ECLI:NL:CRVB:2007:BA2489, Centrale Raad van Beroep, 16-03-2007, 04-6690 WAO
Centrale Raad van Beroep — Uitspraak 
Datum: 2007-03-16 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Bestuursrecht; Socialezekerheidsrecht

Samenvatting: WAO-schatting. Toelichting in hoger beroep.

04/6690 WAO
    
    Centrale Raad van Beroep
    
    Enkelvoudige kamer
    
    U I T S P R A A K
    
    op het hoger beroep van:
    
    [appellant] (hierna: appellant),
    
    tegen de uitspraak van de rechtbank Haarlem van 19 oktober 2004, 04/713 (hierna: aangevallen uitspraak),
    
    in het geding tussen:
    
    appellant
    
    en
    
    de Raad van bestuur van het Uitvoeringsinstituut werknemersverzekeringen (hierna: Uwv).
    
    Datum uitspraak: 16 maart 2007
     
    I. PROCESVERLOOP
    
    Namens appellant is hoger beroep ingesteld. 
    
    Het Uwv heeft een verweerschrift ingediend en heeft, als daarin in het vooruitzicht gesteld, nadien in aanvulling daarop een rapport van de bezwaararbeidsdeskundige C. Wouters, gedateerd 3 maart 2005, ingezonden. 
    
    Bij brief van 20 april 2005 heeft J. Nijenhuis, advocaat te Heerenveen, zich als opvolgend gemachtigde gesteld. 
    
    Het onderzoek ter zitting heeft plaatsgevonden op 23 februari 2007. Appellant is met voorafgaand bericht niet verschenen. Het Uwv heeft zich doen vertegenwoordigen door mr. J.F.J.A. Jennekens. 
    
    II. OVERWEGINGEN
    
    De Raad overweegt vooraf dat hij voorbijgaat aan het op 19 februari 2007 ontvangen faxbericht van de vader van appellant, inhoudende dat zijn zoon per direct mr. J. Nijenhuis als gemachtigde heeft ontslagen en dat in verband daarmee om uitstel van de zitting wordt verzocht, reeds omdat dat bericht niet afkomstig is van appellant en niet is gebleken van een ter zake door appellant aan zijn vader verleende machtiging. 
    
    De in dit geding relevante feiten laten zich in het kort als volgt weergegeven. 
    
    Appellant, geboren 3 maart 1976, is in oktober 2000 wegens whiplashklachten als gevolg van een hem in september 1999 overkomen verkeersongeval uitgevallen als salesmanager. In verband hiermee is hij in aansluiting op de wettelijke wachttijd van 52 weken in aanmerking gebracht voor een uitkering krachtens de Wet op de arbeidsongeschiktheidsverzekering (WAO), berekend naar een mate van arbeidsongeschiktheid van 80 tot 100%. 
    
    Bij besluit van 15 april 2003 is de WAO-uitkering van appellant met ingang van 3 juni 2003 herzien naar een mate van arbeidsongeschiktheid van 65 tot 80%. 
    
    Bij besluit van 16 maart 2004 is het bezwaar van appellant tegen het besluit van 15 april 2003 ongegrond verklaard. 
    
    De rechtbank heeft het beroep van appellant tegen het bestreden besluit ongegrond verklaard.
    
    Appellant houdt in hoger beroep staande dat er geen zorgvuldig medisch onderzoek heeft plaatsgevonden. Hij is van mening dat onvoldoende rekening is gehouden met zijn psychische belastbaarheid. De meeste van de bij de schatting in aanmerking genomen functies zijn naar het oordeel van appellant niet geschikt voor hem. Appellant acht de verlaging van zijn uitkering voorts onvoldoende onderbouwd, in het licht van het feit dat zijn uitkering met ingang van 23 december 2003, derhalve enkele maanden na de datum in geding, weer is verhoogd naar 80 tot 100%. 
    
    De Raad ziet de grieven van appellant in navolging van de rechtbank niet slagen. 
    
    De Raad heeft geen aanknopingspunten gevonden om appellant te kunnen volgen in diens stelling dat het vanwege het Uwv ingestelde verzekeringsgeneeskundige onderzoek niet zorgvuldig is geweest. Evenmin bestaat aanleiding om ervan uit te gaan dat de verzekeringsarts de beperkingen van appellant heeft onderschat. Blijkens de opgestelde Functionele Mogelijkheden Lijst (FML) zijn diverse beperkingen in aanmerking genomen, terwijl tevens een medische urenbeperking tot 22 uur per week is aangenomen. Appellant is ook in hoger beroep niet erin geslaagd aan de hand van objectief-medische gegevens aannemelijk te maken dat en waarom met die FML zijn beperkingen nog onvoldoende zijn gewaardeerd. De verhoging van appellants uitkering per 23 december 2003 naar 80 tot 100% vormt in dit verband geen relevant gegeven, nu blijkens de beschikbare informatie die verhoging te maken heeft met na de datum in geding toegenomen beperkingen bij appellant als gevolg van een verergering van diens spannningsklachten. 
    
    De Raad is aldus van oordeel dat de beperkingen van appellant ten tijde in dit geding van belang niet zijn onderschat. Voorts acht de Raad genoegzaam aannemelijk gemaakt dat, gegeven de in de FML opgenomen beperkingen, de bij de schatting betrokken functies voor appellant haalbaar zijn te achten. De Raad heeft daarbij in het bijzonder acht geslagen op de nadere door het Uwv in hoger beroep ingezonden arbeidskundige rapportage van 3 maart 2005 van zijn bezwaararbeidsdeskundige C. Wouters. De in dat rapport opgenomen motivering waarom met de in aanmerking genomen functies de voor appellant vastgestelde belastbaarheid niet wordt overschreden, acht de Raad afdoende. 
    
    Nu evenwel die afdoende toelichting eerst in de fase van het hoger beroep is gegeven, acht de Raad termen aanwezig het bestreden besluit wegens een motiveringsgebrek te vernietigen onder bepaling dat de rechtsgevolgen van het vernietigde besluit met toepassing van artikel 8:73, derde lid, van de Algemene wet bestuursrecht (Awb) geheel in stand blijven. 
    
    De Raad acht voorts termen aanwezig om op grond van artikel 8:75 van de Awb het Uwv te veroordelen in de proceskosten van appellant in beroep en in hoger beroep. Deze kosten worden begroot op € 644,-- voor verleende rechtsbijstand in beroep en op € 322,-- voor verleende rechtsbijstand in hoger beroep. 
     
    III. BESLISSING
    
    De Centrale Raad van Beroep;
    
    Recht doende:
    
    
      Vernietigt de aangevallen uitspraak;
      Verklaart het beroep tegen het bestreden besluit gegrond en vernietigt dat besluit;
      Bepaalt dat de rechtsgevolgen van het bestreden besluit geheel in stand blijven;
      Veroordeelt de Raad van bestuur van het Uitvoeringsinstituut werknemersverzekeringen in de proceskosten van appellant in beroep en in hoger beroep tot een bedrag groot € 966,-- te betalen door het Uitvoeringsinstituut werknemersverzekeringen;
      Bepaalt dat het Uitvoeringsinstituut werknemersverzekeringen aan appellant het betaalde griffierecht van € 139,-- vergoedt.
    
    
    Deze uitspraak is gedaan door J.W. Schuttel. Deze beslissing is, in tegenwoordigheid van T.R.H. van Roekel als griffier, uitgesproken in het openbaar op 16 maart 2007.
    
    (get.) J.W. Schuttel.
    
    (get.) T.R.H. van Roekel.