Behandeling van het wetsvoorstel Regeling met betrekking tot tegemoetkomingen in de kosten van kinderopvang en waarborging van de kwaliteit van kinderopvang (Wet basisvoorziening kinderopvang) (28447)
Staten-Generaal — Handelingen 
Datum: 2014-07-07 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Handeling 2003-2004, pag. 4495-4509

 
 
 

Handeling

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Vergadernummer
Datum vergadering

28-04-2004

Tweede Kamer der Staten-Generaal

2003-2004

nr. 69, pagina 4495-4509

21-04-2004

 

 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties over kamerdossier

Kamerdossier 28447Toon publicaties die dit dossier behandelen

 
 
 Publicaties in vergadering

Presentie en opening (woensdag 21 april 2004)Pagina 4487-4487
Stemming in verband met het voorstel van orde van het lid Wilders om de tweede termijn van het debat over de EG- en EU-overeenkomsten met Algerije en Libanon tot nader order te schorsen, en wel tot het moment waarop de Kamer de door het lid Wilders aan de regering gevraagde informatie heeft ontvangenPagina 4512-4512
Stemmingen over moties ingediend tijdens het debat over de Landbouwraad, te weten: - de motie-Vos c.s. over een limiet aan de transportduur van alle slachtvee (21501-32, nr. 70); - de motie-Vos c.s. over verbetering van de vervoersomstandigheden voor vee (21501-32, nr. 71); - de motie-Van Velzen over toelating van Bt-11-maïs (21501-32, nr. 72)Pagina 4512-4513
Behandeling van het wetsvoorstel Regeling met betrekking tot tegemoetkomingen in de kosten van kinderopvang en waarborging van de kwaliteit van kinderopvang (Wet basisvoorziening kinderopvang) (28447)Pagina 4495-4509
Debat naar aanleiding van een algemeen overleg op 7 april 2004 over de Hogesnelheidslijn-ZuidPagina 4487-4489
Lijst van ingekomen stukken, met de door de voorzitter terzake gedane voorstellen (woensdag 21 april 2004)Pagina 4571-4571
Voortzetting van de behandeling van het wetsvoorstel Regeling met betrekking tot tegemoetkomingen in de kosten van kinderopvang en waarborging van de kwaliteit van kinderopvang (Wet basisvoorziening kinderopvang) (28447)Pagina 4513-4548
Debat naar aanleiding van een algemeen overleg op 20 april 2004 over de LandbouwraadPagina 4510-4512
Debat naar aanleiding van een algemeen overleg op 11 maart 2004 over het persoonsgebonden budget en een individuele reïntegratieovereenkomstPagina 4489-4495
Debat over fraude in het hoger beroepsonderwijs, in relatie tot de Hogeschool RijswijkPagina 4548-4571
Regeling van werkzaamheden (woensdag 21 april 2004)Pagina 4509-4510

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 214 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
Aan de orde is de behandeling van:het wetsvoorstel Regeling
met betrekking tot tegemoetkomingen in de kosten van kinderopvang en waarborging
van de kwaliteit van kinderopvang (Wet basisvoorziening kinderopvang) (28447).De algemene beraadslaging wordt geopend.Mevrouw Hamer (PvdA):Voorzitter. Mijn fractie hoopte dat dit een gedenkwaardige dag zou worden –
het wetsvoorstel ligt er al heel lang – maar wij moeten helaas constateren
dat het in ieder geval voor ons op een teleurstelling is uitgelopen. Dit klinkt
hard, maar ik kan het zo zeggen want ik heb van de minister tijdens het vragenuur
begrepen dat hij bij onderhandelingen houdt van duidelijkheid. Hij weet nu
waar ik sta. Op deze manier krijgen wij een transparante behandeling van dit
wetsvoorstel. Mijn fractie moet helaas constateren dat hoe langer dit wetsvoorstel
er lag, hoe slechter het werd. Wij staan hier niet alleen in. Wij hebben gisterenmiddag
15.000 handtekeningen ontvangen van volstrekt onpartijdige mensen: gebruikers
van de kinderopvang die hetzelfde oordeel aangeven. Ik heb mijn hoop vooral
op de minister gevestigd. Ik hoop dat wij de komende dagen bij de behandeling
van dit wetsvoorstel terug kunnen komen op een aantal zaken die aanvankelijk
in het wetsvoorstel waren opgenomen. Mijns inziens moet het wetsvoorstel worden
gerepareerd. Ik zeg dit nu met grote stelligheid, want als dit niet gebeurt,
zal de PvdA-fractie tegen het wetsvoorstel stemmen. Die duidelijkheid wil
ik nu vooraf al geven.Waarom is de kinderopvang van zo'n groot belang? Kwalitatief goede en
betaalbare kinderopvang is een wezenskernmerk van een moderne samenleving.
Een samenleving waarin mannen en vrouwen zich beiden kunnen ontplooien en
hun weg kunnen vinden in de wereld van arbeid en zorg. Een samenleving waarin
kinderen de kans krijgen om met andere kinderen op te groeien en zich van
jongs af aan spelenderwijs te ontwikkelen in een vertrouwde omgeving. Ook
een samenleving waarin ouders ondersteund worden in de verantwoordelijkheid
voor de opvoeding van hun kinderen. Kinderopvang heeft allang niet meer alleen
een economische waarde, al is het daar ook van groot belang voor. Uit berekeningen
van het CPB blijkt dat iedere euro die wordt geïnvesteerd in de kinderopvang,
dubbel en dwars wordt terugverdiend door een hogere arbeidsparticipatie.Kinderopvang heeft ook een culturele en educatieve waarde. Gelukkig is
de tijd voorbij dat wij denken dat het zielig is dat je kind naar de kinderopvang
gaat. Er ontstaat steeds meer erkenning voor het feit dat het leuk en nuttig
voor kinderen is om dit te doen. Ik ben een klein beetje een ervaringsdeskundige.
Ik heb een kind en ik weet hoe belangrijk het voor haar is geweest dat zij
van jongs af aan in een omgeving met meerdere kinderen kon opgroeien en spelen.Het werd natuurlijk ook tijd ook dat de kinderopvang zich ging ontwikkelen,
want Nederland liep behoorlijk achter. De PvdA-fractie heeft steeds de volgende
uitgangspunten voor ogen gehad bij de ontwikkeling van de kinderopvang. 1. Voldoende kinderopvang, daar begint het natuurlijk mee, in de stad
en op het platteland, toegankelijk voor alle groepen ouders.2. Een
gedeelde financiële verantwoordelijkheid tussen ouders, overheid en werkgevers.3. Keuzevrijheid voor ouders; keuze uit de opvang die het beste past
bij jouw situatie en bij jouw kind.4. Goede kwaliteit met een belangrijke
rol voor de sector zelf, maar ook met gepaste onafhankelijke controle en verantwoordelijkheid
voor de overheid.5. Meer zeggenschap voor ouders over
de invulling van de kinderopvang, bijvoorbeeld over het pedagogische beleid.6. Natuurlijk ook passende werkomstandigheden voor de werknemers.7. Professionalisering van de sector als totaal.8. Zeker
niet bedoeld als last but not least: samenhang tussen de jeugdvoorzieningen,
dat wil zeggen afstemming tussen kinderopvang, peuterspeelzaalwerk, tussenschoolse
opvang, jeugdvoorzieningen en tieneropvang.Ik sprak van een gedeelde verantwoordelijkheid van ouders, werkgevers
en overheid, maar de overheid heeft in dezen wel een specifieke verantwoordelijkheid.
De overheid moet er allereerst voor zorgen dat er voldoende kinderopvang beschikbaar
is, maar de overheid moet er ook op letten dat de kinderopvang betaalbaar
blijft en dat er controle is op de kwaliteit. Onder Paars is het besef gegroeid
dat de overheid deze verantwoordelijkheid heeft. Ik wil hier nadrukkelijk
stellen dat ik dit zeker niet alleen op het conto van de PvdA schrijf, ook
D66 en de VVD zijn in die periode goede partners geweest om de kinderopvang
op de rails te zetten, overtuigd als deze partijen met ons waren van het belang
van de kinderopvang voor de hele samenleving. Des te meer ben ik verbaasd
over de opstelling van de VVD vandaag, maar daar kom ik nog op terug.In de periode tussen 1998 en 2002 is het aantal plaatsen in de kinderopvang
gigantisch gegroeid. De beoogde verdubbeling is zelfs hoger uitgepakt met
7000 plaatsen en opgelopen tot 190.000 plaatsen. Aan de wachtlijsten komt
langzamerhand een einde. Die verdubbeling is natuurlijk ook vooral tot stand
gekomen door hetgeen de sector zelf heeft gedaan. Naar hen gaat natuurlijk
allereerst de waardering daarvoor. Zij werden daarin veelal ondersteund door
gemeenten die via subsidiegelden van het Rijk de instellingen en de ouders
konden ondersteunen. Er is in de afgelopen jaren een actief stimuleringsbeleid
gevoerd. De Wet basisvoorziening kinderopvang zou eigenlijk het sluitstuk
zijn van die periode van stimulering van de sector. In deze wet zouden meer
keuzemogelijkheden voor ouders, meer ruimte voor de instellingen, gepaste
kwaliteitseisen en financiële toegankelijkheid worden geboden. Van aanbod
naar vraag, van toevallige kwaliteitseisen aan hygiëne – de vingertjes
tussen de kapstok – naar een compleet kwaliteitsbeleid, waaronder ook
een pedagogisch plan.Lange tijd leek het de goede kant op te gaan met het wetsvoorstel. Niet
alleen in de Kamer, maar vooral buiten de Kamer was veel draagvlak voor dit
wetsvoorstel. Ik denk dan aan de werkgeversorganisaties, de ouderorganisaties
en de werknemers in de kinderopvang. Helaas heb ik moeten constateren dat
onder Balkenende-I het wetsvoorstel in het slop is geraakt, want hoewel staatssecretaris
Phoa graag een tango wilde dansen met de kinderopvang, heeft hij eigenlijk
geen stap gezet. Ik dacht dat het beter zou gaan toen in Balkenende-II de
minister zelf de kinderopvang onder zijn hoede nam. Gelukkig, er is weer iemand
die zich verantwoordelijk voelt en ook verstand van zaken heeft. Er kwam ook
100 mln bij. Dat vond ik heel hoopgevend.Maar helaas, door de nota's van wijziging is het bergafwaarts gegaan met
de kinderopvang. De financiële toegankelijkheid werd onderuitgehaald
met het slopen van de compensatieregeling en de kwaliteitsbewaking is onder
druk komen te staan door het voorstel om over twee jaar wellicht de AMvB af
te schaffen. Inmiddels komt de sector ook door ontwikkelingen buiten de wet
onder grote druk staan. Door het langdurig uitblijven van wetgeving zijn de
prijzen gestegen en is het moeilijk voor nieuwe ondernemers om op de markt
te komen. Door de economische recessie is het voor ouders ook moeilijker geworden
om dure kinderopvang te betalen. Langzamerhand is er sprake van een spiraal
die leidt tot minder vraag naar kinderopvang, waardoor de sector zich natuurlijk
minder goed kan ontwikkelen.Dit wetsvoorstel zou dat proces moeten stoppen en een impuls moeten geven
aan de kinderopvang. Dat gaat helaas niet gebeuren. De kinderopvang wordt
alleen maar duurder en de kwaliteit en de controle nemen niet toe maar af,
en de invloed van ouders wordt ook alleen maar minder. Ik zal op die aspecten
afzonderlijk ingaan. In het wetsvoorstel wordt uitgegaan van een tripartiete financiering.
De overheid neemt een deel van de kosten voor haar rekening, evenals de ouders
en de werkgevers. Ik heb al gezegd dat dit een goed uitgangspunt is. Je moet
dan echter wel regelen dat alle partijen hun verantwoordelijkheid nemen. De
PvdA-fractie heeft daarom steeds gepleit voor een verplichte fiscale bijdrage
voor werkgevers. Uiteindelijk hebben wij dat in het oorspronkelijke wetsvoorstel
niet bereikt en zijn wij akkoord gegaan met de gedachte achter het oorspronkelijke
wetsvoorstel dat de overheid ouders moet compenseren zolang de overheid het
niet verplicht stelt. Gebeurt dat niet, dan betalen ouders niet eenderde van
de kosten, maar uiteindelijk in het maximale geval tweederde van de kosten.Het kabinet heeft besloten om de compensatieregeling in twee jaar tijd
af te bouwen. Daarvoor wordt niet echt een reden gegeven, behalve dan de reden
dat het geen druk zou zetten op de werkgevers als de compensatieregeling zou
blijven bestaan. Maar wat zien wij nu? Het uitgangspunt bij de indiening van
het wetsvoorstel was het idee dat men in de cao's zou groeien naar 90% van
de vergoeding voor de ouders. Helaas zien wij dat de ontwikkelingen de andere
kant opgaan. In slechts 45,3% van de gezinnen – wij hebben het precies
uitgezocht – dragen op dit moment beide werkgevers bij in de kosten
van de kinderopvang. Daarbinnen is de totale bijdrage veelal veel lager dan
eenderde deel van de kosten. Op dit moment lopen de afspraken bovendien eerder
af dan op.De opstelling van bijvoorbeeld de AWVN verschuift dan ook, zie bijvoorbeeld
het artikel in Bondgenoten. De AWVN zegt dat Bondgenoten de verplichte werkgeversbijdrage
op tafel zal leggen als over een jaar blijkt dat nog steeds veel werkgevers
niet willen meewerken.Mevrouw Kraneveldt (LPF):U zegt dat in 45,3% van de gevallen één van beide werkgevers
niet bijdraagt aan de kosten van de kinderopvang. Nu is het natuurlijk zo
dat het tot nu toe vaak de werkgever van de vrouw is die eenderde bijdraagt.Mevrouw Hamer (PvdA):Dat heb ik niet gezegd.Mevrouw Kraneveldt (LPF):Daarna zei u: binnen die 45,3% is het nog minder. Kunt u verduidelijken
of u daarin hebt meegenomen dat het vaak de werkgever van de vrouw is die
de bijdrage levert, terwijl de werkgever van de man dat niet doet omdat de
vrouw vaak degene is die het regelt met haar werkgever?Mevrouw Hamer (PvdA):Volgens mij kun je dat in het algemeen niet zo stellen. Ik heb gezegd
dat uit onderzoek is gebleken dat op dit moment 45,3% van de gezinnen een
bijdrage krijgt van beide werkgevers. Dat is ook het uitgangspunt in de wet.
Het streven is naar 90% omdat de wet uitgaat van eenzesde deel per werkgever.
Binnen die 45,3% blijkt dat werkgevers veel minder bijdragen dan ieder eenzesde
deel. Opgeteld komen die ouders niet gezamenlijk aan eenderde deel.Mevrouw Kraneveldt (LPF):Bij de 54,7% die u dus niet noemt, draagt één werkgever
bij. Hoeveel draagt deze werkgever bij? Is dat wel de volle mep?Mevrouw Hamer (PvdA):Voor die 54,7% is de situatie over het algemeen uiterst belabberd en kan
variëren van geen bijdrage tot een kleine bijdrage. Overigens kunt u
deze cijfers gewoon terugvinden op de website van de ouderorganisatie BOinK,
die daarnaar onderzoek heeft gedaan.Mevrouw Smilde (CDA):De afgelopen jaren is mij het gegoochel met cijfers rond de cao's opgevallen.
Het gaat nu om 45%, waarvan 80% wel iets heeft, maar dat is effectief maar
63%. Ik noem maar even wat. In de systematiek van de wet is het dadelijk zo
dat beide werkgevers maximaal bijdragen voor eenzesde deel. Dat moet een stuk
rust op dat front geven, omdat er nu sprake is van wildgroei. De ene werkgever
betaalt alles en betaalt ook veel meer als het om een ouder gaat met een laag
inkomen. Straks is dat niet meer zo, want die inkomensafhankelijkheid neemt
de overheid voor haar rekening. Het moet een stuk rust op het front geven
dat een werkgever weet dat hij maar eenzesde deel gaat betalen. Dat moet hem
toch stimuleren om het convenant na te komen en naar een grotere groei van
die cao's te gaan? De aanname van mevrouw Hamer is net zozeer een aanname
als de mijne, maar ik kan de komende tijd gewoon zien hoe het met de nieuwe
wet gaat.Mevrouw Hamer (PvdA):Dat kan ik ook zien en ik kan u ook voorspellen hoe het met de nieuwe
wet gaat. De nieuwe wet bevat werkelijk geen enkele stimulans voor werkgevers
om dat deel bij te dragen. Daarbij weten wij nu ongeveer twee jaar wat het
wetsvoorstel inhoudt. Toen het wetsvoorstel in 2002 werd ingediend, was de
verwachting dat de cao's zouden oplopen tot 90%. Het wetsvoorstel ligt er
al een tijd, dus iedereen heeft kunnen zien dat er lange tijd een draagvlak
voor dit wetsvoorstel is geweest. Wat er is gebeurd, komt niet bij die 90%
in de buurt. Wij kunnen twee jaar terugkijkend al concluderen dat het percentage
naar beneden is gegaan en niet omhoog. In dit hele wetsvoorstel zit geen enkele
stimulans voor een werkgever, behalve dat er staat dat het wenselijk is dat
hij het zal doen, om dat zesde deel te gaan betalen.Macro gezien is het wel drie maal eenderde, maar u weet ook dat het in
de individuele portemonnee van verschillende doelgroepen heel verschillend
uit zal komen. Wij weten in ieder geval dat de afbouw van de compensatieregeling
voor de laagste inkomens zal betekenen dat zij niet meer dan dat derde deel
zullen krijgen. Ik kan u later wel een rekensommetje geven dat de kosten gaan
oplopen, niet alleen tot het dubbele van wat ouders nu betalen, maar soms
wel tot het drie- of vierdubbele. U was er gisteren ook bij toen wij die handtekeningen
hebben gekregen. Toen is ons dat allemaal keurig uitgelegd.Mevrouw Smilde (CDA):Ik ben het volstrekt met u oneens dat er geen enkele stimulans uitgaat
van het voorliggende wetsvoorstel. Die is er namelijk wel.Mevrouw Hamer (PvdA):Dan moet u mij straks in uw termijn maar vertellen welke dat is.Mevrouw Smilde (CDA):Die compensatieregeling is afgeschaft. U haalt juist de prikkel voor de
werkgevers weg door de compensatieregeling weer in te voeren door middel van
een van uw amendementen. Ik vraag mij af hoe je werkgevers dan nog stimuleert.Mevrouw Hamer (PvdA):Misschien mag ik daar later op ingaan, want ik hecht nogal aan de opbouw
van mijn betoog. Ik was aan het vertellen dat de PvdA-fractie een voorstander
is van een verplichte werkgeversbijdrage, om tot de gewenste stimulering te
komen. Toch zijn wij in het compromis dat er destijds lag, ermee akkoord gegaan
dat wij, zolang er geen verplichte werkgeversbijdrage is, er in ieder geval
voor zorgen dat ouders niet tweederde deel van de kosten zelf moeten betalen.
De rekening mag niet eenzijdig bij de ouders komen te liggen.Ik wil graag kijken of ik met de minister niet toch ergens kan komen als
het gaat om die verplichte werkgeversbijdrage. Wij hebben daar overigens ook
een amendement voor ingediend. Daarin stellen wij voor, het wetsvoorstel een
jaar lang zijn werking te laten doen en pas over te gaan op de verplichte
werkgeversbijdrage als na een jaar wordt geconstateerd dat het nog steeds
niet is gegroeid naar de beoogde 90%. Dan hebben wij in totaal drie jaar gezien
hoe het zich kan ontwikkelen en als dat niet naar wens gebeurt, gaan wij over
op een verplichting.Mevrouw Tonkens (GroenLinks):Mevrouw Hamer heeft net uitgebreid uitgelegd dat werkgevers al geruime
tijd de kans hebben gehad om zich van hun goede kant te laten zien en dat
dit nog onvoldoende is gelukt. Daar is de fractie van GroenLinks het mee eens,
maar waarom geeft de PvdA-fractie de werkgevers nu nog langer de tijd? Het
is toch al duidelijk dat de ontwikkeling ook in de ogen van mevrouw Hamer
onvoldoende is?Mevrouw Hamer (PvdA):Die tijd geef ik ze omdat ik het wetsvoorstel, als het tenminste de eindstreep
haalt, de kans wil geven om zijn werking te doen. Dat is destijds ons uitgangspunt
geweest en ik ben gewend om mij aan uitgangspunten te houden. Wij zijn toen
onder meer op dit compromis uitgekomen, omdat wij het maatschappelijk draagvlak
heel erg belangrijk vinden. Werkgevers en werknemers moeten er zelf ook aan
meedoen. Vandaar dat wij het nog een jaar de tijd willen geven. Dat was ook
de oorspronkelijke afspraak. Als het dan niet lukt, gaan wij over op de verplichte
werkgeversbijdrage. Het is gewoon wat wij altijd hebben gezegd.
Onze voorkeur ligt bij een verplichte werkgeversbijdrage, maar wij willen
op deze manier graag het maatschappelijke draagvlak ervoor vergroten. Dan
kan iedereen zien dat wij het wel op een andere manier hebben geprobeerd,
maar als dat niet lukt, dan lukt het niet.Mevrouw Tonkens (GroenLinks):U legt net zelf aan de CDA-fractie uit dat het er al twee jaar ligt en
dat er in die twee jaar niet genoeg is gebeurd. Dan is het toch niet logisch
om er nog een jaar bij op te tellen?Mevrouw Hamer (PvdA):Nee, maar er is verschil. Het wetsvoorstel lag er weliswaar al, maar er
was ook veel onduidelijkheid in de sector over de vraag hoe het ermee verder
zou gaan. Vandaar dat ik dat jaar nog wel wil geven. Dat heeft in mijn voorstel
geen consequenties voor de ouders, omdat wij de compensatieregeling structureel
willen herstellen. Ik kan mij dat jaar permitteren. Het kost de overheid weliswaar
geld, maar als de minister daar uiteindelijk baat bij heeft, wie ben ik om
dat tegen te houden. Maar nogmaals, ons uitgangspunt is de verplichte werkgeversbijdrage.Ik heb de minister gisteren op televisie twee redenen horen noemen waarom
hij ertegen was. Allereerst is hij ertegen omdat hij denkt dat er geen prikkel
van uitgaat als je het verplicht stelt. Dat mag hij mij straks uitleggen,
want volgens mij gaat er van een verplichting altijd een prikkel uit. Ten
tweede hoorde ik hem zeggen dat hij niet wil dat er in iedere cao hetzelfde
wordt geregeld. Nu is dat in strijd met de doelstellingen van de wet, want
de wet gaat ervan uit dat elke werkgever eenzesde deel van de kosten voor
zijn rekening neemt. Dat lijkt mij een redelijk helder kader. Ik heb mee zitten
denken over hoe je het anders zou kunnen doen. Er is wel iets op te vinden.
Als wij na een jaar toch overgaan op een verplichte werkgeversbijdrage, dan
zouden wij dat in de vorm van driekwart dwingend recht kunnen doen. Dat betekent
dat wij weliswaar een minimale verplichting in de wet opnemen, maar dat wij
de cao-partijen de kans geven om in hun cao's daarbovenop andere afspraken
te maken. Daardoor hebben zij zelf de ruimte om te bepalen hoe zij het willen
doen. Wij zouden dat ook nog kunnen stimuleren, door werkgevers die meer doen
dan de ondergrens die wij in de wet stellen, een bonus te geven. Daarmee meen
ik tegemoet te komen aan wat de minister wil, namelijk prikkels inbouwen,
en aan wat de minister niet wil, namelijk er een vaste structuur aan te geven
die voor iedereen hetzelfde is. Nu ik zo heb meegedacht met de minister, hoop
ik eigenlijk dat hij bereid is om met mij mee te denken en toch te bekijken
of wij op deze manier een draagvlak in een groter deel van de Kamer kunnen
vinden voor dit wetsvoorstel.Ik begrijp de redenering van de minister met betrekking tot de compensatieregeling
voor het ontbrekende werkgeversdeel werkelijk niet. Hij zegt dat hij deze
regeling gaat afschaffen omdat daarmee een prikkel aan de werkgevers wordt
gegeven om wel een bijdrage te geven. Waarom zouden de werkgevers zich geprikkeld
voelen omdat ouders minder vergoeding krijgen? De rekening wordt op deze manier
eenzijdig bij de ouders gelegd. Dat brengt een gigantische stijging van de
kosten met zich mee. Daarom heb ik samen met mevrouw Kraneveldt een amendement
ingediend om die compensatieregeling te herstellen. In het amendement behandelen
wij de compensatieregeling los van de verplichte werkgeversbijdrage. Als wij
naar de variant gaan met het driekwart dwingend recht, zullen er namelijk
altijd groepen zijn die een compensatieregeling nodig hebben, zoals zelfstandigen
en freelancers. De compensatieregeling zal in dat geval veel minder worden
gebruikt, maar zij blijft noodzakelijk.Mevrouw Tonkens (GroenLinks):De fractie van GroenLinks is het hier geheel mee eens. Wij hebben een
maand geleden hierover een amendement ingediend. Wij zagen tot onze verbazing
dat u een maand later eenzelfde amendement indient. Kunt u dat uitleggen?Mevrouw Hamer (PvdA):Ja, dat kan ik uitleggen. U had kunnen zien dat wij twee weken voordat
u uw amendement indiende, hetzelfde voorstel hebben gedaan in een gecombineerd
amendement. Omdat ik inmiddels heb gemerkt dat de compensatieregeling en de
werkgeversbijdrage beter van elkaar kunnen worden losgekoppeld, heb ik samen
met mevrouw Kraneveldt een nieuw amendement ingediend. Dat wijkt op een paar
punten behoorlijk af van uw amendement.U eindigt uw toelichting met de mededeling dat de compensatieregeling
vervalt op het moment dat er een verplichte werkgeversbijdrage wordt ingevoerd.
Dat is in mijn amendement absoluut niet het geval. De door ons voorgestelde
compensatieregeling is structureel. Zij zal ook nodig blijven voor groepen
die niet onder cao's of onder standaardcriteria van een werkgever vallen.
Dat is dus een verschil. In uw amendement wordt ook niet expliciet aangegeven
dat zelfstandigen en freelancers onder de regeling vallen, ook in de periode
dat er nog geen verplichte werkgeversbijdrage is. Ik heb er behoefte aan om
dat expliciet in de wet op te nemen omdat er veel verwarring over bestaat.
Dat zijn twee verschillen met uw amendement. Daarom hebben wij ervoor gekozen
om dit amendement in te dienen, maar dat wist u eigenlijk al.Mevrouw Tonkens (GroenLinks):Ik wist dat nog niet. Het is althans voortdurend onduidelijk geweest.
Het is wel duidelijk dat onze amendementen in juridisch opzicht niet verschillen.
Dat weet u ook, want dat is bevestigd door zowel het ministerie van SZW als
het Bureau wetgeving. De amendementen zijn juridisch gelijk want de zelfstandigen
en de freelancers zitten ook in ons amendement. Het wordt een beetje een raar
circus als wij allemaal dezelfde amendementen gaan indienen.Mevrouw Hamer (PvdA):Daarom heb ik dat ook niet gedaan. Ik ga niet over uw amendementen, maar
u doet volgens mij iets wat niet kan. U wilt vandaag een verplichte werkgeversbijdrage
amenderen en daarnaast dient u een amendement in waarin u zegt dat het vervalt
als die verplichte werkgeversbijdrage is ingevoerd. Daarmee is uw tweede amendement
over de compensatieregeling eigenlijk door uzelf al overbodig gemaakt. Dat
vind ik onheldere wetgeving. Daarom hebben wij een andere, heel duidelijke
weg gekozen. Wij zeggen dat de compensatieregeling structureel moet worden
hersteld zonder verbinding aan die verplichte werkgeversbijdrage. Dat is immers een andere discussie. Die compensatieregeling zat ook al in het
oorspronkelijke wetsvoorstel dat is ingediend door een staatssecretaris van
PvdA-huize. Het zal u dus niet verbazen dat ik het wetsvoorstel in haar lijn
wil repareren. Bovendien willen wij de zelfstandigen een betere positie geven
dan zij in uw amendement krijgen. U moet volgens mij verder toelichten wat
u wilt. Ik heb toegelicht wat ik wil.De heer Dittrich (D66):Kunt u iets vertellen over de dekking?Mevrouw Hamer (PvdA):Volgens mij loopt het bedrag van de compensatieregeling uiteindelijk binnen
de kosten die de minister heeft geraamd. Hij heeft namelijk 100 mln extra
uitgetrokken. Daarmee heeft hij het geheel dekkend gemaakt ten opzichte van
het oorspronkelijke wetsvoorstel. Daarbinnen repareren wij. Wij gaan er daarbij
van uit dat de compensatieregeling in de toekomst steeds minder zal kosten,
omdat wij linksom of rechtsom, via bonussen of verplichtingen het derde deel
van die kosten bij de werkgever willen neerleggen. Er blijven dan nog maar
heel beperkte kosten over voor het resterende deel van de compensatieregeling.
Voor 2006 en 2007 heb ik het precies uitgerekend, want over die kabinetsperiode
hebben wij het. Het gaat 14 mln extra kosten in 2006 en 24 mln extra in 2007.
Dat blijft volgens mij keurig binnen de door de minister gestelde 100 mln.
Als mijn voorstel wordt overgenomen, verdient de minister in 2007 een heleboel,
omdat hij van de werkgevers terugkrijgt. Ik zie dat hij al enthousiast wordt.
Het wordt een mooi debat vandaag.Mevrouw Smilde (CDA):Dat blije vooruitzicht wordt wat getemperd door het feit dat u het oorspronkelijke
wetsvoorstel wilt repareren van de vorige staatssecretaris. Dat is natuurlijk
een aardige poging, maar verwacht u loyaliteit over het graf van het vorige
kabinet-Kok heen van uw voormalige coalitiepartners? Het lijkt mij anders
een zware klus te worden.Mevrouw Hamer (PvdA):Ik verwacht eigenlijk vooral loyaliteit van deze minister. Ik heb hem
horen zeggen hoe belangrijk hij de kinderopvang acht. De coalitiepartners
VVD en D66 heb ik overigens een compliment gegeven, omdat ik het wetsvoorstel
niet geheel naar de PvdA wil toetrekken. Dat zou verkeerd zijn en geen reëel
beeld geven van de stand van zaken. Ik herinner mij dat ik in die tijd woordvoerder
was bij dit onderwerp en met uw collega Rietkerk buitengewoon goed zaken heb
kunnen doen. Ook bij hem bestond destijds veel draagvlak voor dit wetsvoorstel.
Ik reken eigenlijk ook op uw steun!Ik kom te spreken over de prijsstijgingen. De minister legt in het wetsvoorstel
de prijsstijgingen eenzijdig bij de ouders neer, doordat de inflatie niet
wordt meegerekend. Een deel daarvan komt bij de overheid terecht. Ziet de
minister mogelijkheden voor de overheid een wat actievere rol te creëren
bij bovenmatige prijsstijgingen? Ik zou hem de volgende suggestie willen doen
om na te gaan of op de een of andere manier kan worden ingegrepen. Instellingen
moeten zich registreren om ouders voor vergoedingen in aanmerking te laten
komen. Zou het geen goed idee zijn om, als een instelling dermate bovenmatige
prijzen hanteert, zij niet meer geregistreerd hoeft te worden? Ik zoek naar
een manier waarop de overheid daarop invloed kan hebben.Ik begrijp niet waarom de minister die de werkgevers zo graag wil stimuleren,
het onmogelijk wil maken dat werkgevers meer dan eenzesde deel van de kosten
belastingvrij bijdragen. Om die reden heb ik met de fractie van GroenLinks
een amendement gemaakt om die mogelijkheid te herstellen.Wij hebben veel vragen over de uitvoerbaarheid van de regeling bij de
belastingdienst. De instellingen en ouderorganisaties maken zich daar grote
zorgen over. Wij kunnen die bezorgdheid niet controleren, omdat de AMvB nog
niet bekend is. Wij weten niet hoe flexibel de belastingdienst in staat zal
zijn om de aanvragen van ouders te honoreren en te voorkomen dat ouders langdurig
te veel of te weinig geld krijgen, waardoor zij later ofwel veel moeten terugbetalen
ofwel veel schulden oplopen. Ik hoop dat de staatssecretaris van Financiën
ons meer kan vertellen over de invulling van de AMvB, zodat wij daarover een
wat geruster gevoel kunnen krijgen.Mevrouw Kraneveldt (LPF):Ik moest even een opmerking van mevrouw Hamer laten bezinken over het
feit dat zij met mevrouw Tonkens een amendement heeft ingediend omdat het
deel van de werkgever die wat extra's wil bijdragen boven het zesde of derde
deel van de kosten, belast zal worden. Het is op zich sympathiek, maar je
moet er dan wel zeker van zijn dat dit extra geld wordt besteed voor kinderopvang.
Anders is het gewoon extra loon en dat valt weer onder allerlei fiscale regelingen.Mevrouw Hamer (PvdA):Het gaat niet om een belastingvrij bedrag voor ouders, maar om werkgevers
die méér dan eenzesde deel willen betalen. Zij moeten tegenover
de fiscus natuurlijk kunnen aantonen dat dit bedrag een bijdrage voor kinderopvang
is, maar de staatssecretaris zal u dit nog duidelijker kunnen vertellen. Ik
vind het zo jammer dat werkgevers die méér willen doen dan dat
eenzesde deel – terwijl wij weten dat heel wat werkgevers dat deel niet
betalen, hoewel ze dat eigenlijk zouden moeten doen – nu gestraft worden,
hoewel ze méér doen dan ze zouden hoeven te doen en dat doen
ten behoeve van de ouders en de samenleving.Mevrouw Kraneveldt (LPF):Het is inderdaad heel sympathiek als werkgevers een extra verantwoordelijkheid
nemen, maar als een ouder méér krijgt dan eenzesde deel, of
méér dan eenderde als beide ouders werken en beide werkgevers
wat extra's doen, hoe gaat het dan met het toekennen van compensatie door
de overheid? Moet dan eerst die extra bijdrage eraf gehaald worden?Mevrouw Hamer (PvdA):In het amendement dat u samen met mij hebt ingediend, wordt een maximering
aangegeven. Iemand kan nooit méér krijgen dan eenderde deel,
en het werkgeversdeel gaat er dan nog af. Bovendien zullen de ouders, naar
ik aanneem, aan de werkgevers moeten laten zien dat zij het geld inderdaad
besteden aan kinderopvang. Zo gaat het volgens mij ook nu in de praktijk,
want werkgevers moeten hun boekhouding verantwoorden en moeten dus laten zien
waar ze het geld aan besteden. Het gaat mij alleen om het belastingvrij maken
voor de werkgéver van het extra bedrag boven dat eenzesde deel.Ik ga over naar de kwaliteitsverbetering en kwaliteitsbewaking, anders
lijkt het alleen maar over geld te gaan, terwijl de tweede belangrijke doelstelling
van het wetsvoorstel toch de kwaliteit is. Ik ben ook onderwijswoordvoerder
en bij onderwijsdebatten spreken wij heel vaak over de kwaliteit van het onderwijs
voor kinderen vanaf 4 jaar. Het verbaast mij daarom steeds weer dat wij zo
gemakkelijk om lijken te gaan met de kwaliteit van de opvang voor kinderen
van 0 tot 4 jaar. En dat terwijl wij weten dat de leeftijd van 0 tot 4 jaar –
u hoeft het integratiedebat er maar op na te slaan – van veel wezenlijker
belang is dan de periode vanaf 4 jaar. Wij zouden dus eigenlijk moeten debatteren
over de vraag of wij dezelfde eisen aan instellingen voor kinderopvang stellen
als aan scholen, uiteraard met inachtneming van het feit dat wij bij scholen
spreken over autonomie en deregulering. Wat de kwaliteitseisen betreft, zouden
wij in ieder geval op z'n minst op een vergelijkbaar niveau moeten zitten
als bij het onderwijs.Dat is ook lange tijd het idee geweest, want de bedoeling was om gezamenlijk
met de sector te komen tot een algemene maatregel van bestuur waarin de kwaliteit
geregeld zou worden. Ik ben er niet zo'n voorstander van om van alles tot
in details in de wet te regelen. Een uitvoeringsinstrument als een algemene
maatregel van bestuur is een veel flexibeler instrument, waardoor in de loop
van de tijd dingen kunnen worden veranderd als er nieuwe inzichten komen.
Ook in het onderwijs zie je dat. Wel vind ik dat in de wet een paar zaken
moeten worden vastgelegd, die er in ieder geval moeten zijn. Daarbij gaat
het in de eerste plaats om een uitvoeringsbesluit in de vorm van een algemene
maatregel van bestuur. Daarom heb ik samen met mevrouw Tonkens van de GroenLinks-fractie
een amendement ingediend om ervoor te zorgen dat er altijd een algemene maatregel
van bestuur is. Dat zegt nog niet veel over de invulling van die algemene
maatregel van bestuur, maar zegt wel dat er in ieder geval kwaliteitsregels
moeten worden opgesteld door de overheid en dat de overheid zich daar ook
verantwoordelijk voor moet voelen.Daarnaast heb ik zelf een amendement ingediend waarin ik vastleg dat er
in die algemene maatregel van bestuur altijd aandacht moet worden gegeven
aan de leidster/kind-ratio. De vraag hoeveel leidsters er zijn voor een aantal
kinderen, is zo bepalend dat dit in ieder geval moet worden vastgelegd.Ik ben lange tijd voorstander geweest van een landelijke inspectie, daartoe
geïnspireerd door de situatie in het onderwijs. De onderwijsinspectie
heeft niet alleen een controlerende rol, maar ook een rol als waakhond voor
het onderwijs, om openbare debatten over die sector aan te jagen en om een
stimulans te geven aan de professionalisering van die sector. Dat vind ik
een belangrijke functie, naast de controlefunctie de landelijke inspectie
heeft. Maar goed, inmiddels hebben wij gezien dat de GGD's zich onder gemeentelijke
verantwoordelijkheid ontwikkeld hebben. Wij hebben ook gezien dat de GGD's
hebben samengewerkt aan een landelijk protocol. Ik vind het altijd slecht
om iets dat net is opgebouwd weer af te breken. Vandaar dat ik zeg: laten
wij dan maar de weg van de GGD volgen.Ik ben blij dat de minister het toezicht op het toezicht goed heeft geregeld.
Wel wil ik graag dat de inspectie van de GGD zich op het punt van de pedagogische
kwaliteit in verbinding stelt met de onderwijsinspectie. Wij zijn als vaste
commissie voor OCW naar Schotland geweest en hebben daar een fantastisch voorbeeld
gezien van hoe de inspectie voor de kinderopvang daar samenwerkt met de inspectie
voor het onderwijs. Beide partijen zijn buitengewoon enthousiast over die
samenwerking. Ik weet niet of de minister het verslag van ons bezoek heeft
gekregen via de minister van Onderwijs. Zo niet, dan kan het hem misschien
via het commissiebureau nog worden verstrekt. Er blijkt uit dat er veel vruchtbaars
uit die samenwerking komt. Ik kom nog met een amendement om de samenwerking
wat de pedagogische kwaliteit betreft te garanderen. Overigens weet ik dat
er vanuit de GGD al op vrijwillige basis de eerste contacten voor zijn gelegd.Ik heb al gezegd dat wij de AMvB kwaliteit graag willen handhaven. Ik
wil nog ingaan op enkele punten uit de AMvB, zoals die er in concept ligt.
Het is lastig om hier in de Kamer over een concept te praten. Kan de minister
ons straks duidelijkheid verschaffen over de status van die AMvB? Ik ga er
eerlijk gezegd van uit dat hij ons die heeft gestuurd om ons, conform ons
verzoek, te laten zien hoe het ongeveer gaat worden en dat wij ons er nog
een definitief oordeel over kunnen vormen in een voorhangprocedure als het
wetsvoorstel wordt aangenomen. Ik maak dus eigenlijk een paar premature opmerkingen,
voorafgaand aan het debat dat er straks nog komt en tevens ter geruststelling
van de minister, zodat hij weet waar ik met mijn fractie sta. Hij kan daarmee
wellicht rekening houden bij de definitieve AMvB.Wij vinden het geen goed idee om in de buitenschoolse opvang van één
leidster op de tien kinderen te gaan naar één op de vijftien,
zoals het voornemen is. Ik geef daar nu niet allerlei argumenten voor, maar
wij onderschrijven de stelling van de opvangsector zelf dat het een onmogelijk
zware eis is. Wij zullen er in tweede termijn een voorstel over indienen.Mij valt op dat in de AMvB in buitengewoon vage termen wordt gerept van
allerlei eisen, zoals een passende groepsruimte. Ik ben toevallig recentelijk
bij een kinderdagverblijf geweest met twee ruimten. Ik hoop dat de minister
met mij mee wil denken over hoe het er daar uitzag. Er zaten een groep van
0 tot 2 jaar en een groep van 2 tot 4 jaar. De groep van 0 tot 2 jaar heeft
één ruimte om te eten, te slapen en te spelen. Toen ik daar
was, moesten de kinderen van 0 tot 2 jaar tussen de middag slapen. Niet elk
kind kan dat op dat moment. Toch werden zulke kinderen daar gedwongen twee
uur stil met hun oogjes open te blijven liggen en zoet te blijven. Ik vind
dat geen goede situatie. Ik zie aan zijn reactie dat de staatssecretaris niet
veel ervaring heeft met zulke kleintjes. Ik zou zeggen: komt u een dagje met
mij mee en probeer dan maar eens een kind van tussen de 0 en 2 jaar dat heel
veel energie heeft, stil te houden tussen de middag. Ik begrijp dat de minister
er meer ervaring mee heeft. Ik ben er helemaal geen voorstander van om alles
tot in de punten en komma's te regelen, maar ik ben er voorstander van om
helder te maken dat er voor baby's een aparte slaapruimte moet zijn.Het pedagogisch beleidsplan is uit het wetsvoorstel gehaald. Ik vind dat
buitengewoon jammer, omdat ik het juist zo goed vond dat het erin zat. Ik
vergelijk het pedagogisch beleidsplan met het schoolwerkplan van scholen.
Of je met je kind naar een school of een kinderdagverblijf gaat, als ouder
weet je eigenlijk nog niet zoveel. Je bent blij dat je kind er naartoe kan.
Als je dan zo'n plan krijgt, kun je precies zien hoe het op de school of het
kinderdagverblijf gaat. Ik heb er zelf ervaring mee. De staatssecretaris kan
het zich misschien zelfs nog herinneren dat ik met een dikke buik de Kamer
in kwam. Ik kan verzekeren dat ik toen ik de eerste keer met mijn kind naar
het kinderdagverblijf ging, helemaal niet heb stilgestaan bij het pedagogisch
beleid aldaar. Ik was hartstikke blij dat ik een plek had en dat het kinderdagverblijf
er goed uitzag en vertrouwd bij mij overkwam, maar de vraag om het pedagogisch
beleidsplan is niet als eerste bij mij opgekomen. Ik weet van heel veel collega-moeders
en -vaders dat dit ook niet hun eerste gedachte is geweest, maar dat zij er
later wel op komen. De minister zegt eigenlijk: laten die ouders er maar om
vragen. Je vraagt er dan als ouder eigenlijk om op het moment dat het te laat
is. Daarom is het juist zo goed als je het meteen krijgt en er wat over te
zeggen hebt. Wij hoeven ons niet bezig te houden met wat erin moet staan,
maar wij kunnen die informatievoorziening wel regelen.Wat betreft de gastouderprojecten zijn wij het na enige discussie met
de VVD eens geworden over experimenteerruimte, maar ook daarover valt vandaag
moeilijk iets te zeggen. Wij kennen immers de experimenteer-AMvB niet. Het
moet wel echt gaan om experimenteergevallen. Die AMvB mag er niet toe leiden
dat, omdat het zo keurig is vastgelegd, echte experimenten niet kunnen doorgaan.Voorzitter. Ik kom vervolgens aan de zelfregulering. Ik ben buitengewoon
verbaasd over het voorstel van de minister om al na twee jaar te evalueren.
Waarom niet gekozen voor vier of vijf jaar? Evaluatie is een prima zaak. Er
is niets op tegen om bijvoorbeeld één keer per regeerperiode
de regeling goed tegen het licht te houden. Om het helemaal aan de sector
over te laten, is natuurlijk een vreemde zaak. Het is ook niet goed. In de
VS wordt gewerkt met een systeem van certificering en zelfregulering, maar
daar is geen babygroep meer te vinden. Het is namelijk niet meer te betalen
voor de kinderopvanginstellingen. De instellingen kunnen niet terugvallen
op publiek geformuleerde kwaliteitseisen. Daarvoor moeten zij zich verzekeren,
maar de premies zijn inmiddels zo hoog geworden dat men niet meer aan baby's
begint. Dit is echt niet een bedacht voorbeeld, want het komt vaak voor in
de praktijk. In Nederland dreigt hetzelfde te gebeuren. In Goes vond enkele
weken geleden een buitengewoon triest ongeval plaats. De ouders hebben terecht
een advocaat in de arm genomen. In kinderdagverblijven kan natuurlijk altijd
een ongeluk gebeuren en als het certificeringssysteem niet publiek is ingekaderd,
weet ik zeker dat de instellingen uiteindelijk zullen worden geconfronteerd
met zeer hoge verzekeringspremies. Daarmee bereiken wij precies het tegendeel
van wat wij willen.De huidige wet en de nieuwe AMvB zouden erg veel administratieve lasten
met zich meebrengen. De stichting Consument en Veiligheid heeft een risico-inventarisatie
gemaakt waarop het idee van zelfregulering is gebaseerd. Ik heb het stuk bij
mij en men kan zien hoe dik het is. Dat lijkt mij niet bepaald een voorbeeld
van minder regelgeving. Het feit dat zaken niet meer centraal worden geregeld,
wil helemaal niet zeggen dat er sprake is van minder lastendruk. Misschien
is het wel goed dat de overheid min of meer vasthoudt aan een "overdreven
regulering".Wat betreft de administratievelastenverlichting wordt ook altijd een financieel
argument gebruikt. Ik heb uitgerekend dat de nieuwe plannen drie ton aan minder
administratievelastendruk opleveren. Het lijkt mij niet dat wij voor dat bedrag
de kwaliteit van de kinderopvang in de waagschaal moeten stellen.De medezeggenschapspositie van ouders is uit het wetsvoorstel gehaald.
Men zal van mij begrijpen dat ik daartegen ben. De wet was juist bedoeld om
ouders meer keuzevrijheid en zeggenschap te geven. Ik heb dan ook een amendement
ingediend dat ertoe strekt de ouderraad opnieuw in te stellen en de ouders
adviesrecht te geven als het gaat om opheffing, fusie, het wachtlijstenbeleid
en prijsstijgingen.Er wordt veel van ouders verwacht in dit wetsvoorstel en nog meer als
de voorstellen voor deregulering worden overgenomen. Hoe zal het klachtrecht
en de organisatie van de ouders worden gefinancierd? Ik begrijp dat het de bedoeling is dat in de algemene maatregel van bestuur
Kwaliteit geen eisen worden opgenomen voor beroepskrachten in opleiding. Ik
kan mij dit eerlijk gezegd niet voorstellen. Wil de minister dit toelichten?De samenhang met de voorschoolse voorzieningen en de peuterspeelzalen
is een lastig punt, omdat wij met de kinderopvang uit een andere optiek en
discussie zijn begonnen, namelijk op basis van arbeid en zorg. Inmiddels zien
wij dat kinderopvang ook een belangrijke rol speelt in de ontwikkeling van
kinderen. Bovendien hadden wij de verwachting dat de peuterspeelzalen zouden
verdwijnen, maar juist door het beleid van de Tweede Kamer met betrekking
tot de voorschoolse educatie zijn er nieuwe impulsen gegeven aan de peuterspeelzalen.
Daarom vind ik het belangrijk dat wij de sector kinderopvang die zich naar
mijn zin te veel ontwikkelt als een witte sector, in samenhang brengen met
de peuterspeelzalen. Door de aandacht voor taalontwikkeling worden die immers
steeds zwarter. Wij moeten ervoor oppassen dat wij zelf de segregatie tussen
0 en 4 jaar organiseren en daarom moeten wij ervoor zorgen dat er een beleidskader
komt voor deze beide activiteiten. Ik zou eerlijk gezegd ook niet weten waarom
kinderdagverblijven niet ook voorschoolse activiteiten zouden kunnen aanbieden.
Dit lijkt mij eigenlijk heel goed. Ik zou ook niet weten waarom peuterspeelzalen
geen onderdeel kunnen uitmaken van een bredere stichting die zich bezighoudt
met kinderopvang. Wij zien daar goede voorbeelden van, maar wij horen in de
praktijk dat de regelgeving erg knellend is voor deze instellingen.Mevrouw Smilde (CDA):Mevrouw Hamer brengt op verschillende plaatsen in haar betoog een verbinding
aan met het onderwijs. Ik ben het ermee eens dat een kinderopvang goed werk
kan doen voor de taalontwikkeling. Deze wet is echter primair gericht op arbeid
en zorg. Wat slepen wij er nu weer allemaal bij? Wij moeten er toch voor zorgen
dat de wet eenvoudig blijft en ouders in staat stelt om hun kinderen op een
verantwoorde manier onder te brengen in de periode dat zij werken. Waarom
zou dit congruent moeten lopen met het onderwijs?Mevrouw Hamer (PvdA):Dit heb ik ook niet voorgesteld.Mevrouw Smilde (CDA):U spreekt over peuterspeelzalen, die ontwikkelen zich niet voor niets
naast de kinderopvang. Naar mijn mening moeten wij het ook zo houden. Een
peuterspeelzaal is wezenlijk anders dan kinderopvang. Laten wij die scheiding
vasthouden.Mevrouw Hamer (PvdA):Mevrouw Smilde zou toch eens met mij op werkbezoek moeten gaan, want veel
ouders maken van de peuterspeelzalen gebruik als een goedkope manier om arbeid
en zorg te verdelen. Wij hebben zelf de peuterspeelzalen een rol gegeven in
de voorschoolse educatie. Wij hebben echter vanaf het begin gezegd –
en dit geldt ook voor de CDA-fractie bij monde van mevrouw Ross – dat
er een moment zal komen dat de verschillende wetstrajecten moeten samenkomen.
Aan het einde van de behandeling van dit wetsvoorstel moeten wij dan ook vaststellen
hoe wij die verschillende voorzieningen met elkaar in verband kunnen brengen.
Dit is volgens mij ook niet nieuw, want in het kabinet proberen verschillende
ministers dit te bereiken. Bij de behandeling van dit wetsvoorstel zie ik
dit echter nog niet zo terug. Ik weet dat de staatssecretaris van VWS samen
met de minister van Onderwijs druk bezig is en ik was eigenlijk van plan de
minister van Sociale Zaken aan te sporen om daar zijn steentje aan bij te
dragen.Het is waar: dit is ooit begonnen met arbeid en zorg en was er een tijd
waarin het niet logisch was dat vrouwen de arbeidsmarkt op gingen. Een samenleving
ontwikkelt zich echter. Wij praten in de Kamer vrijwel dagelijks over het
belang van opvoeding voor kinderen. Wij weten dat ouders de opvoeding voor
een deel uitbesteden aan de kinderopvang. Wij kunnen daar niet omheen en zullen
er dus op moeten ingaan. Ik leg niet de nadruk op de educatie voor de groep
van 0 tot 4 jaar, maar op ontwikkelen, spelen en kinderen met elkaar laten
zijn. Dat is wel iets wat in de kinderdagverblijven gebeurt en op een verantwoorde
wijze moet gebeuren, want dan kan ook de kinderopvang een steentje bijdragen
aan het in het gareel houden van 16-jarige pubers. Wij roepen de consultatiebureaus
op om daaraan bij te dragen en ik denk dat ook de kinderopvang daaraan een
steentje zou moeten bijdragen.Mevrouw Smilde (CDA):Ik ben het niet met u eens dat de kinderopvang een deel van de opvoeding
overneemt of zou moeten overnemen. Kunt u mij daarom zeggen wat u beoogt met
deze wet? Is het wellicht uw intentie om de kinderopvang onder te brengen
in een soort welzijnswet?Mevrouw Hamer (PvdA):U legt mij nu woorden in de mond, want ik vroeg alleen maar of het mogelijk
is om de kinderopvang een rol te laten spelen bij de voorschoolse educatie
en of het mogelijk is om de segregatie tussen peuterspeelzalen en kinderopvanginstellingen
op te heffen.Met uw fractiegenoten heb ik al vaker gesproken over de vraag of scholen
en kinderdagverblijven een rol dienen te vervullen in de opvoeding. Wij verschillen
daarover van mening, maar voor een kind is dat gewoon de werkelijkheid. Ik
kan en wil niet ontkennen dat een deel van de normen en waarden van mijn kind
op school worden aangeleerd. Dat geldt ook voor het kinderdagverblijf. Wij
kunnen dat ontkennen en een mooi theoretisch model neerzetten, maar in de
praktijk werken leidsters met kinderen en dan moet het wel zo zijn dat zij
een bijdrage leveren aan de opvoeding van die kinderen. En dat is maar goed
ook!Voorzitter. Ik stel voor om instellingen voor kinderopvang te stimuleren
een bijdrage te leveren aan het jeugdbeleid. Zo hoor ik graag van de minister
of het mogelijk is om in de wet een verplichting op te nemen voor de geregistreerde
instellingen om deel te nemen aan het op overeenstemming gerichte overleg
over de samenhang in het lokaal jeugdbeleid. Daardoor zou een deel van de
verantwoordelijkheid bij de instellingen worden neergelegd. Overigens geef
je instellingen dan ook het recht om daarbij betrokken te zijn en dat is iets
wat vele instellingen graag willen. Op deze manier wordt het mogelijk om op
lokaal niveau een echt samenhangend jeugdbeleid te ontwikkelen.In een notaoverleg is gesproken over de tieneropvang. Ik vond daarover
echter niets terug in de stukken en ook bij het ministerie van VWS is het
oorverdovend stil. Kan de minister aangeven wat de stand van zaken bij de
tieneropvang is?Kinderen met een indicatie voor het speciaal onderwijs nemen soms ook
deel aan buitenschoolse activiteiten. Kinderdagverblijven geven aan dat zij
daar geen extra voorzieningen voor krijgen. Als dat waar is, is dat een slechte
zaak, want deze kinderen hebben vaak een lichamelijke handicap of gedragsproblemen.
Is de minister van plan om hieraan iets te gaan doen?Als het wetsvoorstel niet meer "body" krijgt en er niet meer elementen
van het oorspronkelijke wetsvoorstel in worden opgenomen, is het voor de PvdA-fractie
te mager. De kinderopvang wordt dan namelijk duurder en bovendien zijn er
geen kwaliteitsgaranties en loopt de zeggenschap van ouders terug. Als dit
inderdaad de uitkomst wordt, zal mijn fractie tegen het wetsvoorstel stemmen.
Ik hoop echter dat het mij zal lukken om de minister te overtuigen van nut
en noodzaak van mijn voorstellen.Het moet lukken om het wetsvoorstel op een aantal punten aan te passen,
want de minister heeft eerder met veel passie over de kinderopvang gesproken.
Zo moet de betaalbaarheid en de kwaliteit kunnen worden gegarandeerd. Ik hoop
verder dat de minister met mij ten strijde wil trekken, want ook al zet hij
zelf een stapje terug, sommige fracties in de Kamer willen de kwaliteit nog
vele stappen verder terugzetten. Ik kan mij niet voorstellen dat de minister
zo ver zou willen gaan, want daardoor zou zijn wetsvoorstel nog verder worden
uitgekleed. Wellicht kunnen wij in dit debat toch nog partners worden.Mevrouw Stuurman (PvdA):Mevrouw de voorzitter. De minister zal gedacht hebben dat wij een onderdeel
uit de wet vergaten. Wees maar niet bang want wij vergeten niets. Het onderdeel
doelgroepen is ongelooflijk belangrijk in deze wet en wij vragen daar specifieke
aandacht voor.Met de komst van de nieuwe wet verandert de tegemoetkoming in de kinderopvangkosten
voor de gemeentelijke doelgroepen. Het gaat hierbij om alleenstaande ouders
met een bijstandsuitkering, maar ook om niet-uitkeringsgerechtigden, zoals herintreders met een reïntegratietraject, nieuwkomers met een
inburgeringstraject, scholieren, studenten en sociaal-medisch geïndiceerden.
Voor deze doelgroepen geldt dat de werkgeversbijdrage niet via een werkgever
maar via de gemeente wordt ontvangen. Daarnaast zullen deze doelgroepen gelden
via de belastingdienst ontvangen. Over de financiële tweewegenstructuur
van deze doelgroepen en de mogelijkheid om deze structuur te vereenvoudigen,
kom ik verderop in mijn betoog terug.De gemeente is verantwoordelijk voor het bieden van kinderopvang aan genoemde
groepen en treedt als het ware op als werkgever. Helaas heeft mijn fractie
geconstateerd dat er nog een aantal omissies bestaat in de doelgroepen. De
PvdA-fractie meent dat de oudkomers die een inburgeringstraject volgen, ook
vrijwillig, direct onder de werking van de WBK moeten vallen, niet pas bij
de wettelijke verplichting tot het volgen van een inburgeringscursus. Oudkomers
moeten zo snel mogelijk een inburgeringstraject kunnen volgen, omdat dat noodzakelijk
is voor het optimaal functioneren binnen onze samenleving. Alle randvoorwaarden
voor het volgen van een dergelijk traject dienen optimaal ingevuld te worden,
onder meer met de mogelijkheid van kinderopvang.Daarnaast moeten mantelzorgers en vrijwilligers onder de WBK-doelgroepen
vallen. Hoewel de werkzaamheden van beide groepen wezenlijk verschillen van
betaalde arbeid, ben ik de mening toegedaan dat vrijwilligerswerk in maatschappelijk
opzicht een essentieel onderdeel vormt van onze maatschappij en voor velen
een overbrugging is naar betaald werk, zeker in deze economisch wat slechtere
tijden. Hetzelfde geldt voor mantelzorgers; alleen door het inschakelen van
mantelzorgers blijft de zorg betaalbaar en beschikbaar. Wie moet die zorg
anders verlenen?Het is duidelijk dat met de komst van de Wet basisvoorziening kinderopvang
en een systeem van vraagfinanciering de taken van gemeenten op dit terrein
wijzigen. In de huidige situatie is er sprake van aanbodfinanciering en behoort
de kinderopvang nadrukkelijk tot het gemeentelijk domein. Na invoering van
de WBK is er sprake van marktwerking, zoals al door mijn collega Hamer is
aangegeven. Ik wijs u in dezen echter op de noodzaak tot afstemming tussen
de aanbodgestuurde gemeentelijke trajecten aan de ene kant en de vraagsturing
in de kinderopvang aan de andere kant. De beschikbaarheid van kinderopvang
is, zoals uit het eerdergenoemde al blijkt, essentieel voor het slagen van
zowel inburgerings- als reïntegratiebeleid, bijvoorbeeld bij het opleggen
van arbeidsverplichtingen aan alleenstaande ouders in het kader van de WWB.
Een effectieve uitvoering van reïntegratietrajecten vraagt om de feitelijke
beschikbaarheid van kinderopvang op het moment dat een reïntegratietraject
start en dit geldt natuurlijk ook voor de andere doelgroepen. Met de invoering
van de WBK wordt evenwel vooral de financiële beschikbaarheid van kinderopvang
voor de doelgroepen geregeld.Wij zouden graag zien dat de middelen die gemeenten ontvangen voor de
WBK-doelgroepen, in het Gemeentefonds worden gecombineerd met de middelen
die de belastingdienst betaalt aan dezelfde groepen. Dit teneinde een vereenvoudiging
van geldstromen te bewerkstelligen. Hier hebben zowel de doelgroepouder, als
gemeenten als de kinderopvangondernemers baat bij. Het principe van marktwerking
blijft absoluut overeind want de vraag van de ouder is nog steeds startpunt.
Hij is zelf verantwoordelijk voor het kiezen van een opvangplaats. De inkomensafhankelijke
eigen bijdrage blijft gehandhaafd en dient te worden afgerekend met de ondernemer.Bij de WBK-doelgroepen is, zoals eerder is gezegd, geen werkgever in beeld;
vandaar het principe van tweepartijenfinanciering. Overheid en ouder leveren
een bijdrage, terwijl de bijdragen van de overheid worden gebundeld. Het voordeel
is dat de doelgroepouder alleen met het gemeentelijke loket te maken krijgt,
in plaats van zowel met de gemeente als met de belastingdienst. De gemeente
verstrekt een positieve beschikking voor de gebundelde overheidsbijdrage en
dit gaan wij met een mooi woord "voucher" noemen. De ouder gaat met deze voucher
op zoek naar een kindplaats. Wij kunnen het niet vaak genoeg benadrukken,
maar duidelijk moet zijn dat de keuzevrijheid voor ouders blijft bestaan.Wanneer de koppeling tot stand is gebracht door ouder en ondernemer, loopt
de overheidsbijdrage rechtstreeks van de gemeente naar de ondernemer. Gemeenten
en ondernemers krijgen de mogelijkheid om efficiënte afspraken te maken
over de beschikbaarheid van opvang voor doelgroepouders en bijvoorbeeld het
afdoen van facturen. Eventuele schuldenproblematiek bij ouders wordt vermeden
en ondernemers hebben meer financiële zekerheid.Wij stellen dat het door mij beschreven systeem een bevredigende oplossing
biedt voor de geschetste problematiek op lokaal niveau, namelijk de noodzaak
tot afstemming van de kinderopvangvraag en het reïntegratieaanbod, teneinde
aan de doelstellingen van onder andere de WWB te voldoen. Datzelfde geldt
voor inburgeringstrajecten. Het uitgangspunt van marktwerking staat overeind
en het regelen van kinderopvang wordt voor doelgroepen eenvoudiger. Tevens
verwachten wij dat dit systeem de implementatie van de WBK in 2005 zal vergemakkelijken.
Ik denk dat dit helemaal een belangrijke reden zou zijn om dit systeem in
te voeren. Ik zou graag van de minister horen in hoeverre hij bereid is dit
vouchersysteem over te nemen. Ik zeg altijd: leuker kunnen wij het niet maken,
maar wel gemakkelijker.Hierop aansluitend wil ik nog het volgende opmerken. Vanuit het veld horen
wij nu al geluiden dat de aan de gemeenten te verstrekken gelden onvoldoende
dekking zullen gaan geven aan de kosten die de gemeenten vanuit de WBK als
werkgever moeten betalen. Wij zouden graag zien dat de minister toezegt dat
indien gemeenten geconfronteerd worden met een groei van meer dan 15% aan
doelgroepers – dit is volgens mij een nieuw woord in de Nederlandse
taal – de door het Rijk te verstrekken gelden aangepast worden. Alleen
dan is het voor gemeenten mogelijk hun taak in de WBK optimaal te verrichten.
Daar is eenieder, ook het Rijk, bij gebaat.In dit verhaal wordt een aparte positie ingenomen door zelfstandigen.
Wij hebben helaas moeten constateren dat met de komst van de WBK de aftrekmogelijkheid
voor de kosten van kinderopvang voor zelfstandigen verleden
tijd is. Het zal hierbij gaan om veel MKB'ers, agrariërs en startende
ondernemers. Mijn collega Hamer heeft in haar inbreng reeds aangeven op welke
wijze de compensatieregeling gestalte moet krijgen. De structurele inkomensafhankelijke
compensatieregeling moet niet alleen gelden voor werknemers maar ook voor
zelfstandigen. De financiële toegankelijkheid van kinderopvang dient
voor alle werkenden te gelden. Zelfstandigen behoren absoluut ook tot deze
doelgroep.Hoe is het eigenlijk mogelijk dat de minister de zelfstandige ondernemer
in de kou laat staan? In dit kader verwijs ik naar een betoog van zijn collega,
staatssecretaris Van Gennip, tijdens de behandeling van de ondernemersbrief
In actie voor ondernemers. Tijdens haar betoog gaf zij aan dat zij de vele
knelpunten waar ondernemers last van hebben, wil wegnemen. Ondernemers zijn
immers van essentieel belang voor duurzame economische groei. Juist dit kabinet
heeft aangegeven zich de komende jaren te willen inzetten voor ruimte voor
ondernemers. Daarmee wordt niet alleen de fysieke ruimte bedoeld, maar ook
het klimaat waarbinnen ondernemers opereren en waarvoor de overheid verantwoordelijkheid
draagt. Vindt de regering dat de kinderopvang daar ook toe behoort?Mijn collega Hamer heeft al aangegeven hoe wij in algemene zin over dit
voorstel denken. Daarbij komt dat de noodzaak tot en de facilitering van de
combinatie van arbeid en zorg niet meer uit het wetsvoorstel zijn af te lezen.
Dit is onzes inziens een grote omissie. Ik ben daardoor ook bijna genoodzaakt
om te concluderen dat de minister ernaar streeft om de emancipatie ooit –
en als het aan de minister ligt, is dat al snel – als voltooid te beschouwen.
Daarover heb ik de laatste tijd veelvuldig met de minister gedebatteerd. Onzes
inziens is hiervan geen sprake in de nabije toekomst, maar zal het nog lang
duren voordat de emancipatie werkelijk is voltooid. De kinderopvang is essentieel
en misschien de belangrijkste voorwaarde om optimaal arbeid en zorg te kunnen
combineren. Alleen dan kan er mede richting gegeven worden aan emancipatie
in de ruimste zin des woords.De heer Van der Vlies (SGP):Voorzitter. Ik heb nog niets gezegd en men is al in verwarring, zo maak
ik op uit de reacties. Het is duidelijk dat er nu een ander geluid komt; dat
kondig ik alvast maar aan. De woordvoerders tot nu toe hebben aan de Kamer
een pleidooi overhandigd om meer te gaan doen op dit vlak en meer aandacht
te besteden aan kwaliteitseisen en wat dies meer zij. Mijn bijdrage gaat over
de vraag waarom de overheid eigenlijk doet wat zij doet en of het niet een
tandje minder kan. De ouders zijn immers verantwoordelijk voor hun kinderen
en volgen daarin een eigen keuzepatroon. Wat doet de overheid daar eigenlijk
precies bij? Zo ongenuanceerd ligt het nu ook weer niet dat ik zou suggereren
dat de overheid op dit punt helemaal niets moet doen.Voorzitter. Zoals reeds in de schriftelijke voorbereiding duidelijk is
aangegeven, is de SGP-fractie buitengewoon kritisch over het voorliggende
wetsvoorstel. De hoofdpunten van kritiek vat ik als volgt samen. Allereerst
heeft mijn fractie fundamentele kritiek op langdurige kinderopvang van jonge
kinderen als zodanig. Vervolgens is de SGP-fractie het niet met de regering
eens over de wijze waarop de kwaliteitsvereisten zijn vormgegeven en geborgd.
Ten slotte ziet mijn fractie het niet als een primaire taak van de overheid
om kinderopvang te financieren en pleit mijn fractie voor een kindgebonden
budget voor alle ouders met jonge kinderen. Mijn fractie heeft in de schriftelijke
voorbereiding vastgesteld dat de regering inhoudelijk het fundamentele debat
over de voors en tegens van kinderopvang wil aangaan. Ik wil hier graag uitspreken
dat mijn fractie dat zeer waardeert. Mijn fractie hoopt, mede gezien eerdere
uitlatingen van de minister, maar ook van de staatssecretaris, dat de regering
met een open houding deze discussie aangaat en ook bereid zal zijn daarover
enkele toezeggingen in onze richting te doen.Kinderopvang en arbeidsparticipatie kunnen niet los worden gezien van
de onzes inziens te ver doorgevoerde individualisering en emancipatie in de
samenleving. Verscheidene recente onderzoeken tonen aan dat het beleid van
de afgelopen jaren negatief heeft uitgewerkt voor veel gezinnen. Zo heeft
het Nederlands interdisciplinair demografisch instituut, het NIDI, een belangwekkend
onderzoek gepresenteerd. Hieruit blijkt dat mensen die hun baan, hun ouderschap
en de zorg voor hun ouders goed willen vervullen – wij hopen erop dat
dit de intentie is en voor uiterst velen is dat ook zo – onder grote
druk staan. Het NIDI spreekt van spitsuurgezinnen en verwacht dat de samenballing
van taken in deze gezinnen op den duur tot steeds meer maatschappelijke problemen
zal leiden. Nu al blijven de gevolgen van spitsuurgezinnen niet uit. Jarenlang
zijn moeders gestimuleerd tot arbeidsparticipatie. Zoals wordt toegegeven
in de stukken, heeft dit onmiskenbaar mede geleid tot een grote instroom van
jonge vrouwen in de WAO. Om werkende ouders de zorg voor kinderen uit handen
te nemen, stimuleert de regering al jarenlang het gebruik van kinderopvang.
Opvang tot vijf dagen per week is mogelijk en zelfs 24-uursopvang behoort
tot de mogelijkheden. Vaak blijken de betrokkenen zich schuldig te voelen
dat zij hun kind naar de kinderopvang hebben gebracht en dat levert weer stress
op. Die wordt daardoor bij veel moeders vergroot. Ook ten aanzien van kinderopvang
blijkt de individualisering te botsen met de geborgenheid en aandacht die
nodig zijn voor het jonge kind in het gezin. De SGP-fractie is niet tegen
kinderopvang die om medische of sociale redenen noodzakelijk is. Dit kan onder
meer bij kinderen van alleenstaande ouders het geval zijn. Wij zijn er wel
principieel op tegen dat kinderopvang als een arbeidsmarktinstrument wordt
ingezet. Dat draag ik hier al vele jaren uit. Dat is onder dit kabinet nog
altijd duidelijk het geval. De overgang van dit dossier van VWS naar SZW illustreert
dat.Mevrouw Kraneveldt (LPF):Ik weet wat de SGP-fractie ziet als een rolverdeling van man en vrouw
binnen het gezin en op dat punt zullen wij waarschijnlijk nooit nader tot
elkaar komen. Maar u zei net dat de overheid kinderopvang heeft gestimuleerd.
Ik denk dat u het anders moet formuleren. De overheid heeft het mogelijk gemaakt
voor vrouwen die daarvoor kiezen, samen met hun partner, om van goede en toegankelijke
kinderopvang gebruik te maken. U staat hier net als ik niet
alleen voor de eigen achterban, maar ook voor de rest van de bevolking, al
maakt die blijkbaar soms een andere keuze dan u zou willen. Wilt u het dan
ook voor die mensen mogelijk maken dat zij de keuze voor de kinderopvang houden?
Of wilt u dat de overheid zich zoveel mogelijk terugtrekt, zodat de keuze
voor kinderopvang eigenlijk niet meer goed mogelijk is?De heer Van der Vlies (SGP):Als gezonde ouders keuzes maken, dan regelen zij dat toch zelf? Dat zou
ik vinden. Alleen kunnen niet alle ouders in vrijheid en onafhankelijkheid
een keuze maken, bijvoorbeeld als er medische of sociale indicaties zijn.
Daarover sprak ik zojuist. Daarvoor maakt de SGP-fractie inderdaad een uitzondering.Mevrouw Kraneveldt (LPF):Mag ik dan uit uw woorden concluderen dat de SGP-fractie vindt –
misschien loop ik vooruit op de rest van uw betoog – dat de overheid
haar handen van de kinderopvang moet aftrekken en dat de ouders het financieel
en op het gebied van kwaliteit helemaal zelf moeten regelen?De heer Van der Vlies (SGP):Mag ik proberen mijn verhaal te houden? Als u dan vindt dat ik te veel
van de thema's die u aanreikt, heb veronachtzaamd, dan hebt u wat mij betreft
alle recht om hierop terug te komen, als de voorzitter dat goed vindt. Maar
ik sta nu nog aan het begin van mijn betoog.Voorzitter. In de scheppingsorde – en dat is het uitgangspunt voor
mijn fractie – hebben man en vrouw verschillende eigenschappen gekregen.
In dat licht is de moeder op natuurlijk gronden de eerst aangewezene voor
de zorgtaken ten behoeve van het jonge kind, al heeft uiteraard ook de vader
hierin een grote verantwoordelijkheid. Dat laatste heeft de SGP-fractie ook
altijd beklemtoond. Als mevrouw Kraneveldt gesuggereerd zou hebben dat er
een verschil is in onze visies op rolverdelingen, dan zou dat zo zijn, maar
niet op het punt van de verantwoordelijkheid. Wij zijn niet van mening dat
de verantwoordelijkheid voor de opvoeding en de verzorging van het kind uitsluitend
bij de moeder zou behoren en niet ook bij de vader. Dat heb ik nooit gezegd.
Dit is geen nieuw punt en geen omslagpunt. Eenieder die mij kent en volgt –
en ik daag u uit dat dan maar op te sporen in de Handelingen – weet
dat dit een consistente lijn is bij de SGP-fractie. Dat kan in onze opinie
ook consequenties hebben voor de vaders. Ik erken dat die er nog wel eens
makkelijk vanaf proberen te komen. Dat hoeft van ons niet en dat mag van ons
niet. Dat is een helder standpunt dunkt mij.Mevrouw Hamer (PvdA):Wat u zegt, intrigeert mij wel. Het roept de vraag op wat u gaat doen
om vaders aan te sporen om zorgtaken op zich te nemen en om hen te ondersteunen
bij de zorg voor de kinderen.De heer Van der Vlies (SGP):U vraagt of ik als Kamerlid verantwoordelijkheid wil dragen. Het zou vaders
dus blijkbaar door middel van wet- en regelgeving mogelijk moeten worden gemaakt
om die taken op zich te nemen zoals moeders ook die mogelijkheid hebben. Ik
vind juist dat zij dat maar zelf op moeten knappen, zolang zij daartoe in
staat zijn.Mevrouw Hamer (PvdA):Ik hoor u zeggen dat u ziet dat vaders er te makkelijk vanaf komen. Ik
ken u niet als iemand die zegt: dat zie ik, ik kijk ernaar en ik laat het
maar zo. Daarom vraag ik wat u eraan gaat doen.De heer Van der Vlies (SGP):Als u het zo stelt heel veel. Mijn partij is van mening dat vaders ook
verantwoordelijkheid moeten dragen voor de opvoeding en verzorging van kinderen.
Wij dragen dat uit overal waar dat kan en waar het aan de orde is. Ik denk
dat u aan mij vraagt of ik de regering wil vragen of zij beleidsmaatregelen
wil nemen om die vaders een beetje op te gaan jagen. Dat wil ik niet. De vaders
behoren die verantwoordelijkheid, net als de moeders, helemaal zelf te dragen.
Tenzij er medisch-sociale indicaties zijn, dat is de grens.Mevrouw Hamer (PvdA):Ik stelde u geen vraag via de regering. Het gaat nu om wat u zelf zegt.
U zegt dat u signaleert dat er een groep is, namelijk de vaders, die te weinig
doet. Vervolgens zegt u dat dit ook niet altijd mogelijk is. Ik vraag u, vanuit
uw verantwoordelijkheid als Kamerlid, wat u van plan bent om daaraan te doen.
Dat hoeft niet via de regering. Ik wil graag van u horen wat voor maatregelen
u wilt treffen en hoe u de ondersteuning van de vaders en moeders voor ogen
ziet.De heer Van der Vlies (SGP):Ik ben niet voornemens om met Van der Vlieseen initiatiefwetsvoorstel
te komen dat zich richt op de zorgparticipatie van mannen. Dat is eigenlijk
de kern van waar wij het over hebben. Ik vind wel dat het laatste
woord daarover nog niet is gezegd. Mannen moeten zich realiseren dat zij ook
hun portie moeten dragen van de zorgtaken die er zijn. Ik voel er echter niets
voor om het wettelijk te regelen.Mevrouw Kraneveldt (LPF):Ik wil u vragen om eens bij een algemeen overleg over emancipatie aanwezig
te zijn. U zult daar ongetwijfeld een heel goede bijdrage leveren. Wij kunnen
dan misschien ook horen wat u van de rolverdeling tussen mannen en vrouwen
vindt en wat er volgens kan worden gedaan om die wat evenwichtiger te maken.De heer Van der Vlies (SGP):Ik ben daar inderdaad een keer niet geweest. Ik ben daar in het openbaar
door de heer Bakker van de D66-fractie over geattaqueerd. Dat heeft mij pijnlijk
getroffen. Ik was namelijk op het moment dat het algemeen overleg plaatsvond,
aanwezig in de plenaire zaal. Ik kon daar niet worden gemist omdat ik de visie
van mijn fractie naar voren moest brengen. Dat zijn wel eens pijnlijke keuzes.
Ik heb in de 23 jaar dat ik hier zit nimmer geprobeerd om makkelijk af te
komen van het onderwerp emancipatie. Ik ben zelfs lid geweest van de bijzondere
commissie die over dit onderwerp heeft bestaan. Dat is ook te lezen in de
Handelingen.Mevrouw Tonkens (GroenLinks):U hebt een duidelijke oproep gedaan aan vaders. Er bestaat beleid dat
het voor vaders nogal moeilijk maakt om heel actief vader te zijn. Heel veel
zaken in Nederland zijn namelijk gericht op het kostwinnerschap. Wilt u beleid
ondersteunen dat ervoor zorgt dat zowel vrouwen als mannen kostwinner zijn
met als gevolg mannen meer tijd en gelegenheid hebben om actief vader te zijn?De heer Van der Vlies (SGP):Er is een groot verschil in visie op het punt van de overheidsbemoeienis
inzake beïnvloeding van keuzepatronen binnen gezinnen. Ik vind dat de
overheid daarbij niet nodig is, tenzij er medisch-sociale indicaties zijn.
Er kunnen ook uitzonderingen worden gemaakt voor achterstandsgroepen en probleemgezinnen,
maar daar kom ik nog op terug. De traditie van GroenLinks – ik erken
dat ook wel – is meer van er bovenop zitten, de overheid zal alles regelen
en een collectieve aanpak. Dat is niet de visie van de SGP-fractie en is het
ook nooit geweest.De voorzitter:U mag nu verder gaan met uw verhaal over het wetsvoorstel, mijnheer Van
der Vlies.De heer Van der Vlies (SGP):Ik zei dus dat het aan de ouders zelf is en niet aan de overheid om de
onderlinge taakverdeling binnen het gezin vorm te geven. Waar de SGP-fractie
wel en nadrukkelijk voor pleit, is dat de afwezigheid van ouders niet ten
koste mag gaan van de aandacht voor en de opvoeding van kinderen. Wij vinden
het daarom niet verantwoord dat pasgeboren kinderen naar de kinderopvang worden
gebracht. Kinderen hebben recht op continue zorg en aandacht van de ouders.
Als de waarde van de opvoeding wordt onderschat en de individuele ontplooiing
van de ouders boven alles gaat, zullen geborgenheid en het besef van waarden
en normen in het gedrang raken. Wat is de mening van de regering daarover?
Het is toch een heel principiële vraagstelling en ik zou de mening van
de regering daarover willen vermenen. Om het maar eens scherp te stellen:
is zij met ons van mening dat vijf dagen opvang van pasgeboren baby's in verband
met hechtingsproblemen moet worden voorkómen?De SGP-fractie is van mening dat er een omslag in denken nodig is. Het
opvoeden en verzorgen van kinderen is maatschappelijk niet minderwaardig omdat
er geen financiële vergoeding tegenover zou staan. De emancipatiebeweging
heeft jarenlang op het aambeeld geslagen dat niet-betaalde arbeid een tekort
in zichzelf heeft en dus niet gelukkig maakt. Dat heeft invloed gehad op het
regeringsbeleid. Typerend voor deze gedachtegang was dat in de Sociale nota
2001 naar aanleiding van de beperkte deelname van vrouwen aan de arbeidsmarkt
gesteld werd dat "hierdoor het sterk toegenomen menselijk kapitaal van vrouwen
niet optimaal wordt benut". Ik vond dat toen een ronduit beledigende opmerking
en heb dat toen uiteraard in het desbetreffende debat ook gezegd. De regering
heeft veel te weinig oog gehad voor de waarde van de ouders die ervoor kiezen
niet buitenshuis te gaan werken, maar zelf hun kinderen op te voeden. Ook
het door deze ouders verrichte vrijwilligerswerk wordt op die manier ondergewaardeerd.Voor mijn fractie staat níet het verwerven van een dubbel gezinsinkomen
op de hoogste plaats, maar wegen de belangen van de kinderen vele malen zwaarder.
Dat behoort naar onze mening ook het standpunt te zijn van de regering. In
het door de regering in de memorie van toelichting aangehaalde Verdrag voor
de rechten van het kind staat in artikel 3, lid 1, expliciet genoemd: "Bij
alle maatregelen betreffende kinderen, (...) vormen de belangen van het kind
de eerste overweging". In antwoord op onze vraag of de regering kan aangeven
op welke wijze primair de belangen van het kind worden gediend door het faciliteren
en stimuleren van kinderopvang, antwoordt zij dat in kinderopvang sprake is
van een pedagogische en educatieve doelstelling. Is dat nu een argument of
is het eerder een oneigenlijk argument? Het laatste, dachten wij. Want als
de regering werkelijk van mening is dat de belangen van het kind door de pedagogische
doelstelling van de kinderopvang worden bevorderd, zou dat, consequent doorredenerend,
moeten betekenen dat het vrijblijvende karakter van de kinderopvang moet verdwijnen.
Dan is het immers nuttig en nodig voor alle kinderen? Het impliceert bovendien
dat de pedagogische doelstelling in de kinderopvang beter wordt ingevuld dan
de opvoeding thuis. Daar is naar onze mening geen sprake van, hooguit in achterstandsgezinnen
of ontwrichte gezinnen, maar dat is helemaal geen specifieke doelgroep in
de kinderopvang. Integendeel. De meeste probleemgezinnen hebben helemaal geen
geld om kinderopvang te betalen. Daarom vraagt de SGP-fractie aan de regering
om gewoon te erkennen dat met kinderopvang de belangen van het kind helemaal
niet één-op-één worden gediend en dat deze uitsluitend
bedoeld is om de arbeidsparticipatie te bevorderen. De naam "kinderopvang"
zegt eigenlijk genoeg. Dat blijkt ook uit de structuur van het wetsvoorstel.
Er zijn 38 artikelen over de financiën en je moet zoeken naar een artikel
dat gaat over de kwalitatieve doelstelling. Dat is dan artikel 47: "verantwoorde
kinderopvang, waaronder wordt verstaan opvang die bijdraagt aan
een goede en gezonde ontwikkeling van het kind in een veilige en gezonde omgeving".
Wij vinden dat een onbalans.Voor de SGP-fractie wegen de sociaal-emotionele risico's voor jonge kinderen
die langdurig in kinderopvang verblijven, heel zwaar. Uit een studie van een
Amerikaans onderzoeksinstituut, het NICHD, blijkt dat de eerste levensjaren
cruciaal zijn voor de verdere ontwikkeling van het kind. Uit een ander onderzoek
van hetzelfde instituut blijkt dat langdurige kinderopvang schadelijk is voor
de cognitieve, sociale en gedragsvaardigheden van jonge kinderen. Ook mevrouw
prof. Riksen-Walraven – hier welbekend uit eerdere confrontaties –
heeft in haar oratie als hoogleraar ontwikkelingspsychologie aan de Katholieke
Universiteit Nijmegen erop gewezen dat langdurige kinderopvang van met name
jonge kinderen bij bepaalde omgevingsfactoren tot sociaal-emotionele risico's
leidt.Mevrouw Tonkens (GroenLinks):Ik ken de heer Van der Vlies als iemand die altijd goed is geïnformeerd,
maar volgens mij doet zich nu een misverstand voor. Het onderzoek heeft betrekking
op een Amerikaanse vergelijking tussen kinderen die een paar dagen worden
opgevangen en kinderen die meer dan 40 uur worden opgevangen. Daarbij wordt
geconstateerd dat als zij méér dan 40 uur worden opgevangen,
dit niet goed is als er tevens sprake is van een kwalitatief slechte opvang.
Dáár gaat het over: méér dan 40 uur in een kwalitatief
slechte opvang. De heer Van der Vlies kent ongetwijfeld ook onderzoek waaruit
blijkt dat kinderopvang, mits van goede kwaliteit, een zeer goede invloed
heeft op de sociale en emotionele ontwikkeling van kinderen en op hun taalvaardigheid.De heer Van der Vlies (SGP):Wat het eerste punt betreft is het voor mevrouw Tonkens wat lastig dat
mevrouw Riksen-Walraven, één van de drie hoogleraren die leiding
geven aan het Nederlandse consortium kinderopvang onderzoek, zeer recent dezelfde
signalen heeft herhaald. Wat het tweede punt van Mevrouw Tonkens betreft,
erken ik dat de ene onderzoeker tot een andere bevinding komt dan de andere;
dat is vaak zo en dat is lastig.Mevrouw Tonkens (GroenLinks):Mevrouw Riksen-Walraven heeft twee dingen vergeleken en gezegd: kinderopvang
van goede kwaliteit, een paar dagen per week, is goed voor de ontwikkeling
van kinderen. Dat heeft zij eerder gezegd en later herhaald. U haalt er een
klein stukje uit en dat blaast u op als zou dat algemene kennis over kinderopvang
zijn, terwijl het gaat over Amerikaanse kinderopvang van meer dan 40 uur per
week.De heer Van der Vlies (SGP):Het criterium voor ons en ook het verschil van inschatting dat zich hier
voordoet, betreft het punt dat u spreekt over één, twee dagen
kinderopvang, terwijl mevrouw Riksen-Walraven het in deze signalering heeft
over langdurige kinderopvang. Die langdurigheid betreft het aantal uren per
week gedurende langere tijd.Mevrouw Tonkens (GroenLinks):Is het de heer Van der Vlies bekend voor hoeveel uur er gemiddeld in Nederland
gebruik wordt gemaakt van kinderopvang?De heer Van der Vlies (SGP):Nee, die gegevens zitten in het mapje dat op mijn tafel in de zaal ligt.Mevrouw Tonkens (GroenLinks):Het is tweeënhalve dag per week.De heer Van der Vlies (SGP):Maar u weet ook dat dit een gemiddelde is en dat er om dat gemiddelde
nogal wat spreiding zit. Dáár heb ik het over, vooral over de
méér dan gemiddelde duur van de kinderopvang.Voorzitter. Terecht heeft de regering in het jaar 2002 opdracht gegeven
tot het verrichten van twee onderzoeken en wel naar aanleiding van de genoemde
oratie: enerzijds het onderzoek kwaliteit van babyopvang, uitgevoerd door
het Nederlands instituut zorg en welzijn, en anderzijds de nationale studie
pedagogische kwaliteit, een studie van het zo-even door mij genoemde consortium.
Deze laatstgenoemde studie bevat vier deelonderzoeken, waarvan op 24 maart
jl. – daarop doelde ik zojuist in het interruptiedebatje met mevrouw
Tonkens – het eerste is gepresenteerd. Mijn fractie heeft gisteren het
initiatief genomen om via de vaste commissie voor Sociale Zaken en Werkgelegenheid
te vragen of de Kamer dit deelonderzoek toegestuurd kon krijgen, zodat het
onderdeel zou kunnen uitmaken van dit debat. Dat is tot nu toe echter nog
niet ontvangen en ik vraag de minister naar de reden hiervoor. Het bevreemdt
mijn fractie zeer, aangezien de regering in antwoord op onze vragen expliciet
in de nota naar aanleiding van het verslag aangeeft de Kamer op de hoogte
te zullen houden van de voortgang en ontwikkelingen van beide projecten. Kan
de minister aangeven waarom hij niet direct na 24 maart een reactie op
dit onderzoek naar de Kamer heeft gestuurd?De voorzitter:Mijnheer Van der Vlies, ik krijg net van de griffier te horen dat het
er inmiddels is.De heer Van der Vlies (SGP):Ik heb dat nog gecheckt kort voordat u mij naar deze katheder riep, mevrouw
de voorzitter, en toen was de situatie zoals ik die zojuist verwoordde. Dat
kon ik dus niet weten. Het is prima dat het er nu is, maar ik kan het niet
meer verwerken in mijn speech. Dus moet ik daarop in tweede termijn terugkomen.De voorzitter:Gaat u rustig door, wij weten dat u adequaat reageert.De heer Van der Vlies (SGP):Ik begreep ook al niet waarom die reactie er niet was. Zou het soms weigerachtigheid
zijn van deze minister? Dat kon ik mij nauwelijks voorstellen, maar je weet
maar nooit. Een gezonde portie argwaan in de politiek is nooit weg!Onderzoek van het consortium kinderopvang toont aan dat de kwaliteit van
de opvang alleen gemeten kan worden met structurele maten én met procesmaten.
Volgens prof. Riksen-Walraven zijn beide meetinstrumenten essentieel. De onderzoekers
zijn het dus duidelijk niet eens met de lijn die de regering heeft ingezet,
namelijk om kwaliteit alleen af te meten aan structuurkenmerken. Neemt de
regering deze kritiek serieus?De SGP-fractie deelt de mening van de onderzoekers en zal daarom een aantal
amendementen steunen die beogen de kwaliteitswaarborgen te verbeteren, althans
naar de situatie van dit moment. Het debat moet in grote lijnen uiteraard
nog komen. Juist in het belang van het kind mag geen afbreuk worden gedaan
aan kwaliteitswaarborgen. Bij mijn fractie bestaat de indruk dat deze concessies
aan de kwaliteit zijn ingegeven om kosten te besparen. Onze mening daarover
is: bezuinig niet op de kwaliteitswaarborgen, maar bezuinig op de rijksbijdrage
van de tegemoetkoming aan de ouders! En daarmee kom ik op mijn laatste hoofdpunt:
de financiering van kinderopvang.De SGP-fractie deelt de mening van de Raad van State dat de regering onvoldoende
duidelijk kan maken wat het maatschappelijk belang van kinderopvang is. De
Raad van State noemt het daardoor moeilijk te beoordelen hoever de verantwoordelijkheid
van de overheid strekt op het terrein van kinderopvang. Tegemoetkoming in
de kosten van kinderopvang, anders dan om medische of sociale redenen, is
naar de mening van de SGP-fractie dan ook helemaal geen taak van de overheid.
Als ouders er bewust voor kiezen om hun kinderen in de opvang te brengen,
is dat hún keuze en ook hún verantwoordelijkheid, eventueel
in combinatie met hun werkgever. Overheidsfinanciering van kinderopvang werkt
ongelijkheid in de hand. Het geld komt eenzijdig ten goede aan ouders die
hun kinderen naar de kinderopvang brengen en daardoor in staat zijn een dubbel
gezinsinkomen te genereren. Juist die inkomenspositie is een extra argument
om ouders de kosten van kinderopvang zelf te laten betalen.Als de regering er toch voor kiest om bijna één miljard
euro(!) uit te geven om tegemoet te komen aan de kosten van ouders, vindt
de SGP-fractie dat de totale rijksbijdrage die nu aan kinderopvang wordt besteed,
moet worden opgeheven en dat dit bedrag in het kader van de rechtsgelijkheid
middels een kindgebonden budget aan álle ouders met jonge kinderen
ten goede moet komen. Ouders kunnen kiezen voor informele hulp – familie,
buren, vrienden, et cetera – en doen dat op eigen kracht. Dat is prima.
Geen overheidssubsidie dus. Anderen kiezen voor gastouderschap, gastouderopvang
of formele kinderopvang en krijgen wel overheidssteun. Dat wringt. Dat is
inderdaad een vorm van ongelijkheid. Wij hebben daarover een paar jaar geleden
gesproken. In dit verband herinnert de SGP-fractie graag minister De Geus
aan zijn uitspraken in het Reformatorisch Dagblad van 15 februari 2003:
"Maar ik zou graag aan ouders die het kind niet naar een crèche brengen,
hetzelfde bedrag uitkeren. Bij de bestaanszekerheid van een kind behoren niet
alleen de kosten voor levensonderhoud, maar ook liefdevolle zorg. Dat doe
je helemaal thuis of je besteedt het voor een deel uit aan de kinderopvang.
Ik vind dat de overheid daartussen geen fundamenteel verschil moet maken.
Ik pleit eigenlijk voor een persoonsgebonden budget voor alle ouders die kinderen
opvoeden. Laten we dat debat maar eens gaan voeren. Ik denk dat de tijd er
rijp voor is." Die woorden waren ons toen uit het hart gegrepen. Wij zijn
beschikbaar voor dat fundamentele debat. De minister verbindt daar weliswaar
een timing aan, maar laten wij het niet uitstellen met als risico dat het
tot afstel komt. Hoe denkt de minister met die benadering verder te komen
en daaraan gestalte te geven? In het onderhavige wetsvoorstel vindt mijn fractie
daarvan veel te weinig terug, zoals hij zal begrijpen.Mevrouw Tonkens (GroenLinks):Het zal de heer Van der Vlies bekend zijn dat de overheidsbijdrage weliswaar
700 mln is op dit moment, maar dat de belastingopbrengst van vrouwen die als
gevolg daarvan kunnen werken, veel hoger is. Als je het zo berekent, en het
is heel redelijk om dat te doen, is de overheidsbijdrage niets.U wilt de arbeidsparticipatie van moeders helemaal afschaffen. Hoe gaat
u de vergrijzing te lijf? Als gevolg van de vergrijzing is het noodzakelijk
dat vrouwen en moeders veel meer gaan werken.De voorzitter:Dat is een heel ander onderwerp. Ik geef de heer Van der Vlies de gelegenheid
daarop kort te antwoorden om daarna zijn betoog te vervolgen.De heer Van der Vlies (SGP):In onze notitie over de kinderopvang doen wij voorstellen om te komen
tot een kindgebonden budget. De overheidsparticipatie aan de kinderopvang
hebben wij keurig op een rijtje gezet. Ik kan de bedragen voorlezen. Wij komen
op een bedrag uit dat iets hoger ligt dan de 700 mln die u noemt, maar daarover
gaan wij niet stoeien. Er kunnen enkele andere componenten bijkomen die op
andere begrotingstitels drukken. Ik heb hier het overzicht dat ik u straks
zal verstrekken. Ieder die daarin geïnteresseerd is, kan het krijgen.Mij gaat het niet om het bevorderen van de arbeidsparticipatie van moeders.
Als een moeder ervoor kiest voor een deel van haar beschikbare uren een betaalde
baan te nemen, zult u mij daar niet over horen. Daar richt mijn kritiek zich
niet op. Mijn kritiek richt zich erop dat als een gezonde man en een gezonde
vrouw met nog te verzorgen kinderen beiden en tegelijkertijd betaalde arbeid
willen verrichten, zij dat niet door de overheid gefaciliteerd hoeven te krijgen.
Waarom zou de overheid dat moeten doen? Zij zijn daar toch helemaal zelf verantwoordelijk
voor? Ik trek de grens bij medisch en medisch-sociale indicaties.Ik heb de notitie van mijn fractie al even genoemd die wij september vorig
jaar aan staatssecretaris Rutte hebben aangeboden met daarin voorstellen voor
een kindgebonden budget. Ik heb deze notitie indertijd aan alle fracties doen
toekomen. U kunt daarover beschikken. Mocht u de notitie kwijtgeraakt zijn,
hoewel je je dat nauwelijks kunt voorstellen van een SGP-notitie, dan hebben
wij nog wel een reserve-exemplaar voor u.Uit het hierboven aangehaalde citaat van de minister maakt de SGP-fractie
op dat de regering kiest voor het verzorgingsscenario. Mijn fractie deelt
overigens niet de stelling van de regering dat dit scenario het duurste is.
Wij zijn namelijk van mening dat het niet tot de taak van de overheid behoort
om ervoor te zorgen dat de hoogte van het kindgebonden budget precies even
hoog is als de huidige tegemoetkoming voor de kinderopvang. De totale kosten
van een persoonsgebonden budget voor alle ouders kan naar onze mening even
hoog zijn als de huidige uitgaven. Wij hebben dat in onze voorstellen budgettair
neutraal versleuteld. Je kunt ook inkomensafhankelijkheid daarin opnemen.
De consequentie is alleen dat de ouders zelf meer zullen moeten bijdragen,
eventueel in combinatie met de werkgevers. Dat is geregeld bij de verbreding
van de beschikbare gelden.De minister kiest voorlopig voor het gemengde scenario. De uitvoeringskosten
hiervan zijn erg hoog. Bovendien wordt zodoende nog steeds
gestimuleerd dat ouders hun verantwoordelijkheid als opvoeders delen met andere
verantwoordelijkheden. Daaraan zitten risico's. Aan de andere kant wordt als
concrete maatregel in het gemengde scenario voorgesteld om de combinatiekorting
te verhogen. Is de regering hiertoe nog steeds bereid en wanneer wordt de
Kamer daarvoor een concreet voorstel gedaan?De SGP-fractie heeft met voldoening kennisgenomen van het standpunt van
de regering om de compensatieregeling voor de bijdragen van werkgevers structureel
te laten vervallen. Ook deelt mijn fractie de opstelling dat werkgevers niet
verplicht moeten worden om werknemers te verplichten bij te dragen aan de
financiering. Dat is naar onze mening een zaak tussen werkgevers en werknemers.
Als een werkgever heel graag een werknemer wil hebben of houden, zal deze
vanzelf gaan bijdragen in de kosten.De algemene beraadslaging wordt geschorst.De vergadering wordt van 13.02 uur tot 13.45 uur geschorst.Voorzitter: WeisglasDe voorzitter:De ingekomen stukken staan op een lijst die op de tafel van de griffier
ter inzage ligt. Op die lijst heb ik voorstellen gedaan over de wijze van
behandeling. Als aan het einde van de vergadering daartegen geen bezwaren
zijn ingekomen, neem ik aan dat de Kamer zich met de voorstellen heeft verenigd. 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/h-tk-20032004-4495-4509.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl