Vragen van de leden Passtoors en Van Blerck-Woerdman aan de minister van Volksgezondheid, Welzijn en Sport over de Abbott-bloedtest
Staten-Generaal — Handelingen 
Datum: 2014-07-12 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Handeling 1995-1996, pag. 4739-4742

 
 
 

Handeling

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Vergadernummer
Datum vergadering

10-04-1996

Tweede Kamer der Staten-Generaal

1995-1996

nr. 70, pagina 4739-4742

10-04-1996

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 
 Er is geen inhoudsopgave aanwezig.
 
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in vergadering

Vragen van het lid Marijnissen aan de minister van Sociale Zaken en Werkgelegenheid, over de problematiek van de Melkert-banen bij de Stichting Thuiszorg Enschede-HaaksbergenPagina 4746-4747
Behandeling voorstel van rijkswet Goedkeuring van het op 17 december 1994 te Lissabon tot stand gekomen Verdrag inzake het Energiehandvest, met Bijlagen, en het op 17 december 1994 te Lissabon tot stand gekomen Protocol bij het Energiehandvest, betreffende energie-efficiëntie en de daarmee verband houdende milieu-aspecten, met Bijlage (Trb. 1995, 108) (24545, R1560)Pagina 4797-4809
Stemmingen in verband met het wetsvoorstel Algemene Regels over de advisering in zaken van algemeen verbindende voorschriften of te voeren beleid van het Rijk (Kaderwet adviescolleges) (24503), en over: de motie-Assen over een controle van de vaste adviescolleges (24503, nr. 25); de motie-Rehwinkel over de rol van belangenorganisaties en belanghebbenden (24503, nr. 27)Pagina 4748-4750
Behandeling voorstel tot Wijziging van het Reglement voor de Stenografische dienst van de Staten-Generaal in verband met het aan derden ter inzage geven van geluids- en geheugendragers (24654)Pagina 4750-4750
Lijst van ingekomen stukken, met de door de voorzitter ter zake gedane voorstellen (woensdag 10 april 1996)Pagina 4809-4810
Regeling van werkzaamheden (woensdag 10 april 1996)Pagina 4737-4739
Behandeling Partiële herziening tweede structuurschema Verkeer en vervoer (Hanzelijn, Axel-Zelzate, Meppel-Ramspol) (24122)Pagina 4750-4750
Vragen van de leden Passtoors en Van Blerck-Woerdman aan de minister van Volksgezondheid, Welzijn en Sport over de Abbott-bloedtestPagina 4739-4742
Behandeling wetsvoorstel Wijziging van de Wet op het basisonderwijs, de Interimwet op het speciaal onderwijs en het voortgezet speciaal onderwijs, alsmede de Wet op het voortgezet onderwijs in verband met de decentralisatie van de huisvestingsvoorzieningen (24455)Pagina 4750-4797
Vragen van het lid Rosenmöller aan de minister van Sociale Zaken en Werkgelegenheid, over de meest recente problemen tussen bestuur, directie en personeel van het CTSV.Pagina 4742-4746
70ste vergadering; 10 april 1996Pagina 4737-4737
Behandeling van het structuurschema Oppervlaktedelfstoffen (23625)Pagina 4750-4750

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 32 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 

 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 Aan de orde is het mondelinge vragenuur, overeenkomstig
artikel 136 van het Reglement van orde.
 
 
 
 
 
 
 Vragen van de leden Passtoors en Van Blerck-Woerdman aan de
minister van Volksgezondheid, Welzijn en Sport over de Abbott-bloedtest.
 
 
 
 
 
 De heer Passtoors (VVD):
 
 Voorzitter! Vrijdag jongstleden werd Nederland opgeschrikt door het onheilspellende
bericht van de Amerikaanse firma Abbott, een overigens zeer gerenommeerd bedrijf
op het gebied van virustesten, dat een laatste versie van een van de HIV-bloedtesten,
de IMx HIV-1/HIV-2 Third Generation Plus, die voor kleinschalige testen werd
gebruikt, niet betrouwbaar is gebleken. In een aantal gevallen geeft de test
een negatieve uitslag – dat wil zeggen niet besmet – in plaats
van een positieve: wel besmet met het HIV-virus. Hoewel al snel bekend werd
gemaakt dat de bloedbanken en het centraal laboratorium van de bloedtransfusiedienst
van het Nederlandse Rode Kruis deze test niet hebben gebruikt, en hoewel het
ging om 50.000 testen in 50 ziekenhuizen en andere gezondheidsinstituten,
heeft het bericht veel onrust teweeg gebracht, zeer veel mensen een beroerd
en onzeker paasweekend bezorgd en houdt het nog steeds ten minste een kleine
50.000 mensen in grote spanning.
 
 Dit brengt de VVD tot de volgende vragen aan de minister van Volksgezondheid,
Welzijn en Sport.
 
 1. Heeft zij de absolute zekerheid dat in Nederland geen bloed dat hier
of in het buitenland de onbetrouwbare Abbott-bloedtest heeft ondergaan, als
donorbloed is gebruikt door de Nederlandse ziekenhuizen, bloedbanken of het
centraal laboratorium van de bloedtransfusiedienst?
 
 2. Zijn de maatregelen die zij heeft getroffen voldoende om de ontstane
onzekerheid over het mogelijk toch besmet zijn met het HIV-virus weg te nemen
bij diegenen die deze test hebben ondergaan en negatief waren bevonden, en
tevens om te voorkomen dat de Abbott-test nog gebruikt wordt? En zullen alle
betreffende instituten tot een hertest overgaan, al dan niet op verzoek van
betrokkenen?
 
 3. Dienen naar aanleiding van de gebleken onbetrouwbaarheid van deze test
ook in Nederland en in Europa testen geregistreerd c.q. "gelicentieerd" te
worden, zodat het testen van testen wettelijk verplicht wordt, zoals bijvoorbeeld
in de Verenigde Staten?
 
 
 
 
 
 Minister Borst-Eilers:
 
 Mijnheer de voorzitter! Ik wil als volgt op de drie vragen antwoorden.
De eerste vraag luidt of er absolute zekerheid is, dat er geen bloed als donorbloed
is gebruikt. Aanvankelijk is ons door het College van bloedtransfusie, de
Federatie van Nederlandse bloedbanken en de firma Abbott gemeld dat, aangezien
deze test aan geen enkele bloedbank geleverd was, er dus ook geconcludeerd
mocht worden dat geen van de bloedbanken deze test gebruikt had. Desondanks
heeft de inspectie zorgvuldigheidshalve zelf bij alle bloedbanken nagegaan
of dat inderdaad waar was. Een bloedbank kan immers ook wel op een andere
manier aan een testkit komen dan door directe levering.
 
 Uit dit onderzoek is gebleken dat er één bloedbank in Nederland
is, namelijk de bloedbank Venlo, waar op een van de afnameplaatsen,
te weten het St. Laurentius-ziekenhuis in Roermond, met deze test 200 donormonsters
onderzocht zijn. Van al die 200 donors is uiteraard een bloedmonster bewaard
en er heeft gisteren of vandaag een hertest van die 200 monsters plaatsgevonden.
Het spijt mij dat ik de uitslag daarvan op dit moment nog niet tot mijn beschikking
heb. Verder is uiteraard met het centraal laboratorium van de bloedtransfusiedienst
contact opgenomen, zodat dat ook op de hoogte is van het feit dat het niet
geheel uitgesloten is dat zich onder die 200 donors een positieve donor heeft
bevonden. Ik zal de Kamer vandaag of morgen schriftelijk rapporteren over
de uitslag. Als wij naar de aantallen kijken, dan is de kans vrijwel nihil
dat zich een positieve donor onder die 200 donors heeft bevonden, maar ik
kan dat op dit moment niet voor 100% uitsluiten. Wij hebben voorts de absolute
zekerheid dat deze test niet is gebruikt bij alle andere bloedbanken in Nederland.
 
 De tweede vraag was, of de genomen maatregelen adequaat zijn en of alle
instituten zullen hertesten. Ik denk dat de maatregelen die tot dusver genomen
zijn, inderdaad adequaat zijn. Ik wil wel graag bevestigen dat ook ik het
heel vervelend vind dat dit bericht nu uitgerekend op goede vrijdag voor het
paasweekend naar buiten kwam. Het was op een gegeven moment echter niet mogelijk
om die berichtgeving uit te stellen, omdat er in heel Europa eigenlijk sprake
was van dezelfde situatie. Op diezelfde goede vrijdag is in vele andere Europese
landen ook het bericht bekend geworden dat die Abbott-test een enkele keer
tot een foute uitslag leidt. Men heeft ook een verbod op het verder toepassen
van die test moeten uitvaardigen. Het had bij wijze van spreken niet ongelukkiger
gekund. Maar ja, het is nu eenmaal niet anders.
 
 Voorts is gevraagd of alle instituten zullen hertesten. Men zal wel overal
tot hertesten overgaan. Dat zal heel vaak ook gemakkelijk kunnen, omdat men
nog beschikt over het bloed van de desbetreffende patiënten. Er wordt
van uitgegaan dat, als een patiënt eenmaal toestemming heeft gegeven
om uit dat bloedmonster de AIDS-test te doen, men dat nog een tweede keer
mag doen zonder opnieuw toestemming te vragen.
 
 Er zijn vermoedelijk ook ziekenhuizen waar men de desbetreffende patiëntmonsters
niet meer heeft. Dat ziekenhuis zal dan bekend maken dat men er wijs aan doet
zich tot het ziekenhuis te wenden.
 
 Het kan ook zijn dat een enkel ziekenhuis besluit om de patiënten
daar zelf over te benaderen. In dat geval speelt natuurlijk heel sterk de
kwestie van de privacy. Er is dan ook het volgende afgesproken. Als een ziekenhuis
zegt dat het in zijn situatie het beste is om de mensen zelf nog eens te adresseren
en aan hen te vragen om zich te laten hertesten, dan zal dat bericht verstuurd
worden in een volstrekt blanco enveloppe, waaruit niet af te leiden valt dat
die afkomstig is van een ziekenhuis. Die procedure is ook elders in de gezondheidszorg
wel gebruikelijk.
 
 Dan de derde vraag: dienen testen ook in Nederland en Europa gelicentieerd
te worden? Naar mijn mening zou dat inderdaad moeten gebeuren. In Europa is
op het ogenblik sprake van drie richtlijnen voor medische hulpmiddelen. De
richtlijn voor implanteerbare hulpmiddelen is al van kracht. Dan heb je de
richtlijn voor de zogenaamde andere hulpmiddelen, die in vergevorderde staat
van voltooiing is. De derde richtlijn zou gaan over de in-vitrodiagnostica,
de testkits, waar ook zo'n AIDS-test onder zou vallen. Men is in Europa nog
bezig met die laatste richtlijn. Als de Europese Commissie een voorstel heeft
gedaan om een bepaalde richtlijn te ontwerpen en als men daarmee aan de slag
is, zijn de spelregels in de Europese Unie zo, dat het de lidstaten in die
periode niet is toegestaan om zelf een richtlijn te ontwerpen. Dat heet dan
de stand-still-procedure. Naar aanleiding van deze affaire zal ik er bij het
volgende overleg van Europese ministers weer op aandringen – ik denk
dat wij dat ook al gezamenlijk zullen doen bij de Europese commissaris –
om spoed te betrachten met die derde richtlijn. Wij schieten er natuurlijk
weinig mee op als die in de maak is; dat duurt inmiddels al geruime tijd.
 
 
 
 
 
 De heer Passtoors (VVD):
 
 Voorzitter! Ik dank de minister hartelijk voor de beantwoording van deze
vragen en voor de toezegging om de uitslag van het onderzoek van Venlo zo
spoedig mogelijk door te geven. Daar zijn wij uiteraard erg benieuwd naar.
Daarnaast hebben wij nog enige aanvullende vragen. Is het juist dat deze test
in de VS niet gebruikt wordt, dat de test in Noorwegen al in het najaar verboden
werd en dat het Academisch Ziekenhuis Leiden al in december patiënten
liet hertesten? Zo ja, waren deze feiten en de redenen daarvan de minister
al eerder bekend? Was er geen aanleiding om de test al eerder te verbieden?
Welke foutmarge vindt de minister nog acceptabel? Een laatste vraag: waarom
konden niet al voor het weekend de namen van de betreffende ziekenhuizen en
instituten, alsmede de periode waarin met deze methode getest is, bekend worden
gemaakt en waarom is er geen landelijk informatienummer opengesteld?
 
 
 
 
 
 Minister Borst-Eilers:
 
 Mijnheer de voorzitter! Het is inderdaad juist dat deze test in de VS
niet is toegelaten; althans: voor zover mijn informatie strekt, is dat inderdaad
het geval. Hier doet zich dus inderdaad het verschil voor tussen de VS en
Europa: in de VS is al wel een procedure voor de toelating van diagnostische
kits, die gelijk is aan onze geneesmiddelenprocedure. Ik merk nogmaals op
dat wij in Europa diezelfde weg op moeten en wel zo snel mogelijk.
 
 Het bericht uit Noorwegen dat de test daar al vorig najaar verboden zou
zijn, blijkt bij navraag door mijn medewerkers een onjuist bericht te zijn.
Het is wel zo dat de test al eerder door het Academisch Ziekenhuis eigenlijk
terzijde is gelegd vanwege het probleem dat je juist bij heel sterke positiviteit
een negatieve uitslag kunt krijgen.
 
 De firma Abbott heeft de afnemers in Nederland vorige week, op 28 maart,
een brief gestuurd met de mededeling dat er met de test iets aan de hand was.
Door deze hele zaak is mij weer eens duidelijk geworden dat wij in Nederland
een schakel blijken te missen. Niemand – noch de firma Abbott zelf,
noch de betreffende ziekenhuizen – is namelijk op het idee gekomen om
op dat moment de inspectie voor de gezondheidszorg te waarschuwen. Ik zal
de instellingen in de gezond heidszorg in een rondschrijven
nog eens vragen om het alstublieft door te geven aan de inspectie voor de
gezondheidszorg als iets dergelijks zich voordoet of als zij zelf om kwaliteitsredenen
besluiten om een bepaalde test – zeker als het om zoiets belangrijks
gaat als een bloedtest op HIV – terzijde te schuiven omdat zij zeggen
dat die test niet zo betrouwbaar is. De inspectie voor de gezondheidszorg
kan immers ook niet op alle plaatsen tegelijk zijn om zelf achter dat soort
informatie te komen. Het zou natuurlijk fijn zijn geweest als de firma Abbott
op het moment dat zij de afnemers berichtte ook al de inspectie gewaarschuwd
had.
 
 Welk foutenpercentage is acceptabel? Dat is natuurlijk een heel moeilijke
vraag, zeker voor iemand die niet zelf op dit terrein werkzaam is. Ik zou
het dus werkelijk niet weten. Het enige dat ik hierop wil antwoorden, is dat
het natuurlijk bij heel veel testen zo is dat er een heel klein foutenpercentage
is. Bij het soort uiterst belangrijke testen als bij HIV is het in zijn algemeenheid
zo dat deze pas in gebruik worden genomen als het duidelijk is dat men op
of vrijwel op de 100% zit. Ik wil er overigens wel op wijzen dat, ook al is
zo'n testkit perfect, het mensen zijn die met zo'n testkit werken en dat er
ook menselijke fouten gemaakt kunnen worden. Nu zijn er in de meeste laboratoria
allerlei dubbelcheckprocedures voor in gebruik genomen, zodat die fouten op
zichzelf tijdig herkend worden. Het is en blijft echter in zekere zin allemaal
mensenwerk. Deze test blijkt nu als systematische tekortkoming te hebben dat,
als je heel erg sterk positief bent en je heel veel antistoffen hebt, de uitslag
juist negatief wordt. Dat is natuurlijk een systeemfout die niet acceptabel
is en die dus bij een toelatingsprocedure ook aanleiding had moeten geven
tot het niet toelaten.
 
 De heer Passtoors vroeg waarom de namen van de ziekenhuizen niet voor
het weekend bekend zijn gemaakt. Het is even overwogen om dat wel te doen.
De inspectie heeft zich, ik denk terecht, gerealiseerd wat de situatie in
ziekenhuizen is in het paasweekend. Het hoofd van het klinisch-chemische laboratorium
is dan meestal afwezig. Er is een dienstdoende analist. Dat kan iemand zijn
die in dit specifieke onderwerp niet zo is ingevoerd. De beleidsverantwoordelijke
mensen zijn eigenlijk altijd afwezig. De inspectie zag dus een situatie voor
zich waarin allerlei mensen de ziekenhuizen zouden gaan bellen en iemand aan
de telefoon zouden krijgen, de jongste assistent of de dienstdoende analist,
die geen bevredigend antwoord kon geven. Daardoor zou de onrust alleen maar
groter worden. Het is wel zo dat ons ministerie altijd bereikbaar is, ook
tijdens weekeinden. Er zijn telefoontjes naar het ministerie geweest. Die
zijn adequaat beantwoord. Op het ogenblik wordt er nog gebeld. Behalve naar
de ziekenhuizen, die inmiddels bekend zijn, wordt er dus ook naar het departement
gebeld. Dat zijn tientallen telefoontjes per dag. De mensen worden gewoon
open en eerlijk over de situatie geïnformeerd.
 
 
 
 
 
 Mevrouw Swildens-Rozendaal (PvdA):
 
 Mijnheer de voorzitter! Na de uitvoerige beantwoording op de vragen door
de minister rest mij nog een onderwerp en dat is met name het laatste punt.
De heer Passtoors heeft er al op gewezen hoe ontzettend groot de ongerustheid
is bij de mensen en hoe ongelukkig het dan is dat in zo'n weekend de ongerustheid
langer duurt dan strikt noodzakelijk had hoeven zijn. Ik vraag de minister
toch om in voorkomende gevallen – wij hopen natuurlijk niet dat die
plaatsvinden – ervoor te zorgen dat er een soort rampenscenario is en
een draaiboek en, zou ik bijna zeggen, een traumateam. Je drijft immers een
ministerie van VWS en de volksgezondheid raakt de mensen emotioneel als er
problemen zijn. Zo kunnen de mensen die op de eerste dag met hun ongerustheid
bellen ook adequate antwoorden krijgen. Nu is de keus gemaakt om te wachten
tot na de paasdagen om die ongerustheid op te heffen. Naar het oordeel van
mijn fractie hoort toch echt het belang van de patiënt voorop te staan.
Ik vraag de minister niet alleen of zij die mening deelt, maar ook of zij
maatregelen wil treffen zodat in het vervolg, bij welke akelige situatie ook,
een en ander op een andere en efficiënte manier kan worden afgehandeld.
 
 
 
 
 
 Minister Borst-Eilers:
 
 Mijnheer de voorzitter! Ik ben het graag met mevrouw Swildens eens dat
het patiëntenbelang natuurlijk altijd voorop moet staan, ook in paasweekeinden.
Dat is helemaal het punt niet geweest, omdat ons ministerie wel altijd bereikbaar
is voor vragen en er altijd een goede doorverwijzing kan plaatsvinden naar
bijvoorbeeld iemand van voorlichting. Degene die dit weekend dienst had, heeft
ook diverse mensen te woord kunnen staan. Om die reden is er toch voor gekozen,
in dit geval, om het bericht van die testonbetrouwbaarheid naar buiten te
brengen. Anders zou er een situatie zijn ontstaan waarin men helemaal niet
meer wist waar men aan toe was. Is er in Nederland ook zoiets aan de hand?
Is het misschien bij alle bloedbanken in gebruik? Het was zaak algemene informatie
op goede vrijdag te geven. Verder moest ervoor worden gezorgd dat de mensen
niet in paniek de ziekenhuizen zouden gaan bellen en daar zeer inadequaat
te woord zouden worden gestaan, waardoor onrust en paniek alleen maar zouden
toenemen. Het was een ongelukkige samenloop van tijdstippen. Ik ben het eens
met mevrouw Swildens, dat er voor dit soort situaties een draaiboek aanwezig
moet zijn. Wij hebben ook bepaalde draaiboeken en rampenscenario's op het
ministerie. Als zich ergens een calamiteit voordoet, kan het ministerie daarop
zeer adequaat reageren. Er kan zich altijd een situatie voordoen, die je nog
nooit eerder hebt ontmoet. Voor dat soort situaties zullen wij een draaiboek
maken.
 
 
 
 
 
 De heer Van Boxtel (D66):
 
 Voorzitter! Ik dank de minister voor de zorgvuldige beantwoording.
 
 Er is net al een vraag over de privacy gesteld. Ik maak mij er zorgen
over dat in principe niemand aangeschreven kan worden. Ik las in de kranten
dat een onderscheid wordt gemaakt tussen degenen die anoniem getest zijn en
degenen die niet anoniem zijn getest. Als iemand niet anoniem is getest, wil
dat nog niet zeggen dat hij familie of bekenden heeft geïnformeerd over
het laten verrichten van de test. Wil de minister daarop nog ingaan?
 
 De minister heeft gezegd dat, als er een richtlijn in Europa in de maak
is, sprake is van een soort van stand-still-procedure. Dat komt mij toch wat merkwaardig voor. Er is in Nederland een coördinatiecommissie
klinische laboratoria. Ik kan mij voorstellen dat een dergelijk orgaan met
inachtneming van hetgeen in Europees verband wordt ontwikkeld, zijn eigen
veiligheidsmaatregelen neemt. Ik verzoek de minister dat orgaan aan te spreken
op de vraag, hoe met dit soort zaken om te gaan.
 
 
 
 
 
 Minister Borst-Eilers:
 
 Mijnheer de voorzitter! Wat de privacy betreft, merk ik op dat via de
media degenen die op HIV zijn getest sinds 23 juni 1995 wordt aangeraden om
zelf contact op te nemen met de behandelend arts. Ik meen dat dit de beste
weg is. Ik kan mij voorstellen dat ziekenhuizen die een paar honderd patiënten
hebben onderzocht en merken dat betrokkenen in onvoldoende mate contact opnemen,
deze via de blanco-envelopprocedure aanschrijven. Het is even aankijken. Ik
zou ook niet weten hoe het anders het beste geregeld kan worden. In ieder
geval mogen huisgenoten nooit herkennen dat er een brief van een van de 50
ziekenhuizen ligt.
 
 Voorzitter! Wat de Europese Unie betreft is sprake van een vrij onbevredigende
zaak. Het is, als een richtlijn wordt ontworpen, begrijpelijk dat niet iedere
lidstaat aan de slag gaat. Het is zaak dat de Europese richtlijn er snel moet
komen. De reden waarom deze op zich laat wachten is dat men bepaalde weefsels
die niet meer leven, zoals hersenvliezen, in deze richtlijn wil opnemen. Dat
had men misschien beter niet kunnen doen. Ik ben graag bereid om de Nederlandse
vereniging van klinisch chemici en de bloedbanken nog eens aan te schrijven.
Zij zijn natuurlijk gehouden aan alle regels van de Kwaliteitswet. Het zou
echter goed zijn dat wordt getracht iets meer gezamenlijk beleid te voeren
en de periode, waarin er nog geen richtlijn is, zou gebruiken om collectief
afspraken over de kwaliteit van de test te maken.
 
 
 
 
 
 Mevrouw Mulder-van Dam (CDA):
 
 Voorzitter! Is in de waarneming van de minister hier sprake van een produktaansprakelijkheid
van de firma Abbott?
 
 
 
 
 
 Minister Borst-Eilers:
 
 Voorzitter! Die vraag is nog niet ten diepste bij ons uitgespit. De firma
Abbott heeft zich in die zin van enige aansprakelijkheid bewust getoond dat
ze gratis nieuwe betrouwbare testen aanbiedt aan die 50.000 mensen. Zij geven
wat dat betreft blijk van een verantwoordelijkheidsgevoel. Aansprakelijkheid
komt natuurlijk aan de orde, als men meent dat men door deze zaak schade heeft
geleden. Ik zou moeten laten uitzoeken of dat hier ook aan de orde is. Dat
weet ik niet zeker.
 
 
 
 
 
 De heer Janmaat (CD):
 
 Mijnheer de voorzitter! De indruk zou kunnen ontstaan dat de firma Abbott
de kosten van de ontwikkeling van de test heeft willen verhalen door hem in
Europa op de markt te brengen, nadat hij in Amerika niet was toegelaten. De
vraag is dan in de eerste plaats of de waardering van de Nederlandse regering
voor de eisen die worden gesteld om die tests op de Amerikaanse markt te brengen,
hoog is. En zo ja, was de Nederlandse regering ervan op de hoogte dat die
test in Amerika al was afgewezen toen hij hier werd ingevoerd en, zo ja, waarom
is dat dan toch gebeurd?
 
 
 
 
 
 Minister Borst-Eilers:
 
 Mijnheer de voorzitter! Deze vraag wil ik graag schriftelijk beantwoorden.
Ik wil geen onzorgvuldige opmerkingen maken over de Verenigde Staten. Naar
mijn beste weten is die test daar niet toegelaten, maar ik wil dat eerst van
officiële zijde bevestigd krijgen. Ik zal dan tevens de rest van de vragen
in dat schriftelijke antwoord opnemen.
 
 
 
 
 De voorzitter:
 
 Akkoord.
 
 
 
 
 
 De heer Rehwinkel (PvdA):
 
 Voorzitter! De minister deelde zojuist mede dat de Abbott-test door één
bloedbank is gebruikt. Dat is gebleken na een ronde die langs de bloedbanken
is gemaakt. Ik vraag de minister of door het ministerie ofwel de inspectie
in eerdere instantie is meegedeeld dat de test niet door bloedbanken is gebruikt.
Zo ja, waarom is daarvoor gekozen alvorens men de ronde had gemaakt?
 
 
 
 
 
 Minister Borst-Eilers:
 
 Wat wij naar buiten hebben gebracht en wat ook correct is, is de informatie
die wij van de firma Abbott hebben gekregen. Die informatie gaf aan dat de
test aan geen van de Nederlandse bloedbanken was geleverd. Dat leidde tot
de conclusie dat hij niet gebruikt kon zijn bij de bloedbanken. Dat werd ook
bevestigd door de Federatie van Rode Kruis bloedbanken. Het gaat ook niet
om de gehele bloedbank Venlo, maar om een van de afnameplaatsen. Een bloedbank
heeft namelijk vaak verschillende afnameplaatsen. Een van die afnameplaatsen
was een ziekenhuis en omdat men in dat ziekenhuis gewend was om met deze test
te werken, heeft men ook de 200 donors met deze test getest. Dat is de verklaring.
Ik denk dus dat wij geen onjuiste informatie naar buiten hebben gebracht.
Het niet geleverd hebben aan bloedbanken betekent blijkbaar niet dat ze daar
niet gebruikt worden. Daarom is het ook goed dat de inspectie het hele rondje
nog eens heeft gemaakt. Er is dus gebleken dat die test onder zeggenschap
van die bloedbank in een van de decentrale afnameplaatsen bij een aantal donors
kan zijn ingezet.
 
 
 
 
 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/h-tk-19951996-70-4739-4742.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl