Voortzetting van de behandeling van het wetsvoorstel Regels inzake de inrichting van het landelijke gebied (Wet inrichting landelijk gebied) (30509)
Staten-Generaal — Handelingen 
Datum: 2014-07-05 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Handeling 2006-2007, pag. 488-496

 
 
 

Handeling

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Vergadernummer
Datum vergadering

22-12-2006

Eerste Kamer der Staten-Generaal

2006-2007

nr. 12, pagina 488-496

05-12-2006

 

 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties over kamerdossier

Kamerdossier 30509Toon publicaties die dit dossier behandelen

 
 
 Publicaties in vergadering

Stemming over het wetsvoorstel Overgangsrecht inzake de beëindiging van het recht op toeslag op grond van de Toeslagenwet binnen de Europese Unie, de Europese Economische Ruimte en Zwitserland (30063)Pagina 482-482
Presentie en opening (dinsdag 5 december 2006)Pagina 481-481
Besluitvorming over de controversialiteit van een aantal wetsvoorstellenPagina 482-488
Voortzetting van de behandeling van het wetsvoorstel Regels inzake de inrichting van het landelijke gebied (Wet inrichting landelijk gebied) (30509)Pagina 488-496
Lijst van ingekomen stukken, met de door de Voorzitter ter zake gedane voorstellen (dinsdag 5 december 2006)Pagina 512-514
Behandeling van het advies van de Tijdelijke commissie subsidiariteitstoets inzake de subsidiariteitstoets van het voorstel voor een richtlijn van het Europees parlement en de raad tot wijziging van richtlijn 97/67/EG met betrekking tot de volledige voltooiing van de interne markt voor postdiensten in de Gemeenschap (COM(2006) 594 definitief) (30869, EK D, TK 3) en het advies van de Tijdelijke commissie subsidiariteitstoets inzake de subsidiariteitstoets van het voorstel voor een verordening van het Europees Parlement en de Raad tot oprichting van het Europees Technologie-Instituut (COM(2006) 604 definitief/2) (30870, EK E, TK 4)Pagina 482-482
Stemming over het wetsvoorstel Wijziging van de wet houdende overgangsrecht inzake de beëindiging van het recht op toeslag op grond van de Toeslagenwet binnen de Europese Unie, de Europese Economische Ruimte en Zwitserland (novelle) (30664)Pagina 482-482
Regeling van werkzaamheden (dinsdag 5 december 2006)Pagina 481-482
Stemming over het wetsvoorstel Wijziging van enkele socialeverzekeringswetten betreffende de definitieve vaststelling van de uitkeringspositie van uitkeringsgerechtigden woonachtig in het buitenland (30665)Pagina 482-482
Voortzetting van de behandeling van het wetsvoorstel Regels betreffende pensioenen (Pensioenwet) (30413) en het wetsvoorstel Invoering van de Pensioenwet (Invoerings- en aanpassingswet Pensioenwet) (30655)Pagina 497-512
Lijst van besluiten (dinsdag 5 december 2006)Pagina 512-512
Stemming over een motie, ingediend bij de behandeling van het wetsvoorstel Nieuwe bepalingen met betrekking tot medezeggenschap op scholen als bedoeld in de Wet op het primair onderwijs, de Wet op de expertisecentra en de Wet op het voortgezet onderwijs (Wet medezeggenschap op scholen) (30414), te weten de motie-Linthorst c.s. inzake een voorstel om in de ontbrekende controle- en interventiemogelijkheden te voorzien (30414, G)Pagina 482-482

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 63 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
Aan de orde is de voortzetting van de behandeling van:het wetsvoorstel Regels inzake de inrichting van het landelijke gebied (Wet
inrichting landelijk gebied) (30509).(Zie vergadering van 4 december 2006.)De beraadslaging wordt hervat.Minister Veerman:Voorzitter. Na dit leerzame debat over het staatsrecht heb ik de eer om
te reageren op de inbrengen in eerste termijn van uw Kamer. Een van de leden
vroeg of die antwoorden op rijm konden worden gezet. Voor een stukje is dat
gelukt. Uiteraard ben ik zeer verblijd,vandaag met uw
Kamer te kunnen spreken over gebiedsgericht beleid.Met dit wetsvoorstel
wordt wat des Rijks was provinciaal,het gebied, de burger en de ondernemers
staan centraal.De hoofddoelen van beleid worden door Rijk in overleg
met provincies bepaald,en deze worden door de provincies concreet
naar gebiedsniveau vertaald.Afspraken daarover krijgen de vorm van
een afrekenbare prestatie;de provincies zijn verantwoordelijk voor
de daadwerkelijke realisatie.Ontschotting van budget, instrumenten
en regie in één hand, betere afstemming van Rijk en provinciale
programmering,brengen integratie, flexibiliteit, doelmatigheid, lastenvermindering
en deregulering.Wij maken in principe voor zeven jaar afspraken over
het beleid,dat geeft zekerheid en continuïteit.Overigens
gaat het wetsvoorstel niet alleen over programmering, financiering, verantwoording
en afrekening;het bevat ook een sterk vereenvoudigde landinrichtingsregeling.Tot zover het gerijmde algemene gedeelte van mijn relaas;ik verheug mij op een positieve uitkomst op deze dag van Sinterklaas.Mevrouw de voorzitter. De eerlijkheid, die in de democratie leidraad is,
gebiedt mij te zeggen dat de dichter boven zit.Het onderhavige wetsvoorstel is in drie opzichten opmerkelijk. Het is
allereerst een prachtig voorbeeld van bestuurlijke vernieuwing omdat het een
grote bestuurlijke decentralisatie omvat. Het middenbestuur, de provincies,
worden voorzien van een consistent en omvangrijk instrumentarium om gestalte
te geven aan de uitvoering van de inrichting van het landelijk gebied. Het
middenbestuur krijgt hiermee krachtens het adagium van de regering "decentraal
wat kan, centraal wat moet" een instrumentarium en financiering, eenduidig
omschreven in het wetsvoorstel en vervat in de bijbehorende bestuursovereenkomsten.
Was er eerst nog een delta van financiële stroompjes die uiteindelijk
de grote rivier van financiële verplichtingen van het Rijk aan de provincies
vormden, nu is het van meet af aan een helder kanaal waar de rijksmiddelen
in de komende jaren doorheen zullen vloeien. En het derde interessante aspect
van dit wetsvoorstel is dat het in overeenstemming is met en aansluit bij
de Europese regelgeving in het kader van de ontwikkeling van het platteland,
het Plattelandontwik­kelingsplan. Dit plan heeft een looptijd van zeven
jaar, die op 1 januari 2007 opnieuw begint.Al met al gaat het om een wetsvoorstel dat in stilte is voorbereid. In
een interview van mij met Binnenlands Bestuur vroeg men zich af waarom het
rondom deze toch eigenlijk fantastische doorbraak in de zin van bestuurlijke
vernieuwing en decentralisatie zo stil is gebleven. Ik antwoordde daarop: "Omdat
het zo goed is. Het is zo duidelijk, het is zo helder, het is zo consistent
en er is zoveel jaren naar verlangd." Het hangt ook een beetje samen
met het adagium van mijn departement; wij vergelijken altijd de hen en de
schelvis, beide voorwerp van onze bemoeienissen. De hen legt een ei en maakt
veel lawaai, de schelvis legt honderdduizend eieren en die hoor je niet. Dit
strekt ons op het departement tot leidraad. En dan zeg ik er nog niet eens
bij dat sommige eieren van de hen helemaal nooit uitkomen, terwijl dit voor
die van de schelvis in ruime mate geldt...Ik stel vast dat de Kamer een buitengewoon interessante en zeer ter zake
doende inbreng van hoge kwaliteit heeft geleverd. Ik heb mij hierover verheugd
en ik zal pogen, deze kwaliteit met mijn antwoorden niet te beschamen. Er
zijn eigenlijk door alle fracties algemene vragen gesteld, geconcentreerd
op de vraag of de provincies er wel klaar voor zijn. Oud-minister De Graaf
heeft een jaar geleden een visitatieronde gehouden om na te gaan of de provincies
er al gereed voor waren; dit bleek nog niet zo te zijn. Daarna zijn er negentien
acties ingezet onder de noemer "dwingend perspectief" en er is daarbij
vastgesteld dat er een heleboel moest worden gedaan. De provincies hebben
dit vervolgens met kracht aangepakt en een nieuwe visitatieronde langs de
provincies in november jongstleden heeft opgeleverd dat er geen reden tot
twijfel is: de provincies hebben een grote inhaalslag gemaakt en zij zijn
er naar ons en naar hun eigen oordeel klaar voor om deze nieuwe rol te gaan
vervullen. Op 28 november jongstleden hebben wij in bestuurlijk overleg
de puntjes op de i gezet en niets staat meer in de weg om op 18 december
aanstaande de bestuursovereenkomsten te tekenen. De provincies weten precies
welk budget zij krijgen en de AMvB's die van belang zijn voor de herverkaveling,
zijn klaar om te worden vastgesteld. De provincies zijn begonnen met de procedures
voor hun meerjarenprogramma en hun verordeningen, de uitvoeringsorganisaties
zijn voorbereid en als dit voorstel kracht van wet heeft gekregen, kan de
zaak op 1 januari van start. Uiteraard zullen wij met kinderziekten te
maken krijgen; daarom houden wij het rijkscoördinatieteam op de been,
dit zal de provincies in de komende jaren tot steun dienen. Per saldo zijn
de hierbij betrokken partijen dus van mening dat zij van start kunnen gaan.Mevrouw Slagter, sprekend namens de fracties van de PvdA, GroenLinks en
de SP, heeft haar zorgen geuit over de nog niet heldere taakverdeling tussen
Gedeputeerde Staten en Provinciale Staten enerzijds en het Rijk anderzijds.Het wetsvoorstel leidt echter tot een veel eenvoudiger en eenduidiger
verantwoordelijkheidsverdeling tussen Rijk en medeoverheden: decentraal wat
kan, centraal wat moet. Ook de bevoegdheden ten aanzien van de ruimtelijke
sturing van de landinrichting en de bevoegdheden ten aanzien van de subsidiëring
zijn zoveel mogelijk in één hand gelegd. Dit voorkomt bestuurlijke
drukte en discussies over wie wat waarover te zeggen heeft. Leidend is het
beginsel van complementair bestuur. Dat betekent niet dat het Rijk volledig
terugtreedt. Het Rijk stuurt nadrukkelijk mee in het gebiedsgerichte beleid,
maar beperkt zich daarbij tot de hoofdlijnen, tot het bepalen van de doelen
waarvan de realisatie nationaal of internationaal van belang wordt geacht.
De wet is daarin heel helder. Het rijksmeerjarenprogramma dat in artikel 3
van de wet wordt genoemd, bepaalt het kader. Daarvan is afgeleid het zogenaamde
rijksbod, dat mede ten grondslag ligt aan de aan te gane bestuursovereenkomsten.
Het Rijk verschaft de middelen voor de realisatie van de rijksdoelen. Dat
is vastgelegd in de artikelen 7 en 8.De precieze invulling van de doelen – inpassing in het gebied, keuze
van de in te zetten instrumenten, fasering en de daadwerkelijke overtuiging –
kunnen naar onze vaste overtuiging beter in het gebied zelf dan op rijksniveau
worden bepaald en ter hand genomen worden. Dat is ook onze filosofie achter
deze wet. De provincie is daarvoor verantwoordelijk. Ik verwijs in dit verband
naar de functie van het provinciale meerjarenplan dat in artikel 4 wordt genoemd
en naar het provinciale tegenbod voor de bestuursovereenkomst dat genoemd
wordt in artikel 6. De keuze van de instrumenten is nadrukkelijk overgelaten
aan de provincies.Mevrouw Slagter sprak ook over de bevoegdheidsverdeling tussen Provinciale
Staten en Gedeputeerde Staten. De wet sluit volledig aan bij de bevoegdheidsverdeling
van de Provinciewet. In principe komen de bevoegdheden toe aan Provinciale
Staten. Ik wijs op de artikelen 4 en 11 over de vaststelling van de meerjarenprogramma's
en de subsidieverordeningen. Net als in de Provinciewet kunnen die bevoegdheden
door Provinciale Staten aan Gedeputeerde Staten worden gelaten. Alleen het
besluit tot landinrichting en de daarmee verband houdende uitvoeringsbesluiten
zijn ingevolge artikel 17 direct toegewezen aan Gedeputeerde Staten. Dat vloeit
voort uit het sterk instrumentele karakter van dat soort besluiten.De heer Rabbinge (PvdA):Daar gaat het nu juist om. Daar ligt de knip tussen de verantwoordelijkheden.
In welke mate zijn Provinciale Staten daarbij betrokken? Is dat een sluitpost
van een heel bestuurlijk traject, of hebben Provinciale Staten alleen maar
instemmingsrecht? Hoe loopt dat precies?Minister Veerman:Het besluit tot landinrichting en de daarmee samenhangende uitvoeringsbesluiten
zijn op grond van artikel 17 rechtstreeks toegewezen aan Gedeputeerde Staten.
Dat is een wettelijke duidelijkheid. Het ligt aan het normale verkeer tussen
Provinciale Staten en Gedeputeerde Staten in welke mate Gedeputeerde Staten
zich bij Provinciale Staten vergewissen van het draagvlak voor besluiten die
zij willen gaan nemen. Ik kan mij niet voorstellen dat bij een besluit tot
landinrichting Provinciale Staten volledig buiten spel blijven. Immers, Gedeputeerde
Staten zouden dan in een later stadium, wanneer Provinciale Staten wel aan
snee zijn, bijvoorbeeld bij de begroting, grote problemen kunnen verwachten.
Ik verwacht dat het soepel kan verlopen binnen het normale verkeer tussen
beide colleges. Formeel is het zoals ik heb gezegd.Mevrouw Slagter zegt dat het van belang is meer helderheid te scheppen
over de rolverdeling tussen de provincies, de waterschappen, de gemeenten
en het Rijk. De betrokkenheid van de provincies, gemeenten en waterschappen
is verankerd in artikel 3, vierde lid. Dat geldt ook voor de betrokkenheid
van de gemeenten en waterschappen bij de zogenaamde provinciale programmering;
zie artikel 4, vierde lid. De betrokkenheid van de andere overheden is essentieel.
Als wij die gebiedsgerichte inrichting gestalte willen geven, hebben wij ook
de medewerking van die andere overheden nodig. De provincies hebben hierin
de regierol. Het is ons inziens aan de provincies om over de inzet van instrumenten
en middelen afspraken te maken met de andere overheden. Ik ben het wel met
mevrouw Slager eens dat deskundigheid bij die overheden en bij betrokken private
partijen van belang is. Dat was een van haar zorgpunten. Kennisinstellingen
kunnen daarbij behulpzaam zijn. De kennis daarover is voor eenieder toegankelijk.De heer Rabbinge (PvdA):Het gaat erom dat provinciale besturen door de bank genomen heel weinig
ervaring hebben met de uitvoering van activiteiten en ook niet met uitvoering
bezig zijn. Van de 10.000 provinciale ambtenaren is meer dan 80% beleidsambtenaar.
Van de 12.000 ambtenaren bij de waterschappen zijn er 10.000 bezig met de
uitvoering en 2000 met beleid. De uitvoering van gebiedsgericht beleid kun
je dan ook beter aan uitvoerende partijen overlaten. Het is van belang om
ervoor te zorgen dat dit goed gebeurt, zowel bij de gemeenten, waar ook veel
uitvoerende taken liggen als bij de waterschappen. De provincies moeten niet
zelf een heel apparaat opbouwen. In de voorbereiding op de WILG zie ik dat
veel provincies al kijken hoe zij dat kunnen toedelen aan anderen, maar het
is goed om er zicht op te houden en te waken voor het opbouwen van veel uitvoeringskracht
en -macht bij de provincies.Minister Veerman:Ik stem geheel in met deze opmerkingen van de heer Rabbinge. Overigens
bestaat er volstrekte duidelijkheid over de financiële stromen die het
Rijk alloceert aan de rijksdoelen. Het is aan de provincies om te bepalen
in hoeverre zij zelf capaciteit willen genereren of willen inhuren. Maar het
lijkt mij dat goed koopmanschap in de richting wijst die de heer Rabbinge
aangeeft, te weten het inhuren van de uitvoeringskrachten en -capaciteiten
die voorhanden zijn bij andere overheden.De heer Holdijk heeft gevraagd wat de status is van beleidsnota's die
in de Tweede Kamer zijn behandeld en welk houvast ze bieden aan belanghebbenden
en aan de rechter. De beleidsnota's waarnaar wordt verwezen in artikel 3 behelzen
het kader waarbinnen het meerjarenprogramma nader moet worden uitgewerkt.
Deze nota's geven richting aan het bestuurlijke afsprakenkader. Het gaat om
de bestuursovereenkomsten en de daaraan gekoppelde toekenning van de ILG-middelen.
Die zijn juridisch bindend tussen contractspartijen, te weten het Rijk en
de provincie. Juridische betekenis voor derden is pas aan de orde bij de inzet
van de juridische instrumenten, zoals de subsidieverstrekking
en de specifieke besluiten als landinrichting wordt ingezet. Als dat aan de
orde komt, zijn die besluiten toetsbaar door de rechter. De beleidsnota's
zijn wel behulpzaam, maar bieden niet die rechtskracht. Dat komt pas bij de
inzet van de juridische instrumenten.Mevrouw Slagter stelt dat de provincies alleen de beoogde krachtige partijen
zullen worden, als er adequate middelen worden verschaft. Het is duidelijk
dat het beschikbaar stellen van middelen en het realiseren van rijksdoelen
ten nauwste met elkaar samenhangen. Als wij onze stevige ambities willen realiseren,
zal er een voldoende middelenstroom tegenover moeten staan. De regering is
van mening dat het Rijk voldoende financiële middelen heeft: 3,2 mld.
voor de komende zeven jaar, en voldoende instrumenten om de ambities te verwezenlijken.
Daarnaast stellen wij circa 80% van de capaciteit van de Dienst landelijk
gebied aan de provincies ter beschikking. Overigens zijn er afspraken gemaakt
over een midterm review, afspraken die aansluiten bij de bevindingen van de
commissie-Verheijen.Tussen Rijk en provincie is vastgesteld dat die rijksdoelen niet ter discussie
staan, en dat de provincies bereid zijn, het tempo van de uitvoering aan de
beschikbare middelen aan te passen. Rijk en provincie gaan gezamenlijk aan
de slag om die doelen te verwezenlijken. Er kan altijd geld bij, dat ligt
nog in de schoot van de toekomst, maar wij zijn van mening dat er hier een
goede match tussen beide is.Mevrouw Slagter vindt dat de watermiddelen tekort schieten, en pleit voor
een benadering waarbij water, ruimtelijke ordening en landinrichtingsbeleid
met elkaar worden gecombineerd. De beschikbare rijksmiddelen voor het regionale
waterbeleid zijn beperkt. Het zijn de waterschappen die aan de lat staan voor
de financiering van het waterbeheer. Die middelen worden in overleg met de
provincies ingezet, zij hebben immers toezicht op de waterschappen, maar de
rijksmiddelen die beschikbaar zijn voor het water, zoals voor verdroging en
waterbodemsanering, zijn aan het ILG toegevoegd. Op dit moment zijn er geen
aanvullende rijksmiddelen voor duurzaam waterbeheer. Mochten die er in de
toekomst nog komen, dan worden die ook via de ILG-systematiek weer aan de
provincies toegewezen, om daarmee de vereiste integraliteit te waarborgen.
De regering is op grond van de Kaderrichtlijn water bezig met het maken van
concrete plannen voor stroomgebieden in Nederland. Eind december zal aan de
Tweede Kamer een nota worden verzonden, waarin richting wordt gegeven aan
die plannen. Om de lasten zoveel mogelijk te beperken, is het van belang om
op zoek te gaan naar kosteneffectieve maatregelen. Daarvoor wordt zoveel mogelijk
synergie benut tussen ruimtelijke en kwaliteitsmaatregelen, het meekoppelen
van andere sectoren. De provincies vervullen een sleutelrol in het tot stand
brengen van die synergie. De middelen voor het ILG zullen daar waar water
een belangrijke opgave is, bijdragen aan het oplossen daarvan.De heer Holdijk vraagt zich af of de ontschotting wel een feit is. Moet
niet worden uitgegaan van de overeenkomsten door het Rijk of de EU? Ontschotting
is niet alleen een vereenvoudiging van bankrekeningverkeer. Provincies kunnen
schuiven met middelen tussen verschillende doelen, en zij bepalen via welke
instrumenten zij het geld wegzetten. Zolang die prestaties overeen komen met
de doelen die in de bestuursovereenkomst zijn vastgelegd, is het wat het Rijk
betreft in orde. Voor de prestaties die tot stand komen via de Europese cofinanciering
van 486 mln. geldt wel een specifiek kader; daarvoor is het door de Commissie
goedgekeurde programmadocument sturend. Het Rijk doet het dus wat eenvoudiger.Ook vraagt de heer Holdijk, welke rol het Groenfonds krijgt. Bij het ILG
is ervoor gekozen om het door het Rijk beschikbaar te stellen investeringsbudget
voor het landelijk gebied over te maken naar de bankrekeningen voor de provincies.
Deze worden door de provincies aangehouden bij het Groenfonds, dat dus ten
aanzien van het ILG optreedt als de bankier van de provincies. Het is verplicht
te bankieren volgens de regels van het geïntegreerd middelenbeheer van
het Rijk. De provincies hebben volledige beschikkingsmacht over die bankrekeningen.
Die dienen het ter beschikking gestelde ILG-budget aan te wenden voor die
in de bestuursovereenkomst afgesproken prestaties. Er is dus geen sprake van
een rekening-courant tussen Rijk en provincies, het Rijk stort het geld bij
het Groenfonds.Mevrouw Slagter en de heer Walsma hebben gevraagd naar de rapportageverplichting,
mede in relatie tot Europa en Gedeputeerde Staten ten opzichte van Provinciale
Staten. Zo veel mogelijk sluiten wij aan bij de reguliere verantwoordingscyclus
van Gedeputeerde Staten versus Provinciale Staten en van de provincies versus
het Rijk. Uitgangspunt daarbij is: single audit, single information. Er zijn
protocollen voor gemaakt. Er bestaat overeenstemming over tussen Rijk en provincies.
Uitgangspunt blijft dat het gaat om de hoofdlijnen. Over het Europese deel
heb ik zo-even al gezegd wat de procedure is.Verder is gevraagd naar de verdeling van de verantwoordelijkheden over
de uitvoeringsdiensten. Het Rijk en de provincies hebben goede afspraken gemaakt
over de rol van de uitvoeringsdiensten. Die worden ook vastgelegd in de bestuursovereenkomst.
De Dienst Regelingen wordt ingezet ten behoeve van programmabeheer in het
kader van de ongewijzigde voortzetting van de bestaande regelingen gedurende
de komende twee jaar. De Dienst Landelijk Gebied wordt veel breder ingezet
voor de uitvoering van het gebiedsgerichte beleid. Provincies hebben afspraken
over die inzet uitgewerkt in de aansturingsprotocollen. In de Tweede Kamer
is er discussie geweest over de positie van de DLG. Voor mij geldt één
uitgangspunt: één ongedeelde DLG in plaats van twaalf of dertien
afzonderlijke DLG'tjes. Het lijkt mij een tegengestelde beweging om een goed
draaiende organisatie op te splitsen. De provincies zijn de grote opdrachtgever
voor DLG. Het is dus van belang dat zij de DLG ook als hun dienst kunnen zien
en dat zij die dienst in het kader van de uitvoering van het ILG kunnen aansturen.
In die opdrachtgeverslijn hebben de provincies dus alle zeggenschap daarover
bij de DLG, maar de eigenaarslijn is een andere. Ik heb een commissie van
wijzen aangesteld die mij mede naar aanleiding van de discussie in de Tweede
Kamer, gaat adviseren over de wijze waarop een model kan worden ontwikkeld
waarbij provincies, zijnde de grootste gebruikers en benutters van de DLG,
op een verantwoorde organisatorische manier een betekenende invloed kunnen
hebben op het beleid en de gang van zaken bij deze dienst in het algemeen
en invloed op de eigenaarslijn in het bijzonder.Mevrouw Slagter-Roukema (SP):Ik begrijp dat het Rijk afspraken maakt met provincies. Zijn die afspraken
per provincie verschillend en kan het ook per provincie verschillen hoe de
DLG wordt ingezet? Heeft de dienst er dan zelf ook nog iets over te zeggen?Minister Veerman:In de huidige situatie is de praktijk dat bijna alle provincies gebruikmaken
van de DLG. Dat zijn overigens niet alleen de provincies maar ook de grote
steden, bijvoorbeeld in het kader van Groen In en Om de Stad. De DLG als grote
organisatie met ruim 1200 mensen krijgt nu de gelegenheid om als dienst ten
dienste te staan van de provincies, waarbij de capaciteitsvraag door de provincies
wordt ingevuld. Zij willen de beschikking hebben over zo veel menskracht van
die kwaliteit gedurende die periode. Daarover wordt dan een afspraak gemaakt
met de dienst die er vervolgens voor zorgt dat de capaciteit op het goede
moment in de vereiste kwaliteit en omvang beschikbaar is. De discussie in
de Tweede Kamer ging over de vraag of het niet beter zou zijn de dienst op
te splitsen door elke provincie een eigen dienst te geven. Dat heb ik met
kracht van de hand gewezen. Als voorbeeld noem ik het feit dat de dienst de
beschikking heeft over één of twee hydrologen. Die zouden dan
bij een dergelijke opsplitsing een gedeeld bestaan moeten krijgen, hetgeen
volstrekt contrair zou zijn aan alle bewegingen die in het bedrijfsleven te
zien zijn waar het juist gaat om bundeling van expertise. Dat laat onverlet
dat er goede afspraken worden gemaakt over het op het goede moment ter beschikking
stellen van de kwaliteiten en de capaciteit van de dienst. Daar zit de crux
van het verhaal. De provincies willen daar invloed op uitoefenen. Dat is terecht.
Maar moeten zij daarom ook eigenaar worden? Ik stel vast dat dat twee volstrekt
verschillende vragen zijn. Het ter beschikking hebben van de capaciteit heeft
niets te maken met het feit of je al dan niet eigenaar bent.De heer Rabbinge (PvdA):Die opvatting van de minister kan ik volledig delen. Dat is ook in lijn
met de discussie die wij ongeveer vijftien jaar geleden over dit probleem
hebben gevoerd. Er moet geen opdeling komen, want dan gooi je expertise en
capaciteit weg. Je moet er echter wel voor zorgen dat er een heldere verantwoordelijkheid
is en dat er op een behoorlijke wijze gestuurd kan worden als het gaat om
die dienst. Staat de minister nu iets als Staatsbosbeheer voor ogen? Of staat
hem iets voor ogen waarbij sprake is van een gedeelde verantwoordelijkheid
en er gezamenlijk besloten wordt over de activiteiten die de dienst zal gaan
verrichten? Het is van belang om dat te weten.Minister Veerman:Ik zou mij er gemakkelijk van af kunnen maken door te zeggen dat dat nu
net iets is waar de commissie van wijzen naar kijkt. Die commissie komt 15 december
met haar verhaal. Er zitten heel wijze mensen in die commissie: de heer Huys,
de heer Luteijn – in deze Kamer zeker bekend – mevrouw Van der
Tas en prof. Van Twist. Aan de kwaliteit hoeft dus niet te worden getwijfeld.
Op 15 december zullen zij mij vertellen wat zij denken. Ik wil echter
nu al wel mijn opvatting geven, hoewel dat gevaarlijk is. De heer Rabbinge
kijkt echter zo verwachtingsvol dat ik hem, zeker op sinterklaas, niet teleur
wil stellen. De provincies moeten te allen tijde de beschikking hebben –
en de zekerheid hebben dat zij die beschikking ook kunnen effectueren –
over de benodigde kwaliteiten en capaciteiten op het de momenten dat zij die
nodig hebben. Daarvoor het is nodig dat zij precies aangeven wat zij waarvoor
nodig hebben. Er is natuurlijk al een zee aan ervaring aanwezig. Wij beginnen
niet overnieuw. Dat is echter wat anders dan de vraag of de dienst moet worden
opgesplitst. Mijn antwoord op die vraag is categorisch "neen", want
dat is onverstandig en onnodig. De vraag naar de eigenaarsrol vind ik van
secundair belang. De provincies moeten echter wel zeggenschap hebben als het
gaat om de beïnvloeding van de capaciteitsbenutting van de dienst.Mevrouw Slagter-Roukema (SP):Ik heb nog een aanvullend vraagje. Die komt voort uit mijn eigen nieuwsgierigheid.
De minister zegt dat de DLG diensten aanbiedt. Betekent dat ook dat provincies
die diensten ook elders zouden kunnen inkopen? Of is er sprake van een soort
gedwongen winkelnering? Kan dat tegenwoordig nog wel?Minister Veerman:Het Rijk biedt circa 80% van de capaciteit aan aan de provincies,
als onderdeel van de totale deal die met provincies wordt gesloten op het
punt van de uitvoering van de WILG. Met andere woorden, naast de financiële
stroom is er ook een capaciteitsinzet van het Rijk voor deze punten. Zouden
de provincies er de voorkeur aan geven van andere capaciteiten gebruik te
maken, dan moeten zij daarvoor betalen.Voorzitter. De 40.000 ha grond die onder het Bureau beheer landbouwgronden
(BBL) valt, vormt voor iedereen altijd een groot mysterie. Ik hoop dat nu
op te kunnen helderen. De BBL is een zelfstandig bestuursorgaan, waar de minister
van LNV verantwoordelijkheid voor draagt. Dat ligt vast in de Wet agrarisch
grondverkeer. Provincies en Rijk hebben heel heldere afspraken gemaakt over
de rol van BBL en over grond. De kern van die afspraken is de volgende. Provincies
krijgen per 1 januari 2007 alles wat nodig is om hun verantwoordelijkheid
bij de realisatie van het gebiedsgerichte beleid waar te kunnen maken. De
provincie krijgt een budget voor de aankoop van nieuwe gronden. BBL koopt
die gronden in opdracht van de provincies. BBL wordt daarmee formeel economisch
eigenaar van die gronden. De provincie krijgt een vordering op BBL en bepaalt,
zonder bemoeienis van het Rijk, waar die grond wordt ingezet; uiteraard wel
binnen de ILG-doelen. Eventuele meer- of minderopbrengsten zijn voor rekening
van de provincie. BBL functioneert dus in feite als een landelijk provinciaal
grondbedrijf.Het formele en, zo u wilt, juridische en economische eigendom van de huidige
gronden – die dus voor 1 januari 2007 zijn verworven – blijven
ook bij BBL. LNV heeft echter een vordering op BBL en de meer- en minderopbrengsten
zijn voor LNV. Het gaat daarbij immers om de "oude" gronden. De
provincies worden in staat gesteld om bij nieuwe en huidige gronden in concrete
projecten ontwikkelingsgerichter te werken bij het realiseren van de ILG-doelen.
Zij kunnen ook werken in constructies van bijvoorbeeld publiek-private samenwerking.
Provincies kunnen ook grond uit het BBL-bezit kopen, bijvoorbeeld voor andere
dan ILG-doelen, als zij zorgen voor een vervangend gelijkwaardig areaal.De oormerking van grond voor bepaalde taken is enkel bij landmeterhectares
aan de orde. Dat is de voorraad grond die voor landinrichting
bestemd is. Rijk en provincie hebben over deze landmeterhectares aanvullende
afspraken gemaakt. Deze liggen vast in de bestuursovereenkomst. Landmeterhectares
blijven bij BBL omdat die immers over heel Nederland moeten kunnen worden
ingezet.Onder meer mevrouw Slagter, maar ook de heer Walsma, vroegen naar de reactie
en de kritiek van de Raad voor het Landelijk Gebied in de nota Van zorgen
naar borgen. Het advies van deze raad richt zich niet primair op het Rijk
en de provincie, maar op de relatie Rijk en private partijen. Ik heb de raad
gevraagd aan te geven in hoeverre de omslag van "zorgen voor" naar "zorgen
dat" door private partijen kan worden vormgegeven op het terrein van
natuur- en landschapsbeleid, bijvoorbeeld bij particulier natuurbeheer. Het
desbetreffende advies is helder. Ik neem dat ter harte. Wij bereiden nu een
standpunt voor dat te zijner tijd naar de Tweede Kamer en wellicht ook naar
de Eerste Kamer zal worden gezonden.Mevrouw Slagter vindt dat bij de ruimtelijke ontwikkelingspolitiek een
activerend en een stimulerend overheidsbeleid past en niet een passief en
volgend overheidsbeleid. Zij vraagt of ik die visie deel. Daar hoeft geen
twijfel over te bestaan. Met de introductie van het ILG komt niet alleen één
groot ontschot meerjarig budget voor inrichting, milieu, natuur, landschap
en een beetje water tot stand, dit wordt ook geplaatst in een heldere cyclus
van programmeren, afstemmen, uitvoeren en verantwoorden. Deze beleidscyclus
is naar mijn mening activerend en stimulerend. Het geeft de provincies immers
in ruime mate de gelegenheid om te handelen.Dan ga ik in op vragen over de doorwerking van besluiten in het bestemmingsplan
en over de relatie tot de nieuwe Wet op de ruimtelijke ordening. Deze vragen
werden vooral gesteld door de heer Holdijk, mevrouw Slagter en naar ik meen
ook door de heer Walsma. De inrichting van het landelijk gebied met gebruikmaking
van landinrichtingsinstrumenten gebeurt met inachtneming van de functies zoals
die in het kader van de ruimtelijke ordening zijn aangegeven. Dat is artikel
16. Ik ben het ermee eens dat een vlotte besluitvorming in het ruimtelijk
kader nodig is om die besluiten ook snel te kunnen uitvoeren in het kader
van de WILG. Een constructie die bijvoorbeeld in de Reconstructiewet is aangegeven,
is naar mijn mening dan ook niet nodig.Laat ik eerst benadrukken dat de vraag naar de wettelijke doorwerkingsmechanismen
pas in tweede instantie aan de orde komt. Het uitgangspunt van de WILG is
dat provinciebesturen gemeenten zodanig vroeg bij de programmering en planvorming
betrekken dat een tijdige afstemming met het gemeentelijke bestemmingsplan
op het gebiedsgerichte beleid kan plaatsvinden en dat provincies daarvoor
ook draagvlak creëren bij de gemeenten die het aangaat. Wat dat betreft
leunt het inrichtingsbeleid zeker niet in hoofdzaak op interventiemogelijkheden
die de provincies in het kader van de ruimtelijke ordening ten dienste staan,
zoals de heer Holdijk het uitdrukte. Dat neemt natuurlijk niet weg dat het
ook onder de WILG voor zal komen dat meer formele instrumenten dan overleg
en overreding zullen moeten worden ingezet.De nieuwe Wet ruimtelijke ordening heeft het provinciaal bestuur verschillende
mogelijkheden gegeven om sturing uit te oefenen op gebiedsgerichte planvorming.
De Provinciale Staten stellen structuurvisies en algemene regels vast. De
Gedeputeerde Staten kunnen de gemeenten verder opdragen om het bestemmingsplan
aan een door Provinciale Staten vastgestelde structuurvisie aan te passen.
Provinciale Staten kunnen ingevolge de nieuwe Wet ruimtelijke ordening ook
een provinciaal inpassingsplan vaststellen en daarmee rechtstreeks tot aanpassingen
in de geldende planologische regimes besluiten. Zo nodig kan de besluitvorming
over een inpassingsplan gelijk op lopen met de besluitvorming over een inrichtingsplan.
Het is belangrijk dat de procedures tot vaststelling van een bestemmings-
of inpassingsplan in de nieuwe Wet op de ruimtelijke ordening korter zijn
dan de procedures in de huidige wet. Voor een vlotte doorwerking is een doorbraak
zoals door de reconstructiewet wordt gevormd, niet meer nodig.De heer Rabbinge (PvdA):De minister zegt dat het niet meer nodig is, maar bij de reconstructiewet
waren de middelen onmiddellijk beschikbaar, wanneer men met die reconstructieplannen
bezig was. Is dat nu ook het geval of moeten wij wachten totdat de bestemmingsplanprocedure
is afgewikkeld? Als dat het geval is, kan het voorkomen dat de hele zaak stagneert,
omdat de bestemmingsplanprocedures zo lang duren.Minister Veerman:Gelet op de problemen die de heer Rabbinge schetst, is het mooie van dit
wettelijk kader nu juist dat provincies mogelijkheden hebben om te schuiven
met de middelen, bijvoorbeeld om andere doelen eerder aan te pakken die misschien
wat later aan snee waren gekomen, maar die planologisch wel mogelijk zijn.
De provincies hebben de mogelijkheid om de beschikbare middelen tijdelijk
voor een ander doel te gebruiken, zodat zij geen vertraging oplopen.De heer Rabbinge (PvdA):Het is heel belangrijk om dat te weten, omdat veel provincies en gemeenten
vragen of er een anticipatiemogelijkheid is. U zegt dat de provincies in staat
zijn om te anticiperen als er sprake is van veranderingen die hun effect moeten
krijgen via de bestemmingsplanprocedure.Minister Veerman:De bedoeling van het wettelijk kader is nu juist om de provincies maximale
ruimte te geven. Dat is gewaarborgd doordat niet steeds per plan of per doel
wordt afgerekend. Na verloop van een periode wordt de totale balans opgemaakt.
In de tussentijd is er een midterm review om te kijken of men nog in fase
is. Dan heeft men nog een redelijke tijd om te zorgen dat het niet al te zeer
divergeert, want dan is het nauwelijks mogelijk om de einddoelen te halen
door tussentijds bij te sturen. Er is een jaarlijkse rapportageplicht om on
speaking terms te blijven. Door het Rijk wordt dan een beetje gekeken of het
loopt zoals wij allemaal hadden gedacht. Dat zijn de drie stappen. De mogelijkheid
voor provincies om een grote mate van vrijheid te baat te nemen is aanwezig.De heer Holdijk vraagt of het wetsvoorstel niet de omgekeerde wereld is,
omdat de uitvoeringsprogrammering voorafgaat aan het inrichtingsplan. Het
inrichtingsplan, zoals geregeld in het wetsvoorstel, is een operationeel,
uitvoeringsgericht plan. Het beleid voor het landelijk gebied in het kader
van het ruimtelijk beleid krijgt gestalte in beleidsnota's, zoals de Agenda
Vitaal Platteland, en in de meerjarenprogramma's die daaraan verbonden zijn.
Zij worden door middel van inrichtingsmaatregelen uitgevoerd.
Het beleid is vastgelegd in de nota Agenda Vitaal Platteland. Daar zit een
meerjarenprogramma bij en het inrichtingsplan is daarvoor het operationele
uitvoeringsplan. Daarmee is de regeling voor de landinrichting in de WILG
zuiver instrumenteel.Het is juist dat bij de opzet van de Landinrichtingswet meer werd uitgegaan
van een landinrichtingsplan als beleidsmatig kader, zoals de heer Holdijk
opmerkte. Dat is het grote verschil met de WILG. Van een eigenstandig landinrichtingsbeleid
is al jaren feitelijk geen sprake meer. De landinrichting is een instrument
om doeleinden bij beleidsterreinen zoals de agrarische structuur, milieu,
water, natuur en landschap te realiseren.Mevrouw Slagter vraagt om dezelfde systematiek te hanteren voor de rechtsbescherming
bij landinrichting als bij de Reconstructiewet concentratiegebieden. De heer
Holdijk vraagt om een uiteenzetting over de termen schadevergoeding en billijkheid.
De rechtsbeschermingsregeling van de WILG is hetzelfde als bij de reconstructiewet.
Ik heb hierover enkele jaren geleden uitvoerig van gedachten mogen wisselen
met deze Kamer. Het voorliggende wetsvoorstel gaat net als de reconstructiewet
uit van een openbare voorbereidingsprocedure voor het ruilplan en voor de
lijst van de geldelijke regelingen. Na die procedure wordt een definitief
besluit genomen. Daartegen kan vervolgens via verzoekschriften krachtens artikel
261 van het Wetboek van burgerlijke rechtsvordering in rechte worden opgekomen.
Beroep is mogelijk bij de civiele kamer van de rechtbank en daarna is eventueel
cassatie bij de Hoge Raad mogelijk. Dat staat in artikel 69 van de WILG. De
civiele rechter is ook bevoegd ten aanzien van schadeclaims. Met betrekking
tot de basis waarop die schadevergoeding moet geschieden, brengt de WILG geen
verandering ten opzichte van het huidige beleid. Schadevergoeding naar billijkheid
betekent in de praktijk volledige schadeloosstelling.Dan de vraag in hoeverre ruilwaarde op basis van opbrengend vermogen bepalend
is bij de toedeling van de grond bij herkaveling. De heer Holdijk zegt dat
artikel 56, tweede lid alleen aanspraak geeft op een gelijke oppervlakte als
de ingebrachte oppervlakte. Weliswaar is volgens artikel 56, tweede lid de
oppervlakte in kavels de basis voor korting en toedeling, maar uitgangspunt
van de wet is blijkens artikel 52, derde lid tevens dat in beginsel kwalitatief
met de ingebrachte gronden vergelijkbare gronden worden toebedeeld. De WILG
hanteert daarmee hetzelfde stelsel als de Reconstructiewet concentratiegebieden.
Op grond van artikel 52, vierde lid van de WILG zullen Gedeputeerde Staten,
voordat zij het ruilplan kunnen opstellen, van alle uitruilbare gronden de
gelijke hoedanigheid en gebruiksbestemming moeten vaststellen. Het nieuwe
stelsel is daarmee slagvaardiger dan het huidige stelsel via de zogenaamde
eerste schatting. In dat oude stelsel worden namelijk alle in een blok gelegen
gronden geschat, ook gronden die niet bij de uiteindelijke uitruil worden
betrokken. Daarnaast is er, net als in de huidige Landinrichtingswet, een
voorziening voor financiële compensatie bij de lijst geldelijke regelingen
als in het uiterste geval sprake is van toedeling van grond met een verminderde
gebruikswaarde.Dan de zeer terechte vraag van de heer Holdijk over de overdrachtsbelasting
bij kavelruil. Die vraag is heel makkelijk te beantwoorden. Hij vroeg of dat
nog wel een serieus probleem is, gelet op de net door de Eerste Kamer aangenomen
Wet werken aan winst. De heer Holdijk heeft helemaal gelijk. Bij kavelruil
zijn twee vrijstellingsgronden in de wet op de belasting van rechtsverkeer
van belang. Op grond van artikel 107 van de WILG zal verkrijging van onroerende
zaken inclusief opstallen vrijgesteld zijn van overdrachtsbelasting. Per 1 januari
2007 treedt ook de Wet werken aan winst in werking. Voor het verkrijgen van
ten behoeve van landbouw bedrijfsmatig geëxploiteerde cultuurgrond geldt
dan een vrijstelling, mits die exploitatie op de grond na verkrijging nog
ten minste tien jaar wordt voortgezet. De cultuurgrond kan daarbij een landbouw-
en onder omstandigheden ook een natuurbestemming krijgen. Met de Belastingdienst
zijn daarover afspraken gemaakt. De Belastingdienst blijft achteraf toetsen
en bekijkt daarbij of de kavelruil aan de eisen van artikel 85 van de WILG
en de AMvB voldoet.Mevrouw Slagter vroeg wie er beslist over de ehs. Het beleid ten aanzien
van de ehs, inclusief de robuuste verbinding, is door het Rijk vastgelegd
in de Nota Ruimte. Provincies geven binnen die kaders invulling aan het beleid.
Zo stellen zij bijvoorbeeld ook de exacte begrenzing vast. Zij zijn verantwoordelijk
voor de uitvoering en het contact met de streek. Het Rijk financiert grotendeels
de aankoop, de inrichting en het beheer. Waar onduidelijkheid is over de ligging
van de ehs, inclusief de robuuste verbinding, dient overeenstemming tussen
Rijk en provincie te worden bereikt over de locatie. In de bestuursovereenkomsten
maken Rijk en provincie afspraken over de realisatie van de ehs en de robuuste
verbinding.De heer Holdijk vroeg zich af of het noemen van beheer in de WILG een
gemiste kans is. Er is geen inhoudelijke regeling van het aspect "beheer"
in de WILG opgenomen, want dat is niet nodig. Prestaties op dat vlak door
het Rijk en de provincies worden gestuurd via de in de WILG voorziene programmering
van het gebiedsgerichte beleid en de beheerovereenkomsten. Daarin zit ook
het programma Beheer.De heer Walsma stelde, net als anderen, een vraag over actief beleid bij
de ehs in relatie tot biodiversiteit. Hij ziet daarbij een belangrijke rol
voor agrarisch natuurbeheer. Binnen het natuurbeleid is de ehs op nationaal
beleid een speerpunt. De ehs vormt een nationaal netwerk van natuurgebieden,
met als doelstelling om de biodiversiteit te versterken en zo te kunnen voldoen
aan de eisen van het biodiversiteitsverdrag. Voor Natura 2000-gebieden geldt
hetzelfde, maar dan in Europees verband. De regering zet zich daarvoor actief
in.Ook agrarisch natuurbeheer is van belang in het licht van de doelstellingen
van biodiversiteit. Daarover zijn in de bestuursovereenkomsten duidelijke
afspraken met de provincies gemaakt. De Subsidieregeling agrarisch natuurbeheer
vormt samen met de Subsidieregeling natuurbeheer 2000 het zogenaamde Programma
Beheer. Dat wordt per 1 januari overgedragen aan de provincie in het
kader van het ILG. Zij zijn daarmee primair verantwoordelijk voor het natuurbeheer.
Om de continuïteit van de doelgroepen te verzekeren, is met de provincies
afgesproken dat Programma Beheer de komende twee jaar ongewijzigd wordt voortgezet.
Alleen de niet-effectieve lichte weidevogelpakketten zijn eruit gehaald.Uitvoering blijft geschieden door de Dienst regelingen namens de provincies.
Ik heb met de provincies afgesproken dat Programma Beheer binnen twee jaar
in gezamenlijkheid herzien gaat worden. Ook de ecologische evaluatie
van Programma Beheer, voorzien in het jaar 2007, en het actieprogramma weidevogelverbond
zullen effecten hebben op deze herziening. Ik ben ervan overtuigd dat het
de biodiversiteit ten goede komt en dat de volledige overgang van Programma
Beheer naar de provincies een verbetering is. De sturing krijgt per 2009,
na invoering van het herziene Programma Beheer, echt inhoud.Mevrouw Slagter vraagt naar de rol van Rijk en provincies bij de eerstgegadigdenkaart
of invloedssferenkaart. Die geeft aan in welk gebied een natuurterreinbeherende
organisatie als eerste het recht heeft om in een bepaald gebied met overheidssubsidies
grond aan te kopen. LNV en de provincies hebben die kaart gezamenlijk opgesteld.
Ik heb die kaart goedgekeurd.De heer Walsma vraagt naar de betrokkenheid van de terreinbeherende organisaties
bij de natuurdoeltypekaarten. Op basis van natuurdoelen uit de nota Natuur
voor mensen, mensen voor natuur, stellen de provincies de natuurdoeltypekaarten
op. De landelijke natuurdoeltypekaart is zo veel mogelijk een aggregatie van
de provinciale kaarten. De mate waarin provincies bij het opstellen van de
kaarten terreinbeherende organisaties inschakelen, verschilt per provincie.
Ik ben het met de heer Walsma en mevrouw Slagter eens dat de betrokkenheid
van die organisaties van groot belang is gelet op de bijzondere expertise
die goed moet worden benut. Ik wijs de provincies daar steeds op.De heer Holdijk ziet nieuwe natuur als een facet van de voortgaande verstedelijking
van ons land. Hij vreest voor een verdergaande beperking van het agrarisch
gebruik van het platteland. Het zou interessant zijn om daar een lang betoog
aan te wijden. Ik onderdruk de neiging om dat te doen en beperk mij tot een
paar constateringen.De nieuwe natuur in het kader van de ehs is bedoeld om de achteruitgang
van de biodiversiteit te stoppen. Dat is nodig in het kader van de internationale
verplichtingen. Die natuur is voor iedereen in Nederland, ongeacht of die
op het platteland of in de stad woont. Agrariërs kunnen een belangrijke
rol spelen bij het realiseren van die natuurdoelen. Ik ben blij dat het een
goede aanloop heeft genomen. Ik stel vast dat er kwaliteitsslagen te maken
zijn en dat de boeren hun uiterste best doen.Ik ben het met de heer Holdijk zeer eens dat de agrariërs belangrijk
zijn voor de instandhouding van de natuur en voor een vitaal platteland. Agrarisch
gebruik van het platteland blijft mogelijk zolang dat gebruik valt binnen
de geldende randvoorwaarden. Wij hoeven niet te vrezen voor verdergaande beperking
van het agrarisch gebruik van het platteland. Ik zal mijn persoonlijke visie
voor de lange termijn ter zake op 15 december meer publiek maken.De heer Rabbinge (PvdA):Voorzitter. Namens de drie partijen namens welke ik mag spreken, dank
ik de minister voor zijn uitgebreide uiteenzetting en toelichting. De beantwoording
was rijkelijk voorzien van materiaal en gegevens. Dat siert de minister. Hij
heeft duidelijk uiteengezet waarom deze actie moest plaatsvinden. Hij heeft
ook de evolutie besproken van de eerste kavelruilovereenkomst tot de WILG.
Het is natuurlijk een geweldige ontwikkeling geweest. Ik ben de minister zeer
erkentelijk dat hij erin slaagt om het nog dit jaar te effectueren. Dat is
een prachtige vrucht van zijn activiteiten. Hij heeft de redenen genoemd:
het middenbestuur versterken, de steun sluit goed aan bij de Europese regelgeving
en het is van belang om de uitvoering van het beleid meer te koppelen aan
de voorbereiding ervan. Dat gebeurt hier heel duidelijk en dat is mooi. Of
het een hen of een schelvis is, weet ik niet. Ik denk dat het iets ertussenin
is. Ik weet alleen niet of dat organisme al is uitgevonden.Ik heb nog wat kleine vragen en opmerkingen die om een nadere toelichting
vragen. De vraag was of de provincies er klaar voor zijn. De minister heeft
gezegd dat dit zeker het geval is. De provincies moeten nogal wat veranderingen
doormaken: van hindermacht naar uitvoeringskracht. Ik denk dat dit een enorme
cultuurverandering is. Wij zijn ons ervan bewust dat vaak geen uitvoeringservaring
aanwezig is. Daar hebben wij net al over gesproken. Wij vroegen ons af hoe
de verdeling van de verantwoordelijkheden tussen PS en GS is. Waarom wordt
dat landinrichtingsplan aangevraagd door GS en niet door PS? Wat is de achterliggende
reden? Het wordt neergelegd bij een dagelijks bestuur dat zich moet verantwoorden
tegenover het provinciale bestuur dat in feite het primaat heeft op het niveau
van het middenbestuur.De provincies krijgen een regierol. Zij moeten ervoor zorgen dat de uitvoering
voor elkaar komt, maar zij moeten het niet zelf doen. Dat vraagt natuurlijk
veel van ze. Ik denk dat het goed is dat de minister daar zicht op houdt.
Hij moet dat zo goed mogelijk begeleiden en er expertise voor beschikbaar
stellen. Het is goed dat de Dienst Landelijk Gebied en het Bureau Beheer Landbouwgronden
worden aangestuurd zoals de minister heeft uiteengezet. Het is wel van belang
om over twee of drie jaar eens te kijken hoe een en ander verloopt, want er
staan grote veranderingen op stapel.Een punt dat is blijven liggen, is de integraliteit tussen water, ruimtelijke
ordening en landinrichtingsbeleid. De minister heeft gezegd dat dit tot op
zekere hoogte mogelijk is. Noord-Nederland heeft als belangrijk uitgangspunt
van beleid gekozen voor het mal- en contramaldenken en water als ordenend
principe. Dat houdt in dat je het water in de hogere gebieden vasthoudt en
dat je in de lagere gebieden meer water toelaat. Dat kan betekenen dat het
landgebruik op grote schaal zal veranderen. Dat is meer dan een marginale
verandering; het is een zeer substantiële verandering. Het ligt voor
de hand om de waterbeheerder een rol te laten spelen in kwantitatief en kwalitatief
beheer. Dat betreft niet alleen de waterschappen, want die zijn ook in zekere
zin uitvoerend. Het gaat vooral om het landelijke beleid. Het is zeker in
lijn met het adaptatiebeleid dat wij voeren. Ook met het oog op het klimaatbeleid
is het van belang om te kijken op welke wijze het Rijk daaraan kan bijdragen.
Het is natuurlijk raar dat het potje voor water apart gezet wordt.De minister is heel duidelijk geweest over de rapportageverplichtingen.
Hij heeft gezegd: dat is één single audit. Als dat zo is, is
het geweldig, maar er klonk ook iets tussen de regels door. Het is misschien
misplaatst om achterdochtig te zijn, maar ik ben toch een beetje bang dat
zij niet kunnen volstaan met die ene rapportageverplichting. Dat zou jammer
zijn, want dan ben je veel te druk bezig met rapporteren. Wij hebben al gezegd
dat het ook op Europees niveau moet worden geïntegreerd.
Het zou mooi zijn als het op dat niveau ook klopt met hetgeen wij op landelijk
niveau vragen.De minister heeft ook gesproken over het uitwerken van bestuursovereenkomsten
voor de uitvoeringsdiensten. Het niet opsplitsen van die landelijke diensten
is vanzelfsprekend juist. Dat opsplitsen moeten wij niet willen. Tegelijkertijd
moeten wij ervoor zorgen dat in die bestuursovereenkomsten helder is hoe de
verantwoordelijkheden wat de provincies betreft liggen en wat hun zeggenschap
is. Over de zeggenschap wil ik graag nog wat horen. De minister heeft duidelijk
gesteld dat de verantwoordelijkheden en de budgetten op elkaar worden afgestemd
en dat het niet een rekening-courant is, maar dat het Rijk budgetten overdraagt
aan de provincies, zodat die er zelf over kunnen beslissen. Op zich is dit
juist. Dat betekent ook, zoals de minister zegt, dat het Bureau Beheer Landbouwgronden
een landelijk provinciaal grondbedrijf wordt. Neemt dat ook de angst –
voor anderen de hoop – weg dat provinciale grondbanken gaan ontstaan?
Of is er alleen de landelijke grondbank die in handen is van het Bureau Beheer
Landbouwgronden?De minister heeft ook gesproken over de ruimtelijkeontwikkelingspolitiek.
Wij moeten ons goed realiseren dat die veel meer is dan planologie. Wij zien
in het spraakgebruik de term "ruimtelijkeontwikkelingspolitiek"
tegenwoordig vernauwen, en in mijn ogen verschralen, tot ruimtelijkeontwikkelingsplanologie.
Dat is het niet. Het omvat ook allerlei andere bewegingen die de dynamiek
bevorderen, bijvoorbeeld de dynamiek in de agrarische sector. Die bewegingen
kunnen reden zijn om de dynamiek te benutten en ook andere maatschappelijke
doelen, bijvoorbeeld het effectueren van de ehs en andere grote natuurgebieden,
te realiseren.De minister is volstrekt helder geweest over de rechtsbescherming die
de burger wordt geboden. Deze is hetzelfde als bij de Reconstructiewet. Dat
houdt in dat de knip zodanig wordt gelegd dat zodra er sprake is van financiën
men bezwaren kan voorleggen aan de private rechter en niet aan de bestuursrechter.
Ik heb dat niet in de stukken gezien, maar dat is nu heel duidelijk gesteld.Het is prima dat er in het ILG geld beschikbaar wordt gesteld voor aankopen,
maar er moet ook geld beschikbaar zijn voor beheer. Wij hebben er enige twijfel
over dat dit wordt gerealiseerd. De minister heeft gezegd: wij gaan gewoon
verder met de beheersovereenkomsten; een aantal wordt aangepast, omdat die
niet effectief bleken. Agrobiodiversiteit kun je via agrarisch natuurbeheer
realiseren, maar dat is totaal iets anders dan de biodiversiteit die vooral
voorkomt in ecosystemen die niet gestoord of beïnvloed worden. Dat is
van een andere aard en vergt een ander beleid dan de agrobiodiversiteit. Ik
denk dat het goed is, het geëigende instrument voor het geëigende
doel te hebben. Hierover wil ik nog graag een uitspraak van de minister.Mevrouw de voorzitter. Ik had afgesproken dat collega mevrouw Slagter
van de tien minuten waarvoor wij hadden ingetekend in ieder geval anderhalve
minuut kon gebruiken. Vandaar dat ik u verzoek haar nu het woord te geven.Mevrouw Slagter-Roukema (SP):Dat wordt een vluggertje, mevrouw de voorzitter. In zijn beantwoording
op deze dag van Sinterklaas,toonde onze minister zich weer een hele
baas.Wij danken hem hartelijk voor zijn toezeggingen en commentarenen betrekken daarin ook uitdrukkelijk zijn ambtenaren.De
Wilg kan, wat ons betreft, worden geïmplementeerd,onze natuur
en het landschap nog beter beheerd.Wij gaan ervan uit dat ook krachtig
centraalondersteund wordt wat men uitvoert decentraal,zodat
initiatieven en plannen elkaar versterkenen men elkaar niet gaat
tegenwerken.Voorzitter, de minister hangt binnenkort zijn lier aan
de wilgenHet is jammer, maar zo gaat het, zijn besluit is te billijken.Tot dan, aan het eind van mijn korte relaasin ieder geval
vanavond veel plezier, Sinterklaas.De heer Walsma (CDA):Voorzitter. Mijn sinterklaascadeau is dat ik het kort kan houden, omdat
wij zeer gedegen antwoorden hebben gekregen op onze vragen. Ik dank de minister
daarvoor en sluit mij graag aan bij de kwalificering van de heer Rabbinge
in zijn richting.Ik zal niet alle vragen herhalen waarop wij antwoord hebben gekregen.
Uiteraard zijn wij ermee ingenomen dat dit als aangelegenheid van bestuurlijke
vernieuwing deze vorm heeft gekregen. Gisteren hebben wij dat ook al gezegd.
Dat dit heel goed past in het Europese beleid onderstrepen wij van harte.De heer Rabbinge heeft er net nog over gesproken en ook ik heb een vraag
over de verantwoordelijkheden van de provincie. Dan hebben wij natuurlijk
wel te maken met provinciale en Gedeputeerde Staten. Die krijgen hier echt
iets mee voor de kiezen. In het verleden werkten wij in een monistisch systeem,
nu in een dualistisch systeem en dat betekent dat de verantwoordelijkheidsverdeling
tussen Gedeputeerde Staten en Provinciale Staten anders is geworden. Naar
mijn oordeel is dit niet duidelijk genoeg uit de mond van de minister gekomen.
Het lijkt mij van grote betekenis dat in deze setting heel duidelijk is wie
waarvoor verantwoordelijk is: waarvoor zijn GS verantwoordelijk en waarvoor
PS? Wij hebben bovendien niet alleen te maken met PS en GS maar ook met het
ipo die in dit kader een heel belangrijke rol speelt, maar waaraan alleen
gedeputeerden meedoen en niet leden van PS. Ik denk dan ook dat strak moet
worden aangegeven waar in dezen PS voor verantwoordelijk zijn en waar GS.
Ik ben in ieder geval blij met het Rijkscoördinatieteam die de provincies
ondersteunt. Het gaat hier inderdaad om nogal wat disciplines en daar kunnen
de provincies best een goede en inhoudelijke steun bij gebruiken.Ten slotte sluit ik mij graag aan bij de laatste vraag van de heer Rabbinge
over het agrarische natuurbeheer. Met hem zou ik graag willen weten of daarvoor
wel voldoende middelen beschikbaar zullen worden gesteld. Het lijkt mij van
grote betekenis dat dit gebeurt!De heer Holdijk (SGP):Mevrouw de voorzitter. Voor deze tweede termijn heb ik maar twee minuten
gevraagd en die zullen wel voldoende zijn, want ik wil ze graag benutten om
de minister, en in het verlengde de ambtenaren, te danken voor de adequate
beantwoording van onze vragen. Hoe concreter de vragen waren,
hoe concreter de antwoorden. Enkele antwoorden heb ik aangehoord, maar zal
ik graag nog eens in de Handelingen nalezen voordat ik nieuwe vragen wil stellen.Ook over de waardering voor nieuwe natuur zullen wij vandaag inderdaad
maar niet verder discussiëren. Ik vrees dat er geen gelegenheid meer
zal zijn om dat nog eens met deze minister te doen, maar wellicht doet zich
toch nog wel een gelegenheid voor.Voorzitter. Mede gezien de uitvoerige en adequate beantwoording van de
vragen van de twee fracties die ik vertegenwoordig, wil ik graag tot uitdrukking
brengen dat wij het wetsvoorstel zullen steunen. Ik doel daarbij op het wetsvoorstel
zoals het is geamendeerd door de Tweede Kamer. Wij zijn niet altijd even gelukkig
met amenderingen, maar dit maal geldt dat nadrukkelijk niet.Minister Veerman:Voorzitter. Ik neem de waarderende woorden van de Kamer graag over en
betrek die vooral op diegenen die in de afgelopen vier jaar hun krachten aan
dit wetsvoorstel hebben gewijd. Het is aan hun uithoudingsvermogen en creativiteit
te danken dat wij vandaag dit wetsvoorstel kunnen behandelen. Ik zal u niet
vermoeien met cijfers over het aantal vergaderuren dat in dit voorstel is
gaan zitten, maar het waren er vele. Maar wij worden sterker door strijd!De heren Rabbinge en Walsma vroegen terecht nogmaals om duidelijkheid
over de positie van provinciale en Gedeputeerde Staten. Een besluit tot landinrichting
en de uitvoeringsbesluiten is in artikel 17 direct aan Gedeputeerde Staten
toegewezen vanwege het instrumentele karakter van de regeling. Gedeputeerde
Staten neemt zijn besluiten echter binnen de ruimtelijke kaders en de beleidskaders
voor het gebiedsgericht beleid die door Provinciale Staten zijn vastgesteld.
Provinciale Staten stellen dus de ruimte vast en Gedeputeerde Staten besluiten
over de landinrichting.Ik denk dat ik voldoende duidelijk ben geweest over de uitvoeringskracht
van de provincies. Ik kan tegen de heer Rabbinge nog wel zeggen dat wij de
provincies zullen blijven ondersteunen. Het rijkscoördinatieteam zal
daarom voorlopig in de lucht blijven en de provincies terzijde blijven staan.
Als provincies met vragen bij het ministerie komen, zullen wij natuurlijk
al onze expertise gebruiken om hen zo goed mogelijk te helpen. Wij zullen
dus niet zeggen: de protocollen zijn getekend en nu zoekt u het zelf maar
uit. Het afgelopen jaar, naarmate de ingangsdatum dichterbij kwam en de rafels
van het kleed korter werden, hebben de provincies veel werk verzet. Alle plooien
zijn glad gestreken en niets lijkt ervoor in de weg te staan dat wij volgende
week of de week daarna de protocollen tekenen.Wij wachten het advies van de commissie van wijzen af over de wijze waarop
de invloed van de provincies op de aansturing van de DLG wordt vormgegeven.
Wij zullen niet gaan spreken over een opdeling van de dienst, net zo min als
over veranderingen in de eigenaarsrol.Het ministerie van Verkeer en Waterstaat zal nog dit jaar een nota het
licht doen zien over de implementatie van de Kaderrichtlijn Water. In die
nota zal ook een basis worden gelegd voor een grotere integraliteit van de
investeringen van het Rijk in water. Ik ben het eens met de heer Rabbinge
dat een en ander kan leiden tot grote veranderingen in het landgebruik. Ik
noem als voorbeeld het omzetten van landbouwgrond in een wateropvangbestemming
in het kader van de stroomgebiedenbenadering.Op het punt van de rapportageverplichting in Europa proberen wij de zogenaamde "single
audit" toe te spitsen op de Europese eisen. De protocollen daarvoor zijn
door de projectgroep onder leiding van de provincies ontwikkeld. Nu moet de
rapportage aan de EU extra worden opgesteld, maar wij hopen dat daaraan in
de toekomst in één keer op eenduidige wijze gestalte kan worden
gegeven.Over het ter beschikking hebben van grond voor de provincies ben ik volstrekt
duidelijk geweest. Het gaat over het onmiddellijk en zonder tussenkomst ter
beschikking hebben van grond voor de provincies.Op het punt van de beheersovereenkomsten ben ik het ermee eens dat de
waarden die voor de eeuwigheid bewaard moeten worden een ander karakter hebben
dan de biodiversiteit die een minder fundamenteel karakter heeft. Het is misschien
geen goede vergelijking, maar mijn bedoeling is duidelijk. Die eerste waarden
moeten natuurlijk gewaarborgd worden door aankoop en beheer door het Rijk
via Staatsbosbeheer of natuurbeherende organisaties. De Loonse en Drunense
Duinen moeten bijvoorbeeld beheerd worden door het Rijk. Die mogen niet verloren
gaan. Het bestaan van dergelijke waardevolle gebieden moet gewaarborgd zijn
en dat kan het beste door het beheer ervan in handen te laten van organisaties
die dat tot hun doel hebben gemaakt en die de gronden niet zullen vervreemden.De heer Holdijk mag alles rustig nog eens nalezen. Ik kan mij voorstellen
dat het soms wat vlug ging, maar ik moest mij haasten met het oog op de tijd.
Ik moet naar de Tweede Kamer voor de begrotingsbehandeling.De heer Walsma heeft gevraagd of er nog een beetje geld bijkomt. De provincies
krijgen binnen de IOG-kaders financiële middelen en beleidsmatige ruimte.
In totaal is bijna 900 mln. beschikbaar voor zowel natuurbeheer als agrarisch
natuurbeheer. Naar mijn mening zijn die programmabeheermiddelen adequaat.Ik dank mevrouw Slagter hartelijk voor het door haar op rijm gezette dankwoord.
Ik geef ten slotte mijn bijdrage uit eigen pen hieraan. Ik dank
van harte op deze dag,dat ik nu vaststellen mag,deze belangrijke
wet voor ons mooie land.Thans is aan de orde, er is werk aan de hand.Aanpakken dus en voortgang maken,provincies, om meer slaags
te geraken.Met het verfraaien van land en beemd,zijn gezond
boeren en natuur wel vereend.Deze tijd was voor mij een groot feest,ik zeg u dank al deze tijd in uw midden te zijn geweest.De beraadslaging wordt gesloten.Het wetsvoorstel wordt zonder stemming aangenomen.De vergadering wordt enkele ogenblikken geschorst. 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/h-ek-20062007-488-496.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl