Voortzetting van de behandeling van:het voorstel van rijkswet Wijziging van de Rijkswet op het Nederlanderschap (23029, R1461)
Staten-Generaal — Handelingen 
Datum: 2014-07-12 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Handeling 1995-1996, pag. 1785-1788

 
 
 

Handeling

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Vergadernummer
Datum vergadering

25-06-1996

Eerste Kamer der Staten-Generaal

1995-1996

nr. 36, pagina 1785-1788

25-06-1996

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 
 Er is geen inhoudsopgave aanwezig.
 
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties over kamerdossier

Kamerdossier 23029Toon publicaties die dit dossier behandelen

 
 
 Publicaties in vergadering

Behandeling wetsvoorstel Wijziging van de Wet op het basisonderwijs, de Interimwet op het speciaal onderwijs en het voortgezet speciaal onderwijs, alsmede de Wet op het voortgezet onderwijs in verband met de decentralisatie van de huisvestingsvoorzieningen (24455)Pagina 1788-1797
Voortzetting van de behandeling van:het voorstel van rijkswet Wijziging van de Rijkswet op het Nederlanderschap (23029, R1461)Pagina 1785-1788
Lijst van besluiten (dinsdag 25 juni 1996)Pagina 1834-1834
36ste vergadering; 25 juni 1996Pagina 1771-1772
Lijst van ingekomen stukken, met de door de voorzitter ter zake gedane voorstellen (dinsdag 25 juni 1996)Pagina 1834-1835
Behandeling voorstel van rijkswet Wijziging van de Rijkswet op het Nederlanderschap (23029, R1461)Pagina 1772-1781
Behandeling van de voorstellen van (rijks)wet: Goedkeuring van het op 25 januari 1988 te Straatsburg tot stand gekomen Verdrag inzake wederzijdse administratieve bijstand in belastingzaken (24452, R1551); Wijziging van de Wet op de internationale bijstandsverlening bij de heffing van belastingen in verband met de binding van het Koninkrijk aan het Verdrag inzake wederzijdse administratieve bijstand in belastingzaken (24453); Goedkeuring van de op 27 november 1992 te Londen tot stand gekomen protocollen tot wijziging van respectievelijk het Internationaal Verdrag inzake de wettelijke aansprakelijkhed voor schade door verontreiniging door olie, 1989, en het Internationaal Verdrag inzake de instelling van een Internationaal Fonds voor vergoeding van schade door verontreiniging door olie, 1971); en drie andere voorstellenPagina 1772-1772
Voortzetting van de behandeling van het wetsvoorstel Wijziging van de Wet op het basisonderwijs, de Interimwet op het speciaal onderwijs en het voortgezet speciaal onderwijs, alsmede de Wet op het voortgezet onderwijs in verband met de decentralisatie van de huisvestingsvoorzieningen (24455)Pagina 1810-1834
Behandeling van het wetsvoorstel Goedkeuring van de op 17 januari 1995 te Antwerpen tot stand gekomen Verdragen tussen het Koninkrijk der Nederlanden en het Vlaams Gewest inzake de verruiming van de vaarweg in de Westerschelde en, respectievelijk, de afvoer van het water van de Maas (Trb. 1995, 51 en 50) (24451)Pagina 1797-1810
Behandeling voorstel van rijkswet Goedkeuring van het op 10 december 1982 te Montego-Bay tot stand gekomen Verdrag van de Verenigde Naties inzake het recht van de zee, met bijlagen, en van de op 29 juli 1994 te New York tot stand gekomen Overeenkomst betreffende de uitvoering van Deel XI van genoemd Verdrag, met bijlage (24433, R1549)Pagina 1781-1785
Behandeling van de Raming der voor de Eerste Kamer in 1997 benodigde uitgaven, alsmede aanwijzing en raming van de ontvangsten (EK nr. 185)Pagina 1772-1772
Behandeling wetsvoorstel Goedkeuring van de op 19 maart 1991 te Genève tot stand gekomen herziening van het Internationaal Verdrag tot bescherming van kweekprodukten (Trb. 1992, 52), alsmede wijziging van de Zaaizaad- en Plantgoedwet (Uitvoeringswet UPOV 1991) (24129)Pagina 1772-1772

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 32 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 

 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 Aan de orde is de voortzetting van de behandeling van: 
 
 het voorstel van rijkswet Wijziging van de Rijkswet op het Nederlanderschap
(23029, R1461).
 
 
 
 
 
 De beraadslaging wordt hervat.
 
 
 
 
 
 Staatssecretaris Schmitz:
 
 Voorzitter! Ik wil uw Kamer graag dank brengen voor haar inbreng in eerste
termijn. U zult begrijpen dat die dank met gemengde gevoelens gelardeerd is.
Ik heb van een aantal partijen onverholen steun gekregen, maar ik heb ook
woordvoerders gehoord die het nog niet, helemaal niet of nooit eens zullen
zijn met het wetsvoorstel.
 
 De geschiedenis van deze wetgeving is inderdaad een lange geworden en,
zo voeg ik eraan toe, ook een niet zo erg fraaie. Dat hebben alle woordvoerders
nog eens onder ogen gebracht. Ik zal niet de hele geschiedenis memoreren,
want die is voor iedereen die het wetsvoorstel heeft bestudeerd, bekend. Ik
wil nog wel de aanleiding melden die er destijds was om te komen met de notitie
"Meervoudige nationaliteit" van mei 1991, waarna die hele geschiedenis is
ontstaan. De aanleiding was de discussie die gaande was over het kiesrecht
voor vreemdelingen. Wij weten dat het lokaal gezien kan, maar toen was ook
het kiesrecht voor nationale verkiezingen aan de orde. Naar aanleiding daarvan
heeft de toenmalige minister van Justitie met andere collega's die notitie
uitgebracht op grond waarvan de hele discussie verder is gegaan. Ik doel dan
op de motie-Soutendijk-van Appeldoorn/Apostolou en op de circulaire van staatssecretaris
Kosto van december 1991.
 
 Laat ik helder zijn over die totale gang van zaken. Op grond van de motie
en de daarop gevolgde circulaire is in de praktijk al gewerkt met wat thans
in het onderhavige wetsvoorstel formeel zijn beslag krijgt. Je kunt overigens
best discussiëren over de vraag of dit formeel echt helemaal contra legem
was. Het was immers bedoeld als een invulling van de redelijkheidstoets bij
het afstand doen van de eigen nationaliteit. Er stond namelijk: "tenzij dat
in redelijkheid niet kan worden verlangd". Een van de argumenten was dat dit
toch een vrij subjectieve manier was om argumenten, vaak ook emotionele argumenten,
te wegen en dat er meer objectivering moest zijn. Dat is toen in die circulaire
terechtgekomen. Overigens zei ook toen de Tweede Kamer dat dit tot wetsaanpassing
moest leiden. De gang van zaken is, wat dat betreft, weinig fraai. Ik denk
dat die erkenning hier op haar plaats is.
 
 Ik heb hier een paar weken geleden gestaan bij de behandeling van de wetgeving
inzake de raden voor de kinderbescherming, waarbij ook al in de praktijk vooruitgelopen
was op de wetgeving. Toen heb ik het boetekleed aangetrokken. Ik heb niet
de neiging om voortdurend voor u met het boetekleed aan te staan, zeker niet
als dat zo historisch beladen is. Maar hierbij speelt natuurlijk toch hetzelfde.
Wij hebben toen ook andere voorbeelden genoemd, zoals de reorganisatie van
de politie en van de rechterlijke macht. De minister van Justitie had er een
week daarvoor ook al over gesproken. Naar aanleiding van het wetsvoorstel
inzake de raden voor de kinderbescherming hebben wij uitdrukkelijk gezegd:
dat moet echt anders; een commissie moet met oplossingen komen. Daarvoor bestaat,
gelet op de gang van zaken bij het onderhavige wetsvoorstel, des te meer aanleiding.
 
 Vervolgens is de behandeling in de Tweede Kamer vrij verward geweest.
Door allerlei omstandigheden kwam daar eerst de eerste tranche aan de orde.
Dat is het wetsvoorstel dat vandaag in deze Kamer voorligt. Het is per 1 maart
1995 aangenomen. Pas daarna kwam het Tweede Protocol aan de orde en vervolgens
de tweede tranche. De heer Glasz zei dat dit wetsvoorstel
tweede tranche door de Tweede Kamer is aanvaard, maar dat is niet het geval.
Het wetsvoorstel is wel al behandeld, maar nog niet in stemming gebracht in
afwachting van wat de Eerste Kamer met het Tweede Protocol en de eerste tranche
zou gaan doen. Ik heb in de stukken inderdaad gezegd, zoals de heer Holdijk
opmerkte, dat het niet per se noodzakelijk was om het Tweede Protocol voorafgaande
aan de eerste tranche te behandelen. Ik vind het echter wel een veel logischer
gang van zaken, zoals zich die thans hier afspeelt. Ik ben daar zeker wel
blij om. Het Tweede Protocol en de eerste tranche mogen we namelijk toch zien
als liggend in elkaars verlengde. Het Tweede Protocol is, zoals we vorige
keer hebben besproken, veel beperkter, maar het gaat erom, onder welke condities
kan worden afgezien van die afstandseis. In het Tweede Protocol staat uitdrukkelijk
"kan worden afgezien". Als je dat aanvaardt, moet je dat ook neerleggen in
je nationale wetgeving.
 
 De discussie vandaag gaat over drie elementen: hoe wenselijk c.q. onwenselijk
is een dubbele nationaliteit, draagt naturalisatie eigenlijk bij aan integratie,
en hoe zwaar moeten de eisen zijn bij een naturalisatietoets? De heer Glasz
had het over de Nederlandse taal in woord en geschrift. Ook daarover is, kortom,
een discussie mogelijk. Wat mij wat heeft verbaasd, is dat eigenlijk met name
door degenen die het wetsvoorstel niet bepaald omarmen, helemaal geen melding
is gemaakt van het feit dat de wereld zo hevig in verandering is geweest.
"Straatsburg" is van 1963, en als we de migratiegeschiedenis nakijken, zien
we het volgende. In de zestiger jaren waren dat wat we toen buitenlandse gastarbeiders
noemden. In de zeventiger jaren krijg je de Surinamers, waarna in de jaren
tachtig en negentig de hele vluchtelingenstroom opkomt. Die hele migratiemobiliteit
over de wereld kan toch niet zonder invloed blijven op een discussie over
nationaliteitswetgeving, een discussie die inderdaad destijds in 1963 in het
Verdrag van Straatsburg is vastgelegd? Ook daarover gaan de discussies op
internationaal niveau echter verder. Moeten wij daarin verandering brengen?
Wat dat betreft, zei mevrouw Le Poole terecht dat wij ook in Europa geen unicum
zijn: meerdere landen zijn op dat punt met elkaar in discussie. De hele wetgeving
is een neerslag van een ontwikkeling in de geschiedenis, die overduidelijk
is.
 
 Ik zal wat verder ingaan op die drie door mij genoemde punten, waarna
ik zal ingaan op de vraag, hoe we nu verder moeten. Ik begin met de vraag
of een dubbele nationaliteit al of niet wenselijk is. Ik geef de heer Heijne
Makkreel onmiddellijk toe, zoals ik dat ook in de Tweede Kamer heb gezegd,
dat de VVD daarin altijd glashelder en consequent is geweest. De VVD heeft
altijd gezegd: daar zijn wij tegen. In dat standpunt zit helemaal geen wijziging,
dus daarmee is het op zichzelf duidelijk.
 
 Maar als ik de heren Glasz en Holdijk beluister, proef ik toch nog een
verder nadenken over hoe wenselijk of onwenselijk de meervoudige nationaliteit
is. Een paar keer is dat begrip gevallen in het kader van wat nationaliteit
is. Ik doe absoluut geen poging tot een definitie, zo zeg ik tegen de heer
Heijne Makkreel, zeker niet als "grote mogendheden" als Van der Pot, Donner
en dergelijke zich daar niet aan wagen. Maar het is een teken van verbondenheid.
Nationaliteit geeft rechten en plichten, wat ook door de heer Pitstra en anderen
is gezegd. Het geeft met name invulling aan participatie in de samenleving,
waarin je nieuw gevestigd hebt, en waarin je een aantal jaren hebt gewoond,
gewerkt en bent opgenomen. Het is een uiting, het zijn rationale en emotionele
aspecten van verbondenheid. Dat is niet alleen in het belang van dat individu
dat graag genaturaliseerd moet worden, maar ook in het belang van een samenleving
die anders zo veel mensen binnen haar grenzen herbergt die niet de Nederlandse
nationaliteit zouden hebben, wat ook voor een samenleving geen goede zaak
is.
 
 De hele discussie is destijds gestart met als aanleiding de vraag of mensen,
komend uit het buitenland, ook voor de nationale verkiezingen kiesrecht moeten
hebben. Die discussie maakte duidelijk dat gezocht werd naar een manier van
participatie. De Kamer weet wellicht dat bij enkele Tweede-Kamerleden ook
een idee leeft van een initiatief ten aanzien van het kiesrecht voor buitenlanders.
Ik denk dat het aanvaarden van dit wetsvoorstel een gunstige invloed kan hebben
op die discussie, omdat het mij beter en veel duidelijker lijkt dat je via
naturalisatie rechten en plichten krijgt, en dus ook het kiesrecht via een
andere weg dan die welke anders gevolgd zou kunnen worden. Overigens is dat
initiatief nog niet in een verder stadium gekomen. Er is alleen melding van
gemaakt dat men daarover overwegingen had.
 
 Een dubbele nationaliteit: is dat wenselijk of onwenselijk? Er is door
sommigen uitdrukkelijk melding gemaakt van het feit dat er een heel aantal
mensen zijn die van rechtswege een dubbele nationaliteit hebben gekregen,
bijvoorbeeld omdat het kinderen zijn die geboren zijn uit ouders met meer
nationaliteiten. Er is een toename van internationale huwelijken. Verder is
er de derde generatie. Een heel grote groep mensen krijgt dus van rechtswege
een dubbele nationaliteit.
 
 Er zijn ook mensen – dat sluit aan op de bepaling dat redelijkerwijs
een afstandseis niet zou kunnen worden verlangd – die een dubbele nationaliteit
krijgen, omdat ze hun eigen nationaliteit niet kunnen afstaan, zoals Marokkanen.
Dan komt die discussie aan de orde over rechtsongelijkheid. Ik denk dat wij
nooit een volmaakte rechtsgelijkheid kunnen creëren, maar wij moeten
toch via wetgeving streven naar zoveel mogelijk beperking van het aantal gevallen,
waarin wij met rechtsongelijkheid te maken zullen krijgen. Daarbij heeft de
heer Pitstra de volgende vraag gesteld. Stel nu dat dit wetsvoorstel, onverhoopt,
niet door deze Kamer zou worden aanvaard, terwijl er een praktijk is gegroeid
met een groot aantal mensen die naturalisatie hebben gekregen en dus ook een
dubbele nationaliteit, is dat dan terug te draaien? Niet voor die mensen.
Dat zou een inbreuk op de rechtszekerheid zijn. Het enige dat de Kamer zou
kunnen afdwingen is dat moet worden gestopt met de huidige praktijk. Je kunt
echter niet de situatie terugdraaien van mensen die al genaturaliseerd zijn.
 
 De VVD is volgens mij heel consequent als het gaat om de vergelijking
tussen mensen uit het buitenland die naar Nederland zijn gekomen en mensen
die uit Nederland naar elders zijn vertrokken, de oud-Nederlanders. Ik denk
 dat de heer Heijne Makkreel die brieven heeft beantwoord met:
mijnheer of mevrouw, jammer dat u het graag wil, want wij doen dat niet. Bij
de heer Glasz proef ik toch een verschil met de positie van mensen die oud-Nederlander
zijn. Het is toch een teken aan de wand dat er zoveel brieven komen en er
zoveel mensen bij Buitenlandse Zaken komen. Ik heb in mijn stukken ook melding
gemaakt van de oproep van de minister van Buitenlandse Zaken om toch vooral
spoed te betrachten met die wetgeving, omdat zoveel mensen ongelooflijk graag
het Nederlanderschap behouden c.q. herstellen, hetgeen via deze wetgeving
mogelijk zou zijn. De heer Pitstra zei al: wat gij niet wilt dat u geschiedt...
Dat vind ik een mooie uitspraak. Ik proefde uit de woorden van de heer Glasz
dat hij het vervelend vindt dat die koppeling er ligt. Ik denk echter dat
dat niet anders kan als je het toestaat aan mensen die oorspronkelijk je eigen
nationaliteit hadden en niet aan de anderen.
 
 
 
 
 
 De heer Glasz (CDA):
 
 Ik heb erop gewezen dat de problematiek van een andere aard is en dat
ik daarom de koppeling zo ongelukkig vind. Nederlanders en ex-Nederlanders
die in het buitenland zijn, vormen voor ons geen probleem wat integratie betreft.
Dat is het probleem waar wij wat betreft immigranten uit de andere landen
zoveel moeite mee hebben. Dat maakt de problematiek volkomen verschillend
en daarom ben ik niet voor koppeling van die problematiek.
 
 
 
 
 
 Staatssecretaris Schmitz:
 
 Als u het inderdaad vanuit het punt van integratie bekijkt, hebben wij
daar geen zorgen over, maar het gaat natuurlijk om de vraag welke rechten
en plichten je geeft aan de mensen die bij het bezit van een nationaliteit
gebaat zijn. Een tweede discussiepunt is de vraag wat de bijdrage van naturalisatie
is aan de integratie. Een argument dat veel aangevoerd is, staat in de stukken.
Dat was ook aanleiding voor het kiesrecht buitenlanders; dan nemen ze deel
aan de samenleving en dan participeren ze in de verkiezingen. Laat ik helder
zijn. Het is natuurlijk niet het enige en het grote argument dat als je genaturaliseerd
kunt worden, je ook geïntegreerd bent. Integratie is een totaal proces,
een totaal pakket. Ik denk dat u terecht zegt dat de regering voor een totaal
programma van integratie moet zorgen en daar financiën voor beschikbaar
moet stellen. Dat gebeurt ook. De minister van Binnenlandse Zaken is bezig
met een uitgebreid pakket maatregelen ten behoeve van inburgering. Daar zijn
ook middelen voor uitgetrokken. Naturalisatie is een wezenlijke stap in het
geheel. Men is ingeburgerd, heeft een bepaald niveau bereikt en dan is naturalisatie
een duidelijk teken dat men erbij hoort, dat men in onze samenleving participeert,
dat men daar geheel in is opgenomen.
 
 De heer Holdijk heeft over de voltooide integratie, over de bekroning
gesproken. Is naturalisatie het sluitstuk van het integratieproces? Dit zou
betekenen dat men veel gemakkelijker de band met het land van herkomst kan
verbreken. Die band wordt gevormd door een geheel van verbondenheid met de
familie en van sociale contacten. De heer Glastra van Loon heeft het voorbeeld
van Limburg en Friesland genoemd. Ik denk overigens niet dat wij dit als twee
nationaliteiten moeten beschouwen, hoewel men daar in Friesland en Limburg
wellicht anders over denkt. Het voorbeeld geeft goed aan dat het mogelijk
is, wortels in twee gebieden te hebben en dat je niet per se de banden met
het land van herkomst hoeft te verbreken. Men kent allen voorbeelden van mensen
die hier al jaren wonen maar toch graag de eigen nationaliteit behouden. Ik
heb in dat verband over Zwitserland gesproken. Dit hoeft echter in het geheel
niet te betekenen dat men minder burger is in het nieuwe land. Je kunt twee
"lijnen" hebben, waarbij de ene lijn dunner is dan de andere. In een volgende
generatie zal de band met het land van herkomst waarschijnlijk verdwijnen.
 
 De heer Holdijk heeft aangegeven dat ik in de stukken heb geschreven dat
enkelvoudige nationaliteit in die zin wenselijk is dat dubbele nationaliteit
niet bevorderd moet worden. Uitgangspunt voor mij zijn degenen die de banden
met het land van herkomst niet willen doorsnijden. Ik wil niet dat dit betrokkenen
belemmert in hun participatie in de nieuwe samenleving. Het is de verwachting
dat, wanneer dit wetsvoorstel het niet haalt, met name in de Turkse gemeenschap
het aantal naturalisaties essentieel zal dalen, zo niet halveren. Juist in
de Turkse gemeenschap speelt de gebondenheid – de familieband, de personele
contacten en de emotionele binding – een rol.
 
 Hoe zwaar moeten de eisen voor inburgering, voor naturalisatie zijn? In
de oude situatie was een gesprek in de gemeenten waar men zich voor naturalisatie
meldde, vereist. Inmiddels zijn er uitgebreide studies verricht naar een geobjectiveerde
toets, onder andere door het Landelijk studie- en ontwikkelingscentrum voor
volwasseneneducatie. Er wordt op twee elementen getoetst. Één
daarvan is de taalbeheersing. De heer Glasz wil dat er een mondelinge en een
schriftelijke toets wordt afgelegd. In de Tweede Kamer is men na een lange
discussie tot de conclusie gekomen dat mondelinge taalbeheersing voldoende
moet zijn. Er is daarbij verwezen naar het CITO-2-niveau, omdat er ook veel
Nederlanders zijn die niet aan de schriftelijke eisen voldoen. De toets is
getest op een representatieve groep allochtonen en op een groep van lager
opgeleide Nederlanders. Op die wijze heeft men een geobjectiveerde toets ontwikkeld
voor taalbeheersing op het niveau van CITO-2. Daarnaast is er nog een element
waar ook de toenmalige minister van Justitie zeer aan hechtte. Dat was dat
mensen ook hun weg moeten vinden via maatschappij-oriëntatie, via een
stukje staatsinrichting. Dat is het tweede aspect van die toets voor de naturalisatie.
 
 Nu kun je best discussiëren over de vraag of dat voldoende is. Dat
was ook de discussie in de Tweede Kamer. Wij hebben daar ook over gediscussieerd
met het LAO, de Landelijk advies en overleg-structuur, en met gemeenten en
op dat punt hebben wij nu een bepaalde toets ontwikkeld. Ik heb in de Tweede
Kamer overigens uitdrukkelijk toegezegd dat wij tot een evaluatie zouden komen
als die toets in werking is getreden. Die zou dan ongeveer een of anderhalf
jaar na de inwerkingtreding van de toets worden gehouden. Dat is uiteraard
een toezegging en ook een moment waarop je nog kunt bezien of de eisen voldoende
zijn gebleken of niet. Het is echter een veel duidelijker invulling van de
eisen die hier gesteld worden, dan die daarvoor in werking was.
 
 De heer Holdijk heeft een vraag gesteld over de motieven van de mensen. Moeten zij die ook schriftelijk vastleggen? Bij de gemeente
moet een staat van inlichtingen worden opgemaakt. De gemeenteambtenaar vult
de motieven in van degene die de naturalisatie aanvraagt. Daarop kan betrokkene
ook verder mondeling worden gehoord. Die motieven worden dus via de ambtenaar
in de staat van inlichtingen vastgelegd.
 
 Voorzitter! Ik heb geprobeerd om in te gaan op drie punten: wenselijkheid,
onwenselijkheid en dubbele nationaliteit. Ik vind dat uitdrukkelijk rekening
moet worden gehouden met de historie van de laatste dertig jaar. Is naturalisatie
nu een factor in de integratie? Het is niet dè factor, maar het is
een element om volwaardig te participeren in de samenleving. Ik heb voorts
gesproken over de eisen die aan die toets voor naturalisatie ten grondslag
moeten liggen. Over die eisen kun je overigens best discussiëren. Zouden
die niet nog wat strenger gesteld moeten worden?
 
 Ik ben toe aan mijn afronding. Ik ben een realist; ik kan ook tellen.
Ik wil dolgraag dat dit wetsvoorstel verder komt. Als ik het nu bekijk, dan
zijn in ieder geval de fractie van het CDA en de fracties van de SGP, het
GPV en de RPF via de heer Holdijk niet overtuigd dat dit wetsvoorstel het
meest verstandige is. De heer Glasz doet in zijn laatste alinea een oproep.
Hij zegt: denk nog eens even na, formuleer nog eens helderder dat die eenduidige
nationaliteit het meest wenselijk zou zijn, het meest voorop zou moeten staan.
En concreter: formuleer de uitzonderingen daarop. Daar zit dus ook een element
in van die eisen aan de toets, zoals wij die hebben gesteld.
 
 Ik zou wel erg slecht bezig zijn als ik een dergelijke handreiking niet
zou oppakken. Laat ik helder zijn dat ik de fracties van de PvdA, D66 en GroenLinks
uitdrukkelijk dank voor hun heel duidelijke steun. Zij zien de noodzaak van
de veranderingen waar wij nu mee bezig zijn. Maar ik zou dat korte beraad
toch wel willen oppakken om nog na te denken of ik een handreiking zou kunnen
doen die de heren Holdijk en Glasz wellicht tot de overtuiging zou brengen
dat dit een goed wetsvoorstel is.
 
 Nu zit ik tegelijkertijd met de heer Heijne Makkreel die wat dreigend
heeft gezegd dat het binnen twee weken moet gebeuren. Ik wil hier twee dingen
op zeggen. Ten eerste, ik ben zeker bereid om binnen twee weken bij u een
brief op tafel te leggen waarin ik aangeef langs welke procedure ik met nadere
gedachten zal komen. Ten tweede, ik heb ook haast. Daarover hoeft de heer
Heijne Makkreel niet ongerust te zijn. Ik heb haast om verschillende redenen.
In de eerste plaats vind ik het ook veel correcter als de praktijk van nu
via de wet geformaliseerd wordt. Ik vind dat daar volstrekt terecht over gesproken
is. In de tweede plaats moet ik minstens theoretisch – daar wil ik het
maar op houden – rekening houden met de mogelijkheid dat het wetsvoorstel
het alsnog niet haalt. Dat betekent dan dat ik opnieuw aan het werk moet met
het Tweede Protocol, met de goede elementen van de eerste tranche, die in
de meerderheid ook in deze Kamer gedeeld worden, en met de tweede tranche.
Dan moet ik een heel nieuw wetgevingstraject ingaan, wat een lang traject
is. Al die tijd blijven mensen in onzekerheid. Ik denk ook aan de duidelijke
vraagstelling van de kant van de oud-Nederlanders. Alleen daarom al wil ik
mij geen extra lange tijd gunnen en wil ik de verdere behandeling van dit
wetsvoorstel niet vertragen.
 
 Ik stel het volgende aan de voorzitter voor. Ik voel wel voor dat korte
beraad. Ik stel voor dat er binnen twee weken een brief bij u op tafel ligt
waarin ik aangeef wat de procedure zou kunnen zijn. Na het reces, ergens in
september of oktober, zouden wij de discussie dan voortzetten, want ik wil
ook graag weten waar wij aan toe zijn en ik vind ook dat praktijk en wetgeving
dicht bij elkaar moeten blijven. U zult begrijpen dat, als ik al iets zou
aanpassen, ik nog wel met alle partijen aan de overkant overleg zou moeten
voeren, en dat kost wel even tijd.
 
 Voorzitter! Dat zou mijn suggestie zijn.
 
 
 
 
 De voorzitter:
 
 De staatssecretaris vraagt namens de regering om thans de behandeling
van dit voorstel van rijkswet van de agenda af te voeren. Ik stel de Kamer
voor, aan dat verzoek te voldoen. Wij krijgen over een paar weken een brief
en kunnen in september nader bepalen op welk moment de behandeling van het
wetsvoorstel of de bespreking van die brief zal plaatsvinden.
 
 
 
 
 
 Daartoe wordt besloten.
 
 
 
 
 
 De beraadslaging wordt geschorst.
 
 
 
 
 
 De vergadering wordt van 12.35 uur tot 13.45 uur geschorst.
 
 
 
 
 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/h-ek-19951996-36-1785-1788.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl