ECLI:NL:CRVB:2006:AX6753, Centrale Raad van Beroep, 03-05-2006, 04-4857 WVG
Centrale Raad van Beroep — Uitspraak 
Datum: 2006-05-03 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Bestuursrecht; Socialezekerheidsrecht

Samenvatting: Klachten niet te objectiveren. Beschikking over rolstoel, scootmobiel, deelname aan collectief vervoer en Traxx , eigen auto. Voldoende mogelijkheden om in de natuur te recreëren?

PROCES-VERBAAL 
    
     van de mondelinge uitspraak op 3 mei 2006
    
    CENTRALE RAAD VAN BEROEP
    
    Enkelvoudige kamer 
    
    Zitting heeft: M.I. ’t Hooft; griffier : B.M. Biever-van Leeuwen
    
    2e zaak, reg.nr: 04/4857, WVG, inzake:
    
    
      [appellant], wonende te [woonplaats], verschenen bij gemachtigde mr. W.C. de Jonge, 
      advocaat te Vlaardingen,
    
    
    tegen
    
    
      Het bestuur van het Regionale Organisatie Gehandicaptenvoorzieningen Nieuwe Waterweg Noord, gedaagde, verschenen bij gemachtigden I. de Vries en M.E.C. Ouwerkerk, werkzaam bij gedaagde.
      ___________________________________________________________________________
    
    
    Voor een weergave van de feiten, de toepasselijke regelgeving en de standpunten van partijen in eerste aanleg verwijst de Raad, gelet op de inhoud van de gedingstukken, naar de aangevallen uitspraak. Daaraan wordt hier  toegevoegd dat de medisch adviseurs van gedaagde (Heus, van Oostrum, van Landeghem en Spanjersberg) op grond van hun bevindingen (waaronder informatie van de destijds behandeldende revalidatiearts Soerjanto) het er voor hebben gehouden dat appellante nauwelijks kan lopen, ofschoon haar voort-durende klachten (onder meer fibromyalgie) moeilijk zijn te objectiveren. Vervolgens heeft gedaagde appellante op haar verzoek in het kader van de Wet voorzieningen gehandicapten (Wvg) in aanmerking gebracht voor diverse voorzieningen, onder meer een meeneembare handbewogen rolstoel, een scootmobiel en deelname aan het collectief vervoer per deeltaxi (waarin ook de rolstoel en/of scootmobiel mee kan). Voorts had appellante ten tijde in geding een pas voor het landelijk vervoersysteem Traxx alsmede een eigen auto. 
    
    Bij het bestreden besluit van 23 juni 2003 heeft gedaagde vastgehouden aan de afwijzing van de aanvraag van appellante om haar reguliere duwrolstoel te voorzien van een “click & go” systeem waarmee kan worden gereden op bospaden en over het strand. Gedaagde acht appellante niet aangewezen op de gevraagde voorziening aangezien zij zich met de aan haar verstrekte rolstoel en scootmobiel op adequate wijze kan verplaatsen in en om haar woning en in de naaste omgeving. Gelet daarop acht gedaagde zich ingevolge de toepasselijke bepalingen in en krachtens de Wvg niet gehouden om tegemoet te komen aan de specifieke wens van appellante om in haar duwrolstoel ook op onverhard terrein te kunnen recreëren. 
    
    In bezwaar en beroep benadrukt appellante dat zij zelf wenst te bepalen waar en hoe zij in de vrije natuur ontspanning zoekt. Gedaagde stelt daar -onweersproken- tegenover dat appellante met haar duwrolstoel en scootmobiel buiten kan rijden over in de omgeving aanwezige verharde (fiets)routes in bos en duin. Het is niet zo dat appellante, wil zij recreëren in de natuur, aangewezen is op de thans gevraagde voorziening.   
    
    De rechtbank Rotterdam heeft bij de aangevallen uitspraak (reg.nr. 03/1992) van 27 augustus 2004 het beroep ongegrond verklaard, mede onder verwijzing naar de toepasselijke bepalingen in de Wvg, de Verordening en het Verstrekkingenboek. 
    
    De Raad stelt, gelet op de gedingstukken, vast dat de aanvraag van appellante ziet op een uitbreiding van de gebruiksmogelijkheden van haar reguliere rolstoel middels een accessoire, als bedoeld in artikel 4.1 van de Verordening en de paragrafen 5.2.6 en 5.3 van het Verstrekkingenboek. Zulk een voorziening ziet op het opheffen of verminderen van objectief aantoonbare beperkingen die een gehandicapte ondervindt bij het zich verplaatsen over korte afstanden (in en om de woning). Accessoires die daartoe niet noodzakelijk zijn komen, gelet op de in de toepasselijke bepalingen in en krachtens de Wvg gestelde grenzen aan de zorgplicht, in beginsel niet voor verstrekking in aanmerking. Met de haar ter beschikking staande combinatie van verplaatsings- en vervoersvoorzieningen kan appellante, beoordeeld naar de maatstaf in en krachtens de Wvg, zich in aanvaardbare mate over korte en middellange afstanden verplaatsen en deelnemen aan het leven van alledag. 
    
    De Raad onderschrijft het oordeel en de strekking van de overwegingen van de rechtbank. Hetgeen appellante in hoger beroep -nagenoeg bij wijze van herhaling van het eerder gestelde- heeft aangevoerd brengt daarin geen verandering. Voor een veroordeling in de proceskosten ziet de Raad geen aanleiding.
    
    De Raad beslist als volgt. 
    
    
      Bevestigt de aangevallen uitspraak
      Utrecht, 3 mei 2006
    
    
    Waarvan proces-verbaal 
    
    De plv griffier.                                                                                       De fungerend voorzitter
    
    B.M. Biever -van Leeuwen                                                                 mr. M.I. ’t Hooft
    
    
    
      Voor eensluidend afschrift
      De griffier van de Centrale Raad van Beroep.