ECLI:NL:RBSGR:2001:ZA7063, Rechtbank 's-Gravenhage, 09-05-2001, 01/17376
Rechtbank 's-Gravenhage — Uitspraak 
Datum: 2001-05-09 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Bestuursrecht; Vreemdelingenrecht

Samenvatting: Bewaring / reisdocument.
        De Turkse vreemdeling is in bewaring gesteld op grond van artikel 59, tweede lid, Vw 2000. Vast staat dat de vreemdeling niet beschikt over de in deze bepaling genoemde reisdocumenten. De vreemdeling kan op deze grond dan slechts in bewaring gesteld worden als de reisdocumenten binnen korte termijn voorhanden zullen zijn. Naar het oordeel van de rechtbank is niet aannemelijk dat dit zo was ten tijde van de inbewaringstelling of het geval zal zijn. De stelling van verweerder dat op basis van algemene ervaringsgegevens te verwachten is dat binnen vier weken de noodzakelijke bescheiden voorhanden zullen zijn, is niet nader onderbouwd en is door de rechtbank niet te verifiëren. Daartoe is mede van belang dat de laissez-passer pas een week na de inbewaringstelling is aangevraagd en gesteld noch gebleken is dat een presentatie heeft plaatsgevonden. Gezien het voorgaande is aan het vereiste van het tweede lid van artikel 59 Vw 2000 niet voldaan. De inbewaringstelling was derhalve onrechtmatig.
        Beroep gegrond

Arrondissementsrechtbank te 's-Gravenhage
      Zitting houdende te Arnhem
      Vreemdelingenkamer
    
    
    
      Registratienummer: 01/17376
      Datum uitspraak: 9 mei 2001
    
    
    Uitspraak
    
    
      ingevolge artikel 8:77 van de Algemene wet bestuursrecht (Awb)
      in samenhang met artikel 93, eerste lid, en artikel 94, eerste en derde lid, van de Vreemdelingenwet 2000 (Vw 2000)
    
    
    op het beroep tegen de bewaring op grond van artikel 59 van de Vw 2000, toegepast ten aanzien van de vreemdeling genaamd althans zich noemende:
    
    
      A,
      geboren op [...] 1980,
      van Turkse nationaliteit,
      verblijvende in de Penitentiaire Inrichting Ter Apel,
      gemachtigde mr. G. Jairam,
    
    
    tegen
    
    
      DE STAATSSECRETARIS VAN JUSTITIE,
      (Immigratie- en Naturalisatiedienst),
      verweerder,
      gemachtigde P. van Zijl,
      ambtenaar bij de IND.
    
    
    Het procesverloop
    
    Op 28 april 2001 is de vreemdeling in bewaring gesteld op grond van artikel 59 van de Vw 2000.
    
    De vreemdeling heeft op 30 april 2001 beroep ingesteld tegen zijn inbewaringstelling.
    
    
      De openbare behandeling van het beroep heeft plaatsgevonden ter zitting van 7 mei 2001. De vreemdeling is aldaar bijgestaan door zijn gemachtigde. Verweerder heeft zich doen vertegenwoordigen. Ter zitting was een tolk in de Turkse  
      taal aanwezig.
    
    
    De beoordeling
    
    
      1. Namens de vreemdeling is aangevoerd dat de inbewaringstelling onrechtmatig is. Daartoe is aangevoerd dat in plaats van de piketcentrale de Stichting Rechtsbijstand Asiel (SRA) in het aanmeldcentrum te Zevenaar op de hoogte is  
      gesteld omtrent de voorgenomen inbewaringstelling en dat de inbewaringstelling plaats heeft gevonden voordat de termijn voor het aanwenden van een rechtsmiddel was verstreken. Op diezelfde dag nog is een voorlopige voorziening en  
      beroep ingediend die op 11 mei 2001 zullen worden behandeld. Bovendien is het niet te verwachten dat op korte termijn de benodigde reisbescheiden voor terugkeer zullen worden verkregen.
    
    
    
      2. De gemachtigde van verweerder heeft ter zitting aangevoerd dat ook medewerkers van de SRA bevoegd zijn als raadsman op te treden in zaken van vreemdelingenbewaring, zodat mededeling aan de SRA omtrent de voorgenomen  
      inbewaringstelling rechtens niet onjuist is.
      Verweerder heeft in het kader van artikel 59, tweede lid, van de Vw 2000 een belangenafweging gemaakt. Het algemeen belang vorderde de inbewaringstelling van de vreemdeling omdat hij niet beschikte over een  
      grensoverschrijding-document noch over voldoende middelen van bestaan, waardoor hij niet in staat was op een legale manier Nederland te verlaten. Op 4 mei 2001 is een laissez-passer (LP) bij de Turkse autoriteiten aangevraagd. Op  
      grond van algemene ervaringsgegevens is te verwachten dat deze binnen vier weken wordt afgegeven. Tenslotte heeft de gemachtigde van verweerder verklaard dat de bewaring zal worden opgeheven indien binnen vier weken geen  
      reisdocument wordt verkregen.
    
    
    3. De rechtbank overweegt als volgt.
    
    
      4. Op 28 april 2001 om 17.00 uur is de afwijzende asielbeschikking in het aanmeldcentrum te Zevenaar aan de vreemdeling in persoon uitgereikt. De SRA te Zevenaar is om 17.30 uur telefonisch benaderd met de vraag een advocaat bij het  
      gehoor inzake de voorgenomen inbewaringstelling van de vreemdeling aanwezig te laten zijn. Volgens de SRA was er geen advocaat beschikbaar op dat moment. De vreemdeling is vervolgens om 17.45 uur gehoord en om 17.55 uur in bewaring  
      gesteld op grond van artikel 59 lid 2 van de Vw 2000.
      In de rechtsmiddelenclausule van de beschikking is vermeld dat binnen een week beroep kan worden ingesteld en dat de behandeling van het beroepschrift niet in Nederland mag worden afgewacht. Betrokkene kan de president van de  
      rechtbank verzoeken een voorlopige voorziening te treffen inhoudende dat uitzetting achterwege dient te blijven totdat op het beroep is beslist. Betrokkene heeft gedurende 1 uur na uitreiking van de beschikking de gelegenheid dit  
      schriftelijk kenbaar te maken, waarna dit verzoek binnen 24 uur moet worden ingediend.
      Weliswaar is gesteld dat de vreemdeling op 28 april 2001 een voorlopige voorziening en beroep heeft ingediend. Echter niet gesteld noch gebleken is dat de vreemdeling die dag voor 18.00 uur aan de president van de rechtbank kenbaar  
      heeft gemaakt een verzoek tot het treffen van een voorlopige voorziening te willen indienen.
    
    
    
      5. Ingevolge artikel 98, derde lid, van de Vw 2000 kan een rechtshulpverlener die in dienst is van de Stichting Rechtsbijstand Asiel, die het doctoraat in de rechtsgeleerdheid heeft verkregen dan wel gerechtigd is de titel meester  
      te voeren en terzake van de vrijheidsontnemende maatregelen relevante opleiding en ervaring bezit, als raadsman optreden. Derhalve valt niet in te zien waarom verweerder niet de SRA in plaats van de piketcentrale had mogen inlichten  
      over de voorgenomen inbewaringstelling, met name nu de SRA aanwezig is in het aanmeldcentrum en de dienstdoende piketadvocaat niet.
    
    
    
      6. In artikel 59, eerste lid, van de Vw 2000 staat vermeld de limitatieve gronden waarop de openbare orde de inbewaringstelling vordert. In het tweede lid van dit artikel is bepaald dat de openbare orde wordt geacht de  
      inbewaringstelling te vorderen indien de voor de uitzetting van een vreemdeling noodzakelijke reisdocumenten voorhanden zijn dan wel binnen korte tijd voorhanden zullen zijn.
    
    
    
      7. Tussen partijen staat vast dat de vreemdeling op grond van artikel 59, tweede lid, van de Vw 2000 in bewaring is gesteld en dat hij niet beschikt over de in deze bepaling genoemde reisdocumenten. Dit brengt mee dat de vreemdeling  
      slechts in bewaring gesteld kon worden op voornoemde grond indien de reisdocumenten binnen korte termijn voorhanden zullen zijn. Naar het oordeel van de rechtbank is niet aannemelijk dat dit zo was ten tijde van de  
      inbewaringstelling of het geval zal zijn. De stelling van verweerder, dat op basis van algemene ervaringsgegevens te verwachten is dat binnen vier weken de noodzakelijke bescheiden voorhanden zullen zijn, is niet nader onderbouwd en  
      is door de rechtbank niet te verifiëren. Dit klemt te meer nu de LP pas een week na de inbewaringstelling is aangevraagd en gesteld noch gebleken is dat een presentatie heeft plaatsgevonden. Gezien het voorgaande is aan het vereiste  
      van het tweede lid van artikel 59 van de Vw 2000 niet voldaan. De inbewaringstelling op 28 april 2001 was derhalve onrechtmatig.
    
    
    8. Het beroep dient daarom gegrond te worden verklaard en de opheffing van de maatregel van bewaring dient te worden bevolen met ingang van heden.
    
    
      9. Nu het beroep gegrond wordt verklaard bestaat aanleiding verweerder met toepassing van artikel 8:75, eerste lid van de Awb, te veroordelen in de door de vreemdeling gemaakte proceskosten. Deze kosten zijn op voet van het bepaalde  
      in het Besluit proceskosten bestuursrecht vastgesteld op in totaal ƒ 1420,- voor kosten van door een derde beroepsmatig verleende rechtsbijstand;
      ·       1 punt voor het indienen van het beroepschrift;
      ·       1 punt voor het verschijnen ter zitting;
      ·       waarde per punt ƒ 710,--;
      ·       wegingsfactor 1.
    
    
    
      Aangezien ten behoeve van de vreemdeling een toevoeging is verleend krachtens de Wet op de rechtsbijstand, dient ingevolge artikel 8:75, tweede lid, van de Awb de betaling van dit bedrag te geschieden aan de griffier van deze  
      rechtbank.
    
    
    10. Mitsdien wordt als volgt beslist.
    
    De beslissing
    
    
      De rechtbank:
      -       verklaart het beroep gegrond;
      -       beveelt de opheffing van de bewaring met ingang van heden;
      -       veroordeelt verweerder in de proceskosten ad f 1420,-- onder aanwijzing van de Staat der Nederlanden als rechtspersoon die deze kosten aan de griffier van deze rechtbank moet vergoeden.
    
    
    Deze uitspraak is gedaan door mr. O.A.P. van der Roest en in het openbaar uitgesproken op 9 mei 2001 in tegenwoordigheid van mr. H. Siragedik als griffier.
    
    de griffier     de rechter
    
    
      Tegen deze uitspraak kan binnen een week na verzending van deze uitspraak hoger beroep worden ingesteld bij de Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State (artikel 95 van de Vw 2000 gelezen in samenhang met de artikelen 69,  
      derde lid, en 85 van de Vw 2000).
    
    
    Het hoger beroep kan worden ingediend op het volgende adres:
    
    
      Raad van State
      Afdeling bestuursrechtspraak
      Hoger beroep vreemdelingenzaken
      Postbus 16113
      2500 BC ‘s-Gravenhage
    
    
    Afschrift verzonden: 9 mei 2001