ECLI:NL:RBHAA:2006:AY7187, Rechtbank Haarlem, 24-07-2006, 126132/06-2259
Rechtbank Haarlem — Uitspraak 
Datum: 2006-07-24 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Civiel recht; Personen- en familierecht

Samenvatting: Daarbij overweegt de rechtbank allereerst dat niet iedere ernstige alcoholverslaving kan leiden tot de aanname van een stoornis in de zin van de Wet BOPZ. Bij betrokkene is evenwel naast de stoornis door gebruik van alcohol ook sprake van overige ongespecificeerde stemmingsstoornissen alsmede ernstige gedragsstoornissen, welke pas na een detoxicatieperiode adequaat behandeld kunnen worden. Betrokkene heeft elke hem aangeboden behandeling echter voortijdig afgebroken. Het langjarig, dagelijks en doorlopend gebruik van alcohol is zodanig bepalend voor het functioneren van betrokkene, dat in het bijzonder zijn gevoelsleven (waaronder zijn herhaalde doodswens) , sociale relaties,  lichamelijke toestand en zijn financiële uitgavenpatroon daardoor zodanig beheerst worden dat betrokkene het veroorzaakte gevaar van zelfverwaarlozing, maatschappelijke teloorgang en suïcidegevaar niet kan worden toegerekend.

RECHTBANK HAARLEM
      Sector Familie- en Jeugdrecht
    
    
    voorlopige machtiging zonder ibs
    
    zaak-/rekestnr.: [nummer]
    
    INGELASTE GRONDEN bij de beschikking van de enkelvoudige kamer [datum]
    
    
      betreffende:
      [naam]
      geboren op [datum],
      wonende te [woonplaats]
      hierna ook: betrokkene.
    
    
    1	Verloop van de procedure
    
    Voor het verloop van de procedure verwijst de rechtbank naar de als bijlage aangehechte beschikking van deze rechtbank van [datum].
    
    
      Teneinde mogelijk te maken dat betrokkene op voornoemde datum, aansluitend aan de zitting, vervoerd en opgenomen kon worden is ter plaatse de beschikking waarbij machtiging is verleend tot het opnemen en verblijven van betrokkene in een psychiatrisch ziekenhuis voor de duur van zes maanden, door de rechtbank afgegeven.
      De navolgende gronden dienen als ingelast beschouwd te worden in voormelde beschikking onder punt 2.
    
    
    
    2 Beoordeling
    
    INGELASTE GRONDEN
    
    
      De raadsvrouw heeft ter zitting aangevoerd dat de alcoholverslaving van betrokkene de vrijheidsbeneming niet kan rechtvaardigen en niet tot toepassing van de Wet BOPZ kan leiden omdat het denken, voelen, willen, oordelen en doelgericht handelen van betrokkene niet zo ingrijpend is beïnvloed om hem het veroorzaakte gevaar niet te kunnen toerekenen. De raadsvrouw heeft gesteld dat de problemen van betrokkene met betrekking tot zijn schulden en de door hem veroorzaakte overlast op een civiel- of strafrechtelijke wijze kunnen worden opgelost.
      De raadsvrouw heeft de rechtbank verzocht om het verzoek van de officier van justitie af te wijzen.
    
    
    Ter zitting geeft betrokkene aan dat hij gedurende de hele dag alcohol drinkt en dat hij geen behoefte meer voelt om te eten. Betrokkene verklaart desgevraagd sinds een week niet meer gegeten te hebben. Betrokkene wil met zijn overleden vader worden herenigd. Betrokkene bevestigt  dat de suïcidale gedachten en de angst- en paniekgevoelens  hem ertoe brengen tot het frequent inschakelen van de ambulancedienst en de politie, en telkens plaatsvinden onder invloed van alcohol. Betrokkene  heeft een omvangrijke schuldenlast; toelating tot de WSNP  (schuldsanering) is afgewezen. Vanwege schulden bij het bedrijf zijn ook de elektriciteits- en watervoorziening in zijn woning afgesloten en dreigt er een uithuiszetting. De relatie tot de buren is conflictueus.
    
    
      Naar het oordeel van de rechtbank is op grond van de geneeskundige verklaring [datum] en de ter zitting gegeven toelichting voldoende aannemelijk geworden dat de bij betrokkene bestaande alcoholverslaving gepaard gaat met een stemmingssoornis en een ernstige gedragsstoornis, terwijl mogelijk ook sprake is van een onderliggende depressieve stoornis en een angststoornis.
      De rechtbank acht, anders dan de raadsvrouw, voldoende aannemelijk dat voornoemde stoornissen van zodanige ernst zijn dat het denken, voelen, willen, oordelen en doelgericht handelen daardoor zo ingrijpend worden beïnvloed, dat betrokkene het veroorzaakte gevaar niet kan worden toegerekend, omdat de stoornis de gevaarvolle daden van betrokkene overwegend beheerst.
      Daarbij overweegt de rechtbank allereerst dat niet iedere ernstige alcoholverslaving kan leiden tot de aanname van een stoornis in de zin van de Wet BOPZ. Bij betrokkene is evenwel naast de stoornis door gebruik van alcohol ook sprake van overige ongespecificeerde stemmingsstoornissen alsmede ernstige gedragsstoornissen, welke pas na een detoxicatieperiode adequaat behandeld kunnen worden. Betrokkene heeft elke hem aangeboden behandeling echter voortijdig afgebroken. Het langjarig, dagelijks en doorlopend gebruik van alcohol is zodanig bepalend voor het functioneren van betrokkene, dat in het bijzonder zijn gevoelsleven (waaronder zijn herhaalde doodswens) , sociale relaties,  lichamelijke toestand en zijn financiële uitgavenpatroon daardoor zodanig beheerst worden dat betrokkene het veroorzaakte gevaar van zelfverwaarlozing, maatschappelijke teloorgang en suïcidegevaar niet kan worden toegerekend.
    
    
    De rechtbank stelt vast dat bij betrokkene sprake is van een zodanige stoornis dat hij in overwegende mate  onder invloed van zijn stoornis tot zijn gevaarvolle handelen komt. Dit leidt tot de conclusie dat in het onderhavige geval de ernstige alcoholverslaving van betrokkene geacht wordt een stoornis in de zin van de Wet BOPZ te zijn. Betrokkene veroorzaakt door een stoornis van de geestvermogens gevaar, welk gevaar niet kan worden afgewend door tussenkomst van personen of instellingen buiten een psychiatrisch ziekenhuis. De rechtbank is van oordeel dat aan het gevaarscriterium is voldaan en dat er reden is voor het verlenen van de rechterlijke machtiging.