Behandeling van het wetsvoorstel Regels met betrekking tot het onderzoek naar en het winnen van delfstoffen en met betrekking tot met de mijnbouw verwante activiteiten (Mijnbouwwet) (26219)
Staten-Generaal — Handelingen 
Datum: 2014-07-08 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Handeling 2002-2003, pag. 70-77

 
 
 

Handeling

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Vergadernummer
Datum vergadering

12-11-2002

Eerste Kamer der Staten-Generaal

2002-2003

nr. 4, pagina 70-77

29-10-2002

 

 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties over kamerdossier

Kamerdossier 26219Toon publicaties die dit dossier behandelen

 
 
 Publicaties in vergadering

Lijst van besluiten (dinsdag 29 oktober 2002)Pagina 98-98
Voortzetting van de behandeling van de wetsvoorstellen: - Vaststelling van titel 7.4 (Huur) van het Burgerlijk Wetboek (26089); - Uitvoeringswet huurprijzen woonruimte (26090); - en 2 andere wetsvoorstellen (26932 en 28064)Pagina 77-93
Behandeling van het wetsvoorstel Goedkeuring van de op 22 juni 2000 te Cotonou totstandgekomen Partnerschapsovereenkomst tussen de Staten van Afrika, het Caribisch Gebied en de Stille Oceaan en de Europese Gemeenschap en haar Lidstaten (27672)Pagina 44-54
Behandeling van de volgende voorstellen van de commissie voor de Verzoekschriften: - adres van J.S. te S. betreffende het handelen van de Belastingdienst (gedrukt stuk Eerste Kamer, 2002-2003, nr. II); - adres van A. Houssaini te Imzoren (Marokko) betreffende ambtshalve herziening van belastingaanslagen (gedrukt stuk Eerste Kamer, 2002-2003, nr. III); - en 2 andere adressenPagina 44-44
Presentie en opening (dinsdag 29 oktober 2002)Pagina 43-44
Behandeling van het wetsvoorstel Regels met betrekking tot het onderzoek naar en het winnen van delfstoffen en met betrekking tot met de mijnbouw verwante activiteiten (Mijnbouwwet) (26219)Pagina 70-77
Behandeling van: - het wetsvoorstel Bepalingen inzake rechtspersoonlijkheid, privileges en immuniteiten van de Hoge Commissaris voor Nationale Minderheden (Wet HCNM) (27194); - en 4 andere wetsvoorstellenPagina 44-44
Lijst van ingekomen stukken, met de door de voorzitter terzake gedane voorstellen (dinsdag 29 oktober 2002)Pagina 98-101
Noot bij pag. 43: 5 beschikkingen houdende aanwijzing van de (plaatsvervangende) leden van o.a. OVSE-assembleePagina 101-103
Voortzetting van de behandeling van het wetsvoorstel Regels met betrekking tot het onderzoek naar en het winnen van delfstoffen en met betrekking tot met de mijnbouw verwante activiteiten (Mijnbouwwet) (26219)Pagina 93-98
Stemming over het voorstel van de voorzitter om het wetsvoorstel Wijziging van de Provinciewet in verband met vermindering van het aantal leden van provinciale staten en gedeputeerde staten (27214) niet op korte termijn te agenderenPagina 44-44
Behandeling van de wetsvoorstellen: - Vaststelling van titel 7.4 (Huur) van het Burgerlijk Wetboek (26089); - Uitvoeringswet huurprijzen woonruimte (26090); - en 2 andere wetsvoorstellen (26932 en 28064)Pagina 54-70

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 47 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
Aan de orde is de behandeling van: het wetsvoorstel Regels
met betrekking tot het onderzoek naar en het winnen van delfstoffen en met
betrekking tot met de mijnbouw verwante activiteiten (Mijnbouwwet) (26219).De voorzitter:Ik heet de staatssecretaris van Economische Zaken van harte welkom. Als
ik het wel heb, maakt hij zijn eerste optreden in dit huis mee. Daarmee wensen
wij hem natuurlijk veel succes.De beraadslaging wordt geopend.De heer Doesburg (PvdA):Voorzitter. De nieuwe mijnbouwwet heeft een lange weg achter zich. De
huidige Mijnbouwwet is onze laatste Franstalige wet en heeft dienst gedaan
sedert de invoering in 1810. De behandeling van de nieuwe mijnbouwwet is dan
ook een bijzondere aangelegenheid. Wij nemen afscheid van wetgeving die bijna
twee eeuwen dienstdeed. In feite is sprake van een samenvoeging van een viertal
wetten, die een modern kader beoogt te verschaffen voor alles wat betrekking
heeft op de opsporing en exploitatie van bodemschatten. Mijn fractie stelt
vast dat dit goed is gelukt. Wij spreken hier uitdrukkelijk onze waardering
uit voor het vele werk dat is verzet en het resultaat dat is bereikt.Althans voor mij persoonlijk geldt dat dit het meest omvattende stuk wetgeving
is waarmee ik tot nu toe te maken kreeg. Politiek gesproken is het gewicht
van de nieuwe mijnbouwwet niet evenredig aan de omvang ervan. Terecht stelt
de minister in de tweede memorie van antwoord dat het vooral gaat om technische
wetgeving, een stelling die wij onderschrijven. Het gaat meer om herziening
en herschikking van bestaande wetgeving met het doel om deze eenvoudiger en
consistenter te maken, dan om een geheel nieuwe wet, al is op onderdelen natuurlijk
wel degelijk sprake van nieuwe en/of aanvullende regelgeving.Al met al kan mijn fractie zich in het voorstel vinden. Toch is er een
punt dat wij nadrukkelijk nog eens ter discussie willen stellen. Dat betreft
het ontbreken van een bijzondere schaderegeling voor particulieren die schade
lijden als gevolg van de activiteiten in de ondergrond die in deze wet worden
geregeld. Informatie aangaande bodemzettingen die zijn veroorzaakt door winning
van delfstoffen en/of door het gebruik van ondergrondse ruimten, wordt gedurende
een zeer lange periode door middel van metingen gevolgd door de commissie-Tommel.
Daarin is, mede door toedoen van de Tweede Kamer, op een goede manier voorzien.Deze meetgegevens zullen zeker een goed beeld geven van de beweging van
de bodem. Eventueel optredende schade als gevolg van ondergrondse activiteiten
zou theoretisch goed traceerbaar zijn en zou zodoende met een beroep op de
rechter goed kunnen worden verhaald. De minister wijst op grond hiervan in
de memorie van antwoord alle aansprakelijkheid van de Staat voor dergelijke
problemen af, zoals dat ook geschiedde bij de behandeling van het amendement-Witteveen/Atsma
betreffende artikel 137b aan de overkant. Dat amendement is in de Tweede Kamer
verworpen.Mijn fractie heeft het daar toch wat moeilijk mee. De Staat heeft duidelijk
veruit het meest baat bij de exploitatie van onze bodemschatten. Is het dan
niet wat kleingeestig om alle verantwoordelijkheid voor schade die inwoners
van ons land door deze activiteiten kunnen lijden, ongeclausuleerd bij de
concessiehouders te leggen? Natuurlijk hebben laatstgenoemden een eigen verantwoordelijkheid;
het is geenszins de bedoeling van mijn fractie, een situatie te creëren
waarin bedrijven deze verantwoordelijkheid kunnen afwentelen op de overheid.
Maar toch, rust er niet ten minste een morele verantwoordelijkheid op de samenleving
die zoveel baat heeft bij het winnen van delfstoffen om diegenen die daarvoor
een prijs betalen te garanderen dat zij schadeloos worden gesteld? Ieder van
ons weet hoelang een proces kan duren waarin geleden schade moet worden verhaald.
Dat kan voor met name particulieren een lange adem vragen, een langere adem
dan die waarover men in financiële zin beschikt en soms zelfs een langere
adem in letterlijke zin. Deze particulieren komen immers op tegen instanties
als de Gasunie, oliemaatschappijen en Akzo Nobel, die over alle middelen beschikken
die een proces lang kunnen laten duren. Er zouden dus wel eens zeer lange
processen kunnen komen. Bovendien is er sprake van relatief nieuwe activiteiten.
Te denken valt aan het opslaan van gas in zoutkoepels. Daarbij zal sprake
zijn van grote drukverschillen. Op het moment dat er sprake is van buitengewoon
grote koude, heb je extra gas nodig. Die hoeveelheden worden dan extra snel
uit die zoutkoepels gepompt. Hoe stabiel zal dat allemaal zijn? Verder is
er de warmtewinning in de ondergrond, gekoppeld aan warmteopslag. Die zal
tot temperatuurverschillen leiden in een milieu waarin de temperatuur honderdduizenden
jaren vrijwel constant bleef. Kan iemand met zekerheid zeggen dat dit op de
lange duur geen gevolgen zal hebben?Ik wil absoluut niet beweren dat de betrouwbaarheid van onze ingenieurs
op die van economen begint te lijken. Ik kan mij echter nog goed herinneren
dat in 1990 de HID van Rijkswaterstaat in Gelderland het toenmalige college
van GS verzekerde dat wij van hoogwater helemaal niets te duchten hadden en
dat zulks bovendien, als het al voorkwam, slechts eens in de 1250 jaar tot
enig risico zou leiden. Inmiddels hebben wij een complete evacuatie en voor
2500 jaar hoogwater achter de rug en wat zowel het risico als de frequentie
betreft, zijn "de inzichten gewijzigd", zoals dat zo mooi heet. Zou de Staat
in voorkomende gevallen niet toch garanties behoren te bieden en eventueel,
indien sprake is van nalatigheid, zelf tegen de betrokken concessionaris moeten
procederen, of in de plaats treden van een benadeelde particulier in geval
van faillissement? Een goed voorbeeld is Frima in Harlingen, waar mogelijk
sprake is van problemen. Ik bedoel maar, mijn fractie heeft geen helder beeld
van hoe het eruit zou moeten zien. Voor alle duidelijkheid: wij zien in dat
de minister het formele gelijk volstrekt aan zijn kant heeft; natuurlijk kan
er een beroep worden gedaan op de normale rechter. Dat ontslaat hem naar ons
oordeel echter niet van de morele verantwoordelijkheid die berust bij de Staat.
Wil de staatssecretaris nog eens kijken naar de mogelijkheid om particulieren
in dit soort gevallen – indien er geen schadefonds wordt ingesteld –
te ondersteunen bij hun rechtsstrijd in het geval van schade door bodemzettingen?
Dank u wel.Mevrouw Bierman-Beukema toe Water (VVD):Voorzitter. Met dit wetsvoorstel wordt de stroomlijning van dertien sterk
verschillende wetten, waarvan de Mijnbouwwet 1810 verreweg de oudste is, en
van tientallen op deze wetten gebaseerde ministeriële regelingen en algemene
maatregelen van bestuur. Naast stroomlijning van een bestaand wettelijk regime
regelt het voorstel bovendien een aantal relevante nieuwe onderwerpen, waarop
ik nog terugkom. Zes jaar geleden zijn de werkzaamheden op het ministerie van Economische
Zaken aan deze wet begonnen. In september 1998 heeft minister Jorritsma het
voorstel ingediend bij de Tweede Kamer. Een en andermaal heeft daar een indringende
gedachtewisseling met de minister plaatsgevonden en nu behandelen wij dit
belangrijke onderwerp vier jaar later onder enigszins merkwaardige omstandigheden:
het kabinet is demissionair, de minister van Economische Zaken is afgetreden
en de staatssecretaris vervangt hem. Om die reden zal ik mij beperken tot
die aspecten van het wetsvoorstel die voor mijn fractie het meest relevant
zijn: optimale opsporing en ontginning van delfstoffen, een stabiel mijnbouwklimaat,
voortzetting van het kleineveldenbeleid en adequate rechtsbescherming voor
burgers die schade ondervinden van bodemdaling. De beantwoording van onze
schriftelijke vragen is in eerste en tweede instantie zorgvuldig gebeurd,
waarvoor dank. Ook dat maakt een sobere behandeling vandaag mogelijk.In het voorliggend wetsvoorstel worden uitsluitend zaken geregeld die
specifiek betrekking hebben op mijnbouw. Andere onderwerpen dienen in beginsel
te worden geregeld in generieke wetgeving: in de Wet milieubeheer de Natuurbeschermingswet,
de monumentenwet en de Arbowet, om maar enkele voorbeelden te noemen. Mijn
fractie vindt dat een heldere keuze.De natuurlijke eigendom van bodemschatten berust bij de Staat. Dat betekent
dat winning van delfstoffen voordelen voor de gemeenschap moet opleveren en
dat de opbrengst voor de samenleving optimaal moet zijn. In de Nederlandse
bodem zit nog steeds een grote hoeveelheid winbaar gas, die op een verantwoorde
wijze geëxploiteerd moet worden. Dit vereist adequate sturingsinstrumenten
voor de overheid en zeggenschap over de vraag wie, wanneer, waar en hoeveel
mag winnen. Continuering van het kleine veldenbeleid acht mijn fractie hierbij
van groot publiek belang. Het is een uniek systeem waarmee optimale benutting
van voorkomens mogelijk wordt gemaakt. Bij de herstructurering van het gasgebouw
is dan ook essentieel dat de uitoefening van de publieke taak terzake van
de kleine velden wordt veilig gesteld. In de nieuwe structuur wordt deze tot
dusver door de Gasunie uitgevoerde taak neergelegd bij de maatschap Groningen.
Zo blijven de huidige partners in het gasgebouw verantwoordelijkheid dragen
voor het kleineveldenbeleid, dat alleen kan bestaan dankzij de beschikbaarheid
van het Groningenveld en de balansrol van dat veld. De memorie van antwoord
en de nadere memorie van antwoord hebben op dat punt een geruststellende toonzetting.
Ik stel vast dat het vertrouwen dat op deze wijze de optimale uitputting van
kleine velden goed is geregeld, niet alom gedeeld wordt. De brieven van TotalFinaElf
geven nog blijk van zorg.Wat wij hier vandaag bespreken, bestrijkt slechts een onderdeel van het
totale gasvraagstuk. Nadrukkelijk wenst mijn fractie de mogelijkheid voor
te behouden om bij de behandeling van de Gaswet de totale structuur ter discussie
te stellen en toe te zien op de veiligstelling van publieke belangen.Wezenlijk onderdeel van het kleineveldenbeleid is de kort geleden ingevoerde
mogelijkheid tot willekeurige afschrijving om exploratie en ontwikkeling op
het continentaal plat te stimuleren. Het betreft hier kleine, vaak marginale
velden, die ontwikkeld moeten worden met de nu nog aanwezige infrastructuur.
In het Strategisch akkoord is voorgenomen willekeurige afschrijving van investeringen
op het continentaal plat niet langer toe te staan. NOGEPA becijfert dat door
afschaffing van deze kort geleden ingevoerde faciliteit mogelijkerwijs 115
miljard m3 aardgas niet geproduceerd wordt en stelt dat zo bovendien
het vertrouwen in de stabiliteit van het Nederlandse mijnbouwklimaat wordt
ondermijnd. In de nadere memorie van antwoord meldt de minister dat bij de
uitwerking van het Belastingplan 2003 is voorgesteld dat de effecten van de
afschaffing van de willekeurige afschrijving de komende twee jaar worden gevolgd
en geëvalueerd. Indien de investeringen in de olie- en gassector fors
teruglopen, kan de herinvoering van de willekeurige afschrijving worden overwogen,
zo meldt de minister. Deze passage roept de nodige vragen op. Wat wordt in
dit kader verstaan onder "fors teruglopen"? Hoe wordt bijvoorbeeld vastgesteld
of een eventueel teruglopen een gevolg is van de maatregel, dan wel het gevolg
van bijvoorbeeld internationale economische of politieke ontwikkelingen?Winning van onder meer zout en gas kan leiden tot aanzienlijke bodemverlaging
en daarmee tot omvangrijke schade aan publieke en private eigendommen; wij
hebben inmiddels de nodige ervaring met dit fenomeen. Het is daarom goed dat
de rechtsbescherming van de burger die ten gevolge van mijnbouwactiviteiten
schade ondervindt, in het voorstel op verschillende manieren geregeld is,
gelukkig niet – wat de VVD-fractie betreft – via de constructie
van omkering van de bewijslast. Over dat onderwerp is aan de overzijde het
nodige gezegd.De belangen van gelaedeerden, en daar gaat het om, zijn degelijk en naar
onze mening ruimhartig zeker gesteld. De mijnbouwonderneming heeft een risicoaansprakelijkheid
en is gehouden alle schade te vergoeden die het gevolg is van haar werkzaamheden,
hoe rechtmatig ook uitgevoerd. Een belangrijke rol is weggelegd voor de Technische
commissie bodembeweging, die burgers desgevraagd adviseert over oorzaak en
aard van de schade en daar tevens een bedrag bij kan noemen. Voorzien van
dit advies kan de burger zich tot de veroorzaker van de schade wenden. Voor
het geval deze niet kan of wil betalen, kan de burger een beroep doen op het
ingestelde waarborgfonds en daarmee snel een voorschot krijgen. Dat lijkt
ons prima. Wij hebben ervaring met bodemverlaging. Wij weten dus ook –
zie de memorie van antwoord op dit punt – dat de bodem na ongeveer vijf
jaar, zo niet al twee jaar na beëindiging van de winning is gestabiliseerd.
Meetverplichting gedurende 30 jaar na de beëindiging van de winning lijkt
een weinig realistisch verzinsel van onder de Haagse kaasstolp, dat intussen
wel met zich meebrengt dat gedurende 30 jaar de boeken als het ware niet gesloten
kunnen worden en verplichtingen, hoe summier ook, blijven bestaan.Mijnheer de voorzitter. Door de minister van Economische Zaken is bij
verschillende gelegenheden benadrukt dat met deze wet belangrijke winst geboekt
wordt op het punt van vermindering van administratieve lasten. De voorgestelde
aanpak, zo is berekend, zal leiden tot een reductie van 29% van
deze lasten. Zonder deze stelling in twijfel te willen trekken, moet het mij
toch van het hart dat er ook in de nieuwe situatie nog steeds sprake is van
een zeer gecompliceerd traject van na elkaar geschakelde vergunningverlening
en besluitvorming, voordat feitelijke winning kan plaatsvinden. Dank overigens
voor het uitgebreide overzicht in de memorie van antwoord op dit punt.Ook het systeem van financiële afdrachten lijkt nog steeds ingewikkeld.
Dit is waarschijnlijk het gevolg van voortborduren op een bestaande situatie.
Zo te zien is er nog steeds ruimte voor verbetering als het gaat om vermindering
van administratieve lasten. Het doet mijn fractie dan ook deugd dat Actal
zich in positieve zin heeft uitgesproken over de opzet van het Mijnbouwbesluit.Voorzitter. Ik kom tot een afronding. Het voorstel waar we nu over spreken,
vertoont alle kenmerken van een stelsel dat uit en te na met belanghebbenden
en de Tweede Kamer is besproken en bijgesteld. De toezegging gedaan in 1903
door de toenmalig minister, te zullen komen met een integrale herziening van
de Mijnbouwwet werd precies een eeuw later werkelijkheid. Hiermee wordt stroomlijning
bereikt van bestaande verbrokkelde wetgeving. Er ontstaat één
wettelijk regime voor land en continentaal plat. Veel relevante onderwerpen
worden voor het eerst of nu anders, in deze wet geregeld. Via de beoordeling
van winningsplannen die nu wettelijk zijn ingebed, kan planmatig beheer van
tevoren geregeld worden. Bestaande rechten en plichten van vergunninghouders
worden in hoge mate gehonoreerd. Dat is goed uit het oogpunt van een stabiel
mijnbouwklimaat.Wat de VVD-fractie betreft moet de wet op 1 januari 2003 in werking treden.
Dat betekent dat ook het Mijnbouwbesluit op die datum operationeel moet zijn.
Dat ligt nog voor advies bij de Raad van State, Als dat allemaal lukt, is
een groot werk verricht en is een welgemeende gelukwens aan de staatssecretaris
en met hem natuurlijk aan alle betrokken ambtenaren op zijn plaats.De heer Hofstede (CDA):Mijnheer de Voorzitter. Dit wetsvoorstel inzake de mijnbouw, dat in de
plaats zal komen van maar liefst 14 andere wetten – ik heb iets verder
geteld dan de mij voorgaande collega – is ook naar de mening van de
CDA-fractie van eminent belang voor een stabiel mijnbouwklimaat. Het voorstel
is verder van belang omdat de regelgeving hiermede aanmerkelijk toegankelijker
wordt en de administratievelastendruk omvangrijk doet afnemen.De CDA-fractie heeft bij de schriftelijke voorbereiding veel aandacht
gevraagd voor de eigendomsverhoudingen inzake delfstoffen en stoffen die eventueel
in de bodem worden gebracht. Wij zijn daarbij erkentelijk voor de toezegging
in de memorie van antwoord dat atoomafval gedurende deze gehele eeuw niet
in de bodem zal worden opgeslagen. We zullen de regering daarin uiteraard
nauwlettend volgen gedurende de komende 98 jaar.In de memorie van antwoord en de nadere memorie van antwoord heeft de
minister onze vele en veelal indringende vragen uitvoerig en goed beargumenteerd
beantwoord. Daarvoor dank aan hem alsmede aan de betrokken ambtenaren.Deze uitvoerige schriftelijke behandeling inzake de eigendomsvragen was
ook nodig, omdat in de Tweede Kamer maar ook in de Raad van State geen of
weinig aandacht was voor dit belangrijke vraagstuk.Ook in de memorie van toelichting bij het wetsvoorstel wordt deze zaak
zeer marginaal behandeld. In feite wordt er maar één zin gewijd
aan de eigendomstoekenning aan de Staat, zulks vanaf een diepte van 100 meter.
De memorie van toelichting zegt slechts dat deze eigendomsbepaling voortvloeit
uit de "thans algemene opvatting, dat in de loop van de geologische geschiedenis
gevormde voorkomens van delfstoffen in de bodem toebehoren aan de gemeenschap".
Over een Jantje van Leiden gesproken.Wij willen hier de schriftelijk gevoerde discussie niet nog eens overdoen.
Wel rijzen er bij de CDA-fractie naar aanleiding daarvan nog enkele vragen.In de nadere memorie van antwoord, onder andere de bladzijden 3 en 6,
wordt enkele keren gesteld dat het niet op de weg van de minister ligt om
hieromtrent een algemene uitspraak te doen, maar op de weg van de onafhankelijke
rechter. Dat lijkt ons in het algemeen geen goed uitgangspunt. De onafhankelijke
rechter heeft in de visie van de CDA-fractie vooral tot taak om in dit kader
regelgeving te interpreteren en niet om die zelf te maken. Dit zou de onafhankelijke
rechter ook nodeloos machtiger maken dan strikt noodzakelijk.Ten aanzien van het begrip "aardlagen" zoals omschreven in artikel 5:20
onder b van het BW delen wij, mede gelet op de aanduiding van grondwater in
de ondergrond als res nullius in hetzelfde artikel, de enge uitleg van de
minister. De term "aardlagen" heeft ook naar ons oordeel slechts betrekking
op vaste delfstoffen dan wel mineralen.Het begrip "delfstoffen" is omschreven in de Mijnbouwwet. Het komt ons
wenselijk voor dat daar waar in het Burgerlijk Wetboek over "delfstoffen"
wordt gesproken – onder andere in artikel 3:3 – deze terminologie
overeenkomt met de definitie daarvan zoals opgenomen in de Mijnbouwwet. Deelt
de minister deze opvatting?Het begrip "delfstoffen" betreft vaste delfstoffen, mineralen, alsmede
vloeibare en gasvormige delfstoffen, de substanties. De Staat is blijkens
artikel 3 van de Mijnbouwwet eigenaar van al deze delfstoffen. Het Burgerlijk
Wetboek kent een systeem waarbij vloeibare en gasvormige stoffen die perceelsgrenzen
kunnen overschrijden en zich dus kunnen verplaatsen, worden geacht niet vatbaar
te zijn voor eigendom. Deze zich verplaatsende stoffen, zoals de lucht, grondwater
in de ondergrond en oppervlaktewater dat in open verbinding met rivieren en
andere wateren staat, worden voor de toepassing van het BW aangemerkt als
res nullius. Geredeneerd zou kunnen worden dat, gelet op dit systeem, vloeibare
en gasvormige delfstoffen evenzeer als res nullius moeten worden aangemerkt
en daarmee ook niet voor eigendom vatbaar zijn. Is bij vloeibare en gasvormige
delfstoffen evenwel sprake van een bijzondere situatie in die zin dat deze
delfstoffen zich bevinden in afgesloten ruimten, de zogenaamde delfstoffenvoorkomens?
Verklaart deze omstandigheid dat de Staat eigenaar kan zijn van vloeibare
en gasvormige delfstoffen zoals vastgelegd wordt in artikel 3 van de Mijnbouwwet?Het is ons opgevallen dat artikel 3 geen betrekking heeft op aardwarmte.
Is de reden hiervoor dat aardwarmte, zijnde een vorm van energie,
geen "zaak" in de zin van artikel 3:2 van het BW is en daarmee niet voor eigendom
in aanmerking komt? Graag een reactie van de staatssecretaris op deze vragen.In de memorie van antwoord merkt de minister op dat uiteindelijk de rechter –
in casu de Europese rechter in Straatsburg – de vraag zal moeten beantwoorden
of de grondeigenaar eigendom heeft van de delfstoffen in de grond onder het
oppervlak, ook beneden de 100 metergrens. Is het antwoord van Straatsburg
ontkennend, dan is er niets aan de hand. Het is echter niet denkbeeldig dat
het Hof de vraag niet zal kunnen beantwoorden. Het Eerste Protocol bij het
Europees verdrag inzake de bescherming van de rechten van de mens bevat geen
definitie bij gebreke van voldoende houvast in de nationale wetgeving, respectievelijk
bij gebreke van een grootste gemene deler onder de lidstaten van de Raad van
Europa zou het Hof het juridisch oordeel over de eigendom van delfstoffen
wel eens aan de nationale rechter kunnen laten.Dan is vervolgens de vraag of in een concreet geval de Europese rechter
meent dat in Nederland de nieuwe Mijnbouwwet voldoende eigendom van een grondeigenaar
respecteert, dan wel of Nederland bij ondertekening, respectievelijk ratificering
van het Eerste Protocol een voorbehoud had moeten maken voor eigendom van
delfstoffen. De laatste vraag moet eerst worden beantwoord en wel in twee
stappen. De eerste betreft de juridische situatie in Nederland op het moment
van ondertekening, respectievelijk ratificatie. Indien de eigendom van delfstoffen
op dat moment niet tot de eigendom van de grondeigenaar behoorde, verandert
de nieuwe Mijnbouwwet niets en ontstaat door het ontbreken van een voorbehoud
ook geen probleem. Verandert er door de nieuwe wet wel wat in de positie van
de grondeigenaar naar nationaal recht, dan komt de Europese rechter bij gebreke
van een Nederlands voorbehoud toe aan een materiële toetsing van de nieuwe
wet aan het Eerste protocol.Cruciaal is dus de vraag of door de nieuwe wet het oude recht ten aanzien
van de eigendom wordt gewijzigd. Daarbij is van belang dat de honderdmetergrens
nieuw is. Op grond van dit gegeven en de memorie van antwoord kan de Europese
rechter nog alle kanten op. De minister zegt immers dat noch de parlementaire
geschiedenis van het Burgerlijk Wetboek, noch de jurisprudentie, noch de doctrine
tot een duidelijke conclusie leidt omtrent de eigendom van delfstoffen.De minister trekt zelf uit een analyse van de artikelen 8 en 19 van de
huidige Mijnbouwwet van 1810 de conclusie dat delfstoffen, kennelijk zowel
boven als onder de honderdmetergrens, geen eigendom waren en zijn van de grondeigenaar.
Het Europees Hof zou uit deze enkele opmerking van de minister en het ontbreken
van weerwoord kunnen afleiden dat dit de mening is van de Nederlandse wetgever.
Het Hof zal daar zeker betekenis aan toekennen voor het beantwoorden van de
vraag of het oude recht de eigendom van delfstoffen al aanmerkte als niet
behorend tot die van de grondeigenaar.Om te vermijden dat het Hof deze mening door het ontbreken van een weerwoord
als uitsluitend die van de minister aanmerkt, is het goed te onderstrepen
dat de CDA-fractie de mening van de minister steunt, en dat hier plenair zo
uit te spreken. Waar onder het oude recht delfstoffen boven 100 m res nullius
of van de Staat waren, schept de nieuwe wet zelfs een grotere aanspraak voor
de grondeigenaar dan hij onder het huidige recht heeft. Kan de staatssecretaris
dit beamen?Tot slot het volgende over dit onderwerp. Bij deze Kamer is onder nummer
28218 aanhangig het wetsvoorstel Kenbaarheid publiekrechtelijke beperking
onroerende zaken. Is de staatssecretaris bereid te bevorderen dat vergunningverlening
onder de nieuwe wet ook in de kadastrale registratie wordt opgenomen?De eventuele schadevergoeding en bevoorschotting zijn tot tevredenheid
van onze fractie bij amendement in dit wetsvoorstel opgenomen. Hierover hebben
wij in het voorlopig verslag enkele vragen gesteld, die wat ons betreft bevredigend
zijn beantwoord. Erkentelijk zijn wij ook voor de toezegging dat de belanghebbende
bij bindende toezeggingen, vlak voor een faillissement en waar die toezeggingen
niet worden nagekomen, toch rechten krijgt bij het waarborgfonds. Overigens
ben ik zeer benieuwd naar de beantwoording van collega Doesburg inzake de
morele verantwoordelijkheid van de Staat in dit kader.De beantwoording van de vragen inzake het kleineveldenbeleid in de memorie
van antwoord en de nadere memorie van antwoord hebben de leden van de CDA-fractie
helaas nog niet gerustgesteld. Het nieuwe gasgebouw wordt nu ingericht. Kennelijk
is de minister in overleg. Hij is wellicht druk aan het onderhandelen met
partijen die zijn verenigd in het huidige gebouw.Onze vraag is of het paard hiermee niet achter de wagen wordt gespannen.
Loopt de regering niet het risico dat het publieke belang eronder gaat lijden
en dat hij straks door het parlement wordt teruggefloten? Dat risico is niet
denkbeeldig, als wij de behandeling van de Elektriciteitswet en de Gaswet
in herinnering brengen en de bakstenendiscussie, die verhit woedde in deze
Kamer en achteraf nog tot veel bijstellingen heeft geleid.Waarom kiest de minister niet voor een andere, uit het oogpunt van het
publieke belang meer zekere weg? Dat is vanzelfsprekend de weg van wetgeving
die de regering een steun in de rug geeft in de onderhandelingen met de twee
machtige oliemaatschappijen, die exclusief toegang hebben en houden tot het
Groningenveld. Uitgangspunt voor dergelijke regelgeving zou moeten zijn het
maatschappelijke, publieke belang. Dat was voor de liberalisering gewaarborgd.
Die waarborg verdwijnt volgens velen, waaronder de Algemene energieraad. In
ieder geval bestaat hierover gerichte twijfel. In het recente verleden was
alles duidelijk geregeld en werd het publieke belang veilig gesteld. Nu, na
de liberalisering, zijn de kaarten verlegd en dreigen commerciële belangen
de boventoon te gaan voeren, gepaard aan een zekere vermangeling van het publieke
belang. Voor ons als CDA-fractie is het vertrekpunt van het nieuwe gasgebouw
het publieke belang van het Groningenveld, een belang dat het beste kan worden
gediend als er gespaard blijft worden voor de toekomst, dus als aan de zogenaamde
kleine velden optimale kansen worden geboden om tot een gezonde exploratie
te blijven komen.De minister verwijst in de nadere memorie van antwoord naar de belangrijke
rol die de EBN zou gaan spelen. De EBN is echter niet zelf concessiehouder
en zal uit dien hoofde ook geen of weinig greep hebben op de beide concessiehouders
van het Groningenveld, de twee machtige oliemaatschappijen. Deze maatschappijen
hebben geen enkel commercieel belang bij een goede exploitatie en exploratie
van de kleine velden. Wellicht ligt het commerciële belang zelfs in het
tegenovergestelde. Of ziet de staatssecretaris dat anders en zo ja, hoe liggen
de commerciële belangen dan wel?Waarom wil de regering niet de door ons gevraagde toezegging doen dat
de balansfunctie, te weten de menging van kleine veldengas en Groningenveld,
bij de herstructurering van het gasgebouw in handen blijft van de overheid?
Immers, door de liberalisering wordt de huidige Gasunie gesplitst in Gasunie
Handel en Gasunie Transport – dat zijn niet de exacte namen, maar ik
vind deze iets makkelijker dan al die moeilijke Engelse termen die plotseling
zijn uitgevonden – waarbij Transport in handen van de overheid komt
en het andere bedrijf geheel commercieel wordt. In de huidige situatie is
er sprake van een publiek-private samenwerking, die gestalte krijgt in de
Gasunie; juist die constructie wordt drastisch gewijzigd. Daarmee dreigt de
huidige borging van het publieke belang min of meer automatisch te verdwijnen.
Daarbij valt te denken aan: de exploratie en exploitatie van kleine velden
versus het Groningenveld, een betrouwbare energievoorziening en ondersteuning
van een goede marktwerking, inclusief flexibilisering. Het wegvallen van een
deugdelijke borging van dat publieke belang moet naar de mening van de CDA-fractie
voorkomen worden. In een geliberaliseerde markt is borging van het publieke
belang alleen verzekerd op basis van een deugdelijke publiekrechtelijke grondslag.
Daarom verwachten wij vandaag de duidelijke toezegging van de bewindsman dat
hij ten spoedigste zal beginnen met de voorbereiding van een voorstel om dat
publieke belang te borgen. Zo nodig zullen wij daarover een uitspraak van
deze Kamer vragen.Tot slot de willekeurige afschrijving. Het eventueel laten vervallen van
de willekeurige afschrijving vanwege uitsluitend budgettaire uitgangspunten
is eveneens een bedreiging voor de exploratie van de kleine velden op het
continentaal plat. Het lijkt ons ook in strijd met de doelstelling van het
onderhavige wetsvoorstel, dat als belangrijkste uitgangspunt heeft een stabiel
mijnbouwklimaat. Daarom wil ik de regering vragen om de voorgenomen maatregel
waar enigszins mogelijk in heroverweging te nemen. In de nadere memorie van
antwoord doet de minister deze toezegging op termijn. Dat betekent dat de
toezegging, die heroverweging, pas gestalte zal kunnen krijgen op het moment
dat de investeringen in de exploratie van kleine velden in elkaar zijn geklapt.
Waarom wil de regering dat risico lopen? Waarom wil de regering zich pas bezinnen
op het moment dat de inkomsten uit de exploratie én uit de investeringen
voor de Staat zijn weggevallen? Kiest de minister hier niet voor de lege dop
in plaats van voor het halve ei?Ten slotte de vraag of we het goed gelezen hebben in de memorie van antwoord
dat ook hier alle tot 31 december a.s. verstrekte vergunningen vallen onder
de eerbiedigende werking van artikel 55?De heer Van den Berg (SGP):Voorzitter. Ik houd deze bijdrage mede namens de ChristenUnie.Voor onze fracties staat de noodzaak van nieuwe wetgeving op dit terrein
niet ter discussie. De onoverzichtelijke situatie die was ontstaan doordat
er gewerkt moest worden met een fors aantal wetten die onderling sterk verschilden,
met daarbij een aantal algemene maatregelen van bestuur en ministeriële
beschikkingen, vroeg om nieuwe wetgeving. Het is gelukt om in dit wetsvoorstel
integratie en harmonisatie van de bestaande mijnbouwwetgeving tot stand te
brengen. Positief vinden wij het ook dat het wetsvoorstel ten doel heeft nieuwe
ontwikkelingen te reguleren. Dit is belangrijk. Het komt de rechtsbescherming
en de rechtsgelijkheid ten goede.Daarnaast is er grote behoefte aan beleidsvernieuwing op dit terrein.
Met het oog op de bodembeweging is onder andere de verplichting tot meten,
de invoering van risicoaansprakelijkheid alsook zekerheidsstelling met het
oog op aansprakelijkheid noodzakelijk. Ook dit is een van de doelstellingen
van het wetsontwerp. Bij de behandeling van dit wetsontwerp zijn interessante beschouwingen
te houden. Er is ook reden om stil te staan bij de oude mijnbouwwet van 1810.
In een aantal artikelen is ook gewezen op dat verre begin. Het is ook vanavond
gedeeltelijk aan de orde geweest. Maar het echte begin in ons land gaat nog
verder terug. Al sinds het midden van de 13de eeuw werden er steenkolen gedolven,
niet ver van de abdij Kloosterrade te Kerkrade. Of daar wetgeving bij is gebruikt,
voorzitter, heb ik niet kunnen achterhalen. Het spijt mij voor u. Ik had dat
graag gedaan om eens te kijken hoe dat in het rijke Limburgse leven vroeger
tot stand zou zijn gekomen. Maar helaas, ik heb het niet kunnen achterhalen.Voor de Nederlandse economie is het winnen van delfstoffen in verschillende
opzichten van grote betekenis. Dat waarderen wij positief, maar daarnaast
is er vanaf de jaren zeventig terecht aandacht ontstaan voor de negatieve
effecten van economische activiteiten op het milieu. Ook mijnbouwactiviteiten
zijn schadelijk voor het milieu. Er is milieuverontreiniging. Er is ook nogal
wat geluidshinder en er is bodemdaling. Daar komt nog bij dat milieugoederen
onderling niet substitueerbaar zijn. Een afname van het ene milieugoed, in
dit geval bijvoorbeeld de voorraad gas, kan niet gecompenseerd worden door
de toename van een ander goed, bijvoorbeeld de capaciteit om met windmolens
eenzelfde hoeveelheid energie op te wekken. Dat is jammer. Dat betekent altijd
verlies. Dat betekent niet dat je niets moet doen. De inzet moet zijn en blijven
om te proberen het milieu te sparen. De vraag die er bij ons blijft bestaan
is of de milieubescherming, ook door andere wetgeving voldoende is gewaarborgd.
Wij vragen nogmaals de aandacht voor alternatieven. Wij vragen de minister
om hier nog eens duidelijk op in te gaan.Als gevolg van mijnbouwactiviteiten ontstaat er bodembeweging. Hierdoor
kan er schade ontstaan aan eigendommen. Dat geldt zeker voor particuliere
eigendommen. Onze fracties zijn dan ook zeer te spreken over de Technische
commissie bodembeweging, die met kennis van zaken, met ervaring en onafhankelijk
haar werk kan doen. Belangrijk vinden wij het dat deze commissie ook een wettelijke taak heeft om burgers zonodig te adviseren over het causale
verband tussen mijnbouwactiviteiten en schade, omdat het heel moeilijk is
hard te maken voor een burger dat er schade is opgetreden als gevolg van mijnbouwactiviteiten.
Wij zijn er bijzonder content mee. Wij hebben er ook goede nota van genomen
dat er wettelijke waarborgen bestaan voor de onafhankelijkheid van de leden
van deze commissie in concrete gevallen.Voor de rechtsbescherming van de burger die schade lijdt als gevolg van
bodembeweging veroorzaakt door mijnbouwactiviteiten is het Waarborgfonds mijnbouwschade
van groot belang. Wij hebben met instemming kennis genomen van het gegeven
dat de staatssecretaris de structuur en de werking van het Waarborgfonds te
zijner tijd zal evalueren. Wellicht zal dan blijken dat de rechtspersoonlijkheid
van het fonds meer helderheid en rechtszekerheid kan bieden aan de samenleving.
Gaat de staatssecretaris er nog steeds vanuit dat de Mijnbouwwet met de daarop
gebaseerde lagere regelingen, namelijk het mijnbouwbesluit en de mijnbouwregeling
op 1 januari 2003 in werking kunnen treden? Wij vragen dit omdat wij
steeds begrepen hebben dat gelijktijdige inwerkingtreding van wet, besluit
en ministeriële regeling, gelet op de onderlinge samenhang, noodzakelijk
is.Naar de mening van onze fracties is de tijd die nog rest heel erg krap.
Heeft, zo vragen wij de staatssecretaris, de Raad van State al een advies
uitgebracht over het ontwerpmijnbouwbesluit? Heeft, zo vragen wij vervolgens
de staatssecretaris, de Europese Commissie nog opmerkingen c.q. reacties die
moeten worden verwerkt? Omdat, krachtens de Tijdelijke Referendumwet, een
wet niet eerder in werking kan treden dan zes weken na de publicatie van die
wet in het Staatsblad, is er veel haast geboden. Nadrukkelijk vragen wij dan
ook aan de staatssecretaris om toch vooral, ondanks de haast die geboden is,
de nodige zorgvuldigheid te betrachten.Met belangstelling wachten wij de beantwoording af.De heer Terlouw (D66):Mijnheer de voorzitter. De fractie van D66 heeft veel waardering voor
het vele werk dat tot dusverre is verzet om te komen tot een helder kader
waarbinnen mijnbouw op een verantwoorde wijze kan plaatsvinden op het Nederlandse
grondgebied en op het continentale plat. Over onze steun voor het wetsvoorstel
hoeft niet te worden getwijfeld, maar wij grijpen de gelegenheid graag aan
om over enkele punten van gedachten te wisselen met de staatssecretaris. Ik
spreek mijn waardering uit voor het feit dat de staatssecretaris zich in dit
onderwerp heeft willen verdiepen – het is immers een omvangrijk dossier –
zodat het op tijd kan worden behandeld om op 1 januari in werking te treden.Het kan zijn dat ik niet goed heb opgelet, maar misschien mag ik nog een
vraag stellen over de bevoegdheden. Bij mijn weten was dit het beleidsgebied
van de minister, dus dan zou je verwachten dat de collega proximus het zou
behandelen. Nu valt het blijkbaar onder de bevoegdheid van de staatssecretaris.
Ik neem aan dat daar een staatsrechtelijke regeling voor getroffen is.Staatssecretaris Wijn:Gisteren is in de Staatscourant gepubliceerd dat de minister van Economische
Zaken, de heer Hoogervorst, dit onderdeel formeel aan mijn portefeuille heeft
toegevoegd.De heer Terlouw (D66):Dat is helder. Overigens vrees ik dat de staatssecretaris niet de waardering
zal krijgen die hem toekomt voor de omvang van het werk. Toen ik tegen een
aantal mensen in mijn omgeving zei dat wij de Mijnbouwwet behandelden, vroeg
men mij verbaasd of wij nog mijnbouw hebben. De meeste mensen hebben er geen
idee van hoe uitvoerig de wetgeving op dat gebied is. Je kunt wat dat betreft
bewondering hebben voor keizer Napoleon, ook al was hij een bezetter. Bijna
twee eeuwen geleden heeft hij een Mijnbouwwet het licht doen zien, waarin
behoorlijk progressieve opvattingen zijn neergelegd. Die wet heeft het lang
uitgehouden. Het is merkwaardig om te bedenken dat wij het al die tijd hebben
moeten doen met een in het Frans gestelde wet. Ik weet nog dat ik ongeveer
30 jaar geleden aan de overzijde een interpellatie richtte aan het adres van
minister Langman over de gaswinning in Bergen en dus over de Mijnbouwwet.
Ik begon de discussie in mijn gebrekkige Frans net zo lang tot de voorzitter
mij verzocht daarmee op te houden. Ik heb toen gezegd: iedere Nederlander
wordt geacht de wet te kennen, de wet is in het Frans geschreven, dan mag
ik hier toch Frans spreken. Misschien is het even irrealistisch te veronderstellen
dat iedere Nederlander het Frans beheerst als dat iedere Nederlander de wet
kent.Ik heb het altijd zo gelezen dat in die Napoleontische wet al is vastgelegd
dat delfstoffen die zich in een diepere ondergrond bevinden, het eigendom
zijn van de gemeenschap, ongeacht wie de bovengrond in bezit heeft. Ik vond
dit heel vooruitstrevend voor 1810. Het is echter blijkbaar ingewikkelder
dan dat. Ik heb met veel belangstelling kennisgenomen van de uiteenlopende
opvattingen over het eigendom van delfstoffen zoals in de memorie van antwoord
uiteen gezet. Blijkbaar weten wij in juridische zin niet wie eigenaar is van
delfstoffen voordat er een concessie is verleend. Althans, dat is de opvatting
van sommigen. Of de eigenaar van de bovengrond nu wordt onteigend of niet,
na de concessieverlening is de concessionaris eigenaar. Dit res nullus stelsel
is nieuw voor mij. Ik wist niet dat het bestond dat je het gewoon niet regelt,
niet weet of niet van belang acht hoe het precies zit. De zich in de grond
bevindende delfstoffen zijn van niemand tot bij wet wordt bepaald wie ze in
eigendom krijgt, zo vinden sommigen. Ik moet zeggen dat dit mij wel aanspreekt.Hoe is die situatie als het geen delfstoffen betreft, maar bijvoorbeeld
een pot met oude Romeinse munten? Als die wordt gevonden op enkele meters
diepte, hoort hij toe aan de eigenaar van de grond, neem ik aan. Als die pot
nu in een aardspleet terecht is gekomen en naar een diepte van meer dan 100
meter is verdwenen, hoort hij dan bij de concessie voor delfstoffen, of is
hij van de staat of van de eigenaar van de bovengrond? Ik geef toe dat dit
een vraag is met een hoog hypothetisch gehalte en de staatssecretaris hoeft
er niet op in te gaan. Mij interesseert echter de vraag of de verschillende
juridische opvattingen die er volgens de memorie van antwoord nog steeds zijn,
in de toekomst zullen leiden tot geschilpunten en dat het met deze Mijnbouwwet
nu zo geregeld is dat ons toch nog weer juridische gevechten te wachten staan
nadat deze wet in het Staatsblad is gepubliceerd.Hoofdstuk 3 van het wetsvoorstel handelt over vergunningen voor het opslaan
van stoffen. De vergunning wordt verleend door de minister van Economische
Zaken. Hij moet een goede afweging maken tussen milieubelangen en economische
belangen. Bij het verlenen van een vergunning voor het in de ondergrond brengen
van afvalstoffen zal hij rekening houden met het landelijk afvalbeheerplan
opgesteld door het ministerie van VROM. Hij zal zijn collega van VROM betrekken
bij milieuaspecten, maar in de Wet milieubeheer is de bevoegdheid inzake mijnbouwaangelegenheden
exclusief neergelegd bij de minister van Economische Zaken en in de toekomst
wellicht bij de staatssecretaris van Economische Zaken. Hij heeft zogezegd
het laatste woord.Hoe is dit geregeld voor de opslag van radioactief afval? Daarbij is ook
een vergunning op grond van de Kernenergiewet vereist, waarvoor de minister
van VROM de eerste verantwoordelijkheid draagt. Met die wet in de hand heeft
de minister van VROM dus een vetorecht ten opzichte van de plannen van zijn
collega van Economische Zaken. Er staat in dit verband een wat wonderlijke
zin in de memorie van antwoord, namelijk dat in de eerstkomende 75 tot 100
jaar geen sprake zal zijn van opslag van radioactief afval in de grond. Ik
kan mij niet herinneren dat ik ooit eerder van regeringswege met zoveel zekerheid
over een zo lange termijn heb horen spreken. Ik hoor graag van de staatssecretaris
waarom de regering dit zo zeker weet.Artikel 49 bepaalt dat bij of krachtens algemene maatregelen van bestuur
regels kunnen worden gesteld. Dit kan bijvoorbeeld ten behoeve van de scheepvaart,
de visserij, enz. Het kan ook ten behoeve van de bescherming van historische,
oudheidkundige en andere wetenschappelijke vondsten. Daar kunnen wij ons goed
in vinden. In het algemeen zullen die regels inhouden dat er voorschriften
komen om de betreffende belangen te ontzien. Maar in de memorie van antwoord
staat categorisch dat een opsporings- of winningsvergunning niet kan worden
geweigerd ter bescherming van archeologische belangen – zo hard staat
het er. Er is geen reden om bepaalde gebieden om archeologische redenen volledig
uit te sluiten van mijnbouwactiviteiten. Dat zal in het algemeen natuurlijk
waar zijn: een plek met een archeologische waarde zal in het algemeen beperkt
van omvang zijn en met een mijnbouwactiviteit kun je daar dan wel omheen.
Maar is deze bewering niet in strijd met de wettekst? Als er regels kunnen
worden gesteld ten behoeve van archeologische belangen, is het dan te allen
tijde en onder alle omstandigheden onmogelijk om te regelen dat de mijnbouwactiviteit
niet mag plaatsvinden? Even verderop in de memorie van antwoord staat evenwel
dat de toepasselijkheid van de gewijzigde Monumentenwet 1988 ertoe kan leiden
dat in een concreet geval mijnbouwactiviteiten in verband met het behoud van
een archeologisch erfgoed op specifieke lokaties op het Continentaal Plat,
na afweging van alle belangen, niet kunnen worden uitgevoerd. Ik citeer twee
keer uit dezelfde memorie van antwoord. Volgens mij zit daar een strijdigheid
in.De punten die ik heb aangestipt, zijn niet van majeure betekenis. Ik ben
niet van plan om die andere wel aan te stippen, ook al staat er een spreektijd
van vijftien minuten achter mijn naam; waarschijnlijk vloog er een straaljager
over toen ik de spreektijd doorgaf. De belangrijkste onderwerpen zijn reeds
door de collega's aan de overzijde aangestipt, ook in de schriftelijke gedachtewisseling:
waarborgfonds, mijnbouwschade, bewijslast, Mijnraad. Het veiligstellen van
publieke belangen waarover collega Hofstede sprak, is van aanzienlijke betekenis
bij de gaswinning. Ik ben benieuwd naar het antwoord dat wij zullen krijgen.Zoals gezegd, de fractie van D66 is van oordeel dat met het mijnbouwbesluit
een evenwichtig en rechtvaardig ontwerp van wet komt. Wij geven daaraan gaarne
onze steun.De beraadslaging wordt geschorst.De vergadering wordt van 18.15 uur tot 19.45 uur geschorst. 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/h-ek-20022003-70-77.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl