Voortzetting van de behandeling van: het wetsvoorstel Regels die een geconcentreerde aanpak van grootstedelijke problemen mogelijk maken (Wet bijzondere maatregelen grootstedelijke problematiek) (30091).
Staten-Generaal — Handelingen 
Datum: 2014-07-06 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Handeling 2004-2005, pag. 6243-6263

 
 
 

Handeling

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Vergadernummer
Datum vergadering

15-09-2005

Tweede Kamer der Staten-Generaal

2004-2005

nr. 103, pagina 6243-6263

07-09-2005

 

 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties over kamerdossier

Kamerdossier 30091Toon publicaties die dit dossier behandelen

 
 
 Publicaties in vergadering

Presentie en opening ( woensdag 7 september 2005)Pagina 6225-6225
Voortzetting van de behandeling van: het wetsvoorstel Regels die een geconcentreerde aanpak van grootstedelijke problemen mogelijk maken (Wet bijzondere maatregelen grootstedelijke problematiek) (30091).Pagina 6243-6263
Regeling van werkzaamheden (woensdag 7 september 2005)Pagina 6242-6243
Lijst van ingekomen stukken, met de door de Voorzitter terzake gedane voorstellen (woensdag 7 september 2005)Pagina 6283-6283
Voortzetting van de behandeling van: het wetsvoorstel Regels die een geconcentreerde aanpak van grootstedelijke problemen mogelijk maken (Wet bijzondere maatregelen grootstedelijke problematiek) (30091).Pagina 6225-6242
Debat over milieu, duurzaamheid en rentmeesterschap.Pagina 6263-6283

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 521 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
Aan de orde is de voortzetting van de behandeling van:het wetsvoorstel Regels die een geconcentreerde aanpak van grootstedelijke
problemen mogelijk maken (Wet bijzondere maatregelen grootstedelijke problematiek)
(30091).De algemene beraadslaging wordt hervat.De voorzitter:Ik deel aan de Kamer mee dat minister Pechtold vanaf half drie, uiterlijk
kwart voor drie een andere verplichting heeft. Wellicht kunnen wij voor die
tijd dit debat afronden, maar dat is mede aan de leden. Kunnen wij dat niet,
dan schors ik straks de vergadering tot vier uur en ronden wij daarna het
debat af.Mevrouw Van Gent (GroenLinks):Voorzitter. Wij hebben gisteren en vandaag een vrij intensief en soms
heftig debat met elkaar gevoerd over de voorliggende wet. Ik kan overigens
wel tegen een heftig debat. Ik vind het jammer dat een maatregel wordt afgekondigd
waardoor bepaalde groepen niet meer worden toegelaten in bepaalde wijken.
Op langere termijn wordt voor deze groepen een oplossing geboden, omdat ze
zich dan elders kunnen vestigen, maar op korte termijn gebeurt er weinig voor
deze groepen. Ik krijg dan heftige verwijten dat ik inga op discriminatie
en niet bereid zou zijn om de problemen in de wijken op te lossen, maar daar
klopt natuurlijk helemaal niets van. De GroenLinks-fractie is er juist sterk
voor om op korte termijn de problemen aan te pakken, maar het toelatingsregime
vinden wij een zeer grove en discriminerende maatregel.Wij menen dat ervan uitgegaan moet worden dat mensen welkom zijn in een
wijk. Mensen die problemen hebben, zijn niet per se mensen met een WW-, een
WAO- of een bijstandsuitkering; dat kunnen ook heel andere mensen zijn. De
problemen moeten dan op individueel niveau worden aangepakt. Dan moet er geïnvesteerd
worden in mensen, en moet ervoor gezorgd worden dat mensen aan het werk komen,
dat gezondheidszorg en scholing goed worden geregeld, dat de openbare ruimte
wordt aangepakt, dat er goede huizen komen voor mensen en dat de wijken niet
verloederen, maar juist ook fysiek opgeknapt worden. Het stigmatiseren van
bepaalde groepen door te zeggen dat zij nu niet welkom zijn, maar dat wij
ook niet weten waar ze op dit moment dan wel naar toe zouden moeten, is in
onze ogen niet de oplossing.Ik vind het ernstig dat er in deze Kamer zo'n brede overeenstemming lijkt
te zijn om de grove maatregel van het toelatingsregime te accepteren. De GroenLinks-fractie
vond en vindt deze maatregel onacceptabel. Ook arme mensen wonen natuurlijk
niet voor hun lol in slechte wijken. Een vestigingsverbod voor slechte wijken
kan in mijn ogen beter omgezet worden in een mogelijkheid om in betere wijken
te gaan wonen. Een arme wijk met een sterke sociale binding kan een prima
wijk zijn. Inkomen zegt dus maar weinig over mogelijke problemen. Deze maatregel
treft echter, naast enkele probleemgevallen, vooral onschuldige burgers die
een prima aanwinst voor de buurt zouden zijn. Zij worden gestraft door de
poging om die enkele probleemhuishoudens te weren. Meer werkelijke vrijheid
om te kiezen waar te wonen zal volgens ons de segregatie meer tegengaan. Armere
mensen moeten niet gedoemd zijn tot wijken met een eenzijdige goedkope slechte
voorraad. Bijvoorbeeld Rotterdam is te onaantrekkelijk voor de rijkere groepen
die kunnen kiezen waar ze willen wonen, maar het weren van een aantal armere
mensen verandert daar echt niet veel aan. Gemeenten en Rijk moeten dan ook
andere keuzes maken en op een andere manier investeren. Ik zal daar ook een
aantal voorstellen voor doen. Het gaat er niet om of mensen wel of niet mogen
wonen in wijk A, wijk B of wijk C, het gaat er wel om dat er wordt geïnvesteerd
in mensen en dat ervoor wordt gezorgd dat de wijken worden opgeknapt en mensen
meer keuzemogelijkheden krijgen.Ik vind het heel schokkend en tegelijkertijd ook heel verdrietig dat nu
gezegd wordt dat mensen niet welkom zijn in bepaalde wijken, uitsluitend op
grond van hun inkomenssituatie, en dat zij ook te horen krijgen dat wij niet
weten waar zij op korte termijn dan wel naar toe moeten. Natuurlijk zijn er
convenanten gesloten en zijn er afspraken gemaakt met randgemeenten. Ik heb
als voorbeeld de Vinexwijken genoemd, waar mensen eigenlijk niet terechtkunnen
als zij een laag inkomen of een laag middeninkomen hebben. Het kan nog wel
vijf jaar duren voordat die afspraken tot resultaten leiden. Mijn stelling
is: zorg dat er in die vijf jaar meer mogelijkheden komen, opdat mensen meer
te kiezen hebben. Als ik voorstel om rijkere wijken voor deze groepen open
te zetten, bijvoorbeeld door de huursubsidie aan te passen, dan grijpt men
wanhopig naar het hoofd. Wassenaar wordt door minister Pechtold als een soort
open zenuw behandeld, terwijl ik mij afvraag waarom hij niet op korte termijn
praktische oplossingen voor deze mensen probeert te realiseren. Ik vind het
heel erg jammer dat het niet gebeurt.Er worden grote woorden gebruikt over wantrouwen en vertrouwen. Je zou
vertrouwen in gemeentebesturen moeten hebben, maar het gaat natuurlijk om
vertrouwen in de buurten. Het gaat erom dat je vertrouwen hebt in mensen met
een WW-, WAO- of bijstandsuitkering. Het gaat erom dat je vertrouwen hebt
in je eigen grotestedenbeleid en in je eigen volkshuisvestingsbeleid dat er
op lange, middellange, maar zeker ook op korte termijn voor mensen een oplossing
wordt gevonden waardoor zij meer keuzevrijheid hebben, en dat de wijken adequaat
worden opgeknapt. Je moet er vertrouwen in hebben dat de betaalbare woningvoorraad
niet wordt platgegooid, zoals nu wel gebeurt, en dat nieuwe woningen niet
onbetaalbaar worden, net tegen de huursubsidiegrens aanzitten of die overschrijden.
Met alle bezuinigingen op de huursubsidie zou het risico voor de mensen te
groot zijn als het wel gebeurt. Thans investeren woningbouwcorporaties nogal
eens wel in duurdere nieuwbouw, waardoor de lagere inkomens en de lagere middeninkomens
te maken krijgen met langere wachttijden voor een woning. Voor deze mensen
biedt de herstructurering zeker op korte termijn geen oplossing. Dat soort
problemen moet snel worden aangepakt.De heer Eerdmans (LPF):Ik worstel al een tijdje met de vraag waar uzelf woont
in Groningen. Is dat zo'n geweldige asowijk waar u met uw asobak elke dag
in- en uitrijdt? Ik heb als student tien jaar lang gewoond in Rotterdam-West.
Ik weet precies hoe die wijk in elkaar zit. Ik denk niet dat u daar ooit een
voet hebt gezet als woonachtige. Ik vraag mij af waar u met al uw praatjes
vandaan komt. Waarschijnlijk uit Groningen of uit dat fantastische appartement
hier aan de overkant dat veel geld zal kosten. U kunt dat allemaal betalen,
maar de mensen aan de onderkant van de samenleving voor wie u altijd zo opkomt,
wonen daar. Ik heb daartussen gewoond. Het is een godsgeschenk als een wijk
als deze meer koopkrachtige mensen trekt waardoor die wijk een beetje omhoog
wordt gekrikt. Daarover hoor ik u helemaal niet. Het valt mij zo tegen van
u met uw prachtige, zogenaamd sociale praatjes.Mevrouw Van Gent (GroenLinks):Blijkbaar weet u het allemaal heel goed. Ik laat mij niet door u op de
kast jagen, want daarin heb ik helemaal geen zin. Als u graag mijn persoonlijke
geschiedenis wilt weten, wil ik u daarover graag inlichten. Ik kan u verzekeren
dat ik niet kom uit een gezin van koopwoningen, dure wijken en de beste buurten.
U zult het anders zien, maar het is met mij toch wel goed gekomen. Ik weet
heel goed dat het soms moeilijk is om uit zo'n positie komend goede scholing
te krijgen. Ik weet heel goed dat het heel lastig kan zijn om als vrouw met
een dergelijke achtergrond een goede positie te krijgen of hoger onderwijs
te mogen volgen en dergelijke. Ik heb jarenlang in Groningen in een stadsvernieuwingswijk
gewoond. Ik vind de vooringenomenheid die u soms heeft jammer. Ik vind het
namelijk zelf niet goed om met vooringenomenheid te oordelen of kennis, achtergrond,
passie of betrokkenheid van mensen ter discussie te stellen. U denkt er erg
veel over te weten, maar als ik u was, zou ik mij wat beter informeren. Dan
kunnen wij er een goed debat over voeren. Ik ben graag bereid om eens een
zaaltje te huren en er dan wat langer met elkaar over door te praten in het
openbaar.Je moet vertrouwen hebben in mensen in plaats van wantrouwen. Je moet
niet tegen mensen zeggen dat zij niet welkom zijn. Het valt mij op dat in
de discussie de groep steeds meer wordt ingeperkt. Aanvankelijk was de eis
120% van het minimumloon, maar nu gaat het om mensen die een WW-, WAO- of
bijstanduitkering hebben. En nu zijn er ook alweer mensen die willen dat in
die groep uitzonderingen moeten worden gemaakt. Het is volstrekt duidelijk
dat wij nu echt moeten weten om wie het gaat. Willen wij dat niet hardop uitspreken?
Gisteren stelde ik een vraag over een totale groep, maar daarna ging het al
vrij snel over allochtonen. Toen ik het had over bijstandsmoeders, werd er
direct daarna gesproken over Antilliaanse bijstandsmoeders. Mijn collega's
perkten het dus vrij snel in, terwijl ik het over de totale groep had. Mijn
fractie is het er niet mee eens dat uitgaande van een totale groep individuen
bepaalde (problematische) eigenschappen worden toegekend. Dat is stigmatiserend
en discriminerend.Voorzitter. Wat betreft de slaagkansen van mensen vinden wij echt dat
het beter moet. Cruciaal in deze discussie is de vraag in welke mate die kansen
worden verminderd. Als mensen worden geweigerd in bepaalde buurten, mogen
die kansen niet verminderen, maar hoe het precies zit, is mij niet duidelijk.
De ene keer moet het aan de gemeenten worden overgelaten en de andere keer
zegt de minister dat dat niet exact kan worden aangegeven. Er moet echter
naar mijn mening een objectief meetpunt zijn. Voor enkele fracties is het
immers van belang dat die slaagkansen niet verminderen, willen zij überhaupt
instemmen met dit wetsvoorstel. Daarom vraag ik de minister om hierop nog
wat preciezer in te gaan. Om die slaagkansen op korte termijn te kunnen vergroten,
wil ik de volgende motie indienen.De Kamer,gehoord de beraadslaging,overwegende dat mensen wie op basis van voorliggende wet een huisvestingsvergunning
wordt geweigerd, op zoek moeten gaan naar een andere woning in een andere
buurt;overwegende dat er vooralsnog een tekort is aan betaalbare huurwoningen; overwegende dat voorkomen moet worden dat deze groep woningzoekenden nergens
terecht kan;verzoekt de regering, voor mensen die op basis van deze wet een huisvestingsvergunning
wordt geweigerd de passendheidstoets uit de Huursubsidiewet te laten vervallen,en gaat over tot de orde van de dag.De voorzitter:Deze motie is voorgesteld door het lid Van Gent. Naar mij blijkt, wordt
zij voldoende ondersteund.Zij krijgt nr. 25(30091).Mevrouw Van Gent (GroenLinks):Voorzitter. De bezuinigingen op de huursubsidie, oplopend tot € 18
per maand, betekenen voor mensen dat zij minder keuzemogelijkheden hebben.
Regering en parlement willen echter dat mensen met lage en lage middeninkomens
meer keuzemogelijkheden hebben op het gebied van de huisvesting. Graag hoor
ik hierop een reactie van de minister.Van GentEr zijn convenanten afgesloten – behalve dan met Flevoland –
waarin onder andere is afgesproken dat randgemeenten meer gaan bouwen voor
deze inkomensgroepen. De minister heeft enkele cijfers gepresenteerd en daaraan
toegevoegd dat het nog wel vijf jaar kan duren. De plannen moeten immers nog
worden gemaakt en daarna moet er nog worden gebouwd. Mij interesseert de relatie
met de slaagkansen op dit moment. Er worden nu allerlei mooie bouwplannen
gerealiseerd, maar voor de lage en lage middeninkomens wordt op de korte termijn
relatief weinig gebouwd. Het kan niet de bedoeling zijn dat na verloop van
vier jaar looptijd van een convenant nog eens wordt gezegd: o ja, wij moeten
ook nog voor de lage en lage middeninkomens gaan bouwen. Ik zou het een goede
gedachte vinden om voorrang te geven aan betaalbare woningen voor mensen met
lage en lage middeninkomens en dan in het bijzonder voor de mensen die op
dit moment maar beperkte keuzemogelijkheden hebben, juist omdat de situatie
nu zo scheef is. Ik hoor hier graag de reactie van de minister op. Bovendien
dien ik de volgende motie in. De Kamer,gehoord de beraadslaging,overwegende dat met de inwerkingtreding van de Wet bijzondere maatregelen
grootstedelijke problematiek de slaagkansen op de woningmarkt voor mensen
met een laag inkomen dalen;overwegende dat randgemeenten rondom de grote steden en Vinexwijken nu
nauwelijks een alternatief vormen voor woningzoekenden met een laag inkomen
doordat daar de prijzen hoog en de wachtlijsten lang zijn;overwegende dat de beschikbaarheid en toegankelijkheid van betaalbare
woningen buiten de grote steden vergroot dienen te worden;verzoekt de regering, te garanderen dat de slaagkansen voor woningzoekenden
met een lager inkomen per saldo niet dalen bij de inwerkingtreding van deze
wet;verzoekt de regering, hiertoe sluitende afspraken te maken met stadsregio's
en hierover uiterlijk 1 november 2005 aan de Kamer te rapporteren,en gaat over tot de orde van de dag.De voorzitter:Deze motie is voorgesteld door het lid Van Gent. Naar mij blijkt, wordt
zij voldoende ondersteund.Zij krijgt nr. 26(30091).Mevrouw Van Gent (GroenLinks):Voorzitter. Ik heb er al op gewezen dat dit wetsvoorstel veel emoties
los maakt. Dat is goed, want dit wetsvoorstel gaat wel ergens over. Ook GroenLinks
vindt dat er geïnvesteerd moet worden. Ik heb het kabinet het Woningmarktprofiel
van de stadsregio Rotterdam aangeboden. Dit is een onderzoek dat in opdracht
van GroenLinks is uitgevoerd door Dimensus. Ik heb daar in eerste termijn
een aantal cijfers uit geciteerd waaruit blijkt hoe lastig het voor bepaalde
groepen is om aan de bak te komen. Ik vraag de bewindslieden om hierop in
tweede termijn te reageren. De fractie van GroenLinks is verbaasd over de schijnbaar robuuste steun
in deze Kamer om groepen aan te wijzen als potentiële cumulerende probleemgevallen.
Wij kunnen hier niet in mee gaan. Wij vinden dit een toelatingsregime dat
in deze vorm onacceptabel is. Eigenlijk wordt er tegen mensen gezegd: u bent
niet welkom in deze wijk. Dit geldt ook voor mensen die al vijf jaar in zo'n
stad wonen. Dan nog krijgen zij te horen dat zij eigenlijk nog geen echte
inwoner zijn en dat zij zich niet overal kunnen vestigen, terwijl die mensen
helemaal geen problemen geven. Misschien geldt dit ook wel voor de Marokkaanse
buurtvader die graag in zijn buurt investeert of voor de Turkse vrouw die
thuiszorg verleent aan haar buurvrouw. Al deze mensen kunnen, als het tegen
zit, worden ingesluisd in deze wet.Wij willen daar niet naar toe. Wij hebben een breed scala van voorstellen
gedaan die wel een oplossing bieden voor deze problemen, niet door mensen
te stigmatiseren of te wantrouwen, maar door hun kansen te bieden en te investeren
in deze buurten. Dit moet zo breed mogelijk gebeuren, want wij zijn ervoor
dat mensen kansen en mogelijkheden krijgen en zichzelf kunnen redden. Dit
voorstel kunnen wij echter niet steunen.De heer Bruls (CDA):Ik vermoed dat mevrouw Van Gent vannacht goed heeft geslapen, maar zij
heeft in ieder geval niets gedaan om haar kennis op te vijzelen. Zij heeft
hier een geweldig zwetsverhaal gehouden; ik kan het niet minder parlementair
uitdrukken. Zij blijft volhouden dat hier een wetsvoorstel voorligt waardoor
mensen worden aangemerkt als halve criminelen. Ik neem hier grote afstand
van en ik denk dat dit voor alle collega's geldt. Dit deugt niet! Zij maakt
zich schuldig aan stigmatisering. Als iemand een voorbeeld gebruikt, mag dit
niet, maar zij komt wel met voorbeelden over Marokkaanse vaders. Dat mag blijkbaar
wel. Zij is niet consequent en daarom steun ik haar benadering niet, alleen
al om die reden niet. Ik zal ook geen enkele motie van haar hand steunen;
die zijn bovendien overbodig.Ik heb nog wel een vraag. Wat vindt mevrouw Van Gent van het feit dat
er mensen zijn die een huis in de regiogemeenten weigeren? Dit zijn soms statuszoekers
die weigeren om buiten een stad te wonen, omdat zij liever in die stad bij
elkaar wonen. Dit is hun goed recht, maar dit mag dan niet de regiogemeenten
worden verweten. Is mevrouw Van Gent er een voorstander van dat die mensen
worden verplicht om een huis te accepteren in Capelle of waar dan ook?Mevrouw Van Gent (GroenLinks):Dat zijn eigenlijk twee vragen.De heer Bruls (CDA):Het is voldoende als u mijn laatste vraag beantwoordt. Vind u dat die
mensen die huizen moeten accepteren? Ja of nee?Mevrouw Van Gent (GroenLinks):Wind u zich toch niet zo op. Ook die vraag zal ik beantwoorden.U zegt dat ik een zwetsverhaal heb gehouden. Het was in mijn ogen een
consistent verhaal. Ik vind het jammer dat u dat niet bent, maar ik ben zelf
wel bereid om op korte termijn een oplossing te creëren. Die oplossing
komt erop neer dat de woningmarkt echt wordt opengebroken en dat niet tegen
mensen wordt gezegd: u bent niet welkom en u zoekt het verder zelf maar uit.
Randgemeenten en Vinexwijken moeten veel beter toegankelijk worden. Dat dat
niet eerder is gebeurd, is een gevolg van het falende beleid van het kabinet.
Verder heb ik een breed scala aan mogelijkheden genoemd.Ik vind dat mensen vrij moeten zijn om te kiezen waar ze zich willen vestigen.
Eventuele problemen moeten natuurlijk worden aangepakt. Overigens staat het
zeker niet bij voorbaat vast dat er problemen komen. Minister Dekker ...De heer Bruls (CDA):Ja of nee! Ik weet niet in wat voor wereld u leeft. Ja of nee!Mevrouw Van Gent (GroenLinks):Minister Dekker is daarop ingegaan. Ik weiger echt om tegen mensen met
een WW-, een WAO- of bijstandsuitkering te zeggen: wij laten u niet toe in
deze wijk omdat u wel eens de cumulatie van problemen in een bepaalde wijk
kunt vergroten. Dat is een veel te grove maatregel. In deze mensen zal geïnvesteerd
moeten worden. Wij moeten deze mensen niet wantrouwen en niet gaan denken
dat deze mensen problemen zullen veroorzaken of versterken
als ze in een bepaalde wijk komen te wonen.De heer Bruls (CDA):Ik laat het maar bij deze constatering: GroenLinks duikt zoals GroenLinks
altijd duikt wanneer de problemen van de grote steden aan de orde zijn.Mevrouw Van Gent (GroenLinks):Je kunt woorden gebruiken als duiken of een agressieve aanval op mij plegen
vanwege mijn achtergrond, maar dat versterkt alleen maar mijn mening dat in
dit debat principiële kwesties aan de orde zijn. Daarover kun je met
elkaar van mening verschillen, maar het heeft geen zin om elkaar in zo'n debat
te verketteren want dat zal een oplossing van deze problemen zeker niet dichterbij
brengen.De heer Balemans (VVD):Voorzitter. Ik bedank de bewindslieden voor hun beantwoording. Deze beantwoording
was voor mijn fractie voldoende overtuigend om dit wetsvoorstel te kunnen
steunen. Ik ben blij met de toezegging over de midterm review en de analyses.
Dat is een verbetering, want daardoor krijgen wij in een eerder stadium zicht
op de ontwikkelingen. Overigens heeft minister Pechtold gezegd dat hij bereid
is tot een nieuw debat over het wetsvoorstel als zich ontwikkelingen in de
grote steden voordoen die een debat rechtvaardigen.Ik heb geen antwoord gekregen op mijn vraag over de hardheidsclausule.
Eerlijk gezegd vind ik dat niet zo erg, want ik denk dat wij dit onderwerp
beter kunnen laten rusten tot de evaluatie. Tot dat moment in 2011 doet dit
probleem zich immers helemaal niet voor.De ministers hebben niet gesproken over de invoering van de mogelijkheid
van dubbele wachtlijsten. Het kabinet heeft daarover ook geen toezeggingen
gedaan. Kunnen de bewindslieden aangeven welke plannen het kabinet hiervoor
heeft? Rotterdam, Utrecht en de andere steden wachten op uw antwoord. Laten
wij ze niet te lang laten wachten.De steden verlangen meer daadkracht van het kabinet op het punt van de
bestuurlijke boete. Om de regering aan te sporen meer daadkracht op te brengen,
dien ik, mede namens mij collega Koser Kaya, een motie in. Ik benadruk wel
dat het niet onze bedoeling is dat het Openbaar Ministerie zich zal onttrekken
aan zijn verantwoordelijkheid. Wij willen er alleen maar voor zorgen dat de
gemeentebesturen meer daadkracht kunnen tonen bij de aanpak van dit urgente
probleem.De Kamer,gehoord de beraadslaging,constaterende dat met het wetsvoorstel Bijzondere Maatregelen Grootstedelijke
Problematiek de grote steden, die deel uitmaken van het Grote Stedenbeleid,
ruimere bevoegdheden krijgen om het leef-, woon- en werkklimaat te verbeteren;constaterende dat de grote steden geconfronteerd worden met een malafide
infrastructuur zoals huisjesmelkers;overwegende dat hierdoor het leef-, woon- en werkklimaat in de steden
ernstig kan worden bedreigd;overwegende dat het noodzakelijk is om de grote steden een adequaat instrument
in handen te geven om aan de geconstateerde situatie van de malafide infrastructuur
een einde te kunnen maken;overwegende dat de bestaande juridische mogelijkheden onvoldoende zijn
voor een adequate aanpak van de problematiek;overwegende dat naast het strafbaar stellen van huisjesmelken en onteigening
van panden, het opleggen van een bestuurlijke boete aan huisjesmelkers een
effectieve manier kan zijn om huisjesmelken te bestrijden;verzoekt de regering: 1. om tegelijkertijd met, dan wel zo
spoedig mogelijk na inwerkingtreding van de Wet Bijzondere Maatregelen Grootstedelijke
Problematiek te beginnen met een experiment waarbij de grote steden de mogelijkheid
krijgen om het instrument van de bestuurlijke boete te gebruiken in de aanpak
van de malafide infrastructuur en in het bijzonder de huisjesmelkers;2. de ervaringen van dit experiment te betrekken bij de evaluatie van
de Wet Bijzondere Maatregelen Grootstedelijke Problematiek,en gaat over tot de orde van de dag.De voorzitter:Deze motie is voorgesteld door de leden Balemans en Koser Kaya. Naar mij
blijkt, wordt zij voldoende ondersteund.Zij krijgt nr. 27(30091).De heer Balemans (VVD):Voorzitter. Mijn fractie wil de grote steden van ons land de kans en de
ruimte geven om de grote problemen waarmee zij worden geconfronteerd, aan
te pakken en op te lossen. Wij zullen daarom dit wetsvoorstel steunen. De
motie ligt in het verlengde van die doelstelling en van de wens om daarmee
snel aan de slag te gaan. Ik weet dat er bij de Kamer voorstellen liggen op
een aantal terreinen waarop ook de motie betrekking heeft, maar daarin wordt
niet specifiek deze mogelijkheid genoemd, die de grote steden wel hard nodig
hebben.De heer Eerdmans (LPF):Voorzitter. Namens mijn fractie, de Lijst Pim Fortuyn, spreek ik waardering
en steun uit voor deze "Rotterdamwet". Wij zijn niet gekomen met amendementen,
want vanuit Rotterdam was verzocht om niet te komen met te veel aanpassingen,
omdat de wet er snel doorheen moet. Ik heb dan ook met gepaste kritiek de
ingediende amendementen bezien. Sommige vond ik wel sympathiek, maar ik heb
goed geluisterd naar het advies van de ministers. Ik heb sympathie voor het
amendement van mevrouw Adelmund op stuk nr. 18. In de lunchpauze zou worden
bezien of er een oplossing kon worden gevonden voor de gehandicapten in de
desbetreffende wijken. Dat amendement hangt dus nog even boven de markt.Ik vond het een prima debat. De verwijten vlogen over de tafel, en dat
is prachtig. Soms moet dit, en maakt het zaken duidelijk. Ik heb daarover
geen slecht gevoel, en ik kan prima slapen, evenals de heer Bruls.Ik dank de minister voor het antwoord op de vraag over de kortetermijncontracten.
Een contract is een contract. Mevrouw Adelmund had het over de komende rechtsza ken en ik denk dat wij inderdaad moeten beseffen dat een contract
telt als een contract. Het is dus niet mogelijk dat gekeken wordt naar het
inkomen uit arbeid over het afgelopen jaar. Voor mij was dat een leerpunt
in dit debat.Mevrouw Koser Kaya (D66):Voorzitter. Ik kan mijn tweede termijn ook kort houden. De fractie van
D66 zal het wetsvoorstel Wet bijzondere maatregelen grootstedelijke problematiek
steunen. Mijn fractie wil de steden steunen, en hun de mogelijkheid geven
de instrumenten die deze wet biedt, toe te passen in hun strijd tegen de verloedering
van wijken. Ik herhaal: alle mensen willen een mooie woning in een veilige
buurt, met perspectief op werk. Dat is ook wat dit voorstel beoogt. Mijn fractie
beseft wel dat sommige maatregelen drastisch zijn. De neveneffecten moeten
goed in de gaten worden gehouden. Wij stellen de voorwaarde dat woningzoekenden,
die door de maatregelen in de aangewezen gebieden geen huisvesting kunnen
krijgen, elders in de gemeente of regio passende huisvesting krijgen. De 51
huishoudens die nog geen woonruimte hebben, waarover mevrouw Adelmund zojuist
sprak, baren mij zorgen. Dit kan niet, en graag krijg ik hier opheldering
over.Onze steun aan de maatregelen geldt nadrukkelijk niet voor de eeuwigheid.
Als het goed is, ontvangen wij in 2007 de eerste cijfers. Deze moeten voldoende
vertrouwen geven. Samen met de heer Balemans heb ik een motie ingediend over
het aanpakken van huisjesmelkers, om de regering ertoe aan te sporen dit probleem
met meer voortvarendheid aan te pakken. Hij heeft daarover het nodige gezegd,
wat ik niet zal herhalen.Het bijzondere aan dit dossier is volgens mij dat het de sfeer uitstraalt
van het andere belangrijke dossier van minister Pechtold, te weten "de andere
overheid". De rijksoverheid beseft dat deze problemen niet altijd vanuit Den
Haag kunnen worden opgelost, en dat zij de lagere overheden, maar ook –
en dat is heel belangrijk – de mensen zelf de ruimte en de verantwoordelijkheid
moet geven.Mevrouw Adelmund (PvdA):Voorzitter. Het debat is inderdaad gegaan over het versterken van de leefbaarheid
en over de vraag hoe zich dat verhoudt tot het vaststellen van de precieze
grens tussen waar de maatregel die je voorstelt, vooruitgang oplevert voor
concrete mensen, voor alle burgers, en waar het discriminatie is en mensen
zou uitsluiten. Dat debat hebben wij gevoerd. Ik wil er een aantal opmerkingen
over maken, omdat ik wel degelijk een tweede termijn nodig heb.Nu heb ik al een vraag gesteld over de Commissie Gelijke Behandeling.
Ik heb zelfs een tekst aan de ambtenaren gegeven met daarin een heel precieze
formulering van de wijze waarop je kunt omgaan met het aanwijzen van wat wel
en wat niet toelaatbaar is onder de huidige Wet gelijke behandeling, een wet
die altijd bedoeld is geweest voor momenten waarin het tegenzit. De Wet gelijke
behandeling was nooit bedoeld voor momenten waarin het meezit, waarin er ruim
te kiezen valt. De Wet gelijke behandeling is juist bedoeld voor momenten
waarin er niet ruim te kiezen valt, dat je heel precies moet bepalen wat er
wel en wat niet kan. De Commissie Gelijke Behandeling geeft in haar laatste
brief een weg aan die heel mooi is, namelijk dat je alleen lokaal de verdediging
kunt voeren over een maatregel die je nooit op landelijk niveau bij voorbaat
als objectief moet bezien, maar via de aanwijzingsbevoegdheid en goedkeuringsmaatregelen
van de minister hier in de volksvertegenwoordiging aan de orde kunt stellen
op dat moment. Ik heb de precieze formulering aangereikt. Ik kom daar zo op
terug. Eigenlijk heb ik alleen daarvoor al een tweede termijn nodig. Er moest
nog een antwoord op komen.Ik loop het rijtje van maatregelen langs. Wat de ozb-maatregel betreft,
heb ik een amendement ingediend voor zes jaar in plaats van vier jaar. Ik
vond het een valide argument te zeggen: bind de gemeenteraad aan haar eigen
periode. Het valt inderdaad ongeveer samen, want zij beginnen binnenkort aan
een periode. Ik trek dus mijn amendement op stuk nr. 17 in.Ten aanzien van het andere ozb-amendement dat er ligt en waar wij debat
over hebben gevoerd, dacht ik een opening bij minister Pechtold te vinden
voor mijn gezonde denken over hoe groot de steden zijn in Nederland en dat
wij ons niet aan Europese regelgeving zouden moeten houden daar waar het om
de omvang gaat. Van exacte toepassing zou al helemaal geen sprake moeten zijn
waar dat niet nodig is. Vandaar die verruiming. Laten wij niet gaan over het
geld dat gemeenten vervolgens zelf in de gemeenteraad na grote gevechten op
een bepaalde wijze willen besteden. Het amendement op stuk nr. 16 zou ik dus
graag willen volhouden.Ik had andere amendementen in voorbereiding. Een conceptamendement dat
nog niet was ingediend, heeft minister Dekker voorkomen door nadrukkelijk
te zeggen – en dit maakt ook onderdeel uit van de wetsgeschiedenis –
dat het een bijzondere maatregel is die alleen tijdelijk kan worden toegepast
voor het bestrijden van grootstedelijke problemen op het moment dat deze niet
met andere middelen bestreden kunnen worden en als de ernst van de problematiek
de inzet van de beoogde aanwijzing rechtvaardigt. Dat heb ik minister Dekker
haast letterlijk horen zeggen, terwijl zij mijn amendement in wording niet
kende. Graag hoor ik een bevestiging hiervan in tweede termijn.Wij hebben in het kort een debat gevoerd over het inkomen. De minister
zei contract is contract, dat is heel mooi. Minister Dekker ken ik vanuit
een andere sfeer, die van werkgevers en werknemers. Wij weten dat er ook sprake
kan zijn van arbeid zelfs zonder contract, maar dat je wel iedere maand loon
krijgt. Dat moet juist voor de wetsgeschiedenis precies worden vastgesteld.
Je hebt ook nulurencontracten. Dan heb je eigenlijk geen contract, anders
dan dat je beschikbaar moet zijn voor arbeid en dat kan toch tot reguliere
inkomsten leiden. Het gaat mij er juist om dat het in de wetsgeschiedenis
zo is dat inkomsten uit arbeid inkomsten uit arbeid zijn. Dat kan op vele
manieren, want er hebben heel veel mensen een irregulier contract. Het gaat
mij er juist om, groepen in te sluiten en niet uit te sluiten, temeer daar
het om grote groepen gaat en met name om jongeren. Tegenwoordig ben je heel
lang jong, dat kan soms wel tot 30-jarige leeftijd structureel
aan de orde zijn voor grote groepen. Dat is nog steeds een gegeven.Het andere punt dat ik aan de orde wilde stellen is de positie van alleenstaande
ouders. Wij hebben hier lang gedebatteerd over de vraag of zij vanwege de
zorgtaken wel of niet vrijgesteld zouden moeten worden of deels vrijgesteld.
Alleenstaande ouders hebben vaak een deeltijdcontract. Ook dat vind ik inkomen
uit arbeid. Dat is misschien vaak wel goed geregeld, omdat het op dit moment
bij de groep bijstandsgerechtigden met allemaal intermediairs gebeurt. Maar
ook dat geldt als inkomen uit arbeid, om nog even de precieze formulering
te gebruiken.Ik heb gezien dat er een heel duidelijk antwoord is gegeven op het amendement
op stuk nr. 13 van de heer Bruls. Dat ging over de positie van de minister.
Ik heb de minister horen zeggen dat zij aanwijzings- en goedkeuringsbeschikkingen
wil blijven geven en dat zij uitziet naar het debat in de Kamer en naar de
informatie aan de Kamer, omdat zij vindt dat deze bijzondere maatregel alleen
maar in zeer specifieke situaties aan de orde is. Ik moet zeggen dat ik zeer
aan het antwoord van de regering hecht, mijnheer Bruls. Dit valt u misschien
tegen, maar op dit moment ben ik het meer met de argumentatie van de regering
eens dan met u.De heer Bruls (CDA):Dan moet u wel betere argumenten geven. Ik ben het helemaal eens met wat
u zegt over de informatieplicht aan de Kamer. Waar staat in mijn amendement
dat dit uitgesloten is? Het meningsverschil is alleen ontstaan over de vraag
of de minister tussentijds al dan niet moet kunnen terugtrekken. Dat is het
wezenlijkste punt. Daar kom ik zo meteen op terug.Mevrouw Adelmund (PvdA):U komt daar vast wel op terug, want het is uw amendement. Ik wil alleen
zeggen dat ik het antwoord van de minister zwaarwegend vind. Ik vind het een
dermate bijzondere maatregel dat die zowel door de gemeenteraad als door de
volksvertegenwoordiging moet worden gedekt. Het gaat namelijk om zeer rechtstreeks
ingrijpen. Zoals de ministers hebben gezegd, komt het in de buurt van een
grondrechtdiscussie. Daar gaan wij zeer zorgvuldig mee om.Ik wil reageren op de reactie van de minister op de inkomenscriteria.
Minister Dekker en minister Pechtold hadden het in hun antwoord over buurten,
straten of complexen. Dat gaat niet over de ozb. Over het amendement op stuk
nr. 15 bestond dus een misverstand, maar ik heb besloten om dat maar even
te laten lopen. Over de ozb heb ik een ander amendement ingediend. Daarover
verschillen de heer Bruls en ik nauwelijks van mening. Wij vinden allebei
dat er niet te krenterig moet worden gedaan. Over het amendement op stuk nr.
15 zeg ik dat gebieden moeten worden ingekaderd. Deze maatregel kan namelijk
niet geschikt zijn voor Amsterdam-Noord of Rotterdam-Zuid, om maar iets te
noemen. Dit hebben de deelnemers aan de rondetafelgesprekken heel goed duidelijk
gemaakt. De mensen die met deze maatregel willen werken, willen dat zeer zorgvuldig
doen. Een straat, een complex, een buurt. U weet dat een wijk verschillende
buurten kent. Het woord "gebieden" in de wet, dat heel ruim kan zijn, wil
ik van een kader voorzien door middel van het amendement op stuk nr. 15. Ik
wil dat vervangen zien door het woord "buurten" – dat is ook ruim, maar
minder ruim dan het woord "gebied" –, "straten" of "complexen".De heer Bruls (CDA):En wat te denken van het woord "wijken"?Mevrouw Adelmund (PvdA):Je hebt die volgorde altijd, maar wijken zijn in sommige steden heel groot,
zodat het nog maar weinig gedifferentieerd is.Het amendement op stuk nr. 20 gaat over een zaak die in mijn ogen ook
zwaar weegt, namelijk de aanwijzing en de goedkeuring van de minister. Dat
zei ik al. In het amendement op stuk nr. 20 zeg ik iets over het creëren
van een balans in de kansen. Onder nummer 2 staat de toelichting dat er voldoende
mogelijkheden moeten bestaan om binnen de regio waarin de gemeente is gelegen,
passende huisvesting te vinden. In de toelichting daarop ziet u iets over
de formulering. Die wordt verhelderd door de voorwaarden voor de gemeenten
positief te formuleren. Nu is er in de wet een negatieve formulering opgenomen.
Er staat: niet substantieel afnemen. En vandaag hebt u nog gezegd: volstrekt
onvoldoende. Hier Adelmundstaat: voldoende mogelijkheden. Dat is klare taal.
Bovendien is het positief geformuleerd. Daardoor is duidelijk waarop mensen
worden afgerekend. "Niet substantieel" of "volstrekt onvoldoende" kun je namelijk
op twee manieren interpreteren. Ik zit lang genoeg in de politiek
om te weten dat "volstrekt onvoldoende" kan zijn: volstrekt onvoldoende, maar
ook: zo veel nog wel, zo veel nog niet. Dit wordt voor mij vooral urgent als
ik u de vraag over Rotterdam stel. Zoals de fractie van D66 net heeft aangehaald,
hebben eenenvijftig huishoudens zicht gehad op een huis dat zij niet hebben
gekregen. Vijftien zijn geplaatst in de regio. Rotterdam is een stad die mij
zeer aan het hart gaat. Juist ten behoeve van die stad zeg ik erbij dat het
normaliter gemiddeld 5% is. Dan lijkt het dus hoger. Ik zei alleen al dat
die twee cijfers moeilijk op elkaar konden worden betrokken, omdat deze mensen
vrijwel alles accepteren waarop zij kans krijgen. Die vijftien hebben wel
elders een plek gekregen; die eenenvijftig niet.De heer Eerdmans heeft gezegd dat hij het amendement op stuk nr. 18 nog
zou bestuderen. Dat gaat over de chronisch zieken en gehandicapten. De bewindslieden
kiezen voor een groepsbenadering. Dat is op zichzelf al op het randje van
de grondrechten. Daar is lang over gedebatteerd. Als je dat doet, waarom zou
je dan ten aanzien van de mensen met een chronische ziekte of een handicap –
die kun je echt niet bij Albert Heijn, V&D of noem maar op kopen, want
die heb je of niet en het is onomkeerbaar – niet voor een soort hardheidsclausule
kiezen? Waarom zou je je willen begeven in debatten over de vraag of er echt
onomkeerbare gevallen zijn? Dergelijke debatten zijn jarenlang in de Kamer
gevoerd en hebben tot niets geleid. Ik ben er geen voorstander van dat de
gemeenteraad dat debat over doet. Wij hebben daarover immers jaren gedaan,
omdat het een heel ingewikkelde kwestie is. In geval van handicap of chronische
ziekte is sprake van een loonvervangende uitkering. Voor vroeggehandicapten
geldt soms namelijk dat al snel duidelijk is dat zij nooit een inkomen zullen
verdienen. Zij worden als jonggehandicapt beschouwd, zonder dat zij ooit een
arbeidsverleden hebben opgebouwd. In Rotterdam raadt men ons aan om ten aanzien
van die groep aan te geven dat het nooit de bedoeling van de wetgever kan
zijn geweest om de wet op die manier te laten uitwerken. Ten aanzien van de
voor de evaluatie genoemde groepen zijn al werkzaamheden verricht, maar dat
geldt niet voor deze groep. Als het een hardheidsclausule wordt, veronderstel
ik dat er nog meer beroepen zullen komen dan er al zijn. De vraag is dus of
de regering niet gewoon heldere wijn zou moeten schenken.Mevrouw Van Gent (GroenLinks):Betekent dit ook dat de fractie van de PvdA van mening is dat mensen met
een WW- of bijstandsuitkering als individu niet tot een bepaalde wijk moeten
worden toegelaten omdat zij tot die groep behoren? Mevrouw Adelmund vraagt
nu weer om een uitzondering, maar hoe zit het dan met die twee andere groepen?Mevrouw Adelmund (PvdA):Ik heb een verslag ingediend dat omvangrijker is dan het volledige wetsvoorstel.
Daarin heb ik daarover alle vragen gesteld die aan de orde kunnen komen. Ik
heb onder andere gevraagd op welke wijze in dit geval de samenhang aan de
orde is tussen criminaliteit en arm zijn. ik ben het volstrekt met mevrouw
Van Gent eens als zij zegt dat dit een relatie is die niet mag worden gelegd.
Het is niet juist dat arme mensen voor minder sociale cohesie zorgen. Het
is nog sterker: ik kom uit Rotterdam en heb zelf ervaren dat juist de mensen
met een uitkering in het oude westen en in het oude noorden fulltime voor
de wijk bezig waren. Met mijn uitgebreide verslag en mijn inbreng probeer
ik na te gaan hoe is te voorkomen dat mensen steeds naar de knikkerputjes
van de stad worden verwezen. Het gaat dus niet om een wet voor bestuurders
maar voor burgers. Op welke manier kunnen wij ervoor zorgen dat er kansen
worden gecreëerd voor die groep die nu geen andere keuze heeft dan dat
pad en die woning waarbij de deprivatie bij voorbaat een feit is? Amendement
nr. 20 is belangrijk, want er moet worden aangetoond of er voldoende mogelijkheden
zijn. Convenanten zijn en blijven belangrijk, maar er is slechts sprake van
papier en het is pas later mogelijk om aan te geven of het al dan niet is
gelukt. Ondertussen hebben die 51 personen in Rotterdam, die onder de huidige
huisvestingswet vallen, geen woning. Het weegt dus heel zwaar om die convenanten
in de levende realiteit om te zetten en voldoende mogelijkheden te creëren.
Mevrouw Van Gent kan zich voorstellen dat ik als sociaal-democraat niets anders
kan doen dan nagaan of ik voor die mensen om wie het gaat kansen kan creëren.
Ik doel dan zowel op de burgers die al in de wijken wonen als op de mensen
die werk zoeken.Mevrouw Van Gent (GroenLinks):Ik begrijp deze passie, maar de cruciale vraag blijft wat de mening van
de fractie van de PvdA is over personen met een WW- of bijstandsuitkering.
In haar visie blijven die immers over. Moeten die mensen ook als individu
worden afgerekend en zijn zij in bepaalde wijken niet welkom omdat zij tot
die groep behoren? Of is de fractie van mening dat dit toch wel een grove
maatregel is?Mevrouw Adelmund (PvdA):Ik heb over die maatregel scherpe vragen gesteld, omdat die kan worden
beschouwd als een paardenmiddel. Die maatregel is in vergelijking met reguliere
wetgeving buiten proportie en verhoudt zich moeizaam tot de Wet gelijke behandeling.
Ik wacht het antwoord op mijn vragen af. Vanmorgen heb ik nogmaals gezegd
op welke wijze de Commissie Gelijke Behandeling een en ander benadert. Ik
hecht zeer aan die wet, omdat die juist is bedoeld voor de momenten waarop
het tegen zit.Mevrouw Koser Kaya (D66):Deze wet staat of valt naar mijn mening met de vraag of iedereen, dus
ook degenen die geen vestigingsvergunning hebben, wel elders woonruimte kunnen
krijgen. Dat geldt dus ook voor gehandicapten. Leidt dit misschien niet tot
stigmatisering van de gehandicapten?Mevrouw Adelmund (PvdA):Dat zou ik haast sm in de politiek noemen. Dat is sadomaso. Gehandicapten
hebben een felle strijd gevoerd om toegang te krijgen tot het gewone domein
van onze samenleving. Als Rotterdam in de evaluatie constateert dat een onbedoeld
bijeffect van de maatregel is dat gehandicapten worden uitgesloten omdat zij
nooit een inkomen uit arbeid kunnen verwerven, moet de wetgever dat repareren.
Als wij dat niet doen, doen wij ons werk niet goed.De heer Bruls (CDA):Voor de wetsgeschiedenis merk ik op, dat het niet klopt wat mevrouw Adelmund
zegt. Het is niet waar dat gehandicapten nooit een inkomen uit arbeid kunnen
verwerven. Niet elke arbeidsgehandicapte is een arbeidsongeschikte.
Dat weet mevrouw Adelmund nog beter dan ik. Zij is aan het hineininterpretieren,
zoals onze Oosterburen zeggen. Ik begrijp haar bezwaar tegen een hardheidsclausule
niet zo goed.Mevrouw Adelmund (PvdA):Een hardheidsclausule zou een goede zaak zijn. Ik ben er zonder meer voorstander
van dat een hardheidsclausule in deze wet komt. De heer Balemans heeft gezegd
hiermee tot 2011 te willen wachten. Het behoort tot de verschillen tussen
onze partijen dat ik iets ongeduldiger ben. Een hardheidsclausule zou op zich
goed in de wet passen. Het is echter gemakkelijk vast te stellen dat er een
groep gehandicapten is, die geen inkomen uit arbeid kan verwerven. Er is zelfs
een heel schoolsysteem op gebaseerd dat mensen nooit zullen werken. Het is
niet de bedoeling dat deze mensen worden uitgesloten. Omdat zij de strijd
hebben geleverd om te kunnen functioneren in reguliere maatschappelijke verbanden,
moet hen de mogelijkheid tot participatie worden geboden. Onder de WAO vallen
ook de chronisch zieken.De heer Bruls (CDA):Dan gaat het toch wat te ver om bijna één miljoen WAO'ers
maar gelijk uit te sluiten. Zoveel hebben wij er namelijk in ons land, en
dat is wat mevrouw Adelmund zegt. Zij doelt waarschijnlijk op de Wajongers,
jongeren van wie al voor hun achttiende vaststaat dat zij niet kunnen deelnemen
aan het arbeidsproces. Ook uit deze groep werken mensen in deeltijd. Ik roep
mevrouw Adelmund op om ervoor te waken deze hele groep op één
hoop te gooien. Ik ken genoeg Wajongers die het bijzonder spijtig vinden dat
zij steeds in de groep van arbeidsgehandicapten worden gestopt. Zij zijn veel
meer dan dat. Zij werken vaak ook nog, bijvoorbeeld parttime.Mevrouw Adelmund (PvdA):Zoals de heer Bruls weet zijn de Wajongers oude gevallen. Er is de afgelopen
tijd heel wat gebeurd ten aanzien van de wetgeving hierover. Ik bespeur bij
de heer Bruls de intentie om Wajongers, mensen in de Waz en mensen in de WAO
die eenzelfde type constitutie hebben, tegemoet te komen.De heer Balemans (VVD):Voor de zuiverheid merk ik op dat de hardheidsclausule waarover ik eerder
heb gesproken, de vier- en achtjarentermijn betreft. Dat is dus even iets
anders. Op een aantal terreinen ben ik net zo ongeduldig als mevrouw Adelmund.Mevrouw Adelmund (PvdA):Ik probeerde de heer Balemans in te sluiten. Dat is dus gelukt.Het blijft een beperkte wet, die hooguit tijdelijk zal functioneren, en
die steeds opnieuw een politiek debat zal uitlokken. Daaraan zitten wij vast
wanneer wij de wet toepassen.Er is veel gesproken over Rotterdam. Ik wil nog één opmerking
maken over Amsterdam. Het lijkt een vreemd gegeven, maar ik voel mij in beide
steden zeer thuis. Amsterdam heeft ook een aanpak. Ik voorspel dat de steden
niet in de rij zullen staan om de maatregelen die de nieuwe wet biedt, toe
te passen. Wij hebben te weinig gesproken over de manier waarop Amsterdam
deze zaken oplost. Ook daar heeft men methoden gevonden om de problematiek
aan te pakken. Dat geldt ook voor Haaglanden en voor veel andere gemeenten
die dit paardenmiddel niet zullen gaan toepassen. Ik heb daarom een aantal
vragen gesteld over het inkomenscriterium en de balans daarin. Deze zijn blijven
liggen, maar waren heel duidelijk geformuleerd.Ik dien nog een korte motie in. Ik heb de heer Bruls al uitgedaagd het
daarmee eens te zijn. Ik veronderstel dat hij vast gaat roepen dat hij het
ook vindt. De kansenzones in Rotterdam zijn op dit moment echt succesrijk,
maar vallen niet onder deze wet. Het is echt een mooie aanpak, die breder
is dan de ozb-maatregel. Wij willen deze mogelijkheden daarom verbreden. Ik
heb de heer Bruls gisteren al uitgenodigd om dat te ondersteunen. Ik weet
bij voorbaat dat ik de motie die ik dadelijk zal indienen, zal aanhouden omdat
zij van een dekking uit de FES wordt voorzien in de tegenbegroting bij prinsjesdag.
Ik dien hem in omdat ik het van groot belang vindt om wat in Rotterdam zo
goed loopt, uit te breiden. Het experiment heeft veel haken en ogen.De Kamer,gehoord de beraadslaging,overwegende dat verbetering van het ondernemingsklimaat in achterstandswijken
de leefbaarheid kan verbeteren;constaterende dat de gemeente Rotterdam met steun van het Rijk een forse
investeringspremie voor ondernemers in zogenoemde kansenzones heeft ingesteld;constaterende dat de interesse voor deze investeringspremie groot is en
dat de desbetreffende wijken hiermee een positieve uitstraling krijgen;verzoekt de regering, uit het Fonds Economische Structuurversterking middelen
ter beschikking te stellen om een soortgelijke investeringspremie voor alle
gemeenten met achterstandswijken in te stellen,en gaat over tot de orde van de dag.De voorzitter:Deze motie is voorgesteld door het lid Adelmund. Naar mij blijkt, wordt
zij voldoende ondersteund.Zij krijgt nr. 28(30091).Mevrouw Adelmund (PvdA):Voorzitter. Ik ben benieuwd naar de reactie van de bewindslieden in tweede
termijn op mijn amendement over hennepteelt. In de nota naar aanleiding van
het verslag staat over de aanpak van malafide eigenaars van hennepplantages
dat men niet meer dan vijf planten mag telen voor eigen gebruik. In mijn amendement
stel ik voor de commerciële hennepteelt daarbij te noemen, want daar
ligt het grootste probleem. Het argument dat hennepteelt een ernstige bedreiging
voor de gezondheid vormt, gaat voor de commerciële hennepteelt niet op
omdat men met goede afzuiginstallaties en met goed licht werkt. Het probleem
is dat de commerciële hennepteelt criminelen aantrekt in de betreffende
wijken. Zijn de bewindslieden bereid dit punt mee te nemen?AdelmundIn mijn amendement op stuk nr. 19 heb ik voorgesteld een evaluatietermijn
vast te stellen op drie jaar. Er is inmiddels over gesproken
dit te doen bij de behandeling van de tussenstand GSB. Dit blijft echter een
tussenstand. Ik wijs erop dat bijvoorbeeld de Wet bevordering eigen woningbezit
na drie jaar is geëvalueerd. Dat was voldoende om zicht te krijgen op
de uitwerking van die wet. Omdat het hier om een ingrijpende bijzondere maatregel
gaat, zou ik de evaluatie naar voren willen halen.De voorzitter:Het amendement-Adelmund (stuk nr. 17) is ingetrokken.De heer Bruls (CDA):Voorzitter. Ik dank beide bewindslieden voor hun antwoorden in eerste
termijn. Het is goed om te constateren dat een meerderheid in deze Kamer niet
alleen de intentie van deze wet, maar ook het merendeel van de voorgestelde
maatregelen steunt. Dat is een belangrijk signaal aan Rotterdam en alle andere
grote steden, waaruit blijkt dat dit onderwerp leeft in dit huis. In dit huis
wordt naar rato meer gesproken over het platteland dan over de grote steden,
maar de kwaliteit van het debat maakt heel veel goed.Ten aanzien van de ozb-voorstellen handhaaf ik mijn amendementen. Ik heb
begrepen dat het geen principiële zaak is. Dat zou ook onmogelijk kunnen.
Je kunt veel principes over de besteding van geld aanvoeren, maar niet als
het gaat over de ruimte binnen het gegeven budget waarmee gemeenten aan de
slag kunnen. Mevrouw Adelmund vroeg zich terecht af waar wij ons druk over
maken. Ik heb dat in soortgelijke bewoordingen ook aangegeven. Bij het gedeelte
van de wet dat gaat over toegang tot de woningmarkt wordt terecht gekozen
voor een aantal algemene criteria op basis waarvan de minister haar werk moet
doen. Hier wordt dat heel erg ingeperkt. Ik vind het lastig uit te leggen
dat een wijk in een stad in Nederland uit minimaal 10.000 bewoners moet bestaan
om tot kansenzone benoemd te worden. Dat soort wijken is zeer dun gezaaid.
Ik heb in eerste termijn al gezegd dat het niet goed is om te vergelijken
met steden als Parijs, Madrid, Londen en andere echt grote steden of urbane
gebieden. Dit wetsvoorstel moet maatwerk leveren voor de problemen die in onze steden
leven en voor de uitdaging die onze gemeentebestuurders willen oppakken. Daarom
blijf ik volhouden dat de gebiedsomvang vergroot moet worden en daarom heb
ik voorgesteld om het aantal inwoners te verlagen van 10.000 tot 5000. Ook
moeten er meer gemeenten kunnen meedoen dan alleen de gemeenten met meer dan
100.000 inwoners. Ik ben gevoelig voor het argument dat je niet alleen over
de GSB-steden kunt spreken, want daarmee vallen alle andere 100.000+-gemeenten,
zoals Almere en Apeldoorn, erbuiten. Ik zal mijn amendement dan ook in die
zin aanpassen dat het gaat om GSB-gemeenten en om gemeenten met meer dan 100.000
inwoners.Ik wil niet zover gaan dat alle gemeenten eronder kunnen vallen. Ik vind
wel dat wij onszelf recht moeten doen. Dit wetsvoorstel moet de grootstedelijke
problematiek aanpakken en dan moeten de maatregelen wel iets extra's bieden.
De gemeente Midden-Delfland, ingeklemd tussen Den Haag en Rotterdam, heeft
zeker bepaalde problemen, vooral op reconstructiegebied, maar die zijn van
een geheel andere orde dan de stadsproblematiek in Rotterdam, Schiedam en
Den Haag. Het zou raar zijn als het ozb-regime in die gemeente wordt aangepast,
want dan is het voordeel dat de steden hebben gelijk weg. Dan kunnen wij net
zo goed een debat houden over de aanpassing van de ozb. Ik twijfel er niet
aan dat dit debat nog eens zal plaatsvinden, maar niet nu. Laten wij het dus
wel gericht houden op de steden.Het is van belang dat er een balans blijft bestaan in de toegang tot de
woningmarkt, want het gaat om zwaarwegende en vergaande maatregelen. Ik noem
het geen paardenmiddel, want dat zou suggereren dat de middelen te bot zijn
en niet het doel bereiken. Dat is niet zo. Dit middel, hoe zwaarwegend ook,
kan zeer verfijnd en precies worden toegepast. Het is simpelweg nodig. Ik
zal niet herhalen wat anderen en ikzelf in eerste termijn hebben betoogd.
De beide bewindslieden hebben ook al uitvoerig aangetoond waarom het nodig
is.Ook ik heb de brief van de Commissie Gelijke Behandeling van 5 september
gelezen. Die brief is om meer redenen interessant, maar vooral om wat in de
eerste alinea onder het woord "toelichting" op pagina 2 staat. Ik denk dat
het goed is voor de Handelingen om te citeren wat er staat: "De regering stelt
ten onrechte dat de CGB heeft geadviseerd dat er geen objectieve rechtvaardiging
bestaat voor het indirecte onderscheid dat mogelijk het gevolg is van de toepassing
van de in het wetsvoorstel opgenomen maatregelen. Wat heeft zij wel geadviseerd?"
Ik had het eerlijk gezegd ook gelezen zoals de regering het had geïnterpreteerd
en volgens mij vele anderen hier. Volgens mij had iedereen het idee dat de
CGB stelde dat daar geen objectieve rechtvaardiging voor is. Dat is dus goed
nieuws. Volgens de commissie is er dus wel degelijk een objectieve rechtvaardiging
te vinden, maar dat moet je op lokaal niveau beschouwen. Welnu, volgens mij
is dat met dit wetsvoorstel helemaal mogelijk.Volgens het roemruchte amendement op stuk nr. 13 blijft er ook een rol
bestaan voor het Rijk, in de persoon van de minister van VROM, om al dan niet
zo'n maatregel in te stellen. Je moet natuurlijk wel een algemene toets hebben,
al was het maar op het fenomeen van de grondrechten die ons allemaal ter harte
gaan. Nu gaat het alleen om de vraag hoeveel ruimte je de gemeenten geeft
die voorstellen doen. Het is juridisch belangrijk om te weten of de gemeente
of de minister aanwijst, maar in de grond van de zaak is dat niet zo essentieel,
want je laat de minister altijd het laatste woord houden. Ik heb de kritiek
van de minister op mijn amendement op stuk nr. 13 goed tot mij laten doordringen
en ik ben wel gevoelig voor wat zij heeft gezegd. Zij zei dat wij eerst eens
vier jaar op deze manier aan de slag moeten gaan. Het is inderdaad een vergaande
en een zwaarwegende maatregel. Ik kan mij daar van alles bij voorstellen.
Ik zal dan ook in goed overleg met de leden van mijn fractie, dat zijn er
toch mooi 44, bekijken wat wij verder met dit amendement doen.Ik hecht wel aan een ander onderdeel van het amendement dat tot nu toe
niet is besproken. In de toelichting op dit amendement heb ik aangegeven dat
de reden voor indiening alles te maken heeft met tempo. Zorgvuldigheid, toetsing
en instemming van de zijde van de minister van VROM zijn belangrijk,
maar degenen onder ons die wat meer ervaring hebben met zowel het nationale
als het lokale bestuursniveau weten ook welke pingpongspelletjes gespeeld
kunnen worden. Nu deze maatregel in de ogen van zeer velen echt nodig is,
in ieder geval voor Rotterdam en wellicht ook Amsterdam – ik denk dat
het er niet veel méér zullen zijn – zou mijn fractie het
uitermate betreuren als over deze maatregel onenigheid zou ontstaan over getalletjes,
hoe belangrijk die ook zijn, en er vervolgens een maandenlang debat komt waarbij
voorstellen over en weer gaan, en tenslotte het ministerie er ook nog eens
een half jaar over duurt voordat er een besluit komt. Dat is echt verloren
tijd. Daarom heb ik in het amendement een termijn van acht weken opgenomen,
die is bedoeld als fatale termijn. Dit punt wil ik handhaven en ik zal dan
ook straks het amendement aanpassen, dan wel een nieuw amendement indienen.
Dit geeft immers een enorme prikkel aan zowel de gemeente als het Rijk om
een en ander goed voor te bereiden. Als de gemeente Rotterdam resultaten van
experimenten heeft, kan zij nu al aan de slag om samen met ambtenaren van
VROM en BZK de zaken voor te bereiden en na te gaan welke criteria opgesteld
moeten worden, wil zij in aanmerking komen voor toepassing van deze passage
in de wet. Door daar een termijn aan te stellen, gaat er in de eerste plaats
een extra prikkel uit naar de gemeente. Als die de zaken niet goed voorbereidt
met het ministerie, loopt ze immers de kans dat de minister binnen de termijn
van acht weken laat weten dat de gemeente niet in aanmerking komt omdat het
ministerie onvoldoende gegevens heeft. In de tweede plaats geeft het een prikkel
aan de minister om snel en zorgvuldig een besluit te nemen.Mevrouw Van Gent (GroenLinks):Ik heb nog een vraag over de objectieve rechtvaardiging, zoals de heer
Bruls dat uitlegt. Hoe interpreteert hij die objectieve rechtvaardiging, nu
mensen niet meer individueel worden bekeken? Omdat mensen behoren tot een
bepaalde groep, kunnen ze straks bepaalde wijken niet meer in.De heer Bruls (CDA):Dit brengt mij vanzelf op het punt van de schrijnende gevallen. In eerste
termijn heeft de minister van VROM naar aanleiding van een interruptie mijnerzijds
de toezegging gedaan om nog voor de stemmingen – naar ik aanneem zijn
die volgende week dinsdag – met een nota van wijziging te komen, waardoor
er op individuele gronden een afwijkingsmogelijkheid komt. Op die manier zou
ik het graag geregeld zien. Voor het overige is het wezen van het wetsvoorstel
inderdaad, dat het om groepen gaat. Ik heb gisteren al betoogd dat nooit te
voorkomen is dat mensen er ontevreden over zijn, maar daarom hebben ze ook
bezwaarmogelijkheden. Als er dan bovendien nog een afwijkingsmogelijkheid
voor schrijnende gevallen is, kan iemand toch worden toegelaten als het volgens
de regels niet mogelijk zou zijn. Daarbij kan het bijvoorbeeld gaan om de
sociale gevallen die mevrouw Vergeer heeft genoemd.Ik zou dat laatste overigens niet generiek willen regelen, waarmee ik
ook al een oordeel over het amendement van mevrouw Vergeer heb gegeven. Hoe
sympathiek dat amendement ook is voor mensen die mantelzorg willen verlenen,
voorkomen moet toch worden dat jonge kinderen van Antilliaanse moeders kunnen
aanvoeren dat zij in de wijk moeten kunnen wonen omdat hun moeders daar wonen.
Wij moeten de wereld dus niet mooier voorstellen dat hij in elkaar zit, want
het gaat hier om de derde- en vierde-generatieproblematiek die wij in al onze
steden meemaken, niet alleen in Rotterdam. Wel moet een gemeente een uitzondering
kunnen maken als kinderen voor hun ouders willen zorgen en er helemaal niemand
anders beschikbaar is. De nota van wijziging zou ook in die zin moeten luiden.De voorzitter:Mevrouw Van Gent, u mag nog één afrondende interruptie op
dit punt plaatsen.Mevrouw Van Gent (GroenLinks):Voorzitter. De heer Bruls zegt dat hij geen generieke maatregel wil. Dat
is op zich heel verstandig, maar in mijn ogen is het onverstandig om mensen
generiek in te delen. Het is onverstandig om mensen die een WW-, WAO- of bijstandsuitkering
hebben, generiek in een groep in te delen die bepaalde wijken niet inkomt.
Mijn principiële vraag is waarom hij tegen die mensen die waarschijnlijk
helemaal geen problemen geven, bij voorbaat wil zeggen dat zij er niet inkomen.De heer Bruls (CDA):Omdat die mensen juist de dupe worden van de eenzijdige samenstelling
van die wijken. Ik wil dat doen, juist omdat ik hart heb voor die mensen.
Ik heb er geen twijfel over dat u ook hart voor die mensen hebt. Juist daarom
zou u dat voor sommige wijken moeten willen. Ik ken ook wijken in Den Bosch
en Nijmegen waar dat speelt. Wij moeten niet willen dat mensen zo bij elkaar
komen. Er zijn heel veel onderzoeken waaruit blijkt dat wijken waarin zoals
u zegt vaak de sociaal-economisch zwakke broeders en zusters wonen, een zeer
hoge sociale cohesie hebben. Dat is absoluut waar. Je hoeft echt niet in Rotterdam
te hebben gewoond om je daarvan op de hoogte te kunnen stellen. Die mensen
zitten er wel in ellende in die hoge sociale samenhang en komen er niet uit
van de eerste op de tweede op de derde generatie. Het is met andere woorden
in het belang van de mensen zelf dat dit gebeurt, niet omdat die mensen in
mijn beleving of de beleving van anderen hier per definitie crimineel of slecht
zijn. Dat is niet aan de orde. Daar gaat het niet om.Mevrouw Van Gent (GroenLinks):Als het in het belang is van mensen ...De voorzitter:Mevrouw Van Gent, ik sta u op dit moment geen interruptie meer toe. Ik
geef u dus niet het woord.Mevrouw Van Gent (GroenLinks):... dan is het toch ook in uw en hun belang dat zij nu ook al andere
keuzemogelijkheden hebben? Wilt u mij steunen om dat op korte termijn mogelijk
te maken? U zegt tegen die mensen dat zij niet welkom zijn, maar zij kunnen
nergens anders naartoe.De voorzitter:Mevrouw Van Gent heeft het woord genomen, hoewel ik heb gezegd dat zij
het niet had. De heer Bruls hoeft er daarom niet op te reageren. Ik geef de
heer Balemans de gelegenheid voor een interruptie.De heer Balemans (VVD):Het gaat natuurlijk om de mensen in die wijken van de grote
steden. Snelheid van besluitvorming is een van de belangrijkste zaken om problemen
zo snel mogelijk te kunnen aanpakken. De heer Bruls wil zijn amendement op
stuk nr. 13 nog eens bekijken. Ik wijs hem op iets waarmee hij die snelheid
van besluitvorming wil inbrengen, maar waarmee volgens mij het risico loopt
dat hij zo hard holt dat hij struikelt en op zijn gezicht valt. Er staat namelijk
dat de minister een besluit moet nemen binnen acht weken na verzending ter
goedkeuring van de aanwijzing door de gemeenteraad. Wij weten allemaal hoe
dat gaat. Na de verzending aan de gemeenteraad moet de gemeenteraad het ontwerpbesluit
agenderen en bespreken. Er zijn al gauw vier, vijf weken verstreken voor dat
is gebeurd. De minister heeft dan nog een of twee weken om in alle haast te
bekijken of zij het besluit goedkeurt. Ik verzoek de heer Bruls dit mee te
nemen als hij toch kijkt naar herformulering van zijn amendement. Dat soort
ongelukken wil ik namelijk niet.De heer Bruls (CDA):Daarmee ben ik het eens. Om misverstand te voorkomen, wijs ik erop dat
er staat: binnen acht weken na de verzending ter goedkeuring van de aanwijzing
door de gemeenteraad. De hele riedel, oneerbiedig uitgedrukt, in het gemeentelijk
apparaat is dan achter de rug. Als de gemeenteraad heeft besloten, staat het
besluit vast en wordt het verzonden. Ik zal er overigens nog naar kijken.
Er komt een gewijzigd of nieuw amendement.Mevrouw Adelmund (PvdA):U hebt de brief van de Commissie Gelijke Behandeling aangehaald. Van groot
belang bij de compassie met de mensen die naar de knikkerputjes gaan, is wat
hun kansen elders zijn. Bent u het eens met het gestelde achter de streepjes
in de hoofdhypothese van de Commissie Gelijke Behandeling dat gemeenten dan
moeten nagaan welk doel de afzonderlijke gemeente voor ogen staat, wat de
effecten zijn voor bijvoorbeeld vrouwen, gehandicapten of mensen van buitenlandse
afkomst, welke alternatieven in de lokale situatie mogelijk zijn waarmee ook
het doel kan worden bereikt en waarmee in mindere mate of geen door de gelijkebehandelingswetgeving
beschermde groepen met name worden getroffen?De heer Bruls (CDA):Ik begreep die passage niet zo goed, omdat het volgens mij in soortgelijke
bewoordingen staat in het wetsvoorstel, althans in de memorie van toelichting
en zeker in de nota naar aanleiding van het verslag. Ik heb dat gisteren zelf
ook betoogd, sprekend over de maatregelen. Ik vind dat gemeenten eerst alles
uit de kast moeten hebben gehaald voordat zij deze zwaarwegende maatregel
nemen. Dat staat als een van de algemene criteria waaraan de minister toetst
in de wet. Daarmee is het probleem van mevrouw Van Gent en haar twee moties
ook opgelost, want als de minister er niet van overtuigd is dat een regio,
plusregio of provincie voldoende aanbod van andere woningen heeft, heeft de
gemeente die de aanwijzingen wil doen plaatsvinden een probleem. Ik begreep
dat deel van het debat dan ook niet zo goed.Mevrouw Adelmund (PvdA):Het gaat om het amendement op stuk nr. 20. Daarin wordt positief geformuleerd
wat in het wetsvoorstel negatief is geformuleerd, namelijk: niet substantieel.
Vanmorgen was de toelichting nog: niet substantieel en volstrekt onvoldoende.
Er staat nu gewoon: voldoende huisvesting voor die mensen die worden afgewezen.
Bent u daar voor of tegen?De heer Bruls (CDA):Ik had het over de moties van mevrouw Van Gent. Ere wie ere toekomt!Mevrouw Adelmund (PvdA):Toch wil ik graag een antwoord op mijn vraag.De heer Bruls (CDA):Hetzelfde geldt voor amendement nr. 20. Op dit onderdeel hoeft het wetsontwerp
niet te worden aangepast. U vroeg mij heel concreet naar de brief van de Commissie
Gelijke Behandeling van 5 september en dan met name het deel achter de
eerste streepjes. Volgens mij is het geheel in lijn met het wetsontwerp en
de bewindslieden moeten maar aangeven of zij dat ook zo zien. Dan ligt het
mooi vast in de wetsgeschiedenis. Ik zie hier geen grote spanning. De tweede
brief van de Commissie Gelijke Behandeling beschouw ik min of meer als een
correctie van een standpunt dat volgens mij door iedereen hier anders is begrepen.Mevrouw Adelmund (PvdA):Wat zou u tegen die 51 woningzoekenden zegen die een huis konden krijgen
in een wijk waar zij niet terecht konden? Zou u zeggen dat zij niet substantieel
worden benadeeld of zou u zeggen dat er voor hen voldoende huisvesting is?De heer Bruls (CDA):U weet ook niet wat er met die 51 mensen is gebeurd. U suggereert dat
die mensen dakloos zijn, maar naar alle waarschijnlijkheid is dat niet het
geval. Het komt natuurlijk heel vaak voor dat mensen op een wachtlijst staan
of niet het huis van hun dromen krijgen. Het gebeurt ook dat mensen keer op
keer huizen afwijzen. Ook in de regio Rijnmond, ook al heb ik daar nooit gewoond,
mijnheer Eerdmans.Mevrouw Adelmund (PvdA):Elke woningzoekende in Rotterdam of Amsterdam moet lang op een huis wachten,
maar als je bepaalde gebieden afsluit voor mensen, moeten zij voldoende huisvestingsmogelijkheden
hebben elders in de regio. Dat zij niet substantieel worden gekort, is iets
anders dan voldoende huisvestingsmogelijkheden hebben. Het ene is een antwoord
en het andere is ongeveer een antwoord.De heer Bruls (CDA):Volgens mij willen mensen alleen maar een antwoord op de vraag wanneer
zij een bepaald huis kunnen betrekken. Zij zullen niet geïnteresseerd
zijn in de vraag of een begrip als "substantieel" al dan niet in de wet staat.
Er worden nu beleidsregels vastgesteld waarmee steden aan de slag kunnen en
dan heb je dit soort woorden niet nodig.Mevrouw Adelmund (PvdA):Ik moet dit corrigeren, want in het wetsontwerp staat de term "niet substantieel".
Dat is onhelder.De heer Bruls (CDA):Voor individuele burgers maakt dat echt geen verschil en uw amendement
zal dat niet oplossen. Het maakt wel wat uit voor eventuele juridische aanspraken.
De kans is groot dat daarover weer een heel debat ontstaat. Als er één
woning minder wordt aangeboden door een toevallige mutatie in de tijd, is
er in uw termen onvoldoende aanbod. Dat is toch niet realistisch? Daarop kunnen
ook PvdA-wethouders geen beleid baseren.Mevrouw Van Gent (GroenLinks):Eigenlijk zegt u: als niet wordt voldaan de moties-Van Gent, kan dit wetsontwerp
niet in werking treden. Ook u bent van mening dat niet alleen op papier maar
ook in de praktijk aan bepaalde voorwaarden moet worden voldaan en dat de
keuze niet mag worden ingeperkt. "Substantieel" vind ik ook een woord van
niks. Bent u ook niet van mening dat mijn moties van belang zijn voor een
coherent beleid?De heer Bruls (CDA):Er zijn een aantal zaken die ik straks zal missen en één
ervan is de vasthoudendheid van mevrouw Van Gent. Het klopt echter niet wat
zij zegt. Ik zal haar moties niet steunen. Haar eerste motie is zelfs overbodig.
In het wetsontwerp staat namelijk al dat wordt bezien of er voldoende aanbod
is in de regio. Anders krijgt een stadsbestuur niet zijn zin. Als een minister
dan niet ingrijpt, is de Kamer er ook altijd nog. En desnoods gaan de mensen
naar de rechter. Dat kan gelukkig ook nog in dit land.Mevrouw Van Gent (GroenLinks):Ik begrijp het dus goed. Alleen een papieren afspraak of een convenant
waarin is geregeld dat er over maximaal vijf jaar voldoende aanbod is, ook
in de randgemeenten, is dus voor de heer Bruls niet voldoende?De heer Bruls (CDA):Nee, dit heb ik niet gezegd. Volgens mij verwees mevrouw Van Gent hiernaar
in haar eerste motie. Ik heb die helaas niet voor mij liggen, dus ik ben afhankelijk
van wat zij zegt. Wij hebben hier een ordentelijke behandeling van een belangrijke
wet, maar ook als het geen belangrijke wet is, moet het wetgevingsproces secuur
worden gevolgd. Mevrouw Van Gent moet dan niet met bepaalde woorden gaan spelen.
Ik heb alleen gezegd dat onvoldoende aanbod een grond is, maar dit staat al
in de wet. Daarom vind ik de motie overbodig.Met betrekking tot de toegang tot de woningmarkt wil ik nog beklemtonen
dat de balans van belang is, evenals een optimale inzet van de bestaande instrumenten.
De wet zit dan goed in elkaar. Wat de amendering oplevert, merken wij wel
bij de stemmingen. Ik ben tevreden over de toezegging dat er in 2007 een analyse zal worden
gepresenteerd, gekoppeld aan de tussenbalans van het grotestedenbeleid.De motie van mijn collega's Balemans en Koser Kaya vind ik sympathiek.
Ik wil nog wel opmerken dat ik wat verrast was over deze motie, maar niet
over de inhoud, want de gemeente Den Haag heeft dit pleidooi terecht al eerder
gehouden. Er staan nu twee wetsvoorstellen over de bestuurlijke boete op de
rol. Ik weet dat wetgevingsprocessen soms langzaam verlopen, maar wij mogen
blij zijn dat er iets gebeurt. Mijn fractie heeft hier meermalen op aangedrongen,
ook bij bewindslieden van de eigen kleur. Uit oogpunt van ordentelijke wetgeving
zou je dit misschien moeten koppelen. Ik weet dat er om een experiment wordt
gevraagd en ik zal dit dan ook met een positieve grondhouding aan mijn fractie
voorleggen.Dit is vermoedelijk de laatste keer dat ik in deze Kamer over de grote
steden mag praten. Het was mij een genoegen.Mevrouw Vergeer (SP):Voorzitter. De wet beoogt om wijken die sterk onder druk staan door een
cumulatie van problemen tijdelijk te ontlasten door tijdelijk alleen kansrijke
mensen toe te laten. Mijn fractie is het hiermee eens; de tijdelijkheid van
deze maatregel is van groot belang. Dit betekent wel dat kansarmen die niet
meer in de wijk terecht kunnen, elders in de stad of regio passende woonruimte
moeten kunnen vinden zonder lange wachtlijsten door de maatregel. Het is daarbij
van belang dat het gaat om relatief nieuwe toetreders op de Rotterdamse regionale
woningmarkt; zij zijn minder dan zes jaar ingezetene of zij zijn nog geen
ingezetene. Ook met dit deel van het beleid kan de SP instemmen.De minister voor het Grotestedenbeleid sprak over algemene wettelijke
regels en specifieke gemeentelijke oordelen en ik heb begrepen dat de minister
van VROM nog een nota van wijziging zal uitbrengen in verband met schrijnende
gevallen. Betekent dit concreet dat iemand die niet in aanmerking komt voor
een aangewezen wijk maar daar bijvoorbeeld langdurige mantelzorg wil verrichten,
naar het oordeel van de gemeenteraad toch zou kunnen worden toegelaten? Is
die beslissing van de gemeenteraad voor beroep vatbaar?Vooruitlopend op de wet heeft Rotterdam toestemming gekregen om bepaalde
maatregelen te nemen. Mijn fractie heeft grote twijfels bij de invulling die
Rotterdam hieraan geeft. Op de uitvoering komt het echter wel aan. Wanneer
de minister spreekt over voldoende socialewoningbouw, neemt zij in haar overwegingen
dan ook mee dat de randgemeenten ook bouwen voor de eigen woningzoekenden
en de sloop van eigen woningen? Betrekt de minister dat bij haar oordeel over
de vraag of er voldoende compensatie is?Moet de gemeenteraad met concrete, toetsbare, verifieerbare en actuele
gegevens komen? Ik wil niet vastleggen met welke gegevens de gemeenteraad
moet komen, maar wel aan welke kwaliteitseisen deze gegevens moeten voldoen.
Wij, zowel de minister als de Kamer, moeten ons immers op een goede manier
een oordeel kunnen vormen over deze gegevens. Ik zeg dat omdat ik mij zorgen
maak over de Rotterdamse situatie. In de komende jaren worden in deze stad
15.000 woningen gesloopt en 25.000 woningen van corporaties verkocht. De wachtlijsten
lopen op tot zeven jaar en er reageren inmiddels meer dan 150 mensen op een
aanbod van een fatsoenlijke corporatiewoning.Minister Pechtold heeft gezegd dat wij niet van de regen in de drup moeten
komen. Hoort daarbij dat het alternatief dat mensen aangeboden wordt, een
verbetering moet zijn ten opzichte van de wijk waaruit ze geweerd worden?
Dat is toch zeker de bedoeling? Wij hebben immers allemaal gezegd dat het
in het belang van die mensen moet zijn. Ik wijs in dit verband op het verschijnsel
van de "sloopnomaden". Dat zijn mensen die zich gedwongen zien om van de ene
afbraakwijk naar de andere te verhuizen.De Rotterdamse aanpak kan wat mijn fractie betreft dan ook beslist niet
door de beugel van het wetsvoorstel. Er zijn niet voldoende alternatieven
en dus maakt Rotterdam kansarmen nog kansarmer. Dat mag ook van de minister
niet. Ik heb daarom goede nota genomen van het antwoord van de minister op
mijn vragen over Rotterdam. Als deze wet wordt aangenomen,
moet Rotterdam een nieuwe aanvraag voor een aanwijzing indienen. Ook heeft
de minister gezegd dat zij, zeker in de eerste periode, transparantie en zorgvuldigheid
heel belangrijk vindt en niet lichtvaardig zal oordelen. Verder heeft zij
gezegd dat zij de Tweede Kamer op de hoogte zal houden, zoals een goed bestuurder
betaamt. Ik ben blij dat zij dat eraan toevoegde, want dat ben ik helemaal
met haar eens. Ik zal hierover een motie indienen.Deze motie is bedoeld als ondersteuning van het beleid van de minister.
Ik hoop dat zij zich door deze motie gesteund voelt. Voor het slotoordeel
van mijn fractie over dit wetsvoorstel is het heel belangrijk hoe zij deze
motie beoordeelt.De Kamer,gehoord de beraadslaging,overwegende dat bij het sluiten van wijken voor kansarmen de aanwezigheid
van voldoende andere passende woonruimte in de regio essentieel is;constaterende dat het wetsvoorstel voorschrijft dat de gemeenteraad voldoende
aannemelijk moet maken dat kansarmen ten gevolge van de maatregel niet onvoldoende
mogelijkheden op passende woonruimte in de regio houden;constaterende dat de minister zal beoordelen of de gemeenteraad dit voldoende
aannemelijk maakt;verzoekt de minister om de gegevens en de criteria die ten grondslag liggen
aan zijn beoordeling, tegelijk met de aanwijzing aan de Kamer te doen toekomen,en gaat over tot de orde van de dag.De voorzitter:Deze motie is voorgesteld door het lid Vergeer. Naar mij blijkt, wordt
zij voldoende ondersteund.Zij krijgt nr. 29(30091).De vergadering wordt van 14.30 uur tot 16.00 uur geschorst.Minister Pechtold:Voorzitter. Ik blik kort terug op een naar mijn gevoel goed verlopen inhoudelijk
debat. Verder ga ik in op vijf amendementen die op mijn beleidsterrein betrekking
hebben en op een tweetal zaken die daarnaast spelen.Ik ben uiterst tevreden over de wijze waarop gisteren en vandaag het debat
op inhoud is gevoerd. Natuurlijk, wij hebben allemaal vastgesteld dat de wettelijke
maatregelen die worden getroffen, ingrijpend zijn. Het feit dat de wet al
een bijnaam heeft, genoemd naar één stad, geeft aan dat het
een heel bijzondere wet is, en dat is ook gebleken. Gezien mijn coördinerende
portefeuille grotestedenbeleid ben ik vooral blij dat het debat nagenoeg in
zijn totaliteit op de inhoud is gevoerd. Veel fracties die in eerste termijn,
en daarvóór, sterke twijfels hadden over het wetsvoorstel, zijn
toch bereid gebleken om met minister Dekker en mij te bezien wat de mogelijkheden
waren om standpunten tot elkaar te brengen. Er waren veel amendementen ingediend,
maar het feit dat vele daarvan met overtuiging zijn ingetrokken, geeft aan
dat de grote steden vandaag en gisteren serieus zijn behandeld. Bezien is,
hoe deze wetgeving zo goed mogelijk kan worden gemaakt. Het gaat over iets
tijdelijks en over iets ingrijpends. Ik onderstreep dubbel dat deze wetgeving
niet op zichzelf mag staan, maar in het kader van het totaal aan maatregelen
binnen het grotestedenbeleid moet worden bezien, met het oog op een goede
balans in veel van de betrokken gemeenten.Iedereen heeft meegewerkt, maar telkens als ik in debat kwam met mevrouw
Van Gent, had ik het idee dat zij afstand nam op het moment dat wij probeerden
elkaar te bereiken. Dat vind ik jammer, want volgens mij hebben wij het over
dezelfde doelgroep, en hebben wij dezelfde intentie. Door de wijze waarop
mevrouw Van Gent zaken omkeert, en ons wetsvoorstel onacceptabel noemt, sluit
zij de deuren; wij doen dat niet. Voor mij is er geen open zenuw in Wassenaar,
Haren, Oosterbeek, Oegstgeest en noem maar op. Het is wel erg gemakkelijk
om de problematiek van grote steden als Rotterdam 180 graden te draaien en
zo voor te stellen: zet in villawijken mensen met lage inkomens neer en dan
komt het ook wel goed. Dit deed mij erg denken aan Sjakie, de welzijnswerker
uit de film Flodder. Ik zeg het zo tegen u, mevrouw Van Gent, omdat ik het
zo jammer vind. U hebt in dit debat de afstand tot het kabinet gecreëerd,
niet wij. Ik heb het gevoel dat wij met collega's van u aan de linkerzijde
van het spectrum, namelijk mevrouw Adelmund en mevrouw Vergeer, vandaag echt
een aantal punten hebben opgelost. Na uw tweede termijn vroeg ik mij af: wilt
u eigenlijk wel dat de problemen worden opgelost? U legt voor ons en voor
uzelf meer hobbels neer dan wij kunnen oplossen.Mevrouw Van Gent (GroenLinks):U weet dat partijen ook hun eigen afwegingen maken bij het bepalen van
een standpunt. Daarvoor zou u respect moeten hebben. Ik keer zaken niet om,
maar wil zaken gelijktijdig regelen. Ik wil niet dat tegen mensen, omdat zij
tot een bepaalde groep behoren, wordt gezegd: u komt bepaalde wijken niet
in. Nog erger vind ik dat ik de deur gesloten vind bij dit kabinet als ik
kom met een aantal zeer concrete maatregelen om op korte termijn ook voor
deze groepen de keuzevrijheid te vergroten. Ik moet u zeggen dat ik dat betreur,
want ik had gehoopt dat de minister mij daarin tegemoet zou komen. Tot nu
toe is dat niet gebeurd. Dat is jammer, niet alleen voor mij, maar zeker voor
de mensen waar het om gaat.Minister Pechtold:Het is inderdaad niet aan mij om een oordeel te geven over hoe een partij
tot haar standpunt komt, maar ik heb de afgelopen twee dagen wel uw proces
kunnen volgen. Ik heb gezien hoe u in uw tweede termijn binnen enkele zinnen
het woord onacceptabel in de mond nam. Dat geeft aan, met de woorden discrimineren
en stigmatiseren die u in de regels daarvoor gebruikte, dat u geen enkele
verlokking ziet om in de breedte mee te denken. Anderen halen er zelfs de
FES-gelden bij. Dat gaan wij natuurlijk vandaag allemaal niet toezeggen, maar
zij proberen met ons te komen tot oplossingen: wij zien de problematiek. Wij
hebben het geprobeerd de afgelopen decennia. Wij zien dat problemen op ons
afkomen. De steden hebben daar nu het initiatief in genomen. Dan vind ik enig
vertrouwen gepast, ook in de balans van maatregelen. Dan zeg ik: draai dan
niet de zaak om door van achterstand naar villawijken te gaan,
maar probeer het kabinet juist in extra zaken – zoals deze ook vandaag
zijn toegezegd – zo ver te krijgen dat deze tijdelijke maatregel nog
beter wordt voorzien van veiligheidsclausules, in plaats van "onacceptabel"
te roepen en"omdraaien" en "investeer in mensen". Dat doen wij! Dat doen wij
juist door heel specifiek naar deze groepen te kijken. Praat met die mensen
zelf! Natuurlijk vinden zij het ook geen lolletje om dat te doen. Zij zien
dat zelf als geen ander, misschien wel beter dan u en ik.Mevrouw Van Gent (GroenLinks):Voorzitter. Ik praat heel vaak met mensen die tot deze groepen behoren
en ik kan u verzekeren dat veel mensen die een WW-, WAO- of bijstandsuitkering
hebben zich ernstig gepikeerd voelen door dit soort voorstellen. Zij zeggen
namelijk: wij hebben een uitkering, wij behoren tot een groep die een uitkering
heeft, maar er is verder met ons niets aan de hand. Wij zijn brave burgers.
Wij zoeken gewoon goede woonruimte en wij zoeken kansen in de samenleving,
zodat wij vooruit komen. Ik ben het er helemaal mee eens dat dit gebeurt.
Ik draai zaken niet om, maar ik probeer wel – en daar hoor ik de minister
niet over – om ook consistent tot oplossingen te komen. Ik bedoel niet
alleen oplossingen in de vorm van convenanten of afspraken die in de toekomst
gemaakt worden, maar oplossingen op korte termijn. Dan begint de minister
steeds over de villawijk. Ik heb gezegd dat je op korte termijn ook met de
huursubsidie kunt kijken hoe je mensen meer mogelijkheden kunt geven in wijken
waar zij nu niet terecht kunnen en waar voor hen de deur is gesloten. Dat
geldt ook voor de Vinexwijken en voor de randgemeenten. Dan hoop ik dat de
minister daar serieus op ingaat en niet als minister voor Bestuurlijke Vernieuwing
zegt: omdat je behoort tot een bepaalde groep, ben je bij voorbaat niet welkom
in een bepaalde wijk. Dat vind ik namelijk stigmatiserend en dat vind ik zeker
discriminerend. Dat gaat mij te ver.Minister Pechtold:U doet ook mijn collega geen eer aan en de vele toezeggingen en situaties
die zij geschetst heeft met betrekking tot andere maatregelen die genomen
worden. Dat heeft zij zelfs met cijfers onderbouwd. Doordat u het onacceptabel
noemt, doordat u zegt: ik ben niet bereid om naar deze maatregel te kijken,
ik wil alleen naar andere maatregelen kijken...Mevrouw Van Gent (GroenLinks):Én én.Minister Pechtold:Én én hoor ik u niet zeggen. U zegt: dit is onacceptabel.
Daar begon u mee en u hebt niet de ruimte gegeven aan het kabinet om met u
dat én én in te vullen, want u hebt de deur dichtgedaan. Dat
betreur ik, maar verschillen moeten er ook wel zijn. U hebt daarnet de heer
Eerdmans uitgenodigd, ik nodig ú uit om over deze problematiek met
mij te chatten. Ik heb tweewekelijks een chatsessie op internet. Dan gaan
wij hierover doorpraten.Mevrouw Van Gent (GroenLinks):Die uitdaging neem ik natuurlijk graag aan. Ik wacht de uitnodiging af.Minister Pechtold:Bij dezen bent u uitgenodigd. Wij gaan samen een datum vinden.Voorzitter. Er liggen vijf amendementen op mijn terrein die ik kort zal
behandelen. Dan heb ik nog de vraag van mevrouw Adelmund over de Commissie
Gelijke Behandeling en een vraag over de wachtlijsten in het onderwijs.Ik begin met het amendement op stuk nr. 10. De heer Bruls vindt dat het
ozb-regime moet gelden voor alle GSB-steden. Ik heb het al eerder gezegd:
wij ontraden de aanneming van dat amendement. Dat is geen verrassing voor
de heer Bruls. Ik ben in de eerste termijn uitvoerig ingegaan op de argumentatie,
maar ik hang vooral aan het criterium van Europa. Daar wil ik zo veel mogelijk
aan vasthouden. Verder heb ik het gehad over de duidelijkheid. Echt, mijnheer
Bruls, Midden-Delfland heeft weliswaar meer dan honderdduizend inwoners, maar
u moet het er toch met mij over eens zijn dat Midden-Delfland niet vergelijkbaar
is met de problematiek die wij hebben. Dat zei u ook niet. Wij waren het er
dus over eens.De heer Bruls (CDA):Nu wordt hier à la Ineke van Gent een draai van 180 graden gemaakt!
Midden-Delfland zou de consequentie zijn van het amendement van mevrouw Adelmund,
want Midden-Delfland heeft geen honderdduizend inwoners. Dat is de buurgemeente
waar oud-wethouder Sjaak van der Tak burgemeester van is.Minister Pechtold:Klopt!De heer Bruls (CDA):In mijn voorstel doet Midden-Delfland niet mee.Minister Pechtold:Nee. Westland wel?De heer Bruls (CDA):Ik weet niet hoeveel inwoners Sjaak inmiddels heeft.Minister Pechtold:Meer dan honderdduizend.De heer Bruls (CDA):Dat zou dan zo zijn, ja. De tuinders doen mee.Minister Pechtold:Na de humor zijn we toch weer doorgedrongen tot de kern van de zaak. Ik
haalde inderdaad Midden-Delfland en Westland door elkaar. U zet in op de lijn
van honderdduizend. Westland heeft, net als Ede, honderdduizend inwoners.
U kunt hier vandaag toch niet met droge ogen beweren dat u die onder dat regime
wil laten vallen? Het kabinet heeft het amendement op stuk nr. 10 liever niet.Het amendement op stuk nr. 11 gaat ook over de ozb-maatregel en de toepassing
van wijken waarvoor een verruiming wordt gewenst in de vorm van een verlaging
van tien- naar vijfduizend. Ook dat zie ik niet zitten. Daarom ontraad ik
ook de aanneming van dat amendement. Wij hebben de gebiedsomvang van 10.000-30.000
voor mijn gevoel duidelijk neergezet. Daar ben ik mijns inziens ook in mijn
eerste termijn duidelijk over geweest. Ik vind dat juist de beperking duidelijk
maakt waarom wij dit beleid voeren.Het amendement op stuk nr. 12 is ook van de heer Bruls. Het is vervelend
dat het zo achter elkaar moet, maar ook de aanneming daarvan ontraden wij.
Dat heeft te maken met het onderscheid tussen de kansenzones in dezelfde gemeente.
Ik ontraad de aanneming van dit amendement, omdat dit het systeem echt onnodig
ingewikkeld maakt. Het is veel gemakkelijker om aan bewoners en ondernemers
uit te leggen dat er twee soorten tarieven gelden in de stad, een laag tarief
tot een nultarief voor de ondernemer met een pand in de kansenzone
en een gewoon gemeentelijk tarief dat geldt voor een onderpand in de rest
van de stad. Kortom: ik vind dit amendement te bureaucratisch en daarom niet
interessant voor het kabinet. Dit heb ik in de eerste termijn ook gezegd.Het amendement op stuk nr. 16 van mevrouw Adelmund van de fractie van
de PvdA heeft ook betrekking op de ozb. Het gaat namelijk over het schrappen
van het criterium dat een stad meer dan honderdduizend inwoners moet tellen
en dat een wijk tussen de tien- en dertigduizend bewoners moet tellen. Ook
de aanneming van dat amendement ontraad ik, zoals ik in mijn eerste termijn
en in mijn andere toelichting van net heb gezegd. Wij willen echt stevig vasthouden
aan de honderdduizendlijn.Het amendement op stuk nr. 17 is ingetrokken, omdat wij het daarover eens
waren.Op mijn lijstje staat nog het amendement op stuk nr. 19 van mevrouw Adelmund.
Dat gaat over de evaluatie. Zij heeft liever dat die na drie jaar dan na vijf
jaar plaatsvindt. Ik had het gevoel dat ik geen volledige evaluatie hoefde
op te tuigen in het kader van de Wet grotestedenbeleid, maar dat een midterm
review volstond en dat het daarom ook niet nodig was om die termijn in te
korten. Mijn collega's en ik zijn best bereid om te laten weten wat er gebeurt.
De steden zullen dat zelf ook wel willen doen om hun beleid te verkopen. In
ieder geval moet zeker dit beleid niet te snel worden geëvalueerd in
de zin dat er ook consequenties aan worden verbonden, want daarvoor is er
in mijn ogen een langere adem nodig.Ik ben blij dat mevrouw Adelmund mij scherp houdt op het punt van de Commissie
Gelijke Behandeling. Ik putte al veel hoop uit de Raad van State. De Commissie
Gelijke Behandeling zet weliswaar nog wat vraagtekens, maar ik moet zeggen
dat de Raad van State duidelijk achter dit beleid staat. De Commissie Gelijke
Behandeling doet de regering in haar brief de suggestie om af te zien van
het geven van een algemeen oordeel over de objectieve rechtvaardiging van
mogelijk discriminerende effecten van de eis van inkomsten uit werk. Zij betwijfelt
of het mogelijk is om te voorzien dat deze eis nooit tot indirect onderscheid
kan leiden. Ik denk dat onze standpunten minder ver uit elkaar liggen dan
in eerste instantie lijkt. Wij zijn ons bewust van het mogelijke gevaar dat
de inkomenseis in het wetsvoorstel onder omstandigheden kan leiden tot een
indirect onderscheid. De vraag is dus of dat onderscheid kan worden gerechtvaardigd
en of het mogelijk is om daarover over het algemeen een oordeel te geven.
Onze visie op de rechtvaardiging heb ik eerder verwoord. Over het doel zijn
wij het eens, namelijk de wijken die kampen met een opeenstapeling van sociale
en economische problemen er bovenop helpen. Dat is een legitiem doel. Mensen
die niet aan de eis van inkomen uit werk voldoen, kunnen tijdelijk niet terecht
in de wijk waarin zij zouden willen wonen. Er moeten voor hen elders in de
regio waarin de gemeente is gelegen echter wel voldoende kansen zijn. Dat
hebben wij duidelijk besproken. Dat, samen met de tijdelijkheid van de maatregel –
ik hecht eraan om het laatste te benadrukken – maakt het voorstel proportioneel.
De situatie is, zoals ik meerdere malen heb onderstreept, echt ernstig: het
water staat ons aan de lippen. Uiteindelijk zal de rechter naar aanleiding
van een concrete zaak moeten uitmaken of er sprake is van een indirect onderscheid
dat niet kan worden gerechtvaardigd.Wij leggen de eerste afweging over de aanwijzing van de gebieden bij de
gemeenteraad neer. Minister Dekker zal vervolgens over die aanwijzing beslissen.
Daarover is zojuist duidelijk gesproken. Gemeenten staan het dichtst bij de
burger en zij hebben een goed inzicht in wat de noden zijn. Ook weten zij
goed hoe de middelen het best kunnen worden verdeeld. De gemeenten bevinden
zich naar ons oordeel dus in de positie om een goede afweging te maken. Zij
moeten per geval bepalen of de maatregel ook proportioneel is. In die zin
is de betiteling "algemeen oordeel" van de Commissie Gelijke Behandeling wat
mij betreft wat minder passend. Ik merk nogmaals op dat wij ons ervan bewust
zijn dat het criterium van inkomen uit werk zwaar is. Gemeenten zullen dus
eerst moeten nagaan of minder ingrijpende maatregelen soelaas bieden. Dat
maakt deze maatregel subsidiair. Met de eis van inkomsten uit werk hebben
wij de gemeenten een bruikbaar instrument voor verbetering van wijken in handen
gegeven. Het wetsvoorstel moet worden gezien in het kader van een totaalpakket
van maatregelen die gemeenten kunnen nemen. Ik hecht eraan om dat nogmaals
te onderstrepen. Zeker nu dit alles op deze wijze vastligt, hoop ik dat mevrouw
Adelmund het daarmee eens kan zijn.Mevrouw Van Gent (GroenLinks):De minister heeft gezegd dat inkomen uit werk een sterk criterium is en
dat eerst moet worden nagegaan of er ook andere maatregelen zijn genomen.
Betekent dit ook dat een generieke maatregel pas een sluitstuk is van maatregelen
die zijn gericht op de individuen?Minister Pechtold:Zowel het een als het ander is het geval: het is een generiek beleid dat
zich in een individuele maatregel kan vertalen. Zowel op rijksniveau als op
lokaal niveau wordt getoetst, namelijk door de minister, de gemeenteraad en
anderen. Deze wet is überhaupt een soort laatste redmiddel om in te grijpen
in het geval dat zich problemen voordoen die wij op een andere manier niet
kunnen oplossen. Ik ben zeer tevreden met de kritische houding van het CGB,
maar ik vermoed dat wij een en ander op deze manier goed hebben neergezet.
Daarmee doel ik op de dubbele waarborg, namelijk de nationale en de lokale.
Uit de evaluatie zal dat overigens sterk moeten blijken.Mevrouw Van Gent (GroenLinks):Als blijkt dat het niet hebben van inkomen uit werk niet het probleem
is, is het dan ook geen drempel om tot die wijk te worden toegelaten?Minister Pechtold:Natuurlijk zijn er drempels. De wereld is niet helemaal roze. Er is niet
voor niets gesproken over 120% en al die zaken. Het gaat erom te voorkomen
dat er wijken worden gevormd die weinig keuzes bieden en een gedwongen karakter
hebben. Dat betekent inderdaad dat wordt voorkomen dat daar meer mensen met
die achtergronden en problemen bij komen. Daarvoor biedt deze wet een kader.
Op rijksniveau biedt dat de middelen en op lokaal niveau de instrumenten.Mevrouw Adelmund (PvdA):Mag ik hierover nog een simpele vraag stellen? Ik zal de tekst van de
minister zonder meer bestuderen. Zegt hij nu, dat er op voorhand
nooit een objectieve rechtvaardiging kan worden gegeven voor mogelijke discriminerende
effecten van de inkomenseis? De volgorde is: lokaal, sluitstuk, tijdelijk,
bijzonder, enzovoort, enzovoort, en vervolgens de minister met de volksvertegenwoordiging.
Op voorhand wordt dus geen objectieve rechtvaardiging gegeven. Dat is wat
de Commissie Gelijke Behandeling zegt.Minister Pechtold:Het is de combi die het maakt.Mevrouw Adelmund (PvdA):Ik zal de tekst van de minister lezen. Als je op voorhand zegt dat met
deze wet een wondermiddel – ik noem het een paardenmiddel – wordt
geboden, dat altijd mag worden toegepast, zijn wij er namelijk uit. En zo
kun je de wet wel degelijk lezen. De Commissie Gelijke Behandeling zegt dat
de gemeenten hiermee op het verkeerde been worden gezet. Dat staat zo letterlijk
in de brief van de CGB. Maar het is andersom. In de wet zijn bijzondere maatregelen
opgenomen, waarvan in volgorde wordt gesteld dat deze altijd tijdelijk moeten
zijn, in de gemeente moeten worden geïnitieerd als eindfase van allerlei
maatregelen en er vervolgens een aanwijzings- en goedkeuringsbevoegdheid geldt
van de minister. Er wordt dus niet op voorhand de mogelijkheid geboden. Er
is dus geen sprake van een doekje voor het bloeden, dat er altijd wel een
objectieve rechtvaardiging kan worden gevonden om het te kunnen doen. Ik zeg
het nu, zoals men het buiten deze zaal zal zeggen. De zorg van de Commissie
Gelijke Behandeling is, dat het kabinet op voorhand een objectieve rechtvaardiging
geeft voor indirecte discriminatie.Minister Pechtold:Volgens mij zijn wij het eens. Eerst moet al het andere zijn gebeurd.
De tijdelijkheid en het evenwicht zijn evident. De minister bekijkt het altijd.
Lokaal wordt naar het individu gekeken. Als mevrouw Adelmund nog eens naar
mijn tekst kijkt, zal ik kijken naar de gebarentaal ten aanzien van haar tekst.Mevrouw Van Gent (GroenLinks):Ik ...De voorzitter:U hebt zojuist al weer tweemaal de gelegenheid gehad een vraag te stellen.Mevrouw Van Gent (GroenLinks):Dit is wel een cruciaal onderdeel.De voorzitter:Ik sta u nog één vraag toe, maar wel kort. Ik heb u 23 keer
toegestaan om te interrumperen. Wij zijn nu aan het einde van het debat en
ik zie u nog regelmatig naar de microfoon komen. Kort. Eén maal.Mevrouw Van Gent (GroenLinks):Voorzitter, dank u wel. Toen ik er daarnet op in ging, zei de minister
dat het onderdeel was van een totaalpakket. Nu hoor ik, dat er niet op voorhand
de mogelijkheid bestaat om mensen te weigeren. Is dit opgenomen in het totaalpakket,
of moet eerst aan al het andere worden voldaan voordat mensen op basis van
een groepskenmerk kunnen worden geweigerd?Minister Pechtold:Het is sluitstuk van een totaalpakket waarin een balans moet bestaan,
en waarin de minister een heel duidelijke rol heeft. Volgens mij praten wij
toch echt over hetzelfde. Vooral de tijdelijkheid is een kapstok waarop de
proportionaliteit en de andere randvoorwaarden die de Commissie Gelijke Behandeling
stelt, beoordeeld kunnen worden. Wij zullen hier nog naar kijken. Ik meen
dat wij het eens zijn. Ik voel in ieder geval dat de intentie hetzelfde is.De heer Balemans heeft aandacht gevraagd voor het probleem van de dubbele
wachtlijsten. Mijn collega van Onderwijs zal hierop ingaan in haar reactie
op het advies Bakens voor integratie van de Onderwijsraad. Ik dacht even dat
er "balans" stond, maar daarvoor krijg ik nu een blinde vlek. Zij zal deze
reactie op Bakens voor integratie in oktober aan de Kamer zenden.De heer Bruls (CDA):Ik heb nog een vraag over mijn amendementen op de stukken nrs. 10 en 16
ten aanzien van de grens van 100.000 inwoners met betrekking tot de ozb-tarieven.
Ik begrijp het niet meer. De minister wijst de door mij voorgestelde aanpassing
van mijn eigen amendement, om een inwonertal boven de 100.000 als criterium
toe te voegen, af met het argument dat Westland dan ook mee doet. Maar volgens
zijn eigen wetsvoorstel doet Westland al mee.Minister Pechtold:Op een lijst, maar niet in de totale criteria voor deze wet.De heer Bruls (CDA):Het gaat nu alleen maar over de ozb. Daarover gaat mijn amendement ook.
Mevrouw Adelmund wil nog verder gaan en wil helemaal geen inwonerscriteria
stellen. Naar mijn mening zegt de minister terecht dat dit te ver gaat. Maar
het is het een of het ander. Of de minister blijft bij het oorspronkelijke
wetsvoorstel en dan kan de Kamer bekijken wat zij wil amenderen. Ik kondig
maar alvast aan dat ik mijn amendement zal doorzetten ...Minister Pechtold:Welk amendement is dit, mijnheer Bruls?De heer Bruls (CDA):Ik heb het over het amendement op stuk nr. 10, waarin artikel 1 en artikel
3 worden gewijzigd. Ik heb nu voorgesteld dat het moet gaan om een gebied
binnen een van de GSB-steden.Minister Pechtold:Daar zitten wij met dat Europese criterium. Dat weerhoudt ons ervan om
dat los te laten.De heer Bruls (CDA):Dit punt is duidelijk.Minister Dekker:Voorzitter. Ik sluit mij aan bij de woorden van dank van mijn collega.
De inhoudelijkheid waarmee dit debat is en wordt gevoerd, doet recht aan de
grootstedelijke problematiek en aan het bijzondere karakter van deze wet.
Natuurlijk hebben alle sprekers daarbij een politieke overtuiging en een persoonlijke
betrokkenheid. Dat blijkt uit de vragen die zijn gesteld, en soms ook uit
de wijze waarop zij worden gesteld. Dat moeten wij zo houden, want het komt
de inhoudelijkheid alleen maar ten goede.Ik ben ervan overtuigd dat mevrouw Van Gent deze thema's vanuit haar politieke
overtuiging en persoonlijke betrokkenheid aan de orde heeft gesteld. Zij doet
dat op een andere manier dan ik dat zou doen. Maar waar het ons om gaat, is
de oplossing van deze problemen. Wij willen daar niet mee wachten, wij willen
nú aanpakken. Wij willen een aantal maatregelen nemen waarmee de steden
vooruit kunnen. Tegelijkertijd wil mevrouw Van Gent bekijken
of de steden binnen het wettelijk kader alles eruit hebben gehaald. Eerst
moet dat het geval zijn, pas dan komen deze bijzondere maatregelen aan de
orde. Mevrouw Van Gent heeft terecht gesproken over de balans; daarom zijn
de vier vereisten voor het wettelijk kader zo ongelooflijk belangrijk.Mevrouw Van Gent heeft gevraagd of de passendheidstoets in de huursubsidiewet
kan komen te vervallen, als een van de mogelijkheden op korte termijn. Gemeenten
mogen nu al in 4% van alle verhuizingen duurder toewijzen, zodat er wel degelijk
ruimte is. Ik zal die mogelijkheid nog eens onder de aandacht van de gemeenten
brengen. Het zal duidelijk zijn dat ik de motie ontraad.Ik kom toe aan de motie van mevrouw Van Gent op stuk nr. 26. Er zijn convenanten
afgesloten en meerjarige ontwikkelingsprogramma's opgesteld. Zij haalde een
rapport aan over het woningmarktprofiel van de stadsregio Rotterdam. Daaruit
blijkt dat in het algemeen kan worden gesteld dat de woningmarkt in Rotterdam
en in mindere mate in Vlaardingen, Schiedam, Capelle aan den IJssel en Spijkenisse
beduidend meer kansen biedt voor kansarmen. Zonder al te veel restricties
kan men zich inschrijven, en er is een groot aanbod aan goedkope huurwoningen,
die voor deze groepen worden gereserveerd. Dus er is ook vanuit uw eigen rapportage,
mevrouw Van Gent, beslist een mogelijkheid. Laat ik u dan nog het volgende
zeggen, want ook u wil ik graag overtuigen, al weet ik dat uw politieke overtuiging
dat misschien niet toelaat. Er zijn per 1 januari 2005 in Rotterdam 138.000
bereikbare sociale huurwoningen waarvoor huursubsidie mogelijk is. Die voorraad
is goed verdeeld over de stad en is toegankelijk via een laagdrempelig regionaal
aanbodmodel. Via datzelfde model is in de andere gemeenten van de stadsregio
een aantal van tussen de 100.000 en 120.000 huurwoningen toegankelijk. Het
afgelopen jaar hebben wij met alle gemeenten uit de stadsregio afspraken gemaakt.
Ik heb het vanmorgen ook gehad over de 38.000 in de komende vijf jaar, waarvan
er 9500 goedkope woningen zijn die voornamelijk buiten Rotterdam worden gebouwd.
Aan de hand van de Woonvisie Rotterdam, die de drager en de basis is, en met
behulp van de zo-even door mij genoemde mogelijkheden, zullen wij komen tot
een betere leefbaarheid in de wijken. Wij doen het in de eerste plaats om
in de wijken waarvoor genoemde restricties gelden, het economisch potentieel
te versterken, de voorzieningen te handhaven, de winkels te laten draaien
en economische bedrijvigheid te laten plaatsvinden. Dat betekent overigens
niet dat dit voor andere wijken niet zou gelden. Ook daar werken wij aan,
maar dit zijn specifieke gebieden waarop wij hard moeten inzetten om het tij
daar te keren.Mevrouw Vergeer (SP):Uw verhaal was vooral gericht aan mevrouw Van Gent ...Minister Dekker:Ook aan u.Mevrouw Vergeer (SP):De getallen die u noemt ten aanzien van het aantal bereikbare woningen
in de regio zijn fors. Is het probleem er evenwel niet veeleer in gelegen
dat die woningen niet echt beschikbaar zijn omdat er voor een deel ook scheefwoners
in zitten? Ik noem deze groep omdat scheef wonen op zichzelf toch ook bijdraagt
aan de differentiatie. Als u zegt dat de scheefwoners uit die woningen moeten,
dan bent u eigenlijk bezig om de differentiatie om zeep te helpen. Dus is
het juist goed dat die mensen daar zitten. Bovendien hebben ze heel wat redenen
om niet naar een duurder huis te verhuizen. Wij vragen per slot van rekening
ook niet aan eigenwoningbezitters om te verhuizen. Het gaat dus om de vraag
of de scheefwoners meetellen in het grote aantal woningen waarvan u zegt dat
die bereikbaar zijn.Minister Dekker:Natuurlijk tellen zij mee. En natuurlijk kennen wij het verschijnsel scheef
wonen in dit land. U heeft mij niet horen zeggen dat wij de scheefwoners er
nu uit gaan halen. Tegelijkertijd zeg ik er bij dat het scheef wonen soms
leidt tot scheve ogen. Het geeft aan dat een aantal sociale huurwoningen niet
bereikbaar is voor de doelgroep. Dat moeten wij ook erkennen. U hoort van
mij absoluut niet dat wij de scheefwoners uit hun woningen zetten. Wij hebben
te maken met een gegroeid systeem, maar het betekent wel dat je ook moet kijken
hoe het beschikbare aantal woningen bereikbaar wordt gehouden voor de doelgroep.
Wat mij betreft blijft het uitgangspunt differentiatie in woonwijken, variërend
van goedkope tot duurdere huur- en koopwoningen.Mevrouw Vergeer (SP):Ik ben blij dat u zegt dat u het scheef wonen niet wil verbieden, juist
vanwege de bijdrage dat het levert aan de differentiatie. Tegelijkertijd relativeert
dit wel de waarde van het grote aantal bereikbare woningen dat u heeft genoemd.Minister Dekker:In feite hebben wij het in Rotterdam dan over een aantal van 58.000 woningen,
zowel koop als huur, zijnde woningen waarin mensen met een wat hoger inkomen
gevestigd zouden moeten kunnen worden. Verder wijs ik erop dat je de geschiedenis
van het scheef wonen als zodanig niet terug kunt draaien. Tegelijkertijd benadruk
ik wel dat als wij een aantal maatregelen moeten nemen voor de toekomst, wij
ook zullen moeten durven kijken naar dat element van scheefwonen.Ik heb al gezegd dat ik het oordeel over het amendement van de heer Balemans
inzake de "ernstige" bedreiging van de leefbaarheid aan de Kamer overlaat.De heer Balemans en mevrouw Koser Kaya stellen bij motie voor om een experiment
te houden met het toepassen van de bestuurlijke boete. Een dergelijk experiment
lijkt charmant, maar het is de vraag of met de overige maatregelen gewacht
moet worden op de uitkomsten ervan. Ik wil niet dat de wetgeving vertraging
oploopt, want dan zijn wij verder van huis.De heer Balemans (VVD):Met name Den Haag en Rotterdam hebben vooruitlopend op de wet dringend
behoefte aan dit instrument. Overigens hebben wij nog geen zekerheid over
de maatregelen die in de wet worden opgenomen. Ik wil die steden de gevraagde
ruimte geven. Ik heb heel bewust geen amendement op dit punt ingediend, want
dan ligt het vast in de wet. Het experiment belemmert de totstandkoming van
de wet niet en biedt de mogelijkheid om ervaring met een dergelijk instrument
op te doen. De wet zal niet eerder dan over een aantal maanden, wellicht zelfs
pas over een halfjaar, in werking treden. Rotterdam en Den
Haag kunnen daar niet op wachten. Dit experiment heeft niet tot gevolg dat
het instrument in het gehele land gebruikt kan worden.Minister Dekker:Met die uitleg kan ik leven. Ik laat het oordeel over deze motie over
aan de Kamer.Mevrouw Koser Kaya is teruggekomen op de 51 huishoudens die nog geen huisvesting
zouden hebben. In de Rotterdamse experimentgebieden is aan 91 huishoudens
een huisvestingsvergunning geweigerd. Daarvan wonen er nog 34 op hetzelfde
adres. Dit betekent dat 57 aanvragers inmiddels een andere oplossing hebben
gevonden. Er is niet geregistreerd welke oplossingen dat zijn. Van buiten
de regio hebben 17 personen gereageerd. Het is niet bekend waar zij nu wonen.
Als je die 34 en 17 bij elkaar optelt, kom je inderdaad uit op 51 aanvragen.
Ik kan daar echter nu geen nadere informatie over geven. Wij moeten voorkomen
dat dit aantal een eigen leven gaat leiden. Ik heb de brief van de gemeente
Rotterdam er nog eens op nagelezen en daar heb ik dit aantal niet in terug
kunnen vinden. Wij zullen het uitzoeken. Voor dit moment verwijs ik de leden
naar de desbetreffende brief, waar onder 4.3.1. een soort verklaring wordt
gegeven.Mevrouw Adelmund wijst op het bijzondere karakter van de wet. Mijn collega
is daarop reeds ingegaan, ook in relatie met het thema van de gelijke behandeling.
Ik herhaal dat het van belang is dat de vier vereisten een gerechtvaardigd
doel dienen en geschikt zijn om dat gerechtvaardigde doel te bereiken. Dat
doel kan bovendien niet met minder vergaande maatregelen worden bereikt. De
evenredigheid tussen het gerechtvaardigde doel en de aangetaste belangen,
het thema van de proportionaliteit, staat voor ons als een paal boven water.
Het onderstreept bovendien de wijze waarop wij een balans proberen te vinden
tussen normale wettelijke maatregelen en bijzondere wetgeving.Mevrouw Vergeer heeft een motie ingediend over wat de gemeenteraad aan
gegevens moet leveren. Ik heb mevrouw Vergeer in eerste termijn al laten zien
dat de gemeenten moeten aantonen waarom gebieden onder het regime van de wet
moeten komen te vallen. Het gaat dus om de weging van de gemeenten. Volgens
de motie wil mevrouw Vergeer een en ander goed verklaard hebben. Ik heb vanochtend
al aangegeven dat een goed bestuurder niet anders kan dan het goed verklaren.
Dat wordt vervolgens aan de Kamer gerapporteerd. De gemeente geeft een onderbouwing.
Dat is aan de gemeente. Ik toets daarna en raadpleeg eventueel de regio. De
Tweede Kamer krijgt daarvan het resultaat onder ogen. Ik neem aan dat mevrouw
Vergeer niet doelt op het vastleggen van nieuwe criteria. Ik kan dan ook niet
anders dan aanvaarding van de motie ontraden. De motie is overbodig.Mevrouw Vergeer (SP):Ik wil een concreet antwoord van de minister. Stel dat het wetsvoorstel
wordt aangenomen door de Tweede en de Eerste Kamer en dat de minister vervolgens
overgaat tot een aanwijzing. Wordt de Kamer op datzelfde moment op de hoogte
gesteld van die aanwijzing, inclusief de onderbouwing die de gemeente bij
de minister heeft aangedragen en de beargumenteerde beoordeling daarvan door
de minister? Krijgt de Kamer dat allemaal te zien? Alleen dan is het mogelijk
voor de Kamer om te zien hoe de wet werkt. Ik wil weten hoe die wet wordt
uitgevoerd. Ik maak mij daar immers zorgen om.Minister Dekker:Ik heb ook vanochtend al gezegd dat het niet meer dan normaal bestuurlijk
en politiek gedrag is om de Kamer te informeren over de weging van de gemeenten
en de toetsing door de minister. Die openheid van zaken is vanzelfsprekend,
zeker gezien het bijzondere karakter van de wet.Mevrouw Adelmund (PvdA):Bij het experiment van de 51 huishoudens geeft de minister een aantal
cijfers die niet in de map zitten voor de persconferentie van Rotterdam. Het
zijn nieuwe gegevens. Bij die persconferentie was overigens aan de orde dat
het een tussentijdse opname is over een beperkte periode met andere gegevens
dan die waarvan in de wet wordt uitgegaan. Ik noem bijvoorbeeld het uitgangspunt
van 120% van het minimumloon. Is de minister bereid om de Kamer een brief
te sturen over de punten die hierbij aan de orde zijn? Ik noem het nadeel
van de getroffen maatregelen, namelijk dat huisjesmelkers de maatregelen ontduiken
terwijl bonafide huisbazen te maken hebben met leegstand. Ik heb de brieven
gezien die de gemeente Rotterdam aan de gemeenteraad heeft gestuurd in antwoord
op vragen van de fractie van GroenLinks. Het gaat onder andere over het vraagstuk
van de leegstand die door deze maatregelen is ontstaan. Ik denk dat het goed
is als de minister daarop reflecteert. Ik kan mij voorstellen dat de minister
zich verre houdt van het werk van de gemeenteraad van Rotterdam. Die zal daar
zeker over debatteren. Ik wil echter een reactie van de minister op de zaken
in die brieven.Minister Dekker:Ik ben natuurlijk graag bereid om alle mogelijke duidelijkheid te verschaffen.
Zonder het werk van de gemeenteraad over te willen doen, zal ik nog eens goed
nagaan wat er zoal is gezegd en wat er in de op de persconferentie gepresenteerde
onderbouwing staat. Ik zal u een korte brief sturen waarin ik daarop zal reageren,
een brief die hopelijk ook verhelderend zal zijn.Voorzitter. Ik ga over naar de amendementen. Over de aanwijzing door de
gemeenteraad heb ik al eerder gezegd dat ik er zeer aan hecht om die aanwijzing
door de minister van VROM te laten doen – het is immers een bijzondere
regeling – maar ik heb ook aangegeven dat ik na vier jaar best bereid
ben om te bezien of dat zo moet blijven. Ik moet dan ook in ieder geval dat
deel van het amendement op stuk nr. 13 van de heer Bruls ontraden dat slaat
op artikel 5.1.Waar het gaat om het vierde lid van artikel 6 stelt de heer Bruls in datzelfde
amendement voor om in afwijking van de Algemene wet bestuursrecht binnen acht
weken het desbetreffende besluit van de gemeenteraad goed te keuren. Dat zijn
slechts twee maanden! Ik zou die dertien weken toch graag willen aanhouden,
want ik heb die tijd toch ook nodig voor hoor en wederhoor. Het gaat immers
om nogal belangrijke zaken. Als wij de mogelijke verlenging met nog eens dertien
weken schrappen, dan kom ik de heer Bruls op dat punt graag tegemoet.Het oordeel over het amendement van de heer Bruls op stuk nr. 14 laat
ik graag aan de Kamer over.Wat betreft het amendement van mevrouw Adelmund op stuk nr. 15 vind
ik echt dat de gemeente moet aangeven om welke buurten, complexen of straten
het gaat. Zij moet de aanvraag immers motiveren.Mevrouw Adelmund (PvdA):Ik heb aangegeven dat het toch absoluut niet de bedoeling van deze wet
kan zijn om gebieden, zoals Amsterdam-Noord of Rotterdam-Zuid, eronder te
laten vallen. Het moet een afgebakend gebied zijn; een specifiek middel voor
specifieke omstandigheden!Minister Dekker:Die specifieke gebieden en vooral die specifieke omstandigheden moeten
wel worden aangetoond. De gemeente Amsterdam kan bijvoorbeeld niet met Amsterdam-Noord
komen. Zij moet aantonen waar de problematiek zich het hardst voordoet. In
de ruimte van een gebied kan men het op wijkniveau aanwijzen.In mijn beantwoording in eerste termijn ben ik eigenlijk al ingegaan op
het amendement op stuk nr. 18 van mevrouw Adelmund. Via een nota van wijziging
zal ik een hardheidsclausule inbrengen waarmee de gemeenten het recht krijgen
om bij schrijnende gevallen die zelf toe te passen.Mevrouw Vergeer (SP):Ik had nog een vraag over het vorige amendement van mevrouw Adelmund.
Het gaat om het woord "gebied". Ik heb nog een amendement ingediend op stuk
nr. 30 dat daar erg bij aansluit. Misschien dat de minister daar direct op
kan reageren. Bij de vaststelling van wat een kansenzone is, wordt gevraagd
om een kaart en een beschrijving van de sociaal-economische situatie. Dat
vragen van een kaart en die beschrijving lijkt mij in het geval dat een wijk
wordt aangewezen als zijnde op slot toch ook wel handig.Minister Dekker:De kansenzone is echt nog specifieker dan de wijk of het gebied. Voordat
wij het weten, hebben wij weer twee criteria. Men moet de problematiek aanwijzen
en dan beschrijft men toch ook om welke wijk het gaat. Dat kunnen wij dan
allemaal op een kaart zien, of die nu door de gemeente wordt aangeleverd of
niet. Wij kunnen het in ieder geval zo vinden!Mevrouw Vergeer (SP):Ik was er een beetje verbaasd over dat die kaart en de beschrijving wel
worden gevraagd bij de kansenzone.Minister Dekker:Dat heeft ermee te maken dat de kansenzones heel specifiek zijn en vaak
een kleiner gebied betreffen, waardoor de bedrijvigheid vaak veel beter wordt
weergegeven. Bij wijken is de problematiek vaak veel groter en overstijgt
deze vaak de kansenzones. Ik bied de gemeenten vormvrijheid, maar ze moeten
het gewoon aantonen. Als de gemeente Amsterdam bijvoorbeeld verwijst naar
de Westelijke Tuinsteden, vraag ik naar een precisering, want dat is een behoorlijk
gebied. Het gaat dus om de problematiek.Mevrouw Vergeer (SP):In dat geval kan ik het amendement op stuk nr. 30 intrekken.De voorzitter:Het amendement-Vergeer (stuk nr. 30) is ingetrokken.Minister Dekker:Ik ga verder met het amendement op stuk nr. 20: geweerde woningzoekenden
moeten voldoende kansen worden geboden. Ik ontraad het amendement, omdat moet
worden aangetoond dat de mensen die niet voor die bepaalde duur worden toegelaten,
elders terechtkunnen. Dat zit ook in het woord "substantieel". Er wordt gestuurd
op kwantiteit, op kwaliteit, op herstructurering. Natuurlijk gaan we ook afspraken
maken over de monitoring.Mevrouw Adelmund (PvdA):Waarom kunt u dan niet met dit amendement leven?Minister Dekker:Ik kan met de intentie van uw amendement leven, maar het is de vraag wat
de juridische implicaties ervan zijn. Ik waardeer uw positieve inzet, maar
het is de vraag of deze formulering in wetstechnische zin de gemeenten voldoende
ruimte laat voor toepassing.Het amendement op stuk nr. 21 over de criteria-aanwijzing heb ik naar
mijn mening voldoende besproken en ontraden.Mevrouw Vergeer (SP):Ik dacht juist dat u had gezegd dat u er geen bezwaar tegen had. Ik vraag
namelijk niet om bepaalde criteria, maar wel naar toetsbare, objectieve en
actuele criteria.Minister Dekker:Ik heb al een aantal keren gezegd dat de gemeente de criteria zelf moet
benoemen; ze moet de reden beschrijven. Ik heb gezegd dat ik de informatie
per brief naar de Kamer zal sturen. Volgens mij voldoet dat allemaal volstrekt
aan uw toetsbare, objectieve en actuele criteria. Ik vind het heel impliciet,
u maakt het expliciet. Het moet gewoon op deze manier gebeuren. Het is ook
de normale handelwijze van de gemeente; ik neem aan dat zulke zaken ook in
de volledige gemeenteraad aan de orde zullen komen.Mevrouw Vergeer (SP):Ik heb dat amendement ingediend, omdat de door de gemeente verstrekte
cijfers over het scheefwonen in Rotterdam van 1996 zijn. Als we op grond daarvan
moeten oordelen...Minister Dekker:Zoals vanochtend gezegd: bij VROM werken we met veel actuelere gegevens.
Inmiddels heb ik ook van Rotterdam actuelere gegevens ontvangen. Uiteraard
werken we niet met cijfers uit 1996; die zijn achterhaald en wij gaan niet
op grond daarvan beslissen. Grote steden kunnen heel goed hun gegevens bijwerken,
dus ik nodig ze van harte uit om dat snel te doen.Mevrouw Adelmund (PvdA):Ik wil terug naar mijn amendement op stuk nr. 20, want dit weegt voor
mij heel zwaar. Het is de minister bekend dat ik een zeer uitgebreid verslag
heb ingeleverd, dat ik allerlei soorten amendementen heb ingeleverd. Ik probeer
de wet op zo'n manier in te zetten dat deze inderdaad de kansen vergroot van
álle burgers, van burgers die al in de wijk wonen en van hen aan wie
tijdelijk de toegang tot die wijk is ontzegd. Het amendement op stuk nr. 20
is bedoeld om daarvoor de mogelijkheden te scheppen. U deelt de intentie maar
ontraadt het amendement. Vindt u het denkbaar dat individuele burgers die
een woning zoeken, door deze maatregelen meer dan andere burgers in hun kansen
worden beperkt?Minister Dekker:Op het moment dat een individuele burger een afwijzing krijgt, zal hij
dat ervaren als een beperking.Mevrouw Adelmund (PvdA):Tenzij u ervoor zorgt dat een potentiële huurder in dat gebied daarvoor
wordt gecompenseerd. Het gaat mij niet om alle woningzoekenden in Rotterdam
maar om potentiële huurders in deze gebieden. Wellicht is het juridische
haarkloverij, maar het is wel een belangrijk punt. De woonkansen van die potentiële
huurders mogen niet kleiner worden door het beleid dat wij voorstaan. Daarom
moet er elders compensatie worden gevonden, bijvoorbeeld door in regionaal
verband afspraken te maken. Wij kunnen hier echter geen wet vaststellen waarmee
wij tegen die potentiële huurders zeggen: u moet even lijden want dat
hebben wij hier besloten, maar op macro-niveau pakt het ook voor u over twintig
jaar beter uit. Hun woonkansen mogen niet achteruitgaan in vergelijking met
anderen die dit niet overkomt.Minister Dekker:Ik begrijp de sociale wens, maar de realiteit is anders. In dit land is
er geen garantie dat de kansen om te slagen voor iedereen gelijk zijn. Dat
soort garanties kan ik niet geven.Mevrouw Adelmund (PvdA):Ik ben veel bescheidener; ik probeer voortdurend een brug te slaan.Minister Dekker:In de wet zijn bepaalde criteria gesteld: men moet van buiten komen, er
is een termijn van zes jaar en er wordt een inkomensgrens gehanteerd. Als
je dat soort criteria hanteert, worden de kansen van bepaalde groepen op een
bepaalde woning nu eenmaal kleiner. Vervolgens moet er worden gekeken naar
de slaagkansen. Gemeenten moeten kunnen aantonen dat er voldoende slaagkansen
zijn in andere wijken. Een garantie kan ik echter niet geven; dat kan niemand.Mevrouw Adelmund (PvdA):Ik weet hoe ingewikkeld het is om een goed dat heel veel mensen heel belangrijk
vinden, een dak boven hun hoofd, rechtvaardig te verdelen. Er zitten heel
veel vraagstukken onder. Alleen al de Huisvestingswet beperkt de vrijheid
van huisvesting, dus ik kan het verhaal volgen. Als wij maatregelen nemen
waardoor potentiële huurders – ik heb het nadrukkelijk niet over
alle huurders – ergens tijdelijk niet terecht kunnen, dan mogen hun
kansen op een woning niet afnemen in vergelijking met andere huurders. Een
individuele burger mag niet de rekening krijgen van ons macroverhaal. U moet
zorgen voor die compensatie, bijvoorbeeld met convenanten, want anders is
deze maatregel niet te verkopen. Indien u de rekening neerlegt bij een groep
kansarmen die wij weren uit bepaalde wijken, dan zal het draagvlak in Rotterdam
en andere steden afbrokkelen. Nogmaals, ik heb het alleen over de specifieke
groep van potentiële huurders die geen huisvestingsvergunning krijgen,
en niet over alle huurders. Ik weet hoe lang je in Rotterdam moet wachten
op een woning. Juist omdat het gaat om kansarme huurders, verdienen zij dezelfde
woonkansen als andere huurders.Minister Dekker:Het wetsvoorstel stelt als randvoorwaarde dat de slaagkans van woningzoekenden –
en daarom is het ook zo geformuleerd – niet substantieel mag verminderen.Mevrouw Adelmund (PvdA):Daarom zeg ik steeds dat het woord "substantieel" mij dwars zit. Aan u
vertrouw ik het zo toe. Sorry dat ik het zo zeg, maar dat komt omdat ik twintig
jaar ervaring met u heb.Minister Dekker:Dat is goed om te horen.Mevrouw Adelmund (PvdA):Ik maakte net een persoonlijke opmerking, geen politieke. Het gaat mij
om het woord "substantieel". Ik vind dat zij er niet op achteruit mogen gaan.
Wij kunnen individuele burgers die wij een kans ontnemen terwijl ze kansarm
zijn, niet voor de rekening laten opdraaien. Dat kan niet!Minister Dekker:Als u aanvaardt dat dit het criterium voor de groep is, namelijk onder
restricties mensen toelaten tot bepaalde wijken, dan zal een afwijzing voor
het individu persoonlijk teleurstellend en op dat moment ook negatief kunnen
zijn. Gemeenten moeten mij echter aantonen dat er voor de groep in totaal
voldoende kansen aanwezig zijn om wel in andere gebieden terecht te komen.
Wij hebben het natuurlijk niet alleen over dit gebied, maar er zijn er veel
meer in de stad. Dat is ook precies de reden waarom voor deze formulering
is gekozen. Ik kan u geen garantie geven en dat mag ik ook niet doen. Dat
is niet alleen een persoonlijke, maar ook een politieke opvatting.Mevrouw Adelmund (PvdA):Ik heb u gisteren een opening gegeven. Ik zeg van mijzelf dat ik bescheiden
ben, omdat ik besef dat je door het geven van garanties het risico loopt dat
mensen zich morgen opgeven voor Carnisse zodat zij overmorgen een huis elders
hebben. Ik begrijp natuurlijk dat oneigenlijk gebruik op de loer ligt. Ik
wil van u een principiële uitspraak over de vraag of wij het toelaatbaar
vinden dat wij individuele burgers die kansarm zijn – want daar hebben
wij ze op uitgezocht – via een wet in hun kansen beperken, zonder dat
elders te compenseren. Het gaat mij dus niet om wat zij voelen op het moment
dat zij de afwijzing krijgen. Ik zeg alleen dat zij als potentiële huurder
van dat gebied niet in hun woonkansen mogen worden belemmerd en dat er dus
compenserende maatregelen tegenover moeten worden gesteld.Minister Dekker:Daarom is in de wet ook de randvoorwaarde opgenomen dat de slaagkans van
woningzoekenden niet substantieel mag verminderen. Dat is de letterlijke tekst.
Dat houdt in dat de gemeente moet aantonen dat men in andere wijken heel actief
is en daar volop mee aan de slag gaat. Daarom vind ik het ook zo belangrijk
dat de gemeente een woonvisie heeft en dat zij aangeeft om welke gebieden
het gaat en waarom. Dat is ook de reden waarom het zo goed is dat die gemeente
dat zelf goed motiveert.Mevrouw Van Gent (GroenLinks):Ik heb nog een vraag over de slaagkans in relatie tot de Wet Victor en
de Huisvestingswet. De minister zei dat dit eerst vervuld moet zijn voordat
zij überhaupt toestemming geeft voor de maatregel dat bepaalde groepen
niet welkom zijn in bepaalde wijken. Ik wil dat heel precies weten, want de
minister kan natuurlijk niet garanderen dat de keuzemogelijkheden en de slaagkans
op korte termijn niet afnemen. De randgemeenten zijn immers nog op slot, in
Vinexwijken wordt voor deze groepen niet gebouwd en een aantal wijken in de
grote steden zijn op slot. Dat betekent dat zij moeten proberen te
slagen in een beperkt aantal andere wijken in diezelfde stad. Daar zal de
druk natuurlijk toenemen. Ik zie dat de minister knikt, dus non-verbaal is
zij dat met mij eens. Hoe kan de minister dan volhouden dat de keuzemogelijkheden
niet substantieel afnemen?Minister Dekker:Wij hebben een bijzondere maatregel. De maatregel wordt effectief als
de maatregelen op grond van andere wetten, zoals de Huisvestingswet, de Woningwet,
de Wet Victor en de Wet Damocles, zijn genomen. Ik kijk ook of gemeenten dat
hebben gedaan. Ik heb net een klein voorbeeld gegeven over de 4% voor de huursubsidie.
Die kan een gemeente hanteren. De maatregelen die er zijn, moeten worden toegepast.
Er zijn specifieke gebieden die wij ondersteunen om deze van het slot te krijgen,
om daar economische ontwikkeling en sociaal evenwicht in te brengen en om
sociale binding tot stand te brengen tussen verschillende inkomensgroepen.
Daar gaat het ons om. Er zijn maatregelen op grond waarvan tegen de ene nee
wordt gezegd omdat er net al een aantal mensen is geweest die aan dezelfde
criteria voldeden, en tegen een ander wordt gezegd dat hij op grond van de
vereisten die in de wet zijn gesteld in de wijk mag gaan wonen. Bij de groep
waartegen nee wordt gezegd, komt de voorwaarde aan de orde dat de slagingskans
van woningzoekenden niet substantieel mag verminderen. Er moet dus worden
gekeken hoe de mensen elders onderdak kan worden geboden. Daar zijn de normale
spelregels voor.Mevrouw Adelmund (PvdA):Waarom haalt u het woord "substantieel" niet weg?Minister Dekker:Net zoals heel goed moeten aangetoond wat er wel wordt gedaan, moet ook
worden aangetoond dat de slagingskans niet substantieel is verminderd. Ik
denk dat u beter af bent als het woord erin wordt gelaten. Daarmee heeft de
gemeente echt een bewijs te leveren. Ik heb nu alle argumenten genoemd. Ik
kan de hele waaier aan mogelijkheden bieden. Wij zullen hier heel zorgvuldig
mee omgaan.Ik heb nog één amendement niet behandeld, namelijk het amendement
op stuk nr. 24 van de leden Adelmund en Depla over de commerciële hennepteelt.
Dat wordt beschouwd als een ernstige bedreiging. Dat is uiteraard het geval.
Ik zou het niet alleen willen beperken tot de commerciële hennepteelt.
Wij kunnen het niet gebruiken dat in woningen hennepteelt of teelt van andere
zaken plaatsvindt. Het kan niet. Dat geldt niet alleen voor de commerciële
hennepteelt, maar voor alles wat daaronder valt. Daarmee houden wij de wijken
helemaal schoon.Mevrouw Adelmund (PvdA):Kunt u de Kamer voor dinsdag een schriftelijke reactie op het amendement
op stuk nr. 20 doen toekomen waarin u uitlegt waarom u tegen de juridische
implicaties ervan bent terwijl u de intentie deelt?Minister Dekker:De mooie woorden die ik heb gesproken, kunnen ook schriftelijk worden
vastgelegd.De algemene beraadslaging wordt gesloten.De voorzitter:Aanstaande dinsdag zal over de ingediende amendementen en moties en over
het wetsvoorstel worden gestemd.De vergadering wordt van 17.09 uur tot 19.30 uur geschorst. 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/h-tk-20042005-6243-6263.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl