Behandeling van:  - het wetsvoorstel Wijziging van artikel 3, tweede lid, van de Wet op het consumentenkrediet (toepasselijkheid Besluit kredietaanbiedingen op krediettransacties boven vijftigduizend gulden) (26971)
Staten-Generaal — Handelingen 
Datum: 2014-07-09 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Handeling 2000-2001, pag. 186-193

 
 
 

Handeling

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Vergadernummer
Datum vergadering

03-10-2000

Tweede Kamer der Staten-Generaal

2000-2001

nr. 4, pagina 186-193

26-09-2000

 

 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties over kamerdossier

Kamerdossier 26971Toon publicaties die dit dossier behandelen

 
 
 Publicaties in vergadering

Regeling van werkzaamheden (dinsdag 26 september 2000)Pagina 176-178
Behandeling van: - het wetsvoorstel Wijziging van de In- en uitvoerwet en de Wet wapens en munitie (wederuitvoer van strategische goederen) (26948)Pagina 196-206
Stemmingen in verband met het wetsvoorstel Wijziging van de Paspoortwet, onder andere in verband met het daarin opnemen van enige bepalingen ter voorkoming van misbruik van reisdocumenten (26977, R1644)Pagina 179-179
Lijst van ingekomen stukken, met de door de voorzitter terzake gedane voorstellen (dinsdag 26 september 2000)Pagina 230-232
Noten bij p. 218: interpellatievragen van de leden Hofstra (VVD) en Reitsma (CDA) aan de minister van Verkeer en Waterstaat over de proef met rekeningrijdenPagina 233-233
Stemmingen in verband met het wetsvoorstel Wijziging van de Gemeentewet en de Provinciewet in verband met een aanpassing van de procedure tot benoeming van de burgemeester en de commissaris van de Koning (25444)Pagina 178-179
Debat naar aanleiding van een algemeen overleg op 13 september 2000 over onverzekerbare risico's in de ANWPagina 180-185
Behandeling van: - het wetsvoorstel Wijziging van artikel 3, tweede lid, van de Wet op het consumentenkrediet (toepasselijkheid Besluit kredietaanbiedingen op krediettransacties boven vijftigduizend gulden) (26971)Pagina 186-193
Behandeling van: - het wetsvoorstel Uitbreiding van het toepassingsgebied van de Wet beheer rijkswaterstaatswerken tot de exclusieve economische zone (26961)Pagina 206-218
Stemming over een motie, ingediend bij de behandeling van het rapport van de werkgroep Vijfde nota ruimtelijke ordening (27210), te weten: - de motie-Feenstra c.s., houdende dankzegging aan de werkgroep en het verzoek aan het kabinet de aanbevelingen te betrekken bij de vijfde nota (27210, nr. 4)Pagina 180-180
Presentie en opening (dinsdag 26 september 2000)Pagina 167-167
Vragen van het lid Hermann, aan de minister van Volksgezondheid, Welzijn en Sport, over vertraging bij de behandeling van kankerpatiënten in het Academisch Ziekenhuis Rotterdam (mondelinge vragenuur)Pagina 169-174
Debat naar aanleiding van een algemeen overleg op 31 augustus 2000 over toeristisch en recreatief beleidPagina 193-196
Vragen van het lid Kortram, aan de staatssecretaris van Volkshuisvesting, Ruimtelijke Ordening en Milieubeheer, over de huisvestingsproblematiek van de Roma zigeuners afkomstig uit DriebergenPagina 167-169
Vragen van het lid De Wit, aan de minister van Justitie, over de gijzeling van een journalist door de rechterPagina 174-176
Interpellatie-Hofstra/Reitsma, gericht tot de minister van Verkeer en Waterstaat, over rekeningrijdenPagina 218-230

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 67 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
Aan de orde is de behandeling van: het wetsvoorstel Wijziging
van artikel 3, tweede lid, van de Wet op het consumentenkrediet (toepasselijkheid
Besluit kredietaanbiedingen op krediettransacties boven vijftigduizend gulden)
(26971).De algemene beraadslaging wordt geopend.Mevrouw Witteveen-Hevinga (PvdA):Voorzitter! De PvdA toetst het onderhavige wetsvoorstel en de notitie
waarin verdere wetswijzigingen worden aangekondigd, vooral op de vraag: wat
is de bijdrage van deze voorstellen van wetgeving aan een verdere integrale
aanpak en vooral ook het voorkomen van problematische schuldsituaties? Er
is namelijk een sterk verband tussen kredietverlening en de problematische
schuldsituaties. In de periode 1994 tot 1999 steeg het aantal uitstaande kredieten
met 32%, terwijl het aantal hulpvragen toenam met 36%, zo lazen wij in de
stukken voor de schriftelijke voorbereiding. De Wet op het consumentenkrediet
beoogt terecht de bescherming van de consument en daarom worden via deze wet
diverse verplichtingen opgelegd aan kredietgevers. Het gaat er bijvoorbeeld
om dat kredietverstrekkers niet al te gemakkelijk overgaan tot het verlenen
van allerlei kredietmogelijkheden, dat de registratie bij het Bureau kredietregistratie
in Tiel zorgvuldig plaatsvindt en dat goede voorlichting wordt gegeven.De relatie tussen het voorliggende wetsvoorstel en de notitie waarin verdere
nieuwe wetgeving wordt aangekondigd, zien wij als volgt. Wij kunnen in beginsel,
uiteraard afhankelijk van het verloop van dit debatje nu, instemmen met het
voorliggende wetsvoorstel, maar op diverse punten zijn wij niet helemaal gerust.
Dat betekent dat wij een aantal zaken geregeld willen zien in het nieuwe wetsvoorstel –
hetgeen al in de notitie staat aangekondigd – en dat wij nu om informatie
vragen op basis waarvan wij straks het nieuwe wetsvoorstel zo goed mogelijk
kunnen beoordelen. Tegen deze algemene, politieke en procedurele achtergronden
stel ik mijn vragen.De PvdA-fractie heeft drie zorgpunten over het wetsvoorstel. Het eerste
betreft de grens van ƒ 50.000. Het voorliggende wetsvoorstel regelt
dat in het vervolg alle voorschriften uit het Besluit kredietaanbiedingen
ook gelden voor kredieten boven de ƒ 50.000. Dat is toe te juichen,
maar waarom wordt de grens van ƒ 50.000 niet in zijn geheel afgeschaft?
Voor andere voorschriften die de consument moet beschermen, zoals beperking
van het pandrecht, regels voor het opzeggen van het krediet door de kredietgever
en mutaties voor provisiebetalingen, blijft de grens van ƒ 50.000 bestaan.
In de stukken stelt de regering dat slechts tot wetgeving overgegaan kan worden,
indien de maatschappelijke noodzaak daarvan ondubbelzinnig vastligt en dat
dit slechts op het punt van de informatieverstrekking het geval is. Wij vinden
dat onvoldoende. Dat is immers geen inhoudelijk argument om de grens van ƒ
50.000 niet voor de overige bepalingen te laten gelden. Ik hoor graag een
toelichting van de staatssecretaris hierop. Eventueel dienen wij alsnog een
amendement hiertoe in.De regering stelt op bladzijde 5 van de nota naar aanleiding van het verslag
dat ingrijpen in de markt van kredietverstrekking in de zin van een begrenzing
van het aantal te verstrekken kredieten niet aan de orde is. Waarom is dit
niet aan de orde? Wij achten dit wel degelijk een relevant punt. Immers, als
het gaat om het voorkomen van problematische schulden, dient zeker de vraag
te worden gesteld of een directe begrenzing wel of niet een sterk effect heeft
op de schuldenproblematiek. Wij sluiten niet uit dat dit zelfs het enige effectieve
middel kan zijn. Ook hierop hoor ik graag een reactie van de staatssecretaris.Een goede handhaving is van doorslaggevend belang, omdat de toepassing
van de Wet op het consumentenkrediet belangrijke sociale aspecten heeft. Het
vertrekpunt is dat de toezichthouder over voldoende menskracht moet beschikken
om goed toezicht uit te oefenen. Wij betwijfelen of dat bij de Economische
controledienst het geval is. Uit het antwoord van de regering blijkt dat voor
het gehele aandachtsgebied slechts zes FTE's van de ECD beschikbaar zijn,
die ook nog eens grotendeels in beslag worden genomen door de opsporing van
malafide schuldbemiddelaars. Daarbij wordt als reden voor de daling van het
aantal overtredingen in de jaren 1997 tot 1999 gegeven dat kredietaanbiedingen
voornamelijk boven de ƒ 50.000 werden gedaan. Deze vielen echter buiten
de werkingsfeer van de Wet op het consumentenkrediet. Om die reden daalde
dus het aantal overtredingen. Hoe garandeert de staatssecretaris dat
er bij de ECD en straks bij De Nederlandsche Bank voldoende menskracht aanwezig
is om deze wet te handhaven? Hoe controleert de ECD – en straks De Nederlandsche
Bank – zelf?Op welke wijze wordt door de ECD, en straks door De Nederlandsche Bank,
gecontroleerd? Op welke manier wordt er op signalen gereageerd? Gebeurt dat
via steekproeven of een soort piepsysteem, als iemand klaagt? Welke controleprotocollen
worden er gehanteerd? Hoe wordt de verplichte informatie via het Bureau kredietregistratie
in Tiel gecontroleerd?Wij willen graag dat de staatssecretaris toezegt dat de Kamer periodiek
wordt geïnformeerd over het aantal en de aard van de geconstateerde overtredingen,
alsook over de hoogte en de aard van de sancties.Hoe verloopt precies de controle van de kredietwaardigheid? Wordt er een
relatie gelegd tussen de hoogte van de schuld en de hoogte van de sancties
aan een verwijtbare kredietverlener?Ik kom te spreken over de sancties in relatie tot de handhaving. In de
nieuwe wet zullen door de invoering van het systeem van bestuurlijke dwangsommen
en boetes de administratieve sanctiemogelijkheden verbeterd worden. Wie bepaalt
echter de hoogte van de sancties? Worden ook hogere sancties dan de standaardboete
van ƒ 2500 overwogen? De bestuursrechtelijke sancties kunnen op gespannen
voet komen met de strafrechtelijke sancties. Op welke wijze wordt het "ne
bis in idem"-principe voorkomen?Als een schuldsanering wordt uitgesproken, zou een schuldeiser die nalatig
is geweest in het controleren van de kredietwaardigheid achtergesteld dienen
te worden bij de terugbetaling. Hoe kijkt de staatssecretaris daar tegenaan?Ik stap over op de notitie zelf. Daarin worden voorstellen gedaan tot
verdere herziening van de Wet op het consumentenkrediet en die kunnen wij
in het algemeen onderschrijven. Natuurlijk wachten wij het wetsvoorstel terzake
af. Het is goed dat de verantwoordelijkheden overgaan naar de minister van
Financiën en De Nederlandsche Bank. Toch achten wij diverse aanscherpingen
van de nieuwe wetgeving wenselijk. Ik noem er enkele. Het invoeren van de
verplichting om een relatief lange periode, bijvoorbeeld vier weken, te hanteren
tussen kredietaanvraag en kredietverstrekking. Een verbod op het in behandeling
nemen van kredietaanvragen, indien niet eerst het prospectus een aantal weken
eerder is toegezonden dan wel ontvangen. Verbetering van het informatiegehalte
van kredietadvertenties. Dit is een belangrijke wens van ons. Wil de staatssecretaris
deze opties betrekken bij de nieuwe wet inzake het consumentenkrediet? Is
voorts het certificeren van incassobureaus niet te overwegen?Over de reikwijdte van het begrip kredietverstrekkers merk ik het volgende
op. Zo is het bekend dat ook werkgevers soms grote kredieten aan leden van
hun personeel verstrekken. Deze natuurlijke personen vallen niet onder de
Wet op het consumentenkrediet. Zouden daaraan niet ook beperkingen gesteld
moeten worden?In de notitie is aangekondigd dat de private schuldbemiddeling wordt losgekoppeld
van de Wet op het consumentenkrediet. Ik wil in dit verband de staatssecretaris
graag de volgende boodschap meegeven. De fractie van de Partij van de Arbeid
is namelijk niet zo enthousiast over private schuldhulpverlening. De minister
van Sociale Zaken en Werkgelegenheid heeft inmiddels de tarieven enigszins
aangepast, maar het kan en mag niet zo zijn dat mensen met een laag inkomen
geen gebruik kunnen maken van de minnelijke regeling, omdat private schuldhulpverleners
vinden dat zij er te weinig aan verdienen. Deelt de staatssecretaris deze
visie en, zo ja, betrekt hij die bij de nieuwe situatie?Het is goed dat bij de voorbereiding van de nieuwe wet overleg is met
een breed scala van betrokkenen. Wordt ook de ombudsman erbij betrokken?In beginsel stemmen wij dus in met het onderhavige wetsvoorstel, mits
een aantal vragen bevredigend beantwoord wordt en mits de diverse door mij
aan de orde gestelde aspecten naar aanleiding van zowel het onderhavige wetsvoorstel
als de notitie voldoende aan bod komen vóór de indiening van
het wetsvoorstel. Wanneer wordt dat overigens bij de Kamer ingediend?De heer Van Dijke (RPF/GPV):Mevrouw de voorzitter! De Nederlanders hebben de naam een spaarzaam volk
te zijn. Alleen al onze pensioenfondsen hebben een vermogen bij elkaar gespaard
waar heel Europa jaloers op is. De andere kant van de medaille is dat Nederlanders
ook in toenemende mate geld lenen. Het aantal uitstaande kredieten is de afgelopen
tien jaar bijna verdubbeld, terwijl het aantal leningen zelfs ruimschoots
verdubbelde. Vooral het zogenaamde doorlopend krediet is mateloos populair.
Het is dan ook goed dat de regering de consument wil beschermen bij het aangaan
van consumptieve kredieten.In dit wetsvoorstel gebeurt dit door een minimale wijziging van de Wet
op het consumentenkrediet. In het verslag hebben wij al aangegeven in te stemmen
met het voorstel om ook bij kredietaanbiedingen boven de ƒ 50.000 het
effectieve kredietvergoedingspercentage te noemen. De regering heeft er bewust
voor gekozen de regelgeving betreffende kredietaanbiedingen van deze omvang
niet verder aan te scherpen. Op zich is daar wel iets voor te zeggen, al moet
ik bekennen dat de schriftelijke voorbereiding mij niet helemaal overtuigde.
Zo zet ik vraagtekens bij het argument dat verdere aanscherping de concurrentiepositie
van de Nederlandse kredietaanbieders zal aantasten. Ik vraag mij af of dat
nu het geval zal zijn. Is de striktere regelgeving betreffende kredieten onder
de ƒ 50.000 dan niet ook in het nadeel van de Nederlandse aanbieders?
Ik wil mij wel aansluiten bij de opmerkingen die collega Witteveen op dit
punt heeft gemaakt. Als zij op dat punt overweegt een amendement in te dienen,
zeg ik hier al dat ik daar positief op zou willen ingaan.Wat ons betreft moet hard worden opgetreden tegen agressieve wervingscampagnes
van geldverstrekkers. Blijkbaar moeten er duidelijke grenzen worden getrokken.
Het huidige en het nieuwe beleid komen neer op twee verschillende regimes
en dat komt de duidelijkheid niet ten goede. Ik heb al gezegd dat, als er
een amendement komt om die grens van ƒ 50.000 over de hele linie te
schrappen, ik daar positief tegenover sta. Volgens mij moet dat ook heel makkelijk
kunnen. Het is gewoon een kwestie van een heel klein amendementje.
Maar goed, ik neem aan dat de staatssecretaris de Kamer hoort en dat het wellicht
helemaal niet nodig is dat wij daarmee komen.In de voorbereiding is de nodige aandacht gevraagd voor de handhaving
van de regelgeving. Ik heb begrepen dat de Economische controledienst zes
fulltime medewerkers in dienst heeft om de handhaving af te dwingen. Het team
heeft echter meer taken en houdt zich vooral bezig met het opsporen van malafide
schuldsaneerders. Ik ben de laatste om het belang daarvan te betwisten, maar
bij de gekozen prioriteitenstelling wil ik wel vraagtekens plaatsen. Zo kan
ik mij er vreselijk over opwinden dat de controledienst nogal wat energie
steekt in het vervolgen van een volstrekt bonafide instelling als de stichting
Modus Vivendi in Capelle a/d IJssel. Ik wil hierop morgen terugkomen in het
algemeen overleg over de schuldhulpverlening. Volgens mij zit de staatssecretaris
daar niet bij, maar ik wil het ook hier aan de orde stellen. Wat mij betreft
zou de aandacht zich beter kunnen richten op de geldverstrekkers die door
hun agressieve methoden de mensen helpen zichzelf in problematische schulden
te steken. Ik kan mij vreselijk ergeren aan de advertenties van kredietaanbieders
in de Kampioen en omroepgidsen, waarin de suggestie wordt gewekt dat men voor
een te verwaarlozen maandelijkse bijdrage kan beschikken over enorme kapitalen.
Niet alleen wordt hiermee op vaak onverantwoorde wijze de consumptiedrift
aangewakkerd, maar bovendien is de informatie ronduit misleidend. Zo presteren
enkele geldverstrekkers het om op de drempel van de invoering van een nieuw
belastingstelsel maandbedragen voor te schotelen die zijn gebaseerd op een
IB-tarief van 60%. Die informatie kun je met een vergrootglas in een hoek
van de advertentie ontwaren en in een nog veel kleiner lettertype wordt dan
vermeld dat een en ander wellicht per 1 januari 2001 wijzigt ten gevolge van
wijziging van de belastingwetgeving. Kan de staatssecretaris aangeven hoe
effectief de bestrijding van dergelijke praktijken nu is?Bij de hulpverlening aan mensen met problematische schulden draait de
regeling volgens mij om de hete brij heen. De staatssecretaris deelt mee dat
circa 50% van de mensen met schuldvragen niet door de gemeentelijke kredietbanken
wordt geholpen. Een deel van de 50% die buiten de boot valt, kan ook door
de integrale schuldhulpverlening niet worden geholpen. Het gaat daarbij beslist
niet alleen om de niet-willers, zoals de staatssecretaris ze noemt. Ik wil
collega Witteveen overigens wel meegeven dat het juist de private schuldhulpverleners
zijn die dan deze mensen nog kunnen helpen. Ik begrijp niet goed op grond
waarvan de PvdA structureel zo negatief is over private schuldhulpverleners
die bonafide zijn gebleken. Zij verrichten uitstekend werk, waar de NVK deze
mensen gewoon laat zitten.De fracties van de RPF en GPV pleiten in het verlengde hiervan voor een
sluitende aanpak in de schuldhulpverlening. In ons steenrijke land mogen wij
toch niet langer tolereren dat mensen door problematische schulden langdurig
naar de rand van de samenleving worden gedrongen? Wat vindt de staatssecretaris
van dit voorstel van een sluitende aanpak? Ik zal er uiteraard morgen verder
op ingaan, maar ik wil graag de opvattingen van de staatssecretaris op dit
punt vernemen.Mevrouw Van der Hoeven (CDA):Voorzitter! De CDA-fractie is blij dat dit wetsvoorstel er ligt. Er zitten
weliswaar wat haken en ogen aan, maar het is goed dat het wetsvoorstel er
als zodanig ligt. In de praktijk wordt momenteel door een aantal kredietaanbieders
in advertenties alleen kredieten aangeboden van boven de ƒ 50.000,
waardoor de regels van de Wet op het consumentenkrediet niet van toepassing
zijn. De consument kan daardoor wel erg gemakkelijk de indruk krijgen dat
het krediet goedkoop is. In het belang van een goede voorlichting aan de consument
wordt nu die grens van ƒ 50.000 geschrapt. Ik moet overigens zeggen,
dat de informatie in de kredietadvertentie echt niet altijd van een zodanig
gehalte is dat de gemiddelde Nederlander kan begrijpen wat er staat. Te gemakkelijk
wordt ervan uitgegaan dat de consument precies weet wat er in de kleine lettertjes
staat en wat er achter de kleine lettertjes staat. Je kunt net nog niet zeggen
dat het misleidend is – dat gaat weer een stap te ver – maar als
je niet precies weet wat er in deze wereld te koop is, ga je als consument
wel verdraaid gemakkelijk de boot in. En dat is iets waaraan we toch ook paal
en perk moeten stellen. In de toekomst mag daar dus nog wel een en ander aan
gebeuren. Hetzelfde geldt voor de certificering van incassobureaus. Ik kan
mij heel goed voorstellen dat daar nog eens heel goed naar gekeken wordt bij
verdere wetgeving.Het wetsvoorstel kan, naar wij hopen, een bijdrage leveren aan het beteugelen
van overmatige kredietverschaffing en met name aan de daaruit voortkomende
gevallen van problematische schuldsituaties. Het is, zoals ik al zei, vaak
te gemakkelijk om aan veel geld te komen. Om de ernst van de problematiek
te schetsen: in Nederland zijn er meer dan 200.000 huishoudens met schulden
van meer dan ƒ 20.000. Dat schreeuwt om maatregelen. Er is al verwezen
naar het belangrijke algemeen overleg van morgen met de minister van Sociale
Zaken en Werkgelegenheid en de minister van Justitie over de aanpak van de
schuldenproblematiek.Ik moet constateren dat vele mensen niet terechtkunnen bij de kredietbank,
om welke reden dan ook. Vaak heeft dat te maken met een te grote complexiteit
aan problemen en met een te geringe aflossingscapaciteit. Waar moeten die
mensen dan naartoe om hun schuldenproblematiek op te lossen? Ik moet heel
eerlijk zeggen dat ik het mij goed kan voorstellen dat private schuldhulpverlening,
mits bonafide, daaraan een bijdrage kan leveren. Wat mij betreft is de private
schuldhulpverlening dus "ja, mits". De invulling van het "mits" heeft te maken
met een aantal regels over kwaliteit, doorzichtigheid van rentepercentages
en over het precies aangeven wat wel en wat niet gebeurt. Met andere woorden:
geen valse verwachtingen. Als het gaat over het winst maken op schuldhulpverlening,
wijs ik erop dat ook kredietbanken niet iets voor niets doen. Ook daar moeten
de werkzaamheden op een gegeven ogenblik kostendekkend zijn. Dat kan in dit
geval dan natuurlijk ook. Als er een bepaalde winstmarge op zit waardoor private
schuldhulpverlening blijft bestaan, kan ik mij daar ook nog iets bij voorstellen,
maar het moet niet te gek worden. Voorzitter! De regering is niet voornemens het grensbedrag van ƒ
50.000 te schrappen voor voorschriften die buiten het Besluit kredietaanbiedingen
vallen. Er wordt verwezen naar het anders uit de pas lopen met de overige
EU-landen. Ik vind dat erg simplistisch. Er wordt meteen maar aangenomen dat
daaraan niets gedaan kan worden. Maar er kan wel degelijk iets gedaan worden,
bijvoorbeeld deze zaak in EU-verband actief benaderen en proberen de kwestie
van de schuldenproblematiek op de Europese agenda te zetten. Laten wij wel
wezen, als wij kijken naar andere EU-landen, daar speelt die schuldenproblematiek
ook en niet alleen in de zuidelijke landen maar ook in Duitsland en België.
Als dan verwezen wordt naar het aantasten van de concurrentiepositie van de
geldverstrekkers, wijs ik erop dat er nog een andere positie is, namelijk
van de consumenten en van degenen die met de schuldenproblematiek zitten.
Ik vind derhalve het antwoord van de regering onvoldoende evenwichtig om met
name de problematiek van de consument in het oog te houden. Met andere woorden:
doe er iets aan, ook in de richting van de EU; zorg dat het op de Europese
agenda komt.Op vragen van de CDA-fractie, of het niet wenselijk zou zijn om de gevraagde
zekerheden bij kredieten boven ƒ 50.000 op te nemen in de kredietaanbiedingen,
antwoordt de staatssecretaris dat deze ingevolge het BKA slechts verplicht
vermeld hoeven te worden in het prospectus. Gezien de recente ervaringen met
de in de praktijk slecht of niet gelezen prospectussen bij de beursgang van
Word Online, herhalen wij die vraag nog maar een keertje. Hoe reëel is
het te veronderstellen dat dat prospectus wel goed gelezen wordt en waarom
laat de staatssecretaris hier het voorzorgprincipe geen uitgangspunt zijn?
Daarmee is toch niets mis?De passage over de handhaafbaarheid van de Wet op het consumentenkrediet
vind ik wel erg cryptisch geformuleerd. Ik citeer: "Met het oog op de formatieruimte
bij de ECD en de ontwikkeling van het verkrijgen van transactiebevoegdheid
wordt in voldoende mate aandacht besteed aan overtredingen van de WCK." Volgens
mij staat er gewoon dat er niks gebeurt, en dat kan natuurlijk niet. Het betekent
dat er met betrekking tot het handhaven van deze wet reeds gedoogd wordt voordat
de wet van kracht geworden is. Ik sluit mij dan ook aan bij de kritische kanttekeningen
op dit punt alsmede bij de opmerkingen over de menskracht die nodig is om
handhaving van de wet te garanderen.Ik wil eindigen met een positief punt, voorzitter, namelijk dat het wetsvoorstel
breed gesteund wordt. Wij hebben de reacties gezien van de Consumentenbond,
de Vereniging van financieringsondernemingen in Nederland, de Nederlandse
vereniging van banken en de Nederlandse vereniging voor het volkskrediet.
Zij hebben allemaal aangedrongen op deze wetswijziging en zijn er in meer
of mindere mate tevreden mee. Dat geldt ook voor de aankondiging van mogelijke
andere wetswijzigingen. Het CDA sluit zich daarbij graag aan. Die wetswijzigingen
wachten wij af. Ik hoop dat een aantal nu nog niet opgeloste punten daarin
zullen worden geregeld. Ik denk daarbij aan de kwestie van de incassobureaus
en het informatiegehalte van de kredietadvertenties.Staatssecretaris Ybema:Voorzitter! Ik dank de Kamer voor de instemming met het voorstel zoals
het er ligt. Op zich verbaast mij dat niet, omdat er niet alleen veel signalen
uit de samenleving, van de organisaties, kwamen dat hier een heel serieus
probleem ligt – misleidende reclames, we kennen ze allemaal –
maar ook vanuit de Kamer bereikten mij dergelijke signalen. Ik heb, zoals
bekend, daar onmiddellijk op gereageerd door mij daarmee akkoord te verklaren
en aan te geven dat ik wilde proberen die praktijken zo snel mogelijk onmogelijk
te maken door de grens van ƒ 50.000 voor misleidende advertenties eruit
te halen. Daarmee heb ik gekozen voor een heel gerichte wijziging van de wet
om de situatie die we allemaal heel kwalijk vinden, zo snel mogelijk het hoofd
te bieden. Het betreft dan ook een geringe wijziging van de wet, zij het met
heel duidelijke resultaten.Na de inwerkingtreding van de wet zullen dan ook alle advertenties met
betrekking tot consumptieve kredieten aan de eisen van het Besluit kredietaanbiedingen
moeten voldoen. Wat ons allemaal voor ogen staat, is dat de consument dan
beter zal worden geïnformeerd. Na de inwerkingtreding van de wet zal
de Economische controledienst (ECD) direct een actie opstarten om de advertenties
te toetsen. Daar gaat het om, en om te kijken hoe men daarop reageert en of
er dan geen sprake meer is van een misleidend karakter in sommige advertenties.Mevrouw Van der Hoeven (CDA):Wordt die ECD-toetsing steekproefsgewijs uitgevoerd, of stelselmatig?Staatssecretaris Ybema:Uiteraard is het aan de ECD om het beleid op dit punt te formuleren. De
ECD valt nu onder de verantwoordelijkheid van Financiën, samen met de
FIOD. De lijn tussen EZ en de ECD is daarmee niet doorgeknipt: er is sprake
van regelmatig overleg, met name over zijn werkplan. Waar liggen de prioriteiten,
hoeveel capaciteit denkt de ECD in te zetten, en hoe denkt de ECD die controle
effectief inhoud te geven? Op dat punt zullen wij uiteraard vanuit EZ aandringen
op een stelselmatige voortdurende controle, zeker in deze beginfase, als de
nieuwe praktijk moet worden geëffectueerd. De Kamer kan ervan op aan
dat zeker in het begin de prioriteit van de ECD daarvoor zal worden bepleit.Mevrouw Van der Hoeven (CDA):Dat leidt mij tot mijn vervolgvraag. Ik vind het goed dat de staatssecretaris
dit van plan is, maar ik zou het zeer op prijs stellen om over pakweg een
halfjaar tot een jaar na invoering van de wet een verslag te zien van wat
in dat jaar is geconstateerd, en hoe daarmee is omgesprongen.Staatssecretaris Ybema:U doet aan een soort "jumping to conclusions", mevrouw Van der Hoeven!
Ik ben net begonnen met mijn antwoord, en u hebt het al over de wijze van
rapportage. Op dat punt is er volstrekt geen verschil van opvatting. Het gaat
meer om het kiezen van een praktische termijn, waarna voldoende ervaring is
opgedaan zodat zinvol kan worden gerapporteerd. Ik denk zelf – het overlatend
aan de mensen die daar meer verstand van hebben – dat een halfjaar aan
de korte kant is. Bij een jaar tot anderhalf jaar kan ik mij iets voorstellen.
Nogmaals, het gaat om een redelijke termijn, waarin voldoende
ervaring is opgedaan, zodat de ECD mij en de Kamer op een zinvolle manier
kan informeren.Mevrouw Van der Hoeven (CDA):Ik vind rapportage over een jaar prima.Staatssecretaris Ybema:Op dat punt wil ik graag enige ruimte hebben voor het overleg met de ECD,
maar u wordt zo snel mogelijk geïnformeerd.De heer Van Dijke (RPF/GPV):Voorzitter! Dat is natuurlijk een goede toezegging aan de Kamer. Wij willen
dat graag blijven volgen. Maar wat mij betreft, moet de extra inspanning die
van de ECD wordt gevraagd, ook leiden tot extra capaciteit op dit punt. Wil
de staatssecretaris dat ook toezeggen?Staatssecretaris Ybema:Dat kan ik niet zo toezeggen. Ik heb net al geprobeerd daar een antwoord
op te geven. Wij overleggen regelmatig met de ECD over zijn werkplan. De ECD
heeft vele taken en de nodige capaciteit. Uiteraard moet men iedere keer weer
prioriteiten stellen en bepalen waar de capaciteit op wordt ingezet. Men moet
uiteraard binnen het eigen werkplan aangeven welke prioriteit dit onderdeel
krijgt en hoeveel capaciteit men denkt hierop in te zetten, zeker in de beginfase.
In dat overleg zal ik er uiteraard bij de ECD op aandringen om van dit onderdeel
een prioriteit te maken.De heer Van Dijke (RPF/GPV):Ik ben natuurlijk altijd geïnteresseerd in de vraag wat de ECD aan
prioriteiten wenst te stellen, maar het komt er per saldo natuurlijk op aan
welke prioriteiten wij in dit huis stellen. Wij geven hier prioriteit aan.
De staatssecretaris zegt wel dat hij dit zal overbrengen, maar hij komt er
niet toe om op dit punt een toezegging te doen. Hoe kunnen wij dan straks
beoordelen of die prioriteit ook daadwerkelijk gestalte heeft gekregen?Staatssecretaris Ybema:Ik denk niet dat wij zover moeten gaan dat wij in het overleg met de Kamer
aangeven hoeveel mensen op deze taak moeten worden ingezet. Ik denk dat dit
toch iets te ver gaat. Het is een kwestie van het uitspreken van de beleidsprioriteit –
dat heb ik gedaan en dat doet de Kamer – en die boodschap zal ik aan
de ECD overbrengen.Mevrouw Witteveen-Hevinga (PvdA):Voorzitter! Ik dank de staatssecretaris voor zijn inzet om de ECD zijn
werk te laten doen als het gaat om de handhaving van deze nieuwe wet. Maar
ik wil graag een nog iets specifieker antwoord op de vraag van mevrouw Van
der Hoeven. Het maakt mij ook niet zoveel uit hoeveel menskracht er nu wel
of niet is, maar ik wil in ieder geval graag een duidelijke en meer gespecificeerde
toezegging dat de Kamer periodiek geïnformeerd wordt over het aantal
geconstateerde overtredingen en de aard daarvan. In dat verband is het natuurlijk
ook belangrijk om te weten hoe de controle plaatsvindt. Gaat het om steekproeven
of is er een piepsysteem? In de periodieke rapportage moet ook concreet worden
opgenomen wat de hoogte en de aard van de sancties is. Als de staatssecretaris
die toezegging kan doen, zie ik dat over een jaar met belangstelling tegemoet.Staatssecretaris Ybema:Die vragen zijn al in eerste termijn gesteld. Ik kom daar uiteraard nog
over te spreken. Maar ook hier vind ik dat wij niet al te gedetailleerd moeten
vastleggen wat, wanneer en hoe moet worden gerapporteerd. De ECD heeft daar
de verantwoordelijkheid voor. De ECD moet uiteraard op een effectieve manier
inhoud geven aan zijn verantwoordelijkheid en daar heeft men een zekere ruimte
voor nodig. Het gaat erom – en dat zal ik ook met de ECD bespreken –
dat men daar, zodra de informatie beschikbaar is, mij en de Kamer op een effectieve
en zinvolle manier periodiek informeert.Mijnheer de voorzitter! Ik kom bij een punt dat door een aantal leden
naar voren is gebracht, namelijk de vraag rond de bovengrens van ƒ
50.000 voor alle aspecten van de wettelijke regelgeving. Waarom verhogen wij
de grens niet voor alle aspecten? Ik geloof dat mevrouw Van der Hoeven daar
al aan refereerde. Dit punt is ook ingebracht in de schriftelijke gedachtewisseling.
Ik heb er niet zozeer iets nieuws aan toe te voegen. Nogmaals, ik heb geprobeerd
met de wijziging die in dit wetsvoorstel is neergelegd, zo snel mogelijk dat
ene punt effectief te regelen. Ik denk dat wij daar allemaal de prioriteit
bij hebben gelegd. Zaken die verder en breder gaan, raken daarmee ook aan
andere discussies. Er is uiteraard een nationale verantwoordelijkheid, maar
er is ook een verantwoordelijkheid om die dingen, waar dat relevant is, af
te stemmen in Europees verband. Ik heb al gezegd en ik herhaal nu dat, als
men in Europees verband op dat punt tot een herziening komt, ik dan uiteraard
graag bereid ben om dat te accepteren. Ik wil nog wel verder gaan met het
oog op de uitnodiging van mevrouw Van der Hoeven om dit actief aan te kaarten.
Ik zeg graag toe dat ik dit punt actief wil aankaarten in Europees verband,
maar ik denk dat het verstandig is om deze dingen vooral in het kader van
de EU aan de orde te stellen.Mevrouw Witteveen-Hevinga (PvdA):Mijn vraag was heel duidelijk: waarom laten wij die grens van ƒ
50.000 niet nu al vervallen? U heeft de toestemming van de Europese Unie niet
nodig, wanneer wij hier met elkaar vinden dat de noodzaak daartoe ondubbelzinnig
vaststaat. U bezigt de term "duidelijk maatschappelijke behoefte". Ik denk
dat een problematische schuldensituatie wel degelijk voldoet aan het criterium
van een maatschappelijke behoefte.Staatssecretaris Ybema:Mijnheer de voorzitter! Ik heb zojuist geprobeerd aan te geven dat het
er nu om gaat de kwestie van de misleidende advertenties op een snelle, effectieve
manier op te lossen. Zodra we op dat punt breder kijken door alle andere aspecten
daarbij te betrekken, hebben we de verantwoordelijkheid om ook te bezien hoe
zich dat verhoudt in EU-verband. We zijn partner binnen de Europese Unie.
We proberen in het kader van het Europese consumentenbeleid gelijk op te trekken.
We moeten op dat punt ook oog hebben voor het Europese aspect. Nogmaals, ik
zeg graag toe om op dat punt een actieve positie in te nemen in dat EU-overleg.De heer Van Dijke (RPF/GPV):Voorzitter! Dat betekent dat u ook in een komend wetsvoorstel op dit punt
niet zult terugkomen voordat er in Europees verband overeenstemming over is
bereikt. Dat kan nog jaren duren, terwijl wij de noodzaak daarvan hier wel
zien. Nederland loopt op een aantal punten in de wereld zelfs
solistisch voorop. Waarom dan op dit punt niet een voortrekkersrol gespeeld?Staatssecretaris Ybema:Het is geen kwestie van er principieel tegen zijn. Ik heb dat al een aantal
keren gezegd. Het gaat erom dat we ook proberen vanuit de regering inhoud
te geven aan het feit dat wij verdragspartners zijn in EU-verband. Dat betekent
dat je niet voortdurend allerlei dingen op eigen houtje gaat doen en dat je
dat in EU-verband gaat afstemmen. Ik bepleit dat en daar wil ik het initiatief
toe nemen.Voorzitter! Mevrouw Witteveen en de heer Van Dijke hebben gevraagd waarom
er geen begrenzing is van de kredietverstrekking. Als we daarvoor zouden kiezen,
grijpen we in in de privé-sfeer van de consumenten. Er is een duidelijke
eigen verantwoordelijkheid van de consument. We moeten dat zo laten. Het is
niet aan de overheid om daar in te grijpen, hoewel we uiteraard oog hebben
voor de gevolgen van het gedrag van sommige categorieën consumenten.
Een kredietverstrekker zal uiteraard geen krediet verstrekken als hij denkt
dat het geld dat hij verstrekt niet terug zal komen. Dat is een soort natuurlijke
grens. Op dat punt moeten we de markt zijn werk laten doen. Ik wil de problemen
daarmee niet wegredeneren. Ik kom hier straks nog op terug straks bij de andere
vragen die te maken hebben met hulpverlening.Mevrouw Witteveen heeft verder gevraagd hoe het toezicht bij De Nederlandsche
Bank komt te liggen. Zij heeft verwezen naar de brief die ik samen met collega
Zalm van Financiën heb geschreven. Er zijn nogal wat technische vragen
gesteld over een brief die weliswaar bij dit overleg wordt betrokken maar
waarvan de inhoud is dat wij te zijner tijd met wetsvoorstellen komen. Ik
zou graag de technische vragen schriftelijk willen beantwoorden om daarmee
de Kamer ook zo volledig mogelijk te beantwoorden.Een aantal punten kan ik nu echter al beantwoorden. Ik wil deze uiteraard
graag meenemen. Er is gevraagd hoe het toezicht van De Nederlandsche Bank
precies wordt ingevuld. Over de invulling van het toezicht is nog overleg
gaande met De Nederlandsche Bank. Belangrijk daarbij is dat het toezicht goed
past in het totale toezichtsysteem van De Nederlandsche Bank, maar mevrouw
Witteveen weet daar alles van. Met het invullen van het toezichtmodel zal
daarom ook nauw overleg moeten worden gevoerd met De Nederlandsche Bank. Hoe
komt de verhouding te liggen tussen de ECD en De Nederlandsche Bank? Mevrouw
Witteveen heeft het dan over het nieuwe systeem. Voor de kredietaanbieders
zal De Nederlandsche Bank in beginsel de eerstaangewezene zijn om actie te
ondernemen. Hiertoe zal De Nederlandsche Bank de mogelijkheid krijgen om bestuurlijke
boetes of dwangsommen op te leggen. In gevallen waarin dit toezicht door De
Nederlandsche Bank niet gepast is, zal de Economische controledienst actie
moeten ondernemen. Voor de taakverdeling tussen De Nederlandsche Bank en de
Economische controledienst zullen nog nadere afspraken moeten worden gemaakt.
In het nieuwe systeem is dus zeker een rol voor deze dienst weggelegd, maar
over de rol van deze dienst zijn nog gesprekken gaande, onder andere met de
collega's van Financiën, De Nederlandsche Bank en uiteraard de Economische
controledienst zelf. De precieze rolverdeling op dat punt moet nog worden
bekeken. De Kamer wordt daar uiteraard te zijner tijd over geïnformeerd.Over het periodiek rapporteren over overtredingen heb ik zojuist in algemene
zin al iets gezegd. Op dat punt moeten wij enige ruimte laten aan de Economische
controledienst, om daar zelf een goede vorm voor te kiezen. Het gaat mij erom
dat wij zo goed en zo effectief mogelijk worden geïnformeerd en die boodschap
zal ik nadrukkelijk bij de Economische controledienst neerleggen.Het Bureau kredietregistratie (BKR) is een private instelling. Daar is
geen verantwoordelijkheid voor de regering en dus hebben wij ook niet de mogelijkheid
om bepaalde zaken bij het BKR te bepleiten. Dat hebben wij verder te respecteren.Mevrouw Witteveen weet waarschijnlijk dat de Nederlandse vereniging van
incassobureaus bezig is met certificering van incassobureaus. Ik heb daar
indertijd zelf het initiatief toe genomen, in overleg met de vereniging, en
men is daar nu mee bezig. Mij stemt dat tot vreugde. Ik zal uiteraard bewaken
dat dit op afzienbare termijn ook leidt tot een vorm van certificering.Mevrouw Witteveen heeft ook een vraag gesteld over het "ne bis in idem"-beginsel.
Voor mij, als niet-jurist, is zoiets altijd lastig, maar gelukkig heb ik medewerkers
die hier zeer deskundig in zijn. Het gaat hier om het beginsel dat niet twee
keer eenzelfde overtreding kan worden gesanctioneerd. Dat beginsel geldt onverkort
bij strafrechtelijke handhaving. Samenloop van strafrechtelijke sanctionering
en bestuursrechtelijke boete zal bij de herziening van de WCK worden vermeden.
Er is dan dus sprake van één handhavingsinstrument.Mevrouw Witteveen heeft vervolgens gevraagd waarom geen begrenzing is
gesteld aan aantallen kredietverstrekkingen, de controle van de kredietwaardigheid
en de hoogte van de sancties. Bij het punt van de aantallen kredietverstrekkingen
geldt opnieuw de eigen verantwoordelijkheid van zowel de consument als de
kredietverstrekker. Wat de controle van de kredietwaardigheid betreft, wijs
ik erop dat bij af te sluiten leningen boven de ƒ 2000 de verplichting
bestaat om inlichtingen te vragen bij het BKR. De hoogte van de sancties tenslotte
wordt uiteindelijk door de rechter bepaald.Over private schuldhulpverleners wil ik nu wel iets zeggen, maar het toch
hoofdzakelijk verwijzen naar het overleg morgen met de collega's van SZW en
Justitie. Ik zie zeker – de heer Van Dijke weet dat ook van mij –
het belang van private schuldhulpverleners. Wel geldt dat niet alle private
schuldhulpverleners ook bonafide schuldhulpverleners zijn. Het is jammer dat
dit zo is, maar dat is nu eenmaal "de boze buitenwereld". Onderzoek van de
Economische controledienst wijst uit dat er vrij grote aantallen malafide
hulpverleners tussen zitten en dat compliceert de inzet van dit instrument
nogal.De heer Van Dijke (RPF/GPV):Ik heb de aandacht gevraagd voor de stichting Modus Vivendi die door de
ECD op de nek gezeten zit dat het een lieve lust is. Het zou beter zijn als
de ECD inzet op malafide schuldhulpverleners. Indertijd is afgesproken dat
de bonafide private schuldhulpverleners niet in de problemen mogen komen als
gevolg van activiteiten van het ministerie. Er is met het oog daarop zelfs
ingaande juli 1998 een tijdelijk vrijstellings besluit in werking
gesteld waarmee na een jaar is gestopt. Bonafide private schuldhulpverleners
komen als gevolg daarvan in grote problemen terwijl ze zo'n waardevolle rol
vervullen. Ik heb nu de vrijmoedigheid om terug te komen op een eerdere uitspraak
van de staatssecretaris, dat bonafide private schuldhulpverleners niet in
de problemen mogen komen als gevolg van uitblijven van regelgeving e.d.Staatssecretaris Ybema:Ik stel voor dat wij de afspraak maken dat u het morgen aan de orde stelt
in het algemeen overleg over de schuldenproblematiek en dat ik dit nog eens
bepleit bij de ECD.De heer Van Dijke (RPF/GPV):IK zou daar graag mee akkoord gaan, ware het niet dat ik deze uitspraak
nu al ettelijke malen heb gehoord en er voor de private schuldhulpverleners
nog steeds niets is geregeld. Het water staat ze aan de lippen! Vandaag of
morgen vallen ze om en dat wil ik niet graag op mijn geweten hebben. Ik zal
het morgen zeker aankaarten, maar ik verwacht van de staatssecretaris de toezegging
dat hij voorkomt dat ze omvallen als gevolg van het optreden door de ECD.Staatssecretaris Ybema:Ik kan niet verder gaan dan de toezegging dat ik het opnieuw met de ECD
zal opnemen. Het lijkt mij dat het algemeen overleg over de schuldhulpverlening
het enig goede forum is om dit punt nader aan de orde te stellen.De heer Van Dijke (RPF/GPV):Ik wil graag geïnformeerd worden over de uitkomsten van dat overleg.Staatssecretaris Ybema:Ik zeg u graag toe dat u daarover wordt geïnformeerd.Voorzitter! Het wetsvoorstel, dat ik samen met minister Zalm heb aangekondigd
in de brief van 7 mei jl., zal hoogstwaarschijnlijk in de loop van volgend
jaar kunnen worden ingediend. Dat is natuurlijk afhankelijk van onder andere
het advies van de Raad van State.Voor mensen die niet meer bij de gemeentelijke kredietbank terechtkunnen,
kunnen private schuldhulpverleners een rol spelen. Ook kan een oplossing worden
gevonden via de Wet schuldsanering natuurlijke personen.Gelet op het belang van een goede voorlichting wordt op de inhoud van
het prospectus strikt toezicht uitgeoefend. De kredietverstrekker moet ingevolge
de wet een prospectus beschikbaar stellen. Dat document is dus altijd voorhanden.
Wij kunnen de consument natuurlijk niet verplichten het prospectus te lezen.
De consument heeft ook op dit punt een eigen verantwoordelijkheid. De informatie
in het prospectus moet uiteraard adequaat, toegankelijk en goed leesbaar zijn.
En het is vanzelfsprekend dat het prospectus tijdig aan de consument wordt
aangeboden.De heer Van Dijke (RPF/GPV):Ik heb de staatssecretaris gevraagd te reageren op de suggestie van een
sluitende aanpak. Ik heb hem daarover niet horen spreken, maar mij lijkt dat
dit een ambitie van het kabinet zou kunnen zijn.Staatssecretaris Ybema:Wij zouden een sluitende aanpak natuurlijk het liefste willen, omdat daarmee
dan alle problemen gedekt zouden zijn. Met het principe ga ik dus akkoord.
De vraag is echter wat de consequenties zijn als je dit principe materieel
inhoud wil geven. Dan raken wij aan de bijdrage die de private schuldhulpverleners
daaraan kunnen leveren. Ik zie die mogelijkheid zeker, maar ik denk dat morgen
het forum is om hierover meer in detail te discussiëren.Mevrouw Witteveen-Hevinga (PvdA):Voorzitter! Ik wil eerst een vraag stellen die ik in eerste termijn ben
vergeten. In de nieuwe belastingwetgeving is het niet langer mogelijk de rente
van consumptieve schulden af te trekken. Dit zal gevolgen hebben voor de hoogte
van de te verstrekken kredieten, want daardoor wordt de draagkracht immers
kleiner. Worden in verband daarmee de richtlijnen voor de hoogte van de kredieten
aangepast?De staatssecretaris heeft in zijn antwoord op de vragen over het vervallen
van de grens van ƒ 50.000 aangegeven dat een evenwicht moet worden
gevonden tussen een gezonde marktwerking en de bescherming van het consumen-
tenbelang. Ik stel vast dat in het verkeer tussen de Kamer en de regering
het accent vooral ligt op het consumentenbelang. Ik ben verheugd dat de staatssecretaris
heeft gezegd dat hij geen principieel bezwaar heeft tegen het loslaten van
die grens van ƒ 50.000. Ik besef dat dit slechts een eerste stap is.
Ik onderschrijf de wens om het Nederlandse beleid mede af te stemmen op het
beleid van de Europese Unie, maar het resultaat van die afstemming mag niet
bepalend zijn voor de wetgeving in Nederland en dat hoeft ook niet. Ik zal
daarom mijn fractie het advies geven op dit punt een amendement in te dienen.Ik heb er vertrouwen in dat de handhaving van de Economische controledienst
goed van start zal gaan. Ik ben echter van mening dat de staatssecretaris
iets te vaag blijft over de concreetheid van de periodieke rapportages. De
Kamer zal de effectiviteit van deze wet beter kunnen beoordelen naarmate de
rapportage concreter is, dat wil zeggen dat het aantal overtredingen, de aard
van de overtredingen, sancties, enz. worden aangegeven. Dit is des te belangrijker,
omdat de ontwikkelingen op dit terrein niet stil staan.Ik ben tevreden over de mededeling van de staatssecretaris dat hij de
vragen over de nieuwe wetgeving schriftelijk zal beantwoorden. Ik begrijp
dat het nieuwe wetsvoorstel begin volgend jaar wordt ingediend. Ik kan mij
voorstellen dat de toegezegde antwoorden in het bredere kader van de totale
schuldenproblematiek worden geplaatst en dat wij daarover opnieuw overleg
zullen voeren om signalen af te geven voor de nieuwe wetgeving.Mevrouw Van der Hoeven (CDA):Voorzitter! Mij resteren nog twee opmerkingen. Mijn eerste opmerking gaat
over het actief aankaarten van het schrappen van het grensbedrag van ƒ
50.000 binnen EU-verband. Laat ik helder zijn: ik vind het prima dat de staatssecretaris
dat doet, maar hij hoeft niet te vragen of het mag. Hij moet het gewoon doen.
Als het wetsvoorstel daar is, dan zien wij wel waar dat in EU-verband toe
leidt. De actieve opstelling, die ik zeer toejuich, vergt dus nog een ander,
voorafgaand besluit, namelijk dat die grens eruit moet. Laten wij wel wezen:
het is illusoir om te denken dat een maatschappelijke behoefte
aan dergelijke zaken een grens van ƒ 50.000 kent.Mijn tweede opmerking gaat over de rapportages. Ook daarover wil ik heel
helder zijn: als de Kamer aangeeft wat zij wil weten, dan is het aan de staatssecretaris
om ervoor te zorgen dat dit in de rapportage komt. Iets anders kan hij zich
niet permitteren. Het is heel simpel. Mevrouw Witteveen is hierover heel duidelijk
geweest en ik hoef er dus niet verder op in te gaan. In de Handelingen kan
de staatssecretaris teruglezen wat de Kamer van de rapportages verwacht.Mevrouw Witteveen heeft een amendement aangekondigd. Er bestaat een ruime
meerderheid voor de afschaffing van de grens van ƒ 50.000. Ik neem
aan dat de overige sprekers in dit debat nog zicht op het amendement zullen
krijgen.Staatssecretaris Ybema:Voorzitter! Mevrouw Witteveen en mevrouw Van der Hoeven bespraken de grens
van ƒ 50.000. De opstelling die mevrouw Van der Hoeven schetst, lijkt
mij geen goede opstelling jegens de EU-collega's. Mevrouw Van der Hoeven weet
beter dan wie ook dat men in EU-verband tot een consumentenbeleid probeert
te komen. Wij weten hoe moeilijk dit is, maar het plan staat of valt met de
bereidheid om te overleggen over mogelijke stappen vooruit. Als dit in onze
ogen te lang duurt, dan zullen er wij zeker niet voor schromen om die stappen
zelf te zetten. Toch lijkt mij dit niet bevorderlijk voor een gezamenlijk
optrekken in dit proces. Ik vraag dus nog enige tijd om dergelijk overleg
op EU-niveau te kunnen voeren.Nu de rapportages van de Economische controledienst. Als mevrouw Van der
Hoeven zegt dat ik wel zie wat er gaat gebeuren, dan geeft zij mijn opstelling
absoluut niet goed weer. Integendeel, ik overleg hierover met de ECD, juist
om die prioriteit daar neer te leggen, afspraken te maken en een en ander
te effectueren in diens werkplan. Uiteraard zullen alle wensen van de Kamer,
zoals de periodiciteit, daarbij worden betrokken. Toch vind ik dat de ECD
hierbij enige ruimte moet krijgen en moet kunnen zeggen wat hij wel en wat
hij niet kan. Vooropstaat echter dat de Kamer alle informatie krijgt die zij
nodig heeft voor haar controlerende taak. Ik ben het op dat punt dus volstrekt
met de opstelling van de Kamer eens.Mevrouw Witteveen merkte op dat het nieuwe wetsvoorstel begin volgend
jaar komt, maar dat heb ik niet gezegd: ik zei dat het in de loop van het
volgende jaar komt. Ik ben wat voorzichtig, omdat dit wetsvoorstel minstens
vier departementen raakt. Hoe meer departementen bij een wetvoorstel zijn
betrokken, hoe meer tijd het vergt. Ik vind het niet fair om te zeggen dat
het begin 2001 lukt. Ik houd het op in de loop van 2001.Mevrouw Witteveen-Hevinga (PvdA):Ik wil nog iets zeggen over het overleg dat u binnen de EU gaan voeren
over de grens van ƒ 50.000. U zegt dat het ontzettend snel kan. U hebt
goed geluisterd naar de signalen vanuit deze Kamer. Ik ga ervan uit dat u
duidelijk maakt dat er volgens de Kamer sprake is van een maatschappelijke
behoefte. Wanneer krijgen wij uitsluitsel?Staatssecretaris Ybema:Ik moet nagaan wat zinvolle contacten op dat punt kunnen zijn. Het zal
zo spoedig mogelijk gebeuren: binnen twee maanden.De algemene beraadslaging wordt gesloten.De voorzitter:Ik stel voor, aanstaande dinsdag te stemmen.Daartoe wordt besloten. 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/h-tk-20002001-186-193.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl