Vragen van het lid Sipkes aan de minister van Buitenlandse Zaken, over het Franse optreden tegen de Greenpeace-schepen nabij Mururoa.
Staten-Generaal — Handelingen 
Datum: 2014-07-12 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Handeling 1994-1995, pag. 5947-5951

 
 
 

Handeling

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Vergadernummer
Datum vergadering

05-09-1995

Tweede Kamer der Staten-Generaal

1994-1995

nr. 98, pagina 5947-5951

05-09-1995

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 
 Er is geen inhoudsopgave aanwezig.
 
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in vergadering

Vragen van het lid Sipkes aan de minister van Buitenlandse Zaken, over het Franse optreden tegen de Greenpeace-schepen nabij Mururoa.Pagina 5947-5951
Vragen van het lid Vreeman aan de staatssecretaris van Sociale Zaken en Werkgelegenheid en de minister van Verkeer en Waterstaat over de veiligheid van baanwerkers bij de NSPagina 5944-5947
Stemmingen in verband met het wetsvoorstel Hernieuwde vaststelling van de Wet buitengewone bevoegdheden burgerlijk gezag ter aanpassing aan de Coördinatiewet uitzonderingstoestanden (Wet buitengewone bevoegdheden burgerlijk gezag) (23789).Pagina 5955-5955
Behandeling van de brief van de minister van Defensie inzake Srebrenica (22181, nr. 115).Pagina 5955-6013
Vragen van het lid Janmaat aan de minister van Justitie, over de rol van de overheid met betrekking tot het invoeren van 400.000 kilo drugsPagina 5951-5954
Stemmingen in verband met het wetsvoorstel Regeling met betrekking tot uitzonderingstoestanden (Coördinatiewet uitzonderingstoestanden) (23790).Pagina 5955-5955
Stemmingen in verband met het wetsvoorstel Aanpassing van de noodwetgeving aan de Coördinatiewet uitzonderingstoestanden en nieuwe regels ter harmonisatie van de terminologie voor buitengewone omstandigheden waarin noodwetgeving kan worden toegepast en de procedures volgens welke noodwetgeving buiten een uitzonderingstoestand in werking wordt gesteld (Invoeringswet Coördinatiewet uitzonderingstoestanden) (23791).Pagina 5955-5955
Lijst van ingekomen stukken, met de door de voorzitter ter zake gedane voorstellenPagina 6013-6013
Stemmingen in verband met het wetsvoorstel Wijziging van de Wet buitengewoon pensioen 1940-1945, de Wet buitengewoon pensioen zeelieden-oorlogsslachtoffers, de Wet buitengewoon pensioen Indisch verzet, de Wet uitkeringen vervolgingsslachtoffers 1940-1945 en de Wet uitkeringen burger-oorlogsslachtoffers 1940-1945 (herziening aanpassingssysteem wetten voor oorlogsgetroffenen) (24115).Pagina 5954-5954
Stemmingen in verband met het wetsvoorstel Goedkeuring van de op 26 april 1994 te Charleville-Mézières tot stand gekomen Verdragen inzake de bescherming van de Maas respectievelijk de Schelde (Trb. 1994, 149 en 150) (24041).Pagina 5955-5955
Regeling van werkzaamhedenPagina 5944-5944
Stemmingen in verband met het wetsvoorstel Hernieuwde vaststelling van de Oorlogswet voor Nederland ter aanpassing aan de Grondwet en aan de Coördinatiewet uitzonderingstoestanden (Oorlogswet voor Nederland) (23788).Pagina 5954-5955

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 36 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 

 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 Vragen van het lid Sipkes aan de minister van Buitenlandse Zaken,
over het Franse optreden tegen de Greenpeace-schepen nabij Mururoa.
 
 
 
 
 Mevrouw Sipkes (GroenLinks):
 
 Voorzitter! Afgelopen vrijdag is de Franse overheid werkelijk op een keiharde
manier opgetreden tegen de internationale protesten zoals ze onder leiding
van Greenpeace plaatsvinden bij Mururoa. Schepen zijn geënterd, apparatuur
is vernield, mensen zijn gearresteerd, schepen zijn in beslag genomen. Echt
een keihard optreden en een boterzachte reactie van de zijde van de Nederlandse
regering. Er is per brief om opheldering gevraagd. Is die opheldering er al?
Mag ik weten waarom de minister van Buitenlandse Zaken niet onmiddellijk de
Franse ambassadeur bij zich geroepen heeft? Waarom heeft de minister van Buitenlandse
Zaken niet gevraagd waar dit optreden op gebaseerd was? Waarom heeft hij niet
geëist dat de schepen die in beslag genomen waren, Nederlandse schepen
overigens, onmiddellijk vrijgelaten zouden worden? Waarom heeft hij niet geprotesteerd
tegen de arrestatie van de Nederlanders? Dat is één ding.
 
 Dan het andere. President Chirac heeft vorige week vrijdag, naar ik meen,
in een interview in Le Monde gesteld dat door de proeven daar uiteindelijk,
als het moment daar is dat wij overgaan tot een gemeenschappelijk Europees
buitenlands en veiligheidsbeleid, ook de Franse kernmacht een rol zal kunnen
spelen. Daarmee wekt de Franse president de indruk alsof de proeven die bij
Mururoa genomen zullen worden ook in het belang van Europa, dus eigenlijk
ook in het belang van Nederland zijn.
 
 Ik wil graag van de minister van Buitenlandse Zaken ondubbelzinnig horen
dat voor de toekomst wat Nederland betreft een Europese kernmacht, al dan
niet van Franse afkomst, uit den boze is.
 
 
 
 
 
 Minister Van Mierlo:
 
 Mijnheer de voorzitter! Ik moge misschien een toelichting geven op het
gedrag van de Nederlandse regering, nadat bekend was geworden dat de schepen
waren geënterd. Een van de redenen waarom ik niet onmiddellijk de ambassadeur
bij mij heb geroepen, is, omdat ik nog eerder wilde handelen en zaterdagavond
direct na het bekend worden om opheldering van de feiten heb gevraagd: wat
er gebeurd is, waar het gebeurd is, hoe het gebeurd is en waarom het gebeurd
is, feiten die je toch allemaal moet kennen voordat je je een oordeel vormt.
Ik heb de ambassade gevraagd om daarover zo spoedig mogelijk opheldering te
verschaffen. Ook Greenpeace heb ik gevraagd een uiteenzetting van de feiten
te geven. Van beide heb ik nog geen officiële reactie gekregen. 
 
 In afwachting daarvan kan alvast het volgende worden gezegd. De Rainbow
Warrior bevond zich op het moment van enteren binnen de Franse territoriale
wateren, die tot en met 31 mei 1996 tot verboden gebied zijn uitgeroepen.
Frankrijk beroept zich op artikel 25 van het Zeerechtverdrag, dat de onschuldige
doorvaart in de territoriale wateren kan opheffen om redenen van staatsveiligheid.
Daartoe kunnen ook wapenoefeningen worden gerekend. Frankrijk heeft dit gedaan
op grond van arrêté no. 770 van 23 juni 1995, dat de toegang
tot de Franse territoriale zee en het luchtruim daarboven tot en met 31 mei
1996 verbiedt. Concreet betekent dit dat ook Greenpeace zich zal moeten houden
aan hetgeen de Franse wet voorschrijft in de Franse territoriale zee.
 
 Voor wat betreft de MV Greenpeace die in internationale werd geënterd
en opgebracht, ligt de zaak iets ingewikkelder. In principe heeft de vlaggestaat,
Nederland, op volle zee rechtsmacht over dit Nederlandse schip. Nederland
maakt zich bovendien reeds geruime tijd sterk voor het recht op onbelemmerde
demonstratie op volle zee. Maar ook dat recht zal beperkt worden door wettelijke
regels. Frankrijk zal zich waarschijnlijk beroepen op artikel 11 van het Zeerechtverdrag,
dat wil zeggen de bepalingen inzake de zogenaamde hot pursuit. Indien een
overtreding van de wet is begaan binnen de territoriale zee, heeft de kuststaat
de bevoegdheid om een achtervolging in te zetten in de internationale wateren.
Dat recht bestaat in dit geval niet alleen wanneer de MV Greenpeace zelf de
overtreding heeft begaan in de territoriale zee, maar evengoed wanneer dit
wordt gedaan door hulpvaartuigen, behorende tot het moederschip de MV Greenpeace.
In dit geval waren het de Zodiac-rubberboten die door de MV Greenpeace waren
gelost, die het toegangsverbod tot de Franse territoriale wateren schonden.
 
 Ik zeg dit alles onder voorbehoud, want ik heb nog niet een officiële
feitelijke uiteenzetting gekregen. Maar indien dit alles waar zou zijn, dan
kan niet anders dan worden vastgesteld dat Frankrijk rechtmatig heeft gehandeld.
De regering neemt deze zaak niet licht op. Voordat de regering echter kan
overwegen om stappen te ondernemen, moet er eerst een goed beeld zijn van
wat zich precies allemaal heeft afgespeeld.
 
 Dan kom ik bij het excessieve geweld, waaraan mevrouw Sipkes heeft gerefereerd.
De regering kan zich op basis van de thans beschikbare informatie nog geen
oordeel vormen over het al dan niet gebruiken van excessief geweld door de
Franse marine. Dit is een kwestie die allereerst door Greenpeace zelf bij
de Franse autoriteiten aan de orde gesteld zou moeten worden. Ik heb begrepen
dat Greenpeace dat ook gedaan heeft. Slechts indien het gebruikte geweld ook
in de ogen van de Nederlandse Staat excessief is en gerechtelijke stappen
van Greenpeace niets opleveren, kan worden overwogen om bij de Franse regering
te interveniëren.
 
 Over de uitspraken van de Franse president met betrekking tot de mogelijkheden
van een Europese kernmacht wil ik het volgende opmerken. Nederland heeft geen
voorstellen ontvangen van Frankrijk om een mogelijke Europeanisering van de
Franse kernmacht te bespreken. Nederland heeft uitsluitend via de pers kennis
genomen van de uitlatingen van president Chirac en premier Juppé. Bovendien
wordt op dit moment in geen enkel internationaal forum over een Europese nucleaire
verdediging gesproken. Nucleaire verdedigingskwesties worden vanouds in NAVO-kader
besproken. Het eventuele voorstel dat van Franse zijde zou kunnen komen, is
tot nu toe absoluut niet aan de orde. In het kader van de Europese Unie en
de Westeuropese Unie wordt gesproken over de ontwikkeling op termijn van een
gemeenschappelijk Europees defensiebeleid. Deze besprekingen verkeren nog
in een beginstadium, waarbij een nucleaire dimensie tot dusverre niet aan
de orde is geweest.
 
 Voorzitter! Ik heb de illusie dat ik hiermee de vragen heb beantwoord.
 
 
 
 
 
 Mevrouw Sipkes (GroenLinks):
 
 Mijnheer de voorzitter! De minister heeft de vragen wel beantwoord, maar
erg tevreden kan ik met die beantwoording niet zijn. Ik ga eerst in op de
informatie. De minister is redelijk goed geïnformeerd. Toch vond ik het
geheel uiterst formalistisch. De minister is ingegaan op de formele rechtsregels.
Ik kan eigenlijk maar één conclusie trekken en ik hoop dat de
minister die kan onderschrijven. Hij sprak over een Zeerechtverdrag, over
Franse wetgeving etcetera. De minister weet net zo goed als ik dat de discussie
over territoriale wateren omstreden is. Overweegt hij om een en ander voor
te leggen aan het Internationale Gerechtshof om vast te stellen of Frankrijk
goed heeft geopereerd? Ik blijf namelijk van mening dat u niet zo heel veel
meer hoeft te weten dan de doorsnee televisiekijker om te kunnen concluderen
dat het optreden van de Franse overheid buiten proporties is. Ik wil dat u
daartegen protesteert. Tegelijkertijd verwacht ik dat u niet nog even een
paar dagen wacht op die brief, maar nu ook echt stappen onderneemt en bijvoorbeeld
erop aandringt dat het schip de Greenpeace wordt vrijgegeven. Tien jaar geleden
is er een schip in beslag genomen; dat is nog steeds niet vrijgegeven. Ik
vind dat het niet kan om een en ander aan Greenpeace over te laten.
 
 Voorzitter! Ik kom bij het tweede aspect van mijn vraag. Het is nog niet
aan de orde geweest of het Franse kernwapen wordt ondergebracht bij het Europese
veiligheidsbeleid. Dat was mijn vraag niet. Ik weet ook dat het niet op de
agenda heeft gestaan. Het gaat erom dat ik van de Nederlandse minister van
Buitenlandse Zaken helder wil hebben dat wat Nederland betreft het Franse
kernwapen geen onderdeel zal uitmaken van een gemeenschappelijk buitenlands
veiligheidsbeleid. Dat is iets anders dan de vraag of het al geagendeerd stond.
 
 
 
 
 
 Minister Van Mierlo:
 
 Voorzitter! Mevrouw Sipkes verwijt de regering formalistisch handelen,
maar ik denk dat de Nederlandse regering tot een andere taak geroepen is dan
wellicht een kamerlid. Wij worden geacht om er zowel nationaal als internationaal
voor te zorgen dat de wet wordt nageleefd. Om die reden, zeker niet zolang
ik geen informatie heb gekregen van de Franse regering hoe de zaken precies
zitten, maar ook daarna niet, zie ik weinig reden om de zaak voor te leggen
aan het Internationale Gerechtshof, tenzij er reden zou zijn om aan te nemen
dat de Franse regering niet volgens het recht zou hebben gehandeld.
Daarom herhaal ik dat de Nederlandse regering geen aanleiding ziet om op dit
moment directe stappen te zetten zolang de feiten niet bekend zijn.
 
 Mevrouw Sipkes vraagt of de Nederlandse regering nu wil uitspreken dat
een Europese kernmacht nooit aan de orde zal zijn. Dat is een onderwerp van
gesprek dat zich niet leent voor het beantwoorden van mondelinge vragen. Op
dit moment staat de vorming van een Europese kernmacht absoluut niet op welke
agenda dan ook. De regering heeft er dan ook geen behoefte aan en vindt ook
geen aanleiding in de uitspraken van president Chirac om daarover thans een
uitspraak te doen.
 
 
 
 
 
 Mevrouw Roethof (D66):
 
 Voorzitter! Mijn fractie is ook buitengewoon ongelukkig met het optreden
van de Franse militairen bij het enteren van de Greenpeace-schepen in de nabijheid
van het atol Mururoa. In onze ogen was er wel degelijk sprake van excessief
geweld. Wat het antwoord van de minister betreft: laten wij hopen dat de Fransen
in ieder geval het juridische gelijk aan hun zijde hebben, want het morele
gelijk hebben zij in onze ogen in dit geval niet.
 
 Ik heb twee aanvullende vragen. Hoe beoordeelt de minister het verbieden
van een vreedzame betoging, onder andere van Greenpeace, afgelopen vrijdag
in Parijs en ook de weigering van de Franse regering om een aantal handtekeningen
in ontvangst te nemen? Welke bijstand wordt er verleend aan de bemanningsleden
van Greenpeace, in het bijzonder de Nederlandse, die door de Franse militairen
in hechtenis zijn genomen, van wie sommigen nog niet op vrije voeten zijn
en sommigen ook het paspoort zijn kwijtgeraakt?
 
 
 
 
 
 Minister Van Mierlo:
 
 Mijnheer de voorzitter! Het is niet aan ons om een oordeel uit te spreken
over de vraag of een regering handtekeningen in ontvangst moet nemen. Het
is bekend dat de regering het recht van vrije demonstratie waar ook ter wereld
een belangrijk goed vindt. Dat geldt dus ook voor een demonstratie die op
dit punt in Parijs plaatsvindt.
 
 Voor zover ik weet is er nog geen bijstand gevraagd. Zo gauw die gevraagd
wordt, zullen degenen die daarom vragen dezelfde bijstand krijgen die altijd
wordt gegeven wanneer Nederlanders in het buitenland om bijstand verzoeken.
 
 
 
 
 
 De heer Rosenmöller (GroenLinks):
 
 Voorzitter! Ik vond in de beantwoording echt meester Van Mierlo terug
die een stukje mooi ambtelijk proza voorlas. Wij weten in Nederland nu dus
allemaal hoe het formeel zit, maar het antwoord verraadde op geen enkele wijze
enige emotionele betrokkenheid. Ik doel dan op datgene wat ook het kabinet
ten toon zou kunnen spreiden ten aanzien van die heel slechte Franse voornemens.
Wij vinden die in ieder geval heel slecht. Dat wil ik de minister toch nog
eens voorhouden.
 
 Mocht de Kamer via deze mondelinge vragen de indicatie geven dat zij in
meerderheid vindt dat er buitenproportioneel is opgetreden door de Fransen,
is de minister dan wel bereid om af te stappen van zijn strikt formele positie
en de klacht van Nederland inderdaad aan de Fransen over te brengen?
 
 
 
 
 
 Minister Van Mierlo:
 
 Voorzitter! Als u het goed vindt dat ik het zonder emoties doe, wil ik
toch nog eens zeggen wat het standpunt van de Nederlandse regering is ten
aanzien van de hervatting door Frankrijk van de kernproeven. Ik geloof dat
Nederland en mijn persoon in het bijzonder de eerste is geweest die daar binnen
het internationale verkeer actie op heeft ondernomen. Verschillende malen
is door ons onomwonden aan Parijs meegedeeld wat ons standpunt is. Nederland
blijft zich inspannen om de Franse regering te overtuigen van de onwenselijkheid
van deze proeven. Nog deze week zal een Franse parlementaire delegatie naar
Nederland komen en op hoog ambtelijk niveau worden ontvangen. Bij deze gelegenheid
zal het Nederlandse standpunt opnieuw worden uitgelegd en waarschijnlijk tegenover
personen die het Franse standpunt opnieuw komen uitleggen aan ons.
 
 Wat het tweede punt betreft, kan ik zeggen dat de Nederlandse regering
zich natuurlijk gesteund zal weten door een gevoelen in de Tweede Kamer, als
dat parallel loopt aan dat van de Nederlandse regering. Wij hebben dat echter
niet nodig. Als er aantoonbaar sprake is van excessief geweld, dan zal de
Nederlandse regering de Franse regering ervan in kennis stellen hoe haar gevoelens
daarover zijn. Voor de rest blijf ik erbij dat deze kwestie allereerst door
Greenpeace zelf aan de orde moet worden gesteld. Ik herhaal nog eens dat dit
ook naar ons gevoel thans gebeurd is.
 
 
 
 
 
 De heer Esselink (CDA):
 
 Voorzitter! Ik heb twee korte vragen. Binnenkort spreekt de Nederlandse
regering met Chirac en Kohl. Gaat de minister de onvrede die hij net geuit
heeft over de wijze waarop Frankrijk een demonstratie in zijn hoofdstad rond
het aanbieden van handtekeningen heeft behandeld, in dat gesprek met enige
klem en, wat mij betreft, ook met enige emotie inbrengen of niet?
 
 Nu de minister weer terug is, kan ik hem ook het volgende vragen. Ik kies
hierbij de invalshoek van de milieuregelgeving in Europa. Wat had Frankrijk
volgens de minister behoren te doen rond die kernproeven? Had het deze moeten
melden en wellicht zelfs ter goedkeuring moeten voorleggen aan de Europese
Unie? Dit punt is nog steeds in discussie. Als de minister hier een mening
over heeft, dan hoor ik die graag. Verder wil ik weten of hij die mening ook
zal inbrengen in het gesprek met Chirac en Kohl.
 
 
 
 
 
 Minister Van Mierlo:
 
 Voorzitter! Ik herhaal nog eens mijn antwoord inzake de opvatting van
de Nederlandse regering over demonstratievrijheid. Ik vind dat het ongepast
is dat de ene regering tegen de andere zegt hoe zij zich moet gedragen bij
het aanbieden van handtekeningen; dat is het niet. Waar het om gaat, is dat
de Franse regering weet wat de opvatting van de Nederlandse regering is over
zo'n belangrijk punt als dit en over de demonstratievrijheid in het algemeen.
Verder is de Franse regering er al van op de hoogte dat de
Nederlandse regering er evenals andere regeringen een probleem mee had dat
de Europese landen hier zo onverhoeds mee werden geconfronteerd, nog los van
de beslissing zelf.
 
 
 
 
 
 De heer Houda (PvdA):
 
 Voorzitter! Vorige week hebben wij dit punt ook al tijdens het vragenuurtje
aan de orde gehad. Minister-president Kok heeft toen zeer passief geantwoord
op een aantal vragen die ook vanmiddag zijn gesteld. Minister van Mierlo heeft
dat vanmiddag min of meer bevestigd. Ik vind dat hij een en ander zeer formalistisch
uiteen heeft gezet, ook wat betreft het enteren van het schip van Greenpeace.
Natuurlijk heeft Frankrijk het recht om het schip te enteren als het binnen
de 12-mijlszone ligt, maar men hoeft dat niet te doen. Men heeft alles op
het schip ook kort en klein geslagen. Dat staat niet in de Franse wetgeving.
Daar is van Nederlandse zijde niet tegen geprotesteerd. De Australische regering
heeft dat echter wel gedaan. Met andere woorden, ik vind dit een herhaling
van de zetten van vorige week. Het getuigt van een zeer passieve houding van
de Nederlandse regering.
 
 Ik vraag mij af wat de minister aan deze situatie gaat doen, want die
mensen zitten vast. Wat gaat hij doen om ze vrij te krijgen? De Franse ambassadeur
is nog niet ontboden, heeft de minister gezegd, omdat er nog geen antwoord
is. Ik vind dat echter wel een reden om de Franse ambassadeur te ontbieden.
De tijd gaat namelijk heel snel. De kernproeven kunnen al heel snel worden
genomen. Ik vraag de minister om dat vóór te zijn.
 
 Dan een vraag met betrekking tot de Europese Commissie. Weet de minister
wanneer het oordeel van deze Commissie bekend is? Nederland is ook vertegenwoordigd
in de Europese Commissie. Net zoals in 1960 heeft Frankrijk deze kwestie ook
dit keer aangemeld. Waarom heeft Nederland zijn invloed ter zake niet aangewend?
Vindt de minister dat niet nodig als het gaat om het aanmelden van kernproeven
bij de Europese Commissie in het kader van het Euratom-verdrag?
 
 
 
 
 
 Minister Van Mierlo:
 
 Voorzitter! Ik maak namens de Nederlandse regering bezwaar tegen het verwijt
dat er passief zou zijn gereageerd. Naar mijn gevoel geeft de Nederlandse
regering een reactie op maat. Met Frankrijk hebben wij zeer nauwe banden.
Wij schromen niet om kritiek op dat land uit te spreken. Dat hebben wij ook
als eerste gedaan. In het verband van de Europese Unie is dat lang niet altijd
eenvoudig, maar wij hebben het toch gedaan. Als een land heeft gereageerd
volgens de wettelijke regels, dan is het aan de Nederlandse regering om die
wettelijke regels en het gedrag daarbinnen te respecteren, zoals wij dat zullen
vragen als wij ons binnen de wettelijke regels houden! Dat heeft niets te
maken met onze houding ten opzichte van de zaak zelf. Die heb ik zojuist ten
overvloede nog eens weergegeven. Het moet niet allemaal door elkaar worden
gehaald.
 
 Wat gaan wij doen om die mensen vrij te krijgen? Wanneer er reden is om
aan te nemen dat de mensen ten onrechte worden vastgehouden, dan zal de Nederlandse
regering altijd proberen om ze vrij te krijgen.
 
 Het heeft geen enkele zin om de Franse ambassadeur, voordat wij de rapportage
hebben, te ontbieden en hem te vragen naar de werkelijke feiten. Dat is ook
tegen de diplomatieke regels.
 
 Over het aanmelden bij de Europese Commissie merk ik het volgende op.
Er is geen enkele reden waarom de Nederlandse regering dat zou moeten doen.
De Europese Commissie kan zelfstandig handelen. Zij heeft voorts het recht
van initiatief. Als de Nederlandse regering actie van de Unie zou wensen,
dan zou zij dat doen via de Présidence en niet via de Europese Commissie.
 
 
 
 
 
 Mevrouw Dijksma (PvdA):
 
 Voorzitter! Een heel heldere vraag aan de minister. Hij zei dat de Franse
regering juridisch wellicht gelijk heeft. Moreel is het echter verwerpelijk
wat er is gebeurd. Ik vraag daarom niet zozeer naar het juridische oordeel
van de minister, maar meer naar zijn politieke oordeel over deze gang van
zaken, want die is des te interessanter.
 
 
 
 
 
 Minister Van Mierlo:
 
 Voorzitter! Het politieke oordeel over de kern van de zaak ligt besloten
in het standpunt dat ik zojuist naar voren heb gebracht over de kernproeven.
Als een andere regering, tegen de opvattingen van de Nederlandse regering
in, toch tot iets overgaat, dan is het minste dat die regering kan doen, het
nemen van veiligheidsmaatregelen. Men kan niet anders concluderen dan dat
de acties die nu worden genomen, in dienst staan van het nemen van veiligheidsmaatregelen.
Als die namelijk niet zouden worden genomen, dan zouden de proeven niet kunnen
doorgaan. Het spijt mij, maar ik vind dat ook de Franse regering zich moet
houden aan de maat en dat excessief geweld niet mag, maar als je besluit om
zo'n proef te houden, ben je moreel – dat is het woord dat u graag wilde
horen – gedwongen om de veiligheidsmaatregelen te nemen die dan noodzakelijk
zijn.
 
 
 
 
 
 De heer Marijnissen (SP):
 
 Voorzitter! Het heeft er alle schijn van dat Frankrijk zijn nucleair kolonialisme
overeind wil houden en, ondanks het groeiende protest in de gehele wereld,
zelfs bereid is om excessief geweld te gebruiken tegen degenen die daartegen
willen protesteren. Op dat punt zijn wij het volgens mij wel eens. Is nu echter
niet langzamerhand de tijd aangebroken dat Nederland niet alleen mondeling
of schriftelijk protesteert, maar ook een daad stelt? Zoals u ongetwijfeld
weet, heb ik recent vragen gesteld over de beoogde aanschaf door het kabinet
van vier Franse verkenningssystemen Sperwer, ter waarde van 134 mln. Ik heb
toen gevraagd of het kabinet bereid was om in navolging van Australië,
die Dassalt buitenspel heeft gezet toen het ging om het dingen naar militaire
opdrachten, een soortgelijke stap te zetten. Het antwoord van het kabinet
vond ik enigszins teleurstellend, dat zult u begrijpen. Dat antwoord luidde
namelijk: het kabinet overweegt geen sanctiemaatregelen in de bilaterale sfeer.
Mijn vraag is of de minister van Buitenlandse Zaken en het kabinet bereid
zijn om in multilaterale sfeer te kijken naar de mogelijkheden om te komen
tot een Europese aanpak in dezen van het probleem Frankrijk.
 
 Tot slot heb ik nog een vraag aan de fractie van D66. Verleden week heeft
zij zich niet in het debat gemengd, nu wel. Is de fractie van D66 ook niet
van mening dat nu langzamerhand de tijd is gekomen dat de daad bij het woord
gevoegd wordt?
 
 
 
 
 
 Minister Van Mierlo:
 
 Voorzitter! Behalve het feit dat de Nederlandse regering in de multilaterale
sfeer die het dichtst bij huis is, deze kwestie aan de orde heeft gesteld,
namelijk in de Europese Unie, en behalve het feit dat het hoogstwaarschijnlijk
aan de orde zal komen in het kader van de Verenigde Naties, heeft de regering
geen intentie om initiatieven te ontplooien tot een multilaterale actie, die
hetzelfde zou beogen als de door de heer Marijnissen voorgestelde bilaterale
actie, waarop een negatief antwoord is gekomen.
 
 
 
 
 
 De heer Hoekema (D66):
 
 Voorzitter! De heer Marijnissen heeft de fractie van D66 aangesproken
op het aspect van de aankoop van defensiematerieel uit Frankrijk. De positie
van mijn fractie is heel helder. Wij kopen in het algemeen defensiematerieel
op grond van overwegingen van kwaliteit en operationeel vermogen. Wij kopen
het beste produkt voor de beste prijs. Op dit ogenblik voelen wij niet voor
een officiële boycot van de Franse overheid. Dat zou namelijk in feite
betekenen dat je zegt dat je als land niet bereid bent om Franse produkten
af te nemen. De aankoopbeslissing, die overigens nog door de Kamer zal worden
besproken, ontmoet in beginsel geen tegenstand bij mijn fractie, want wij
hebben de behoefte om deze zaken op hun merites te toetsen. Dat wil zeggen
dat wij kijken naar de verhouding tussen prijs en kwaliteit en dergelijke.
 
 
 
 
 
 Mevrouw Schuurman (CD):
 
 Mijnheer de voorzitter! Hebben atoomproeven een machtsverschuiving in
de internationale betrekkingen in het voordeel van Frankrijk ten gevolge?
 
 
 
 
 
 Minister Van Mierlo:
 
 Voorzitter! Ik heb de neiging om de vraag met "nee" te beantwoorden. De
Franse regering heeft hier een eigen opvatting over, die ongetwijfeld te maken
heeft met machtsverhoudingen en de positie van Frankrijk in de internationale
wereld. Maar machts- en krachtsverhoudingen worden niet alleen gemeten met
militaire waarden, waarvan de nucleaire een steeds geringer en minder belangrijk
onderdeel is geworden; een complex van vele andere waarden bepalen een machtspositie
van een land. Ik heb persoonlijk niet het gevoel dat door deze beslissing
die machtspositie in positieve richting verschuift. Ik heb overigens ook niet
het gevoel dat het tegenovergestelde zal gebeuren.
 
 
 
 
 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/h-tk-19941995-98-5947-5951.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl