Voortzetting van de behandeling van het wetsvoorstel Wijziging van de Wet ammoniak en veehouderij (30654)
Staten-Generaal — Handelingen 
Datum: 2014-07-04 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Handeling 2006-2007, pag. 645-651

 
 
 

Handeling

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Vergadernummer
Datum vergadering

01-03-2007

Eerste Kamer der Staten-Generaal

2006-2007

nr. 19, pagina 645-651

13-02-2007

 

 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties over kamerdossier

Kamerdossier 30654Toon publicaties die dit dossier behandelen

 
 
 Publicaties in vergadering

Behandeling van het wetsvoorstel Regeling voor de toelating, het op de markt brengen en het gebruik van gewasbeschermingmiddelen en biociden (Wet gewasbeschermingsmiddelen en biociden) (30474)Pagina 634-636
Lijst van besluiten (dinsdag 13 februari 2007)Pagina 651-651
Voortzetting van de behandeling van het wetsvoorstel Wijziging van de Wet ammoniak en veehouderij (30654)Pagina 645-651
Lijst van ingekomen stukken, met de door de Voorzitter ter zake gedane voorstellen (dinsdag 13 februari 2007)Pagina 651-652
Voortzetting van de behandeling van het wetsvoorstel Regeling voor de toelating, het op de markt brengen en het gebruik van gewasbeschermingmiddelen en biociden (Wet gewasbeschermingsmiddelen en biociden) (30474)Pagina 641-645
Behandeling van het wetsvoorstel Wijziging van de Wet ammoniak en veehouderij (30654)Pagina 636-639
Presentie en opening (dinsdag 13 februari 2007)Pagina 631-631
Behandeling van het wetsvoorstel Wijziging van de Telecommunicatiewet in verband met het vaststellen van nadere bepalingen over het gebruik van nummers ter bescherming van de consument (30537), het wetsvoorstel Wijziging van de Wet milieubeheer ter uitvoering van verordening (EG) nr. 2216/2004 van de Commissie van de Europese Gemeenschappen van 21 december 2004 inzake een gestandaardiseerd en beveiligd registersysteem overeenkomstig Richtlijn 2003/87/EG van het Europees Parlement en de Raad en Beschikking 280/2004/EG van het Europees Parlement en de Raad (PbEU L 386) (Uitvoeringswet EG-verordening register handel in broeikasgasemissierechten) (30639) en het wetsvoorstel Wijziging van de Zeevaartbemanningswet (30684)Pagina 631-631
Voortzetting van de behandeling van het wetsvoorstel Aanpassing van de regeling in de Wet op de vennootschapsbelasting 1969 betreffende de omzetting van een vaste inrichting met verliezen in een deelneming (30117)Pagina 639-641
Behandeling van het wetsvoorstel Aanpassing van de regeling in de Wet op de vennootschapsbelasting 1969 betreffende de omzetting van een vaste inrichting met verliezen in een deelneming (30117)Pagina 631-634

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 53 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
Aan de orde is de voortzetting van de behandeling van:het wetsvoorstel Wijziging van de Wet ammoniak en veehouderij (30654).De beraadslaging wordt hervat.Staatssecretaris Van Geel:Voorzitter. Dit wetsvoorstel komt nadat de Wet ammoniak en veehouderij
(Wav) in 2002 in werking is getreden. Daarvoor en daarna heeft de discussie
over de mate van bescherming van de natuur zich voortgezet. Dit is onder andere
tot uitdrukking gekomen in een eerder aangehaalde motie, de motie-Schreijer,
en in de wens om tot aanpassing van deze wet te komen in het Hoofdlijnenakkoord.
Uiteindelijk ligt er, na heel veel discussie, met de Tweede Kamer en veel
maatschappelijke organisaties, in het bijzonder de provincies, die een grote
rol krijgen in dit wetsvoorstel, dit wetsvoorstel.In de verschillende bijdragen wordt enerzijds gesteld dat er te weinig
gebeurt aan het generiek terugdringen van ammoniakemissies, terwijl aan de
andere kant wordt gezegd dat dat wel meevalt. Wat is hierbij de positie van
de regering? De oplossing van het ammoniakprobleem moet generiek gebeuren.
Deze wet gaat daar niet over. De ammoniakdeken boven ons land is nog veel
te dik, en moet dunner worden. Zolang die deken niet dunner wordt, zijn eventuele
pieken nauwelijks zichtbaar. Maar als de deken dunner wordt, worden die pieken
wel zichtbaar. Het is dus wel degelijk belangrijk hieraan iets te doen, maar
vooral in het perspectief dat de ammoniakdeken omlaag moet. Daarom zijn de
inspanningen daarop gericht. Hier richten wij ons specifiek op de piekbelastingen
op natuurgebieden.De Wav vormt een klein onderdeel van een pakket aan maatregelen. Er zijn
inderdaad nog veel meer doelvoorschriften te formuleren waarmee meer kan worden
gedaan, en waarmee meer ruimte kan worden gegeven aan bedrijven. In ons generieke
emissiebeleid bestaat die ruimte al. In het Besluit huisvesting wordt gewerkt
met emissiegrenswaarden. Het is aan de ondernemer om te bepalen, welke middelen
worden ingezet om daaraan te voldoen. De keuzemogelijkheid is vergroot doordat
bij de onderhavige wetswijziging het intern salderen wordt toegestaan. Niet
elke stal in de inrichting hoeft aan alle voorwaarden te voldoen, er mag worden
gesaldeerd. Verder hebben wij in goed overleg met de Kamer aangegeven wat
de overgangstermijnen van het Besluit huisvesting voor bestaande stallen zouden
moeten zijn. Daarbij is rekening gehouden met de investeringsmogelijkheidsstrategieën.De centrale vraag is, of dit wetsvoorstel verantwoord is. Ik denk dat
dat het geval is, en dat er niets mis is met de belangenafweging die heeft
plaatsgevonden tussen natuur en landbouw. 12% Van de voor ammoniak
gevoelige natuur, ofte wel 5,5% van de EHS, zal niet meer extra worden
beschermd, terwijl het aantal bedrijven dat nadelig effecten ondervindt van
de Wav met 38% zal worden verminderd. Een belangrijke kanttekening
daarbij is dat dit voorstel geen gevolgen heeft voor onze belangrijkste natuurgebieden
in Nederland, de Vogel- en Habitatrichtlijngebieden. Alle voor ammoniak gevoelige
delen van deze gebieden die thans door de Wav worden beschermd, houden die
bescherming. Er is een afspraak gemaakt dat de meest kwetsbare gebieden die
thans door de Wav worden beschermd, door de provincies worden geselecteerd.
Dat betekent dus niet dat alles vogelvrij is. Uiteindelijk gaat de natuur
die niet wordt beschermd niet ten gronde, maar in sommige gebieden worden
de doelen iets later bereikt dan anders het geval zou zijn. Dat aantal gebieden
is overigens beperkt. Daarom is dit voor mij een aanvaardbaar voorstel.Mevrouw Slagter-Roukema (SP):Het is mij nog niet helemaal duidelijk wat de doorslag heeft gegeven bij
de belangenafweging. Ik krijg het idee dat de economielobby minstens zo belangrijk
is geweest als die van de natuur. Maar de natuurlobby moet toch
ook belangrijk zijn, zeker gezien de komende kabinetsplannen?Staatssecretaris Van Geel:Nogmaals, ik vind dit een verantwoorde afweging, tegen de achtergrond
van het feit dat het wetsvoorstel in goed overleg met de Tweede Kamer tot
stand is gekomen. Ik heb cijfermatig aangegeven waar die afwegingen liggen.
In dit soort situaties kunnen de kool en de geit nooit worden gespaard: ze
worden altijd wel enigszins beschadigd. Ik heb deze afweging als zeer evenwichtig
beschouwd. Uiteindelijk is het een politieke afweging hoe zwaar je die elementen
meeweegt. De bescherming van natuur en milieu acht ik voldoende om de voorgestelde
ruimte te bieden.De heer Eigeman (PvdA):Ik hoor veel cijfers en technieken. Ik heb geschetst dat wij een stevige
worsteling hebben te gaan om de kwaliteit van natuur en milieu in Nederland
te behouden. U zegt dat kool en geit allebei een beetje worden beschadigd,
maar voor de natuur geldt dat de kool en/of geit al zwaar zijn beschadigd.
In dat licht vinden de fracties van de PvdA, GroenLinks en de SP dat wij die
afweging niet meer moeten willen maken. Ik constateer dat de staatssecretaris
meer kiest voor de economie, dan voor natuur. Die keuze volgen wij niet.Staatssecretaris Van Geel:Ik vind dit een onterechte afweging. Ik heb het gehad over een tijdelijke,
beperkte en niet duurzaam verstorende extra ballast, terwijl de deken veel
bepalender is voor de natuurkwaliteit dan die individuele piek. Het is de
deken die de natuur beschadigt. Het gaat in dit geval om piekbelastingen die
op dit moment relatief weinig invloed hebben. Ik heb ook erkend dat dit op
lange termijn wel zo zal zijn, want als dit niet het geval zou zijn, moeten
wij dit beleid helemaal niet voeren. Nu valt een heel groot stuk van de piekbelastingdiscussie
weg tegen de achtergrond van de deken. Dat effect is dus buitengewoon beperkt.
Dit moet gezien worden in relatie tot het feit dat anders 38% van de
bedrijven geen ontwikkelingsmogelijkheden zou hebben. Dat is mijn inziens
een heel reële afweging. Als over tien jaar de deken een stuk minder
dik zou zijn en vervolgens de kwetsbare natuur direct bloot werd gesteld,
dan zou mijn positie een andere zijn. Echter, op dit moment waarbij de deken
veel meer bepalend is voor de kwaliteit dan de individuele piekbelasting,
vind ik dit een heel reële afweging. Als u daarvoor niet kiest en u liever
kiest voor de 38% bedrijven op slot, dan is dat uw afweging en niet
de onze. Met de door ons voorgestelde maatregelen wordt de natuur niet structureel
aangetast. Wellicht zal het ietsje langer duren voordat de omstandigheden
vanuit het milieu volledig passend zijn bij de aard van de natuur die daar
is, maar dat effect moet niet gedramatiseerd worden. Het is mijns inziens
niet terecht om dan tegen ons te zeggen: u kiest voor economie en niet voor
natuur.Mevrouw Slagter-Roukema (SP):Ik kan wel een eind meegaan in wat u zegt, maar u had het zo-even over
38% van de bedrijven die op slot moeten. Wat bedoelt u daarmee? Betekent
het dat ze dan allemaal failliet gaan? Ik vind dat namelijk ook best wel dramatisch
klinken.Staatssecretaris Van Geel:Die 38% zal de effecten ervan ondervinden. Marginale bedrijven
zullen er veel meer last van hebben dan heel stevige bedrijven. Kortom, ze
ondervinden er effect van in hun bedrijfsvoering. Er worden beperkingen opgelegd.
Bepaalde bedrijven kunnen beperkingen meer aan dan andere bedrijven, maar
ze krijgen beperkingen opgelegd. De maatregel die wij voorstaan moet gezien
worden in relatie tot de zeer beperkte effecten voor de natuur. Dat is besturen,
dat is een afweging maken tussen de drie pijlers van duurzaamheid, te weten
de sociale, de economische en de ecologische. Waar het gaat om tijd, plaats
en politieke overtuiging kan die balans anders komen te liggen, maar er is
wel sprake van een balans. Gelet op het regeerakkoord en gelet op het goede
overleg dat met alle provincies en LTO is gevoerd, vinden wij hetgeen nu voorligt
getuigen van een goede balans. Overigens betreur ik het wel dat op het laatste
moment de Stichting Natuur en Milieu te kennen heeft gegeven dat hoewel zij
een aantal elementen ervan wel kan dragen, zij deze oplossing naar buiten
toe niet kan dragen.De heer Walsma (CDA):Hetgeen de staatssecretaris nu aangeeft, wordt ook bevestigd door wetenschappelijk
onderzoek. Ik heb aardig wat rapporten op dit terrein gelezen en ik moet concluderen
dat hetgeen daarin staat volstrekt overeenkomt met wat de staatssecretaris
hier naar voren brengt. Ik onderstreep dan ook graag zijn woorden.De heer Eigeman (PvdA):Alle onderzoeken en rapporten kunnen niet wegnemen dat het in dezen gaat
om signaalwerking. Ik ben blij dat de staatssecretaris heeft toegegeven dat
het wat overdreven zou zijn om te zeggen dat 38% van de boerenbedrijven
op slot moet en dus groot gevaar loopt in de toekomst. Je kunt echter ook
op een andere manier, door meer in termen van doelen te sturen dan in termen
van middelen, proberen om invloed uit te oefenen op de bedrijfsvoering van
die bedrijven. Het is wellicht in hoge mate symboolwerking, maar het is dan
wel een symbool waarvan het op dit moment van belang is er aandacht voor te
vragen. Ik ga ervan uit dat er in het nieuwe regeerakkoord meer perspectief
zit op dit punt. Dus het is goed het debat nog een keer te voeren.Staatssecretaris Van Geel:Ik neem hier kennis van. Ik meen uitvoerig te hebben aangeven wat de verschillende
componenten zijn van onze weging.Mevrouw Slagter-Roukema (SP):Uiteraard zijn de generieke maatregelen veel belangrijker, maar het gaat
ook om de signaalwerking van een maatregel. Dat heeft ook te maken met opvoeden.
Enerzijds geeft u het signaal af dat boerenbedrijven niet op slot gaan, maar
anderzijds komt u met het signaal van: desnoods toch maar even wat meer piekbelasting
aangezien die in het grote verhaal niet zo belangrijk is. Ik vind dat pedagogisch
gezien niet zo sterk.Staatssecretaris Van Geel:Ik kom hierop graag terug wanneer ik straks specifiek inga op de vragen
van mevrouw Slagter.Voorzitter. De heer Eigeman heeft gezegd artikel 3, lid 3, als nogal complex
te beschouwen. Ik geef meteen toe dat de leesbaarheid van dit artikel, zeker
na de toevoeging over het intern salderen, lastiger is geworden. Verder ben
ik het met hem eens dat zelfs zonder dit artikel dit al een
lastige formulering is. Bovendien geldt dat het bij complexe regelingen niet
altijd gemakkelijk is om complexe formuleringen te vermijden. De Raad van
State heeft over het oorspronkelijke artikel geen opmerkingen gemaakt, terwijl
deze er over het algemeen toch ook wel kritisch over kan zijn. Hoewel het
artikel lastig leesbaar is, is het mijns inziens overigens niet onbegrijpelijk.
Ik zou bijna zeggen: als je er bevattelijk voor bent, is het niet onbegrijpelijk.
Dat neemt niet weg dat wij zullen zorgen voor een duidelijke toelichting,
opdat degenen die de regeling moeten uitvoeren exact weten wat de praktische
betekenis ervan is in de uitvoering. De kern van het probleem is dat wij als
gevolg van de ammoniakemissie veehouderijen de Wet milieubeheer buitenspel
zetten, terwijl wij wat betreft de Wav voor een aantal elementen een aantal
uitzonderingen willen maken. Dit resulteert in een ingewikkelder formulering
die inhoudelijk overigens volstrekt verdedigbaar is.De analyse van de heer Walsma is correct en kan bovendien in samenhang
gebracht worden met de analyse van de collega's. Vandaar dat wij vinden dat
beperkingen opgelegd moeten worden aan de uitstoot van ammoniak nabij natuurgebieden.Vervolgens ga ik in op de specifieke vragen van mevrouw Slagter. Ik heb
zo-even al aangegeven welke criteria ten grondslag liggen aan dit wetsvoorstel.
Het is van belang dat de ontwikkelingen die de reconstructie in de buitengebieden
zeer gehinderd hebben en vele malen tot problemen geleid hebben, ook op regionaal
en lokaal niveau, beëindigd worden. Dit is uiteraard geen legitimatie
voor broddelwerk – in mijn ogen is van dat laatste ook geen sprake –
maar dat het door een aantal amendementen van de Tweede Kamer allemaal wat
lastiger is geworden, heeft mevrouw Slagter zelf ook al geconstateerd. Ik
meen wel dat hetgeen nu voorligt werkbaar is, zeker met een goede toelichting
en een goede begeleiding in de uitvoeringspraktijk.Dan de opmerking van mevrouw Slagter dat het milieubeleid bij het huidige
kabinet in slechte handen zou zijn. Het feit dat zij alleen de heer Veerman
bedankte voor zijn laatste optreden hier, draag ik als een man, maar ik meen
dat het milieubeleid van de afgelopen jaren toch ook weer niet zo slecht was
dat zij er helemaal niets over zou kunnen zeggen.Ik geef toe dat in het milieubeleid vaak voorbeelden enthousiasmerend
werken om mensen tot een bepaald milieugedrag te verleiden. Dat is een goed
voorbeeld geven als het gaat om het gedrag dat het milieu belast, ook in regelgeving.
Maar de grens ligt bij het moment waarop burgers, boeren of anderen merken
dat het symboolpolitiek is en dat het geen feitelijk effect heeft op de milieubelasting.
In de dossiers kom ik tegen dat het dan als een boemerang terugslaat op het
draagvlak voor milieubeleid. Dan zeggen zij: waarom doen wij dat, als het
effect niet zichtbaar of wetenschappelijk bewezen is? Dan moeten zij dat doen
vanwege het symbool, maar dat wekt eerder aversie tegen een verstandig milieubeleid
dan dat het daarvoor als basis kan dienen. Ik heb graag een goed voorbeeld,
maar in dit geval hoop ik oprecht dat wij kijken naar de harde realiteit van
de effecten op de natuur. Die zijn bij de grote deken beperkt en wij moeten
ook niet het beeld oproepen dat dit niet zo is. Dat is mijn reactie als het
gaat om symboliek.Ik heb het altijd lastig met professoren, behalve met degene die rechts
van mij zit. De heer Bruil heeft een andere opvatting over de positie van
de IPPC, emissiegrenzen, BBT en dergelijke. Er is een verschil van opvatting
met hem over de vraag of die BBT telt voor individuele stallen of voor de
hele installatie, want anders kan er geen saldering plaatsvinden. Wij denken
dat het begrip installatie tot nu toe in het bestuursrecht zo is gehanteerd
zoals wij dat altijd hanteren. Ik zie nog geen argumenten om dat anders te
doen. Individuele stallen zijn geen inrichtingen. Het gaat om de installatie
als geheel en niet om de individuele stal. Wij vinden de bestuursrechter in
algemene zin aan onze zijde bij deze interpretatie. Het is duidelijk dat er
nog geen interpretatie is over intern salderen, want dat wordt nu voor het
eerst ingevoerd.Dan kom ik op de vraag of het lang zal duren, als de provincies een rol
hebben bij het aanwijzen van gebieden. Ik heb er alle vertrouwen in dat dit
geen jaar zal duren. Dat vertrouwen is er mede op gebaseerd dat de provincies
steeds grote druk op ons uitoefenen om voortgang te maken op verschillende
dossiers, zoals het toetsingskader voor ammoniak. Provincies hebben de Tweede
Kamer met proefkaarten ervan overtuigd dat dit de goede lijn is. Zij hadden
het idee dat dit zou kunnen, zij hebben de Kamer daarvan overtuigd en de Kamer
heeft ons een handje geholpen om ook tot die overtuiging te komen.Minister Veerman:Voorzitter. Ik heb niet zoveel toe te voegen aan het voortreffelijke betoog
van de staatssecretaris. Ik zal mij beperken tot de specifieke omstandigheden
bij de Natuurwet 2000-gebieden. Ik sluit mij geheel aan bij wat de staatssecretaris
heeft gezegd. Er is een afweging gemaakt tussen belangen. Het bestuur is er
voor het maken van afwegingen. Er kunnen verschillen van opvatting zijn. Het
is goed om die helder en duidelijk over het voetlicht te brengen. Dat gebeurt
hier dan ook met de nodige duidelijkheid.Het is van belang dat wij zijn geconfronteerd met jarenlange stilstand
in de bedrijfsontwikkeling van een groot deel van de bedrijven rond die gebieden,
terwijl een verdere vergroting van die bedrijven juist de financiële
basis verschaft voor de draagkracht om maatregelen te nemen tegen ammoniakuitstoot.
Als je ze stilzet, kunnen zij niets meer doen, omdat de rentabiliteit dan
stelselmatig terugloopt. De grote voordelen van uitbreiding en schaalvergroting
leveren de efficiency op die de draagkracht verleent voor het doen van investeringen.
Dat is een duivels dilemma.Er wordt gezegd dat elke vergroting van de hoeveelheid ammoniakuitstoot
in de vorm van piekbelasting onaanvaardbaar is en dat er maatregelen moeten
worden genomen om de totale hoeveelheid ammoniak naar beneden te brengen.
Dan is het gekozen middel om die bedrijven stil te zetten volstrekt verkeerd.
Dat gaat in tegen de bedrijfsontwikkeling, die gestalte moet krijgen in een
gecoördineerd pad naar stelselmatige vermindering van ammoniakuitstoot
en ook van de piekbelasting. Bedrijfsontwikkeling is daartoe het middel. Tot
zover de bedrijfseconomische achtergrond.Wij scheppen hier geen wettelijk kader om een standstill te realiseren
voor de ammoniakuitstoot, maar wij schetsen een verloop. Je kunt van mening
verschillen over het tempo, dat wat hoger zou kunnen zijn, maar uiteindelijk
gaat het om het terugbrengen van de hoeveelheid ammoniak die
uit de dierenhouderij voortkomt. Dat past in de generieke benadering om de
ammoniakdeken te verminderen. Naast het argument dat je de bedrijfsontwikkeling
de gelegenheid moet geven om dat pad op te gaan, is de vraag hoe snel dat
moet gebeuren de enige waarover je naar mijn gevoel kunt discussiëren.
Dan kom je bij de afweging waar je de natuur werkelijk schade mee doet. Is
dat onherroepelijke, onherstelbare schade of is dat een vorm van uitgesteld
of op termijn gesteld herstel? Wij zijn van oordeel dat het hierbij gaat om
het laatste.Dit speelt specifiek bij de Natura 2000-gebieden. De bescherming van deze
gebieden gaat niet achteruit door deze wettelijke maatregel. Het afwegingskader
van de Natuurbeschermingswet 1998 blijft van toepassing binnen en buiten de
grens van 250 m van de Wav. De natuur die niet meer wordt beschermd door de
zoneringsmaatregelen van de Wav, verdwijnt hierdoor dus niet.De gewenste natuurkwaliteit zal worden gerealiseerd door het generieke
emissiebeleid, zoals de staatssecretaris zegt, maar ook door het treffen van
effectgerichte maatregelen. Het plaggen van heidegebieden is daar een voorbeeld
van. Het kan gebeuren dat de nagestreefde kwaliteit pas in een later stadium
wordt bereikt, maar de richting van het beleid is duidelijk. Ook de veehouderij
zal in de komende tijd een bijdrage moeten leveren aan vermindering van de
ammoniakuitstoot.De discussie is dan of je dat doet door mogelijkheden te bieden voor een
gezonde bedrijfseconomische ontwikkeling van bedrijven, zodat zij die maatregelen
ook kunnen dragen, of door de zaak stil te zetten. Wij kiezen voor het eerste.
Mevrouw Slagter vroeg om een signaal en dat signaal is heel helder. Dat is
dat in de komende tijd een vermindering van ammoniakuitstoot van de rundveehouderij
nodig is. Bij de intensieve veehouderij liggen de oplossingen voor de hand.
De regering heeft aanzienlijke bedragen gereserveerd voor bijvoorbeeld het
toepassen van luchtwassers. In de varkens- en de pluimveehouderij is dat een
middel dat aanleiding kan geven tot een ammoniakreductie met 90%. Dat
zijn enorme technologische stappen voorwaarts.Het vraagstuk zit bij de rundveehouderij en daar komen wij weer een nieuw
dilemma tegen. Aan de ene kant willen wij de koe in de wei, maar aan de andere
kant doet een koe in de wei haar behoefte niet op de plek en op het moment
dat het dienstig is voor de ammoniakuitstoot, dat zal duidelijk zijn. Zo'n
dilemma vereist weer een afweging. Bij de Wav creëren wij de mogelijkheid
om het aantal dieren uit te breiden binnen de mogelijkheden die het gebied
biedt. De rol van de provincies is hierbij volstrekt duidelijk, zoals de staatssecretaris
al uiteen heeft gezet.De heer Eigeman vraagt of het gebruikelijk is om de individuele vergunningplicht
op te heffen als aan bepaalde categorieën van eisen van de algemene maatregel
van bestuur wordt voldaan. Dat is helemaal niet ongebruikelijk, volgens mijn
tekstschrijvers. Het past als duidelijk is dat de uitzonderingen van de individuele
vergunningsplicht binnen de categorieën van eisen van de algemene maatregelen
van bestuur vallen. Dat moet wel verantwoord zijn.Ik doe de toezegging dat in het geval van ammoniak bij een algemene maatregel
van bestuur alleen een uitzondering wordt toegestaan als zeker is gesteld,
eventueel door bij de algemene maatregel van bestuur nader gestelde beperkingen
en verplichtingen, dat er geen achteruitgang van de kwaliteit van de Natura
2000-gebieden ontstaat en evenmin een significante verstoring van de soorten
waarvoor het gebied is aangewezen, conform de Vogel- en Habitatrichtlijn.
Dat zullen wij ook wetenschappelijk onderbouwen. Dat heeft de heer Eigeman
in ieder geval al binnen en terecht!Hij vroeg ook naar de realisatie van de EHS, de Atlas Europa en de soorten.
Ik zei al dat voor een klein deel van de EHS-gebieden de aanvullende Wav-bescherming
vervalt, maar dat die wel onder de bescherming van de EHS blijven vallen.
Het kan wat langer duren, maar wij zullen dat met de nodige kwaliteitsimpulsen
proberen te mitigeren of zelfs te verbeteren. Ik noemde al enkele voorbeelden
van effectgerichte maatregelen.De heer Eigeman wees erop dat in de Atlas Europa enkele zaken staan die
niet nieuw zijn, maar er kan niet gezegd worden dat wij er niets aan doen.
De EHS is volop in uitvoering, natuurgebieden worden met elkaar verbonden
en vergroot en samen met het departement van Verkeer en Waterstaat is een
ambitieus meerjarenprogramma Ontsnippering tot stand gekomen waar veel geld
voor is uitgetrokken. Het kan natuurlijk altijd beter, maar in de Natuurbalans
2006 is vastgesteld dat sinds 1990 het aantal aaneengesloten gebieden is toegenomen.
Welnu, dat beleid wordt voortgezet en dat is van essentiële betekenis
voor het migreren van soorten en daarmee ook voor het behoud van soorten.Mevrouw Slagter vroeg waarom grondgebondenheid zo voor vergunningverlening
van belang zou zijn. Het gaat hier in hoge mate toch weer over de melkveehouderij.
Die grondgebondenheid past bij het intensiveringsbeleid rondom de beschermde
natuurgebieden. Grondgebonden bedrijven hebben een beperktere – hoe
meer grondgebonden ze zijn, hoe groter de beperking – en een gespreide
ammoniakemissie omdat die koeien nu eenmaal rondlopen. Dat sluit dus goed
aan bij de natuurdoelstellingen. Het is dan ook van belang dat die grondgebondenheid
een element is bij de vergunningverlening. Dat wordt ook in het toetsingskader
opgenomen.Mevrouw Slagter-Roukema (SP):Dat snapte ik wel, maar u zei net dat wij allemaal toch graag koeien in
de wei zien, hetgeen pleit voor extensivering. Daarvoor zei u dat intensivering
nodig is om investeringen te kunnen doen. Dat is dus weer zo'n duivels dilemma.
Ik vraag mij af of deze Wav daar nu wel zo veel aan bijdraagt. Ik denk dat
wij beiden wel voor extensivering zijn, maar dit schept toch mogelijkheden
voor intensivering. Ik vond dat wel een beetje strijdig.Minister Veerman:Extensiveren en grondgebondenheid hangen nauw samen, maar bedrijfsuitbreiding
is niet altijd intensivering. Het kan er een vorm van zijn, maar de ondernemers
in die gebieden die met deze beperkingen te maken krijgen, zullen volgens
mij een voldoende vooruitziende blik hebben, zeker als het goede ondernemers
zijn. Als ze dat niet zijn, kan ik het ook niet helpen, zo liberaal ben ik
ook wel weer. Het is een gezonde houding om vooruit te kijken, je moet zien
wat er op je af staat te komen. Daarom is het ook zo van belang dat wij na
jaren discussie nu deze wetsvoorstellen vaststellen, zodat de kaders waarbinnen
die ondernemers kunnen werken ook helderder worden. De staatssecretaris zei
al dat extensivering in bijvoorbeeld reconstructiegebieden een
mogelijkheid kan zijn om bedrijven uit te breiden maar niet om te intensiveren.
In het licht van de ammoniakproblematiek is een van de belangrijkste dingen
die ondernemers zich moeten realiseren wel dat het lastiger wordt, dat het
een verplichting wordt om de ammoniakuitstoot met name in de melkveehouderij
te verminderen. Wij zoeken niet alleen een balans tussen de belangen, maar
vooral naar een pad waarlangs die vermindering gestalte kan krijgen. Dat kan
naar onze mening niet door bedrijven geen ontwikkelingsmogelijkheden te bieden,
maar juist wel door die mogelijkheden te bieden in het licht van de toekomstige
verplichtingen. Dus, niet alleen inzetten op intensiveren, maar op uitbreiden
voornamelijk in de vorm van extensivering. Dat zal een verstandige boer tot
zijn beleid maken. Voor zover hij dat niet doet, zal hij zichzelf ongetwijfeld
tegenkomen en dus ook tegen de wettelijke kaders aanlopen. Het lijdt geen
twijfel dat in de voor ammoniak gevoelige natuurgebieden de ruimte om te ondernemen
op de klassieke wijze via intensiveren afneemt.Mevrouw Slagter sprak over de rol van provinciale staten om de flora en
fauna in de kwetsbare gebieden in kaart te brengen. Wij hebben met elkaar
afgesproken dat de provincies dat moeten doen, maar natuurlijk houden wij
er wel enig zicht op, want anders zouden wij niet weten of het een zeer gevoelig
gebied is. De precieze inventarisatie van de soorten is aan de provincie.
Provincies hebben daar ook alle ruimte voor en zijn naar mijn mening ook vast
van plan om dat in het benodigde tempo te doen. Daarvoor zijn ook middelen
beschikbaar gesteld.Mevrouw Slagter-Roukema (SP):U zei dat u er wel zicht op hebt, maar ik maak mij ook wel zorgen over
de coördinatie. In dat verband heb ik verwezen naar wat op dit ogenblik
nogal breed wordt uitgedragen, namelijk dat decentraal mooi is, maar dat er
toch wel een centrale regie zou moeten zijn, met name met het oog op de verrommeling
en soms zelfs verloedering. Kunt u daar nog iets over zeggen?Minister Veerman:De afgelopen periode hebben wij de rol van het middenbestuur op het gebied
van de ruimtelijke ordening versterkt vanuit de gedachte: alleen centraal
wat centraal moet en decentraal wat decentraal kan. Je kunt wel verschillend
denken over de grenzen daartussen en ook ik ben op de hoogte van de discussie
die daarover in het kader van de ruimtelijke ordening wordt gevoerd, maar
of je neemt het middenbestuur serieus, of je geeft het slechts een uitvoerende
rol. Wij hebben het middenbestuur serieus genomen, dat bewerktuigd en de verantwoordelijkheid
voor die uitvoering gegeven. Daar zit toch de filosofie achter dat de belangenafweging
beter kan geschieden door mensen die dicht staan bij degenen die de gevolgen
ervan moeten ondervinden. In deze tijd van wat wel wordt genoemd bestuurlijke
vernieuwing, lijkt mij het een wezenlijke stap dat wij proberen om de beslissings-
en de uitvoeringsbevoegdheid zo dicht mogelijk te leggen bij degenen die daar
direct de gevolgen van ondervinden, zonder daarmee het totale beeld te verstoren,
zodat er versnippering of verrommeling optreedt. Ook hier gaat het weer om
het zoeken naar een goede balans. Ik heb nooit de pretentie gehad en wil die
ook niet hebben om in Den Haag uit te maken wat er in een specifiek gebied
van de Achterhoek zou moeten gebeuren. Wel de grote lijnen en die hebben wij
ook aangegeven. Ook de doelstellingen, bijvoorbeeld in het kader van de Wet
investeringsbudget landelijk gebied, de wet die wij enige tijd geleden hebben
besproken, zijn helder. Het is aan de provincies om daaraan gestalte te geven.
Ik heb daar alle vertrouwen in. Het is ook een uitdaging aan de provinciale
besturen en als ik mij niet vergis, kunnen de burgers in Nederland daar binnenkort
weer invloed op uitoefenen.De heer Eigeman (PvdA):Voorzitter. Ik dank beide bewindslieden voor hun beantwoording. Ik stel
vast dat er aan engagement geen gebrek is.Ik ben blij met de opmerkingen van de minister over zijn geloof in het
middenbestuur. Op andere momenten heeft hij, maar ook wel de staatssecretaris,
dat geloof ook naar voren gebracht. Ik ga ervan uit dat dit een oprecht geloof
is.Ik ben ook blij dat er het een en ander is gezegd over de kwaliteit van
de voorliggende wetgeving. De staatssecretaris heeft met zoveel woorden gezegd
dat aan de leesbaarheid aandacht moet worden besteed. Ietwat ondeugend suggereerde
hij dat ook van belang is wat je erin wílt lezen. Maar zo heb ik er
niet naar gekeken: ik ben echt op mijn hurken gaan zitten en heb me afgevraagd
of er wel stond wat er moest staan en of het was te begrijpen. Ik concludeerde
dat er wel enige uitleg nodig was en dat vond hij ook. Ik ben blij dat hij
er aandacht aan wil besteden.Blijft staan de verhouding tussen de Natuurbeschermingswet en deze wijziging
van de Wav. Ik constateer een cirkel. In de memorie van antwoord wordt gezegd
dat er geen strijdigheid is, dat er geen uitzondering wordt gemaakt, of eigenlijk
toch weer wel, maar dat er in ieder geval voor wordt gezorgd dat het effect
voor de natuur niet desastreus zal zijn; sterker nog, er zal geen nadelig
effect voor de natuur optreden. De inhoudelijke afweging is te volgen, maar
vanuit het oogpunt van een ordentelijke wetgeving blijven mijn vraagtekens
staan. Ik wil vaststellen dat dit op zichzelf niet onacceptabel is, maar het
is wel ingewikkeld gemaakt. Het is ook ingewikkeld door alle verschillende
lagen van regelgeving die eraan ten grondslag liggen.De effecten op de natuur zijn belangrijk voor ons. Uit het betoog van
de staatssecretaris over het verschil tussen generiek beleid en piekbeleid
blijkt een duidelijk commitment, waarvoor waardering. De minister zei oog
te hebben voor de versnippering. Hij wil die tegengaan en gaat uit van het
beleid op de lange termijn. Het commitment is dus duidelijk aanwezig, maar
wat levert deze wetswijziging op? Draagt die wijziging werkelijk bij aan de
verbetering van de natuur? Ik kom tot de conclusie dat dit niet het geval
is. Natuurlijk kun je met veel woorden proberen aan te tonen dat het met die
effecten allemaal wel meevalt. Hoe dan ook blijft overeind dat de pieken slecht
zijn voor de kwaliteit van de natuur; hoe beperkt ook, ze doen daaraan afbreuk.
Dat is van belang voor mijn uiteindelijke afwegingen. Je kunt ook gebruikmaken
van andere middelen. Ik kom uit het rivierengebied dat aanligt tegen de Vijfheerenlanden.
Net over de grens zijn boeren, die ook te maken hebben met kwetsbare natuurgebieden,
al lang bezig om in hun bedrijfsvoering, zowel generiek als in de pieken,
daarmee rekening te houden. Onder agrariërs bestaat dus wel degelijk
de bereidheid om daar werk van te maken. Ik vind dat die bereidheid van boeren
met deze wetswijziging wordt ondermijnd en dat veel te gemakkelijk een andere
groep boeren die nog niet in staat is om deze innovaties door te voeren, de
hand boven het hoofd wordt gehouden– ik zeg het wat scherp. Een en ander
betekent, alles afgewogen, dat mijn fractie uiteindelijk niet haar goedkeuring
aan deze wetswijziging kan geven.Mevrouw Slagter-Roukema (SP):Voorzitter. Het ging allemaal zo snel, dat mijn bijdrage nog niet klaar
was. Voor mijn slotwoord heb ik me laten inspireren door de nieuwjaarstoespraak
van de minister van LNV, die een soort preek hield die mij aardig wat aanknopingspunten
biedt; vanwege mijn achtergrond laat ik me ook graag door preken inspireren.
Hij sprak van "vrijheid" en "gebondenheid" en over "behoudzucht"
en "conservatisme". Mijn partij plaatste hij in de hoek van de laatste.
Het voorbeeld dat hij daarbij aanhaalde, overigens ook door zijn collega Van
Geel gebruikt, sprak mij niet helemaal aan: je moet namelijk ook kijken naar
wie iets wil behouden en een oude man in een bejaardentehuis heeft niet veel
meer voor zichzelf te wensen. In ieder geval voelen ikzelf en mijn partij
ons wel gebonden aan idealen. Een van mijn idealen is: behoud het goede. En
het goede is hier voor mij natuur en natuurkwaliteit.Ik heb echter wel een open oor voor argumenten. Ook voor mijn eigen begrip
was het goed om alle toelichtingen en argumenten weer eens te horen. Deze
hebben mij, mijn partij en ook D66, waarvoor ik ook sprak, niet overtuigd.
Wij zullen daarom tegenstemmen. Ik begrijp het nu wel beter. Toen we aan het
debat begonnen, begreep ik er helemaal niets van: hoe kun je nou kiezen voor
economie bij zo'n belangrijk onderwerp? In ieder geval heb ik nu begrepen
dat volop inzetten op generiek beleid noodzakelijk zal zijn voor de toekomst
van onze kinderen en kleinkinderen. Toch vind ik het signaal dat je hiermee
uitzendt, het belangrijkst. Voor mijn gevoel is het signaal dat de kwaliteit
van de ecologie soms niet of minder belangrijk is dan de kwaliteit van de
bedrijfsvoering. Wij stemmen tegen want wij leggen meer de nadruk op het belang
van het behoud van natuurkwaliteit.Ik zeg dit alles wel in alle nederigheid, want bij alle complimenten die
vanmiddag door de zaal zijn gegaan en wat mij betreft zeker ook met recht
waren gericht aan de staatssecretaris, geldt nog steeds: wie meent te staan,
zie toe dat hij niet valle.De heer Walsma (CDA):Voorzitter. Gelukkig wordt er zeer positief gesproken over de staatssecretaris.
De minister heeft vandaag de nodige complimenten meegekregen, maar we hebben
begrepen dat de staatssecretaris ook niet terugkomt als staatssecretaris voor
deze portefeuille. Ik denk dat het terecht is om ook hem te bedanken voor
het uitstekende werk dat hij heeft verricht en de plezierige wijze waarop
wij met elkaar hebben gewerkt. Dank u wel!Staatssecretaris Van Geel:Voorzitter. Ik aanvaard deze positieve opmerkingen van de heer Walsma
in dank. De regelgeving is ingewikkeld op twee punten: artikel 3, maar ook
de samenhang tussen de Natuurbeschermingswet en de Wav. Ik zal dat niet ontkennen.
We hebben, gelet op de adviezen van de Raad van State, naar middelen gezocht
voor een werkbare oplossing. We menen die gevonden te hebben. Het is ingewikkeld,
maar niet onjuist.Ik vind het jammer dat na alle afwegingen twee partijen niet instemmen
met dit wetsontwerp. Uiteraard hebben bewindslieden dat te respecteren, maar
ik wil wel kort aangeven waarom ik dit jammer vind. Ik weet dat er in de afgelopen
tien jaar rond de geurwetgeving en ammoniakwetgeving in de Tweede Kamer steeds
kleine wisselende meerderheden zijn geweest, die ertoe hebben geleid dat deze
dossiers geen stabiel beleidsklimaat hebben gekend. Dat is geen politiek oordeel,
maar gewoon een nuchtere constatering van iemand die in de provincie heeft
gestaan op een druilerige decemberdag om te proberen om zowel de geurwetgeving
als de ammoniakwetgeving rond te krijgen, in samenhang met de reconstructiewetgeving
die toen voor provincies toen erg belangrijk was. Ik hoop dat het feit dat
men tegen gaat stemmen, niet weer zal leiden tot een nieuw beleidsklimaat
in deze vierkante kilometer Den Haag en dat er eindelijk – het zijn
oneerbiedige woorden voor deze gewijde omgeving – rust in de tent komt.Minister Veerman:Voorzitter. De heer Eigeman zegt dat de natuur er door dit wetsvoorstel
natuurlijk uiteindelijk op achteruitgaat. Dat is niet zo. Dat is echt een
misvatting. Hooguit kan hij de stelling waarmaken dat de natuur er niet in
het gewenste tempo op vooruitgaat. Daarin kan ik hem eventueel gelijk geven.
Hij weet uit de eerste termijn hoe ik hierover denk. Ik ga niet van deze plaats,
stilzwijgend instemmend met de conclusie van de heer Eigeman. Wat hij zegt,
zijn niet de feiten en feiten horen wel richtinggevend te zijn voor onze overwegingen.De heer Eigeman (PvdA):Op de langere termijn bezien is er inderdaad geen sprake van achteruitgang.
De vooruitgang gaat wel minder snel dan zou kunnen. Dat is gegeven de kwaliteit
van ons milieu geen goede zaak. Dat is ons verschil van mening. Ik stel de
staatssecretaris hopelijk gerust als ik zeg dat ook ik wil dat er stabiliteit
komt in de komende tijd. Ik zeg dat, omdat het noodzakelijk is dat de ammoniaklast
generiek wordt teruggebracht. Het enige waarover wij van mening verschillen
is de piekbelasting. Het is mijn mening dat de natuur die minder snelle vooruitgang
niet kan dragen.Minister Veerman:Agrippa zei: Gij beweegt mij bijna een Christen te worden. En ik dacht
zojuist al dat dat ook de vluchtroute van de heer Eigeman zou zijn: Gij beweegt
mij bijna... Mevrouw Slagter geeft op haar beurt expliciet toe dat wij elkaar
een eind genaderd te zijn. Het is wel jammer dat wij de laatste hobbel niet
kunnen nemen en dat zij het wetsvoorstel niet zal steunen. Materieel zijn
wij elkaar in ieder geval heel dicht genaderd door begrip te krijgen voor
elkaars posities. Ik respecteer natuurlijk dat zij in haar eindafweging andere
prioriteiten legt.In mijn nieuwjaarsrede heb ik gesproken over behoudzucht in de zin van:
er mag niets veranderen, want dat is zo griezelig. De agrarische sector verkeert
in een dynamische relatie tot de natuur. Daarmee zullen wij bij elke belangenafweging
rekening moeten houden. In de afgelopen tijd heeft dat geleid tot enorme spanningen.
Verder was er een groot gebrek aan communicatie en overleg. Samen met de staatssecretaris
heb ik geprobeerd om bij het stankdossier, de Wav, de Natuurbeschermingswet
en de Flora- en faunawet te zoeken naar een verantwoorde tussentijdse oplossing.
Alles verandert namelijk voortdurend en daardoor moeten wij steeds weer andere
aspecten bij onze afwegingen betrekken. Tegelijkertijd hebben wij wel geprobeerd
om volstrekt duidelijk te zijn over de richting waarin wij ons bewegen.Wij kunnen van mensen die hun brood verdienen met agrarische bedrijvigheid
verlangen dat zij meegaan op die weg. Het bestuur moet zichzelf dan wel zien
als een partner van degenen die deze weg moeten gaan. Wij moeten ons dus niet
opstellen als een regelgevend orgaan dat mensen de wet voorschrijft, want
dat leidt alleen maar tot verdeeldheid en scheiding. De enige manier om verandering
in de samenleving tot stand te brengen is tot de harten van de mensen te spreken
en de overheid zich als een partner van de burger te laten opstellen. Alleen
daarvoor zijn bestuurders aangesteld.De beraadslaging wordt gesloten.Het wetsvoorstel wordt zonder stemming aangenomen.De voorzitter:De aanwezige leden van de fracties van de PvdA, de SP, D66 en GroenLinks
wordt conform artikel 121 van het Reglement van Orde aantekening verleend
dat zij geacht willen worden zich niet met het wetsvoorstel te hebben kunnen
verenigen.Sluiting 16.44 uur 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/h-ek-20062007-645-651.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl