Behandeling van:  - het wetsvoorstel Nieuwe regeling voor verplichte deelneming in een bedrijfstakpensioenfonds (Wet verplichte deelneming in een bedrijfstakpensioenfonds 200.) (27073)
Staten-Generaal — Handelingen 
Datum: 2014-07-08 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Handeling 2000-2001, pag. 678-685

 
 
 

Handeling

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Vergadernummer
Datum vergadering

22-01-2001

Eerste Kamer der Staten-Generaal

2000-2001

nr. 15, pagina 678-685

19-12-2000

 

 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties over kamerdossier

Kamerdossier 27073Toon publicaties die dit dossier behandelen

 
 
 Publicaties in vergadering

Voortzetting van de behandeling van de wetsvoorstellen: - Wijziging van Boek 1 van het Burgerlijk Wetboek in verband met de openstelling van het huwelijk voor personen van hetzelfde geslacht (Wet openstelling huwelijk) (26672); - Wijziging van Boek 1 van het Burgerlijk Wetboek (adoptie door personen van hetzelfde geslacht) (26673)Pagina 652-673
Voortzetting van de behandeling van de wetsvoorstellen: - Wijziging van de Rijkswet op het Nederlanderschap met betrekking tot de verkrijging, de verlening en het verlies van het Nederlanderschap (25891, R1609); - Goedkeuring van het op 6 november 1997 te Straatsburg totstandgekomen Europees Verdrag inzake nationaliteit, en voornemen tot opzegging van de op 13 september 1973 te Bern totstandgekomen Overeenkomst inzake beperking van het aantal gevallen van staatloosheid (26990, R1647)Pagina 640-652
Behandeling van: - het wetsvoorstel Wijziging van de Gemeentewet met betrekking tot de onroerende-zaakbelastingen (27246)Pagina 703-703
Behandeling van: - het wetsvoorstel Nieuwe regeling voor verplichte deelneming in een bedrijfstakpensioenfonds (Wet verplichte deelneming in een bedrijfstakpensioenfonds 200.) (27073)Pagina 678-685
Voortzetting van de behandeling van: - het wetsvoorstel Regels met betrekking tot het beëindigen van de overeenkomst van samenwerking van de elektriciteitsproductiesector en tot het aandeelhouderschap van de netbeheerder van het landelijk hoogspanningsnet (Overgangswet elektriciteitsproductiesector) (27250)Pagina 629-640
Voortzetting van de behandeling van: - het wetsvoorstel Wijziging van het Wetboek van Strafrecht, het Wetboek van Strafvordering, de Wet op de rechterlijke organisatie en het voorstel voor een Penitentiaire beginselenwet (strafrechtelijke opvang verslaafden) (26023)Pagina 685-686
Stemming over het wetsvoorstel Wijziging van Boek 1 van het Burgerlijk Wetboek in verband met de openstelling van het huwelijk voor personen van hetzelfde geslacht (Wet openstelling huwelijk) (26672)Pagina 687-687
Behandeling van: - het wetsvoorstel Wijziging van een aantal socialeverzekeringswetten ter verkorting van beslistermijnen bij beschikkingen op aanvraag (Wet beslistermijnen sociale verzekeringen) (27248)Pagina 673-678
Stemming over: - het wetsvoorstel Wijziging van het Wetboek van Strafrecht, het Wetboek van Strafvordering, de Wet op de rechterlijke organisatie en de Penitentiaire beginselenwet (strafrechtelijke opvang verslaafden) (26023)Pagina 687-687
Stemming over een motie, ingediend bij de behandeling van het Belastingplan, te weten: - de gewijzigde motie-Rensema c.s. (27466, EK nr. 132d) betreffende de waardestijging van onroerende zakenPagina 686-687
Voortzetting van de behandeling van: - het wetsvoorstel Wijziging van een aantal socialeverzekeringswetten ter verkorting van beslistermijnen bij beschikkingen op aanvraag (Wet beslistermijnen sociale verzekeringen) (27248)Pagina 688-694
Presentie en opening (dinsdag 19 december 2000)Pagina 629-629
Stemming over het wetsvoorstel: - Wijziging van Boek 1 van het Burgerlijk Wetboek (adoptie door personen van hetzelfde geslacht) (26673)Pagina 687-688
Voortzetting van de behandeling van: - het wetsvoorstel Wijziging van de Pensioen- en Spaarfondsenwet en enige andere wetten (recht van keuze voor ouderdomspensioen in plaats van nabestaandenpensioen en gelijke behandeling van mannen en vrouwen) (26711)Pagina 706-713
Voortzetting van de behandeling van: - het wetsvoorstel Nieuwe regeling voor verplichte deelneming in een bedrijfstakpensioenfonds (Wet verplichte deelneming in een bedrijfstakpensioenfonds 200.) (27073)Pagina 703-706
Behandeling van: - het wetsvoorstel Wijziging van de Pensioen- en Spaarfondsenwet en enige andere wetten (recht van keuze voor ouderdomspensioen in plaats van nabestaandenpensioen en gelijke behandeling van mannen en vrouwen) (26711)Pagina 694-703

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 46 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
Aan de orde is de behandeling van: het wetsvoorstel Nieuwe
regeling voor verplichte deelneming in een bedrijfstakpensioenfonds (Wet verplichte deelneming in een bedrijfstakpensioenfonds 200.) (27073).De beraadslaging wordt geopend.De heer Woldring (CDA):Mijnheer de voorzitter! De CDA-fractie heeft met belangstelling kennisgenomen
van de memorie van antwoord. Wij kunnen ons in grote lijnen aardig vinden
in dit wetsvoorstel. Wij zijn van mening dat, mede dankzij enkele amendementen
die aangenomen zijn door de Tweede Kamer, het wetsvoorstel is verbeterd, dat
het is gemoderniseerd en dat bepaalde grijze en witte vlekken in de pensioenwetgeving
zijn verkleind.Mijn fractie hecht waarde aan de verplichtstelling van bedrijfstakpensioenfondsen.
De inhoud van arbeidsvoorwaarden, pensioenafspraken incluis, behoort door
sociale partners te worden bepaald, en niet door de overheid. Indien sociale
partners binnen een bedrijfstak afspraken maken over pensioenregelingen als
aanvullende arbeidsvoorwaarden, dan behoort de overheid naar onze mening die
afspraken voor de hele sector verplicht te stellen.De CDA-fractie is gelukkig met het door de Tweede Kamer aangenomen amendement-Van
Zijl/Balkenende. De aanvankelijke beperking van de verplichtstelling tot een
nabestaanden- en invaliditeitspensioen is weggenomen. Omdat de collectieve
basisregelingen steeds meer worden versoberd, is het in het belang van de
werknemers dat vrijwillige, aanvullende pensioenvoorzieningen door de werkgevers
verplicht moeten worden aangeboden. Naar het oordeel van mijn fractie hebben
die aanvullende pensioenvoorzieningen een essentiële sociale functie
omdat, zoals gezegd, de collectieve basisvoorzieningen steeds meer worden
versoberd, omdat de aanvullende pensioenvoorzieningen behoren tot de aanvullende
arbeidsvoorwaarden en omdat de belangen van de werknemers er wezenlijk mee
worden beschermd.Mijnheer de voorzitter! Mijn fractie is zich er zeer goed van bewust dat
er in en buiten het parlement een discussie is ontstaan over de vraag of bedrijfstakpensioenfondsen
die ook vrijwillige voorzieningen in hun pensioenregelingen hebben opgenomen,
de toets kunnen doorstaan van het Europese Hof. Het gaat dan met name om de
uitvoering van die voorzieningen die in strijd zouden zijn met Europese mededingingsregels.
Hoewel wij weten dat in dit opzicht niets met zekerheid te zeggen is, dat
er geen uitspraak over is te doen, zijn wij van oordeel dat op grond van het
door prof. Lutjens uitgebrachte rapport over de verplicht gestelde vrijwillige
pensioenvoorzieningen en het Europese mededingingsrecht er voldoende argumenten
zijn om te denken dat uitspraken van het Hof die tot nu toe zijn gedaan, ruimte
bieden voor vrijwillige pensioenvoorzieningen die door bedrijfspensioenfondsen
worden uitgevoerd. Uit de memorie van antwoord blijkt ook dat het kabinet
mede op grond van het rapport van prof. Lutjens het wetsvoorstel niet heeft
ingetrokken. In dit verband wil mijn fractie graag de volgende vraag aan de
staatssecretaris voorleggen. Deelt de staatssecretaris onze mening dat de
verplicht gestelde bedrijfstakpensioenfondsen zich mede vanwege de acceptatieplicht
voldoende onderscheiden bij het aanbieden van vrijwillige voorzieningen, waardoor
de verplichtstelling van die voorzieningen een gerechtvaardigd instrument
is? Wij zijn wezenlijk geïnteresseerd in het antwoord van de staatssecretaris
hierop.Ten slotte, mijnheer de voorzitter, wil de CDA-fractie opnieuw aandacht
vragen voor de brieven die door de Vereniging van Bedrijfspensioenfondsen
op 2 en 22 november jongstleden aan de Eerste Kamer zijn gezonden. In die
brieven heeft de vereniging gepleit voor een overgangsregeling met betrekking
tot het voorschrift dat het bedrijfstakpensioenfonds geen informatie mag verstrekken
over andere regelingen dan de eigen regeling. In de memorie van antwoord heeft
de staatssecretaris geantwoord, dat het om eenvoudige aanpassingen zou gaan,
die slechts betrekking zouden hebben op het niet meesturen van bepaalde folders
en het in brieven niet langer melding maken van bepaalde producten van een
verzekeringsdochter. Wij hebben de indruk dat dit antwoord toch iets te gemakkelijk
is en dat de staatssecretaris voorbijgaat aan de vrij ingewikkelde problematiek
van het aanpassen van geautomatiseerde systemen. In de brief die de staatssecretaris
d.d. 14 december jongstleden heeft ontvangen van de Vereniging van Bedrijfstakpensioenfondsen
wordt op grond van uitgebreide argumentatie gewezen op de moeilijkheden van
de uitvoering van met name artikel 7 van het wetsvoorstel. Dat zou per 1 januari
a.s. in werking moeten treden. De Vereniging van Bedrijfstakpensioenfondsen
zegt dat dit volstrekt onhaalbaar is. In dit verband zou mijn fractie de staatssecretaris
de vraag willen stellen of het mogelijk is, mede gezien de opening daartoe
die artikel 41 van het wetsvoorstel hem biedt, te zoeken naar een werkbare
regeling voor de uitvoering van artikel 7 van het wetsvoorstel. Wij zien het
antwoord van de staatssecretaris met belangstelling tegemoet.Mevrouw Ter Veld (PvdA):Voorzitter! Het wetsvoorstel dat nu voor ons ligt, heeft de bedoeling
om onder meer bestaande grensverschillen tussen bedrijfstakpensioenfondsen
en verzekeraars op te lossen. De wet, zoals die in ontwerp was neergelegd
bij de Tweede Kamer, had wat ons betreft bij hamerslag kunnen worden afgedaan.
Maar de goedbedoelde amendering aan de overkant van het Binnenhof, ook vanuit
de PvdA-fractie, heeft bij ons toch tot wat aarzelingen geleid. De staatssecretaris
waarschuwde de Tweede Kamer herhaaldelijk door op te merken, dat amendering
met betrekking tot de verplichtstelling van vrijwillige regelingen gelijk
stond aan het spelen met vuur. Hij heeft evenwel kennelijk onvoldoende duidelijk
kunnen maken, dat er zulke grote risico's waren. Hij heeft het wetsvoorstel
in de huidige vorm tot het zijne gemaakt en het hier neergelegd.Naast opmerkingen over de verplichtstelling van vrijwillige regelingen
zal ik ook nog enkele opmerkingen maken over de terbeschikkingstelling van
bij het pensioenfonds bekende gegevens. En natuurlijk zal ik aan het moment
van invoering van diverse artikelen aandacht besteden, omdat de Vereniging
van Bedrijfspensioenfondsen er echt om smeekt diverse bepalingen nog niet
uit te behoeven voeren. Kennelijk hebben zij in hun lobby richting Tweede
Kamer vergeten aandacht te besteden aan de noodzaak, dat ook
zij de wet kunnen uitvoeren.Mijnheer de voorzitter! Een heldere scheiding tussen dat wat de collectieve
sector uitvoert en dat wat aan de markt wordt gelaten, is regelmatig een discussiepunt
in dit huis. Ik verwijs naar de motie-Jaarsma in het kader van de Uitvoering
sociale verzekering (OSV). Ik refereer voorts graag aan het rapport-Cohen.
Die heldere scheiding was natuurlijk ook de bedoeling van het voorliggende
wetsvoorstel. Pensioenfondsen, werkzaam in een bedrijfstak, voeren voor de
werknemers verplichte pensioenregelingen uit. Ik noem dat de kleine verplichtstelling.
Ook de werkgevers in de betreffende bedrijfstak zijn in principe verplicht
zich bij het pensioenfonds aan te sluiten. Dat noem ik de grote verplichtstelling.
Omdat pensioenfondsen verplichte regelingen uitvoeren, waarbinnen sprake is
van vergaande vormen van solidariteit tussen bedrijven en tussen ouderen en
jongeren, zijn pensioenfondsen op een bepaalde manier beschermd. Zij betalen
geen vennootschapsbelasting en vallen niet onder artikel 13, lid 4, van de
WTV. De Partij van de Arbeid vindt dat vanuit de essentiële sociale functie
die bedrijfspensioenfondsen vervullen, volstrekt verdedigbaar. Dat moet ook
worden beschermd. Daar moet de staatssecretaris absoluut voor staan.Natuurlijk zijn er altijd grensgeschillen geweest met de verzekeringsmarkt.
De grote verplichtstelling is vaker aangevochten vanuit de kring van verzekeraars
en ook wel eens uit de kring van werknemers. Ik herinner mij, dat bij de privatisering
van gemeentelijke woningbouwcorporaties, en hun daarmee verbandhoudende vertrek
uit het Algemeen Burgerlijk Pensioenfonds, het personeel van een aantal woningbouwcorporaties
zeer teleurgesteld was verplicht te zijn deel te nemen in het vrij rigide
VUT-fonds van de woningbouwcorporaties. Zij hadden gehoopt zelf een vorm van
flexibele individuele terugtreding te kunnen opzetten.Toen pensioenfondsen in toenemende mate ook nog besloten verzekeringmaatschappijen
op te zetten om datgene te doen wat zij zelf niet mochten – dochters
met een administratieve verstrengeling met hun moeder – werd de mededinging
helemaal een punt van juridische strijd. Dit wetsvoorstel had het eindpunt
van deze strijd kunnen en moeten betekenen.De pensioenfondsen wensen hun beschermde positie op het spel te zetten
voor een vergroting van hun markt. Het blad van de Vereniging van bedrijfstakpensioenfondsen
geeft stralend weer hoe dankzij hun lobbyactiviteiten twee amendementen zijn
ingediend en aangenomen. Daardoor komen nu opnieuw de Europese mededingingsregelingen
in het geding.Ik kom nu op de verplichtstelling van vrijwillige regelingen, bijna een
contradictio in terminis. Natuurlijk heeft de wens te komen tot verplichtstelling
van ook vrijwillige regelingen wel degelijk positieve kanten en een goede
intentie. Immers, als de vakbeweging aanvullingen afspreekt, zal zij het terecht
meer dan wenselijk achten dat ook niet-georganiseerde werkgevers dit soort
afspraken op zijn minst naleven. Maar een verplichtstelling houdt ook in dat
werkgevers die zelf een andere, een goedkopere of een betere regeling hebben,
daarmee niet meer mogen doorgaan.Het betoog van Erik Lutjes dat kennelijk door de staatssecretaris wordt
ondersteund, overtuigt mij niet. Zijn betoog komt er kort gezegd op neer dat
de concurrentie ten aanzien van vrijwillige regelingen natuurlijk mag worden
ingeperkt, omdat ook vrijwillige regelingen waarvoor de werknemer zelf kan
kiezen, een essentiële sociale functie vervullen. Als aanvullingen op
een pensioen zo essentieel zijn, dan behoren zij inderdaad voor de werknemers
verplicht te worden gesteld. Op basis van die kleine verplichtstelling acht
ik die grote verplichtstelling redelijk. Maar het gaat hier niet over een
verzekering die de werknemer zelf verplicht moet afsluiten. Ik zou de staatssecretaris
heel graag horen zeggen dat hij vindt dat aanvullingen op de Nabestaandenwet
of aanvullingen op de WAO voor het dempen van het WAO-gat zo essentieel zijn
dat zij behoren tot de essentiële sociale bescherming. Wij hebben nog
maar kort geleden de Algemene Nabestaandenwet aanvaard, omdat wij in meerderheid
vonden dat de overheid op dit terrein geen plicht op de burgers behoorde te
leggen. Ook bij WAO-aanvullingen heb ik diverse leden van het kabinet regelmatig
horen zeggen dat dit als contraproductief zou moeten worden aangemerkt. Als
de staatssecretaris echter vindt dat dit essentiële sociale voorzieningen
zijn, dan is de PvdA-fractie wel bereid te zeggen dat zij dit zo belangrijk
vindt, dat zij graag een verplichtstelling ziet.Voorzitter! Met mijn kennis van de Europese regelgeving op dit terrein,
kan ik op dit moment een betoog dat vrijwillige verzekeringen voor werknemers
essentiële aanvullende voorzieningen zijn, echter niet onderschrijven.
Natuurlijk zijn er in mijn fractie leden, op zijn minst één,
die menen dat die pensioenfondsen die indirect vanuit overheidsgeld premie
ontvangen zoals het ABP en PGGM eigenlijk niet genoeg "oneerlijke concurrentie"
kan worden toegestaan. Hoe meer onbelaste winst daar neervalt, hoe goedkoper
het immers ook voor de overheid kan worden. Een dergelijke opportuniteitsbeginsel
wordt door de meerderheid van mijn fractie echter als onjuist voordeelgenieten
afgedaan.De staatssecretaris vreest, gezien zijn opmerkingen over het spelen met
vuur, eveneens dat een verplichtstelling van vrijwillige regelingen wel eens
onhoudbaar kan zijn. Voorzitter! Ik mag toch van deze staatssecretaris verwachten
dat hij als hoeder van het algemeen belang voorkomt dat de beschermde positie
van de bedrijfstakpensioenfondsen in gevaar komt. In het ergste geval zou
dit ertoe kunnen leiden dat ook pensioenfondsen vennootschapsbelasting moeten
betalen. Dit lijkt mij voor de deelnemers – werkgevers en werknemers –
aan deze vergaand solidaire regelingen absoluut ongewenst.Het lijkt mij dan ook verstandig dat de staatssecretaris in afwachting
van nadere duidelijkheid van de Europese Commissie – de verzekeraars
hebben daar al een klacht gedeponeerd – er toch voor zorgt dat de grote
verplichtstelling van vrijwillige regelingen voorlopig niet zal plaatsvinden.Voorzitter! Dat het ministerie enigszins in verwarring is geraakt, moge
blijken uit een opmerking dat het werknemers natuurlijk vrij staat zich overal
te verzekeren. Dit lijkt vanzelfsprekend, maar is eigenlijk een lege letter.
De werkgever is bij verplichtstelling immers niet gerechtigd de premie af
te zonderen van het brutoloon voor premieheffing etc. De werknemer zal, mocht
hij kiezen voor een aanvulling bij een verzekeraar elders, de
premie aan zijn nettoloon moeten ontrekken. Het is dan natuurlijk ook vanzelfsprekend
dat verzekeraars in hun concurrentie op deze markt in een nadelige positie
verkeren. Ik vind het overigens een positief punt voor de deelnemers aan een
vrijwillige verzekering dat verzekeraars in ieder geval vertellen welke premie
betaald moet worden. De bedrijfspensioenfondsen doen dit kennelijk nog niet
bij vrijwillige regelingen. Ik heb daarvan voorbeelden.Een tweede wijziging van het oorspronkelijke kabinetsvoorstel betreft
de mogelijkheid dat gegevens over deelnemers door pensioenfondsen aan derden
mogen worden verstrekt, mits de deelnemer daartoe schriftelijk opdracht heeft
gegeven. Ik zie dat zo: verzekeraars, oude en nieuwe, dus voormalige pensioenfondsdochters,
mogen een voorlichtingsactie voeren over de mogelijkheid om bepaalde aanvullingen
op het pensioen te treffen. Doen zij dat in een verpleeghuis, of waar dan
ook, dan mogen zij daarbij aan de werknemers een formulier voorleggen waarmee
de werknemers het PGGM of een andere instantie kunnen machtigen om de gegevens
te verstrekken. Het PGGM mag zijn pensioenverzekerden niet attenderen op de
mogelijkheid om specifiek bij nader genoemde verzekeraar dergelijke verzekeringen
af te sluiten. De positie van de verzekeraars lijkt mij daarmee helder en
de werknemers kunnen al doende gevrijwaard zijn van de administratieve last.
Het pensioenfonds zal, lijkt mij, voor de verstrekking van deze gegevens geld
kunnen vragen of liever, moeten vragen, omdat anders het pensioenfonds vanuit
de collectieve sector de verzekeraar in de marktsector zou subsidiëren.
Dat acht mijn fractie ongewenst. Vanzelfsprekend mag de prijs tussen een voormalige
dochterverzekeraar en welke willekeurige andere verzekeraar ook niet verschillen.
Ik denk dat het de staatssecretaris geen moeite zal kosten om mijn visie als
juiste te bestempelen, maar ik hoor graag zijn mening.Ik spreek over oude verzekeraars en nieuwe, de huidige dochters van pensioenfondsen.
De dochters verkeren thans in een bevoorrechte positie bij de aanbieding van
vrijwillige regelingen. Eenieder kan aan de toegezonden brieven waarnemen
of hij of zij bij het ABP of het PGGM is verzekerd. De bon voor de aanvraag
van de offerte van de vrijwillige verzekering is al opgenomen in de folder
die de pensioenopgave begeleidt. Wie kiest voor spaarloon krijgt automatisch
het aanbod om dit om te zetten in een aanvullende verzekering bij een pensioenfondsdochter.
Met de inwerkingtreding van deze wet zal het pensioenfonds wel mogen attenderen
op een denkbare aanvulling, maar niet verwijzen naar een specifieke verzekeraar.
Ook dat is een heldere terreinafbakening, maar de Vereniging van bedrijfspensioenfondsen
ziet een probleem: de tijdsspanne is te kort. In de schriftelijke voorbereiding
is daarop ook al gewezen. Onze vraag terzake werd toen afgedaan met de opmerking
dat de pensioenfondsen al lang wisten dat zij een dergelijke ontvlechting
zouden moeten aanvangen. Bovendien zit er een overgangstermijn in de wet en
logo en bedrijfsnaam kunnen in de loop van komend jaar worden aangepast. Waar
zit nu het probleem? De mailing zou na 1 januari niet meer de deur uit mogen,
wat automatiseringstechnisch een probleem zou opleveren. De geruststellende
woorden van de staatssecretaris, dat het slechts over enkele brieven zou gaan –
ik ben ook vrij dom en denk dat ook wel eens – zijn wellicht niet geheel
in overeenstemming met de werkelijkheid. Ik kan mij voorstellen dat ook hier
een overgangstermijn voor de invoering geboden is.Dit zou een wet zijn waarin de verschillen in functies tussen verzekeraar
en pensioenfonds helder worden gedefinieerd. Maar nu nemen we waar dat beide
problemen hebben met de invoering van een onderdeel. Het probleem met de verplichtstelling
van vrijwillige voorzieningen, waarvoor de verzekeraars zelfs naar Brussel
zijn gegaan, acht ik principieel wel groot, maar materieel niet omvangrijk.
Veel werkgevers zullen zich immers gewoontegetrouw en als lid van het BBF
ook zonder verplichtstelling tot hun eigen club richten. Vanwege de door ons
gewenste instandhouding van de beschermde positie van pensioenfondsen achten
wij het gevaar van "fikkie stoken" onverantwoord. Ik vraag de staatssecretaris
dan ook om ervoor zorg te dragen dat de mogelijkheid voor deze verplichtstelling,
dus voor aanvaring met Europese regels, voorlopig niet in praktijk zal worden
gebracht. Al deze problemen voor pensioenfondsen kan ik niet overzien, maar
zij lijken mij weinig principieel. Misschien kan de staatssecretaris de wet
toch een tijdje buiten werking houden; artikel 41 biedt immers de mogelijkheid
om diverse onderdelen van de wet op een verschillend tijdstip in te voeren.
Eigenlijk wil ik nog een antwoord op mijn eerste vraag bij de schriftelijke
voorbereiding: waarom is er zoveel haast met deze wet? Graag krijg ik daarover
nog een uitleg.Voor ik afsluit een puur technisch, niet politiek, maar wel belangrijk
punt. Bij de vereenvoudiging van dit wetsvoorstel zijn wij wellicht iets te
ver gegaan. Ik wijs op de procedure ten aanzien van de verplichtstelling en
de verklaring van geen bedenking, de zogenaamde "VVGB", waarbij de toetsing
vooraf gelukkig is vervallen: die leverde immers veel werk op. Op dit moment
moeten de deelnemers op grond van het PSW worden geïnformeerd. Door het
vervallen van het toetsingskader vooraf is echter ook de informatieplicht
komen te vervallen, zodat vrijgestelde werkgevers, zij die een gelijkwaardige
regeling mogen aanbieden, en hun werknemers geen recht hebben op informatie.
Overigens is de informatieplicht ook niet geregeld.De inhoud van de regeling is voor vrijgestelde werkgevers en hun werknemers
van groot belang, aangezien de vrijgestelde regeling gelijkwaardig dient te
zijn en te blijven aan de regeling van het verplichte bedrijfstakpensioenfonds.
Meer in het algemeen geldt dat werkgevers en werknemers in een aanverwante
sector kennis moeten kunnen nemen van wijzigingen in statuten, reglementen
en voorwaarden van een bedrijfstakpensioenfonds, al was het maar om te kunnen
beoordelen of zij eventueel ook onder dat andere pensioenfonds kunnen vallen.Al met al denk ik dat de publicatieverplichting van de wijzigingen in
de verplichte pensioenregels en artikelen in de wet hadden moeten blijven
staan. Ik verzoek de staatssecretaris daarom, bij een voorkomende mogelijkheid
een dergelijk informatieartikel wederom aan de wet toe te voegen.De heer Hessing (D66):Mijnheer de voorzitter! De leden van de fractie van D66 kunnen in principe
instemmen met het voorliggende wetsvoorstel en het achterliggende oogmerk,
te komen tot modernisering van de pensioenwetgeving. Evenzeer ondersteunt
mijn fractie het uitgangspunt dat verplichtstelling nog steeds van groot belang
is, gelet op de bijdrage die daarmee wordt geleverd aan de verkleining van
de zogeheten witte en grijze vlekken. Met de verplichtstelling is geen enkele
werknemer binnen de bedrijfstak verstoken van een goede pensioenvoorziening
en kan geen enkele werkgever aan zijn werknemers de pensioenvoorziening van
het bedrijfstakpensioenfonds onthouden.Daarmee is niet gezegd dat er op onderdelen geen nadere vragen te stellen
zijn, integendeel. Alvorens deze vragen te stellen wil mijn fractie in ieder
geval gezegd hebben dat uit wetstechnisch oogpunt het voorliggende wetsvoorstel
zeker niet over de hele linie de schoonheidsprijs verdient. Zo is daar de
titel van de wet.Gedurende de parlementaire behandeling is er heen en weer geschoven met
het laatste woord, in dit geval een getal. De tekst van de wet zoals die hier
is ingediend, luidt als volgt: Wet verplichte deelneming in een bedrijfstakpensioenfonds
200. Er zijn evenwel ook Kamerstukken te vinden waarin het niet om 200 maar
om 2000 gaat. De voor de hand liggende vraag aan de staatssecretaris luidt:
hoe moet deze wet nu precies heten? Als dat 2000 moet zijn, is de staatssecretaris
dan bereid om de titel te wijzigen?Verder blijft mijn fractie het merkwaardig vinden dat in artikel 4 expliciet
wordt aangegeven dat de deelnemers de statuten en reglementen van het bedrijfstakpensioenfonds
na moeten leven. Dit artikel wekt op zijn minst de suggestie dat zonder deze
bepaling naleving niet verplicht is. Deze suggestie is volstrekt ten onrechte.
Zoals de staatssecretaris in de memorie van antwoord heeft aangegeven, is
het rechtsgevolg van verplichtstelling namelijk dat deelnemers simpelweg gehouden
zijn tot naleving van statuten en reglementen, niets meer en niets minder.
Een nadere bepaling is derhalve overbodig te noemen.Dan neem ik de Kamer vervolgens mee naar de tekst van artikel 19, lid
4, die luidt: "De artikelen 23d tot en met 23k van de Pensioen- en spaarfondsenwet
zijn van overeenkomstige toepassing, met dien verstande dat in artikel 23e,
tweede lid, van die wet voor 'de bijlage, bedoeld in artikel 23c' gelezen
wordt 'de bijlage, bedoeld in artikel 20' en dat in artikel 23i, tweede lid,
van die wet voor 'als bedoeld in artikel 23b' gelezen wordt 'als bedoeld in
artikel 19'." De argeloze lezer en zelfs de geoefende lezer van wetsteksten
zou hier wel eens de draad kunnen kwijtraken. Zo niet echter de staatssecretaris
die over deze passage in de memorie van antwoord opmerkt dat alhoewel het
in sommige gevallen onwenselijk is in de ene wet naar de andere wet te verwijzen,
een dergelijke verwijzing in dit geval de duidelijkheid ten goede komt. Het
is maar dat men het weet! Ik zou de staatssecretaris de suggestie willen doen
om toch nog eens naar de redactie van dit artikellid te kijken als hij toch
bezig is met een reparatie van de titel van de wet.Voorzitter! Ik kom nu te spreken over de inhoud. Een belangrijk punt betreft
de gegevensverstrekking. Duidelijk is geworden dat het de bedoeling is dat
een deelnemer een schriftelijke machtiging moet geven aan het bedrijfstakpensioenfonds
om gegevens aan een derde te verstrekken. Een afspraak daartoe die bijvoorbeeld
is opgenomen in een CAO, is niet voldoende. Merkwaardig genoeg geeft de staatssecretaris
aan dat het element van de schriftelijke machtiging na amendering van artikel
6 niet uitdrukkelijk is bepaald. En zeker, door amendering gaat er nog wel
eens wat fout, maar in dit geval niet. Immers, de staatssecretaris wekt de
suggestie dat in de oorspronkelijke tekst van het wetsvoorstel de schriftelijke
machtiging wel is opgenomen, maar door amendering is verdwenen. Ziet mijn
fractie het echter goed, dan stond ook in de oorspronkelijke tekst niets vermeld
over een schriftelijke machtiging. Of heeft de staatssecretaris iets anders
beoogd met zijn opmerking?Artikel 6, vierde lid, bevat de bepaling dat in het geval van machtiging
het bedrijfstakpensioenfonds zich moet onthouden van het doen van suggesties
inzake de vraag ten behoeve van welke derde gemachtigd wordt. Hierdoor is
het niet mogelijk – mevrouw Ter Veld sprak daar ook over – dat
het bedrijfstakpensioenfonds het afgeven van een machtiging ten behoeve van
zijn eigen verzekeringsdochter suggereert. Dat klinkt logisch, maar maakt
dit artikel het nu echt onmogelijk dat het bedrijfstakpensioenfonds geheel
los van de machtigingskwestie een dergelijke suggestie doet, bijvoorbeeld
in een aparte brief? Dat zal wel de bedoeling zijn, maar mijn fractie vraagt
zich af of de letter van de wet zich verzet tegen een dergelijke omtrekkende
beweging. Ik krijg graag een reactie van de staatssecretaris op dat punt.Dan kom ik bij de kwestie van de verplichtstelling; dat betreft uiteraard
de kern van het wetsvoorstel. Van belang is hierbij het al genoemde amendement-Van
Zijl. Aanvankelijk bevatte het wetsvoorstel een bepaling op grond waarvan
bepaalde vrijwillige pensioenvoorzieningen van de mogelijkheid tot verplichtstelling
waren uitgesloten. Dit betrof, kort gezegd, vrijwillige pensioenvoorzieningen
die boven het maximaal binnen de bedrijfstakpensioenregeling haalbare pensioenniveau
uitgingen, alsmede voorzieningen die de fiscale grenzen van de Wet op de loonbelasting
te boven gingen. Door aanvaarding van het amendement-Van Zijl is de aanvankelijke
uitsluiting van vrijwillige pensioenvoorzieningen echter ongedaan gemaakt.
Achterliggende reden was de wens om hiermee in te spelen op de mede door het
Pensioenconvenant ingegeven versobering van collectieve pensioenregelingen,
waardoor de deelnemers, via vrijwillige aanvullingen, in staat zullen zijn
om het aanvullend pensioen op een goed niveau te houden. Hoe dan ook, deelnemers
zijn verplicht eventuele extra voorzieningen te betrekken van het bedrijfspensioenfonds.
De vraag is nu in hoeverre deze verplichte winkelnering past binnen het Europees
recht. Is er strijd met het EG-verdrag en wellicht met de Derde Levenrichtlijn
van 10 november 1992?Alvorens hierop in te gaan dient nog wel duidelijk te worden waar nu precies
het verplichtend element in schuilt. Als ik het goed begrijp, is het verplichtende
element erin gelegen dat ook de betrokken vrijwillige voorzieningen verplicht
bij het bedrijfstakpensioenfonds moeten worden ondergebracht.
Het vrijwillige element slaat dan op de keuzemogelijkheid van de werknemer
om van de – in principe door de werknemer zelf te betalen – voorziening
gebruik te maken. Kan de staatssecretaris aangeven of dit de juiste interpretatie
is? In de memorie van antwoord geeft de staatssecretaris namelijk een andere
inhoud aan het verplichtend karakter. Hij stelt daar dat de verplichtstelling
zich richt op het verplicht aanbieden van een vrijwillige voorziening. Dit
betekent volgens de staatssecretaris niet dat de betrokken deelnemer verplicht
is om de vrijwillige voorziening bij het bedrijfstakpensioenfonds "af te nemen".
Het staat de deelnemer vrij om de vrijwillige voorziening elders "af te nemen".
Dat is toch echt een andere uitleg van het verplichtend element. Uitgaande
van de visie van de staatssecretaris zal wellicht de spanning met het Europese
recht zich in duidelijk mindere mate voordoen. De werknemer is immers vrij
in zijn keuze al of niet een vrijwillige voorziening af te sluiten en hij
is eveneens vrij om dat te doen bij een maatschappij van zijn keuze. Hij zit
niet vast aan zijn eigen bedrijfstakpensioenfonds; er is geen gedwongen winkelnering.
De werknemer krijgt alleen een aanbod thuis van zijn bedrijfstakpensioenfonds,
maar dit aanbod kan hij terzijde leggen.Als de staatssecretaris aan zijn uitleg vasthoudt, kan hij dan aangeven
om welke redenen hij zorgen heeft over de relatie met het Europese recht?
Want het was toch in dit verband dat hij gesproken heeft over "spelen met
vuur" door Tweede Kamer? Mevrouw Ter Veld sprak hier ook over.Hoe dan ook, duidelijk is wel dat de concurrentie tussen bedrijfstakpensioenfondsen
en particuliere verzekeraars zo al niet wordt uitgesloten, dan toch in ieder
geval ernstig bemoeilijkt wordt. De jurisprudentie van het Europese Hof van
Justitie vormt hier toch een zorg van betekenis. De staatssecretaris spreekt
in dit verband in de memorie van antwoord over "enig risico". Het komt mijn
fractie voor dat deze benadering iets te kort door de bocht is. Van belang
is hier het arrest van het Hof van Justitie in de zaak-Brentjens. In dit arrest
is vastgesteld dat het Europese Mededingingsrecht niet in de weg staat dat
de overheid aan een pensioenfonds een uitsluitend recht verleent om in een
bepaalde bedrijfstak een aanvullende pensioenregeling te beheren. Er zijn
echter wel grenzen gesteld. Volgens het Hof moet onderzocht worden of het
uitsluitend recht van het pensioenfonds om in de bedrijfstak de aanvullende
pensioenen te beheren en de concurrentiebeperking die daarvan het gevolg is,
op grond van artikel 86, lid 2, van het EG-verdrag kunnen worden gerechtvaardigd
als een maatregel die noodzakelijk is voor de vervulling van een aan dat fonds
opgedragen sociale taak van algemeen belang. Kortom, de concurrentiebeperking
is pas toegestaan, als er een essentiële sociale taak van algemeen belang
aan de orde is.Het is nog maar de vraag of ten aanzien van de vrijwillige voorzieningen
die hier in het geding zijn, onverkort kan worden gesteld dat er sprake is
van een essentiële sociale taak. Dat lijkt niet geval te zijn. Het gaat
immers om vrijwillige voorzieningen; werknemers zijn vrij om hier al dan niet
gebruik van te maken. Reeds om die reden kan toch bezwaarlijk van een essentiële
sociale functie gesproken worden. Daarbij komt dat voor de vrijwillige voorziening
geen doorsneepremie is voorgeschreven, omdat het element solidariteit ontbreekt.
Ook dit gegeven wijst op zijn minst niet in de richting van een essentiële
sociale functie. Hoe kijkt de staatssecretaris hier tegenaan?Het is toch niet voor niets dat de regering in het oorspronkelijke voorstel
slechts bepaalde vrijwillige pensioenvoorzieningen vatbaar voor verplichting
zou willen maken. Het zou moeten gaan om vrijwillige pensioenvoorzieningen
die voorzien in nabestaanden- of invaliditeitspensioen of die blijven binnen
hetgeen aan pensioenopbouw mogelijk is op grond van de collectieve regelingen
en die blijven binnen hetgeen fiscaal als pensioenregeling is aangemerkt.
Deze inzet kan toch niet anders worden uitgelegd dan dat de regering van oordeel
is dat overige vrijwillige voorzieningen in ieder geval niet als voorzieningen
met een sociale functie die in aanmerking komen voor verplichtstelling, kunnen
worden aangemerkt. Kortom, niet alle vrijwillige voorzieningen kunnen het
etiket "sociale functie" krijgen. Is deze uitleg correct? En als deze uitleg
correct is, dan moet het haast wel zo zijn dat de regering van oordeel is
dat het verplicht stellen van die overige vrijwillige voorzieningen, gelet
op de jurisprudentie, in strijd is met Europese regelgeving. Kan de staatssecretaris
zich in deze gedachtegang vinden en zo ja, waarom heeft hij zich dan niet
krachtiger verzet tegen aanname van amendement-Van Zijl?De verdedigingslinie van de staatssecretaris zal ongetwijfeld zijn dat
er een ontwikkeling heeft plaatsgevonden waarbij de vrijwillige pensioenvoorzieningen
steeds meer te beschouwen zijn als een geïntegreerd onderdeel van de
collectieve, niet vrijwillige, aanvullende pensioenvoorzieningen en om die
reden dus evenzeer verplicht gesteld dienen te worden. De eerste vraag die
hier gesteld kan worden is of deze stellingname geldt voor alle vrijwillige
pensioenvoorzieningen. Mijn fractie kan zich voorstellen dat de regering,
gelet op de tekst van het oorspronkelijke wetsvoorstel, de opvatting is toegedaan
dat er inderdaad vrijwillige pensioenvoorzieningen te duiden zijn die niet
onder de collectieve aanvullende paraplu vallen. Maar los daarvan, aan genoemde
opvatting ligt eigenlijk de gedachte ten grondslag dat de wettelijke pensioenvoorzieningen
(AOW en ANW) gecombineerd met de collectieve aanvullende pensioenvoorzieningen
per saldo uit sociaal oogpunt geen aanvaarbaar resultaat voor werknemers opleveren.
Dat lijkt zeker in Europees perspectief bezien een moeizaam vol te houden
standpunt.De staatssecretaris zou ook nog kunnen aanvoeren dat op grond van het
arrest in de zaak-Brentjens verplichtstelling noodzakelijk is om het bedrijfstakpensioenfonds
op economisch aanvaardbare voorwaarden te laten functioneren. Maar deze benadering
spoort in ieder geval niet met de uitleg die de staatssecretaris heeft gegeven
aan het element "verplichtend karakter": werkgevers zijn wel verplicht tot
aanbieden, maar werknemers zijn niet verplicht tot aanvaarden. En dan is het
toch moeilijk vol te houden dat verplichtstelling uit bedrijfseconomisch oogpunt
noodzakelijk is, want werknemers zijn immers volledig vrij om zich tot particuliere
verzekeraars te wenden. Als ondanks de verplichte aanbieding werknemers zich
massaal tot particuliere verzekeraars wenden, gaat het bedrijfstakpensioenfonds
op dit punt economisch gezien volledig onderuit.Al met al is mijn fractie van oordeel dat er bepaald argumenten zijn te
vinden voor de stelling dat verplichtstelling van vrijwillige pensioenvoorzieningen
in het licht van de Europese regelgeving niet toelaatbaar is. Mijn fractie
stelt een overtuigende reactie van de staatssecretaris op dit punt bijzonder
op prijs.Ten slotte nog een vraag over het element van de representativiteit; daarover
heb ik namens mijn fractie ook schriftelijk vragen gesteld, maar die is nog
niet beantwoording gekomen. Buiten twijfel staat dat het element van de representativiteit,
gelet op de belangrijke doorwerking van de verplichtstelling van groot gewicht
is. Vanuit dit belang geredeneerd is het begrijpelijk dat de verplichtstelling
wordt ingetrokken wanneer het georganiseerde bedrijfsleven niet in staat is
binnen acht weken nadat de minister daartoe een verzoek heeft gedaan het element
van de representativiteit te onderbouwen. Dit harde uitgangspunt is neergelegd
in artikel 12, lid 5. In het zesde lid van dit artikel wordt dit harde uitgangspunt
echter weer krachtig onderuit gehaald door aan te geven dat de intrekking
van de verplichtstelling niet zal plaatsvinden zolang tegen die intrekking
overwegende bezwaren bestaan in verband met de bescherming van de rechten
van deelnemers. Is het te verwachten dat zich inderdaad situaties zullen voordoen
als bedoeld in artikel 12, lid 5? Zal het niet steeds zo zijn dat gelet op
de primaire doelstelling van het wetsontwerp – de bescherming van pensioenrechten
van werknemers – er steeds belangen in het geding zullen zijn die per
saldo intrekking niet rechtvaardigen? Kan derhalve een toelichting worden
gegeven op de praktische werking van dit artikellid? Op grond van het bepaalde
in het vijfde lid van artikel 12 kan alsnog tot intrekking van de verplichtstelling
worden overgegaan wanneer er geen belangen van werknemers meer in het geding
zijn. Op welke wijze kan door de minister worden nagegaan op welk moment er
inderdaad geen noodzaak meer is tot het beschermen van rechten van deelnemers?
En stel nu dat na bijvoorbeeld tien weken intrekking alsnog mogelijk is, maar
inmiddels is de nadere onderbouwing door het georganiseerde bedrijfsleven
aangeleverd. Het vierde lid van dit artikel is zodanig dwingend geformuleerd
dat de minister daartoe eigenlijk verplicht is, maar het is de vraag of dat
wenselijk en nodig is. Gaat de minister dan toch over tot intrekking, ook
al zou bij toetsing blijken dat de representativiteit buiten discussie staat?
Wij stellen een nadere toelichting van de staatssecretaris op prijs.Mevrouw Swenker (VVD):Voorzitter! De VVD-fractie kan zich in grote lijnen vinden in dit wetsvoorstel
en zou eigenlijk haar vragen willen beperken tot één belangrijk
aspect van het wetsvoorstel, dat ook al door de vorige sprekers is aangeduid.
Het amendement-Van Zijl/Balkenende met betrekking tot de vrijwillige voorzieningen
is voor de VVD-fractie aanleiding met extra interesse naar de concurrentiepositie
van de bedrijfstakpensioenfondsen en de particuliere verzekeraars te kijken,
alsmede naar de Europese regelgeving, zeker als hooggeleerden met elkaar twisten
over de vraag of het aanbieden van een vrijwillige aanvullende voorziening
door bedrijfstakpensioenfondsen al dan niet in strijd is met Europese mededingingsregels.
Het kabinet is van mening dat het amendement de Europese mededingingsregelingen
kan weerstaan, gelet ook op het advies van prof. Lutjens. Als belangrijkste
argument wordt onder meer aangevoerd het feit dat de onderhavige kwestie nog
nooit aan het Europese Hof is voorgelegd. Dat is wat makkelijk. Het betekent
ook dat je verder nog een hoop kunt speculeren. Het Hof heeft gesteld dat
een bedrijfstakpensioenfonds een essentiële sociale functie moet vervullen.
Verplichtstelling en daardoor risicospreiding, doorsneepremies en totstandbrenging
door sociale partners van regelingen zijn allemaal facetten om de doelstelling
van een goede pensioenvoorziening bereikbaar te maken voor werknemers in een
bedrijfstak, en de VVD-fractie kan dat billijken. Maar nu de praktijk; laten
we eens een voorbeeld nemen.Bedrijf A wil voor zijn werknemers een goede pensioenvoorziening tot stand
brengen, inclusief een invaliditeitspensioen, zoals dat zo fraai heet. De
directeur overlegt met zijn ondernemingsraad over de verschillende mogelijkheden.
Zij kunnen elkaar bijvoorbeeld ten aanzien van de arbeidsongeschiktheidsverzekering
in het navolgende vinden. Voor alle werknemers geldt een collectieve WAO-hiaatverzekering
en degenen die een salaris hebben dat daar bovenuit komt, kunnen een individuele
excedentverzekering sluiten, die overigens naadloos op de collectieve verzekering
aansluit. De premie voor deze laatste verzekering zal ook individueel bepaald
zijn. Besloten wordt het hele pakket onder te brengen bij een particuliere
verzekeraar.Laten we vervolgens bedrijf B nemen. Dit valt onder een verplichte deelneming
bij een bedrijfstakpensioenfonds. In deze bedrijfstak overleggen de vakorganisaties
met de werkgeversvertegenwoordigers en zij besluiten om in het bedrijfstakpensioenfonds
te komen tot een regeling die – u begrijpt het al – qua inhoud
identiek is. De deelnemers moeten nu verplicht deelnemen in de WAO-hiaatverzekering
en mogen vrijwillig deelnemen in de excedentverzekering op individuele basis.Wat is nu het verschil? De inhoud van de regeling is identiek. Beide aanvullende
vrijwillige regelingen hebben eenzelfde sociaal karakter en worden door sociale
partners tot stand gebracht. Immers, ik zou in deze situatie de ondernemingsraad
toch eigenlijk ook als een partner beschouwen voor het bedrijf, als het gaat
om een arbeidsvoorwaardenregeling – althans in dit soort situaties –
die optreedt zoals ook vakorganisaties dat op bedrijfstakniveau doen. Dit
voorbeeld is gemakkelijk te vervangen door voorzieningen op andere terreinen
die meer of minder ver verwijderd zijn van wat we de essentiële sociale
voorzieningen voor werknemers noemen. Dat betekent dus dat een bedrijfstakpensioenfonds
wel degelijk een concurrerende positie kan innemen ten opzichte van de particuliere
verzekeraars. Is er dan nog wel sprake van een level playing-field of kunnen
zich situaties voordoen waar in feite sprake is van oneigenlijke concurrentie,
misschien wel concurrentievervalsing? Deelt de staatssecretaris deze inschatting?Vrijwillige voorzieningen kunnen worden uitgevoerd door het fonds zelf
en het fonds is dus gerechtigd om deze vrijwillige voorzieningen onder
de aandacht van de werknemers, de deelnemers, te brengen. Hoewel die werknemers
niet verplicht zijn deel te nemen, zijn het denk ik toch met name de zeer
moedige werknemers die 's avonds via het internet gaan zoeken naar vergelijkingsmateriaal
of die zoveel verstand van bijvoorbeeld inkomensvervangende verzekeringen
hebben dat zij zelfstandig – nu, vooruit, met behulp van derden –
alternatieven zoeken. Het gaat hier ongeveer om 4 miljoen werknemers. Kortom,
de marketingmethode van zo'n bedrijfstakpensioenfonds behoeft dus niet zo
ontzettend veel inspanning te kosten, want zij verkeren in een redelijk geprivilegieerde
positie en als zij hun premie maar redelijk marktconform vaststellen, behoeft
de verplichte acceptatie waarschijnlijk ook weinig problemen op te leveren.Een en ander geldt evenzeer voor buitenlandse particuliere verzekeraars.
Zij hebben hetzelfde probleem als de Nederlandse verzekeraars. Ook voor hen
wordt het dan moeilijker om de Nederlandse markt op te gaan met aanvullende
voorzieningen. Hierbij rijst bovendien nog de interessante vraag of het vrije
verkeer van diensten in Europees verband niet in het geding kan komen. Als
dat het geval is, zal ook een afweging moeten worden gemaakt tussen het algemeen
belang ofwel de essentiële sociale functie van deze voorzieningen van
de bedrijfstakpensioenfondsen aan de ene kant en het recht op vrij verkeer
van diensten aan de andere kant. Wat is het standpunt van de staatssecretaris
over dit aspect?De beraadslaging wordt geschorst.De voorzitter:De staatssecretaris zal na de dinerpauze antwoorden.Ik wil de Kamer op dit moment iets voorleggen, namelijk de mogelijkheid
dat wij vanavond in ongeveer dezelfde samenstelling van sprekers en bewindspersonen
ook het voorstel tot wijziging van de Pensioen- en spaarfondsenwet en enige
andere wetten behandelen. Het zal dan weliswaar vrij laat worden, maar dat
houdt wel in dat er morgen niet vergaderd wordt. Ik leg dit voor, omdat hier
waarschijnlijk even over nagedacht moet worden. Als wij hiertoe zouden besluiten,
moet ik dat na de stemmingen meedelen opdat iedereen weet waar hij of zij
verder aan toe is. Ik kom straks dus op dit voorstel terug. 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/h-ek-20002001-678-685.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl