Voortzetting van de behandeling van het wetsvoorstel Wijziging van de Wet op de lijkbezorging (30696), en van de motie-Anker over een format voor de toedeling van kosten (30696, nr. 24) en de motie-Brinkman over regels voor toetsing van DNA van onbekende lichamen (30696, nr. 25)
Staten-Generaal — Handelingen 
Datum: 2014-07-04 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Handeling 2008-2009, pag. 219-226

 
 
 

Handeling

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Vergadernummer
Datum vergadering

03-10-2008

Tweede Kamer der Staten-Generaal

2008-2009

nr. 4, pagina 219-226

23-09-2008

 

 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties over kamerdossier

Kamerdossier 30696Toon publicaties die dit dossier behandelen

 
 
 Publicaties in vergadering

Voortzetting van de behandeling van het wetsvoorstel Wijziging van de Wet op de lijkbezorging (30696), en van de motie-Anker over een format voor de toedeling van kosten (30696, nr. 24) en de motie-Brinkman over regels voor toetsing van DNA van onbekende lichamen (30696, nr. 25)Pagina 219-226
Vragen van het lid Arib aan de minister voor Wonen, Wijken en Integratie over allochtone meisjes die na de zomervakantie niet meer naar school terugkeren en in landen van herkomst worden achtergelaten (mondelinge vragenuur)Pagina 202-204
Debat naar aanleiding van een algemeen overleg op 10 september 2008 over het Burgerforum Kiesstelsel (30184)Pagina 214-219
Vragen van het lid Hessels aan de minister van Volkshuisvesting, Ruimtelijke Ordening en Milieubeheer over het bericht dat groene stroom door Europese regelgeving veel duurder zou kunnen worden (mondelinge vragenuur)Pagina 204-205
Vragen van het lid Van Toorenburg aan de staatssecretaris van Binnenlandse Zaken en Koninkrijksrelaties en de staatssecretaris van Justitie over het bericht dat polygamie in de basisadministratie van gemeenten wordt geregistreerd (mondelinge vragenuur)Pagina 197-202
Lijst van ingekomen stukken, met de door de Voorzitter ter zake gedane voorstellen (dinsdag 23 september 2008)Pagina 226-229
Regeling van werkzaamheden (dinsdag 23 september 2008)Pagina 209-214
Presentie en opening (dinsdag 23 september 2008)Pagina 197-197
Vragen van het lid Roemer aan de minister van Verkeer en Waterstaat over de nieuwe vertraging bij het opleveren van de tunnels van de A73 (mondelinge vragenuur)Pagina 205-209

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 88 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
Aan de orde is de voortzetting van de behandeling van: het wetsvoorstel Wijziging van de Wet op de lijkbezorging (30696), en van:- de motie-Anker over een format voor
de toedeling van kosten (30696, nr. 24);- de motie-Brinkman over regels voor toetsing van DNA van onbekende lichamen
(30696, nr. 25).(Zie vergadering van 4 september 2008.)De algemene beraadslaging wordt heropend.De voorzitter:Ik verzoek de leden, in de geest van de heropening van de beraadslaging
de spreektijden kort te houden.Met toestemming van eenieder geef ik als eerste de heer Willibrord van
Beek het woord.De heer Van Beek (VVD):Mevrouw de voorzitter! Dank aan de collega's dat ik even voor mag, omdat
ik zo dadelijk een andere vergadering moet voorzitten.De staatssecretaris heeft ons 22 september, gisteren dus, een brief
doen toekomen ter voorbereiding van deze heropening. Zij reageert daarmee
ook op de wijziging die ik in mijn eigen amendement heb aangebracht. Ik vind
het altijd goed als debatten ergens toe leiden en als wij elkaars argumenten
wegen. Ik vond dat de staatssecretaris een punt had, toen zij zei dat volgens
haar de overgangsregeling in mijn amendement niet goed was geregeld. Ik heb
dat nu wel goed geregeld en heb daarbij gekozen voor een systematiek waarbij
het vrij lang duurt, namelijk tien jaar, voordat het oude systeem helemaal
verdwenen is. Daardoor zal het amendement bij aanvaarding slechts in beperkte
mate directe financiële consequenties hebben. Daarnaast is een gegeven
dat momenteel al een groot aantal graven vijftien jaar blijft liggen. Dat
wil zeggen dat ze vijf jaar onbetaald blijven liggen. Dat houdt in dat de
kosten over iets anders omgeslagen worden, want het is niet een kwestie van
kosten in rekening brengen, maar van tariefstelling. Ik betreur echt dat de
staatssecretaris die laatste stap nog niet heeft gezet. Ik hoop dat wij dit
debat kunnen benutten om het erover eens te worden dat wij afmoeten van die
termijn van tien jaar.Ik ben in die wens de afgelopen weken gesterkt door de spontane reacties
die ik heb gekregen, bijvoorbeeld van een bedrijf dat zich heeft gespecialiseerd
in het opruimen, als ik het zo mag zeggen, van oude graven. Mij werd gezegd:
mijnheer, u zou eens moeten weten wat wij dagelijks tegenkomen; wij zijn heel
erg blij met uw voorstel. Degenen die er dagelijks mee werken, bevestigen
dus dat het verstandig is om het zo te doen.Er blijft een probleem over. Daar waar ik probeer van die tien jaar af
te komen, introduceert collega Anker die tien jaar in een ander amendement.
Ik wil daar met collega Anker over doorpraten. Overigens ontstaat het grootste
probleem als beide amendementen worden aangenomen, wat ook mogelijk is. Dan
hebben wij problemen met de consistentie van de wetgeving. Ik heb erover nagedacht
of wij voor dat geval niet een amendement achter de hand moeten hebben. Het
beste zou zijn als wij het in deze Kamer over beide amendementen eens zouden
kunnen worden in de sfeer van vijftien jaar. Ik zeg dit niet uit arrogantie,
maar uit overtuiging, omdat ik denk dat wij dan de beste keuze maken ter oplossing
van het probleem waarover wij het hebben.De heer Van Raak (SP):Ik vind het een ontzettend sympathiek idee om de termijn voordat een graf
wordt opgegraven te verlengen van tien naar vijftien jaar. In sommige gevallen
is dat ook nodig gezien de specifieke situatie van de grond. Kunnen wij op
de een of andere manier ook in de Kamer afspreken dat de graven dan niet duurder
worden? Het probleem is dat graven steeds duurder worden. Bij verlenging van
de periode van tien naar vijftien jaar wordt het niet de helft duurder, omdat
er allerlei vaste kosten zijn, zoals de heer Van Beek al heeft toegelicht.
Kunnen wij hier niet een regeling treffen die inhoudt dat de graven niet duurder
worden als gevolg van de verlenging van deze termijn?De heer Van Beek (VVD):Er zit verschil tussen kosten en tarieven. Dat probleem probeerde ik in
eerste instantie duidelijk te maken. Ik denk dat de kosten bij een langere
termijn nauwelijks toenemen, maar aan de tariefstelling kan natuurlijk wel
worden gesleuteld. Wij moeten heel principieel zijn en vaststellen dat wij
daar niet over gaan. Ik zou het debat niet eerlijk voeren op het moment dat
ik iets anders zou zeggen. Wij gaan daar niet over. Dat was ook mijn reactie
op het advies van collega Anker aan de gemeenten. Zij zijn verantwoordelijk
op dit punt. Wij moeten daar gewoon openhartig over zijn.Mevrouw Arib (PvdA):Voorzitter. Ik heb om heropening van dit debat gevraagd, omdat ik een
onbevredigend gevoel overhield aan de eerdere afloop.De Kamer heeft in aanloop naar dit debat een brief ontvangen van de Forensisch
Medische Associatie Twente over de NODO-procedure. Zij steunt
het in de Kamer uitvoerig bediscussieerde amendement dat beoogt de forensisch
arts bij alle overlijdensgevallen van minderjarigen een verklaring van niet-natuurlijke
dood te laten afgeven. Volgens haar is de enige optie die overblijft om deze
zeer ongewenste ontwikkeling nog te keren, om in alle gevallen van overlijden,
zonder uitzondering, de noodzakelijke en wettelijke voorgeschreven lijkschouw
bij minderjarigen niet meer door de behandelend arts te laten verrichten,
maar door de gemeentelijk lijkschouwer. Het argument dat dit onderzoek belastend
is voor de ouders en nabestaanden, is onjuist. Dit zeggen deskundigen uit
de praktijk.Zij schrijven dat uit de praktijk blijkt dat ouders zowel bij een natuurlijke
als een niet-natuurlijke dood graag, lang en vaak willen praten over hun overleden
kind en alle omstandigheden die bij het overlijden een rol hebben gespeeld.
De forensisch arts is bij het overgrote deel van de gevallen van niet-natuurlijke
dood, zoals een verkeersongeval en suïcide, voor hun bij uitstek de laatste
dokter die nog iets kan vertellen over het levenseinde. Ik hoor graag de reactie
hierop van de staatssecretaris, omdat zij mijn amendement niet steunde met
het argument dat het belastend zou zijn voor de ouders, terwijl nu uit de
praktijk iets anders blijkt.Ik dien twee moties in. De eerste motie betreft de evaluatie.De Kamer,gehoord de beraadslaging,overwegende dat jaarlijks in Nederland 1800 minderjarigen overlijden en
dat het voor kan komen dat kinderen die zijn overleden ten gevolge van mishandeling,
verwaarlozing of onachtzaamheid worden begraven of gecremeerd zonder dat er
sprake is geweest van een onderzoek naar de exacte toedracht en omstandigheden
van overlijden;verzoekt de regering, de Kamer één jaar na in werking treden
van de Wet op de lijkbezorging een evaluatie te zenden van de werking van
artikel 10a van de wet, waarbij aangegeven wordt in hoeverre met deze werkwijze
voorkomen wordt dat kinderen die zijn overleden ten gevolge van mishandeling,
verwaarlozing of onachtzaamheid worden begraven of gecremeerd zonder dat er
sprake is geweest van een onderzoek naar de exacte toedracht en omstandigheden
van overlijden;verzoekt de regering tevens, daarbij aan te geven of aanvullende maatregelen
gewenst zijn en wat de mening van de verschillende beroepsgroepen en ouders
hierover is,en gaat over tot de orde van de dag.De voorzitter:Deze motie is voorgesteld door het lid Arib. Naar mij blijkt, wordt de
indiening ervan voldoende ondersteund.Zij krijgt nr. 29(30696).Mevrouw Arib (PvdA):Mijn tweede motie betreft een proefproject in Dordrecht, waarin alle overleden
minderjarigen worden onderzocht en de bevindingen worden gerapporteerd. Ik
heb begrepen dat, als het wetsvoorstel wordt aangenomen, dit proefproject
gestopt wordt. Ik dien daarom de volgende motie in.De Kamer,gehoord de beraadslaging,overwegende dat jaarlijks in Nederland 1800 minderjarigen overlijden en
dat het voor kan komen dat kinderen die zijn overleden ten gevolge van mishandeling,
verwaarlozing of onachtzaamheid worden begraven of gecremeerd zonder dat er
sprake is geweest van een onderzoek naar de exacte toedracht en omstandigheden
van overlijden;verzoekt de regering, een aantal proefregio's in te stellen waarin de
lijkschouw bij iedere minderjarige wordt verricht door een daartoe voldoende
opgeleide lijkschouwer;verzoekt de regering tevens, de Kamer één jaar na instellen
van de proefregio's te berichten over de resultaten en de verschillen met
de in de Wet op de lijkbezorging vastgelegde procedure, zowel ten aanzien
van het aantal minderjarigen met een niet-natuurlijke doodsoorzaak en het
aantal minderjarigen dat in de NODO-procedure komt, als ten aanzien van de
ervaringen van deze aanpak voor de beroepsgroep en ouders in de praktijk,en gaat over tot de orde van de dag.De voorzitter:Deze motie is voorgesteld door het lid Arib. Naar mij blijkt, wordt de
indiening ervan voldoende ondersteund.Zij krijgt nr. 30(30696).De heer Anker (ChristenUnie):Mevrouw Arib gaf aan dat het onder deze nieuwe wet niet meer zou kunnen.
Ik vraag mij af waarom het niet zou kunnen, nu zij op eigen initiatief zijn
begonnen met een proefproject. Kan mevrouw Arib iets meer vertellen waarom
dit niet meer zou mogen?Mevrouw Arib (PvdA):Ter voorbereiding op het debat over de Wet op de lijkbezorging hebben
wij gesprekken gehad met een aantal deskundigen. Een daarvan was een kinderarts
die werkzaam is bij TNO als onderzoeker. Hij vertelde dat er op dit moment
een beetje wordt geëxperimenteerd. Alle betrokkenen zijn daartoe bereid,
de officier van justitie, TNO en kinderartsen. Alles wordt op systematische
wijze neergezet en alle minderjarigen worden geregistreerd, onderzocht enzovoort.
Er is bereidheid vanuit het veld om dit te doen, omdat men dit al jaren wilde
en nu wilde men daarmee ook beginnen. Maar in de wet zal komen vast te liggen
dat de behandelend arts eerst moet bellen met de lijkschouwer en afhankelijk
van dat gesprek zal er al dan niet een onderzoek worden verricht. Dat kan
ertoe leiden dat een dergelijk experiment niet mogelijk is.
Dat is mijn bezwaar en het is ook de angst van degenen die hierbij zijn betrokken.
Als de staatssecretaris kan instemmen met dit soort proefprojecten, dan vind
ik het nog belangrijk om deze te evalueren en te bekijken wat daaruit voortkomt
in de praktijk.De heer Knops (CDA):In uw eerste motie verzoekt u de regering om één jaar na
inwerkingtreding van de Wet op de lijkbezorging de werking van artikel 10a
van die wet te evalueren. U vraagt of de lijn die u oorspronkelijk voorstond
niet beter zou zijn in de uitvoering. Kunt u aangeven hoe u denkt dat zo'n
evaluatie eruit zou moeten zien? Mij lijkt het namelijk best wel lastig om
dat te evalueren.Mevrouw Arib (PvdA):Ik vind dit merkwaardig. Wij hebben uitgebreid met elkaar van gedachten
gewisseld over de vraag waarom ik vind dat bij alle minderjarigen de forensisch
arts degene moet zijn die een verklaring moet geven. Ik ben niet met het kabinet
van mening dat het afhankelijk moet zijn van de informatie van de behandelend
arts of de lijkschouwer wel of niet langskomt. Het woord zegt het overigens
al: iemand die schouwt, moet zien wat er aan de hand is en onder welke omstandigheden
een kind is overleden. Dat wordt met deze wet dus eigenlijk anders. Het kabinet
zegt dat het hetzelfde wil. Het kabinet zegt dat met het voorstel waarin niet
de forensisch arts degene is die de uiteindelijke verklaring afgeeft, maar
de behandelend arts – op basis van een telefoongesprek – hetzelfde
kan worden bereikt. Ik wil dat nog wel eens zien, want wij hebben nu alle
cijfers over het aantal minderjarigen dat jaarlijks overlijdt. Het overgrote
deel van deze sterfgevallen is te verklaren. Van 150 tot 200 minderjarigen
die komen te overlijden, weten wij niet wat de oorzaak is. Ik ga ervan uit
dat als het kabinet zegt dat dit probleem ook met deze wet kan worden opgevangen,
dit straks ook in de evaluatie naar voren komt. Overigens is het gebruikelijk
dat wetten worden geëvalueerd, zodat je tijdig dingen kunt bijstellen
als er beslissingen worden genomen die in de praktijk anders blijken uit te
pakken. Het is dus niet raar om een evaluatie te houden.De heer Knops (CDA):Dat hebt u mij ook niet horen zeggen. Sterker nog, het is een sympathiek
voorstel, maar waar het mij om gaat, is de uitvoerbaarheid ervan. Laten wij
eens even een scenario bij de kop pakken, waarbij een behandelend arts bij
een minderjarige komt die is overleden, en vaststelt dat er sprake is van
een natuurlijke dood. U zegt dan: het is helemaal geen natuurlijke dood en
dus moet er een gemeentelijk lijkschouwer bij komen. In dit scenario zal dit
niet gebeuren. Hoe kunt u een en ander achteraf evalueren? Dat is lastig en
daarop was mijn vraag gericht. Ik sta dus sympathiek tegenover evaluatie,
maar hoe kan in dit concrete geval achteraf evaluatie plaatsvinden? Daar is
volgens mij geen gelegenheid meer voor.Mevrouw Arib (PvdA):Ik probeer uw vraag goed te begrijpen. Ik zeg niet dat het bij geen enkele
natuurlijke dood zo is. Dat zeg ik niet. Ik zeg alleen dat uit onderzoek is
gebleken dat met name huisartsen heel vaak een verklaring van natuurlijke
dood afgeven, terwijl zij zelf het gevoel hebben dat er iets niet klopt. Om
de huisarts uit dat dilemma te helpen, stel ik voor dat in het geval van het
overlijden van kinderen niet de huisarts, maar een forensisch arts die verklaring
moet afgeven. U vraagt mij hoe dat moet worden uitgevoerd. Ik ben geen staatssecretaris.
Ik heb daar wel ideeën over en de mensen uit de praktijk weten daar ook
het nodige van. Als u mijn voorstel sympathiek vindt, zou ik het erg op prijs
stellen als u het steunt. Dan kunnen wij straks zien hoe het in de praktijk
uitpakt.De heer Knops (CDA):Zover ben ik nog niet en daarom wil ik graag horen wat uw ideeën
daarover zijn. Dan kan ik mij een beeld vormen van hoe dat gaat. Ik denk namelijk
dat een dergelijke evaluatie maar op een manier kan worden gedaan: een jaar
lang in alle gevallen te doen wat u nu voorstelt, en dan te bezien of er in
bepaalde situaties anders gehandeld zou zijn als er een gemeentelijk lijkschouwer
aan te pas was gekomen. Ik wil wel zeker weten hoe een dergelijke evaluatie
eruit komt te zien, voordat ik zeg dat ik het een sympathiek voorstel vind.Mevrouw Arib (PvdA):Stel mijn amendement wordt niet aangenomen – wat ik uiteraard niet
hoop, want ik reken nog steeds op uw steun – dan kan de praktijk heel
anders zijn dan waar artikel 10a in voorziet, namelijk dat de huisarts de
lijkschouwer belt. Het kan ook zijn dat nooit een lijkschouwer langskomt.
Dat zou ik net zo vreemd vinden en dat zou ik ook willen weten. Misschien
ervaren de lijkschouwers het wel anders. Misschien willen zij die kinderen
juist graag zien, maar kan dat niet. Dat moet dan ook uit de evaluatie blijken.De heer Van Raak (SP):Ik had een soortgelijke vraag. Als wij dit wetsvoorstel goedkeuren, wordt
er altijd onderzoek gedaan.Mevrouw Arib (PvdA):Nee.De heer Van Raak (SP):Op het moment dat er een minderjarige overlijdt, wordt er altijd onderzoek
gedaan. Het ging erom dat wij met de tegenstelling zaten of de lijkschouwer
nou gebeld moet worden of dat hij altijd op bezoek moet komen. De enige manier
waarop wij dat kunnen evalueren is dat lijkschouwers in de ene helft van Nederland
volgens de wet-Arib gaan werken en altijd op bezoek gaan, terwijl er in de
andere helft van Nederland altijd wordt gebeld. Dan heb ik echter een probleem
met de uitvoerbaarheid van de evaluatie, want dat kan nooit de bedoeling zijn.
Wij gaan één wet maken, of die van mevrouw Arib, of die van
de staatssecretaris.Mevrouw Arib (PvdA):Ten eerste worden niet alle gevallen van het overlijden van minderjarigen
onderzocht. Dat is niet wat in de wet staat. In de wet staat dat de behandelende
arts belt met de lijkschouwer. Als de lijkschouwer – telefonisch, dat
is de crux – zegt: op basis van wat ik hoor, is er niets aan de hand,
is het klaar. Alleen als de huisarts niet weet of het allemaal klopt –
het was een kerngezond kind en ineens is het overleden – zegt de lijkschouwer
misschien: ik kom langs. Het is dus niet zo dat alle kinderen onderzocht worden.
Als mijn amendement wordt aangenomen, is de evaluatie ook belangrijk. Een
evaluatie vind ik sowieso een belangrijk instrument, ook voor de Kamer om
op een wet terug te kunnen komen en om te bezien of iets werkt in de praktijk.
Het is geen kwestie van de helft wel en de helft niet. Als dit
wetsvoorstel wordt aangenomen, wil ik weten of het telefonische gesprek waarin
lijkschouwers op afstand moeten beoordelen of er sprake is van een natuurlijke
of een onnatuurlijke dood, in de praktijk werkt. Verandert er iets? Komen
wij meer te weten of niet? Dat is waar de motie over gaat. Bent u overtuigd,
mijnheer Van Raak?De heer Van Raak (SP):Dank u voor de informatie.Mevrouw Arib (PvdA):Graag gedaan. Dat was het, voorzitter.De heer Anker (ChristenUnie):Voorzitter. Ik gebruik deze heropening ook even om toe te lichten hoe
ons denken is voortgegaan na het vorige debat. Dit denken heeft geresulteerd
in een gewijzigde motie die ik zojuist bij de Griffie heb ingediend. Ik hoop
dat deze snel wordt rondgedeeld. Er was nogal wat kritiek op de motie in haar
oorspronkelijke vorm. Men sprak zelfs over een dubbeltje dat de goede, maar
ook de slechte kant kon oprollen. Geld dat rolt spreekt altijd tot de verbeelding.
Wij willen te allen tijde voorkomen dat het beeld ontstaat van een Kamer die
een belangrijke ingreep doet in de autonomie van de gemeentefinanciën.
Wij gaan uit van de autonomie van gemeenten. Wij merken echter ook dat het
geheel van de grafkosten erg ondoorzichtig is. Uiteraard zijn er grote verschillen.
De situatie bij gemeenten in de duinen verschilt bijvoorbeeld van de situatie
bij gemeenten op het veen. Met deze motie willen wij ervoor zorgen dat leden
van gemeenteraden een instrument in handen krijgen waarmee zij zichzelf en
hun college kritisch kunnen bevragen over de totstandkoming van de grafkosten.
Dit is de reden waarom wij deze motie hebben gewijzigd. In de motie wordt
dit meer omschreven; ik zal haar nu niet voorlezen, omdat zij elk moment bij
de staatssecretaris op tafel kan belanden. Ik hoop dat de staatssecretaris
hierop kan reageren. Het is de bedoeling dat de VNG zo'n model ontwikkelt.
Het moet dus niet de regering zijn die gaat bepalen wat er in mag komen. Met
de oorspronkelijke versie van de motie kon dat beeld worden opgeroepen. Toen
ik de oorspronkelijke versie nalas, kon ik enigszins begrijpen dat de staatssecretaris
tot die conclusie kwam. Dit is echter nooit de bedoeling geweest.Over de amendementen is een strijd gaande tussen de fracties van de VVD
en de ChristenUnie. Vooralsnog zijn wij niet van plan om de termijn van tien
jaar te wijzigen. De heer Van Raak meldde al dat een wijziging zich direct
zal vertalen in de kosten, wat wij willen voorkomen. Wij willen juist de mogelijkheden
voor een particulier graf vergroten. Als mensen twijfelen tussen cremeren
en begraven, moeten zij de mogelijkheid krijgen om voor begraven te kiezen.
Als bijvoorbeeld een kind is overleden, moeten ouders meer mogelijkheden krijgen
om voor een particulier graf te kiezen. Voorlopig handhaven wij dus de termijn
van tien jaar.De staatssecretaris stelde het amendement over gespreid betalen aan de
orde. Mijns inziens is gespreid betalen geen echte oplossing. Er blijft daarbij
immers een financiële verplichting voor twintig jaar bestaan. Ik kan
mij voorstellen dat mensen in één keer voor het graf willen
betalen en niet elke maand met een afschrijving van de begrafenisonderneming
of de begraafplaats geconfronteerd willen worden.De staatssecretaris heeft in haar tweede termijn al het een en ander gezegd
over hetgeen zij met de VNG gaat bespreken. Daarbij gaat het om de voorlichting
over deze wet en over het verschil tussen particuliere en algemene graven.
Wij hebben het ook nog even gehad over het eeuwigdurend grafrecht. Daarover
heeft de VNG een vergaand advies gegeven aan de gemeenten. De vereniging adviseert
de gemeenten om daarmee maar te stoppen. Mijn fractie is het absoluut niet
eens met dit advies. De staatssecretaris heeft al toegezegd om dit aan de
orde te stellen bij de VNG. Ik vraag haar om de Kamer over dit gesprek te
rapporteren.De voorzitter:De motie Anker (30696, nr. 24) is in die zin gewijzigd dat zij thans luidt:De Kamer,gehoord de beraadslaging,overwegende dat het tot de gemeentelijke autonomie behoort om de grafkosten
kostendekkend te maken;constaterende dat de grafkosten per gemeente aanzienlijk verschillen,
omdat gemeenten niet alle kosten toerekenen of verschillende kosten toerekenen;van mening dat op dit moment onvoldoende transparant is welke kosten gemeenten
wel of niet toerekenen, zodat een reële vergelijking tussen de grafkosten
en gemeenten niet mogelijk is;verzoekt de regering, de VNG te vragen een model te ontwikkelen dat een
reële kostenopbouw en -vergelijking tussen verschillende gemeenten mogelijk
maakt en daarover de Kamer te informeren,en gaat over tot de orde van de dag.Deze gewijzigde motie is voorgesteld door de leden Anker en Van der Staaij.Zij krijgt nr. 28 (30696).De heer Knops (CDA):Ik wil de heer Anker complimenteren met de nieuwe versie van de motie.
Die is namelijk veel beter dan de vorige. Toch heb ik er twee vragen bij.
In de eerste plaats wil ik, in aanvulling op de vraag van de heer Anker, de
staatssecretaris vragen om het punt dat de heer Anker in zijn motie aanroert
op eenzelfde manier aan de orde te stellen bij de VNG. Ik vind het namelijk
beter om dit bij de VNG aan de orde te stellen, dan de regering en de VNG
hiertoe door middel van een motie op te roepen. Ik kan dit illustreren met
een voorbeeld. In de vorige debatten hierover hebben wij geconstateerd dat
de kostenopbouw van begraafplaatsen nogal kan verschillen. Bij de ene begraafplaats
heeft een gemeente bijvoorbeeld al soms 100 jaar geleden grond gekocht die
nu in de boeken staat genoteerd voor een heel laag bedrag, terwijl in een
ander geval een gemeente voor een begraafplaats nieuwe grond heeft moeten
kopen om te voldoen aan de uitbreidings behoefte. Het vergelijken
van de kostenopbouw komt dus vaak neer op het vergelijken van appels met peren.
Kan de heer Anker reageren op mijn voorstel om deze boodschap rond het inzichtelijk
maken van de grafrechten aan de orde te stellen tijdens het overleg met de
VNG?In de tweede plaats moet de Kamer gepaste afstand houden van gemeenten
en moet zij de gemeentelijke autonomie respecteren. Ik weet dat de heer Anker
het op dit punt met mij eens is. Hoe rijmt hij dit met de inhoud van deze
motie?De heer Anker (ChristenUnie):De staatssecretaris heeft niet gezegd dat zij van plan is dit punt aan
de orde te stellen bij de VNG. Ik vraag bovendien in de motie niet alleen
om een overleg, maar ook om een product. Daarom wil ik vooralsnog voor de
motie blijven gaan. Afhankelijk van wat de staatssecretaris toezegt, moeten
wij nog maar eens bezien of het nuttig is om hierover een motie in stemming
te brengen. Ik wacht op dit punt de reactie van de staatssecretaris af.De heer Knops noemt ook het punt van de autonomie van gemeenten. Ik heb
zelf in een gemeenteraad gezeten en ik weet dat hij ook een geschiedenis heeft
op het gebied van de gemeentepolitiek. Het punt van de grafkosten komt bij
veel onderwerpen terug. Als bij een begroting wordt vermeld dat de grafkosten
verhoogd zullen worden, weet vaak niemand precies waarover het gaat. Het is
een heel complex punt. Wij hebben het er al een heel aantal dagen over gehad
en weten er alles van. In een gemeenteraad echter komt het tussen al die andere,
grote begrotingsonderwerpen terecht. Het is wel waar dat de Kamer zegt dat
een gemeenteraad wakker en scherp moet zijn, en het college moet bevragen
over dit onderwerp, maar die gemeenteraad moet dan ook wel een beetje zicht
hebben op wat daar allemaal een rol bij speelt. De Kamer heeft het dagenlang
gehad over verschillende grondsoorten, vormen van onderhoud en hoe je het
allemaal ook maar construeert. Ik zou zo graag willen dat de VNG een brochure
heeft of een model of iets om te downloaden. Dan kan een raadslid dat zich
gaat bezinnen op grafkosten naar de VNG gaan om te vragen hoe het werkt, hoe
andere gemeenten het doen en wat een normale manier is om het op te bouwen.
Vervolgens kan hij dan kijken hoe het in zijn gemeente gebeurt. Zo kunnen
gemeenteraden een zetje krijgen.De voorzitter:Dit wordt uw laatste interruptie, mijnheer Knops.De heer Knops (CDA):Ik denk dat de heer Anker en ik elkaar niet kunnen overtuigen. In zijn
motie roept hij de regering op om een model te ontwikkelen. In zijn toelichting
echter roept hij voornamelijk de VNG op om iets te doen. Daartussen zit wat
mijn fractie betreft nog wel wat licht.De heer Anker (ChristenUnie):Goed. Ik begrijp het punt van de heer Knops. Wij hebben als Kamer zicht
op wat er in Nederland en in al die gemeenten gebeurt. Wij kunnen zo'n trend
zien. Het is dus ook niet heel gek dat wij daar als Kamer op reageren. Het
is niet zo gek dat wij denken dat het zo enorm uit elkaar begint te lopen
en dat het de mensen voor zoveel vragen stelt dat wij de gemeenten misschien
een beetje te hulp moeten komen. Wij gaan ons echter niet inhoudelijk, direct
bemoeien met hoe een begroting eruit gaat zien. Dat zal nooit het geval zijn.De vergadering wordt enkele minuten geschorst.Staatssecretaris Bijleveld-Schouten:Voorzitter. Wij hebben in twee termijnen al uitgebreid over deze wijziging
van de Wet op de lijkbezorging gediscussieerd, na een jarenlange voorbereiding.
Ik heb nu geen behoefte om nog eens in te gaan op dit totale debat. Ik zal
dus proberen zo kort mogelijk in te gaan op hetgeen door de sprekers is ingebracht.Ik wist dat de heer Van Beek weg moest. Dit had hij mij gemeld. Ik heb
wel de behoefte om iets te zeggen over zijn amendement. Schriftelijk had ik
hierover ook al iets laten weten. Ik vond het op zich wel grappig dat wij
in het debat op een aantal terreinen voortschrijdend inzicht bereikten. Over
een aantal amendementen is niet meer gesproken. Ik had de heer Van Beek erop
gewezen dat in zijn amendement geen overgangsbepaling stond. Ik had hem gezegd
dat ik dit vreemd vond. Hierop heeft hij zijn amendement gewijzigd. Het voorliggende
amendement is daardoor dus verbeterd. Voor mij blijft het echter een vraag
waarom je de periode van vijftien jaar generiek, voor heel Nederland zou moeten
regelen. Soms is de mogelijkheid van tien jaar namelijk ook nodig en wenselijk.
In het debat heb ik ook steeds naar voren gebracht dat er geen verplichting
is om na tien jaar te ruimen, maar dat daartoe een mogelijkheid bestaat. Ik
heb in de brief ook aangegeven dat ik denk niet gebaat te zijn bij het algehele
verbod in het geval van de algemene graven. Die stelling neem ik nog steeds
in. De heer Van Beek wilde dat ik tot voortschrijdend inzicht zou komen, maar
ik zie de ratio van een algeheel verbod niet. De mogelijkheid blijft. De heer
Van Beek heeft mij ook niet echt kunnen overtuigen van het kostenargument.
Dit heb ik ook ingebracht. Ik blijf er dus bij dat ik het aannemen van dit
amendement ontraad.De discrepantie met het amendement van de heer Anker, waarover de heer
Van Beek zelf nog met de heer Anker in gesprek gaat, laat ik maar even voor
wat het is. Twee weken geleden heb ik namelijk ook gezegd af te wachten wat
daaruit komt. Blijkbaar is daar tot nog toe niets uit gekomen.
Ik heb in ieder geval aangegeven dat ik de discrepantie zag. U moet daarover
zelf maar nadenken. Ik blijf de aanneming van dit amendement ontraden.De heer Van Raak (SP):De termijn van tien jaar voordat een graf kan worden opgegraven is ooit
ingevoerd om lijkschennis te voorkomen. Meestal is dit niet het geval. Vaak
is tien jaar genoeg, maar niet altijd. Ik ben het met de staatssecretaris
eens dat het oprekken van de grens naar vijftien jaar misschien niet altijd
nodig is. Aan de andere kant: er wordt wel lijkschennis gepleegd. Er worden
mensen opgegraven die nog niet opgegraven hadden mogen worden. Is daaraan
dan niets te doen?Staatssecretaris Bijleveld-Schouten:Ik vind lijkschennis een zwaar woord. Er is wellicht een aantal gevallen
waar dit opgaat. Deze zijn in het debat ook aangehaald. Ik ga ervan uit dat
een beheerder van een begraafplaats over het algemeen zijn werkzaamheden oprecht
en goed uitvoert, dat hij kennis heeft van de fysieke omstandigheden van de
grond en dat hij daarop de termijnen aanpast. Een paar voorbeelden geven echter
nog geen ratio om voor het hele land de termijnen op te rekken naar vijftien
jaar. Daarbij komen nog de kosten van het reguleren voor iedereen. Ik vertrouw
erop dat men dit met beleid doet. Er is geen verplichting. De mogelijkheid
is er. Waarom zouden wij deze mogelijkheid niet behouden? De heer Anker heeft
opgeroepen om voorlichting te geven. Misschien zouden wij aan dit element
aandacht moeten besteden. Dit wil ik best doen.De heer Van Raak (SP):Heel erg graag! Het komt niet vaak voor, maar iemands waardigheid kan
hierbij maar één keer worden aangetast en het zou mij heel wat
waard zijn om dat te voorkomen. Als deze wet ertoe kan leiden dat dit soort
gevallen wordt voorkomen, heel erg graag. Ik roep u op, hier serieus werk
van te maken.Staatssecretaris Bijleveld-Schouten:Dat zal ik zeker doen. Ik ontraad de Kamer om het amendement aan te nemen,
maar ik ben zeker bereid om ook aan dit aspect aandacht te besteden, nu de
wet gewijzigd wordt.De heer Knops (CDA):Misschien kan de staatssecretaris hierover ook nog even overleggen met
de LOB. Deze organisatie heeft desgevraagd aangegeven dat zij ook niets ziet
in het amendement van de heer Van Beek, juist omdat het zeer gebiedsafhankelijk
is en omdat beheerders er geen belang bij hebben om in dit soort situaties
terecht te komen. Het lijkt mij dus goed om de LOB hierbij te betrekken.Staatssecretaris Bijleveld-Schouten:Prima. Wij hebben hierover ook al van gedachten gewisseld, met name in
tweede termijn, en ik ben zeker bereid om de LOB erbij te betrekken. Ik ga
er ook van uit dat beheerders van begraafplaatsen hun verantwoordelijkheid
op een goede manier nemen, maar ik ben zeker bereid om aandacht aan dit aspect
te besteden, want ik vind het van belang om dit niet generiek te regelen.
Deze vrijheid moet bij algemene graven gewoon blijven bestaan.De voorzitter:Laat u de uitkomsten van de gesprekken hierover nog voor de stemmingen
aan de Kamer weten?Staatssecretaris Bijleveld-Schouten:Dat lijkt mij niet nodig voor wat ik de Kamer voorstel, voorzitter.De voorzitter:Oké, als de leden hiermee kunnen instemmen, is het geen probleem.Staatssecretaris Bijleveld-Schouten:Dat is mooi, voorzitter.Mevrouw Arib heeft nog een onbevredigd gevoel. Dat is jammer, want ik
vind dat wij een goede discussie hebben gehad. Ik heb haar geprezen voor het
aandacht vragen voor haar punt. Wij zijn het niet eens geworden, dat is duidelijk,
maar ik vind wel dat wij een goede discussie hebben gehad en dat ik haar met
de wijzigingen die wij nu voorstellen, op een aantal punten tegemoet ben gekomen.
Ik noem als voorbeeld de kwaliteit van de lijkschouw; in dat licht vind ik
het jammer dat mevrouw Arib in het begin van haar bijdrage sprak van een onbevredigd
gevoel.In motie nr. 29 vraagt mevrouw Arib om een evaluatie na een jaar. In de
wet wordt nu verplicht contact met de lijkschouwer en de NODO-procedure opgenomen,
die een neutraal karakter heeft. Ik vind dit echt een winstpunt. Ik ben niet
tegen een evaluatie, maar een evaluatie na een jaar vind ik, nog afgezien
van de problematiek die de heer Knops noemde, echt te snel om de effecten
van de wetswijziging in de praktijk te kunnen beoordelen. Ik wil haar best
toezeggen om de wetswijziging te evalueren, maar een termijn van een jaar
lijkt mij niet zinnig. Zelf denk ik aan een periode van een jaar of vijf,
een periode die heel gebruikelijk is voor evaluatie van een wet. Ik ben het
er wel mee eens dat er vanzelf weer alternatieven in beeld komen als de evaluatie
daar aanleiding toe geeft, maar een evaluatie na een jaar vind ik echt te
snel. Vanuit dat oogpunt zou ik de Kamer willen ontraden, deze motie aan te
nemen. Ik heb niets tegen een evaluatie, maar dan wel na een redelijke periode.Mevrouw Arib (PvdA):Ik kan me voorstellen dat u dit zegt, maar ik vraag ook niet om evaluatie
van de hele wet, alleen van artikel 10a. Een periode van vijf jaar is gebruikelijk,
maar die vind ik hiervoor echt te lang. Het komt ook voor dat wetsvoorstellen
na anderhalf of twee jaar worden geëvalueerd; ik heb daar ook wel moties
voor ingediend. Ik ben bereid om er twee jaar van te maken, hooguit, maar
vijf jaar vind ik echt te lang; zeker op een onderdeel waarover wij uitgebreid
met elkaar hebben gesproken.Staatssecretaris Bijleveld-Schouten:Het moet natuurlijk ook de kans krijgen om serieus te werken in de praktijk.
Eén jaar is heel kort. U bent bereid om er twee jaar van te maken.
Misschien kunt u drie jaar overwegen. Dit nog afgezien van het feit dat ik
nog goed moet nadenken – dat was een terecht punt van de heer Knops –
hoe zo'n evaluatie eruit moet zien, zeker als die gericht is op zo'n specifiek
artikel. Ik heb dus niets tegen een evaluatie. Ik wil er serieus naar kijken,
juist ook omdat wij zo zorgvuldig aan het wetgevingsproces hebben gewerkt.
Een jaar vind ik te kort. Bij twee jaar heb ik ook vragen, omdat wij wel moeten
kijken hoe het dan moet.Mevrouw Arib (PvdA):Ik vind het helemaal niet kort, gezien de termijn waarop dit zich heeft
afgespeeld. Wij hebben de vorige keer uitvoerig erover gesproken hoe lang dit aspect is blijven liggen. Als wij ervoor kiezen om deze
wet in te voeren, vind ik dat wij er op dit onderdeel werk van moeten maken.
Het is dan uiteindelijk aan de Kamer om er hooguit twee jaar van te maken.
Er komt dus een wijziging.Staatssecretaris Bijleveld-Schouten:De discussie heeft wel geleid, dat nu een wetsvoorstel voorligt waarin
op een aantal punten serieus aandacht wordt besteed aan de problematiek. Dat
wil ik hier staande houden. Daarover is ook geen verschil van mening.Voorzitter. Ik heb hier verder niets aan toe te voegen. Ik heb helder
gemaakt hoe ik er tegenover sta.Mevrouw Arib had het over een proef in Dordrecht. Daar moet ik nog navraag
naar doen. Het is niet onbekend dat er in regio's wordt geëxperimenteerd.In haar tweede motie, de motie op stuk nr. 30, verzoekt zij de regering
om een aantal proefregio's in te stellen. Terwijl de nieuwe wijze van werken
nog geen praktijk is, verzoekt zij de regering om al een aantal proefregio's
in te stellen. Dat past echt niet in de systematiek van de wet. Er zou dan
geen verklaring van overlijden worden afgegeven als er de overtuiging is van
een natuurlijk overlijden. Dat ga je dan in een aantal regio's doen en dat
is in tegenspraak met wat wij voorstellen. Wij zeggen juist dat die verklaring
meteen moet worden afgegeven, als er met de gekozen methode de overtuiging
is dat er sprake is van natuurlijk overlijden. Dat heeft te maken met hoe
wij kijken naar de druk op zo'n gezin. Het ligt niet op de weg van de regering
om proefregio's in te stellen, zeker niet omdat de wettelijke grondslag ook
ontbreekt in het wetsvoorstel. Wij zouden dan werken conform het amendement
van mevrouw Arib, waar nog over gestemd moet worden. Juist de ouders in proefregio's
bij wier kind sprake is van een natuurlijke dood, hebben geen enkele boodschap
aan een regeling die juist op dit punt afwijkt van wat er in deze wettelijke
regeling staat. Ik wil aanvaarding van deze motie dan ook ontraden.Mevrouw Arib (PvdA):U gaat voorbij aan het experiment dat nu al gaande is in Dordrecht.Staatssecretaris Bijleveld-Schouten:Daar heb ik navraag naar gedaan. Er is formeel geen sprake van een experiment.
Er wordt wel op die manier gewerkt, op vrijwillige basis. In de nieuwe wetgeving
krijgen ouders bij wier kind sprake is van een natuurlijke dood, dan toch
te maken met deze procedure. Dat vind ik echt onwenselijk.Mevrouw Arib (PvdA):Hoewel het niet klopt wat u zegt, heb ik helemaal geen behoefte die discussie
opnieuw te voeren. Als de wet straks van kracht wordt, kan een project zoals
dat in Dordrecht dan wel worden opgezet? Werkt de wet, met andere woorden,
niet belemmerend?Staatssecretaris Bijleveld-Schouten:Er is geen wettelijke grondslag voor. Maar dat is iets anders dan uw motie,
waarin u de regering verzoekt een aantal proefregio's in te stellen, wat ik
ernstig wil ontraden. Ik zal navraag laten doen naar het project in Dordrecht.Mevrouw Arib (PvdA):Dat begrijp ik ook wel. Het gaat erom dat, waar samenwerking nu al plaatsvindt
en ervaringen worden uitgewisseld, een en ander straks niet wordt belemmerd
door de wet.Staatssecretaris Bijleveld-Schouten:Het experiment is mij als zodanig niet bekend, hoewel er zeker in sommige
regio's zo wordt gewerkt. Ik vind dit niet passen in de door ons gekozen systematiek.
Ik ontraad de motie.Ik kom toe aan de vraag van mevrouw Arib over de brief uit Twente inzake
de NODO-procedure. Ik heb kennis genomen van de brief. Deze handelt over een
punt waarover wij uitgebreid hebben gediscussieerd in eerste en tweede termijn,
en nu ook in derde termijn. Een aantal mensen pleit zeer voor dat wat in de
brief staat, waaraan ik niets afdoe. Wij hebben gekozen voor deze systematiek,
die volgens ons wel degelijk tegemoet komt aan de problematiek. Na de evaluatie
kijken wij weer verder. Naar aanleiding van de brief is er voor mij geen aanleiding
om terug te komen op datgene wat ik heb gezegd. Ik heb toen ook al gezegd
dat een aantal mensen het wel goed vindt, en een aantal niet.Mevrouw Arib (PvdA):Het gaat niet om een aantal mensen dat een brief schrijft, het zijn mensen
vanuit de praktijk die bij de NODO-procedure zijn betrokken en een beroep
doen op de Kamer. Die procedure is een belangrijk onderdeel van uw wetsvoorstel.
U kunt dat niet zomaar opzij leggen.Staatssecretaris Bijleveld-Schouten:Zeker, het zijn lijkschouwers. Als zij een beroep doen op de Kamer, is
het aan u om daarop te reageren! Voor mij wordt hiermee niet afgeweken van
wat ik in eerste en tweede termijn heb gezegd: ik denk dat de gekozen methode
recht doet aan de terecht gesignaleerde problematiek, waaraan ik niets afdoe.Het denken van de heer Anker is, zoals hij het zelf uitdrukte, voortgegaan,
zodat hij zijn motie heeft gewijzigd. De gewijzigde motie doet meer recht
aan de autonomie van gemeenten, waar ik sterk op zit. Hij heeft gezegd dat
zijn oorspronkelijke motie wellicht anders te lezen was, iets wat ík
zeker deed. De heer Anker vindt dat het eigenlijk een soort instrument zou
moeten zijn – dat is één van de taken van de VNG –
om uiteindelijk tot een betere berekening te komen. Er zou dan een model moeten
komen waar gemeenteraden dan over spreken. Ik vind het wat te ver gaan om
de Kamer daarover dan te informeren. In zijn toelichting stelt de heer Anker
dat het erom gaat het debat in de gemeenteraden mogelijk te maken. Ik heb
zelf niet het idee dat wij hier in de Kamer over alle modelverordeningen van
de VNG moeten gaan spreken. Dat zou wat mij betreft dan veel te ver van de
gemeentelijke autonomie afstaan. Ik heb er dus geen bezwaar tegen om het met
de VNG te bespreken, maar ik vind het wel wat ver gaan om de Kamer erover
te informeren. Ik meen dat de heer Anker dat toen hij nog raadslid was in
de gemeente Zaanstad ook niet op prijs had gesteld.De heer Anker (ChristenUnie):Nee. Ik heb geen behoefte aan bijna 500 modelverordeningen in ons postvak.
Mijn verzoek is om de Kamer terug te rapporteren in de zin van: wij hebben
het besproken met de VNG en de VNG gaat er op die en die manier mee aan de
gang. Dan ben ik tevreden.Staatssecretaris Bijleveld-Schouten:Dat lijkt mij dan wat minder een probleem. Dan moet het
dictum van de motie ook als zodanig gelezen worden.De heer Anker (ChristenUnie):Wij zullen samen dingen gaan lezen en dan kunnen wij nagaan welke verschillende
dingen wij dan zien. Exegese heet dat, geloof ik.Staatssecretaris Bijleveld-Schouten:Er worden voortdurend boeken geschreven over exegese, maar ik geloof niet
dat dit geschikt is voor het debat van vandaag. Wellicht dat de heer Anker
het onderdeel van het dictum van zijn motie dat gaat over het informeren van
de Kamer, wil schrappen. Het is in ieder geval geen probleem om de Kamer op
de hoogte te stellen van wat ikzelf bespreek met de VNG. Ik heb al toegezegd
dat ik ga praten over de voorlichting, het verschil tussen particuliere en
algemene graven en het eeuwigdurend grafrecht; daar hebben wij ook over gediscussieerd
en hetgeen de VNG daarover zei, klopte gewoon niet. Ik wil de Kamer daar best
over terugrapporteren.Ik heb kennisgenomen van hetgeen de heer Anker over zijn amendement heeft
gezegd. Ik wacht het gesprek met de heer Van Beek verder af.Ik was het in zijn algemeenheid wel eens met de heer Anker dat ook de
gemeenteraad wakker en scherp moet zijn en dat die zijn rol moet spelen. Ik
vind het ook een taak van de gemeenteraad om aan het begraven en de rechten
die daarmee samenhangen, serieuze aandacht te besteden.De algemene beraadslaging wordt gesloten.De voorzitter:Ik dank de staatssecretaris voor haar antwoorden. De stemmingen over het
wetsvoorstel, de amendementen en de moties zullen volgende week dinsdag plaatsvinden.Sluiting 17.25 uur 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/h-tk-20082009-219-226.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl