ECLI:NL:CRVB:2007:BA5341, Centrale Raad van Beroep, 26-04-2007, 06-2027 WAO
Centrale Raad van Beroep — Uitspraak 
Datum: 2007-04-26 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Bestuursrecht; Socialezekerheidsrecht

Samenvatting: De mededeling van het Uwv aan de werkgever (eigen risicodrager) inzake de betalingsverplichting is een besluit.

06/2027 WAO
    
    
    
    
    
    
    Centrale Raad van Beroep
    
    
    Meervoudige kamer
    
    
    U I T S P R A A K
    
    
    
    
    
    
    
    
    op het hoger beroep van:
    
    de Raad van bestuur van het Uitvoeringsinstituut werknemersverzekeringen (hierna: appellant),
    
    tegen de uitspraak van de rechtbank Haarlem van 6 maart 2006, 05/469 (hierna: aangevallen uitspraak),
    
    in het geding tussen
    
    [betrokkene], gevestigd te [vestigingsplaats] (hierna: betrokkene)
    
    en
    
    appellant.
    
    
    
    
    
    Datum uitspraak: 26 april 2007
    
    
    I. PROCESVERLOOP
    
    Appellant heeft hoger beroep ingesteld.
    
    Namens betrokkene is een verweerschrift ingediend.
    
    Het geding is ter behandeling aan de orde gesteld ter zitting van de Raad van 1 maart 2007, waar partijen, betrokkene met voorafgaand schriftelijk bericht, niet zijn verschenen.
    
    
    II. OVERWEGINGEN
    
    Voor een overzicht van de in dit geding relevante feiten en omstandigheden verwijst de Raad naar de aangevallen uitspraak. Hij volstaat met het volgende.
    
    Bij brief van 9 september 2004 heeft appellant aan betrokkene medegedeeld dat zij, gezien het feit dat zij per 1 juli 2004 eigen risicodraagster is geworden, op grond van artikel 75a van de Wet op de arbeidsongeschiktheidsverzekering (WAO) vanaf deze datum gedurende 5 jaar zorg dient te dragen voor de betaling van de WAO-uitkering van haar (ex)werknemer. De door appellant over de maanden juli, augustus en september 2004 nog doorbetaalde WAO-uitkering aan deze (ex)werknemer wordt van betrokkene teruggevorderd. Bij besluit van 3 januari 2005 zijn de bezwaren daartegen ongegrond verklaard.
    
    Bij de aangevallen uitspraak heeft de rechtbank - met bepalingen betreffende de vergoeding van proceskosten en griffierecht - het door betrokkene tegen het besluit van 3 januari 2005 ingestelde beroep voor zover gericht tegen de mededeling betreffende de toerekening van de WAO-uitkering van de (ex)werknemer aan betrokkene gegrond verklaard, het besluit in zoverre vernietigd en bepaald dat het bestreden besluit voor het overige in stand blijft. De rechtbank heeft daarbij, voorzover hier van belang, onder verwijzing naar de uitspraak van de Centrale Raad van Beroep van 11 november 2004 (LJN: AR5915) overwogen dat de mededeling betreffende de toerekening van de WAO-uitkering van de (ex)werknemer aan betrokkene als werkgever in dit geval geen besluit is in de zin van artikel 1:3 van de Algemene wet bestuursrecht (Awb). Met deze mededeling informeert appellant betrokkene immers alleen over de direct uit de wet voorvloeiende gevolgen van het eigen risicodragerschap na de toekenning van de WAO-uitkering aan een (ex)werknemer van haar, zodat appellant het bezwaar van betrokkene op dit onderdeel niet-ontvankelijk had moeten verklaren.
    
    De door appellant tegen dit oordeel gerichte grond slaagt. Hiervoor verwijst de Raad naar zijn uitspraak van 10 oktober 2006, gepubliceerd in RSV 2006/353 en USZ 2006/330. Zoals blijkt uit deze uitspraak is de Raad - anders dan in zijn uitspraak van 11 november 2006 - thans van oordeel dat een mededeling, zoals gedaan in de brief van 9 september 2004, moet worden aangemerkt als een besluit in de zin van artikel 1:3 van de Awb, strekkende tot het opleggen van een betalingsverplichting. Het feit dat de in artikel 75a, vierde lid, eerste volzin van de WAO vervatte betalingsverplichting voortvloeit uit de wet, nadat is vastgesteld dat aan de in artikel 75, eerste tot en met derde lid, gestelde voorwaarden is voldaan, maakt dit, gegeven de in die leden vervatte beslismomenten, ook al hebben deze in de regel een beperkte strekking, niet anders, Tegen een dergelijk besluit kan dan ook bezwaar en beroep worden ingesteld. De aangevallen uitspraak kan derhalve voor zover het ziet op het oordeel van de rechtbank dat de mededeling geen besluit is niet in stand blijven.
    
    De Raad acht termen aanwezig om het geding voorzover het beroep ziet op de mededeling betreffende de toerekening van de WAO-uitkering van de (ex)werknemer aan betrokkene met toepassing van artikel 26, eerste lid, aanhef en onder b, van de Beroepswet ter afdoening terug te wijzen naar de rechtbank.
    
    Voor een proceskostenveroordeling acht de Raad geen termen aanwezig.
    
    
    III. BESLISSING
    
    De Centrale Raad van Beroep;
    
    Recht doende:
    
    
      Vernietigt de aangevallen uitspraak in zoverre deze ziet op het beroep betreffende de mededeling over de toerekening van de WAO-uitkering van de (ex)werknemer aan betrokkene;
      Wijst de zaak ter verdere behandeling terug naar de rechtbank Haarlem.
    
    
    
    Deze uitspraak is gedaan door B.J. van der Net als voorzitter en G. van der Wiel en N.J. van Vulpen - Grootjans als leden. De beslissing is, in tegenwoordigheid van R.E. Lysen als griffier, uitgesproken in het openbaar op 26 april 2007.
    
    
    (get.) B.J. van der Net.
    
    
    (get.) R.E. Lysen.
    
    
    EK1704