Behandeling van het wetsvoorstel Wijziging van de Wet op de ondernemingsraden en titel 7.10 (arbeidsovereenkomst) van het nieuw Burgerlijk Wetboek (24615)
Staten-Generaal — Handelingen 
Datum: 2014-07-10 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Handeling 1997-1998, pag. 843-850

 
 
 

Handeling

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Vergadernummer
Datum vergadering

23-02-1998

Eerste Kamer der Staten-Generaal

1997-1998

nr. 19, pagina 843-850

10-02-1998

 

 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties over kamerdossier

Kamerdossier 24615Toon publicaties die dit dossier behandelen

 
 
 Publicaties in vergadering

Presentie en opening (dinsdag 10 februari 1998)Pagina 843-843
Behandeling van het wetsvoorstel Wijziging van de Wet op de ondernemingsraden en titel 7.10 (arbeidsovereenkomst) van het nieuw Burgerlijk Wetboek (24615)Pagina 843-850
Voortzetting van de behandeling van de wetsvoorstellen: - Vaststelling van de begroting van de uitgaven en de ontvangsten van het ministerie van Economische Zaken (XIII) voor het jaar 1998 (25600 XIII); - Vaststelling van de begroting van de uitgaven en de ontvangsten van het Fonds economische structuurversterking voor het jaar 1998 (25600 E)Pagina 876-901
Lijst van besluiten (dinsdag 10 februari 1998)Pagina 901-901
Voortzetting van de behandeling van het wetsvoorstel Wijziging van de Wet op de ondernemingsraden en titel 7.10 (arbeidsovereenkomst) van het nieuw Burgerlijk Wetboek (24615)Pagina 868-876
Behandeling van de wetsvoorstellen: - Wijziging van de Woningwet (tegengaan van bouwen op verontreinigde grond) (24809); - en nog twee andere wetsvoorstellen: Wet op de Staatscommissie voor het internationaal privaatrecht (25304) en Wet op de organisatie ZorgOnderzoek Nederland (25438)Pagina 843-843
Lijst van ingekomen stukken, met de door de voorzitter terzake gedane voorstellen (dinsdag 10 februari 1998)Pagina 901-903
Behandeling van de wetsvoorstellen: - Vaststelling van de begroting van de uitgaven en de ontvangsten van het ministerie van Economische Zaken (XIII) voor het jaar 1998 (25600 XIII); - Vaststelling van de begroting van de uitgaven en de ontvangsten van het Fonds economische structuurversterking voor het jaar 1998 (25600 E)Pagina 850-868

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 47 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
Aan de orde is de behandeling van: het wetsvoorstel Wijziging
van de Wet op de ondernemingsraden en titel 7.10 (arbeidsovereenkomst) van
het nieuw Burgerlijk Wetboek (24615).De beraadslaging wordt geopend.De heer Hofstede (CDA):Voorzitter! Graag wil ik beginnen met het bedanken van de minister voor
de uitvoerige beantwoording van de gestelde vragen in het voorlopig verslag.
De memorie van antwoord is wat dat betreft duidelijk.Medezeggenschap is zeer belangrijk in de Nederlandse arbeidsverhoudingen
en maakt als zodanig breed onderdeel uit van het gehele overlegmodel. Het
poldermodel is welhaast ondenkbaar zonder een goed geregelde medezeggenschap
aan de basis. In deze zin zijn de nu voorgestelde wijzigingen van de Wet op
de ondernemingsraden een welkome aanvulling. Dat geldt zeker voor die ondernemingen
en instellingen waar 50 of meer personen werkzaam zijn. Voor al deze ondernemingsraden
wordt nu één wettelijk kader voorgesteld en dat is winst. Dat
vereenvoudigt de regelgeving en maakt daarmee ook vergelijkingsmateriaal beter
toegankelijk. In dat kader is de CDA-fractie erkentelijk voor de toezegging
in de memorie van antwoord dat er nader onderzoek zal plaatsvinden naar de
effectieve deelname en de belangstelling binnen de ondernemingen, zulks
met het oog op een liefst optimale participatie.De cijfers uit de memorie van toelichting laten zien dat de ondernemingsraden
breed geworteld zijn in ondernemingen. Dat fenomeen wil mijn fractie ook voor
de toekomst graag verzekerd zien. De verbetering van de faciliteiten voor
scholing en vorming is hierbij een onmisbare voorwaarde. Tegelijkertijd dient
de wetgeving gemakkelijk toegankelijk te zijn en te blijven, want het doorsnee
OR-lid is slechts parttime met deze klus bezig. Zo willen wij het ook graag
houden, want dat garandeert dat medezeggenschap in de onderneming geworteld
blijft. Die gemakkelijke toegankelijkheid zou wat kunnen afnemen als in steeds
meer wetten ook een bepaling voor de ondernemingsraden voorkomt. Te denken
valt daarbij aan de Arbeidstijdenwet, de Arbeidsomstandighedenwet, het wetsvoorstel
SAMEN dat in de Kamer aan de orde is en wellicht nog een aantal wetten meer.
Wil de minister aangeven hoe dan toch die toegankelijkheid gewaarborgd blijft,
ook zonder dat elk OR-lid voortdurend een stuk of tien wetten bij de hand
moet hebben en houden?Voor de ondernemingsraden zal de voorgestelde verbetering van de scholings-
en vormingsfaciliteiten enig soelaas kunnen bieden. Voor alle ondernemingen
waar geen OR behoeft te zijn of waar deze op grond van deze wijzigingsvoorstellen
zal worden afgeschaft, wordt deze problematiek nog nijpender. Immers, voor
ondernemingen waarin als een meerderheid van het personeel dat wenst een personeelsvertegenwoordiging
wordt ingesteld, geldt geen wettelijk voorgeschreven faciliteitenregeling.
Slechts geregeld is dat de ondernemer en de personeelsvertegenwoordiging op
dit punt samen afspraken moeten maken, maar er geldt geen minimumbepaling.
Ook vallen de PVT-ondernemingen niet onder de bepalingen van artikel 46a tot
en met 46d, waarin is voorzien in een heffing op de loonsom, die aangewend
wordt om de scholing en vorming gedeeltelijk te financieren. Kan de minister
aangeven hoe de reeds aangehaalde wetgeving toch uitvoerbaar is als leden
van de personeelsvertegenwoordiging slechts marginaal in staat worden gesteld
zich hierin te scholen? Hoe zal de minister, verantwoordelijk voor de uitvoering
van al deze wetten, dat bewaken?Een ander punt van aandacht en van enige zorg is dat er nogal wat ondernemingsraden
zouden kunnen verdwijnen als gevolg van de nu aan de orde zijnde wijzigingsvoorstellen.
Er wordt zelfs gesproken van zo'n tweeduizend ondernemingsraden die zouden
kunnen verdwijnen als deze wet in werking treedt. Uiteraard hoopt mijn fractie
van harte dat het zover niet komt en dat in de praktijk vele ondernemingsraden
zullen voortbestaan, ook zonder wettelijke plicht. Dat neemt niet weg dat
wij hier vandaag bij stil moeten staan.Het eventueel opheffen van ondernemingsraden in ondernemingen van 35 tot
50 werknemers zet niet alleen de klok van de medezeggenschap terug, maar grijpt
ook in in de mogelijkheden die OR-leden nu hebben en straks hadden om zich
via de faciliteitenregeling te bekwamen. Daarom zou het goed zijn als zoveel
mogelijk nu functionerende ondernemingsraden zouden blijven bestaan. In de
Tweede Kamer heeft de minister toegezegd dat hij via evaluatie de vinger aan
de pols zal houden. Daarvoor hebben wij waardering, maar wij stellen tegelijkertijd
de vraag of het niet een onsje meer zou kunnen zijn.Ik stel enige concrete vragen. Is de minister bereid, het onderwerp van
de medezeggenschap op de agenda te plaatsen van het overleg met de Stichting
van de arbeid, bijvoorbeeld in de loop van dit voorjaar? Zou het niet goed
zijn om samen met de werkgevers- en werknemersorganisaties na te gaan of de
collectieve arbeidsovereenkomst nadrukkelijker als instrument kan worden gebruikt
om meer ondernemingsraden in te stellen dan in de wetgeving daadwerkelijk
is voorgeschreven? Zou het niet goed zijn om dan ook de faciliteitenregeling
voor de personeelsvertegenwoordigingen in het gesprek te betrekken en te bezien
of mogelijkerwijs gezamenlijke aanbevelingen stimulerend kunnen werken op
dit gebied? Is de minister bereid om eventuele CAO-regelingen min of meer
automatisch onder de algemeenverbindendverklaring te brengen?Daarnaast lijkt het ons gewenst dat de minister in overleg treedt met
het gemeenschappelijk begeleidingsinstituut ondernemingsraden GBIO om te bezien
hoe de voorlichting aan de personeelsvertegenwoordigingen geoptimaliseerd
kan worden en zo nodig gestimuleerd? De wetgever heeft er immers belang bij
dat niet alleen ondernemingsraden, maar ook personeelsvertegenwoordigingen
hun werk zo goed mogelijk kunnen doen, omdat de uitvoering van een aantal
wetten daarvan medeafhankelijk is.Van ondernemingsraden in ondernemingen van 35 tot 50 werknemers is het
voortbestaan afhankelijk van de instemming van de ondernemer. Is die instemming
voor elke nieuwe zittingsperiode noodzakelijk en, zo ja, is dat in wezen niet
bedreigend voor de onafhankelijke opstelling van de desbetreffende OR?De CDA-fractie heeft waardering voor een belangrijk deel van de wijzigingsvoorstellen.
Dat geldt voor het actualiseren van de bevoegdheden, voor het eenduidige regime
voor alle toekomstige ondernemingsraden – er zijn dus geen verschillen
meer tussen klein en groot – en voor de betere faciliteitenregeling
voor de ondernemingsraden en de commissies ervan. Onze punten van zorg richten
zich vooral op het mogelijk verdwijnen van een aantal ondernemingsraden en
op de faciliteitenregeling voor de mensen die in kleinere ondernemingen hun
medezeggenschapswerk moeten en willen doen. In dat kader zijn wij zeer benieuwd
naar de antwoorden van de minister.Mevrouw Zwerver (GroenLinks):Voorzitter! Deze wet heeft een zeer lange voorgeschiedenis. De vigerende
Wet op de ondernemingsraden was verouderd en moest vernieuwd worden. Een aantal
onderdelen van deze nieuwe, moderne WOR is onderweg gesneuveld. GroenLinks
blijft met de vraag zitten wat deze wet nu eigenlijk voorstelt. Is het, zoals
het MKB Nederland bij monde van Jerry Blok zegt, veel gedoe om niets geweest
of zijn er toch wezenlijke veranderingen tot stand gekomen? De regering heeft
tijdens de ontstaansgeschiedenis van voorliggend wetsvoorstel bij herhaling
aangegeven dat een principiële discussie niet nodig is. De wet zou hoogstens
aangepast moeten worden aan ontwikkelingen in de rechtspraak en aan het feitelijk
functioneren van de medezeggen schap. Toch was er ook nu weer
veel weerstand tegen de voorgestelde aanpassingen. Een bekend patroon! Elke
keer weer verzetten met name werkgevers zich tegen modernisering van de medezeggenschapswetgeving
met als belangrijk argument dat de bestaande medezeggenschap voldoende goed
functioneert. Op deze manier worden discussies niet tot een eind gebracht.
Iedere keer wordt weer gekozen voor halfbakken oplossingen.GroenLinks vindt dit niet goed. De ondernemingsraad is een erkend instituut
in de Nederlandse arbeidsverhoudingen en een positieve concurrentiefactor.
Die positie verdient meer. In onze optiek leidt een principiëlere wetswijziging
tot een werkelijk flexibel medezeggenschapssysteem. En dan behoeft de wet
niet elke keer aangepast te worden. Dit had bijvoorbeeld gekund door in de
artikelen 25 en 27 kapstokbepalingen op te nemen. De bestaande opsommingen
worden dan bodemregeling. De wet zou daarmee heel wat flexibeler zijn en het
zou elementen van eigen regeling door ondernemers en ondernemingsraden hebben
versterkt. Door te kiezen voor het systeem van limitatieve opsommingen moet
de wet steeds weer aangepast worden aan gewijzigde inzichten en ontwikkelingen
in de ondernemingen en in de maatschappij.Voorzitter! Namens mijn fractie zal ik een aantal onderdelen van de wet
bespreken. Ik kom ten eerste op het adviesrecht winstbestemming en corporate
governance. De minister heeft in zijn schriftelijke beantwoording iets laten
blijken van eigen opvattingen in de discussie over corporate governance. Overigens
blijven wij van mening dat er in de discussie over corporate governance weinig
aandacht is voor de factor arbeid. Zo is in de aanbeveling van de commissie-Peters
geen enkele verwijzing naar het belang van betrokkenheid van werknemers en
hun vertegenwoordiging bij het ondernemingsbestuur terug te vinden. Op twee
door GroenLinks gestelde vragen is de minister niet ingegaan. De eerste vraag
is: wat is de visie van de minister op de wijze waarop belangen van kapitaalverschaffers
en arbeidsverschaffers met elkaar in overeenstemming dienen te worden gebracht?
De tweede is: hoe denkt de minister te bevorderen dat institutionele beleggers
zich actiever gaan opstellen en ondernemingen aanspreken op hun maatschappelijke
verantwoordelijkheden? De minister constateert in zijn beantwoording vooral
ontwikkelingen, maar maakt de indruk die ontwikkelingen niet actief en in
een bepaalde richting te willen sturen.Mijn volgende punt betreft het instemmingsrecht. Dat er een spanning kan
zitten tussen collectief vastgestelde arbeidsvoorwaarden en individuele voorkeuren
van werknemers is een gegeven. Wat is echter de rechtspositie van de individuele
werknemer die geconfronteerd wordt met voor hem of haar ongewenste wijzigingen
van arbeidsvoorwaarden als gevolg van door vakbonden overeengekomen CAO-afspraken
of door de ondernemingsraad goedgekeurde regelingen? Welke risico loopt die
werknemer, als hij of zij niet akkoord gaat met zo'n wijziging? Ontslag? Dit
is niet echt een hypothetische vraagstelling. Bij de afspraken over de invoering
van de 36-urige werkweek is bijvoorbeeld niet altijd voldoende rekening gehouden
met de gevolgen voor de werknemer met zorgtaken. De verwachting is dat, gezien
de ontwikkelingen naar individualisering en meer maatwerk in de arbeidsvoorwaarden,
bovengenoemde problematiek van collectief vastgestelde arbeidsvoorwaarden
versus individuele wensen groter zal worden. Onderschrijft de minister deze
maatschappelijke ontwikkeling? Zo ja, is het dan niet zo dat het wetsvoorstel
op dit punt al achterloopt?Voorzitter! Ik wil nog even terugkomen op de discussie over een bemiddelingsprocedure
bij onenigheid tussen ondernemer en ondernemingsraad over een initiatiefvoorstel
van de ondernemingsraad. Deze vraag is ook in de memorie van antwoord aan
de orde geweest. De bemiddelende functie van de bedrijfscommissie is geregeld
in het kader van de algemene geschillenprocedure. Dat is duidelijk. In artikel
36 staat volgens mij dat het ondernemer en ondernemingsraad gezamenlijk en
afzonderlijk, vrijstaat de bedrijfscommissie om bemiddeling te vragen. De
bedrijfscommissie dient dan te bemiddelen. Maar de minister leest dit kennelijk
anders. Maar als je naar de letter van artikel 36 kijkt, begrijp ik niet waarom
een bedrijfscommissie voorgelegde zaken niet ter bemiddeling zou oppakken.
Pas de kantonrechter heeft de ontvankelijkheid te beoordelen, niet de voorafgaande
bemiddelaar. Zou de bedrijfscommissie wel die ontvankelijkheid beoordelen,
dan gaat zij op de stoel van de kantonrechter zitten, waardoor zij ook de
weg naar de kantonrechter ten onrechte zou kunnen afsluiten voor ondernemingsraden
die daar wel, ook volgens de beperkte lezing van de minister, recht op hebben.
Bovendien zou de bedrijfscommissie dan besluiten nemen, waartegen geen beroep
meer mogelijk is. Mijn fractie heeft althans in de WOR zelf niet kunnen ontdekken,
dat er wel zo'n beroepsmogelijkheid zou zijn.Voorzitter! Met de minister betreurt onze fractie dat de Tweede Kamer
een streep heeft gezet door de mogelijkheid voor ondernemingsraden om bemiddeling
te vragen bij initiatiefvoorstellen. Een mogelijk beperkt beroepsrecht, gekoppeld
aan de inspanningsverplichting uit artikel 28 WOR, is echter ook voor mijn
fractie niet de ideale oplossing. Waar het om gaat, is dat steeds weer de
wetgevende meerderheid niet bereid is aan ondernemers stringente eisen te
stellen bij deze maatschappelijk belangrijke en actuele onderwerpen. Keer
op keer komt wetgeving tot stand die nauwelijks dwingend is, waarvan op de
naleving onvoldoende toezicht mogelijk is, om maar niet te spreken van sanctiemogelijkheden
om op te kunnen treden tegen het niet-naleven ervan. Wel wordt met een breed
gebaar artikel 28 WOR uitgebreid, zonder de ondernemingsraad ondertussen de
instrumenten te bieden om die verantwoordelijkheid werkelijk inhoud te geven.
De ondernemer is primair verantwoordelijk voor het ondernemingsbeleid. Maar
daaraan hoort de wetgever maatschappelijke eisen te stellen. Kortom, ik ben
benieuwd naar de beleidsvoornemens van de minister op dit punt, zeker nu zijn
pogingen de OR betere instrumenten te bieden, in dit wetsvoorstel niet gehaald
zijn.Voorzitter! De minister onderschrijft de opvatting van GroenLinks dat
de personeelsvertegenwoordiging bij uitblijven van overeenstemming met de
ondernemer over de omvang van het scholingsverlof, op grond van artikel 36
de kantonrechter kan verzoeken te toetsen of de ondernemer aan de wettelijke
verplichting heeft voldaan. Zie blz. 14 van de memorie van
antwoord. De minister baseert zijn uitleg op het tweede lid van artikel 18.
De maatstaf voor de omvang van verlof wordt daarin niet geregeld. Het laatste
zinsdeel van dit lid "welke zij in verband met de vervulling van hun taak
redelijkerwijs nodig beoordelen" is niet de maatstaf voor de omvang van het
verlof, zoals de minister veronderstelt, maar het al dan niet nodig zijn van
een bepaald type scholing dat ter beschikking staat van de ondernemingsraad.
De maatstaf voor omvang van verlof is te vinden in het nieuwe artikel 18,
lid 3, en dit artikel is nu juist niet in artikel 35c van overeenkomstige
toepassing verklaard.Het niet van toepassing verklaren van dit lid is waarschijnlijk alleen
ingegeven door de wens, de kantonrechter bij zijn oordeel niet te binden aan
het wettelijk minimum. Maar dit is toch niet gebeurd met het oogmerk om voor
de leden van de personeelsvertegenwoordiging elke toetsing door de kantonrechter
uit te sluiten? GroenLinks heeft het idee dat hier sprake is van een onbedoelde
omissie. Onderschrijft de minister deze redenering?Voorzitter! De minister heeft van de memorie van antwoord gebruikgemaakt
om zijn ideeën over het onderzoeksprogramma uit te leggen. Voor dit heldere
overzicht mijn dank. Over de objectiviteit van al dat onderzoek blijven wij
van mening verschillen. Uit berichten in vakbladen en in mijn voorbereiding
op dit wetsvoorstel heb ik verschillende keren geruchten gehoord over de grote
invloed van het ministerie op de uitkomsten, met name die van de beleidsconclusies.
De betrokkenen hebben niet de neiging om hierover in het openbaar stelling
te nemen. Blijkbaar is de angst om geen opdrachten meer te krijgen te sterk.
Dat is jammer en het maakt mijn positie in dezen niet direct sterker. Maar
toch, bij deze doe ik een poging.Het gaat hier om beleidsgericht onderzoek. Het is dan logisch dat de opdracht
invloed heeft op de onderzoeksvragen. Ik ga er niet van uit dat iemand de
gegevens manipuleert en twijfel dus niet aan de objectiviteit van de resultaten.
Maar er kan wel sprake zijn van beïnvloeding door de keuze van de secundaire
analyses op de data, door de accenten die in de teksten gelegd worden en zeker
door de conclusies die getrokken worden. Daarbij is lang niet al het onderzoek
kwantitatief en daarmee voor kenners enigszins oncontroleerbaar.Op twee momenten moeten er meer garanties ingebouwd worden:1. In de fase van het bepalen van onderzoeksitems en onderzoeksvragen.
Een in te stellen ondernemingsraadpanel zou hierin een belangrijke rol moeten
krijgen.2. In de begeleiding van de onderzoeksopdrachten. Van dit laatste zegt
de minister dat dit "doorgaans" – dus blijkbaar niet altijd –
wordt gegarandeerd door de benoeming van een begeleidingscommissie waarin
onafhankelijke externe deskundigen zitting nemen. Maar, is dit wel zo?Van acht onderzoeksrapporten zijn de gegevens geïnventariseerd. Van
de 28 genoemde posities als begeleider worden er in ieder geval 22 vervuld
door 11 ambtenaren. Als onafhankelijke deskundigen komen 12 personen voor
die maar 4 maal optraden als begeleider en dus meestal in een vrijblijvende
positie van adviseur betrokken waren en zelfs soms ook eerder onderzoek hebben
uitgevoerd in opdracht van het ministerie. Verder valt op dat ik maar één
OR-lid tegenkwam. Zijn dit de garanties voor objectiviteit? Je krijgt eerder
de indruk van een kleine incrowd deskundigen die in een dicht netwerk rond
het ministerie functioneert. Graag een reactie.Met de inhoud van het onderzoeksprogramma zal ik mij niet bemoeien. Dit
lijkt mij trouwens wel een zaak die met de vaste Kamercommissie van de Tweede
Kamer besproken moet worden. Mede op basis van zojuist genoemde gegevens heb
ik de indruk dat er rond medezeggenschap een vrij gesloten schil is van aanbieders
van allerlei vormen van dienstverlening. Het open karakter van deze markt,
ook in de zin van keuzemogelijkheden voor ondernemingsraden, en de kwaliteit
van de geleverde diensten zijn, volgens GroenLinks, de moeite van een onderzoek
waard, is het niet door het ministerie van Sociale Zaken en Werkgelegenheid,
dan misschien door het ministerie van Economische Zaken.Voorzitter! Ik rond af. De behandeling in de Tweede Kamer heeft op belangrijke
punten geleid tot een verdere afzwakking van de in onze ogen toch al niet
ingrijpende voorstellen. Het gaat hier om het schrappen van de voorgestelde
uitbreiding van het instemmingsrecht met regelingen die betrekking hebben
op onkostenvergoedingen, verlofregelingen en disciplinaire maatregelen en
het concretiseren van achterbanberaad. Het adviesrecht over de winstbestemming
kreeg jammer genoeg geen meerderheid.Positief is dat werkgevers nu niet meer eenzijdig een wijzigingsbeding
kunnen opleggen in de arbeidsvoorwaarden en dat per saldo de medezeggenschap
in kleine ondernemingen verbeterd is. Een gegeven blijft dat de medezeggenschap
zich vooral in de dagelijkse praktijk verder zal moeten ontwikkelen. GroenLinks
blijft met het gevoel zitten dat er niet veel veranderd is. Nieuwe ontwikkelingen
worden niet echt gestimuleerd. Dit is een gemiste kans.Mevrouw Gelderblom-Lankhout (D66):Voorzitter! Dit wetsontwerp maakt een duidelijk verschil tussen grote,
middelgrote en kleine ondernemingen. Het is een ontwikkeling die wij toejuichen
en waarvan wij graag zouden willen zien dat die bij meer sociale wetgevingsprocessen
consequent werd toegepast. Wij missen die ontwikkeling bij een aantal sociale
wetgevingsprocessen. Mijn fractie gaat in grote lijnen akkoord met de wijziging.
Wij zijn er uitermate benieuwd naar hoe de personeelsvertegenwoordigingen
zich gaan ontwikkelen. Wij wachten met belangstelling de evaluatie af van
de manier waarop de verhouding personeelsvertegenwoordiging/ondernemingsraad
zich in de middelgrote ondernemingen gaat ontwikkelen.Voorzitter! Ik heb in het voorlopig verslag een vraag gesteld over een
woord dat in de wet voorkomt, namelijk het voornemen dat de bedrijfsleiding
of de directeur moet melden aan zijn ondernemingsraad. Dat begrip voornemen
is niet gedefinieerd. Er is natuurlijk wel jurisprudentie over, maar wij zouden
graag zien dat bij de evaluatie nauwkeurig gevolgd wordt of het niet aanbeveling
verdient, het begrip voornemen in de wet te omschrijven. Het zou kunnen zijn
dat dit begrip tot conflicten leidt. De ondernemings raad kan
zeggen dat er een voornemen was, waarvan men te laat op de hoogte is gesteld.
De bedrijfsleiding kan daartegen inbrengen dat het voornemen nog niet op papier
stond, maar slechts een idee was dat men in het hoofd had. Om deze onduidelijke
situatie te voorkomen, verdient het wellicht aanbeveling dit begrip in de
wet vast te leggen. Zoals bekend, doen wij dat liever niet als het niet absoluut
nodig is. Wij zouden graag in de evaluatie zien of op dit punt problemen ontstaan.Voorzitter! Ik heb al iets gezegd over grote, middelgrote en kleine ondernemingen.
Van sommige grote bedrijven is er maar een. Ik denk daarbij aan Hoogovens,
Philips of KLM. Ik wil van deze gelegenheid gebruikmaken om een procedure
aan de orde te stellen die ons verontrust. Dat betreft een conflict tussen
de ondernemingsraad en de vakbonden. Die rolverdeling is altijd al enigszins
problematisch geweest. Zelfs vijftig jaar nadat de eerste WOR het licht zag,
is deze rolverdeling eigenlijk nog steeds niet helemaal uitgekristalliseerd.
Er is een bepaalde ontwikkeling waarbij de rol en taak van de ondernemingsraad
in gewicht toenemen. Wij juichen dat ook toe.Die ontwikkeling was overigens omgekeerd evenredig aan de afname van de
organisatiegraad in dezelfde periode. De ledentallen van de vakbonden stabiliseren.
In sommige sectoren stijgen zij zelfs. Mijn fractie ziet dus geen reden om
die ontwikkeling in omgekeerde richting te volgen. In vele sectoren van de
economie krijgen de vakbonden nog geen voet aan de grond, helaas. Toch is
het ook in die sectoren van het allergrootste belang dat er een democratisch
gelegitimeerde personeelsvertegenwoordiging is.Ik keer terug naar het actuele geval van de onduidelijke rolverdeling
tussen de vakbonden en de ondernemingsraad. Wij krijgen moeilijk de precieze
gegevens boven tafel. Uit persberichten hebben wij begrepen dat er een reorganisatieplan
was bij de KLM, maar geheim. De ondernemingsraad had daarover overleg met
de KLM. De ondernemingsraad was akkoord, maar de vakbonden waren kennelijk
niet akkoord. Dit leidde tot arbeidsonrust en stakingen. Zeker bij de KLM
leidt dat tot grote schade. Ik kan mij dus voorstellen dat de ondernemingsraad
gedacht heeft dat het bedrijfsbelang voor gaat, terwijl de vakbonden daar
anders tegen aankeken.Nu de onderhandelingen steeds vaker op dat lagere niveau plaatsvinden
of in ieder geval steeds meer in de bedrijfstak worden overgelaten aan de
ondernemingsraad of de personeelsvertegenwoordiger erkennen wij dat de vakbonden
weliswaar een belangrijke rol spelen, maar dat het daarom noodzakelijk is
dat er een duidelijke taakafbakening komt. Wij hebben daarover in deze wet
weinig kunnen vinden. Wij nemen aan dat ook de minister wel met enige bevreemding
gekeken heeft naar hetgeen er bij de KLM plaatsvond. Ik kom met dit voorbeeld,
omdat ik zelf toevallig in het buitenland was en terug wilde naar Nederland
en mij dat nog net lukte. Ik weet van mensen die ook in Parijs zaten, terwijl
hun besprekingen de volgende dag niet doorgingen, zodat zij een hotel moesten
bespreken. Ik heb artikelen gelezen van mensen die zo boos zijn dat zij nooit
meer met de KLM zullen vliegen. Ik ga niet op de details in. Het probleem
lijkt mij duidelijk. Wat is de rol van de vakbond en wat is de rol van de
ondernemingsraad? Heeft de vakbond het recht om, als de ondernemingsraad akkoord
gaat, alsnog te zeggen niet akkoord te gaan en niet tegen een wilde staking
te zijn die uitbreekt? Mij lijkt dat de zaak geen goed te doen. Ik hoor graag
de visie van de regering op een heldere taakafbakening tussen een ondernemingsraad,
met name bij de heel grote bedrijven en de vakbonden.De heer De Haze Winkelman (VVD):Voorzitter! In 1878 werd door de industrieel J.C. van Marken al de eerste
personeelskern ingesteld. Dat was de eerste vorm van personeelsvereniging,
die ook wel een fabriekscommissie werd genoemd. Door de opkomst van de grotere
ondernemingen werd de behoefte gevoeld aan een meer gestructureerd overleg
tussen de werkgever en zijn werknemers. Ook toen al ging het erom, via een
dergelijk orgaan gemakkelijker het bedrijfsbeleid, voorzover dat de werknemers
raakte, kenbaar te maken en door te voeren, maar niet nadat eerst kennis was
genomen van de bij de werknemers levende wensen.Door de opkomst van de vakbeweging begin deze eeuw werd het oprichten
van kernen verder gestimuleerd. Door het bestaan van zo'n kern kon de werkgever
immers rechtstreeks met het eigen personeel onderhandelen over de arbeidsvoorwaarden
en konden de vakbonden buiten de deur worden gehouden. Deze situatie leidde
weer tot verzet van de vakbeweging tegen de kernen. In de jaren twintig werden
de vakbonden meer en meer erkend als collectieve onderhandelingspartner en
kregen de kernen meer de taak om toezicht te houden op de uitvoering van het
aldus bereikte resultaat en adviezen te geven in de sociale sfeer.Na de oorlog was er in de opbouwperiode een algehele geest van samenwerking
in Nederland. De ondernemingsraad werd op grond van de wet uit 1950 gezien
als een orgaan van samenwerking binnen de onderneming, en niet meer louter
als een personeelsvertegenwoordiging. Die samenwerkingsgedachte betekende
dat de ondernemer hoofd van de OR was en dat de OR tot taak had om naar vermogen
bij te dragen tot een goed functioneren van de onderneming. De bevoegdheden
waren allen adviserend van karakter. Met de wetswijziging van 1971 werd het
rotsvaste vertrouwen in het behartigen van de gezamenlijke belangen verlaten.
De OR werd tevens belangenbehartiger voor werknemers. En via de wetswijziging
van 1979 zijn wij nu in 1998 aangeland.Voorzitter! Ik constateer dat er sprake is van een evenwichtige ontwikkeling
op dit terrein. Al meer dan 100 jaar is er sprake van georganiseerde personeelsvertegenwoordigingen,
waarbij communicatie en begrip voor elkaars belangen altijd belangrijk zijn
geweest. Ik denk dat men zowel van werkgevers- als van werknemerszijde de
OR als een instituut van groot belang beoordeelt. Dat is belangrijk, omdat
zo'n instituut alleen maar goed kan functioneren als de betrokken partijen
ook daadwerkelijk hun best daarvoor doen. Dat draagvlak is van groot belang
en de VVD-fractie is dan ook verheugd dat het voorliggende voorstel in die
traditie past. Om draagvlak te behouden, dienen geen politieke stokpaardjes
bereden te worden die geen of onvoldoende draagvlak hebben in het bedrijfsleven.
Het is daarbij zaak dat goed rekening is gehouden met de normale
bevoegdheidsverdeling tussen directie, commissarissen en aandeelhouders en
onze economische ordening in het algemeen. Ook aan politisering van ondernemingsraden
is naar onze mening geen behoefte. Landelijke verkiezingen zouden daar mogelijkerwijs
een aanzet toe kunnen geven. Het is goed dat de overzijde heeft afgezien van
een dergelijke regeling. Het is trouwens ook niet aan de wetgever om dit soort
zaken dwingend op te leggen. Indien daar behoefte aan bestaat, zijn werkgevers
en werknemers mans genoeg om hieraan een uitwerking te geven.Op blz. 8 van de memorie van antwoord staat dat de ondernemer een ongevraagd
advies van de OR inzake de winstbestemming ter kennis zal brengen van de AVA
en het besluit van de AVA aan de OR zal mededelen. Waarom zou de ondernemer
het voorstel van de OR niet gewoon naast zich neer kunnen leggen, zodat de
AVA hiervan niet door hem in kennis hoeft te worden gesteld?Voorzitter! Wij zijn tevreden met een aantal andere keuzes die uiteindelijk
zijn gemaakt. Ik noem het schrappen van het eenderdecriterium onder het gelijktijdig
verhogen van de instellingsgrens van 35 naar 50 werknemers en het vereenvoudigen
en schrappen van een aantal artikelen. Ook de uitbreiding van het adviesrecht
en het instemmingsrecht heeft onze instemming.Onze vraag in het voorlopig verslag over cijfermatige informatie en rubricering
naar onderwerp inzake het aantal beroepszaken is niet beantwoord. De achtergrond
van die vraag was om inzicht te krijgen op welke onderdelen en in welke mate
grote onenigheid bestaat tussen de ondernemingsleiding en de OR. Wij vinden
het van belang om inzicht te hebben in de verhoudingen en om te weten op welke
wijze de OR in voorkomende gevallen met de gegeven bevoegdheden omgaat. Wij
willen ook weten of de rechter de OR in die gevallen gelijk geeft. Daar komt
dan namelijk de kwaliteit van de OR om de hoek kijken. Een kwalitatief goed
samengestelde OR zal zorgvuldig met de ter beschikking gestelde bevoegdheden
omgaan. Ik heb geen enkele reden om aan te nemen dat zulks grosso modo niet
het geval zal zijn; integendeel, maar door toenemende werkdruk en mobiliteit
is er toch zorg dat het moeilijker wordt om de OR samen te stellen uit de
verschillende geledingen van het bedrijf. Wij zijn verheugd dat de minister
hiernaar een onderzoek laat instellen. Graag krijgen wij nog wel antwoord
op de openstaande vraag.Voorzitter! Samenvattend zijn wij van mening dat het voorliggende voorstel
evenwichtig is en voor werkgevers en werknemers goed uitpakt. Van groot belang
is ook dat terdege rekening is gehouden met het internationale vestigingsklimaat.
De minister verdient hiervoor een pluim, aangezien hij degene is die de overzijde
consequent heeft gewezen op de mogelijke gevolgen van bepaalde wijzigingsvoorstellen.Nu dit voorstel na een zeer langdurige behandeling zijn huidige vorm heeft
gekregen, lijkt het ons ongewenst om te snel weer nieuwe wijzigingen te gaan
overwegen. Daar is ook geen enkele reden voor. Wij onderschrijven dan ook
het standpunt van de regering dat wijzigingen voldoende tijd dienen te krijgen
om in te burgeren.Tot slot: wij zullen graag onze steun aan het voorstel geven.Mevrouw Jaarsma (PvdA):Voorzitter! Er is over dit wetsvoorstel al zoveel heen en weer geschreven
en gepraat, dat ik mij zal beperken. Hoewel wij in het voorlopig verslag onze
teleurstelling niet expliciet hebben uitgesproken, wil ik wel zeggen dat ons
gevoel bij dit wetsvoorstel heel erg veel leek op het gevoel dat je bekruipt
bij de geboorte van een muis uit een olifant. Wij begrijpen uit de memorie
van antwoord dat de minister dat gevoel niet deelt. Dat verbaast ons niet
erg, gelet op de rolverdeling.Vervolgens hebben wij het gepassioneerde antwoord op vragen van de CDA-fractie
nog eens op ons laten inwerken. Ook de heer Hofstede heeft daar al aan gerefereerd.
Dat antwoord heeft een hoog gehalte aan eigentijdse terminologie, zoals: "De
noodzaak van maatwerk, aanpassingsvermogen en differentiatie in de organisatie
van de bedrijfsvoering, product-marktcombinaties, arbeidsinhoud en eveneens
op het gebied van bijvoorbeeld arbeidstijden, pensioenen en arbeidsvoorwaarden
in het algemeen wordt steeds duidelijker." Het is leuk dat wij vandaag ook
de begroting van Economische Zaken behandelen. Met de benadering zijn wij
het volstrekt eens. Wij zijn het er zeer in het bijzonder mee eens dat de
geschetste ontwikkelingen vragen om een moderne vorm van medezeggenschap.
Dús zijn wij bereid om de ter wereld gebrachte muis de proporties te
laten aannemen van een dier van een wat groter formaat, maar nog bij lange
na niet de afmetingen van een babyolifantje. Maar goed, tijdens de monitoring
en na de evaluatie kan wellicht de pot met groeihormonen uit de kast worden
gehaald.De minister stelt terecht dat voor een effectieve medezeggenschap een
breed draagvlak noodzakelijk is. Wij konden echter even niet de redenering
volgen dat het brede draagvlak dat via de aanvaarding van het amendement op
stuk nr. 59 in de Tweede Kamer is ontstaan, vervolgens linea recta wordt vertaald
in de stelling dat "de voorgestelde structuur nu wordt gebaseerd op een breed
draagvlak, hetgeen de effectiviteit van de medezeggenschap zal bevorderen",
omdat dat brede draagvlak dus betrekking heeft op de Tweede Kamer. Ik vraag
de minister of je een op compromissen gebaseerd breed draagvlak in de Tweede
Kamer zonder meer kunt vertalen naar effectiviteit in de samenleving. Uit
de berichtgeving in de medezeggenschapsvakpers was die conclusie niet meteen
af te leiden. Is dit niet weer een beetje het gedateerde verhaal van "Wij
maken in Den Haag een wet en kijk eens aan: de wereld verbetert"?Onder de nieuwe wet vermindert het aantal bedrijven met een verplichte
OR door het optrekken van de grens van 35 naar 50 werknemers. Een saillant
detail waar tot mijn verbazing door geen van mijn collega's een opmerking
over is gemaakt, is dat het net van dienstcommissie tot OR omgevormde medezeggenschapsorgaan
van de Eerste Kamer zijn verplichte status verliest en slechts op vrijwillige
basis als OR en anders als personeelsvertegenwoordiging voort kan bestaan.
In het voorlopig verslag heb ik al aangegeven dat wij dit niet beschouwen
als de beoogde versteviging van de medezeggenschap. Maar goed, het is een
Tweede-Kamercompromis; dus het zij zo.Wij blijven moeite houden met de keuzemogelijkheid voor ondernemers met
10 tot 50 werknemers om ofwel een personeelsvertegenwoordiging in te stellen –
alleen als een meerderheid van de werknemers daarom vraagt – ofwel tweemaal
per jaar een personeelsvergadering te houden. In bedrijven met minder dan
10 werknemers kan een personeelsvertegenwoordiging zich alleen maar bemoeien
met de arbeidstijden. Wij vinden dit rommelig en bepaald geen versteviging
van de medezeggenschap, maar ook hier past na de behandeling aan de overzijde
slechts "amen".Wij willen wel graag de toezegging dat het deelaspect medezeggenschap
in kleine ondernemingen in het onderzoeksprogramma grote aandacht krijgt en
dat het onderzoek zal ingaan op alle relevante aspecten, zoals die onder meer
door mijn fractie in het voorlopig verslag naar voren zijn gebracht. Ik doel
dan onder meer op procedures bij de totstandkoming van een personeelsvertegenwoordiging –
onzes inziens ten onrechte niet geregeld in de wet – scholingsfaciliteiten
voor leden van de personeelsvertegenwoordiging, enz. Misschien kan het intrigerende
zinnetje in de memorie van antwoord: "Wij willen opmerken dat het hanteren
van grenzen (tussen grote en kleine bedrijven) ook in het kader van medezeggenschap
voor discussie vatbaar is", nu even worden toegelicht en kan het later zo
worden geoperationaliseerd dat er onderzoek kan worden gedaan naar de in de
memorie van antwoord betrokken stelling "dat er sprake is van een goed evenwicht
tussen de grootte van de ondernemingen en de vormen van medezeggenschap".
Het komt mij wat raar voor dat men eerst stelt dat het voor discussie vatbaar
is en dat men vervolgens vaststelt dat er sprake is van een juist evenwicht.
Het is volgens mij allemaal van een hoog hypothetisch karakter. Over de juistheid
zou onderzoek uitsluitsel moeten bieden. Ik vraag de minister of hij bereid
is om dat onderzoek te laten uitvoeren in het kader van het onderzoeksprogramma.Ik heb in de memorie van antwoord nog een stelling gevonden waarvan ik
denk dat die voor operationele onderbouwing in aanmerking komt: "Uitgangspunt
voor de regeling van de personeelsvertegenwoordiging is dat hoe breder de
taakstelling c.q. het werkterrein is, hoe meer reden er is voor een steviger
positionering, in termen van bevoegdheden en faciliteiten." In alle abstractie
is die stelling natuurlijk volstrekt waar, maar vervolgens wordt de mogelijkheid
geopend om bevoegdheden van de personeelsvertegenwoordiging uit te breiden
bij CAO of ondernemingsovereenkomst. Dat verbreedt de taakstelling dus, maar
de positionering in termen van bevoegdheden en faciliteiten verandert vervolgens
niet mee. Ook hier zou ik zeggen: onderzoek eens of deze hypothetische stelling
waar blijft in de praktijk.In verband met deze potentiële taakverbreding van de medezeggenschapsorganen
heb ik nog een vraag die, naar ik aanneem, nu beantwoord kan worden. Op onze
vraag hoe artikel 32, lid 2, begrepen moet worden, antwoordt de minister dat
niet alleen, zoals in de wettekst staat, afspraken kunnen worden gemaakt over
additionele bevoegdheden en over de toepassing van de wet, maar ook over overeenkomsten
over arbeidsvoorwaarden. In artikel 32, lid 4, slaat de term overeenkomst,
aldus de memorie van antwoord, zowel op ondernemingsovereenkomsten als collectieve
overeenkomsten. Vallen nu dus ook alle beleidsinhoudelijke afspraken onder
de werking van artikel 32, lid 2?Voorzitter! Zoals de minister heeft kunnen opmaken uit onze inbreng bij
de schriftelijke voorbereiding heeft met name de medezeggenschap over arbeidsomstandigheden
en ziekteverzuim in bedrijven met minder dan 10 werknemers onze grote aandacht.
Immers, juist in die bedrijven tikt de nieuwe wet- en regelgeving op dit gebied
het hardst aan, terwijl uit de ZARA-rapportages blijkt dat de voortgang van
de implementatie van, bijvoorbeeld, het nieuwe arbobeleid in deze categorie
vooralsnog achterblijft. Deze bedrijven kunnen alleen een vrijwillige personeelsvertegenwoordiging
instellen met uitsluitend bevoegdheden op het terrein van arbeidstijden. Op
basis van het voorliggende wetsvoorstel liggen die bevoegdheden dus niet op
het terrein van arbeidsomstandigheden en ziekteverzuim.In de memorie van antwoord geeft de minister aan dat er ook op teruggekomen
zal worden bij de Arbowet 1998. Ik las vanmorgen in Trouw dat de Arbowet 1998
gisteren bij de Tweede Kamer is ingediend. Kan de minister uit de doeken doen
hoe in de door mij gesignaleerde lacune wordt voorzien?Voorzitter! Ten slotte heb ik nog twee technische vragen die zijn aangereikt
door de toekomstige gebruikers van deze wet. Zij hebben allebei betrekking
op de personeelsvertegenwoordiging. Het initiatief voor het instellen van
de personeelsvertegenwoordiging ligt bij de werknemers. Die zullen dus actie
moeten ondernemen om een meerderheid te organiseren voor deze medezeggenschapsfiguur.
In het wetsvoorstel is voorzien in bescherming tegen benadeling van degenen
die zich inzetten voor de oprichting van een OR, namelijk in artikel 21, lid
1, maar niet voor diegenen die zich inzetten voor de instelling van een personeelsvertegenwoordiging.
Bovendien worden de richtlijnen van de regionaal directeur arbeidsvoorziening
aangepast, zodat geen toestemming voor ontslag wordt verleend als dat te maken
heeft met de inzet van de betrokken werknemer voor het tot stand komen van
een OR.Ik neem aan dat het de bedoeling is, initieerders van een OR en personeelsvertegenwoordiging
gelijkelijk te beschermen. Ik hoor dus graag de bevestiging dat artikel 21,
lid 1, ook wordt toegepast als het gaat om iemand die zich inzet voor een
personeelsvertegenwoordiging en dat de RDA ook voor deze categorie geen ontslagvergunning
afgeeft als de ontslagaanvrage van doen heeft met de inzet van die werknemer.Evenals de fractie van GroenLinks hebben wij gevraagd naar de toepasselijkheid
van de geschillenregeling van artikel 36 bij het ontbreken van een regeling
van de kandidaatstelling en de verkiezing van de personeelsvertegenwoordiging
in artikel 35c en 35d. Het antwoord, namelijk dat iedere belanghebbende de
kantonrechter kan verzoeken, te bepalen dat de ondernemer of de OR of de personeelsvertegenwoordiging
zich moet houden aan de WOR of overeenkomsten op basis van artikel 32, gaat
natuurlijk om de kern van de vraag heen. Over de kandidaatstelling en verkiezing
van de personeelsvertegenwoordiging is nu juist niets voorgeschreven. Dus
is de vraag of de kantonrechter op basis van artikel 36 bevoegd is tot kennisneming
van een geschil over de wijze van kandidaatstelling of de regeling
van de verkiezing. Zijn de beginselen waaraan hij toetst, bijvoorbeeld behoorlijkheid
en deugdelijkheid, geïmpliceerd in het eerste lid van artikel 35c, waar
dit spreekt over verkiezingen bij geheime schriftelijke stemming?Ten slotte, als een soort PS, een vraag die de minister hier en nu vast
niet kan beantwoorden, maar waarover hij misschien na overleg met zijn collega
van OCW ons schriftelijk kan inlichten. De Landelijke studentenvakbond signaleert
problemen bij de samenloop van de MUB en de WOR. Huiselijk gezegd gaat het
om de vraag: wat valt er onder wat en op basis van welke van de twee wetten?
Het fijne weet ik er ook niet van, want het bericht bereikte ons op het laatste
moment. Ik ga ervan uit dat die signalen ook op OCW bekend zijn en dat er
verheldering kan komen. Het gaat tenslotte om twee wetten van één
wetgever!De beraadslaging wordt geschorst.De voorzitter:Wij wachten op komst van de minister van Economische Zaken, wat nog enige
minuten zal duren.De vergadering wordt enige ogenblikken geschorst. 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/h-ek-19971998-843-850.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl