Aan de orde is de behandeling van het wetsvoorstel Wijziging van de Wet op het kindgebonden budget in verband met de vaststelling van de hoogte van het kindgebonden budget met ingang van 2009 en de wijziging van het afbouwpercentage (31399)
Staten-Generaal — Handelingen 
Datum: 2014-07-03 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Handeling 2007-2008, pag. 5963-5974

 
 
 

Handeling

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Vergadernummer
Datum vergadering

23-05-2008

Tweede Kamer der Staten-Generaal

2007-2008

nr. 84, pagina 5963-5974

15-05-2008

 

 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties over kamerdossier

Kamerdossier 31399Toon publicaties die dit dossier behandelen

 
 
 Publicaties in vergadering

Aan de orde is de behandeling van het verslag van een schriftelijk overleg over de brief van minister Klink (VWS) inzake de brief van de NZa met een toelichting op de analyse van de Zekur-polis van Univé (31200 XVI, nr. 129)Pagina 5903-5909
Aan de orde is de behandeling van het wetsvoorstel Wijziging van de Wet op het kindgebonden budget in verband met de vaststelling van de hoogte van het kindgebonden budget met ingang van 2009 en de wijziging van het afbouwpercentage (31399)Pagina 5963-5974
Presentie en opening (donderdag 15 mei 2008)Pagina 5903-5903
Aan de orde is het debat over seksueel misbruik van kinderen op het internetPagina 5949-5963
Regeling van werkzaamheden (donderdag 15 mei 2008)Pagina 5921-5924
Lijst van ingekomen stukken, met de door de Voorzitter ter zake gedane voorstellen (donderdag 15 mei 2008)Pagina 5975-5978
Aan de orde is de behandeling van: - het wetsvoorstel Wijziging van Boek 2 van het Burgerlijk Wetboek in verband met invoering van de mogelijkheid de jaarrekening van kleine rechtspersonen op te stellen volgens fiscale grondslagen (31136); - het wetsvoorstel Wijziging van de Wet op het hoger onderwijs en wetenschappelijk onderzoek in verband met de uitbreiding van de groep van personen die het collegegeld dat is vastgesteld bij wet, verschuldigd zijn (31346)Pagina 5903-5903
Aan de orde is de behandeling van het verslag van een algemeen overleg met de minister van Justitie over de evaluatie van de Wet toetsing levensbeëindiging op verzoek en hulp bij zelfdoding (31036, nr. 3)Pagina 5936-5949
Aan de orde is de behandeling van het wetsvoorstel Bepalingen over de zorg voor de publieke gezondheid (Wet publieke gezondheid) (31316)Pagina 5909-5921
Aan de orde is de behandeling van de verslagen van de commissie voor de Verzoekschriften en de Burgerinitiatieven (31260, nrs. 39 tot en met 46)Pagina 5903-5903
Aan de orde is de interpellatie-Leijten, gericht tot de staatssecretaris van Volksgezondheid, Welzijn en Sport, over Amsterdam ThuiszorgPagina 5924-5936
Noot 1: Interpellatievragen van het lid Leijten (SP) aan de staatssecretaris van Volksgezondheid, Welzijn en Sport over de fusie van Amsterdam ThuiszorgPagina 5979-5979

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 67 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
Aan de orde is de behandeling van: het wetsvoorstel Wijziging
van de Wet op het kindgebonden budget in verband met de vaststelling van de
hoogte van het kindgebonden budget met ingang van 2009 en de wijziging van
het afbouwpercentage (31399).De algemene beraadslaging wordt geopend.Mevrouw Langkamp (SP):Voorzitter. De SP-fractie heeft de Wet op het kindgebonden budget gesteund,
omdat het goed is dat er meer geld gaat naar gezinnen met kinderen met een
laag inkomen. Vandaag praten wij over de concrete invulling van het bedrag
per kind dat vanaf 2009 gaat gelden, en over de hoogte van het afbouwpercentage.
Bij de overgang van de kindertoeslag naar het kindgebonden budget zullen gezinnen
met een laag inkomen en gezinnen met meerdere kinderen er niet op achteruit
gaan. Daar is de SP blij mee. Wij hebben daar vorig jaar bij de behandeling
van de Wet op het kindgebonden budget nadrukkelijk voor gepleit. De minister
kon dit toen nog niet garanderen, maar gelukkig heeft hij daar niettemin gehoor
aan gegeven.Wij zijn er echter iets minder blij mee dat alleenverdieners of alleenstaande
ouders met een modaal inkomen en één kind ten opzichte van dit
jaar in 2009 minder kindgebonden budget ontvangen dan zij nu krijgen aan kindertoeslag.
Daar staat weliswaar tegenover dat de schoolboeken gratis zullen zijn, maar
die regeling geldt voor alle inkomensgroepen. Ik begrijp nog steeds niet helemaal
waarom juist deze gezinnen met een modaal inkomen en één kind
erop achteruit moeten gaan. Hoe komt het dat de minister niet een rekensom
heeft kunnen bedenken waarbij ook deze groep er bij de overgang van een bedrag
per gezin naar een bedrag per kind niet op achteruit gaat? Ik zou daarover
graag meer duidelijkheid willen van de minister.De SP-fractie is van mening dat het allemaal wel erg ingewikkeld blijft
met al die verschillende regelingen naast elkaar: kinderbijslag, kindgebonden
budget, combinatiekorting, aanvullende combinatiekorting, alleenstaande-ouderkorting,
aanvullende alleenstaande-ouderkorting, ouderschapsverloftoeslag enzovoort.
Dan heb ik het nog niet eens over de kinderopvangtoeslag, de huurtoeslag en
de zorgtoeslag. De SP blijft voorstander van één geïntegreerde
inkomensafhankelijke kinderbijslagregeling voor de tegemoetkoming in de kosten
van kinderen, maar tijdens de behandeling van de wet heb ik helaas ondervonden
dat daarvoor geen politieke meerderheid bestaat. Dat is jammer, want dat zou
het huishoudboekje van de gezinnen een stuk overzichtelijker maken.Ik ga nog even terug naar de kindertoeslag. Begin dit jaar verschenen
er berichten dat een deel van de ouders de kindertoeslag misliepen, omdat
zij niet wisten dat zij daar recht op hadden. De minister gaf toen aan dat
97% van de gezinnen die er recht op hebben, de kindertoeslag ontvangen,
terwijl 3%, oftewel 30.000 gezinnen, de toeslag niet ontvangen. Nu
vraag ik de minister: gaat het nog steeds om 3% of is dat percentage
inmiddels verder teruggelopen?Enige tijd geleden heb ik schriftelijke vragen gesteld over het recht
van pleegouders op de kindertoeslag. De minister heeft aangegeven, wat meer
tijd nodig te hebben dan gebruikelijk om hierop te reageren. Dat respecteer
ik uiteraard, zeker als dit betekent dat hij met een oplossing gaat komen
voor de pleegouders. Ik ben echter heel benieuwd hoe het ermee staat. Kan
de minister misschien al een klein tipje van de sluier oplichten?De heer Blok (VVD):Voorzitter. Vlak voor de hervatting van de vergadering spraken de woordvoerders
even met elkaar over de vraag wie dit debat ook alweer heeft aangevraagd,
want wij hadden allemaal een sterk déjà-vugevoel. Wij vinden
het natuurlijk altijd gezellig om de minister hier te zien en met elkaar te
spreken. Hoe dan ook, mijn mening is sinds de vorige keer niet veranderd.
De VVD-fractie was en is tegen de Wet op het kindgebonden budget. Dat is allereerst
omdat deze regeling werken en vooral harder werken afstraft. Vanaf een modaal
inkomen wordt van iedere extra euro 6,5 cent afgeroomd. De regeling komt bovendien
bovenop alle andere inkomensafhankelijke regelingen. In totaal is de werkende
Nederlander vaak al meer dan de helft van die extra euro kwijt aan belastingen,
premies en de afbouw van de spaghetti aan toeslagen. De VVD-fractie vindt
dat zeer onrechtvaardig tegenover werkende mensen.De tweede reden waarom wij tegen hebben gestemd, is de exporteerbaarheid
van deze regeling. Ik heb op dat gebied de vorige keer een amendement ingediend,
dat nu vaardig is gekopieerd door mijn collega Bosma. Het amendement houdt
in dat wij tegen de export eerbaarheid van deze regeling zijn.
Het is slecht voor de integratie wanneer kinderen een aantal jaren in het
buitenland verblijven en wij dat ook nog financieren met Nederlands belastinggeld.
Bovendien zijn die exporteerbare regelingen zeer fraudegevoelig.Toch staan wij hier weer, want het kabinet gaat door met remmen en gas
geven tegelijk. Minister Van der Hoeven zegt dat er meer uren gewerkt moeten
worden om de vergrijzing betaalbaar te houden en voldoende handen aan het
bed te houden. Andere leden van het kabinet straffen dat harde werken en het
langer werken liever af, bijvoorbeeld minister Rouvoet met dit kindgebonden
budget. Zoals dat gaat bij dit kabinet, komt hij niet alleen bij de burger
langs; hij komt bij de burger langs, samen met bijvoorbeeld staatssecretaris
Dijksma, die de burger komt vertellen dat de kinderopvangtoeslag wordt verknipt
als de burger wat meer gaat verdienen, of samen met staatssecretaris De Jager,
die de arbeidskorting inkomensafhankelijk maakt, wat ook betekent dat naarmate
je langer werkt, je uiteindelijk minder over houdt van die extra euro.Dat allemaal gezegd hebbend, weet ik nog steeds niet precies hoeveel wij
nu minder overhouden van die extra euro. Die kernvraag heb ik wel gesteld
bij de schriftelijke inbreng. Wat het effect is op de marginale druk, zoals
wij dat op zijn Haags noemen, is immers een wezenlijke vraag in de politiek.
Ik stelde die vraag voor een paar bekende inkomenscategorieën: het sociale
minimum, 120% van het sociaal minimum, modaal en twee keer modaal.
Ik heb maar één antwoord gekregen, namelijk op de vraag wat
er bij een modaal inkomen met één kind gebeurt. Dat antwoord
was nogal dramatisch. Het luidde namelijk dat modaal met een kind 75 eurocent
minder over houdt van een extra euro. Dat staat er letterlijk in. Dat is een
belastingpercentage waar zelfs de SP rood van zou worden. Dat is nu een echte
kleptocratentaks. Dat maakt mij des te meer geïnteresseerd in wat nu
de effecten zijn op die andere bekende groepen in onze koopkrachtbenaderingen.
Immers, de marginale druk, het effect bij elke extra verdiende euro, is echt
heel wezenlijk. Dus graag alsnog een antwoord.Een tweede onduidelijkheid zijn de extra kosten van de regeling. Toen
wij hier vorige keer stonden, kostte de regeling nog 800 mln. Inmiddels is
dat 900 mln. geworden. De bedragen zijn nog iets aangepast, maar de vraag
is natuurlijk wel hoe dat betaald gaat worden. Er was een tijd lang sprake
van dat het betaald zou worden uit het afromen van de kinderbijslag. Is dat
nog steeds aan de orde? Zo niet, hoe wordt het dan wel betaald?Dan kom ik op de export. Dat blijft voor mijn fractie een heel gevoelig
punt. Wij zullen onze eigen motie, die in dit geval is ingediend door de heer
Bosma, en ons eigen amendement natuurlijk weer steunen. Ik ben er eigenlijk
nog ongeruster op geworden, omdat uit de beantwoording blijkt dat er inderdaad
geen inzicht is in de omvang van deze problematiek. De vorige keer zou er
sprake zijn van 45.000 gevallen. Dat is toch een middelgrote plaats. Nu zou
er sprake zijn van 27.000 gevallen. Dat is nog steeds een behoorlijke plaats.
Hoeveel het echter per land is, kan er niet worden aangegeven, terwijl dat
toch heel wezenlijk is, wanneer het gaat om een regeling waarvan wij constateren
dat zij zeer fraudegevoelig is. Het is ook heel wezenlijk bij een regeling
waarvan wij ook vorige keer al gehoord hebben dat de uitvoeringskosten heel
hoog zijn. Hoe hoog die uitvoeringskosten zijn, hangt toch echt af van de
vraag met hoeveel landen je te maken hebt en wat de kwaliteit van de controle
in die landen is. Dus graag meer duidelijkheid van de minister over de vraag
hoeveel nu naar welke landen gaat.Ten slotte heeft zich deze week nog een nieuwe vraag aangediend. Afgelopen
dinsdag was er een algemeen overleg met staatssecretaris De Jager over de
vastgelopen brij aan toeslagen bij de Belastingdienst. De staatssecretaris
zei daarbij dat het tijd werd om eens te kijken naar het vereenvoudigen van
die brij aan toeslagen. Dit is zo'n toeslag die ook uitgevoerd wordt door
de Belastingdienst, dus ik ben natuurlijk zeer benieuwd naar de consequentie
van de uitspraak van staatssecretaris De Jager voor deze toeslag. Misschien
krijgt de VVD-fractie alsnog gelijk en kan die toeslag gewoon verdwijnen.Mevrouw Uitslag (CDA):Voorzitter. Het is een mooie en bijzondere dag. Vandaag is het namelijk
de dag van het gezin. Drie minuten voordat deze mooie dag begon, is mijn collega
Mirjam Sterk bevallen van een gezonde zoon met de naam Jort. Zo ziet u maar
weer, mevrouw de voorzitter, dat het CDA ook op dit gebied daadkrachtig is.
Wij willen haar vanaf deze plek van harte feliciteren.Het is de Dag van het Gezin. Het mag dan ook geen toeval zijn dat wij
hier met elkaar spreken over het kindgebonden budget, een budget per kind
waarmee dit kabinet, deze minister, een belangrijk fundament neerlegt. Het
is een fundament om gezinnen in staat te stellen minimale randvoorwaarden
te creëren om elk kind ruimte te geven om op te groeien tot volwassenheid.Het gezin is voor het CDA erg belangrijk, dat is natuurlijk niets nieuws.
Het gezin is inmiddels echter niet alleen voor het CDA erg belangrijk en dat
is groot nieuws. Daar zijn wij oprecht blij mee. Het gezin betekent voor het
CDA een gemeenschap waarbinnen individuen vormgeven aan hun bestemming in
relatie tot anderen. Dat wil zeggen: je veilig voelen, gezelligheid en onvoorwaardelijke
liefde. Dat betekent voor de een couscous om zeven uur en voor de ander aardappelen
om half zes. Samen leven, samen naar de speeltuin, knutselen aan de fiets
enzovoorts. Je grens opzoeken, er overheen gaan en teruggefloten worden. In
het gezin wordt geleerd dat het waardevol is om met respect met elkaar om
te gaan. Daar worden normen en waarden meegegeven. In een gezin is het belangrijk
om de geborgenheid te voelen die je nodig hebt om op te groeien naar volwassenheid.Er ligt een grote verantwoordelijkheid bij het gezin, bij de ouders. Zij
hebben de verantwoordelijkheid en de overheid biedt, waar nodig, de randvoorwaarden,
niet meer en niet minder. Wij willen de minister feliciteren. De CDA-fractie
is blij met het kindgebonden budget. Zij trekt hierin al jaren een duidelijke
lijn. Vanaf het moment, in 2002, waarop het CDA in de regering kwam, is de
tegemoetkoming voor gezinnen met kinderen aanzienlijk en gestaag gestegen.
De CDA-fractie heeft de afgelopen jaren consequent de kinderkorting, de kindertoeslag
en nu het kindgebonden budget verhoogd.De CDA-fractie beschouwt het kindgebonden budget als een ondersteuning
van de kwetsbaren in de samenleving, van kinderen die niet voor zichzelf kunnen
opkomen. Wij voelen ons er verantwoordelijk voor dat iedereen
een eerlijke kans krijgt, een eerlijke start. Het kindgebonden budget voorziet
hierin, niet meer en niet minder. De CDA-fractie vindt dat gezinnen met een
minimaal inkomen een financiële basis nodig hebben, en dat wordt geregeld
met deze wet, met name voor het tweede kind. Als dat er is, zijn de kosten
het hoogst. Die worden met deze wet gecompenseerd.De CDA-fractie is het eens met het geleidelijk afbouwen van het budget
naarmate het gezin meer inkomen heeft. Voor de mate van participatie is het
van belang dat die afbouw niet te steil verloopt. Een negatief effect van
de steile afbouw zou kunnen zijn dat vrouwen, maar ook mannen, minder gaan
participeren in het arbeidsproces omdat zij moeten inleveren. Werken moet
immers wel lonen. In de nota naar aanleiding van het verslag schrijft de minister
dat de toename van de marginale druk, dus de mate waarin werken niet zou lonen,
minimaal is. Wij lezen in deze nota terug dat de wijzigingen in het kindgebonden
budget naar verwachting een gering drukkend effect hebben op de arbeidsdeelname
van vrouwen. Kan de minister dit nogmaals uitleggen? Wat is "gering drukkend"?
Hoe groot is het effect? Waar baseert de minister zijn verwachting op? Wat
betekent dit voor de kabinetsdoelstelling inzake participatie? Wat gaat de
minister doen om vanuit zijn portefeuille Jeugd en Gezin bij te dragen aan
de arbeidsparticipatie?In 2010 zal de Wet tegemoetkoming onderwijsbijdrage en schoolkosten worden
geïntegreerd in de Wet op het kindgebonden budget. Het afbouwpercentage
van de Wet tegemoetkoming onderwijsbijdrage en schoolkosten bedraagt nu 30.
De minister is voornemens het huidige afbouwpercentage van het kindgebonden
budget te integreren in deze 30%, met als resultaat een geïntegreerd
percentage van 6,5. Voor ouders met kinderen tot 17 jaar die nu aanspraak
maken op de Wet tegemoetkoming onderwijsbijdrage en schoolkosten is er dus
een positief effect op de participatie. Kan de minister aangeven hoe groot
dit positieve effect is?Waarom is er nu een apart wetsvoorstel en wordt niet alles direct geregeld
en zeker gesteld ten aanzien van de integratie van de Wet tegemoetkoming onderwijsbijdragen
en schoolkosten en de Wet op het kindgebonden budget?Mevrouw Langkamp (SP):U houdt nu een heel positief pleidooi en u komt echt op voor de gezinnen
met de laagste inkomens. Dat juich ik erg toe. Ik heb het daar van harte mee
eens. Gisteren zei uw collega Van Dijk in het debat over de kinderopvang echter
dat als daarop bezuinigd moet worden, alle inkomensgroepen daar een steentje
aan moeten bijdragen. Hoe verhoudt zich dat tot elkaar?Mevrouw Uitslag (CDA):Het debat over de kinderopvang is gisteren gevoerd. Mevrouw Langkamp,
of haar fractiegenoot, heeft uitgebreid de gelegenheid gehad om haar ideeën
daarover uiteen te zetten. Vandaag hebben wij het over de Wet op het kindgebonden
budget. Daartoe wil ik mij dan ook beperken.Mevrouw Langkamp (SP):Ik begrijp dat mevrouw Uitslag dit als twee verschillende zaken ziet.
Zij hebben echter wel degelijk met elkaar te maken. Het gaat over dezelfde
mensen. Zij houdt vanavond een pleidooi voor de ondersteuning van gezinnen
met de laagste inkomens, terwijl haar fractie als het over de kinderopvangtoeslag
gaat, zegt dat deze maar een steentje meer moeten bijdragen. Dat kan toch
niet! Mevrouw Uitslag heeft het over arbeidsparticipatie en negatieve effecten
voor de lagere inkomens. Ik begrijp het niet helemaal. Zij kan deze zaken
toch niet los zien van elkaar?Mevrouw Uitslag (CDA):Wij staan voor de mensen in de samenleving. Heel veel zaken zijn met elkaar
verbonden. Vanavond hebben wij het over het kindgebonden budget. Wij spreken
over de hoogte van het budget en het afbouwpercentage. Gisteren is het debat
over de kinderopvang uitgebreid gevoerd. Daarom wil ik niet ingaan op de vragen
van mevrouw Langkamp.De voorzitter:Een conclusie, mevrouw Langkamp.Mevrouw Langkamp (SP):Ik zou mevrouw Uitslag het advies willen geven om eens te gaan praten
met haar collega. Misschien kan zij hem op andere gedachten brengen.Mevrouw Uitslag (CDA):Dank u wel.De heer Voordewind (ChristenUnie):Voorzitter. Het is niet alleen een mooie dag omdat onze collega Sterk
is bevallen. Ook ik feliciteer haar daarmee graag. Het is ook een mooie dag
vanwege de geboorte van het kindgebonden budget. De Kamer weet dat het een
langgekoesterde wens van de ChristenUnie is om tot dit wetsvoorstel en deze
toeslag te komen. Wij zijn blij dat de invulling van het kindgebonden budget
in de wet is vastgelegd. Daarop hadden wij in het vorige debat, samen met
het CDA en de Partij van de Arbeid, aangedrongen. De positie van het parlement
wordt op deze manier versterkt. Vandaag kunnen wij daarom in alle openheid
over de precieze toepassing van de wet spreken.Het krijgen van kinderen is een onbetaalbaar geschenk. Het opvoeden van
kinderen brengt echter wel degelijk bepaalde kosten met zich mee. Lange tijd
werd in het beleid te weinig rekening gehouden met de positie van arme, grotere
gezinnen. Het verzilveringsprobleem rond de kinderkorting heeft nog een extra
bijdrage geleverd aan hun problemen. Gelukkig was het al opgelost met de kindertoeslag
die wij vorig jaar voor dit jaar hebben ingesteld. Nu zal het probleem helemaal
verdwijnen. De fractie van de ChristenUnie kijkt met genoegen uit naar het
moment waarop ouders met kinderen van het kindgebonden budget kunnen gaan
profiteren, vooral de ouders en kinderen die een steun in de rug het hardst
kunnen gebruiken. In ons verkiezingsprogramma hebben wij deze vorm van ondersteuning
voorgesteld. Het behoeft daarom geen toelichting dat wij zeer blij zijn dat
dit idee nu gaat worden gerealiseerd.Vooral de verandering in de systematiek betekent een grote verbetering.
De ondersteuning van gezinnen zal niet meer per huishouden plaatsvinden, maar
per kind. Op deze manier wordt rekening gehouden met de gezinnen met meerdere
kinderen zonder dat dit ten koste gaat van de kleinere gezinnen. De ChristenUnie
beschouwt het kindgebonden budget als een belangrijke positieve verandering
voor gezinnen. Mijn fractie kan zich bovendien goed vinden in de wetswijziging waarover wij vandaag spreken. Het beginsel van draagkracht komt
in het kindgebonden budget prima tot uitdrukking. Dat stemt ons zeer tevreden.Terecht wordt de meeste aandacht geschonken aan de armste kinderen. Het
kindgebonden budget is niet bedoeld voor de mensen die het niet nodig hebben.
Mijn fractie acht het dan ook goed te verteren dat de hogere inkomens minder
budget ontvangen. De ChristenUnie is het daarom eens met de voorgestelde hoogte
van het afbouwpercentage van 6,5. Ik vraag wel een toelichting op de verhoging
van het afbouwpercentage die in 2009 zal worden doorgevoerd. De minister noemt
de integratie van de WTOS in 2010 in het kindgebonden budget een "zachte
landing" en spreekt van een versnelde afbouw in 2009. Ik vraag mij af
waarom hij het een "zachte landing" noemt, omdat de afbouw al in
2009 wordt doorgevoerd, terwijl de integratie van de WTOS in 2010 plaatsvindt.
Misschien dat hij hierop een toelichting kan geven.Ik wil ook een kanttekening plaatsen bij de bedragen per kind. Het is
altijd onze inzet geweest dat gelijkelijk bedragen per kind zouden worden
uitgekeerd. Ik begrijp dat de bijkomende kosten van ieder extra kind gemiddeld
telkens lager zijn. Het Nibud heeft dit doorberekend. In ons voorstel hielden
wij echter juist rekening met de vrij bestede ruimte van gezinnen, die volgens
het Nibud wel afneemt bij een hoger aantal kinderen en met name bij gezinnen
die van een lager inkomen moeten rondkomen. Gezien het beschikbare budget
en het ontzien van eenkindgezinnen in de huidige plannen, kan mijn fractie
leven met de uiteindelijk nu voorgestelde bedragen per kind.Ik heb nog enkele vragen over de uitvoering. Ik heb al gesteld dat ik
blij ben dat het kabinet al zo snel tot de invoering van het kindgebonden
budget kan overgaan. Wat is echter de huidige stand van zaken? Kan de staatssecretaris
garanderen dat de Belastingdienst de uitvoering van het kindgebonden budget
al in 2009 goed ter hand kan nemen, ondanks de problemen bij deze dienst?
In dit geval zal de minister deze vraag wellicht namens de staatssecretaris
kunnen beantwoorden. Verder vindt mijn fractie het belangrijk dat iedereen
goed op de hoogte is van de wijzigingen. Zal er sprake zijn van een actieve
informatie van de ouders? Zal het voor iedereen duidelijk zijn welke regelingen
er bestaan en wat de verschillen zijn?De heer Van der Vlies (SGP):Voorzitter. Het kindgebonden budget is een belangrijke pijler uit de beleidskoker
van de minister voor Jeugd en Gezin. Het voorstel was al aangekondigd in het
beleidsprogramma en het moet vanaf 2009 in de praktijk worden gebracht. De
belangrijkste doelstelling is het realiseren van voldoende financiële
ondersteuning van ouders bij de opvoeding van hun kinderen. Voldoende financiën
zijn een onmisbare randvoorwaarde bij het bieden van een gezond opvoedklimaat.
De SGP-fractie steunt de invoering van het kindgebonden budget; zij heeft
die invoering in het verleden immers zelf altijd bepleit.Het kindgebonden budget uit ons verkiezingsprogramma gaat echter nog een
stap verder. Daarin ontstaat namelijk financiële vrijheid voor alle ouders,
ongeacht hun keuzen voor opvoeding en arbeid. Daarbij hoopt mijn fractie uiteraard
dat verstandige keuzen volgen. Wij zijn van mening dat de overheid ouders
in de gelegenheid moet stellen om de best mogelijke keuzen te maken voor de
opvoeding van hun kinderen. Zij hebben hiervoor immers een onvervreemdbare
verantwoordelijkheid. Ouders hebben de roeping om geborgenheid te bieden binnen
hun gezin, dat op die manier een veilige en beschutte plek is voor het jonge,
nog kwetsbare kind en een goede ontwikkelingsomgeving vormt voor de weg naar
volwassenheid. Ik denk hierbij ook aan de overdracht van waarden en normen.Hierbij behoort, en is het ook te verantwoorden, dat de overheid een qua
financiën gezinsvriendelijk beleid voert. Dat steunt mijn fractie. Wij
brengen echter wel de kanttekening aan dat het afschaffen van de overdraagbare
algemene heffingskorting hiervan afwijkt. Dat vinden wij nog steeds een smet
op het beleidsprogramma dat de coalitie verdedigt. Deze afschaffing moet minister
Rouvoet toch een beetje steken? Ik heb dit al vaker gevraagd en blijf er niet
over bezig, maar als hij hierop nog wil reageren, zal ik dat verwelkomen.Het voorgestelde kindgebonden budget vervangt de huidige kindertoeslag
en de daaraan voorafgaande kinderkorting. De oude regelingen voorzagen in
een bijdrage per gezin. Het kindgebonden budget biedt daarentegen een tegemoetkoming
per kind. Wij waarderen dit positief. Gezinnen met meer dan één
kind gaan er door deze regeling relatief op vooruit. Gezinnen met meer kinderen
ondervinden vaak een grotere financiële druk. Compensatie hiervoor is
meer dan redelijk. In het verslag heeft mijn fractie aandacht gevraagd voor
de degressieve structuur van het kindgebonden budget. Onze vraag was of de
afnemende bedragen per kind gelijke tred houden met afnemende kosten per kind.
De minister heeft inmiddels de concrete onderbouwing op basis van de gegevens
van het Nibud en het CBS aangeleverd. Wij concluderen dat deze onderbouwing
redelijk is. Bij besteedbare inkomens van bijvoorbeeld € 20.000, € 30.000
en € 40.000 per jaar neemt de overheid respectievelijk 30%,
20% en 15% van de kosten voor kinderen voor haar rekening. Wel
moeten wij er oog voor houden dat de berekeningen slechts gezinnen van een,
twee, of drie kinderen betreffen. Wij weten met elkaar dat er grotere gezinnen
zijn. De vraag is of er na een aanvankelijke daling van de kosten bij een
bepaald aantal kinderen wellicht weer sprake is van stijgende kosten. Ergens
kan in een groter gezin sprake zijn van een omslagpunt. Verdienen deze grotere
gezinnen, zeker gezien het relatief kleine aantal, nog extra aandacht?Vanaf 2010 vindt integratie van de WTOS in het kindgebonden budget plaats.
Voor beide regelingen bestaat echter een onderscheiden afbouwpercentage, respectievelijk
van 30 en 5,75. De regering besluit tot het invoeren van een nieuw percentage
van 6,5 vanaf 2009, omdat zij twee verschillende percentages niet wenselijk
acht. Er is echter wel sprake van twee verschillende categorieën ouders;
ouders die wel en ouders die niet onder de WTOS vallen. Voor ouders die onder
de WTOS vallen, is het voorgestelde percentage te begrijpen. In dit voorstel
krijgen ouders die geen kinderen in het voortgezet onderwijs hebben, echter
te maken met een hoger afbouwpercentage. Hoe houdt de minister rekening met
deze groep?Hoewel de bedoeling van dit wetsvoorstel positief is, daarover geen misverstand,
kleeft er nog een groot nadeel aan. Wij hebben het daar gisteravond ook even over gehad. De tegemoetkomingen voor kinderopvang zijn namelijk
niet in dit voorstel geïntegreerd. Dat hoorde er in de concepties die
hier jaren terug zijn besproken en die toen door diverse fracties werden gesteund,
echter wel bij. Er is daardoor geen sprake van gelijke behandeling van ouders.
Immers, ouders die zelf hun kinderen opvoeden, worden financieel niet hetzelfde
behandeld als ouders die de opvoeding"uitbesteden". Mijn fractie
pleit voor integratie van de kinderopvangtoeslag in het kindgebonden budget,
opdat ouders werkelijk een vrije keuze kunnen maken, een keus die het beste
is voor hun kinderen. Wij blijven daar ook voor pleiten. Deze minister heeft
daar in een eerdere fase van zijn carrière zelf ook voor gepleit. Wat
vindt hij van het voorstel om niet alleen de WTOS, maar ook de kinderopvanggelden
te integreren in het kindgebonden budget? Heeft hij dit niet gered in de coalitieonderhandelingen,
of is het niet meer nodig? Hoe ziet hij dit? Dat zou het wetsvoorstel over
een kindgebonden budget immers werkelijk tot een succes kunnen maken. Daarnaast
zou het een mooie oplossing kunnen zijn voor de problemen met de huidige regeling
van de kinderopvang, maar dat ga ik nu niet herhalen.De heer Bosma (PVV):Voorzitter. Gisteravond spraken wij in deze zaal ook al over kinderen,
toen met staatssecretaris Dijksma. Het ging over de kinderopvang, maar af
en toe zie ik liever mijn eigen kinderen, zeker op de Dag van het gezin. Toch
laten wij ook hier ons licht over schijnen.Ik krijg van dit onderwerp, het kindgebonden budget, een beetje een déjà-vugevoel,
want wij hebben hier geruime tijd geleden ook al over gesproken. Mijn fractie
was en is niet gelukkig met de veranderingen. Het is een inkomensafhankelijke
regeling, die in zekere zin het harde werken en het meer verdienen straft.
Het is één van de vele toeslagen. Dat brengt mij meteen op de
vraag of de Belastingdienst hier klaar voor is. Volgens mij moet de Belastingdienst
zo langzamerhand hoorndol worden van al die toeslagen en extra regelingen.
Kan de minister garanderen dat de Belastingdienst deze regeling aan kan?Als ik er heel cynisch naar kijk, constateer ik dat voor veel coalitiepartijen
sprake is van een win-winsituatie is, althans voor de achterbannen van de
partijen die in het kabinet zitten. Er komt geen geld meer per gezin, maar
per kind. Daar profiteren de mensen met de grote gezinnen dus van. Die vind
je vooral in protestants-christelijke kring. Voor de oorlog bestond de rooms-katholieke
Bond voor Groote Gezinnen, maar nu liggen de wiegjes van de reformatie vol.
Op het kaartje van Nederland waarop gezinnen met acht of meer kinderen staan
afgebeeld, is de bible belt blauw gekleurd. Proficiat daarmee. Hetzelfde geldt
voor onze collega Sterk overigens. De twee protestants-christelijke partijen
hebben hun achterban goed bediend. Terecht en begrijpelijk dat minister Rouvoet
deze maatregel dan ook in het Reformatorisch Dagblad als een overwinning van
zijn partij ziet.Dan zijn er ook nog de niet-westerse allochtonen, dat is weer leuk voor
de Partij van de Arbeid. Marokkaanse vrouwen in Nederland krijgen gemiddeld
2,8 kinderen, autochtone vrouwen 1,7. Deze regeling is dus ook goed voor een
belangrijke doelgroep van de PvdA. Er is een hoop te vieren in de coalitie,
zal ik maar zeggen.Mijn partij is niet tevreden met de aanpassing. Er bestaat natuurlijk
al de kinderbijslag, op basis van het aantal kinderen. Dat is wel voldoende.
Nu er een regeling bijkomt die ook nog eens inkomensafhankelijk is, blijft
mijn fractie hier "nee" tegen zeggen.Mevrouw Uitslag (CDA):Heeft de heer Bosma vanochtend De Pers gelezen, waarin in een artikel
staat dat het aantal gezinnen met acht of meer kinderen in autochtone en niet-westerse
allochtone kringen bijna even groot is?De heer Bosma (PVV):Nee. Ik baseer mij op de cijfers van het CBS. Ik heb het nog even laten
uitzoeken. Het kaartje dat laat zien waar de zeer grote gezinnen wonen, ligt
op mijn tafel.Mevrouw Uitslag (CDA):Ik heb hetzelfde CBS-kaartje voor mij. Daaruit kan worden geconcludeerd
dat deze beide groepen even groot zijn.De heer Bosma (PVV):Nou, hartstikke mooi. Daar zijn mijn ogen te slecht voor.Het is goed dat mensen geconfronteerd worden met de gevolgen van hun eigen
gedrag. Wie een gezin wil stichten, maakt tenslotte een keuze.Toen wij in de PVV-fractie over het onderwerp exporteren spraken, kwamen
wij tot de conclusie dat wij het wat harder wilden aanzetten en kwam de suggestie
bovenborrelen om een amendement te produceren. Daar zijn wij aan begonnen
en al werkende kwam ik erachter dat mijn collega Blok hier ook al een amendement
over had ingediend. Aanneming ervan werd ontraden door dezelfde minister.
Dat had te maken met Europese regels. Wellicht is de wijsheid nu wel in deze
minister gevaren en ziet hij de negatieve gevolgen en bijwerkingen van het
exporteren. Ik noem alleen al de fraudegevoeligheid en de negatieve implicaties
op het gebied van de integratie.Mevrouw Bouchibti (PvdA):Voorzitter. Vandaag bespreekt de Kamer de Wet op het kindgebonden budget.
Ik geef net een artikel aan mijn collega van de SGP-fractie waaruit blijkt
dat moslims minder kinderen krijgen. Het gaat vanavond echter niet om meer
of minder kinderen. Dat is niet belangrijk. Belangrijk is dat de PvdA voor
alle kinderen staat. Voor de invoering van de wet was sprake van een belastingaftrek
die mensen met een laag inkomen niet konden verzilveren. Dit probleem is sinds
2008 opgelost. Hier hebben wij ook voor geknokt. Vanaf 2009 is er een bedrag
beschikbaar van 903 mln. Dit bedrag stijgt tot 1,3 mld. in 2011. De PvdA-fractie
vindt het belangrijk dat de kosten van kinderen voor een gedeelte door de
samenleving worden gedragen. Die grondslag toont de solidariteit van de huidige
generatie met de toekomstige. De PvdA-fractie heeft drie concrete vragen.
Collega's hebben deze al eerder geopperd en ik hoop op een duidelijk antwoord
van de minister vanavond.Vanaf 1 januari 2008 keert de Belastingdienst maandelijks uit. Net
als mijn collega uit de SP-fractie wil ik weten of de mensen op de hoogte
zijn van deze regeling, en dan met name de mensen die te maken hebben met
de geboorte van hun eerste kind. Eerder is al opgemerkt dat
het niet altijd soepel verloopt bij de Belastingdienst. Hoe gaat de minister
ervoor zorgen dat de uitvoering van de wet zorgeloos verloopt? Ten slotte,
heeft deze wet een remmende invloed op de arbeidsparticipatie van vrouwen?
Mijn fractie vindt het van belang dat vrouwen werken en dat het aantrekkelijk
blijft voor vrouwen om te werken. Een ouder met zorgtaken, en dat is toch
vaak de moeder, dient betrokken te blijven bij de arbeidsmarkt. Is de minister
bereid, de effecten van deze wet op lange termijn te onderzoeken?De vergadering wordt van 21.05 uur tot 21.10 uur geschorst.Minister Rouvoet:Voorzitter. Uit het feit dat ik dat werk hier deed, mag u afleiden dat
het geen huiswerk is, maar dat het voluit bij het werk hoort dat ik graag
in uw midden verricht. Ik doe dat om zo adequaat mogelijk te kunnen antwoorden
op de vragen die door de woordvoerders van de verschillende fracties zijn
gesteld.Velen hebben er al aan gerefereerd dat het toch wel bijzonder is dat wij
nu spreken over de uiteindelijke, door velen gewenste, vormgeving van het
kindgebonden budget, na de eerdere stappen die op dat punt zijn gezet. Eerder
dit jaar hebben wij de verzilveringsproblematiek opgelost door de fiscale
kinderkorting om te zetten in de kindertoeslag. Nu zetten wij de stap naar
het echte kindgebonden budget, de omzetting in een bedrag per kind. Daardoor
wordt niet meer alleen naar het huishouden gekeken, of er kinderen zijn, maar
ook wordt gekeken hoeveel kinderen er zijn. Dat is een belangrijke stap. Het
kindgebonden budget is een inkomensafhankelijke tegemoetkoming in de kosten
van kinderen, op dit moment nog ongeacht het aantal kinderen. Als het wetsvoorstel
in werking treedt, is de tegemoetkoming gerelateerd aan het aantal kinderen.Het is goed om er de nadruk op te leggen dat dit naast de kinderbijslag
komt. De heer Blok heeft gevraagd of de nieuwe regeling wordt betaald uit
de kinderbijslag. Zoals in het najaar al duidelijk aan de Kamer is aangegeven,
komt het kindgebonden budget integraal bovenop de kinderbijslag, los van het
bedrag dat al wordt geïnvesteerd in de inkomensonafhankelijke kinderbijslag.De heer Blok (VVD):Dank voor het antwoord op deze niet door mij gestelde vraag! De door mij
gestelde vraag was hoe de verhoging van 800 mln. naar 900 mln. ten opzichte
van de vorige keer gefinancierd wordt. Wordt die uit een korting op de kinderbijslag
gefinancierd?Minister Rouvoet:Dat was mijn antwoord daarop. Er was toen sprake van een afroming van
de kinderbijslag, maar daar is nu geen sprake meer van. Destijds is dat niet
doorgaan. Nu hebben wij gekozen voor autonome middelen, bovenop het bedrag
dat via mijn begroting al beschikbaar is voor de kinderbijslag. Het bedrag
komt uit mijn begroting, integraal, oplopend zoals in de stukken weergegeven,
beschikbaar voor het kindgebonden budget. Zo overzichtelijk is het.Het voorstel dat het vorig jaar is behandeld is gewijzigd op twee punten.
De hoogte van de bedragen per kind wordt, volgens de wens van de Kamer, nu
voor 2009 bij wet bepaald. Dat moet omdat het nu voor het eerst gebeurt. Voorts
is er de wijziging van het afbouwpercentage. Over beide wijzigingen kom ik
nog te spreken.Belangrijk is dat met het wetsvoorstel een gerichte extra inkomensondersteuning
voor gezinnen met kinderen met lage en middeninkomens kan plaatsvinden. De
bestedingsruimte van gezinnen met kinderen wordt zo vergroot. Verder worden
op deze manier grotere gezinnen met substantiële kindbedragen ondersteund.
Het is niet de bedoeling van het kabinet dat de overheid met de kinderbijslag
en het kindgebonden budget samen een kostendekkende bijdrage in de kosten
van kinderen geeft. Ouders hebben immers primair een eigen verantwoordelijkheid,
ook voor de opvoeding van kinderen. Alle gezinnen met kinderen krijgen kinderbijslag.
Die dient in het algemeen om de inkomensongelijkheid tussen gezinnen met en
gezinnen zonder kinderen te verkleinen. Het kindgebonden budget biedt vooral
de gezinnen met een lager inkomen en ook de grotere gezinnen een gerichte
extra inkomensondersteuning. Dat is ook het onderscheid tussen beide regelingen.
De hoogte van de bedragen voor het aantal kinderen is degressief vormgegeven.
Wij hebben er nog cijfers naast gehouden, om te zien of er een goede ratio
voor is. Een van de woordvoerders gebruikte het woord onderbouwing. In de
nota naar aanleiding van het verslag heb ik aangegeven dat er niet zozeer
sprake is van een rekenkundige exercitie met een onderbouwing. Het gaat niet
om een kostendekkende tegemoetkoming, zoals ik zo-even zei. Van belang is
wel dat er alle reden is, kijkend naar de cijfers van het CBS en het Nibud
die ik vandaag nog op verzoek van de Kamer heb verstrekt, om de bedragen degressief
vorm te geven. Daar is in het wetsvoorstel voor gekozen. Het totale kindgebonden
budget dat ouders met meer kinderen ontvangen, neemt met ieder volgend kind
toe. Dat blijkt ook uit de tabellen in de stukken. De kosten per kind nemen
af naarmate het aantal kinderen toeneemt. Dat neemt niet weg dat het totaalbedrag
toeneemt.De heer Van der Vlies heeft gevraagd of de kosten voor grote gezinnen
zullen stijgen en of er daarom niet meer aandacht voor hen moet zijn. Ik heb
geen aanwijzingen dat de kosten voor grote gezinnen zullen stijgen, maar zij
krijgen er veel geld bij als gevolg van de omzetting van het bedrag per gezin
naar een bedrag per kind. Een gezin met zes kinderen zou het nu moeten doen
met ongeveer € 1000 op jaarbasis. Dat is het bedrag voor de kinderkorting
en de kindertoeslag. In 2009 krijgt een dergelijk gezin er ongeveer € 700
bij. Dat bedrag zal in 2011 oplopen tot € 1500. In de stukken heb
ik een doorkijkje gegeven. Naar mijn idee is dat redelijk gezien het feit
dat er niet wordt gestreefd naar kostendekkendheid, het algemene gegeven dat
er aanleiding is om die bedragen per kind degressief vorm te geven en dat
ik geen aanwijzing heb dat er per kind meer kosten moeten worden gemaakt.De heer Van der Vlies (SGP):Het was een open vraag, dus ik heb geen tegenbewijs voor het geval dat
de minister daarnaar nog zoekt. De minister gaat in zijn antwoord uit van
een nominale benadering. Dan heeft hij inderdaad gelijk, maar de vraag was
gericht op de degressiviteit van de tarifering. Tegen dat licht is het nog
altijd gerechtvaardigd om die vraag te stellen.Minister Rouvoet:Ja. Dat lag overigens besloten in mijn antwoord. Ik heb
geen aanwijzing dat ouders meer kosten maken voor het zesde of het zevende
kind. Uit de cijfers die ik bij de rapporten heb verstrekt, blijkt dat er
minder kosten behoeven te worden gemaakt naarmate er meer kinderen komen.
Ook de cijfers van het Nibud over de kosten die voor ieder volgend kind moeten
worden gemaakt, sterken mij in die gedachte. De basiskosten zijn immers al
gemaakt. Met de genoemde bedragen komen wij de grote gezinnen – dat
is een beperkter aantal – en zeker de gezinnen met lage inkomens dus
tegemoet. Er is dan ook geen reden om nu al te concluderen dat er geld bij
zal moeten. Dan zou er geen sprake meer zijn van de degressiviteit waarover
wij hebben gesproken.Het wetsvoorstel heeft ook betrekking op het verhogen van het afbouwpercentage.
Het betreft een verhoging van 0,75%. De heer Blok heeft het op een
bondige manier samengevat met de woorden dat met dit wetsvoorstel harder werken
wordt afgestraft met 6,5%. Daarvan is uiteraard geen sprake. Wij kenden
immers al een fiscale kinderkorting van 5,75%. Dat percentage geldt
nu nog. Dit wetsvoorstel is dus in ieder geval geen verhoging van 6,5%.
Het betreft, zoals gezegd, een verhoging van 0,75%. Dat scheelt toch
wel. Ik schrok overigens wel even toen de heer Blok dat begon te vertalen
in concrete cijfers en er zelfs in slaagde om daar het woord "kleptocratentaks"
bij te bedenken. Volgens mij is er sprake van een misverstand. De heer Blok
zei letterlijk dat mensen met dit wetsvoorstel van iedere euro 0,75 euro minder
overhouden. In de stukken staat het gelukkig zorgvuldig. Daarin staat 0,75
eurocent. Zo is het ook, want 0,75% van iedere euro, die een overigens
zeer beperkte inkomensgroep erop achteruit gaat, is nog altijd 0,75 eurocent.
Daar praten wij over en dat kun je toch geen "kleptocratentaks"
noemen. Dat zal de heer Blok toch met mij eens zijn, ook al is hij er niet
voor.De heer Blok (VVD):Ik geef dat misverstand graag toe, maar de minister zou mij nog steeds
veel helpen door gewoon op te geven wat de marginale druk is voor de bekende
inkomensgroepen waarvoor wij die berekening altijd maken. Het gaat erom, ook
in de pleidooien die alle partijen hier houden, dat werken en meer werken
wel moet lonen. Het overzicht van de marginale druk staat niet in de stukken.Minister Rouvoet:Misschien is het goed, nu de heer Blok zijn eerste misverstand heeft toegegeven,
als hij nog even bij de microfoon blijft staan om met mij mee te kijken naar
wat daarover precies staat op pagina 1 van de nota naar aanleiding van het
verslag. Daar staat het namelijk precies uitgeschreven voor de inkomensgroepen
waar de heer Blok naar heeft gevraagd. Ik verwijs naar pagina 1 van stuk nr.
7 bij dit wetsvoorstel. Daar staat dat de effecten zeer beperkt zijn, en vervolgens
komen de door de heer Blok gevraagde inkomenscategorieën. Bij het sociaal
minimum, bij 120% van dat minimum, bij een inkomen van € 29.413 –
of algemener: alle inkomens tot net iets onder modaal – en bij twee
keer modaal met minder dan vier kinderen verandert er in het geheel niets.
Dus daar is het percentage verandering in de marginale druk nul. Huishoudens
met een modaal inkomen en één kind hebben nadeel van het hogere
afbouwpercentage. Zij houden van een extra verdiende euro 0,75 eurocent minder
over dan voor de stijging van het afbouwpercentage. Dat zijn de door de heer
Blok gevraagde inkomensgroepen. Daarvan is aangegeven dat behalve voor die
ene inkomensgroep de verhoging van het afbouwpercentage geen effect heeft.
Alleen voor die ene groep is er sprake van een iets hogere marginale druk.De heer Blok (VVD):Ik vroeg wat de marginale druk is op die niveaus. Dat die weinig en in
sommige gevallen niet verandert, tot uw dienst! Maar het probleem is dat die
marginale druk al zo hoog is. Dat was gisteren onderwerp van het debat en
dat is vandaag ook weer onderwerp van het debat. Het loont niet om extra te
gaan werken. Om dan een wetsvoorstel in te dienen dat daar op zijn best niets
aan verandert, maar op een aantal punten nog een verzwaring oplevert, dat
is nogal wat. Dan is de vraag naar de hoogte van de marginale druk voor die
heel gewone groepen middeninkomens nog steeds relevant.Minister Rouvoet:In het verslag bij dit wetsvoorstel – want ik sta hier natuurlijk
om dit wetsvoorstel te verdedigen – is aangegeven wat dit wetsvoorstel
doet aan de marginale druk. Daar zijn door de Kamer vragen over gesteld en
daar is het antwoord uiteraard op toegespitst. Dit wetsvoorstel gaat over
een concrete wijziging van een bestaande wet. Daarbij is het relevant wat
de effecten zijn voor de marginale druk. Ik heb voor de heer Blok uiteengezet
hoe dat er voor de door hem gevraagde doelgroepen uitziet. Maar dit wetsvoorstel
ziet uiteraard niet op de marginale druk van het totale fiscale en economische
beleid van dit kabinet of voor de bestaande wetgeving. Er zijn ongetwijfeld
uitstekend geschikte momenten om over de totale marginale druk voor bepaalde
inkomens met de minister van Financiën of met de minister van Sociale
Zaken en Werkgelegenheid een algemener debat te voeren. Van mij mag de heer
Blok verwachten dat ik adequaat antwoord op de vragen die mij zijn gesteld
over de effecten van dit wetsvoorstel op de marginale druk. Dat heb ik, dacht
ik, naar behoren gedaan door aan te geven dat dit effect voor vier van de
vijf gevraagde inkomensgroepen nul is en dat het voor één groep
een zeer beperkt effect heeft, namelijk 0,75 eurocent per iedere extra verdiende
euro minder.Voorzitter. Macro-economisch gezien heeft dit wetsvoorstel tot gevolg
dat het maximale budget per gezin wordt verlaagd met 6,5% van het verschil
tussen het gezinsinkomen en de inkomensgrens van € 29.413. Die inkomensgrens
wijkt niet af van de huidige inkomensgrens.De verhoging van het afbouwpercentage is uiteraard geen doel op zichzelf.
Deze is de resultante van een afwegingsproces over de hoogte van het beschikbare
budget voor het kindgebonden budget en het doel van de regeling, namelijk
de wens om grotere gezinnen in de lagere inkomensgroepen met substantiële
bedragen te ondersteunen. Het afbouwpercentage wordt in 2009 gewijzigd.De voorgenomen integratie van de WTOS in het kindgebonden budget vindt
plaats in 2010. Een van de woordvoerders, naar ik meen mevrouw Uitslag, vroeg
of dat niet in één wetsvoorstel kan worden geregeld, maar hiervoor
is een apart wetgevingstraject voorzien omdat nog iets meer tijd nodig is.
De uitvoering door de Belastingdienst, de vaststelling van de bedragen en
de definitieve vaststelling van het afbouwpercentage voor 2009 moeten nu echt
in een wetsvoorstel geregeld worden. Vandaar dat het niet in één
wetsvoorstel geregeld kon worden. Aan de integratie van de WTOS zit nog wel
iets meer vast.Hoe zit het nou in 2010? Als de WTOS een afbouwpercentage van 30 krijgt
en wordt geïntegreerd in een regeling die op dit moment een afbouwpercentage
van 5,75 kent, dan moet worden gezocht naar een adequaat gewogen gemiddelde.
Ik denk dat je in de buurt komt van 8, 9 of 10% als je het gewogen
gemiddelde aanhoudt, maar dat is een beetje nattevingerwerk. Het kabinet vond
dat niet wenselijk, onder andere met het oog op de effecten daarvan op de
arbeidsparticipatie. Het heeft er daarom voor gekozen om binnen de beschikbare
budgettaire ruimte een zo laag mogelijk percentage te kiezen waarop het afbouwpercentage
kan worden vastgesteld. Dat is 6,5 geworden.De heer Voordewind heeft gevraagd waarom dat voor 2009 is voorzien en
waarom dit een zachte landing wordt genoemd. Dat heeft de volgende reden.
Huishoudens met meer kinderen gaan er door dit wetsvoorstel alleen maar op
vooruit, terwijl de huishoudens met één kind en een inkomen
vanaf modaal, dus vanaf ongeveer € 30.000, een zeer beperkt effect
ondervinden van een kleine verhoging van het afbouwpercentage. Daarmee wordt
voorkomen dat alle huishoudens met kinderen boven modaal, die nu met 5,75%
te maken hebben, datzelfde, beperkte, inkomenseffect ondervinden. Nu treft
het dus slechts een kleine groep. Dat zou niet voorkomen worden als wij dit
in 2010 doen, tegelijkertijd met de integratie van de WTOS. Dat bedoel ik
met de zachte landing. Zo wil ik dus voorkomen dat mensen nu een bepaald bedrag
krijgen en volgend jaar worden geconfronteerd met een, zeer beperkte, inkomensachteruitgang.Mevrouw Uitslag (CDA):Als de WTOS en de WKB worden geïntegreerd, ligt de 6,5% die
de minister noemde daarmee dan vast?Kan de minister nogmaals uitleggen hoe het kabinet het probleem van de
marginale druk en de participatie gaat oppakken?Minister Rouvoet:Het kabinet is uiteraard zeer alert op de effecten van de verschillende
wetsvoorstellen die wij behandelen. Zoals ik ook in de nota naar aanleiding
van het verslag heb aangegeven, wordt dit wetsvoorstel gedaan in het kader
van de ondersteuning van gezinnen. Mevrouw Uitslag was een van de woordvoerders
die daar warme woorden over hebben gesproken. De ondersteuning van gezinnen
is echt nodig. Deze maatregel is niet gericht op de arbeidsparticipatie. Zoals
bekend, kijkt het kabinet op allerlei fronten naar de arbeidsparticipatie.
Zo is het in gespannen afwachting van het rapport van de commissie-Bakker.
Ook zijn andere maatregelen op dit vlak voorzien, zoals de IACK. De onderhavige
maatregel mag niet als een arbeidsparticipatieregel worden beschouwd. Desalniettemin
heb ik er wel tegen gewaakt dat het effect op de arbeidsparticipatie onnodig
groot is. Daarom heb ik ervoor gekozen om, ook als de WTOS straks wordt geïntegreerd,
niet op een hoger percentage te gaan zitten dan nodig is en zo dicht mogelijk
bij het huidige percentage te blijven. Mij dunkt dat wij daar met de geringe
verhoging van 0,75% goed in zijn geslaagd.Mevrouw Uitslag (CDA):Zegt de minister dat het percentage van 6,5 dat hij noemde als de WTOS
en de WKB worden geïntegreerd, hiermee vastligt? Kan de minister uitleggen
hoe hij binnen het kabinet de problemen van de marginale druk en de participatie
gaat oppakken?Minister Rouvoet:Uiteraard is het kabinet zeer alert op de effecten van de verschillende
wetsvoorstellen die wij behandelen. In de nota naar aanleiding van het verslag
heb ik vermeld dat dit wetsvoorstel is bedoeld voor de ondersteuning van gezinnen.
U bent een van de woordvoerders die daaraan warme woorden hebben gewijd. Dat
is echt nodig. Het is op zichzelf geen maatregel in het kader van de arbeidsparticipatie.
Zoals u weet, is het kabinet op allerlei fronten bezig om wel naar de arbeidsparticipatie
te kijken. Wij zijn in gespannen afwachting van het rapport van de commissie-Bakker
in algemene zin. Er zijn allerlei maatregelen waar wij mee bezig zijn, zoals
de IACK. Dit mag u niet beschouwen als een arbeidsparticipatiemaatregel, maar
ik heb er wel voor gewaakt dat het effect op de arbeidsparticipatie onnodig
groot zou zijn. Vandaar mijn keuze om bij de integratie van de WTOS niet te
gaan zitten op een hoger percentage dan nodig is, maar zo dicht mogelijk bij
het huidige percentage te blijven. Mij dunkt dat wij daarin goed zijn geslaagd
met die geringe verhoging van 0,75%.Mevrouw Uitslag (CDA):Daarmee kan ik concluderen dat het percentage van 6,5 bij de integratie
van de WTOS en de WKB in 2010 vaststaat. De minister geeft aan dat de commissie-Bakker
gaat kijken naar de participatie van vrouwen. Dat is prima, maar kan de minister
aangeven wat hij hieraan gaat doen vanuit de verantwoordelijkheid van zijn
ministerie?Minister Rouvoet:Kabinetsbeleid is kabinetsbeleid. Dat geldt voor alle departementen. Dat
betekent dat ook door mij wordt bekeken wat kan worden bijgedragen aan de
arbeidsparticipatie. Zoals u weet, zijn wij druk bezig met het voorbereiden
van een gezinsnota, waarin veel aandacht wordt besteed aan de mogelijkheden
om arbeid en zorg te combineren. Dat is ontzettend belangrijk voor het gezinsbeleid.
U memoreerde terecht dat het vandaag de internationale dag van het gezin is.
Wij hebben hierover op een conferentie heel goede ideeën uitgewisseld.
Er zal zeker een bijdrage verwacht mogen worden in de gezinsnota die ik in
het najaar hoop te presenteren. Daarnaast zal ik natuurlijk intensief meespreken
en meedenken als de commissie-Bakker straks zijn rapport heeft gepresenteerd.
Overigens is de commissie-Bakker niet gevraagd om specifiek of alleen de participatie
van vrouwen, maar om de arbeidsparticipatiedoelstelling in algemene zin dichterbij
te halen.Mevrouw Uitslag (CDA):Kan ik concluderen dat de minister bedoelt te zeggen dat het percentage
van 6,5 in 2010 hierbij vaststaat en dat de minister zich verantwoordelijk
voelt voor de participatie van vrouwen en daarop terugkomt in het gezinsrapport?Minister Rouvoet:Dat laatste heb ik met zoveel woorden gezegd, omdat ik daarin ook mijn
verantwoordelijkheid wil waarmaken, maar niet alleen voor vrouwen. Ik wil
wel alvast verklappen dat een van de aandachtspunten zal zijn om te kijken
hoe deze zich verhoudt tot de bijdrage van vaders in de combinatie
van arbeid en zorg. Dat was een van de interessante thema's. Het is misschien
wel aardig om te zeggen dat vandaag op die conferentie ook is opgemerkt dat
er naast de activiteiten van de Taskforce Deeltijd-plus, die ik graag in het
rijtje van activiteiten van het kabinet wil noemen, misschien ook aanleiding
is om te kijken of er niet iets moet gebeuren aan voltijd-min. Dat is even
een ander verhaal. Dat hoort wel bij de gezinsnota, waarover wij straks het
debat zullen voeren. Van de minister voor Jeugd en Gezin mag vanuit gezinsperspectief
zeker een bijdrage aan dat debat worden verwacht. De gezinsnota is daarvoor
inderdaad de aangewezen plaats.Nog even over de vraag of het percentage hiermee vaststaat. Dat moeten
wij goed onderscheiden. Ik heb bewust aangegeven dat wij goede redenen hebben
om het percentage van 6,5 te kiezen bij de integratie van de WTOS. Dat staat
niet spijkerhard vast, want dan zou het in de wetgeving besloten moeten zijn.
Dit is het wetsvoorstel voor 2009. Mevrouw Uitslag heeft goed gezien dat wij
erop gericht zijn om dit percentage te hanteren bij de integratie van de WTOS.
De Kamer wordt daarbij betrokken als de WTOS wordt geïntegreerd in het
kindgebonden budget. Wij hebben daarvoor een apart wetgevingstraject nodig.
Dan komt dit afbouwpercentage uiteraard terug. Voor 2009 staat het vast met
dit wetsvoorstel, na aanvaarding door het parlement. Voor 2010 is dat wel
het perspectief waaraan wij werken. Zeker.De voorzitter:Eigenlijk had u al drie keer geïnterrumpeerd, maar ja, omdat u niet
zo lang bij ons blijft, mag u een vierde keer.Mevrouw Uitslag (CDA):Ik moet nog even nadenken over het antwoord dat de minister mij geeft.
Ik denk dat ik voornemens ben om hierover een motie in te dienen.Minister Rouvoet:Ik wacht dat uiteraard af.Ik heb een paar algemene thema's behandeld waarover meerdere sprekers
hebben gesproken. Er is nog een aantal specifieke vragen gesteld, zoals over
de export. De heer Blok heeft als eerste gesproken over de exporteerbaarheid.
Hij gaf al aan dat de VVD-fractie geen voorstander is van dit wetsvoorstel.
Dat was ook de strekking van zijn betoog toen wij vorig jaar over het wetsvoorstel
spraken. Het zal hem niet verbazen dat mijn antwoord over de exporteerbaarheid
in grote lijnen hetzelfde zal zijn als ik toen heb gegeven. De bijdrage van
de heer Bosma was hierop grotendeels toegespitst, dus voor hem geldt ongeveer
hetzelfde. De vraag is niet zozeer of de minister wijzer is geworden en nu
wel de nadelen ziet die hij er misschien vroeger niet in zag, zoals de heer
Bosma samenvatte. Wij hebben simpelweg te maken met een vrij principiële
benadering, in de zin dat Nederland gebonden is aan internationale verdragen
en zich daaraan niet wil onttrekken. Er is veel te herkennen van de redenering
van het amendement van de heer Blok van de vorige keer in het amendement van
de heer Bosma dat nu voorligt. Daarvoor geldt hetzelfde als wat ik vorig jaar
moest zeggen. Het indienen van een amendement met een nationaal verbod op
export zal niet werken, zal niet helpen, omdat wij hier te maken hebben met
Europese regelgeving die voorgaat. Het zal dus niet het beoogde effect kunnen
hebben. Dat gold toen voor het amendement-Blok en dat geldt nu niet anders
voor het amendement-Bosma. Dat heeft te maken met het feit dat het kindgebonden
budget een uitkering is in het sociale domein. Daarom valt het evenals de
kinderbijslag onder de werkingssfeer van de geldende socialeverzekeringsverdragen.
De groep die recht heeft op export van het kindgebonden budget, draagt in
Nederland bij aan de algemene middelen vanwege het feit dat deze groep in
Nederland werkzaam en verzekerd is.Aan verzekerden met kinderen in landen buiten de Europese Unie wordt alleen
dan een kindgebonden budget betaald, vindt alleen dan export plaats, indien
met die landen een bilateraal verdrag is afgesloten waarin in verband met
de export adequate afspraken zijn gemaakt over de controle op de rechtmatigheid
van de betaling van de uitkeringen. Dit zeg ik tot de heren Blok en Bosma
naar aanleiding van hun opmerkingen over de fraudegevoeligheid. De regering
ziet dan ook geen reden om de export van het kindgebonden budget naar landen
buiten de Europese Unie te beëindigen, nog los van het feit dat dit gelet
op de genoemde verdragen niet mogelijk zou zijn, zoals ik zo-even al heb gezegd.De heer Blok heeft gevraagd naar de uitvoeringskosten van de export van
het kindgebonden budget. Daarover hebben wij de vorige keer inderdaad vrij
uitvoerig gesproken, nog los van de consequentie van het feit dat wij hier
met verdragen te maken hebben. Destijds werden de uitvoeringskosten door de
SVB geraamd op 4,5 mln. Ik meen dat ik dat bedrag in het vorige debat heb
kunnen noemen. Er heeft een nadere analyse door de Sociale Verzekeringsbank
plaatsgevonden. Daaruit blijkt dat het aantal gevallen in het buitenland dat
in aanmerking komt voor het kindgebonden budget, beduidend lager zal zijn
dan eerst was aangenomen. Eerst waren dat er 4500. Het wordt nu geraamd op
2700. Daardoor komen de uitvoeringskosten van het kindgebonden budget flink
lager uit dan eerst was geraamd. Dat is nu niet 4,5 mln., maar 2,7 mln.De heer Blok heeft ook gevraagd naar de landen. Wat het aantal gevallen
van het kindgebonden budget betreft, is nog niet bekend welke landen de belangrijkste
landen zijn binnen en buiten de Europese Unie. Dat zal nog moeten blijken,
maar verwacht mag worden dat er overeenkomsten zijn met de belangrijkste landen
voor de export van de kinderbijslag. Dat ligt enigszins voor de hand. Voor
de kinderbijslag zijn dat binnen de EU België, Duitsland, Polen en Groot-Brittannië
en buiten de Europese Unie Marokko, Turkije en de Verenigde Staten. Het aantal
exportgevallen van kinderbijslag binnen de EU is ongeveer anderhalf keer zo
groot als het aantal gevallen buiten de EU, namelijk 22.000 tegenover 15.000
gevallen. Nogmaals, dit zijn de gevallen voor de kinderbijslag. Het aantal
gevallen voor het kindgebonden budget, uitgesplitst naar de landen waarnaar
de heer Blok heeft gevraagd, kan ik nog niet geven, maar ik heb hem indicatief
het aantal gevallen gegeven voor de kinderbijslag.De heer Blok (VVD):Ik dank de minister voor de kosten op grond van de nieuwe berekening,
want die hadden wij nog niet. Overigens blijf ik het zorgwekkend vinden dat
die cijfers zo snel kunnen veranderen. Ik kom op de internationale verdragen.
De minister heeft gezegd dat het amendement in strijd met het EU-recht zou
zijn. Dat geldt voor binnen de EU. Mijn amendement indertijd tornde niet aan
de export binnen de EU. Maar voor export buiten de EU gelden
bilaterale verdragen. Die kunnen dus met wederzijds goedvinden worden gewijzigd
of beëindigd. Er is niets internationaalrechtelijks wat dat in de weg
staat. Dat is een kwestie van politiek willen. Dat is een kwestie van minister
Verhagen naar Marokko,Turkije en andere landen sturen en zeggen dat wij dat
verdrag willen wijzigen en, als dat niet mogelijk is, opzeggen.Minister Rouvoet:De heer Blok heeft volstrekt gelijk met "wederzijds goedvinden",
maar daarvoor heb ik twee partijen nodig. Om de inhoudelijke redenen waarom
wij die verdragen hebben afgesloten en de ratio daarachter ziet de regering
geen enkele reden om die verdragen op te zeggen. Ik heb al gezegd dat dit
betekent dat de groep die er recht op heeft, in Nederland aan de algemene
middelen bijdraagt. Hier zijn zij werkzaam. Hier zijn zij verzekerd. Dat betekent
ook dat wij het voor de hand vinden liggen om langs deze lijn te opereren.
Er bestaat binnen het kabinet geen enkele overweging om die bilaterale verdragen
op te zeggen. Ook dat wijkt niet af van de principiële argumentatie die
ik vorig jaar voor dit standpunt heb gegeven, zo zal de heer Blok hebben kunnen
vaststellen.De heer Van der Vlies heeft op grond van de integratie van de WTOS en
het kindgebonden budget gevraagd of het afbouwpercentage bij het kindgebonden
budget iets zal stijgen. Ik heb begrepen dat hij dit acceptabel zou vinden
voor ouders die een tegemoetkoming ingevolge de WTOS ontvangen. Maar er zijn
ook ouders die deze tegemoetkoming niet ontvangen. Die zouden daar dan ook
onder lijden. Daar heeft de heer Van der Vlies gelijk in. Het gaat hierbij
om een beperkte categorie van eenkindgezinnen, net vanaf modaal. Dat is voor
het kabinet ook precies de reden geweest om zo dicht mogelijk bij het huidige
percentage te blijven en die stijging zo klein te maken dat het effect inderdaad
acceptabel is. Als dat wordt afgezet tegen bijvoorbeeld 30% WTOS en
5,75% kindertoeslag, wat ook een mogelijke uitkomst had kunnen zijn,
dan is dat een zeer acceptabele uitkomst van het totale proces. Dat heb ik
ook in de schriftelijke beantwoording weergegeven.Voorzitter. Ik heb nu nog een aantal losse punten. Mevrouw Langkamp heeft
gevraagd naar het percentage ouders dat nog geen kindertoeslag ontvangt. Zij
deed dit naar aanleiding van een debat dat wij eerder bij een vragenuurtje
hebben gevoerd. Ik kon toen aangeven dat 97% in 2008 ambtshalve de
kindertoeslag ontvangt en dat wij van 3%, die simpelweg nog niet bekend
waren bij de Belastingdienst, gewoon dus ook niet weten of zij op dit moment
recht hebben op kindertoeslag. Dat moeten wij nog vaststellen. Dat hangt ook
van de inkomensgegevens af. Wij hebben geen adressen van hen en kunnen hen
dus ook niet bereiken. Zij zullen eenmalig die kindertoeslag zelf moeten aanvragen.Is dat nog steeds 3%? Nee, dat is geen 3% meer. Ik kan daar
geen precies percentage aan hangen, maar ik weet wel dat sinds begin dit jaar,
dus sinds het ingaan van de kindertoeslag, het aantal aanvragen dat door ouders
is ingediend – dus los van de ouders die het ambtshalve ontvangen –
is opgelopen naar ongeveer 20.000. Het is echt nog de laatste categorie van
wie we dus ook niet weten of zij er recht op hebben. Het percentage is tot
mijn genoegen dus substantieel teruggelopen. Iedereen die recht heeft op het
kindgebonden budget, op de kindertoeslag, moet dat geld uiteraard ook ontvangen. Enkele woordvoerders hebben gevraagd of de uitvoering van de kindertoeslag
dit jaar goed loopt. Ja, die loopt goed. De Belastingdienst heeft tot en met
april aan 1,2 miljoen huishoudens een voorschot kindertoeslag betaald en ongeveer
20.000 huishoudens hebben inmiddels zelf een aanvraag voor kindertoeslag ingediend
en ontvangen nu ook een voorschot. Ook de afhandeling van mutaties loopt naar
wens.De heer Voordewind en mevrouw Bouchibti hebben een vraag gesteld over
de voorlichting aan ouders. Wat gebeurt er in dat opzicht? De Belastingdienst
heeft bij de start van de kindertoeslag een voorlichtingscampagne gevoerd
om mensen te bereiken die niet ambtshalve een kindertoeslag ontvangen. Uit
de toename van het aantal aanvragen mogen wij afleiden dat die voorlichting
effectief is geweest en de doelgroep goed heeft bereikt. Wij weten de ouders
dus goed te bereiken. Daarnaast verstrekt de Sociale Verzekeringsbank structureel
informatie over de kindertoeslag en straks het kindgebonden budget bij de
kinderbijslagbeschikkingen. Die worden immers door de Sociale Verzekeringsbank
uitgevoerd. Daar wordt voortdurend ook informatie verstrekt over het kindgebonden
budget. Verder geven gemeenten ook informatie over de kindertoeslag en het
kindgebonden budget bij de aangifte van de geboorte van een kind. Dat is ook
goed nieuws voor mevrouw Sterk, die ik graag bij deze gelegenheid van harte
wil feliciteren.Er is gevraagd of de Belastingdienst, met de wijzigingen die nu doorgevoerd
worden, de uitvoering van het kindgebonden budget in 2009 aankan. Dat kan
de Belastingdienst, omdat de voorgestelde wijzigingen geen grote veranderingen
meebrengen voor de wijze waarop de Belastingdienst nu de kindertoeslag uitvoert.
De Sociale Verzekeringsbank gaat het aantal kinderen doorgeven aan de Belastingdienst
en die berekent vervolgens aan de hand van het aantal kinderen het recht op
een kindgebonden budget. Bovendien is het een belangrijk voordeel dat bij
het kindgebonden budget wordt voortgebouwd op de kindertoeslag. Daarbij geldt
dat het merendeel van de burgers die daar recht op hebben, geen aanvraag hoeft
te doen. Als zij reeds een Awir-toeslag ontvangen en recht hebben op kinderbijslag,
dan wordt hun ambtshalve dat voorschot betaald. Dat betekent dat er naar verhouding
weinig aanvragen van burgers hoeven binnen te komen. Het proces is daarmee
aanzienlijk eenvoudiger dan bijvoorbeeld het proces van de huurtoeslag. Daarenboven
wordt ook aangesloten op gegevens die bijvoorbeeld al bij de SVB voorhanden
zijn. Ook dat maakt de uitvoering van de kindertoeslag en straks het kindgebonden
budget aanzienlijk eenvoudiger dan die van de overige toeslagen.De heer Van der Vlies heeft gevraagd waarom nu niet de kinderopvangtoeslag
in het kindgebonden budget wordt geïntegreerd. Ook hij zal de herinnering
hebben dat wij deze discussie met elkaar hebben gevoerd in een debat of drie,
maar ik duid het hem geenszins euvel dat hij het nog een keer opbrengt. Er
zijn inderdaad goede redenen te bedenken om die route wel te volgen, maar
er zijn ook goede redenen om daaraan niet nu voorrang te geven. Ik heb de
vorige keer uiteengezet wat de keuze van het kabinet is. Ik verwijs dan ook
naar het coalitieakkoord, waarin is aangegeven dat weliswaar beide regelingen
zo kunnen worden ingezet dat de keuzevrijheid van ouders optimaal wordt vergroot –
een argumentatie die mij uit eerdere kwaliteiten, waaraan hij
terecht refereerde, aanspreekt – maar dat je ook moet vaststellen dat
de kinderopvangtoeslag en het kindgebonden budget een verschillend doel dienen.
Het doel van de kinderopvangtoeslag is het voorzien in een bijdrage aan ouders
voor kinderopvang, met in het bijzonder het oog op de mogelijkheid van arbeidsparticipatie,
terwijl het kindgebonden budget sec is gericht op inkomensondersteuning voor
ouders met kinderen.Dat zijn dus twee onderscheiden doelen. Daarbij komt nog dat het heel
wat haken en ogen zou kunnen hebben als wij de kinderopvangtoeslag en het
kindgebonden budget zouden willen integreren. Immers, de kinderopvangtoeslag
is geregeld in het kader van een wet die ook gaat over de organisatie en kwaliteit
van de kinderopvang als zodanig. Er zit dus nog wel wat aan vast, zeker als
wij bedenken dat een van de doelstellingen van het coalitieakkoord is om de
peuterspeelzalen en de kinderopvanginstellingen te harmoniseren, inclusief
de financiële regimes. Het zou die doelstelling een stuk ingewikkelder
maken. De heer Van der Vlies heeft echter volstrekt gelijk als hij zegt dat
het in eerdere concepten die in dit huis zijn besproken, wel degelijk een
rol heeft gespeeld. Ik heb eerder al uiteengezet dat het kabinet er nu niet
voor kiest om dat te doen en vol inzet op een royale ondersteuning van de
grotere gezinnen en de lagere inkomensgroepen. Mij dunkt, dat dit voor diegenen
die van meet af aan voorstander zijn geweest van een kindgebonden budget,
een heel mooi resultaat is. En dat al zo snel in de beginfase van deze periode!
Ik val de heer Voordewind bij dat dit tot tevredenheid mag stemmen van diegenen
die er al eerder voorstander van waren.Mevrouw Langkamp vroeg nog hoeveel een modaal gezin met één
kind erop achteruitgaat. Naar ik meen, stelde mevrouw Uitslag die vraag ook.
Volgens mij is in de schriftelijke beantwoording al aangegeven dat het om
maximaal € 8 per maand gaat voor huishoudens met een inkomen van
anderhalf keer modaal en één kind.Mevrouw Langkamp (SP):Ik wil de minister even helpen, want ik vroeg niet naar dat bedrag, want
dat staat inderdaad in de nota naar aanleiding van het verslag. Ik heb in
mijn bijdrage aangegeven dat ik het een beetje jammer vind dat juist die gezinnen
met een modaal inkomen en maar één kind erop achteruitgaan.
Het is inderdaad weinig, dat geef ik toe, maar ik wil weten hoe het komt dat
het niet is gelukt om het ook voor die groep in ieder geval op nul te houden.Minister Rouvoet:Dat heeft ermee te maken dat je maar één afbouwpercentage
kunt kiezen. Dat heeft bepaalde effecten. Als je het over de volle breedte
beheersbaar wilt houden, sterker nog, als je het combineert met de beschikbare
budgetten en acceptabele bedragen per kind, dan heb je drie knoppen die zich
tot elkaar moeten verhouden. Daar hoort één afbouwpercentage
bij, anders zou je voor deze groep een ander afbouwpercentage moeten introduceren.
Welnu, als ik nu al aangeef dat wij straks bij de integratie van de WTOS in
het kindgebonden budget niet met twee afzonderlijke afbouwpercentages willen
werken – 30 respectievelijk 5,75 – dan begrijpt mevrouw Langkamp
wel dat het ook niet aantrekkelijk is om voor één groep, die
een zeer geringe inkomensachteruitgang heeft, een ander afbouwpercentage te
gebruiken. Tegenover die inkomensachteruitgang van € 8 per maand
voor gezinnen met een inkomen van anderhalf keer modaal en één
kind staat dat wij de lagere inkomensgroepen er substantiële bedragen
bij kunnen geven. In die afweging heeft het kabinet gezegd dat een alleszins
redelijke uitkomst te vinden, gelet op de doelstelling van het wetsvoorstel
om grote gezinnen en lage inkomensgroepen extra te ondersteunen.Ik denk dat ik hiermee de vragen van de woordvoerders heb beantwoord,
maar ik zie nu dat niet iedereen daar gelijk over denkt.Mevrouw Bouchibti (PvdA):Mijn partij staat voor de arbeidsparticipatie van vrouwen en ik heb de
minister gevraagd of hij bereid is om te onderzoeken wat de effecten zijn
van deze wet op lange termijn. Ik vind het van belang dat het blijft lonen
als je werkt.Minister Rouvoet:Wij zijn het erover eens dat werk moet blijven lonen. Het is wel ingewikkeld
als u vraagt om apart de effecten in kaart te brengen van een wetsvoorstel
dat in feite nog een wijzigingswetsvoorstel is, het gaat immers om een wijziging
van een bestaande wet. In het kader van het kabinetsbeleid rondom arbeidsparticipatie
en in de discussie over de marginale druk, die ook de heer Blok graag wil
voeren, zal ongetwijfeld de vraag aan de orde komen wat voor mensen argumenten
zijn om eventueel af te zien van een baan. Dat zal ook in de onderzoeken naar
voren komen. Voor het antwoord op de vraag waarop ik mijn verwachting baseer
dat de wijziging van de Wet op het kindgebonden budget een minimaal effect
zal hebben, verwijs ik naar de armoedemonitor, die begin februari is uitgekomen.
Uit de armoedemonitor bleek dat de verwachting van mensen dat zij hun huurtoeslag
kwijtraken door een kleine deeltijdbaan te nemen, hen er niet van weerhoudt
om toch een baan te accepteren. Dat is geen hard gegeven, maar als wij nu
spreken over een mogelijke achteruitgang van enkele euro's per maand in een
ingewikkelde marginale druk, dan zal dat mensen er niet snel van weerhouden
om een baan te accepteren. Daarom verwacht ik dat de wetswijziging echt een
minimaal effect op de arbeidsparticipatie, in het bijzonder op die van vrouwen,
zal hebben, maar het zal zeker onderdeel uitmaken van de argumenten die kunnen
worden gewogen in bredere onderzoeken over arbeidsparticipatie en de effecten
van marginale druk.Mevrouw Langkamp (SP):Ik heb in de eerste termijn nog een vraag gesteld over het recht van pleegouders
op kindertoeslag. Kunt u daar meer duidelijkheid over geven?Minister Rouvoet:Nee, helaas kan ik die duidelijkheid niet geven. Mevrouw Langkamp heeft
gelijk. Toen zij haar schriftelijke vragen stelde, heb ik vastgesteld dat
er een paar dingen zijn die ik echt even uitgezocht wil hebben. Van een aantal
zaken was de argumentatie op voorhand niet helder: wie heeft wanneer recht
op iets en wat is de verhouding tussen kinderbijslag en eventueel het kindgebonden
budget in verhouding tot de pleegoudervergoeding? Daarom heb ik de Kamer toegezegd
dat ik dit zal betrekken bij het debat dat wij met elkaar nog zullen voeren.
Ik hoop dan ook mijn huiswerk op dit punt te hebben gedaan. Ik vind dat u
een reëel punt hebt aangesneden, maar een tipje van de
sluier oplichten is er vanavond helaas niet bij.Mevrouw Langkamp (SP):Kunt u dan wel uitleggen waarom het zo lang moet duren en waarom het zo
ingewikkeld is? De pleegouders willen graag meer duidelijkheid.Minister Rouvoet:Dat begrijp ik, maar het is tamelijk ingewikkeld, omdat wij te maken hebben
met een veranderende systematiek. De kinderkorting, waarop men op bepaalde
gronden recht had, is omgezet in een kindertoeslag. Als je kinderbijslag ontvangt,
heb je ook recht op kindertoeslag. Voor de kindertoeslag geldt een ander regime.
Van belang is ook de rechtmatigheidsvraag: waarop kun je aanspraak maken in
het kader van de pleegvergoedingsregeling? Dat wil ik echt zuiver uitzoeken.
Als ik denk dat een punt uitgezocht moet worden, houd ik er wel van om dat
dan ook eerst goed uit te zoeken en niet een antwoord te improviseren, want
daar hebt u uiteindelijk ook niets aan.De voorzitter:Dit toont maar weer hoe nuttig schriftelijke vragen zijn.Het woord is aan mevrouw Langkamp.Mevrouw Langkamp (SP):Ik ben blij dat de minister serieus naar deze kwestie kijkt. Hij zegt
dat hij erop zal terugkomen in het debat dat wij nog over de pleegzorg gaan
voeren. Mocht hij er al eerder uit zijn, kan de minister ons dat dan laten
weten?Minister Rouvoet:Dat wil ik graag doen. Ik heb de planning niet helemaal scherp meer voor
ogen, maar naar aanleiding van de notitie van de CDA-fractie over pleegzorg
en gezinshuizen zou ik in bredere zin met een reactie komen. Het ligt voor
de hand om uw vragen in dat kader te beantwoorden. Ik zoom dan ook in op de
pleegvergoeding. Mocht het zo zijn dat dit traject onnodig lang duurt voor
de beantwoording van de vragen van mevrouw Langkamp, dan wil ik de uitkomst
wel eerder aan de Kamer meedelen, en dan laat ik het aan de Kamer over of
een en ander bij het komende debat wordt betrokken of eerder tot iets moet
leiden. Dat zeg ik mevrouw Langkamp graag toe.De heer Bosma (PVV):Ik heb nog een vraag over de uitvoerbaarheid, en dat is dan meteen ook
mijn tweede termijn. Er is een hoop gedonderjaag bij de fiscus met betrekking
tot allerlei toeslagen. Dat loopt verre van goed. Waarom zou het met deze
toeslag wel goed gaan?Minister Rouvoet:Ik heb dat zojuist aangegeven: omdat er verschillen zijn tussen het kindgebonden
budget en andere toeslagen zoals de huurtoeslag. De voor het kindgebonden
budget benodigde informatie is beschikbaar. De gegevens liggen grotendeels
al bij de Belastingdienst of rechtstreeks bij de SVB. De omzetting van de
huidige kindertoeslag – ik heb al aangegeven dat die toeslag in 2008
goed functioneert – naar het kindgebonden budget betekent dus voor de
Belastingdienst qua systeem en in technische zin geen grote wijzigingen. Dus
zijn er op dat punt ook geen problemen te verwachten.De voorzitter:Dank u wel. Is er bij de leden behoefte aan een tweede termijn? Dat is
slechts bij mevrouw Uitslag het geval. Het woord is aan mevrouw Uitslag.Mevrouw Uitslag (CDA):Voorzitter. Ik heb nog twee punten. Ik wil de minister bedanken voor zijn
antwoord met betrekking tot de participatie van vrouwen – en overigens
ook van mannen – in het arbeidsproces. Ik dank hem ervoor dat hij heeft
toegezegd dit te bezien en mee te nemen in de gezinsnota en dat het kabinet
zich daar verantwoordelijk voor voelt, vooral hij als minister voor Jeugd
en Gezin.Mijn tweede punt is dat de minister met betrekking tot het afbouwpercentage
aangeeft dat er nog een debat zal plaatsvinden bij de integratie van de WTOS
en de WKB. De minister geeft aan, er een voorkeur voor te hebben om de discussie
over het percentage dan te voeren. Ik ga ervan uit dat de minister goed gehoord
heeft waar de CDA-fractie staat en dat wij vanavond, maar ook straks bij het
wetsvoorstel, de voorkeur geven aan een afbouwpercentage van 6,5. Dat willen
wij ook heel graag terugzien. Wij vertrouwen erop dat de minister dit zal
meenemen. Mocht dat niet het geval zijn, dan zou het kunnen zijn dat wij dat
gaan amenderen.Minister Rouvoet:Voorzitter. Ik dank mevrouw Uitslag voor haar waarderende woorden voor
mijn betrokkenheid bij de combinatie arbeid en zorg en participatie. Dat zijn
inderdaad belangrijke elementen van de gezinsnota. Daar wordt heel hard aan
gewerkt. Wij hebben daar vandaag weer een heel inspirerende dag over gehad
en ik zie ernaar uit om dat debat te zijner tijd te voeren. Dat zal, naar
het zich laat aanzien, dan niet meer met mevrouw Uitslag zijn, maar wie weet
waar wij elkaar nog eens tegenkomen in dat verband.Wat de tweede opmerking betreft, heb ik inderdaad niet alleen een voorkeur
voor het behandelen van de zaak op het juiste moment in de juiste context,
maar zoals ik al heb aangegeven, is er voor de integratie van de WTOS ook
echt een apart wetgevingstraject nodig en daar hoort formeel ook bij dat je –
ook in het belang van een zuivere parlementaire behandeling van de voorstellen –
met elkaar vaststelt waar die integratie toe leidt, met alle consequenties.
Ik heb de opmerking van de kant van de CDA-fractie goed verstaan en zie het
debat dat daarover te zijner tijd zal plaatsvinden met veel belangstelling
tegemoet.Tot slot meen ik de aanneming van het amendement van de heer Bosma nog
niet formeel ontraden te hebben. Dat moet nog wel gebeuren. Normaal gesproken
behandelen wij aan het einde van de tweede termijn van een debat nog de amendementen.
Het zal hem niet verrassen dat ik aanneming van zijn amendement moet ontraden.De algemene beraadslaging wordt gesloten.De voorzitter:Ik dank de minister en de leden. Ik zal namens de Kamer mevrouw Sterk
onze gelukwensen overbrengen.Sluiting 22.05 uur 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/h-tk-20072008-5963-5974.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl