Gezamenlijke behandeling van het wetsvoorstel Wijziging van de Meststoffenwet (invoering gebruiksnormen) (29930); het wetsvoorstel Wijziging van de Meststoffenwet en intrekking van de Wet verplaatsing mestproductie en de Wet herstructurering varkenshouderij (vereenvoudiging productierechten) (30004)
Staten-Generaal — Handelingen 
Datum: 2014-07-06 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Handeling 2004-2005, pag. 1585-1592

 
 
 

Handeling

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Vergadernummer
Datum vergadering

29-09-2005

Eerste Kamer der Staten-Generaal

2004-2005

nr. 34, pagina 1585-1592

13-09-2005

 

 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties over kamerdossier

Kamerdossier 30004Toon publicaties die dit dossier behandelen
Kamerdossier 29930Toon publicaties die dit dossier behandelen

 
 
 Publicaties in vergadering

Voortzetting van de behandeling van het wetsvoorstel Samenvoeging van de gemeenten Sassenheim, Voorhout en Warmond (30033)Pagina 1592-1604
Voortzetting van de behandeling van het wetsvoorstel Gemeentelijke herindeling in een deel van de Utrechtse Heuvelrug (30083)Pagina 1604-1605
Behandeling van het wetsvoorstel Samenvoeging van de gemeenten Sassenheim, Voorhout en Warmond (30033)Pagina 1569-1582
Lijst van besluiten (dinsdag 13 september 2005)Pagina 1614-1616
Presentie en opening (dinsdag 13 september 2005)Pagina 1567-1567
Gezamenlijke behandeling van het wetsvoorstel Wijziging van de Meststoffenwet (invoering gebruiksnormen) (29930); het wetsvoorstel Wijziging van de Meststoffenwet en intrekking van de Wet verplaatsing mestproductie en de Wet herstructurering varkenshouderij (vereenvoudiging productierechten) (30004)Pagina 1585-1592
Voortzetting van de gezamenlijke behandeling van:het wetsvoorstel Wijziging van de Meststoffenwet (invoering gebruiksnormen) (29930); het wetsvoorstel Wijziging van de Meststoffenwet en intrekking van de Wet verplaatsing mestproductie en de Wet herstructurering varkenshouderij (vereenvoudiging productierechten) (30004)Pagina 1605-1614
Behandeling van Diverse wetsvoorstellenPagina 1567-1569
Lijst van ingekomen stukken, met de door de Voorzitter terzake gedane voorstellen (dinsdag 13 september 2005)Pagina 1616-1616
Behandeling van het wetsvoorstel Gemeentelijke herindeling in een deel van de Utrechtse Heuvelrug (30083)Pagina 1582-1585
Stemmingen in verband met het wetsvoorstel Samenvoeging van de gemeenten Sassenheim, Voorhout en Warmond (30033)Pagina 1605-1605

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 53 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
Aan de orde is de gezamenlijke behandeling van:het wetsvoorstel
Wijziging van de Meststoffenwet (invoering gebruiksnormen) (29930);het wetsvoorstel Wijziging van de Meststoffenwet en intrekking
van de Wet verplaatsing mestproductie en de Wet herstructurering varkenshouderij
(vereenvoudiging productierechten) (30004).De voorzitter:Ik heet van harte welkom de minister, hier gearriveerd met vertraging
door een file, en de staatssecretaris.De beraadslaging wordt geopend.De heer Rabbinge (PvdA):Mevrouw de voorzitter. Wij spreken vandaag over de wijziging van de Meststoffenwet,
maar aleer dat te doen, complimenteer ik de minister met het feit dat hij
vandaag zijn landbouwvisie heeft ontvouwd in Artis. Wij zijn natuurlijk heel
benieuwd naar de inhoud daarvan. Bij een volgende gelegenheid zullen wij daarover
van gedachten wisselen.De reactie van de minister van LNV, ook namens de staatssecretaris, op
de vragen uit de commissie voor LNV betreffende de wetsvoorstellen tot wijziging
van de Meststoffenwet (invoering gebruiksnormen) en tot wijziging van de Meststoffenwet
en intrekking van de Wet verplaatsing mestproductie en de Wet herstructurering
varkenshouderij (vereenvoudiging productierechten) was snel en vrij volledig.
Toch maak ik namens de PvdA-fractie nog een aantal opmerkingen en stel ik
nog een aantal vragen, mede naar aanleiding van de memorie van toelichting
en de memorie van antwoord.Mijn fractie is ervan overtuigd dat de aanpak van het mestoverschot en
het hanteren van goede landbouwkundige praktijken geen uitstel duldt. Daarvan
zijn wij overtuigd. Toch moet niet de indruk ontstaan dat de vervuiling en
de mestoverschotten van de jaren tachtig en negentig van de vorige eeuw ook
nu nog bestaan. Er is al heel veel verbeterd, en de stijging van de productiviteit
in de landbouw, maar ook in de intensieve veehouderij, is in veel gevallen
ook gecombineerd met een veel grotere milieueffectiviteit. Dat is iets wat
niet moet worden verontachtzaamd, want het is een behoorlijke prestatie. Toch
is er nog steeds sprake van een mestoverschot. De in Europa bepleite uitzonderingspositie
van Nederland ten aanzien van de zogenaamde inputnorm, ook bekend als het
derogatieverzoek, is weliswaar informeel ingewilligd, doch houdt alleen stand
als wordt aangetoond dat op allerlei manieren wordt gewerkt aan een terugdringing
van dat overschot. Dat staat ook met zo veel woorden in de memorie van antwoord.
De minister heeft gezegd dat het erop lijkt dat het derogatieverzoek nu binnen
is, maar dat is nog niet zo. Het is informeel weliswaar binnen, maar nog niet
formeel. Het is ook de vraag aan de bewindspersonen wanneer zij de zekerheid
hebben dat het door Nederland ingediende derogatieverzoek ook inderdaad wordt
ingewilligd en formeel zal zijn vastgelegd.De door Europa nu opgelegde gebruiksnorm is in de ogen van de PvdA-fractie
inferieur aan het door Nederland eertijds geïntroduceerde MINAS, dat
nog kan worden vervolmaakt door het te ontdoen van allerlei forfaitaire bedragen.
Als dat gebeurde – dat was ook de aanvankelijke bedoeling – kan
een fijnregelingsysteem ontstaan, dat inspeelt op de kennis, de behoeften
en de verschillen tussen de bedrijven. Het feit dat er allerlei forfaitaire
bedragen in gekomen zijn, heeft waarschijnlijk de Europese Commissie ertoe
gebracht om MINAS niet als alternatief voor gebruiksnormen te hanteren. Dat
is jammer, maar het zij zo. Wij moeten nu binnen de normen die door Europa
zijn opgelegd maar het beste ervan maken. MINAS had immers toch het voordeel
dat het maatwerk kan leveren, waarvan wij zeggen dat er productievoordelen,
maar vooral ook milieuvoordelen mee kunnen worden gerealiseerd. Het speelt
in op een goed ondernemerschap en het is een stimulans om voortdurend de zaken
te verbeteren. Het is dus niet statisch, maar heel dynamisch. Die eigenschappen
bezitten de nu opgelegde, vaste gebruiksnormen niet. Tegen die achtergrond
moeten de voorliggende voorstellen daarom nu ook worden bekeken. De PvdA complimenteert
de minister met de realisatie van een betere vertrouwensrelatie met de Europese
Commissie, waardoor de door Nederland bepleite derogatie wellicht zal worden
gehonoreerd, doch ziet dit in feite als een stap in de richting van een herstel
van de mogelijkheid om te zijner tijd misschien toch met een in principe beter
systeem zoals MINAS te kunnen werken.De voorliggende voorstellen gaan in feite in een andere richting, afgedwongen
door Europa. Er wordt een systeem geïntroduceerd waarbij een enorme uitvoerings-
en handhavingslast bij de overheid wordt gelegd. Het zelforganisatieprincipe
en de stimulering van zelfregulatie worden daardoor niet gehanteerd. Daar
is, aldus de regering in antwoord op vragen van de commissie, maar zeer weinig
ruimte voor. De Europese Nitraatrichtlijn bevat een aantal zeer precieze middelvoorschriften,
en Nederland is verplicht daaraan te voldoen. Dat is ook vereist om de inbreuken
op de richtlijn op te heffen die het Europese Hof van Justitie in 2003 in
de procedure van de Commissie tegen Nederland heeft vastgesteld. Dat moet
gebeuren door het vaststellen van eenieder bindende voorschriften.Nederland is, aldus de minister, gehouden aan de afspraken met de Europese
Commissie, niet alleen door de wetgeving daarmee in overeenstemming te brengen,
doch ook door te verzekeren dat die wetgeving op adequate wijze wordt ingevoerd,
uitgevoerd en gehandhaafd. Het standpunt van de regering wordt mede bepaald
door die verplichting, en ook door de geschiedenis die wij met de mestwetgeving
hebben gekend. Ik sprak er daarnet al over dat wij al een hele geschiedenis
achter de rug hebben. Het is nu al 21 jaar geleden dat de eerste wettelijke
regeling door minister Braks op zondagavond werd geïntroduceerd, om daarmee
te bewerkstelligen dat niet notarissen allerlei nieuwe bouwsels konden honoreren.
Dat lukte maar ten dele. Nederland was immers bepaald niet het braafste jongetje
van de klas. Dat is ook Brussel niet ontgaan. Vandaar de strakke eisen. Het
realiseren van de doelstelling van de Nitraatrichtlijn, maximaal 50 mg nitraat
per liter grondwater en maximaal 11,3 mg nitraat per liter oppervlaktewater,
wordt nu gepoogd via middelvoorschriften tot stand te brengen.Wat wordt dan geïntroduceerd? Een uitgebreid monstersysteem –
het meten – met een analyse van de dierlijke mest, die wordt geregistreerd.
Verantwoording van het mesttransport via centraal geregistreerde vervoersdocumenten,
eisen aan de automatische, niet-manipuleerbare gegevensregistratie, automatische
melding en het volgen van vervoerbewegingen met GPS worden allemaal verplicht.
Inderdaad, het is "Big Brother is watching you", want dat GPS houdt
iedereen in de gaten. Dat zijn de belangrijkste componenten voor spoor 1,
dat in juli 2006 operationeel moet zijn. De detectiekans zal met al deze maatregelen
worden verhoogd, als gevolg van de verplichte registratie, meting, analyse
en bewaking via het GPS. Dat geldt evenzeer voor de handhavings- en uitvoeringskosten.
Weliswaar is de investering per transportvoertuig slechts € 4000
tot € 5000 – daar is nog overheen te komen – doch dat
is waarschijnlijk slechts een fractie van de totale kosten. Afspraken met
de mestvervoerders, verenigd in de organisatie Cumela, lijken ons niet helemaal
toereikend.Het is om al die redenen dat wij twijfels hebben over de handhaafbaarheid,
de uitvoerbaarheid, de fraudegevoeligheid en de kosten, en dat de PvdA met
andere fracties in deze Kamer aandringt op het serieus nemen van het zogenaamde
tweede spoor.Dat tweede spoor zou tot stand moeten komen door een combinatie van initiatieven
die uit de sector afkomstig zijn. De ruimte daarvoor acht de minister zeer
gering, maar is dat niet mede het gevolg van de overeenkomst die de overheid
met Cumela, de vereniging van mesttransporteurs, heeft gesloten? Daarop krijg
ik graag de reactie van de minister.Bij de commissie-Welschen werd een groot aantal voorstellen ingediend,
die bij de toetsing aan de criteria uitvoerbaarheid, doelmatigheid, doeltreffendheid
en handhaafbaarheid ieder op zich onvoldoende zekerheid boden. Weliswaar waren
er vijftien voorstellen ingediend, waarvan er twaalf wat serieuzer werden
bekeken, maar geen van die voorstellen voldeed in alle omvang aan deze criteria.
Wel belangrijk was het dat gaande de werkzaamheden van deze commissie de aanvankelijk
elkaar beconcurrerende voorstellen naar elkaar toe groeiden. Om die reden
juicht De PvdA-fractie de mogelijkheid van een tweede spoor toe dat een aantal
van die voorstellen combineert. Ook in de memorie van antwoord zijn daarover
opmerkingen gemaakt. Kennelijk bestond onzerzijds de misvatting dat dit helemaal
niet zou kunnen. Het kan wel, maar dat vergt wel een positieve en constructieve
houding van de overheid, en ruimte om die voorstellen verder te ontwikkelen.
Die ruimte betreft geen minder vergaande doelen ten aanzien van de milieubelasting
of de vervuiling – die zijn onzes inziens onaantastbaar en moeten gewoon
worden gehandhaafd – maar wel bijvoorbeeld voor uitwisseling van de
kippenmest- en de varkensmestrechten. De ene groep adviseert positief in die
richting, de andere – LTO Nederland, waarmee wij vanochtend hebben gesproken –
adviseert weer anders. Het is dan ook van belang om te zien in hoeverre de
bewindslieden hierover een opvatting hebben. Het gaat dan ook om het creëren
van pilots, waarvoor spoor 1 niet direct hoeft te worden gehanteerd. De bereidheid
in de sector is blijkens vele gesprekken die wij in de laatste weken met vertegenwoordigers
hebben gevoerd gegroeid. Men heeft in feite de vroegere, agressieve en ontkennende
koers, die wij bij dit mestdossier hebben gezien, afgezworen. Men is constructief
bezig met de alternatieven. De combinatie van lokale initiatieven van boer
tot boer, met innovatieve verwerkingstechnieken voor de niet-plaatsbare overschotten
kan een goed alternatief vormen als wordt voldaan aan de gestelde criteria
van doelmatigheid, doeltreffendheid, handhaafbaarheid en zekerheid over de
realisatie van de doeleinden.Het is daarbij ook van groot belang dat de uitvoering en het toezicht
niet rechtstreeks bij de overheid komen te liggen, doch dat kan worden volstaan
met toezicht op het toezicht, waarbij zekerheid wordt geboden voor de realisatie
van de doeleinden. De oude of de nieuwe intermediaire structuren die zich
nu ontwikkelen, moeten die garanties kunnen geven. Zij moeten daartoe ook
over sancties kunnen beschikken om uitvretersgedrag te straffen. Is de minister
bereid om aan de in dit tweede spoor vereiste maatregelen van de sector mee
te werken? Juist omdat in het tweede spoor gebruik kan worden gemaakt van
zelfregulatie en vernieuwing en omdat de dynamiek van initiatieven, afkomstig
uit de sector kan worden benut, zou dit spoor in feite de voorkeur moeten
hebben. In ieder geval moeten pilots en experimenten positief worden beoordeeld.De PvdA begrijpt de overwegingen van de minister en zijn terughoudendheid,
doch wenst te benadrukken dat het eerste spoor aanleiding zal geven tot hoge
uitvoeringskosten en, vanwege de toenemende kosten voor mesttransport en verwerking,
ook tot toenemende potentiële fraudedruk. Dat op zichzelf
zou al een overweging moeten zijn om actief bij te dragen aan de ontwikkeling
van een systeem dat minder kwetsbaar is en minder overheidscontrole vraagt.
De PvdA ziet met belangstelling de beantwoording van deze vragen en opmerkingen
door de bewindslieden tegemoet.De heer Van Heukelum (VVD):Mevrouw de voorzitter. Het dossier betreffende de voorliggende wetsvoorstellen
heeft inmiddels een omvang van meer dan duizend pagina's, zo meldde de woordvoerder
van de CDA-fractie in de Tweede Kamer. Ik kan de minister geruststellen, de
omvang van mijn bijdrage aan dit debat zal niet in verhouding staan tot de
omvang van het dossier. Het dossier is immers, zoals reeds is vermeld in het
voorlopig verslag, door zowel de Tweede Kamer als de landbouw-, natuur- en
milieubeweging al uitgekauwd, en het is naar de mening van mijn fractie niet
nodig en ook niet wenselijk om dat alles in deze Kamer nog te herhalen. Herkauwen
is uitstekend voor koeien, maar niet voor Kamerleden.Bovendien is ook bij de behandeling van de wetsvoorstellen in de Tweede
Kamer nogmaals gebleken dat de marges voor wijzigingen uiterst beperkt zijn.
De uitspraken van het Europese Hof waren dusdanig duidelijk dat er voor Nederland
weinig, zo niet geen keuzemogelijkheden waren.Ik complimenteer namens mijn fractie de bewindslieden graag voor de wijze
waarop zij erin zijn geslaagd het systeem van verliesnormen om te bouwen tot
een systeem van gebruiksnormen. Ook de inspanningen van de bewindslieden voor
het binnenhalen – nog niet helemaal, maar toch wel bijna – van
de derogatie tot 250 kg stikstof voor grasland zijn vermeldenswaardig en verdienen
zeker een compliment. Het lijkt er nu op dat na jarenlange inspanning deze
derogatie kan worden gerealiseerd. Kan de minister overigens aangeven wanneer
hij de definitieve beslissing hieromtrent van de Commissie verwacht?Deze complimenten aan het adres van de bewindslieden laten echter onverlet
dat wij wel te maken hebben met wetsvoorstellen die grote en indringende gevolgen
hebben voor bepaalde sectoren van de Nederlandse landbouw. Zo heeft het LEI
berekend dat door dit nieuwe mestbeleid het inkomen voor een gemiddeld melkveebedrijf
met € 1500 per jaar zal dalen, maar dat de inkomens op pluimvee-
en varkensbedrijven vanaf 2006 met gemiddeld € 15.000 dalen. Tegen
2009 is zelfs sprake van een teruggang met € 20.000. Dat is voor
mijn fractie welhaast onverteerbaar. Terecht zei de minister bij de presentatie
van de voorstellen dan ook dat hij met een beroerde boodschap kwam. Mijn fractie
vindt dat nog eufemistisch uitgedrukt. De minister heeft echter bij herhaling
heel duidelijk gemaakt dat er geen alternatieven zijn. Willen wij voldoen
aan de gestelde milieu-eisen – en daarin hebben wij geen keus –
en willen wij de derogatie veiligstellen, dan lijkt pijn lijden voor bepaalde
groepen onvermijdelijk. Voor de varkens- en pluimveesector zijn de druiven
echter wel heel erg zuur. Ten gevolge van de nieuwe mestwetgeving komt er
een aanzienlijke hoeveelheid mest meer op de afzetmarkt. De ruimte voor die
afzet is er in de markt, maar die ruimte is wel grotendeels ontstaan door
de afname van de varkens- en pluimveestapel. Je zou zeggen: de melkveehouderij
brengt meer mest op de markt en de rekening komt voor een groot deel terecht
op het bordje van de varkens- en pluimveehouderij. Ik weet dat dit een wat
simpele redenering lijkt, maar zo wordt het in de desbetreffende sectoren
wel gevoeld. De minister is op dit moment niet bereid het systeem van productierechten
in de varkens- en pluimveesector af te schaffen. Mijn fractie heeft hier alleszins
begrip voor. Ik zou echter toch nog graag van de minister horen of er met
instandhouding van het systeem van productierechten mogelijkheden tot enige
versoepeling zijn. Ik denk hierbij – collega Rabbinge wees er ook al
op – aan het uitruilen van de productierechten voor varkens en pluimvee.
De minister heeft aangegeven, om meerdere redenen hier niet voor te voelen.
Ik wil toch nog eens duidelijk van de minister vernemen waarom hij in dezen
geen ruimte ziet. Voorzover ik kan nagaan, is er aanzienlijk minder mest in
de pluimveesector geproduceerd dan in 2002 is geprognotiseerd. Ik wil weten
of de verwachte afname van het aantal stuks pluimvee, zoals op bladzijde 8
van de memorie van toelichting wordt voorzien, geen ruimte biedt voor deze
uitruil. Mijn fractie is van mening dat wij elke reële kans om de betreffende
sectoren enig soelaas te bieden, moeten benutten. Graag krijg ik hierop een
reactie van de minister.Een belangrijke vraag die mijn fractie bezighoudt is deze: zijn wij er
nu? Stel – en daarvan gaan wij vooralsnog uit – dat de voorgestelde
maatregelen voldoende zijn om te voldoen aan de vereisten die de Nitraatrichtlijn
stelt, is de pijn dan geleden? Hoe groot is het risico dat ten gevolge van
de Kaderrichtlijn water en de komende grondwaterrichtlijn het beleid nog verder
wordt aangescherpt of moet worden? Is de minister in staat hieromtrent thans
al zijn vermoedens en verwachtingen uit te spreken?De voorgestelde maatregelen vinden, zoals bekend, hun basis in de Europese
Nitraatrichtlijn. Mijn partijgenoot de europarlementariër Jan Mulder
heeft vorig jaar in het Europees Parlement het voorstel gedaan om deze Nitraatrichtlijn
in te trekken, omdat naar zijn mening een Europese uniforme richtlijn niet
werkt gezien de grote klimatologische en bodemverschillen in Europa en gezien
de verschillende meetwijzen in de verschillende landen. Dit voorstel is toen
door het Europees Parlement niet overgenomen. Naar ik heb vernomen wordt thans
echter door verschillende lidstaten alsnog gepleit voor het afschaffen van
de Nitraatrichtlijn. Kunnen de bewindslieden dit bevestigen en hoe kijken
zij zelf aan tegen het afschaffen van deze richtlijn? Als ten gevolge van
bijvoorbeeld de invoering van de Grondwaterrichtlijn blijkt dat er betere
en meer betrouwbare meetmethoden voor het nitraatgehalte in het grondwater
zijn, zou dat dan het einde kunnen zijn voor de huidige Nitraatrichtlijn?
Ik begrijp best dat de bewindslieden evenmin als ik kunnen voorspellen of
dit scenario werkelijkheid wordt en zo ja, wat het dan weer betekent voor
de mestwetgeving. Bij mijn fractie bestaat echter wel de vrees dat wij met
de huidige mestwetgeving nog niet aan het einde van de weg zijn en dat verdere
aanscherping niet ondenkbaar is, met alle gevolgen van dien. Het zou mijn
fractie heel wat waard zijn als de bewindslieden deze vrees kunnen wegnemen.Ondanks de wel degelijk ook positieve aspecten bij de voorgestelde wetswijziging,
kun je toch stellen dat het nieuwe mestbeleid, zoals gezegd, pijn doet. Juist
de sectoren waar de meeste pijn wordt geleden, zijn de sectoren die het de
afgelopen jaren al herhaaldelijk voor de kiezen hebben gehad. Maar, zoals
eveneens gezegd, er zijn niet of nauwelijks alternatieven. Wij wachten de
antwoorden van de bewindslieden op onze vragen uiteraard met belangstelling
af, maar ik kan nu al meedelen dat wij onze steun aan de voorliggende wetsvoorstellen
niet zullen onthouden.Mevrouw Slagter-Roukema (SP):Mevrouw de voorzitter. Deze bijdrage spreek ik ook uit namens de fractie
van GroenLinks.Ik ben blij dat de minister Artis nog heeft kunnen ontvluchten en niet
daar gehouden is als beschermde diersoort of iets dergelijks. Ik ben blij
dat ik het woord tot hem en de staatssecretaris kan richten.Met de invoering van de wijziging van de Meststoffenwet zal ons land eindelijk
een mestbeleid hebben dat spoort met EU-regelgeving, die onder andere is vastgelegd
in de Nitraatrichtlijn. Deze laatste bestaat al zo'n vijftien jaar. Mijn fractie
is blij dat het eindelijk zo ver is. Een goed milieubeleid, waar de implementatie
van deze richtlijn bij hoort, is van belang voor de komende generaties. Het
nieuwe mestbeleid gaat uit van maximale gebruiksnormen in plaats van verliesnormen.
Die verliesnormen waren geregeld in het MINAS, een systeem dat blijkens discussie
in de Tweede Kamer de juiste instrumenten bevatte die op het verkeerde moment
in de verkeerde volgorde werden ingezet. Met de vereenvoudiging van de productierechten
wordt met name deregulering en lastenverlichting en vergroting van de toegankelijkheid
van de wetgeving beoogd.Over de technische kanten, de getallen en de handhaving zal ik kort zijn,
hoewel ik wel getroffen werd door het feit dat naast ambulances straks ook
mesttransporten met GPS zijn toegerust. Hoe wordt voorkomen dat de soorten
transport straks niet verward worden? Na lezing van het dossier heb ik eens
terzake respect gekregen voor onze agrarische medeburgers. De termen en getallen,
de verschillende manieren van meten, monsteren, controleren en monitoren die
in dit dossier gebezigd worden, zijn voor een eenvoudige huisarts als ik niet
gemakkelijk te doorgronden. Mest blijkt een wetenschap met een volstrekt eigen
taal, die professoren niet zou misstaan. Neem – en ik citeer hierbij
de minister – de uitspraak dat de Welschen pilot met bedrijfsspecifieke
forfaits gekalibreerd moet worden met controlemonsters. Gaat deze pilot overigens
nu wel of niet van start en zijn er nog andere pilots voor het tweede spoor
tot wasdom gekomen? Of neem de discussie over het opheffen van het verschil
tussen concentratiegebieden en niet-concentratiegebieden. Het is mij nog steeds
niet duidelijk of dit nu wel of niet tot opschaling en toename van productierechten
zal leiden, waardoor er 19 miljoen varkens opstijgen en vervolgens in Brabant
landen, al of niet met toestemming van provinciale staten. Is deze laatste
discussie overigens al beslecht? Voor mij had het visioen apocalyptische trekjes.
Ik krijg gaarne een toelichting en geruststelling. Heeft het Rijk de door
de provincie Noord-Brabant vastgestelde reconstructieplannen, die een doorgroei
tot 19 miljoen varkens mogelijk maken, al beoordeeld?Ik zal mij beperken tot vragen en opmerkingen over de grote lijnen en
laat de technische details over aan mijn wat dat betreft beter ingevoerde
collega's. Collega Rabbinge heeft zojuist daarop al een voorschot genomen.
Mijn indruk is dat deze wetgeving zeker niet het eindpunt zal zijn. Beoogd
wordt een beperking van de verontreiniging van de bodem en het water door
meststoffen, in het bijzonder stikstof en fosfaat, door gebruiksnormen in
te voeren. Betwijfeld wordt echter of de normen streng genoeg zijn om de milieudoelen
te halen. Wat kan de minister daarover zeggen? Is op dit moment de concentratie
van deze stoffen in het oppervlaktewater twee maal zo hoog als de norm, waarbij
het aandeel van de landbouw op 45% tot 60% ligt? Ik haal deze
getallen uit de nota Pragmatische implementatie van de Kaderrichtlijn Water,
een wetsvoorstel waarover wij in april in deze Kamer spraken met de staatssecretaris
van Verkeer en Waterstaat. Door haar werd de richtlijn gekwalificeerd als
een strenge wet, die ons de komende jaren de nodige knelpunten zal opleveren.
In die discussie werd ook vastgesteld dat er een onverenigbaarheid bestaat
tussen doelen op het punt van milieu en doelen op het punt van landbouweconomie.
Is dat ook de mening van deze minister? Vanuit deze Kamer werd aangedrongen
op een geïntegreerde aanpak, een thema waarover wij ook gesproken hebben
in aanwezigheid van onder andere deze minister in het geïntegreerde beleidsdebat
over de ruimtelijke ontwikkeling van ons land in maart.Gevraagd naar de gevolgen voor de landbouweconomie – en natuurlijk
werd hierbij het Alterrarapport aangehaald – zegde de staatssecretaris
een quick scan toe over de economische gevolgen voor de landbouwsector van
de implementatie van de Kaderrichtlijn water. Ook zegde zij toe een en ander
te regisseren. Is de minister al iets bekend over eventuele resultaten van
de quick scan? Want waarom wordt anders van "quick" gesproken? Op
welke manier wordt invulling gegeven aan de onderlinge afstemming van de implementatie
van de Kaderrichtlijn water, de Nitraatrichtlijn en de komende grondwaterrichtlijn?
Ik vraag dit ook omdat gebleken is uit onderzoek dat onduidelijkheid over
EU-richtlijnen leidt tot juridisering van de besluitvorming. Een bevestiging
van de juistheid van deze stelling blijkt overigens mijns inziens uit het
feit dat de voorzitter en vice-voorzitter van de commissies LNV van beide
Kamers zijn opgeroepen als getuigen in een zaak de Meststoffenwet betreffende,
waarbij het zou gaan om de vraag of de minister de Kamer voldoende heeft ingelicht.
Naar ik begrepen heb, zullen onze collega's niet gaan omdat het een oproep
is van een advocaat en het geen oproep van een rechter betreft. Maar goed,
is het misschien toch een teken aan de wand?Mestproductie en mestafzet – de economie – staan op gespannen
voet met ecologie. Ik zei het al. Daarom zijn voor sommigen van ons de voorgestelde
wetten te streng en voor anderen niet streng genoeg en lopen overigens in
de discussie micro- en macrobelangen nogal eens door elkaar. Is de minister
het met mij eens dat deze wet een tussenstation is en dat er onherroepelijk
nog strengere gebruiksnormen in de toekomst nodig zullen zijn, als wij kijken naar de harde normen in de Nitraatrichtijn en de Kaderrichtlijn
water? Graag commentaar en ook informatie wat de meest actuele stand van zaken
is bij derogatie van 170 naar 250 kg stikstof per hectare grasland. Wat is
overigens nu het optimale niveau van meting en waarom? Is het één,
twee, drie, vier of vijf meter, ook bezien in het EU-perspectief? Hoe meten
andere landen? De achtergrond van een dergelijke vraag, ook gesteld maar voor
mijn gevoel niet duidelijk beantwoord in de discussie in de Tweede Kamer,
is natuurlijk of wij weer niet eens het beste boertje van Europa willen zijn,
de beste van de klas, die vervolgens door strengere normen te nemen zich zelf
onnodig in de vingers snijdt. Als het om ecologie en dierenwelzijn gaat, hebben
wij daar overigens geen enkel probleem mee. Hoe denkt de minister daarover?Discussie was er in de Tweede Kamer ook over de vraag of implementatie
van de voorliggende wetten nu zou leiden tot minder of helemaal geen koeien
meer in de wei. Aan de ene kant zei de minister aan de overkant dat het wel
mee zou vallen, want onderzoek van het LEI was in dezen geruststellend en
de gebruiksnorm is bij weidegang lager dan bij opstallen. Aan de andere kant
wilde hij initiatieven tot praktische oplossingen in kwetsbare gebieden bekijken.
Die opmerking suggereert toch dat er wel een probleem dreigt. Wat is volgens
de minister nu de toekomst van de Nederlandse koe? In de wei of opgestald?
Dat is voor ons een vraag van groot belang, uit het oogpunt van dierenwelzijn
en van de kwaliteit van ons cultuurlandschap.Onze landbouw is in Europees perspectief gezien een hoog ontwikkelde sector,
die soms ook de indruk van een overgestimuleerde bodybuilder maakt. Op welke
manier bevordert de minister dat deze sector als motor voor de kenniseconomie
komt met slimme oplossingen om de spanning tussen economie en ecologie te
tackelen? Hoe kunnen wij van de bodybuilder een toekomstbestendige jonge god
maken?Om te voldoen aan de EU-richtlijnen, zelfs ingeval ons land nog in lengte
van jaren derogaties op meer terreinen kan binnenhalen op grond van onze ligging
en bevolkingsdichtheid met navenant hogere milieubelasting, zal toch de land-
en tuinbouw gestimuleerd moeten worden om te transformeren naar een meer duurzame
sector. Is de minister dat met mij eens en hoe ziet hij dat perspectief, wenkend
of bedreigend?Voorzitter. Wij staan niet te juichen over deze regelgeving, omdat een
deel van de effecten nog onduidelijk is en er ingewikkelde problemen zijn
ten aanzien van handhaving. Collega Rabbinge wees er al op. Het is niet onze
stijl om ja te zeggen tegen wetten als ze niet op orde zijn. Wellicht kan
de minister in zijn antwoord zo veel helderheid scheppen dat wij toch een
jastem kunnen overwegen. Met de aanname van deze wetten worden stapjes gezet
naar een mestbeleid in lijn met Europese richtlijnen. Het is een begin, maar
wij zijn er nog lang niet. Wij zien dan ook met belangstelling uit naar de
reactie van de minister.De heer Walsma (CDA):Voorzitter. Aan het adres van collega Van Heukelum merk ik op dat er wel
eerst geslikt moet worden, voordat er herkauwd kan worden. Dat is iets wat
ik hem in dezen wil meegeven.Mevrouw de voorzitter. Als de Eerste Kamer vandaag instemt met de wijzigingen
van de meststoffenwetgeving – ik ga ervan uit dat dit zal gebeuren –
dan zal de Europese Commissie akkoord gaan met de derogatie; ook daar mogen
wij van uitgaan. Dit is van grote betekenis voor vooral de melkveehouders,
want de graasdierbedrijven mogen dan vanaf 2006, in plaats van 170 kg, 250
kg stikstof uit dierlijke mest per ha toedienen, mits: - minstens
70% van de landbouwgrond grasland is;- voor 1 februari
van elk jaar een bemestingsplan is gemaakt;- de veehouder het kunstmestverbruik
registreert;- er bodemmonsters worden genomen en geanalyseerd.Het nieuwe mestbeleid richt zich vooral op het beschermen van grondwater
en oppervlaktewater. In oktober 2003 oordeelde het Europese Hof van Justitie
dat het Nederlandse mestbeleid niet voldeed aan de eisen van de Europese Nitraatrichtlijnen.
Deze richtlijnen houden in dat het grondwater niet meer dan 50 mg nitraat
per liter mag bevatten en het oppervlaktewater niet meer dan 11,3 mg. Dit
dwong Nederland tot het uitwerken van een nieuw mestbeleid. Het MINAS dat,
zoals iedereen zal moeten toegeven, administratief buitengewoon ingewikkeld
is, moest vervangen worden door een nieuw systeem met nieuwe normen, die uiteraard
gevolgen zouden hebben voor de dierhouderij. Het nieuwe systeem zou niet alleen
moeten voldoen aan de Nitraatrichtlijn, maar diende ook eenvoudig en goed
uitvoerbaar te zijn. Daarom is naar ons oordeel terecht gekozen voor een systeem
van gebruiksnormen en niet voor een systeem van verliesnormen, waar tot nu
toe mee gewerkt wordt.De Nitraatrichtlijn schrijft een norm voor van 170 kg stikstof uit dierlijke
mest per ha. Nederland heeft ervoor geijverd om dit te verhogen tot 250 kg,
omdat het grasland in Nederland relatief veel stikstof kan opnemen. Het RIVM
heeft dit een aantal jaren geleden onderzocht en daarbij wetenschappelijk
onderbouwd dat dit verantwoord is. Nieuw is dat de boeren vóór
1 februari een bemestingsplan moeten opstellen op basis van gegevens
over mestproductie, meststoffengebruik en de gebruiksnormen. Dit leidt opnieuw
tot nogal wat administratieve lasten, maar gelukkig wil de minister de boeren
hierin tegemoet komen door rekenmodellen te verschaffen. Wel regelt de wet
het laten vervallen van de mestafzetovereenkomsten, omdat hiermee in de praktijk
niet goed werd omgegaan.Zoals gezegd, is er gekozen voor het toepassen van gebruiksnormen voor
stikstof en fosfaat op rundveehouderijen, dat wil zeggen op de grondgebonden
bedrijven. De grondloze bedrijven, te weten de intensieve veehouderijbedrijven,
vallen hier dus niet onder, omdat bijvoorbeeld de varkensmest veel meer fosfaat
bevat dan de rundveemest en omdat de mest moet worden afgevoerd, wat hoge
kosten met zich meebrengt. Hiervoor zijn productierechten in de wet opgenomen,
uitgedrukt in varkens- en pluimvee-eenheden. Per dier wordt dan x kg fosfaat-
en stikstofproductie gerekend. Dit brengt met zich mee dat de Wet herstructurering
varkenshouderijen weer kan worden ingetrokken.Naar onze mening hebben de minister en de Tweede Kamer terecht niet gekozen
voor een mineralenquotumsysteem, omdat dit ingewikkelder en
veel fraudegevoeliger is en daarmee niet acceptabel voor Brussel, omdat het
geen harde garantie biedt ten aanzien van het realiseren van de Nitraatrichtlijn.
Bovendien zouden de administratieve lasten niet minder worden dan bij het
MINAS en dat wil ook niemand. De bewindslieden willen terecht de belofte nakomen
om tot een administratieve lastenverlichting voor de mestproblematiek te komen
van plusminus 40%. Uit de memorie van toelichting, het ontwerpuitvoeringsbesluit
Meststoffenwet en het verslag van het wetgevingsoverleg van de vaste commissies
voor LNV en VROM is het ons echter onvoldoende duidelijk geworden hoe dit
daadwerkelijk gerealiseerd zal worden. Wij zouden graag willen dat de bewindslieden
hier straks nader op ingaan.Vooral de varkenshouders zijn teleurgesteld over de uitsluiting van de
derogatie. Brussel was echter niet over de streep te krijgen, juist omdat
varkensmest veel fosfaat bevat. Daardoor is het niet verantwoord geacht om
250 kg aan stikstof toe te kennen, omdat de fosfaatgrens van 85 kg per ha
bouwland en 100 kg per ha grasland in 2008 niet gehaald zal worden. De Brusselse
regelgeving biedt inderdaad erg weinig ruimte voor uitzonderingen. Wellicht
is er met mestverwerking, dat wil zeggen het scheiden van de dunne fractie
die een betere stikstof-fosfaatverhouding heeft dan drijfmest, nog iets te
bereiken.De Raad van State heeft ten aanzien van deze problematiek niet op onjuistheden
geduid. Ook heeft de Raad van State geen aanleiding gevonden om te reageren
op de inbreng van de varkenshouderijen. Toch zou er naar onze mening nog een
mogelijkheid zijn voor uitbreiding van de varkenshouderijen. In de brief van
14 april 2005 aan de Tweede Kamer laat de minister weten dat er in 2004
6 miljoen kg fosfaat en 8 miljoen kg stikstof minder geproduceerd is dan in
2002, vooral als gevolg van het niet volledig benutten van de beschikbare
rechten in de pluimveehouderij. Uiteraard kan deze afname weer teniet worden
gedaan door betere economische perspectieven voor deze sector. In het kader
van het Nederlandse derogatieverzoek is afgesproken dat de totale mestproductie
in Nederland niet boven het niveau van 2002 mag uitstijgen. Verder heeft de
minister al besloten de onnodige verschillen tussen de stelsels van varkensrechten
en pluimveerechten weg te nemen. Ook wij willen de bewindslieden vragen of
zij in overweging willen nemen om uitwisseling van productierechten tussen
varkens en pluimvee mogelijk te maken, om zo de ruimte te benutten die in
het derogatieverzoek is overeengekomen.In antwoord op vragen uit de Tweede Kamer zei de minister dat ook hij
het merkwaardig vindt dat in het kader van de Nitraatrichtlijn kunstmest anders
beoordeeld wordt dan dierlijke mest. Zij bevatten immers dezelfde mineralen
bestaande uit dezelfde moleculen. Ik zal in het kort proberen duidelijk te
maken dat dit niet zo merkwaardig is.Kunstmest is een plantenvoedingsstof in anorganische vorm, terwijl mest
voor een groot deel uit organische stof bestaat. Tijdens de omzetting in de
grond, vooral door bacteriën, mineraliseert een gedeelte, dat wil zeggen
dat er koolzuurgas en water gevormd worden naast stikstof-, fosfaat- en zwavelverbindingen.
Dit gebeurt in een aëroob milieu. Onder anaërobe omstandigheden
is de afbraak minder volledig en ontstaan er ook organische zuren en onder
andere methaangas. Van invloed op het mineralisatieproces zijn onder meer
de volgende factoren: - de grondsoort en de temperatuur van de
bodem;- het vocht- en het zuurstofgehalte;- de aard van
de organische stof;- het kalkgehalte ofwel de zuurgraad;- de samenstelling van de bodemorganismen, onder meer de bacteriën. Ik
zal hierbij niet ingaan op processen als nitrificatie en denitrificatie.Kunstmest werkt dus anders uit ten opzichte van de beschikbaarheid van
mineralen dan organische mest. Technische bewerkingen, zoals mestvergisting,
brengen beide soorten voedingsstoffen wat dichter bij elkaar.Met alleen mestwetgeving zijn we er niet. Brussel eist ook een nauwkeurige
naleving ervan. Ook ten aanzien van de mestdistributie moet een streng regime
worden nageleefd. Dit betekent verplichte bemonstering met automatische gegevensregistratie
(AGR) en plaatsbepalingssystemen (GPS), tezamen "spoor 1" genoemd.
Andere mogelijkheden van verantwoording en borging, "spoor 2", zijn
onderzocht door de commissie-Welschen. In de Tweede Kamer heeft de minister
laten weten teleurgesteld te zijn over het aantal feitelijk realiseerbare
projecten die deze commissie heeft bedacht. Dat er weerstand in de sector
bestaat tegen verplicht wegen, bemonsteren en analyseren van de mest is duidelijk,
maar een alternatief voor "spoor 1" is niet uit de verf gekomen.
Een praktijkproef met vrijstelling van de verplichting tot gebruik van AGR
en GPS in 2006 acht de minister niet aanvaardbaar. Handhaving zonder te beschikken
over dit vereiste instrumentarium kan niet, zo vindt hij.Op aandringen van de Tweede Kamer heeft de minister de gelegenheid geboden
om alsnog – maar dan wel vóór 1 oktober a.s. –
met een uitgewerkte pilot te komen. Minder frequent bemonsteren zou bijvoorbeeld
een mogelijkheid kunnen zijn. Er zal echter voldaan moeten worden aan de genoemde
kwaliteiten en de Europese Commissie moet ermee instemmen. De milieudoelen
zullen gerealiseerd moeten worden. In het verleden zijn er te veel dingen
gebeurd met onder andere mesttransporten die beslist niet door de beugel kunnen.Alles afwegende moet de CDA-fractie de minister gelijk geven; wij zijn
echter blij met de mogelijkheid die geboden is om aanvaardbare alternatieve
systemen te bedenken. Uit onderzoek door het bureau Van Reenen-Russel Consultancy
is inmiddels wel gebleken dat het beoogde systeem voor "spoor 1"
beslist haalbaar is. Kan de minister ons informeren over de stand van zaken
ten aanzien van mogelijke alternatieven die wellicht nog aangeboden zullen
worden?Dit strenge mestbeleid brengt met zich mee dat het moeilijk is speciale
gebieden te handhaven. De minister heeft toegezegd de wet te wijzigen en daarmee
het onderscheid tussen concentratiegebieden en niet-concentratiegebieden per
1 januari 2008 op te heffen. De gemeenten en de provincies zullen de
tijd krijgen zich voor te bereiden op deze verandering. Wij kunnen daarmee
instemmen.Afsluitend wil ik namens de CDA-fractie zeggen dat wij de minister en
de staatssecretaris zeer erkentelijk zijn voor alles wat zij gedaan hebben
om de derogatie voor Nederland toegekend te krijgen. Het definitieve
besluit zal binnenkort door de Europese Commissie genomen worden. Wij hebben
nog een paar vragen gesteld en wij zien met belangstelling de antwoorden tegemoet,
maar ik kan nu al laten weten dat de CDA-fractie zal instemmen met deze wijzigingen
van de meststoffenwetgeving.De heer Holdijk (SGP):Mevrouw de voorzitter. Sprekend namens de fracties van SGP en ChristenUnie
wil ik onze bescheiden bijdrage graag beginnen met het formuleren van een
stelling, althans van een uitgangspunt. Natuurlijke mest is goed: een onmisbare
voedingsstof voor elk gewas. Het is géén afvalstof, maar zelfs
van het goede kan men te veel krijgen. Dan wordt het een last en kan het schade
toebrengen en dan kan óók mest als een afvalstof worden ervaren.
Het is vooral de niet-grondgebonden landbouw die aan deze situatie vanaf de
jaren zeventig van de vorige eeuw heeft bijgedragen. Ingrepen die tot correctie
van die situatie zouden kunnen leiden, waren onvermijdelijk geworden en hebben
tot pijnlijke maatregelen geleid, ook voor de grondgebonden bedrijven. De
eerste maatregelen dateren al van 21 jaar geleden.Volgens de memorie van toelichting bij het wetsvoorstel 29930 zijn door
de Meststoffenwet in de afgelopen jaren "aansprekende resultaten geboekt".
De nu voorliggende wetsvoorstellen zijn bedoeld om te voldoen aan de opgelegde
Europese Nitraatrichtlijn en om gevolg te geven aan de uitspraak van het Europese
Hof van 2 oktober 2003. Die Europese richtlijn is in mijn ogen nog altijd
te beschouwen als een ongelukkige erfenis wat betreft wijze en mate van regelgeving.
Daarbij doel ik vooral op de middelenvoorschriften. Die kwalificatie acht
ik althans verdedigbaar voor wat betreft ons land en vergelijkbare landen.
Ik hoop maar dat Nederland bij de totstandkoming van nieuwe Europese regelgeving
betreffende bodem en grondwater, regelgeving die de landbouw raakt, zich eerder
en preciezer rekenschap geeft van de nationale implicaties daarvan.De derogatieprocedure voor de periode 2006-2009 kan wellicht tot een tijdelijke
wapenstilstand in het conflict tussen Den Haag en Brussel leiden. Ik spreek
van een wapenstilstand, maar de heer Rabbinge was positiever door te spreken
van een toegenomen of toenemend wederzijds vertrouwen van Den Haag en Brussel.
Die derogatieprocedure is echter nog niet afgerond met een formele beschikking
van de Europese Commissie. Deze zal eerst worden vastgesteld na afhandeling
en aanvaarding van de voor ons liggende wetsvoorstellen en na een afrondende
consultatie over de conceptderogatiebeschikking binnen de Europese Commissie.Eind juli jl. zijn door het ministerie meer dan 150 verschillende stikstofgebruiksnormen
voor grasland en alle mogelijke teelten op de website gezet. In de Staatscourant
van 12 en 19 april jl. waren al een aantal ontwerpbesluiten betreffende
de mestwetgeving gepubliceerd. Dit alles overziende, is een eerste vraag aan
de regering of zij kan zeggen in hoeverre het totale complex aan regelgeving
inclusief de uitvoeringsregelgeving, zoals nu aangeboden, in vergelijking
met de bestaande situatie zal bijdragen aan het bereiken van de kabinetsdoelstelling
van vermindering van de regelgeving en van vermindering van de administratieve
lasten voor het bedrijfsleven, ook op bedrijfsniveau. Wordt op dit onderdeel
van de wetgeving en het beleid de beoogde vermindering van 40% gehaald?
Kortom, bestaat er op dit dossier bij het ministerie een soort saldoberekening
van de lasten?Voorzitter. Het aspect "regulering" brengt mij tot de vraag
naar de ruimte voor zelfregulering. Die is zeer beperkt, aldus de stukken,
vooral wanneer de handhaving in het geding is. De handhaving voorziet onder
andere in een stelsel van bemonstering en analyse van dierlijke meststoffen
en van verantwoording van mesttransporten. Het zogenaamde "spoor 1"
zal, zoals het er nu naar uitziet, gelden bij inwerkingtreding van de wetswijziging.
Bij dat spoor wordt gekozen voor het middel van centraal geregistreerde vervoersdocumenten,
waarbij eisen worden gesteld aan de apparatuur die bedoeld is voor automatische,
niet manipuleerbare gegevensregistratie, de AGR, en voor een automatische
melding via GPS van laad- en losplaats. Deze methode betekent extra kosten
voor de distributiesector, naar schatting € 4000 à € 5000
per transportmiddel. Zal de toename van de kosten daartoe beperkt blijven?
In ieder geval zullen de afzetkosten, afhankelijk van het feit of het om drijfmest
of vaste mest gaat, met 100% of 50% stijgen, zo maak ik uit
de berekeningen op. Die kosten zullen ongetwijfeld worden doorberekend aan
de veehouderijsector. Het is mede, maar niet alleen, om die reden dat wij
sterk pleiten voor ruimte voor een alternatief stelsel met meer ruimte voor
zelfregulering. Daarom zouden wij graag bevestigd zien dat een experiment
op basis van zelfregulering, het zogenaamde "spoor 2", kansen en
steun krijgt als het qua wetgevingssystematiek deugdelijk blijkt. Wij zullen
daar graag iets over vernemen van de kant van de minister.Dan wil ik nog iets zeggen over de gebruiksnormen. Met de overstap van
verlies- naar gebruiksnormen zijn wij in het algemeen content. Wij vinden
dit een positieve ontwikkeling. Ik houd het echter voor mogelijk dat problemen
zullen optreden met de fosfaatgebruiksnorm die voor 2008 op 100 kilogram is
gesteld voor grasland. Dat is minder dan de fosfaatonttrekking die men heeft
bij goede graslandopbrengsten, zeker op de zandgronden. Van de beoogde evenwichtssituatie
tussen fosfaatbemesting en gewasbehoefte is in die situatie mogelijkerwijs
geen sprake meer. Ook de kalivoorziening kan daarbij in de knel komen, een
probleem dat moet worden opgelost met kunstmest, waarvoor de normen merkwaardigerwijs
meer ruimte scheppen.Tot slot wil ik twee opmerkingen over de varkenshouderij maken. Over beide
punten is door vrijwel alle sprekers voor mij het woord gevoerd. De sector
van de varkenshouderij lijkt al jaren gebukt te gaan onder een negatief imago.
Dat was eerder het geval met de vleeskalverenhouderij. De vraag is of dat
nog terecht is. Gelukkig is via de amendementen 13 en 14 bij wetsvoorstel
30004 een onevenredige bedreiging voor deze sector via generieke afroming
en individuele korting van dierrechten ongedaan gemaakt. Wij zijn blij dat
de regering deze wijzigingsvoorstellen heeft geaccepteerd. Waarom bestaat
er echter nog altijd bezwaar tegen het uitwisselbaar maken van varkens- en
pluimveerechten, zelfs wanneer daarbij een module voor de fosfaat/stikstofverhouding
wordt geïntroduceerd? Deze uitwerking zou wat ons betreft acceptabel
zijn en de mogelijkheid scheppen om verantwoord tewerk te gaan. Dan moet dus
wel de verhouding tussen fosfaat en stikstof worden vastgesteld.Een tweede en laatste opmerking en vraag betreffen de mogelijkheden voor
de varkenshouderij om gebruik te maken van de 6 miljoen kg extra plaatsingsruimte
die sinds 2002, toen een evenwicht werd bereikt, is ontstaan. De fosfaatrechten
vervallen per 1 januari 2006. Wat is er nu eigenlijk op tegen om de varkenshouderij
naar evenredigheid van de huidige verdeling in die extra ruimte te laten delen?
Sterker, is dit geen eis van distributieve rechtvaardigheid?De beraadslaging wordt geschorst.De vergadering wordt enkele ogenblikken geschorst. 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/h-ek-20042005-1585-1592.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl