Vragen van het lid Van den Akker aan de minister-president, over een eventueel Nederlands veto inzake de EU-afdrachten
Staten-Generaal — Handelingen 
Datum: 2014-07-10 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Handeling 1998-1999, pag. 723-727

 
 
 

Handeling

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Vergadernummer
Datum vergadering

22-10-1998

Tweede Kamer der Staten-Generaal

1998-1999

nr. 13, pagina 723-727

13-10-1998

 

 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in vergadering

Lijst van ingekomen stukken, met de door de voorzitter terzake gedane voorstellen (dinsdag 13 oktober 1998)Pagina 762-763
Presentie en opening (dinsdag 13 oktober 1998)Pagina 719-720
Regeling van werkzaamheden (dinsdag 13 oktober 1998)Pagina 727-728
Vragen van het lid Van den Akker aan de minister-president, over een eventueel Nederlands veto inzake de EU-afdrachtenPagina 723-727
Stemming over een motie, ingediend bij de behandeling van het voorstel van rijkswet inzake het verdrag kernproeven, te weten: de gewijzigde motie-Hoekema c.s. over onderhandelingen ter vermindering van de kernwapenarsenalen (25728, R1602, nr. 7)Pagina 729-729
Debat naar aanleiding van een algemeen overleg op 1 oktober 1998 over de privatisering van de Ziektewet.Pagina 732-735
Behandeling van: - het wetsvoorstel Vaststelling van de begroting van de uitgaven en de ontvangsten van het Ministerie van Economische Zaken (XIII) voor het jaar 1999 (26200 XIII); - het wetsvoorstel Vaststelling van de begroting van de uitgaven en de ontvangsten van het Fonds economische structuurversterking voor het jaar 1999 (26200 E), - de motie-Balkenende over publiek private samenwerking (26200, nr. 27)Pagina 738-762
Stemmingen in verband met het wetsvoorstel Vaststelling van de begroting van de uitgaven en de ontvangsten van het Diergezondheidsfonds voor het jaar 1999 (26200 G)Pagina 730-730
Stemmingen in verband met het wetsvoorstel Vaststelling van de begroting van de uitgaven en de ontvangsten van het Ministerie van Landbouw, Natuurbeheer en Visserij (XIV) voor het jaar 1999 (26200 XIV)Pagina 729-730
Stemmingen in verband met het wetsvoorstel Vaststelling van de begroting van de uitgaven en de ontvangsten van het Diergezondheidsfonds voor het jaar 1998 (26201)Pagina 730-730
Vragen Van der Steenhoven aan de minister van Verkeer en Waterstaat over het kabinetsbeleid inzake Eindhoven Airport (Welschap)Pagina 720-722
Debat naar aanleiding van een algemeen overleg op 1 oktober 1998 over de voorbereiding van de Algemene RaadPagina 735-738
Stemmingen in verband met het wetsvoorstel Vaststelling van de begroting van de uitgaven en de ontvangsten van het Landbouw-Egalisatiefonds, Afdeling A, voor het jaar 1999 (26200 B)Pagina 730-730
Stemmingen over twee moties, ingediend bij het debat over de Penitentiaire maatregel, te weten: de motie-Dittrich over aanpassing van artikel 22, lid 3, van de Penitentiaire maatregel (26200 VI, nr. 5);de motie-Zijlstra c.s. over evaluatie van de uitwerking van een aantal onderdelen van de Penitentiaire maatregel (26200 VI, nr. 6).Pagina 729-729
Stemming over een motie, ingediend bij het debat over geluidszones Schiphol, te weten: de gewijzigde motie-Rosenmöller over de grens van 12.000 woningen als resultaatsverplichting (25466, nr. 23).Pagina 729-729
Stemmingen over tien moties, ingediend bij de behandeling van de begroting van Binnenlandse Zaken en Koninkrijksrelaties (26200 VII), te weten: - de motie-Van der Hoeven/Van den Berg over dualisme op lokaal niveau (26200 VII, nr. 11); - de motie-Van der Hoeven over een toezichthoudend orgaan m.b.t. de fiscale rechtstoepassing door lagere overheden (26200 VII, nr. 12); - de motie-Van der Hoeven over extern personeel (26200 VII, nr. 13) en zeven andere motiesPagina 732-732
Stemmingen over achttien moties, ingediend bij de behandeling van de begroting van Landbouw, Natuurbeheer en Visserij (26200 XIV), te weten: - de motie-Van Ardenne-van der Hoeven/Schreijer-Pierik over een onevenredig nadeel voor knelgevallen in de varkenshouderij (26200 XIV, nr. 9); - de motie-Ter Veer c.s. over voorlichting over bedrijfsbeëindiging in de varkenshouderij (26200 XIV, nr. 11); - de motie-Van Ardenne-van der Hoeven c.s. over een gebruikersraad t.b.v. het Diergezondheidsfonds varkenshouderij (26200 XIV, nr. 12) en vijftien andere motiesPagina 730-732

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 36 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
Vragen van het lid Van den Akker aan de minister-president, over
een eventueel Nederlands veto inzake de EU-afdrachten.De heer Van den Akker (CDA):Mevrouw de voorzitter! Naar aanleiding van berichten in de pers met betrekking
tot de EU-afdrachten heb ik de volgende vragen.Heeft de minister-president gedreigd met een veto als er voor Nederland
geen gunstige regeling met betrekking tot de financiering van de EU tot stand
komt? Zo niet, heeft staatssecretaris Benschop met een veto gedreigd? Zo ja,
was de minister-president het daarmee eens?Welke regie wordt er door de minister-president gevoerd op dit dossier?
Wordt er überhaupt wel een regie gevoerd? Ik verwijs in dit verband naar
de ervaringen die wij hebben opgedaan met een veto onder Paars I, door minister
Zalm, dat vervolgens door minister Van Mierlo werd afgezwakt.Wat is eigenlijk het nut van dreigen met een veto in zo'n vroeg stadium
van de onderhandelingen? Legt de regering hiermee niet te snel haar kaarten
op tafel? In plaats van blij te zijn dat men in Europa nu eindelijk begint
te ontdekken dat wij toch een van de hoogste contribuanten zijn, beginnen
wij te dreigen met een veto. Het al van tevoren dreigen met het gebruik van
het vetorecht getuigt eigenlijk van weinig realiteitszin. Landen die er geen
belang bij hebben dat de Nederlandse bijdrage wordt verlaagd, kunnen de komende
maanden eenvoudigweg alle besluiten die voor Nederland van belang zijn, tegenhouden.
Tegen de tijd dat Nederland zijn vetorecht wil gaan gebruiken, zal het uiteindelijk
gedwongen worden daarvan af te zien, als het niet wil dat die andere voor
Nederland belangrijke punten geblokkeerd blijven. Je hoeft echt geen doorgewinterde
diplomaat of onderhandelaar te zijn om dat in te zien.Kan de minister-president aangeven wat nu precies de strategie van Nederland
is? Was een van de onderdelen van de Nederlandse strategie om tot een lage
afdracht aan de EU te komen ook het vormen van een bondgenootschap met Duitsland,
Zweden en Oostenrijk, die ook over een te hoge nettobijdrage klagen? Zo ja,
heeft Nederland contact gezocht met die andere landen over het veto?Minister Kok:Mevrouw de voorzitter! Laat ik beginnen bij de positie die de Nederlandse
regering heeft. Deze is algemeen bekend. De Kamer is daarvan op de hoogte.
Zij is daarover zowel mondeling als schriftelijk meermalen geïnformeerd.
We willen dat Europa een sober financieel en uitgavenbeleid voert, uiteraard
met inachtneming van verplichtingen in verband met de komende uitbreiding.
We willen ook dat het Nederlandse aandeel in dat geheel minder ongunstig wordt.
De staatssecretaris van Buitenlandse Zaken en ik hebben de afgelopen week
bij een aantal gelegenheden nog eens een toelichting gegeven op dat standpunt.
Wij hebben ook antwoord gegeven op de vraag: meent u dat? Het antwoord daarop
was: ja, wij menen dit. Ik hoop dat zeer vele fracties – en ook die
van de heer Van den Akker – het met ons eens zijn dat niet alleen de
uitgavenontwikkeling sober moet zijn, maar ook het Nederlandse aandeel in
het totaal van inkomsten en uitgaven meer in balans met onze relatieve welvaartspositie.Onvermijdelijk komt dan de vervolgvraag: betekent dit dat u daar aan het
einde van de dag, als u daar helemaal geen gehoor voor krijgt, consequenties
aan verbindt? Ik heb daar buiten de Kamer en ook hier het volgende antwoord
op gegeven. Als je staat voor je opvatting, moet men weten dat bij een unanieme
besluitvorming uiteindelijk ook de steun van Nederland nodig is. Nederland
zal straks de uitkomsten van allerlei deelonderhandelingen heel nauwkeurig
volgen en op een rij zetten. Op enig moment zal het echter toch de eindvraag
moeten beantwoorden of dat totaalresultaat voldoende aan de Nederlandse uitgangspunten
voldoet. Dreigen met een veto is dus wat mij betreft niet aan de orde. Uitspreken
van de mogelijkheid dat er aan het einde van de onderhandelingen een moment
kan komen dat men ook de steun van Nederland moet hebben en men er dus rekening
mee moet houden dat Nederland heel goed voor zijn zaak zal opkomen, is wel
aan de orde.De heer Van den Akker heeft gevraagd welke regie er wordt gevoerd. We
hebben in het kabinet een kleine stuurgroep ingesteld naar het model dat we
gehanteerd hebben tijdens het voorzitterschap en het proces op weg naar de
invoering van de euro. Een aantal eerstverantwoordelijke ministers zoals die
van Buitenlandse Zaken, Financiën en ikzelf zitten met grote regelmaat
bij elkaar om heel goed te beoordelen hoe de ontwikkelingen in andere landen
zijn en het schaakspel zich ontwikkelt, omdat er op tal van momenten in allerlei
raden beslissingen moeten worden genomen.Mevrouw de voorzitter! Het is verleidelijk om een wedstrijd aan te gaan
met de heer Van den Akker over doorgewinterd onderhandelaar zijn. Het lijkt
mij van belang dat we in ieder geval een heldere uitgangspositie hebben en
die duidelijk definiëren, ook naar de Kamer toe. Dat is ook in het belang
van onze burgers-belastingbetalers. We moeten onderhandelen en spreken voor
wat we waard zijn, als het gaat om het bereiken van een evenwichtig en aanvaardbaar
resultaat. Wat mij betreft wordt het woord 'veto' in de komende tijd niet
steeds herhaald. De grootste kracht van de Nederlandse stelling is juist dat
men wel weet wat men aan Nederland heeft, maar dat onze positie niet stelselmatig
door inflatoir woordgebruik moet worden uitgehold. Maar men moet wel weten
wat men aan Nederland heeft. We hebben een lijn. Daar knokken we voor. We
zullen goed voor onze zaak vechten.De heer Van den Akker (CDA):Voorzitter! Wij zijn het natuurlijk eens over het uiteindelijk na te streven
doel, maar wij zetten grote vraagtekens achter de manier waarop dat moet gebeuren.
De minister-president zegt dat er sprake is van een duidelijke lijn, maar
ik vraag mij af of dat wel zo is. Laten wij nu eerlijk zijn! Als wij naar
de afgelopen jaren kijken, dan ging het eerst om een verlaging van de totale
uitgaven van de EU, daarna om een verlaging van de landbouwuitgaven, vervolgens
om een verlaging van de structuurfondsen, daarna juist weer om het verkrijgen
van meer geld uit die structuurfondsen en vervolgens weer om het punt van
de nettobegrenzer. Ik vraag mij af of men in Brussel nog weet
waar men aan toe is. Wat wil Nederland nu eigenlijk? Ik vraag mij dus af of
die duidelijke lijn daadwerkelijk in het kabinet aanwezig is.Minister Kok:Voorzitter! Ik wil hier heel graag een paar opmerkingen over maken. Laat
Brussel nu vooral de radio aanzetten om te luisteren! Wij zijn voorstander
van een reële stabilisatie van de uitgaven waar dat maar even kan. Dat
betekent een reële nulgroei in de uitgaven. Ik heb tot mijn vreugde geconstateerd
dat een zeer groot aantal lidstaten de mening is toegedaan dat het van belang
is om daarnaar te streven. Als dat zou worden gerealiseerd, zou een zeer majeure
besparing op de EU-uitgaven optreden. Ik zeg hier wel ten overvloede bij dat
dit dan natuurlijk geen betrekking heeft op de uitbreidingsuitgaven. Het gaat
om de uitgaven die thans in het kader van de EU van de vijftien optreden.
Dat is dus een majeur beleidsinstrument om tot versobering te komen. Alle
regeringen hebben natuurlijk ook het uitgangspunt dat Brussel nuttig werk
voor hen doet en moet doen, maar zij zijn er tevens voorstander van dat Brussel
waar mogelijk moet bijdragen aan de soberheid die thuis ook wordt nagestreefd.Bij de structuurfondsen is het uitgangspunt dat het totale beslag van
de structuurfondsen op de EU-begroting eigenlijk lager zou moeten zijn dan
de Commissie wil. De hoofdinzet is dus om dat beslag lager te laten worden.
Naar de mate waarin dat onvoldoende lukt – wij kennen immers elk jaar
het besluitvormingsmechanisme – is het uitgangspunt natuurlijk vervolgens
dat Nederland in elk geval een aandeel uit de structuurfondsen zou moeten
hebben dat overeenkomt met onze welvaartspositie in vergelijking met andere
landen.De gedachte met betrekking tot de landbouwuitgaven is om binnen het huidige
landbouwrichtsnoer tot een groter generiek eigen nationaal aandeel in die
landbouwuitgaven te komen. Als dat zou gebeuren, dan zouden de lidstaten dus
een deel van die uitgaven overnemen en dat zou financieel voordelig zijn voor
Nederland. De ruimte die dan onder het landbouwrichtsnoer ontstaat, moet dan
natuurlijk niet voor nieuwe uitgaven worden benut.Ik wil ten slotte nog iets zeggen over de nettobegrenzer. Wij hebben onze
mening daarover eerder in brieven aan de Commissie kenbaar gemaakt. De Kamer
kent die brieven ook. Wij hebben gezegd dat het wenselijk zou zijn om ook
een dergelijk instrument te overwegen, omdat dat een grens stelt aan de mate
waarin landen met een relatief zware belasting door Europa worden aangeslagen.Voorzitter! De minister en de staatssecretaris van Buitenlandse Zaken
zullen op niet al te lange termijn een position paper aan de Kamer sturen.
Daarin wordt precies aangegeven wat ons qua doelstelling en instrumentarium
ten aanzien van deze strategie voor ogen staat. Die informatie zal worden
aangevuld met een nota over de uitbreiding. Nogmaals, de uitbreidingsstrategie
mag niet de dupe zijn van deze strijd om de hoogte en de verdeling van de
EU-uitgaven en -inkomsten.Mevrouw Karimi (GroenLinks):Mevrouw de voorzitter! Ik heb twee vragen aan de minister-president.Hij zegt dat het menens is en dat hij heeft geprobeerd om dat in de afgelopen
dagen duidelijk te maken. Wij hebben via de media vernomen dat de Nederlandse
regering onder andere een veto zou willen uitspreken over de Agenda 2000.
Is de minister-president het met mij eens dat Agenda 2000 en de onderhandelingen
daarover noodzakelijke voorwaarden zijn voor de uitbreiding van de Europese
Unie? In het geval de Nederlandse regering een veto zou uitspreken ten opzichte
van Agenda 2000, zou dit uiteindelijk de uitbreiding in gevaar brengen. Mijn
indruk van de afgelopen dagen is dat de Nederlandse regering het verminderen
van de EU-afdracht belangrijker acht dan de uitbreiding.Mijn tweede vraag is wat het oordeel is van de minister-president over
de uitspraken die PvdA-europarlementariër Piet Dankert heeft gedaan.
Hij zet immers grote vraagtekens bij de haalbaarheid van de Nederlandse strategie.
De heer Dankert heeft gezegd dat Nederland in de komende tijd juist veel meer
geld zou moeten betalen in plaats van bezuinigen. Minister Jorritsma heeft
de uitspraken van Piet Dankert gekwalificeerd als flauwekul. Deelt de minister-president
deze kwalificatie?Een laatste vraag is voor mijn collega's van de PvdA, de VVD en D66. Zijn
zij bereid om de consequenties te dragen van het in gevaar brengen van de
uitbreiding bij het binnenhalen van de bezuinigingen?Minister Kok:Mevrouw de voorzitter! Laat ik met het hoofdpunt beginnen. Ik wil de uitbreiding
op geen enkele wijze in gevaar brengen. Integendeel, degenen die mij binnen
en buiten deze Kamer kennen, weten dat ik een zeer groot voorstander ben van
een uitbreiding van de Europese Unie op een moment en onder omstandigheden
dat dit ook verantwoord kan gebeuren. Juist omdat men weet dat Nederland deze
houding inneemt, zal men ook aan het Nederlandse woord over Agenda 2000 veel
waarde moeten hechten. Ik zou niet graag de komende tijd door Europa gaan
met misschien in menig hoofd de verwachting dat Nederland de wens om te komen
tot een versobering van de uitgaven en een eerlijke verdeling van lasten als
het er echt op aankomt minder hard zal spelen dan andere landen, die eveneens
voor hun belangen opkomen. Dat vind ik niet evenwichtig.Mevrouw Karimi vroeg mij of ik de opmerkingen van de heer Dankert als
flauwekul zou willen kwalificeren. Ik heb geen enkele reden om de uitspraken
van een ervaren europarlementariër en een oud-staatssecretaris als flauwekul
te betitelen. Ik heb echter wel een inhoudelijk iets andere opvatting over
wat hij naar voren heeft gebracht. Als het echt heel veel slechter zou gaan
met de economie in Europa, dan komen natuurlijk allerlei becijferingen er
anders uit te zien. Dat geldt echter niet alleen voor de Europese begroting,
maar ook voor tal van zaken die Nederland betreffen. Ik zet dat dus buiten
haken. Wij gaan bij onze plaats voor de komende jaren uit van de vooruitzichten
zoals die eerder in Nederland en Europa zijn geformuleerd.Verwijzend naar bovenstaande en ook naar het regeerakkoord, zal het niet
vreemd zijn dat ik het van belang vind om te proberen om de tweeslag te maken.
Meer soberheid dus bij de uitgaven en tevens een lastenverdeling
die meer recht doet aan de belangen van Nederland. Nederland is immers relatief
overbelast, samen met een aantal andere landen. De Commissie heeft daarover
vorige week stukken gepresenteerd. Het is op zichzelf positief dat de Commissie
de zware belasting van Nederland onderkent, zij het dat in de becijferingen
een aantal elementen naar voren is gebracht waarop Nederland nog nader commentaar
zal geven. Men zal mij dus niet horen zeggen dat de heer Dankert flauwekul
verkoopt. Ik ben het echter niet eens met zijn inhoudelijke beoordeling.De voorzitter:Ik zit een beetje in mijn maag met de vervolgvraag van mevrouw Karimi.
Ik kan immers niet iedere week bij de mondelinge vragen een ordedebat houden.
In het Reglement van orde staat dat men maar aan één lid vervolgvragen
kan stellen en dus niet aan een fractie of aan drie fracties. Ik geef mevrouw
Karimi daarom de kans om aan te geven welke fractie haar vraag moet beantwoorden.
De grootste fractie? Wie van de Partij van de Arbeid wil de vraag van mevrouw
Karimi beantwoorden?De heer Timmermans (PvdA):Voorzitter! Ik voel mij bijzonder vereerd om uitgekozen te zijn door mevrouw
Karimi om haar vraag te beantwoorden.De positie van mijn fractie is prachtig verwoord door de minister-president,
omdat in zijn antwoord duidelijk de tweedeling is aangegeven tussen de uitbreiding
enerzijds en het intern orde op zaken stellen van de Unie anderzijds. Ik zou
de stelling van mevrouw Karimi willen omdraaien. Als je de zaken bij de Europese
Unie intern niet bijtijds op orde brengt, ook wat betreft de lastenverdeling,
zul je niet in staat zijn om die uitbreiding aan te kunnen. Het is dus een
conditio sine qua non voor de uitbreiding.De heer Verhagen (CDA):Voorzitter! Ik constateer allereerst dat de PvdA-fractie het volledig
oneens is met haar PvdA-partijgenoot, de heer Dankert. Gelet op de reactie
van de minister-president op de vragen van collega Van den Akker wil ik onderstrepen
dat de uiteindelijke doelstelling, een reële afdracht van Nederland aan
de Europese Unie, gelijk is.De minister-president is niet ingegaan op de vraag naar de regie. Wij
hebben geconstateerd dat men in het kabinet met steeds verschillende signalen
en elkaar tegengestelde strategieën te werk is gegaan. Hoe is dus de
regie op dit terrein door de minister-president? Heeft de minister-president
ooit overwogen om in het kader van de regie contact te zoeken met landen die
een soortgelijk belang hebben, bijvoorbeeld Duitsland, om op eenzelfde wijze
te bewerkstelligen dat er in de toekomst sprake zal zijn van een reële
afdracht aan de Europese Unie en een reële bijdrage van alle lidstaten?Minister Kok:Mevrouw de voorzitter! De heer Verhagen constateert verschillen tussen
de bewindslieden, maar licht ze vervolgens niet toe. Misschien kan een van
zijn collega's dat straks overnemen.Vooruitlopend op die toelichting ga ik in op de vraag over de regie. Wij
hebben een stuurgroep ingesteld die de meestbetrokken ministers en staatssecretarissen
iedere week bij elkaar brengt. Wij deden dat al tijdens het voorzitterschap
en ook op weg naar de eurobesluitvorming en dat werkt goed. Dat is niet om
andere bewindslieden opzij te plaatsen, maar om niet alleen de inhoud maar
ook de wijze waarop wij voor onze positie opkomen maximaal af te stemmen en
te coördineren. Het is bedoeld om de ontwikkelingen in andere landen
goed te volgen en voorts om de ontwikkelingen in Brussel te volgen en eventueel
te beïnvloeden.Dan ga ik nog in op de vraag van de heer Verhagen over de contacten met
andere landen. Wat dacht hij dan? Natuurlijk zijn er zeer veel bilaterale
contacten tussen de vakministers, waarbij uiteraard ook bijzondere aandacht
uitgaat naar landen als Zweden en Oostenrijk. De bondsregering van onze grote
buur, Duitsland, zien wij daarbij niet over het hoofd. Daar kan de heer Verhagen
dus gerust over zijn.De heer Marijnissen (SP):Mevrouw de voorzitter! Dat wij over deze zaak spreken, is onder andere
een erfenis van wat Nederland in 1992 in Edinburgh is overeengekomen. Hoe
beoordeelt de minister-president achteraf het akkoord dat de minister van
Financiën toen heeft gesloten?Mijn tweede vraag houdt verband met het feit dat de SP-fractie het kabinet
in dezen van harte ondersteunt. Wij vinden dat Nederland als grootste nettobetaler
aan Europa al jarenlang te veel betaalt en wij zijn het dus ontzettend eens
met het kabinet wanneer het zegt dat het over vier jaar per jaar 1,3 mld.
wil besparen op de netto-uitgaven voor Europa. Nu heeft de minister-president
zojuist gezegd dat hij eventueel aan het eind van het onderhandelingsproces
nog wel een beroep wil doen op het vetorecht. Hij zegt dan dat men voor Agenda
2000 toch ook de Nederlandse stem zal nodig hebben. Nu is er op steeds meer
terreinen sprake van het verlaten van de unanimiteit en het vetorecht, maar
de minister-president wil daar nu wel gebruik van maken. Impliceert dat dan
niet dat hij eigenlijk ook vindt dat het zaak is dat landen in Europa dienen
samen te werken en dat het vetorecht dient te blijven bestaan?Dan heb ik tot slot nog een vraag aan de heer Timmermans. Hij sloot zich
weliswaar – zo monistisch als de PvdA-fractie is – aan bij de
woorden van de minister-president, maar dat is toch iets te gemakkelijk. De
heer Dankert, partijgenoot, inderdaad voormalig staatssecretaris en ik dacht
zelfs oud-voorzitter van het Europees Parlement, toch niet de eerste de beste,
heeft gezegd dat Nederland zelfs meer moet gaan betalen in plaats van minder.
Wil de heer Timmermans daar eens inhoudelijk op reageren?Minister Kok:Het is een goede zaak dat de besluitvorming over deze belangrijke kwesties
uiteindelijk op basis van consensus plaatsvindt. Ik zeg nog eens – voor
velen wellicht ten overvloede, maar niet voor de heer Marijnissen –
dat ik met mijn uitspraken alleen maar heb willen aangeven dat men moet weten
dat men ook onze stem voor het eindakkoord nodig heeft, als in de loop van
de komende onderhandelingen onvoldoende met onze inzichten rekening zou worden
gehouden. Dat is wat anders dan dreigen met een veto. Ieder
land doet dat. Of het nu Spanje, Italië, Griekenland of Engeland is,
ieder land is van mening dat er in die onderhandelingen heel goed naar dat
land moet worden geluisterd. Nederland wil daarbij niet achterblijven. Het
wil ook niet versleten worden als een land dat uiteindelijk in het belang
van de Europese loyaliteit misschien toch weer een slag eerder door de knieën
gaat dan andere landen.Dan Edinburgh. Bij de behandeling van het eigenmiddelenbesluit heb ik
dat verdedigd tezamen met de toenmalige collega's Lubbers en Van den Broek.
Ik neem geen woord terug van mijn verantwoordelijkheid voor het akkoord daar.
Na dat akkoord is er een situatie ontstaan waarin Nederland per hoofd in een
uitzonderingspositie kwam te verkeren. Politiek en persoonlijk is dat voor
mij een extra argument om te zeggen: als wij in de toekomst naar het geheel
van uitgaven en naar de verdeling van de lusten en lasten kijken, moet uitdrukkelijk
aandacht worden gevraagd voor de Nederlandse positie. Ik loop niet weg voor
mijn verantwoordelijkheid in het verleden. Opgedane ervaringen geven wel een
argument extra om, kijkend naar de toekomst, echt met kracht voor Nederland
op te komen.De heer Timmermans (PvdA):Ik heb vandaag geleerd dat een vorm van lichte ironie verloren gaat bij
de heer Marijnissen. Als ik de volgende keer een ironische opmerking maak,
zal ik het scherper aanzetten.Wat zijn opmerking over de heer Dankert betreft, merk ik op dat wij nu
eenmaal andere verantwoordelijkheden hebben. De heer Dankert is europarlementariër
en vanuit die verantwoordelijkheid meent hij tot die conclusie te moeten komen.
Wij hebben hier een andere verantwoordelijkheid. De heer Dankert sombert wat
over de economische vooruitzichten en baseert daarop zijn conclusies. Wij
zien dat wat anders. Het is een verschil van inzicht, gevoed door een verschil
in verantwoordelijkheden.De heer Rosenmöller (GroenLinks):Voorzitter! Ik heb twee vragen aan de minister-president.Het valt mij erg op – daar wringt natuurlijk de schoen – dat
de minister-president een onderscheid maakt tussen de financieringskwestie,
de contributie aan de EU, en de uitbreiding. Hij weet natuurlijk heel goed
dat de eerste een voorwaarde is voor de tweede. Erkent hij dat er sprake is
van een koppeling van die dossiers? Is hij bereid hier uit te spreken dat
als Nederland tot het gaatje wil gaan in politieke zin als het gaat om de
wijziging van de contributieregels en de verhoudingen, dit op gespannen voet
kan komen te staan met de door hem geuite warme woorden over de uitbreiding
van de EU met Midden- en Oost-Europese landen?Voorzitter! Ik heb hier een artikel uit 'Socialisme en democratie' van
Paul Kalma, de directeur van het wetenschappelijk bureau van de PvdA, de Wiarda
Beckmanstichting. Hij gebruikt het woord gênant als het gaat om de bezuinigingen
die het kabinet voornemens is binnen te halen. Neemt de minister-president
ook daar afstand van? Wil hij ook reageren op datgene wat Kalma zo langzamerhand
het motto vindt van dit kabinet? Ik doel dan op de reactie op het debat over
de regeringsverklaring en de discussie over het motto. Kalma zegt: het lijkt
wel een situatie waarin het motto is: Nederland, Nederland en nog eens Nederland
en dat voor een partij die een verkiezingsprogramma had met de naam: Een wereld
te winnen.Ik heb nog een vraag aan de heer Timmermans. Is het verschil in inzicht
ook te verklaren uit het verschil in verantwoordelijkheden?Minister Kok:Voorzitter! De eerste vraag die de heer Rosenmöller aan de orde stelt,
begrijp ik heel goed. Ik hoop dat hij wil begrijpen dat het nu juist mijn
inzet is om straks een uitkomst te bereiken waarbij met unanimiteit over Agenda
2000 kan worden beslist. De kans dat dit gebeurt, is groter als wij vanaf
het begin glashelder zijn. De kans erop is kleiner, als wij vanaf het begin
wat zigzaggen en wishy-washy bezig zijn. Dan wordt er aan het einde van de
dag niet naar je geluisterd. Het gaat om grote belangen, ook voor anderen.
Daarover moet je duidelijk zijn.Dan is gevraagd om commentaar op de uitspraak in een artikel van de heer
Kalma, dat dit uitgangspunt van kabinetsbeleid gênant zou zijn. Ik vind
het helemaal niet gênant. Ik zou het gênant vinden een onevenwichtige
situatie te laten voortbestaan, misschien ook met als argument dat wij, als
wij daar niets aan doen, er wel eens verdacht van zouden kunnen worden dat
wij te veel met Nederlandse belangen bezig zijn. Als men de regeringsverklaring,
het debat daarover en de beschouwingen daarover beziet, constateert men dat
het kabinet de eigen positie en de kijk op de toekomst heel duidelijk plaatst
in een internationaal en Europees perspectief. Het verwijt dat de wereld zo
ongeveer bij Roosendaal en Oldenzaal ophoudt, wordt wellicht door de aard
van de politieke afspraken in het regeerakkoord enigszins gerechtvaardigd,
maar kan gezien de regeringsverklaring – en dat is het statement van
waaruit het kabinet zijn entree in de Kamer heeft gemaakt – op geen
enkele manier aan het kabinet worden toegeschreven. Er was geen aanleiding
coalitieafspraken tussen de drie te maken over kwesties die van een bredere,
wereldbeschouwe- lijke aard waren. Bij de start van het kabinet in de Kamer
is dit voluit aan de orde geweest. Ik denk dat het draagvlak in onze samenleving
om ook internationale samenwerking op allerlei terreinen vorm en inhoud te
geven, ermee gediend is als burgers zien dat wij loyaal en solidair zijn met
onze omgeving en tevens voor onze eigen belangen opkomen, ook als het om financiën
gaat.De voorzitter:Wil de heer Timmermans de vraag van de heer Rosenmöller beantwoorden?De heer Timmermans (PvdA):Ik vind het bijna onmogelijk, op zo'n vraag te reageren. Ik zal het dus
maar niet doen.De voorzitter:Het is geheel aan u.De heer Weisglas (VVD):Voorzitter! Het is nog niet zo lang geleden dat onze toenmalige collega
Van der Ploeg onze toenmalige collega Hoogervorst sprekend over dit onderwerp
een knakenpoetser noemde. Bij die uitspraak vergeleken vind ik de benadering
van de minister-president, ook vanmiddag, een verademing. Daaruit
spreekt immers realisme, ook betreffende de Nederlandse positie. Ik zou de
fractievoorzitter van het CDA willen vragen of het wel in het Nederlandse
belang is om, wanneer door de regering een realistische en duidelijke koers
wordt uitgezet die ook niet in strijd is met het CDA-verkiezingsprogramma,
meteen de onderhandelingsstrategie van de regering min of meer onderuit te
halen, zoals de heer Van den Akker heeft gedaan. Hetzelfde geldt voor onze
Europese collega's Maij-Weggen, Dankert en prof. Brinkhorst, maar die hebben
hier geen spreekrecht en dat zal denk ik zo moeten blijven.De voorzitter:Ik constateer dat de heer Weisglas zijn vraag richt tot de heer De Hoop
Scheffer. Wil hij die vraag beantwoorden?De heer De Hoop Scheffer (CDA):Voorzitter! Bij de laatste zat geen VVD'er en ik kan het helaas niet aan
staatssecretaris De Vries voor Antilliaanse Zaken vragen, maar dat terzijde.De regering heeft haar onderhandelingsstrategie, is onze stelling, met
het scheppen van verwarring over 'wat doe je aan het eind van de rit' onderuitgehaald.
Als je over zaken overeenstemming wilt bereiken – laat ik een belangrijk
onderwerp noemen: het asielbeleid – moet je weten, hoewel ik besef dat
aan het eind van de rit de Nederlandse regering een afweging heeft te maken,
dat je niet de indruk wekt door datgene wat je zegt en door datgene wat andere
bewindslieden zeggen, dat de andere landen één ding gaan doen
in de Europese Unie en dat is grieven opbouwen, een dossier opbouwen tegen
Nederland om ons later te confronteren met hun wensen. Dat is het risico van
de lijn die is uitgezet. Ik schaar mij als vertegenwoordiger van de oppositie
dan ook heel gaarne aan de kant van mevrouw Maij, maar dat spreekt vanzelf,
en aan de kant van de heer Dankert en prof. Brinkhorst.Mevrouw Van Ardenne-van der Hoeven (CDA):Voorzitter! Ik wil graag ingaan op de vraag van de minister-president
over de verschillende geluiden die het kabinet heeft afgegeven ten aanzien
van de uitbreiding van de Europese Unie en de financiële paragraaf. Collega
Van den Akker heeft een aantal voorbeelden gegeven die duidelijk waren. Het
ging allereerst om de verlaging van de totale afdracht. Vervolgens is ingezet
op de verlaging van de afdracht van Nederland. Daarna is weer ingezet op de
verlaging van de landbouwuitgaven. Dit was in tegenstelling met de inzet van
de minister van Landbouw om zoveel mogelijk surplus terug te krijgen uit het
Landbouwfonds ten behoeve van compensatie voor de verlaging van de prijsuitgaven.
Daarna is verzocht om een verhoging van de uitgaven van de structuurfondsen,
in tegenstelling tot het signaal om die te verlagen. Dat is een veelheid van
geluiden, die absoluut niet past bij de duidelijke regie die de Nederlandse
regering moet tonen bij de in te zetten strategie. Hierop heeft mijn fractie
kritiek.Wij willen echter ook een antwoord op de vraag van onze collega Van den
Akker over de versobering. De minister-president is het niet eens met de constatering
van Dankert dat het onmogelijk is om te versoberen. Wij willen preciezer van
de minister-president vernemen waar hij nog mogelijkheden voor versobering
ziet.Minister Kok:Voorzitter! Onder dankzegging voor de nadere toelichting die vanuit de
CDA-fractie is gegeven, constateer ik dat deze toelichting in hoge mate een
herhaling of nadere toelichting was op hetgeen de heer Van den Akker heeft
gezegd. Ik heb daarop gereageerd. Ik heb precies aangegeven welke lijn wij
kiezen bij de ontwikkeling van de reële uitgaven, structuurfondsen en
landbouw. Ik heb met name gereageerd op hetgeen de heer Verhagen zei over
elkaar tegensprekende bewindslieden. Ik heb op die inbreng geen verdere toelichting
gekregen. Ik blijf natuurlijk niet solliciteren naar verdere toelichting.
De Kamer zou anders kunnen denken dat ik daarnaar zit te snakken. Ik constateer
echter dat er geen verdere toelichting is gekomen.Ik kom bij de versobering in de uitgaven. Je kunt natuurlijk in een bepaald
groeitempo doorgaan en de EU-uitgaven jaar op jaar verhogen. Je kunt echter
ook proberen om echt in te zetten op een reële nulgroei van jaar op jaar,
waardoor je besparingen krijgt ten opzichte van de bestaande meerjarencijfers.
Ik begrijp goed dat europarlementariërs – daar hoef je echter geen
europarlementariër voor te zijn; dat kun je ook doen vanuit allerlei
andere posities in de samenleving – ten principale of op bepaalde uitgavencategorieën
toegespitst, zeggen dat het wel wat erg ingrijpend is. De volksvertegenwoordigers
uit deze Kamer worden ook wel eens geconfronteerd met opvattingen in de eigen
Nederlandse samenleving over beperkingen die in de uitgaven worden aangebracht.
Ik denk aan bezuinigingen of een pas op de plaats. Ik wil niemand het recht
ontnemen om te vinden dat er meer moet in Europa. Als het echter gaat over
de vraag hoe je tot een beperking van afdrachten en uitgaven en tot een rechtvaardiger
verdeling van lusten en lasten tussen landen onderling kunt komen, dan meen
ik dat een aantal van dit soort maatregelen nodig is. Ik zeg nogmaals dat
het kabinet de Kamer binnen enkele weken een informatieve notitie zal doen
toekomen waarin op onze positie ten aanzien van de EU-financiën nader
wordt ingegaan. Hierin zullen de diverse onderdelen uitgewerkt worden. Ik
denk dat dit nuttig is voor het debat.Mevrouw de voorzitter! Ik hoor nu toch van de heer De Hoop Scheffer dat
je verwarring schept als je zegt dat het je ernst is, ook als zo'n debat over
een halfjaar zou worden afgerond. Dat zijn zijn woorden. Ik denk dat het verwarring
schept als je daar onduidelijk over bent. De heer De Hoop Scheffer en een
belangrijk deel van de leden van zijn fractie lopen lang genoeg in Europa
mee om te weten dat wij daar met mede- en tegenspelers te maken hebben, die
ook allemaal voor hun belang opkomen. Het is niet verwarrend, maar goed voor
de duidelijkheid als men weet wat men aan Nederland heeft. 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/h-tk-19981999-723-727.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl