Behandeling van het wetsvoorstel Vaststelling van de begrotingsstaten van het Ministerie van Justitie (VI) voor het jaar 2007 (30800 VI)
Staten-Generaal — Handelingen 
Datum: 2014-07-04 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Handeling 2006-2007, pag. 2011-2032

 
 
 

Handeling

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Vergadernummer
Datum vergadering

23-01-2007

Tweede Kamer der Staten-Generaal

2006-2007

nr. 31, pagina 2011-2032

17-01-2007

 

 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties over kamerdossier

Kamerdossier 30800-VIToon publicaties die dit dossier behandelen

 
 
 Publicaties in vergadering

Presentie en opening (woensdag 17 januari 2007)Pagina 2011-2011
Behandeling van het wetsvoorstel Vaststelling van de begrotingsstaten van het Ministerie van Volksgezondheid, Welzijn en Sport (XVI) voor het jaar 2007 (30800 XVI)Pagina 2033-2068
Behandeling van het wetsvoorstel Vaststelling van de begrotingsstaten van het Ministerie van Justitie (VI) voor het jaar 2007 (30800 VI)Pagina 2011-2032
Lijst van ingekomen stukken, met de door de Voorzitter ter zake gedane voorstellen (woensdag 17 januari 2007)Pagina 2068-2068
Regeling van werkzaamheden (woensdag 17 januari 2007)Pagina 2032-2033

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 115 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
Aan de orde is de behandeling van: het wetsvoorstel Vaststelling
van de begrotingsstaten van het Ministerie van Justitie (VI) voor het jaar
2007 (30800 VI).De algemene beraadslaging wordt geopend.De heer Wolfsen (PvdA):Dit jaar vanwege de merkwaardige situatie geen algemene inleidingen en
geen vergezichten. De persoon van de minister van Justitie heeft geen invloed
gehad op deze begroting en hij is ook niet van plan die zelf uit te gaan voeren.
Althans, dat zegt hij steeds, hoewel het lot straks misschien anders zal beslissen.
Wij zitten al in het nieuwe jaar, dus hij is noodgedwongen natuurlijk alweer
bezig met de begroting, terwijl wij die nog moeten behandelen. Deze minister
is net aangetreden, maar hij heeft al zijn ontslag aangeboden. Hem is gevraagd
alleen dat nog te doen wat in het belang van het Koninkrijk noodzakelijk is.
Dat is natuurlijk heel weinig, maar als rechtspraak, veiligheid, politie en
justitie niet noodzakelijk zijn, wat dan wel? Feitelijk moet de minister dus
met bijna alles doorgaan. Lees de krant van vandaag er maar op na: de tragiek
in Drenthe. Hoe ziek kun je zijn? De gewelddadige dood van Suzanne Wisman
is overal voorpaginanieuws. Het opsporingsonderzoek loopt, dus wij kunnen
er vandaag niets over zeggen. Maar ook mijn fractie leeft mee met de nabestaanden.
Een tijd geleden leverde de gewelddadige dood van Jesse ook grote maatschappelijke
onrust op. Daaruit blijkt maar weer hoe belangrijk justitie, politie en veiligheid
zijn.De verkiezingen zijn geweest. Wij hebben grote ambities op politie- en
justitiegebied. Over reclassering, preventieprojecten, betaalbare rechtspraak
en de positie van slachtoffers zullen wij vandaag niets zeggen, want daar
wordt over onderhandeld. Wat wij daarin willen veranderen, zal straks bij
de behandeling van de Voorjaarsnota wel aan de orde komen. Over het ministerie
van Veiligheid en de politiereorganisatie zal ik ook niets zeggen. Dat is
controversieel. Gelet op de discussie over de pardonregeling een tijdje geleden
verwacht ik van de collega's van met name de VVD en het CDA een ongewoon sobere
inbreng over nieuw beleid, dus ik ben zeer benieuwd.Toch moeten wij vandaag enkele belangrijke lopende kwesties bespreken.
Een aantal dingen hebben wij de laatste tijd al uitvoerig besproken: huiselijk
geweld, terrorisme, de Schipholramp, tbs en recentelijk de veiligheidsprogramma's.
Dat loopt allemaal; daarover zal ik vandaag niets zeggen. Ik noem een paar
lopende kwesties die buitengewoon belangrijk zijn voor de mensen die het betreft.
Het eerste punt gaat over de Nederlanders in buitenlandse cellen. Heel concreet:
in Zambia is Roel Goosen veroordeeld tot de doodstraf, maar
die straf is omgezet in levenslang. Wij hebben geen verdrag met Zambia, omdat
wij de rechtspraak daar niet vertrouwen. Daartoe hebben wij alle reden. Wat
is de stand van zaken in deze concrete situatie? Er schijnen gesprekken gaande
te zijn, maar daarvan weten wij het fijne niet. Kan de minister het antwoord
naast deze concrete situatie ook nog iets breder trekken en vertellen hoe
wij in het algemeen omgaan met Nederlanders in gevangenissen van landen waarmee
wij geen verdragen hebben? Ik vind dat elk land zich zou moeten aansluiten
bij het verdrag van de Raad van Europa.Het tweede punt is de situatie bij de directie van de DJI. Wij hebben
daarover bij herhaling gesproken. Recentelijk heeft de ondernemingsraad zelfs
het vertrouwen opgezegd in de leiding van de DJI. Dat is nogal wat. Bij de
behandeling van de Schipholramp hebben wij het ook over de DJI gehad. Wij
hebben toen gesproken over de nazorg die niet op orde kwam en over de informatievoorziening
die daar niet op orde was. Dat kwam vooral door de leiding die werd gegeven
op de DJI. Een tijdje geleden hebben wij gesproken over de tbs die onvoldoende
snel van de grond komt in de gevangenissen door gebrek aan aandacht van de
leiding van de DJI. Zo kan ik nog wel een tijdje doorgaan. De minister heeft
gelukkig inmiddels het wijze besluit genomen om het grote reorganisatieplan
Detentie en Behandeling op Maat stil te leggen. Wij steunen dat zeer. Op dat
plan is veel kritiek, niet alleen bij ons, maar onder andere ook bij de ondernemingsraad
en de commissies van toezicht. Het stopzetten van dat reorganisatieplan is
een wijze en verstandige beslissing, maar toch wil ik de minister nog iets
vragen. Hij heeft bij het Schipholdebat gezegd dat hij orde op zaken wil stellen
bij de DJI. Wat is de stand van zaken? Waren dat alleen grote woorden of gaat
er feitelijk ook wat gebeuren?Ik complimenteer de minister met het feit dat politieverhoren nu opgenomen
zullen worden. Dat geldt ook voor het feit dat advocaten in geval van een
levensdelict bij politieverhoren aanwezig mogen zijn. Vooralsnog gaat het
om een experiment, maar dat vind ik ook goed, want het is en blijft een doorbraak.
Hulde aan deze minister.Vorig jaar hebben wij bij de begrotingsbehandeling bij motie uitgesproken
dat wij niet langer van die vage jaarverslagen van de Raad voor de rechtspraak
willen ontvangen met gemiddelde doorlooptijden. Ik noem als voorbeeld van
wat wij willen de rapportage van de Raad van State. Daarin staat wat de normen
zijn voor de doorlooptijden en hoe vaak die worden overschreden. Zo hoort
dat. Uit de recente brief blijkt dat deze gegevens niet in het komende jaarverslag
van de Raad voor de rechtspraak zullen staan. Dat kunnen wij niet accepteren.
De Kamer wil dat die gegevens er wel in staan en dat is volgens mij ook met
een druk op de knop te regelen. Wij zien graag dat de minister hierover nog
eens indringend in overleg treedt met de Raad voor de rechtspraak. Ik proef
bij de raad enige onwil om de normen over de doorlooptijd op te nemen in het
jaarverslag. Zeker in letselschadezaken is er sprake van zeer lange doorlooptijden,
maar daarover wordt gerapporteerd in gemiddelden. Als de minister twee ton
verdient en ik niks, dan hebben wij gemiddeld een redelijk salaris, maar dat
gemiddelde zegt in het algemeen niets. Dus weg met die gemiddelden en op naar
echte normen in de jaarverslagen. Gemiddelden zijn de grootste verhullers
onder de cijfers. Over het belang van de aanpak van spijbelen hebben wij vorig jaar uitvoerig
gesproken. Niet elke spijbelaar wordt een boef, maar bijna iedere boef begint
met spijbelen. Vandaar dat wij willen dat het spijbelen goed wordt aangepakt.
Onze motie daarover is toen aangenomen. Er gebeurt al het nodige. Wij lezen
regelmatig in de krant dat rechtbanken en parketten spijbelen hoog op de agenda
hebben staan. Wij hebben gelezen dat er vorig jaar in alle arrondissementen
een conferentie is geweest om het spijbelen steviger aan te pakken. Daar zijn
wij zeer voor, maar tegelijkertijd zien wij dat het hier en daar wat vaag
is. De rechtspraak pakt het wel goed op. De minister schrijft dat op die conferenties "diverse
concrete afspraken zijn gemaakt". Welke afspraken? Waar zitten nog knelpunten?
Hoe hoog staat spijbelen op dit moment op de prioriteitenlijst? Ik hoor dat
er scholen zijn die spijbelen niet melden omdat zij bang zijn om een slechte
naam te krijgen. In de wet staat dat een schoolhoofd die spijbelen niet meldt
strafbaar is. Hoe worden de schoolhoofden benaderd die spijbelen niet melden
omdat zij de goede naam van de school niet in diskrediet willen brengen?Elk jaar heb ik bij de behandeling van de begroting van Justitie gezegd
hoe belangrijk wij een goede positie voor slachtoffers vinden. Ook op dat
punt is er het afgelopen jaar een doorbraak gekomen. Samen met de fractie
van de VVD hebben wij bereikt dat er een voorschotregeling komt. Het daartoe
strekkende wetsvoorstel staat binnenkort op de agenda van de Kamer. Dit jaar
kan ik dan ook voor het eerst verder over dit onderwerp zwijgen.In het laatste debat met de minister heb ik gezegd dat ik de hoop heb
opgegeven dat dit kabinet een betere aanpak van de financieel-economische
criminaliteit bewerkstelligt. Op dit gebied heeft het kabinet onder de maat
gepresteerd. De minister zei: houd goede moed, houd hoop. En zowaar, afgelopen
week las ik in de krant dat de hoofdofficier in Amsterdam zegt: wij gaan er
wat aan doen, wij gaan meer beslag leggen, meer ontnemingen en pluk-ze-wetgeving
toepassen. Er zijn vorig jaar miljoenen meer in beslag genomen dan voorgaande
jaren. Opeens zie ik een lichtpuntje. Collega's van de VVD en het CDA hadden
uit wanhoop al een initiatiefwetsvoorstel ingediend om verbetering te bereiken,
maar nu lijken er zowaar lichte verbeteringen op te treden. Is er dan toch
nog hoop op dit vlak? Graag hoor ik daarover nog enkele woorden van de minister.De minister is een groot project gestart over de identiteitsvaststelling
in gevangenissen. Er schijnen mensen in de gevangenis de straf van een ander
uit te zitten onder diens naam. Graag verneem ik van de minister hoe het met
dit project staat.Over de hervorming van de advocatuur en het notariaat kan ik nu zwijgen,
omdat de kabinetsstandpunten over de grote rapporten van Van Wijmen en Hammerstein
binnen zijn en binnenkort in afzonderlijke AO's in de Kamer worden besproken.
Het rapport van de commissie-Deetman die de modernisering van de rechterlijke
macht heeft geëvalueerd, is net binnen. Hoe gaat het nu verder? Ik neem
aan dat er een kabinetsstandpunt komt. Wanneer zal dat het geval zijn? Hoe
wordt het rapport verder behandeld?Elk jaar zeg ik iets over geweld, maar daarover hebben wij binnenkort
een lang algemeen overleg waarbij ook de minister van Binnenlandse Zaken aanwezig
zal zijn. Ik kan er dan ook vandaag over zwijgen. Een ander belangrijk probleem waarover wij elk jaar spreken vormen kinderen
op de wachtlijst voor crisisopvangplekken. Er zijn vooral onvoldoende plekken
voor meisjes die onder toezicht worden geplaatst. Wij hebben gisteren een
gesprek gehad met de voorzitter van de Landelijke Vereniging van Kinderrechters.
De vereniging heeft ons deelgenoot gemaakt van de grote zorgen die onder de
kinderrechters leven. Een tijdje geleden is dit onderwerp uitvoerig in de
Kamer besproken. Er is een aanzienlijk gebrek aan diagnostische capaciteit
en aan plaatsen, met name voor meisjes. Er is gebrek aan nazorg. Door gebrek
aan plekken in de regio worden kinderen soms te ver van huis geplaatst. Soms
worden meisjes zelfs in politiecellen geplaatst in afwachting van een plek
en dat kunnen wij natuurlijk niet accepteren. Omdat de wachtlijsten zo lang
zijn, blijken er zelfs ook meisjes te verdwijnen, in de illegaliteit, wellicht
zelfs in de prostitutie of door loverboys. Je weet het niet. Een tijdje geleden
hebben wij daarover met de minister gesproken die toen zei niet te weten waar
die meisjes blijven als ze op de wachtlijst staan en niet vastzitten. Kan
hij er vandaag misschien wel iets meer over zeggen? Er ligt overigens een
amendement van de heer Van der Staaij over nazorg, een amendement dat wij
natuurlijk ook dit jaar zullen steunen, zeker nu ex-minister Donner het vorige
amendement heeft gesteund. Wij moeten dit punt wel op de agenda houden, dus
daarom al bij voorbaat onze steun voor dat amendement.Voorzitter. Wij zijn in Utrecht geweest en hebben gezien wat voor mooi
project daar loopt. Verslaafde mensen worden uit de goot gehaald en worden
weer op de rails geholpen en vervolgens ook ingeschreven. Ze worden dan ook
wel zichtbaar voor het CJIB. Ze worden dan in de kraag gevat, moeten boetes
gaan betalen, waardoor het op de rails helpen van die mensen niet lukt. Het
gaat echt om tientallen mensen. Wil de minister zich eens in deze kwestie
verdiepen?Voorzitter. Ten slotte dan het NFI. Wij zijn daar laatst op bezoek geweest,
maar zijn daarover ook benaderd door veel burgemeesters. De capaciteit bij
het NFI is echt onvoldoende. Bij grote ingewikkelde zaken assisteert het de
politie prima, net als bij kleine veel voorkomende criminaliteit, maar bij
de hele middencategorie – zoals woninginbraken, en dergelijke –
ligt de hulp en de assistentie van het NFI volledig stil. Wanneer kan het
NFI volgens de minister ook dan weer presteren, want politie en burgemeesters
maken zich daar grote zorgen over.De voorzitter:Het woord is aan de heer Spekman, die zijn maidenspeech zal houden.De heer Spekman (PvdA):Voorzitter. Ook van mijn kant geen grote en breedsprakige verhalen bij
deze bijzondere begroting, maar wel enkele opmerkingen over het asiel- en
migratiebeleid.De PvdA is voor een streng maar rechtvaardig asielbeleid waarbij de werkelijkheid
centraal hoort te staan en waarbij Nederland mensen die erkend vluchteling
zijn van harte welkom heet. Als het gaat om die rechtvaardigheid, denk ik
aan de jurisprudentie van de afdeling Bestuursrechtspraak van de Raad van
State. Iedere keer weer staat de vraag centraal of het wel zo rechtvaardig
is. Ook in het zaterdagbijvoegsel van de NRC van 6 januari werd weer
stevige kritiek geuit, kritiek die je al een tijdje hoort. Het lijkt ons goed
om eens een onderzoek te doen naar de toepassing van de Vreemdelingenwet door
de Raad van State in het licht van de oorspronkelijke bedoelingen van de wetgever.
Wat is de opvatting van de minister hierover?Als wij spreken over rechtvaardigheid, moet die wel van twee kanten komen,
zeker als het gaat om procedures. Er zijn asielzoekers en asieladvocaten die
misbruik maken van de wet door zaken nodeloos te rekken, maar ook wij moeten
zelf in de spiegel kijken. Als wij dat goed doen, moeten wij zien dat hetgeen
de landelijke overheid doet niet voldoende en ook niet goed genoeg is. Wij
hebben een doelstelling geformuleerd die ook keurig in de begroting staat,
namelijk "een vreemdeling die een verblijfsvergunning aanvraagt, moet
binnen de daarvoor gestelde termijn een besluit uitgereikt krijgen",
maar dat gebeurt lang niet altijd. In deze Kamer is daar al veel en lang over
gesproken. Die vertraging zou binnen twee jaar worden ingehaald, maar het
kost de Nederlandse bevolking wel € 719.000 aan dwangsommen. Dat
is zonde van het geld, nog afgezien van het nodeloos rekken van de procedures.De druk wordt nog groter omdat zeer recent de afdeling Bestuursrechtspraak
van de Raad van State een uitspraak heeft gedaan over die 14.1-brieven als
het gaat over schrijnendheid. Het betekent dat zo'n kleine 16.000 zaken opnieuw
moeten worden beoordeeld. Dat heeft weer betekenis voor de IND en ook voor
vertraging van de afdoening van aanvragen. Ik zou graag van de minister en
detail weten welke maatregelen naar aanleiding van deze uitspraak zullen worden
genomen en welke consequenties dat heeft voor de Justitiebegroting. De PvdA
is van mening dat procedures wel snel moeten verlopen. Hoe meer wij die rekken,
hoe slechter dat is, niet alleen voor de vreemdeling, maar ook voor onszelf.Een laatste en zeer belangrijk punt is dat er het nodige is aan te merken
op het terugkeerbeleid. De werkelijkheid zou centraal moeten staan. Er zijn
maar drie doelstellingen op dit beleidsdossier en een van die doelstellingen
is de zelfstandige of gedwongen terugkeer van vreemdelingen die niet meer
rechtmatig in Nederland verblijven. Uit de begroting blijkt dat er in totaal
sprake is van 22.000 verwijderingen, maar in werkelijkheid lijken er 15.400
personen niet aantoonbaar te vertrekken. Het evenwicht tussen de mensen die
vertrekken naar hun land van herkomst en de mensen die nog in Nederland of
elders rondzwerven is volledig uit het lood geslagen. Daardoor gaan die mensen
de vernieling in, maar komt ook de leefbaarheid in de steden onder druk te
staan.Ik vind dat er een beter evenwicht moet komen tussen de mensen die met
onbekende bestemming vertrekken of administratief worden afgeboekt of weggeklinkerd;
wij hebben daar veel woorden voor bedacht zoals Eskimo's veel woorden hebben
voor sneeuw. Wij moeten veel meer dan nu aandacht besteden aan de individuele
begeleiding opdat betrokkenen werkelijk terugkeren en perspectief hebben in
hun land van herkomst in plaats van rond te zwerven in de grote steden. Daar
zorgen zij soms voor criminaliteit, maar er zijn ook jonge meisjes die de
vernieling in gaan en in de prostitutie belanden en jonge jongens die aan
de cocaïne verslaafd raken en anoniem opbranden in grote stationsgebieden.
Dit is toch vreselijk en ik vind dat wij eraan moeten werken om dit te voorkomen.
Is de minister het met mij eens dat er sprake is van een onevenwichtige situatie
en dat de doelstellingen niet worden behaald? Hoe kunnen die doelstellingen
naar zijn mening in de toekomst wel worden behaald?De voorzitter:Ik ben de eerste die u mag feliciteren met uw maidenspeech, mijnheer Spekman.
Volgens mij delen wij de voorkeur voor helder taalgebruik. Ik wens u veel
succes in de Kamer.De vergadering wordt enkele ogenblikken geschorst.De heer Dijsselbloem (PvdA):Mevrouw de voorzitter. Ik sluit mij aan bij de heer Wolfsen. Ook ik zal
geen vergezichten schetsen van het beleid of alarmbellen laten rinkelen over
de integratie hoewel daar volop aanleiding toe is. U zult begrijpen dat ik
inzet op het nieuwe kabinet. Ik loop een paar onderwerpen langs die de commissie
Integratie heeft doorgeschoven naar dit debat en die niet kunnen blijven liggen
en ik licht graag twee amendementen toe.Ik wil allereerst stilstaan bij het rapport van de Raad voor Maatschappelijke
Ontwikkelingen "Met de ruggen naar elkaar toe" dat een jaar geleden
is uitgebracht. Dit is een belangrijk onderwerp gezien de toenemende segregatie
in onze samenleving op allerlei fronten, afnemende interetnische contacten
en het taai onderling wantrouwen dat ook steeds weer in opinieonderzoeken
naar voren komt. De RMO pleit voor een infrastructurele benadering van verbinden.
Dit betekent dat het verbinden tussen mensen zich niet afspeelt naast, maar
in de dagelijkse routine en netwerken van burgers. In eenvoudig taalgebruik:
geef nu geen subsidie om een keer per jaar een multiculturele barbecue te
organiseren, maar zorg ervoor dat mensen elkaar in hun dagelijkse routine
vaak en herhaald ontmoeten. Die benadering spreekt de Partij van de Arbeid
aan. De overheid kan, pragmatisch en activistisch, verbinding bevorderen door
het tegengaan van achterstanden. Dat begint er natuurlijk mee dat iedereen
Nederlands kan spreken, maar wordt ook bereikt door een actieve benadering
om achterstanden op de arbeidsmarkt weg te werken. Ik zie de minister verbaasd
kijken. O, ze zegt dat ze alleen maar lachte.Het gaat hierbij uiteraard om onderwijs, vaardigheden bijbrengen, maar
ook om de ontmoetingsruimten waar ouders en kinderen elkaar treffen. Daarvoor
moet je wel segregatie in het onderwijs durven tegengaan. Daarnaast is de
fysieke omgeving van mensen van belang, de plekken waar mensen elkaar ontmoeten:
organiseer voorheen gescheiden circuits voor verschillende activiteiten zo
veel mogelijk op dezelfde plaats, in hetzelfde wijkcentrum; benut plekken
waar mensen met uiteenlopende achtergronden elkaar ontmoeten, zoals scholen,
consultatiebureaus, kinderopvang. Ik schets maar een beeld.De RMO bepleit een duurzame aanpak in plaats van incidentele activiteiten.
Ik schets even de hoofdlijnen van het rapport. In zijn reactie zondigt het
kabinet meteen tegen twee belangrijke stelregels van de raad. Ten eerste wordt
er weer apart beleid opgetuigd om ontmoeting en binding te organiseren. Ten
tweede zijn het weer allemaal kortlopende, eenmalige activiteiten. Kortom,
daar is de buurtbarbecue weer!Deze reactie van het kabinet gaat voorbij aan de kern: bestrijd segregatie
op alle terreinen waar die zich voordoet op een praktische manier. De belangrijkste
kansen daarvoor liggen op lokaal niveau. Kan de minister vanuit dat perspectief
een toelichting geven op het budget dat zij nu vrijmaakt? Waarom toch weer
allerlei aparte projectjes en tijdelijke initiatieven opgetuigd? Kan de minister
voorbeelden geven van het type projecten dat in dit verband wordt gestart?
Hoe ver is zij daarmee en waarom wordt het vrijgemaakte budget niet gewoon
aan de grote steden overgemaakt?Ik kom op de twee amendementen. Het eerste betreft het voortbestaan van
de Stichting Islam en Burgerschap. Samen met mevrouw Sterk – zij als
eerste ondertekenaar – heb ik opnieuw een amendement ingediend om deze
club in de benen te houden. De tragiek is dat het maar om een klein bedrag
gaat en dat, ik geloof nu al voor het vierde achtereenvolgende jaar, de Kamer
moet regelen dat deze club kan blijven bestaan. Evenals in de vorige jaren
koppel ik dit aan een verzoek aan de minister om op basis van het ingediende
beleidsplan van de Stichting Islam en Burgerschap nu een meerjarige oplossing
te zoeken.Het tweede amendement betreft de ondersteuning van de Stichting Steunpunt
Remigranten, een club die met name in Marokko veel remigranten ondersteunt
bij allerlei ingewikkelde vragen rond remigratiewetten, AOW, ziektekostenverzekeringen,
socialezekerheidswetgeving en, niet in de laatste plaats, vrouwen en kinderen
helpt die daar worden achtergelaten – een onderwerp waarover we hier
vaak hebben gesproken. Voor deze club gaat het om een nog kleiner bedrag en
ook in dit geval moet de Kamer elk jaar strijd leveren om dit steunpunt overeind
te houden. Ik vraag de minister om op dit amendement te reageren en ook in
dit geval te kijken naar een meer structurele oplossing. Wat ons betreft zou
dit gebeuren samen met Cordaid, de Sociale Verzekeringsbank en Sociale Zaken.Ten slotte een opmerking over het Landelijk Overleg Minderheden. Deze
club, eigenlijk een kerstboom van allerlei minderhedenorganisaties, is zeer
terecht getoetst op zijn representativiteit. Maar dat is slechts één
zorgpunt ten aanzien van dergelijke organisaties: de professionaliteit en
de kwaliteit van het bestuur laten immers nogal eens te wensen over –
uitzonderingen daargelaten. Ook de verhouding tot de minister roept steeds
meer vragen op: de onafhankelijkheid van het advies, belangenbehartiging versus
de praktijk om deze steeds meer in te schakelen als uitvoerder van allerlei
projecten van de minister. Een grondige herziening van deze overlegstructuur
lijkt op haar plaats. Daarop komen we zeker terug bij de nieuwe minister.
Daarbij zouden ook de twee contactorganen met de moslimkoepels opnieuw tegen
het licht moeten worden gehouden, alsmede de Adviesraad Integratie –
als dat tenminste de juiste naam is van de nieuwste club. Op dit moment speelt
een conflict rond het Landelijke Overlegorgaan Welzijn Molukkers. De minister
grijpt daar in, maar de Kamer weet daar niets van. Wij worden daarover wel
door de buitenwacht geïnformeerd, maar wij willen graag een toelichting
op deze situatie. Ook willen wij weten hoe de minister zeker zal stellen dat
er de komende jaren ook een goede overlegpartner vanuit de Molukse gemeenschap
zal zijn.De heer Van Haersma Buma (CDA):Voorzitter. De begroting die wij vandaag met minister Hirsch Ballin en minister Verdonk bespreken, is voor het grootste deel nog ingediend
door minister Donner, thans collega Donner. In de periode van minister Donner
is Nederland veiliger geworden, met behoud van de uitgangspunten van onze
rechtsstaat. De criminaliteitscijfers over de afgelopen periode zijn eindelijk
gedaald. Het is een grote opdracht, dit de komende tijd zo te houden.De afgelopen periode moest er ook een antwoord komen op de terroristische
dreiging waar ons land steeds meer mee werd geconfronteerd. Daartoe is de
NCTb aangesteld. Voorts is een omvangrijk wetgevingsprogramma tot stand gekomen.
Toch is blijvende alertheid op zijn plaats. Ik wijs in dat kader op de uitspraken
van de Nationaal Coördinator Terrorismebestrijding, de heer Joustra,
twee dagen geleden in Nova over de gevaren van radicale sites. Daarover heb
ik enkele vragen. Hoe kijkt de minister aan tegen de situatie dat er nog steeds
honderden op Nederland gerichte sites in het Nederlands actief zijn? Wat kan
Nederland, ook in Europees verband, doen tegen landen die wellicht te weinig
doen aan het uit de lucht halen van die sites? Hoe staat het met het beter
nagaan van de gangen van mensen die deze sites bezoeken? Ik meen dat deze
ontwikkeling in ieder geval aantoont dat de waarde van verkeersgegevens essentieel
is voor het kunnen nagaan wie die sites bezoeken. Wellicht worden deze personen
daardoor geïnspireerd. Wat vindt de minister daarvan?In de begroting komt voor een aantal andere speerpunten geld beschikbaar.
Er komt ook geld voor de rechterlijke macht. Vorig jaar moest de Kamer de
rechterlijke macht nog te hulp schieten met een Kamerbreed gedragen motie.
Deze motie is bij de Voorjaarsnota uitgevoerd. Er komt geld voor de jeugd-tbs
en voor meer cameratoezicht. Kan de minister aangeven hoe hij het geld voor
meer cameratoezicht concreet gaat inzetten?In de begroting wordt de verwachting uitgesproken dat de rechtbanken met
het extra geld de stijgende instroom van zaken kunnen opvangen. Tegelijkertijd
hoor ik dat de rechtbanken nog heel veel knelpunten ervaren. Vindt de Raad
voor de rechtspraak ook dat de knelpunten kunnen worden aangepakt met het
geld dat nu beschikbaar komt? Ik realiseer mij daarbij dat de rechtbanken,
maar ook het OM, onverminderd onder hoge druk staan.In de verkiezingstijd werd tijdens een debat in Amsterdam door de daar
aanwezige rechters aangegeven dat zij een administratieve last ervaren door
het verplicht beter moeten motiveren. Een aantal collega's was daarbij aanwezig.
Het gaat in concreto om een aangenomen amendement van de leden Wolfsen en
Griffith door deze Kamer. Dit amendement is bedoeld te komen tot duidelijker
uitspraken voor de burger. Het is echter nooit bedoeld geweest om daardoor
meer administratieve lasten bij de rechter neer te leggen. Is bekend in hoeverre
de uitvoering van dat amendement leidt tot meer lasten bij de rechtspraak,
of is een en ander in de praktijk in te passen? Wellicht moeten wij daar nader
naar kijken.Het afgelopen jaar werden wij geconfronteerd met de nasleep van de Schiedammer
parkmoord. De Deventer moordzaak toont aan dat er voortdurend wordt gediscussieerd
over oude zaken. Tegelijkertijd constateer ik dat er veel kan worden gekanaliseerd
als gevolg van de invoering van de commissie die oude zaken nog eens op hun
merites bekijkt. Wellicht moeten die opnieuw voor de rechter worden gebracht.
Het CDA heeft eerder aangegeven bereid te zijn te kijken naar een eventuele
aanpassing van de regeling van herzieningsverzoeken bij de Hoge Raad, als
daartoe noodzaak bestaat.Er komt ook geld beschikbaar voor de PIJ-maatregelen, zoals jeugd-tbs.
Daar is mijn fractie zeer tevreden over. Wat betekent deze extra financiële
impuls in de praktijk? Zijn er genoeg mensen beschikbaar om aan het werk te
gaan? Is er genoeg gebouwencapaciteit om met kleinere groepen te werken? Wanneer
wordt dat extra geld omgezet in extra daden?De vraag hoe wij met ex-gedetineerden omgaan wordt steeds belangrijker.
Het is dan ook jammer dat het Rijk, het ministerie van Justitie, het ministerie
van Volksgezondheid, Welzijn en Sport en met name de gemeenten proberen om
de bal naar elkaar terug te kaatsen. Ik benadruk dat gemeenten hun verantwoordelijkheid
voor ex-gedetineerden niet kunnen ontlopen. Deze gedetineerden zijn weer gewone
burgers in de samenleving geworden en zij mogen dan ook niet de dupe worden
van dit kaatsen. Met het oog hierop heeft de Kamer bij de behandeling van
de Najaarsnota een amendement aangenomen dat regelt dat de Stichting Exodus
Nederland tijdelijk extra steun krijgt.Tot mijn verbazing heeft de minister dit amendement niet uitgevoerd, een
novum dat zeker geen navolging verdient. Mijn fractie is van mening dat dit
amendement uitgevoerd moet worden en dat Exodus dus extra geld moet krijgen.
Naar verluidt worden er amendementen voorbereid voor het komende jaar. Als
die amendementen er komen, zal mijn fractie ze zeker overwegen, maar ik benadruk
dat mijn fractie vindt dat er in de toekomst een definitieve oplossing moet
worden gevonden. Daarbij zullen de gemeenten hun verantwoordelijkheid moeten
nemen.In het najaar heeft mijn fractie voorstellen gedaan die nog niet in de
Kamer zijn genoemd. Ik ga hierop alsnog in, omdat het belangrijk is dat de
minister reageert op deze voorstellen. Het eerste voorstel betreft de veiligheid
in de buurt. De CDA-fractie vindt het belangrijk dat mensen in de buurt aan
hun eigen veiligheid kunnen werken. Veel mensen zijn daartoe bereid, zie bijvoorbeeld
het Burgernet dat er in een aantal gemeenten toe heeft geleid dat mensen actief
de politie zijn gaan benaderen. Wat is de stand van zaken rond het Burgernet
en is het mogelijk om het net zoals Meld Misdaad Anoniem landelijk uit te
rollen? MMA is inmiddels een algemeen bekend landelijk belnetwerk geworden.Gemeenten moeten de mogelijkheid krijgen om effectiever op te treden tegen
ongewenste criminaliteit die het gevolg is van belwinkels, growshops en bordelen.
Deze winkels of bedrijven worden tegenwoordig gezien als normale activiteiten,
maar van wethouders en burgemeesters horen wij dat ze in de praktijk zijn
omgeven door soms zware criminaliteit. In november heeft mijn fractie een
voorstel gedaan voor een initiatiefwetsvoorstel dat gemeenten een nuloptie
geeft voor al dit soort bedrijven. Gemeenten moeten in onze ogen kunnen zeggen:
wij willen deze bedrijven niet in een bepaalde buurt. Hoe beoordeelt de minister
deze mogelijkheid?De bestrijding van de winkelcriminaliteit is een speerpunt in het beleid
van Kamer en regering. Gebiedsverboden voor veelplegers zijn in de praktijk
zeer effectief. Ik ben echter van mening dat ze in de praktijk niet vaak genoeg
worden opgelegd en dan ook nog eens voor een te beperkt gebied. Is het mogelijk
om gebiedsverboden voor grotere gebieden op te leggen? Dus
niet alleen voor een winkelcentrum, maar voor de hele binnenstad of zelfs
een hele gemeente. Een andere optie die zeer zeker moet worden overwogen,
is een landelijke databank met de gegevens van de veelplegers.De minister heeft eerder positief gereageerd op het voorstel om beveiligers
van bedrijven ook in burger te laten patrouilleren. Hij heeft zelfs toegezegd
dat hij dit zal vergemakkelijken. Hoe is deze toezegging uitgewerkt en wordt
van deze mogelijkheid inmiddels gebruikgemaakt?Voor veel bedrijven is transportcriminaliteit een plaag. Ik denk dan aan
ladingdiefstal of de diefstal van complete vrachtwagencombinaties. De minister
heeft toegezegd dat hij met een landelijke aanpak komt. De CDA-fractie waardeert
deze toezegging zeer, maar kan de minister ook al aangeven of het in de praktijk
heeft geleid tot meer opsporingen.In het begin van mijn betoog heb ik al aangegeven dat de jeugd ook in
de toekomst een speerpunt van beleid moet blijven. Misschien moet dit beleid
zelfs nog wel worden aangescherpt. Zo is het van belang dat jongeren die in
de fout zijn gegaan, zo veel mogelijk met één rechter worden
geconfronteerd. In Amsterdam werkt men al zo, want daar worden jeugdrechters
zowel bij civiele als strafrechtelijke zaken ingezet. Is het mogelijk om dit
Amsterdamse model landelijk over te nemen. Voor een jongere maakt het immers
niet uit voor welke rechter hij verschijnt, terwijl het wel van groot belang
is dat een rechter een bepaalde jongere leert kennen.Het laatste punt dat mijn fractie in november aan de orde heeft gesteld,
is het internet. In de Kamer is herhaaldelijk gesproken over de donkere kanten
van het internet zoals terrorisme, geweld en sommige spelletjes. De ministers
van Justitie hebben in Europees verband over deze gevaarlijke spelletjes gesproken.
Kan hij daarover iets meer zeggen? Kan de minister ingaan op de vraag of ouders
via het zogenaamde filternet de mogelijkheid geboden kan worden om bepaalde
uitingen op het internet van de jongeren weg te houden? Kan het kabinet op
enige wijze stimuleren dat er een mogelijkheid komt om ongewenste beelden
van het internet te houden?Ik ben bijna aan het einde van mijn spreektijd. Het laatste punt dat ik
nog wil noemen, is fraude. Fraude is niet zichtbaar, maar wel zeer nadrukkelijk
aanwezig. Het baart de CDA-fractie zorgen dat de rechter in het geval van
Amsterdam heeft gezegd dat een onaangekondigd huisbezoek van de sociale dienst
alleen mag plaatsvinden als er aanwijzingen zijn dat er gefraudeerd wordt.
Kan het mogelijk worden gemaakt dat iedereen die een uitkering, een subsidie
of een toeslag krijgt, waarin fraude aan de orde zou kunnen zijn, de overheid
expliciet of impliciet bevoegd verklaart, op eerste vordering het huis binnen
te komen om eventueel te controleren? Dus als je een uitkering krijgt, betekent
dat ook dat je aan de ambtenaar het recht geeft om binnen te kijken.Dat is mijn inbreng voor dit moment. Ik wacht de beantwoording van de
ministers af.Mevrouw Sterk (CDA):Voorzitter. De afgelopen jaren hebben wij herhaaldelijk over integratie
gesproken in deze Kamer. Er is veel in beweging gekomen en een aantal taboes
is doorbroken. Zo is er een einde gemaakt aan het vrijblijvende integratiebeleid
dat een uitdrukking was van de lege tolerantie van de jaren negentig. Daarvoor
in de plaats is een meer verplichtend integratiebeleid gekomen. Dat de bevolking
op dit moment integratie niet meer als een groot item ziet, wil nog niet zeggen
dat de problemen zijn opgelost. De komende jaren moet nog veel gedaan worden
om ervoor te zorgen dat een aantal van de burgers die op dit moment langs
de zijlijn staan, voluit kunnen gaan meedoen in de Nederlandse samenleving.Meer in het algemeen heeft de CDA-fractie de afgelopen jaren meermalen
gepleit voor meer ambitie in het inburgeringsbeleid. Dat betekent hogere eisen
aan de inburgering. De Wet inburgering is in dit opzicht gelukkig al enigszins
aangepast, maar voor de CDA-fractie nog steeds onvoldoende. De motie die Kamerbreed
is aangenomen om het mogelijk te maken dat hoger opgeleiden onmiddellijk op
kunnen voor het staatsexamen NT2-niveau – zij moeten uiteraard wel hun
inburgeringsexamen doen – legt de minister toch min of meer naast zich
neer. Zij laat zich in onze ogen gijzelen door de MBO Raad die vreest dat
zij klandizie kwijtraakt. Die vrees achten wij ongegrond. De regeling die
de minister nu voorstelt, onderschrijft de CDA-fractie dan ook niet. De minister
stelt daarin niet het belang van de inburgeraar voorop, maar dat van de MBO
Raad. Zij laat, om beeldspraak te gebruiken die al vaker is gebezigd in deze
Kamer, mensen die direct hun vwo kunnen doen, liever eerst vmbo doen en daarna
pas doorstromen. Dat is in onze ogen kapitaalvernietiging. De discussie lijkt
te gaan over de vraag wie nu eigenlijk wat betaalt. Wij denken dat de gemeenten
niets in de weg staat om voor dat niveau met de Wi-middelen cursussen in te
kopen bij de roc's. Dat is immers het resultaat van de marktwerking. Graag
hoor ik een reactie van de minister op dat punt.Integreren doe je in de eerste plaats zelf, maar integratie is ook een
opdracht aan de samenleving. De minister heeft daarom in 2005 de integratiecampagne
opgestart. Dat is op zichzelf een nobel streven, maar uit de tussenrapportage
blijkt dat de campagne nauwelijks uitwerking heeft op de manier waarop allochtone
en autochtone Nederlanders tegen elkaar aankijken. Deze campagne heeft echter
wel 10 mln. gekost en dat is enorm veel geld voor deze schamele uitkomst,
zeker als daar tegenover het schamele budget van € 300.000 wordt
gezet dat is vrijgemaakt om jongeren weerbaar te maken tegen radicalisering.
Voor de CDA-fractie is dat reden om te bezien of de campagne niet gewoon stopgezet
kan worden. Dat zou 3,3 mln. opleveren, als wij de begroting goed lezen. Met
dat geld kunnen veel zinvollere zaken worden gedaan. Ik zal verderop in mijn
verhaal een aantal voorbeelden noemen. In hoeverre is de minister reeds verplichtende
contracten aangegaan? Is het nog mogelijk om dat geld alsnog een andere bestemming
te geven?Een van de zaken die met die ruim 3 mln. gedaan zou kunnen worden, is
het volgende. Bij integratie gaat het niet alleen om de emancipatie van het
individu, maar ook om de vraag hoe groepen kunnen meedoen in de samenleving.
Daarbij spelen zelforganisaties een belangrijke rol. De organisatie Islam
en Burgerschap doet veel op dat gebied. Mijn collega van de PvdA-fractie noemde
haar ook al. In de afgelopen jaren heeft zij veel initiatieven ondernomen
om radicalisering tegen te gaan, de totstandkoming van imamopleidingen en
het CMO te ondersteunen en bijvoorbeeld een thema als homoseksualiteit
binnen de moslimgemeenschap bespreekbaar te maken. De minister lijkt deze
organisatie ontdekt te hebben, gezien de vele activiteiten die Islam en Burgerschap
op aanvraag van haar heeft ondernomen. Islam en Burgerschap moet echter ieder
jaar weer door de Kamer in het zadel worden gehouden. "Put your money
where your mouth is" zou ik tegen de minister zeggen. Verleen nu eindelijk
eens een structurele subsidie, zodat de Kamer niet elk jaar opnieuw om geld
voor Islam en Burgerschap hoeft te bedelen. Dat zelfde geldt uiteraard voor
de Stichting Steun Remigranten. Zij doet namelijk goed werk voor remigranten
in Marokko, voor achtergelaten vrouwen en kinderen en ten behoeve van de uitvoering
van wetgeving die in Nederland tot stand is gebracht. Ook zij heeft een relatief
klein bedrag nodig om relatief belangrijke en grote resultaten te boeken.
Ieder jaar weer staat de Kamer echter met een amendement in haar zak om ervoor
te zorgen dat er subsidie aan wordt gegeven. Wil de minister in overleg met
het ministerie van Sociale Zaken en Werkgelegenheid, de Sociale Verzekeringsbank
en Cordaid nagaan hoe er structureel subsidie kan worden verleend om te voorkomen
dat deze organisaties elk jaar opnieuw in het zadel moeten worden gehouden?De komende jaren wordt de emancipatie van allochtone vrouwen en meisjes
een van de grote thema's binnen het integratievraagstuk. De CDA-fractie vindt
het een belangrijke en positieve ontwikkeling dat steeds meer meisjes en vrouwen
hun weg naar een goede of een hogere opleiding en een baan vinden. Het is
geen gemakkelijk proces voor hen. Vaak zijn hun ouders, partners of schoonouders
er nog niet aan toe, hun daartoe ruimte te bieden. Dat leidt tot een enorme
druk op deze groep en in sommige gevallen tot zwaar psychisch en fysiek geweld.
Vanuit de opvanghuizen bereiken ons berichten dat zij steeds vaker te maken
krijgen met jonge vrouwen, dus vrouwen van onder de leeftijd van 18 jaar,
die op de vlucht zijn voor hun familie en te maken hebben met de dreiging
van eergerelateerd geweld. Het is de komende jaren van het grootste belang
dat de opvang en hulp in Nederland op deze specifieke hulpvraag is of wordt
toegesneden. Zo is een probleem bij voorbeeld dat men in de jeugdzorg gericht
is op het betrekken van de ouders bij de zorgvraag van de jongere. Juist in
de context van eergerelateerd geweld levert dat echter levensgrote risico's
op. Ik heb met eigen ogen kunnen zien dat men in Berlijn al jarenlang goede
ervaringen met noodopvang voor deze specifieke groep heeft. De CDA-fractie
wil daarom dat er in Nederland een experiment komt met noodopvang voor jonge
slachtoffers van dreiging met eergerelateerd geweld. Zij wil bovendien van
de minister de garantie dat zij een deel van het budget van 2,6 mln., dat
voor eergerelateerd geweld is bestemd, voor de noodopvang van deze groep vrouwen
oormerkt. Dat is in de ogen van de CDA-fractie namelijk de groep waarop in
de komende jaren de druk alleen maar toeneemt.De CDA-fractie staat voor een rechtvaardig, helder en, zo nodig, streng
asielbeleid. Wie echt voor vervolging te vrezen heeft, verdient een plek in
Nederland. Procedures moeten in korte tijd worden afgerond, zodat betrokkenen
snel duidelijkheid over hun asielverzoek hebben. Zorgvuldigheid dient altijd
wel voorop te blijven staan. In antwoord op de feitelijke vragen die tijdens
de behandeling van de begroting van het ministerie van Justitie zijn gesteld,
is gezegd dat er in Nederland geen sprake van een structureel, significant
hogere asielinstroom is. In de begroting wordt uitgegaan van 10.500 mensen
per jaar, een stijging met 500. Waarop is dat gebaseerd? Wil de nieuwe minister
voor asiel- en vreemdelingenzaken ook iets zeggen over de verwachte asielinstroom
in heel Europa? Het is wat lastig om aan de hand van de cijfers over de asielinstroom
inzicht te krijgen in de daadwerkelijk nieuwe asielaanvragen ten opzichte
van de oude gevallen, zoals de herhaalde aanvragen en de 14.1-brieven. Is
het niet mogelijk om in de gepresenteerde cijfers een wat duidelijker onderscheid
te maken? De minister mag die ons wat ons betreft schriftelijk doen toekomen.Het Europees Hof voor de Rechten van de Mens heeft de afgelopen week een
opmerkelijke uitspraak over Somalië gedaan. Daar is inmiddels veel discussie
over ontstaan. De CDA-fractie krijgt van de minister graag snel een reactie
op de uitspraak van dat Hof en de consequenties daarvan. Daarvoor geldt ook
dat als hij die nu niet kan geven, het wat haar betreft ook schriftelijk,
zij het op korte termijn kan.De heer De Wit (SP):Voorzitter. Er wordt in Nederland jaarlijks het duizelingwekkende bedrag
van 18,5 mld. witgewassen, waarvan maar liefst 3,8 mld. de opbrengst is van
Nederlandse criminaliteit. Gezien de enorme omvang van deze vorm van misdaad,
die vele gedaanten kent, en de gevolgen ervan voor de samenleving, juicht
de SP-fractie een harde aanpak van financieel-economische misdaad zoals aangekondigd
in de begroting van harte toe, maar dan moet er wel echt iets gebeuren.Daarom is het zeer teleurstellend dat in de begroting geen extra geld
wordt vrijgemaakt voor de bestrijding van de witteboordencriminaliteit. Er
komt, voor zover de begroting vermeldt, geen extra geld voor het Openbaar
Ministerie om de expertise van de officieren van justitie op dit terrein te
vergroten, of om meer forensische accountants in dienst te nemen. Er wordt
geen extra geld vrijgemaakt voor het verhogen van de vervolgingscapaciteit.
Het enige wat er, naast de aangekondigde organisatorische maatregelen, feitelijk
gebeurt, is dat de politie wordt opgezadeld met de bekende prestatiecontracten
over de opsporing van deze vorm van misdaad. Nog afgezien van de kritiek die
wij hebben op de prestatiecontracten, schiet dit natuurlijk niet op.Dat blijkt wel uit het feit dat er voor 2007 volgens de begroting slechts € 200.000
meer aan inkomsten wordt verwacht uit de pluk-ze-wetgeving. Als er in de komende
jaren echt werk wordt gemaakt van de aanpak van fraude, hadden wij zeker een
hogere opbrengst mogen verwachten. Dat de aanpak van financieel-economische
criminaliteit een speerpunt wordt in het veiligheidsprogramma stelt op zo'n
manier nauwelijks iets voor. De voorzitter van het College van PG's, de heer
Brouwer, wees er al op dat als de politie meer gaat doen maar het Openbaar
Ministerie niet meer capaciteit krijgt een stuwmeer aan zaken ontstaat en
er voor het OM dus een noodsituatie optreedt.Hoe lang nog blijven wij toekijken terwijl de witteboordencriminaliteit
vrij spel heeft? Het is de hoogste tijd voor een waar offensief tegen deze
vorm van misdaad, juist omdat ook de afschrikwekkende werking van het vervolgingsbeleid
door het Openbaar Ministerie nu echt tekortschiet. De afhandeling
van de bouwfraude door het OM is daarvan een buitengewoon treurniswekkend
voorbeeld, zoals de Zembla-uitzending van 12 november jongstleden liet
zien.De minister van Justitie heeft de Kamer recentelijk een brief gestuurd
en daarin een aantal aankondigingen gedaan op het gebied van de fraudebestrijding.
Zo komt hij binnenkort met een visiedocument plus een plan van aanpak over
witwassen en ontneming, inclusief een knelpuntenanalyse van internationale
ontnemingszaken. Blijft dat ook weer een hele berg papier, of wordt dit nu
het begin van een aanmerkelijk hardere en effectieve aanpak van fraude in
de praktijk, met meer geld, mankracht en expertise voor de opsporing, vervolging
en berechting? Graag krijg ik hierop een reactie van de minister.In de begroting voor 2007 is fors geld uitgetrokken voor de implementatie
van het programma Versterking opsporing en vervolging, voortgekomen uit het
evaluatierapport van de Schiedammer parkmoord van de onderzoeker Posthumus.
Het is volgens de SP van groot belang dat wordt getracht om het geschonden
vertrouwen in de opsporing en vervolging te herstellen en het is goed dat
hierin wordt geïnvesteerd. Het eveneens noodzakelijke herstel van vertrouwen
in de rechtspraak wordt in de begroting niet als zodanig genoemd, terwijl
het toch al een hele tijd duidelijk is dat de kwaliteit van de rechtspraak
door de toegenomen instroom van zaken en de achterblijvende financiering onder
druk staat. Al bij de algemene beschouwingen 2006 en bij de behandeling van
de begroting 2006 voor Justitie kwam dit aan de orde. Er kwam weliswaar geld
bij, maar niet voldoende om alle zaken naar behoren af te handelen. Nu dreigt
dat weer te gebeuren.De Raad voor de Rechtspraak stelt in 2007 maar liefst 62 mln. meer nodig
te hebben dan Justitie heeft uitgetrokken. Daarom vind ik het op zijn zachtst
gezegd vreemd dat Justitie claimt dat er in de komende jaren inspanningen
zullen worden gericht op het verbeteren van de kwaliteit. Hoe is dat mogelijk
als de Raad voor de Rechtspraak in zijn begroting voor 2007 stelt zich juist
zorgen te maken over de kwaliteit vanwege de voortdurende onderfinanciering?
Blijkens het onderzoek van de commissie-Deetman vinden ook de medewerkers
van de gerechten zelf dat de kwaliteit van hun werk heeft geleden onder de
productie-inspanningen. De commissie concludeert: "De druk op de kwaliteit
is groot en lijkt op dit moment niet afdoende geborgd." Hierom moet de
werkdruk bij de rechtbanken omlaag. Als dit niet gebeurt, is de kans groot
dat dossiers niet, of diagonaal worden gelezen, vonnissen slecht worden gemotiveerd
of vermijdbare fouten bevatten en zittingen worden afgeraffeld. Dat is een
aantasting van een van de pijlers van onze samenleving en kan niet worden
getolereerd. Ons rechtssysteem kan zich niet nóg een Schiedammer parkmoordzaak
permitteren. Er moet dus geld bij. Is de minister bereid daarvoor te zorgen?Over de toestand in de gevangenissen en bij de reclassering heb ik vorig
jaar bij de behandeling van de begroting uitgebreid stilgestaan. Ik herhaal
dat in gevangenissen nauwelijks meer werk wordt gemaakt van resocialisatie.
Het aanbod van onderwijs en arbeid is verder door de voortdurende bezuinigingen
enorm verschraald; nog maar heel weinig gedetineerden krijgen in de gevangenis
de kans om een vak te leren en een diploma te halen, of werkervaring op te
doen. Door het sobere regime is er nog amper wezenlijk contact tussen bewaarders
en gedetineerden. Bewaarders zien zich steeds meer gereduceerd tot sleuteldraaiers
die de hele dag bezig zijn om gevangenen door het dagprogramma te jagen. De
gevangenis had al de reputatie de hogeschool voor de misdaad te zijn en wij
zijn er de afgelopen jaren helaas niet in geslaagd om dit beeld te bestrijden
en ervoor te zorgen dat er daadwerkelijk iets wordt gedaan aan de resocialisatie.Ik kom op de opvang van ex-gedetineerden na afloop van de gevangenisstraf.
Sinds de binnenreclassering is wegbezuinigd, is de overgang tussen het leven
in de gevangenis en het normale leven nóg moeilijker geworden. De samenleving
betaalt daarvoor de prijs, want de recidivecijfers zijn om te huilen. Jammer
genoeg staat het er nu niet veel beter voor. In de gevangenissen heerst onrust
over de invoering van het programma Detentie en behandeling op maat. De minister
heeft gezegd het vernietigende advies van de ondernemingsraad over DBM serieus
te nemen. Tijdens het kerstreces verscheen er zelfs een bericht op teletekst
waarin wordt gesteld dat DBM van de baan zou zijn. Dat zou mooi zijn. Ik vraag
de minister of dit bericht klopt. Wat gaat hij doen met DBM?In het kader van het debat over detentie op maat heeft de minister de
Kamer laten weten dat onderwijs en arbeid in de gevangenis niet bijdragen
aan recidivevermindering, terwijl reclasseringsmedewerkers allemaal zeggen
dat werk een van de allerbelangrijkste manieren is om mensen op het rechte
pad te houden. Hoeven wij niet meer bang te zijn voor een verdere versobering
van arbeid en onderwijs als DBM inderdaad van tafel is, of is er in 2007 nog
steeds sprake van een bezuiniging in het gevangeniswezen?Ik kom op de nazorg. In 2006 is er een alternatief gekomen voor de wegbezuinigde
binnenreclassering; de medewerkers maatschappelijke dienstverlening. Vanuit
veel gevangenissen ontvang ik berichten dat deze zogenaamde mmd'ers nauwelijks
iets betekenen voor ex-gedetineerden als zij vrijkomen. Er wordt hoogstens
gevraagd of hij een geldig identiteitsbewijs heeft, of hij een plek heeft
om te slapen en of hij enige vorm van inkomen heeft. Als de ex-gedetineerde
op al deze vragen met nee antwoordt, dan gebeurt er nog steeds niets, want
dan moet de gemeente aan het werk. Tientallen gemeenten hebben niet eens iemand
in dienst die überhaupt kijkt naar de formulieren die door de mmd'er
zo netjes zijn ingevuld. Gemeenten die zo iemand wel hebben, doen nog steeds
niet veel anders dan ex-gedetineerden doorverwijzen naar de daklozenopvang
en de sociale dienst. De ex-gedetineerde moet het verder maar uitzoeken, wat
rampzalig is voor het streven om recidive te voorkomen. Wat gaat de minister
eraan doen om ervoor te zorgen dat de gemeenten nu écht werk gaan maken
van de opvang van ex-gedetineerden?Dat een goede opvang van ex-gedetineerden loont, bewijzen de reclasseringsorganisaties
Door, Moria, Ontmoeting en Exodus al jaren. Deze stichtingen hebben effectieve
programma's met intensieve begeleiding ontwikkeld, die er daadwerkelijk toe
leiden dat recidive fors vermindert. Het is treurig dat ook dit jaar de Kamer
weer geld moet vragen voor deze organisaties. Het gedoe over de vraag of er
al of niet sprake is van een justitiële titel, moet afgelopen zijn. Mensen
die zich vrijwillig melden voor hulp, zijn gemotiveerd en verdienen een uitgestoken
hand. Het maakt mij niet veel uit of de minister nu geld vrijmaakt
in zijn eigen begroting, de gemeenten dwingt de portemonnee te trekken, of
werk maakt van het plan dat de heer Van der Staaij heeft voorgelegd; mijn
dringende vraag aan hem op dit punt is om het te regelen en ervoor te zorgen
dat dit nu eindelijk wordt opgelost.In de nummers 38 en 41 van het Nederlands Juristenblad van vorig jaar
vindt een interessante discussie plaats over de toegankelijkheid van de advocatuur
voor mensen met een laag inkomen of een middeninkomen. Dit is een onderwerp
dat de SP-fractie na aan het hart ligt. Het moet in ons land voor iedereen
mogelijk zijn om zo nodig naar de rechter te gaan en te procederen, ongeacht
zijn of haar inkomen. In de praktijk zijn er twee groepen die het moeilijk
hebben om aan hun recht te komen. Dit zijn de mensen die nog net binnen het
systeem van gefinancierde rechtshulp vallen, maar die vervolgens geconfronteerd
worden met eigen bijdragen en griffierechten van vele honderden euro's, en
de mensen die net buiten de grenzen van het systeem vallen, maar die niet
genoeg verdienen om geheel op eigen kracht een advocaat te betalen. Het gevolg
hiervan is dat sommige mensen in Nederland effectief gehinderd worden in hun
recht op toegang tot de rechter. Dit is in strijd met de Grondwet en het baart
de SP-fractie grote zorgen. Onderkent de minister van Justitie dit probleem?
Wat vindt hij van de in het Nederlands Juristenblad geopperde suggesties om
dit probleem het hoofd te bieden, met name van de suggestie van de Vereniging
Sociale Advocatuur Nederland om te voorzien in een aanvullende subsidiëring
voor rechtzoekenden die net buiten de grenzen van de gefinancierde rechtshulp
vallen?Wat vindt de minister van Justitie van het bericht dat een groot sociaal
advocatenkantoor in Dordrecht vorige week failliet is verklaard en dat meer
kantoren in de gevarenzone zitten, terwijl de vraag naar sociale rechtshulp
juist toeneemt? Ziet hij een verband tussen het faillissement van dit kantoor
en de hoogte van de vergoedingen voor de toevoeging die de Raad voor Rechtsbijstand
nog steeds verstrekt? Is de minister van plan maatregelen te nemen om de sociale
advocatuur in Nederland te beschermen en te versterken, bijvoorbeeld door
verhoging van het uurtarief? Inmiddels heeft de minister de Kamer laten weten
dat hij de Stichting Rechtsbijstand Asiel Nederland wil opheffen. De SP-fractie
vindt dit een onverstandige beslissing. Wij delen de mening van de stichting
dat inkrimping en centralisatie gelet op de lagere asielinstroom van de afgelopen
jaren onvermijdelijk is, maar opheffing vinden wij onverantwoord. De SP-fractie
kan zich niet vinden in de mening van de raden voor rechtsbijstand dat de
advocatuur de rechtshulp aan asielzoekers weer zelf aan moet kunnen. Wij hebben
in de afgelopen jaren schokkend veel asielzaken onder ogen gehad waarin regelrecht
is geblunderd door de advocaat. De raden voor rechtsbijstand en de Nederlandse
Orde van Advocaten kondigen nu een reeks maatregelen aan om de kwaliteitsverbetering
te garanderen. Deze maatregelen zijn echter tamelijk vaag en ze bieden geen
concreet uitzicht op verbetering. De minister noemt de asielrechtsbijstand
nota bene zelf een kennisintensieve sector. Hoe moet deze kennis vastgehouden
worden? Dit kan het beste gedaan worden door het besluit om de Stichting Rechtsbijstand
Asiel Nederland op te heffen te heroverwegen. De voordelen van handhaving
van de stichting voor de overheid, zoals het niet stagneren van de afhandeling
van asielzaken bij een plotselinge toename van het aantal aanvragen, zijn
evident. Ook zijn de kosten betrekkelijk gering en is de kwaliteit gewaarborgd.In de afgelopen jaren heeft de fractie van de SP met enige regelmaat haar
zorgen geuit over het uitleveren van Nederlandse verdachten aan de Verenigde
Staten. Maar al te vaak bestaat het enige bewijs van schuld van zo'n verdachte
uit het feit dat een Amerikaanse verdachte in het kader van plea bargaining
diens naam heeft genoemd. Deze Nederlander zal vervolgens, onschuldig of niet,
in de Verenigde Staten ook weer gebruik moeten maken van plea bargaining.
Anders zijn de risico's van onder andere draconische straffen te groot. In
Nederland wordt het bewijs niet kritisch getoetst door de rechter, maar in
Amerika ook niet. Daar komt het bewijs immers juist vanwege het systeem van
plea bargaining niet voor de rechter, zodat een verdachte zal proberen om
er goed van af te komen door in enigerlei vorm schuld te bekennen. Hoe denkt
de minister hierover? En hoe zit het met de terugkeergarantie voor Nederlanders,
zodra zij eenmaal in Amerika veroordeeld zijn? Kan de minister aangeven hoe
lang het gemiddeld duurt voordat zo'n veroordeelde terug in Nederland is?Ook ik heb vragen over de in Zambia gedetineerde Nederlander, maar ik
sluit mij gemakshalve aan bij de vragen die de heer Wolfsen al op dit punt
gesteld heeft. Concreet gaat het eigenlijk om de vraag wat de status van de
verdragseis is; de advocaat van de betrokkene heeft deze vraag uitvoerig aan
de orde gesteld. Wat vindt de minister van de mogelijkheid om Nederlandse
gedetineerden op basis van ad-hocafspraken of bilaterale verdragen te repatriëren?Naar aanleiding van de manifestatie van gezinsvoogden op 21 december
heeft, zo heb ik begrepen, de kersverse minister voor Jeugdbescherming overleg
gevoerd met afgevaardigden van de zogenaamde MOgroep, mensen van de provincie
en de belangenorganisatie van medewerkers in de Jeugdzorg, de BMJ. Die organisatie
heeft voorstellen gedaan voor maatregelen die op korte termijn zouden moeten
leiden tot verbetering van de omstandigheden waaronder de gezinsvoogden hun
werk moeten doen. Dat dit ook nodig is, is inmiddels helaas wel duidelijk.
Graag verneem ik het standpunt van de minister over die concrete maatregelen,
te weten de volgende vier.1. Regel de financiering van de Bureaus Jeugdzorg en de landelijke gezinsvoogdij-instellingen
zo dat Jeugdzorg geld krijgt voor het werkelijke aantal cliënten waarmee
men te maken heeft.2. Delegeer een aantal van de administratieve en financiële taken
van de gezinsvoogd, bijvoorbeeld werkzaamheden rondom persoonsgebonden budgetten
en schuldsanering, naar administratieve medewerkers en stel daarvoor een apart
budget vast.3. Maak de indicatiestelling eenvoudiger. De organisatie BMJ stelt voor
om op korte termijn te gaan werken met een veel simpeler indicatiestelling.4. Zorg voor een crisisbudget dat de gezinsvoogden in staat stelt om in
noodsituaties meteen handelend en adequaat op te treden.Voorzitter, voor het eerst sinds jaren hoeven wij bij de begroting niet
meer te praten over een generaal pardon. Wat volgens minister Verdonk niet
kon en mocht, gaat nu toch gebeuren. Het generaal pardon komt eraan. Met het
nieuwe kabinet in het vooruitzicht, is het goed om nog even
alle trieste onderwerpen uit de afgelopen jaren te memoreren: asielgerelateerde
informatie in handen van Congolese en Syrische overheden, het op straat gooien
van mensen als normaal onderdeel van het terugkeerbeleid, kleine kinderen
maandenlang in de cel, willekeurige behandeling van de 14.1-brief.Inmiddels stel ik vast dat de rechter het beleid van de vroegere minister
kraakt en inderdaad in feite onderschrijft wat mijn fractie en de toenmalige
oppositie heeft bepleit. In een aantal gerechtelijke uitspraken is uitgemaakt
dat de bajesboten geen omgeving zijn waar je mensen langer dan zes maanden
mag vasthouden. Wat is de reactie van de minister op de uitspraak van de voorzieningenrechter?De heer Van Haersma Buma (CDA):Ik heb eigenlijk een vraag over het betoog van de heer De Wit voordat
hij over het asielbeleid begon. Het is eigenlijk een overkoepelende vraag
over alles wat hij hiervoor heeft gezegd. Wat hij vroeg is voor 90%
iets wat ik en volgens mij de hele Kamer graag wil. Hij vraagt om meer geld
voor het OM voor aanpak van de witteboordencriminaliteit. De heer De Wit vraagt
om meer geld voor de rechters om hun zaken beter te laten doen. De heer De
Wit vraagt om meer geld om "detentie op maat" terug te draaien.
De heer De Wit vraagt om meer geld om de medewerkers maatschappelijke dienstverlening
beter hun werk te kunnen laten doen. Hij vraagt om meer geld om de rechtsbijstandsubsidies
omhoog te kunnen laten gaan. Hij vraagt om meer geld voor de gezinsvoogden.
Het zijn allemaal zaken waarvan ik denk dat de hele Kamer ervoor is. Stel
dat de minister dit niet doet, wat zal de heer De Wit dan concreet voorstellen,
zodat de Kamer kan beoordelen of deze voorstellen inderdaad door de Kamer
kunnen worden overgenomen en uitgevoerd? Kortom: hoe gaat hij dit van andere
posten halen en welk voorstel doet hij aan de Kamer?De heer De Wit (SP):Dit is een goede samenvatting van mijn betoog tot nu toe door de heer
Van Haersma Buma. Inderdaad gaat het steeds om geld. Het probleem bij de begroting
voor Justitie is, zoals hij ook weet, dat er nauwelijks geld te vinden is.
Dat is het jaarlijks terugkerende probleem. Iedereen had tot voor kort de
afgelopen jaren steeds dezelfde dekking, die niet lukte en steeds werd ontraden
door de minister van Justitie. Maar als wij elkaar op enig moment kunnen vinden,
omdat hij deze posten ook onderschrijft, in de vorm van een amendement of
van een dringende motie aan de minister om ervoor te zorgen dat het kan gebeuren,
graag! Ik zie echter op dit moment bij deze begroting niet veel kans –
anders had ik wel amendementen ingediend – om zelf de dekking aan te
geven binnen de begroting. Ik vraag de minister dringend om op deze punten
te komen met een visie. Wat vindt hij ervan? Ziet hij mogelijkheden om extra
geld ter beschikking te stellen? Is dat niet zo, dan kom ik in elk geval met
een motie om op dit punt een uitspraak van de Kamer te vragen zodat de minister
weet waaraan hij dient te werken. Zou de heer Van Haersma Buma een amendement
willen steunen en elders geld willen vinden, graag! Ik heb het echter niet
kunnen vinden.De heer Van Haersma Buma (CDA):Van een fractie met negen leden zou ik dit misschien nog kunnen accepteren,
maar van een fractie met vijfentwintig leden niet meer. Er komt zo langzamerhand
een moment dat ook de SP-fractie met alternatieven zal moeten komen. Ik wil
van deze fractie, die gegroeid is van negen naar vijfentwintig, een voorstel
waarin staat wat zij wil ten aanzien van justitie en waar het geld vandaan
moet komen. Dan kan de Kamer daarop reageren. Maar ik wil geen goedkope praatjes
meer horen.De heer De Wit (SP):Dit klinkt eerder als een bedreiging dan als een vraag. Of een fractie
nu uit negen of vijfentwintig leden bestaat, dat maakt voor mij niet uit.
Voor mij gaat het om de vraag wat het kabinet doet aan de punten die ik naar
voren heb gebracht. Ik heb gevraagd of de minister onderschrijft dat er bijvoorbeeld
op het terrein van fraude ongelofelijk weinig gebeurd is. In feite wordt er
in de begroting slechts aangekondigd dat men vindt dat er iets gedaan moet
worden. Er is op dit moment geen beleid. Dat geldt ook voor de andere punten
die ik genoemd heb. Nu is het aan de minister om zijn mening te geven. Mocht
de heer Van Haersma Buma namens een grote fractie als het CDA een dergelijke
actie van mijn kant willen ondersteunen, waarbij hij zich bereid verklaart
om daarvoor dekking te zoeken, dan houd ik mij aanbevolen en dan zal ik hem
daaraan houden.Voorzitter. Ik had het over de rechterlijke uitspraken op het terrein
van asiel, onder andere de uitspraak over de bajesboot. Vervolgens noem ik
de uitspraak van de Raad van State over de schrijnendheid, waarin van de minister
wordt geëist om een overzicht te verstrekken van de criteria die zij
hanteert bij het beoordelen van de 14.1-brieven. Een ingrijpende uitspraak
die verstrekkende gevolgen heeft, met name voor mensen die een 14.1-brief
geschreven hebben. Wat gaat er gebeuren?Ten slotte noem ik in dit verband de vernietigende uitspraak van het Europese
Hof inzake de Somalische asielzoeker Salah Sheekh, waarin achtereenvolgens
de veel te strenge interpretatie van artikel 3 van het Europese Verdrag door
Nederland, het beleid rond de ambtsberichten en de vrijwel futiele kans om
op succesvolle wijze een beroep te doen op de Raad van State aan de kaak worden
gesteld. Een zeer vergaande uitspraak, omdat de asielzoeker zelfs in staat
werd gesteld de Raad van State te passeren en rechtstreeks een beroep te doen
op het Europese Hof. Mag ik het oordeel van de minister over deze zeer vergaande
uitspraak en over de consequenties die deze uitspraak heeft voor de dagelijkse
praktijk?Mijn fractie heeft gezegd dat zij zich kan voorstellen dat er een restrictief
beleid wordt gevoerd op het terrein van asiel, maar dat dit wel zorgvuldig
moet zijn en dat het met waarborgen omkleed moet worden uitgevoerd, met oog
voor de humaniteit en de rechten die ieder mens, ook een asielzoeker, bezit.
Dat wil ik de minister graag aan het slot van mijn bijdrage voorhouden.De heer Teeven (VVD):Voorzitter. De VVD-fractie gaat het kabinet niet vragen om meer geld voor
bepaalde zaken, want het is moeilijk om dekking te vinden. De VVD-fractie
zal het kabinet wel vragen, bepaalde zaken uit te voeren en wat prioriteiten
te verschuiven waar dat mogelijk is zonder dat het extra geld kost. Van 2003
tot 2006 is met het veiligheidsprogramma veel energie gestoken in het verbeteren
van de sociale veiligheid, ondermeer door de aanpak van veelplegers
en risicojeugd. Dat beleid heeft vruchten afgeworpen. Vermogensdelicten en
geweldscriminaliteit zijn met 10% gedaald. Het aandeel van de burgers
dat zich onveilig voelt, daalde van een derde naar een vierde. Daarmee is
door dit kabinet een trendbreuk ingezet. De VVD-fractie ziet graag dat dit
beleid wordt voortgezet en dat men blijft investeren in veiligheid. Zij ziet
met enige aarzeling uit naar de tekst van het toekomstige regeerakkoord en
hoopt dat ook het toekomstige kabinet blijvend zal investeren in veiligheid
in de openbare ruimte.De VVD is er de afgelopen jaren niet voor teruggedeinsd, onorthodoxe maatregelen
te steunen. Ik noem het cameratoezicht, meer gedetineerden op één
cel, de uitgebreide DNA-databank, tbs met beveiligers. Al die taboes zijn
in de afgelopen jaren doorbroken. Wat dat betreft is justitie op de goede
weg. Wat opvalt is echter dat deze Kamer telkens de druk moest opvoeren op
de minister om wensen uitgevoerd te krijgen. Op dit punt is de komst van deze
minister van Justitie verfrissend. Hij heeft een aantal antwoorden zeer snel
gegeven, terwijl wij jaren hebben moeten wachten op een aantal antwoorden
van zijn voorganger. De start van de minister die met de portefeuille van
reclassering en voogdij is belast, is ook buitengewoon verfrissend. Zij stelt
direct financiële ruimte beschikbaar voor het oplossen van knellende
problemen bij de gezinsvoogdij. De leiding van Reclassering Nederland lijkt
de problemen binnen haar organisatie thans ten volle te beseffen en zij neemt
maatregelen als het serieus fout gaat.De effectieve bestrijding van de winkelcriminaliteit ligt mijn fractie
zeer na aan het hart. Tijdens de algemene beschouwingen heeft mijn fractie
een motie ingediend over het actieplan winkelcriminaliteit. De minister heeft
daarop gereageerd in zijn brief van 21 november 2006. Deze brief is ver
beneden de maat, want de minister stuurt ons en de winkelbranche een beetje
met een kluitje in het riet. In de motie, die wegens toezeggingen van de regering
is aangehouden, werd nadrukkelijk gevraagd om de aanpak van winkelcriminaliteit
effectief ter hand te nemen met een integraal actieplan, niet alleen door
ondernemers, maar ook door beveiligers, politie en openbaar ministerie. Dat
actieplan dient meer te omvatten dan de magere toezegging van de minister
over de eventuele haalbaarheid van de landelijke databank veelplegers, die
zal worden onderzocht voor mei 2007, en de mogelijke verruiming van de beleidslijn
inzake burgersurveillance.De VVD wil dat wordt doorgepakt op dit punt en zij zal daartoe een oproep
doen. Wanneer zal die landelijke databank veelplegers uiteindelijk gerealiseerd
zijn? Eventuele blokkades in de privacywetgeving moeten zo spoedig mogelijk
worden opgeheven. Er moet een soepeler beleidslijn voor burgersurveillance
komen. Ondernemers moeten zelf kunnen uitmaken of zij geüniformeerd surveilleren
of dat zij een burger laten surveilleren. Wij moeten af van dat opgeheven
vingertje van vadertje staat. Ook moet er meer ruimte voor winkeliers komen
om zich te verweren tegen winkeldieven. Ik kom later te spreken over het initiatiefwetsvoorstel
noodweer. Ik weet dat het kabinet daar niet alles aan kan doen. Het moet voor
winkeliers in grootstedelijke gebieden echter mogelijk zijn om te komen tot
de installatie van ramkraakpalen. Het kan toch niet zo moeilijk zijn om de
gemeenten daarvan te overtuigen, ook al staat het niet zo mooi.De heer Pechtold (D66):Komt u nog terug op de winkeliers en die dreiging? Ik las vanochtend in
een van de kranten dat u zoekt naar mogelijkheden om winkeliers meer ruimte
te geven.De heer Teeven (VVD):Daar ga ik meteen op in.In tegenstelling tot de minister willen wij dat er een differentiatie
komt in het systeem van zelfverdediging. Er moet meer bescherming zijn voor
personen die zich in eigen huis of winkel bevinden en zich bedreigd weten.
Het gaat daarbij om de term bedreigd. De samenleving is harder geworden en
wij accepteren het niet dat mensen die zich in hun eigen omgeving verdedigen
tegen criminelen vervolgens in het beklaagdenbankje terechtkomen en moeten
bewijzen dat zij uit noodweer hebben gehandeld. Recht hoeft wat ons betreft
niet langer voor onrecht te wijken. Iemand die met verkeerde bedoelingen een
huis of winkel binnendringt, kan niet dezelfde rechtspositie hebben als de
persoon die de huisvrede bewaakt. Nu de minister hier blijkens de brief van
21 november niet aan tegemoet zal komen, kondig ik aan dat mijn fractie
dit jaar met een initiatiefwetsvoorstel zal komen tot wijziging van artikel
41 van het Wetboek van Strafrecht, dat een verruiming van de noodweerbevoegdheid
tot gevolg heeft. Ook de directe dreiging van een wederrechtelijke aanranding
moet voldoende zijn om het gebruik van noodweer te rechtvaardigen. Een ander
gevolg moet zijn de omkering van de bewijslast. Het moet geaccepteerd worden
dat je niet meer lijdzaam en machteloos toekijkt wanneer iemand jouw huis
of winkel binnendringt.De heer Pechtold (D66):Dit klinkt heel prettig. Ik kan mij daar van alles bij voorstellen. Lijdt
dit echter niet tot excessen? Bent u niet bang dat mensen het recht in eigen
hand nemen? Kunt u een voorbeeld geven van de situatie waarin dit zich voordoet?
Ik heb het idee dat een en ander nu al goed geregeld is en de minister steunt
dat.De heer Teeven (VVD):Er moet sprake zijn van een mogelijkheid van noodweer bij directe dreiging
en die mogelijkheid is er op dit moment niet. Om die reden willen wij dat
er meer mogelijkheden voor komen. Wij zullen dat uitwerken in het initiatiefwetsvoorstel.De heer Pechtold (D66):Spreekt de Hoge Raad niet nu reeds uit dat de dreiging van een aanval
al voldoende is? Je hoeft bij wijze van spreken niet gestoken, geslagen of
wat dan ook te zijn. Het is dus al goed geregeld. Lopen wij niet het risico
zo ver te gaan dat iemand al optreedt als hij maar vreest dat er wat gebeurt?
Hoe wilt u voorkomen dat winkeliers al op het moment dat er iets mis dreigt
te gaan iets gaan doen?Ik heb het voorbeeld genoemd van de Albert Heijnmedewerkers die iemand
volledig in elkaar hebben geramd voor het stelen van een blikje bier. Ik wil
graag een voorbeeld van een geval dat volgens u niet goed is geregeld en dat
u met een aanscherping wel goed wilt regelen.De heer Teeven (VVD):Ik geef het voorbeeld van de winkelier bij wie mensen binnenkwamen met
een getrokken pistool dat hij met een knuppel uit hun handen sloeg, waarna
hij hun met die knuppel een tik op het hoofd gaf en vervolgens werd vervolgd.
Die Albert Heijnzaak kennen wij allemaal in Nederland. Die
is niet nieuw. Het gaat erom dat wij duidelijkheid geven. Het moet duidelijk
zijn dat indien iemand zichzelf verdedigt niet ogenblikkelijk wordt overgegaan
tot vervolging, maar dat wordt uitgegaan van de goede trouw van betrokkene.
Dat is de strekking van wat wij graag willen zien.Mevrouw Azough (GroenLinks):Moet in individuele cases de rechter niet de ruimte hebben om individueel
maatwerk te leveren? Vanzelfsprekend moeten wij als Kamer het initiatiefwetsvoorstel
nog beoordelen, maar perkt u de ruimte die de rechter zou moeten hebben daarmee
niet in?De heer Teeven (VVD):Natuurlijk moet de rechter altijd ruimte hebben om de situatie in elke
casus afzonderlijk te bekijken, maar wij willen dat, wat nu niet het geval
is, de rechter uitgaat van goede trouw en niet van kwade trouw, tenzij daarvan
sprake is. Wij willen dus een omkering van de bewijslast. Het initiatiefwetsvoorstel
dat collega Weekers voornemens is hier in de Kamer te verdedigen, zal dit
jaar door de VVD-fractie in procedure worden gebracht.De heren Wolfsen en de heer Van Haersma Buma hebben al iets gezegd over
slachtoffers. Daarover is de afgelopen jaren veel in de Kamer gesproken. Er
is ook veel verbeterd op dat terrein, maar ik vraag de minister zich erover
uit te laten of het mogelijk is dat het Centraal Justitieel Incassobureau
wordt belast met de inning van toegekende schadevergoedingen. Het is buitengewoon
lastig dat een man van 75 wiens tuinhuisje in brand is gestoken en die daarom
een schadevergoeding van € 1000 krijgt in een keurig vonnis in naam
van de Koningin, uiteindelijk niet in staat is dat bedrag te innen, omdat
deurwaarders zeggen dat dat te duur is. Het is toch lastig dat in zo'n geval
geen afdoende hulp wordt geboden. Is het CJIB dat zo mooi en doeltreffend
werkt niet in staat om maatwerk te leveren en niet alleen verkeersboetes te
innen?Er is al wat gezegd over het Plan versterking opsporing en vervolging
en over het evaluatieonderzoek Schiedammer parkmoord. Onze fractie is bijzonder
tevreden dat voortvarend is begonnen met het introduceren en implementeren
van tegenspraak en review bij politie en Openbaar Ministerie. Tegelijkertijd
krijgt de vastlegging van de politieverhoren meer aandacht. Het is zeer zeker
aangewezen om in gecompliceerde strafzaken en zeker in zedenzaken door te
gaan met het opnemen van politieverhoren. In onze fractie bestaat evenwel
op dit moment wat onrust over de mogelijkheid van feitelijke of financiële
belemmeringen voor het verder uitbreiden van het opnemen van politieverhoren.
Is er een grote kostenpost mee gemoeid als dat op grote schaal gebeurt? Kan
de minister iets zeggen over de effectiviteit voor de opsporing? Ik denk dat
wij niet moeten willen dat straks ook verhoren worden opgenomen van mensen
die bijvoorbeeld ervan worden verdacht dat zij iemand op straat hebben beroofd
van zijn gsm. Het wordt anders heel erg moeilijk om bekentenissen te verkrijgen
die als bewijsmiddel kunnen worden gebruikt. Wat vindt de minister hiervan?De afgelopen weken hebben het hoofd van de Nationale Recherche en de korpschef
van het KLPD proefballonnetje opgelaten over een materie waarvan je zou denken
dat wij na het onderzoek van Van Traa in de jaren 1995,1996 wel wisten waaraan
wij toe waren. Zowel de minister als ik hebben in die jaren gefunctioneerd,
dus ook hij zal weten waarover ik het nu heb. Zou hij zich in zijn beantwoording
willen uitlaten over het gebruik van verboden opsporings- en vervolgingsmethoden?
Natuurlijk zijn korpschefs in nieuwjaarstoespraken vrij om met ideeën
te komen, dat is zelfs heel goed, want daar gaan wij allemaal over nadenken
en hier ons standpunt over bepalen, maar de schrik sloeg in ieder geval onze
fractie om het hart toen ineens het verhaal kwam dat misschien drugs waren
doorgelaten. Of dat nu wel of niet in die zaak is gebeurd, hoef ik niet te
weten – daar zouden wij hier niet over moeten willen praten –
maar ik zou wel graag het standpunt van de minister horen over het doorlaten
van verdovende middelen. Is dat nu absoluut verboden, zoals in artikel 126ff
Sv staat? Als hij dat ondersteunt, hebben politiechefs ook geen mogelijkheden
om wat probeerseltjes in de praktijk te brengen. Ik denk dat wij daar als
Kamer ook buitengewoon duidelijk over moeten zijn: daar moet geen misverstand
over kunnen bestaan!Voorzitter. Een onderwerp dat niet alleen onze fractie na aan het hart
ligt, maar ook andere fracties in deze Kamer, ook ter linkerzijde, is de opsporing
en vervolging van oorlogsmisdrijven en misdrijven tegen de menselijkheid.
De afgelopen jaren is veelvuldig met de minister overlegd over de inspanningen
op dat punt. Die zijn vergroot, hetgeen ook heeft geleid tot opsporing en
vervolging van oorlogsmisdadigers en mensen die zich bezighielden met misdaden
tegen de menselijkheid. De VVD is er groot voorstander van dat Nederland een
groot gidsland blijft als het gaat om de mensenrechten, niet dat wij er alleen
maar in deze Kamer over spreken, maar echt laten zien dat wij er wat aan doen,
niet alleen als het gaat om vreemdelingen die hier verblijven en zich daarmee
bezighouden of hebben beziggehouden, maar ook als het gaat om Nederlanders
die zich daar in het buitenland schuldig aan maken. Zeker omdat er nu een
generaal pardon aan lijkt te komen, is het heel belangrijk dat wij mensen
die hier verblijven maar worden verdacht van oorlogsmisdrijven heel goed in
de gaten houden. Men zou kunnen zeggen dat het allemaal zo mooi is gegaan,
maar dat is niet zo, want de inspanningen binnen het KLPD en het OM zijn op
dit moment wat aan het verslappen. Is de minister bereid ervoor te zorgen
dat de inspanningen weer worden geïntensiveerd, dat er blijvend prioriteit
wordt gegeven aan het onderwerp en geen menskracht bij politie en OM naar
wat andere vage prioriteiten gaat, zoals informatievoorziening? Wij zien graag
dat voldoende menskracht gaat naar de opsporing van strafbare feiten.Over tbs is in deze Kamer al veel gesproken. Verwijzend naar het boeiende
overleg dat wij op 20 december met de minister hebben gehad, vraag ik
hem hoe het niet staat met die enkelband met gps-baken. Is de ontwikkeling
daarvan al wat verder? De korpschef van het KLPD zei dat het wel kon worden
geïmplementeerd, maar ik heb daar nog zo mijn twijfels over. Misschien
kan bij dan ook wat zeggen over het zogenaamde stroomslot, want ook daar zitten
wij dringend op te wachten.Ten slotte heb ik voor de minister voor Integratie, Jeugdbescherming,
Preventie en Reclassering nog twee vragen. Hoe staat het met de uitvoering
van de motie-Van Miltenburg, ingediend tijdens het sharia-debat op 14 september
jongstleden? Er zou grondige analyse komen van de vraag of de democratische
rechtsorde wel voldoende is beschermd tegen groeperingen die
die omver zouden willen werpen. Hoe staat het met die toegezegde studie?Ook zou ik de minister willen vragen hoe het staat met haar plannen rondom
het afschaffen van de Commissie Gelijke Behandeling. Zij heeft daar wat over
gezegd tijdens de verkiezingscampagne, maar ook in deze Kamer. Heeft zij daar
nog ideeën over en, zo ja, is zij dan in ieder geval voornemens om die
mee te geven aan haar opvolger in het nieuwe kabinet? Iedere keer opnieuw
worden ook wij verrast met wat bijzondere uitspraken van deze commissie.De heer Pechtold (D66):Ik ben wel benieuwd of de VVD-fractie de opvattingen van de voormalig
minister voor Vreemdelingenzaken en Integratie steunt.De heer Teeven (VVD):De VVD-fractie heeft zich in ieder geval verbaasd over de uitspraken van
die Commissie Gelijke Behandeling. De voormalige minister voor Vreemdelingenzaken
en Integratie heeft zich daar ook over verbaasd en zich daar ook over uitgelaten.
Wij zouden wel eens willen bezien of deze commissie in haar huidige vorm en
samenstelling wel zou moeten voortbestaan. Het is mij bekend dat de fractie
van D66 daar totaal anders over denkt, maar kijkend naar de lijn van uitspraken
van een bepaalde commissie kun je je afvragen of dat wel de weg is die wij
in Nederland zouden moeten volgen. Ik hoor de heer Pechtold al zeggen dat
als een uitspraak van een rechter de VVD onwelgevallig is, zij toch niet wil
betogen dat de rechter dan maar moet worden afgeschaft, maar dat betogen wij
natuurlijk niet. Er zit in de uitspraken van die commissie toch wel een lijn.
Commissies en instanties die rechtspreken, moeten volgens mij toch wel middenin
de maatschappij blijven staan. Daarover heeft de voormalige minister voor
Vreemdelingenzaken en Integratie zich ook uitgelaten.De heer Pechtold (D66):Ik ben benieuwd of de VVD-fractie de voormalig minister van Vreemdelingenzaken,
maar nu nog van integratie, hierin steunt.De heer Teeven (VVD):Mijn fractie heeft zich verbaasd over de uitspraken van de commissie Gelijke
Behandeling. De voormalige minister van Vreemdelingenzaken en Integratie heeft
zich daar ook over verbaasd en heeft zich daar ook over uitgelaten. Wij vragen
ons af of deze commissie in de huidige vorm en samenstelling moet blijven
voortbestaan. Het is mij bekend dat de fractie van D66 hier heel anders over
denkt. Je kunt je, kijkend naar de lijn in de uitspraken van een bepaalde
commissie, de vraag stellen of dit de weg is die wij in Nederland moeten volgen.
De heer Pechtold zal dan vragen of de VVD van mening is dat je de rechter
moet afschaffen als zijn uitspraken je onwelgevallig zijn. Dit betogen wij
natuurlijk niet, maar de uitspraken van de commissie volgen wel een bepaalde
lijn. Ik ben van mening dat commissies en instanties die recht spreken midden
in de maatschappij moeten staan. Daar heeft de voormalig minister zich over
uitgelaten.De heer Pechtold (D66):Dit is een interessante uitspraak van de heer Teeven. Hij spreekt over
de huidige vorm en samenstelling van de commissie. Over de vorm zou ik best
willen praten. Wij weten dat de commissie vele honderden adviezen heeft uitgebracht
en dat de minister er over een of twee is gevallen. Wat is er mis met de samenstelling
van de commissie Gelijke Behandeling?De heer Teeven (VVD):Het gaat niet aan om nu in te gaan op individuen die lid zijn van de commissie,
maar het is in ons land altijd een goed gebruik dat bij de samenstelling van
commissies wordt gekozen voor een zo breed mogelijke vertegenwoordiging. Ik
vraag nu aandacht voor het feit dat wij ervoor moeten zorgen dat er voor alle
colleges, of dit nu rechtsprekende instanties zijn of commissies die recht
spreken, steun en draagvlak is. Dit was de essentie van mijn opmerking.De heer Pechtold (D66):Ik vind dit een onhandig antwoord. De heer Teeven zegt nogal wat. Hij
wil niet praten over personen, maar intussen spreekt hij wel over de samenstelling.
Hij heeft hier toch over kunnen nadenken. Is er iets mis met de voorzitter
of met een van de leden van de commissie? Ik wil graag dat hij hier wat dieper
op ingaat anders blijft het hangen. Die mensen luisteren nu mee. Zij vonden
het al zo raar dat deze minister hiermee kwam. Ik vond dat er weinig weerwerk
was. De heer Teeven zegt nu dat het ook om de personele samenstelling gaat.
Ik wil nu graag man en paard horen.De heer Teeven (VVD):Als ik praat over samenstelling, bedoel ik dat er een breed draagvlak
moet zijn. De samenstelling van commissies en rechtsprekende colleges moet
zo breed mogelijk zijn. Dit heb ik willen zeggen.De heer De Roon (PVV):Mevrouw de voorzitter. De aanpak van de criminaliteit die de Partij voor
de Vrijheid voorstaat, heeft tot doel de veiligheid en de vrijheid voor goedwillende
burgers te herstellen. In zo'n beleid staat niet de dader centraal, maar het
slachtoffer. De inzet van mijn fractie zal dan ook gericht zijn op een forse
vermindering van de criminaliteit.De memorie van toelichting bij de begroting van het ministerie van Justitie
geeft geen blijk van enig begrip van en voor hetgeen de burger zorgen baart
op het terrein van rechtshandhaving en bestrijding van de criminaliteit. Het
lijkt wel of die zorgen helemaal niet bekend zijn. Die zorgen zijn er echter
wel degelijk en ze zijn groot ook. Het lijkt soms wel of de beleidsmakers
en uitvoerders in het justitieveld niets geleerd hebben van allerlei blunders
en schandalen van de afgelopen jaren. Ik geef hier drie recente voorbeelden
van.In De Telegraaf van 13 januari jongstleden stond een artikel onder
de kop "De politie laat een container coke door. Recherche te druk om
in te grijpen". Uit de reactie van een officier van justitie bleek dat
dit kon gebeuren omdat de recherche op dat moment kampte met capaciteitsproblemen
en het onderzoek te groot werd. Als dit waar is, riekt dit kwalijk naar een
te ambtelijke houding. Terwijl de burger mag verwachten dat politie en justitie
blij zullen zijn als een onderzoek naar de invoer van cocaïne groot blijkt
te worden om er dan eens krachtig hun tanden in te zetten, gebeurt precies
het tegengestelde. Men zet op grond van een bureaucratische redenatie het
onderzoek gewoon stop. Het tweede voorbeeld komt uit het Brabants nieuwsblad De Stem van dezelfde
datum en heeft betrekking op een artikel over het niet-acteren van de reclassering
in de zaak Julien C. Voormalig procureur-generaal Steenhuis die het onderzocht,
bestempelde het handelen van de reclasseringsmedewerkers als gemakzuchtig
en met desinteresse. Wij wisten al dat de reclassering niet imponeert door
bewezen grote effectiviteit, maar naar aanleiding van dit geblunder kopte
het Brabants nieuwsblad – en terecht – "Falen van reclassering
nog erger".Ten slotte een derde voorbeeld, een bericht uit De Stentor van vandaag.
Rechtspsycholoog Peter van Koppen vindt dat het werk van politie en openbaar
ministerie steeds minder professioneel is geworden. Bij de politie worden
te veel zaken overgelaten aan mensen die er niet geschikt voor zijn en de
officier van justitie is volgens hem verworden van onafhankelijke professionele
magistraat tot ambtenaar die eerst en vooral regels moet uitvoeren en niet
meer zijn geweten volgt. Uit deze voorbeelden rijst het beeld op van een sterk
verambtelijkt justitieapparaat, een beeld dat de burgers op geen enkele wijze
aanspreekt, dat kan ik u verzekeren.Politieman, reclasseringsambtenaar, rechter, officier van justitie; dat
mogen geen baantjes zijn voor ongeïnteresseerde bureaucraten, dat moeten
roepingen zijn. Het zijn functies die met passie, creativiteit en elan moeten
kunnen worden uitgeoefend. De voorzitter van het College van procureurs-generaal
liet zich eind vorig jaar uit over een dreigend tekort aan officieren van
justitie en een te hoge werkdruk bij het OM. Hij sprak in dat verband over
risico's bij de opsporing en vervolging en over de mogelijkheid dat het OM
niet de tijd neemt die gewenst zou zijn en bij de behandeling van zaken te
kort door de bocht gaat of niet diep genoeg graaft. Dergelijke geluiden bereiken
mij ook vanuit de zittende magistratuur en de advocatuur. Dit beeld van een
overbelast, onderbemand en bij tijden ongeïnteresseerd justitieapparaat,
dat vooral met zichzelf en met regeltjes bezig is, is het beeld dat veel burgers
nu hebben. Dat is een verschrikkelijk beeld. De geloofwaardigheid van de strafrechtspleging
is in het geding. De burger heeft behoefte aan een justitieapparaat dat inzet
en daadkracht uitstraalt, dat recidiverende daders krachtig aanpakt bij de
eerste recidive en niet pas na vele recidives met werkstraffen en reclasseringsrapporten
komt. Hij heeft ook behoefte aan een apparaat dat precies doet wat het zegt
als het een misdadiger met een straf bedreigt en dat niet aan recidiverende
criminelen telkens opnieuw een kans geeft. Eén waarschuwing, één
kans moet genoeg zijn; daarna moet de bijl zonder haperen vallen. Is de minister
bereid om de mogelijkheid om taakstraffen bij herhaling aan recidivisten op
te leggen, te beperken? De burger heeft een zeer lage dunk van de werk- en
taakstraffen. Wat de Partij voor de Vrijheid betreft, mag de minister het
opleggen daarvan beperken tot first offenders.Ik heb het initiatiefwetsvoorstel strekkende tot de invoering van minimumstraffen
voor moord en doodslag van de heer Eerdmans overgenomen. Dat zal ik binnenkort
in deze Kamer verdedigen. Is de minister bereid om de verplichte oplegging
van minimumgevangenisstraffen bij first offenders ter zake van andere ernstige
misdrijven in de wet op te nemen? Eenzelfde vraag geldt voor recidiverende
daders van minder ernstige, maar veelvoorkomende en de burger overlast gevende
vormen van criminaliteit, bijvoorbeeld inbraken. Het ophelderingspercentage
van gekwalificeerde diefstallen, rond een half miljoen per jaar, schommelt
de laatste jaren tussen 5,5 en 8,6. In de afgelopen kwarteeuw zijn deze ophelderingspercentages
altijd laag gebleven. De politie is gedurende lange tijd niet in staat gebleken
om hierin een wezenlijke verandering aan te brengen. Dan mag de burger toch
verlangen dat de justitie bijvoorbeeld recidiverende inbrekers lange vrijheidsstraffen
toebedeelt? Als ze vastzitten, kunnen ze in ieder geval niet inbreken.Is de minister bereid om een systeem te ontwikkelen waarbij het financiële
vermogen van gestrafte gedetineerden wordt uitgeput om de detentiekosten te
bestrijden? Bij wijze van voorbeeld zou de Partij voor de Vrijheid willen
zien dat de uitkering van een AOW'er die een vrijheidsstraf uitzit, daartoe
wordt aangewend.Is de minister bereid om de afschrikwekkende werking van straffen aanzienlijk
te vergroten door daaraan een beschamend element toe te voegen? Niet de privacy
van de schaamteloze crimineel, maar het recht van goedwillende burgers om
vrij te zijn van criminaliteit dient centraal te staan. Uit ons verkiezingsprogramma
kent u al de zogenaamde "boevenpakken", maar ik denk ook aan de
elektronische schandpaal voor veroordeelde pedofielen en andere plegers van
ernstige misdrijven.De voorzitter:Het woord is aan de heer Fritsma, die zijn maidenspeech zal houden.De heer Fritsma (PVV):Voorzitter. Als het over immigratie gaat, wordt er meestal alleen gesproken
over asielzoekers. Maar ondanks het feit dat het aantal asielaanvragen weer
stijgt, bestaat de toestroom van migranten naar Nederland de laatste jaren
maar voor een klein gedeelte uit asielzoekers. Het aantal asielaanvragen bedraagt
slechts 10% van alle verblijfsaanvragen. De grootste groep vreemdelingen
die naar Nederland komt, doet dit in het kader van gezinsvorming en gezinshereniging.
Marokko en Turkije zijn sinds jaar en dag de belangrijkste landen van herkomst
voor deze nog steeds voortdurende massa-immigratie. Van alle in Nederland
woonachtige Turken en Marokkanen haalt een bijzonder groot gedeelte partners
naar Nederland.Er is bijzonder veel mis met het vreemdelingenbeleid en al helemaal met
het beleid voor gezinsvorming en gezinshereniging. Laat ik een paar voorbeelden
geven. Er is niet eens een limiet gesteld aan het aantal partners dat iemand
mag laten overkomen. Dit leidt ertoe dat er mensen zijn die soms wel zeven,
acht of negen partners achter elkaar hierheen halen, vaak met de kinderen
erbij. Wie dit al die tijd goed heeft gevonden, heeft geen idee wat wordt
bedoeld met een streng toelatingsbeleid. Ik wil de minister dan ook vragen
of hij bereid is, een einde te maken aan deze open uitnodiging om eindeloos
zogenaamde partners naar Nederland te halen. Zolang de door de PVV voorgestelde
immigratiestop niet van kracht is, wil de PVV het in ieder geval beperken
tot maximaal één uit een moslimland afkomstige partner. Bij
deze categorie migranten zijn de problemen immers het grootst.Grootschalig misbruik wordt ook in de hand gewerkt door de bijzonder korte
periode van drie jaar waarna gezinsmigranten zelfstandig verblijfsrecht krijgen.
In de praktijk is te zien dat relaties of huwelijke van gezinsmigranten
vaak net iets langer dan drie jaar duren, waarna beide partners vaak meteen
weer nieuwe zogenaamde partners laten overkomen, ook weer vaak met kinderen.
Aan deze ronduit schandalige situatie moet zo snel mogelijk een einde komen.
Dat kan simpel door de periode waarna gezinsmigranten zelfstandig verblijf
krijgen te verlengen naar tien jaar. Is de minister hiertoe bereid?Het vreemdelingenbeleid is al een flater, maar de uitvoering ervan is
zo mogelijk nog erger. Er wordt in tienduizenden gevallen niet aan de verblijfsvoorwaarden
getoetst. Als dat al wel wordt gedaan, gebeurt dat zo slecht dat vreemdelingen
deze voorwaarden gemakkelijk kunnen omzeilen. Zo is de inkomenseis een lachertje.
Vreemdelingen geven zelf aan, bijvoorbeeld in het Justitie Magazine, dat deze
inkomenseis erg gemakkelijk te ontduiken is. Door een valse werkgeversverklaring
te halen bij een uitzendbureau of naaiatelier is dat eenvoudig geregeld. Er
bestaat al een hele industrie die valse arbeidscontracten en valse salarisspecificaties
produceert. Mijn vraag aan de minister is dan ook of hij ervoor kan zorgen
dat de IND eindelijk eens goed aan de belangrijke toelatingsvoorwaarden gaat
toetsen. Hierbij is verificatie bij de Belastingdienst om te kijken of er
echt aan de inkomenseis wordt voldaan, wel het minste. Dat het niet standaard
bij elke verblijfsaanvraag gebeurt, is onbegrijpelijk.Door de beroerde werkwijze van de IND en de uitgebreide fraudemogelijkheden
die daar het gevolg van zijn, verwordt de Vreemdelingenwet helaas tot niets
meer dan een papieren wet. Zolang dat zo blijft, verklaart de PVV de oorlog
aan deze wantoestanden bij de IND, waar de minister voor verantwoordelijk
is. Kortom, de immigratie is allesbehalve onder controle, zoals bijvoorbeeld
door de VVD wordt beweerd. Volgens rapportages van de IND zijn er in 2006
tot en met de maand november al meer dan 59.000 nieuwe verblijfsvergunningen
afgegeven. Hierbij tel ik de asielvergunningen nog niet eens mee. Alleen al
in het kader van gezinsvorming en gezinshereniging zijn tot en met november
2006 al bijna 22.000 verblijfsvergunningen afgegeven.Het sluitstuk van een gezond vreemdelingbeleid moet een sterk terugkeerbeleid
zijn. En ook dit gaat nu niet goed. Medewerkers van de Koninklijke Marechaussee
krijgen bij uitzettingen veel te vaak te maken met agressie en geweld. Slaan,
schoppen, spugen en bedreigingen: het is echt verschrikkelijk wat onze mensen
in uniform te verduren krijgen als zij gewoon hun werk doen. Bij meer dan
de helft van alle geëscorteerde uitzettingen wordt de vlucht afgebroken.
Omdat uitzettingen per charter of lijnvlucht geschieden, worden veel passagiers
met deze overlast en problemen geconfronteerd. Dit is ongewenst en kan eenvoudig
worden tegengegaan door bij uitzettingen de Koninklijke Luchtmacht in te zetten.
De luchtmacht heeft hier immers ook geschikte toestellen voor. Graag wil ik
de visie van de minister horen op dit punt.De PVV-fractie vindt daarnaast dat er ook veel meer aandacht moet komen
voor de vrijwillige remigratie van vreemdelingen naar hun land van herkomst.
Dit verkleint niet alleen de problemen op bijvoorbeeld het gebied van de integratie,
maar heeft ook een gunstig economisch effect. In een publicatie van het ministerie
van Justitie was al te lezen dat elke vreemdeling die in het kader van de
Remigratiewet vrijwillig terugkeert naar het land van herkomst de schatkist
over een periode van tien jaar meer dan € 33.000 oplevert. Dus zelfs
met de betaling van zeer forse terugkeerpremies aan deze vreemdelingen wordt
er enorm veel geld bespaard op uitgaven voor zaken als uitkeringen, huursubsidie,
gezondheidszorg en onderwijs. Daarom pleit de PVV-fractie er ook voor om extra
te investeren in het verder stimuleren van vrijwillige remigratie, met name
naar moslimlanden. Voorwaarde voor deze extra financiële injectie is
wel dat de terugkeeroptie vervalt die nu nog bestaat voor remigranten. Ook
op dit punt hoor ik graag de visie van de minister.Veel vreemdelingen houden zichzelf eindeloos in procedure met veelal kansloze
en onzinnige verblijfsaanvragen. Hierdoor kunnen zij niet worden uitgezet
en houden zij recht op bepaalde voorzieningen zoals huursubsidie. Bovendien
is de druk op de IND en de rechtbanken door het stapelen van procedures erg
groot. De Kamer heeft op 28 september een motie van de toenmalige Groep
Wilders aangenomen die eindelijk een einde aan het stapelen van procedures
moet maken: één aanvraag om een reguliere verblijfsvergunning
is genoeg. Nu wil het geval dat de minister heeft aangegeven dat het moeilijk
wordt, deze motie uit te voeren. Dit zou verband houden met de werking van
de Algemene wet bestuursrecht. Dat is onacceptabel. Het oplossen van het probleem
van het procedurestapelen is zo urgent dat er hoe dan ook een weg moet worden
gevonden om de motie uit te voeren, desnoods met een aanpassing van de AWB.
Op dit punt zou ik graag een stevige toezegging willen horen van de minister.Omdat immigratie per definitie gepaard gaat met enorme problemen op het
gebied van onder meer integratie, criminaliteit en uitkeringsafhankelijkheid,
zijn harde, daadkrachtige maatregelen nodig. Er is lef voor nodig om die eindelijk
te nemen en de PVV-fractie is bereid, die lef te tonen. Wij nodigen dit kabinet
en natuurlijk ook het volgende missionaire kabinet graag uit om hetzelfde
te doen. Gelet op de voorkeur van de meeste partijen voor een generaal pardon
houden wij ons hart echter vast. De PVV-fractie staat voor een immigratiestop
van ten minste vijf jaar. Op weg daar naar toe moet Nederland eerst de gatenkaas
van het huidige vreemdelingenbeleid en de volledig falende IND keihard aanpakken.De voorzitter:Dank u wel. Ik heb de eer, u als eerste te mogen feliciteren met uw eerste
optreden in de Kamer. Van harte gelukgewenst. Ik wens u veel succes. Ik schors
de vergadering zodat ook de collega's u kunnen feliciteren.De vergadering wordt enkele ogenblikken geschorst.Mevrouw Azough (GroenLinks):Voorzitter. Dit is de laatste behandeling van de begroting van het ministerie
van Justitie en dus is het de hoogste tijd om terug te blikken, ook al gebeurt
het – met alle respect – met ministers van een demissionair kabinet,
van een minderheidskabinet die op de winkel passen. In de afgelopen kabinetsperiode
genoot de terrorismedreiging en -bestrijding een hoge prioriteit. In een enorm
tempo zijn met een omvangrijk wetgevingsprogramma aanzienlijke veranderingen
in de strafrechtspleging doorgevoerd. De fractie van GroenLinks
heeft zich tegen veel van deze veranderingen gekeerd, met goede argumenten.
Telkens weer ontbrak het aan heldere analyses van de vragen of de voorgestelde
maatregelen echt nodig waren en hoe ingrepen zich tot de bescherming van onverdachte
burgers verhielden. Waarden als vrijheid, individueel welzijn en privacybescherming
van onverdachte burgers als essentiële belangen van een democratische
rechtsstaat zijn daardoor onder druk komen te staan. De effectiviteit van
beleid is daarbij niet toegenomen, getuige de identificatieplicht, die bij
mijn fractie vooral de indruk wekt van inkomstenbron voor de Staat. Op andere
terreinen was er juist sprake van gebrek en gelatenheid. Ik noem er in dit
kader met name drie: de rechterlijke macht, jeugd- en asielrecht.Een prangend punt vormt de rechterlijke macht. Al vaker is de noodklok
over de verhouding tussen middelen en taak geluid. Bovendien is er zorg over
productiedwang, bureaucratie en dreigend kwaliteitsverlies, zo blijkt uit
het rapport van de commissie-Deetman. Voldoende middelen zijn dus essentieel,
zeker om het plan van aanpak in het belang van een goede strafrechtspraak
naar behoren uit te voeren. Uit de brief van de Raad voor de rechtspraak van
21 december jongstleden blijkt dat slechts een deel van dit plan kan
worden uitgevoerd. Het zou onaanvaardbaar zijn als het werk van strafrechters
door louter geldgebrek gedwongen aan kwaliteit inboette. Ik hoor hierop graag
de reactie van de minister. Rechters moeten eer van hun werk hebben. Daarbij
hoort dat een straf die wordt opgelegd, wordt gehandhaafd, maar ook dat er
daarna voldoende aandacht en zorg is van de reclassering. Dit is in ons aller
belang. Daarom steunt mijn fractie het amendement van de heer Van der Staaij
over de Stichting Exodus, al zou dit eeuwige ritueel nu eens een structurele
oplossing moeten krijgen.De huidige formatieonderhandeling is tot nu toe een black box. Het is
even afwachten of er een door GroenLinks al jarenlang bepleite minister voor
Jeugdzaken komt. Deze minister zou moeten inspannen voor een verlaging van
de caseload bij de Bureaus Jeugdzorg, een echte samenwerking tussen alle organisaties
die met probleemjongeren te maken hebben, het wegwerken van de wachtlijsten
bij de AMK's en een verzekerd goede behandeling van zowel civiel- als strafrechtelijk
geplaatste jongeren. Minister Verdonk kan daar zeker al een goede aanzet toe
geven, want het probleem en de tekorten zijn groot. Een bijzondere groep vormen
de allochtone jongeren. Allochtone ouders en jongeren vinden nog steeds slecht
de weg naar de Bureaus Jeugdzorg, terwijl zij oververtegenwoordigd zijn in
de jeugdbescherming. Ook in dit geval faalt de vroegtijdige hulpverlening,
terwijl dankzij een snelle aanpak vanuit jeugdhulpverlening kan worden voorkomen
dat allochtone jongeren afglijden. Al vaker heb ik samen met de VVD-fractie
voor onderzoek gepleit naar de manier waarop Jeugdzorg allochtone jongeren
beter kan bereiken, maar tevergeefs. Minister Verdonk zal hier doortastend
op reageren, naar ik hoop.Het Europees Hof uitte vorige week scherpe kritiek op de manier waarop
de asielzaak van een Somalische vluchteling in Nederland is behandeld. Het
uitte voorts beschamende kritiek op het asielbeleid en de Vreemdelingenwet.
Die kritiek verwoordt GroenLinks al jaren. Ten eerste stelt het Hof dat de
huidige norm te streng is, omdat een asielzoeker zelf moet aantonen dat het
gevaar dat hij zou lopen, een individueel gevaar is. Ten tweede bekritiseert
het Hof het gebrek aan inhoudelijke toetsing door de Raad van State bewust
te passeren, omdat – ik citeer het Hof – "de asielzoeker
daar praktisch geen schijn van kans op succes" zou hebben. Ten derde
wijst het Hof de manier terecht waarop de Nederlandse overheid ambtsberichten
in de asielprocedure gebruikt. De overheid mag niet langer informatie van
andere betrouwbare instanties als Human Rights Watch of Amnesty International
moedwillig terzijde schuiven, zoals nu te vaak gebeurt. Deze vernietigende
uitspraak kan en mag niet worden genegeerd. Ik krijg hierop graag een reactie
van de minister, ook omdat ik het indienen van een motie over ambtsberichten
overweeg. Juist hierdoor wordt duidelijk hoe belangrijk rechtsbijstand is.
Het wordt voor burgers steeds moeilijker, hun recht te halen. Dit geldt niet
alleen voor asielzoekers, maar voor alle burgers. Dit geldt echter met name
voor asielzoekers als het gaat om de Stichting Rechtsbijstand Asiel. Die wordt,
bijvoorbeeld onder het mom van kwaliteitsverbetering, ijskoud gesaneerd. Veel
asielzoekers zijn voortaan aangewezen op private rechtsbijstand, met alle
gevolgen van dien. Graag krijg ik hierop een reactie van de minister.Volgens het NIBUD krijgen asielzoekersgezinnen onvoldoende geld om voldoende
en gezonde voeding te kunnen kopen, gemiddeld € 0,66 per dag voor
een kind. Dat is onaanvaardbaar, juist ook omdat er vaak kinderen in het spel
zijn. Daarom moet het leefgeld omhoog naar een bestaansminimum. Ook hierop
krijg ik graag een reactie van de minister.Ten slotte kom ik bij de liefde. Liefde laat zich niet dwingen in juridische
kaders. Desondanks is er een fnuikend vacuüm als het bijvoorbeeld gaat
om lesbische ouders, die in juridisch opzicht nog altijd niet als volwaardig
worden behandeld. Daarom steunt mijn fractie de motie van de heer Pechtold
die hij zo nodig – ik hoop dat het niet nodig zal zijn – zal indienen.
Maar ook als het gaat om grenzeloze liefde mogen juridische bepalingen niet
een onneembare barrière vormen. Toch lijkt dat wel het geval. Sinds
enkele jaren stelt Nederland strenge eisen aan huwelijken tussen Nederlandse
burgers en mensen van buiten de EU. Zo moeten mensen voor gezinsvorming minimaal
120% netto van het minimumloon verdienen. Volgens de IND moet men dus
nu € 1484 netto per maand verdienen, bijna € 1500. bovendien
moeten partners van buiten de EU sinds maart 2006 een toelatingsexamen in
het land van herkomst doen voordat zij een aanvraag voor voorlopig verblijf
in Nederland mogen indienen.Dit alles leidt tot schrijnende situaties, zoals bij mijnheer M, die € 6
te weinig verdient, wat ertoe leidt dat hij zijn pasgeboren Nederlandse kind
moet missen en het misschien pas over jaren naar Nederland kan laten overkomen,
met alle gevolgen van dien. In tegenstelling tot het heersende beeld wordt
de helft van alle aanvragen voor gezinshereniging gedaan door autochtone Nederlanders.
Bovendien worden Nederlanders, allochtoon of autochtoon, achtergesteld –
dat mogen wij toch niet willen in deze Kamer – bij andere Europese burgers.
Polen of Fransen die in Nederland wonen, hoeven immers als EU-burgers niet
te voldoen aan deze eisen. Met name de inkomenseis leidt tot grote problemen.Eind december jongstleden heeft GroenLinks een meldpunt geopend om hierover
meer helderheid te krijgen, met een duidelijk resultaat. Tientallen
schrijnende reacties stroomden binnen. Ik overhandig zo dadelijk graag een
aantal kenmerkende verhalen aan de minister voor Vreemdelingenbeleid, met
het verzoek om een evaluatie van de gestelde eisen. Voor GroenLinks is het
duidelijk dat dit beleid in ieder geval niet hoort bij het Nederland dat wij
voorstaan.De voorzitter:Het woord is aan de heer Dibi, die zijn maidenspeech zal houden.De heer Dibi (GroenLinks):Voorzitter. De commissie-Blok concludeerde een tijdje geleden dat de integratie
grotendeels ondanks en niet dankzij het kabinetsbeleid tot stand is gekomen,
net als de huidige economische groei. Toch heeft het afgelopen jaar integratie
hoog op de politieke agenda gestaan en terecht.Allereerst ga ik in op de &-campagne, die te kostbaar is geweest,
tot weinig of geen resultaten heeft geleid en dankzij desintegrerende uitspraken
van de minister vanaf het startsein ongeloofwaardig is geweest. Hoe rijmt
minister Verdonk achteraf de uitlatingen over het lagere incasseringsvermogen
van islamitische Nederlanders met de als verzoenend bedoelde &-campagne?Ik kom bij het lachwekkende antidiscriminatiebeleid. Het heeft geleid
tot de voorpagina van het verkiezingsprogramma van de VVD, maar voor vrouwen,
chronisch zieken en gehandicapten, ouderen en allochtonen heeft het niet geleid
tot meer werk, een stageplek, een hypotheek of soms zelfs autorijles, uit
angst voor daling van het slagingspercentage. Wat gaat de minister zo snel
mogelijk doen om hierin verandering te brengen? Een motie van de leden Bussemaker
en Weekers om tot een actief opsporingsbeleid te komen van discriminatie op
de werkvloer heeft mijn inziens nog niet geleid tot enige verandering. Wat
gaat de minister doen om de Commissie Gelijke Behandeling te versterken en
om de Arbeidsinspectie een actievere rol te geven? Wat vindt hij bijvoorbeeld
van een bestuurlijke boete bij de Arbeidsinspectie en van het feit dat de
Commissie Gelijke Behandeling een zwarte lijst van naming and shaming zou
kunnen opstellen waarop werkgevers die discrimineren met naam en toenaam worden
genoemd? De heer Teeven zeg ik dat het raadzaam is dat politici rechtelijke
instanties, en commissies als de Commissie gelijke behandeling met enige terughoudendheid
benaderen, omdat zij over individuele gevallen gaan.Hierop aansluitend vraag ik hoe het toch kan dat de minister organisaties
pas subsidieert als zij een bepaald aandeel jongeren en vrouwen in het bestuur
hebben, terwijl zijn eigen en veel andere ministeries weinig diversiteit vertonen.Ik sluit mij aan bij een vraag van de heer Dijsselbloem over het LOM-samenwerkingsverband.
Ik heb de minister enkele keren ontmoet in mijn hoedanigheid van bestuurslid
van één van de samenwerkende organisaties. Ik heb bij die gelegenheid
felle kritiek geuit, maar kreeg toen, zelfs van de voorzitter, te horen dat
ik mij koest moest houden omdat de minister deze organisaties subsidieert.
Wat vindt de minister van deze overlegstructuur en wat raadt hij een volgend
kabinet op dit punt aan?De basis van elke beschaving is het onderwijs aan haar jeugd, die klaargestoomd
wordt om actief te participeren in onze samenleving. Met 57.000 drop-outs
per jaar, een kwart van de allochtone jongeren werkloos en de probleemwijken
die minister Winsemius zo treffend benoemde, is deze basis mijns inziens in
gevaar. Daarom concludeer ik dat de integratie door de voorgaande kabinetten-Balkenende
vanuit het ministerie van Justitie in de beschuldigende sfeer is geplaatst,
en niet in de participerende sfeer. In dit laatste ligt de kern van integratie.
Ik zie uit naar een nieuw integratiebeleid van een nieuw kabinet, dat een
verzoenend integratiebeleid zou moeten zijn. Ik overweeg hierover in tweede
termijn een motie in te dienen.De voorzitter:Ik heb de eer, u als eerste te mogen feliciteren met uw maidenspeech.
Ik schors de vergadering om ook de collega's de kans te geven, u te feliciteren.De vergadering wordt enkele ogenblikken geschorst.Mevrouw Huizinga-Heringa (ChristenUnie):Voorzitter. Ik spreek deze bijdrage uit namens de woordvoerder Justitie
van de ChristenUnie, de heer Rouvoet. Hij is op dit moment met andere zaken
bezig.In de begroting Justitie wordt de tenuitvoerlegging van strafrechtelijke
sancties het kernelement genoemd bij het vergroten van de maatschappelijke
veiligheid. Hierbij worden termen gebruikt als de "onschadelijkmaking"
van delinquenten gedurende de vrijheidsbeneming. Uit de zorgwekkende incidenten
waarbij een aantal tbs'ers zich aan tenuitvoerlegging wist te onttrekken,
soms met afschuwelijke gevolgen, blijkt het grote belang van deze onschadelijkmaking.
De parlementaire onderzoekscommissie tbs heeft inmiddels voorstellen gedaan
ter verbetering van het tbs-systeem. Dit hoeft daarom tijdens de begrotingsbehandeling
niet opnieuw te worden besproken, maar de zorgen rondom de tenuitvoerlegging
verdienen wel een plaats in dit debat en moeten daarom worden genoemd.Enigszins verwant hieraan is de recente ophef rondom de identiteit van
personen die een straf uitzitten. Dit is niet alleen zorgwekkend, maar ook
blamerend. De fractie van de ChristenUnie rekent ook hierbij op een snelle
uitvoering van de toegezegde interventies. Overigens zijn wij benieuwd of
de minister vindt dat het uitzitten of het uitvoeren van andermans straf,
al dan niet met de belofte om een tegenprestatie te leveren, aangepakt moet
worden. Met het alleen opbergen van misdadigers, en zelfs met het opbergen
van de juiste misdadigers, zijn wij als samenleving nog niet klaar. De zorg
voor gedetineerden moet gericht zijn op mogelijkheden van herstel van aangerichte
schade en het bieden van kansen op terugkeer in de samenleving. Dit kan onder
meer bereikt worden door detentie en reclassering beter met elkaar te vervlechten
en in een eerder stadium aandacht te schenken aan bijvoorbeeld de schuldenlast
van de gedetineerde. Ik kom hierop nog terug.In het kader van de terugkeer van gedetineerden in de samenleving vraag
ik er aandacht voor dat de fractie van de ChristenUnie onlangs, tijdens een
werkbezoek aan de Stichting Exodus, heeft gehoord dat sommige gedetineerden
na afloop van hun detentie op straat komen te staan zonder dat ze in het bezit
zijn van een geldig legitimatiebewijs. Ik hoef de minister niet van het belang en de waarde van zo'n bewijs bij het opbouwen van een bestaan te
overtuigen. Mijn fractie vindt dan ook dat dergelijke documenten zo nodig
eigenlijk al tijdens de detentie zouden moeten worden aangevraagd. Natuurlijk
gaat het hierbij in de eerste plaats om een verantwoordelijkheid van de gedetineerde
zelf, maar de overheid zou wel een faciliterende rol kunnen spelen. Op dit
moment komen deze lasten ook in financiële zin namelijk terecht bij organisaties
als de Stichting Exodus. Is de minister bereid om op dit punt stappen te ondernemen?In het kader van de notie "betrouwbare overheid" wil mijn fractie
aandacht voor het vertrouwen in diensten en instanties als politie, OM en
rechtspraak. Dit vertrouwen is van wezenlijk belang voor het functioneren
van de rechtsstaat. Vertrouwen moet worden verdiend. Dit vraagt telkens weer
om een adequate reactie als er iets misgaat in het glazen huis van de rechtspleging.
Voorbeelden hiervan zijn de mogelijke onregelmatigheden rondom geurproeven,
een recent bericht over een doe-het-zelfbekentenis en de telkens terugkerende
vragen rondom enkele geruchtmakende strafzaken. Met waardering constateert
mijn fractie dat er hard gewerkt wordt aan herstel van het vertrouwen. Naar
aanleiding van de Schiedammer Parkmoord verscheen het rapport van de commissie-Posthumus.
Dit rapport is voor politie en OM vertaald in het programma "Versterking
van opsporing en vervolging". De kernthema's uit dit programma moeten
niet alleen in werkprocessen worden opgenomen, ze moeten ook steeds meer deel
uitmaken van de werkhouding van alle betrokken professionals. Het is goed
dat hiervoor in deze begroting investeringen worden aangekondigd. Vertrouwen
in de rechtspleging ontstaat en gedijt echter niet in een sfeer waarbij verdachtmakingen
en publicitaire scoringsdrift de boventoon voeren. Er mag van de rechterlijke
macht verwacht worden dat hij openbaar verantwoording aflegt en beslissingen
helder motiveert. Van burgers, overheden en volksvertegenwoordigers mag niet
alleen een kritische houding, maar ook een constructieve houding worden verwacht.
Dit vraagt soms om terughoudendheid bij reacties op zaken die nog onder de
rechter zijn. Respect voor rechtsstatelijke verhoudingen is wezenlijk, ook
als die verhoudingen wel eens knellen.Een aantal concrete punten. Er is in Rotterdam een pilot geweest met het
door de ChristenUnie voorgestelde Doe normaal! bevel en zo'n twintig jongeren
hebben een Effe kappe-contract getekend. Mijn fractie kijkt uit naar de evaluatie
hiervan. Bij de verkiezingscampagne heeft de ChristenUnie een contract gesloten
met de burgemeesters van Hoogeveen en Veenendaal om het Doe normaal! project
ook in die gemeenten van de grond te krijgen; ik dring er bij de minister
op aan om dit spoedig mogelijk na de evaluatie van de Rotterdamse pilot in
gang te zetten.Onlangs presenteerden de ministers van Justitie en van Binnenlandse Zaken
een conceptwetsvoorstel voor gedragsaanwijzing bij overlast. Hierbij werd
alleen gesteld dat zij hiermee moties van de leden Weekers en Van Schijndel
uitvoeren. Doe normaal! wordt ook wel genoemd, maar de samenhang tussen beide
blijft vaag. Wij zouden deze samenhang graag duidelijker aangeduid zien, evenals
de samenhang met het vergelijkbare wetsvoorstel ten aanzien van jeugdigen.
En verder dring ik erop aan, bij deze wetsvoorstellen gebruik te maken van
ervaringen uit de pilot met Doe normaal!. Bij de vorige begrotingsbehandeling heeft mijn fractie de notitie Voorkomen
is beter dan weer voorkomen ingediend. Deze bevat voorstellen om strafrechtelijke
recidive na detentie tegen te gaan. Dit sluit onder meer aan bij wat ik zojuist
opmerkte over vervlechting van detentie en reclassering en de aanpak van schulden.
Om herhaling te voorkomen roep ik deze notitie nu alleen in herinnering. Minister
Donner heeft positief gereageerd op ons voorstel om justitiële schulden
letterlijk te laten wegwerken door het laten verrichten van arbeid in detentie.
Hij wilde dit betrekken bij de aanpassing van het stelsel van vervangende
straffen. Graag hoor ik van de minister de stand van zaken dit punt.Aanpassing van de Wet opneming buitenlandse kinderen ter adoptie is aangekondigd.
Informatie is aan de Kamer toegezegd in september 2006. Wat is de stand van
zaken daaromtrent? Vanuit mijn achterban hoor ik verschillende vragen op dit
punt, bijvoorbeeld over het leeftijdsverschil tussen een eerste en tweede
adoptiekind. De ChristenUnie hecht sterk aan een goed geregelde adoptie. Ik
verzoek de minister om hiermee voortvarend om te gaan. Ik hoor dus graag de
stand van zaken.Wat kinderporno betreft heeft mijn fractie bij herhaling aandacht gevraagd
voor het zogenaamde grijze gebied op internet, voor mediaweerbaarheid van
kinderen en voor begeleiding door ouders. Bij vorige begrotingsbehandelingen
heeft de Kamer unaniem de motie van de fracties van SGP en ChristenUnie aanvaard
om uitbouw en toepassing van technische mogelijkheden tot blokkeren, filteren
of afsluiting van kinderporno te bevorderen. Hoe is de stand van zaken op
dat punt? Enige tijd geleden heeft mijn fractie een werkbezoek gebracht aan
het Meldpunt Kinderporno. Dit meldpunt wordt gesubsidieerd door het ministerie
van Justitie, maar alleen voor het doen van meldingen en niet voor preventie
en voorlichting. Om adequaat meldingen aan de politie te kunnen doorgeven,
doen de medewerkers van het meldpunt zelf ook onderzoek naar aanleiding van
tips die zij binnenkrijgen. Strikt genomen plegen zij daarmee strafbare feiten
doordat zij bijvoorbeeld kinderporno voor handen hebben bij een onderzoek.
Het verbaast mijn fractie buitengewoon om te moeten horen dat het ministerie
tot nu toe niet heeft meegewerkt aan een vrijstelling of een convenant om
de medewerkers van het meldpunt op dit punt bescherming te bieden. Wij willen
op dit punt graag een reactie van de minister.Ongeveer zeventien jaar geleden was de minister van Justitie betrokken
bij een ingrijpende herziening van het militair straf- en tuchtrecht. Daarbij
was onder andere het sanctiestelsel aan de orde. Naar aanleiding van recente
onverkwikkelijke voorvallen, bijvoorbeeld in Noorwegen, waarbij Nederlandse
militairen betrokken waren, lieten militairen in de media weten dat met name
het tuchtrechtrechtelijk sanctiepakket ontoereikend is. Herkent de minister
dit probleem? Wij zien graag dat de minister zich hierop nader oriënteert
en waar nodig opnieuw met herzieningsvoorstellen komt.De heer Pechtold (D66):Mevrouw de voorzitter. Ik wil vandaag vooral het terrorisme centraal stellen.
Het is één thema in een korte termijn, want anders moet ik allemaal
dingetjes doen. Terrorisme is geen nieuw fenomeen in Europa. Ik noem de Rote
Armee Fraktion en de IRA, maar sinds de aanslagen van 11 september 2001
ervaren velen de dreiging van een terroristische aanslag heftiger
dan ooit. Wij moeten nu concluderen dat deze dreiging in onze samenleving
niet volledig uit te bannen is. Open liberale samenlevingen garanderen hun
inwoners fundamentele rechten, zoals vrijheid van meningsuiting en vrijheid
van vergadering. Deze rechten gelden voor alle inwoners, ook voor hen die
het oneens zijn met de beginselen van onze samenleving. Dit is de realiteit
waarin wij hier vandaag leven. D66 is daar ondanks alle bezwaren blij mee.De kans op een aanslag is substantieel als wij de NCTb mogen geloven en
zal de komende jaren ook niet verdwijnen. Daarom is de afgelopen jaren veel
wet- en regelgeving ingevoerd om deze dreiging tegen te gaan. Steeds vormde
veiligheid het doorslaggevende argument. In het debat dreigt de veiligheid
echter het enige argument te worden. Privacy, burgerrechten en vrijheden komen
daardoor steeds meer in het gedrang. Voornemens om een groot ministerie van
bestuur en veiligheid in te stellen dreigen deze prioriteit te institutionaliseren.
Daarom verdienen deze verworvenheden juist in deze tijd onze aandacht. Deze
rechten en vrijheden vormen immers belangrijke pijlers voor onze rechtsstaat,
voor onze beschaving. Zij zijn gedurende honderden jaren bevochten en mogen
nu niet in enkele jaren afbrokkelen.Toch heeft de fractie van D66 ook de afgelopen jaren veel antiterrorismemaatregelen
gesteund. Tegen onze voorkeur in hebben die wetten echter een permanent karakter
gekregen zonder horizonbepaling of vaste momenten van bezinning, zoals bij
de Amerikaanse wetgeving. Wij moeten onszelf de vraag blijven stellen in hoeverre
de samenleving beter wordt van onze wetten. Is de Nederlandse samenleving
inderdaad veiliger geworden of hebben wij eigenlijk alleen maar aan vrijheden
ingeleverd en waren het symbolische maatregelen?Deze vragen moeten wij niet luchtig opvatten, maar juist gedegen analyseren.
De Kamer heeft hierin een eigen verantwoordelijkheid. Het parlementair onderzoek
lijkt mij een bijzonder geschikt instrument om hier invulling aan te geven.
De laatste jaren is dit middel met name ingezet om incidenten of de oorzaken
achter falen te onderzoeken. Maar D66 wil evenals de Nationale Conventie het
parlementair onderzoek gebruiken waar het voor bedoeld is. De enquête
is bij uitstek geschikt om maatschappelijke problemen in kaart te brengen
en boven de waan van de dag uit te stijgen en om de effecten van beleid en
wetgeving te onderzoeken, ter evaluatie dus van het terrorismebeleid van de
afgelopen vijf jaar maar ook ter voorbereiding van het beleid van de komende
jaren. Dit zal de zorgvuldigheid van wetgeving ten goede komen. Daarom stel
ik voor dat de Kamer, vijf jaar na de ervaringen van 9/11, nut en noodzaak
van ons terrorismebeleid onderzoekt in een parlementair onderzoek.Voorzitter. Ik zal enkele aspecten aanstippen die hierbij een rol spelen.
Ik noem de fase van radicalisering. In het debat over terrorismebestrijding
spelen met name de moslimextremisten de hoofdrol. In Nederland waren de hoofdrolspelers
geen ingevlogen extremisten uit Afghanistan of Saoedi-Arabië, maar jongens
die in Nederland geboren en getogen zijn. Veel is al gezegd over wat hun in
de armen van het extremisme heeft gedreven, en terecht. Het heeft geen zin
om ons in dit huis louter bezig te houden met strafbepalingen. Wij moeten
aandacht blijven schenken aan de vraag hoe iemand zo ver heeft kunnen komen.
Daarbij lijkt de vraag gerechtvaardigd of de gevoerde repressieve lijn productief
is. Wetgeving kan pas echt effectief zijn als daarmee de juiste mensen worden
geraakt. Het lijkt erop dat de samenleving in zijn geheel minder vrij wordt,
om zo extremisten in hun vrijheden te beperken. Alleen veiligheid nastreven
zonder recht te doen aan de balans tussen collectieve en individuele vrijheid
ondermijnt de essentie van onze open pluriforme samenleving. Geen oorlog tegen
terreur, maar een strijd voor vrijheid. Als wij onze waarden willen beschermen,
moeten wij die niet relativeren en uithollen, maar juist ten grondslag leggen
aan het wegnemen van de voedingsbodem voor terrorisme. Aandacht voor politiek-economische
en sociale verbeteringen naast aandacht voor repressie.D66 pleit al jaren voor slimme en effectieve maatregelen. Toch zijn er
de afgelopen jaren maatregelen genomen waarvan ik betwijfel of zij die toets
kunnen doorstaan. De maatregelen die op de plank liggen gaan nog verder. Ik
denk daarbij aan de Wet bestuurlijke maatregelen nationale veiligheid. Deze
wet geeft de burgemeester bestuursrechtelijke bevoegdheden om een meldplicht,
een gebieds- en contactverbod op te leggen en dat allemaal zonder strafrechtelijke
verdenking. Ik wijs ook op de Wet op de uitgebreide identificatieplicht. Naar
mijn mening is deze wet een goed voorbeeld van regelgeving die pretendeert
de vrijheid te vergroten, maar daarin niet effectief is, schijnveiligheid
biedt en bovendien inbreuk maakt op de integriteit van burgers. Daarom stel
ik voor de evaluatie van deze wet te vervroegen. Deze zou eigenlijk begin
2008 plaatsvinden, maar komt nu pas in 2009 naar de Kamer. Kan de minister
op basis van voorlopige cijfers al aangeven hoe effectief de wet tegen terrorisme
is?Bij de totstandkoming van antiterroristische maatregelen is het de vraag
of de gevolgen te voorzien zijn en of zij zijn voorzien. Ik doel op de inbreuk
op de privacy, de handhaving in de praktijk en de kosten. Ik noem een voorbeeld.
Uit de begroting blijkt dat het kabinet voornemens is in het kader van terrorismebestrijding
31 mln. uit te trekken voor cameratoezicht in de vervoersector. Zoals minister
Remkes begin oktober aan de Kamer schreef: investeren in veiligheid blijft
een kwestie van keuzes maken. Ik vraag deze minister dan ook aan welke maatschappelijke
kosten-batenanalyse deze maatregel is onderworpen. Hoe effectief is deze maatregel
bij het voorkomen van een terroristische aanslag? Kan deze maatregel de toets
van proportionaliteit en subsidiariteit doorstaan? Uiteraard kan cameratoezicht
ook nuttig zijn bij het tegengaan van gewone criminaliteit. Wetgeving wordt
onder het mom van antiterrorisme ingevoerd en vervolgens ook voor andere doeleinden
gebruikt. De dataretentierichtlijn was bijvoorbeeld ook bedoeld als antiterrorismemaatregel,
maar in zijn uiteindelijke vorm kan deze ook worden ingezet tegen het illegaal
kopiëren van cd's. Mijn fractie is huiverig voor de olievlekwerking.De heer Teeven (VVD):De heer Pechtold, die net als ik een liberaal is, zegt dat wij de afgelopen
vijf jaar heel scheutig zijn geweest met repressieve maatregelen. Daar heeft
D66 dan scheutig aan meegedaan, want zij heeft in het kabinet gezeten. Hij
wil nu een moment van bezinning. Dat is altijd goed. Hij schiet echter een
beetje door en vraagt de minister naar zijn standpunt over de vervoersmaatregelen.
Is de heer Pechtold niet veel te vroeg met die bezinning? Er
zijn twee strafzaken geweest op het terrein van terrorisme. Zegt hij dan niet
te snel dat wij zijn doorgeschoten met de repressie?De heer Pechtold (D66):Misschien zijn die twee strafzaken wel een voorbeeld van het feit dat
wij in de afgelopen vijf jaar meer hebben gedaan dan strikt noodzakelijk was.
Misschien is er niet zoveel. Aangezien deze maatregelen zo'n effect hebben
op ons allen, zestien miljoen inwoners, op onze samenleving, op onze open
democratie, wil ik dat wij heel goed bekijken of deze maatregelen wel enig
effect hebben. Ik noem die door velen, ook jongeren, gehate identificatieplicht.
Ik ben zelf burgemeester geweest en u hebt aan de andere kant gestaan. Als
je daar niet aan kunt voldoen, krijg je nog € 40 extra boete als
je door rood licht rijdt en dan zit je met € 70 boete. Twee keer
beltegoed weg en waarom? Daarvoor is geen draagvlak.De heer Teeven (VVD):Misschien spreek ik andere burgers dan de heer Pechtold. Het gaat erom
dat de goedwillenden niet onder de kwaadwillenden lijden. Is de heer Pechtold
niet met mij van mening dat de preventieve maatregelen die het kabinet nu
voorstelt en waarover minister Remkes zich heeft uitgelaten, veel beter zijn
dan achteraf opsporen en vervolgen? Daar bent u helemaal op tegen, want dan
zijn de schendingen nog veel groter.De heer Pechtold (D66):Ik zit niet op een roze wolk. Natuurlijk zijn wij wakker geschud. In die
periode hunkerde men ernaar om te reageren op de onrust onder de bevolking
over de veiligheid. Ik vind echter dat er iets te snel maatregelen zijn genomen.
Ik wil gewoon weten waar wij nu staan. Ik roep uw partij en de PVV op om dit
onderzoek te steunen. Misschien is uw conclusie wel dat er meer moet gebeuren.
Ik trek nog niet de conclusie dat er minder moet gebeuren, maar ik wijs er
wel op dat zelfs een land als Amerika horizonbepalingen heeft voor dit soort
wetgeving. Ik vind dan ook dat wij moeten kijken of wat wij doen effectief
is. Of is het middel erger dan de kwaal?De heer Wolfsen (PvdA):Op zichzelf ben ik een voorstander van meer parlementair onderzoek, maar
dan naar algemene thema's en niet incidentgericht. Ik heb dezelfde gedachten
als de heer Teeven. Ik vind het goed dat u zichzelf wilt evalueren. Wij zaten
in de fractie op alfabet. Ik zat achteraan en het viel mij op dat de fractie
van D66 altijd als eerste voor dit soort maatregelen stemde, waarbij ik opmerk
dat men in woord nog wel eens de nuance zocht; in stemgedrag niet. Onvoldoende
rechtsbescherming was voor uw fractie zelfs geen probleem toen we moesten
stemmen over het van rechtswege verbieden van rechtspersonen. U was voor,
wij tegen. Ik vraag mij af of uw verzoek nu niet iets te vroeg komt. Veel
wetgeving is nog maar net in werking getreden of die moet nog in werking treden.
Krijg je dan geen gemankeerd onderzoek? Is niet al bij voorbaat te zeggen
dat de uitkomst incompleet is? Ik maak mij er zorgen over dat wij op basis
daarvan de verkeerde conclusies trekken.De heer Pechtold (D66):Het gevaar is inderdaad dat wij iets te vroeg zijn. Het duurt echter ook
even voordat wij alles opgestart hebben. Sommige zaken lopen al een aantal
jaren en het is van groot belang om ons goed voor te bereiden op de komende
jaren. U zult het met mij eens zijn dat veel zaken die wij toen bedachten
redelijk hapsnap waren. Wij hebben alles aangepakt binnen de mogelijkheden
die wij toen zagen. Het gaat mij om de volledige context, dus ook om de vraag
of wij aparte wetgeving moeten houden. Ik heb het al eerder gehad over die
olievlek. Het is misschien nog wel belangrijker om vooruit te kijken dan om
te oordelen over de fase waar wij nu in zitten. Het is nu een relatief rustige
periode. Wij doen het niet in de waan van de dag. Er zijn nu geen verkiezingen,
waarin wij extra olie op het vuur gooien. Ik denk dat wij als parlement nu
eens rustig moeten kijken waar wij staan. Wij moeten vooral vooruitkijken,
maar ook leren van de afgelopen jaren.Mevrouw Azough (GroenLinks):Ik heb uw verhaal met plezier aangehoord, want mijn fractie maakt zich
ook zorgen over de punten die u naar voren hebt gebracht. Kunt u echter kort
evalueren welke rol uw fractie heeft gespeeld in het tot stand komen van dit
beleid? Daar ben ik wel erg benieuwd naar.De heer Pechtold (D66):Misschien dat de reflex van uw fractie altijd is "wij zijn tegen",
mijn fractie voelde zich genoodzaakt om ook een antwoord te hebben op de grote
maatschappelijke onrust na die aanslagen, het gevoel dat je in een metro in
dit land onveilig kan zijn, het gevoel dat je niet weet wat er bij anderen
gebeurt en wat zich allemaal op internet afspeelt. Wij zijn daarom voorzichtig
meegegaan in belangrijke stappen. Een enkele burgemeester van D66 heeft gezegd
tegen de identificatieplicht te zijn, de partij is erin meegegaan! Wij hebben
goed gekeken naar wat er met op het internet opgeslagen gegevens en gegevens
over het telefoonverkeer gebeurde. Ook op dat punt hebben wij kritisch meegewerkt.
Ook om naar onze eigen rol te kijken, lijkt het mij van belang om te bezien
wat er de afgelopen jaren zoal is gebeurd, maar vooral om te bezien hoe wij
daar de komende jaren mee door willen en kunnen gaan.De heer Van der Staaij (SGP):Bij alle sympathie die mijn fractie altijd heeft voor bezinning en parlementair
onderzoek op belangrijke thema's, vraag ik mij toch af hoe hetgeen u nu voorstelt
zich verhoudt met de evaluatiemomenten die in verschillende wetten zijn voorzien.
Wij hebben altijd gezegd dat wij er niet zomaar in willen stappen, maar het
grondig willen evalueren. Die evaluaties vinden plaats op verschillende tijdstippen,
mede afhankelijk van de inschatting van de vraag hoe lang het duurt voordat
je er echt iets zinnigs over zou kunnen zeggen. Hoe verhoudt uw voorstel zich
tot die evaluatietrajecten die zijn voorzien bij de verschillende wetsbehandelingen?De heer Pechtold (D66):Ik ben wel blij met uw vraag, want het zijn inderdaad heel verschillende
momenten. Ongetwijfeld met u zou ik de samenhang willen zien, niet alleen
willen bekijken wat wij nu hebben en hoe zich dat tot elkaar verhoudt, niet
alleen de individuele effecten, maar met een toekomstig kabinet ook willen
bekijken wat wij er de komende jaren samen verder aan zouden kunnen doen.
Laat ik duidelijk zijn, want ik hoop hier uiteraard ook uw steun voor te krijgen.
Het is natuurlijk niet onze bedoeling om bijvoorbeeld van de identificatieplicht heel gemakkelijk te zeggen dat wij er maar weer van af moeten.
Die opmerkingen zult u van ons niet bij voorbaat horen. Het gaat mij om de
samenhang, om te bezien of wij ook scherp kunnen blijven op horizonbepalingen
en of wij genoeg gereedschap hebben om er de komende jaren mee om te kunnen
gaan. Het is een nieuwe manier van omgaan met veiligheid, met dreigingen in
een Westerse open economie en democratie!Voorzitter. Ik wil nog iets zeggen over vreemdelingenzaken en integratie.
De gekunstelde overgang die ik nu moet maken, toont al aan dat de onderwerpen
naar het gevoel van mijn fractie hier niet thuishoren, met name integratie
niet. De afgelopen jaren hebben wij een verharding in het debat en in het
beleid gezien en ik bespeur een negatieve houding, grenzend aan xenofobie:
naar binnen gericht en met angst voor het vreemde, het tegenovergestelde van
een open vrije samenleving. Velen zien niet langer de voordelen van verscheidenheid
maar leggen de nadruk op de nadelen. Ons asielbeleid kenmerkt zich door zijn
regelmentaliteit en ons toelatingsbeleid is niet langer gebaseerd op een analyse
van veiligheidsituaties in de landen van herkomst maar op het principe van
strenger zijn dan je buurman. De verantwoordelijke minister probeert integratie
af te dwingen en regels en plichten op te leggen. Daarbij gaan wij eraan voorbij
dat integratie ongrijpbaar is, een gevoel, niet te vangen in een paspoort.Ten slotte wil ik de aandacht vragen voor iets van een heel andere orde,
maar daarom niet minder belangrijk. Duizenden kinderen groeien op die de eerste
jaren van hun leven juridisch niet goed beschermd zijn, kinderen van een lesbisch
ouderpaar. In een heteroseksuele relatie hoeft de man het kind alleen maar
te erkennen, terwijl de zgn. meemoeder moet adopteren. Adoptie kost tijd en
geld en dat is niet in het belang van het kind. De wetgeving inzake lesbisch
ouderschap moet op dit punt worden aangepast, zodat ook ouderschap van rechtswege
en erkenning mogelijk worden. Ik overweeg hierover in tweede termijn een motie
in te dienen, maar natuurlijk wacht ik eerst graag de reactie hierop af van
de minister.De heer Van der Staaij (SGP):Mevrouw de voorzitter. Wij zitten nu in de nadagen van een demissionaire
periode. De huidige ministers hebben bovendien maar een deel van de afgelopen
kabinetsperiode hun huidige verantwoordelijkheid gehad. In dat licht heeft
ook mijn fractie ervoor gekozen om nu niet met uitvoerige terugblikken te
komen of wijdse vergezichten naar de toekomst, maar om vooral enkele concrete
thema's bij de kop te pakken waarover al herhaaldelijk is gesproken maar waaraan
naar onze mening nog wel wat rafelranden zijn blijven zitten.Ik kom dan direct op het onderwerp ex-gedetineerden en de nazorg daarvoor.
De discussie over de verantwoordelijkheid voor de re-integratie van ex-gedetineerden
loopt al heel lang. Justitie heeft die verantwoordelijkheid steeds scherp
afgebakend. Re-integratieprojecten op justitiële titel vallen wel onder
de justitiële verantwoordelijkheid en financiering, maar projecten op
vrijwillige basis niet, zelfs niet als zij in onmiddellijke aansluiting op
de justitiële titel plaatsvinden. De Kamer heeft steeds kritiek geuit
op een te rigide splitsing tussen de verantwoordelijkheden voor de re-integratie
van ex-gedetineerden van enerzijds justitie en anderzijds gemeenten. Hoe het
ook zij, het is van het grootste belang dat er tussen justitie enerzijds en
de andere overheidsinstellingen anderzijds, VWS en de gemeenten, nu echt snel
overeenstemming komt over de definitieve verantwoordelijkheidsverdeling voor
de nazorg van ex-gedetineerden. Daarmee moet een structurele financiering
worden geregeld van het breed gewaardeerde werk van de zogenaamde demo-instellingen,
Exodus, Ontmoeting, en dergelijke zonder dat er een gat valt en de continuïteit
van het aanbod van deze instellingen gevaar loopt.Ik vind het gênant dat wij hier al zo lang over steggelen. Ik doe
een klemmend beroep op de bewindslieden om nu toe te zeggen dat alles op alles
wordt gezegd om voor 1 april aanstaande een structurele en sluitende
regeling te treffen, en dan niet op papier van een van de partijen, maar eentje
waarover alle betrokken partijen het eens zijn en waarmee wij aan de gang
kunnen gaan. Er zijn verschillende mogelijkheden denkbaar zoals gedeelde financiële
verantwoordelijkheid van Justitie, VWS en gemeenten in het kader van de WMO.
Een andere mogelijkheid is dat VWS op basis van zijn verantwoordelijkheid
voor de WMO, gelabeld geld ter beschikking stelt voor dergelijke bovenlokale
instellingen. Wij zouden een soort fonds kunnen vormen, een nationaal vangnetfonds
waaruit trajecten kunnen worden gefinancierd die anders tussen wal en schip
zouden vallen. Er zijn dus veel mogelijkheden, maar ik zeg met de heer De
Wit dat het voor ons niet zo belangrijk is hoe het wordt geregeld, als het
maar goed geregeld wordt en snel.Voor de korte termijn is er dan nog wel een probleem met de financiering
in 2006 en 2007, de overgangsperiode. In het kader van de najaarsnota heb
ik een amendement ingediend om de tekorten van 2006 op te vangen. Dit amendement
is met brede steun aanvaard. Ik was dan ook onthutst over het briefje van
de minister dat wij vanochtend hebben ontvangen waarin zij schrijft dat zij
dit amendement niet zal uitvoeren. Haar argumentatie is een herhaling van
zetten en geeft een te rooskleurig beeld van de gemeentelijke inzet en de
bereidheid om die trajecten op te pakken. Zo'n vier weken geleden hebben wij
een brief ontvangen van de gemeenten en de VNG waarin staat dat zij er niet
uit zijn en dat het niet goed gaat. Ik vroeg mij af of er in de tussentijd
een wonder is gebeurd en heb vanmorgen de VNG opgebeld. In dit gesprek is
mij verteld dat er sprake is van een impasse; er is een nieuwe minister en
wij beginnen weer opnieuw, het is niet geregeld. Dit amendement is dus dringend
nodigMinister wees wijs, u heeft de Kamer toch gehoord. Voer dit amendement
uit. Laten wij onze energie niet stoppen in gesteggel over dit amendement
voor 2006 en ook niet in discussie over het amendement dat ik voor 2007 heb
ingediend. Laten wij onze energie gebruiken om zo snel mogelijk een definitieve
structurele regeling tot stand te brengen. Dit is mijn dringend appel bij
dit onderwerp. Ik hoop echt dat er nu snel duidelijkheid komt en ik ben bereid
om alle parlementaire instrumenten te gebruiken om te bereiken dat wij niet
de zomer in gaan zonder dat hierover duidelijkheid is ontstaan.Mijn tweede punt heeft betrekking op het vrijwilligerswerk. Het budget
voor het vrijwilligerswerk in en buiten penitentiaire inrichtingen is al meerdere
jaren niet verhoogd. Toch is dit belangrijk vrijwilligerswerk
en de behoefte aan dit werk neemt snel toe. Er is nu sprake van een zekere
stagnatie. Daarom heb ik een amendement ingediend dat een beperkte verhoging
van dit budget beoogt om nieuwe initiatieven mogelijk te maken.Een derde punt dat ik wil aanstippen, heeft betrekking op de adoptienazorg.
Het ministerie van Justitie beoogt de overdracht naar het ministerie van VWS
van de taken op het gebied van de nazorg aan adoptiegezinnen. Eigenlijk heeft
dit punt een parallel met het vraagstuk van de gedetineerden, want justitie
neemt al maatregelen vooruitlopend op de overdracht terwijl er wordt gewerkt
aan een sluitende regeling voor de adoptienazorg onder meer door een werkgroep
van ambtenaren van het ministerie van Justitie en vertegenwoordigers van het
adoptieveld. Justitie zegt nu al dat het met ingang van 1 januari 2008
geen subsidie meer zal geven voor de video-interactiebegeleiding. Die begeleiding
is juist uit preventief oogpunt zo belangrijk, maar er is geen enkele garantie
dat VWS dit aansluitend oppakt en dat de continuïteit van die belangrijke
laagdrempelige voorziening gewaarborgd is. Of is die er inmiddels wel? Waarom
nu vooruitlopen op die discussie over de verdeling van de verantwoordelijkheid?
En met alle nadelen van dien, want je kunt wel zeggen dat dit pas op 1-1-2008
ingaat, maar zo'n aankondiging werpt natuurlijk wel haar schaduw vooruit,
ook voor de betrokken instelling ontstaat onzekerheid over de continuïteit
van het aanbod van zo'n belangrijke voorziening. De vraag is ook hier of die
verantwoordelijkheid wel moet worden overgedragen. Ook in de Wet opneming
buitenlandse kinderen ter adoptie zijn verantwoordelijkheden toebedeeld aan,
bijvoorbeeld, de instellingen en vergunninghouders om juist de begeleiding
direct na de adoptie voor hun rekening te nemen. Dat valt binnen het domein
van Justitie. En áls die verantwoordelijkheid wordt overgedragen, moet
er wel worden aangesloten bij de continuïteit van het aanbod. Vandaar
ook hierbij de vraag om nergens op vooruit te lopen en af te wachten wat de
werkgroep adoptie nazorg hierover samenhangend op papier kan zetten.Als vierde punt wilde ik mij aansluiten bij hetgeen collega Van Haersma
Buma heeft gezegd over de haatzaaiende websites, met name die vanuit islamitisch-radicale
hoek. De Tweede Kamer heeft hierover indringende moties aangenomen, onder
meer de motie-Van der Vlies, waarin wordt aangedrongen op een grootscheepse
opsporingsactie. Inmiddels is bekend uit de NOVA-uitzending dat de aanpak
nog veel te wensen overlaat. Die moet echt meer prioriteit krijgen. Waarom
komt de aanpak onvoldoende van de grond en op welke termijn kunnen we concrete
resultaten zien?Mijn vijfde punt is van een heel andere aard: het lot van een aantal beroepschauffeurs
in buitenlandse gevangenissen, van wie wordt gezegd dat ze onschuldig zouden
vastzitten. Mijn fractie heeft hierover reeds schriftelijke vragen gesteld.
Inmiddels is een uitgebreid rapport verschenen, "Alleen op de wereld"
geheten. Kortheidshalve vraag ik de minister om een reactie hierop, eventueel
schriftelijk buiten de begrotingsbehandeling als dat nu te veel tijd in beslag
zou nemen.Tot slot nog wat opmerkingen over een tweetal zaken uit het asielbeleid.
In maart 2005 hebben we met de toenmalige minister over de openbaarmaking
van gegevens uit asieldossiers gesproken: zou dat niet in bepaalde gevallen
moeten kunnen met het oog op transparantie en evenwichtige meningsvorming,
bijvoorbeeld als zaken heel sterk in de media spelen? Onlangs was er weer
zo'n geval: vijf fracties in dit huis stelden vragen over de wijze waarop
een Iraanse familie werd gearresteerd en uitgezet. Bij alle betrokkenen had
dit vele vragen opgeroepen: waarom ging dat op die manier, waarom met zoveel
machtsvertoon? In de antwoorden op die vragen hult de minister zich in stilzwijgen,
onder het mom van privacybescherming. Zo kon er totaal geen begrip of publieke
discussie ontstaan over het hoe en waarom van deze handelwijze. Daarom mijn
vraag of privacybeschermingsmaatregelen niet te ver zijn doorgeschoten. Moet
daarin geen verandering worden aangebracht, zodat in zo'n situatie wel helderheid
kan worden geboden en de publieke meningsvorming daarbij is gebaat?Mijn allerlaatste punt betreft de achterstanden bij de IND ten aanzien
van de behandeling van asielaanvragen: hoe loopt het nu met de nieuwe Vreemdelingenwet?
We hebben vele discussies gevoerd over het stuwmeer van aanvragen onder de
oude Vreemdelingenwet, maar moeten we er niet voor beducht zijn dat onder
de nieuwe Vreemdelingenwet ook weer achterstanden gaan ontstaan en dezelfde
discussies zullen volgen? Zit de minister daarbovenop, wordt er extra capaciteit
toegekend om dat te voorkomen?De algemene beraadslaging wordt geschorst.De voorzitter:Hiermee zijn wij gekomen aan het eind van de eerste termijn van de Kamer.
De bewindslieden zullen morgenochtend vanaf kwart over tien antwoorden. De
behandeling van de begroting van Justitie wordt morgen ook afgerond.De vergadering wordt van 12.52 uur tot 14.00 uur geschorst.De voorzitter:Ingekomen is een beschikking van de Voorzitters van de Eerste en Tweede
Kamer der Staten-Generaal inzake aanwijzing van het lid J.H. ten Broeke tot
lid van de OVSE-Assemblee.Ik stel voor, deze beschikking voor kennisgeving aan te nemen.Daartoe wordt besloten.De voorzitter:De ingekomen stukken staan op een lijst die op de tafel van de griffier
ter inzage ligt. Op die lijst heb ik voorstellen gedaan over de wijze van
behandeling. Als aan het einde van de vergadering daartegen geen bezwaren
zijn ingekomen, neem ik aan dat de Kamer zich met de voorstellen heeft verenigd. 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/h-tk-20062007-2011-2032.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl