ECLI:NL:GHSGR:2000:AA9916, Gerechtshof 's-Gravenhage, 11-10-2000, 00-H-286
Gerechtshof 's-Gravenhage — Uitspraak 
Datum: 2000-10-11 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Civiel recht; Personen- en familierecht

Samenvatting: -

Uitspraak	:	11 oktober 2000
      Rek.nummer	:	00-H-286
      Rek.nr rb.	:	A. 99-5058 
    
    
    
    
      	GERECHTSHOF TE 'S-GRAVENHAGE	
      	FAMILIEKAMER
    
    	
    
      	B e s c h i k k i n g
      	in de zaak van
    
    
    
    
      [naam man],
      wonende te [woonplaats man],
      verzoeker in hoger beroep,
      hierna te noemen: de man,
      procureur mr. W.F. A.A.A.M.  van de Pol,
    
    
    tegen
    
    
      [naam vrouw], 
      wonende te [woonplaats vrouw], Australië,
      verweerder in hoger beroep, 
      hierna te noemen: de moeder,
      procureur mr. E. Grabandt.
    
    
    
    PROCESVERLOOP
    
    De man is op 28 april 2000 in hoger beroep gekomen van een beschikking van de rechtbank te ’s-Gravenhage van 21 maart 2000.
    
    De moeder heeft een verweerschrift ingediend.
    
    Van de zijde van de man zijn bij brief van 26 juli 2000 aanvullende stukken ingekomen.
    
    Van de zijde van de vrouw zijn bij brief van 8 augustus 2000 aanvullende stukken ingekomen.
    
    Op 11 augustus 2000 is de zaak mondeling behandeld door mr. Schuering als raadsheer-commissaris. De moeder is, hoewel behoorlijk opgeroepen, niet verschenen.
    
    
    VASTSTAANDE FEITEN
    
    Tussen de partijen staat, voor zover hier van belang, op grond van de stukken en het verhandelde ter zitting het volgende vast.
    
    De man en de moeder hebben van 1 maart 1991 tot 8 juni 1998 samengeleefd.  Uit hun relatie is geboren [het kind1] op 27 december 1991, die door de man is erkend.
    
    Bij beschikking van de rechtbank te ’s-Hertogenbosch van 16 oktober 1998 is bepaald dat de man met ingang van 28 augustus 1998 aan de moeder alimentatie ten behoeve van [het kind1] dient te betalen van ƒ  350,- per maand.
    
    Voorts is uit de moeder geboren [het kind2] op 21 februari 1999. 
    
    Bij de bestreden beschikking is bepaald dat de man ten behoeve van [het kind2] met ingang van 10 augustus 1999 aan de moeder alimentatie ten bedrage van ƒ 350,- zal betalen.
    
    De moeder is 34 jaar oud. Zij leeft met bovengenoemde kinderen en twee kinderen uit een eerder huwelijk in Australië.
    
    De man is 43 jaar oud. Hij woont in bij zijn ouders. Blijkens de jaaropgave bedroeg zijn inkomen in 1999 ƒ 51.167,- (tariefgroep 2). Hij is ziekenfondsverzekerd.
    
    
    BEOORDELING VAN HET HOGER BEROEP
    
    1. De man verzoekt de bestreden beschikking te vernietigen en, opnieuw beschikkende, de moeder niet ontvankelijk te verklaren in haar verzoek,  althans het verzoek naar Australisch recht te beoordelen en af te wijzen als rechtens ongegrond en/of onbewezen, althans, indien het hof van oordeel is dat het Nederlandse recht toegepast dient te worden, het verzoek van de moeder als ongegrond en/of onbewezen af te wijzen, althans het verzoek van de moeder slechts toe te wijzen tot een bedrag van ƒ 80,-  subsidiair tot een bedrag van ƒ 163,92 per maand, althans een zodanig bedrag vast te stellen als het hof in goede justitie juist acht. De man stelt dat Australisch recht van toepassing is. Voorts ontkent hij dat hij de verwekker is van [het kind2], omdat hij naar zijn mening geen gemeenschap met de moeder heeft gehad in het conceptietijdvak. 
    
    2. De moeder verzoekt de man in zijn hoger beroep niet-ontvankelijk te verklaren, althans dat hoger beroep als zijnde ongegrond en/of onbewezen van de hand te wijzen, met bekrachtiging van de bestreden beschikking.
    
    3. Ten aanzien van het op de onderhavige kwestie toepasselijke recht overweegt het hof dat, nu Australië geen verdragspartij is bij het Haags Kinderalimentatieverdrag 1956 (Trb. 1956, 144; Nederlandse vertaling: Trb. 1959,20), noch bij  het Haags Alimentatieverdrag 1973 (Trb. 1974, 86), artikel 4 lid 1 jo. artikel 3 van het Haags Alimentatieverdrag 1973 bepaalt welk recht toepasselijk is.  Hieruit volgt, dat het interne recht van de gewone verblijfplaats van de onderhoudsgerechtigde toepasselijk is. Nu de gewone verblijfplaats van [het kind2] Australië is,  betekent dit dat in casu Australisch recht van toepassing is. 
    
    4. Aangezien de man [het kind2] niet heeft erkend, is de vraag of hij als verwekker kan worden gehouden een bijdrage te leveren in de kosten van haar verzorging en opvoeding. 
    
    5. Primair heeft de man slechts gesteld, dat het Australisch recht niet voorziet in een onderhoudsplicht van de man die een kind niet heeft erkend, zonder daarbij aan te geven waarop hij dit baseert. Op grond van het Australisch recht (Child Support Act 1989) is de verwekker van een kind onderhoudsplichtig, zodat deze stelling geen hout snijdt.
    
    6. Subsidiair ontkent de man dat hij de verwekker is van [het kind2]. Naar Australisch recht wordt de man, die minimaal 6 maanden met de moeder ongehuwd heeft samengeleefd, terwijl deze samenleving niet langer dan 10 maanden voor de geboorte van het kind is  beëindigd, evenwel vermoed de verwekker te zijn van het uit haar geboren kind:
    
    Family Law Act (1975) §66q: A child born to a woman who, for a period of at least 6 months, ending not more than 10 months before the birth, cohabited with a man to whom she was not married, shall be presumed to be a child of that man.
    
    De man ontkent niet, dat hij met de moeder heeft samengeleefd tot 8 juni 1998, derhalve tot minder dan 10 maanden voor de geboorte van [het kind2]. Op grond hiervan bestaat dan ook het wettelijke vermoeden, dat hij haar verwekker is en derhalve de verplichting heeft bij te dragen in de kosten van haar verzorging en opvoeding. Tegen dit wettelijk vermoeden staat het leveren van tegenbewijs door de vermoede verwekker open:
    
    Family Law Act (1975) § 66v Where the parentage of a child is a question in issue in proceedings under this Act, the court may make an order requiring any person to give such evidence as is material to the question.
    
    Ter zitting heeft de man zijn wens tot het laten verrichten van een bloedonderzoek teneinde duidelijkheid over het vaderschap te verkrijgen, uitgesproken.
    
    6. Op grond van het vorenstaande stelt het hof de man in de gelegenheid middels te verrichten bloedonderzoek aan te tonen dat hij niet de verwekker is van [het kind2]. Daartoe houdt het hof de verdere behandeling van de zaak aan. Gezien het wettelijk vermoeden dat de man de verwekker is van [het kind2] dient hij de aan het bloedonderzoek verbonden kosten voorlopig te dragen.
    
    7. Het hof beslist mitsdien als volgt.
    
    
    BESLISSING VAN DE ZAAK IN HET HOGER BEROEP
    
    Het hof:
    
    stelt vast dat het Australische recht het toepasselijke recht is;
    
    alvorens verder te beslissen:
    
    stelt de man in de gelegenheid middels bloedonderzoek te bewijzen dat hij niet de vader is van [het kind2], geboren op 21 februari 1999;
     
    verzoekt de meest gerede partij het hof tijdig op de hoogte te stellen van de resultaten van voormeld onderzoek;
    
    houdt de behandeling van de zaak daartoe aan tot zaterdag 30 december 2000 pro forma;
    
    houdt iedere verdere beslissing aan.
    
    
    Deze beschikking is gegeven door mrs. Schuering, Van den Wildenberg en Fockema Andreae-Hartsuiker, bijge-staan door mr. Verkuil als griffier, en uitge-sproken ter openbare terechtzit-ting van 11 oktober 2000.