Vragen van het lid Van der Linden aan de staatssecretaris van Volksgezondheid, Welzijn en Sport, over de situatie in de Nederlandse slachthuizen
Staten-Generaal — Handelingen 
Datum: 2014-07-12 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Handeling 1994-1995, pag. 3751-3756

 
 
 

Handeling

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Vergadernummer
Datum vergadering

28-03-1995

Tweede Kamer der Staten-Generaal

1994-1995

nr. 62, pagina 3751-3756

28-03-1995

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 
 Er is geen inhoudsopgave aanwezig.
 
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in vergadering

Stemmingen in verband met het wetsvoorstel Wijziging van de Brandweerwet 1985, de Wet geneeskundige hulpverlening bij rampen en enige andere wetten in verband met wijziging van de opzet van de inspectie voor het brandweerwezen en regeling van enige andere onderwerpen (23804)Pagina 3761-3761
Behandeling van de brief van de tijdelijke commissie toezicht Verzekeringskamer, houdende het voorstel haar te gelasten met het onderzoek van de onderzoeksvragen (23669, nr. 9)Pagina 3765-3765
62ste vergadering; 28 maart 1995Pagina 3739-3739
Vragen van het lid Van der Linden aan de staatssecretaris van Volksgezondheid, Welzijn en Sport, over de situatie in de Nederlandse slachthuizenPagina 3751-3756
Behandeling van het wetsvoorstel Wijziging van de Wet op de Ruimtelijke Ordening en de Wet milieubeheer (onafhankelijkheid adviseurs inzake beroepen) (23770)Pagina 3765-3765
Lijst van ingekomen stukken, met de door de voorzitter ter zake gedane voorstellen (dinsdag 28 maart 1995)Pagina 3765-3767
Stemmingen over vijf moties, ingediend tijdens het nota-overleg over de Evaluatienota water, te weten: de motie-Lilipaly over de bodemverdroging (21250, nr. 30); de motie-Esselink c.s. over het anti-verdrogingsbeleid (21250, nr. 31); de motie-Esselink c.s. over het milieurendement en de kosten effectiviteit van het integraal waterbeleid (21250, nr. 32); de motie-Esselink c.s. over de sanering van vervuilde waterbodems (21250, nr. 33); de motie-Stellingwerf over aanscherping van het verdrogingsbeleid (21250, nr. 34)Pagina 3761-3762
Regeling van werkzaamheden (dinsdag 28 maart 1995)Pagina 3739-3742
Stemmingen over dertien moties, ingediend in het nota-overleg over de verkeersveiligheid, te weten: de gewijzigde motie-Valk c.s over het alcoholpromillage (22100, nr. 36); de motie-Van Heemst c.s. over de maximumstraf bij roekeloos rijgedrag (22100, nr. 25); de motie-Van Heemst/Valk over de handhaving van verkeersregels op 50 en 80 km-wegen (22100, nr. 26); de motie-Dankers c.s. over het demonstratieproject "Duurzaam veilig" west-Zeeuws-Vlaanderen (22100, nr. 27)Pagina 3762-3765
Stemmingen over twee moties, ingediend bij het debat over de schrapping van de onafhankelijkheid van Aruba, te weten:de motie-Apostolou c.s. over de inwerkingstelling van de rijkswet tot schrapping van de onafhankelijkheid van Aruba (22593, R1433, nr. 20);de motie-Van Middelkoop c.s. over het onverkort uitvoeren van de afspraken in het Protocol (22593, R1433, nr. 21).Pagina 3765-3765
Vragen van het lid Weisglas aan de staatssecretarissen van Justitie en van Buitenlandse Zaken, over problemen op de luchthaven Schiphol na de inwerkingtreding van het Verdrag van SchengenPagina 3747-3751
Vragen van het lid Leerkes aan de minister van Volksgezondheid, Welzijn en Sport, over het ontstaan van een medische onderklassePagina 3744-3747
Vragen van het lid Lansink aan de minister van Onderwijs Cultuur en Wetenschappen over de procedurele gang van zaken met betrekking tot de prestatiebeursPagina 3742-3744
Stemmingen in verband met het wetsvoorstel Wijziging van de Grondwaterwet met betrekking tot voor het onttrekken van grondwater te stellen algemene regels en enige andere onderwerpen (23233)Pagina 3761-3761
Vragen van het lid M.B. Vos aan de ministers voor Ontwikkelingssamenwerking en van Verkeer en Waterstaat, over de Betuwelijn.Pagina 3756-3761
Stemmingen over vier moties, ingediend bij het debat over klimaatbeheersing, te weten: de motie-Augusteijn-Esser c.s. over de maatregelen om emissiereductie te bereiken (23900-XI, nr. 56); de motie-Crone c.s. over joint implementation (23900-XI, nr. 57); de motie-M.B. Vos/Stellingwerf over de 20%-reductie in 2005 (23900-XI, nr. 58); de motie-M.B. Vos/Stellingwerf over maatregelen om 5% CO2-reductie in 2000 te bereiken (23900-XI, nr. 59)Pagina 3765-3765

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 40 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 

 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 Vragen van het lid Van der Linden aan de staatssecretaris van Volksgezondheid,
Welzijn en Sport, over de situatie in de Nederlandse slachthuizen.
 
 
 
 
 De heer Van der Linden (CDA):
 
 Voorzitter! Het uitlekken van een vertrouwelijk, intern rapport heeft
enorme schade toegebracht aan het imago van het Nederlandse exportprodukt,
de exporterende bedrijven en heel in het bijzonder aan de Nederlandse varkenshouderij.
Voor die schade is verantwoordelijk het doorspelen van een intern, geheim
rapport van vorig jaar van het ministerie van Volksgezondheid, Welzijn en
Sport zonder enige nadere toelichting aan een Duitse journalist.
 
 De sector is uiteraard verantwoordelijk voor de hygiëne en de overheid
voor de controle en het toezicht op de naleving. De varkenshouders, die het
de laatste jaren al zwaar voor hun kiezen gekregen hebben, worden in hun gezinsinkomen
ernstig geschaad door een zaak waaraan zij geen schuld hebben.
 
 De regering heeft aangekondigd, vóór de zomer een actieplan
gereed te zullen hebben. Dat is voor de fractie van het CDA onbegrijpelijk.
Hoe kan de regering achterover leunen terwijl de markt onderuit gaat? Actie
is nu geboden. Het kwaad is geschied. De actie moet gericht zijn op het beperken
van de schade. Zegt de regering ook nu toe, zo vraag ik de staatssecretaris,
dat als gevolg hiervan geen enkel bedrijf failliet mag gaan? Wil de staatssecretaris
de volgende vragen beantwoorden?
 
 1. Kan de staatssecretaris een nadere uiteenzetting geven van wat de regering
voor ogen staat met het voor de zomer aangekondigde actieprogramma hygiëne
slachterijen?
 
 2. Waarom neemt de regering geen directe maatregelen om verdere schade
te voorkomen?
 
 3. Is het volgens de minister en de staatssecretaris waar dat er sprake
is van een stammenstrijd tussen het ministerie van Landbouw, Natuurbeheer
en Visserij en het ministerie van Volksgezondheid, Welzijn en Sport, zoals
is gesuggereerd door de VVD-fractie?
 
 4. Was het ministerie van Landbouw, Natuurbeheer en Visserij op de hoogte
van het onderzoek door het ministerie van VWS naar de gang van zaken bij de
slachterijen en is het ministerie van LNV bij de opstelling van dit rapport
betrokken geweest?
 
 5. Waarom hebben de bewindslieden tijdens of direct na het onderzoek geen
maatregelen getroffen om de te verwachten negatieve ontwikkelingen te voorkomen?
 
 6. Deelt de regering de opvatting dat als gevolg hiervan de varkenshouders
die toch al in een moeilijke inkomenspositie verkeren, uiteindelijk het gelag
betalen?
 
 7. Wat zijn de directe effecten op de export en voor de individuele bedrijven
tot op heden?
 
 
 
 
 
 Staatssecretaris Terpstra:
 
 Voorzitter! Voordat ik de vragen van de geachte afgevaardigde Van der
Linden zal beantwoorden, wil ik graag iets rechtzetten. Hij begon met de suggestie
dat het rapport zou zijn uitgelekt. Dat is in het geheel niet het geval. Mijn
departement en het staatstoezicht moesten het rapport afstaan aan Der Stern,
dat zich beriep op de Wet openbaarheid van bestuur. Ik hecht eraan om dit
zo, in alle duidelijkheid, te verklaren, omdat er anders een soort ruis ontstaat
die niet goed is voor de verdere beantwoording van de vragen.
 
 Ik kom toe aan de beantwoording van de vragen. De eerste vraag luidt of
ik, mede namens mijn collega van LNV, nader uiteen kan zetten wat ons voor
ogen staat bij het voor de zomer aangekondigde actieprogramma hygiëne
slachterijen. Vanzelfsprekend zullen naast de dagelijkse actie van zowel de
RVV, de Rijksdienst voor de keuring van vee en vlees, als van het staatstoezicht
 additionele maatregelen worden genomen. Die maatregelen worden
neergelegd in een stappenplan om betere naleving van de voorschriften te verzekeren.
In dit plan zal de RVV en de VHI de ondernemers krachtig stimuleren om zich
te houden aan de uitvoeringsbesluiten die zijn neergelegd in de Vleeskeuringswet.
Er zal een reeks van maatregelen worden genomen. Twee maatregelen die een
geruime tijd zullen vergen, licht ik er graag uit. Allereerst zullen maatregelen
worden genomen om het tekort aan dierenartsen op te heffen. Ten tweede zullen
wij niet alleen nationaal, maar ook internationaal overeenstemming proberen
te bereiken over de inzet van het keuringspersoneel. Zoals bekend is dat een
van de cruciale punten die zijn neergelegd in het rapport naar aanleiding
van de bevindingen van het staatstoezicht.
 
 De tweede vraag: waarom worden geen directe maatregelen genomen om verdere
schade te voorkomen? Het doet mij genoegen om de heer Van der Linden te kunnen
zeggen dat wij onmiddellijk maatregelen hebben genomen. De allereerste maatregel
is natuurlijk datgene wat er na de bevindingen van het staatstoezicht en de
RVV iedere keer aan verbeteringen op het bedrijf zelf is bewerkstelligd. Daarnaast
is de hoofdinspecteur van het veterinair staatstoezicht naar Duitsland gereisd
om tijdens de uitzending zelf, vanuit zijn eigen autoriteit, het getoonde
in perspectief te zetten. Mede namens de minister van LNV en mijn departement
heeft hij gezegd dat datgene wat thans getoond werd, niet representatief is
voor de Nederlandse situatie. Vervolgens hebben wij alle moeite gedaan –
ik neem aan dat dit de heer Van der Linden niet is ontgaan – om de schriftelijke
vragen die op 23 maart door de VVD-fractie en PvdA-fractie en op 24 maart
door de CDA-fractie zijn ingediend, nog in het weekend te beantwoorden, opdat
men de reeks antwoorden gisteren al bij de post heeft kunnen vinden. Dit is
niet alleen gelardeerd met openbaarheid, zodat ook alle journalisten en media
daarvan kennis konden nemen, maar werd ook begeleid door een persbericht mijnerzijds,
waarin ik nogmaals duidelijk heb proberen te maken dat over de gehele linie
bij de Nederlandse producenten van vlees een sterk kwaliteitsbesef leeft,
dat zich onder andere richt op de bescherming van de belangen van de consument.
 
 Vervolgens heb ik mijn collega in Duitsland, Horst Seehofer, een brief
geschreven waarin ik datgene wat tijdens de uitzending al door onze hoofdinspecteur
is gezegd, nogmaals heb bevestigd. Als laatste onmiddellijke maatregel vermeld
ik dat zowel collega Van Aartsen als ik geen gelegenheid voorbij heeft laten
gaan om in het openbaar en – zoals de heer Van Aartsen gisteravond nog
heeft gedaan – op de televisie te benadrukken dat de manier waarop wij
omgaan met onze Vleeskeuringswet, met een dubbele controle door de RVV en
het staatstoezicht, iedere toets der kritiek kan doorstaan.
 
 De derde vraag betrof de zogenaamde stammenstrijd. Ik kan de geachte afgevaardigde
de heer Van der Linden meedelen dat er geen sprake is van een stammenstrijd.
Integendeel: de gezamenlijke woordvoering en het gezamenlijk optrekken van
de afgelopen dagen, maar in het verleden ook al de wijze waarop wij gezamenlijk
klachten vanuit Duitsland ten aanzien van de hygiënische toestand van
de slachterijen hebben geprobeerd op te vangen en het feit dat wij met een
brief naar de Kamer nog eens duidelijk hebben gemaakt dat de RVV en de Inspectie
gezamenlijk optrekken en dat het doodnormaal is dat de keuringsdienst gecontroleerd
wordt door het staatstoezicht, maken duidelijk dat er geen sprake is van een
stammenstrijd.
 
 De vierde vraag bestond uit twee delen. Het eerste deel luidde of het
ministerie van LNV op de hoogte was van het onderzoek door mijn ministerie
naar de gang van zaken bij de slachterijen. Het antwoord is: natuurlijk. Dat
berust immers op de werkafspraken die wij met elkaar hebben. Het tweede deel
van die vraag luidde: is de minister van LNV bij de opstelling van dat rapport
betrokken geweest? Het antwoord is: natuurlijk niet. Het staatstoezicht is
een onafhankelijk toezicht en dient onafhankelijk te blijven. Vanzelfsprekend
bespreken wij daarna de bevindingen om vervolgens gezamenlijk maatregelen
te nemen ter verbetering van de naleving van de voorschriften.
 
 Vraag 5 was waarom de bewindslieden tijdens of direct na het onderzoek
geen maatregelen hebben genomen om de te verwachten negatieve ontwikkelingen
te voorkomen. De beste maatregel is natuurlijk om per bedrijf ervoor te zorgen
dat er geen negatieve bevindingen zijn die zouden kunnen leiden tot een negatieve
ontwikkeling. In die richting is de afgelopen jaren gewerkt. Dit blijkt onder
andere uit het feit dat in de afgelopen jaren na controle door de RVV gemiddeld
van twintig bedrijven de erkenning is ingetrokken. Dit heeft ertoe geleid
dat die bedrijven zijn gesloten en dat andere bedrijven zodanig zijn gesaneerd
dat er sprake is van een grote verbetering. Desalniettemin zullen alle tekortkoming
die worden gesignaleerd en die relevant zijn voor de gezondheidszorg van de
consument vanzelfsprekend moeten leiden tot het nemen van maatregelen.
 
 Voorzitter! Deze vraag veronderstelt eigenlijk iets wat er niet is. Dat
verbaast mij, want de heer Van der Linden zou beter op de hoogte moeten zijn
van de gang van zaken. Het rapport dat naar Der Stern is gegaan op grond van
de Wet openbaarheid van bestuur is uiteindelijk een rapportage van wat er
afgelopen jaar is gebeurd. Niets is gebleven zoals het was, nadat tekortkomingen
waren geconstateerd.
 
 De volgende vraag was: delen de bewindslieden de opvatting dat als gevolg
hiervan de varkenshouders die toch al in een moeilijke inkomenspositie verkeren
uiteindelijk het gelag betalen? Het is waar dat de varkensvleesprijs is gedaald.
De vraag is alleen of dit hieraan te wijten valt. Ik kan mij de zorg van de
geachte afgevaardigde, een zorg die kamerbreed is gezien de kamervragen, heel
goed voorstellen. Dat is de reden waarom wij hedenmorgen nog bij onze ambassade
in Bonn hebben laten navragen in hoeverre deze situatie grote ophef heeft
veroorzaakt in de Duitse pers. Dat blijkt in het geheel niet het geval te
zijn. Deze zaak, waarover wij ons – terecht – zorgen maken, is
op geen enkele wijze een issue in de Duitse pers. Wij moeten afwachten of
er een effect is van deze situatie en of dat effect zich ook uitstrekt over
de export van individuele bedrijven.
 
 Voorzitter! Ik heb hiermee ook de laatste vraag van de heer Van der Linden
beantwoord. Vanzelfsprekend zullen wij de Kamer desgevraagd en desgewenst
rapporteren op het moment dat er helderheid is.
 
 
 
 
 
 De heer Van der Linden (CDA):
 
 Voorzitter! Ik dank de staatssecretaris voor de gegeven antwoorden. Ik
vind dat zij in gebreke is gebleven bij het geven van een toelichting op het
rapport dat zoveel negatieve publiciteit opgeroepen heeft en dat zoveel negatieve
gevolgen heeft voor de inkomens van de varkenshouderij. De staatssecretaris
vroeg zich af of het laatste wel het geval is. Wij hebben uit berichten van
het produktschap begrepen dat de prijs in een paar dagen tijd met 20 tot 40
cent per kilogram gedaald is. Dit betekent dat er wel degelijk een directe
relatie is tussen datgene wat er gebeurd is, de terugval in de exportcijfers
en de lagere prijzen op de markt.
 
 Mijn tweede punt is dit. Als het juist is dat het rapport van vorig jaar
dateert, waarom is dan zo lang gewacht met het nemen van maatregelen in de
bedrijven? Als er maatregelen genomen zijn, waarom heeft de staatssecretaris
dat dan niet kenbaar gemaakt in het begeleidend schrijven bij het rapport?
Waarom heeft zij zo'n gevoelig rapport, met incident op incident, vrijgegeven
aan een Duitse journalist, zonder dat er door het ministerie en de regering
op dat moment enige toelichting of een persbericht gegeven is? Er is wel een
persbericht gekomen, maar vier dagen na dato, toen het kwaad geschied was.
Waarom is het niet eerder gebeurd?
 
 Ik vind, ten derde, niet dat voor zo'n zaak ambtenaren naar Duitsland
moeten worden gestuurd. De staatssecretaris of de minister had zelf moeten
gaan. Het is voor de Nederlandse export, de Nederlandse landbouw en de landbouwverwerkende
industrie een zo aangelegen punt, dat er niet op gereageerd had mogen worden
zoals dat is gebeurd.
 
 Een vierde punt betreft de maatregelen op korte termijn. Ik zou graag
van de staatssecretaris horen, dat binnen nu en een paar dagen een aantal
maatregelen worden genomen om de opgeroepen schade te beperken. Een actieprogramma
in stappen voor de zomer kan niet. Welke maatregelen moeten er nu worden genomen?
 
 Om te beginnen meen ik dat de regering zelf, in de persoon van de minister
of de staatssecretaris, actie moet ondernemen naar Duitsland. In de tweede
plaats had zij in een persbericht afstand moeten nemen van de indruk die is
gewekt dat er wordt geknoeid met Nederlands vlees. Zij had moeten stellen
dat de kwaliteit van het vlees in Nederland volstrekt aan de maat is, ook
overeenkomstig de eisen van de inspecties in Brussel. In de derde plaats moet
zij ervoor zorgen, dat het toezicht en de naleving op het toezicht veel sneller
en adequater plaatsvinden, en niet in een stappenplan na de zomer.
 
 
 
 
 
 Staatssecretaris Terpstra:
 
 Voorzitter! Ik dank de heer Van der Linden graag voor de aanvullende vragen.
Ik constateer, dat er enkele vragen bij zijn die ik eigenlijk in eerste termijn
al heb beantwoord, maar misschien is het te snel gegaan. Ik herhaal de antwoorden
graag nog een keer.
 
 Dat betreft vooral de vraag waarom wij zo lang hebben gewacht met maatregelen
voor afzonderlijke bedrijven. Ik zal het nog een keer uitspellen. Gedurende
het hele jaar worden alle roodvleesslachterijen en -uitsnijderijen integraal
geïnspecteerd. Zij worden geïnspecteerd door de RVV en vervolgens
wordt die inspectie steeksproefgewijze gecontroleerd door het staatstoezicht.
Bij ieder bedrijf waar tekortkomingen in de naleving van de voorschriften
worden geconstateerd, worden twee dingen gedaan. Als wordt geconstateerd dat
er iets mis is, krijgt men een schriftelijke waarschuwing of een proces-verbaal.
Als het heel ernstig is en er een directe relatie is met gevaren voor de volksgezondheid,
wordt zo'n bedrijf ter plekke gesommeerd er wat aan te doen. Gebeurt dat niet,
dan wordt de erkenning ingetrokken. Ons vlees kan natuurlijk niet op de markt
komen als het niet gezond is. Dat is tegen alle voorschriften. Op het moment
dat er iets wordt geconstateerd, worden er dus maatregelen genomen. Als de
geachte afgevaardigde desondanks vraagt waarom er zo lang is gewacht met maatregelen
bij de afzonderlijke bedrijven, begrijp ik die vraag niet, of ik heb haar
al beantwoord.
 
 Laat ik het nog eens duidelijk stellen. In het rapport dat op grond van
de Wet openbaarheid van bestuur naar Der Stern is gestuurd, overigens op uitdrukkelijk
verzoek van Der Stern, staat met zoveel woorden en uitgespeld, dat er bij
alle bedrijven die zijn onderzocht, 24 processen-verbaal zijn opgemaakt en
49 schriftelijke waarschuwingen zijn gegeven. Die 49 schriftelijke waarschuwingen
hebben tot verbeteringen geleid, zodat er geen nader proces-verbaal hoefde
te komen. Er zijn 76 slachterijen en 306 uitsnijderijen gecontroleerd. Men
zal zich kunnen voorstellen dat 24 processen-verbaal en 49 schriftelijke waarschuwingen
relatief het beeld bevestigen dat ik schriftelijk aan mijn collega heb doen
toekomen, dat in de pers is verschenen en door onze hoofdinspecteur op de
Duitse TV, bij RTL, is uitgesproken. Over het algemeen is er een hoge mate
van kwaliteitsbewustzijn en zorg voor de gezondheid van de consument. Dat
is het eerste.
 
 Ten tweede verwijt de heer Van der Linden mijn departement, dat wij in
gebreke zijn gebleven door alleen het rapport aan Der Stern te sturen. Wij
hadden er een toelichting bij moeten maken. Ik weet niet of de heer Van der
Linden het rapport heeft gelezen, maar het rapport is zo eenvoudig dat ik
mij niet kan voorstellen dat er nog een toelichting aan toe te voegen is.
Er staat duidelijk in: 
 
 
 - dat in 1994 nagenoeg alle door de EG erkende
roodvleesslachterijen en uitsnijderijen geïnspecteerd zijn en dat er
vervolgens op grond van het Besluit produktie en handel vers vlees is gekeken
naar tekortkomingen in de uitvoering daarvan;
 
 
 - dat daarop onmiddellijk
vervolgacties zijn ondernomen, waar er bij bepaalde tekortkomingen een mogelijk
negatief effect was op de volksgezondheid;
 
 
 - dat dit heeft geleid
tot 24 processen-verbaal en 49 schriftelijke waarschuwingen.
 
 
 
 Vervolgens wordt in het rapport een uiteenzetting gegeven van alle tekortkomingen
die er zijn geweest, met de bijbehorende percentages. Daar zijn heel positieve
bij, bijvoorbeeld over de materiële en de bouwtechnische tekortkomingen.
Er wordt geconstateerd dat in de afgelopen jaren juist door de actieve inzet
van de RVV veel bedrijven zijn gesaneerd. Met andere woorden, de tegeltjes
zijn in orde. Vervolgens worden er andere zaken genoemd, die niet in orde
waren. Ook daarbij zijn percentages aangegeven. Er is iedere keer bij gezegd
wat eraan gedaan is en wat er nog moet gebeuren. Aan het laatste
wordt de hand gehouden.
 
 Kortom, het is een heel helder rapport. Iedere journalist kan het vanuit
de vrije nieuwsgaring lezen. Zij hoeven niet bij de hand te worden genomen
om te spellen wat zij wel of niet moeten lezen. Ik kan mij niet voorstellen
waarom de heer Van der Linden nog een toelichting bij het rapport vraagt.
 
 Het volgende verwijt van de heer Van der Linden was dat wij bij de uitzending
van RTL niet de veterinaire hoofdinspecteur hadden moeten sturen, maar dat
ik zelf had moeten gaan.
 
 
 
 
 
 De heer Van der Linden (CDA):
 
 Nee, naar Bonn.
 
 
 
 
 
 Staatssecretaris Terpstra:
 
 Nee, u zei: de staatssecretaris had geen ambtenaar moeten sturen, zij
had het zelf moeten doen. Ik kan u zeggen dat ik blij was dat onze hoofdinspecteur
er zat. Er was ons niet verteld dat er een dusdanige compilatie van beelden
zou worden vertoond dat er onmiddellijk op moest worden gereageerd. De hoofdinspecteur
heeft het toch goed gedaan. Ik herhaal dat hij daar letterlijk heeft gezegd:
wat vertoond wordt, is niet representatief voor de Nederlandse situatie. Was
getekend: de hoofdinspecteur van het staatstoezicht der Nederlanden.
 
 Vervolgens kwam de heer Van der Linden nogmaals met de opmerking dat er
nog voor de zomer een actieplan komt voor dit soort maatregelen, die additioneel
zijn ten opzichte van datgene wat dagelijks moet worden gedaan. De heer Van
der Linden zei: ik wil graag maatregelen op korte termijn. Op mijn vraag welke
dat moeten zijn, zegt hij: actie ten opzichte van Duitsland. Ik heb dat een-
en andermaal gedaan. Wij hebben het in 1994 gedaan en wij hebben het nu opnieuw
gedaan. Ik heb onder andere een brief geschreven naar mijn collega Horst Seehofer.
Ik kan mij geen verdere directere actie voorstellen. De heer Van der Linden
sprak ook over een boodschap over de kwaliteit van het vlees. Ook dat hebben
wij een- en andermaal gedaan, dus ook vorig jaar. De voorganger van de huidige
minister, de heer Bukman, heeft het Duitsland ook een- en andermaal laten
weten, zie ik. Het blijft een herhalen van dezelfde boodschap.
 
 De heer Van der Linden zei dat ik nog sneller had moeten werken. Wij hebben
de schriftelijke vragen van de verschillende fracties – wij nemen die
vragen vanzelfsprekend zeer serieus – zo ongeveer na ontvangst beantwoord.
Het had gewoon niet erg veel sneller gekund. Dan hadden wij de schriftelijke
vragen eigenlijk al moeten beantwoorden voordat ze binnen waren.
 
 
 
 
 
 De heer Ter Veer (D66):
 
 Mijnheer de voorzitter! Met uw welnemen zal ik een vraag stellen aan de
heer Van der Linden. Is de heer Van der Linden het met mij eens dat de kwaliteit
van de produktie en van het produktieproces begint aan het begin van de produktie
en dat het de hele produktiekolom doorloopt, tot en met het slachten en het
verwerken? Het proces heeft alleen kans van slagen als het heel serieus wordt
behandeld in de hele produktiekolom. Is eigenlijk alleen het toezicht niet
iets wat je repressief doet? Is hij het met mij eens dat de producenten en
de verlengstukken van die producenten – niet zelden de coöperaties,
zoals de NCB in het Brabantse – tot en met de slachthuizen over de kwaliteit
gaan? De heer Van der Linden werpt zich nu op als een soort hoeder van de
varkensprijs en het economisch wel en wee van de varkenshouders. Is het niet
te betreuren dat de NCB uitgerekend de integrale ketenbenadering heeft verlaten?
De NCB heeft gezegd: die benadering levert niks op, wij krijgen er geen extra
cent voor op de markt. Kan de heer Van der Linden zich in zijn publieke commentaren
niet ook eens richten op de NCB, in die zin dat die organisatie een mooie
kans heeft laten liggen om zich te immuniseren tegen prijsval?
 
 
 
 
 
 De heer Van der Linden (CDA):
 
 Voorzitter! Het gaat hier om de gehele sector van slachterijen. Ik heb
gesteld, dat uiteraard de slachterijsector zelf verantwoordelijk is voor de
hygiëne en dat de overheid verantwoordelijk is voor de controle en het
toezicht op de naleving. In dat opzicht is de overheid naar mijn mening te
kort geschoten, omdat zij te lang heeft geaarzeld om ervoor te zorgen, dat
maatregelen ook zouden worden genomen. Ik heb begrepen, dat de heer Ter Veer
dit helemaal toespitst op één bedrijf. Ik zie dat veel breder.
De heer Ter Veer is van oordeel, dat de varkenshouderijen zelf de oorzaak
zijn van die prijsdaling van 20 tot 40 cent. Ik verwerp deze benadering.
 
 
 
 
 
 De heer Vos (VVD):
 
 Voorzitter! Ik heb de staatssecretaris horen zeggen, dat op de risico's
van de volksgezondheid gereageerd wordt door middel van schriftelijke waarschuwingen
en processen-verbaal. Mag ik ervan uitgaan, dat hier geen sprake is van papieren
tijgers, maar dat er echt snel en adequaat mee gehandeld zal worden, opdat
de waarschuwingen worden gevolgd door controles, die morgen en overmorgen
blijven plaatsvinden?
 
 
 
 
 
 Staatssecretaris Terpstra:
 
 Voorzitter! Ik ben blij met deze vraag, want ik kan nu toch een misverstand
wegnemen. Neen, vanzelfsprekend! Er zijn twee gradaties. De eerste is daar
waar de gezondheid direct wordt bedreigd. Er worden direct maatregelen gevergd:
men blijft er bij wijze van spreken bij staan en als het niet gebeurt, wordt
de erkenning ingetrokken en wordt het bedrijf gesloten. Wij kunnen niet hebben,
ook niet voor onze export, dat er vlees weggaat dat direct gevaarlijk is voor
de gezondheid van de consument.
 
 De tweede gradatie is, dat maatregelen moeten worden genomen die niet
direct ingrijpen in de gezondheid van de consument maar wel een gezondheidsrisico
kunnen zijn. Daar wordt een proces-verbaal gemaakt en er wordt de volgende
dag gecontroleerd. Als er dan geen maatregelen zijn genomen, zullen alsnog
maatregelen moeten worden genomen. Zo niet, dan wordt de erkenning ingetrokken
en wordt het bedrijf gesloten.
 
 Dit zijn geen papieren maatregelen. Sterker nog, de bedrijven voelen dat
aan den lijve. Niets voor niets heb ik zojuist gezegd, dat er de afgelopen
jaren gemiddeld zo'n twintig bedrijven per jaar zijn gesloten. Dat betekent,
dat er daadwerkelijk maatregelen worden genomen ook en temeer in het belang
van de export.
 
 
 
 
 
 De heer Leers (CDA):
 
 Voorzitter! Het is niet de eerste keer dat het Nederlandse exportprodukt
vooral naar Duitsland onder grote druk komt te staan door een onterechte en
slechte beeldvorming. Na de tomaten en de bloemen lijkt nu de jacht te zijn
geopend op het Nederlandse varkensvlees. Het imago van Nederland landbouwland
heeft opnieuw een gevoelige deuk opgelopen en de producenten – in dit
geval de varkenshouders – staan machteloos en lijden inmiddels zo'n
150 mln. schade. Als de staatssecretaris dat ontkent, vertelt het produktschap
kennelijk klinkklare onzin.
 
 Welke mogelijkheden ziet de staatssecretaris om op zo kort mogelijke termijn
het imago van het Nederlands exportprodukt naar Duitsland en naar de andere
Europese landen te verbeteren? Is zij bereid om met haar collega van Economische
Zaken van gedachten te wisselen en om extra geld uit te trekken om dat imago
op te poetsen? Mag ik van de staatssecretaris een reactie hebben op de aankondiging
van het Produktschap vee en vlees, dat men gaat onderzoeken of het ministerie
aansprakelijk is te stellen voor de schade die exporterende bedrijven lijden
door het vrijgeven van het interne rapport?
 
 
 
 
 
 Staatssecretaris Terpstra:
 
 Voorzitter! De heer Leers heeft drie vragen gesteld. Wat gaan we doen
aan de onterechte beeldvorming, omdat het niet de eerste keer is dat er een
onterechte beeldvorming is van exportprodukten naar Duitsland? Dit is een
onderdeel van de concurrentiestrijd. De allerbeste manier om een onterechte
beeldvorming te voorkomen, is ervoor te zorgen dat je je zaken zo goed voor
elkaar hebt dat er niet een rapport hoeft te verschijnen, waarin ook negatieve
zaken aan de orde worden gesteld. Die moeten aan de orde worden gesteld, omdat
het nu eenmaal een uitvoering is van de wettelijke verplichting. Dat is punt
één.
 
 Dan punt twee. De geachte afgevaardigde stelde een retorische vraag. Hij
vroeg of ik de berichten van het produktschap over de 150 mln. schade ga ontkennen.
Mijn antwoord is: ik kan die berichten niet ontkennen, want daarvoor ontbreken
mij de gegevens. Het heeft geen zin op grond van vermoedens of schattingen
hier bedragen te noemen. Zo gaan wij hier ook niet met elkaar om. Ik heb een
belofte gedaan. Wat de minister van LNV en mij betreft, is die zo vanzelfsprekend
dat ik die eigenlijk niet hoef te herhalen. Ik herinner er echter aan dat
ik heb gezegd, dat wij op het moment dat we duidelijk voor ogen hebben wat
de ontwikkelingen in deze marktsector zijn, de Kamer daarover zullen rapporteren.
 
 Ten slotte heeft de geachte afgevaardigde mij een reactie gevraagd op
de berichten dat het produktschap gaat onderzoeken of men mijn ministerie
verantwoordelijk kan stellen voor het vrijgeven van een rapport dat is gepubliceerd
op grond van een wettelijke verplichting, namelijk een verplichting die is
aangegeven in de Wet openbaarheid van bestuur. Mijn reactie is: in dit land
is gelukkig iedereen vrij om te onderzoeken wat hij wil onderzoeken.
 
 
 
 
 
 Mevrouw Groenman (D66):
 
 Voorzitter! Ik wil in aansluiting op de vraag van de heer Ter Veer aan
de heer Van der Linden, de staatssecretaris de volgende vraag stellen. Deelt
zij de opvatting dat, gelet op het feit dat driekwart van de produktie van
varkensvlees in de coöperatieve sfeer tot stand komt, de sector zelf
enige verantwoordelijkheid draagt?
 
 
 
 
 
 Staatssecretaris Terpstra:
 
 Voorzitter! Ik deel die opvatting. Sterker nog, ik vind zelfs dat die
coöperatie niet enige verantwoordelijkheid heeft, maar dat zij alle verantwoordelijkheid
draagt.
 
 
 
 
 
 De heer Esselink (CDA):
 
 Voorzitter! Niet voor het eerst maakt het staatstoezicht inspectieverslagen
openbaar waarmee een bepaald beeld van sectoren of bedrijfstakken wordt opgeroepen.
Voor zover ik mij herinner gingen dat soort rapportages eerder vergezeld van
een tekst waarbij datgene wat was geconstateerd in juiste proporties werd
weergegeven. Daarom heb ik nu twee vragen.
 
 Waarom heeft de minister of de staatssecretaris van VWS niet direct na
de negatieve publiciteit officieel verklaard, dat er niets mis is met de kwaliteit
van het Nederlandse vlees en dat slechts hier en daar iets is gesignaleerd?
En waarom heeft men niet gezegd, dat aan de bezwaren al tegemoet is gekomen
dan wel actie is ondernomen? Klopt het dat het Produktschap voor vee en vlees
tot tweemaal toe – men rook kennelijk onraad – minister Borst,
de minister van VWS, heeft verzocht om actie te ondernemen en, zo ja, waarom
is op dat verzoek niet gereageerd?
 
 
 
 
 
 Staatssecretaris Terpstra:
 
 Voorzitter! Terecht wordt gesignaleerd dat niet voor het eerst het staatstoezicht
met een rapportage naar buiten komt. Dat zal ook niet voor het laatst zijn.
Het staatstoezicht heeft nu eenmaal de verplichting zijn bevindingen openbaar
te maken. Die bevindingen worden vervolgens keurig in een rapport vastgelegd
teneinde die in de juiste proporties aan het publiek kenbaar te maken. Als
de geachte afgevaardigde het rapport inmiddels gelezen heeft, zal hij gemerkt
hebben, dat juist met dat rapport de juiste proporties zijn aangegeven. Bij
het weergeven in de juiste proporties is sprake van een mengeling van dingen
die goed gaan en van dingen die niet goed gaan. Dit is het antwoord op de
eerste vraag van de geachte afgevaardigde.
 
 Vervolgens heeft hij gevraagd: waarom is niet officieel verklaard, dat
er niets mis is met de kwaliteit van het Nederlandse vlees? Het gaat erom,
dat er niets mis is met de gezondheidsrisico's in verband met het eten van
vlees. Zoals echter in het rapport is aangegeven, is wel iets geconstateerd
op het punt van het naleven van de voorschriften van de Vleeskeuringswet.
Ten aanzien daarvan zijn verbeteringen aangebracht. Dit moge duidelijk zijn.
Dit is ook sec en helder in het rapport weergegeven en iedereen kan dat lezen.
Ik ben er trots op dat wij deze controle hebben en dat wij die ook naleven.
Ik kan mij niet voorstellen dat iemand zou willen dat dit anders was.
 
 
 
 
 
 De heer Janmaat (CD):
 
 Mijnheer de voorzitter! Het wordt wat positiever: er is
niets mis met de controle, noch met de kwaliteit van het vlees. Wat er mis
blijft, is het vrijgeven van een rapport aan een persorgaan in een land dat
van onze produkten gebruik maakt. Is er aanleiding voor de Duitse persinstantie
geweest om het rapport op te vragen? Men zal toch niet alle rapporten opvragen
die in Nederland worden uitgebracht? Was het reeds uitgelekt dat er naast
al die goede punten, ook zulke slechte punten in stonden, dat de sector zeer
negatief kon worden afgeschilderd?
 
 
 
 
 
 Staatssecretaris Terpstra:
 
 Voorzitter! Ik vind dat een relevante vraag. De aanleiding voor de Duitse
pers om nadere informatie op te vragen op grond van de Wet openbaarheid van
bestuur is een zwartboek dat is geproduceerd door een Duitse dierenarts. Deze
man is twee jaar in dienst van de RVV geweest en vervolgens ontslagen. Hij
is daarop in de openbaarheid gekomen met een zwartboek, dat een eenzijdig
beeld geeft van de gang van zaken in onze slachterijen en uitsnijderijen.
 
 
 
 
 
 Mevrouw Voûte-Droste (VVD):
 
 Voorzitter! De staatssecretaris sprak van een plan van actie. Ik heb er
waardering voor dat wij de vragen zo snel beantwoord hebben gekregen: binnen
twee maal 24 uur. Ik vraag de staatssecretaris of het mogelijk is, het plan
van actie in een zelfde tempo te produceren. Dit kan van belang zijn voor
de positie van ons exporterende bedrijfsleven. Het rapport gaf aan dat in
een klein percentage van de gevallen de hygiënische situatie slecht was.
Het gaf echter ook aan dat in een groot aantal gevallen de hygiënische
situatie uitstekend was. Helaas komen slechte zaken duidelijker in de publiciteit.
De goede zaken mogen echter ook benadrukt worden. Ik stel de staatssecretaris
voor, de Duitse collega van minister Van Aartsen hier uit te nodigen om de
goede aspecten duidelijk te maken.
 
 
 
 
 
 Staatssecretaris Terpstra:
 
 Voorzitter! Het plan van actie zal er zo snel mogelijk komen. Het zou
onmiddellijk worden doorgeprikt als wij de negatieve aspecten uit het rapport
zouden afplakken en alleen de positieve zaken naar voren zouden brengen. Ik
vind het een goede suggestie om de Duitse collega van minister Van Aartsen
naar Nederland uit te nodigen om met hem ook de goede bedrijven te gaan bekijken.
Ik zal dit idee graag doorgeleiden naar mijn collega.
 
 
 
 
 
 De heer Van Boxtel (D66):
 
 Voorzitter! Kan de staatssecretaris dit vragenrondje, waarin het probleem
nogal uitvergroot lijkt te worden, afronden met de opmerking dat niemand in
Nederland of in het buitenland bevreesd behoeft te zijn over de kwaliteit
van het Nederlandse varkensvlees?
 
 
 
 
 
 Staatssecretaris Terpstra:
 
 Voorzitter! Vanzelfsprekend kan ik hier verklaren dat de gezondheid van
niemand gevaar loopt bij het consumeren van Nederlands vlees. Daarvoor hebben
wij nu juist, in tegenstelling tot vele andere landen, een dubbele controle:
eerst de RVV en daar bovenop het staatstoezicht.
 
 
 
 
 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/h-tk-19941995-62-3751-3756.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl