ECLI:NL:RBSGR:2007:BD0692, Rechtbank 's-Gravenhage, 26-11-2007, P 07-0912154
Rechtbank 's-Gravenhage — Uitspraak 
Datum: 2007-11-26 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Civiel recht; Personen- en familierecht

Samenvatting: Wet Bopz. In het licht van de bepalingen van de Wet overweegt de rechtbank dat een restrictieve uitleg van het begrip "nodige bereidheid" in het belang moet worden geacht van de betrokkene. Voorts biedt Boek 7 BW, titel 7, afdeling 5 naar het oordeel van de rechtbank onvoldoende waarborg ter afwending van noodsituaties.

RECHTBANK ’S-GRAVENHAGE
    
    
    
      Sector Familie- en Jeugdrecht
      Enkelvoudige Kamer
    
    
    
      Voorlopige machtiging tot het doen voortduren van het verblijf in een psychiatrisch ziekenhuis
      kenmerk	:P 07-0912154
    
    
    De rechtbank ’s-Gravenhage, 
    
    gezien het op 15 november 2007 ingekomen verzoek van de officier van justitie in het arrondissement ’s Gravenhage d.d. 15 november 2007, tot het verlenen van een voorlopige machtiging tot het doen voortduren van het verblijf in een psychiatrisch ziekenhuis, van:
    
    
      [A.],
      geboren op [geboortedatum] 1975,
      wonende te [adres], doch verblijvende in het psychiatrisch ziekenhuis [psychiatrisch ziekenhuis];
    
    
    gezien de bij het verzoek overgelegde stukken, waaronder de op 14 november 2007 ondertekende en met redenen omklede verklaring van R.J. van Dijk als de geneesheer-directeur van het genoemde ziekenhuis, alsmede een afschrift van het behandelingsplan en een schriftelijke toelichting omtrent het ziekteverloop bij betrokkene;
    
    gehoord op 23 november 2007 de betrokkene, bijgestaan door mr. M.S.C. Leistra, zulks in plaats van de advocaat van betrokkene, mr. T.G. Brown-Knip, de tolk in de Somalische taal M.M. Saeed, alsmede de behandelend arts A.H.M. Metzemaekers;
    
    overwegende dat de verzochte machtiging slechts mag worden verleend wanneer stoornis van de geestvermogens de betrokkene gevaar doet veroorzaken, en het gevaar niet door tussenkomst van personen of instellingen buiten een psychiatrisch ziekenhuis kan worden afgewend;
    
    overwegende dat uit de inhoud van overgelegde stukken en verklaringen van de gehoorde personen is gebleken dat het hiervoor bedoelde gevaar zich voordoet;
    
    overwegende dat de betrokkene immers door zijn ziekte een gevaar oplevert voor zichzelf;
    
    overwegende voorts dat onvoldoende is gebleken dat het gevaar door tussenkomst van personen of instellingen buiten een psychiatrisch ziekenhuis kan worden afgewend;
    
    
      overwegende ten slotte uit de inhoud van overgelegde stukken en verklaringen van de gehoorde personen is gebleken dat betrokkene wisselend wilsbekwaam is en geen familie in Nederland aanwezig is om hem te vertegenwoordigen of anderszins zijn belangen te behartigen; 
      dat eveneens is gebleken dat betrokkene regelmatig dient te worden gesepareerd wegens gevaar voor hemzelf binnen de inrichting, waar hij zich weliswaar niet tegen verzet, maar ook geen 
      – weloverwogen – toestemming voor verleent; 
      dat voorts uit de overgelegde stukken is gebleken dat het behandelteam betrokkene heeft geadviseerd om Electro Convulsie Therapie (ECT) te ondergaan vanwege de thans nog onbehandelbaar gebleken psychiatrische aandoening, maar dat betrokkene gezien de wisselende wilsbekwaamheid zelf niet in staat is hierover een weloverwogen beslissing te nemen; 
      dat de bepalingen van hoofdstuk 3 van nagenoemde wet, welke bepalingen immers voor een belangrijk deel de strekking hebben rechtsbescherming te bieden aan patiënten die onvrijwillig zijn opgenomen, bij een vrijwillig verblijf niet van toepassing zijn, zodat moet worden geoordeeld dat een beperkte uitleg van het begrip vrijwillig verblijf, dan wel nodige bereidheid in de zin van artikel 2 van nagenoemde Wet, in het belang moet worden geacht van de betrokkene;
      dat voorts de overeenkomst inzake de geneeskundige behandeling zoals opgenomen in het Burgerlijk Wetboek 7, titel 7, afdeling 5 onvoldoende mogelijkheden biedt ter afwending van de noodsituaties waarin betrokkene zich regelmatig bevindt en ook geen mogelijkheden biedt een ingrijpende behandeling zoals ECT zonder uitdrukkelijke toestemming van betrokkene of diens wettelijke vertegenwoordiger mogelijk te maken, welke behandeling in het licht van de thans onbehandelbaar gebleken psychiatrische aandoening waardoor betrokkene in een situatie verkeert waarin hij steeds verder psychiatrische achteruitgaat, in de nabije toekomst mogelijk als laatste redmiddel wordt gezien;
      dat een en ander er toe leidt dat naar het oordeel van de rechtbank een vrijwillig verblijf van de betrokkene in het psychiatrisch ziekenhuis onvoldoende waarborg biedt ter afwending van het gevaar; 
    
      
    gelet op de artikelen 2, 3, 5, 6, 8 en 9 van de Wet bijzondere opnemingen in psychiatrische ziekenhuizen;
    
    VERLEENT voorlopige machtiging tot het doen voortduren van het verblijf in een psychiatrisch ziekenhuis, van:
    
    
      [A.],
      geboren op [geboortedatum] 1975.
    
    
    Deze beschikking is gegeven door mr. H.I. Kernkamp-Maathuis, in het bijzijn van mr. W. van den Aardweg als griffier, en uitgesproken ter openbare terechtzitting van 26 november 2007.