuw. Dat lijkt misschien
zo, maar het bestaat nu ook al. Het Wetboek van Strafvordering maakt die mogelijkheid
zelfs ruimer doordat de opsporingsambtenaren ook die gegevens krijgen. Wij
perken dat in. Dit wetsvoorstel biedt een bijzondere regeling. De Wet op de
inlichtingen- en veiligheidsdiensten heeft nu ook al een regeling voor verstrekking
aan de AIVD en de MIVD. Dus ook zonder dit wetsvoorstel zou de gegevensverstrekking
voor die nevendoelen – die ik overigens in het wetsvoorstel expliciet
heb toegelicht – mogelijk zijn. Wij maken het zelfs nog wat beperkter
op het punt van de opsporingsambtenaren.De heer Vliegenthart (SP):Die verscherping geldt toch alleen voor de vingerafdrukken? Ik neem aan
dat het niet voor de andere gegevens geldt. Of betekent het dat er in zijn
algemeenheid een verscherping komt?Staatssecretaris Bijleveld-Schouten:Nee, uw samenvatting klopt.Mevrouw Strik vroeg of er een hackersproef wordt uitgevoerd op de centrale
administratie. Bij het testen van de centrale administratie zullen wij uitgebreid
de beveiliging testen. Dat zal inderdaad met een hackerstest gebeuren door
meerdere gerenommeerde organisaties op dit gebied. Wij doen dat overigens
standaard. Die testen worden ook periodiek herhaald omdat wij voortdurend
de beveiliging blijven volgen. Er zal aan gespecialiseerde organisaties worden
gevraagd om te monitoren welke dreigingen van belang zijn voor de beveiliging
van de centrale administratie. Dan kunnen wij op basis van de uitkomsten van
die monitor kijken of wij die beveiligingsmaatregelen moeten aanpassen.De heer De Vries heeft een vraag gesteld over het up-to-date houden van
de beveiliging. Wij blijven dat voortdurend volgen. De partijen die worden
geselecteerd om de centrale administratie te bouwen en te beheren –
dat doen wij pas als deze Kamer het wetsvoorstel heeft aangenomen –
zullen mede worden geselecteerd op hun actuele kennis op dit gebied, en het
bijhouden daarvan. Aangezien ik dat een heel belangrijk element vind, zal
dat worden getoetst. Beveiligingsspecialisten zullen wij continu risico's
laten monitoren.De heer De Vries (PvdA):In de memorie van antwoord staat dat ondanks alle maatregelen en attentie
die u voor dit vraagstuk hebt er altijd iets fout kan gaan, waardoor schade
kan ontstaan. Van geval tot geval zal worden bekeken wie voor die schade aansprakelijk
zal worden gesteld. Ik pleit er zeer voor dat de overheid zich in eerste instantie
aantrekt dat er misbruik van die gegevens wordt gemaakt, kijkt of zijzelf
die schade niet in allereerste instantie voor haar rekening moet nemen en
die dan wellicht gaat verhalen op iemand anders. In onze samenleving is een
aantal voorbeelden van mensen die met verkeerde identiteiten, verkeerde autonummers
en verkeerde vermeldingen worden achtervolgd, en dan duurt het maanden en
maanden voordat er iets aan wordt gedaan. Ik hoop zeer dat u ervoor zorgt
dat klachten hierover en schade die ontstaat adequaat en zo snel mogelijk
worden afgehandeld.Staatssecretaris Bijleveld-Schouten:Dit sluit enigszins aan op de vraag van mevrouw Duthler, die ik al had
beantwoord. Ik ben het met u eens dat er een nieuwe verantwoordelijkheid ontstaat,
ook als je kijkt naar de aanvrager. Voor BZK als verstrekker van reisdocumenten
geldt dat het juist door die vinger lastiger wordt uw verweer te voeren. Daar
moeten wij aandacht voor hebben en u de mogelijkheid geven contraonderzoek
te doen. Daarnaast moeten wij ons bewust zijn van het schade-effect dat daarop
volgt, wat inderdaad voor een deel aan de verstrekkende instantie is. Dat
heb ik zo beantwoord. Maar dat geldt niet altijd. Het kan ook zijn dat schade
wordt veroorzaakt – het probleem van dit dossier – door mensen
die moedwillig iets verkeerd doen. Daar moeten wij ook oog voor hebben. Voor
mij staat vast dat wij de burger aan de hand moeten nemen, en vandaar het
meldpunt ID-fraude.De heer De Vries (PvdA):Daar moet u handen en voeten aan geven. Er zijn tal van voorbeelden waarbij
de overheid dat niet goed doet en waarbij mensen maandenlang last hebben van
fouten die door de overheid worden gemaakt en niet worden hersteld. Ik zou
wensen dat hier een voorziening wordt getroffen, zodat iemand die schade heeft
doordat iemand anders een fout heeft gemaakt waar hij onder lijdt, zo snel
mogelijk wordt geholpen.Staatssecretaris Bijleveld-Schouten:Dat doen wij in ieder geval. Wat wij niet doen, is altijd meteen de aansprakelijkheid
voor de schade erkennen. Je moet wel kijken wie verantwoordelijk is. Ik ben
mij bewust van het feit dat wij daarvoor wel een regeling moeten maken. Zo
heb ik die vraag beantwoord, en dat zullen wij ook doen.De heer De Vries (PvdA):De schade kunt u voor uw rekening nemen, en de aansprakelijkheid kunt
u dan ergens anders neerleggen en verhalen. Maar het moet niet zo zijn dat
een burger die te maken krijgt met een fout waaraan hij helemaal niets kan
doen, maandenlang schade lijdt, in reactie waarop u zegt: dat ben ik niet,
dat is iemand anders.Staatssecretaris Bijleveld-Schouten:Ik kan niets anders zeggen dan wat ik net tegen mevrouw
Duthler heb gedaan: wij zijn ons bewust van het feit dat er een element wordt
toegevoegd en wij bezien hoe wij dat kunnen oplossen. Er zijn twee kanten:
er kan iets zijn met de aanvrager, en iemand kan moedwillig iets doen. Wij
kijken of wij iets kunnen regelen. Wij nemen onze eigen verantwoordelijkheid
daarin zeer serieus.Ik denk dat ik hiermee alle in eerste termijn gestelde vragen heb beantwoord.De heer Vliegenthart (SP):Voorzitter. Ik vraag om een korte schorsing.De vergadering wordt van 18.25 uur tot 18.40 uur geschorst.Mevrouw Duthler (VVD):Voorzitter. Mijn fractie stond in beginsel al positief tegenover dit wetsvoorstel.
Na de toelichting van de staatssecretaris is dat niet anders geworden. Ik
dank haar voor de duidelijke en op onderdelen zeer uitvoerige beantwoording
van de verschillende vragen van mijn fractie.Vooral op het punt van de beveiliging was de staatssecretaris meer dan
uitvoerig. Mijn fractie is er dan ook van overtuigd dat de centrale opslag
van de gegevens op een zeer veilige manier wordt georganiseerd. Dat is ook
belangrijk voor de uiteindelijke afweging die wij moeten maken, namelijk of
wij de balans tussen de inbreuk op de privacy en het doel van zo'n centrale
reisdocumentenadministratie met vingerafdrukken, goed vinden uitvallen.De staatssecretaris zei dat de kans niet zo groot is dat iemand anders
dan de documenthouder rondloopt met zijn vingerafdrukken. De kans dat vingerafdrukken
worden gekoppeld aan een verkeerde persoon is dus niet zo groot. Ik kan mij
voorstellen dat het voor de staatssecretaris lastig is om een goede kwantitatieve
inschatting van die kans te geven. Kan zij iets zeggen over een orde van grootte,
zodat wij toch enige indicatie hebben? Gaat het om een kans van 5%,
10% of 0,9%?Vervolgens meldde de staatssecretaris dat per 1 december jongstleden
een Centraal Meldpunt Identiteitsfraude in het leven is geroepen. Als iemands
paspoort wordt geweigerd, krijgt hij de mogelijkheid om contraonderzoek te
laten doen. Kan de staatssecretaris daar nog iets over zeggen? Moeten de kosten
daarvan bijvoorbeeld worden gedragen door degene die dat onderzoek aanvraagt
of worden die vergoed door de Staat? Graag krijg ik een nadere concretisering
op dit punt.Ik kom op de aansprakelijkheid voor schade, die natuurlijk met dit punt
samenhangt. Ook daarover was de staatssecretaris nog wat vaag. Zij was zich
ervan bewust dat wij iets moeten regelen met zo veel mogelijk waarborgen om
mensen zo goed mogelijk te helpen. Wat houden die waarborgen concreet in?
Waar denkt de staatssecretaris aan? Ik zou er iets meer over willen weten.
Met deze enigszins vage woorden kunnen wij namelijk nog niet zo veel.Ik hecht eraan om enig tegenwicht te bieden aan de opmerkingen van diverse
fracties over de verruiming van doelen. De staatssecretaris heeft dat ook
al gedaan, maar mijn fractie vindt het toch belangrijk om het volgende op
te merken. Ook nu al kunnen gegevens uit de reisdocumentenadministratie worden
verstrekt, alleen op een andere juridische titel. Mijn fractie juicht toe
dat de doelen nu expliciet in een formele wet worden omschreven en niet in
een uitvoeringsregeling, zoals nu het geval is. Ook voor "function creep"
zijn wij niet zo bang. Als doelen worden verruimd, moet dat immers per formele
wet gebeuren. Dan komt de Eerste Kamer weer in beeld en kan zij zich daar
opnieuw over buigen en een oordeel vellen.Mevrouw Strik (GroenLinks):Mevrouw Duthler zegt dat er eigenlijk niet zo veel verandert omdat gegevensverstrekking
nu ook al kan, maar wil zij wel erkennen dat het nu gaat om vingerafdrukken,
wat een nieuw element is in de reisdocumentenadministratie?Mevrouw Duthler (VVD):Dat is zeker een nieuw element in de reisdocumentenadministratie. Ook
zonder een expliciete bepaling in dit wetsvoorstel was het echter mogelijk
om vingerafdrukken te verstrekken aan opsporingsambtenaren op grond van andere
wettelijke regelingen. Dat wordt nu vastgelegd in dit wetsvoorstel. Zoals
de staatssecretaris al aangaf, kunnen alleen officieren van justitie gegevens
verstrekt krijgen. Zij krijgen dus geen toegang tot de administratie, maar
zij krijgen gegevens verstrekt. Op zich komt dat de rechtszekerheid ten goede.Mevrouw Strik (GroenLinks):U zegt dat dit nu al kan, maar dat gebeurt dan vanuit andere databanken,
of registers. Hierbij gaat het om een volkomen nieuwe databank. Dat kan niet
anders.Mevrouw Duthler (VVD):Nee. Ik probeerde het volgende duidelijk te maken. Als het in dit wetsvoorstel
niet zou zijn geregeld dat officieren van justitie gegevens verstrekt kunnen
krijgen, dan was het verstrekken van gegevens ook op grond van andere wettelijke
bepalingen mogelijk geweest als de nieuwe centrale reisdocumentenadministratie
met vingerafdrukken er straks is.Mevrouw Strik (GroenLinks):Ik blijf het vreemd vinden dat u doet alsof de toevoeging van vingerafdrukken
aan de databank niet een heel wezenlijk verschil uitmaakt. Het is dan ook
logisch dat daar andere regels en criteria voor zouden moeten gelden die daar
specifiek op zijn toegesneden.Mevrouw Duthler (VVD):Alle wettelijke bepalingen die over verschillende wetten zijn verspreid
en die gaan over het verstrekken van gegevens, zien in principe nooit op bepaalde
soorten gegevens. Het gaat om persoonsgegevens. Vingerafdrukken zijn persoonsgegevens.
Andere identificerende gegevens zijn persoonsgegevens. De bepalingen in de
huidige wettelijke regelingen gaan over het verstrekken van persoonsgegevens.Mevrouw Strik (GroenLinks):Er is bij dit wetsvoorstel een bepaalde belangenafweging gemaakt: identiteitsfraude
versus privacy. Vindt u dat er voor de verkrijging van die gegevens voor het
doel van een strafrechtelijk onderzoek precies dezelfde belangenafweging geldt
of zou er dan een zwaardere belangenafweging nodig zijn?Mevrouw Duthler (VVD):Mijn fractie heeft voor dit wetsvoorstel een afzonderlijke
belangenafweging gemaakt, vandaar ook onze vragen over de beveiliging. Hoe
zorgvuldig is de organisatie van de toegang tot de gegevens bijvoorbeeld georganiseerd?
Stel dat onbevoegden toegang krijgen tot de administratie, hoe gemakkelijk
kunnen zij dan kennis krijgen van de gegevens? De gegevens worden versleuteld
opgeslagen. Er wordt gebruik gemaakt van een geavanceerde elektronische handtekening
met het hoogste betrouwbaarheidsniveau. Al die factoren hebben wij laten meewegen
bij de uiteindelijke beoordeling van de bestrijding van identiteitsfraude
aan de ene kant en de privacyinbreuk die dat inderdaad met zich brengt aan
de andere kant. Je moet daarin echter altijd een balans zien te vinden. Die
afweging maak je op grond van verschillende factoren.Mevrouw Strik (GroenLinks):Ik hoor u alleen maar criteria noemen van de kwaliteit en de juistheid
van de gegevens, en dat is ook heel belangrijk, maar ik hoor u niet zozeer
criteria noemen van het doel van opslag versus het doel van het gebruik van
die gegevens.Mevrouw Duthler (VVD):Inbreuk op de privacybescherming toets je op verschillende criteria. Een
van die criteria is de doelbinding. Een ander criterium is de transparantie.
Dan gaat het om vragen als: is het duidelijk wat er met gegevens gebeurt,
voor welke doeleinden worden ze gebruikt en hoe kun je gegevens corrigeren?
Ander criteria zijn de beveiliging, de proportionaliteit en de subsidiariteit.
Het gaat om een heel scala van factoren die je tegen elkaar afweegt. Wij hebben
er niet één aspect uitgepakt om daar het vergrootglas op te
leggen. Wij hebben alles tegen elkaar afgewogen en zijn uiteindelijk tot een
positief oordeel over dit wetsvoorstel gekomen.De heer Engels (D66):Mag ik hier markeren dat de VVD-fractie vindt dat de bestaande materiële
wetgeving, en niet de formele wetgeving, al voldoende aanknopingspunten biedt
om bij een heel nieuwe techniek van gegevensverzameling en -opslag, de afweging
te kunnen maken ten aanzien van artikel 8 EVRM?Mevrouw Duthler (VVD):Gelukkig is onze huidige formele en materiële wetgeving zo veel mogelijk
techniekonafhankelijk gemaakt. Zij biedt goede handvatten om bij elke nieuwe
technologie een afweging te maken. In dit geval worden er biometrische gegevens
opgeslagen. Dat is een nieuw element. Het is goed dat wij nu een wetsvoorstel
bespreken waarbij wij opnieuw die afweging maken.De heer Engels (D66):Stel dat de regering had voorgesteld om die toegankelijkheid niet in dit
voorstel vast te leggen. Zou u dan dezelfde afweging gemaakt hebben? Vindt
u dat de techniekonafhankelijke uitvoeringsregeling voor ons voldoende waarborgen
biedt?Mevrouw Duthler (VVD):Uw eerste vraag was volgens mij of mijn fractie van mening was dat deze
nieuwe techniek om nieuwe wetgeving vraagt. Zo heb ik uw eerste vraag tenminste
begrepen. Laat ik nogmaals duidelijk zeggen dat mijn fractie het positief
vindt dat die afweging opnieuw wordt gemaakt nu er biometrische gegevens worden
opgeslagen in een centrale administratie. Mijn opmerking over het verstrekken
van gegevens aan opsporingsinstanties vloeide voort uit het gegeven dat er
nu ook al wettelijke regelingen zijn die verstrekking van identificerende
gegevens mogelijk maken. Dit wetsvoorstel is een verduidelijking ten opzichte
van bestaande wettelijke regelingen.Voorzitter. Mijn fractie heeft een afweging gemaakt en staat uiteindelijk
positief tegenover dit wetsvoorstel.De heer Vliegenthart (SP):Voorzitter. Het was weer een leerzame middag voor mijn fractie en voor
mij in het bijzonder. Ik dank de staatssecretaris voor de beantwoording van
de vragen die wij hebben gesteld. Ik vond het leerzaam omdat ik een schakering
van discussiepunten heb langs zien komen die ieder voor zich valide zijn.
Het is niet zwart-wit, wij moeten in tinten van grijs spreken. Ik vond het
verhaal van de heer Engels over de privacy en de afweging tussen privacy en
veiligheid en de vraag of schijnveiligheid daar een belangrijke rol in speelt
nuttig. Ik vond dat mevrouw Strik met haar verhaal over artikel 8 EVRM, waar
zij stevig op inzette, een goede bijdrage leverde aan het debat.Zelf heb ik voornamelijk gekeken waar nationale koppen op Europese regelgeving
zitten. Ik heb in mijn eerste termijn drie punten genoemd, die ik nog eens
langsloop in een andere volgorde. De staatssecretaris heeft mij het meest
overtuigd van de reikwijdte van het wetsvoorstel. Zij heeft een verhaal gehouden
over wat zij in de rijkswet wil regelen en wat per AMvB of via andere regelingen
die verder gaan dan het schema dat wij hebben gekregen. Zij heeft ook toegelicht
waarom de regering bepaalde keuzen heeft gemaakt. Het blijft in sommige gevallen
lastig om precies de totale reikwijdte te kunnen doorgronden, maar er is in
ieder geval meer helderheid gekomen.Er is ook meer helderheid gekomen over de manier waarop het met het College
Bescherming Persoonsgegevens is gegaan. Terecht stelt de staatssecretaris
dat de afweging door beide Kamers zelf moet worden gemaakt. Mijn fractie neemt
dit dan ook mee in de uiteindelijke afweging over dit wetsvoorstel.Mijn fractie zet de meeste vraagtekens bij de nationale kop, en wel om
de volgende reden. In dit huis bestaat de brede consensus dat nationale koppen
ongewenst zijn. Het is de koninklijke weg dat de regering Europese richtlijnen
in aparte wetgeving regelt. De staatssecretaris heeft daar niet voor gekozen
en dat is spijtig. Het zou de afweging voor mijn fractie gemakkelijker hebben
gemaakt wanneer wij slechts te maken hadden gehad met vingerafdrukken die
ter authentificatie van de reisdocumenten zijn bedoeld en niet voor iets anders.
Het is wellicht een aanpalend doel, omdat het ook met gegevens te maken heeft,
maar het heeft een wezenlijk ander doel dan de Europese verordening. De opsporing
van misdaden – dat zal de staatssecretaris met mij eens zijn –
hoe beperkt ook op basis van vingerafdrukken, is iets anders dan veilige en
betrouwbare reisdocumenten.In dat opzicht geef ik de staatssecretaris mee dat het goed zou zijn wanneer
de regering zich meer bewust is van de rol van nationale koppen. Het is lastig
en complex voor beide Kamers om precies te kunnen achterhalen wat van Brussel
moet en wat van de regering gevraagd wordt. De staatssecretaris is van mening
dat het in dit geval helder is geweest. Daar verschillen wij van mening over. Ik heb toch redelijk moeten puzzelen. Het zou fijn zijn als
er in de memorie van toelichting bij volgende wetgeving gewoon staat wat van
Brussel moet en wat de regering erbij heeft gedaan met de redenen daarvoor.
Nationale koppen zijn niet per definitie negatief, maar dat zijn ze wel als
wij moeten gaan puzzelen wat nationaal is en wat Europees.Tot slot zal ik ingaan op wat mevrouw Duthler van de VVD-fractie heeft
gezegd. Onder deze wet worden meer gegevens verzameld. Er worden vingerafdrukken
verzameld. Dat heeft niet alleen tot doel de betrouwbaarheid van het paspoort
te garanderen. Die vingerafdrukken worden ook voor andere doelen gebruikt.
Het is weliswaar niet zo breed als de bestaande gegevens, maar toch worden
er meer gegevens verzameld. Daarmee is de stap naar de glazen samenleving
waar in eerste termijn over werd gesproken wel degelijk gemaakt. Het is een
bescheiden stap en de vraag is of die noodzakelijk is. Laten wij elkaar niet
wijs maken dat er een aanscherping is van de gegevens waar de officier van
justitie toegang toe heeft. Er worden meer gegevens verzameld. Voor de bestaande
gegevens blijft het bestaande regime van kracht. Voor de nieuwe gegevens wordt
een iets scherper regime ingesteld. Die gegevens worden echter wel degelijk
ook gebruikt voor de strafvervolging. Ik denk dat dit voor mijn fractie een
wezenlijk punt zal zijn bij haar uiteindelijke afweging.De heer Holdijk (SGP):Voorzitter. Namens onze beide fracties dank ik de staatssecretaris voor
haar uitvoerige antwoord, de toelichting en de wijze waarop zij op vragen
onzerzijds is ingegaan. Ik zal in de tweede termijn geen nieuwe vragen lanceren.
Ik maak slechts een paar becommentariërende opmerkingen. In de eerste
plaats merk ik op dat de Paspoortwet een belangrijke wet is. Wij moeten echter
niet vergeten dat het een wet is die bedoelt reisdocumenten te regelen. Het
paspoort is weliswaar tevens een identiteitsbewijs, maar niet iedere Nederlander
hoeft noodzakelijkerwijs over een paspoort te beschikken. Dat relativeert
in mijn ogen het belang van deze wet. Het is belangrijk voor degenen die buitenslands
willen reizen. Het is echter een van de identiteitsbewijzen die wij erkennen.
Tijdens een periode in de geschiedenis waaraan wij niet zulke goede herinneringen
bewaren, hebben wij ook persoonsbewijzen met vingerafdrukken gekend, maar
dit terzijde.Ik moet erkennen dat ik niet alle ins en outs over de opslag en de beveiliging
van gegevens kan doorgronden, laat staan toetsen. Ik heb ook niet de pretentie
dat ik iets nieuws aan de beveiliging, die uitgebreid is geschetst in de stukken,
kan toevoegen. Wel lijkt het mij helder, een soort wetmatigheid, dat de eventuele
schade bij een grootschalige, centrale opslag aanmerkelijk groter zal zijn
dan bij een kleine opslag. Deze opmerking zal een rol moeten spelen in de
keuze tussen centraal en decentraal.In eerste instantie heb ik al opgemerkt dat dit voorstel naar mijn mening
verdergaat dan de Europese verordening. Ik denk dat niemand daar meer aan
twijfelt. De staatssecretaris heeft dat ook voluit toegegeven, evenals de
nevendoelen die met dit wetsvoorstel worden nagestreefd. Ik denk echter niet
dat staande te houden is dat daarmee sprake is van schending van de verordening.
We kunnen zeggen dat het iets extra's is, een zogenoemde kop op de regeling
van de Europese verordening, maar de stelling dat het een schending van de
Europese verordening is, zou ik op dit moment niet voor mijn rekening willen
nemen.Dat zo zijnde, blijft de verstrekking van gegevens voor ander gebruik
dan het tegengaan van identiteitsfraude voor onze fracties toch een gevoelig
punt. Wij erkennen dat de regeling is verbeterd op het punt van de bevoegdheid
van degenen die over de verstrekking daarvan mogen beslissen, zoals de staatssecretaris
heeft betoogd. Wij hebben de officier van justitie genoemd als centrale en
exclusieve figuur in dezen. Als het gaat om de gegevens ten behoeve van de
waarborging van de staatsveiligheid, neem ik aan dat wij dan niet via de officier
van justitie procederen. Een vraag voor mij blijft langs welke weg wij dan
opereren. Is er een vergelijking mogelijk met de verstrekking in het kader
van een strafrechtelijk onderzoek?Ik erken dus dat er sprake is van een verbetering op dit voor ons gevoelige
punt. Ik voeg eraan toe dat ik er niet van overtuigd ben dat wij de meest
wenselijke en optimale regeling hebben getroffen, vooral in artikel 4b, lid
4, onder b. De formulering over de strafrechtelijke onderzoeken vind ik toch
wat aan de magere kant. Niettemin telt voor ons wat de staatssecretaris vanmiddag
in haar toelichting over dat onderdeel van artikel 4b heeft gezegd. Dat is
mede een factor die ons er in de afweging van de pro's en contra's toe brengt
om toch niet voldoende grond te zien in onze bezorgdheid, die wij eerder lieten
blijken, om dit wetsvoorstel geen steun te verlenen.De heer Engels (D66):Mijnheer de voorzitter. Ook ik wil graag om te beginnen mijn dank uitspreken
aan de staatssecretaris voor de wijze waarop zij op de vragen van de twee
fracties die ik hier vertegenwoordig, maar ook van de andere fracties, is
ingegaan. Ik heb het gevoel dat wij vandaag niet helemaal in dezelfde coupé
reizen, zoals meestal wel, maar goed, wij zijn nog niet helemaal op het eindstation.Waar weinig problemen over bestaan, is het dringende maatschappelijk belang
om te komen tot een veilige en betrouwbare uitgifte van paspoorten. Dat is
geen twistpunt. De heer De Vries nodigde onder andere mijn fractie en de andere
critici van dit wetsvoorstel uit om aan te geven hoe wij tot een veilig paspoort
kunnen komen. Daar heeft hij geen antwoord op gekregen. Die vraag hoeft ook
niet beantwoord te worden, want daarover bestaat geen verschil van mening.
Wij vinden dat dit wetsvoorstel op dit punt vooruitgang heeft geboekt, met
de biometrische gegevens, en dat was ook noodzakelijk.Maar dan komen er toch een paar wat lastiger punten. De heer Holdijk heeft
dezelfde vaststelling gemaakt, dat de Europese verordening niet uitsluit dat
nationaal op ruimere schaal doelstellingen worden geformuleerd voor het gebruik
van die gegevensopslag. Dat is op zichzelf juist. Het woord "schending" is
in dat opzicht te zwaar, maar hier speelt ook een ander punt. Het is niet
verboden, maar de vraag is in hoeverre het noodzakelijk is. Ook al verbiedt
die Europese verordening dat niet, welk maatschappelijk belang dwingt ertoe
om op eigen houtje een heel verreikend bereik mogelijk te maken van die gegevensopslag
en dat een beetje en passant als een eigen nationale keuze
in deze Paspoortwet mee te nemen? Daar hebben wij heel veel moeite mee.Dat wordt versterkt door een ander element, dat te maken heeft met de
toetsing van artikel 8 van het EVRM over de persoonlijke levenssfeer. De afweging
van de staatssecretaris is dat onze reisdocumentenopslag aan alle eisen voldoet.
Welk doel daarbij ook in het geding wordt gebracht, dus ook als het gaat om
die uitgebreide doelstellingen, die afweging blijft aan de goede kant van
de streep. Dat gold ook voor de mogelijk strafrechtelijke context, om dat
er maar even bij te pakken. De staatssecretaris zegt dat zij dit heeft ingeperkt
ten opzichte van de bestaande materiële wetgeving.Ik blijf zitten met het probleem dat deze gegevensopslag niet zonder reden
door de officier van justitie mag worden gebruikt, en alleen door hem, zoals
ik heb begrepen. Dat geeft aan dat het gebruik van de centrale gegevensopslag
op dat moment in de strafrechtelijke sfeer wordt getrokken, want ik kan mij
niet voorstellen dat zomaar zonder reden een identiteit wordt vastgesteld.
Dat gebeurt omdat er kennelijk aanleiding is om te veronderstellen dat zich
iets in de strafrechtelijke context heeft afgespeeld, en dan is er mogelijk
al sprake van een verdachte. Hoe zorgvuldig ook is geprobeerd om dat wettelijk
in te passen, in onze ogen blijft dat een doel dat verder verwijderd is van
puur een kwestie van een goed paspoort maken. In het wetsvoorstel wordt dat
ook niet dichtgetimmerd. De bepaling waar mevrouw Strik en de heer Holdijk
het over hadden, sluit dat niet volledig af en maakt het mogelijk dat die
gegevensopslag wordt getrokken in de sfeer van opsporing en dergelijke. Ik
sluit mij aan bij de vraag over de staatsveiligheid, waar de AIVD en dergelijke
organen mee bezig zijn, maar daarover hebben wij nog helemaal niet gesproken.Hierop reflecterend wil ik niet verhelen dat, als het gaat om de afweging
in het kader van artikel 8 EVRM, bij de fracties die ik vertegenwoordig, twijfel
blijft bestaan of de mogelijke aantasting van de privacy voldoende evenredig
en evenwichtig wordt afgewogen ten opzichte van het belang van de opslag en
het gebruik van die biometrische gegevens en de doelstellingen waarvoor deze
worden ingezet, dus buiten het bereik van het maken van een goed paspoort.
Wat dat betreft zijn wij nog even bezorgd als de heer Holdijk, maar zijn wij
zeker nog niet toe aan de afweging die hij zonet reeds maakte.Mevrouw Strik (GroenLinks):Voorzitter. Ook ik dank de staatssecretaris van harte voor haar uitgebreide
en duidelijke beantwoording. Dat maakt het veel gemakkelijker om duidelijk
te krijgen waar de knelpunten nog zitten. Aan het begin van mijn eerste termijn
heb ik gezegd dat dit een implementatiewet betreft, maar dat de regering er
drie scheppen bovenop doet met de vier vingerafdrukken, de databank en het
gebruik voor strafrechtelijke doeleinden. Het is interessant dat de staatssecretaris
heeft uitgelegd dat het geen probleem is om dat in hetzelfde wetsvoorstel
te doen, omdat zij die beleidskeuzes heel transparant maakt, zodat dit voor
ons helder is en wij onze afweging kunnen maken. In het gesprek met de minister
van Justitie over die nationale koppen heeft hij onderkend dat je niet in
een- en dezelfde wet implementatiewetgeving en nationale beleidskeuzes moet
regelen. Dat heeft natuurlijk voor een deel te maken met de transparantie.
Wij parlementariërs weten nu eenmaal ook niet alles. Wij moeten veel
duidelijkheid hebben over wat we verplicht zijn te aanvaarden en waarin we
keuzes kunnen maken.Er is echter nog een ander argument. Als het in één wetsvoorstel
zit, komen we in gewetensnood op het moment dat we het niet eens zijn met
de beleidskeuzes. We voelen ons namelijk verplicht om akkoord te gaan met
wetgeving waaraan de Nederlandse regering zich al heeft verbonden in Brussel,
terwijl we daarmee tegelijkertijd ook akkoord gaan met keuzes waarmee we het
niet eens kunnen zijn. Dat is nog een extra argument waarom het echt niet
aanvaardbaar is om implementatiewetten en nationale koppen in één
wetsvoorstel te verenigen. Ik hoop dat de staatssecretaris hierop nog wil
ingaan.Ik loop de twee koppen even langs. De afname van vingerafdrukken is duidelijk
in de verordening geregeld. Het opslaan in een databank is een ander ding.
Dat is volgens de verordening niet noodzakelijk. De staatssecretaris heeft
uitgelegd dat zij heeft gemeend dat opslag voldoende extra doelen dient, bijvoorbeeld
het voorkomen van lookalikefraude. Ik vraag me af of het per se noodzakelijk
is om daarvoor de vingerafdrukken op te nemen in een databank. Zou je de vingerafdrukken
niet gepersonifieerd kunnen maken door middel van de chip? Daardoor houd je
de basale implementatie en kun je ze alleen gebruiken bij de overlegging van
een reisdocument om te checken of het authentiek is en aan de toonder behoort,
terwijl je daarnaast een centrale reisdocumentenregistratie voert, waarin
de andere gegevens zitten. Heeft de staatssecretaris dan niet voldoende instrumenten
in handen om de voordelen die zij belangrijk vindt, toch te bereiken? Het
zou namelijk betekenen dat we minder ver gaan in de inbreuk op de privacy
dan noodzakelijk is voor een meer sluitend systeem voor de authenticiteitswaarborg.
Daarmee blijven we onder de reikwijdte van de verordening.Over de reikwijdte van de verordening hoorde ik de staatssecretaris zeggen
dat er vier lidstaten zijn die ook plannen hebben voor een centrale databank.
Dat wekt de indruk dat wij een beetje aan het pionieren zijn binnen de EU.
Wordt samen met de Commissie, in bijvoorbeeld een contactcomité, ook
gesproken over de eventuele risico's ervan? Wordt besproken in hoeverre dit
past binnen de reikwijdte van de verordening? Ook daarbij blijft mijn fractie
enige twijfel houden, juist omdat in de verordening specifiek staat dat de
biometrische gegevens die worden afgenomen voor de toepassing van de verordening
alleen worden gebruikt voor de verificatie van de documenten. Als de staatssecretaris
zegt dat dit dus betekent dat we de gegevens hiernaast ook voor tal van andere
dingen kunnen gebruiken, vraag ik me af wat dan nog het nuttige effect is
van die bepaling. Welke betekenis blijft er dan nog over? Dat hoor ik nog
graag van de staatssecretaris.Daarmee kom ik bij het andere gebruik. De staatssecretaris is ingegaan
op artikel 8 en de zaak-Marper. Ik blijf toch van mening dat zij vrij makkelijk
heenstapt over het onderscheid tussen het gebruiken van vingerafdrukken voor
het doel waarvoor ze zijn afgenomen, namelijk verificatie van reisdocumenten,
en het gebruiken ervan voor strafrechtelijk onderzoek en opsporing. Je zou
je kunnen afvragen of daarvoor niet veel zwaardere criteria zouden moeten
gelden en of het noodzakelijk is. Hebben we op dit moment een probleem met
de opsporing bij ernstige misdrijven omdat we geen databank van vingerafdrukken
hebben? Lossen we iets op waar we nu in de praktijk bij de opsporing tegen
aanlopen? Dat is voor mij echt een prangende vraag, want als dat niet zo is
zou ik zeggen: laten we het hierbij laten; laten we ons gewoon strikt beperken
tot het doel waarvoor de regering heeft gezegd dat de Paspoortwet gaat dienen.De staatssecretaris noemt de drie extra garanties; de drie elementen die
je moet hebben: een vingerafdruk, het geslacht en een foto. Die informatie
kan allemaal nog vrij vaag zijn. Iemand kan staande worden gehouden en vingerafdrukken
moeten afgeven. Je ziet of het een man of een vrouw is en je maakt een foto,
maar is er een verdenking of een concrete aanwijzing? Die informatie levert
het allemaal niet op. Waar is dan nog de waarborg en de afbakening dat deze
gegevens strikt gebruikt wordt voor de ernstige misdrijven? Ik sluit me aan
bij de heer Holdijk, die zei dat de staatssecretaris het met haar toezegging
in eerste termijn heeft beperkt tot de identiteitsvaststelling, ook al is
de omschrijving in artikel 4, lid b, vrij ruim. Ik blijf nog wel problemen
hebben met het gebruik voor strafrechtelijke doeleinden, maar er is toch enige
afbakening.Opslag in een databank schept voor de overheid zware verplichtingen. Gelukkig
heeft de staatssecretaris dat min of meer impliciet toegegeven door uitgebreid
te verhalen over de beveiligingsmaatregelen die zij heeft genomen. Daarmee
is onze fractie heel content, net als met het feit dat de staatssecretaris
meerdere hackproeven zal doen, ook periodiek in de toekomst. Ik had nog een
vraag gesteld over de versterking van de toezichthoudende rol van het CBP.
Er is een kabinetsstandpunt in de maak dat ons voor de zomer zal bereiken.
Ik zou nog graag een antwoord krijgen op die vraag. Ook wil ik, aansluitend
bij mevrouw Duthler, zeggen dat het heel belangrijk is dat burgers weten waar
zij aan toe zijn. Als er fouten optreden, moeten ze weten waar ze die kunnen
laten corrigeren. De staatssecretaris heeft het over "wij". Het is voor burgers
wel heel belangrijk om te weten waar ze precies moeten zijn en wie de doorzettingsmacht
heeft.Al met al komen wij tot de afweging dat de koppen niet noodzakelijk zijn
voor de implementatie van deze verordening. Wij denken dat een en ander met
minder vergaande maatregelen te doen is en dat de noodzaak van het gebruik
voor strafrechtelijke doeleinden ook niet is aangetoond. De belangenafweging
die eraan ten grondslag ligt, is onvoldoende. Ik ben ook erg benieuwd of het
uiteindelijk toch niet tot een zaak zal komen bij het Hof. Wij vinden het
lastig om tegen een implementatiewet te moeten stemmen, maar juist vanwege
het feit dat alles nu in één wet is verenigd, hebben wij geen
andere keuze dan het bij deze wet toch te doen.De voorzitter:De heer De Vries ziet van zijn mogelijkheid af om te spreken. De staatssecretaris
heeft het woord.Staatssecretaris Bijleveld-Schouten:Voorzitter. Ik ben blij dat de leden van de Kamer allemaal hebben gezegd
dat ik in mijn eerste termijn uitgebreid ben ingegaan op de door de verschillende
sprekers genoemde probleempunten. Die lagen op het terrein van de beveiliging,
maar ook op het terrein van het gebruik voor andere doelen. Voorop blijft
staan dat het belangrijk is dat we een goede, betrouwbare reisdocumentenadministratie
hebben en dat identiteitsfraude wordt tegengegaan. Daar is overigens geen
misverstand over in de Kamer. Dat doel wordt in brede zin gesteund en daar
ben ik blij om. Ik zal zo kort mogelijk de nog gestelde vragen langslopen.Ik ben blij dat mevrouw Duthler het wetsvoorstel steunt, na afweging van
de belangen. Zij zoomt vooral in op de centrale opslag en de beveiliging.
Dat is ook de kern van het wetsvoorstel. Het biedt de mogelijkheid om de veiligheid
van de reisdocumenten en de bestrijding van fraude zo groot mogelijk te maken.Ik kan meteen de vraag van mevrouw Strik beantwoorden, omdat die hierbij
aansluit. Zijn er nog alternatieven? Ik heb die vraag overigens al beantwoord
na een interruptie van de heer Vliegenthart. Zie ik andere mogelijkheden om
bijvoorbeeld de bestrijding van lookalikefraude mogelijk te maken? Is er een
alternatief voor het opslaan van de vingerafdrukken, bijvoorbeeld het uitsluitend
opslaan in de chip? Ik acht dat geen alternatief. Dat heb ik volgens mij ook
al gezegd in reactie op een interruptie van de heer Vliegenthart. Ik noem
als voorbeeld dat het reisdocument van iemand is vermist. In dat geval kunnen
de biometrische gegevens niet meer worden geverifieerd bij een nieuwe aanvraag
omdat er geen sprake is van opslag. Er zijn meer van dit soort zaken. Het
is niet allemaal 7 keer 24 uur per dag raadpleegbaar. Er moeten allerlei bewegingen
over en weer plaatsvinden. Dit zal niet bijdragen aan het doel dat ons voor
ogen staat.Dezelfde afweging die de VVD-fractie heeft gemaakt, hebben wij natuurlijk
ook gemaakt. Wij denken dat dit systeem de beste waarborgen biedt. Ik heb
uitgelegd dat er vanaf 2001 eigenlijk altijd aan een centrale opslag is gedacht.
Daar is die vingerafdruk later bij gekomen. Dat moet voor ogen worden gehouden.Mevrouw Duthler vroeg nog naar de kans dat het verkeerd gaat met de vingerafdruk.
Ik heb die kans als klein aangemerkt. Ik kan dat moeilijk uitdrukken in percentages.
Wij hebben er uitgebreid over gesproken. Ik denk dat die kans zeer klein tot
vrijwel nihil is, gezien de wijze waarop wij het doen. Ik kan daar geen percentage
voor noemen.Ook is mevrouw Duthler ingegaan op het belang van het meldpunt voor identiteitsfraude
en de verantwoordelijkheid die wij hebben. Juist omdat die vingerafdruk erbij
zit, heb ik dat punt naar voren gebracht. Ik zie het contraonderzoek in het
kader van een bezwaar- en beroepsprocedure tegen de weigering van het uitreiken
van een paspoort. Als geen paspoort wordt verstrekt, moet een contraonderzoek
worden gedaan. Het meldpunt is er sowieso om mensen die suggestie aan de hand
te doen. Iemand die geen paspoort krijgt, moet de mogelijkheid krijgen om
een contraonderzoek te doen. Als daaruit blijkt dat wij fout zijn geweest
en het paspoort onterecht niet is verstrekt, moeten de kosten ervan volledig
worden vergoed. Dat is mijn visie er nu op. Die mogelijkheid moet worden geschapen.
Het kan niet zo zijn dat mensen die mogelijkheid niet gebruiken. Ik ben van
plan om in het kader van het meldpunt voor identiteitsfraude een aantal gevallen
te volgen om te bezien of daar niet meer aan moet worden gedaan dan op dit
moment is gedaan. Daar kan ik te zijner tijd weer met de Kamer over spreken.Ik ben blij dat mevrouw Duthler nog eens heeft gesproken over het verruimen
van doelen. Daar volgde ook nog een interruptiedebat op. Ik ben hier in mijn eerste termijn niet zo uitgebreid op ingegaan. Ik ben het ermee
eens dat de doelen niet kunnen worden uitgebreid omdat daartoe de wet moet
worden gewijzigd. De Kamer is er dus zelf bij als de doelen worden gewijzigd.
Zij zal daar dan ongetwijfeld heel kritisch over zijn. Ik heb er vertrouwen
in dat de woordvoerders en hun opvolgers daar kritisch naar zullen kijken.Ik hoor net dat er ook vertrouwen bestaat in mij. Dat is helemaal mooi,
mijnheer Vliegenthart. Ik vond het wel jammer dat u mij niet noemde in het
rijtje van mensen naar wie u positief kijkt, maar dat is tot daaraan toe.
U zei dat u een leerzame middag had gehad en noemde de heer Engels en mevrouw
Strik, maar mij helaas niet. Ik dacht toen dat u toch minder vertrouwen had
in mij. Maar wie weet. Wat niet is, kan misschien nog komen. Dat is nog voor
een volgend debat.Ik ben blij dat mevrouw Duthler het punt van de verruiming van doelen
nog eens aanhaalde. Ik ben ook blij met haar conclusie. Zij had in eerste
termijn al aangegeven hoe zij naar de afweging keek en dat haar oordeel over
dit wetsvoorstel positief is.Ik kom nu op de inbreng van de heer Vliegenthart. Ik was al even door
uw eigen interruptie bij de leerzame middag gekomen, mijnheer Vliegenthart.
U zult begrijpen dat ik betreur dat u mijn inbreng net iets minder leerzaam
vond. U was immers wel overtuigd.De heer Vliegenthart (SP):Wat niet is, kan nog komen. Wellicht als u straks lid bent van deze Eerste
Kamer, staatssecretaris, dat ik dan net zo veel van u zal leren als ik van
mijn collega's heb geleerd vandaag.Staatssecretaris Bijleveld-Schouten:U gaf inderdaad aan dat al degenen in eerste termijn die zich met paspoorten
hebben beziggehouden, nu Eerste Kamerlid zijn. Wie weet.U was in elk geval in eerste termijn wel overtuigd van hetgeen ik inbracht
over de reikwijdte. Ik ben daar uitgebreid op ingegaan. Ik heb ook uitgelegd
hoe ik kijk naar het CBP als adviseur en hoe ik zijn beoordeling heb meegenomen
in de toelichting. Ik vind dat je daarna niet meer terug moet naar zo'n adviesorgaan.
Ik heb dat al uitgelegd.U hebt de meeste twijfels bij de nationale kop, zoals u die noemt. Ik
heb toegelicht dat dit inderdaad het geval is. Het doel van veilige en betrouwbare
reisdocumenten steunt u, maar de nationale kop vindt u te ver gaan. U ging
wat betreft de nationale kop minder ver dan mevrouw Strik. Ik vind dat zij
daar ook te ver in gaat. Deze regelgeving staat niet in het teken van opsporing,
maar in het teken van identiteitsvaststelling. Dat moeten wij wel voor ogen
houden. Wat is gedaan, zit wel heel dicht bij het doel van het wetsvoorstel.
Het blijft steeds gaan om de identiteitsvaststelling. Natuurlijk kunt u een
andere weging maken op dit punt. Ik ben het wel met u eens dat dit soort zaken
in het algemeen transparant moet plaatsvinden en dat zij moeten worden toegelicht.
Ik vind zelf dat wij de onderbouwing van onze keuzes in dit wetsvoorstel nadrukkelijk
genoeg hebben gegeven.De heer Vliegenthart (SP):Mag ik dan concluderen dat de regering van mening is dat nationale koppen
in wetgeving wel degelijk kunnen? Als dat het geval is, zou er wel eens een
spanning kunnen ontstaan tussen wat er in dit huis wordt gevonden en wat de
regering vindt.Staatssecretaris Bijleveld-Schouten:Het gaat natuurlijk om het doel waarvoor je het doet. Als je het daarover
eens bent, is een nationale kop mogelijk. Je kunt zelf ook regelgeving maken,
als je dat goed vindt.De heer Vliegenthart (SP):Dat wil ik ook niet bestrijden. Het gaat erom dat er een scheiding wordt
gemaakt tussen implementatie van Europese richtlijnen en Europese verordeningen
en zaken die je zelf nationaal regelt, zodat de Kamer niet kan worden gechanteerd
met het feit dat iets moet worden geïmplementeerd vanuit Brussel en dat
zij het andere er dan ook maar even bij moet nemen.Staatssecretaris Bijleveld-Schouten:Dat heb ik nooit gedaan. Ik heb nooit gezegd dat wij dit erbij moesten
doen of dat dit van Brussel moest. Dat heb ik echt nooit naar voren gebracht.
Dat werp ik dus verre van me.De heer Vliegenthart (SP):Laat ik het woord "chanteren" dan terugnemen. Het probleem bestaat echter
nog steeds dat er regelgeving uit Brussel wordt geïmplementeerd en daar
tegelijkertijd, als deel van een package deal, nationale beleidsafwegingen
aan worden toegevoegd. Daardoor moet de Kamer daar toch in één
keer over beslissen.Staatssecretaris Bijleveld-Schouten:Zeker. Ik wil u er wel op wijzen – ik ben niet voor niets op die
verordening ingegaan – dat de verordening zodanig is opgesteld dat een
heel kale implementatie ervan – daarom heb ik in mijn eerste termijn
een aantal passages voorgelezen – eigenlijk geen optie is. In dit geval
was het nodig om, net zo als voor de overige aanvraaggegevens, te regelen
dat vingerafdrukken worden opgeslagen. Dat moest in alle gevallen. Wij moesten
dat dus sowieso regelen. Door dat niet te regelen wordt immers afbreuk gedaan
aan de effectiviteit van het aanvraag- en uitgifteproces. Er ligt dus wel
degelijk een aantal inhoudelijke keuzen aan ten grondslag. Het moest worden
geregeld – dat steunt u wel weer heel nadrukkelijk – om de betrouwbaarheid
van het proces te verhogen. Ik vind zelf dat u veel te ver gaat wat betreft
de beoordeling van de nationale kop. Die heeft wel degelijk steeds een raakvlak
met het doel van het wetsvoorstel. Dat is wat wij hier hebben gedaan en het
kon ook niet anders.De heer Vliegenthart (SP):In artikel 4b wordt gesteld dat dit ook kan worden gebruikt voor de opsporing.
De staatssecretaris vult aan dat dit kan worden gebruikt voor de vaststelling
van identiteiten. Dat had heel goed via een andere wet kunnen worden geregeld;
daarvoor is deze wetswijziging niet nodig.Staatssecretaris Bijleveld-Schouten:Dat heb ik nooit ontkend, ook niet in de eerste termijn. Ik wijs de heer
Vliegenthart er echter op dat een aantal andere punten moest worden geregeld.
Hij doet nu net of de verordening zo maar zou kunnen werken. Dat is niet het
geval; wij hebben een aantal zaken moeten regelen.Mevrouw Strik (GroenLinks):De staatssecretaris heeft in de eerste termijn erkend dat er sprake is
van nationale koppen. Daar heeft zij niet omheen gedraaid. Het gaat om beleidskeuzes
van de regering. Op grond van de verordening is de regering niet verplicht
hiervoor te kiezen. De principiële vraag is nu, of de
staatssecretaris het eens is met haar collega Hirsch Ballin en met de regering
als zij stellen dat je dit niet in dezelfde implementatiewet kunt regelen.Staatssecretaris Bijleveld-Schouten:Laat ik het omdraaien. Mijn collega Hirsch Ballin is het er volledig mee
eens dat wij wat nu voorligt in dit wetsvoorstel zo regelen. Daarover heb
ik uitgebreid met hem gesproken.Mevrouw Strik (GroenLinks):Dat betekent dat de regering het niet met de Kamer eens is. Dat betekent
dat de regering het standpunt huldigt dat je nationale koppen in een implementatiewet
kunt opnemen.Staatssecretaris Bijleveld-Schouten:Ik spreek alleen over dit geval en doe geen uitspraken over welke andere
wet ook. Wij zijn van mening dat het in dit geval kan.Mevrouw Strik (GroenLinks):De staatssecretaris erkent dus dat er sprake is van nationale koppen?Staatssecretaris Bijleveld-Schouten:Daarover heb ik in de eerste en de tweede termijn geen misverstand laten
bestaan. Ja, dit is een nationale kop.Mevrouw Strik (GroenLinks):Ik concludeer dat de regering vindt dat je nationale koppen in een implementatiewet
kunt opnemen. Dat kun je op z'n minst in sommige gevallen volgens de regering
doen.Staatssecretaris Bijleveld-Schouten:In dit geval. Ik bestrijd dat je dat in sommige gevallen kunt doen. Ik
heb gesproken over dít geval. De conclusie van mevrouw Strik deel ik
dus niet. Het gaat mij sec om dít geval.Mevrouw Duthler (VVD):De staatssecretaris zei in haar eerste termijn dat in de gewijzigde verordening
van 6 juni ruimte wordt gelaten aan de nationale lidstaten om zelf te
bepalen hoe zij de verdere opslag regelen. Gaat het daarbij om een nationale
kop, of gaat het om de bestaande ruimte die de staatssecretaris gebruikt om
een en ander verder in te vullen?Staatssecretaris Bijleveld-Schouten:Waar mevrouw Duthler nu op doelt, is absoluut geen nationale kop. Het
gebruik heb ik nooit een nationale kop genoemd. De verordening laat ons de
ruimte om het te regelen. Het ging hierbij om de vraag over de schending van
de verordening. Ik vind echt dat in de verordening ons de ruimte wordt gelaten
om dit te regelen.Ik kom aan de vragen van de heer Holdijk. Ik ben blij dat hij wikkend
en wegend tot de conclusies is gekomen die hij ons heeft geschetst. Ik ben
ook blij dat hij vindt dat er uitgebreid op de beveiliging en op het niet
schenden van de verordening is ingegaan. Verstrekking ten behoeve van andere
doelen zal altijd een gevoelig punt blijven.De heer Holdijk heeft een vraag gesteld over de verstrekkingen in het
kader van de staatsveiligheid. Het is mogelijk dat ik ben vergeten om het
volgende in de eerste termijn te melden. Het verstrekken van vingerafdrukken
aan de AIVD en de MIVD vallen onder het regime van de Wet op de inlichtingen-
en veiligheidsdiensten. Daarin heeft inderdaad de officier van justitie geen
rol, maar wordt wel een aantal mensen genoemd dat deze gegevens kan gebruiken.
Ik ben blij met de uiteindelijke afweging die de heer Holdijk maakt, ook vanwege
het doel dat ons allemaal voor ogen staat. Met deze online raadpleegbare reisdocumentenadministratie
krijgen wij mijns inziens inderdaad een veel beter systeem in handen.De heer Engels en ik rijden inderdaad vaak in dezelfde coupé, maar
deze keer wellicht niet. Ik heb gepoogd om zo uitgebreid mogelijk in te gaan
op het door hem ingebrachte punt. Ik heb gesproken over het EVRM, onze weging,
de veiligheid en de doelbinding. De heer Engels heeft nogmaals zijn twijfels
geuit over de punten rond de privacy. Uiteindelijk moet iedereen een eigen
afweging maken. Ik denk oprecht dat dit wetsvoorstel een aantal verbeteringen
bevat van het systeem, maar ook een aantal aanscherpingen van het gebruik.
Het gebruik van de paspoortadministratie was al mogelijk. Ik heb niet voor
niets artikel 126 uit het Wetboek van Strafvordering aangehaald. Dit gebruik
wordt nu ingeperkt, omdat de opsporingsambtenaren uit de regeling worden gehaald.
Het lijkt mij goed dat de heer Engels dat ook in zijn afwegingen betrekt.Mevrouw Strik heeft gesproken over de chip. Mijns inziens voldoet het
systeem dat zij voorstelt niet aan wat ons uiteindelijk voor ogen staat. Daarmee
is niet het "7 maal 24 uur" te realiseren, noch het beoogde resultaat rond
de lookalikefraude. In het systeem dat mevrouw Strik voorstelt, moeten wij
toch weer papieren over en weer versturen. Daarmee komen wij niet tot een
goed sluitend systeem waarmee wij identiteitsfraude kunnen voorkomen.Ik ben in mijn eerste termijn uitgebreid ingegaan op de zaak Marper-UK.
Daaraan heb ik in tweede termijn niet veel toe te voegen. Ik ben blij dat
mevrouw Strik erkent dat ik vind dat de databank zo veilig mogelijk moet zijn.
Daarom doen wij de hackersproeven. Die doen wij niet één keer,
maar voortdurend. Ook monitoren wij voortdurend.Op de vraag over de versterking van de toezichthoudende rol van het CBP
moet ik het antwoord schuldig blijven. Mevrouw Strik sprak over een notitie
die de Kamer nog voor de zomer zou krijgen. Dit valt niet onder verantwoordelijkheid
van het ministerie van Binnenlandse Zaken, maar van het ministerie van Justitie.
Ik zal aan mijn collega van Justitie doorgeven dat de Kamer deze notitie voor
de zomer verwacht te ontvangen. Naar ik aanneem heeft hij dat nog op het netvlies
staan. Ook mevrouw Strik zal haar eigen afwegingen maken. Ik denk oprecht
dat dit wetsvoorstel een verbetering is.Er is geen overleg in EU-verband over opslag in nationale databanken.
Dat hoeft ook niet, want in de verordening staat dat dit een zaak is van de
lidstaten zelf, niet van de Europese Unie. Daarom is daarover geen overleg
georganiseerd.Mijns inziens heb ik alle vragen beantwoord. Ik hoop dat wij met dit systeem
een echt beter en veiliger systeem realiseren waarmee wij identiteitsfraude
beter kunnen voorkomen dan tot op heden.De beraadslaging wordt gesloten.De voorzitter:Wenst een van de leden stemming over het wetsvoorstel? Ik zie dat dit
het geval is. Wij zullen volgende week over dit wetsvoorstel stemmen.De vergadering wordt enkele ogenblikken geschorst.De voorzitter:Ik vraag aandacht voor een misverstand zowel aan de kant van de regering
als aan de kant van de Kamer. Het betreft de stemming over wetsvoorstel 31324
(R1844). Ik heb begrepen dat de Kamer het goedvindt dat er geen stemming plaatsvindt,
maar dat er wel moet worden gesproken over aantekening.Ik herhaal daarom mijn vraag: wenst een van de leden stemming over dit
wetsvoorstel? Ik zie dat dit niet het geval is.Verlangt een van de leden aantekening? Ik zie dat dit het geval is. De
aanwezige leden van de fracties van D66, de SP en GroenLinks wordt conform
artikel 121 van het Reglement van Orde aantekening verleend dat zij geacht
willen worden zich niet met het wetsvoorstel te hebben kunnen verenigen.De vergadering wordt enkele ogenblikken geschorst.Voorzitter: De Vries 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/h-ek-20082009-1563-1587.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl