Aan de orde is het spoeddebat over de uitzetting van homoseksuele Iraanse asielzoekers
Staten-Generaal — Handelingen 
Datum: 2014-07-03 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Handeling 2007-2008, pag. 5046-5061

 
 
 

Handeling

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Vergadernummer
Datum vergadering

15-04-2008

Tweede Kamer der Staten-Generaal

2007-2008

nr. 72, pagina 5046-5061

03-04-2008

 

 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties over kamerdossier

Kamerdossier 19637Toon publicaties die dit dossier behandelen

 
 
 Publicaties in vergadering

Aan de orde is het debat naar aanleiding van een algemeen overleg op 26 maart 2008 over de prestaties van woningcorporaties en huurharmonisatiePagina 5003-5006
Aan de orde is de behandeling van het wetsvoorstel Regels voor een Inkomensvoorziening voor Oudere Werklozen (Wet inkomensvoorziening oudere werklozen) (30819)Pagina 5080-5089
Aan de orde is het spoeddebat over de uitzetting van homoseksuele Iraanse asielzoekersPagina 5046-5061
Aan de orde is het debat naar aanleiding van een algemeen overleg op 26 maart 2008 over de Voedsel en Waren AutoriteitPagina 5007-5013
Lijst van ingekomen stukken, met de door de Voorzitter ter zake gedane voorstellen (donderdag 3 april 2008)Pagina 5089-5090
Aan de orde is het spoeddebat over de celcapaciteitPagina 5067-5079
Aan de orde is de behandeling van het wetsvoorstel Wijziging van onder meer de Wet educatie en beroepsonderwijs inzake deregulering en administratievelastenverlichting (DAL) (30853)Pagina 5013-5019
Regeling van werkzaamheden (donderdag 3 april 2008)Pagina 5019-5021
Aan de orde is het debat naar aanleiding van een algemeen overleg op 19 maart 2008 over het minimumloonPagina 5079-5080
Aan de orde is de behandeling van het wetsvoorstel Wijziging van de Wet stedelijke vernieuwing (wijziging in verband met de invoering van single information en single audit voor specifieke uitkeringen) (30939)Pagina 5003-5003
Aan de orde is het spoeddebat over cijfers Actal over administratieve lastenPagina 5029-5046
Presentie en opening (donderdag 3 april 2008)Pagina 5003-5003
Aan de orde is de voortzetting van de behandeling van het wetsvoorstel Wijziging van onder meer de Wet educatie en beroepsonderwijs inzake deregulering en administratievelastenverlichting (DAL) (30853)Pagina 5021-5029
Aan de orde is de behandeling van het wetsvoorstel Uitvoering van richtlijn 2006/68/EG van het Europees Parlement en de Raad van de Europese Unie van 6 september 2006 (PbEU L 264) tot wijziging van richtlijn 77/91/EEG betreffende de oprichting van naamloze vennootschappen en de instandhouding en wijziging van hun kapitaal (31220)Pagina 5061-5066

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 83 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
Aan de orde is het spoeddebat over de uitzetting
van homoseksuele Iraanse asielzoekers.De voorzitter:Met u is overeengekomen dat voor dit spoeddebat een spreektijd van twee
minuten per fractie geldt.De heer Van der Ham (D66):Voorzitter. Sinds een aantal jaren heeft Nederland een specifiek beleid
voor homoseksuele asielzoekers uit Iran. Nog steeds is de situatie daar levensgevaarlijk.
De Iraanse wet kent verschillende strafmaten voor homoseksuele handelingen,
van honderd zweepslagen tot de doodstraf aan toe. Volgens Human Rights Watch
en andere bronnen wordt er ook gehandhaafd. Dat is reden genoeg om homoseksuele
asielzoekers niet terug te sturen. Dat is ook in overeenstemming met de internationale
afspraken.Het is niet de gewoonte om in deze zaal te spreken over individuele zaken.
Maar de zaak van M.K., om het maar even zo te noemen, is exemplarisch
voor een dilemma waar landen voor komen te staan bij de huidige afspraken.
M.K.'s asielverzoek op basis van zijn geaardheid werd niet gehonoreerd in
het Verenigd Koninkrijk. Het beleid van het Verenigd Koninkrijk is: als je
maar je mond houdt, dan kom je er wel mee weg in Iran. Daarop besloot hij
naar Nederland te komen om het hier te proberen. Maar gezien de Dublin-afspraken
heeft de Nederlandse rechter geoordeeld dat hij terug moet naar het Verenigd
Koninkrijk. Dat is op zichzelf te begrijpen, maar worden wij niet medeplichtig,
mocht het Verenigd Koninkrijk straks besluiten hem terug te sturen naar Iran,
vanwege het vreselijke risico dat hij daar kan lopen?Wij hebben de afgelopen weken heel veel gecorrespondeerd met de staatssecretaris
over de mogelijke oplossingen voor dit dilemma. Ik begrijp dat de staatssecretaris
zeer begaan is met het lot van deze asielzoeker. Intussen was er ook veel
internationale aandacht. Het Europees Parlement heeft zich ermee bemoeid en
heeft er een aantal zaken over gezegd. In het Britse parlement is er ook een
discussie begonnen om anders om te gaan met dit soort asielzoekers. Ik heb
er veel contact over gehad met mijn zusterpartij in het Verenigd Koninkrijk,
de Liberal Democrats. De staatssecretaris vindt het daarom verantwoord om
M.K. terug te sturen naar het Verenigd Koninkrijk, omdat haar ambtgenoot heeft
toegezegd de zaak opnieuw te bekijken. Maar dat neemt een aantal van mijn
zorgen niet weg; vandaar de volgende vragen.Kunt u iets zeggen over de bereidheid van uw Britse college om het algemene
beleid te wijzigen in de richting van een Nederlandsachtig beleid?Kunt u garanderen dat M.K. niet zal worden uitgezet naar Iran?Welke opties ziet u als het Verenigd Koninkrijk besluit toch tot uitzetting
over te gaan?Kunt u toezeggen dat de Kamer op de hoogte wordt gehouden over de voortgang
van de asielprocedure en dat de Kamer meteen wordt geïnformeerd over
de uitkomst van de procedure? Als hij door het Verenigd Koninkrijk wordt teruggestuurd,
wil ik dat wij er in de Kamer over kunnen spreken wat wij dan kunnen doen.De voorzitter:Dank u wel.De heer Van der Ham (D66):Voorzitter. Ik heb een laatste opmerking, want dat is de inzet van dit
debat. Wij zullen hier allemaal worstelen met dit dilemma. Wij hebben net
een petitie gekregen – die zal ik u in tweede termijn aanbieden –
van het COC, van heel veel mensen in Nederland die zich hierover zorgen maken.
Mocht hij teruggestuurd worden naar het Verenigd Koninkrijk, dan zal hij misschien
heel lang moeten wachten op zijn uiteindelijke status. Daarom zou ik gevoelsmatig
het liefst zien dat hij hier kan blijven, omdat de procedure hier veel korter
is en hij direct een normaal leven kan beginnen.De voorzitter:Uw tijd is om.De heer Van der Ham (D66):Ik hoop in ieder geval – dat is mijn laatste opmerking – dat,
mocht hij naar het Verenigd Koninkrijk worden gestuurd, de staatssecretaris
de tijdspanne waarin hij zit, de duur van het proces, monitort.De voorzitter:Waarom vraagt u niet gewoon vier minuten? Dank u wel.De heer Van de Camp (CDA):U weet dat wij proberen om met 27 EU-landen tot één Europees
asielbeleid te komen. Waarom zo weinig vertrouwen in de Britse regering? Groot-Brittannië
is een supergerespecteerd lid van de EU, het voert een heel fatsoenlijke asielpolitiek
en uw vraag, die ik overigens kan plaatsen, getuigt van een enorme scepsis
over de opstelling van de Britse regering.De heer Van der Ham (D66):De Britse regering heeft de afgelopen maand wel een wijziging in benadering
te zien gegeven. Zij gaat de zaak opnieuw bekijken, wat mede door de internationale
druk is gekomen. Dat is winst, en dat heb ik ook gezegd. Tegelijkertijd zie
je dat iemand die teruggaat naar het Verenigd Koninkrijk heel lang in onzekerheid
verkeert. Op dit moment is er een lesbische Iraanse asielzoeker in procedure,
en zij verkeert al heel lang in twijfel over wat haar gaat overkomen. Als
zij direct in Nederland asiel had aangevraagd, had zij hier een verblijfsvergunning
kunnen krijgen, waardoor zij mogelijk in een andere situatie terecht was gekomen.
Maar de Dublin-afspraken zijn er niet voor niets, wat het tot zo'n groot dilemma
maakt, ook voor uw fractie. In principe wordt zijn terugkeer naar dat land
gesteund, zij het dat wij niet indirect verantwoordelijk willen worden voor
een eventuele uitzetting naar het Verenigd Koninkrijk. Ik heb aangegeven dat
ik een aantal grote vraagtekens heb bij de opstelling van het Verenigd Koninkrijk
en dat ik vind dat wij een medeverantwoordelijkheid hebben. Dat is niet zozeer
wantrouwen, als wel grote ongerustheid.De heer Van de Camp (CDA):Bent u van plan om in de toekomst bij grote aantallen asielzoekers de
procedures in andere EU-landen te gaan volgen en als het ware te monitoren?
Dan krijgt u het nog erg druk!De heer Van der Ham (D66):Dat is het grote dilemma. Wij hebben voor een aantal groepen, zoals bekeerde
christenen en homoseksuelen, een ander beleid dan andere landen. Ik vind dat
goed. Ik ben heel erg voor een gemeenschappelijk Europees asielbeleid, maar
wel met de voorwaarden die wij daaraan stellen. Door onze aanpak hebben wij
het debat in het Verenigd Koninkrijk aangezwengeld. Het feit dat men daar
gaat in een richting die erg lijkt op de Nederlandse, is een verdienste van
Nederland.De voorzitter:Dank u wel!De heer Van der Ham (D66):Dank voor uw grootmoedigheid!De voorzitter:Ik probeer zo'n beetje iedereen gelijk te behandelen, anders krijg ik
daar weer commentaar op!Mevrouw Azough (GroenLinks):Voorzitter. De aanleiding voor dit debat is gruwelijk: een 19-jarige jongen
wordt met de doodstraf bedreigd, omdat hij homo is en uit Iran komt. Als hij
in Nederland had gestudeerd en zo doende hier asiel had aangevraagd, had hij
hoogstwaarschijnlijk mogen blijven. Maar voor het Verenigd
Koninkrijk is homoseksualiteit op zich, ondanks alle gevolgen, geen reden
voor bescherming. Voor mijn fractie staat voorop dat deze bedreigde Iraniër
niet naar Iran mag worden uitgezet. Die garantie krijgen wij echter niet van
het Verenigd Koninkrijk. Daar zal zijn zaak opnieuw worden bekeken, maar meer
ook niet. Daarom de volgende vragen.Waarom maakt de staatssecretaris in deze zaak geen gebruik van de uitzonderingsmogelijkheid
ex artikel 3, lid 2 van de Dublin-verordening? Waarom zou hier bij overdracht
aan het Verenigd Koninkrijk geen sprake zijn van onevenredige hardheid, terwijl
dit jaren van onzekerheid en misschien zelfs uitzetting betekent? Hoe vaak
en in welke gevallen heeft de staatssecretaris het afgelopen jaar gebruik
gemaakt van dat artikellid? Voor GroenLinks staat vast dat er zo snel mogelijk
een uniform Europees asielbeleid dient te komen, waarbij iedere asielzoeker
kan rekenen op een rechtvaardig oordeel en goede bescherming. Helaas is dat
ideaal nog ver weg. Griekenland is recent beschuldigd van verwaarlozing, mishandeling
en zelfs foltering, en de Commissie is daarom bij het Europese Hof van Justitie
een rechtszaak begonnen tegen Griekenland. De Dublin-verordening staat zo
doende onder druk, want zonder wederzijds vertrouwen in elkaars asielbeleid
wordt gewetensvol samenwerken moeilijk. Daarom vraag ik de staatssecretaris
of, als er geen meerderheid tegen uitzetting naar het Verenigd Koninkrijk
gevonden kan worden, zij ons kan garanderen dat betrokkene niet naar Iran
wordt uitgezet en hij alsnog naar Nederland kan terugkeren.Tot slot wil ik vragen of de staatssecretaris geen asielzoekers wil overdragen
aan lidstaten die geen adequate opvang bieden en het non-refoulementstelsel
niet voldoende waarborgen. Dat is uiteindelijk de reikwijdte van dit debat.
Dit debat gaat niet alleen over één individu, het raakt ook
veel anderen.De heer De Wit (SP):Voorzitter. Iran is veilig voor homoseksuelen en zij kunnen gewoon worden
teruggestuurd. Dat zei toenmalig minister Verdonk begin 2006. De Tweede Kamer
moest eraan te pas komen om bij de minister bescherming van de homoseksuelen
uit Iran af te dwingen. Sindsdien is de situatie in Nederland duidelijk: homoseksuelen
vormen in Iran een kwetsbare groep, met een verhoogd risico op mensenrechtenschendingen
en worden door Nederland niet teruggestuurd naar Iran. Het Verenigd Koninkrijk
volgt nog steeds de redenering die Nederland voor 2006 ook volgde, te weten:
als je je maar koest houdt, is er ook voor homo's in Iran niets te vrezen.
Als gevolg daarvan dreigt de heer K., hier al meermalen genoemd, nadat Nederland
hem op grond van de Dublin-verordening mogelijk terugstuurt naar het Verenigd
Koninkrijk, alsnog via een omweg naar Iran teruggestuurd te worden. Naar de
mening van de SP-fractie mag de staatssecretaris er niet aan meewerken dat
via een achterdeur het Nederlandse beleid van bescherming van Iraanse homoseksuelen
wordt omzeild. Wij dienen te staan voor de bescherming van de vreemdelingen
aan wie noodzakelijke bescherming wordt onthouden, ook al gebeurt dat met
een beroep op formele, in dit geval Dublin-regels. Inmiddels heeft de staatssecretaris van Justitie laten weten dat er op
hoog ambtelijk niveau overleg is geweest met het Verenigd Koninkrijk om de
Nederlandse zienswijze uit te leggen dat homoseksuelen in Iran hun leven niet
zeker zijn. Ook zou het Verenigd Koninkrijk hebben aangegeven dat de zaak
van de heer K. opnieuw zal worden bekeken, omdat er nieuwe feiten zouden zijn.
Een garantie dat de heer K. niet zal worden teruggestuurd naar Iran is echter
niet gegeven en die is voor mijn fractie onontbeerlijk. Regels zijn er om
mensen te beschermen, niet om mensen in gevaar te brengen. Vertrouwen in elkaars
rechtsstelsel in Europa is een mooi uitgangspunt, maar dat vertrouwen moet
wel worden verdiend. Daar waar het onderling vertrouwen misplaatst is, moeten
wij daarnaar handelen.Mijn fractie is van mening dat de staatssecretaris gebruik dient te maken
van haar bevoegdheid om in uitzondering op de Dublin-verordening, de heer
K. in Nederland te laten verblijven en hem alsnog in aanmerking te laten komen
voor een verblijfsvergunning, aangezien anders het risico van terugzending
naar Iran levensgroot blijft bestaan.De heer Kamp (VVD):Ik neem aan dat dat in uw ogen niet alleen geldt voor de heer K., maar
voor iedereen die in een van de andere EU-landen een procedure heeft doorlopen
en die tot een van de groepen behoort waar u het oog op heeft. Als die vervolgens
naar Nederland komen, vindt u dat de staatssecretaris voor al die gevallen
een uitzondering moet maken, zo schat ik in.De heer De Wit (SP):In dit geval gaat het om iemand die homoseksueel is en uit Iran afkomstig
is. Ik wil niet in het algemeen zeggen dat de staatssecretaris dit beleid
ten aanzien van ieder ander geval zou moeten volgen. Het gaat hier om homoseksuelen.
In het verleden is al discussie geweest over de christenen uit Iran. Als Nederland
ermee te maken heeft en een rol kan spelen als iemand bedreigd wordt met terugsturen
naar een land dat schending van artikel 3 van het verdrag zou opleveren, moet
Nederland die rol spelen en proberen dat te verhinderen.De heer Kamp (VVD):Ik begrijp niet goed waarom iets dat voor Iraanse homo's geldt in de ogen
van de heer De Wit niet zou gelden voor Iraanse christenen of voor mensen
uit Somalië of mensen uit Irak. Maar u vindt dus dat iedere Iraanse homo
die in een van de 26 andere Europese landen in procedure is geweest, maar
niet zijn zin heeft gekregen, naar Nederland kan komen en dat de staatssecretaris
dan een uitzondering moet maken. Als u dat vindt, vindt u dan dat er nog sprake
is van een uitzondering? Of is er dan sprake van geheel nieuw beleid?De heer De Wit (SP):Ik heb niet beweerd dat iedereen naar Nederland moet komen. In dit geval
is deze persoon echter al in Nederland. Nederland wil hem op basis van de
Dublin-verordening terugsturen naar het Verenigd Koninkrijk. Als Nederland
kan voorkomen dat iemand aan wantoestanden en mogelijkerwijs vervolging en
erger wordt blootgesteld in Iran, moet Nederland dat doen. Het is geen verzoek
aan iedereen die zich in een dergelijke situatie bevindt om naar Nederland
te komen. Als er in andere landen sprake is van beleid dat niet conform het
Nederlands beleid is, moet de staatssecretaris echter wel proberen
om dat beleid mede te beïnvloeden en te sturen in de richting die wij
wensen.De voorzitter:De laatste keer, mijnheer Kamp.De heer Kamp (VVD):De heer de Wit heeft mijn vraag heel goed begrepen, maar kiest ervoor
om hem niet te beantwoorden. Ik stel mijn vraag nog één keer.
Vindt hij dat de uitzonderingsbepaling van toepassing is op alle Iraanse homo's
die in andere landen van de EU in procedure zijn geweest, zijn afgewezen en
naar Nederland komen? Moet de staatssecretaris in al die gevallen van de uitzonderingsbepaling
gebruikmaken? Is er in dat geval nog sprake van een uitzonderingsbeleid of
is er in dat geval gewoon sprake van compleet nieuw beleid?De heer De Wit (SP):Nee, Nederland heeft specifiek beleid. Als uit Iran afkomstige homoseksuelen
naar Nederland komen en Nederland refoulement kan voorkomen conform artikel
3, dan moet Nederland dat doen.De heer Fritsma (PVV):Voorzitter. De PVV-fractie is van mening dat geen uitzetting van homoseksuele
asielzoekers naar Iran dient plaats te vinden. Dit is tijdens het debat van
afgelopen dinsdag al duidelijk aangegeven door mijn collega Wilders. Homoseksuele
Iraniërs lopen een groot risico om het slachtoffer te worden van het
uiterst barbaarse islamitische strafrecht in hun vaderland. Wij kunnen er
rustig van uitgaan dat doodvonnissen met grote regelmaat worden uitgesproken
en voltrokken. Naast de doodstraf krijgen homoseksuelen in Iran ook gruwelijke
lijfstraffen, zoals zweepslagen. Het is dan ook volkomen terecht dat geen
uitzetting plaatsvindt van homoseksuelen naar Iran.In het geval dat vandaag centraal staat, is er wat anders aan de hand.
De asielaanvraag van de heer M.K. is zodanig van aard, dat het Verenigd Koninkrijk
hiervoor verantwoordelijk is. Dit in het kader van het zogenaamde Dublin II-verordening.
Wanneer M.K. in het Verenigd Koninkrijk is teruggekeerd, zal daar een volledige
heroverweging van zijn aanvraag plaatsvinden. Bovendien zijn ook rechtsmiddelen
van betrokkene op Europees niveau nog niet uitgeput.Mijn fractie stelt vast dat vooralsnog geen sprake is van een op korte
termijn te verwachten uitzetting van betrokkene naar Iran. Als de betrokkene
nu verblijf in Nederland wordt toegestaan, is dat een ondermijning van het
eerder genoemde Dublin-akkoord. Zo'n ondermijning is ongewenst, want het Dublin-akkoord
heeft een belangrijke functie, namelijk het tegengaan van het "asielshoppen",
waarbij asielzoekers van het ene naar het andere Europese land trekken om
er een aanvraag in te dienen. De PVV-fractie concludeert dan ook dat er geen
bezwaar bestaat tegen het overdragen van de heer M.K. aan de Britse autoriteiten
en zij roept de staatssecretaris ertoe op om deze lijn vast te houden.De heer Van der Ham (D66):U zegt terecht dat de mogelijkheden nog niet zijn uitgeput. Hij kan nog
asiel krijgen in het Verenigd Koninkrijk et cetera. Als dat allemaal geen
soelaas biedt omdat het Verenigd Koninkrijk vooralsnog nu eenmaal een ander
beleid heeft dan Nederland, moet Nederland dan op dat moment alsnog bezien
hoe "one way or the other" kan worden voorkomen dat deze man naar
Iran wordt teruggezonden?De heer Fritsma (PVV):Ik heb er alle vertrouwen in dat de asielaanvraag van de betrokkene in
het Verenigd Koninkrijk zorgvuldig wordt behandeld. Het Verenigd Koninkrijk
houdt zich aan het Vluchtelingenverdrag en heeft het Europees Verdrag voor
de Rechten van de Mens ondertekend. De heer De Wit doelde zojuist op artikel
3 van het EVRM. Wat u nu vraagt, loopt dus op de feiten vooruit en is niet
aan de orde. Ik heb er vertrouwen in dat het Verenigd Koninkrijk deze aanvraag
zorgvuldig behandelt. Daarnaast vind ik dat wij echt moeten vasthouden aan
het Dublin-akkoord en in dit geval geen uitzondering moeten maken. Dat akkoord
heeft immers een nuttige functie, namelijk het tegengaan van het asielshoppen.De heer Van der Ham (D66):Daarover zijn wij het eens, maar het Europees Parlement heeft uitgesproken
dat – welk land het ook oplost; dat is allemaal via "Dublin"
te regelen – deze man niet naar Iran terug moet. Vindt u dat ook?De heer Fritsma (PVV):Nee, dat vind ik vooralsnog niet. Ik vind dat het Dublin-akkoord gevolgd
moet worden en dat het Verenigd Koninkrijk verantwoordelijk is voor de afhandeling
van deze aanvraag. De heer Van der Ham vraagt eigenlijk het onmogelijke, want
dit zou betekenen dat wij aan het Verenigd Koninkrijk een garantie vragen
dat deze man een verblijfsvergunning krijgt. Dat kunnen wij niet vragen. Dat
zou ook alle grond onder het Dublin-verdrag wegslaan.De heer Van der Ham (D66):Voor de goede orde, dat het ik niet gevraagd, want dat kunnen wij ook
niet vragen. Het Europees Parlement heeft gezegd: of Nederland of het Verenigd
Koninkrijk het nu oplost of iemand anders, hij mag niet naar Iran uiteindelijk.De voorzitter:De heer Fritsma heeft duidelijk antwoord gegeven op uw vraag.De heer Van der Ham (D66):Volgens mij begreep de heer Fritsma mijn vraag verkeerd.Steunt hij dit pleidooi wel?De heer Fritsma (PVV):Het Verenigd Koninkrijk is verantwoordelijk voor de afhandeling van deze
asielaanvraag. Dit moeten wij hoe dan ook respecteren. Dat is mijn antwoord
op de vraag van de heer Van der Ham. De staatssecretaris heeft in haar antwoord
op zijn vragen gesteld dat er in alle redelijkheid vanuit mag worden gegaan
dat het Verenigd Koninkrijk betrokkene niet zal terugsturen naar Iran als
zijn leven op het spel staat. Dit lijkt mij duidelijk genoeg.Mevrouw Azough (GroenLinks):Mag ik dan ook concluderen dat als dat wel het geval is, als er uiteindelijk
na misschien wel jaren van procedures in het Verenigd Koninkrijk wordt besloten
dat deze man naar Iran wordt uitgezet, dat de heer Fritsma zich daarin kan
vinden?De heer Fritsma (PVV):Wij gaan niet over het Britse asielbeleid.Mevrouw Azough (GroenLinks):Dat vraag ik niet. Ik vraag of de heer Fritsma zich zou kunnen vinden
in uitzetting naar Iran. Nee of ja?De heer Fritsma (PVV):Ik heb gezegd dat mijn fractie zich kan vinden in het Nederlandse beleid
voor het beschermen van Iraanse asielzoekers. Daar kan ik mij in vinden. Wij
gaan helaas niet over het asielbeleid in het Verenigd Koninkrijk, los van
de vraag of ik mij daarin kan vinden of niet.De voorzitter:Het punt is duidelijk.Mevrouw Azough (GroenLinks):Kan de heer Fritsma zich dan wel vinden in de opvatting dat er in het
Verenigd Koninkrijk een vergelijkbaar beleid als in Nederland zou moeten worden
gevoerd? Dat er misschien in heel Europa een specifiek beschermingsbeleid
zou moeten zijn voor bekeerde christenen en homo's?De heer Fritsma (PVV):Als mevrouw Azough aanstuurt op een gemeenschappelijk Europees beleid,
dan is mijn antwoord dat ik me daar niet in kan vinden, ook niet op dit specifieke
punt. Zoiets cruciaals als het immigratiebeleid moeten wij in eigen hand houden.
Ik zie geen oplossing in een gemeenschappelijk Europees asielbeleid.De heer Van de Camp (CDA):Mevrouw de voorzitter. Het Iraanse regime is abject. Het sociale stigma
bij homoseksueel gedrag is groot. Ook in hun sociale netwerk worden homoseksuelen
in hun mensenrechten bedreigd,. Politie, rechterlijke macht, semiofficiële
organisaties, maar zelfs de buren en familieleden ondersteunen het Iraanse
beleid. Homoseksuelen vormen een kwetsbare groep die een verhoogd risico loopt
op mensenrechtenschendingen. Het discrimineren, laat staan vervolgen of vermoorden
van homoseksuelen is verwerpelijk. Bijzondere aandacht voor een dergelijke
risicogroep is dan ook terecht.Groot-Brittannië is een zeer oude en fatsoenlijke democratie. Er
zijn geen aanwijzingen dat Groot-Brittannië zich niet houdt aan het non-refoulement­beginsel.
Wat dat betreft is er voor mijn fractie dan ook geen enkele aanleiding om
het Nederlandse standpunt over het interstatelijke vertrouwensbeginsel niet
te steunen. Bovendien wordt er in Groot-Brittannië een stevig debat over
onderhavige zaak gevoerd. Ook dit duidt erop dat wij vertrouwen mogen hebben
in het Britse systeem.De CDA-fractie houdt dan ook vast aan het uitvoeren van de afspraken van
de Dublin II-verordening. Wij moeten niet zoals vroeger, de situatie van het
zogenaamde asielshoppen terugkrijgen.Een en ander toont weer eens duidelijk de noodzaak aan van de totstandkoming
van één Europees asielbeleid. Daar wordt op dit moment hard
aan gewerkt. Het zou nuttig zijn als de staatssecretaris ons op dit punt kan
bijpraten.De heer Spekman (PvdA):Voorzitter. Het gaat vandaag om een dilemma en wie welke keuze maakt.
Het gaat immers om een jongen van 19 jaar die homoseksueel is. Het gaat om
een land, het Verenigd Koninkrijk, dat, in tegenstelling tot Nederland, zegt
dat homoseksuelen in principe terug naar Iran kunnen en dat homoseksuelen
moeten doen alsof zij geen homo zijn. Ik ben er echt trots op dat wij er in
Nederland anders over denken. Wij hebben nu echter te maken met die jongen
die uit het Verenigd Koninkrijk komt.Bovendien hebben wij te maken met het Dublin-beleid. Daar komt overigens
steeds meer kritiek op van verschillende mensenrechtenorganisaties. In september
wordt dat beleid geëvalueerd. Er is veel over te zeggen, maar dat leent
zich niet voor een spoeddebat. Vandaar mijn verzoek aan de staatssecretaris
dat zij hierover een notitie naar de Kamer stuurt, het liefst voor de zomer,
zodat wij voor september gediscussieerd hebben over de Dublin-verordening
en de relatie met het landenbeleid.Ik keer terug naar die jongen. Het dilemma waar de Kamer voor staat, is:
welk risico willen wij lopen en welke afweging maken wij? Gaat voor ons de
risicoafweging van asielshoppen voor, vinden wij dat dus belangrijker, of
vinden wij dat deze jongen niet terug naar Iran mag, wat er ook gebeurt? Dit
laatste is mijn afweging: die jongen mag dus niet terug naar Iran. Als land
mogen wij ook niet indirect refoulement plegen; hiervoor bestaan geen andere
woorden. Refoulement mag dus niet.Het dilemma is dat asielshoppen toch op de loer ligt. Dat realiseer ik
mij heel goed. Ik realiseer mij ook dat dit bestuurlijk lastig is voor de
staatssecretaris. Vandaar toch mijn vraag hoe het uitzettingsbeleid van het
Verenigd Koninkrijk is ten opzichte van asielzoekers afkomstig uit Iran. Wat
is de indruk van de staatssecretaris van de gewijzigde omstandigheden dat
betrokkene naamsbekendheid heeft verkregen? Nogmaals, de kern van mijn inbreng
is dat deze jongen niet terug naar Iran mag. Dit is dus waar wij staan.De heer Van de Camp (CDA):Ik neem met heel veel respect kennis van uw standpunt. Ik begrijp volledig
het dilemma waar u voor staat. Ik heb de volgende vraag ook aan collega Van
der Ham gesteld. Bent u echt van plan om binnen alle Europese landen de asielzoekers
te volgen die anders behandeld worden dan puur volgens het Nederlandse beleid?
Dat is toch onmogelijk?De heer Spekman (PvdA):Dit is ook een onmogelijke kwestie. Het gaat namelijk over een jongen
die in het Verenigd Koninkrijk uitgeprocedeerd is. Wij weten dat, als hij
daadwerkelijk terug gaat naar Iran, hij dood gaat of dat hij gemarteld wordt.De heer Van de Camp (CDA):Straks komt een vergelijkbare vraag van christenen uit Sri Lanka of van
redelijke, islamitische mensen uit Somalië. Wij worden geacht, verdragen
na te leven en, hoe pijn het soms ook doet, abstracties aan te brengen. Er
bestaat geen misverstand over: het onderhavige geval is heel schrijnend. Er
zijn evenwel duizenden schrijnende gevallen, zelfs in Europa.De heer Spekman (PvdA):Dat is waar. Wij mogen ook niet indirect refoulement plegen ingevolge
het internationale verdrag. Dit betekent dat wij ons altijd
op de hoogte moeten stellen van de daadwerkelijke situatie. Ik heb ook niet
voor niets om een notitie gevraagd over het landenbeleid en het Dublin-beleid.
Het liefst zie ik dat het meer gelijk wordt getrokken. Evenals u ben ik een
groot voorstander van een meer gelijkvormig landenbeleid. In dit individuele
geval gaan wij na wat wij het beste kunnen doen, zodat deze jongen niet de
dupe wordt van de andere dilemma's waarmee wij te maken hebben. Het leven
is kiezen. Ik heb dus een keuze gemaakt. Ik hoop echt dat de discussie in
Europa over het landenbeleid en de Dublin-verordening wat dat betreft tot
verbetering leidt.Mevrouw Azough (GroenLinks):Ik ben het volledig met de heer Spekman eens dat deze jongen niet mag
worden teruggestuurd naar Iran. Ik hoor hem echter niet aan de staatssecretaris
vragen waarom zij geen gebruik heeft gemaakt van de uitzonderingsmogelijkheden
die de Dublin-verordening kent.De heer Spekman (PvdA):Dat is omdat ik twee minuten spreektijd heb.Mevrouw Azough (GroenLinks):Mag ik even uitpraten? Zeker gezien het feit dat deze jongen een grote
naamsbekendheid heeft gekregen, lijkt mij dat urgent.De heer Spekman (PvdA):Ik luister naar wat de collega's zeggen. Ik heb mevrouw Azough die vraag
horen stellen. Ik heb zojuist gezegd dat een aantal vragen al door collega's
is gesteld. Ik probeer niet alle vragen te herhalen, vooral gezien het feit
dat een van de eerdere woordvoerders nog iets meer tijd heeft genomen.De voorzitter:Dat wordt zeer gewaardeerd.Mevrouw Azough (GroenLinks):Dat is prima, maar hoe zou de heer Spekman deze vraag zelf beantwoorden?
Zou hij ermee kunnen instemmen? Kan hij zich voorstellen dat de staatssecretaris
gebruikmaakt van de uitzonderingsmogelijkheid gezien de situatie waarin de
jongen, die wij nu redelijk goed kennen, verkeert?De heer Spekman (PvdA):Een van de schriftelijke vragen die ik samen met collega Van der Ham heb
gesteld, ging daar over. Daarbij kwam precies hetzelfde dilemma naar voren
als dat ik zojuist heb geschetst. Ik meen daarom dat mevrouw Azough een heel
reële vraag heeft opgeworpen. Ik meen echter dat zij hem evenmin zelf
heeft beantwoord. Zij heeft hem gesteld. Deze vraag is heel reëel en
gaat precies over het dilemma waarvoor wij staan. Ik heb aangegeven wat ten
aanzien van de uiteindelijke oplossing en de consequenties daarvan voor mij
vooropstaat. De bottom line is dat deze jongen in ieder geval niet terug kan
naar Iran.De heer Kamp (VVD):Voorzitter. Echte vluchtelingen zijn personen die op de vlucht zijn voor
vervolging in de zin van het Vluchtelingenverdrag. Die moeten altijd worden
beschermd. Dat moet zo spoedig mogelijk gebeuren, in het eerste veilige land
na hun vlucht voor vervolging. Dat geldt voor een kritische journaliste, een
politieke activist en voor een 19-jarige homoseksuele jongen uit Iran. Vluchtelingen
moeten echter niet van het ene veilige land naar het andere gaan, in een land
van keuze bescherming kunnen gaan vragen en daar een procedure gaan volgen.De Europese landen hebben daarover afspraken met elkaar gemaakt. Daarin
is vastgelegd dat de asielprocedure moet worden doorlopen in het eerste land
waarin iemand verblijft. Het is vanzelfsprekend helemaal uitgesloten dat landen
van de Europese Unie elkaars asielprocedure gaan overdoen, dat iemand ergens
asiel heeft aangevraagd dat wordt afgewezen en hij vervolgens naar een ander
land om het nog eens te proberen en als dat ook niet lukt, weer naar een derde
land gaat. Als je dat gaat doen, is elke basis onder het Europees asielbeleid
weggeslagen.Ik ben daarnaast van mening dat de grootst mogelijke terughoudendheid
moet worden betracht met categoriale bescherming. Als je categoriaal gaat
beschermen, ligt misbruik maken op de loer. Als je zegt dat iemand van een
bepaalde stam die uit Somalië komt bescherming krijgt, zal de verleiding
groot zijn om te beweren dat je tot die stam behoort. Als je zegt dat iemand
uit Midden-Irak sowieso een verblijfsvergunning krijgt, is de verleiding voor
iemand uit Noord-Irak groot om te zeggen dat hij uit Midden-Irak komt. Als
je zegt dat een Iraanse christen bescherming krijgt, kan men beweren dat men
christen is, of dat men christen is geweest, of dat zijn familie christen
is, of dat anderen zeggen dat je christen bent. Als je alle Iraanse homo's
bescherming gaat geven, heb je Iraanse biseksuelen, hetero's die als homo
worden bestempeld, hetero's die beweren homo te zijn. Misbruik ligt dan dus
voortdurend op de loer. De enige oplossing is een kritische individuele toetsing
van ieder asielverzoek. Is iemand vluchteling in de zin van het Vluchtelingenverdrag
en heeft hij bescherming nodig, dan krijgt hij die. Is Nederland het eerste
veilige land waarin deze persoon is aangekomen, dan geven wij hem deze bescherming
hier in Nederland. Anders doen wij dat niet.De heer Van der Ham (D66):Ik meen dat de heer Kamp met zijn opsomming een beetje overdrijft. Volgens
de berichten van het ministerie zijn de afgelopen jaren 38 Iraanse homoseksuele
asielzoekers naar ons land gekomen. Er is dus geen enorme vloed van homo's
uit Iran met die smoes hierheen gekomen. Zij kijken wel uit, want het is een
ongelooflijk gevaarlijke smoes in dat land. Overdrijft de heer Kamp hierover
dus niet een beetje? De praktijk wijst uit het dat wel meevalt.In het verdrag van Dublin staat eveneens dat wij om humanitaire redenen
altijd eigen soeverein beleid kunnen voeren. In het debat dat wij in 1996
met staatssecretaris Schmitz hierover hebben gevoerd, heeft zij in antwoord
op vragen hierover uitdrukkelijk geantwoord dat wij dat kunnen doen. Wij hebben
een soeverein recht om in uitzonderlijke gevallen in te grijpen. De heer Kamp
erkent toch wel dat dit een onderdeel is van het verdrag van Dublin?De heer Kamp (VVD):Het is geen gevaarlijke smoes om te beweren dat je een Iranese homo bent,
als je als Iraniër in Nederland aankomt. Een Iraniër die dat doet,
is namelijk verzekerd van een verblijfsvergunning voor Nederland. Het is dus
geen gevaarlijke smoes.Ik overdrijf niet over de aantallen. Ik heb alleen aangegeven dat wij
erg terughoudend moeten zijn met categoriaal beschermingsbeleid,
omdat daarbij misbruik op de loer ligt. Bovendien wijk je met categoriaal
beschermingsbeleid af van het beleid van andere landen. De heer Van der Ham
omschrijft dit zelf in zijn vragen als een uniek Nederlands groepsbeleid dat
fundamenteel afwijkt van het beleid van de andere Schengenlanden. Bij zo'n
beleid is het logisch dat in alle landen van de wereld iedereen die kan profiteren
van dit unieke groepsbeleid in Nederland, niet naar een van de andere 26 Europese
landen gaat, maar naar Nederland. Daarom moeten wij hiermee zeer terughoudend
zijn.Ik erken dat Nederland eigen beleid kan voeren en categoriale bescherming
kan geven. Ik heb echter beargumenteerd waarom ik van mening ben dat wij zeer
terughoudend moeten zijn met categoriale bescherming.De heer Van der Ham (D66):Ik ben het met u eens dat wij hiermee terughoudend moeten zijn. Deze categoriale
bescherming geldt echter maar voor heel weinig groepen, namelijk voor bekeerde
christenen en voor homo's. Ik herhaal mijn stelling dat u wel een beetje overdrijft
als u stelt dat Nederland wat dit betreft een soort putje is. De afgelopen
jaren zijn er maximaal veertig mensen geweest die op grond hiervan een verblijfsvergunning
hebben gekregen. Juist doordat Nederland in Europa op dit punt voorop heeft
gelopen, heeft Duitsland inmiddels eenzelfde soort beleid ten aanzien van
deze zeer kwetsbare groep. Misschien neemt straks ook het Verenigd Koninkrijk
dit beleid over, want daar is een hevig debat begonnen door de Liberal Democrats,
mijn zusterpartij en naar ik meen ook de uwe. Het is goed dat andere landen
dit beleid overnemen. Ik hoop toch ook dat u dit ziet? Dit erkent u toch?De heer Kamp (VVD):Mijnheer Van der Ham is niet terughoudend met categoriale bescherming.
Hij suggereert namelijk in de vraag nummer 5 die hij op 10 maart heeft
gesteld aan de staatssecretaris, dat iedere keer dat iemand in een ander Europees
land aankomt waar geen categoriale bescherming is terwijl die bescherming
in Nederland wel bestaat, Nederland moet accepteren dat hij of zij vanuit
dat andere Europese land naar Nederland komt om hier van de categoriale bescherming
te profiteren. Mijnheer Van der Ham zegt dat het alleen om Iranese christenen
en homo's gaat. Hij vergist zich daarin, want er bestaat ook categoriale bescherming
voor Somalië en voor Midden- en Zuid-Irak. Er bestaat dus op veel meer
punten categoriale bescherming. Ik pleit ervoor om daarmee in algemene zin
zeer terughoudend te zijn.De heer Spekman (PvdA):Is de heer Kamp het met mij eens dat het voor homo's gevaarlijk is in
Iran?De heer Kamp (VVD):Ik heb veel gehoord. Ik twijfel er niet aan dat er alle reden is om goed
naar aanvragen te kijken van personen die vanuit Iran naar Nederland komen
en zeggen dat zij vluchteling zijn in de zin van het Vluchtelingenverdrag
omdat zij vervolgd worden in hun land. Het is daarbij zeer goed denkbaar dat
zij een verblijfsvergunning krijgen op grond van het feit dat zij aan kunnen
tonen dat zij vluchteling zijn. Ik ben echter van mening dat het noodzakelijk
is om deze gevallen individueel te toetsen.De heer Spekman (PvdA):Deelt u de lijn die in het Verenigd Koninkrijk wordt uitgezet? Daar stelt
men dat mensen wel terug kunnen keren, als zij er maar niet voor uitkomen
dat zij homo zijn. Of staat u toch achter het beleid van Nederland, waarbij
wordt gesteld dat mensen er alvast wel voor mogen uitkomen dat zij homo zijn.De heer Kamp (VVD):Ik erken dat Nederland het recht heeft om categoriaal beleid te voeren.
Ik vind dat wij daarin bijzonder terughoudend moeten zijn. Verder vind ik
dat er heel goed geluisterd moet worden naar het verhaal van de Iranese jongen
waarover wij het nu hebben, die beweert homoseksueel te zijn en daardoor werd
vervolgd en op de vlucht moest gaan. Het is zeker denkbaar dat hij op grond
van zijn verhaal een verblijfsvergunning krijgt in het Verenigd Koninkrijk,
Estland, Nederland of Italië, het land waar hij asiel vraagt.De heer Spekman (PvdA):U deelt dus niet het Nederlandse beleid, maar ook het Britse beleid deelt
u niet echt. U vindt dat er individueel getoetst moet worden. Vindt u het
van belang dat iemand er in het land van herkomst openlijk voor kan uitkomen
dat hij homoseksueel is? Of deelt u toch het Britse beleid, waarin wordt gesteld
dat je kunt terugkeren als je er niet voor uitkomt dat je homoseksueel bent?De heer Kamp (VVD):Ik vind dat je geen uitspraken moet doen over alle mensen die uit een
bepaald land afkomstig zijn en tot een bepaalde categorie behoren. Als je
dat doet, loop je namelijk grote risico's. Er zijn homoseksuelen, biseksuelen
en heteroseksuelen die zeggen dat zij ervan beschuldigd worden homoseksueel
te zijn, in de ogen van degenen die dat een beschuldiging vinden. Ik vind
dat geen beschuldiging. Er zijn heteroseksuelen die zeggen homoseksueel te
zijn, om hier een verblijfsvergunning te krijgen. Als je daar eenmaal mee
begint, loop je grote risico's. Een individuele toetsing van asielaanvragen
is daarom belangrijk.Het Vluchtelingenverdrag is er niet om mensen de gelegenheid te geven
naar een ander land te gaan, waar zij het prettiger hebben. Het Vluchtelingenverdrag
is ervoor om mensen die bescherming nodig hebben die bescherming te bieden.
Wij kunnen niet alle Iraanse homoseksuelen of mensen die zeggen dat zij homoseksueel
zijn een verblijfsvergunning geven. Er zijn een heleboel landen waar homoseksuelen
in het gedrang komen. Soms komt dat door de overheid, maar vaak doordat individuele
burgers of groepen burgers zich tegen een homoseksueel keren. Wij zouden van
het een in het ander komen. Uiteindelijk zouden wij iedereen die waar ook
ter wereld zegt in de problemen te komen vanwege zijn homoseksueel zijn een
verblijfsvergunning moeten geven. Uiteindelijk wordt het dan onhoudbaar om
de echte vluchtelingen te beschermen. Dat laatste moet altijd kunnen.De heer Spekman (PvdA):Voorzitter. Ik vrees dat ik het antwoord niet ga krijgen. Het gaat mij
erom of in de weging, categoriaal of individueel, dat maakt mij niet uit,
een rol speelt dat betrokkenen zich in het land van herkomst kunnen uiten
zoals dat voor hen normaal is. Kunnen zij ervoor uitkomen dat zij homoseksueel
zijn? Speelt dat een rol in de weging door de heer Kamp of niet? Dat is natuurlijk
de vraag in het onderhavige geval, waarvan onomstotelijk vaststaat dat het
zo is. Hij is genoemd door zijn vriendje in Iran, dat ondertussen
dood is. Daar is geen twijfel over.De heer Kamp (VVD):Zodra ik zou zeggen dat iedereen die niet in vrijheid in Iran op straat
kan rondbazuinen homoseksueel te zijn en dat voortdurend in de praktijk laat
merken voldoende reden heeft om in Nederland een verblijfsvergunning te krijgen,
zeg ik ook dat ik van mening ben dat iedereen uit Iran die homoseksueel is
of zegt dat te zijn automatisch een verblijfsvergunning moet krijgen in Nederland.
Dat moet ik dan ook zeggen voor Iraanse christenen en voor homoseksuelen,christenen
en minderheidsgroepen in een heleboel andere landen. Dan is er een totaal
uit de hand gelopen categoriaal beschermingsbeleid, waarmee de mogelijkheden
voor Nederland om de echte vluchtelingen, op de vlucht voor vervolging, bescherming
te bieden wordt ondergraven. Die mogelijkheden wil ik juist overeind houden.De heer Spekman (PvdA):Hij moet dus doen alsof hij geen homo is.De voorzitter:Nee, nee, het woord is aan de heer De Wit.De heer De Wit (SP):Herkent of onderschrijft de heer Kamp dat Nederland een speciaal beleid
heeft voor homo's die mogelijk teruggestuurd zouden moeten worden naar Iran?De heer Kamp (VVD):Dit is een feitelijke vraag van de heer De Wit, waar ik "ja"
op zeg.De heer De Wit (SP):Erkent hij dan ook dat Nederland iemand indirect terug zou sturen naar
een land waar het onveilig is als die persoon door Nederland werd teruggestuurd
naar het Verenigd Koninkrijk en vervolgens het Verenigd Koninkrijk hem terugstuurt
naar Iran? Ik wijs op artikel 3 van het verdrag.De heer Kamp (VVD):Nee, want ik ben niet van mening dat deze vorm van categoriale bescherming
overeind moet blijven. Als ik spreek over zeer terughoudend zijn met een categoriale
bescherming doel ik ook op deze groep. Voor mij staat bovenaan dat alle landen
van de Europese Unie gehouden zijn aan dezelfde internationale verdragen,
het Verenigd Koninkrijk zeker ook. Ik vind het Verenigd Koninkrijk net zo'n
serieus land als Nederland. Ik vertrouw het Verenigd Koninkrijk net zo goed
de asielprocedure toe als Nederland. Als het Verenigd Koninkrijk tot een conclusie
komt, ga ik ervan uit dat dit een verantwoorde conclusie is, die moet worden
uitgevoerd.Mevrouw Azough (GroenLinks):Ik begrijp het verhaal van de heer Kamp eerlijk gezegd niet helemaal.
Enerzijds zegt hij dat elke casus individueel getoetst moet worden. Dat gebeurt
ook hier. Ook bij categoriaal beschermingsbeleid wordt elk verhaal individueel
getoetst. Wil hij nu echt zeggen dat er bij een categoriaal beschermingsbeleid
geen sprake is van echte vluchtelingen? Hij lijkt een scheiding te maken tussen
mensen die gebruik maken van een categoriaal beschermingsbeleid en echte vluchtelingen.
Dat vind ik toch een beetje vreemd.De heer Kamp (VVD):Wij weten dat de essentie van het categoriaal beschermingsbeleid is dat
er een vooronderstelling is. Je komt uit een land, je hoort tot een bepaalde
groep en dan is de praktijk dat je in de regel verzekerd bent van een verblijfsvergunning.
Dat is de essentie van het categoriale beschermingsbeleid en dat heeft de
heer Van der Ham netjes onder woorden gebracht: een uniek groepsbeleid dat
fundamenteel afwijkt van dat van de andere Schengenlanden. Zo is het inderdaad,
dat is de praktijk. Er is in het internationale Vluchtelingenverdrag omschreven
wat vluchtelingen zijn en ik ben van mening dat je telkens aan de hand van
het verhaal van de individuele asielzoeker kritisch moet toetsen of er sprake
is van een vluchteling in de zin van het Vluchtelingenverdrag en of het land
waar de betrokkene in procedure wil worden genomen, het eerste veilige land
is waar hij of zij heeft verbleven. Je moet niet voorsorteren door voor groepen
die uit een bepaald land afkomstig zijn, voor groepen met een bepaald geloof
of groepen met een bepaalde sekse of seksuele geaardheid een bijzonder beleid
te voeren.Mevrouw Azough (GroenLinks):Ik wil mijn vraag nog even herhalen, want u heeft er nog geen antwoord
op gegeven. Worden de verhalen individueel getoetst en zijn de betrokkenen,
als het antwoord daarop ja is en zij een verblijfsvergunning krijgen, echte
vluchtelingen of niet?De heer Kamp (VVD):Ik heb die vraag al beantwoord. Ik heb gezegd dat categoriaal beschermingsbeleid
inhoudt dat er voorgesorteerd wordt, dat er een aparte regeling is, dat in
die categorie een asielaanvraag niet op dezelfde wijze wordt behandeld als
die van anderen. Nee, je behoort tot een bepaalde groep en je weet dat je
dan in de regel een verblijfsvergunning krijgt. Dat is de praktijk, daar gaat
het om. U vraagt of je een echte vluchteling bent als je in Nederland onder
die categoriale bescherming wordt geplaatst. Wel, dit zal zeker voor een aantal
van deze mensen gelden, maar het is niet per definitie zo, want in een ander
land kan men heel goed tot een andere conclusie komen, als het gaat om iemand
die in Nederland onder deze bescherming valt. En dan zeg ik niet bij voorbaat
dat de conclusie die in dat andere land getrokken is, onjuist is.Mevrouw Azough (GroenLinks):U geeft geen antwoord, want het is volgens mij duidelijk dat er wél
sprake is van individuele toetsing van het verhaal, maar u neemt dit blijkbaar
niet over.De heer Kamp (VVD):Ik geef wel degelijk een duidelijk antwoord op uw vraag, ik zeg alleen
niet wat u wilt horen.De heer Anker (ChristenUnie):Voorzitter. Wij hoeven elkaar niets te vertellen over de ernstige situatie
van homoseksuelen en christenen in Iran. Wij krijgen waarschijnlijk allemaal
wel vreselijke plaatjes in onze mailbox en er staan ook wel eens mensen op
het Plein met een stand waar vreselijke foto's te zien zijn. Wij hebben in
dit debat een heel lastig dilemma, want als het aan ons had gelegen, zou de
betrokkene hoogstwaarschijnlijk hier kunnen blijven, want wij hebben specifieke
regels voor de toelating van homoseksuelen uit Iran, maar wij zitten ook vast
aan het Verdrag van Dublin. Ik denk dat wij allen onmacht voelen,
maar wij kunnen ons niet gaan bemoeien met het asielbeleid in Groot-Brittannië
en wij kunnen ook niet zomaar een internationaal verdrag aan onze laars lappen.
Daarmee zou dit verdrag ook meteen aan belang inboeten.Toch heb ik nog wel een paar vragen aan de staatssecretaris. Wat kunnen
wij nu nog concreet voor de betrokkene doen? Heeft de staatssecretaris ook
na zijn overdracht nog contact met de Britse autoriteiten? Betekent de aangekondigde
heroverweging in Groot-Brittannië dat er een gerede kans is dat de man
daar mag blijven, maar ook dat men daar het asielbeleid op dit punt wijzigt?
Wil de staatssecretaris ons van het vervolg van deze zaak op de hoogte houden?
Dit zit ons natuurlijk wel hoog, het parlement voelt zich hierbij betrokken.
En geldt voor de Iraanse christenen in Groot-Brittannië precies hetzelfde?Wij zijn erg blij met de inspanningen onder de vlag van de EU om tot een
gezamenlijk Europees asielbeleid te komen. Ik heb er ook al iets over gelezen
in de antwoorden, Nederland krijgt een soort voorbereidingsbureau daarvoor.
Ik ben heel benieuwd welke rol Nederland hierbij precies zal gaan spelen,
het zou mooi zijn als wij dit proces konden aanjagen. Het is gewoon belangrijk
dat er snel een goed Europees asielbeleid komt, opdat dit soort vreselijke
verschillen in beleid en dit soort vreselijke dilemma's niet meer zullen voorkomen.
Ik wil wat dat betreft nog graag herinneren aan het initiatief van een aantal
Europese ngo's met het charter van Volterra. Zij willen dat overheden en ngo's
tot een overeenkomst komen.Wij hebben schriftelijke vragen gesteld over de uitspraak in een zaak
van een bekeerde moslim. Hij is in inmiddels een Iraanse christen. Volgens
die uitspraak zou de man zelf op meerdere gronden moeten kunnen aantonen dat
hij al christen was dan alleen op basis van de brief die de staatssecretaris
in juli 2007 naar de Kamer heeft gestuurd. Ik heb die brief bij me. Ik vroeg
mij af of de staatssecretaris al op die beschikking heeft gereageerd.De voorzitter:Ik heb begrepen dat de staatssecretaris direct gaat antwoorden. Ik wil
dat zij haar antwoord helemaal afmaakt. Dan hebben de leden alles kunnen horen.
Daarna kunnen zij interrumperen.Staatssecretaris Albayrak:Voorzitter. Ik ben ontzettend blij dat de noodzaak van bescherming van
homoseksuelen tegen vervolging en tegen discriminatie volgens het gestelde
in het Vluchtelingenverdrag een van de gronden voor asiel is. Het is wat mij
betreft een basisbeginsel van beschaving. Hiermee worden de gronden geboden
voor bescherming tegen discriminatie vanwege seksuele geaardheid. Het is goed
dat, zoals wij weten, die bescherming ook op individuele gronden kan worden
geboden. De Europese landen houden zich aan dit beginsel. Zij respecteren
het Vluchtelingenverdrag en het Europees Verdrag voor de Rechten van de Mens.
Zij beoordelen dus op individuele gronden of er recht is op asiel en of er
behoefte aan bescherming is.Ook is een van de uitgangspunten van het beleid van alle 27 Europese landen
dat zelfs als niet is aangetoond dat er individuele gronden voor toelating
zijn, mensen niet worden uitgezet naar landen waar ze marteling dan wel de
dood te wachten staat. Ook dat is een uitgangspunt dat wij in Europa niet
alleen op papier moeten hebben. Wij moeten er ook zeker van zijn dat alle
Europese landen zich eraan houden.Vervolgens heeft Nederland zijn eigen verantwoordelijkheid. Nederland
biedt bovenop dit alles extra bescherming aan homoseksuelen uit Iran. Wij
bieden die bescherming met overtuiging, niet alleen aan de homoseksuelen uit
Iran, maar ook aan de biseksuelen en de transseksuelen uit Iran. Waarom doen
wij dat? Dat doen wij, zoals de heer De Wit zei, omdat de Kamer daarom in
vele debatten uitdrukkelijk heeft gevraagd. Wij doen dat ook – dat is
misschien mijn persoonlijke mening – omdat die bescherming alles te
maken heeft met de manier waarop Nederland denkt over homoseksualiteit.Over het eerste punt, de bescherming op individuele gronden en het niet
terugsturen als er geen bescherming is en mensen terechtkomen in een situatie
waarin zij gemarteld dan wel gedood worden, zijn alle Europese landen het
eigenlijk wel met elkaar eens. Over dat laatste, dat extra vangnet dat Nederland
biedt aan homoseksuelen uit Iran, zijn niet alle Europese landen het eens.
De Europese landen zijn het eigenlijk ook niet eens over de vraag wat precies
de plaats van homoseksuelen in hun land moet zijn. Wij kennen de voorbeelden.
Een aantal Europese landen zijn op dit gebied toch aanzienlijk minder liberaal
dan Nederland. Dus als het gaat om de emancipatie van homoseksuelen binnen
de Europese Unie hebben wij nog een lange weg te gaan.Wat de bescherming van Iraanse homoseksuelen betreft, zeg ik nogmaals
dat ik het Nederlandse beleid op dit punt met overtuiging voer. Wij discussiëren
nu naar aanleiding van een individueel geval, hetgeen inderdaad uitzonderlijk
is. De regering spreekt niet vaak met de Kamer over individuele gevallen,
maar deze kwestie heeft met heel veel punten van beleid te maken. Zij heeft
onder andere te maken met het Dublin-beleid. Daarover zal ik straks iets zeggen,
maar ik wil beginnen met de constatering dat het hier gaat om het terugsturen
van een asielzoeker naar het Verenigd Koninkrijk. Van terugsturen naar Iran
is hier geen sprake. Dan komt al snel de vraag of wij zeker weten dat het
Verenigd Koninkrijk deze persoon niet zal terugsturen. De persoon in kwestie,
de heer M.K., was in het Verenigd Koninkrijk uitgeprocedeerd. Hij heeft vervolgens
zelf de verantwoordelijkheid genomen om naar Nederland te komen. De afspraken
die wij in Europees verband hebben gemaakt, brengen met zich mee dat als het
eerste land van aankomst verantwoordelijk is voor het asielverzoek, dat land
daarvoor verantwoordelijk blijft. Waarom kiezen wij hiervoor? Vooral Nederland
kiest hiervoor, omdat wij weten wat het gevolg zou zijn als die afspraak niet
gold. Ik wijs erop dat wij een land zijn met eigen normen, soms met eigenzinnige
normen. Wij bieden extra bescherming, dus bescherming bovenop de bescherming
die sommige andere Europese landen bieden. Dat willen wij graag zo houden.
Wij willen niet dat de Europese gemene deler ons hindert in het voeren van
het type beleid dat wij juist vinden. Dus wij moeten kunnen blijven afwijken
van de gemiddelde norm in Europa. Het is in het belang van Nederland dat mensen
niet zo maar kunnen asielshoppen, juist omdat wij dat specifieke beleid willen
voeren. Wanneer asielzoekers in een land geen asiel hebben gekregen, hoeft
het geen verbazing te wekken dat zij zullen kiezen voor een ander land waar dat misschien wel lukt. De kans is groot dat mensen zullen kiezen
voor een land dat extra bescherming en een betere levensstandaard biedt. Wij
hebben dat al meegemaakt in de jaren negentig toen de Dublin-afspraken nog
niet golden. Er kwamen toen heel veel mensen naar Nederland. Wij weten dat
het hier beter is. Wij willen die extra bescherming geven, maar dat moet niet
betekenen dat wij onszelf in de vingers snijden. Dan is de enige consequentie
dat wij dat beleid niet lang volhouden. Het houdt een keer op. De Dublin-afspraken
zijn dus in het belang van Nederland. Het is belangrijk om die afspraken te
bewaken, omdat die garantie bieden voor het kunnen voeren van ons eigen nationale
beleid, inclusief de extra bescherming van homoseksuelen uit Iran. Daarom
ben ik zo strikt als het erom gaat of iemand moet worden teruggestuurd naar
een ander Europees land.In dit geval is dat andere land het Verenigd Koninkrijk. Het Verenigd
Koninkrijk voert ook het beleid om op individuele gronden asiel te verlenen
aan homoseksuelen uit Iran. De basis voor het Britse asielbeleid is, evenals
in Nederland, artikel 3 EVRM en artikel 33 van het Vluchtelingenverdrag: mensen
mogen niet worden teruggestuurd naar landen waar zij gemarteld of gedood worden.
Ik heb geen enkele aanwijzing dat het Verenigd Koninkrijk zich daar niet aan
zal houden. Dus ik vertrouw erop dat het Verenigd Koninkrijk zich ook in dit
individuele geval aan die verdragsverplichtingen zal houden. Gevraagd is of
ik daarvoor garanties kan geven. Dat staat eigenlijk haaks op het vertrouwen
en op de constatering dat ik geen enkele aanwijzing heb dat het Verenigd Koninkrijk
zich hier niet aan zal houden. Er is op hoog ambtelijk niveau contact geweest
met het Verenigd Koninkrijk. Daarnaast heb ik gebeld met mijn Britse collega.
De JBZ-raden zijn wel erg handig om je collega's te leren kennen. Je ziet
elkaar om de drie weken en je hebt veel persoonlijk contact. Ik houd die contacten
warm. Ik heb haar gevraagd hoe zij deze zaak inschat. Het is namelijk in ons
beider belang dat wij elkaar kunnen vertrouwen. Ik doel op Home Secretary
Jacqui Smith. Zij heeft mij gezegd dat deze persoon opnieuw in de procedure
komt en dat rekening gehouden wordt met de nieuwe feiten en omstandigheden,
die anders zijn dan toen hij een anonieme Iraanse homoseksueel was. Zij wees
mij op een tekst uit een werkinstructie. Ik weet dat het niet gebruikelijk
is om werkinstructies van collega-ministers uit Europese landen te citeren,
maar ik doe dat toch om de Kamer het vertrouwen te geven dat de procedure
goed zal verlopen. Dit is een werkinstructie van de Britse immigratiediensten
die volgens de Home Secretary het kader is waarbinnen deze individuele zaak
bekeken zal worden. Deze luidt als volgt: "Where an individual claimant
demonstrates that their homosexual acts have brought them to the attention
of the authorities to the extent that on return to Iran they will face a real
risk of punishment, which will be so harsh as to amount to persecution, he
should be granted refugee status as a member of a particular social group."Dat is de tekst van de werkinstructie die men daar als staand beleid hanteert.
Dat betreft dus de individuele beoordeling waar ik het zo-even over had. Deze
tekst haalde mijn collega aan toen ik haar vroeg naar het kader waarmee deze
zaak in de nieuwe procedure wordt bekeken.Natuurlijk kan ook de Britse minister de uitkomst niet al bij voorbaat
garanderen. Er kunnen tijdens zo'n procedure nog meer nieuwe feiten boven
tafel komen die ook van invloed kunnen zijn. De tekst die ik zo net citeerde
was al een stukje extra informatie ter onderbouwing van mijn vertrouwen. Ik
vind dat het interstatelijke vertrouwensbeginsel in het geheel niet is geschaad,
zeker niet waar het gaat om het Verenigd Koninkrijk. Er is mij geen enkele
zaak ter ore gekomen waarbij men zich niet aan die basisbeginselen van onze
verdragen zou hebben gehouden. Ik heb deze tekst echter voorgelezen omdat
ik weet hoezeer de Kamer bij deze individuele zaak betrokken is.Ik wil ook nog iets zeggen naar aanleiding van het interruptiedebatje
met de heer Kamp. Een van de andere redenen waarom ik de Dublin-afspraken
zo hoog heb, is omdat wij een soortgelijk beleid als tegenover Iraanse homoseksuelen
hebben ten aanzien van Afghaanse vrouwen en ten aanzien van christenen uit
Iran. Die bieden wij als groep net wat meer bescherming bovenop de individuele
bescherming. Wij moeten immers niet willen dat die groepen naar Nederland
komen omdat het verschil tussen de Europese lidstaten zo groot is. Als Nederland
het eerste land van verzoek is, dan nemen wij die verzoeken in behandeling
volgens ons eigen beleid. Maar het moet niet zo zijn dat mensen uit andere
Europese lidstaten denken dat zij hier moeten zijn als dit debat anders afloopt
dan ik hoop.Voorzitter. Ik heb kennis genomen van het publieke debat in het Verenigd
Koninkrijk, maar ook in het Europees Parlement. Mij is gevraagd of ik iets
kan zeggen over de uitkomst van dat publieke debat, namelijk of het Verenigd
Koninkrijk bereid zal zijn om het algemene beleid jegens homoseksuelen uit
Iran te veranderen. Dat is niet het geval. Of de Britten hun nationale beleid
wijzigen is aan de Britten zelf. Ik kan daar niet op vooruitlopen, maar ik
zal het debat en de ontwikkelingen natuurlijk wel met interesse blijven volgen,
niet alleen in het Verenigd Koninkrijk, maar ook in de Europese Unie.Dan kom ik nu terug op de individuele zaak. Natuurlijk blijft het hier
niet bij. De zaak heeft mijn aandacht. Ik zal de zaak ook blijven volgen gezien
de betrokkenheid van Nederland. Ik zei het al, het is in mijn ogen niet meer
dan normaal dat je de contacten met je collega's hebt zoals ik die heb. Je
praat met elkaar over heel veel onderwerpen. Dan ligt het erg voor de hand
dat ook deze zaak onderwerp van bespreking is. Ik zal mij laten informeren
over de voortgang van de procedure en de uitkomst ervan en ben uiteraard bereid
die informatie op enig moment met de Kamer te delen, binnen de grenzen van
de privacyregels, zoals ik behoor te zeggen, zoals de fractie van D66 als
geen ander weet.Mevrouw Azough (GroenLinks):Voorzitter. Ik had een aantal heel specifieke vragen gesteld over de Dublin-verordening
en de kwestie M.K.Staatssecretaris Albayrak:Voorzitter. Dat vergat ik inderdaad. Mevrouw Azough vroeg waarom ik geen
uitzondering maak terwijl het Dublin-verdrag de ruimte biedt om die uitzondering
te maken. Het gaat daarbij om artikel 3, lid 2 van de Dublin-verordening.
Dat artikel geeft mij in feite de bevoegdheid om de verantwoordelijkheid voor
de behandeling van deze individuele zaak naar mij toe te trekken. Het is mijn
beleid om erg terughoudend gebruik te maken van de mogelijkheid om deze uitzondering
toe te passen, om de redenen die ik al gegeven heb, namelijk
de effecten op de bescherming als ik te vaak gebruik zou maken van dat artikel.
Ik doe dat wel op het moment dat ik aanwijzingen heb om te denken dat door
het terugsturen van iemand naar een Europese lidstaat, er sprake zou zijn
van indirect refoulement. Dus als ik zou denken dat als ik iemand terugstuur
naar het Verenigd Koninkrijk, het Verenigd Koninkrijk deze persoon direct
doorstuurt naar Iran, en dat dan dus indirect via mij loopt, dan zou dat de
reden zijn om die zaak naar mij toe te trekken. Ik denk echter dat ik voldoende
heb aangegeven waarom ik op dit moment geen enkele reden heb om niet te vertrouwen
in de Britse rechtsstaat.Ik kan dat ook naar me toe trekken als er specifieke persoonlijke omstandigheden
zijn. Van geval tot geval moet bekeken worden of er sprake is van die persoonlijke
omstandigheden. Ik doe dat bijvoorbeeld ook om gezinnen niet te scheiden.
Als iemand al in een ander land is geweest en naar Nederland komt, en de rest
van zijn gezin zit al in Nederland, dan zou het niet aangaan om zo iemand
puur om formele redenen terug te sturen terwijl het gezin in Nederland bij
elkaar zou kunnen zijn. Dat zijn de gronden op basis waarvan ik een uitzondering
kan maken. Dat heb ik dus ook bekeken in de zaak van heer K., maar dat is
hier niet aan de orde.Mevrouw Azough (GroenLinks):Voorzitter. Ik ging zojuist naar de interruptiemicrofoon, omdat ik de
indruk had dat de staatssecretaris klaar was met haar beantwoording.De voorzitter:Die indruk had ik ook, maar ik weet dat er nog vragen van de heer Spekman
over algemeen Dublin-beleid liggen.Staatssecretaris Albayrak:Ja, en er liggen ook nog vragen over de harmonisatie in de Europese Unie.
Misschien heb ik iets te snel gedacht, al klaar te zijn. Dat klopt.De voorzitter:Ik stel voor dat u die vragen dan nog even beantwoordt. Dan kan er daarna
geïnterrumpeerd worden.Staatssecretaris Albayrak:Ik zal allereerst iets zeggen over de harmonisatie in de Europese Unie.
De heer Van de Camp vroeg om de stand van zaken. Ik heb al in mijn inleiding
gezegd dat er op dit moment geen sprake is van harmonisatie als het gaat om
de bescherming van homoseksuelen uit Iran, anders dan de basisbeginselen uit
de verdragen die ik al genoemd heb. In de Europese landen is op dit moment
sprake van verschillende statussen, verschillende vormen van verblijf en verschillende
rechten en plichten van asielzoekers. Daar moet zo snel mogelijk een eind
aan worden gemaakt. Ik zeg met de heer Van de Camp dat dit een van de redenen
is waarom Nederland zo actief is in het najagen van het gemeenschappelijke
asielbeleid.Wij doen dat langs twee lijnen. De eerste lijn is dat wij proberen te
komen tot een daadwerkelijke invoering van de eerste fase. Wij hebben heel
veel regels gemaakt. Zo zijn er minimumnormen voor procedures en minimumnormen
voor de kwalificatie van vluchtelingen. Dat zijn de regels. Dat is de eerste
fase. Wij zien dat dit in heel veel landen al goed gaat, maar ik zou zo graag
willen dat dit in de praktijk ook uitmaakt. Wij willen langs praktische samenwerking
met name de nieuwe Europese lidstaten ook op het gemiddelde niveau van Europa
krijgen. Het is voor heel veel landen echt een bijzondere gebeurtenis geweest
dat artikel 3 EVRM een harde plicht werd, dat ze niemand mogen terugsturen
als daar werkelijk marteling of de dood dreigt. Dat is dus de winst van Europa.
Ik probeer dus ook via alle kennis die wij in Nederland hebben op het terrein
van vluchtelingen en asielbeleid, de landen die nog niet zover zijn via praktische
samenwerking en uitwisseling iets meer op het gemiddelde niveau te krijgen.
De IND is hier ook actief bij betrokken. Het is dus eigenlijk top-down als
het gaat om de activiteiten van de Europese Commissie. De eerste fase is nu
afgerond.Wij staan nog een beetje aan het begin van de tweede fase. Die moet in
2010 al afgerond zijn. Maar ook daarin zitten waardevolle dingen waarvan wij
zeggen: dit is de kans om daar invloed op te hebben. Ik heb de Kamer op 11 september
2007 uitgebreid geïnformeerd, via twee brieven en een reactie op het
Groenboek asiel. Voor de zomer zal de Europese commissaris die hiervoor verantwoordelijk
is, met nadere plannen komen. Wij hebben dus nog heel veel momenten waarop
wij onze zienswijze en onze ideeën over bijvoorbeeld de bescherming van
homoseksuelen binnen Europa hier in kunnen fietsen.Ik zeg tegelijkertijd dat wij, gezien de weerstand in sommige Europese
landen tegen een verregaande acceptatie van homoseksualiteit, niet al te hoge
verwachtingen van de uitkomst moeten hebben. Wij zijn dus hard bezig. Ik ben
daar principieel in, maar vooral niet naïef. Wij kijken gewoon hoe wij
dit praktisch door samenwerking voor elkaar kunnen krijgen. Tegelijkertijd
proberen wij al die wetten en regels in Europa aan te passen.Ik kom te spreken over de Dublin-verordening. De heer Spekman heeft zelf
al gerefereerd aan de evaluatie. Mijn standpunt is eigenlijk al bekend. Ik
ben er erg voor om met de Kamer al in een heel vroeg stadium te bespreken
waar Europa naartoe beweegt en wat het Nederlandse standpunt moet zijn. De
evaluatie van Dublin en de mogelijke aanpassingen van het Dublin-verdrag zijn
onderwerpen die zich daar ook voor lenen. Uiteraard kan ik hem toezeggen dat
ik de Kamer zal informeren zodra ik de informatie heb en mij een mening heb
gevormd, zodat wij met elkaar het debat kunnen aangaan. Ik denk, voorzitter,
dat ik de...De voorzitter:...vragen heb beantwoord.Staatssecretaris Albayrak:Ik pak de specifieke vragen van mevrouw Azough er even bij.De voorzitter:Er is ook nog een tweede termijn. Dat moeten de leden ook maar begrijpen.Mevrouw Azough, had u nog een echte vraag?Mevrouw Azough (GroenLinks):Ik heb toch nog een concrete vraag over de uitzonderingsmogelijkheid.
Ik begrijp het dilemma waarin zij verkeert, maar gezien de persoonlijke omstandigheden
van M.K. en het feit dat deze casus grote mediabekendheid heeft en dus ook
in Iran, helaas, vraag ik de staatssecretaris waarom zij niet toch heeft overwogen
om voor deze specifieke kwestie een uitzondering te maken.De voorzitter:Als ik zo vrij mag zijn, ik vind dat er echt antwoord op
is gegeven. Ik vind dat wij niet twee keer hetzelfde moeten vragen.Mevrouw Azough (GroenLinks):Ik vind dat het er geen antwoord op is gegeven. De mogelijkheid bestaat
om een uitzondering te maken wanneer er sprake is van onevenredige hardheid.
De staatssecretaris heeft daar zelf aan gerefereerd. Waarom heeft zij dat
in dit geval niet overwogen?Mijn tweede vraag is hoe vaak en in welke gevallen zij in het afgelopen
jaar als staatssecretaris gebruik heeft gemaakt van deze uitzonderingsmogelijkheid.Staatssecretaris Albayrak:Deze concrete vraag had ik inderdaad nog niet beantwoord. Volgens mijn
informatie is dat in 2007-2008 in enkele gevallen gebeurd. Als mevrouw Azough
dat echt precies wil weten, dan kan ik dat binnen niet al te lange tijd aan
de Kamer melden. Ik heb de redenen gegeven waarom ik terughoudend gebruikmaak
van die uitzonderingsmogelijkheid. Ik vind dat dit at the end ten koste gaat
van de ruimte om in Nederland bescherming te bieden binnen het stelsel van
Europa.Waarom in dit geval niet geconcludeerd dat er sprake is van persoonlijke
omstandigheden die moeten leiden tot het oordeel dat het onevenredig hard
is als M.K. naar het Verenigd Koninkrijk gaat? Ik heb daartoe niet geconcludeerd,
omdat het meewegen in de asielprocedure van de persoonlijke omstandigheden
die mevrouw Azough schetst, zoals de naamsbekendheid en het feit dat heel
Iran nu weet dat deze meneer homoseksueel is, vooral een verantwoordelijkheid
is van het Verenigd Koninkrijk. Dat heeft men al toegezegd. Dat maakt dat
ik die persoonlijke omstandigheden niet heb geschaard onder de facetten die
ik moet afwegen ter beantwoording van de vraag of ik iemand naar het Verenigd
Koninkrijk moet terugsturen.De heer De Wit (SP):Wat nu als het Verenigd Koninkrijk ondanks het vertrouwen dat de staatssecretaris
heeft in haar collega, toch besluit om M.K. terug te sturen naar Iran? In
dat geval is er sprake van wat zij zelf al in haar betoog noemde: indirect
refoulement. Wat doet zij dan?Staatssecretaris Albayrak:Gegeven alles wat ik al heb gezegd, de toon en de inhoud van mijn boodschap
en de reden waarom ik ervoor heb gekozen om hier, wat zeer uitzonderlijk is,
een deel van een werkinstructie van de Britten voor te lezen, zou het getuigen
van nog steeds twijfelen aan de oprechtheid van de Britten inzake de normen
van hun eigen rechtsstaat, als ik de vraag van de heer De Wit zou beantwoorden.
Dat doe ik gewoon niet.De heer Van der Ham (D66):Voorzitter. Ik merk aan de staatssecretaris dat zij begaan is met de zaak,
dat zij zich er uitgebreid in heeft verdiept en dat zij contact heeft gezocht
met haar Britse ambtgenoot. Ik herken in haar houding bezorgdheid over het
lot van betrokkene, maar ook dat zij als bestuurder rekening heeft te houden
met de afspraken met en de insteek van de Britse regering. Zij zegt: daar
heb ik vertrouwen in. Dat stelt ons, zoals ook al in de eerste termijn van
de Kamer is gebleken, voor een dilemma. Wij vragen ons af hoe wij hier als
Kamer bovenop kunnen blijven zitten, want wij maken ons zorgen over de mogelijkheid
dat hij misschien toch uitgezet zou kunnen worden naar Iran. Het is allemaal
heel voorwaardelijk, maar toch. Vandaar dat ik de volgende motie indien.De Kamer,gehoord de beraadslaging,constaterende dat M.K. in het kader van de Dublin II Verordening zal worden
uitgezet naar het Verenigd Koninkrijk, aangezien Nederland geen gebruik heeft
gemaakt van zijn bevoegdheid om op grond van de verordening het asielverzoek
zelf inhoudelijk te beoordelen;constaterende dat Nederland een specifiek beleid voert ten aanzien van
homoseksuelen afkomstig uit Iran en dat het Verenigd Koninkrijk een dergelijk
beleid niet kent;overwegende dat de Iraanse wet betreffende homoseksuele handelingen minimaal
lijfstraffen en maximaal de doodstraf als strafmaat kent;overwegende dat het Europees Parlement op 13 maart 2008 heeft opgeroepen
dat M.K. niet naar Iran moet worden teruggestuurd en op het grondgebied van
de Europese Unie dient te blijven, en de Europese Commissie, de Europese Raad
en de lidstaten heeft verzocht, een oplossing te zoeken voor deze kwestie;overwegende dat in het Britse parlement stemmen opgaan om het beleid ten
aanzien van homoseksuele Iraanse asielzoekers te heroverwegen, en mogelijk
het Nederlandse voorbeeld te volgen;overwegende voorts dat de regering van het Verenigd Koninkrijk heeft toegezegd,
de asielaanvraag opnieuw te beoordelen en hierbij nieuwe feiten en omstandigheden
te betrekken, en ervan uitgaande dat ook de inmiddels verkregen naamsbekendheid
van betrokkene en de resolutie van het Europees Parlement bij de nieuwe asielprocedure
zullen worden betrokken;oordelend dat het niet verantwoord is dat M.K. terugkeert naar Iran omdat
hij daar te vrezen heeft voor vervolging;verzoekt de regering, zich op de hoogte te laten houden door het Verenigd
Koninkrijk over de voortgang van de asielprocedure en de Kamer aanstonds te
informeren over de uitkomst van de procedure,en gaat over tot de orde van de dag.De voorzitter:Deze motie is voorgesteld door de leden Van der Ham, Spekman, De Wit,
Azough, Anker en Fritsma.Zij krijgt nr. 1184(19637).De heer Kamp (VVD):Begrijp ik het goed dat er in deze motie geen uitspraak wordt gedaan over
de wijze waarop moet worden gehandeld indien de informatie
binnenkomt?De heer Van der Ham (D66):In deze motie wordt daarover inderdaad geen uitspraak gedaan, maar er
wordt wel een oordeel uitgesproken door de Kamer, namelijk dat betrokkene
niet naar Iran terug moet. Mocht die situatie zich voordoen – daarover
krijgen wij informatie van het kabinet – dan zouden wij daarover in
de Kamer opnieuw een debat kunnen voeren, als ons dat opportuun lijkt. De
staatssecretaris zegt dat dit haar zeer onwaarschijnlijk lijkt. Zij zegt daar
althans niets over, maar heeft er vertrouwen in dat de zaak een goede loop
zal hebben. Uit mijn bijdrage mag duidelijk zijn wat voor een meerderheid
van de Kamer uiteindelijk de "bottom line" is, namelijk dat betrokkene
in Europa blijft.Mevrouw Azough (GroenLinks):Voorzitter. De staatssecretaris kan ons niet de garantie geven dat de
heer M.K. niet wordt uitgezet naar Iran. Dat is begrijpelijk, want dat kan
alleen als zij gebruik zou maken van de uitzonderingsmogelijkheid op grond
van de Dublin-verordening. De fractie van GroenLinks vindt het jammer dat
zij daarvan geen gebruikmaakt, aangezien er genoeg redenen voor zijn. Ik noemde
al de mediabekendheid, maar ook de jaren van onzekerheid waartoe de procedure
in Groot-Brittannië zou kunnen leiden, alsmede de mogelijke uitkomst
van die procedure. De uitkomst van de procedure mag absoluut niet zijn dat
M.K. naar Iran wordt uitgezet en daarom hebben wij de motie van de heer van
der Ham meeondertekend. Er is een meerderheid in de Kamer die daarvoor zal
waken. Helaas kunnen wij niet met een motie de uitzetting naar Groot-Brittannië
voorkomen.Belangrijk is ook dat het beleid, waar de Kamer trots op is en waarmee
Iraanse homo's en christenen worden beschermd, niet alleen in Nederland wordt
gevolgd, maar ook navolging krijgt in de andere lidstaten van de Europese
Unie. Daarom dien ik de volgende motie in.De Kamer,gehoord de beraadslaging,overwegende dat de Europese asielsystemen binnen de Europese Unie onvoldoende
zijn geharmoniseerd, waardoor het beschermingsniveau dat vluchtelingen geboden
wordt, kan variëren en vluchtelingen hierdoor in mindere of meerdere
mate kans op bescherming maken;overwegende dat Nederland sinds 2006 een specifiek beleid ten aanzien
van homoseksuele Iraanse asielzoekers en tot het christendom bekeerde Iraniërs
heeft vanwege het onacceptabel hoge risico op schending van hun mensenrechten
in hun land van herkomst;overwegende dat dit beleid navolging verdient in alle Europese landen;verzoekt de regering, bij andere Europese landen te pleiten voor het bieden
van adequate bescherming van de mensenrechten van homoseksuele Iraanse asielzoekers
en tot het christendom bekeerde Iraniërs in hun asielbeleid, bijvoorbeeld
door het instellen van een specifiek beleid voor deze groep, en de Kamer daarover
te informeren,en gaat over tot de orde van de dag.De voorzitter:Deze motie is voorgesteld door de leden Azough, Spekman, Van der Ham,
De Wit en Anker.Zij krijgt nr. 1185(19637).De heer De Wit (SP):Voorzitter. Ik kan kort zijn. Ik vind dat de staatssecretaris gebruik
moet maken van de bevoegdheden en de ruimte die de Dublin-verordening biedt,
maar zij is daartoe op dit moment niet bereid. Als het Verenigd Koninkrijk
op een gegeven moment toch zou overgaan op uitzetting, betekent dit voor mijn
fractie dat wij dan hier opnieuw een debat krijgen, omdat dan het risico bestaat
dat Nederland zich indirect schuldig maakt aan overtreding van het refoulementverbod.
Verder ben ik het van harte eens met de twee moties die tot nu toe zijn ingediend,
gebaseerd op het debat dat wij hebben gevoerd.De heer Fritsma (PVV):Voorzitter. De PVV-fractie vindt het terecht dat er in het Nederlandse
asielbeleid veel aandacht is voor de bescherming van Iraanse homoseksuelen.
Er is geen twijfel mogelijk dat zij te lijden hebben onder het verschrikkelijke
islamitische regime in Iran. Het Nederlandse asielbeleid is echter in de specifieke
zaak van M.K. niet van toepassing, omdat het Verenigd Koninkrijk ingevolge
het Dublin-akkoord verantwoordelijk is voor deze specifieke asielaanvraag.
Hier moet aan vastgehouden worden, want de noodzaak van het Dublin-akkoord
staat buiten kijf. Het zogenaamde asielshoppen moet effectief worden tegengegaan.
De staatssecretaris volgt deze lijn ook, dus hier heb ik verder geen vragen
over. Ik heb er alle vertrouwen in dat het Verenigd Koninkrijk zorgvuldig
met de zaak omgaat. Omdat dit voor de PVV-fractie toch een heel belangrijke
kwestie is, is het goed om op de hoogte te worden gehouden van verdere ontwikkelingen.
Daarom heb ik de zojuist door de heer Van der Ham ingediende motie meeondertekend.Mevrouw Azough (GroenLinks):Voorzitter. Zou ik nog één vraag mogen stellen? Kan de heer
Fritsma zich ook vinden in de motie die ik heb ingediend?De heer Fritsma (PVV):Nee.Mevrouw Azough (GroenLinks):Waarom dan niet, als u zo trots bent op het Nederlandse beleid?De heer Fritsma (PVV):Ik vind dat de staatssecretaris het Nederlandse beleid wel mag toelichten
tegenover andere Europese landen, maar ik vind bemoeienis met het beleid van
andere Europese landen gewoon een brug te ver.De voorzitter:Helder antwoord.Mevrouw Azough (GroenLinks):Mag ik nog één keer?De voorzitter:Nou, eigenlijk niet. Ik ben nu al drie kwartier achter op het schema en
u doet net of er niets aan de hand is.Mevrouw Azough (GroenLinks):Sorry, voorzitter, maar die drie kwartier zijn niet door ons veroorzaakt.De voorzitter:Ik zeg ook niet dat het uw schuld is, maar ik vind het mooi zo. U vroeg
om één vraag en vervolgens stelt u er twee.Mevrouw Azough (GroenLinks):Voorzitter. Ik wil graag van de heer Fritsma horen, serieus, want het
betreft een serieuze kwestie namelijk...De voorzitter:U bent heel serieus, maar ik geef nu het woord aan de heer Van der Ham.
Ik ben ook serieus.De heer Van der Ham (D66):Voorzitter. Omdat ik de vraag van mevrouw Azough zo serieus vind, vraag
ik het volgende. Het gaat niet om bemoeienis, het gaat niet om opleggen, het
gaat om bepleiten. Het gaat er gewoon om dat de staatssecretaris bij de JBZ
en bij anderen erop aandringt, die situaties serieus te nemen. Het gaat dus
niet om bemoeienis in de zin van opleggen, maar om bepleiten.De heer Fritsma (PVV):Ik heb al antwoord gegeven. Ik kan mij vinden in het Nederlandse asielbeleid
ten aanzien van Iraanse homoseksuelen. Ik vind ook dat de staatssecretaris
dat kan toelichten bij andere landen. Als uw vraag die lading heeft, dan ben
ik het ermee eens, maar ik vind het een brug te ver als wij echt invloed willen
uitoefenen en als wij ons echt willen bemoeien met het beleid van andere landen.
Dat zou ik ongepast vinden. Een toelichting van ons beleid is wat mij betreft
prima.De heer Van de Camp (CDA):Voorzitter. Ik heb slechts twee opmerkingen. Binnen de kaders van de triestheid
van deze zaak vind ik dat de staatssecretaris duidelijk heeft aangegeven wat
de lijn van de Nederlandse regering is. Daar kan de CDA-fractie zich in vinden.
Mijn tweede opmerking is dat ik wel enigszins teleurgesteld ben in de opvatting
van een aantal fracties in dit huis over het vertrouwen in de Britse regering.
Dat zal echter op een ander moment weer tot een nieuw politiek debat leiden.De heer Spekman (PvdA):Voorzitter. Ik kan kort zijn. Er is al veel gezegd. Wij delen allemaal
het algemene uitgangspunt van Dublin, maar het is ook duidelijk dat daar een
uitzondering op mogelijk is. Of die uitzondering gerechtvaardigd is, hangt
af van de afweging die je maakt in het dilemma waarover wij hebben gesproken.
De woorden van de staatssecretaris – dank daarvoor – wekken vertrouwen.
Dat is echt positief. Het is ook positief om te horen wat de werkinstructie
is in het Verenigd Koninkrijk. De bottom line is en blijft ook voor mijn fractie
dat die jongen uiteindelijk niet terug kan naar Iran. Vandaar dat ik samen
met de heer Van der Ham het initiatief heb genomen om die motie op te stellen
die nu ook breed ondersteund wordt. Vandaar ook dat ik de motie van mevrouw
Azough heb ondersteund. Wij mogen in Nederland trots zijn op ons beleid ten
aanzien van homoseksuelen. Wij vinden oprecht dat zij, als zij teruggaan naar
hun land van herkomst, daar ook ervoor uit moeten kunnen komen dat zij homoseksueel
zijn en niets anders dan dat.In de motie staat de zinsnede "op de hoogte houden en aanstonds informeren
over de uitkomst van de procedure". Dat is een andere dan de staatssecretaris
heeft gekozen. Zij zei: "op enig moment informeren over de uitkomst van
de procedure". Wij vinden dat tijdstip vrij cruciaal.De heer Kamp (VVD):Voorzitter. De staatssecretaris zei dat het gaat om de vraag of Nederland
het eerste land is waar de vluchteling asiel heeft gevraagd. Ik hoop dat zij
het met mij eens is dat het niet daarom gaat, maar dat het eerste land waar
de asielzoeker heeft verbleven het criterium is bij de vraag of een asielaanvraag
in behandeling wordt genomen of dat de persoon wordt doorverwezen naar het
vorige land op grond van het Dublin-verdrag.De staatssecretaris zei: "we zijn van mening dat we moeten kunnen
blijven afwijken van de Europese norm waar het gaat om het asielbeleid".
Dat ben ik niet met haar van mening. Zij spreekt wat dat betreft niet namens
de VVD-fractie. Het Europese asielbeleid dat wij voorstaan moet op belangrijke
onderdelen een aanscherping inhouden in vergelijking met het Nederlandse asielbeleid.De staatssecretaris deed een paar uitspraken over de behandeling van homoseksuelen
in andere landen van de Europese Unie. Zijn er volgens haar EU-landen waar
homoseksuelen worden gediscrimineerd en, zo ja, welke landen zijn dat dan?De heer Van der Ham (D66):U zegt dat u geen voorstander bent van het specifieke beleid gericht op
homo's dat wij hebben. Dat zou dan een beleidswijziging zijn van de VVD-fractie.
Ik herinner u eraan dat de heer Visser in het debat dat een paar jaar geleden
over dit onderwerp werd gevoerd met de toenmalige minister Verdonk, toen nog
VVD, heeft gezegd dat hij zich daar niet tegen verzet.De heer Kamp (VVD):Dit kan geen reactie zijn op hetgeen ik in tweede termijn heb gezegd.
Ik heb in algemene zin gezegd dat ik vind dat er een Europees asielbeleid
moet komen dat op belangrijke onderdelen een aanscherping moet inhouden van
het huidige Nederlandse beleid. Er is dus geen basis voor die vraag. Moet
ik er desondanks toch op ingaan?De voorzitter:Heel kort misschien. Mijnheer Van der Ham wil weten of u iets anders vindt
dan de heer Visser.De heer Kamp (VVD):In algemene zin waren en zijn wij van mening dat het noodzakelijk is om
zeer terughoudend te zijn met het categoriale beschermingsbeleid.De heer Anker (ChristenUnie):Voorzitter. Ik dank de staatssecretaris voor haar beantwoording. Ik ben
blij dat zij persoonlijk telefonisch contact heeft gehad met haar collega
in het Verenigd Koninkrijk. Dat geeft wel het vertrouwen dat zij erop zit.
Daar ben ik voor dit moment blij mee, maar het moet duidelijk zijn dat wij
ons grote zorgen maken. Ik heb nog een vraag gesteld, mede naar aanleiding
van schriftelijke vragen die ik heb gesteld. De staatssecretaris is daar in
haar eerste termijn niet op ingegaan. Het zou kunnen zijn dat zij dat nog
niet kan. Als dat wel het geval is, zou ik het fijn vinden als zij al een
tip van de sluier kan oplichten. Als zij dat nog niet kan, hoop ik snel de
antwoorden op mijn schriftelijke vragen te ontvangen.De voorzitter:Mijnheer Van der Ham, nu mag u de petitie overhandigen.De heer Van der Ham (D66):Ik heb in mijn eerste termijn al gezegd dat er een petitie is geweest
op internet, onder andere van het COC. Die wil ik graag overhandigen aan de
staatssecretaris. Ik hoop dat zij ernaar wil kijken.Staatssecretaris Albayrak:Voorzitter. Voordat ik reageer op de twee moties, zal ik nog antwoord
geven op de vragen die zijn gesteld in de tweede termijn. Ik heb echter eerst
nog een enkele opmerking. Ik vind het een beetje jammer dat met name mevrouw
Azough en de heer De Wit in het betoog dat ik heb gehouden niet hebben herkend,
getuige het feit dat zij nog steeds pleiten voor het hier houden van de heer
M.K., dat de Dublin-afspraken cruciaal zijn om het ruimhartige beleid van
bescherming nationaal te kunnen voeren. Ik vind het een beetje jammer dat
in het bijzonder mevrouw Azough en de heer De Wit, die nog steeds pleiten
voor het hier houden van de heer M.K., in mijn betoog niet het feit hebben
herkend dat ik heb gesteld dat de Dublin-afspraken cruciaal zijn om het ruimhartige
beleid van nationale bescherming te kunnen voeren. Het is jammer dat zij dat
niet hebben herkend, of in ieder geval geen plaats hebben gegeven in de conclusies
die zij in tweede termijn hebben getrokken. Ik ben er zo uitvoerig op ingegaan
omdat ik er echt in geloof. Als je de afspraken niet daadwerkelijk handhaaft,
zal de duur dat je in Nederland kunt beschermen heel erg kort zijn als je
dat stukje extra bescherming hebt dat andere landen niet bieden.Ik dank de heer Fritsma voor zijn steun. Het gebeurt niet vaak dat wij
het met elkaar eens zijn. Hij was zo royaal in zijn steun, dat ik ook royaal
wil zijn in mijn dank aan hem.De heer Spekman vroeg mij om een verduidelijking van het moment van informeren
van de Tweede Kamer over het verloop van de procedure in het Verenigd Koninkrijk.
Ik zal dat uiteraard doen zodra het mij ter ore komt. Ik zal mij laten informeren
en de Kamer terstond over de resultaten informeren.De heer Kamp heeft gelijk dat het inderdaad gaat om "had kunnen vragen"
wanneer ik het heb over het eerste land waarin asiel wordt gevraagd. Als mensen
eerder in een ander land zijn geweest maar er bewust voor hebben gekozen om
daar geen asiel aan te vragen maar door te reizen naar een ander land, is
het eerste land waarin zij asiel hadden kunnen aanvragen volgens het stelsel
van Dublin het eerstverantwoordelijke land.Wanneer ik het over "wij" heb, heb ik het inderdaad over het
kabinet. De laatste keer dat ik keek, zat de VVD daar niet meer in.De heer Kamp vraagt of ik voorbeelden ken van Europese landen waar homo's
worden gediscrimineerd. Ik ben uitgebreid ingegaan op het verschil in het
omgaan met homoseksualiteit. Ik heb mij daarbij vooral gericht op het verschil
ten aanzien van de emancipatie van homoseksuelen. Het ging niet over concrete
discriminatie. Ik beschik niet over de gegevens daarover. Ik wijs bijvoorbeeld
op het verschil in de wijze waarop landen omgaan met homohuwelijken.Vervolgens wil ik graag mijn reactie geven op de twee moties die zijn
ingediend. De heer Van der Ham en anderen – Spekman, De Wit, Azough,
Anker en Fritsma – vragen mij om mij te laten informeren en de Kamer
op de hoogte te stellen van het verloop en de uitkomst van de procedure in
het Verenigd Koninkrijk. Mevrouw Azough vraagt mij om bij mijn collega's in
andere landen te pleiten voor het bieden van een adequate bescherming aan
homoseksuelen uit Iran. Gezien alles wat ik eerder heb gezegd, kan ik niet
anders dan vaststellen dat beide moties een ondersteuning zijn van mijn beleid.
Ik kan mij goed voorstellen dat de Kamer er behoefte aan heeft om over deze
punten een uitspraak te doen. Ik laat het oordeel over deze moties daarom
graag aan de Kamer.De heer Van der Ham (D66):De opdracht aan de regering om ons te informeren is helder. De staatssecretaris
had dat eigenlijk al wel een beetje toegezegd. De Kamer spreekt met deze motie
echter ook uit – blijkens de ondertekening bestaat daarvoor al een meerderheid –
dat wij van oordeel zijn dat hij niet naar Iran mag terugkeren. Ik ga ervan
uit dat de staatssecretaris dat goed heeft gehoord en dat het ook in het Verenigd
Koninkrijk zal worden gehoord. De Kamer is deze mening dus wel toegedaan.
De staatssecretaris hoeft er niet op te reageren. Ik weet dat dat lastig is.
De staatssecretaris zou zich immers met de uitkomst bemoeien wanneer zij hierop
zou reageren. Maar de Kamer spreekt dit heel breed uit. Ik ga ervan uit dat
de staatssecretaris dat heel goed hoort.De voorzitter:Waarvan akte.Staatssecretaris Albayrak:Wij hebben elkaar goed gehoord.Ik wil nog een kleine aanvulling plaatsen. In reactie op woorden van mevrouw
Azough kan ik nog iets concreter zijn. Vandaag zijn ambtenaren van mij in
Parijs. Op initiatief van het aanstaand Frans voorzitterschap praten zij daar
over een mogelijk Europees pact over asiel en migratie. Zij hebben dit onderwerp
daarbij vandaag aan de orde gesteld. Uiteraard gebeurde dat op mijn verzoek.
Dit was dus direct het eerste moment waarop onze inzet in de praktijk tot
uitdrukking komt.Ik wil de heer Anker niet opnieuw vergeten. Dat was een omissie in mijn
beantwoording in eerste termijn. Ik verzoek hem mij toe te staan om de informatie
die hij vraagt over het individuele geval waarover hij schriftelijke vragen
heeft gesteld, schriftelijk aan hem te mogen doen toekomen.
Ik kan dan volledig ingaan op de laatste stand van zaken.De beraadslaging wordt gesloten.De voorzitter:Dankzij uw aller medewerking zijn wij hiermee gekomen aan het einde van
de beraadslagingen over dit onderwerp.Ik stel voor, volgende week dinsdag te stemmen over de moties.Daartoe wordt besloten.De vergadering wordt enkele ogenblikken geschorst. 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/h-tk-20072008-5046-5061.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl