Behandeling van: - het wetsvoorstel Wijziging van de Opiumwet in verband met het creëren van de mogelijkheid voor de burgemeester om bestuursdwang toe te passen ter handhaving van de artikelen 2 en 3 van de Opiumwet in voor het publiek toegankelijke lokalen en de daarbij behorende erven (25324); - het wetsvoorstel Wijziging van de Opiumwet in verband met de invoering van een verhoogde strafmaat voor beroeps- of bedrijfsmatige hennepteelt (25325)
Staten-Generaal — Handelingen 
Datum: 2014-07-10 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Handeling 1997-1998, pag. 5277-5306

 
 
 

Handeling

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Vergadernummer
Datum vergadering

17-04-1998

Tweede Kamer der Staten-Generaal

1997-1998

nr. 71, pagina 5277-5306

08-04-1998

 

 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties over kamerdossier

Kamerdossier 25324Toon publicaties die dit dossier behandelen
Kamerdossier 25325Toon publicaties die dit dossier behandelen

 
 
 Publicaties in vergadering

Behandeling van: - het wetsvoorstel Aanpassing van het fiscale procesrecht aan de Algemene wet bestuursrecht en wijziging van een aantal fiscale en andere wetten (herziening van het fiscale procesrecht) (25175)Pagina 5308-5313
Behandeling van: - het wetsvoorstel Invoeringswet Boek 4 en Titel 3 van Boek 7 van het nieuwe Burgerlijk Wetboek, eerste gedeelte (wijziging van Boek 4) (17141)Pagina 5275-5277
Behandeling van: - het wetsvoorstel Regels inzake het treffen van voorzieningen ten behoeve van remigratie (Remigratiewet) (25741)Pagina 5322-5352
Lijst van ingekomen stukken (woensdag 8 april 1998)Pagina 5352-5353
Behandeling van: - het wetsvoorstel Wijziging van de Opiumwet in verband met het creëren van de mogelijkheid voor de burgemeester om bestuursdwang toe te passen ter handhaving van de artikelen 2 en 3 van de Opiumwet in voor het publiek toegankelijke lokalen en de daarbij behorende erven (25324); - het wetsvoorstel Wijziging van de Opiumwet in verband met de invoering van een verhoogde strafmaat voor beroeps- of bedrijfsmatige hennepteelt (25325)Pagina 5277-5306
Regeling van werkzaamheden (woensdag 8 april 1998)Pagina 5306-5308
Presentie en opening (woensdag 8 april 1998)Pagina 5275-5275
Behandeling van: - het wetsvoorstel Voorschriften betreffende onder meer instellingen van voortgezette kunstopleidingen op het gebied van de muziek met ingang van het studiejaar 1998-1999 (25770)Pagina 5313-5322

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 149 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
Aan de orde is de behandeling van: het wetsvoorstel Wijziging
van de Opiumwet in verband met het creëren van de mogelijkheid voor de
burgemeester om bestuursdwang toe te passen ter handhaving van de artikelen
2 en 3 van de Opiumwet in voor het publiek toegankelijke lokalen en de daarbij
behorende erven (25324);het wetsvoorstel Wijziging
van de Opiumwet in verband met de invoering van een verhoogde strafmaat voor
beroeps- of bedrijfsmatige hennepteelt (25325).De algemene beraadslaging wordt geopend.De heer Van de Camp (CDA):Mevrouw de voorzitter! Ik mis de minister van Volksgezondheid.Staatssecretaris Kohnstamm:De eerste ondertekenaar is mevrouw Borst die waarschijnlijk op half tien
heeft gerekend.De voorzitter:Wij hebben een volle agenda. Het moet bekend zijn dat de Kamer altijd
kan afwijken van de agenda.De vergadering wordt enkele minuten geschorst.De heer Van de Camp (CDA):Mevrouw de voorzitter! Er mag dan in de Nederlandse politiek verschil
van mening zijn over een aantal onderdelen van het drugsbeleid – zo
 hebben wij nog steeds discussie of softdrugs nu wel of niet
gevaarlijk zijn respectievelijk discussie over het aantal te gedogen coffeeshops –
over de aanpak van grootschalige hennepteelt en hasjhandel zijn de meningen
bepaald niet verdeeld: zwaarder aanpakken en straffen. Ook de beheersing van
de ongewenste neveneffecten van de verkoop van softdrugs, alsmede het beëindigen
van illegale verkoop van harddrugs, met name door cafés en coffeeshops,
kan rekenen op politieke steun.De CDA-fractie heeft met name de minister van Justitie op beide punten
altijd behoorlijk naïef gevonden. Ik denk daarbij aan het fameuze Volkskrantinterview
van 21 januari 1995, maar die naïviteit is na vier jaar ministerschap
wel voorbij. Ook de gedachte dat zwaarder straffen van bepaalde delicten geen
zin heeft, heeft de minister met dit voorstel van wet verlaten.De Tweede-Kamerfractie van het CDA kan instemmen met de doelstellingen
van beide voorstellen van wet. Uit de schriftelijke voorbereiding van deze
voorstellen is dat ook duidelijk af te lezen. Een aantal onderwerpen verdient
echter nog de aandacht.Hoe succesvol is Nederland in het bestrijden van de grootschalige hennepteelt?
Is het nu werkelijk dweilen met de kraan open? In de praktijk blijkt het verschil
tussen kleinschalige huisteelt en grootschalige bedrijfsteelt onduidelijkheden
op te leveren. In de recente evaluatie van het openbaar ministerie is dat
punt nog een keer aangestipt. Binnen welke termijn geeft de minister van Justitie
uitsluitsel over eventueel nader te nemen maatregelen?In dat verband is ook de vraag hoe succesvol Nederland is in het bestrijden
van de grootschalige hasjhandel. Het is helaas een publiek geheim dat Nederland
een centrale rol speelt in de distributie van hennep en hasjproducten in Europa.
Vergelijk de import vanuit Marokko, vanuit Turkije en Afghanistan en inmiddels
ook de voormalige Sovjetrepublieken; doorvoer en export via Nederland. Grote
criminele imperia zijn gebouwd rond de grootschalige hasjhandel. Een vermenging
van onderwereld en bovenwereld vindt plaats door de investeringen van het
crimineel verdiende geld.In dit verband vraag ik opnieuw aandacht voor de positie van de advocatuur.
Bij de Tweede-Kamerfractie van het CDA bestaat nog steeds de vrees dat advocaten
betaald worden met grote sommen crimineel geld. Wat is de stand van zaken
op dit moment? Worden de richtlijnen van de orde terzake nagekomen? Heeft
de minister van Justitie hierover nauw contact met de orde?Ik vraag speciale aandacht voor het gewijzigde amendement onder mijn naam
op stuk nr. 8. De CDA-fractie begrijpt niet waarom de bewindslieden dit amendement
afwijzen. Naast het voorstel tot wijziging van de artikelen 140 en 443 van
het Wetboek van Strafrecht, zwaarder straffen van het deelnemen aan en het
leiden van georganiseerde misdaad, kan het toch geen kwaad om een en ander
ook expliciet in de Opiumwet op te nemen. Wij begrijpen dan ook niet waarom
het CDA-amendement over de grootschalige hasjhandel niet wordt overgenomen,
naast het voorstel van wet onder stuk 25638.Voorzitter! Het is een goede zaak dat de burgemeester de bevoegdheid krijgt
tot het uitoefenen van bestuursdwang. Lees: het onmiddellijk sluiten van coffeeshops
die zich niet aan de gedoogregels houden, alsmede het sluiten van andere verkooppunten
van soft- en harddrugs. Juridische procedures tot het sluiten van coffeeshops
kunnen met dit voorstel van wet aanmerkelijk vereenvoudigd worden. Het is
echter te betreuren dat deze zogenaamde Damocleswetgeving zo lang op zich
heeft laten wachten. Ik vraag de bewindslieden of wij het toch goed hebben
begrepen dat met deze wetgeving ook de handel van XTC-pillen op houseparty's
kan worden aangepakt. Hoe gaat een en ander in de praktijk zijn beslag krijgen?In de nota naar aanleiding van het eindverslag komt ook nog een mogelijke
wijziging van de Drank- en horecawet aan de orde. Wat is de stand van zaken?
Komt die wijziging er wel of niet?Ik heb ook nog een vraag over de zogenaamde lidmaatschapspasjes en de
desbetreffende inrichtingen die met een lidmaatschapspasje toegankelijk zijn.
Als men op een gegeven moment makkelijk een pasje kan krijgen, is die ruimte
dan als zodanig niet meer voor het publiek toegankelijk? Met andere woorden,
wordt het dan een besloten instelling? Het lijkt mij verstandig dat wij hierover
vandaag enige helderheid krijgen.Ik heb nog een paar vragen over wetgeving, samenhangend met het onderwerp
dat vanochtend aan de orde is. Van de CampAllereerst even over het functioneren
van de wet Victoria. Hoe werkt deze wet in de praktijk van
alledag? Kunnen de bewindslieden inzicht geven in het aantal malen dat in
de praktijk van deze wet gebruik is gemaakt? Er bereiken de CDA-fractie serieuze
klachten over de te leveren bewijslast bij het sluiten van zogenaamd overlast
veroorzakende panden. Kunnen deze berichten ontzenuwd worden.In dit verband stel ik in het bijzonder aan de minister van Volksgezondheid,
Welzijn en Sport de vraag wat nu te doen bij de zogenaamde gebruikersruimten.
Er is langzamerhand algemeen begrip voor de gebruikersruimten. Echter, er
dreigt een nieuw probleem als de hulpverlening op de een of andere manier
overgaat tot het toelaten van handel respectievelijk het meewerken aan verstrekking
van de te gebruiken harddrugs. Welke beleidslijn wordt door de bewindslieden
terzake gevolgd in relatie tot de wet Victoria?Ten slotte stel ik een vraag aan met name mijn collega's van de VVD en
de Partij van de Arbeid. Hoe staat het met het wetsvoorstel Victor? Waar blijven
de Rotterdamse collega's Korthals en Van Heemst met hun nota naar aanleiding
van het verslag? Hebben zij na hun publicitaire succesje geen behoefte meer
aan het fatsoenlijk afronden van het voorstel van wet?De heer Apostolou (PvdA):Voorzitter! De nota's naar aanleiding van het verslag zijn voor de twee
wetsvoorstellen die nu aan de orde zijn, duidelijk genoeg. Dat is de reden
dat de inbreng van de PvdA-fractie zich zal beperken tot een aantal punten
ter verduidelijking en een aantal opmerkingen.Ik dank de regering voor de antwoorden die zijn gegeven in de nota's naar
aanleiding van het verslag. Zij scheppen duidelijkheid op een groot aantal
punten.Ik begin met enkele opmerkingen en vragen over de zogenaamde Damocleswet.
In de schriftelijke voorbereiding heeft de Partij van de Arbeid een groot
aantal vragen gesteld over de effecten van deze regeling voor de regio's waar
gemeenten voor de nuloptie kiezen. Verder stelden wij vragen over de effecten
voor de illegale, niet openbare punten waar zowel hard- als softdrugs worden
verhandeld. De fractie van de Partij van de Arbeid wenst niet dat deze wetswijziging
illegale praktijken en straathandel in de hand werkt. De PvdA is van mening
dat er een evenwicht dient te worden gezocht tussen de functie van de verkooppunten,
op dit moment veelal de coffeeshops, en de bestrijding van overlast, straathandel
en allerlei andere ongewenste praktijken.Het kabinet heeft in navolging van het onderzoeksrapport "Cannabis in
Nederland, inventarisatie van de verkooppunten" gesteld dat gemeenten in diverse
regio's samen met het openbaar ministerie en de politie bezig zijn om een
beleid te ontwikkelen. Hierbij worden afspraken gemaakt over het aantal coffeeshops
dat in de regio wordt toegestaan en de verdeling hiervan over de verschillende
gemeenten. Afdwingen dat gemeenten afstemming plegen, is naar de mening van
het kabinet niet nodig. Mijn fractie is voorstander van zelfregulering als
deze zonder problemen door de betrokken gemeente kan worden bereikt. De fractie
van de Partij van de Arbeid wil echter een jaar na de inwerkingtreding van
deze wet een evaluatie van de bereikte resultaten hebben. Wij dienen namelijk
te vermijden dat gemeenten drugsoverlast aan elkaar doorschuiven.Het enige punt van discussie naar aanleiding van deze wetswijziging betreft
de verhouding van artikel 13b van de Opiumwet tot artikel 122 van de Gemeentewet,
die bepaalt dat bepalingen in gemeentelijke verordeningen in wier onderwerp
door een wet, een algemene maatregel bestuur of een provinciale verordening
wordt voorzien, van rechtswege vervallen. Bij enkele gemeenten heeft dit tot
enige onrust geleid. De gemeente Venlo heeft ons een brief geschreven waarin
zij haar verontrusting uitspreekt over het laten vervallen van gemeentelijke
sluitingsbepalingen verband houdende met drugsoverlast, na inwerkingtreding
van dit wetsvoorstel. Het gemeentebestuur van Venlo vreest dat artikel 13b
niet als aanvullend instrument ter bestrijding van drugsoverlast zal blijken
te werken, maar als een inperking van het gemeentelijke handelen doordat specifieke
gemeentelijke sluitingsbepalingen van rechtswege komen te vervallen. Het vindt
dat met de wetswijziging die wij hier vandaag behandelen, een streep wordt
gehaald door de regelingen die de gemeentelijke overheid heeft ontwikkeld
om de drugsoverlast te bestrijden en die in de praktijk hun nut hebben bewezen.
De gemeente Venlo gaat zelfs verder: zij vindt dat het zwaard van Damocles
eerder boven de gemeentelijke regelingen lijkt te hangen dan boven de coffeeshops.
Ook de Vereniging van Nederlandse gemeenten wijdt een opmerking aan dit onderwerp
in haar reactie op de wet.Het is absoluut noodzakelijk dat gemeenten niet met misverstanden of onduidelijkheden
op dit punt worden geconfronteerd. Uit de toelichting van de regering begrijp
ik dat artikel 13b Opiumwet meeromvattend is dan de gemeentelijke verordeningen
die op dit onderwerp betrekking hebben. Graag nodig ik de bewindslieden ertoe
uit duidelijkheid op dit punt te verschaffen. Mijn voorstel is dat de minister
of de staatssecretaris ter voorkoming van misverstanden een brief aan de gemeenten
schrijft waarin uitgelegd wordt dat de bedoeling van artikel 13b Opiumwet
de gemeenten geenszins beperkt in de mogelijkheden die zij reeds hadden op
grond van hun gemeentelijke verordeningen.Verder vraag ik de bewindslieden om een antwoord op de volgende vraag.
Indien het onderwerp van artikel 13b ruimer is dan de gemeentelijke regelingen,
waarom geven zij het advies aan de gemeenten algemene sluitingsbepalingen
tegen het licht te houden en in de redactie van dergelijke bepalingen een
conflictregeling met artikel 13b Opiumwet op te nemen? Als artikel 13b meer
omvat dan gemeentelijke sluitingsbepalingen, is de opname van een conflictregeling
met artikel 13b toch overbodig? Is het niet mogelijk deze juridische complicaties
te vermijden en gewoon af te spreken dat wat in artikel 13b wordt geregeld,
naast en bovenop datgene komt wat reeds in verordeningen van gemeenten is
geregeld? Ik merk aan de reacties van de gemeenten dat zij vrezen dat daar
juridische problemen kunnen ontstaan. Ik zou dat willen vermijden, als dit
mogelijk is.Naar aanleiding van deze wetswijziging wil ik nog een vraag stellen over
de vergunningen voor verkooppunten van cannabis. Mogen gemeenten vergunningen
geven voor de verkoop van cannabis aan anderen dan coffeeshophouders? Soms zijn andere verkooppunten te verkiezen boven een coffeeshop,
omdat ze betrouwbaarder zijn. Kan dat? Het schijnt dat door de strakkere regelgeving
met betrekking tot de coffeeshops, diegenen die overlevingskansen hebben,
niet altijd de eerlijkste zijn. Hoe vermijden we dat we, door meer beleid
voor de coffeeshops als verkooppunten, niet diegenen helpen overleven die
er malafide praktijken op nahouden en soms te maken hebben met het criminele
circuit? Want zij hebben veel meer geld en kunnen zich makkelijker aanpassen
aan allerlei regels. Is de indruk van de bewindslieden dat de verlening van
vergunningen voor verkoop van cannabis goed loopt?De heer Van de Camp (CDA):Zou u nog iets duidelijker kunnen zijn over wat u bedoelt met: andere
verkooppunten dan coffeeshops?De heer Apostolou (PvdA):Ik ben laatst in Rotterdam geweest en ik ontmoette daar iemand die tot
voor kort cannabis verkocht. Hij had een winkel – het was geen coffeeshop
en geen horecabedrijf – waar hij ook andere spullen verkocht, zoals
pijpen en dat soort dingen. Hem is verboden cannabis te verkopen. Hij beweerde
zelf dat hij een van de meest eerlijken was en dat hij het op een goede manier
deed. Die man is nu zijn broodwinning ontnomen. Hij kan niet verder zijn winkel
draaiende houden, terwijl er tegenover hem een horecabedrijf is dat wel een
vergunning krijgt. Hij vraagt dan of het niet een beetje raar is wat wij doen:
waarom wel een vergunning verlenen aan een horecabedrijf, waar niet helemaal
gecontroleerd kan worden of er nog andere dingen plaatsvinden, en niet aan
hem als winkelier, die het op de beste manier verkoopt en op een wijze die
zich ook laat controleren? Ik vind zijn vraag niet onlegitiem.De heer Van de Camp (CDA):Was dat andere bedrijf een horecabedrijf met een uithangbord voor alcoholische
dranken?De heer Apostolou (PvdA):Nee, het werd betiteld als coffeeshop, maar er was een horecagelegenheid.
Nu, dat soort dingen kom ik tegen in de praktijk en daarom stel ik de vraag
hier. Misschien kunnen we duidelijkheid krijgen.De heer Van de Camp (CDA):Ik kom nog veel gekkere dingen tegen in de praktijk; dat is niet het criterium!De heer Van der Vlies (SGP):Voorzitter! Er sluipt nu toch een beetje een argumentatie in die mij ongerust
maakt. Immers, als die winkelier een vergunning zou krijgen, dan zijn er –
zo neem ik aan; die kans moet je althans niet uitsluiten – heel veel
beroepsgenoten die ook wel zoiets willen. Raken we dan toch niet in een traject
dat we met elkaar niet willen?De heer Apostolou (PvdA):Wij zijn als PvdA voor verdere regulering. Wat wij willen uitschakelen,
is criminaliteit, overlast. Als je betere methoden kunt vinden om hiermee
om te gaan, waarom zou je dat niet doen? Als je namelijk overlast uitschakelt
en als je criminaliteit uitschakelt, dan vind ik er niets op tegen om regelingen
te treffen om dat goed te doen.De heer Van der Vlies (SGP):Is het perspectief nu, dat het straks in de supermarkt ligt?De heer Apostolou (PvdA):Nee, juist niet. Dat is een misverstand, denk ik. Op het moment dat we
reguleren, zou je inderdaad ook kunnen kijken op welke manier je dat doet
en dan moet je juist regels stellen. Dat was ook een beetje wat wij nu ervaren
door de verdere regulering van de coffeeshops: je ziet dat er een aantal vanzelf
sluiten.Mevrouw de voorzitter! Ik kom nu op het wetsvoorstel Wijziging van de
Opiumwet in verband met de invoering van een verhoogde strafmaat voor beroeps-
of bedrijfsmatige hennepteelt. Over deze wetswijziging heeft de fractie van
de PvdA bij de schriftelijke behandeling een groot aantal vragen gesteld.
Deze zijn door het kabinet in de nota naar aanleiding van het verslag beantwoord.
Mijn fractie zal zich niet tegen dit wetsvoorstel verzetten, maar zij wil
er wel bij aantekenen dat de oorzaak van de omvang van de illegale productie
van hennep en handel in cannabis volgens haar niet aan de lage strafmaat kan
worden geweten. Daarmee relativeert de fractie van de PvdA de effectiviteit
van deze wetswijziging. Wij hebben er geen bezwaar tegen maar wij hebben er
ook geen hoge verwachtingen van.Uit de vragen die mijn fractie heeft gesteld, kan men vaststellen dat
wij het vreemd blijven vinden dat cannabis wel verhandeld mag worden in coffeeshops
maar niet mag worden geproduceerd. Wij hebben hier vaker over een vergunningenstelsel
gesproken. De PvdA is voorstander van een dergelijk stelsel, maar zij komt
met de discussie op dit punt vooralsnog geen stap verder en blijft in herhaling
vervallen. De minister onderkent de inconsistentie op dit punt en heeft bij
het debat over de drugsnota een opening geboden door aan te geven dat gemeenten
op dit terrein zouden mogen experimenteren met telers ten behoeve van coffeeshops.
Kan de minister van Justitie iets meedelen over het al dan niet gebruik maken
van dit aanbod door de gemeenten? Hebben gemeenten op experimentele basis
ervaring opgedaan met de bevoorrading van coffeeshops en, zo ja, wat zijn
de resultaten daarvan of, zo neen, waarom maken gemeenten dan geen gebruik
van dit aanbod?De regering stelt dat dit wetsvoorstel ertoe strekt dat de teelt voor
landbouwkundige doeleinden uitsluitend nog wordt toegestaan voorzover die
in de buitenlucht plaatsvindt. Daarmee wordt de handhaving van het verbod
op bedrijfs- en beroepsmatige hennepteelt bevorderd. Voorts wordt er gesteld
dat de aanlevering van zaden ten behoeve van illegale hennepteelt voor consumptieve
doeleinden onder omstandigheden kan worden aangemerkt als een vorm van deelneming
aan het strafbare feit van het telen. Kan de minister deze duidelijke stellingname
naar haar praktische consequenties proberen te illustreren aan de hand van
een enkel voorbeeld uit de huidige praktijk? Betekent het dat elke vorm van
teelt in bijvoorbeeld kassen aangepakt gaat worden en, zo ja, hoe zouden de
gemeenten haar voorstel tot experimenteren met de bevoorrading in dat geval
moeten invullen? Er zijn momenteel verkooppunten van zaden, die voor iedereen
toegankelijk zijn. Worden ze na de aanname van deze wetswijziging vervolgd?
Ik stel deze vraag, omdat ik mij zorgen maak over een eventueel zoekraken
van het evenwicht dat altijd gezocht dient te worden in deze situaties tussen
de bestrijding van illegale praktijken en het volledig ondergronds
gaan van de productie en de handel. Voortdurend dient een balans te worden
gevonden tussen deze twee kwaden. Mijn fractie wil niet dat bevorderd wordt
dat het criminele circuit alles in handen krijgt en wij een vicieuze cirkel
van de oorlog tegen drugs terechtkomen. De ervaring tot nu toe bewijst dat
de verklaring van oorlog aan productie en handel in softdrugs niet tot de
gewenste resultaten leidt en daarom dienen wij te zoeken naar effectief optreden.
Wij ontkomen er niet aan dat wij op een gegeven moment toch de keuze voor
de vergunningen moeten maken. Dit is een concreet punt dat de Nederlandse
regering zou moeten inbrengen tijdens de speciale zitting van de Algemene
Vergadering van de Verenigde Naties in juni aanstaande, namelijk om ruimte
te claimen voor een regulerend vergunningensysteem. Nogmaals, ik nodig de
minister graag uit om de consequenties in de praktijk van de aangehaalde stellingname
van het kabinet te schetsen.De heer Van de Camp (CDA):Uw collega Van Oven heeft zich in maart 1996 hier onsterfelijk gemaakt
door het woord "regularisatie" te introduceren. U bent in de uitleg van dat
begrip in ieder geval consistent, maar begrijp ik nu goed dat de PvdA-fractie
voorstelt om een aantal telers in Nederland een vergunning te geven om de
coffeeshops te bevoorraden?De heer Apostolou (PvdA):Ja.De heer Van de Camp (CDA):Hoe stelt u zich dat voor? Die telers zouden namelijk ook wel iets meer
kunnen produceren.De heer Apostolou (PvdA):Daar moeten wij dus duidelijke afspraken over maken. Als zij meer produceren,
worden zij gestraft.De heer Van de Camp (CDA):En wat doen wij met de verkoop aan buitenlanders in de coffeeshop?De heer Apostolou (PvdA):Daar heeft de regering een antwoord op gegeven. En daar zijn wij het mee
eens.De heer Van de Camp (CDA):Namelijk?De heer Apostolou (PvdA):Dat het niet verboden wordt.De heer Van de Camp (CDA):Wat doen wij vervolgens met de heer Chirac?De heer Apostolou (PvdA):Ik dacht dat die discussie niet meer gevoerd werd. Ik hoor hem ten minste
niet meer. Ik hoor juist andere geluiden uit Frankrijk op dit moment. Wij
hebben wat dat betreft de strijd met Chirac gewonnen.De heer Van de Camp (CDA):Stel dat je een gereguleerd systeem krijgt van telers en van gedoogde
coffeeshops. Overigens, coffeeshops krijgen geen vergunning; zij worden alleen
gedoogd. Ik pak er dan één elementje uit: de toeristen die naar
Nederland komen. Ik ben bang dat wij met een dergelijk voorstel binnen de
kortste keren wel weer een gespannen verhouding hebben met Chirac.De heer Apostolou (PvdA):Dat weet ik niet. Volgens de geluiden die ik uit Frankrijk verneem –
via de staatssecretaris die daarvoor verantwoordelijk is – denkt men
daar veel positiever over de Nederlandse praktijk. Wij zijn bezig om onze
praktijk nader te regelen. Dat vind ik goed. Het hele beleid ten aanzien van
coffeeshops vind ik prima.De heer Van de Camp (CDA):Die geluiden gaan vooral over de volksgezondheidsaspecten en de zogenaamde
no go areas in Parijs zelf. Daarover zijn wij het snel eens. Het gaat erom
of het Nederlandse drugsbeleid invloed heeft op de omliggende landen. Dat
zal met een uitbreiding die u voorstelt wel degelijk het geval zijn.De heer Apostolou (PvdA):Ik verwijs naar de internationale discussie. De verschillende deelstaten
in Duitsland kijken naar Nederland en nemen stappen die soms veel verdergaan
dan de stappen die wij hier hebben genomen. Ik merk op dit moment veel beweging
in Europa, maar ook internationaal. Ik verwijs naar Australië, naar de
wijze waarop hierover wordt gesproken in het parlement daar. Ik hoop dat er
straks bij de algemene vergadering van de Verenigde Naties nog meer geluiden
komen. Men vraagt op dit moment om meer regulering. De zaak moet met open
ogen worden bezien en zodanig worden geregeld dat de volksgezondheid kan worden
beschermd. Wij verschillen misschien van mening over de methodiek, maar onze
doelstelling is dezelfde. Uw methodiek, mijnheer Van de Camp, wordt al tientallen
jaren toegepast maar werkt niet. Wij zeggen: wij zien het probleem, wij willen
meer in de sfeer van oplossingen werken. Regulering betekent helemaal niet
dat er vrijheid blijheid is en dat er een vermeerdering van de consumptie
plaatsvindt. Dat hoeft helemaal niet. Regulering kan ook een beperking inhouden.
Maar dan is duidelijk dat degenen die het spul willen gebruiken, ook ergens
naar toe kunnen. Dat is dan heel duidelijk door ons geregeld. Op het moment
dat je regels stelt, kun je ook sancties treffen. Als men zich niet aan de
regels houdt, wordt men gesanctioneerd.De heer Van der Vlies (SGP):Ik had niet het voornemen om deze discussie te voeren, maar uw woorden
nopen daar toch toe. Door regulering hoeft de consumptie niet omhoog te gaan,
integendeel, zo stelt u. Maakt u dat eens waar. Het beeld dat u neerzet en
de uitstraling van uw verhaal leiden tot een andere conclusie, althans bij
mij. U kunt dat beeld bij mij en bij het deel van de samenleving dat hierover
ongerust is wellicht wegnemen. U creëert het beeld dat het allemaal niet
zo erg is. Maar het is rommel, het is gevaarlijk spul waar je niet aan moet
beginnen. Dat moet u ook eens zeggen.De heer Apostolou (PvdA):Ik ben het helemaal met u eens. Juist daarom moet je maatregelen nemen,
juist daarom moet je reguleren. Zolang je het zo laat doorgaan, wordt het
erger. Ik erken dat mensen drugs gebruiken. Dat is de realiteit van alledag.
Je wilt mensen beschermen, je wilt dat zij niet zodanig gebruiken dat zij
verslaafd raken enzovoorts. Maar dan moet de overheid wel maatregelen nemen.
Juist omdat het vaak om gevaarlijk spul gaat, moet je regelingen treffen.
Ik wil bepaald niet suggereren of beweren dat het geen gevaarlijk spul is.Ik sluit af met een opmerking over het door collega Van de Camp ingediende
amendement. In het begin van mijn betoog heb ik mijn twijfels
uitgesproken over de effectiviteit van hogere straffen. Het moge duidelijk
zijn dat het amendement dan niet onze steun verdient.Op de vraag van de heer Van de Camp naar het initiatiefvoorstel Victor
meld ik dat de heer Van Heemst ermee bezig is. Binnenkort zullen wij iets
krijgen.Mevrouw Sipkes (GroenLinks):Voorzitter! Onze fractie is niet echt blij met de voorliggende wijzigingen
van de Opiumwet. Met de zogenaamde Damocleswet krijgt de burgemeester de mogelijkheid
om bestuursdwang toe te passen. Ik vraag mij in alle gemoede af waarom deze
wet nodig is. Het wordt de Damocleswet genoemd vanwege de dreiging en de onvoorspelbaarheid.Van de zijde van de gemeenten en van juristen wordt er kritiek op geuit.
Gemeentelijke overheden zeggen dat zij met deze wet het hun inmiddels vertrouwde
beleid, waarmee zij succesvol de overlast van coffeeshops konden verhinderen,
niet kunnen continueren.Door juristen wordt vooral gewezen op de onvoorspelbaarheid. Het is een
bevoegdheid voor de burgemeester en hoe weet je wat de burgemeester precies
gaat doen? Vervolgens wordt gewezen op het ruime instrumentarium dat de gemeenten
op dit moment al ter beschikking staat. De wet zou een zwaard van Damocles
voor coffeeshophouders worden.Ik vind het een overbodige wet. De regering heeft zelf de mogelijkheden
opgesomd die er al zijn om overlast tegen te gaan, om de openbare orde te
handhaven, om de gezondheidsaspecten een rol te laten spelen. De jurisprudentie
heeft daar inmiddels nog wat aan toegevoegd. Door het arrest van de Raad van
State rond Naaldwijk is ook de nuloptie mogelijk geworden. Nu komt er weer
een bevoegdheid van de burgemeester bij. Dat roept de vraag op hoe je op een
gegeven moment echt eenheid van beleid krijgt. Er is nu goed overleg tussen
OM, politie en gemeenten. Ook is er afstemming en samenwerking tussen de gemeenten
onderling. Hoe dat straks moet, is de grote vraag. In de schriftelijke beantwoording
wordt hier min of meer aan voorbijgegaan.De tweede wijziging houdt een verbod op beroeps- of bedrijfsmatige teelt
van hennep in. De strafmaat wordt verhoogd. Ook hier zien wij meer repressie
en een soms toch wel een beetje slordige manier van voorbereiden. Een definitie
van wat wij onder grootschalige en bedrijfsmatige productie moeten verstaan,
ontbreekt. Dat wordt verder aan het oordeel van de rechter overgelaten. Wel
wordt gezegd dat de omvang op zichzelf niet bepalend is. Vervolgens wordt
vermeld dat een coffeeshophouder bij uitstek iemand is die opzettelijk handelt
in strijd met de wet.Een echte motivatie ontbreekt ook. Als gevraagd wordt om productiecijfers
waaruit zou kunnen worden afgeleid dat het de pan uit rijst, wordt gezegd
dat die er niet zijn. Is het bekend dat de export is toegenomen? Nee, dat
is niet bekend. Wat komt er op die manier terecht van ons gedoogbeleid? Wat
komt er terecht van wat uiteindelijk ons doel is: legalisering van het drugsbeleid,
omdat alleen op die manier een goed preventief en controleerbaar beleid is
te voeren? Nu wordt een en ander echter meer en meer in de justitiesfeer getrokken.
Wij vrezen dat in de toekomst de scheiding tussen softdrugs en harddrugs meer
en meer komt te vervallen. De minister van VWS is medeondertekenaar van deze
wetswijziging. Wat is haar mening over deze nadrukkelijke keuze voor een justitiële
aanpak?Als ik de drugsdebatten van de afgelopen jaren ten slotte overzie, constateer
ik dat deze zich vaak kenmerken door een min of meer paradoxale houding. Enerzijds
is er het besef dat een gecontroleerde softdrugshandel te prevaleren is boven
een illegale softdrugshandel. Anderzijds is er in toenemende mate sprake van
repressief optreden tegen het gebruik van softdrugs. Die dubbelheid zit hier
ook in. Het lijkt wel of het beleid er meer op is gericht om de softdrugs
in de toekomst verder de illegaliteit in te drijven en daarmee in de armen
van de criminaliteit en de wereld van de harddrugs. Onze voorkeur blijft uitgaan
naar legalisering en een vergunningenstelsel voor de teelt van cannabis. De
minister heeft aangegeven dat dit onmogelijk is, omdat dit strijdig zou zijn
met het VN-verdrag uit 1961. Ik sluit mij aan bij de vragen van collega Apostolou
daarover. Wil de regering toezeggen dat zij zich wel zal inzetten voor een
wijziging van het VN-verdrag terzake en dat zij hier internationaal meer aandacht
voor zal vragen? Ook al is dit nu strijdig met het VN-verdrag, ik ben er niet
van overtuigd dat wij daarom de andere kant op moeten gaan. De voorliggende
wetswijzigingen kunnen dan ook niet op de steun van mijn fractie rekenen.Helemaal ten slotte bied ik op voorhand mijn verontschuldigen aan, want
ik moet straks tijdens het antwoord van de regering misschien even de zaal
uit voor een dringende andere vergadering. De antwoorden krijg ik echter absoluut
nog wel te horen.De heer Dittrich (D66):Voorzitter! De afgelopen vier jaar is er vaak over het drugsbeleid gesproken
in de Kamer. D66 heeft altijd duidelijk gemaakt dat zij een groot voorstander
is van de scheiding van de markten. Softdrugs moeten anders worden behandeld
dan harddrugs. Wij zijn de overtuiging toegedaan dat softdrugs, als ze niet
in excessieve hoeveelheden worden gebruikt, geen gevaar zijn voor de volksgezondheid.
Dat cannabis in coffeeshops verkrijgbaar is, wordt dan ook door D66 ondersteund.
Wel moeten die coffeeshops zich aan bepaalde regels houden. Er mag dus geen
reclame worden gemaakt, er mogen geen harddrugs aanwezig zijn, er mag geen
overlast worden veroorzaakt, er mogen geen minderjarigen worden toegelaten
en er mogen geen grote partijen cannabis worden verkocht.Wij bespreken vandaag twee wetsvoorstellen die de Opiumwet zullen wijzigen.
In het eerste wetsvoorstel wordt het telen van hennep, in Nederland nederwiet
genoemd, expliciet strafbaar gesteld. Degene die dat in de uitoefening van
zijn beroep of bedrijf doet, wordt bedreigd met een gevangenisstraf van maximaal
vier jaar. Kan de regering nog eens helder maken waarom het in de wetstekst
opnemen van het woord "teelt" noodzakelijk is? Ook zonder dat woord kan er
toch worden opgetreden op grond van de ruimere term uit artikel 3C van de
Opiumwet? Daarin wordt namelijk gesproken over het: "aanwezig hebben van".In Wenen heeft de voorbereidende vergadering van de narcoticacommissie
van de Verenigde Naties zich twee tot drie weken geleden gebogen
over onder meer de teelt van cannabisproducten en de landen opgeroepen daartegen
op te treden. D66 vindt dat het onderhavige wetsvoorstel in die oproep past.
Met deze extra strafbaarstelling en een gevangenisstraf van vier jaar komt
het kabinet tegemoet aan de internationale argusogen die Nederland bekijken.
Door dit voorstel wordt het Nederlandse drugsbeleid ook overeind gehouden.
Is dat ook de mening van de regering? Is dat misschien een van de redenen –
mevrouw Sipkes had het over de motivatie – om tot deze expliciete strafbaarstelling
over te gaan?In de Opiumwet was al geregeld dat het strafrechtelijk verbod niet van
toepassing is op degene die een hoeveelheid van minder dan 30 gram bereidt,
bewerkt, verwerkt, verkoopt, aflevert, verstrekt of vervoert. Daar komt dus
nu "teelt" bij. Hoe pakt die 30 gramsnorm uit bij het telen van cannabis?
Het lijkt mij lastig om die planten te wegen. Een soortgelijke opmerking heb
ik gelezen in de evaluatie van de richtlijnen. Graag wil ik van het kabinet
op dit punt verduidelijking. Terecht is het niet de bedoeling van het kabinet
om de kleine huisteler die geen overlast bezorgt aan te pakken, maar ligt
de opsporingspioriteit bij het bestrijden van professionele telers.D66 is het ermee eens dat grootschalige teelt van nederwiet onder de werking
van de Opiumwet komt. Immers, hoe grootschaliger, hoe groter de kans dat er
geëxporteerd wordt. Nederland heeft binnen de marges van de internationale
verplichtingen recht op zijn eigen drugsbeleid. Maar dat geldt ook voor andere
landen. Dat is de keerzijde. Andere landen die ervoor kiezen een andere aanpak
van softdrugs te organiseren, hoeven niet geconfronteerd worden met grote
partijen cannabis die in Nederland zijn ingeslagen. Daarom moet export en
dus professionele, grootschalige teelt van hennep worden tegengegaan. Maar
de kleine huisteler die een paar plantjes kweekt en geen overlast bezorgt,
moet van D66 ongemoeid worden gelaten.Voor D66 is het de vraag of het wetsvoorstel voldoende duidelijk maakt
wanneer er sprake is van professioneel telen. In de stukken wordt verwezen
naar de richtlijn uit 1996. Die richtlijn bevat een aantal criteria aan de
hand waarvan kan worden bekeken wanneer er sprake is van professioneel telen.
Dan wordt genoemd: de hoeveelheid planten, het aantal oogsten per jaar, de
verlichtings- en klimaatregelingsapparatuur en allerlei andere technische
voorzieningen. Die omstandigheden geven de officier van justitie armslag om
naar bevind van zaken te handelen binnen het raamwerk van de richtlijn.Pas gisteren heb ik de evaluatie van de richtlijn ontvangen. Uit die evaluatie
blijkt dat de opsporing en vervolging van nederwietteelt fors is geïntensiveerd
en prioriteit heeft. Het college van procureurs-generaal schrijft echter dat
het onderscheid tussen huisteelt en bedrijfsmatige teelt in de praktijk niet
helder is. Het onderscheid wordt daardoor in de praktijk in de arrondissementen
verschillend uitgewerkt. Het college van procureurs-generaal schrijft: "Op
dit punt dient landelijk meer duidelijkheid te komen". Het schrijft ook dat
de inwerkingtreding van het wetsvoorstel dat wij nu bespreken met belangstelling
tegemoet wordt gezien. De vraag aan de regering is dan ook hoe het onderscheid
nog duidelijker kan worden gemaakt. De indicatoren zoals het aantal planten,
oogsten, apparatuur, enz., kunnen volgens mij niet verder uitgewerkt worden.
Ik heb toch de indruk dat dit zo'n beetje alle indicatoren zijn. De vraag
aan de minister van Justitie is dus: hoe kan de praktijk op dit punt meer
duidelijkheid geboden worden, opdat onderscheid kan worden gemaakt tussen
professionele teelt en huisteelt?Hennepteelt voor landbouwkundige doeleinden valt niet onder de werking
van de Opiumwet. Wat wordt exact onder landbouwkundige doeleinden verstaan?
Door een voorgenomen aanpassing van artikel 4 van het koninklijk besluit uit
1976 bij de Opiumwet wordt deze uitzondering van landbouwkundige doeleinden
in dit wetsvoorstel nog verkleind tot telen voor landbouwkundige doeleinden
"in de buitenlucht en op de volle grond". Waarom is dat besluit nog niet aangepast?
Ik heb nog de volgende vragen over deze verkleining van de uitzonderingsgrond.
Wat is de groeitijd van de hennepplanten in Nederland in de buitenlucht? Kan
onder de nieuwe uitzondering een boer in een mooi, zomers jaar, bijvoorbeeld
in februari, in de buitenlucht op zijn akker hennep zaaien en na enkele maanden
mooi weer zijn planten, bijvoorbeeld in de herfst, oogsten? Als dat onder
de uitzonderingsbepaling valt, heeft de aanpassing van het besluit volgens
mij niet zoveel zin. Daarom vraag ik aan de regering of het niet raadzaam
is een soort Opiumwetverlof te ontwerpen in de zin van een meldingsplicht
met vergunningenstelsel, op te leggen aan boeren die voor landbouwkundige
doeleinden in de buitenlucht telen. Graag hoor ik een reactie van de minister.Voorzitter! Ik kom tot een afronding van dit eerste wetsvoorstel. De fractie
van het CDA heeft een amendement ingediend dat de strafmaat op de im- en export
van softdrugs verhoogt van vier naar acht jaar. Op zichzelf vindt D66 dat
wanneer een criminele organisatie met export en import van softdrugs bezig
is, het openbaar ministerie voldoende slagvaardig moet kunnen optreden. In
sommige situaties is een strafmaat van vier jaar niet hoog, maar die situaties
worden dan gekleurd door andere illegale activiteiten van zo'n criminele organisaties.
Artikel 140 Wetboek van Strafrecht wordt dan naast de misdrijven uit de Opiumwet
ten laste gelegd. De strafmaat op artikel 140 wordt al verhoogd. De organisaties
die zich bezighouden met de export en import van cannabisproducten worden
dan geconfronteerd met een dagvaarding die beide feiten ten laste legt. In
het kader van het Wetboek van Strafrecht – ik meen artikel 57 –
komt men dan tot een bepaalde optelling van strafmaten. Dus moet de fractie
van D66 wel concluderen dat hetgeen nu door het kabinet wordt voorgesteld
voldoende is. Wij hebben dan ook geen behoefte aan het CDA-amendement.Daar komt nog bij dat de strafmaat voor de export van softdrugs in het
CDA-amendement toegroeit naar de strafmaat voor de export van harddrugs, ook
al blijft er natuurlijk nog wel een paar jaar verschil op staan. Wij willen
echter het signaal afgeven dat softdrugs anders aangepakt moeten worden dan
harddrugs. Wij vinden dat er onderscheid moet blijven in verband met het verschil
in schadelijkheid voor de volksgezondheid. Ook op dat punt vinden wij dat
het CDA-amendement geen steun verdient.Voorzitter! Dan kom ik bij het tweede wetsvoorstel over de bestuursdwang
van de burgemeester. De bestuursdwang wordt nu rechtstreeks
in de Opiumwet geregeld. De burgemeester krijgt dan de mogelijkheid om maatregelen
te nemen tegen coffeeshops die zich niet aan het lokale beleid houden. Door
bijvoorbeeld een coffeeshop die zich niet aan de regels houdt te sluiten,
kan effectief worden opgetreden. De negatieve effecten van de handel in softdrugs
kunnen tegengegaan worden en het gebruik daarvan kan zo goed mogelijk beheersbaar
worden gehouden.De D66-fractie vindt het goed dat dit kabinet de uitwassen van het drugsbeleid
heeft aangepakt, waar vorige kabinetten de boel op z'n beloop hadden gelaten.
Uit de evaluatie van de richtlijn blijkt dat er in gemeenten steeds meer een
integraal beleid wordt gevoerd. Bestuur en openbaar ministerie werken dus
samen om een en ander te regelen. Uit de richtlijn blijkt ook dat de terugkoppeling
naar het regionale niveau over het algemeen goed verloopt en het blijkt dat
coffeeshophouders zich over het algemeen goed lijken te houden aan de afspraken
die lokaal gemaakt zijn. Dat is op zichzelf dus een winstpunt, als wij het
vergelijken met de situatie van een aantal jaren geleden, toen het vorige
kabinet dat nog niet geregeld had.Ik heb hier toch nog een aantal vragen over. Hoeveel gemeenten zijn er
nu die van de nuloptie gebruik gemaakt hebben? Is daartoe door de lokale driehoek
besloten na overleg met de naburige gemeenten? Hoe ervaren de omliggende gemeenten
de nuloptie? Als er in de ene gemeente geen coffeeshop is, dan kun je je voorstellen
dat mensen naar andere gemeenten gaan. Dan is er toch een soort verhuizing
van de problematiek. Ziet de minister in deze evaluatie van de richtlijn aanleiding
om verder door te denken over een procedure en af te spreken om overleg tussen
gemeenten onderling af te dwingen? Wij hebben daar in de stukken vragen over
gesteld. Je zou je kunnen voorstellen dat er toch aan een bepaalde regeling
gewerkt wordt. Door de bestuursdwang in de wetstekst op te nemen, kan die
ook toegepast worden in een gemeente waar voor een nuloptie is gekozen, maar
waar de coffeeshophouder zich netjes aan de AHOJ-G-criteria houdt. Welke opsporings-
en vervolgingsprioriteit heeft een dergelijke situatie?In het Nederlandse coffeeshopbeleid blijft de bevoorrading van coffeeshops
een moeilijk uit te leggen punt. Volgens de richtlijnen mag een coffeeshop
een handelsvoorraad cannabis aanwezig hebben van niet meer dan 500 gram, maar
die coffeeshop moet natuurlijk wel bevoorraad worden. Internationaal-rechtelijk
gezien is een vergunningenstelsel niet mogelijk. Ik ben het met collega Apostolou
eens dat wij ernaar zouden moeten streven in internationaal verband meer reclame
te maken voor ons drugsbeleid en meer de voordelen daarvan te laten zien in
het kader van de discussie over schadelijke effecten voor de volksgezondheid.
Er lopen nu enkele gemeentelijke proefprojecten met coffeeshops. In de stukken
zijn genoemd de gemeenten Bussum, Delfzijl, Heerhugowaard en Zoetermeer. Kan
niet bij experiment de bevoorrading van dergelijke coffeeshops waarop een
goed gemeentelijk toezicht is, mogelijk worden gemaakt door kleinschalige
teelt van cannabis te reglementeren, bijvoorbeeld door op lokaal niveau afspraken
te maken met enkele kleine huistelers? Die zouden dan natuurlijk over de inkomsten
die zij daaruit zouden krijgen, ook belasting moeten betalen. Ik zou op deze
suggestie graag een reactie van het kabinet willen krijgen.Voorzitter! Ik rond af. D66 heeft geen bezwaar tegen de strafmaatverhoging
voor professionele, grootschalige teelt van nederwiet. En wij zijn vóór
het rechtstreeks opnemen van bestuursdwang in de Opiumwet, omdat wij denken
dat op die manier op lokaal niveau beter ingespeeld zal kunnen worden op problemen
die zich zouden kunnen voordoen met coffeeshops.De heer Van der Vlies (SGP):Mevrouw de voorzitter! Ik voer het woord namens de fracties van SGP, GPV
en RPF.Voorzitter! Bij de parlementaire behandeling van de drugsnota heb ik gepleit
voor een versterking van het bestuurlijk-juridisch instrumentarium van gemeenten
om de Opiumwet adequaat te handhaven. Sindsdien is daaraan het nodige gedaan.
Ik denk bijvoorbeeld aan de invoering van de wet die het de burgemeester mogelijk
maakt om op te treden tegen overlast, veroorzaakt door de handel in drugs
vanuit woningen. De regering heeft het voorts noodzakelijk geacht de handhaving
van de Opiumwet te versterken door middel van een geïntegreerde bestuursrechtelijke
aanpak. Het behoeft, gezien onze opmerkingen bij het grote drugsdebat, geen
verwondering te wekken dat wij de gedachte achter het wetsvoorstel, dat de
mogelijkheid opent voor de burgemeester om bestuursdwang toe te passen, steunen.
Dit voorstel gaat door het leven als de Damocleswet.Over de systematiek van het voorstel het volgende. We hebben de Opiumwet,
waarin strafbepalingen en sancties zijn opgenomen. Mede op basis daarvan is
een vervolgingsrichtlijn opgesteld, waarin de gedoogcriteria zijn aangegeven,
de criteria met de beroemde vijf hoofdletters: A, H, O, J en G. Voldoen coffeeshops
aan die criteria, dan wordt er niet overgegaan tot strafrechtelijke vervolging.
Zo steekt het in elkaar. Mijn vraag is nu of het niet typisch is dat in dezelfde
Opiumwet weer een bestuursrechtelijk handhavingsinstrument wordt opgenomen
voor het geval niet voldaan wordt aan de criteria. Houdt dit tevens in dat
er tegelijkertijd een traject van strafrechtelijke en bestuursrechtelijke
handhaving kan worden ingezet? Graag wat meer helderheid op deze punten.Tussen het moment waarop de Kamer het verslag uitbracht (30 juni vorig
jaar) en de indiening van de nota naar aanleiding van het verslag (22 december
jl.) zijn er vanuit de juridische invalshoek kanttekeningen geplaatst bij
de wenselijkheid van het wetsvoorstel. Allereerst wijs ik op een artikel van
mr. J.W.A. Fleuren in het Nederlands Juristenblad d.d. 22 augustus 1997. Daarin
wordt gesteld dat het gedoogbeleid op losse schroeven komt te staan door het
wetsvoorstel, omdat het Enkelvoudig verdrag inzake verdovende middelen 1961
niet in de beschouwingen zou zijn betrokken. Als uitvloeisel van het verdrag
zou bestuurlijk gedogen niet mogelijk zijn, waardoor het beleid van een nuloptie
zich moet ontwikkelen naar een nulgebod. Hoe men ook over het gedoogbeleid
inzake softdrugs en de coffeeshops denkt, de opvattingen van onze fractie
hierover zijn vrij helder. Wij zijn ertegen. Ik zou niet graag willen dat
juridische complicaties er uiteindelijk toe leiden dat een
effectief handhavingsinstrumentarium aan de gemeenten wordt onthouden. Graag
verneem ik van de regering een beschouwing over de zo-even naar voren gebrachte
opvatting.In een ander artikel in het Nederlands Juristenblad van 19 september 1997
vragen de juristen Brenesse, Brouwer en Schilder zich af of het wetsvoorstel
wel iets toevoegt aan de gemeentelijke overlastverordeningen. Zij stellen
daar tegenover dat het succesvolle gemeentelijk beleid juist ongewild op de
tocht wordt gezet. Collega Apostolou sprak al over de brief van de gemeente
Venlo. Ook ik had die mooie zin bij mij. Het zwaard van Damocles lijkt eerder
boven de gemeentelijke regelingen te hangen dan boven de coffeeshops. Hun
uiteindelijke conclusie is dan dat het voorstel beter kan worden ingetrokken,
een conclusie die ik uitdrukkelijk voor hun rekening laat. Ik ben het met
collega Apostolou eens dat in dit debat daarover helderheid moet worden gegeven.
Immers, over de relatie tussen het wetsvoorstel en de bestaande gemeentelijke
verordeningen is de Kamer ook benaderd vanuit gemeentelijke kring. Artikel
122 van de Gemeentewet bepaalt dat gemeentelijke verordeningen van rechtswege
vervallen indien een nieuwe wet in hetzelfde onderwerp voorziet. De gemeenten
zien over het algemeen de introductie van de bestuursdwangbevoegdheid als
een wenselijke en zinvolle aanvulling. In de nota naar aanleiding van het
verslag wordt naar ons gevoel over de verhouding tussen het wetsvoorstel en
de vigerende gemeentelijke verordeningen geen definitief uitsluitsel gegeven.
Enerzijds wordt gesteld dat overlast- en exploitatievergunningen niet door
artikel 122 Gemeentewet worden getroffen, anderzijds wordt aangegeven dat
specifieke gemeentelijke bepalingen ten aanzien van sluiting in verband met
drugsdelicten vervallen terwijl aangaande algemene sluitingsbepalingen geen
directe conclusie is te trekken omdat een en ander afhangt van de formulering.
Voor de voortgang van een effectief beleid op gemeentelijk niveau lijkt het
ons van belang dat gemeenten weten waar ze aan toe zijn. Zijn hun regels nog
hanteerbaar, of moeten ze hun bepalingen opnieuw toetsen aan de nieuwe situatie
van het gewijzigde artikel 13b van de Opiumwet? Uiteraard zullen de bewindslieden
de gewisselde stukken en commentaren tot zich hebben genomen. De suggestie
wordt gedaan of niet een conflictregel ingebouwd moet worden in de wet die
de werking van artikel 122 Gemeentewet uitsluit of beperkt daar waar dat nodig
is voor een daadkrachtig en slagvaardig instrumentarium voor het lokale bestuur.Ten slotte nog een vraag die ik in het verslag ook al had gesteld, maar
niet is beantwoord. Het betreft de voorgestelde reikwijdte van artikel 13b.
Biedt het voorstel mogelijkheden om op te treden tegen zogenaamde ecodrugs?
Ik sluit mij vervolgens aan bij de vraagstelling van collega Van de Camp terzake
van de XTC-pillen.Het tweede wetsvoorstel handelt over de invoering van een verhoogde strafmaat.
Onze fracties steunen het wetsvoorstel dat het invoeren van een verhoogde
strafmaat voor beroeps- of bedrijfsmatige hennepteelt regelt. Daardoor kan
illegale teelt en handel wellicht effectiever worden tegengegaan.Gisteravond kwam ook op mijn bureau nog de brief van de minister van Justitie
d.d. 6 april jl. terecht. Zij biedt daarin de evaluatie van de OM-richtlijn
uit 1996 inzake de Opiumwet aan. Dat is een eerste evaluatie. Er wordt een
voornemen kenbaar gemaakt om bepaalde zaken nog diepgravender te onderzoeken
en daarover te rapporteren. Uit deze evaluatie blijkt in ieder geval al dat
er een knelpunt bestaat bij het maken van onderscheid tussen huisteelt en
bedrijfsmatige teelt. In het ene arrondissement lijkt het een beetje de ene
kant op te gaan en in het andere de andere kant op. Er zou toch eenheid van
visie ten grondslag moeten liggen aan het optreden van het OM.De minister constateert dat knelpunt. Zij neemt zich voor daarover te
gaan handelen. Ik sluit mij aan bij de twee collega's die vóór
mij het woord voerden en vroegen in welke richting de aanpak zou moeten gaan
en welke termijnen daarbij moeten vigeren. Het zal duidelijk zijn dat wij
geen diffuse situatie willen laten voortbestaan. Er moet een daadkrachtige
en heldere lijn getrokken worden. Zodra blijkt dat dit nog niet echt doenlijk
is of althans niet in alle opzichten goed gebeurt, moet dat worden verhelderd.
Wij beschouwen én de huisteelt én de bedrijfsmatige teelt, niet
zijnde de landbouwteelt, op zichzelf als verwerpelijk, omdat er een doelstelling
mee gediend wordt die de onze ten enenmale niet is.De heer Van de Camp heeft op stuk nr. 8 een amendement ingediend dat een
verhoging van de strafmaat beoogt voor het binnen en buiten Nederland brengen
van softdrugs. Ik zie graag een positieve bejegening door de regering van
dit wijzigingsvoorstel tegemoet.Mevrouw Van Blerck-Woerdman (VVD):Mevrouw de voorzitter! De twee voorstellen tot wetswijziging die wij vandaag
behandelen, zijn resultaten van de drugsnota die twee jaar geleden door de
Kamer is aanvaard. Wij juichen dat van harte toe. Wij danken de regering voor
de uitgebreide antwoorden in de nota naar aanleiding van het verslag, ingediend
naar aanleiding van de twee wetswijzigingen.De drugsproblematiek gaat gepaard met veel overlast en andere inbreuken,
vaak ernstige inbreuken, op het leven van vele burgers. De georganiseerde
criminaliteit die in verband staat met de drugs is daarbij een bedreiging
voor het goed functioneren van onze rechtsstaat. Deze twee constateringen
maken dat een kordaat en repressief beleid door de overheid noodzakelijk is.
Het volksgezondheidsbeleid moet daarbij een volwaardige en duidelijke plaats
hebben binnen het totale drugsbeleid.De VVD is van mening dat het huidige kabinet een behoorlijke invulling
aan dit integrale beleid heeft gegeven. Het doet de VVD ook genoegen te constateren
dat het kabinet veel aandacht heeft besteed aan het repressieve deel van het
drugsbeleid. Een effectief repressief beleid verlangt dat de vereiste middelen
en mogelijkheden voor het politiële, het justitiële en het bestuurlijke
apparaat aanwezig zijn. De twee ter behandeling voorliggende wetswijzigingen
liggen dan ook op het repressieve gedeelte van de weg die het kabinet in de
drugsnota heeft ingezet. Wij onderschrijven het doel van deze twee wijzigingen
dan ook volkomen.Ik kom dan allereerst bij de wijziging die beoogt de strafmaat te verhogen.
Wij waarderen het wetsvoorstel positief. Het professio nele
en lucratieve karakter van de teelt en het voorkomen dat nederwiet een exportproduct
wordt, nopen tot de voorgestelde verhoging. Ik zou graag van de minister nog
een uiteenzetting krijgen over de effectiviteit van dit instrument. Eigenlijk
heeft de minister in de schriftelijke behandeling van de wijziging op dit
punt volstaan met de verwijzing naar de resultaten van de evaluatie van de
OM-richtlijn, die medio maart te verwachten zouden zijn. Ik heb pas vanmorgen
de stukken gekregen. Ik heb dus maar heel globaal kennis kunnen nemen van
die evaluatie. Ik zou het dus op prijs stellen als de minister daarop wil
ingaan.Ik vraag mij af wat de consequenties zijn van het amendement van de CDA-fractie.
De minister verwijst naar de weg via de artikelen 140 en 443 van het Wetboek
van Strafrecht. Ik heb zo-even ook nog een uiteenzetting gehoord van de heer
Dittrich over een en ander. Deelt de minister die uiteenzetting van de heer
Dittrich? Ik denk overigens dat de weg die de minister kiest, het juiste antwoord
is, als je kijkt naar het probleem dat wij ervaren. Ik zou ook graag van de
minister horen hoe zij denkt over de effectiviteit en het amendement van de
CDA-fractie, die daar toch wat aan toedoet als het gaat om het verhogen van
de strafmaat.De drugsoverlast is een aanhoudende bron van zorg. Wij delen dit standpunt.
Onze mening is ook dat overlast consequent en consistent bestreden dient te
worden. In dit kader zijn in de afgelopen kabinetsperiode door het kabinet
de hakken stevig in het zand gezet.Het andere wetsvoorstel, dat de zogenaamde Damoclesregeling bevat, is
ook zo'n instrument. Het wetsvoorstel biedt een wettelijke verankering van
een reeds in de praktijk vervulde rol van de burgemeester. De stelligheid
van deze constatering is toch niet geheel overeenkomstig de feitelijke situatie,
ook al komt de jurisprudentie met zijn theorie van de geabstraheerde overlast
een heel eind in die richting. Toch acht de VVD-fractie de wijziging wel zeer
wenselijk en overeenkomstig de rol die wij zien voor het openbaar lokaal bestuur.
Ik heb een aantal vragen bij dit wetsvoorstel.De inzet van bestuursdwang is gericht op de beheersing van negatieve effecten
van de handel in en het gebruik van drugs. Daarbij wordt dan rekening gehouden
met effecten van die handel in en het gebruik van drugs op het openbare leven
en andere lokale omstandigheden. Het is deze passage die bij mij toch nog
wel een vraag oproept. Op de vraag of wij die drugsoverlast hard willen aanpakken,
zegt de VVD-fractie ook "ja". Bij ons blijft echter de vraag of de Opiumwet
het juiste instrument is om dat te doen. De Opiumwet is primair gericht op
de preventie en de beheersing van de uit het drugsgebruik voortvloeiende risico's
voor de gezondheid. Daarom is het ook goed dat minister Borst aanwezig is
en zelfs de eerste ondertekenaar is. Ik zou wel graag een uiteenzetting horen
op de vraag of je een openbareordezaak als overlast voor een woonbuurt in
deze gezondheidswet mag inbrengen. Het gaat mij dus vooral om de verankering
en niet zozeer om de inhoud, ook al kan de samenhang en de effectiviteit van
een wet daarmee wel worden aangetast. Natuurlijk valt een deel van de handhaving
van de AHOJ-G-criteria direct binnen de doelstelling van de Opiumwet, maar
dat geldt niet voor alle onderdelen van de Opiumwet. Wordt dus op dit punt
het karakter van de Opiumwet niet veranderd?Een volgende op het oog technische vraag ligt enigszins in het verlengde
van het voorgaande. Waarom is bij de omstandigheden waarin bestuursdwang mogelijk
is, zoals gekocht, afgeleverd en verstrekt, niet gewoon volledig aangesloten
bij de omstandigheden van de artikelen 2 en 3 van de Opiumwet en zijn dus
ook het bewerken, verwerken en aanwezig hebben niet als omstandigheden genoemd?
Ook de omstandigheid van het aanwezig hebben, zou volgens mijn fractie passen
bij de doelstelling van de Opiumwet, namelijk het beperken van de risico's
voor de gezondheid.In hetzelfde kader stel ik nog een vraag aan de minister van Volksgezondheid.
Is zij van mening dat softdrugs schadelijk zijn voor de gezondheid? Ik meende
dat de heer Dittrich zei dat hij van mening is dat softdrugs niet schadelijk
zijn voor de gezondheid. Ik zie dat hij al naar de interruptiemicrofoon komt,
dus misschien heb ik hem verkeerd begrepen.De heer Dittrich (D66):Ik kom naar de interruptiemicrofoon om de nuance aan te brengen: mits
niet in excessieve mate gebruikt.Mevrouw Van Blerck-Woerdman (VVD):Ik ga er eerlijk gezegd van uit dat softdrugs sowieso schadelijk zijn
voor de gezondheid, omdat zij voornamelijk gerookt worden. Ik heb gemerkt
dat de minister op een wat andere wijze tegen het roken zonder drugs aankijkt
dan de heer Dittrich nu zegt. Ik verneem graag de opvatting van de minister
van Volksgezondheid.De heer Dittrich (D66):Voor alle duidelijkheid breng ik nog een nuance aan: het gaat natuurlijk
om de verhouding tot andere producten, zoals alcohol. Als je met mate softdrugs
gebruikt, is dat naar mijn overtuiging niet slechter dan wanneer je met mate
alcohol gebruikt.Mevrouw Van Blerck-Woerdman (VVD):En ook gewoon rookt?De heer Dittrich (D66):Als je met mate rookt, is dat natuurlijk ook niet goed. Het beste is om
helemaal niet te roken en helemaal niet te drinken. Als wij het hebben over
schadelijkheid voor de volksgezondheid, hebben wij het ook over algemene belangen.
In dat kader is het de overtuiging van de fractie van D66 dat softdrugs niet
schadelijker zijn dan alcohol.Mevrouw Van Blerck-Woerdman (VVD):Ik vind dat u uw verhaal dan toch wat ongenuanceerd heeft gebracht. Als
u softdrugs alleen met alcohol vergelijkt, moet ik toch zeggen dat u het gewone
roken van tabak daar niet los van kunt zien. Maar ik zeg nogmaals dat ik graag
de opvattingen van de minister van Volksgezondheid verneem.Ik stel nog een aantal vragen die met dit wetsvoorstel te maken hebben.
Om te beginnen is dat de vraag hoe met deze gewijzigde wetgeving wordt omgesprongen
als het gaat om de gebruikersruimten. Daarover hebben wij een aantal weken
geleden al gesproken in het algemeen overleg over drugs. Wij zullen dat algemeen
overleg volgende week voortzetten. In dit verband hoor ik graag hoe ik mij
moet voorstellen dat in de praktijk wordt omgesprongen met de gebruikersruimten.
Als het om gebruikersruimten gaat, gaat het zo langzamerhand
ook in de richting van gedogen. Het gedogen gaat dan niet in de richting van
grootschalig, maar van kleinschalig. Ik heb daar in het algemeen overleg vragen
over gesteld en ik zal dat volgende week opnieuw doen. In dit kader wil ik
met name weten hoe het kabinet hiermee omgaat. Voordat wij het weten hebben
wij een nieuwe gedoogsituatie, waar de VVD-fractie op z'n minst met gefronste
wenkbrauwen naar kijkt. Graag heb ik hierop een antwoord van het kabinet,
opdat ik mij hierover een mening kan vormen in het kader van deze wetgeving.Ik heb vanochtend al de vraag horen stellen over de verhouding tussen
gemeentelijke verordeningen en deze wetswijziging. Wij hebben op dit punt
een reactie van de VNG gekregen. Ik heb ook van de gemeente Venlo een brief
gekregen. Het kan niet zo zijn dat een wetswijziging die wij bijna allemaal
omarmen als een vooruitgang in het bestrijden van overlast, straks in de praktijk
neerkomt op een botsing tussen twee soorten regelgeving, waarmee men niet
uit de voeten kan. Ik neem aan dat het kabinet deze opmerkingen ook gehoord
en gelezen heeft. Hoe zien de bewindslieden de cumulatie van deze twee soorten
regelgeving?Ik stel nog een vraag over de nuloptie rondom coffeeshops en het beleid
dat zich ten aanzien daarvan lijkt of schijnt af te spelen. Is het kabinet
van oordeel dat de overlastproblematiek rondom coffeeshops in totaliteit is
afgenomen, gelijk gebleven of toegenomen? Dat de problematiek verschoven is,
is naar mijn idee zeker. Met name van bestuurders en inwoners van de kleinere
gemeenten hoor ik vaak de opmerking dat de problematiek in de grote stad misschien
wel aardig binnen de perken is, maar dat men in de kleine gemeente slechts
ervaart dat de problemen zijn toegenomen, omdat alle buurgemeenten zeggen
dat het bij hen niet mag gebeuren. Dan komt het uiteindelijk dus op die ene
gemeente terecht. Een oplossing hiervoor heb ik niet. Het CDA zegt: alle coffeeshops
de wereld uit, te beginnen bij Nederland. Dat is leuk gezegd, maar daar kom
ik niet ver mee. Zoals het er op dit moment aan toegaat, lijkt het beter dan
het in werkelijkheid is. Misschien heeft het kabinet er met zijn helikopterblik
een duidelijk beeld van en wil het ons mededelen hoe het denkt over de huidige
stand van zaken. Hierbij gaat het vooral om de vorm die gekozen is voor de
afstemming en samenwerking tussen buurgemeenten.De heer Van de Camp (CDA):Stelt u nu met zoveel woorden voor, de desbetreffende gemeente een soort
opdracht te geven om een coffeeshop te openen?Mevrouw Van Blerck-Woerdman (VVD):Deze constatering is geheel bezijden de realiteit van het verhaal dat
ik gehouden heb.De heer Van de Camp (CDA):Het is een vraag, geen constatering.Mevrouw Van Blerck-Woerdman (VVD):Een vraag stellen is vaak haar voor jezelf beantwoorden. Ik zou de vraag
dus niet willen overnemen. Het enige wat ik constateer, is dat datgene wat
in de afgelopen jaren is ingezet, op zich prima is, maar dat het, als je de
effecten van een en ander bekijkt, erop lijkt dat de problemen alleen maar
verschoven zijn. Dit vind ik geen daadwerkelijke verbetering. Ik constateer
een brede beweging in gemeenten om, wanneer een ervan al coffeeshops heeft,
in alle andere er niet voor te kiezen. Ik heb erbij gezegd dat ik de oplossing
hiervoor niet heb. Ik denk dat u de oplossing ook niet hebt, maar u pretendeert
haar wel te hebben.De heer Van de Camp (CDA):U noemde net het algemeen overleg.Mevrouw Van Blerck-Woerdman (VVD):Ik kom er graag volgende week op terug, maar het heeft wel met dit onderwerp
te maken.De heer Van de Camp (CDA):Ik heb voorgesteld de centrumgemeenten meer politie te geven in plaats
van de overlast, lees: de coffeeshops, uit te zaaien. Wij krijgen hierop volgende
week nog een reactie in verband met de casus Gouda-Bodegraven.Mevrouw Van Blerck-Woerdman (VVD):Ik wilde op het totaal liever volgende week doorgaan, maar het heeft wel
met de Damoclesregeling te maken.De heer Van der Vlies (SGP):Als gemeenten in regionaal overleg goede afspraken maken, moeten wij hier
niet het beeld ophouden dat sommige gemeenten zielig lijden onder het gedrag
van buurgemeenten. Ik zeg niet dat u dit doet, maar u tendeert wel in deze
richting. Het gaat erom dat er in het regionale overleg goede afspraken worden
gemaakt. Wij moeten niet in de fout vervallen waarin de heer Van Oven in het
grote drugsdebat verviel. Hij stelde Katwijk aan de orde, terwijl de zaken
daar goed en adequaat geregeld zijn. Daar is ook een goed systeem van verslavingszorg
en opvang van de grond gekomen. Het is dus niet juist dat gemeenten niets
willen en ook niets doen. Integendeel, zou ik zeggen.Mevrouw Van Blerck-Woerdman (VVD):Het laatste deel ik. Ik zei al dat het prima is als de regionale samenwerking
tot een conclusie heeft geleid. Als centrale overheid moet je daarin niet
willen participeren om er iets aan te veranderen. Dit alles is echter nog
maar kort aan de gang en het lijkt erop dat er hier en daar toch fricties
zijn doordat men in de regionale samenwerking maar moeizaam slaagt in het
maken van afspraken. Als de bewindslieden mij ervan kunnen overtuigen dat
dit helemaal niet het geval is, ben ik gerustgesteld.Minister Borst-Eilers:Mevrouw de voorzitter! Ik ben de eerstverantwoordelijke minister voor
de Opiumwet en dat is de reden dat ik de eerste ondertekenaar van beide wetsvoorstellen
ben en hier als eerste het woord voer. Dit zal niet erg lang zijn, want het
onderwerp van beide wetsvoorstellen ligt op het beleidsterrein van de minister
van Justitie en dat van de staatssecretaris van Binnenlandse Zaken. Zij zullen
de behandeling dan ook grotendeels voor hun rekening nemen.Ik stel het op prijs nog eens nadrukkelijk te zeggen wat ook al door sommige
woordvoerders is benadrukt, namelijk dat de Opiumwet een volksgezondheidswet
is en tot doel heeft het misbruik van verdovende middelen en anderszins bewustzijnsbeïnvloedende
middelen tegen te gaan. De bedoeling is om indirecte gezondheidsschade door
misbruik van deze stoffen te voorkomen. Maar daarnaast zijn natuurlijk
met het onderwerp drugs ook heel veel andere belangen verbonden; denkt u aan
de criminaliteit en de openbareordeproblemen. Die aspecten trekken ook veel
aandacht.De beide wetsvoorstellen die vandaag aan de orde zijn, richten zich slechts
zeer indirect op de gezondheid van de gebruikers van middelen, maar ik vind
toch dat ze nog steeds passen in het volksgezondheidskarakter van de wet en
dat zeg ik met name ook in de richting van mevrouw Van Blerck. Ik denk bijvoorbeeld
dat de AHOJ-G-criteria wel degelijk ook criteria zijn die het oogmerk hebben
om de gezondheid te beschermen en dat daarom zo'n Damoclesregeling wel degelijk
onder die optiek gezien kan worden. De voorstellen zijn ook niet frustrerend
voor het volksgezondheidsbeleid; dat is iets wat mevrouw Sipkes veronderstelde.
Alles afwegende, denk ik dat het allemaal nog goed binnen de hoofddoelstelling
van deze wet valt.Dan kom ik aan een paar concrete vragen die aan mijn adres gesteld zijn,
mevrouw de voorzitter. In de eerste plaats heeft de heer Van de Camp dit gedaan.
Hij vroeg hoe het staat met de wijziging van de Drank- en horecawet. Het nadere
rapport is vorige week naar Hare Majesteit de Koningin gezonden en het wetsvoorstel
zal dus binnenkort bij de Tweede Kamer worden ingediend.De heer Van de Camp stelde, evenals mevrouw Van Blerck, het punt van de
gebruikersruimte aan de orde. De heer Van de Camp vroeg heel concreet welke
beleidslijn daar nu wordt gevolgd. Ik zou toch willen voorstellen, mevrouw
de voorzitter, dit hele beleid rond harddrugsgebruikers aan de orde te laten
komen tijdens het algemeen overleg volgende week, omdat het naar mijn mening
enigszins buiten deze beide wetsvoorstellen ligt. Ik hoop dat de Kamer het
daarmee eens kan zijn.Voorts heeft de heer Dittrich een aantal vragen gesteld die ik graag wil
beantwoorden. Dat gaat over het telen in de buitenlucht. Hij vroeg of er een
stelsel van Opiumwetverloven opgesteld zou kunnen worden voor het telen in
de buitenlucht. Het telen in de buitenlucht betreft voor Nederland alleen
de zogenoemde vezelhennep. Het is niet mogelijk, naar mijn informatie, om
hier in Nederland in de buitenlucht planten te telen die geschikt zijn voor
bewustzijnsbeïnvloedend gebruik. Via het ministerie van Landbouw is de
vezelhennepteelt gereguleerd, via certificaten en landbouwsubsidies, en de
Algemene inspectiedienst ziet daarop toe. De internationale verdragen laten
de teelt van hennep voor landbouwkundige doeleinden ook volstrekt vrij. Ik
denk dus dat de conclusie moet zijn dat het niet nodig is het telen in de
buitenlucht te verbinden aan een verlof.De tweede vraag van de heer Dittrich was wanneer het besluit inzake de
landbouwkundige uitzonderingen wordt ingediend bij de Kamer. Welnu, het gaat
binnenkort naar de Raad van State en zal naar verwachting niet eerder dan
over drie maanden bij de Kamer liggen.De derde vraag was hoeveel tijd er nodig is om een hennepplant in de buitenlucht
op te laten groeien. Dat is niet eenduidig te beantwoorden. Er zijn zeer veel
henneprassen en het antwoord is dan ook afhankelijk van de vraag over welk
ras je het hebt. Gemiddeld gaat het om een halfjaar, maar het gaat dan toch
om de vezelhennep.Ten slotte, mevrouw de voorzitter, kom ik bij een vraag van mevrouw Van
Blerck over mijn opvatting over de schadelijkheid van softdrugs voor de volksgezondheid.
Ik beperk me dan even tot cannabis. Er is heel veel onderzoek gedaan naar
de vraag of cannabis op zichzelf schadelijk voor de gezondheid is of niet.
Onlangs heeft het Engelse weekblad The New Scientist een heel themanummer
hieraan gewijd met vele artikelen. De conclusie van de redactie was dat uiteindelijk
de cannabis zelf, mits met mate gebruikt, niet schadelijk is voor de gezondheid
van de gebruiker, met wel de aantekening dat het voor jongeren vaak heel moeilijk
is om dat gebruik te matigen juist door de effecten van de cannabis. Je ziet
dan ook bij jongeren nogal eens dat men snel tot onmatig gebruik overgaat.
Dan heeft dat wel degelijk allerlei invloeden op de concentratie en dus ook
op schoolprestaties. De boodschap van dit kabinet is dan ook: begin er niet
aan. Het is uit gezondheidsoogpunt volstrekt onnodig om eraan te beginnen.
Verreweg het beste is om dat gewoon niet te doen.Daar komt nog bij het punt dat mevrouw Van Blerck terecht opmerkte, dat
het natuurlijk meestal gerookt wordt en dat het dan in combinatie met tabak
gebruikt wordt. Tabak is natuurlijk veruit de schadelijkste van de drie als
je kijkt naar tabak, alcohol en cannabis. Op die manier is het roken van die
sigaretten indirect ook wel degelijk weer wel schadelijk voor de gezondheid.
Maar als je de producten los bekijkt, is tabak veruit de schadelijkste. Ongeveer
ieder halfuur sterft er iemand in Nederland aan de gevolgen van tabaksgebruik.
Er zijn duizenden doden door alcoholmisbruik per jaar en er is geen enkele
dode door gebruik van cannabis als zodanig. Nu zijn er tussen leven en dood
natuurlijk vele gradaties.Voorzitter! Ik hoop dat dit een voldoende en duidelijk antwoord is op
dit punt en ik zou u willen verzoeken om het woord aan mijn collega's te geven.Minister Sorgdrager:Voorzitter! Een enkele spreker heeft toch nog eens even het algemene drugsbeleid
in Nederland aangehaald. We hebben hierover uitvoerig gesproken naar aanleiding
van de drugsnota, maar ik wil er nog wel een enkele opmerking over maken.In Nederland proberen wij toch steeds een drugsbeleid te voeren dat gebaseerd
is op uitgangspunten van volksgezondheid en vervolgens op rationaliteit. We
doen dat op een manier die, met vallen en opstaan, uiteindelijk moet leiden
tot de naar ons idee beste beheersing van het probleem, terwijl wij tegelijkertijd
beseffen dat we als Nederland deel uitmaken van een internationale gemeenschap
waarin men naar ons idee op een geheel andere en niet meest optimale manier
denkt over drugsgebruik. Binnen die context moeten wij proberen iets tot stand
te brengen.De invalshoek van de volksgezondheid, waar wij met zijn allen in Nederland
voor 100% achterstaan, is in internationaal opzicht redelijk uniek. De meeste
landen hebben een drugsbeleid en een drugswetgeving die vanuit de repressieve,
de strafrechtelijke invalshoek zijn georganiseerd. Dat maakt internationaal
de discussie altijd lastig, want als je met internationaal drugsbeleid bezig
bent, worden in de eerste plaats altijd justitie en politie daarop aangesproken.
Dat is nu net niet de invalshoek die wij in Nederland graag
kiezen voor de internationale discussie. Om die reden proberen wij internationaal
de discussie steeds vanuit de invalshoek van de volksgezondheid te voeren.
Dat blijkt niet eens zo controversieel te zijn, zolang je het strafrecht maar
even buiten beschouwing laat. In onze Europese contacten, waar we ons natuurlijk
in de eerste plaats op richten, wordt de invloed van Nederland juist vanuit
die invalshoek van volksgezondheid toch wel groter. Ik wil dat hier niet onvermeld
laten, omdat dit toch positieve aspecten zijn, met alle problemen die wij
ook in Nederland ontmoeten met het drugsbeleid. Dat zijn formele problemen,
natuurlijk inconsistenties en materiële problemen, de problemen die ieder
land heeft met drugsgebruik en drugsoverlast. Daar willen wij zo goed mogelijk
mee omgaan. Ik herhaal dit, omdat het hele drugsprobleem in Nederland ondanks
de uiteenlopende opvattingen over het drugsbeleid niet groter is dan in het
buitenland. Ik zeg dit dan vanuit de relativerende invalshoek. Ik vind dat
in Nederland op een goede manier wordt geprobeerd om met het oog op de volksgezondheid
de markten tussen softdrugs en harddrugs gescheiden te houden. Wij slagen
daar redelijk in. Het is natuurlijk allemaal niet volmaakt. Maar ik wil het
toch gezegd hebben. Vervolgens ga ik op alle verschillende opvattingen in.Er is op dit moment een traject bij de VN gaande, waarop door een aantal
sprekers al is gewezen. Wij zijn in Nederland vertegenwoordigd, juist vanuit
de verschillende invalshoeken. Maar je ziet dat vanuit het buitenland voornamelijk
de strafrechtelijke invalshoek de aandacht krijgt. Het hele traject is ingezet
met een uitspraak van de VN-afgevaardigde op dit moment: "a drugsfree world,
it can be done". Dan wordt het heel lastig om vervolgens op een rationele
manier om te gaan met het probleem. Eigenlijk speelt steeds de "war on drugs"
de hoofdrol. Nederland probeert dat iedere keer te matigen. Er is een voorbereidende
vergadering geweest. De Kamer heeft vernomen wat Nederland daar heeft gedaan
en wat uiteindelijk is bereikt na de voorbereidende onderhandelingen. Ik ben
blij met de uiteindelijk wat gematigder houding. Men had aan het begin de
onderhandelingen ingezet met een soort van tromgeroffel bij het ten strijde
trekken tegen de drugs. Dat is nu juist een manier waarop ik er liever niet
mee omga. Ik ben voorlopig niet ontevreden met het verloop van het traject,
maar wij moeten natuurlijk in juni bekijken wat er verder gebeurt. Maar men
hoeft zich geen illusies te maken; het heeft geen enkele zin om vanuit Nederland
te beginnen over iets wat ook maar lijkt op legalisering of zelfs liberalisering
van het gebruik van softdrugs. Dan schiet je je doel voorbij. Ik ben bang
dat de gemeenschap zich dan eerder tegen Nederland keert. Het is beter om
op een matigende manier met deze materie om te gaan. Men hoeft het kabinet
dus niet te vragen om met zulke voorstellen in VN-verband te komen.De heer Van de Camp (CDA):Voorzitter! Ik ben het zeer eens met de laatste woorden van de minister
van Justitie. Ik kom nog even terug op de uitspraak van de VN-man: een drugsvrije
wereld is onmogelijk.Minister Sorgdrager:Die is mógelijk: a drugsfree world, it can be done.De heer Van de Camp (CDA):Een drugsvrije wereld is in zijn ogen dus mogelijk?Minister Sorgdrager:In zijn ogen, ja.De heer Van de Camp (CDA):Dan laat ik het daar graag bij.De heer Apostolou (PvdA):Voorzitter! Ik wil een vraag stellen over de speciale zitting van de VN.
Het rapport van de VN over drugs is zeer genuanceerd. Er is meer ruimte dan
de minister wellicht denkt. Er worden althans enkele zaken ter discussie gesteld
in het rapport. Ik vind dat winst. Die winst moeten wij gebruiken om de discussie
verder te entameren. Wij moeten ons niet neerleggen bij de overheersende opvatting
dat een drugsvrije wereld mogelijk is. In het rapport staat trouwens dat dit
niet kan. In de geschiedenis is dat ook nooit gebeurd. Daarom moeten nu maatregelen
worden genomen. Ik dring erop aan dat door de Nederlandse regering openingen
worden gemaakt.Minister Sorgdrager:Ik houd staande wat ik heb gezegd. Wij zullen niet praten over iets wat
lijkt op liberalisering van softdrugs. Wij gebruiken wel de teneur van het
rapport – wij zijn heel blij met die teneur – om juist een discussie
te voeren over de volksgezondheid. Pas wanneer daarvoor de geesten meer rijp
zijn gemaakt, is er misschien een mogelijkheid om verder te gaan. Maar wij
doen dat nu absoluut niet. Ik weet zeker dat de gemeenschap zich dan onmiddellijk
tegen Nederland keert. Dan lopen wij weer jaren achterop bij datgene wat wij
in de afgelopen jaren hebben bereikt.De heer Apostolou (PvdA):In het algemeen overleg over de voortgang van het drugsbeleid heeft de
minister gezegd dat zij ons schriftelijk een regeringsstandpunt zou doen toekomen.
Zullen wij dat standpunt vóór volgende week ontvangen?Minister Sorgdrager:Ik meen dat de Kamer een verslag heeft ontvangen van de voorbereidende
werkzaamheden. Daarin is de lijn van Nederland aangegeven. Die lijn wordt
voortgezet in de Algemene Vergadering.Voorzitter! De heer Van de Camp heeft het fenomeen aan de orde gesteld
van de georganiseerde misdaad in relatie met de grootschalige handel in softdrugs.
Het is logisch dat dat aan de orde komt, omdat wij een aantal opmerkelijke
processen bij rechtbanken hebben gehad waarbij grootschalige handel in softdrugs
aan de orde was. Daarbij is gepleit voor een verhoging van de strafmaat. Naar
aanleiding van deze processen is niet zozeer gekozen voor verhoging van de
strafmaat voor de grootschalige handel in softdrugs – die keuze was
al eerder gemaakt – als wel voor verhoging van de strafmaat voor georganiseerde
criminaliteit. Het gaat wat ons betreft niet om het onderliggende delict,
maar om de georganiseerdheid daarvan. Ik zeg erbij dat een strafmaatverhoging
van de grootschalige handel in hasj en andere softdrugs van twee naar vier
jaar natuurlijk wel noodzakelijk is, omdat je met een strafmaat van twee jaar
voor grootschalige export te weinig tot uitdrukking brengt dat het een ernstige
zaak is, waar je uit het oogpunt van opsporing prioriteit aan stelt.De heer Van de Camp heeft in zijn betoog verwezen naar het beeld van georganiseerde
criminaliteit in Nederland, dat is opgesteld in het kader
van de parlementaire enquête opsporingsmethoden. Daarin wordt inderdaad
Nederland aanwezen als een belangrijke plaats in Europa voor de grootschalige
handel in softdrugs. Ik zeg erbij dat Nederland ongeveer het enige land in
Europa is dat een gedetailleerd beeld heeft opgesteld van wat zich afspeelt
op het gebied van georganiseerde criminaliteit binnen de eigen grenzen. In
het kader van de JBZ-raad wordt een Europees beeld van de georganiseerde criminaliteit
opgesteld. Door de werkzaamheden die in Nederland zijn verricht, krijgen wij
in een Europees rapport vier pagina's toebedeeld, terwijl een land als Italië,
dat veel minder ver gevorderd is met het opstellen van zo'n beeld, in vier
regels wordt afgedaan. Daarmee ontstaat een wat onevenwichtig beeld. Ik verbind
daaraan niet de conclusie dat het in Nederland zoveel erger is dan elders.Dat neemt niet weg dat wij in Nederland net als elders een probleem hebben.
Net als elders zijn er in Nederland bepaalde accenten op het gebied van georganiseerde
misdaad. Doordat wij een heel behoorlijk beeld hebben, kun je daar ook planmatig
mee omgaan, kun je inderdaad prioriteiten stellen in het soort onderzoek dat
je doet. Met enige tevredenheid meld ik dat gedurende de afgelopen paar jaren,
na de beruchte IRT-affaire, de prioriteitenstelling voor het doen van onderzoeken
naar georganiseerde misdaad hoofdzakelijk op het landelijk niveau plaatsvindt.
Dat is het gevolg van het inzicht dat wij hebben en van het feit dat er een
aantal kernteams is dat zich in georganiseerd onderling verband bezighoudt
met de bestrijding van georganiseerde criminaliteit. Dat men daarbij ook succes
heeft, mag blijken uit krantenberichten over grote zaken die zijn opgelost.
Het gaat daarbij om harddrugs, softdrugs en gelukkig ook om andere delicten
die maatschappelijk minstens zo relevant zijn, zoals mensensmokkel, mensenhandel,
milieuovertredingen en grote fraude. Ik ben in het geheel niet ontevreden
over de vorderingen die wij in Nederland maken met de aanpak van de georganiseerde
misdaad. Dat het een veelkoppig monster is, weten wij. Op die manier zullen
wij ertegenaan moeten blijven kijken.De heer Van de Camp schetst vervolgens in twee zinnen een somber beeld
van de verwevenheid tussen de onderwereld en de bovenwereld. Ik gebruik die
terminologie liever niet, omdat dit iets simpels aangeeft, terwijl het helemaal
niet simpel is. Die dreiging is er wel, maar de heer Van de Camp weet ook
dat uit de onderzoeken in het kader van de parlementaire enquête nog
niet van een verwevenheid van die beide werelden is gebleken. Wij houden echter
wel rekening met de dreiging. Wij weten ook dat die dreiging in een aantal
sectoren in verhevigde mate aanwezig is. Ook daar houden wij rekening mee.
Wij doen daar ook wat mee. Ik breng deze relativering aan, omdat het niet
zo is dat softdrugs leiden tot georganiseerde misdaad en illegale verwevenheden.
Zo mogen wij er niet over spreken.Er worden twee zaken voorgesteld, namelijk een verhoging van de strafmaat
voor de georganiseerde handel en de uitoefening van beroep of bedrijf –
daarbij geldt een strafmaatverhoging van twee naar vier jaar – en het
expliciet strafbaar stellen van telen. De heer Van de Camp en mevrouw Van
Blerck vragen zich af wat hiervan de effectiviteit is. Mevrouw Sipkes wil
dit eigenlijk helemaal niet, omdat het volgens haar niet nodig is. Ik heb
al iets gezegd over de effectiviteit. Sprekend over de georganiseerde criminaliteit
en de grootschalige export van deze handel is het bijna niet geloofwaardig
dat je al die opsporingscapaciteit ter beschikking stelt – dit is namelijk
een prioriteit – voor delicten waar maximaal twee jaar voor staat. Dat
geeft in te geringe mate de ernst van dit soort feiten en die grootschalige
export aan. Wij hebben daar niet alleen zelf last van. Ook de omringende landen
hebben daar last van. Het gaat dus om de waardering van de ernst van het feit.Bij een strafmaatverhoging naar vier jaar is voorts een aantal extra dwangmiddelen
mogelijk. Op die manier heb je meer mogelijkheden om een en ander te bestrijden.
Ik wijs ten slotte wat betreft de georganiseerdheid van een en ander op de
relatie met artikel 140 van het Wetboek van Strafrecht. Omdat wij, redenerend
vanuit dat artikel, ook die grootschalige hasjhandel aanpakken, is het noodzakelijk
om de strafmaat een eind omhoog te brengen.Waarom stellen wij het telen expliciet strafbaar? Het produceren, het
vervaardigen was al strafbaar. Met een beetje redeneren zou telen daar wellicht
onder kunnen vallen. Omdat de meningen daarover verdeeld zijn, hebben wij
het telen expliciet strafbaar gesteld. Daarmee maken wij expliciet duidelijk
dat het laten groeien van planten niet mag. Juist over dat laten groeien ging
de discussie, want men vroeg zich af of dat onder het vervaardigen valt. Bedrijfsmatige
teelt willen wij aanpakken met een aparte strafmaat. In de uitoefening van
beroep of bedrijf is terzake overigens een algemene omschrijving, die niet
alleen op deze plek in de wet voorkomt, maar ook op een aantal andere plaatsen.
Ik denk daarbij aan heling- en discriminatiebepalingen. Deze term is in de
strafwet dus niet vreemd. Daarom hebben wij die op deze manier gebruikt. De
vraag is wel hoe je dit vertaalt naar de praktijk en de opsporing.De heer Dittrich (D66):Voorzitter! Nog even over het woord "telen". Het lijkt erop alsof het,
voordat dit wetsvoorstel was ingediend, niet mogelijk was om op basis van
telen mensen te vervolgen. Uit de jurisprudentie blijkt echter dat "telen"
wordt gezien als het "aanwezig hebben van". Een en ander was dus wel mogelijk,
want er zijn ook straffen uit voortgekomen. Het ging dan om mensen die planten
lieten groeien. De vraag blijft dus waarom het woord "telen" expliciet in
de wetstekst moet. Ik ben het met de minister eens dat dit veel duidelijker
is, maar is het juridisch echt noodzakelijk?Minister Sorgdrager:Ja, omdat het beroeps- of bedrijfsmatig aanwezig hebben anders een lastige
juridische constructie wordt.Er moet dus een vertaling plaatsvinden naar het beroeps- en bedrijfsmatig
telen in de praktijk. Hoe vorm je dat nou om? Het gaat niet zozeer om het
grootschalige. Het gaat meer om het verschil tussen de grootschalige teelt
en de kleine huisteler en de criteria daarbij. Als je uitgaat van huisteelt,
wat is dan nog beroeps- en bedrijfsmatig? Uit de evaluatie van de richtlijnen –
de evaluatie is overigens procesmatig en nog niet zeer op effectiviteit gericht
omdat daarvoor de tijd te kort is – blijkt dat ook het openbaar ministerie worstelt met het in praktijk brengen van dit begrip.
Het is goed dat de evaluatie heeft plaatsgevonden omdat je daardoor in een
vroegtijdig stadium kunt kijken of je de verschillen die in de praktijk tussen
arrondissementen zijn ontstaan, kunt terugbrengen tot eenvormig optreden.Daarvoor zijn in de richtlijn indicatoren opgesteld. Deze proberen zo
goed mogelijk aan te geven wat nou beroeps- of bedrijfsmatig is of niet, want
dat is het uitgangspunt vanuit de opsporingsprioriteit geredeneerd. Wat spoor
je op? De teelt die aan bepaalde criteria voldoet. De rest laat je met rust.
Het gaat dus niet zozeer om het maken van onderscheid, het gaat om de invalshoek
waarvoor wordt gekozen. Op basis van deze evaluatie zal opnieuw overleg plaatsvinden
binnen de leden van de drugswerkgroep – daarbij heeft het openbaar ministerie
een prominente plaats – om te bekijken of wij dat nog meer kunnen inkaderen
en nog meer tot elkaar kunnen brengen. Het moet ook even de tijd krijgen om
uit te groeien tot steeds meer eenvormig optreden, zoals dat zo vaak gebeurt,
en zeker in het geval van het drugsbeleid.Ik zei al dat de richtlijnen alleen procesmatig zijn geëvalueerd.
Mevrouw Van Blerck vroeg naar de effectiviteit van het een en ander. Dat kunnen
wij nog niet zeggen. Bovendien kunnen wij ook in de toekomst niet zeggen wat
de effectiviteit is van één aspect. Je hebt immers altijd een
samenstel van maatregelen en factoren, zodat de effectiviteit uiteindelijk
het resultaat is van een samenstel van maatregelen.Mevrouw Van Blerck-Woerdman (VVD):De achterliggende bedoeling van mijn vraag was mede – en daar heb
ik nog niks over gehoord – het verschil in effectiviteit tussen de strafmaat
die het kabinet voorstelt, namelijk de vier jaar, en hetgeen het CDA daar
nog eens bovenop doet. Dat kan ik op dit moment niet zozeer inschatten omdat
ik de stukken nog niet voldoende heb kunnen lezen. Misschien kan de minister
daar nog even op ingaan.Minister Sorgdrager:Het CDA wil in plaats van de voorgestelde vier jaar het maximum optrekken
naar acht jaar. Als ik daarop de rekensom loslaat vanuit de verschillende
hoeken van het Wetboek van Strafrecht, kom ik tot de rekensommen die de heer
Dittrich ook maakt: de Opiumwet met de strafmaat zoals wij en de heer Van
de Camp die hebben voorgesteld, artikel 140 Wetboek van Strafrecht met de
verhoging die daarbij wordt aangegeven plus artikel 57 Wetboek van Strafrecht,
de samenloop. Dan kom je uiteindelijk op dezelfde strafmaat uit, namelijk
tien jaar en acht maanden. Het heeft dus geen enkele zin. Het is ook overbodig
om het desbetreffende amendement aan te nemen. Bovendien kom je, wanneer je
acht jaar wilt aangeven bij de handel in softdrugs, terecht in de sfeer van
handel in harddrugs. Dat willen wij nou juist niet, omdat er een onderscheid
moet zijn tussen softdrugs en harddrugs. Als je dat bij elkaar gaat brengen,
kun je het beleid voor coffeeshops niet meer motiveren. Daarom willen wij
dat niet doen.De heer Van de Camp (CDA):Mag ik hier even een kanttekening bij plaatsen? De heer Dittrich volgt
inderdaad dezelfde redenering, maar het is toch te gek voor woorden dat er
georganiseerde criminaliteit in dit land is die bijvoorbeeld voor vijf ton
hasjiesj en hasjproducten verkopen? Dat is toch een zwaar misdrijf? Dat heeft
toch niets meer te maken met het gedogen van 5 gram of het roken van een stickie?
Wat is nou het principiële verschil tussen 10 kilo heroïne en vijf
ton hasj? Dat is toch een beleidsmatig gefingeerd onderscheid?Minister Sorgdrager:Het principiële verschil is dat het ene over harddrugs gaat en het
andere over softdrugs en dat wij over softdrugs toch anders denken dan over
harddrugs. Wij willen niet dat er op een illegale manier grote winsten worden
gemaakt. Daarom stellen wij toch voor om de strafmaat voor softdrugs te verhogen.
Maar voor ons is de georganiseerdheid van die criminaliteit veel ernstiger
en daarom kiezen wij voor een verhoging van de strafmaat van artikel 140 Wetboek
van Strafrecht, omdat je dit onheil langs die weg moet aanpakken.De heer Van de Camp (CDA):Voorzitter! Dat begrijp ik. Die cumulatie van straffen begrijp ik ook.
Maar het gedoogbeleid in Nederland ten aanzien van softdrugs heeft toch te
maken met kleine hoeveelheden – af en toe een stickie – en al
die romantische varianten die wij in dit land kennen? Het heeft toch niets
te maken met het halen van tonnen hasj uit Marokko en het hier opnieuw verpakken
en doorvervoeren? Dat begrijp ik dus echt niet. Ik vind het ook echt –
alhoewel je voorzichtig moet zijn met het woord – naïef. Zo'n Hakkelaar
maakt hier gebruik van.Minister Sorgdrager:Voorzitter! Dan kunnen wij het hele coffeeshopbeleid hier ter discussie
stellen, maar ik dacht niet dat dit de bedoeling was. Ik heb al uitgelegd
dat wij vinden dat wij het drugsbeleid vanuit het oogpunt van volksgezondheid
moeten voeren zoals wij het nu doen. Daarnaast willen wij niet dat er grote
illegale winsten worden behaald door op grootschalige manier te handelen in
deze op zichzelf toch illegale goederen. Daarom proberen wij dit soort criminaliteit
aan te pakken via het artikel van georganiseerde misdaad en via recherche
op geldstromen.De heer Van de Camp (CDA):Voorzitter! Nog één keer. In mijn ogen gaat het niet om
coffeeshopbeleid.Minister Sorgdrager:Natuurlijk gaat het over coffeeshopbeleid. Als je hasjhandel op eenzelfde
manier strafbaar stelt als heroïnehandel, heb je geen enkele motivering
meer om het coffeeshopbeleid vol te houden.De heer Van de Camp (CDA):Wij hebben via de richtlijn van 1 oktober 1996, via de drugsnota en via
de nuloptie in Nederland met vallen en opstaan een coffeeshopbeleid ontwikkeld.
Daarom praten wij over 5 gram; daarom praten wij over 30 gram en eventueel
een pond als voorraad. Het gaat toch niet om de handel van tonnen hasj? Hoe
wil de minister dat in 's hemelsnaam uitleggen bij een VN-verdragsevaluatie?
Dit is gewoon zware criminaliteit en het heeft niets te maken met gedogen.Minister Sorgdrager:Dat heeft het ook niet. De handel in tonnen hasj heeft te maken met georganiseerde
misdaad en dat pakken wij aan via het artikel van de georganiseerde misdaad
plus het onderliggende delict. Hoeveelheden worden in het
Wetboek van Strafrecht niet genoemd, noch op het gebied van harddrugs, noch
op het gebied van softdrugs.De heer Van de Camp (CDA):Voorzitter! Mag ik nog een andere vraag stellen naar aanleiding van de
opmerking van collega Dittrich over teelt en aanwezig hebben. De minister
heeft gezegd dat wij het woord "teelt" moeten gebruiken omdat aanwezig hebben
een moeilijk begrip is. Ik neem toch aan dat wanneer de politie een coffeeshop
binnenvalt en er is meer aanwezig dan 500 gram, het in beslag wordt genomen.Minister Sorgdrager:Dat heeft toch niets met teelt te maken? Die planten worden toch niet
in die coffeeshop geteeld?De heer Van de Camp (CDA):Nee, maar ik begrijp niet zo goed waarom de minister zegt dat het aanwezig
hebben van hasjplanten een te vaag criterium is.Minister Sorgdrager:Het aanwezig hebben van hasjplanten is op zichzelf strafbaar. Het laten
groeien van die planten is inderdaad aanwezig hebben, maar het bedrijfs- of
beroepsmatig aanwezig hebben, is juridisch een wat moeilijke constructie.
Daarom wordt het telen, het produceren, strafbaar gesteld. Wij willen het
bedrijfs- en beroepsmatige daarvan aanpakken.De heer Van de Camp (CDA):Dat begrijp ik, maar ik begrijp niet waarom het aanwezig hebben van 200
hasjplanten juridisch een moeilijk begrip is.Minister Sorgdrager:De heer Dittrich heeft net een arrest voorgelezen waaruit blijkt dat het
ook strafbaar is, maar er was wel een arrest voor nodig om te laten blijken
dat het strafbaar is. Wij hebben het in de wet vastgelegd omdat wij het beroeps-
en bedrijfsmatige daarvan nog eens apart strafbaar willen stellen. Het beroeps-
en bedrijfsmatig aanwezig hebben van planten die geteeld worden, is juridisch
een wat onduidelijke en ingewikkelde constructie. Wij willen het gewoon in
de wet expliciteren.De heer Van der Vlies (SGP):Voorzitter! Collega Van de Camp had nog een tweede punt dat er even tussendoor
kwam, maar ik wil nog even terugkomen op de strafmaat. Eén ding heeft
mij wat verbaasd, maar misschien is dat mijn naïviteit. De argumentatie
van de minister naar aanleiding van het amendement om de strafmaat op acht
jaar te stellen, is dat de strafmaat voor softdrugs dan in de buurt van de
strafmaat voor harddrugs komt. Ik zeg dan: misschien moet die strafmaat ook
wel omhoog.Minister Sorgdrager:Dat is een andere discussie, voorzitter.De heer Van der Vlies (SGP):Ja, maar het gaat om de argumentatie.Minister Sorgdrager:Ik vind dat er een onderscheid moet zijn in het strafmaximum tussen handel
in harddrugs en handel in softdrugs. Het strafmaximum voor handel in harddrugs
hebben wij niet omhoog gebracht, omdat ik dat hoog genoeg vind. Het onderscheid
tussen harddrugs en softdrugs moet er blijven. Dat is de reden waarom ik de
verhoging zoals wij die hebben voorgesteld, een goede vind en waarom ik van
oordeel ben dat het niet meer moet zijn dan dit.De heer Dittrich (D66):Voorzitter! Ik zou de collega's eraan willen helpen herinneren dat wij
een maand of vier geleden een motie in de Kamer hebben aangenomen waarin wij
de regering hebben gevraagd een soort van overzicht te geven van de strafmaten
die we hebben, om die onderling te kunnen vergelijken, zodat wij hier in de
Kamer nog eens in een breed kader kunnen praten over de vraag welke strafmaat
omhoog en welke strafmaat omlaag zou moeten. Als je je op één
delict richt en dat strenger wilt aanpakken, bestaat het gevaar dat een ander
zegt dat de strafmaat voor een ander delict ook omhoog moet, zodat je voordat
je het weet het overzicht geheel kwijt ben. Ik zou mij daarom aan de uitspraak
van de Kamer zelf willen houden en willen wachten op datgene waarmee de regering
komt, om het dan in een breder perspectief te kunnen bespreken.Minister Sorgdrager:Dat op zich is een goed idee, maar dan nog blijf ik bij mijn standpunt.De heer Van de Camp (CDA):Dat lijkt mij ook heel verstandig, want met het wachten op nieuwe overzichten
kun je ook bepaalde discussies voortdurend uitstellen. Even voor de goede
orde, in de CDA-benadering blijft er wel degelijk een verschil tussen de strafmaat
voor soft- en harddrugs. In ons amendement op stuk nr. 8 stellen wij voor
handel in softdrugs acht jaar voor, terwijl het conform de huidige Opiumwet
twaalf jaar is voor harddrugs.Minister Sorgdrager:Ja, maar het gaat er maar om hoe je het waardeert. Als je op een gegeven
moment de relativering van de schadelijkheid van softdrugs in aanmerking neemt
en aan de andere kant de schadelijkheid van harddrugs in aanmerking neemt,
dan vind ik het gerechtvaardigd om een dergelijk onderscheid te maken.Voorzitter! De heer Apostolou is nog ingegaan op het gedoogbeleid, de
coffeeshops etc. Het beleid dat wij hebben gaat alleen over coffeeshops. De
bekende AHOJ-G-criteria zijn daarop van toepassing. Vanwege de beheersbaarheid
van het probleem gaat het ook alleen over coffeeshops en niet over andere
gelegenheden, want dan kun je iedere keer weer bezig zijn met uitbreiding
van het beleid, terwijl het doel uiteindelijk is beheersbaarheid van het probleem.Het is natuurlijk zo – iedereen zal het zeggen en ik zal het nooit
ontkennen – dat het lastig is om uit te leggen hoe het coffeeshopbeleid
in elkaar zit, zeker waar we het hebben over de achterdeur, maar zelfs het
beleid voor wat de voordeur betreft, is moeilijk uit te leggen aan iemand
die de Nederlandse verhoudingen niet gewend is. Natuurlijk zou het het zuiverst
zijn wanneer je zou kunnen werken met een bepaald vergunningenstelsel, maar
die discussie hebben we uitvoerig gehad. Laat ons die niet overdoen. Zo'n
stelsel is in de internationale context gewoon niet mogelijk. Dat kun je jammer
vinden, maar het is niet anders. We moeten dus roeien met de riemen die we
hebben. En eerlijk gezegd gaat het nog zo slecht niet. In de praktijk weet
men best de weg daarmee te vinden.De vraag is nu: worden er experimenten op lokaal niveau gedaan, zoals
destijds besproken zijn in het kader van de drugsnota? De heer Dittrich heeft
een aantal gemeenten genoemd waarin wordt geëxperimenteerd
met coffeeshops en waarbij het gemeentebestuur zeker een rol speelt, al is
dat zeer op de achtergrond. Dat gaat met vallen en opstaan. Er zitten natuurlijk
een aantal problemen aan vast, maar ik vind het een goede vorm van experimenteren
om mee te beginnen om te kijken of het kan, of het effect heeft en of het
tot gevolg heeft dat zoveel mogelijk criminele elementen worden uitgebannen.
Ik vind het een goede richting. De moties die destijds bij het debat over
het drugsbeleid zijn ingediend over regulering of regularisering of wat dan
ook van de achterdeur, zijn allemaal verworpen. Ik heb destijds gezegd: als
men op lokaal niveau een experiment wil doen, dan kan de driehoek besluiten
dat toe te staan. Het gaat dan om een situatie in een lokale gemeenschap met
een bonafide coffeeshop die contact heeft met kleinschalige bonafide telers.
Volgens de afspraken kan het OM zeggen dat die een lage opsporingsprioriteit
hebben. In dat kader moet het dan gegoten worden. Met deze criteria is er
nog niets gekomen aan experimenten. Wij moeten bekijken of er behoefte aan
is. Nu willen de gemeenten dat nog niet. Ik ga dat niet vanuit het Rijk stimuleren.
Het ligt niet op mijn weg. Het moet echt uit de gemeenten zelf komen. Er is
een cannabis-coffeeshopwerkgroep waarin gemeenten participeren. Ze hebben
dat in die zin ook gezegd. Ik wil het voorlopig op dat niveau laten. Bij het
bestuur is geen behoefte aan het op deze manier experimenteren. Eerst maar
eens de experimenten die door de heer Dittrich zijn genoemd.Mevrouw Sipkes vroeg hoe het gaat bij het samenspel van het strafrecht
en het bestuursrecht. Het is cruciaal dat wanneer die Damocleswetgeving is
aangenomen, het bestuur en het OM samen optrekken. Anders werkt het niet.
Vanuit die perceptie is de wetgeving ook opgesteld. Er blijkt op het lokale
niveau een steeds grotere behoefte te zijn aan die samenwerking tussen het
bestuur en het OM. In het driehoeksoverleg vindt die samenwerking dan ook
plaats. Mij bereiken daarover positieve berichten, hoewel een aantal gemeenten
nog geen drugsbeleid heeft geformuleerd.Mevrouw Sipkes (GroenLinks):Wie geeft de garantie dat het overleg steeds goed zal functioneren? Er
worden aan de burgemeester immers meer bevoegdheden gegeven.Minister Sorgdrager:Ik heb geen enkele indicatie dat het niet zo is. Ik ga niet uit van de
veronderstelling dat het niet goed gaat. Ik ga ervan uit dat het wel goed
gaat, omdat het contact zeer hecht is en burgemeester en hoofdofficier heel
goed weten dat zij bij wijze van spreken hand in hand moeten optreden. Men
weet dat het juridisch niet werkt, als dat niet gebeurt. Dat alleen al zal
een stimulans zijn.De heer Dittrich legde een relatie tussen de 30 gramsnorm en het telen,
de aantallen planten. Die 30 gramsnorm slaat niet op de planten, maar op bewerkte
spullen. Die norm vormt een achtergrond voor het vaststellen van de aantallen
planten die de norm vormen. Er wordt uitgegaan van een hele plant. Als je
die weegt, zal die gauw meer dan 30 gram wegen, maar vanwege de werkzame delen
is gekozen voor de norm van vijf planten. Het zijn twee aparte normen die
ergens wel iets met elkaar te maken hebben. Bij het wegen van die planten
komt men niet op 30 gram uit. Telen voor eigen gebruik wordt niet gericht
opgespoord. Daarin zit die vrije ruimte.De heer Van de Camp (CDA):Het telen voor eigen gebruik wordt niet opgespoord?Minister Sorgdrager:Wordt niet gericht opgespoord. Als men het aantreft worden de spullen
wel in beslag genomen.De heer Van de Camp (CDA):Ik ken grote telers voor eigen gebruik.Minister Sorgdrager:De heer Van de Camp vraagt hoe het zit met advocaten van wie hij veronderstelt
dat zij met crimineel geld worden betaald. Ik vind dit soort uitspraken altijd
heel gevaarlijk. Je gaat uit van een veronderstelling. Een advocaat wordt
een zekere bewustheid, een zekere wetenschap, toegedicht. Je moet hiermee
erg voorzichtig zijn. Toch heeft de orde daarvoor destijds richtlijnen opgesteld.
De heer Van de Camp vraagt mij of die richtlijnen worden nageleefd. Dat moet
hij niet aan mij vragen, maar dat moet hij aan de orde vragen. Het is een
zaak van de orde zelf. Het ligt heel principieel. Bij de voorbereiding van
de drugsnota is er contact geweest met de orde over die richtlijnen. Wij hebben
regelmatig contact met de orde over een aantal probleempunten die worden gesignaleerd.
Nogmaals, het is niet aan Justitie of het openbaar ministerie om de orde te
controleren.Wanneer echter aanwijsbaar een strafbaar feit wordt gepleegd, kan dat
aanleiding zijn tot een individuele opsporings- en/of vervolgingsactie jegens
een enkele persoon.De heer Van der Vlies (SGP):Ik heb alle achting voor de kennis en de portefeuille van de staatssecretaris,
die nu nog aan het woord komt, maar ik had voor mijzelf een beetje ingeschat
dat de minister van Justitie zou ingaan op mijn vraagstelling over het artikel
van mr. Fleuren in het Nederlands Juristenblad.De voorzitter:Ik begrijp dat u antwoord krijgt van de staatssecretaris.Minister Sorgdrager:Wij verdelen het op die manier.De heer Van der Vlies (SGP):Dat is prima. De regering spreekt met één mond. Ik heb daar
helemaal geen probleem mee. Ik dacht dat de minister van Justitie klaar was,
dus ik wilde even aan de bel trekken.Minister Sorgdrager:Het komt in ieder geval.De heer Van de Camp (CDA):Laat ik direct toegeven dat de minister zonder meer gelijk heeft, dat
mijn vraag over de advocatuur over een moeilijk onderwerp gaat. Ik heb het
voor mijn doen ook buitengewoon rustig aan de orde gesteld. In een boek van
de heer Spong heb ik al op mijn falie gehad, omdat ik eens op een spreekbeurt
dit onderwerp aan de orde heb gesteld.Maar nu even back to basis. Er is een heel goede overeenstemming tussen
de minister en de CDA-fractie over Pluk-ze-wetgeving, het afnemen van wederrechtelijk
verkregen voordeel en al dat soort zaken. Voor het rechtsgevoel van de gewone
Nederlander is het toch te gek dat iemand met een bijstandsuitkering advocaten
van meer dan een ton kan betalen? Dat is toch niet uit te leggen? De minister
heeft wellicht formeel geen bevoegdheid, maar materieel is
daar toch iets aan de hand?Minister Sorgdrager:U weet toch niet wie die advocaat uiteindelijk betaalt? U kunt toch nooit
bewijzen dat die persoon met een bijstandsuitkering zelf het geld op tafel
legt? Misschien heeft hij een weldoener of wat dan ook. Je moet ontzettend
oppassen door met dit soort vrij gemakkelijke uitspraken mensen ineens te
beschuldigen van dingen waarvan je gewoon niet weet of ze waar zijn. Natuurlijk
kan iemand met een bijstandsuitkering geen grote sommen geld uitgeven. Zolang
je echter niet kunt bewijzen dat het zo is, mag je zo'n uitspraak niet doen.De heer Van de Camp (CDA):Dat is één kwestie, maar met de gezonde achterdocht dat
niet iedere Nederlander met een bijstandsuitkering een weldoener heeft om
een dure advocaat te betalen of welke adviseur dan ook – laat ik het
even loskoppelen van de advocatuur – moeten wij toch ook iets in onze
rechtsstaat?Minister Sorgdrager:Wij hebben het hier niet over iedere Nederlander met een bijstandsuitkering.
Gaat het om een gezonde mate van wantrouwen bij opsporingsinstanties, dan
ben ik akkoord, maar het is niet mijn attitude ten opzichte van de mensheid
om op zo'n manier te praten over gezonde achterdocht in het algemeen.Staatssecretaris Kohnstamm:Voorzitter! Ik zal het uitsluitend hebben over wetsvoorstel 25324, de
zogenaamde Damoclesregeling. Naar aanleiding van een aantal door de geachte
afgevaardigden gemaakte opmerkingen, zeg ik eerst in het algemeen dat de intentie
van de zogenaamde Damocleswetgeving absoluut niet is een omwenteling in het
lokale beleid ter bestrijding van de overlast die gepaard gaat met drugsgebruik
te bewerkstelligen. Zo kan en mag zij niet uitwerken. Er vindt uitsluitend
en alleen een, overigens belangrijke, uitbreiding plaats van de bestaande
gereedschapskist voor de bestuurlijke handhaving van de veelal met coffeeshophouders
afgesproken of via de AHOJ-G-criteria geïmplementeerde uitvoeringspraktijk.
Dat is een handhavingselement in de overigens al bestaande gereedschapskist
van het lokale bestuur. De reden dat wij dit voorstellen, is absoluut niet
om op welke wijze dan ook aan het primaat van de volksgezondheid op dit beleidsterrein
te tornen. Lange tijd is er echter een soort van blinde vlek geweest van het
bestuur in het algemeen, Rijk, provincie en gemeente, voor het probleem van
de overlast rond het drugsgebruik. Die overlastproblemen rond het ingezette
drugsbeleid, waarbij niet getornd mocht worden aan het primaat van de volksgezondheid,
dreigden ertoe te leiden dat het draagvlak onder burgers en bestuurders voor
het ten principale ingezette beleid aan erosie onderhevig was. Dat is de reden
dat wij hebben gemeend bij de drugsnota iets gerichter te moeten inzetten
op de overlastbestrijding. Niet om de essentialia van het drugsbeleid geweld
aan te doen, maar om het draagvlak onder de essentialia te houden zoals het
is en misschien te doen zijn zoals het eerder was.Bij het op orde brengen van de gereedschapskist is Victoria één
instrument. Wapenen tegen drugsoverlast is een tweede. U heeft het bundeltje
toegestuurd gekregen. Een derde instrument is het steun- en informatiepunt.
Dat is een heel belangrijk element in de samenwerking tussen de gemeenten,
politie, justitie en de drie hier vertegenwoordigde departementen. Ten slotte
is een brochure uitgegeven door in hoofdzaak – ere wie ere toekomt –
het steun- en informatiepunt, in samenwerking met de drie departementen, over
lokaal coffeeshopbeleid, een handreiking voor vorm en inhoud van beleid. Daarmee
is die gereedschapskist nog eens heel expliciet onder woorden gebracht en
passeert nog eens de revue hoe wij én coffeeshop- én drugsbeleid
effectief voeren, zonder dat het tot overlast leidt. De Damoclesregeling bedoelt
daaraan ook een bijdrage te zijn.Ik kom bij een aantal concrete vragen. De heer Van de Camp heeft gevraagd
of met de Damoclesregeling kan worden opgetreden tegen XTC op houseparty's.
De Damoclesregeling strekt zich uit over alle voor publiek toegankelijke gelegenheden.
Dus ook een gelegenheid waarin een houseparty wordt gehouden, valt daar in
beginsel onder. De bestuursdwangregeling, zoals hier opgenomen, is niet een
preventieve maatregel, maar altijd repressief. Bestuursdwang wordt dus toegepast
nadat is gebleken dat een en ander is misgegaan. Daarmee probeer je dan de
problemen in de hand te krijgen. Het antwoord is dus "ja". Het kan in principe
wel, maar langs de lijnen die in het wetsvoorstel zijn uitgezet.De heer Van de Camp heeft ook gevraagd of het uitgeven van een lidmaatschapspasje
voor een voor het publiek toegankelijke gelegenheden betekent dat de Damoclesregeling
buiten werking wordt gesteld. De feitelijke situatie is hier bepalend, zoals
wij geprobeerd hebben te antwoorden in de nota naar aanleiding van het verslag.
Het uitgeven van lidmaatschapspasjes wekt de indruk dat de gelegenheid besloten
is. Van beslotenheid is in de feitelijke situatie geen sprake, als iedereen
al dan niet tegen betaling zo'n pasje heel makkelijk kan krijgen. Bepalend
is dus de vraag of pasjes worden uitgegeven aan personen die behoren tot een
vastomlijnde en aanwijsbare groep. Er moet dus echt sprake zijn van een pasjesregeling
die ziet op een gebruik door een zeer beperkte hoeveelheid mensen.De volgende vraag van de heer Van de Camp was hoe de wijziging van de
Gemeentewet, de wet Victoria, werkt in de praktijk en of er klachten zijn
over de bewijslast. De evaluatie op dit punt is nog niet echt rond, maar wij
hebben de indruk dat inderdaad enige drempelvrees lijkt te bestaan bij het
gebruik van het wettelijk instrumentarium op dit punt door gemeenten. Dat
is verbazingwekkend, want er zijn ontzettend veel gemeenten die zich oorspronkelijk
tot ons hebben gewend met de vraag "doe ons die wet Victoria", om maar even
in die termen te spreken. Het water staat ons aan de lippen en wij hebben
geen wettelijke bevoegdheden, zeiden die gemeenten toen. Nu zijn er die wettelijke
mogelijkheden, maar op de een of andere manier is het nieuwe even wennen.
Er is sprake van drempelvrees. Dat blijkt ook uit de evaluatie van de OM-richtlijn,
die collega Sorgdrager de Kamer een paar dagen geleden heeft gezonden. In
die evaluatie staat dat sommige gemeenten nog wat terughoudend zijn in de
toepassing van de sluitingsbevoegdheid in het kader van de wet Victoria. Wij
zullen natuurlijk proberen uit te vinden wat daarvan precies de redenen zijn.
Dat kan onder andere via het informatie punt. Wij willen dat
weten om te bekijken of wij daar nog iets aan kunnen doen dan wel of het gewoon
beginnersangst is.De bewijslast is overigens niet groter dan ten tijde van de gemeentelijke
sluitingsbepalingen. Die bewijslast blijft hetzelfde. Dat blijft inderdaad
een probleem, omdat je een woning sluit. Dat is de discussie die mevrouw Van
de Vondervoort en ik met de Kamer hebben gevoerd bij de behandeling van het
desbetreffende artikel in de Gemeentewet. Het sluiten van een woning doe je
niet zonder welbewust te weten wat er aan de hand is. Er is inderdaad een
bewijslastprobleem, maar dat is het gevolg van de grondwettelijke bepalingen
en de internationale verdragsrechtelijke bepalingen die van toepassing zijn
op het sluiten van voor particuliere bewoning geschikte onroerende goederen.
Daar is niet zo gek veel aan te doen. Mocht blijken dat wij er in de praktijk
nog een bijdrage aan kunnen leveren, dan zijn wij altijd bereid om daarnaar
te kijken. Je zit wel in het spanningsveld dat het aan de ene kant gaat om
een particuliere woning en dat er aan de andere kant wordt gehandeld. Dan
moet de handel wel duidelijk zijn, voordat je de particuliere woning kunt
sluiten.De heer Apostolou heeft gevraagd wat in de regio's de effecten zijn van
het feit dat steeds meer gemeenten de nuloptie wensen na te streven. Zijn
wens is de onze, namelijk dat de Damoclesregeling niet leidt tot illegale
straathandel en dergelijke. Dat is natuurlijk absoluut niet de bedoeling van
het kabinet en in het bijzonder van deze drie bewindslieden. Ook op dit punt
verwijs ik even naar de evaluatie van de OM-richtlijn, die collega Sorgdrager
naar ik meen op 3 april jl. aan de Kamer heeft gezonden. In die evaluatie
is hierover al het een en ander geschreven, zij het met verschillende slagen
om de arm. Zonder voor te lezen, verwijs ik naar de pagina's 9 en 10 van het
evaluatieverslag. In het kort komt het erop neer dat er weliswaar sprake is
van een groot aantal gemeenten die de nuloptie wensen na te streven, maar
dat dit globaal in acht of negen van de tien gevallen gebeurt in overeenstemming
met datgene wat is afgesproken in het driehoeksverband. Uit het evaluatieverslag
blijkt dat het veelal zo is dat in het driehoeksoverleg wordt afgesproken
dat er één of twee centrumgemeenten zijn die coffeeshops toelaten
of het aantal uitbreiden, terwijl in een groter aantal kleine gemeenten de
nuloptie wordt nagestreefd. Dat gebeurt echt con amore en in afspraak met
betrokkenen. Uit de evaluatie blijkt ook dat er in één of twee
arrondissementen, in het bijzonder regionaal, problemen zijn. Wij kennen allemaal
het voorbeeld van Hulst, waar enige discussie over geweest is. De vraag is
dan of je het op een gegeven moment daarheen moet leiden, dat er een verplichting
tot overleg komt.Mevrouw Van Blerck-Woerdman (VVD):Ik vind het jammer dat ik de evaluatie pas vanmorgen heb gekregen. Overigens
staat er als datum niet 3 april, maar 6 april op. Maar goed, dat doet er verder
niet toe. Ik vraag mij af of overleg in de driehoek hetzelfde is als overleg
op gemeentelijk niveau, dus tussen gemeenten onderling. Volgens mij is dat
toch iets anders. Het was absoluut niet mijn bedoeling om regionaal overleg
afdwingbaar te maken. Dat is niet mijn optie. Het gaat met name om mijn vraag
of overleg in de driehoek hetzelfde is als overleg tussen gemeenten.Staatssecretaris Kohnstamm:Ik moet het erop houden dat als in het driehoeksoverleg met de korpsbeheerder
afspraken over het drugsbeleid zijn gemaakt, er eerder tussen de desbetreffende
burgemeester, de beheerder, en de beheerders in de politieregio overleg heeft
plaatsgevonden. Dit kan haast niet anders, want vervolgens dient in het regionale
college een discussie plaats te vinden over de afstemming tussen de burgemeesters,
dus over de openbaarbestuurskant van het geheel. Mij bereiken alleen positieve
geluiden hierover, met uitzondering van een of twee plaatsen waar de discussie
op bijna internationaal niveau heel ideologisch gevoerd wordt. Het gaat om
de bereidheid om heel pragmatisch met elkaar om de tafel te gaan zitten en
te bekijken hoe je het beste verder komt. Ik heb dus geen reden om te twijfelen
aan de indruk die het openbaar ministerie met zijn verslag aan ons doet toekomen,
namelijk dat het overleg op dit punt redelijk verloopt. Ik voel er evenals
mevrouw Van Blerck niets voor een verplichting tot overleg te introduceren.
Wij hebben landelijk drugsbeleid, met belangrijke volksgezondheidsdoelstellingen
en ondergeschikt hieraan doelstellingen op het gebied van overlast en justitie.
De tenuitvoerlegging van een en ander ligt echter op het lokale niveau. De
vraag of je een coffeeshop toelaat en hoe je het drugsbeleid precies formuleert,
moet in de lokale democratie, waarin 4 maart weer een hoogtepunt was, een
antwoord vinden. Wij moeten hierin niet al te directief zijn tegenover de
gemeenten. Het ligt natuurlijk anders met de verhouding tussen de minister
van Justitie en het openbaar ministerie, maar de discussie hierover laat ik
voor wat zij is omdat ik weet dat zij hier onlangs uitvoerig gevoerd is. Op
dat gebied liggen wel meer aansturingsmogelijkheden dan het kabinet ten opzichte
van gemeenten en burgemeesters heeft.Is de straathandel in de hand gewerkt door de poging naast het primaat
voor de volksgezondheid de overlastbestrijding wat harder ter hand te nemen?
Dit wordt nauwgezet gevolgd. In de inventarisatie van verkooppunten, "Cannabis
in Nederland", lees ik dat het niet wenselijk lijkt dat het aantal coffeeshops
te sterk daalt. Verder staat erin dat het, hoewel dit uit het onderzoek niet
duidelijk aantoonbaar is, op grond van de vraag naar cannabis aannemelijk
is dat de verkoop dan meer vanuit overige verkooppunten zal plaatsvinden.
Wij hebben eerder toegezegd dat onder de vlag van het WODC intensief evaluatief
onderzoek wordt gedaan om na te gaan of het terugdringen van de overlast door
beperking van het aantal coffeeshops en verdere striktere regulering de illegale
straathandel in de hand werkt. Dit moeten wij natuurlijk zorgvuldig in de
gaten houden, want het zou contraproductief zijn voor het primaat van de volksgezondheid.
In dat geval moeten wij opnieuw bekijken wat ons te doen staat.De heer Van de Camp (CDA):Ook de fractie heeft gemerkt dat het te sterk verminderen van het aantal
coffeeshops leidt tot verplaatsing van de handel. Ik krijg er echter ook veel
berichten van dat de handel zich verplaatst naar jongens en meisjes met scootertjes
in verband met de leeftijdsgrens van 18 jaar. Hoe kijkt u hier tegenaan?Staatssecretaris Kohnstamm:Mij brandt de vraag op de lippen hoe deze vraag zich verhoudt
met het standpunt "alle coffeeshops de wereld uit, te beginnen bij Nederland".
Gezien het politieke seizoen houd ik deze vraag nu even voor mij.De heer Van de Camp (CDA):Ik wil die vraag wel beantwoorden, want doordat u hem op de lippen liet
branden, is hij daarmee gesteld. Kijk, de nuloptie is niet morgen te realiseren;
dat heb ik al in talloze debatten gezegd...Staatssecretaris Kohnstamm:Dan toch even dit, voorzitter. Als de heer Van de Camp mij vraagt of het
voorzichtig ingezette overlastbestrijdingsbeleid van de zijde van dit kabinet
niet leidt tot een dramatisch effect van scootertjes en jongeren, waardoor
de zaak buiten de grip van het gemeentelijk bestuur komt, wijs ik erop dat
er met coffeeshops afspraken zijn te maken. Dat blijkt ook in alle opzichten.
Nu, dan kan ik deze vraag – met alle respect – niet rijmen met
de mededeling van de heer Van de Camp dat hij slechts op termijn wil, dat
iedereen bediend wordt door scootertjes.De heer Van de Camp (CDA):Nee, voorzitter. Even voor de goede orde: waarom stellen wij die vraag?
Dat is, omdat het SGBO-rapport uit 1994 heeft aangegeven dat slechts 35% van
de softdrugshandel plaatsvindt via coffeeshops. Er wordt steeds de indruk
gewekt, zowel door D66, als door de PvdA, als door de staatssecretaris, dat
als wij maar goed omgaan met de coffeeshops, we die hele handel hebben gekanaliseerd.
Dat is een verkeerde voorstelling van zaken. De vraag is dus even: wat doen
we met die andere 65%? Immers, daar wordt in het kader van wel sluiten of
niet sluiten, nuloptie, scootertjes en dergelijke, nooit over gesproken.Staatssecretaris Kohnstamm:Nu, voorzitter, in ieder geval één ding: zorgen dat er voldoende
coffeeshops zijn om te zorgen dat je zomin mogelijk straathandel krijgt. Je
kunt dan inderdaad proberen ervoor te zorgen dat een jongere – los even
van de leeftijdsgrens – die op de een of andere manier, stom genoeg,
toch denkt te willen experimenteren met softdrugs, niet automatisch in de
handen wordt geduwd van iemand die zegt: ik heb in mijn andere broekzak iets
veel lekkerders en spannenders, en dat heet harddrugs. Dat is het hele ABC
van het softdrugsbeleid en de reden waarom we gekozen hebben voor de lijn
die we gekozen hebben. Overigens, als ik spreek van "we", dan zijn dit de
CDA-bewindslieden die hier voor ons zaten en die gekozen hebben voor dit beleid.
Ik denk dat het vanuit die gedachte zeer contraproductief zou zijn om überhaupt
te streven naar een drastische vermindering van coffeeshops. Wel moeten we
streven naar uitsluitend handhaving van die coffeeshops die zich houden aan
de regels en die meewerken aan de primaire doelstelling en tegelijkertijd
meewerken aan de doelstelling van vermindering van overlast.Nu terug naar de vraag van de heer Van de Camp. Over de mate waarin de
handel zich concentreert rond coffeeshops, heb ik eerlijk gezegd geen recente
cijfers. Ik zou vinden dat de doelstelling zou moeten zijn het percentage
betreffende de coffeeshops omhoog te krijgen, eerder dan naar beneden. We
zullen de vinger wat dit betreft nauwgezet aan de pols houden. Zodra zou blijken –
even los van de gepolitiseerde discussie zo-even met de heer Van de Camp –
dat er meer via scootertjes geleverd wordt en minder via coffeeshops, zullen
we inderdaad nog eens zeer sterk moeten heroverwegen of de ingezette koers
de juiste is gebleken, want dat is contraproductief ten aanzien van de primaire
doelstelling: volksgezondheid.De heer Van de Camp (CDA):Voorzitter! Ik ben overigens voor een gepolitiseerde discussie op dit
punt.Staatssecretaris Kohnstamm:Dat had ik nog nooit bij u ontdekt...De heer Van de Camp (CDA):Dat komt volgens mij alleen maar de helderheid ten goede.Mijn vraag aan de staatssecretaris is: wat hebt u voor beeld van de omgevingshandel
bij coffeeshops? Ik hoor nog te veel geluiden dat de coffeeshop op zich omgevingshandel
aantrekt. We komen naar buiten met onze 5 gram en dan zijn er toch weer die
scootertjes die zeggen: we hebben ook nog wat anders aan te bieden.Staatssecretaris Kohnstamm:Voorzitter! Ik vind het wat gevaarlijk om beleidsmatig op eerste geluiden
te koersen. Ik denk dat het verstandig is om uit te gaan van de afspraak die
daarover in ieder geval namens het kabinet met de Kamer gemaakt is, namelijk
het verrichten van een zorgvuldige evaluatie van de ontwikkelingen, waarbij
er, naar ik meen, onder de hoede van het WODC wordt gecontroleerd wat er feitelijk
gebeurt. Het is verstandig om op basis daarvan – niet op basis van geluiden,
maar op basis van nadere gegevens en onderzoek – het een en ander weer
met uw Kamer in discussie te brengen. Ik vind het gevaarlijk om, nu het beleid
anderhalf à twee jaar geleden via de nieuwe richtlijn opnieuw is ingezet,
daar nu al te grote conclusies aan te verbinden, zeker waar uit de evaluatie
van de richtlijn door het openbaar ministerie blijkt dat gezegd wordt: we
moeten heel voorzichtig zijn conclusies aan het een en ander te verbinden;
we hebben meer tijd nodig.Voorzitter! De heer Apostolou vroeg naar een evaluatie van de resultaten
van het Damocleswetje binnen één jaar. Ik ben het overigens
eens met zijn insteek: geen verspreiding van de handel, want daarmee zouden
we van de regen in de drup komen. Ik vind één jaar wel heel
kort, maar ik zeg heel graag toe met mijn collega's te overleggen om op zeer
korte termijn na de inwerkingtreding – ik denk echter eerder in termen
van twee jaar dan in termen van één jaar – precies dat
punt ook specifiek te bekijken opdat wij niet voor te langdurige verrassingen
komen te staan.Voorzitter! De heren Apostolou en Van der Vlies en mevrouw Van Blerck
hebben gesproken over de verhouding tussen de Damocleswet en de gemeentelijke
sluitingsbepalingen, met name die ingevolge artikel 13b van de Opiumwet en
artikel 122 van de Gemeentewet. De brief van Venlo is mij niet bekend; ik
ken overigens wel een groot aantal andere brieven waaronder de brief van de
burgemeester van Zwolle, de heer Fransen, waarin hij vraagt of wij hiermee
kunnen doorgaan. Artikel 122 van de Gemeentewet bepaalt dat gemeentelijke
verordeningen in het onderwerp waarvan wordt voorzien door een hogere regeling
van latere datum, van rechtswege vervallen. Aan het verzoek van de heer Apostolou
om dat artikel even buiten werking te stellen, kan ik dan
ook niet tegemoetkomen. Er is een onderscheid te maken tussen exploitatie-
of overlastvergunningstelsel horeca en sluitingsbepalingen.Ten aanzien van het exploitatie- of overlastvergunningstelsel geldt dat
deze niet door artikel 122 van de Gemeentewet worden getroffen, aangezien
het onderwerp van de gemeentelijke regeling een andere is. De vergunningbepalingen
beogen met een preventief stelsel de vestiging van horeca-aangelegen- heden –
waaronder coffeeshops – aan regels en voorwaarden te binden. Dit onderscheidt
zich van het repressieve stelsel van het toepassen van bestuursdwang.In gemeenten bestaan diverse sluitingsbepalingen voor horeca. De bepalingen
zijn doorgaans opgenomen in de APV en strekken tot bescherming van de openbare
orde en woon- en leefklimaat. Voorzover de gemeentelijke sluitingsbepalingen
specifiek zijn toegesneden op opiumdelicten, regelen zij hetzelfde onderwerp
met hetzelfde motief als Damocles doet. Deze bepalingen vervallen dus van
rechtswege door inwerkingtreding van Damocles, maar voor de gemeentelijke
praktijk hoeft dit geen probleem te zijn aangezien Damocles veelal een ruimere
bevoegdheid aan de burgemeester biedt. Gemeentelijke bepalingen die niet zijn
toegesneden op Opiumwetdelicten, regelen een ander namelijk omvangrijker onderwerp
en worden dus niet getroffen door onverbindendheid. Gemeenten doen er verstandig
aan in de betreffende bepalingen buiten twijfel te stellen dat op basis van
die gemeentelijke regeling niet beoogd is op te treden in situaties waarvoor
Damocles is geschreven. Toen ik dit nog eens de revue liet passeren, bedacht
ik dat ik heel graag op de suggestie van de heer Apostolou wilde ingaan om
dat nog eens heel precies en juridisch sluitend aan de gemeenten te doen weten
en in een brief uiteen te zetten en de Kamer daarvan uiteraard een kopie te
doen toekomen. Ook de heer Van der Vlies heeft daarnaar gevraagd. De samenloop
van artikel 122 van de Gemeentewet, artikel 13b van de Opiumwet en de sluitingsbepalingen –
in ieder geval daar waar sluitingsbepalingen op gemeentelijk niveau sneuvelen
ten gevolge van artikel 122 van de Gemeentewet – hoeft in die zin geen
probleem te zijn, omdat Damocles veelal een ruimere regeling biedt. Ik kom
in dat verband straks nog even te spreken over de vraag van de heer Van der
Vlies wat nu eigenlijk de toegevoegde waarde is, mede naar aanleiding van
de juridische publicaties daarover.De heer Van der Vlies (SGP):Voorzitter!...De voorzitter:Voordat ik de heer Van der Vlies het woord geef, vraag ik hoever de heer
Kohnstamm is met zijn beantwoording. U bent al bijna even lang bezig als de
vorige sprekers bij elkaar!Staatssecretaris Kohnstamm:Voorzitter! Ik heb nog vier of vijf vragen te beantwoorden.De voorzitter:Ik wil toch aandringen op enige spoed!De heer Van der Vlies (SGP):Voorzitter! Ik dank de staatssecretaris voor dit antwoord. Mijn inzet
was dat er helderheid zou ontstaan. Daaraan wordt een bijdrage geleverd, zo
merk ik. Toch heb ik nog een vraag, die ik stel naar aanleiding van de bijdrage
van de drie juristen in het Nederlands Juristenblad. Nu moeten gemeentebesturen
buiten twijfel gaan stellen in hun verordening dat etc. Dat is het advies
van de staatssecretaris aan de gemeenten. Dan gaat het nog om het beperkte
probleemveld. Nu omgekeerd; kan zo'n conflictregeling niet worden opgenomen
in het wetsvoorstel dat de staatssecretaris hier nu verdedigt? Dan is daarin
voorzien. Dan heb je het in één slag te pakken. Dat is de omgekeerde
route, die hetzelfde beoogt.Staatssecretaris Kohnstamm:Ik ben voornemens om in de brief aan de gemeenten ook stil te staan bij
deze problemen. Overigens, zo'n conflictregeling zal uitsluitend nodig zijn
als het gaat om algemene sluitingsbepalingen in verordeningen die niet specifiek
zijn toegesneden op drugsoverlast. De kans is zeer gering dat het een groot
probleem oplevert. Ik zeg graag toe dat hiernaar met de grootste zorgvuldigheid
zal worden gekeken. Anders raken wij van de regen in de drup. Een en ander
moet juridisch sluitend worden. Ik zal de brief laten opstellen. Wij zullen,
vooruitlopend op de inwerkingtreding van de wet, de gemeenten al in kennis
stellen van de oplossingen die wij aandragen. Ik zeg graag toe dat die brief
ook aan de Kamer zal worden toegezonden.De heer Apostolou heeft gevraagd of gemeenten vergunningen mogen geven
aan anderen dan coffeeshophouders. Hij had het over iemand die pijpen verkoopt
etc. Welnu, het gedogen van de verkoop van softdrugs in andere gelegenheden
dan coffeeshops past niet binnen het landelijk drugsbeleid en voldoet niet
aan de OM-richtlijn. De Damoclesregeling verandert hieraan overigens niets.
Het valt dus een beetje buiten het kader van deze bespreking.Mevrouw Sipkes en ik zijn het, vrees ik, oneens over de ingezette koers
op dit punt. Ik heb al gewezen op de brief van de heer Franssen, burgemeester
in Zwolle. Hij dringt erop aan om de Damoclesregeling van toepassing te verklaren.
Ik stel vast dat mevrouw Sipkes tegen het wetsvoorstel is. Dat moge zo zijn,
maar ik denk dat het wetsvoorstel moet worden aangenomen. Met deze wet wordt
wel degelijk een bijdrage geleverd aan de overlastbestrijding. Ik kom straks
nog te spreken over een van de juridische problemen.De heer Dittrich heeft gevraagd hoeveel gemeenten gebruik maken van de
nuloptie. Ik weet het niet precies. Ik heb wel de indruk dat er sprake is
van uitbreiding, zij het veelal in overleg. Een aantal gemeenten neemt specifiek
de taak op zich om coffeeshopbeleid te voeren. Andere gemeenten streven de
nuloptie na. Over het afdwingen heb ik al een en ander gezegd.De heer Van der Vlies sprak over een van de artikelen die zijn gepubliceerd.
Volgens hem blijkt uit het desbetreffende artikel dat de nuloptie een nulgebod
wordt. Welnu, dat moet op een vergissing berusten. Het gaat over het artikel
van de heer Fleur in het NJB van eind zomer, begin najaar 1997. Net zoals
het opportuniteitsbeginsel de officier van justitie de mogelijkheid geeft
om, ondanks het bestaan van verdragsrechtelijke verplichtingen, drugsverkoop
tegen te gaan en in bepaalde gevallen af te zien van strafrechtelijke vervolging,
heeft de burgemeester de mogelijkheid om af te wegen in welke gevallen de
Damoclesregeling wordt toegepast. Die bevoegdheid is uitdrukkelijk in de wetstekst
vastgelegd. Het is een vergissing om te denken dat na het verschijnen van
dit wetje in het Staatsblad de burgemeester wel moet ingrijpen
en altijd naar een nuloptie moet gaan.De vraag is gesteld of de Damoclesregeling iets toevoegt aan de huidige
mogelijkheid van gemeenten. Deze essentiële vraag is onder anderen door
de heer Van der Vlies gesteld naar aanleiding van juridische publicaties.
De toegevoegde waarde van het wetsvoorstel is erin gelegen dat het niet alleen
maar over overlast gaat, maar dat ook voorschriften op het gebied van de volksgezondheid
onder de bestuursdwangmogelijkheden vallen. Bovendien lijkt het in zijn algemeenheid
juister om iets wat door jurisprudentie ontwikkeld is, als het kan ook in
een wet neer te leggen. Dat is altijd de koninklijke weg. Ik voeg daaraan
toe dat een wettelijke regeling ook helpt om de bestuurlijke en strafrechtelijke
handhaving beter op elkaar te doen aansluiten.Voorzover ecodrugs onder de Opiumwet vallen en deze worden afgeleverd,
verstrekt of aanwezig zijn in voor publiek toegankelijke lokalen, is artikel
13b van toepassing. In de richting van de heer Van de Camp heb ik ten aanzien
van XTC al aangegeven waar het preventieve en repressieve deel gescheiden
moeten worden bekeken.Mevrouw Van Blerck heeft gevraagd naar de verankering in de Opiumwet.
Wij hebben gekeken naar de vraag of het in de Opiumwet moet, in de Gemeentewet
of in de Algemene wet bestuursrecht. Het advies van de heer Scheltema is dat
het eenduidig moet zijn. Je zult de bestuursdwangbevoegdheid moeten regelen
in de wet die over het probleem gaat en die ook de afdwingbaarheid regelt.
Daarmee kwamen wij op de Opiumwet.Het aanwezig hebben is in het voorstel niet geregeld, omdat het aanwezig
hebben van een kleine gebruikershoeveelheid nooit kan leiden tot grote overlast
en dus niet het probleem adresseerde dat wij wilden adresseren.Ik ben het zeer eens met de intentie waarmee mevrouw Van Blerck een en
ander naar voren heeft gebracht over de verschuiving van de overlast ten gevolge
van het ingezette beleid. Geconcentreerd in een bepaalde stad of in een bepaalde
wijk van een stad kan de overlast echt onaanvaardbare vormen aannemen. Als
je de vraag op zichzelf niet kunt verminderen, is verschuiving soms ook een
begin van een oplossing. Als je de sof wat over Nederland verdeeld, heeft
dat een gunstige bijwerking. Het is natuurlijk niet het doel waarnaar wij
streven, maar het kan een begin van een oplossing leveren. Ik heb al eerder
een passage voorgelezen uit het boek "Cannabis in Nederland", waarin zich
voorzichtig een conclusie aftekent. Wij moeten de vinger aan de pols houden
of de verschuiving niet zodanige vormen aanneemt, dat zij contraproductief
werkt op de primaire doelstelling, namelijk scheiding van softdrugs en harddrugs
in de verkoop. De mensen die te eniger tijd denken dat zij softdrugs willen
kopen, moeten niet automatisch in de handen van harddrugshandelaren vallen.De voorzitter:Ik verontschuldig mevrouw Borst, die verplichtingen heeft in het kader
van het CAO-overleg. Beide andere bewindslieden zullen trachten de vragen
aan haar adres te beantwoorden.De heer Van de Camp (CDA):Voorzitter! Ik heb daar alle begrip voor. Voor mijn positie is het misschien
wel beter dat mevrouw Borst weg is.Minister Sorgdrager:Wat zou daar nu precies achter zitten?De heer Van de Camp (CDA):Ik ben erg angstig voor het oma-effect! Om misverstanden daarover te voorkomen,
wilde ik het hierbij laten.Voorzitter! Het is vanochtend opnieuw duidelijk geworden hoe complex de
problematiek van het drugsbeleid is. Vanochtend, om half tien, zeiden wij
nog tegen elkaar dat dit debat niet zo lang hoefde te duren, dat de wetsvoorstellen
helder waren en dat er sprake was van brede instemming. Je hoeft echter maar
aan één touwtje te trekken bij die wetsvoorstellen en er komen
meteen complete beleidskwesties naar boven. Ik heb er daarom behoefte aan
toch nog een paar opmerkingen te maken.Eerst iets over die hennepsoorten. Mevrouw Borst is weg, maar wij spreken
haar volgende week nog even. Ik maak mij grote zorgen dat wij binnenkort in
dit land weer een enorme discussie krijgen over wat hennep voor landbouw is
en wat hennep voor hasj is. In de Pachtwet staat de bepaling dat je alleen
grond mag pachten als je die nodig hebt voor de uitoefening van je beroep
als landbouwer. Ik vraag mij af of wij ten aanzien van hennepsoorten ook niet
iets dergelijks moeten afspreken op een gegeven moment. Wij weten namelijk
dat er bepaalde ondernemers in Nederland zijn die het begrip hennepsoorten
geweldig oprekken, zodat er een vervaging ontstaat tussen landbouwkundige
teelt en teelt voor hasjproductie.Ik ben het met mevrouw Borst eens dat wij volgende week verder moeten
praten over de gebruikersruimte en over het al of niet verstrekken van drugs
in gebruikersruimten. Dat kan vandaag buiten beschouwing blijven.Ik ben het van harte met de minister van Justitie eens om met betrekking
tot de evaluatie van de VN-verdragen deze zomer en het najaar voor een voorzichtige
aanpak te kiezen. Ik ben het met collega Apostolou eens dat wij op het punt
van onder andere de volksgezondheid, preventie en harm reduction echt het
nodige te melden hebben. Mijn fractie onderschrijft dat dit als het ware moet
worden verkocht. Tegelijkertijd stem ik in met de opmerking van de minister
dat wij geen discussie moeten beginnen over regulering, achterdeur, erkende
telers en dat soort zaken. Dan vervreemdt Nederland zich opnieuw van de internationale
samenleving.Dan de criminaliteitsbeelden. De minister zegt dat Nederland het verst
is als het gaat om criminaliteitsbeelden. Daarover hebben wij al gediscussieerd,
min of meer in samenspraak met de commissie-Van Traa. Ik meen echter van de
Engelse en de Duitse regering te hebben begrepen dat men daar wel degelijk
beschikt over criminaliteitsoverzichten en -beelden, maar dat men daar veel
geheimzinniger, BVD-achtig over doet, terwijl Nederland in dat opzicht een
modern land is, waar veel meer in de publiciteit komt.De minister was wat verontrust over mijn opmerkingen over de onder- en
de bovenwereld. Ik moet mijzelf wat dat betreft even aanvullen, want mijn
fractie heeft daar echt grote zorgen over. Ik vraag mij af, ondanks het feit
dat de minister wellicht niet beschikt over harde gegevens en statistieken,
of er niet veel meer geld in de officiële wereld terechtkomt
dan zij denkt. Kijk naar al dat gedoe met het in beslag nemen van dure auto's
bij invallen, bij hasjtransporten en het grootscheeps opkopen van panden.
Dat kennen wij toch uit Amsterdam en Rotterdam. Dat zijn toch vermengingen
van de onderwereld en de officiële wereld!Ik houd een principieel verschil van mening met het kabinet over de 100.000
kilo hasj. Ik begrijp totaal niet wat het verschil is tussen 100 kilo hasj
en één gram heroïne. Daar is zelfs een medische discussie
over mogelijk, in die zin dat het gebruik van één gram heroïne
veel beter is dan het overmatige gebruik van hasj. Wij wijzen beide zaken
af, maar over de kwestie dat 100.000 kilo hasj zachter moet worden bestraft,
omdat dit hasj is en geen harddrugs, blijven wij van mening verschillen.Dan de kwestie van de advocatuur. Daar is bij interruptie al het nodige
over gewisseld. Ik meld nog even dat het mij niet zozeer gaat om de advocatuur –
anders krijg ik weer op mijn falie in het advocatenblad – als wel om
de dure adviseurs. Ik blijf er moeite mee houden dat een aantal criminelen
in staat is dure adviseurs in te huren terwijl de politiek en justitie daar
niks aan kunnen doen.Over de coffeeshops heb ik voldoende van gedachten kunnen wisselen met
de staatssecretaris voor Binnenlandse Zaken. Ik blijf erbij dat dit kabinet
een te eenzijdige nadruk legt op de regulerende werking van coffeeshops. Daaromheen
spelen zich allerlei dingen af. De werkbezoeken leren ons dat ook. Ik noem:
randhandel, overlast, maar ook de ambulante handel in harddrugs, met name
met buitenlandse backpackers, toeristen. Ik roep toch op tot voorzichtigheid;
wij moeten niet alle zonden en pluspunten rond de coffeeshop concentreren,
want er is meer aan de hand.Dan kom ik op de brief die de staatssecretaris bij de Damocleswet wil
schrijven. Begrijp ik het goed dat dit een voorlichtingsbrief is? Ik heb er
moeite mee dat een brief wordt geschreven waarin de wet wordt uitgelegd. Die
brief gaat in juridische gedingen dan ook weer een rol spelen. Daar hebben
wij in het verleden te veel fouten mee gemaakt.Ik vind de verschuiving van de overlast een serieus probleem. Daar zullen
wij volgende week ook nog wel over praten. Ik blijf van mening dat een aantal
gemeenten wordt gedwongen om een coffeeshop te openen in het kader van het
regionale beleid. Ik heb liever de kwestie Gouda-Bodegraven, namelijk dat
Gouda extra politie krijgt en Bodegraven geen coffeeshop.De heer Apostolou (PvdA):Mevrouw de voorzitter! Ik dank de bewindslieden voor de gegeven antwoorden
en de korte beschouwingen die de ministers hebben gewijd aan het Nederlands
drugsbeleid. Dat de minister van Justitie volksgezondheid en rationaliteit
twee pijlers van ons beleid vond, sprak mij zeer aan.Ik wil drie korte opmerkingen maken. De eerste betreft de VN en het opereren
van de Nederlandse regering op de speciale sessie. Natuurlijk moeten wij daarmee
behoedzaam omgaan. Daarover ben ik het met de minister eens. Het is immers
ook mogelijk dat een te harde inzet een averechts effect heeft. Wij hebben
dat een aantal weken geleden gezien in het Europees Parlement. Daar is een
zeer genuanceerd rapport toch op een bepaalde manier benaderd. Uiteindelijk
heb je minder bereikt dan je eigenlijk wilde.De minister zei hier met stelligheid: wij kunnen niet anders. Ik wil haar
nogmaals verzoeken die stelligheid niet naar de andere kant te vertalen zodat
dat wij ons helemaal aansluiten bij degenen die alleen maar het repressieve
benadrukken. Zij heeft heel duidelijk aangegeven dat Nederland een van de
weinige landen, zo niet hét enige land, is dat open heeft gesproken
over de bestrijding van de georganiseerde criminaliteit rondom drugs. Tegelijkertijd
hebben wij een goed verhaal over ons volksgezondheidsbeleid. Wij hebben dus
een goed verhaal, ook voor de VN. Ik wil toch dat de regering dat zo genuanceerd
naar voren brengt.Mijn tweede punt betreft de uitleg die de minister gaf over de verhoging
van de strafmaat, zoals voorgesteld in het amendement van de heer Van de Camp.
Die sprak mij zeer aan. Ik ben het daarmee eens.Mijn derde opmerking gaat over de Damocleswet. De staatssecretaris zei
dat dit een uitbreiding is van het bestaande instrumentarium. Ik heb met belangstelling
het debatje met de heer Van de Camp over de coffeeshops gevolgd. Ik heb er
echt van genoten. De genuanceerdheid waarmee de heer Van de Camp hier namens
het CDA spreekt, doet mij deugd. Ik heb zelf het idee dat hij zich begint
te bekeren. Hij sprak namelijk ook over de complexiteit van dit thema. In
mijn ogen past een slogan als "alle coffeeshops de wereld uit, te beginnen
in Nederland" daar helemaal niet in. Ik hoop dus dat de heer Van de Camp die
leus niet meer op die manier zal gebruiken, maar na wat ik vanochtend heb
gehoord, denk ik dat hij er nog op terugkomt.De heer Van de Camp (CDA):Voorzitter! Ik ben het überhaupt niet eens met die leus, want er
zijn in de rest van de wereld gelukkig geen coffeeshops. Wat de nuloptie betreft,
die blijft overeind staan. Ik begrijp best dat de heer Apostolou naar aanleiding
van mijn interruptie tijdens het betoog van de heer Kohnstamm het totale CDA-beleid
omver wil schoffelen, maar dan moet ik hem toch teleurstellen. Hij weet dat
de nuloptie morgen helaas niet te realiseren is.De heer Apostolou (PvdA):Ik heb goed genoeg geluisterd om te weten dat de heer Van de Camp tegen
straathandel en tegen handel vanuit andere plekken is. Maar als er iets moet
gebeuren, dan denk ik dat het op dit moment toch via de coffeeshops moet gebeuren.
Dat is hij toch met mij eens? De indruk ontstaat namelijk dat de heer Van
de Camp ze morgen allemaal wil sluiten, als dat zou kunnen. Dat is toch geen
goed beleid als je wilt vermijden dat de mensen op straat en op andere plekken
gaan handelen?De heer Van de Camp (CDA):Voorzitter! Dit luistert heel nauw, zeker de komende weken. De maatschappelijke
populariteit van softdrugs is ook voor de CDA-fractie een gegeven. Voor de
handel in softdrugs zijn er op dit moment alleen niet zoveel coffeeshops nodig.
Ik ben dan ook blij dat Amsterdam en Den Haag besloten hebben om het aantal
coffeeshops drastisch terug te brengen. Wij hebben de komende jaren te leven
met een beperkt aantal coffeeshops. Is het nu duidelijk?De heer Apostolou (PvdA):Ja, maar dat is geen nuloptie. Dat is het beleid dat de
regering nu voert en waar wij achterstaan.De heer Van de Camp (CDA):Nee, dan moet de heer Apostolou toch echt al die andere debatten weer
nalezen. Ik ben daar natuurlijk vaak genoeg over doorgezaagd door de andere
collega's. De nuloptie is morgen niet te handhaven. Vervolgens wordt mij op
tv de vraag gesteld of dat wel in 2010 of 2011 kan, maar dat kan ik nu nog
niet zeggen.De heer Apostolou (PvdA):De heer Van de Camp zegt dus feitelijk dat regulering van coffeeshops
een goede zaak is. Maar dat gebeurt nu toch ook? Hij zegt toch ook zelf dat
dit in Den Haag gebeurt en dat hij dat goed vindt?De heer Van de Camp (CDA):Wij gedogen een beperkt aantal coffeeshops. Wij geven geen vergunningen;
wij reguleren niets en wij regulariseren niets. Wij willen een beperkt aantal
coffeeshops, gezien de maatschappelijke omstandigheden. Het principe van de
marktenscheiding wordt ook door het CDA onderschreven, behalve bij 100.000
kilo hasj, en dat principe moet overeind blijven. Nogmaals, aan de coffeeshops
zitten grote nadelen. Daar heb ik ook in tweede termijn de staatssecretaris
naar gevraagd. De heer Apostolou moet nu niet proberen om een kop in de krant
te krijgen dat het CDA voor coffeeshops is. Dat zal hem niet lukken.De heer Apostolou (PvdA):Degenen die verder geïnformeerd willen worden, kunnen de Handelingen
erop nalezen.Voorzitter! Ik eindig met mijn dank uit te spreken voor de twee toezeggingen
van de staatssecretaris van Binnenlandse Zaken: de evaluatie en de brief aan
de gemeenten. Ten aanzien van de evaluatie ben ik het met hem eens dat één
jaar misschien te kort is. Twee jaar zou inderdaad beter zijn.Mevrouw Sipkes (GroenLinks):Voorzitter! Ik dank de bewindslieden voor de beantwoording, waarvan ik
voor een deel inmiddels een verslag heb gekregen.De minister van Volksgezondheid heeft erop gewezen dat dit ook, weliswaar
indirect, een volksgezondheidspunt is. De Opiumwet is natuurlijk bedoeld om
het gebruik van verdovende middelen te bestrijden. Dan nog blijf ik volhouden
dat deze nieuwe wijziging niet nodig is, omdat de criteria inmiddels helder
zijn, ook als het gaat om aspecten van volksgezondheid. Ik heb overigens nog
één vraag. Hoe zal de verstrekking en het telen van cannabis
als medicijn in de toekomst geschieden?Voorzitter! Dan heeft de minister van Justitie gesteld dat internationaal
geprobeerd wordt de discussie vanuit volksgezondheidsaspecten te benadrukken.
Wat het hele traject binnen de Verenigde Naties betreft, stelde zij dat daar
de meeste aandacht gaat naar de strafrechtelijke kant van de zaken met als
invalshoek: a drugsfree world, it can be done. Volgens haar moeten we dan
niet te veel praten over legalisering en liberalisering. Ik vraag mij af of
dat goed is. Is het niet juist ook mogelijk om, gegeven het rapport dat er
ligt en dat genuanceerd is, vanuit de invalshoek van de volksgezondheid de
justitiële kant erbij te betrekken en het niet als twee gescheiden trajecten
te zien? In het laatste geval zullen we volgens mij niet veel verder komen.Voorzitter! De staatssecretaris stelde over de Damocleswet dat in ieder
geval de intentie niet is om het primaat van de volksgezondheid terug te dringen,
maar juist om de draagkracht voor het genuanceerde softdrugsbeleid te handhaven.
Dat heeft volgens hem alles te maken met het tegengaan van het overlastprobleem.
Daar zit mijn probleem, want daar ligt voldoende voor. Hij wees op wat burgemeester
Franssen van Zwolle heeft gezegd, die op deze wet hoopt. Andere gemeentebestuurders
hopen er juist niet op. Er is dus duidelijk verschil van mening over. Ik zie
niet in waarom gemeentes met wat er nu ligt die overlastproblemen niet zouden
kunnen aanpakken, want laat ons duidelijk zijn: overlastproblemen wil niemand.
Vervolgens stelde de staatssecretaris terecht dat onze fractie er niet mee
kan instemmen. Hij kon alleen maar zeggen: het zij zo. Helaas hebben wij de
meerderheid in deze Kamer op dit punt niet kunnen overtuigen.Winst van het debat is de vrij genuanceerde opstelling van collega Van
de Camp die in ieder geval de complexiteit van het probleem inziet. Hij blijft
de nuloptie overeind houden, maar dat is zo'n verre nuloptie dat je je afvraagt
wanneer we ooit tot nul komen. In ieder geval lijkt mij de kreet "wij willen
niet te veel coffeeshops" eigenlijk niets anders dan: houd er in ieder geval
ruim voldoende over, maar zorg ervoor dat zij geen overlast bezorgen. Over
dat aspect is iedereen het in de Kamer eens. Dat is de winst van dit debat.De heer Dittrich (D66):Voorzitter! Ik wil allereerst de drie bewindslieden danken voor hun heldere
beantwoording. Vele vragen zijn goed beantwoord. Ik kan mij dan ook beperken
tot een aantal punten waarop ik kort zal ingaan.Het eerste punt betreft de discussie die ik had met de minister van Justitie
over de vraag of het woord "telen" eigenlijk wel in de wetstekst opgenomen
moet worden. In elk geval zijn wij het er beiden over eens dat de wet daardoor
veel duidelijker wordt. Dat is ook waaraan de rechtspraktijk behoefte heeft.
In die zin is het dus een verbetering.Wat mij opvalt, is dat in de stukken over het wetsvoorstel betreffende
de strafmaatverhoging steeds sprake is van de richtlijn en de evaluatie van
de richtlijn en van het verschil tussen grootschalige bedrijfsmatige teelt
en de kleine huisteelt. Uit de procesevaluatie blijkt dat er in de praktijk
toch behoefte is aan duidelijkheid. Ik hoorde de minister van Justitie zeggen
dat wij ook tijd nodig hebben om in de praktijk tot een eenvormig beleid te
komen, opdat elk arrondissement er op dezelfde manier mee omgaat. Ik denk
ook dat dat belangrijk is. Ik wil de minister vragen de Kamer daarover te
informeren, nadat er in de praktijk wat meer duidelijkheid over is gekomen.
Ik verzoek haar de Kamer tevens te informeren over hoe het uiteindelijk aangepakt
gaat worden, want dat is een vraag die in dit debat toch nog niet echt beantwoord
is.De ontwerpwet-Damocles is goed uitgediscussieerd, ook gegeven de toezegging
van de staatssecretaris aan collega Apostolou.Ik kan nu bijna afronden met een enkele opmerking over het CDA-standpunt
en de nuloptie. Ik zou de CDA-visie in een heel korte zin
kunnen vastleggen. De nuloptie die pas op termijn ingang kan vinden, is misschien
wel een langetermijnvisie, maar wel kortzichtig. De heer Van de Camp heeft
geen antwoord op de vraag wat er moet gebeuren als alle coffeeshops zijn gesloten.
Ik denk aan het aankopen door jonge mensen van cannabisproducten. Hij jaagt
iedereen de straat op. Er treedt dan een vermenging op van softdrugs en harddrugs,
hetgeen absoluut in strijd is met het softdrugsbeleid dat CDA-ministers in
voorgaande kabinetten hebben ingezet.Ik kom te spreken over het punt van de achterdeur. Het is haast onmogelijk
om dat goed uit te leggen. Ik meen toch dat wij na dit debat een stap verder
kunnen komen. De minister van Justitie heeft gezegd dat haar niet is gebleken
dat gemeenten er behoefte aan hebben om over bevoorrading van de coffeeshops
afspraken te maken. Ik heb daarover andere informatie. Daarom dien ik de volgende
motie in.De Kamer,gehoord de beraadslaging,overwegende, dat het openbaar ministerie en de burgemeester van een gemeente
niet zullen optreden tegen een coffeeshop die zich aan de afgesproken voorwaarden
houdt;overwegende, dat een dergelijke coffeeshop bevoorraad moet worden om aan
zijn klanten cannabis te kunnen verkopen;overwegende, dat het onwenselijk is wanneer beroepsmatige grootschalige
telers verantwoordelijk zijn voor die bevoorrading;verzoekt de regering in overleg met de gemeenten in het kader van een
experiment een systeem te ontwerpen, waarbij de bevoorrading van coffeeshops
door kleinschalige huistelers gereglementeerd wordt,en gaat over tot de orde van de dag.De voorzitter:Deze motie is voorgesteld door het lid Dittrich. Naar mij blijkt, wordt
zij voldoende ondersteund.Zij krijgt nr. 6 (25324,25325 
).De heer Dittrich (D66):Ik denk dat het in het kader van een experiment van belang kan zijn om
afspraken te maken in de experimentgemeenten om te kijken hoe die bevoorrading
plaats kan vinden.Mevrouw Sipkes (GroenLinks):De motie klinkt mij erg sympathiek in de oren. Wat moet worden verstaan
onder kleinschalige huistelers? Als je gaat bevoorraden, ben je vrij bedrijfsmatig
bezig.De heer Dittrich (D66):Het hangt ervan af hoeveel huistelers je rekent tot het arsenaal van bevoorraders.
Als het gaat om kleinschalige huistelers verwijs ik naar de richtlijn en de
evaluatie.De heer Van der Vlies (SGP):Die kleinschalige teler wordt leverancier en zal er iets voor willen hebben.
Hij levert een goed, een prestatie, en wil daarvoor worden betaald. In de
zin van de wet is dat bedrijfsmatig iets doen. Wij lopen hier toch volstrekt
mee klem? Ik ga dan voorbij aan het al dan niet gewenst zijn van die optie.De heer Dittrich (D66):Dan zouden wij toch weglopen voor de situatie die wij thans kennen, namelijk
dat coffeeshops bevoorraad worden? Wij willen niet dat die bevoorraad worden
door grootschalige telers. Wij willen die grootschalige teelt niet. Daarom
wordt het ook expliciet strafbaar gesteld. Aan de andere kant vinden wij –
D66 – het belangrijk dat cannabisproducten in coffeeshops die zich aan
de regels houden verkocht kunnen worden. Die coffeeshops moeten op de een
of andere manier bevoorraad worden. Als er in het kader van een experiment
afspraken te maken zijn met kleinschalige telers – geen kassen vol –
biedt dat meer zicht op die achterdeur. Ik begrijp best dat dit niet volkomen
duidelijk te maken is. Het is een van de problemen van het Nederlands drugsbeleid.
Wij moeten er niet voor weglopen. Laten wij een experiment starten in een
gemeente waar een beperkt aantal coffeeshops is waarvan wij weten dat ze zich
aan de regels houden. Wellicht kan hierdoor die achterdeur wat meer in kaart
worden gebracht. Dat is de bedoeling van de motie.De heer Van der Vlies (SGP):U erkent dus dat je de kleinschalige teler eigenlijk een commerciële
taak aanreikt.De heer Dittrich (D66):Het hangt er ook vanaf wat het klantenbestand van de desbetreffende coffeeshop
is. Is dat een coffeeshop waar geen honderden mensen per dag binnenkomen,
met een kleine omzet en een kleine voorraad, dan kan ik mij voorstellen dat
je daaraan een beperkt aantal kleine telers koppelt.De heer Van de Camp (CDA):Voorzitter! Het debat krijgt toch nog een buitengewone wending. Dit is
echt groot nieuws. Ten eerste doet de heer Dittrich het debat over de drugsnota
over, maar dat kan. Iedere politieke partij kan tot nieuw inzicht komen.De heer Dittrich (D66):Ik had niet de indruk dat u het debat over de drugsnota volstrekt niet
meer overdeed.De heer Van de Camp (CDA):Als u goed hebt geluisterd, hebt u gemerkt dat alle elementen nieuw waren.
Ik herhaal mijzelf zelden. Dit even terzijde. U probeert mij van mijn apropos
af te brengen, maar dat lukt niet.Wat voor een naïef, romantisch beeld hebt u eigenlijk van een coffeeshop?
Het idee dat 200 kleine huistelers met maximaal 5 planten een coffeeshop gaan
bevoorraden! Hebt u zich wel eens verdiept in de omzetcijfers van een coffeeshop?
Dat is nu het grote probleem waar wij bij de drugsnota over gesproken hebben.
Gezien het aantal soorten dat in een coffeeshop wordt verkocht, plus de hoeveelheden,
is dat niet mogelijk. Dan zou de hele gemeente Heerhugowaard thuis plantjes
moeten gaan kweken. Ik kan mij niet voorstellen dat u dat wilt. U kent bijlage
C Dittrichbij de richtlijn: niet ventileren, geen automatische gieters, geen
meststoffen enz.De heer Dittrich (D66):Stelt u nu eens uw vraag! Ik moet anders een pen pakken om het op te schrijven.De heer Van de Camp (CDA):Hoe stelt u zich dit, los van alle principiële argumenten, in de
praktijk voor? Wat u nu zegt, is trouwens groot nieuws.De heer Dittrich (D66):Ik heb u in dit debat ongeveer vijf keer het woord "naïef" horen
gebruiken en dan steeds wanneer deelnemers aan dit debat het niet met u eens
zijn. Het is naïef van het CDA om in dit debat niet over de achterdeurkwestie
te willen praten. U hebt het over een nuloptie op langere termijn, waarbij
u meteen zegt dat deze nuloptie niet snel te realiseren is. Vervolgens gaat
u weer zitten. We hebben hier echter wel te maken met coffeeshops die cannabisproducten
verkopen en dus bevoorraad moeten worden. Omdat we het er allemaal over eens
zijn dat we geen grootschalige teelt willen, komen we al gauw te spreken over
kleinschaliger teelt en kleinschalige bevoorrading van coffeeshops. Ik woon
zelf in Amsterdam en ben daar in coffeeshops geweest om met de eigenaren te
spreken. Ik heb zo de hele keten in kaart gebracht. Ik kan me voorstellen
dat we in een kleine gemeente met een klein bevoorradingsgebied afspraken
maken met degenen die de coffeeshops bevoorraden. Ik onderstreep dat het dan,
zoals ook in de motie staat, om een experiment zou gaan. Laten we allereerst
eens afspreken dat het geen grootschalige telers zullen zijn. Zo gaan we weer
een stapje verder met het in kaart brengen van de achterdeur. Misschien kan
zo'n experiment en de evaluatie daarvan aanleiding zijn voor een andere voortzetting
van het beleid. Dat is eigenlijk de strekking van de motie, die ik heb ingediend
omdat ik de minister van Justitie hoorde zeggen dat gemeentes geen behoefte
hebben aan afspraken met telers. Ik heb echter andere informatie. Ik denk
dat we hierover moeten durven praten en dat we niet moeten weglopen voor de
verantwoordelijkheden die wij als Kamer hebben.De voorzitter:Ik stel voor dat de interrupties heel kort gehouden worden en dat niet
in herhalingen vervallen wordt.Mevrouw Van Blerck-Woerdman (VVD):Ik hoorde een van de bewindslieden zeggen dat het drugsbeleid niet altijd
even logisch in elkaar zit als het gaat om de achterdeur. Dat is inderdaad
zo: het beleid is een soort rammelend voertuig dat wel rijdt, en gelukkig
in Nederland met enige snelheid. In dat licht bezien, kijkt de heer Dittrich
naar mijn mening vanaf een roze wolk naar beneden naar de coffeeshops. Los
van het feit dat ik het niet met hem eens ben, vraag ik mij af wie garandeert
dat die ene kleinschalige teler geen onderdeel is van een veel groter "concern"
om te voldoen aan de veel grotere vraag die erachter zit. Dit alleen al getuigt
naar mijn mening van een zodanige naïviteit dat ik het hiermee niet eens
kan zijn.De heer Dittrich (D66):Maar zonder die motie bestaat hetzelfde probleem.De voorzitter:Wij hadden afgesproken dat de heer Dittrich na de drie interrupties zou
reageren.De heer Apostolou (PvdA):Voorzitter! Volgens mij zijn hier twee dingen aan de orde: de bevoorrading
en de concrete suggestie van de heer Dittrich inzake de kleine telers. Het
tweede vind ik een probleem. Wat is het verschil tussen de inhoud van de motie
en hetgeen de minister zei tijdens de behandeling van de drugsnota, namelijk
dat de mogelijkheid tot experimenteren bestaat? Waarom hebben wij die motie
nodig?Mevrouw Sipkes (GroenLinks):Voorzitter! Ik heb bijlage C erbij gehaald waarin wordt geschreven over
kleinschalige teelt. De heer Dittrich spreekt in de motie over "kleinschalige
huistelers". Ik kan mij voorstellen dat hij een experiment wil waarbij de
gemeente bekijkt hoe er wordt geproduceerd en afgeleverd, zodat er controle
op is, maar waarom noemt de heer Dittrich het dan niet gewoon "kleinschalige
telers"? Als experiment kan worden bekeken of de gemeente zowel de aanvoer
als de aflevering onder controle kan houden. Dat laatste vind ik het positieve
aan de motie, als dat tenminste de bedoeling ervan is.De heer Dittrich (D66):Mevrouw Van Blerck vindt het raar dat er in deze motie iets wordt gevraagd,
omdat de achterdeurproblematiek een ondoorzichtig gebied is in het drugsbeleid.
Ik vind het vreemd dat de bezwaren van de VVD tegen deze motie gericht zijn,
want zonder deze motie blijft de achterdeurproble- matiek even ondoorzichtig,
eigenlijk nog ondoorzichtiger. Het enige wat de motie doet, is proberen om,
in het kader van een experiment, af te spreken dat het moet gaan om kleine
bevoorraders. Mevrouw Van Blerck vroeg hoe ik kon garanderen dat het inderdaad
kleine bevoorraders zijn en dat zij geen onderdeel uitmaken van een groter
netwerk waar misschien een grootschalige teler achter zit. Het wetsvoorstel
probeert juist die grootschalige teelt te bestrijden. De vraag naar aanleiding
van mijn motie vind ik dan ook niet op zijn plaats.De vraag van de heer Apostolou waarom deze motie, gelet op de schriftelijke
en mondelinge beantwoording, nodig is, vind ik heel begrijpelijk. Er vinden
nu experimenten plaats met vier gemeenten, waarover de Kamer in september
1997 een brief heeft ontvangen. De experimenten in deze gemeenten hebben betrekking
op coffeeshops waar de gemeenten een zekere betrokkenheid bij hebben, zij
het op afstand, en waarop zij goed toezicht kunnen houden. Dit gaat over de
exploitatie, over de wijze waarop de coffeeshop is ingericht en zich aan de
voorwaarden houdt. De afspraken in het kader van dat experiment strekken zich
niet uit tot de bevoorrading. Laten wij volwassen zijn: wij spreken nu over
strafmaatverhoging en over de bestrijding van grootschalige teelt. Waarom
kunnen wij dan niet in het kader van een experiment met kleinschalige telers
afspraken maken over de bevoorrading? Dat is dus iets anders dan een vergun-
ningenstelsel; ik ben het eens met het kabinet dat dit internationaal-rechtelijk
gezien niet kan. Wij kunnen toch gewoon op een pragmatische manier afspraken
maken in het kader van een experiment, zodat uit een evaluatie lering kan
worden getrokken voor de wijze waarop wij verder beleid kunnen vormen?Mevrouw Sipkes vroeg waarom in de motie "kleinschalige huistelers" staat
en niet "kleinschalige telers". Dat heb ik gedaan omdat ik onderscheid wil
aanbrengen. Ik wil niet dat er afspraken worden gemaakt met mensen die buiten
de huissituatie, bijvoorbeeld in een kas, gaan telen om een coffeeshop te
bevoorraden. Het is dus echt bedoeld om te accentueren dat het kleinschalig
moet zijn. Anders zouden wij ook in strijd komen met het wetsvoorstel dat
wij vandaag bespreken.Mevrouw Sipkes (GroenLinks):Dat begrijp ik, maar als wij over huistelers spreken, gaat het over mensen
die iets telen voor privé-gebruik, terwijl de heer Dittrich er iets
commercieels van maakt in zijn experiment. Ik vind het een beetje onlogisch.De heer Dittrich (D66):Het is in die zin commercieel dat men de voorraad verkoopt aan een coffeeshop.
Wij weten natuurlijk allemaal dat coffeeshops geen liefdadigheidsinstellingen
zijn. Daarom heb ik in mijn bijdrage gezegd dat er, indien er afspraken worden
gemaakt, ook met de fiscus moet worden afgesproken dat over de inkomsten belasting
moet worden betaald.De heer Van der Vlies (SGP):Mevrouw de voorzitter! Ik wil graag de bewindslieden dankzeggen voor hun
beantwoording. Ik zal wel niemand schofferen als ik zeg dat er over de grondstructuur
van ons drugsbeleid principiële verschillen van opvatting zijn tussen
de fracties namens welke ik het woord voer, te weten die van SGP, GPV en RPF,
en de bewindslieden. Dit neemt niet weg dat wij in de praktijk van het leven
natuurlijk constructief willen meedenken over de praktische instrumenten en
maatregelen, dus over de "gereedschapskist". Dit leidt ertoe dat wij de beide
wetsvoorstellen zullen steunen.Wat mij altijd een beetje steekt, is dat wij gemakkelijk ertoe geraken
om te praten over het gebruik van softdrugs als zou dat iets zijn wat wij
onze medemens moeten gunnen, waarover wij niet moeilijk moeten doen en wat
niet echt schadelijk is. Zo gaf collega Dittrich zojuist aan dat gebruik niet
schadelijk is voor de gezondheid, mits het gaat om matig gebruik. Hij heeft
dat gepreciseerd door te zeggen dat het gebruik, mits met mate, niet schadelijker
is dan het gebruik van alcohol. Maar het is dan toch nog wel schadelijk; het
heeft wel risico's. Over dat eerste sigaretje doet niemand moeilijk, ik althans
niet, maar als je kettingroker wordt na de ervaring van dat eerste sigaretje,
is er een fors probleem dat ons als overheid niet onverschillig kan laten.
Daarom ook de verplichte waarschuwingen op pakjes sigaretten en daarom ook
het ontmoedigingsbeleid. Zo zie ik dat hier op zijn minst ook. De bewindslieden
hebben gelukkig bevestigd dat je er beter helemaal niet aan kunt beginnen.
Wij moeten dan ook uitstralen dat het wel degelijk risico's heeft.Ik heb er begrip voor dat de minister van VWS is vertrokken, maar ik richt
toch nog een opmerking tot haar over telen in de buitenlucht. Anders dan om
de vezelhennep zou dat in ons klimaat niet voorkomen. Ik zou daar echter niet
zo stellig over doen, want ik ken ten minste één voorbeeld van
het tegendeel. De minister van Justitie heeft ons opnieuw ingeprent dat wij
geen stellige uitspraken mogen doen als wij de bewijslast niet kunnen leveren.
Dat begrijp ik en ik zou mij bepaald naar die lijn willen voegen, ware het
niet dat ik één voorbeeld ken dat daar tegenin gaat. Het gaat
om een maïsveld. In augustus of september wordt maïs geoogst als
het menshoog is gegroeid. Dat is een prima tijd om binnen zo'n maïsveld
een lekker beschut plekje te reserveren waar de zon goed schijnt. Dan zit
er een mooie muur omheen die die beschutting voor hennepplanten oplevert.
Ik ben niet deskundig genoeg om te zien of het gaat om vezelhennep, die niet
de geestverruimende stoffen in zich bergt. Maar ik heb het vermoeden, gezien
de locatie, dat men niet zoveel moeite zou doen om het weg te stoppen als
het ging om vezelhennep. Het gaat dus echt wel om iets anders. Ik zou daar
dus niet al te stellig over zijn. Via de nog aanwezige bewindslieden geef
ik dit aan alle kabinetsleden mee.Voorzitter! Regulering en liberalisering zijn bespreekbaar gezien de internationale
context. Dat levert een behoedzaamheid bij de minister van Justitie op; ik
steun die lijn. Ik wil niet gaan interpreteren; laat haar opstelling dan ook
niet geïnterpreteerd worden als "jammer dat de internationale context
zo moeilijk is, want wij zouden wat meer willen". Ik vind dat de internationale
context maar goed moet toezien op wat wij in Nederland doen en dat de signalen
maar sterk moeten blijven. Daar kunnen wij winst mee behalen.Het amendement van het CDA steunen wij. Ook bij interruptie hebben wij
gediscussieerd over de strafmaat. Acht jaar is nog geen twaalf jaar, dus er
zit nog ruimte tussen. Wij steunen dan ook het wetsvoorstel om daarmee maatschappelijk
het signaal te verankeren dat een strafmaat wordt gesteld die ten uitvoer
kan worden gelegd. Het hoeft niet per se die maat te krijgen, maar binnen
die ruimte kunnen laakbare kwesties worden bestraft.Ik ga nu over naar het terrein van de staatssecretaris. Ik ben het met
hem eens dat er geen verplichting tot overleg hoeft te zijn. Ik had al bij
interruptie laten merken dat ook ik de waarneming heb dat men in het regionale
overleg bijna overal tot fatsoenlijke afspraken is gekomen. Daar kunnen wij
positief over oordelen.Ik steun de opstelling van collega Van de Camp inzake de kwestie Gouda-Bodegraven.
De fracties van SGP, RPF en GPV vinden dat gemeenten, mits in goede samenspraak
met de buurgemeenten, de nuloptie moeten kunnen blijven hanteren.Ik heb de staatssecretaris juridische commentaren voorgelegd. Hij zal
een voorlichtende brief opstellen voor de gemeenten en deze ook aan de Kamer
sturen, zodat wij er nog even naar kunnen kijken. Ik vertrouw erop dat de
commentaren die ik heb gereleveerd, afdoende zijn beantwoord door de regering,
zodat wij straks niet voor vervelende consequenties komen te staan op het
deelterrein waarop dat nog mogelijk zou zijn.Voorzitter! Ecodrugs vallen zeker onder deze wet, voorzover zij onder
de Opiumwet vallen. Daarover bestaat nog discussie. Juist over het diverse
pakket van de ecodrugs heeft mevrouw Borst een brief aan de Kamer gestuurd,
waarin zij schreef dat de twijfel over de gezondheidsaspecten van sommige
ecodrugs is toegenomen. Deze zijn van zodanige aard dat de minister overweegt
om, na overleg, een en ander onder de Opiumwet te brengen. Ik steun haar in
die lijn. Ik denk dat wij dan tot een breder bereik zullen komen.Terzake van de motie van collega Dittrich zal het duidelijk zijn dat de
fracties namens welke ik spreek, niet verantwoordelijk zijn voor de achterdeurproblematiek.
Die hebben wij eerst zelf gemaakt en nu moeten wij weer een stap verder zetten
door ervoor te zorgen dat er via die achterdeur min of meer gesanctioneerd –
anders kan ik het niet zien – aanvoer plaatsvindt. Dat is onze lijn
ten enenmale niet.Mevrouw Van Blerck-Woerdman (VVD):Voorzitter! Ook mijn dank aan de bewindslieden voor hun uitgebreide beantwoording.Het is wederom duidelijk geworden dat het om een zeer complexe materie
gaat. Alles heeft met alles te maken, ook vandaag weer. Op een aantal punten
zullen wij volgende week terugkomen tijdens het vervolgoverleg over de drugs.
Dat geldt zeker voor de gebruikersruimte, want daar mag nog wel enige discussie
over plaatsvinden, zoals wellicht ook over de coffeeshops. Ik begrijp het
antwoord van de staatssecretaris over de verschuiving van de overlast: er
moeten niet te veel coffeeshops zijn, zodat het beheersbaar blijft. Ik ben
het daar geheel mee eens, maar wij moeten wel goed blijven bekijken hoe dit
in de praktijk uitwerkt.Ik was licht verbaasd over, maar ook prettig verrast door het CDA-standpunt
over de nuloptie van de coffeeshops. Ik heb het op dezelfde manier begrepen
als alle andere woordvoerders hier. Ik hoor hier volgende week vast wel iets
meer over.In de evaluatie van de richtlijn wordt gezegd dat een van de knelpunten
het onderscheid is tussen de huisteelt en de bedrijfsmatige teelt. Daar staat
echter wel bij dat maar twee arrondissementen de vraag over de knelpunten
bevestigend hebben beantwoord. Naar mijn mening hoeven wij er dan niet voor
te zijn dat regelingen worden aangescherpt. Het lijkt mij beter om in de tijd
die hierna ongetwijfeld nog ruimschoots aanwezig zal zijn, een aantal zaken
eerst te verduidelijken. Ik verwijs in dit verband naar de Wet BOPZ, waarin
een onduidelijkheid zat die onlangs toch afdoende door de overheid toegelicht
bleek te zijn door middel van een folder. Niet alles hoeft in een folder,
maar uit dit voorbeeld blijkt wel dat een toelichting in de loop van de tijd
wel tot een oplossing kan leiden.Het amendement van het CDA zullen wij niet steunen. Het antwoord van het
kabinet op dit punt was naar onze mening voldoende duidelijk.Bij interruptie heb ik al laten blijken wat ik van de motie vind. Ik vind
deze benadering van de achterdeurproblematiek niet logisch, maar in ons drugsbeleid
zitten wel meer stappen die niet tot de logica gerekend kunnen worden, maar
het is niet anders. Desalniettemin is dit beleid in Nederland redelijk succesvol.
Als in dit bouwwerk aan een draadje zou worden getrokken, zou dit een aantal
effecten hebben waarvoor de VVD-fractie niet zou kiezen. Als deze motie wordt
verworpen – gezien de geluiden uit de Kamer denk ik dat dit gaat gebeuren –
is dan het effect niet tegengesteld aan het effect dat de heer Dittrich beoogt?
Een Kamermeerderheid heeft dan een kleinschalig project verworpen waar de
Kamer op zichzelf niet in meerderheid tegen is. Door het nu zo te stellen,
gooit de heer Dittrich een deur dicht terwijl dat niet zijn bedoeling was.De heer Dittrich (D66):Het was inderdaad niet mijn bedoeling om de achterdeur dicht te gooien.
Als mevrouw Van Blerck een kleinschalig experiment wil waarmee wat verduidelijking
ontstaat over de huidige praktijk, moet zij voor de motie stemmen, zodat het
door haar geschetste probleem niet zal ontstaan.Mevrouw Van Blerck-Woerdman (VVD):Dat vind ik een al te makkelijke oplossing. Ik heb in mijn interruptie
al wel voldoende duidelijk gemaakt dat ik vind dat een kleinschalig experiment
op dit terrein op deze manier een te grote omvang krijgt. Het is immers absoluut
niet in de hand te houden. Ik kan in deze tweede termijn nu wel zeggen dat
de VVD-fractie dit niet zal steunen.Staatssecretaris Kohnstamm:Voorzitter! Er is een aantal vragen gesteld die in het AO zullen terugkomen
omdat zij daar spelen, dus daar wilde ik ze ook laten.De heer Van de Camp vroeg of ik inderdaad slechts een voorlichtingsbrief
zou schrijven en geen brief die ook nog eens uitleg geeft aan de wet. Dat
is absoluut het geval: het wordt een voorlichtingsbrief.Minister Sorgdrager:Voorzitter! De heer Van de Camp constateerde dat het een complexe problematiek
is. Volgens mij vinden wij dat allemaal. Wij worstelen er ook allemaal mee,
ieder vanuit zijn eigen uitgangspunt. Daarom is het ook goed dat wij er steeds
over praten en dat wij ons niet door emoties laten meeslepen, maar gewoon
proberen om dit onderwerp zo rationeel mogelijk te bekijken. Dat is moeilijk,
want bij dit probleem komen al emoties genoeg aan de orde.De heer Van de Camp vroeg hoe de hennepsoorten geïdentificeerd kunnen
worden. Voor de landbouw zijn gecertificeerde rassen toegestaan en die zijn
te identificeren. Andere rassen vallen dus niet onder de landbouwkundige uitzonderingen.De heer Van der Vlies heeft gelijk met zijn opmerking over de buitenteelt.
Er wordt wel hennep buiten geteeld, maar wat daar uitkomt, is een soort hennep
met een veel lager THC-gehalte. De opbrengst is geringer dan die van de hennep
die in kassen wordt verbouwd. Zolang in kassen wordt verbouwd, heeft het geen
zin om dit buiten te doen omdat dat een geringere opbrengst heeft.Ook over de evaluatie van de VN-verdragen bestaan verschillende opvattingen.
Bij de voorbereidende vergaderingen, die beginnen met onder meer conceptverklaringen,
was een politieke verklaring aan de orde van een zeer verstrekkende, repressieve
aard. Wellicht mede door het optreden van Nederland is dit aanzienlijk afgezwakt
en is het een verklaring geworden waarmee wij wel kunnen leven. In die zin
gaat Nederland helemaal niet akkoord met een benadrukking van repressie die
in sommige landen wordt aangehangen. De invloed van de Verenigde Staten bij
dit soort onderwerpen is ongelooflijk groot en de leden weten allemaal dat
juist dit land propageert dat voornamelijk repressief tegen drugs moet worden
opgetreden.Mevrouw Sipkes vroeg zich af of het niet mogelijk was om juist vanuit
het oogpunt van volksgezondheid te komen tot de justitiële kant van de
discussie. Dat doen wij ook, maar wij beginnen in Europa, want daar heeft
het meer zin. Mede door het Nederlandse optreden, waarbij wij deze kanten
met elkaar verbinden, heeft er onder het Luxemburgse voorzitterschap een gezamenlijke
bijeenkomst plaatsgevonden van ministers van volksgezondheid en justitie.
In België, Nederland en Luxemburg is daarbij een min of meer gelijksoortige
lijn uitgezet, waarbij de coffeeshops even buiten haken gezet
moeten worden. In de verschillende landen loopt de houding ten opzichte van
drugs niet zoveel uiteen. Hiermee zijn wij al een stuk verder. Deze invloed
heeft, door via de volksgezondheidslijn met Frankrijk samen te werken, goede
resultaten. Ik heb overleg gehad met mijn collega van justitie in Frankrijk
en daarbij is afgesproken dat een aantal mensen uit Frankrijk in Nederland
komt kijken, zowel op het gebied van de volksgezondheid als op justitieel
gebied, en andersom, zodat wij van elkaar kunnen leren. Daar wordt de link
tussen volksgezondheid en justitie dus ook gelegd. Langzaam aan moeten wij
een beetje vooruitwerken, maar het lijkt ons heel onverstandig om meteen de
stap te maken naar het forum van de Verenigde Naties omdat daarmee volgens
mij het tegendeel wordt bereikt.De heer Van de Camp sprak over de criminaliteitsbeelden. Het klopt dat
Duitsland en het Verenigd Koninkrijk dat soort overzichten hebben. Maar wat
Nederland heeft aan volledigheid en aan onderzoek, dat ook steeds wordt herhaald,
niet alleen vanuit de politiële invalshoek, maar ook gezien vanuit meer
sociaal-culturele factoren, is toch redelijk vergaand. Wij zijn daar inderdaad
nogal open over, en dat is modern en positief, maar soms vraag ik mij af welke
negatieve effecten dit heeft. Het lijkt mij goed om hier wel open over te
zijn. Andere landen doen dat minder; men is erg terughoudend met het in de
openbaarheid brengen van politiegegevens. Wij hebben hierin een grote sprong
voorwaarts gemaakt na de parlementaire enquête. Aanvankelijk vroegen
wij ons af wat voor neveneffecten dat zou hebben – die zijn er absoluut
ook – maar over het geheel genomen is het positieve effect groter. Ik
ben er wel voor om het overzicht bij te houden en daarover te praten.De CDA-fractie sprak haar zorgen uit over de onder- en bovenwereld. De
heer Van de Camp maakt zich over allerlei verschijnselen heel veel zorgen.
Op zich is dat prima, maar het bevalt mij niet zo om alleen vanuit een buitengewoon
zorgelijke invalshoek naar de wereld te kijken. Dit neemt niet weg dat wij
realistisch met beelden moeten omgaan en dat doen wij dan ook. Wij hebben
altijd gesproken over de verweving van onderwereld en bovenwereld. Uit onderzoek
blijkt dat het helemaal niet zo erg is als alom werd gevreesd. Laten wij ons
richten op de resultaten van het onderzoek en laten wij daarmee omgaan. Laten
wij niet allerlei beelden oproepen die onrust wekken, terwijl dat op zichzelf
niet nodig is. En natuurlijk wordt er illegaal geld besteed aan vakanties,
auto's, onroerend goed, vrouwen, drank, seks, noem maar op, maar dat wil niet
zeggen dat er een verwevenheid is van illegaliteit en de legale wereld. Dat
is een heel ander punt en wij moeten beide uit elkaar blijven houden.De heer Van de Camp vroeg zich af of er een principieel verschil is tussen
100.000 kilo hasj en één gram heroïne. Dat denk ik wel,
op allerlei gronden. Waar hij op doelt, is natuurlijk de hoogte van de bestraffing.
Met 100.000 kilo hasj kom je wellicht een beetje in de richting van de maximumstraf,
terwijl één gram heroïne niet leidt tot de maximumstraf
op grond van het bezit van harddrugs. Er is dus een verschil in feiten en
omstandigheden, en dat weten wij allemaal.De heer Van de Camp vroeg, nu de vraag over de advocatuur kennelijk bevredigend
is beantwoord, wat ik denk van de dure adviseurs. Met illegaal geld zullen
ongetwijfeld dure adviseurs worden betaald, maar dat zit hem niet zozeer in
de beroepsgroep van advocaten als wel in andere mensen. Dat zou kunnen. Het
woord "bijstandsuitkering" heb ik helemaal niet meer gehoord; het is immers
helemaal niet zo dat iedere crimineel met veel geld ook een bijstandsuitkering
heeft. Maar het klopt dat er illegaal geld wordt uitgegeven aan zaken, terwijl
wij dat liever niet zouden hebben. Als wij bewijs kunnen vinden, zullen wij
dat aanpakken, maar vooralsnog is het een gegeven. De heer Van de Camp zei
dat hij dit niet prettig vond en daar ben ik het helemaal mee eens.Mevrouw Sipkes vroeg hoe het zit met de verstrekking van cannabis als
geneesmiddel. VWS heeft mij bericht dat cannabis op dit ogenblik niet mag
worden voorgeschreven door artsen of afgeleverd door apothekers. Ten behoeve
van onderzoek naar de geneeskundige werking zullen cannabisproducten uit de
Verenigde Staten worden betrokken en daarover zal volgende week tijdens het
AO wellicht meer informatie kunnen worden gegeven. Ik weet er verder ook niet
meer van.De heer Dittrich vroeg of het telen apart in de wetstekst kan worden opgenomen.
Telen en aanwezig hebben is twee jaar en bedrijfsmatig telen is vier jaar.
Dat viel natuurlijk niet onder de oude tekst.Zowel mevrouw Van Blerck als de heer Dittrich heeft over de evaluatie
van de richtlijn gesproken. Mevrouw Van Blerck gaf aan dat twee arrondissementen
de knelpunten ervaren en dat er uiteenlopend mee wordt omgegaan. Dat klopt.
Naar mijn mening moeten wij de tijd nemen om bij elkaar te komen en te bezien
of uiteindelijk een eenduidige lijn kan ontstaan, maar mevrouw Van Blerck
is het niet eens met deze manier van doen. De heer Dittrich verzocht mij de
Kamer te informeren over wat er verder gebeurt met de bespreking van de richtlijn.
Dat zeg ik hem toe. Ik zeg toe dat ik de Kamer zal laten weten of er bepaalde
afspraken worden gemaakt, al dan niet om te verscherpen.Ik kom op de motie van de heer Dittrich over de achterdeur. Iedereen hier
weet waarover wij het hebben als er wordt gesproken over "de achterdeur".
Dat is natuurlijk een probleem. Het is niet logisch, dus wordt er gezocht
naar een oplossing, maar een oplossing die er eventueel kan zijn, is in de
praktijk niet mogelijk. Daarom hebben wij in de drugsnota en in het debat
gezegd dat er met een welwillend oog gekeken zal worden naar initiatieven
van gemeenten om iets te doen met de kleinschalige huisteler. Het klopt dat
wij daarover al hebben gesproken, maar ik heb tot nu toe nog niet van gemeenten
gehoord dat zij er behoefte aan hebben om er op deze manier mee om te gaan.
Mocht nu blijken dat gemeenten er behoefte aan hebben om het toch te doen,
dan ontstaat een andere situatie. Als ik de motie zo mag lezen dat van de
regering wordt gevraagd om dan eens met de gemeenten te praten en te kijken
hoe het kan, wil ik toezeggen dat ik erover wil nadenken als gemeenten van
onderop komen met de gedachte om te proberen iets te regelen in de kleinschalige
huisteelt. U kunt echter niet van de regering vragen dat de regering op eigen
initiatief een systeem ontwerpt waarin regulering kan plaatsvinden. Dus als
ik de motie zo mag interpreteren dat een gesprek met ons mogelijk is wanneer
het van onderop komt, laat ik het aan de Kamer over om die motie te beoordelen. Ik vind echter tevens dat zij niet gek veel toevoegt
aan hetgeen wij tot nu toe hebben gezegd.De heer Van der Vlies (SGP):De regering zal geen experiment beginnen, anders dan een welwillende houding
tegenover voorstellen die vanuit gemeentebestuurlijke kring komen om iets
te onderzoeken, te ondernemen of te proberen. In de motie wordt natuurlijk
aan de regering gevraagd om experimenten te initiëren.Minister Sorgdrager:Dat doen wij dus niet. Wij doen het niet op rijksniveau. Als echter van
onderop de vraag komt om met ons daarover te praten, zullen wij dat doen.Mevrouw Van Blerck-Woerdman (VVD):Ik ga ervan uit dat als het zover zou komen, dit eerst aan de Kamer wordt
voorgelegd en dat wij er uitgebreid over spreken en dat het niet via een ander
traject gaat. Ik roep daarbij in herinnering de gang van zaken bij het heroïne-experiment,
waarover wij langdurig en diepgaand gedebatteerd hebben.Minister Sorgdrager:Wanneer gemeenten of een gemeente komt met ideeën, is er natuurlijk
eerst een gesprek met de regering. Mocht daar iets uitkomen, dan zullen wij
dat zeker aan de Kamer laten weten, zodat de Kamer ook de gelegenheid heeft
om daarover te debatteren.De heer Apostolou (PvdA):Kan de minister ook reageren op het dictum van de motie? Zij zegt dat
zij problemen heeft met het woord "huistelers". Zij geeft haar interpretatie
van de motie. De Kamer kan dan daarover beslissen, maar het staat er wel.Minister Sorgdrager:Er staat "huistelers", maar ik heb geen bezwaar tegen kleinschalige huistelers.De algemene beraadslaging wordt gesloten.De voorzitter:Ik stel voor, aanstaande dinsdag te stemmen.Daartoe wordt besloten.De vergadering wordt van 13.17 uur tot 13.45 uur geschorst.Voorzitter: BukmanDe voorzitter:De ingekomen stukken staan op een lijst die op de tafel van de griffier
ter inzage ligt. Op die lijst heb ik voorstellen gedaan over de wijze van
behandeling. Als aan het einde van de vergadering daartegen geen bezwaren
zijn ingekomen, neem ik aan dat de Kamer zich met de voorstellen heeft verenigd. 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/h-tk-19971998-5277-5306.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl