Debat naar aanleiding van een algemeen overleg op 30 oktober 1996 met de staatssecretaris van Sociale Zaken en Werkgelegenheid over de herkeuringen WAO
Staten-Generaal — Handelingen 
Datum: 2014-07-11 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Handeling 1996-1997, pag. 1784-1794

 
 
 

Handeling

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Vergadernummer
Datum vergadering

06-12-1996

Tweede Kamer der Staten-Generaal

1996-1997

nr. 23, pagina 1784-1794

07-11-1996

 

 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties over kamerdossier

Kamerdossier 22187Toon publicaties die dit dossier behandelen

 
 
 Publicaties in vergadering

Voortzetting van de behandeling van het plan van aanpak n.a.v. de Parlementaire enquête opsporingsmethoden (24072, nr. 89)Pagina 1805-1841
Voortzetting behandeling wetsvoorstel Verzekering tegen geldelijke gevolgen van langdurige arbeidsongeschiktheid en een uitkeringsregeling in verband met bevalling voor zelfstandigen, beroepsbeoefenaren en medewerkende echtgenoten (Wet arbeidsongeschiktheidsverzekering zelfstandigen) (24758); wetsvoorstel Voorziening tegen geldelijke gevolgen van langdurige arbeidsongeschiktheid voor jonggehandicapten (Wet arbeidsongeschiktheidsvoorziening jonggehandicapten) (24760); en Pemba en InvoeringswetPagina 1757-1784
Schriftelijke antwoorden van de minister van Volkshuisvesting, Ruimtelijke Ordening en Milieubeheer, mede namens de staatssecretaris, op vragen, gesteld in de eerste termijn van de behandeling van de begroting van Volkshuisvesting, Ruimtelijke Ordening en Milieubeheer voor 1997 (25 000-XI)Pagina 1842-1855
Lijst van ingekomen stukken, met de door de voorzitter terzake gedane voorstellen (donderdag 7 november 1996)Pagina 1841-1841
Debat naar aanleiding van een algemeen overleg op 30 oktober 1996 met de staatssecretaris van Sociale Zaken en Werkgelegenheid over de herkeuringen WAOPagina 1784-1794
Regeling van werkzaamheden (donderdag 7 november 1996)Pagina 1755-1757
Voortzetting behandeling wetsvoorstel Vaststelling van de begroting van de uitgaven en de ontvangsten van het Ministerie van Justitie (VI) voor het jaar 1997 (25000 VI); het wetsvoorstel Wijziging van de begroting van de uitgaven en de ontvangsten van het Ministerie van Justitie (VI) voor het jaar 1995 (slotwet) (24850); Financiële verantwoording van het ministerie van Justitie over het jaar 1995 (24844, nr. 8)Pagina 1731-1755
Debat naar aanleiding van een notaoverleg op 21 oktober 1996 en een algemeen overleg op 29 oktober 1996 met de ministers van Verkeer en Waterstaat en van Justitie over het Meerjarenprogramma verkeersveiligheid (24722)Pagina 1798-1805
Presentie en opening (donderdag 7 november 1996)Pagina 1731-1731
Voortzetting behandeling van het wetsvoorstel Wijziging van de Waterstaatswet 1900 in verband met de instelling van de Staatscommissie voor de waterstaatswetgeving (24637); het wetsvoorstel Wet advies en overleg verkeer en waterstaat (24659)Pagina 1795-1798

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 59 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
Aan de orde is het debat naar aanleiding van een algemeen overleg
op 30 oktober 1996 met de staatssecretaris van Sociale Zaken en Werkgelegenheid
over de herkeuringen WAO.De beraadslaging wordt geopend.Mevrouw Adelmund (PvdA):Vorige week hebben wij een zeer uitgebreid algemeen overleg gehad waarbij
vele onderwerpen de revue zijn gepasseerd. Inmiddels ligt er een schriftelijk
stuk waarin vele toezeggingen worden gedaan om op een aantal onderwerpen terug
te komen, zoals de non-discriminatiewetgeving en de problemen met de samenloop
met de WAO en de WW. Ik kan nog vele onderwerpen opnoemen, maar daarover zullen
wij vast nog wel spreken in een algemeen overleg.Er was één onderwerp dat rijp was om in de Kamer af te ronden.
Vandaar een motie van de leden Adelmund, Van Hoof en Schimmel die de herkeuringen
in de WAO betreft. In de afgelopen periode zijn meer mensen gedeeltelijk of
helemaal goedgekeurd tijdens de herkeuringen en minder mensen hebben werk
gevonden dan de veronderstelling was in 1993. Vandaar dat wij met zijn drieën
een voorstel hebben gedaan; de wonderen zijn de wereld nog niet uit.De Kamer,gehoord de beraadslaging,overwegende, dat ten behoeve van de terugdringing van het beroep op de
arbeidsongeschiktheidsregelingen is besloten tot herbeoordeling naar een nieuw
arbeidsongeschiktheidscriterium van personen die op 1 augustus 1993 arbeidsongeschikt
waren en jonger dan 50 jaar;voorts overwegende, dat deze herbeoordeling steeds nauw verbonden is geweest
met onderzoek naar de reïntegratiemogelijkheden van de desbetreffende
persoon;constaterende, dat de ontwikkeling van ziekteverzuim en arbeidsongeschiktheid
nauwgezet wordt gevolgd en regelmatig van rapportages wordt voorzien;van mening, dat de mate van reïntegratie van herbeoordeelde arbeidsongeschikten
daarbij een belangrijk gegeven is;constaterende, dat de mate van uitstroom van herbeoordeelde arbeidsongeschikten
richting arbeidsmarkt aanleiding geeft tot nadere beleidsreacties;verzoekt de regering de wetgeving zodanig aan te passen dat personen die
op 1 augustus 1993 arbeidsongeschikt waren en op die datum de leeftijd van
45 jaar hadden bereikt, in de toekomst niet volgens de vanaf 1993 geldende
nieuwe criteria worden gekeurd,en gaat over tot de orde van de dag.De voorzitter:Deze motie is voorgesteld door de leden Adelmund, Van Hoof en Schimmel.
Naar mij blijkt, wordt zij voldoende ondersteund.Zij krijgt nr. 42 (22187).De heer Rosenmöller (GroenLinks):Ik probeer het even op mij te laten inwerken. Dit betekent dus dat degenen
die in januari 1997 volgens de cohortenbenadering in aanmerking zouden komen
voor de herbeoordeling, daarvan gevrijwaard worden?Mevrouw Adelmund (PvdA):Er zijn nog twee cohorten: volgend jaar en het jaar daarop. AdelmundBeide
cohorten zullen niet gekeurd worden op de manier waarop dit in de afgelopen
jaren is gebeurd.De heer Rosenmöller (GroenLinks):Dat is helder. Wij zullen dat van harte steunen. Anderhalf jaar geleden
hebben wij al een vergelijkbaar pleidooi gehouden. Als mevrouw Adelmund de
legitimatie voor het indienen van deze motie voor een deel zoekt in het feit
dat er met de herbeoordelingen tot nu toe onvoldoende succes is geboekt op
het terrein van de reïntegratie, is er dan geen sprake van willekeur
jegens degenen die de leeftijd van 45 jaar niet hadden?Mevrouw Adelmund (PvdA):Ik kan mij die vraag heel goed voorstellen. Wij vragen ons dat ook sterk
af. Dat hebben wij ondervangen door de wet op de reïntegratie; het idee
is afkomstig uit de fractie van de PvdA. Die wet zal een enorme stimulans
moeten betekenen voor de mensen die op dit moment de pech hebben dat er voor
hen nog geen werk is. Voor de groep 30- tot 35-jarigen is dat 22% en dat is
te laag. Er moet dus nog heel veel gebeuren. Wij hebben 32 maatregelen genomen
in het kader van AMBER. De heer Rosenmöller weet net zo goed als ik dat
wij daarvoor veel geld hebben vrijgemaakt, maar dat dit onvoldoende wordt
gebruikt. Daarom is er een wet op de reïntegratie nodig. Er zijn drie
BIA-categorieën: de boven-50-jarigen die gekeurd worden via het oude
criterium, de groep 45- tot 50-jarigen die nu nog zouden worden gekeurd via
het nieuwe criterium, maar als deze motie wordt uitgevoerd door middel van
het wijzigen van wetten, ook zullen behoren tot de mensen die worden gekeurd
via de oude criteria, en de groep boven-35-jarigen van voor 1987. Voor deze
groepen is er dus een verzachting in de terugval in het inkomen en die moet
er vooral ook blijven.De heer Rosenmöller (GroenLinks):Ik maak hier een opmerking over, hoewel ik geen flauwe discussie wil voeren;
wij steunen deze motie uiteraard, want het is een stap vooruit. Wij hebben
ons altijd gekeerd tegen de herkeuringen als zodanig en mevrouw Adelmund in
het verleden ook. Omdat de argumentatie om het te doen, ook geldt voor de
45-minners en de resultaten met betrekking tot de implementatie van AMBER
buitengewoon teleurstellen, is de vraag of hier geen vorm van rechtsongelijkheid
wordt geïntroduceerd, zeker als de verwachting is dat dit in de komende
maanden niet echt verbetert voor de groep jongere arbeidsongeschikten en herbeoordeelden.Mevrouw Adelmund (PvdA):Er is gekozen voor die vorm van rechtsongelijkheid in het jaar 1993, toen
de boven-50-jarigen werden uitgezonderd van de herkeuringen. In de cijfers
tot nu toe valt op dat er een heel scherpe samenloop is van leeftijdsdiscriminatie
en discriminatie op handicap en chronisch ziek zijn. Als er al zulke groepen
wachten op reïntegratiemaatregelen, waarom zouden wij dan de oudste er
nog achter plaatsen, terwijl wij zeker weten dat er dubbele discriminatie
is, namelijk op leeftijd en op handicap en chronisch ziek zijn? Wij zullen
ons daar nooit bij neerleggen. Wij hebben de wet op de reïntegratie al
in wording. Als ik de plannen van SoZaWe lees, komt deze voor de zomer. Wij
hopen dat wij de jongere groepen daarmee kunnen behandelen.De heer Rosenmöller (GroenLinks):Ons bereiken af en toe signalen dat mensen die onder dat cohort vallen,
al gekeurd zijn. Mocht dat zo zijn, wordt het effect van die herbeoordeling
dan ongedaan gemaakt? Ik zal die vraag ook aan de staatssecretaris stellen.Mevrouw Adelmund (PvdA):Mij hebben die berichten ook bereikt. Bij de AMBER-wetgeving heeft de
Kamer de uitvoeringsorganisaties zeer nadrukkelijk de bevoegdheid gegeven
om zelfs langzamer te keuren dan het cohortenbesluit aangaf. Wij hebben gezegd
dat een zorgvuldige keuring belangrijker is dan op schema liggen. Er kon toen
Kamerbreed een opening worden bereikt om langzamer en zorgvuldiger te keuren.
Het zou mij verbazen als dat op grote schaal was. Als dat zo is, dan behoren
die mensen toch te vallen onder het cohort dat wij hier afspreken. Van de
groep 45- tot 50-jarigen vinden wij dat zij niet meer moeten worden herkeurd
tegen de nieuwe criteria.De heer Biesheuvel (CDA):Voor alle duidelijkheid, u stelt dat degenen die op 1 augustus 1993 45
jaar of ouder waren, niet meer herkeurd zullen worden. Deze mensen zijn nu
48. Is dat juist? In de pers zijn twee berichten verschenen, namelijk dat
u vanaf 45 jaar niet meer zou willen herkeuren en dat het gaat om de groep
van 48-jarigen. In juni 1995 hadden wij het over de groep van 45 jaar en ouder.
De groep die u aanduidt, is nu 48 jaar. Klopt dat?Mevrouw Adelmund (PvdA):U hebt zelfs nog een ander voorstel gedaan. Dat moet u nog bijstaan. Bij
het stoppen van de herbeoordelingen volgens de nieuwe criteria is het altijd
gegaan om de groep die 45 was in 1993. De verwarring hoeft niet groter te
worden dan zij nu al is. Over die groep is het altijd gegaan, in de formulering
die de heer Rosenmöller nog koos tijdens het algemeen overleg. Dat betekent
niet dat wij die groep afschrijven voor de reïntegratie. Het betekent
ook niet dat mensen in die groep niet gekeurd worden als zij beter worden.
Het gaat erom dat de herkeuring via de nieuwe criteria voor die groep wordt
gestopt.De heer Biesheuvel (CDA):Mevrouw Adelmund heeft in zoverre gelijk dat ik in juni 1995 bij het debat
waarin wij uitvoerig over de herkeuring hebben gesproken, heb voorgesteld
om de leeftijdsgrens die wij bij 1 augustus 1993 hebben gesteld, niet statisch
te maken maar dynamisch. Dat kwam toen neer op de groep die 48 jaar was. Nu
gaat u van die leeftijd van 45 jaar een statische leeftijd maken. Mijn concrete
vraag is over wie wij het nu precies hebben. Volgens mij gaat het om de groep
die nu 48 jaar is.Mevrouw Adelmund (PvdA):Het gaat gewoon om de groep die in augustus 1993 45 tot 50 jaar was. Dat
staat ook in de motie, dus u kunt dat gewoon lezen.De heer Biesheuvel (CDA):Toen u het in die periode in de pers had over de groep vanaf 45 jaar,
had u het over een bredere groep dan waarover u het nu heeft.Mevrouw Adelmund (PvdA):In de pers heb ik het altijd over deze groep gehad. Leest u dat maar na.
Alle keren dat ikzelf aan het woord ben, ziet u dat het gaat over deze groep,
de groep 45- tot 50-jarigen in 1993.De heer Marijnissen (SP):Mevrouw Adelmund zei in antwoord op de vraag van de heer
Rosenmöller dat de rechtsongelijkheid met mensen jonger dan 45 jaar in
augustus 1993, terecht aan de orde wordt gesteld. Zij zei vervolgens dat er
een wet op de reïntegratie en BIA tot stand zijn gebracht, zij het dat
de Wet op de reïntegratie nog van start moet gaan.Mevrouw Adelmund (PvdA):U bent toch met mij eens dat wij een hele serie maatregelen hebben genomen
die nu al in al die wetten zitten, maar helaas nog onvoldoende worden toegepast?De heer Marijnissen (SP):Exact. Dat maakt dat ik niet zo optimistisch ben over de effecten van
de wet op de reïntegratie. Wanneer mocht blijken dat die vrees van mij
bewaarheid wordt, bent u dan alsnog bereid om iets te doen voor die categorie,
die zo financieel geraakt is, en waarover u zegt dat er toch een vorm van
rechtsongelijkheid gaat ontstaan?Mevrouw Adelmund (PvdA):Mijn bereidheid gaat altijd heel ver als het gaat om onrechtvaardigheden.
De grootste onrechtvaardigheid die je mensen die gedeeltelijk of zelfs helemaal
zijn goedgekeurd, kunt aandoen, is te zeggen: er komt voor jou nooit meer
werk. Dat vind ik de allergrootste onrechtvaardigheid. Ik vind dus dat er
non-discriminatiewetgeving moet komen voor gehandicapten en chronisch zieken.
Ik vind dat er maatregelen moeten komen en dat mensen zelfs een eigen "rugzak"
moeten krijgen, zodat zij een eigen budget hebben, al dan niet via de bedrijfsvereniging,
om ervoor te zorgen dat dit werk er komt. Dat moet gebeuren. Dat vind ik de
koninklijke weg. Eerlijk gezegd, vind ik dat de beste weg die er te gaan is.
Dat zult u met mij eens zijn. Werk is altijd een betere oplossing dan een
uitkering, althans als mensen niet ziek zijn. Dat zal iedere uitkeringsgerechtigde
mij nazeggen. Als er geen soelaas komt van een wet op de reïntegratie,
moeten wij wel de feiten opnieuw onder ogen zien. Wij waren anderhalf jaar
geleden al rijp om de feiten onder ogen te zien. Wij zijn dat nu met meer
mensen. Dat is precies op tijd, want het gaat om een groep die vanaf januari
wordt gekeurd.De heer Marijnissen (SP):Laat er geen misverstand over bestaan: natuurlijk zal de SP-fractie uw
motie steunen. Ik hoor u de laatste tijd overigens vaker spreken over de koninklijke
weg. Ik snap nog steeds niet wat u daarmee precies bedoelt. U spreekt steeds
van de koninklijke weg als u zegt dat mensen met een handicap moeten gaan
werken. Ik weet helemaal niet of koningen wel werken.Mevrouw Adelmund (PvdA):Dat zeg ik dus niet, want de adel werkt niet. De "koninklijke weg" is
gewoon een Nederlandse uitdrukking. Ik vind dat echt de hoofdroute.De heer Marijnissen (SP):Wat betekent dat dan?Mevrouw Adelmund (PvdA):De hoofdroute is dat er werk moet zijn voor mensen die kunnen werken en
uit de WAO komen. Als die hoofdroute niet bereikbaar is, moet je je met de
feiten confronteren. Dat is met deze motie gebeurd. Daarin staat dat wij de
confrontatie hebben gehad met onderzoeksresultaten voor de jongste groep.
Daarbij bleek dat leeftijdsdiscriminatie en discriminatie op handicap samengaan.
Vandaar dat de motie is ingediend.De heer Marijnissen (SP):Het ging mij alleen over de uitdrukking, voor de rest begreep ik uw verhaal
wel.Mevrouw Adelmund (PvdA):Ik heb het zelden over het koningshuis; dat ben ik met u eens.De heer Marijnissen (SP):Voorzitter! Mevrouw Adelmund geeft geen antwoord op mijn simpele vraag.
Zij erkende zojuist in antwoord op vragen van de heer Rosenmöller, dat
eigenlijk sprake was van een begin van rechtsongelijkheid. Zij vond dat heel
vervelend voor de mensen jonger dan 45 jaar. De wet op de reïntegratie
was haar antwoord daarop. Ik ben daar zeer pessimistisch over, dus ik herhaal
mijn vraag. Als na invoering van de wet op de reïntegratie en alle andere
maatregelen die nu al zijn genomen, blijkt dat die mensen alsnog geen werk
zullen vinden, wat ik verwacht, is zij dan bereid om alsnog in de inkomenssfeer
iets voor die mensen te doen?Mevrouw Adelmund (PvdA):Ik zei al dat in de inkomenssfeer al een maatregel is getroffen: de BIA-maatregel.
Die geldt ook voor jongeren. Ik zei ook al dat ik ieder feit op dit terrein
tot mij zal laten doordringen. Er zal dan een reactie op die feiten komen,
waarvan nu ook sprake is.De heer Marijnissen (SP):Mijn tweede vraag gaat over een ander onderwerp. Het misverstand zou kunnen
ontstaan dat die mensen niet meer voor herkeuring in aanmerking komen. Als
ik mevrouw Adelmund goed begrijp, is zij ervoor dat de herkeuringen wel doorgaan,
zij het onder het oude regime van voor 1993. Heb ik dat goed begrepen?Mevrouw Adelmund (PvdA):Ja. In de bewoordingen die over het stopzetten van de herkeuringen zijn
gekozen, ook bij degenen die de acties hebben gedragen, is altijd gesteld:
dit betekent niet dat mensen nooit meer zullen worden opgeroepen voor een
keuring. Het betekent wel dat mensen niet meer zullen worden gekeurd volgens
de nieuwe criteria.De heer Marijnissen (SP):Kunt u een indicatie geven van wat die mensen mogen verwachten? Krijgen
zij een jaarlijkse oproep? Onder welke druk gebeurt dat? Gaat het inderdaad
om passende arbeid in plaats van gangbare arbeid? Kunt u wat meer vertellen
over wat de mensen zich bij die keuringen moeten voorstellen?Mevrouw Adelmund (PvdA):U noemde het zelf al: het oude criterium. Het is belangrijk dat het dan
gaat om passende arbeid in plaats van gangbare arbeid. Dat gebeurt ook nu
bij de boven-50-jarigen. Zij worden via een vragenlijst opgeroepen, wat trouwens
per bedrijfsvereniging kan verschillen. Bij de TBA hebben wij gezegd dat dit
om de vijf jaar moet gebeuren. Dat zou nu ook een methode kunnen zijn. Wij
krijgen hier nog wetsvoorstellen over, want wij zullen de wet moeten wijzigen
om deze herkeuringen via de nieuwe methode te stoppen. Op dat moment zal dat
debat aan de orde zijn. Ik veronderstel dat over de wijze van keuren hier
afspraken zijn te maken op het moment dat die voorstellen ter behandeling
voorliggen.De heer Rosenmöller (GroenLinks):Voorzitter! Als de Wet TBA, waarin de hoogte en de duur
van de uitkeringen in het kader van de WAO worden aangepakt en waarin de herbeoordelingen
zijn ondergebracht, zou meedingen naar de prijs voor de slechtste wet in het
laatste decennium van deze eeuw, dan zou die wat mij betreft buitengewoon
hoog scoren. GroenLinks heeft zich altijd verzet tegen die herkeuringen, conform
de nieuwe criteria. Ik heb dat in het AO ook duidelijk aangegeven. Het is
een onrechtvaardig onding. De bijwerkingen zijn buitengewoon groot, terwijl
het doel niet of nauwelijks wordt bereikt. Het is goed dat die bijwerkingen
voor een deel ongedaan worden gemaakt. Ik heb per interruptie geen onduidelijkheid
laten bestaan over het feit dat wij dit steunen. Dat had anderhalf jaar geleden
ook gekund met de steun van de PvdA. Dan was er een kleine meerderheid in
de Kamer geweest, kleiner dan nu, maar dan was veel onzekerheid voor een langere
periode voor de desbetreffende groep voorkomen. Dat vind ik belangrijk om
te memoreren.Ik heb een paar vragen. Hoe kijkt de staatssecretaris aan tegen het met
collega Adelmund gewisselde omtrent willekeur en rechtsongelijkheid? Is hij
het ermee eens dat het inderdaad gaat om hetzelfde keuringsregime en dezelfde
keuringscriteria als bij de 50-plussers? Zijn er al mensen herbeoordeeld volgens
de cohortenbenadering, die eigenlijk pas per 1 januari aan de beurt waren?
Als dat zo is, dan zijn de bedrijfsverenigingen op dat punt sneller geweest.
Wordt dat inderdaad ongedaan gemaakt?Dan nog een opmerking die aansluit op een belangrijke kwestie die in het
AO aan de orde is geweest. Daarover wil ik een korte motie indienen. Veel
mensen, die de stap naar de arbeidsmarkt al dan niet gedeeltelijk hebben kunnen
maken, zijn geconfronteerd met een verlaging of een volledige afschaffing
van de uitkering. Wij zijn van mening dat daar iets aan moet gebeuren. Daarbij
kun je in het algemeen denken aan het element dat mevrouw Adelmund heeft genoemd,
namelijk de overloop WAO-WW. Je kunt ook denken aan een mogelijke uitbreiding
van de BIA-regeling. Ik formuleer de motie bewust zo open, opdat het kabinet
alle mogelijkheden heeft om dit punt van een oplossing te voorzien. Dan komen
wij er nog wel nader op terug.De Kamer,gehoord de beraadslaging,overwegende, dat veel herbeoordeelde arbeidsongeschikten tegen de verwachting
in een aanzienlijk inkomensverlies blijken te lijden;verzoekt de regering maatregelen voor te stellen die dit inkomensverlies
beperken,en gaat over tot de orde van de dag.De voorzitter:Deze motie is voorgesteld door het lid Rosenmöller. Naar mij blijkt,
wordt zij voldoende ondersteund.Zij krijgt nr. 43 (22187).Mevrouw Schimmel (D66):Voorzitter! Mensen die op de dag vóór de invoering van de
TBA een arbeidsongeschiktheidsuitkering ontvingen en jonger waren dan 50 jaar,
worden sinds 1994 op basis van het nieuwe arbeidsongeschiktheidscriterium
herkeurd. Die herkeuring vindt plaats volgens een strak tijdschema dat op
1 augustus 1998 wordt afgerond. Mensen die op 1 augustus 1993 50 jaar en ouder
waren, vielen niet onder de nieuwe criteria, maar onder de oude. Inmiddels
zijn de herkeuringen zo vergevorderd dat volgend jaar mensen herkeurd gaan
worden die op 1 augustus 1993 45 jaar en ouder waren en volgend jaar dus 48
jaar en ouder zijn. Daar heeft de heer Biesheuvel gelijk in. De herkeuringen
op 1 februari 1997 betreft de 48-jarigen. De herkeuringen in maart betreft
de 49-jarigen. De herkeuringen in april betreft de 50-jarigen. In 1994 is
de herkeuring aangevangen. Daarbij blijkt dat het aantal mensen dat een uitkering
verliest of lager ziet worden, veel groter is dan in het kader van de TBA
werd verwacht. Tegelijkertijd was het aantal mensen dat terugkeerde naar de
arbeidsmarkt veel kleiner dan bij het debat over dezelfde TBA is uitgesproken.
Dat betrof de mensen tot 35 jaar die werden herkeurd.Inmiddels zijn er verbeteringen aangebracht. Vorig jaar heeft met betrekking
tot de scherpe keuringspraktijk een uitbreiding van de reïntegratie-instrumenten
plaatsgevonden. Ook is een speciale inkomensvoorziening gecreëerd voor
mensen die op 1 augustus 1993 45 jaar en ouder waren en voor mensen die op
1 januari 1987 al een uitkering hadden en 35 jaar en ouder waren. Dit neemt
niet weg dat de D66-fractie zich al enige tijd zorgen maakt over de positie
van mensen die volgend jaar herkeurd zullen worden, gelet op de lage reïntegratiekansen
van de reeds herbeoordeelde WAO'ers en zeker nu de groep die volgend jaar
herkeurd wordt, de leeftijdsgrens van 50 jaar nadert of overschrijdt. Wij
zijn van mening dat degenen die op 1 augustus 1993 45 jaar en ouder waren,
niet volgens de nieuwe criteria herkeurd moeten worden. Dit wil overigens
niet zeggen dat deze groep ook niet op grond van de oude criteria beoordeeld
moet worden. Wij willen geen mensen afschrijven. Wij willen dat iedereen zoveel
mogelijk participeert in de samenleving, en dus ook op de arbeidsmarkt.Ik wil nog even een correctie aanbrengen op hetgeen mevrouw Adelmund heeft
gezegd. Onze fractie heeft regelmatig bij de begrotingsbehandelingen van de
afgelopen vijf jaar gepleit voor een wet op de reïntegratie.De heer Rosenmöller (GroenLinks):Mevrouw Adelmund heeft er geen geheim van gemaakt dat zij anderhalf jaar
geleden de motie van CDA en GroenLinks had willen steunen. Gold dat voor u
wellicht ook? Misschien mocht het politiek toen niet, maar nu wij toch met
ontboezemingen bezig zijn en aan enige historische geschiedschrijving doen,
ben ik daar toch wel benieuwd naar.Mevrouw Schimmel (D66):Ons fractiestandpunt was dat die motie niet gesteund moest worden.De heer Rosenmöller (GroenLinks):U ziet kennelijk in de rapportages van de staatssecretaris een argument
om die stap nu wel te zetten?Mevrouw Schimmel (D66):Ja.De heer Rosenmöller (GroenLinks):Wat zegt u tegen iemand die 44,5 jaar is en in december
of aan het eind van deze maand gekeurd moet worden, nu er een parlementair
besluit ligt om het cohort vanaf 1 januari a.s. te vrijwaren? Die stap juich
ik op zichzelf uiteraard toe. Wat zegt u tegen zo iemand als bijvoorbeeld
blijkt dat zijn buurman pas in februari aan de beurt is?Mevrouw Schimmel (D66):De situatie is hetzelfde als bij het eerdere besluit om mensen die op
de dag voor invoering van de TBA een arbeidsongeschiktheidsuitkering ontvingen
en jonger waren dan 50 jaar, te laten herkeuren. Leeftijdsgrenzen hebben altijd
een zekere mate van willekeur in zich. Wij kunnen ons goed vinden in de leeftijdsgrens
zoals die in de motie is getrokken. Ik kan niet ontkennen dat dit een moeilijk
punt is.De heer Rosenmöller (GroenLinks):Destijds was het argument dat de arbeidsmarktperspectieven voor degenen
van 50 jaar en ouder zeer beperkt waren. Iedereen onder die leeftijd zou worden
beoordeeld op grond van nieuwe criteria. Wij waren het er niet mee eens, maar
goed die argumenten zijn toen gewisseld. Nu wordt op basis van de slechte
ervaringen met de groep arbeidsongeschikten van 45 jaar en jonger iets gedaan
voor de groep 45 jaar en ouder. Dat is voor de laatsten buitengewoon prettig.
Ik meen echter dat diezelfde slechte ervaringen ook consequenties moeten hebben
voor degenen van 45 jaar en jonger. Die groep is al aan de beurt geweest.Mevrouw Schimmel (D66):Ik heb in mijn inleiding al gezegd dat het bereiken van de leeftijdsgrens
die toen is gesteld ten aanzien van herbeoordelingen, voor ons een van de
argumenten is. Ik heb daaraan toegevoegd dat inmiddels de reïntegratie-instrumenten
zijn uitgebreid. De inzet moet gericht zijn op de mensen die nu buiten de
boot vallen. Daar moet een speciale inspanning voor worden verricht.De heer Rosenmöller (GroenLinks):U stelt alle reïntegratiemaatregelen in het pakket AMBER tegenover
de herbeoordelingen. Dat deed mevrouw Adelmund ook enigszins. De arbeidsongeschikten
van 50 jaar en ouder en nu ook degenen van 45 jaar en ouder die niet worden
herbeoordeeld volgens de nieuwe criteria, kunnen toch ook "profiteren" van
de reïntegratiemaatregelen? Het keuringsproces is toch niet afgerond?
Als uw voorstel – dat wij zullen steunen – wordt uitgebreid tot
de arbeidsongeschikten van 45 jaar en jonger, kan men nog conform de oude
criteria in aanmerking komen voor reïntegratie. Wij willen alle groepen
zoveel mogelijk richting arbeidsmarkt reïntegreren.Mevrouw Schimmel (D66):Ik heb ook gezegd dat de groep van 45 tot 50 jaar, die nu uitgezonderd
wordt van de herkeuring volgens de nieuwe criteria niet afgeschreven moet
worden. Er kan op basis van de nieuwe criteria wel degelijk een herkeuring
plaatsvinden. Ik vind overigens dat dit niet per se volgens het ingezette
strakke tijdschema hoeft te gebeuren. De groep die herkeurd wordt op basis
van de oude criteria dient hetzelfde aanbod van reïntegratie-instrumenten
te krijgen als iedereen die gekeurd wordt en daardoor een deel van de uitkering
dreigt kwijt te raken.De heer Rosenmöller (GroenLinks):Is er een politieke blokkade om hetgeen nu wordt voorgesteld voor de 45-plussers
uit te breiden naar de 45-minners?Mevrouw Schimmel (D66):Nee.De heer Marijnissen (SP):Voor de geschiedschrijving is een reconstructie van de laatste week wel
interessant. De staatssecretaris heeft gisteren onthuld dat u de heer Van
Hoof hebt gekust...Mevrouw Schimmel (D66):Eerlijk gezegd, is dat niet eens waar.De heer Marijnissen (SP):U hebt hem niet gekust?Mevrouw Schimmel (D66):Nee, ik heb hem niet gekust.De heer Marijnissen (SP):Ik zal hem straks vragen waar hij dat vandaan heeft!Mijnheer de voorzitter! Interessanter is de vraag wat er de afgelopen
week precies is gebeurd, waardoor de coalitiepartijen er precies zijn uitgekomen.
Mevrouw Adelmund en de PvdA-fractie waren de eersten die inzagen dat er een
eind aan deze herkeuringen moest komen. Als ik de houding van mevrouw Schimmel
in het algemeen overleg goed heb ingeschat, was zij de tweede. De heer Van
Hoof was de laatste. Hoe is hij over de dam getrokken?Mevrouw Schimmel (D66):In het regeerakkoord staat dat de ontwikkelingen op het gebied van ziekteverzuim
en arbeidsongeschiktheid goed gevolgd zullen worden. Dat geldt niet alleen
de kwantitatieve, maar ook de kwalitatieve ontwikkeling. Als de kwantiteit
tegenvalt of de kwaliteit van het bestrijden van ziekteverzuim en arbeidsongeschiktheid,
dient daarop te worden gereageerd. Ik vind het moeilijk om voor een collega
antwoord te geven. Wij hebben allemaal stilgestaan bij de slechte reïntegratiekansen
van de groep herbeoordeelden en wat de reactie daarop moet zijn. Ik beantwoord
liever geen vraag voor een collega.De heer Marijnissen (SP):Ik kan mij dat heel goed voorstellen. Ik zal die vraag wel aan de heer
Van Hoof stellen. Aan u vraag ik wat het politieke wisselgeld is geweest dat
u en eventueel ook de PvdA-fractie hebben betaald om de VVD over de streep
te trekken.Mevrouw Schimmel (D66):Mijnheer Marijnissen, wij hebben geen politiek wisselgeld betaald. Ik
heb ook zelfs... ik wou zeggen: geen zoen gegeven.De voorzitter:Dat antwoord lijkt mij volstrekt duidelijk.De heer Marijnissen (SP):Ik verstond het niet.De voorzitter:Geen wisselgeld, werd er gezegd.De heer Marijnissen (SP):Mijnheer de voorzitter! Of er al of niet sprake is van amoureuze relaties
binnen de paarse coalitie, zullen wij waarschijnlijk nooit ophelderen.De voorzitter:Wilt u bij het onderwerp blijven!De heer Marijnissen (SP):De staatssecretaris heeft het hier gisteren zelf ingebracht.Staatssecretaris De Grave:Het was een grapje en dat moet het ook wel blijven.De heer Marijnissen (SP):Ik begrijp dan nu dat het niet is gebeurd.Mijnheer de voorzitter! Het mag duidelijk zijn dat de SP-fractie buitengewoon
verheugd is, niet zozeer voor de paarse coalitie en niet zozeer voor dit parlement
alswel voor de mensen die het betreft, dat de herkeuring onder het nieuwe
regime van de TBA een hele hoop mensen in Nederland bespaard zal blijven,
zeker degenen die op de arbeidsmarkt buitengewoon weinig kans hebben. Ik wijs
er in dit verband nog op dat alle mensen die nu arbeidsongeschikt worden verklaard,
te maken hebben met een nieuw regime dat even onjuist en onrechtvaardig is
als het zou zijn voor de ouderen die gelukkig niet meer worden herkeurd.Mijnheer de voorzitter! Ik maak graag van de gelegenheid gebruik –
wij bespreken tenslotte het algemeen overleg van afgelopen week, waarin meer
aan de orde was dan alleen de WAO – om nog een tweetal moties in te
dienen. De eerste heeft betrekking op de chronisch zieken. Zij kunnen nu nog
regelmatig voor herkeuringen worden opgeroepen, hoewel er voor deze mensen
op de arbeidsmarkt hoegenaamd geen kans bestaat ooit aan het werk te komen,
om niet te zeggen dat die kans nihil is.De Kamer,gehoord de beraadslaging,van mening, dat het redelijk is die chronisch zieken die bij herkeuring
arbeidsongeschikt zijn bevonden, niet meer voor een nieuwe herkeuring op te
roepen;verzoekt de regering deze groep chronisch zieken van nieuwe herkeuringen
in de toekomst te vrijwaren,en gaat over tot de orde van de dag.De voorzitter:Deze motie is voorgesteld door het lid Marijnissen. Naar mij blijkt, wordt
zij voldoende ondersteund.Zij krijgt nr. 44 (22187).De heer Marijnissen (SP):Voorzitter! In het algemeen overleg hebben wij ook gesproken over de WAGW
en de reïntegratiemogelijkheden van mensen met een op medische gronden
gebaseerde lagere arbeidsproductiviteit. Ik heb erop gewezen dat de fractie
van de SP van mening is dat de WAGW geactiveerd moet worden. Daarom dien ik
de volgende motie in.De Kamer,gehoord de beraadslaging,constaterende, dat het recente ZARA-panelrapport uitwijst dat het aandeel
van gehandicapte werknemers op de arbeidsmarkt ligt tussen 1,32% en 2,68%;overwegende, dat de reïntegratie van gehandicapte werknemers achterblijft
bij het percentage van 5 dat bij de invoering van de WAGW in 1989 als doel
werd gesteld;verzoekt de regering een verplicht percentage zoals bedoeld in artikel
3 van de WAGW vast te stellen, en de in artikel 3 van de WAGW bedoelde algemene
maatregel van bestuur te ontwerpen,en gaat over tot de orde van de dag.De voorzitter:Deze motie is voorgesteld door het lid Marijnissen. Naar mij blijkt, wordt
zij voldoende ondersteund.Zij krijgt nr. 45 (22187).De heer Van Dijke (RPF):Voorzitter! Evenals bij het algemeen overleg mag ik hier mede namens de
fractie van de SGP het woord voeren.Wat wij beoogden, is met de Wet TBA niet helemaal gelukt. Wij zijn allen
tot de conclusie gekomen dat de sociale gevolgen daarvan niet acceptabel zijn.
Dat heeft geleid tot de ingediende motie. Het lijkt mij dat wij die motie
moeten steunen, temeer omdat wij de vorige keer dat wij hierover debatteerden,
ongeveer anderhalf jaar geleden, hebben gezegd dat wij niet moeten stoppen
met keuren, maar wel met het keuren volgens het regime dat wij in 1993 hebben
opgezet. Met hetgeen wij nu introduceren, wordt naast de Wet BIA toch weer
een uitzondering gemaakt. Ik blijf er toch bij dat wij al met al bezig blijven
met het verrichten van lapwerk aan die wet, terwijl wij toch niet voor elkaar
krijgen wat wij beogen, namelijk dat wij de mensen die al dan niet gedeeltelijk
gezond worden verklaard, een baan kunnen geven. Voor dat moeilijke moreel
dilemma blijven wij toch staan.In het vorige debat heb ik al gezegd dat het opnieuw een gescharrel blijft
in de socialezekerheidswetgeving, terwijl het in de economische structuur
misgaat. Ook daar moeten wij naar oplossingen zoeken. Wij moeten niet alleen
bij sociale zaken blijven zoeken.Naar ik meen is de TICA-richtlijn voor ME-patiënten in september
uitgevaardigd. De staatssecretaris schrijft ons bij de schriftelijke beantwoording
dat er regelmatig overleg zal zijn om de uitwerking van die richtlijn te volgen.
Ik verzoek hem de Kamer op de hoogte te houden van dat contact met het TICA.
Wij hebben daar geweldig veel belangstelling voor.Veel van de door ons bedoelde cohorten zijn al opgeroepen voor de herkeuring.
De keuring zelf onderscheidt zich natuurlijk niet van die onder het oude regime,
maar de uitkomsten die aan die keuring worden verbonden, verschillen wel.
Ik mag er toch van uitgaan dat het bericht dat de mensen, die nu gekeurd zijn
of al voor keuring opgeroepen zijn, in februari ontvangen, zal zijn afgestemd
op het oude regime?De heer Biesheuvel (CDA):Voorzitter! Tijdens het algemeen overleg van vorige week is een groot
aantal vragen gesteld dat de staatssecretaris schriftelijk heeft beantwoord.
Ik heb aandacht gevraagd voor de groep arbeidsongeschikten die na 25 januari
1993 ziek is geworden. Daar is de staatssecretaris uitvoerig op ingegaan.
Ik dank hem voor die beantwoording. Ik heb daarbij ook aandacht gevraagd voor
de groep die voor 25 januari 1993 ziek is geworden en na 1 augustus 1993 in
de WAO is gekomen. Ik druk het anders uit: tijdens hun ziekte hebben zij niet
of onvoldoende kunnen inspelen op de nieuwe situatie die op 1 augustus 1993
is ontstaan.Ik weet dat de staatssecretaris heel veel reacties gehad heeft van een
aantal mensen die dit betreft. Zou hij, eventueel schriftelijk, nog eens willen
uiteenzetten hoe hij aankijkt tegen de positie van deze groepen mensen die
dus voor 25 januari 1993 ziek zijn geworden en later in de WAO zijn gekomen?Ik wil nog iets zeggen over de motie van mevrouw Adelmund, de heer Van
Hoof en mevrouw Schimmel. Ook de CDA-fractie is zeer blij dat het zover gekomen
is. Het debat in juni 1995 is niet voor niets geweest. De inspanningen binnen
de coalitie zijn geslaagd. Of deze met veel strijd gepaard zijn gegaan, zullen
wij later nog wel eens horen. Of zij gepaard zijn gegaan met het al dan niet
blokkeren van andere debatten, is een opmerking die ik gisteren zelf heb gemaakt.
In de praktijk zal dat moeten blijken. Wij zullen deze motie steunen.De heer Van Hoof (VVD):Voorzitter! Ik wil beginnen met het plaatsen van een forse kanttekening
bij een uitspraak van mevrouw Adelmund. Zij zei namelijk toen zij over deze
motie sprak: de wonderen zijn de wereld nog niet uit. Ik vind deze motie geen
wonder. Bovendien is het geen wonder dat paars over moeilijke dossiers overeenstemming
bereikt. Die kanttekening wilde ik graag plaatsen. Dat alles neemt niet weg
dat de voorgestelde motie belangrijk is.Er wordt gesproken over het stoppen van herkeuringen in dit kader. De
laatste dagen zie je dat zelfs in krantenkoppen staan. Wij weten echter –
bij het algemeen overleg van vorige week is dat nadrukkelijk aan de orde geweest –
dat bedoeld wordt het stoppen van herkeuringen volgens de oude criteria. Met
oude criteria preciseer ik de criteria tussen 1987 en 1993. Voor 1987 waren
de criteria nog scherper. Het gaat dus om het stoppen van de herkeuringen
volgens de oude criteria. Dat wil niet zeggen dat voor de categorie van 45
tot 50 jaar geen herkeuring meer zal plaatsvinden.De heer Van Dijke (RPF):Mijnheer Van Hoof, wij begrijpen wat u bedoelt, maar u zegt het verkeerd.De heer Van Hoof (VVD):Oké. Iedereen begrijpt wat ik bedoel, want wij zijn het met elkaar
eens op dit punt. Ik heb in het algemeen overleg gezegd dat de VVD-fractie
over dit dossier een nadere afweging zal maken. Die afweging vindt men terug
in de tekst van de motie. Wil je de doelstelling realiseren voor deze groep,
dan moet dat nu gebeuren, gezien het tijdstip en het moment waarop die categorie
aan de beurt is voor herkeuring.De heer Rosenmöller (GroenLinks):Voorzitter! Het zou ontzettend flauw zijn alleen vragen te stellen aan
collega's die zich al eerder hebben beziggehouden met dit vraagstuk. De heer
Van Hoof was de laatste die tot het standpunt kwam dat in de motie is verwoord,
als wij ons het algemeen overleg van vorige week in herinnering roepen. Was
er op dat moment voor de heer Van Hoof nog geen sprake van de noodzaak de
herbeoordelingen per 1 januari a.s. te stoppen?De heer Van Hoof (VVD):Voorzitter! Het maken van een afweging is een proces. Er zijn nogal wat
argumenten die ervoor pleiten de criteria voor herkeuring niet aan te passen.
Ik wijs op het arbeidsongeschiktheidsvolume, de verwachte ontwikkeling van
dat volume en het feit dat er vorig jaar een debat heeft plaatsgevonden waarin
conclusies zijn getrokken die op hun beurt weer voor flankerend beleid hebben
gezorgd. Ik wijs er ook op dat wij nu voor andere groepen weer onevenwichtigheid
creëren. De heer Rosenmöller heeft daar zelf ook op gewezen. Dat
zijn allemaal argumenten tegen aanpassing van de criteria. Het is niet goed
daar te veel op te wijzen, want dan moet je misschien vragen om een second
opinion over dit dossier.Er zijn aan de andere kant ook argumenten die pleiten voor aanpassing.
Een van die argumenten is dat voor het flankerend beleid nog onvoldoende tijd
is geweest, onvoldoende bekend is en dus niet voldoende gebruikt wordt. Wij
moeten daar nog heel veel aan doen, maar dat is een andere discussie. Het
is dan redelijk enige versoepeling te overwegen. Als je dat wilt doen, moet
je het op het juiste moment doen. Naar onze mening was dit het juiste moment.De heer Rosenmöller (GroenLinks):Voorzitter! Er is dus eerder sprake van een faseringsverschil tussen de
fractie van de heer Van Hoof en die van PvdA en D66? Er hebben de afgelopen
weken dus geen geweldige onderhandelingen plaatsgevonden over de totstandkoming
van de motie die waarschijnlijk Kamerbreed gesteund zal worden?De heer Van Hoof (VVD):Ik weet niet wat u met "onderhandelingen" bedoelt. Als u bedoelt dat wij
onafhankelijk van elkaar precies dezelfde tekst schreven en dat wij, toen
wij bij elkaar kwamen, zagen dat de tekst precies hetzelfde was, dan moet
ik zeggen dat dat natuurlijk niet zo was. De tekst is immers met z'n drieën
geformuleerd.De heer Rosenmöller (GroenLinks):Blijkbaar hebt u enige twijfels over wat ik bedoel. Ik bedoel dat ik er
vóór het algemeen overleg in de kranten al van alles over las.
Toen dacht ik dat ook de VVD-fractie over de brug was. Was dat toen nog niet
zo en is dat echt iets van de laatste dagen geweest?De heer Van Hoof (VVD):Als dat niet zo was, had ik dat tijdens het algemeen overleg wel gezegd.
Ik heb in het algemeen overleg gezegd dat wij een open en redelijke afweging
zouden maken en dat wij de uitslag daarvan bekend zouden maken. Dat is deze
week gebeurd. Als dat anders was geweest, had ik in het algemeen overleg iets
anders gezegd. U vraagt dus een beetje naar de bekende weg.De heer Rosenmöller (GroenLinks):Dat zou kunnen, maar misschien ontstaat in dit plenaire debatje toch een
ander licht op de situatie.De heer Van Hoof (VVD):Nee, er is sprake van een consequente opstelling van de VVD-fractie, mijnheer
Rosenmöller.De heer Rosenmöller (GroenLinks):Het is wel eens goed dat dat gememoreerd wordt, want dat is niet altijd
zo. Ik heb nog één vraag aan u. Die vraag heb ik ook aan mevrouw
Schimmel gesteld. Is het niet zo dat de reden om dit te doen, gelegen is bij
een groep die er niet van profiteert? In de beantwoording van een vorige vraag
hebt u dat punt zelf al aangegeven. Hoe kijkt u daartegen aan?De heer Van Hoof (VVD):De reden van wat ik doe...?De heer Rosenmöller (GroenLinks):Ik dacht de vraag kort te kunnen stellen. De reden van datgene wat nu
gebeurt, namelijk het vrijwaren van 45-plussers van de herbeoordeling, is
gelegen in het feit dat het voor de 45-minners met betrekking tot de reïntegratie
fors tegenvalt. Ik mag toch aannemen dat dat het hoofdargument is?De heer Van Hoof (VVD):Dan hebt u niet goed geluisterd. Ik heb zojuist de afweging geschetst.
Daarbij heb ik de voors en tegens vrij zorgvuldig neergezet en heb ik de conclusie
aangegeven. Wat u nu zegt, vindt u in die afweging niet terug, hooguit als
argument om het niet te doen. Nogmaals: het lijkt mij onverstandig om te proberen
mij de andere kant op te krijgen.De voorzitter:Mijnheer Rosenmöller, voor de laatste keer.De heer Rosenmöller (GroenLinks):Voor de laatste keer, maar dan op een andere manier. Een argument in de
afweging van uw fractie is ook geweest dat er nu sprake is van een oplopend
aantal arbeidsongeschikten. Dat is voor u geen doorslaggevend argument geweest,
want u bent met deze motie meegegaan. Hebt u met betrekking tot oudere arbeidsongeschikten
nog in uw achterhoofd dat u daar anders tegen aankijkt als de oplopende lijn
van de arbeidsongeschiktheid voortgaat, zonder dat wij – u en ik –
dat hopen?De heer Van Hoof (VVD):Zeker voor de VVD-fractie is het relevant dat in het verleden niet voor
niets besloten is tot andere criteria in het kader van de herkeuringen en –
om het zo te zeggen – tot het scheiden van arbeidsongeschiktheid en
werkloosheid. Dat had te maken met het volume. Dat zal ik hier niet allemaal
herhalen. Wij weten dat CPB-rapporten aangeven dat het risico bestaat dat
het volume weer zal toenemen. Dat zijn op zich argumenten om voor jezelf te
overwegen dat je, als je de herkeuring versoepelt, het volume vergroot. Met
andere woorden: dat zijn tegenargumenten. Desalniettemin hebben wij, vanuit
het zojuist aangegeven feit dat de reïntegratie-instrumenten, ook voor
de ouderen, nog onvoldoende tijd hebben gehad, onvoldoende bekendheid hebben
en onvoldoende worden gebruikt, de afweging gemaakt die wij hebben gemaakt.De heer Rosenmöller (GroenLinks):Is die afweging blijvend?De heer Van Hoof (VVD):Die is blijvend, ja.De heer Marijnissen (SP):De heer Van Hoof heeft zijn verbazing erover uitgesproken dat mevrouw
Adelmund in dit verband van "een wonder" heeft gesproken. Volgens mij kan
het zo zijn dat het woord "wonder" verraadt dat er in dezen tot nu toe sprake
is geweest van een grote onverzettelijkheid bij de heer Van Hoof en de hele
VVD-fractie op het punt van de herkeuringen. Ik stelde mijn vraag aan mevrouw
Schimmel, omdat dit bij mij het vermoeden wekt dat er behalve een inhoudelijke
reden – die heeft de heer Rosenmöller eigenlijk al een beetje aangetoond –
misschien ook een politieke reden is geweest waarom de VVD-fractie heeft besloten
om toch steun te verlenen aan dit initiatief. Heel simpel, kort, duidelijk
en eenvoudig vraag ik de heer Van Hoof op de man af: welk politiek wisselgeld
is betaald door de andere fracties, te weten de fracties van de PvdA en D66,
voor het "overreden" van de VVD-fractie?De heer Van Hoof (VVD):Ik ben een beetje verbaasd over de formulering van de heer Marijnissen,
die mij "op de man af" iets vraagt. Dezelfde mijnheer Marijnissen wist vorige
week in het algemeen overleg te vertellen dat de VVD-fractie huichelachtige
opmerkingen maakt. Ik vraag mij dus af of ik hem antwoord moet geven.De heer Marijnissen (SP):Dat kunt u ook gewoon weigeren. Dat maakt mij verder niet uit, maar dat
zou buitengewoon zwak zijn.De heer Van Hoof (VVD):Nee, dat heeft niets met zwakheid te maken. Het gaat om de wijze waarop
u op het ene moment omgaat met mijn uitspraken en op het andere moment daarop
reageert, hoe het u maar uitkomt. Het antwoord kan heel kort zijn. Dat antwoord
hebt u al gehoord van mevrouw Schimmel en heeft u maandag al in de Nieuwe
Kerk en deze week in het PEMBA-debat kunnen horen. Dat zijn twee onderwerpen
die niets met elkaar te maken hebben. Ik heb het ook al in een interruptie
tegen de heer Biesheuvel gezegd: een goed onderhandelaar geeft geen dingen
weg voordat het gebeuren gelopen is. Met andere woorden: het is ook niet logisch.De heer Van der Vlies (SGP):De heer Van Hoof leest natuurlijk ook de kranten en wij lezen ongetwijfeld
enkele kranten gezamenlijk, om het zo maar te zeggen. Er wordt melding gemaakt
van het feit dat er toch wel degelijk een onderhandelingspositie is geweest.
Ik vat het even ruw samen. De heer Van Hoof zal zeggen dat het te ruw is.
De samenvatting luidt echter dat PvdA en D66 niet meer moeilijk moeten doen
over de PEMBA en dat de VVD dan niet meer moeilijk zal doen over het keuringsdossier.
Dat is het kort samengevat. Ook is daarbij gegarandeerd dat het spel niet
alleen in de Tweede Kamer zo gespeeld wordt, maar dat men ook in de Eerste
Kamer niet op een van de elementen zal struikelen. Is daar nu wat van waar
of niet?De heer Van Hoof (VVD):In de kranten staat ook dat de keuringen gestopt zouden worden. Dat is
ook een fout bericht.De heer Rosenmöller (GroenLinks):Dat staat ook in het persbericht!De heer Van Hoof (VVD):Dat staat niet in het persbericht!Wat er in de Eerste Kamer gebeurt, is een autonoom proces van de Eerste
Kamer.De heer Van der Vlies (SGP):De heer Van Hoof ontkent dus dat er een afspraak ligt tussen de coalitiefracties
in de Eerste en Tweede Kamer over deze twee dossiers in onderlinge relatie?De heer Van Hoof (VVD):Er ligt een afspraak tussen de coalitiepartijen in de Tweede Kamer over
deze motie. Wat er in de Eerste Kamer tussen coalitiepartijen voor afspraken
bestaan, dat weet ik niet. Ik ben daar niet bij. Ik kan de heer Van der Vlies
dat niet vertellen. Voor het overige wordt zowel hier als daar een autonoom
proces gelopen.De heer Van der Vlies (SGP):Er ligt dus geen relatie. Wat zijn de duimen van de journalisten
dan toch dik!De heer Van Dijke (RPF):Er is ontkend dat er een relatie ligt tussen wat hier nu wordt gepresenteerd
in een motie en de PEMBA. Die ontkenning is duidelijk. Er is natuurlijk in
de toekomst nog wel meer te verwachten in deze sfeer. Is er überhaupt
een relatie gelegd tussen deze motie, dit gezamenlijke initiatief van de paarse
fracties, en wat in de toekomst staat te gebeuren, wat dat ook zijn mag?De heer Van Hoof (VVD):Zo langzamerhand gaat het mij allemaal de pet te boven. Het lijkt wel
alsof er allerlei hoogdravende dingen zijn gebeurd.De heer Van Dijke (RPF):Het is een eenvoudige vraag!De heer Van Hoof (VVD):Misschien mag ik antwoorden? Als men de tekst van de motie vergelijkt
met de tekst in het regeerakkoord op dit dossier, dan is te zien dat daarin
ongeveer gelijke zo niet dezelfde termen voorkomen. Voor een deel gaat het
om het regeerakkoord. Daarin staat dat wanneer er aanleiding is tot beleidsreacties,
die beleidsreacties er zullen komen. Die beleidsreacties komen er nu, vanuit
de Kamer via deze motie op het dossier van de herkeuringen. Dat zijn wij aan
het doen. De heer Van Dijke heeft overigens met mij kunnen vaststellen dat
wij in het algemeen redelijk goed zijn in het uitvoeren van het regeerakkoord.De heer Van Dijke (RPF):Wat nu naar voren komt als een noodzaak om tot de door paars voorgestelde
maatregel te komen, is natuurlijk niet van de laatste maanden. Wij wisten
dit een halfjaar geleden ook al. De heer Van Hoof heeft toen geen initiatief
genomen om tot deze motie te komen.De heer Van Hoof (VVD):Ik heb net proberen uit te leggen wat de overwegingen zijn geweest. De
heer Van Dijke neemt die niet serieus.De heer Van Dijke (RPF):Ik neem die buitengewoon serieus!De heer Van Hoof (VVD):Precies! Ik zal daarom herhalen wat de argumenten en de afwegingen zijn
geweest en wanneer het moment gekomen is om er uiteindelijk iets aan te doen.
Je moet iets niet te laat doen. Daarom moet je het nu doen.Staatssecretaris De Grave:Mijnheer de voorzitter! Om te beginnen wil ik mijn verontschuldigingen
aanbieden aan mevrouw Schimmel voor de opmerkingen die ik gisteren heb gemaakt.
Ik maakte gisteren in de sfeer van het debat een opmerking waarmee ik wilde
aangeven dat althans mij niets is gebleken van zware, intensieve politieke
koppelingen tussen dossiers. Het gaat gewoon om een proces waarbij woordvoerders
van verschillende partijen met verschillende opvattingen van gedachten wisselen.
Ik heb niet meer beoogd te suggereren dan dat. Ik zeg dit dus om elk misverstand
op dit punt te voorkomen, ook in de richting van de heer Marijnissen.Naar aanleiding van het algemeen overleg van vorige week heb ik gedaan
wat ik daar heb aangegeven, namelijk dat ik met de opvattingen en gevoelens
in de commissie zou terugkeren naar het kabinet om mij te vergewissen van
de opvattingen in het kabinet. Ik moet zeggen dat dit aanleiding heeft gegeven
tot een zeer intensieve discussie in het kabinet. Ik heb er behoefte aan om
de Kamer te melden dat het kabinet zich daarbij wel degelijk rekenschap heeft
gegeven van het feit dat aan uitvoering van deze motie naar de mening van
het kabinet belangrijke bezwaren zijn verbonden. Ook in andere debatten en
in het algemeen overleg heb ik al aangegeven dat de ontwikkeling van het arbeidsongeschiktheidsvolume
bepaald geen aanleiding geeft tot het gevoel dat wij er hiermee zijn. De daling
in de volumeontwikkeling die is bereikt via de wetgeving TBA neemt nu namelijk
weer stevig af. De voorspellingen van het planbureau mede in het kader van
de vergrijzing rond de volumeontwikkeling van de arbeidsongeschiktheid baren
het kabinet grote zorgen.De uitvoering van de wens van de Kamer, die breed gesteund wordt, betekent
dat, ondanks alle positieve elementen voor betrokkenen, die ik overigens begrijp,
afhankelijk van het gekozen percentage, zelfs bij een laag percentage uitkeringsgerechtigden
dat hun uitkering geheel of gedeeltelijk verliest, het volume met ongeveer
25.000 uitkeringsjaren stijgt. Bij een herkeuring kan men de uitkering verliezen
of een lagere uitkering krijgen. Bij die stijging met ongeveer 25.000 uitkeringsjaren
hoort een structureel plaatje van 100 mln. En dit betekent weer dat het in
de premies verwerkt moet worden.Het is mijn plicht om de Kamer te melden dat het kabinet de wens van de
Kamer goed bekeken heeft, wat bepaald niet eenvoudig was. De Kamer is nu dus
Kamerbreed met die wens gekomen. Ik zeg dit met zoveel nadruk, omdat niet
de indruk mag worden gewekt dat de besluiten over herkeuring in het verleden
genomen zijn zonder dat daar belangrijke redenen voor waren. De indruk mag
dus niet ontstaan dat er alleen maar gekeken is naar de elementen aan de ene
kant. Er was aan de andere kant heel duidelijk ook zorg voor de volumeontwikkeling
van de arbeidsongeschiktheid en alles wat daarmee samenhing. Ik neem aan dat
de Kamer indertijd om die reden met de wet heeft ingestemd en dat daarom later
ook nadere besluiten zijn genomen over de herkeuring.Ik zeg dit dus met zoveel nadruk omdat het kabinet de wens van de Kamer
heel grondig heeft bekeken met de zojuist verwoorde zorg in het achterhoofd.
Uit de woorden van bepaalde woordvoerders proef ik namelijk de volgende denktrant:
dit is binnen en wij gaan eens even de volgende discussie voeren. Ik neem
dat de heer Rosenmöller en anderen overigens niet kwalijk, maar ik wijs
er nogmaals nadrukkelijk op dat het kabinet wel degelijk grondig naar dit
element heeft gekeken bij de overweging van de uitvoering van deze wens van
de Kamer, hoe unaniem die ook is.De heer Van Dijke (RPF):Nu het kabinet deze veer heeft moeten laten, wat heeft het achter de hand
om dit te compenseren in aantallen en in geld? Gaat het kabinet iets anders
intensiveren of op iets anders knijpen? Wat hebt u dus in petto om de "schade"
die hierbij geleden wordt, te compenseren?Staatssecretaris De Grave:Daarover zijn geen concrete voornemens geformuleerd. Het structurele effect
zal overigens niet in één jaar ontstaan, maar het wordt uiteindelijk
wel een structureel beeld. Welnu, dat zal worden betrokken bij het totale
 beleidskader van de premie- en lastenontwikkeling in bredere
zin, dus bij de Sociale nota en de ijklijn sociale zekerheid. Ik zie daarvoor
op het ogenblik ook geen andere mogelijkheid. Het kabinet heeft geen nadere
specifieke voornemens aangaande de effecten sec. Ik wijs er dus wel op dat
de zorg van het kabinet heel nadrukkelijk is gericht op het doorzetten van
de voornemens om de volumeontwikkeling van de arbeidsongeschiktheid te beperken.De heer Van Dijke (RPF):Wat wij hier "weggeven" kan toch niet op de rug worden gelegd van degenen
die in de WAO achterblijven?Staatssecretaris De Grave:Ik heb al gezegd dat het kabinet op dat punt geen voornemens heeft.De heer Van Dijke (RPF):Maar u formuleert het wel zo dat het die kant op kan gaan. U zegt namelijk
dat wij daarover in de toekomst moeten praten naar aanleiding van de Sociale
nota. Houdt u dus het bedrag van 100 mln. bij dit dossier in gedachten, in
die zin dat het daarin nog verrekend moet worden of wordt dat in den brede
neergeslagen?Staatssecretaris De Grave:Het betekent dat de effecten daarvan hun weerslag krijgen in de ontwikkeling
van de premies. Ik kan niet anders antwoorden dan dat het kabinet dit effect
vervolgens moet betrekken bij alle andere effecten die bij de premieontwikkeling
een rol kunnen spelen. Op grond van de verkregen informatie zal het kabinet
een verantwoorde afweging moeten maken. Binnen het mandaat dat ik van het
kabinet heb gekregen, bij de grote waarschijnlijkheid van de wens van de Kamer
met betrekking tot de herkeuringen van mensen die in 1993 45 jaar of ouder
waren, is er niet een voornemen van het kabinet om dit specifieke effect te
compenseren. Ik benadruk wel dat het voor het kabinet bepaald geen makkelijke
afweging is geweest, met name vanwege het grote belang dat wij hechten aan
en de zorg die wij hebben over de ontwikkeling van het arbeidsongeschiktheidsvolume.De heer Rosenmöller (GroenLinks):U heeft natuurlijk het recht om te zeggen wat u wilt en te wijzen op die
nadelen vanuit de optiek van het kabinet. Maar ik mag er toch wel van uitgaan
en uit uw verhaal afleiden dat u de voordelen nog steeds belangrijker vindt
dan de nadelen?Staatssecretaris De Grave:In die afweging stond het kabinet voor twee vragen. Dat was in de eerste
plaats de afweging die u formuleert. Als wij dat hadden gevonden, hadden wij
als kabinet daar dus zelf initiatieven voor genomen. Wij hebben dat niet gedaan.
Dat betekent dus dat het kabinet daar onvoldoende aanleiding toe zag. Ik zeg
niet dat er geen aanleiding voor is. Ik zeg ook niet dat de Kamer geen argumenten
heeft. Ik zeg alleen dat na een afweging van de argumenten het kabinet daartoe
geen aanleiding zag.En dan kom ik bij de tweede vraag die aan de orde was. Als de Kamer unaniem
een wens op tafel legt – en zo gaan wij toch met elkaar om – wordt
de afweging op dat punt toch een paar slagen scherper. Dat is toch iets anders
dan een eigen initiatief nemen. De vraag is dan of het kabinet zo'n wens van
de Kamer naast zich neer zal leggen. Bij die vraag zijn wij tot de conclusie
gekomen, na afweging van alle argumenten, dat wij daar onvoldoende aanleiding
voor zagen.De heer Rosenmöller (GroenLinks):Dat betekent in politieke zin dat u aanvaarding van de motie ontraadt,
maar dat u vooruitloopt op de stemming en zegt dat als die motie toch wordt
aangenomen, u haar toch zult uitvoeren. Zo gaan wij met elkaar om. Het is
het één of het ander.Staatssecretaris De Grave:Ik stel het op prijs om te kunnen zeggen wat ik zelf zeg. Ik heb aangegeven
dat het kabinet geen aanleiding heeft gezien om zelf met voorstellen naar
de Kamer te komen. Ik kan dus niet anders antwoorden dan ik geantwoord heb.
Vervolgens ligt er een motie van de Kamer, waarbij u zelf al zo vriendelijk
bent geweest om vast te stellen dat die unaniem wordt aangenomen. Daarbij
heb ik dus even afgezien van de tussenschakel en aangegeven dat het kabinet,
alles afwegende en reagerend op de waarschijnlijkheid dat het zal gebeuren,
de conclusie heeft getrokken dat het kabinet bereid is de motie uit te voeren.De heer Rosenmöller (GroenLinks):Dat begrijp ik. Maar in politieke zin, over het vraagstuk dat nu voorligt
om per 1 januari de herkeuring te stoppen of niet, is het kabinet van mening
dat de nadelen daarvan belangrijker zijn dan de voordelen?Staatssecretaris De Grave:Waar het kabinet geen aanleiding zag om zelf met voorstellen, met een
beleidsreactie, te komen, betekent dit dat het kabinet de afweging heeft gemaakt
om niet met voorstellen te komen. Dat is het eerste deel van uw vraag. Wat
betreft het tweede deel van de vraag meld ik namens het kabinet, dat het kabinet
onvoldoende redenen ziet om zich tegen de wens van de Kamer op dit punt te
verzetten.De voorzitter:Dit antwoord lijkt mij voldoende duidelijk.Staatssecretaris De Grave:Dit komt met name voort uit de zorg over de volumeontwikkeling van de
arbeidsongeschiktheid en het feit dat niet het beeld mag ontstaan dat geen
zware overwegingen aan de andere kant een rol spelen, als het gaat om deze
afweging.De heer Rosenmöller (GroenLinks):In politieke zin is dit wel degelijk belangrijk. Op het moment dat je
moet constateren dat er een meningsverschil is tussen Kamer en kabinet, maar
dat het kabinet zich laat overtuigen door de Kamer – dat is hier in
politieke zin aan de orde – is de vraag wat het kabinet in het vervolg
met dat discussiepunt doet. Het is niet onwaarschijnlijk – helaas, zeg
ik met u – dat er sprake is van een toenemend volume in de arbeidsongeschiktheidsregeling.Staatssecretaris De Grave:In dit tweeminutendebat wil ik daar niet op vooruitlopen.De heer Rosenmöller mag wel constateren, als het gaat om een voortgaande
discussie over dit onderwerp en zoals ook door hem aangekondigd, dat het kabinet
daar met grote terughoudendheid op zal reageren. De basisontwikkeling die
ten grondslag heeft gelegen aan de besluitvorming en afweging rond zowel de
TBA als de maatregelen die daarmee samenhangen, geeft bepaald niet de indruk
dat er reden is om op dat punt aanzienlijk soepeler met keuringsnormen en
 maatregelen om te gaan. Eerder is er zorg aan de andere kant.
Wij hebben dat onderwerp breder besproken vandaag. Ook daarbij heb ik die
zorg van het kabinet nadrukkelijk naar voren gebracht. Ik wil dan ook aan
de Kamer meegeven dat, vanuit het kabinet geredeneerd, die zorg bij ons nadrukkelijk
aanwezig is. En als het gaat om verdergaande maatregelen ten aanzien van dit
onderwerp, dan zullen wij daar onze lijn ook stevig in bepalen. Overigens
zijn er op dit moment nog geen voornemens bij het kabinet om op die ontwikkeling
anders te reageren dan met de voorstellen die wij tot nu toe als kabinet hebben
gedaan.De heer Rosenmöller (GroenLinks):Voorzitter! Een laatste vraag hierbij. Ik ben buitengewoon verheugd met
de benadering van die motie, maar verneem graag of bij het beraad in het kabinet,
afgelopen vrijdag, nog meer aan de orde is geweest dan alleen de afweging
hoe je met deze motie omgaat.De voorzitter:Dit is echt het laatste punt. Ik verzoek de staatssecretaris daarna zijn
betoog te vervolgen.Staatssecretaris De Grave:Voorzitter! Wat aan de orde is geweest, is een vrij intensieve discussie
over ook de arbeidsongeschiktheidsproblematiek in bredere zin en precies ook
over de punten die ik aangegeven heb: de zorgen bij het kabinet over het feit
dat de dalende ontwikkeling, vanuit beleidsreacties op onder andere de TBA-maatregelen,
duidelijk afvlakkende tendenties vertoont; waarschuwingen van het CTSV op
dat punt; rapporten van het Centraal planbureau inzake het, vanuit de vergrijzing,
gaan naar 1 miljoen arbeidsongeschikten. Daar hebben wij uitvoerig over gesproken.
Het is de verantwoordelijkheid van het kabinet om daar breed over te spreken.
Daar was deze motie een onderdeel van, maar het gaat veel breder.Er zijn geen conclusies aan verbonden, anders dan de conclusie die ik
hier weergeef, namelijk dat het kabinet, als de Kamer die wens uitdrukkelijk
en met argumenten belegd – dat laatste wil ik niet ontkennen –
op tafel zal leggen, onvoldoende reden ziet om zich tegen de motie te verzetten.
Wij zullen de motie dan ook uitvoeren, als de Kamer haar aanneemt. Maar tegelijkertijd
leg ik hierbij wel nadrukkelijk neer, dat die afweging er bepaald niet eentje
is geweest vanuit weelde, in de zin van: het gaat allemaal fantastisch met
de arbeidsongeschiktheid en daarom kunnen wij wel een paar slagen soepeler
zijn. Er zijn overwegingen van sociale aard geweest, zoals de Kamer die op
tafel heeft gelegd; overwegingen in samenhang met het door de heer Van Hoof
aangegeven feit dat, ook tot onze spijt, de reïntegratie-inspanningen
tot nu toe nog onvoldoende – ik zeg niet: géén –
resultaat hebben opgeleverd, en overwegingen hoe wij daar in samenhang beleidsmatig
op moeten reageren. Dat is de discussie die er is geweest. Het lijkt mij ook
een discussie die een kabinet vanuit zijn verantwoordelijkheid moet voeren.Voorzitter! Ik kom dan op andere vragen die zijn gesteld en moties die
zijn ingediend. Ik heb daarbij nu één motie-Marijnissen voor
mij, maar ik meen dat er nog een tweede is ingediend.Voorzitter! Wat betreft de opmerkingen van de heer Rosenmöller, betreffende
rechtsongelijkheid en andere leeftijdscategorieën, kan ik mij aansluiten
bij de reactie die mevrouw Schimmel daarop heeft gegeven, dat dit soort elementen
van leeftijd altijd een rol spelen in afwegingen. Voor het overige wil ik
naar mijn algemene punt verwijzen, dat de macro-ontwikkeling met betrekking
tot het volume van arbeidsongeschiktheid het kabinet geen aanleiding geeft
verdergaande versoepelingen op dit punt te willen overwegen.Op zijn vraag of er nu al mensen van het cohort van 45 jaar zijn gekeurd,
kan ik antwoorden dat dit kan gebeuren. Maar ik wil er geen misverstand over
laten bestaan dat als dit gebeurt, het helder moet zijn dat de beoordeling
in die situatie zal plaatsvinden op basis van de oude criteria.De heer Van Dijke (RPF):Betekent dit dat u naar het TICA signalen stuurt, waaruit blijkt dat zij
een richtlijn moeten doen uitgaan, bijvoorbeeld morgen, dat artsen op dat
punt anders moeten kijken?Staatssecretaris De Grave:Voorzitter! Wat daar precies technisch mee moet gebeuren, kan ik niet
helemaal overzien, maar ik zal het daarheen geleiden dat er, in navolging
van de bereidheid van het kabinet om deze motie uit te voeren, niet het soort
situaties ontstaat waar de Kamer voor waarschuwt. Ik zal mij er nader op beraden
hoe dat het beste kan, maar ik denk dat er geen misverstand kan bestaan over
datgene wat wij materieel met elkaar willen bereiken.Voorzitter! Ten aanzien van de motie van de heer Rosenmöller zal
het duidelijk zijn dat het kabinet aan deze motie geen behoefte heeft. Dit
nog los van het feit dat deze motie zo algemeen geformuleerd is, dat ik absoluut
niet kan overzien wat ik mij er op dat punt allemaal mee op de hals haal.Voorzitter! Ik kom bij de motie-Marijnissen, daar waar het gaat om het
overnemen van, als ik het zo kort door de bocht mag formuleren, een quotum.
Het is duidelijk dat het kabinet geen voorstander is van een quotum en dat
wij het juist op een andere wijze willen bereiken. Dat is ook in het algemeen
overleg al door mij geformuleerd.Als het gaat om het niet meer oproepen voor herkeuring van chronisch zieken,
voorzitter, wil ik erop wijzen dat het ook bij chronisch zieken niet uitgesloten
is dat herstel kan plaatsvinden. Ook aan die motie heeft het kabinet geen
behoefte.Voorzitter! Ik ben graag bereid om de vraag van de heer Biesheuvel nog
eens nader te bezien. Ik zal hem en de Kamer daar schriftelijk op antwoorden.Voorzitter! Ik ben bereid de heer Van Dijke toe te zeggen dat ik ten aanzien
van de verdere gang van zaken rond de ME-richtlijn, de Kamer zal informeren
over de resultaten van het overleg met het TICA, en wel op enige regelmatige
basis en voorzover deze resultaten relevant zijn voor de Kamer.De beraadslaging wordt gesloten.De voorzitter:Ik stel voor, dinsdag aanstaande over de moties te stemmen.Daartoe wordt besloten.De vergadering wordt van 17.54 uur tot 19.30 uur geschorst.Voorzitter: Weisglas 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/h-tk-19961997-1784-1794.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl