Behandeling van het wetsvoorstel Wijziging van de Werkloosheidswet, houdende onder meer verlenging van de periode gedurende welke de uitkeringen ten laste van een wachtgeldfonds komen (25617)
Staten-Generaal — Handelingen 
Datum: 2014-07-10 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Handeling 1997-1998, pag. 661-667

 
 
 

Handeling

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Vergadernummer
Datum vergadering

16-01-1998

Eerste Kamer der Staten-Generaal

1997-1998

nr. 14, pagina 661-667

23-12-1997

 

 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties over kamerdossier

Kamerdossier 25617Toon publicaties die dit dossier behandelen

 
 
 Publicaties in vergadering

Afscheid de heer StaalPagina 622-622
Voortzetting van de behandeling van het wetsvoorstel Goedkeuring van de op 26 juli 1995 te Brussel tot stand gekomen Overeenkomst op grond van Artikel K.3 van het Verdrag betreffende de Europese Unie tot oprichting van een Europese Politiedienst (Europol-Overeenkomst) (Trb. 1995, 282); en van het op 24 juli 1996 te Brussel tot stand gekomen Protocol opgesteld op grond van Artikel K.3 van het Verdrag betreffende de Europese Unie, betreffende de prejudiciële uitlegging, door het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen, van de Overeenkomst tot oprichting van een Europese Politiedienst (TB. 1996, 225) (25339)Pagina 641-650
Voortzetting van de behandeling van de wetsvoorstellen: - Herziening van het afstammingsrecht alsmede van de regeling van adoptie (24649) en - Wijziging van een aantal wetten in verband met de herziening van het afstammingsrecht alsmede van de regeling van adoptie (25189)Pagina 617-622
Noot met statistieken van de Eerste KamerPagina 668-668
Behandeling van het wetsvoorstel Wijziging van de Werkloosheidswet, houdende onder meer verlenging van de periode gedurende welke de uitkeringen ten laste van een wachtgeldfonds komen (25617)Pagina 661-667
Presentie en opening (dinsdag 23 december 1997)Pagina 603-603
Behandeling van het wetsvoorstel Wijziging van het Burgerlijk Wetboek en van enige andere wetten in verband met de regeling van de splitsing van rechtspersonen (24702)Pagina 611-617
Behandeling van het wetsvoorstel Goedkeuring van de op 26 juli 1995 te Brussel tot stand gekomen Overeenkomst op grond van Artikel K.3 van het Verdrag betreffende de Europese Unie tot oprichting van een Europese Politiedienst (Europol-Overeenkomst) (Trb. 1995, 282) en van het op 24 juli 1996 te Brussel tot stand gekomen Protocol opgesteld op grond van Artikel K.3 van het Verdrag betreffende de Europese Unie, betreffende de prejudiciële uitlegging, door het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen, van de Overeenkomst tot oprichting van een Europese Politiedienst (Trb. 1996, 235) (25339)Pagina 603-610
Behandeling van de wetsvoorstellen: - Aanpassing van een aantal wetten in verband met de invoering van de Wet premiedifferentiatie en marktwerking bij arbeidsongeschiktheidsverzekeringen, de Wet arbeidsongeschiktheidsverzekering zelfstandigen, de Wet arbeidsonge- schiktheidsvoorziening jonggehandicapten en de Organi- satiewet sociale verzekeringen 1997 (Aanpassingswet nieuwe en gewijzigde arbeidsongeschiktheidsregelingen) (25415); - Nadere wijziging van een aantal sociale zekerheidswetten en enige andere wetten, houdende wijziging/intrekking van de Wet Werkloosheidsvoorzining, eenvormige definiëring van de term gezamenlijke huishouding en technische alsmede enige andere wijzigingen (Veegwet SZW 1997) (25641)Pagina 650-661
Behandeling van het wetsvoorstel Verlenging van de zittingsduur van de raden van de gemeenten Gulpen en Wittem in verband met de samenvoeging van deze gemeenten (25739)Pagina 622-622
Voortzetting van de behandeling van de wetsvoorstellen: - Wijziging van de regeling betreffende het verlenen van bijdragen van rijkswege aan de Algemene Kas, bedoeld in artikel 71 van de Ziekenfondswet, en het Algemeen Fonds Bijzondere Ziektekosten, alsmede tot het treffen van een wettelijke basis voor het verlenen van rijksbijdragen aan de instellingen die een publiekrechtelijke ziektekostenvoorziening uitvoeren (23652); - Wijziging van de artikelen 3a en 15 van de Ziekenfondswet (24419); - Wijziging van de Ziekenfondswet in verband met aanpassing van de gronden voor ziekenfondsverzekering (herstructurering Ziekenfondswet) (25687)Pagina 628-641
Stemming over een motie, ingediend bij de behandeling van het wetsvoorstel Regels omtrent de kamers van koophandel en fabrieken, te weten de motie-Stevens c.s. inzake heroverweging gebiedsindeling van de kamer van koophandel voor Zuid-Holland Zuid (Gedrukt stuk Eerste Kamer 25029, nr. 33e)Pagina 622-622
Voortzetting van de behandeling van de wetsvoorstellen: - Herziening van het afstammingsrecht alsmede van de regeling van adoptie (24649); - Wijziging van een aantal wetten in verband met de herziening van het afstammingsrecht alsmede van de regeling van adoptie (25189)Pagina 623-628

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 42 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
Aan de orde is de behandeling van:het wetsvoorstel Wijziging
van de Werkloosheidswet, houdende onder meer verlenging van de periode gedurende
welke de uitkeringen ten laste van een wachtgeldfonds komen (25617).De beraadslaging wordt geopend.De heer Hofstede (CDA):Mijnheer de voorzitter! De CDA-fractie is veelal voorstander van een herverdeling
van verantwoordelijkheden, zeker als dat leidt tot een positieve beïnvloeding
van de arbeidsmarkt, zoals in dit wetsvoorstel beoogd. Desondanks is er bij
de leden van de CDA-fractie in toenemende mate een onrustig gevoel ontstaan
over de vraag of dat beoogde doel daadwerkelijk bereikt zal worden.Het gaat in dit wetsvoorstel om twee zaken, te weten een verdubbeling
van de wachtgeldperiode van 13 weken naar 6 maanden en om de invoering van
een vrij omvangrijke franchise. Beide wijzigingen worden voorgesteld zonder
dat deugdelijk onderzoek heeft plaatsgevonden. Precies twee jaar geleden is
de wachtgeldperiode verlengd van 8 naar 13 weken. Daarbij was een evaluatie
toegezegd, maar deze heeft helaas tot nu toe niet plaatsgevonden.In de nota naar aanleiding van het verslag wordt op door onze fractie
gestelde vragen door het kabinet gewezen op de moeilijkheidsgraad van zo'n
evaluatie. Direct daarna volgt de zin: "Omdat het kabinet de ingezette beleidslijn
ten principale een juiste acht, wil het kabinet niet zolang wachten." Betekent
dit dat de evaluatie op de lange baan wordt geschoven?De waarschuwende vinger van de Raad van State en het pleidooi van de SER
voor geleidelijkheid en maatwerk worden door deze overhaaste invoering toch
wel lichtvoetig terzijde geschoven.Een vraag van de fractie van de Partij van de Arbeid in het voorlopig
verslag, die handelt over premiedifferentiatie op ondernemingsniveau in plaats
van op sectorniveau, wordt beantwoord met de mededeling dat deze variant momenteel
uitgebreid wordt onderzocht. Waarom kan zo'n onderzoek wel op ondernemingsniveau
en niet op sectorniveau plaatsvinden, alvorens met zulke ingrijpende wijzigingsvoorstellen
te komen? Of zijn enkele rijke wachtgeldfondsen zo begeerlijk dat zij met
dit wetsvoorstel als een soort melkkoetje van het kabinet kunnen worden gebruikt,
nadat de rechter dat eerder had verboden?Het tweede aspect van dit wetsvoorstel is niet aan de orde geweest bij
de schriftelijke voorbereiding, waarbij wij vanwege de grote tijdsdruk hebben
afgezien van een nader voorlopig verslag. Dat neemt niet weg dat de zaak nu
toch aan de orde moet komen. Wij doelen op de franchise, die lager betaalde
arbeid en deeltijdarbeid goedkoper maakt. Dat is op zichzelf een loffelijk
streven. Edoch, inmiddels hebben wij brieven ontvangen van een drietal sectorraden,
waaruit grote onrust blijkt over de voorgenomen maatregel. In deze brieven
wordt gewezen op de ingrijpende gevolgen voor bedrijven met naar verhouding
wat beter betaald personeel. In sectoren met zeer verschillende bedrijven,
wat betreft beloning en deeltijdarbeid, kan dat tot exorbitante premies leiden.
In één brief wordt zelfs gewezen op een premie-inhouding van
28% op het salaris.De CDA-fractie moet hierover een aantal vragen stellen. Zijn bovengenoemde
gevolgen door het kabinet voorzien? Waren de mogelijke effecten van de invoering
van deze franchise vooraf voldoende bestudeerd? Hoe moet hiermee in de praktijk
worden omgegaan? Is er ruimte voor het vaststellen van een gelijke premie
voor alle werkgevers in de sector, dus los van de franchise, zoals door de
sectorraad schoonmaak- en glazenwassersbedrijf is voorgesteld? Kunnen bedrijven
die door deze wet in ernstige mate worden getroffen, ergens aankloppen voor
premievermindering en, zo ja, waar? Hoe zal een calculerend bedrijf hierop
reageren? Hoe werkt de wet, als werkgever A een deal sluit met werkgever B
in een andere sector en een en dezelfde werknemer bij beide werkgevers een
halve dag in dienst wordt genomen? Geldt dan twee keer de franchise? Samenvattend:
is dit wetsvoorstel wel of niet een sprong in het duister?Mijn fractie heeft veel belangstelling voor de beantwoording door de staatssecretaris.
Als hij naar tevredenheid antwoordt, is het in dit jaar voor de laatste keer
dat hier van de zijde van de CDA-fractie het woord wordt gevoerd. Daarom wil
ik namens deze fractie van de gelegenheid gebruikmaken om de voorzitter en
de leden van dit huis en de leden van het kabinet goede feestdagen toe te
wensen en voor 1998 veel geluk en vrede.De heer Van de Zandschulp (PvdA):Voorzitter! Het voorstel tot verlenging van de wachtgeldperiode in de
WW stuit bij ons niet op overwegende bezwaren, maar roept al evenmin een groot
enthousiasme op. Dat komt omdat de inhoudelijke argumentatie voor dit voorstel
blijft hangen op een nogal theoretisch niveau. Het gaat om een herverdeling
van verantwoordelijkheden waarbij de kosten meer worden neergelegd waar zij
veroorzaakt worden, aldus de memorie van toelichting. Dat is een wel erg algemene
notie.Premiedifferentiatie op sectorniveau prikkelt niet direct de individuele
werkgever die beslissingen neemt over aanname- en ontslagbeleid. Zijn individuele
beslissingen werken zo sterk verdund door in de wachtgeldpremie dat hij dat
niet of nauwelijks individueel voelt. Deze constatering is op zichzelf geen
pleidooi voor premiedifferentiatie op individueel bedrijfsniveau. Premiedifferentiatie
 op sectorniveau veronderstelt een prikkeling van de sector
die natrilt op het niveau van de individuele, bij die sector behorende, werkgevers.Wat is nu een sector en welke instrumenten heeft een sectororgaan om de
beslissingen van de daarbij aangesloten individuele werkgevers te beïnvloeden?
Er zijn nu zestig sectoren en zestig wachtgeldfondsen en instrumenten om kortdurende
werkloosheid te verminderen, liggen vooral bij CAO-afspraken over arbeidsmarktbeleid,
bij- en herscholing, Arbobeleid, herplaatsingsafspraken via collegiale in-
en uitlening, sectorale arbeidspools, replacementbureaus en dergelijke.Het eerste probleem is dat die wachtgeldfondsen niet samenvallen met CAO-gebieden.
Soms is dat voor een groot deel wel het geval, maar soms is een wachtgeldfonds
ook een allegaartje. Wachtgeldfonds nr. 55 heet "overige takken van bedrijf
en beroep".Een tweede vraag luidt: hoe hecht en effectief is een sector georganiseerd
en is er een traditie van goed overleg en een gezamenlijke aanpak van problemen?
Het zal geen toeval zijn dat in de nota naar aanleiding van het verslag aan
deze Kamer juist de grafische bedrijfstak en de bouwbedrijfstak naar voren
worden geschoven. Dat zijn namelijk twee goed georganiseerde bedrijfstakken.
Ik maak terzijde nog deze opmerking: indien het kabinet sectoren aanwijst
als mededragers van het kabinetsbeleid voor volumebeheersing, dan kan men
niet tegelijkertijd met de gedachte spelen om het algemeen verbindend verklaren
van CAO-afspraken op de helling te zetten. Ik maak deze opmerking aan het
adres van de liberale vleugel binnen paars.In het volgend onderdeel van mijn betoog neem ik even aan dat het sectororgaan
inderdaad geprikkeld wordt en het gedrag van de aangesloten werkgevers weet
te beïnvloeden. Ook dan ontstaan er enkele nadere vragen. Wellicht kiest
men voor een zekere inperking van de hausse aan tijdelijke contracten en afroeparbeid,
die een hoger werkloosheidsrisico en hogere uitvoeringskosten veroorzaken.
Maar het is ook denkbaar dat men kiest voor nog kortere contracten van minder
dan 26 weken. Dan ontstaat er immers helemaal geen WW-recht. Wellicht kiest
een sector voor terugdringing van kortdurende werkloosheid via vroegtijdige
bij- en herscholing, collegiale in- en uitleen, poolvorming en dergelijke.Als die zorg voor kortdurende werkloosheid er echter toe leidt dat de
instroomkans van langdurig werklozen nog kleiner wordt, dan kijk ik er toch
met enige gemengde gevoelens naar. Ik denk dat die kostentoerekening aan de
werkgever de insider-outsiderproblematiek aanscherpt. In ieder geval is de
kostentoerekeningsleer steeds een medaille met twee kanten. Zulke relativerende
kanttekeningen doen niet af aan de overweging dat premiedifferentiatie in
beginsel een nuttig instrument kan zijn. Ik wil graag weten bij welke vormgeving
financiële prikkels werken, hoe potentiële voor- en nadelen zich
tot elkaar verhouden en bij welke omvang een verdere kostentoerekening geen
verder effect meer heeft. Daar kan ik alleen achter komen als wij kiezen voor
een stapsgewijze aanpak waarbij elke stap geëvalueerd wordt voordat de
volgende stap gezet wordt. Helaas hebben wij in Nederland niet voor die aanpak
gekozen. De twee-zeswekenmaatregel in de Ziektewet van 1 januari 1994 werd
te snel overruled door een 52-wekenmaatregel. De wachtgeldperiode werd twee
jaar geleden van acht naar 13 weken verlengd en voordat enig onderzoek naar
de effecten ervan heeft plaatsgehad, wordt nu een verlenging naar zes maanden
voorgesteld. Als de ene wijziging snel over de andere heen buitelt, valt er
niets meer te meten. Het geforceerde verandertempo van de laatste jaren verhindert
een leerproces.Voorzitter! De nu voorgestelde verlenging van de wachtgeldperiode valt
samen met de invoering van een forse franchise in de wachtgeldpremie die nu
geheel een werkgeverspremie wordt. En dit laatste is weer een uitvloeisel
van het PEMBA-complex met zijn randvoorwaarden van inkomens- en lastenneutraliteit
die talloze verschuivingen in belasting- en premieheffing met zich brengt.
Die samenval in de tijd van de invoering van een franchise en de verlenging
van de wachtgeldperiode is een complicatie. Ik had dat kunnen voorzien, maar
het stond niet scherp op mijn netvlies bij de schriftelijke gedachtewisseling.
Het zou het kabinet gesierd hebben indien het ons in de toelichtende stukken
geattendeerd had op deze samenval en de complicaties die daarbij kunnen optreden.
Misschien is het departement intern zo verkokerd, dat de ene afdeling niet
in de gaten heeft wat de andere afdeling uitdoktert en hoe verschillende processen
op elkaar inwerken, elkaar kunnen versterken of elkaar kunnen tegenwerken.Voorzitter! Ik ben niet a priori tegen enige franchise, maar het bestuur
van het LISV stelde al op 19 juni van dit jaar dat de voorgenomen verlenging
van de wachtgeldpremie in combinatie met de invoering van de franchise tot
grote problemen leidt bij de financiering van sommige wachtgeldfondsen. In
een sector waar deeltijd overheersend is en de lonen laag zijn, bijvoorbeeld
het schoonmaak- en glazenwassersbedrijf moet de wachtgeldpremie die al fors
hoger uitvalt als gevolg van de verdubbeling van de wachtgeldperiode geheel
of nagenoeg geheel opgebracht worden door werkgevers die ook fulltimers in
dienst hebben en/of iets hogere lonen betalen. Inmiddels hebben drie sectororganen
ons over hun problematiek geschreven: schoonmaak- en glazenwassersbedrijf,
de commerciële dienstverlening en de sector cultuur en audiovisueel.
Alle wijzen ons op onevenwichtige deels contraproductieve effecten van de
combinatie franchise en verdubbeling van de wachtgeldperiode in hun sector.
Het uitzendwezen zit hiernaast met een ander gegeven. Uit de wachtgeldfondsen
moeten ook de ziektegevallen betaald worden. Bij de invoering van WULBZ was
dit al een discussiepunt. Desgevraagd antwoordde het kabinet op vragen van
de Eerste Kamer dat er over die kwestie nog overleg met de uitzendbranche
zou plaatsvinden. Ik heb er sindsdien niets meer over vernomen. Ik neem maar
aan dat er goede redenen zijn om zieke uitzendkrachten onder het vangnet te
laten vallen. Maar inmiddels leiden vangnet Ziektewet, franchise en verdubbeling
wachtgeldperiode in deze sector wel tot een extreem hoge wachtgeldpremie die
nogal eenzijdig opgebracht moet worden door uitzendbureaus die zich vooral
richten op meer gespecialiseerde en dus duurdere uitzendkrachten. Wat zou
er tegen zijn om bij de sector uitzendwezen een onderscheid te maken tussen
het ziektewetgedeelte en het wachtgeldgedeelte en het ziektewetgedeelte uit
 te zonderen van de franchise? Dat verlicht het probleem althans
enigszins en past ook beter bij de kostentoerekeningsfilosofie.Een andere denkbare mogelijkheid is om voorlopig te kiezen voor een iets
lager lastenplafond, dat wil zeggen een wat grotere verevening met het AWF.
Intussen kan, na overleg met de desbetreffende sectoren, worden nagegaan hoe
de kostentoerekening van kortdurende werkloosheid nauwkeuriger en minder grofmazig
kan plaatsvinden.Voorzitter! Ik heb al gezegd dat ik mij niet principieel kant tegen premiedifferentiatie
maar dat dit wel deugdelijk onderzoek naar de effecten vereist, naast "fine
tuning" in de uitvoering. Welnu, daarvan is in deze situatie in elk geval
onvoldoende sprake. Ik hoop dat de staatssecretaris in staat is, de nog los
rondslingerende uiteinden van deze voorstellen aan elkaar vast te knopen.
Dat er ernstige problemen zijn, daarvan ben ik wel overtuigd geraakt door
de brieven van de desbetreffende sectoren.Mevrouw Gelderblom-Lankhout (D66):Mijnheer de voorzitter! Vastgesteld moet worden dat de problematiek die
ons door middel van de brieven van de drie sectoren heeft bereikt, in de Tweede
Kamer niet of nauwelijks aan bod is gekomen. Om wille van de tijd zal ik de
vragen hierover, die door anderen reeds voortreffelijk zijn geformuleerd,
niet herhalen. Uiteraard wil ook ik graag de antwoorden op die vragen weten.
Ik vraag mij af hoe het kabinet denkt, deze problematiek aan te pakken. Bestaat
het voornemen om het één jaar zo te proberen en om, als blijkt
dat er onoverkomelijke problemen zijn, deze wet door middel van een Veegwet
te repareren?Mevrouw Van den Broek-Laman Trip (VVD):Mijnheer de voorzitter! Ik kan mij aansluiten bij de opmerking van mevrouw
Gelderblom, waarmee zij zich weer heeft aangesloten bij opmerkingen van anderen.
Het lijkt mij eenvoudig om het zo te doen. Ik doel nu op de sectoren met veel
deeltijdwerkers. Ook mijn fractie is bezorgd over dat probleem.Voorzitter! Wij moeten ons realiseren dat het om een ingrijpend wetsvoorstel
gaat. Op een aantal onderdelen wordt de werkloosheidswetgeving gewijzigd.
In plaats van 13 weken zijn werkgevers nu zes maanden verantwoordelijk voor
de wachtgelden nadat werknemers zijn ontslagen. Die werkgevers worden dus
nadrukkelijk geconfronteerd met de lasten van kortdurende of langdurige werkloosheid.
Het is begrijpelijk dat de regering verlangt dat de werkgever een beter afweging
maakt waar het gaat om maatschappelijke kosten en baten van ontslagbeslissingen.Mijn fractie constateert in het verslag dat dit wetsvoorstel een nieuwe
stap is in de ontwikkeling die ertoe leidt dat de financiële verantwoordelijkheid
ten laste komt van het bedrijfsleven, met name de werkgevers. Intussen trekt
de rijksoverheid steeds meer zeggenschap naar zich toe. Is het nog wel zo
dat het principe "wie betaalt, bepaalt" wordt gehandhaafd? Voorzitter! Dat
was de vraag van de fractie van de VVD. De staatssecretaris heeft daarop uitvoerig
gereageerd, maar met alle respect heb ik niet de indruk dat hij deze vraag
ook werkelijk heeft beantwoord. Hij beaamt dat de financiële verantwoordelijkheid
in sterkere mate bij de werkgevers komt te liggen en vervolgens beschrijft
hij uitbundig de extra ruimte die werkgevers zouden krijgen. In de nota naar
aanleiding van het verslag stelt hij dat het kabinet in 1998 voor werkgevers
de mogelijkheden wil verruimen om de kortdurende werkloosheid te beperken.
Zo zullen de mogelijkheden worden verruimd om sectorale initiatieven die bijdragen
aan de beperking van de werkloosheid, te financieren. Voorts geeft hij aan
dat werkgevers, doordat meer faciliteiten worden geboden bij het in dienst
nemen van werklozen, in sterkere mate kunnen bepalen hoeveel ze betalen. De
staatssecretaris concludeert dat hij onze mening dat het ministerie veel zaken
naar zich toetrekt, niet kan onderschrijven. Hij zegt dus eigenlijk dat er
prachtige algemene faciliteiten zijn die de werkgevers kunnen gebruiken om
hun beleidsvrijheid te vergroten. Dit is echter geen antwoord op de vraag
van de VVD. De VVD wil dat de individuele werkgever ruimte en mogelijkheden
heeft om werknemers in dienst te nemen, en dat dus niet alles door de minister
bepaald wordt.Wij blijven van mening dat binnen de socialezekerheidswetten steeds vaker
het bedrijfsleven betaalt en de overheid de zeggenschap over de gelden naar
zich toetrekt. Hoever gaat nu eigenlijk de verantwoordelijkheid van de minister
van Sociale Zaken en Werkgelegenheid in verband met lastenontwikkeling en
inkomensbeleid? Wordt de verantwoordelijkheid met de invoering van deze wet
niet nog verder naar de minister van Sociale Zaken en Werkgelegenheid verlegd?
Ik hoor graag een reactie hierop van de staatssecretaris.Staatssecretaris De Grave:Voorzitter! Ik begin met een antwoord op de vraag van mevrouw Van den
Broek, niet alleen omdat deze mij als staatssecretaris interesseert, maar
ook omdat deze een breder perspectief aan dit wetsvoorstel geeft. Overigens
raak ik hiermee aan elementen die de heer Van de Zandschulp naar voren heeft
gebracht.Wij moeten beseffen dat de sociale zekerheid altijd al in belangrijke
mate door werkgevers betaald is. Mevrouw Van Leeuwen en heer Hofstede weten
er ongetwijfeld veel meer van dan ik, maar ik herinner mij goed dat er eind
jaren zeventig lange tijd over is gediscussieerd in verband met voorstellen
om op de sociale zekerheid te bezuinigen. Onder andere de vakbeweging vroeg
zich toen af waar de overheid zich mee bemoeide. Het waren immers de werknemers
die meebetaalden aan de premies. Later is vrij algemeen aanvaard dat de neiging
bestond, de premies als onderdeel van de totale loonkosten af te wentelen,
en dat de kosten ervan dus uiteindelijk bij de werkgevers terechtkwamen. Dat
wil zeggen dat de premies ten laste kwamen van het onderdeel van het nationale
inkomen beschikbaar voor winstinkomen en hiermee voor investeringen en werkgelegenheid.
Zo is er lange tijd de samenhang geweest tussen ingrepen in de sociale zekerheid,
winstherstel voor het bedrijfsleven, herstel van werkgelegenheid en hiermee
herstel van het draagvlak voor de premies.Het lijkt mij een misverstand dat werkgevers als zodanig niet betalen
 voor de totale kosten van de sociale zekerheid. Dit wetsvoorstel
verandert dus niet wie er betaalt. De heer Hofstede vroeg of dit wetsvoorstel
een soort van melkkoetje voor de overheid is. De overheid gebruikt in die
zin altijd een melkkoe. Alles wat de overheid moet betalen, moet zij eerst
bij Jan of Piet, werkgever of werknemer, belastingbetaler of premiebetaler,
hebben weggemolken. Anders kan er niets worden uitgegeven. De overheid is
dus voortdurend bezig, de melkkoe Nederlandse samenleving te melken. De discussie
gaat nu over de vraag hoeveel melk er moet worden gemolken. Ik kan hierover
een politieke opmerking tegen de heer Hofstede maken. Er zijn partijen die
in hun verkiezingsprogramma schrijven dat er wat minder moet worden gemolken,
maar hij geeft als politieke boodschap dat er eigenlijk wel genoeg wordt gemolken
en dat het niet minder hoeft.Het gaat er nu dus niet om dat de werkgevers betalen, maar het gaat om
de vraag welke werkgever wat betaalt. De totale kosten van de WW, zoveel miljard,
moeten worden betaald door de werkgevers. De vraag is, wie wat betaalt: is
dat de collectiviteit of wordt er een groter deel van dit bedrag toegerekend
aan individuele werkgevers om langs die lijn gedragsbeïnvloeding te krijgen
rond de afwegingen? En vinden we daar het juiste evenwicht in?Dat is een discussie, voorzitter, die we ook hebben gevoerd, uitvoerig,
bij de WAO – een vergelijkbare gedachtegang en een vergelijkbare discussie.
Nu zien we die discussie bij de WW, zij het dat de ultieme discussie zijn
weerslag moet krijgen, als er invulling wordt gegeven aan het voornemen van
het kabinet zoals neergelegd in de nota "Werken aan zekerheid". Daarin hebben
we gezegd dat we rond het thema premiedifferentiatie in de WW nog eens met
een uitvoerig stuk komen, waarin we beargumenteren welke mogelijkheden er
op dat punt liggen en zijn, en wat de voors en tegens op dat punt zijn. Dan
krijgen we ook de onderbouwing waar de heer Van de Zandschulp naar vraagt.
We krijgen dan ook goed op een rijtje hoe nu eigenlijk, in het verlengde van
die WAO-discussie, de verantwoordelijkheidsverdeling collectief/individueel
haar plaats vindt rond de WW. Dat heeft immers weer andere aspecten en andere
kenmerken dan bij de WAO. In zekere zin – daar heeft de heer Van de
Zandschulp gelijk in – loopt dit voorstel hierop vooruit.Nu nog even terug naar mevrouw Van den Broek, voorzitter. Ik geloof niet
dat dit onderwerp te maken heeft met het principe: wie betaalt, bepaalt. Nu
is het op zich zo dat elke regelgeving daar een inbreuk op is, als je heel
strikt redeneert. Immers, de burger betaalt of de werkgever betaalt en als
die dat allemaal moet bepalen, kunnen wij naar huis. Maar gelukkig zijn wij
ook weer de vertegenwoordigers van die werkgevers en werknemers, en moeten
we namens hen toch afwegingen maken. Dat geeft al aan dat je daar niet al
te scherp en precies in kunt knippen. Maar ik versta haar goed dat, op het
moment dat je grotere verantwoordelijkheden neerlegt bij individuele werkgevers,
ook in financiële zin, je die werkgevers dan ook meer mogelijkheden moet
geven om te kunnen afwegen. Dat lijkt me wel een terecht punt.Nu, voorzitter, terug naar dit wetsvoorstel, zij het dat ik eerst de heer
Hofstede hartelijk wil danken voor de goede wensen. Ik kan niet namens het
hele kabinet de goede wensen aan de CDA-fractie in de Kamer teruggeven, maar
namens mijzelf spreek ik ook evenzeer de beste wensen uit. Wat betreft het
wetsvoorstel zelf geloof ik niet dat hier sprake is van een melkkoediscussie,
in de zin van "rijke wachtgeldfondsen" en "begeerlijk". Nee, voorzitter, het
blijft allemaal schuiven binnen premies die betaald worden door werkgevers;
het is meer de vraag welke werkgever wat betaalt. De overheid wordt hier,
strikt genomen, geen stuiver rijker van. Ik doe geen greep in een pot; ik
haal daar geen geld uit. Het is verschuiven binnen premies die betrokkenen
betalen. Dat beeld moet ik derhalve echt verre van mij werpen, althans in
dit geval.Dat neemt niet weg, voorzitter, dat dit wel degelijk – zoals de
heer Van de Zandschulp ook aangeeft – een verdere stap is in de richting
van een herijking van verantwoordelijkheidsverdeling collectief/individuele
werkgever/sector, als het gaat om de vraag wie wat betaalt. De argumentatie
daarvoor ligt in de geloofwaardigheid van de juistheid van de argumenten die
ook hebben gegolden, toen we de eerste toerekening per sector hebben ingevoerd.Ik geloof wel, voorzitter, dat, als ik kijk naar de adviezen, het advies
van onder meer de Sociaal-Economische Raad in zijn kern niet negatief was.
Ik geloof wel degelijk dat de Sociaal-Economische Raad met het leidende principe
achter dit voorstel kon leven. Ik vind het belangrijk om dit te constateren.
Daarmee is niet gezegd dat het goed zou zijn dat hele vraagstuk van hoever
je daarin kunt gaan op het specifieke terrein van de WW nog eens heel scherp
te benoemen en te beargumenteren. Het kabinet stelt zich voor om dat nog eens
te doen bij de toegezegde notitie op basis van de nota "Werken aan zekerheid"
op het terrein van de premiedifferentiatie WW. Daarbij zal ook zeker het element
van insider-outsiderproblematiek een rol moeten spelen. Dit is overigens een
problematiek die we al bij de WAO hebben ontmoet, ten aanzien waarvan van
een vergelijkbare discussie sprake bleek.Er doen zich overigens bij de WW nog wel meer problemen voor. Misschien
mag ik er één noemen, voorzitter. Het kan natuurlijk zijn dat
het saneren van een bedrijf leidt tot het afvloeien van mensen in de WW; dat
is maatschappelijk misschien, micro gesproken, ongewenst. Maar als het er
per saldo toe leidt, dat zo'n bedrijf daardoor krachtiger, sterker wordt en
het meer kan groeien en zich kan handhaven in de internationale concurrentie
dan is dat macro gezien juist weer zeer gewenst. Dit zijn dus lastige vragen
die nog moeten worden beantwoord, maar wij komen erop terug om op die wijze
verdere stappen op het vlak van de WW nog beter dan bij het huidige wetsvoorstel,
te onderbouwen.Voorzitter! Ik moet natuurlijk met zeer grote kracht ontkennen dat het
departement van Sociale Zaken verkokerd is. Dat is onjuist. Op dit punt...De voorzitter:Nou...Staatssecretaris De Grave:Voorzitter! Ik had het niet over het departement van Justitie, maar over
het departement van Sociale Zaken.De voorzitter:Het ging om de interpunctie. U zei: het departement van Sociale Zaken
is niet verkokerd op dit punt... Dus waar zet u de punt?Staatssecretaris De Grave:Voor "op" moet een punt.Voorzitter! Ik geloof dus dat de causaliteit op dit onderwerp anders is.
De start van de discussie was ook hier weer de situatie rondom PEMBA en de
loonkosten- en inkomensneutraliteit en daarmee ook de introductie van de franchise.
Dat leidt tot dit voorstel in samenhang met een aantal andere overwegingen
die in de memorie van toelichting zijn genoemd. Als zodanig lijkt mij dat
een goede lijn en ik wijs ook op het SER-advies. Maar ook ik heb kennis genomen
van een aantal brandbrieven van een drietal sectoren dat in deze specifieke
situatie met een aantal problemen wordt geconfronteerd. De verschillende woordvoerders
hebben omstandig en zeer goed uitgelegd waar dat probleem zich op concentreert:
een eigenlijk te gering draagvlak omdat het aantal werkenden in die sector
onder die franchise zodanig groot is dat een te klein aantal werkenden de
problematiek van het wachtgeld moet oplossen. Dat wordt ook nog eens verzwaard
doordat bijvoorbeeld in de uitzendbranche het ZW-vangnetdeel langs die lijn
wordt gefinancierd. Overigens wijs ik erop dat de sectoren waarover wij spreken,
ervoor gekozen hebben om te sterk te differentiëren naar onderdeel per
sector zodat je in de sector van het uitzendwezen heel wisselende premies
ziet tussen die delen die deze deeltijdproblematiek minder kennen en die sectoren
die het meer kennen.Ik ontken niet, voorzitter, dat hier wel degelijk sprake is van lastige
situaties. Ik moet de Kamer dan ook meedelen dat ik nog dit jaar daarover
met de drie betrokken sectoren van gedachten zal wisselen om na te gaan wat
de mogelijkheden zijn om op dit punt tot een oplossing te komen. Ik haast
mij daarbij te zeggen dat ik het onvermijdelijk acht, dat de franchise als
zodanig blijft bestaan – die is overigens door het LISV voor 1998 vastgesteld –
en dat ik overigens ook van mening ben dat deze sectoren zouden moeten beginnen
om mij aan te geven welke initiatieven zij zelf nemen om de werkloosheid zoveel
mogelijk te beperken. Deze branche kan toch ook niet functioneren in die zin
dat het makkelijk is als men beschikbaar is wanneer dat nodig is en dat men
vervolgens in de WW gaat via de collectiviteit? Zo kan het ook niet werken.
Als wij zoeken naar oplossingen moet het element wat betrokkenen er zelf aan
kunnen doen, ook een rol spelen. Zij moeten ook zelf willen verevenen en bekijken
wat zij zelf kunnen doen in de sfeer van beperkingen op zowel het terrein
van ziekte als op dat van de WW. Het gaat inderdaad allemaal om deeltijd.
Vaak is er sprake van een paar weken werken en dan weer de WW. Wij kennen
die sectoren natuurlijk allemaal. Het is de vraag of dat evenwichtig is tegenover
de andere delen van de samenleving waar deze flexibiliteit niet aanwezig is.
Ik heb niets tegen flexibiliteit maar wel als de kosten die ermee samenhangen
collectief over iedereen worden uitgesmeerd. Dat vind ik minder geslaagd.
Ik kan mij goed voorstellen dat bedrijven zich afvragen wat zij er eigenlijk
mee te maken hebben dat die hoge kosten samenhangen met zeer flexibel in-
en uitschakelen en waarom zij daaraan moeten meebetalen. Natuurlijk is een
zeer hoge marginale premie niet gewenst. Wij zullen inderdaad moeten bekijken
of er oplossingen voor zijn. Ik heb een aantal suggesties van de heer Van
de Zandschulp goed genoteerd. Wij zullen die zeker in de afweging betrekken
en bekijken of ze een bijdrage kunnen leveren aan een evenwichtige oplossing
voor de problematiek die in deze drie sectoren is ontstaan. Hoe belangrijk
deze drie sectoren ook zijn, ik heb het gevoel dat het geheel van het bedrijfsleven
redelijk hiermee kan leven – ik onderstreep het woord "redelijk" –
aangezien de introductie van de franchise onlosmakelijk en causaal samenhangt
met de wens naar inkomens- en kostenneutraliteit in het kader van de PEMBA-operatie.Mevrouw Van den Broek-Laman Trip (VVD):Voorzitter! Omdat wij nu die drie sectoren noemen, gaat de staatssecretaris
daarmee praten. Ik vraag mij af hoe het bijvoorbeeld zit met de horeca en
de landbouw, die ons niet hebben geschreven. Waarom kiest de staatssecretaris
juist deze drie?Staatssecretaris De Grave:Ik kan niet met alle sectoren praten; dat is een omslachtige methode.
Je reageert op problemen die in de praktijk zijn gebleken. Ik heb niet voor
niets mijn randvoorwaarden geformuleerd. Niet elke marginale premie boven
het gemiddelde is voor mij aanleiding om in te grijpen. Sterker nog, tot op
zekere hoogte is dat ook beoogd. Ik ga ervan uit dat men, als er echt sprake
is van een problematiek boven het gemiddelde, de weg naar u of naar mij weet
te vinden. Als dat niet gebeurt, heb ik het gevoel dat het allemaal wel werkbaar
is. Dit is overigens geen uitnodiging om er nu nog even massaal over te beginnen.
Bijvoorbeeld in het uitzendwezen speelt de problematiek van de marginale wachtgeldpremies
wel degelijk in sterke mate, ook vanwege de cumulatie met het vangnet ZW.
Dat is een reden om ernaar te kijken. De schoonmaakbranche kent heel veel
parttimecontracten die allemaal onder de franchise blijven en overigens nauwelijks
banen die daarboven uitkomen. Kortom, niet elk probleempje kan direct aanleiding
zijn tot een gesprek, maar met deze drie sectoren wil ik wel degelijk nog
dit jaar een gesprek voeren. Overigens is dat niet alleen naar aanleiding
van de bespreking in de senaat, want deze afspraken waren natuurlijk al gemaakt,
omdat die brieven ook bij het departement zijn binnengekomen.Mijn conclusie is dat het fundament van dit voorstel gezond is en dat
het kan rekenen op voldoende steun. De precieze argumentatie zal in een meer
definitieve vorm een plek moeten krijgen in de notitie over de premiedifferentiatie
WW. De introductie van de franchise kent een aantal nadelen, die in mijn visie
onvermijdelijk samenhangen met de inkomens- en loonkostenneutraliteit van
de PEMBA-operatie, die inmiddels via die wetgeving is ingevoerd. In de praktijk
is er naar mijn taxatie bij een drietal genoemde sectoren aanleiding om nader
te verkennen of er additionele maatregelen moeten worden genomen om de franchiseproblematiek
tot beheersbare proporties terug te brengen. Ik ga er daarbij van uit dat
die bijdrage niet alleen wordt geleverd door het departement, maar ook door
de betrokken sectoren zelf.De heer Van de Zandschulp (PvdA):Voorzitter! Ik begrijp dat de staatssecretaris nu niet de ruimte heeft om de franchise in te trekken. Ik kan mij ook voorstellen dat
het uit rechtsgelijkheidsoverwegingen niet denkbaar is om in de ene sector
de franchise te schrappen en haar in de andere te handhaven. Toch is de franchise
op zichzelf een scherp probleem. Als ik het goed heb begrepen, heeft de schoonmaak-
en glazenwasserssector ongeveer 80% parttimers in dienst en slechts 20% fulltimers.
In de brief van de sectorraad staat een licht dreigement om de resterende
fulltimefuncties ook maar om te zetten in parttimefuncties. Het arbeidsrecht
verhindert dat vooralsnog even, maar het is op zichzelf niet ondenkbaar op
langere termijn. Wie betaalt er in zo'n sector dan nog wachtgeldpremie? Dat
lijkt mij een merkwaardig effect van wat hier gaande is.Ik hoop dat de staatssecretaris in het overleg met het uitzendwezen die
cumulatie van ziektewet- en wachtgeldpremie aan de orde wil stellen. Ik vind
het een ongewenst samenvallen. De differentiatie binnen het uitzendwezen zal
misschien heel nuttig zijn als wij ziektewet- en wachtgeldpremie van elkaar
loskoppelen. Dan is er een ziektewetpremie zonder franchise, die gedifferentieerd
kan uitwerken en meer tegemoetkomt aan de hele kostentoerekeningsleer.Ik hoop dat de staatssecretaris bereid is, de Kamer op de hoogte te stellen
van de uitkomsten van het overleg dat hij nog dit jaar met de drie genoemde
sectoren zal voeren.Ik dank de heer Hofstede voor zijn gelukwensen. Ik wens ook hem en alle
collega's geluk. Dezelfde wensen gelden natuurlijk ook de staatssecretaris.Staatssecretaris De Grave:Voorzitter! Het zou ongepast zijn als ik tegen de heer Van de Zandschulp
zou zeggen dat ik niet buitengemeen serieus zal laten nagaan of zijn suggestie
op het punt van de sector van het uitzendwezen overweging verdient. Als onderscheid
kan worden gemaakt, kan dat in betekenende mate een bijdrage leveren aan de
oplossing van de marginale wachtgeldpremieproblematiek. Alles wat daaraan
kan bijdragen, heeft mijn grote interesse. Het punt zal vanzelfsprekend worden
beoordeeld op mogelijke positieve en negatieve gevolgen.Ik zeg de Kamer graag toe dat ik de uitkomsten van het nog dit jaar te
voeren overleg, dat wellicht volgend jaar nog vervolgoverleg vergt, aan de
Kamer zal meedelen.De beraadslaging wordt gesloten.Het wetsvoorstel wordt zonder stemming aangenomen.De voorzitter:Geachte medeleden! Hiermee zijn wij bijna aan het eind van de laatste
vergadering van dit kalenderjaar. Ik wil even aandacht besteden aan de dagen
die voor ons liggen, maar vooral ook terugblikken op het jaar dat achter ons
ligt. Dankzij de toewijding van de griffier beschik ik over enige statistische
gegevens, die op zichzelf weer bestaan dankzij de toewijding van het centraal
informatiepunt, dat over een grote reeks van jaren statistische gegevens verzamelt
over het werk dat wij hier verrichten. Het zijn gegevens over aantallen.(Deze cijfers zijn opgenomen aan het eind van deze editie.)1De voorzitter:Het is aan ons om vervolgens de vraag te stellen of wij daaruit conclusies
kunnen trekken over de kwaliteit.Wanneer wij eerst even kijken naar de aantallen, valt op dat het aantal
wetten dat ter behandeling aan deze Kamer is aangeboden, in het afgelopen
jaar – dan spreek ik over de periode van prinsjesdag tot prinsjesdag –
is gestegen naar 304, wat weer 49 hoger ligt dan het jaar daarvoor. Maar wat
heeft deze Kamer daarmee gedaan? Zij zijn voor een deel – dat is op
zichzelf gebruikelijk – in onderzoek genomen, hetgeen pleegt te leiden
tot beraadslagingen in een openbare vergadering. Het deel dat in onderzoek
is genomen, is kleiner dan in het voorafgaande jaar. Het gaat om 113 van die
304, oftewel een percentage van ruim 37, terwijl dat in het verleden nooit
lager dan 50 is geweest. Dat betekent dat wij in het afgelopen jaar veel meer
geselecteerd hebben bij de beslissing, of de Kamer een wetsvoorstel toch min
of meer uitputtend zou gaan bekijken.Waartoe leidt dit vervolgens? Tot een aantal commissievergaderingen, dat
merkwaardigerwijs weer lager ligt dan het jaar daarvoor. Maar ten slotte leidt
dit tot beraadslagingen in een openbare vergadering, die jaar op jaar en ook
nu weer aanzienlijk meer tijd kosten in de vorm van de beraadslagingen. Wij
zien namelijk dat de omvang van de Handelingen met bijna 17% is gestegen ten
opzichte van het jaar daarvoor. Dan moet je de vraag gaan stellen of de Kamer
op dat ogenblik nog steeds handelt volgens de criteria die zij daarbij zelf
altijd aanvoert, namelijk dat de wetgeving die haar wordt aangeboden heel
specifiek wordt gewaardeerd op basis van haar rechtsstatelijke kwaliteit,
de kwaliteit op het gebied van rechtshandhaving, handhaafbaarheid en acceptatie
door de samenleving. De vraag kan rijzen, of wij dat inderdaad in voldoende
mate doen en of niet in steeds grotere mate sprake is van een maatschappelijke,
om niet te zeggen politieke discussie in deze Kamer over wetsvoorstellen,
omdat het steeds vaker voorkomt dat, nadat een wetsvoorstel door de Tweede
Kamer is aanvaard, er alsnog maatschappelijke beroering ontstaat, waardoor
de behoefte ontstaat om daarop alsnog als Staten-Generaal – dat kan
alleen in de Eerste Kamer gebeuren – te reageren. Men kan zich afvragen
of dat een wenselijke ontwikkeling is.Ik spreek daarover nu geen oordeel uit. Wanneer ik het heb over de kwaliteit,
is er geen enkele reden om ons nu al aan te praten dat het daaraan zou schorten.
Ik herinner mij een aantal voorvallen in de periode die ik dit jaar vanuit
deze positie heb kunnen meemaken, onder andere toen een tweetal leden van
de Tweede Kamer niet lang achter elkaar initiatiefwetsvoorstellen hebben verdedigd,
en daarbij beiden hebben uitgesproken dat zij onder de indruk waren van de
kwaliteit van de discussie, en vooral van de wijze waarop in de discussie
ook geluisterd werd naar en gereageerd op argumenten. Van mijn kant wil ik
daar graag tegenover stellen dat ik ook zeer onder de indruk was van de wijze,
waarop deze beide initiatiefnemers – ik doel op de heren Van Boxtel
en VoorzitterRosenmöller – van hun kant die discussie hebben gevoerd,
namelijk op zeer overtuigende wijze, wat in de politiek overigens niet altijd
voldoende is om een wetsvoorstel de eindstreep te doen halen. Het zijn niet
alleen initiatiefnemers uit de Tweede Kamer; laatst was het staatssecretaris
Vermeend die na de eerste termijn van de algemene financiële
beschouwingen in deze Kamer mij liet weten, dat hij het niveau van de discussie
zoals die hier werd gevoerd, buitengewoon kon waarderen. Ik wil niet aannemen
dat hij daarmee een diskwalificatie van andere organen in deze Staat heeft
willen uitspreken. Maar goed, dit is voor de Eerste Kamer prettig om te horen.Wij dienen echter langer bij deze cijfers stil te staan. Als het zo is
dat deze Kamer het accent als gevolg van maatschappelijke wijzigingen enigszins
zou verleggen en meer een Kamer wordt die opnieuw de maatschappelijke bewegingen
in haar overwegingen betrekt, wanneer blijkt dat daaraan na de discussie in
de Tweede Kamer behoefte bestaat, behoeft dat op zichzelf helemaal niet verkeerd
te zijn. Het heeft natuurlijk pas echt zin wanneer er met die discussie ook
iets gebeurt; als er naar aanleiding van die discussie toezeggingen door de
regering worden gedaan en die vervolgens ook worden nagekomen, dus wanneer
die toezeggingen in het beleid tot uiting komen. Als dat het geval zou zijn,
dan zou er geen bezwaar kleven aan een wijziging van de functie van deze Kamer.
Het zou pas bezwaarlijk worden wanneer wij alleen maar zouden denken dat wij
een dergelijke invloed uitoefenen en die invloed in de praktijk niet bestaat.Het lijkt mij dat het nuttig kan zijn om daarnaar nu eens wetenschappelijk
onderzoek te laten verrichten. Dit onderzoek moet zich in de eerste plaats
richten op de vraag of er sprake is van een dergelijke verschuiving. In de
tweede plaats moet het onderzoek opheldering geven over de vraag of, wanneer
er een dergelijke verschuiving plaatsvindt, deze ook maatschappelijk effect
heeft. Is dat niet het geval, dan is het buitengewoon moeilijk staande te
houden dat wij op deze weg moeten doorgaan. Dan zouden wij ons daarop nader
moeten bezinnen.Dit hoeft allemaal niet dit jaar. De haast die de staatssecretaris vanavond
had om bepaalde zaken nog wel dit jaar in overleg te brengen, hebben wij hierbij
niet. Juist de reflectie die nodig is, brengt met zich dat wij daar nog wel
enige tijd voor hebben. Dit betekent dat wij thans tot een einde kunnen komen
van onze beraadslagingen gedurende dit kalenderjaar.Alvorens dit te doen, wil ik u gaarne toewensen dat ieder naar zijn of
haar overtuiging gezegende, gelukkige, prettige of vrolijke kerstdagen doorbrengt,
dat ieder ook een voorspoedig, in materieel en immaterieel opzicht, 1998 tegemoet
gaat en dat wij elkaar behouden op de dertiende januari aanstaande in deze
vergaderzaal terugzien of wellicht eerder elders in het land, indien onze
wegen elkaar voordien mochten kruisen.Sluiting 22.17 uur 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/h-ek-19971998-661-667.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl