Debat naar aanleiding van een algemeen overleg op 18 maart 2004 over de nationale rechtsstaat en rechtsorde
Staten-Generaal — Handelingen 
Datum: 2014-07-07 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Handeling 2003-2004, pag. 4153-4157

 
 
 

Handeling

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Vergadernummer
Datum vergadering

22-04-2004

Tweede Kamer der Staten-Generaal

2003-2004

nr. 64, pagina 4153-4157

07-04-2004

 

 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties over kamerdossier

Kamerdossier 29279Toon publicaties die dit dossier behandelen

 
 
 Publicaties in vergadering

Regeling van werkzaamheden (woensdag 7 april 2004)Pagina 4177-4178
Debat naar aanleiding van een algemeen overleg op 18 maart 2004 over de nationale rechtsstaat en rechtsordePagina 4153-4157
Voortzetting van de behandeling van het wetsvoorstel Regeling van DNA-onderzoek bij veroordeelden (Wet DNA-onderzoek bij veroordeelden) (28685)Pagina 4167-4168
Noot bevattende de vragen bij het interpellatiedebat over het Dr. Jansenziekenhuis te Emmeloord op blz. 4215 e.v. van deze editie van de HandelingenPagina 4227-4227
Interpellatie-Nawijn gericht tot de minister van Volksgezondheid, Welzijn en Sport, over ziekenhuis EmmeloordPagina 4215-4226
Debat over witwaspraktijken bij Holland CasinoPagina 4168-4177
Lijst van ingekomen stukken, met de door de voorzitter terzake gedane voorstellen (woensdag 7 april 2004)Pagina 4226-4226
Debat over de AWBZ-uitgavenPagina 4200-4215
Presentie en opening (woensdag 7 april 2004)Pagina 4153-4153
Debat naar aanleiding van een algemeen overleg op 11 maart 2004 over huiselijk geweldPagina 4157-4167
Voortzetting van het debat over witwaspraktijken bij Holland CasinoPagina 4178-4190
Debat over de aanpak van bolletjesslikkersPagina 4190-4200

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 39 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
Aan de orde is het debat naar aanleiding van een algemeen overleg
op 18 maart 2004 over de nationale rechtsstaat en rechtsorde.De heer Dittrich (D66):Voorzitter. Wij hebben twee keer met de regering gesproken over het belang
van de rechtsstaat in Nederland, een belangrijk thema. Er zijn ontzettend
veel onderwerpen besproken, maar ik wil er één uitlichten omdat
ik op dat punt de beantwoording van de minister niet voldoende vond. Het gaat
over de manier waarop wij in de samenleving met agressie omgaan. Ik denk dan
aan agressie op straat, in het openbaar vervoer, in ziekenhuizen, op scholen,
waar dan ook. Wij signaleren dat er steeds meer geweld in Nederland plaatsvindt.
Dat brengt de fractie van D66 ertoe om te zeggen: wij moeten dat geweld proberen
te keren, onder andere door als overheid heel helder te maken dat geweld niet
acceptabel is.De Wetenschappelijke raad voor het regeringsbeleid heeft een rapport uitgebracht
over de rechtsstaat en heeft daarin geadviseerd dat het zogenaamde opportuniteitsbeginsel
voor ernstige geweldsdelicten zou moeten worden omgekeerd. De norm zou moeten
zijn: in beginsel altijd opsporen en vervolgen, tenzij er bijzondere omstandigheden
zijn om zo'n zaak niet verder op te pakken en te seponeren. Dat advies betreft
dus ernstige geweldsdelicten. Dat advies heeft de regering overgenomen, waarvoor
dank, maar de fractie van D66 vindt dat de regering verder moet gaan. Het
moet niet alleen ernstige geweldsdelicten, maar alle geweldsdelicten betreffen.De minister heeft ons in het vorige debat wat cijfers gegeven. Hij heeft
gezegd dat in 2003 in totaal 19.000 agressiedelicten hebben plaatsgevonden
die zijn behandeld. Ik heb uitgerekend dat maar liefst 1380 van die 19.000
geweldsdelicten geëindigd zijn met een beleidssepot. Dat vindt mijn fractie
onacceptabel. De D66-fractie vindt dat de overheid duidelijke normen moet
stellen en daarom wil ik graag de volgende motie voorleggen.De Kamer,Dittrichgehoord de beraadslaging, overwegende dat agressie in de samenleving toeneemt;overwegende dat het openbaar ministerie in het kader van het opportuniteitsbeginsel
met een zekere regelmaat geweldsmisdrijven niet vervolgt maar seponeert;overwegende dat de overheid de norm dat agressie in de samenleving niet
mag, helder moet uitdragen;verzoekt de regering, het beleid ten aanzien van geweldsmisdrijven zodanig
te veranderen dat het openbaar ministerie vervolging van dit soort misdrijven
als uitgangspunt neemt en alleen wegens klemmende redenen van vervolging afziet,en gaat over tot de orde van de dag.De voorzitter:Deze motie is voorgesteld door de leden Dittrich en Luchtenveld. Naar
mij blijkt, wordt zij voldoende ondersteund.Zij krijgt nr. 6(29279).De heer Van de Camp (CDA):Wat is nu het verschil tussen het dictum van deze motie en de bestaande
praktijk van het openbaar ministerie?De heer Dittrich (D66):Ik heb u net verteld dat die bestaande praktijk toch iets anders is dan
de minister ons in de Kamer heeft voorgehouden. Van de 19.000 agressiedelicten
die in 2003 zijn behandeld door het openbaar ministerie, zijn er maar liefst
1380 in een sepot geëindigd. Je kunt dus niet zeggen dat de norm nu is:
opsporen en vervolgen, tenzij er klemmende redenen zijn. Nee, er is in 1380
van deze zaken gewoon niets gedaan. Dat zijn de officiële cijfers die
wij van de minister hebben gekregen. Uit allerlei contacten, uit mailtjes
en brieven die ik krijg en uit gesprekken die ik voer met slachtoffers en
slachtofferorganisaties heb ik een heel ander beeld verkregen, namelijk dat
er veel en veel meer geweldsdelicten niet opgepakt worden door politie en
justitie. Alleen al de cijfers van de minister geven mij dus aanleiding om
te zeggen dat wij verder moeten gaan. Daarnaast heb ik als volksvertegenwoordiger
een ander beeld, namelijk dat de situatie dramatischer is.De heer Van de Camp (CDA):De aanleiding van dit debat is mede het verschijnen van het WRR-rapport.
Daarin wordt de aanbeveling gedaan, het opportuniteitsbeginsel om te keren
en te zeggen: agressiedelicten moeten altijd worden vervolgd. Vindt u dat
de huidige praktijk dat niet doet?De heer Dittrich (D66):Ik geloof dat u net iets te laat binnenkwam, ik begon door te zeggen dat
het advies van de WRR zich toespitst op ernstige geweldsdelicten. De fractie
van D66 heeft het over een heldere norm; de overheid moet laten zien dat zij
agressie en geweld niet tolereert. Er is een verschil tussen ernstige geweldsdelicten,
waaronder dingen worden verstaan als mishandeling met voorbedachten rade,
lichamelijk letsel ten gevolg hebbende en dergelijke, en gewone agressiedelicten.
Als ik de cijfers van de minister zie – en helemaal als ik op mijn eigen
informatie als volksvertegenwoordiger afga – dan vind ik inderdaad dat
de praktijk niet zodanig is dat in beginsel alle geweldsdelicten worden vervolgd.
Vandaar dat ik dit verzoek nodig heb om de regering op andere gedachten te
brengen.De voorzitter:De minister heeft hier een vraag over.Minister Donner:Mag ik op dit punt één vraag stellen? U noemt cijfers, maar
ik zou niet weten welke cijfers u bedoelt, want zij wijken af van de cijfers
die ik gegeven heb tijdens het algemeen overleg hierover.De heer Dittrich (D66):Ik heb de cijfers gehaald uit het verslag van het algemeen overleg dat
u hebt goedgekeurd. Daarin staat dat het OM in 2003 ongeveer 8000 bedreigingszaken
heeft behandeld, waarvan 4% is geseponeerd. Er zijn 16.000 zaken van eenvoudige
mishandeling behandeld, daarvan is 6% beleidsmatig geseponeerd. Voorts heeft
het OM 5000 zaken van gekwalificeerde mishandeling behandeld en het aantal
sepots daarvan bedroeg 2%. Dat heb ik allemaal uitgerekend en opgeteld en
nog een keer nagerekend en dan kom ik op het getal van 1380 zaken die niet
in behandeling zijn genomen. Daarbij gaat het om geweldsdelicten.De heer Luchtenveld (VVD):Voorzitter. Het algemeen overleg over deze kwestie heeft in twee rondes
plaatsgevonden en wij hebben ruim zes uur met de regering van gedachten gewisseld
over de toekomst van de nationale rechtsstaat, een heel breed onderwerp. In
dat overleg heeft ook VVD-fractie bepleit dat het uiterst belangrijk is dat
de overheid heldere normen stelt en ook handhaaft. Dat is voor de toekomst
van de rechtsstaat van het allergrootste belang. Nu is het natuurlijk zo dat
geen enkel misdrijf en geen enkele overtreding gepleegd behoort te worden.
Het opportuniteitsbeginsel is er niet om capaciteitsproblemen op te lossen,
al weten wij allen dat er in de praktijk prioriteiten moeten worden gesteld.
Wij vinden het belangrijk dat niet alleen ernstige geweldsmisdrijven, maar
ook gewone geweldsmisdrijven in beginsel altijd worden vervolgd. Voorzover
zij niet worden vervolgd – en dat is een belangrijke reden waarom wij
dit vooral ook zo willen huldigen – willen wij de positie van het slachtoffer
in een eventuele procedure bij het gerechtshof versterken en de bewijslast
als het ware omkeren. Dat is ook conform het WRR-rapport, zij het niet alleen
voor ernstige geweldsmisdrijven, maar ook voor de andere geweldsmisdrijven.
Dat betekent niet dat misdrijven of overtredingen zonder geweld straffeloos
zouden moeten blijven, maar daarbij kunnen wij ons voorstellen dat er prioriteiten
in het beleid worden gesteld. Dat is ook de reden waarom wij graag de motie
van de heer Dittrich hebben medeondertekend. Wij willen dat dit buitengewoon
duidelijk wordt en ik acht dit een duidelijke norm, ook voor de samenleving
en de burgers.De heer Klaas de Vries (PvdA):Voorzitter. De heer Tjeenk Willink heeft ons weer verrast met de opmerking
dat de Kamer te veel tijd aan incidenten besteedt en dat te veel wordt gereageerd
op wat journalisten ons aandragen. Ik vraag mij af of de heer Tjeenk Willink
niet al te vaak via journalisten kennisneemt van ons werk. In dat geval zal
hem ontgaan zijn dat een aantal leden van deze Kamer meer dan zes uur indringend
met de regering heeft gesproken over de toekomst van de Nederlandse rechtsstaat.
Ik hoop dat dit in het volgende jaarverslag tot de Raad van
State doordringt.De heer Dittrich heeft een motie ingediend en nader toegelicht. Ik ben
benieuwd naar de reactie van de minister hierop. Ik heb uit het algemeen overleg
eigenlijk niet de impressie overgehouden dat het openbaar ministerie niet
als uitgangspunt zou nemen dat geweldsmisdrijven moeten worden vervolgd. Als
dat het geval was, zouden wij in een heel droevig land leven. Het OM moet
uiteraard alleen maar om klemmende redenen afzien van vervolging. Daarover
mag geen misverstand bestaan. Daarom ben ik zeer benieuwd naar de reactie
van de minister op deze motie.Ik heb zelf in het algemeen overleg veel aandacht besteed aan de positie
van de advocatuur. Dat onderwerp is, naar mijn mening ten onrechte, onderbelicht
in dit rapport. Als wij over de rechtsstaat spreken, zijn de wijze waarop
men toegang heeft tot de rechtspraak en de rol van de vrije sector advocatuur
daarin van groot belang. Daarom dien ik een motie in met het verzoek om daar
een nadere studie naar te doen.De Kamer,gehoord de beraadslaging,overwegende dat het WRR-rapport "De toekomst van de nationale rechtsstaat"
weinig aandacht besteedt aan de rol, positie en betekenis van de advocatuur;van mening dat er de afgelopen jaren grote veranderingen plaatsvinden
met betrekking tot de advocatuur die aanleiding moeten zijn ook daaraan een
diepgaande analyse te wijden;constaterende dat ook door de Algemene Raad van de Nederlandse Orde van
Advocaten bij schrijven van 8 maart 2004 aan de vaste commissies voor
Binnenlandse Zaken en Koninkrijksrelatie en voor Justitie om een fundamenteel
debat over de rol en positie van de advocatuur in de rechtsstaat en rechtsorde
is verzocht;overwegende dat in deze analyse onder meer aandacht zou moeten worden
gegeven aan: - de advocaat als vertegenwoordiger van een cliënt
in een rechtsgeding;- de advocaat als adviseur in de (internationale)
adviespraktijk;- de aan de advocaat toekomende privileges zoals procesmonopolie
en verschoningsrecht;- de toegang tot rechtshulp voor particulieren;- de betekenis van de internationalisering van de advocatuur;- het functioneren van toezicht, klacht- en tuchtrecht;nodigt de regering uit, deze analyse te doen uitvoeren en de uitkomsten
aan de Kamer aan te bieden,en gaat over tot de orde van de dag.De voorzitter:Deze motie is voorgesteld door de leden Klaas de Vries, Dittrich en Van
de Camp. Naar mij blijkt, wordt zij voldoende ondersteund.Zij krijgt nr. 7(29279).De heer Klaas de Vries (PvdA):Ik heb gezegd dat onder meer aandacht zou moeten worden besteed aan een
aantal onderwerpen. Daarmee heb ik geprobeerd om het dwingende van deze catalogus
van onderwerpen enigszins te relativeren. Er kunnen zo nodig zaken aan worden
toegevoegd. Ik heb zelf ook zeker vragen over de bijdrage van de advocatuur
aan de toenemende juridisering van onze samenleving. Zo zullen er meer vragen
zijn die bij een betere uitwerking van deze problematiek aan de orde kunnen
komen. Ik hoop dat de Kamer mijn motie breed wil steunen, want wij moeten
de komende jaren veel doen aan dit onderwerp.De heer Van de Camp (CDA):Voorzitter. Ook de CDA-fractie kijkt met voldoening terug op het uitgebreide
algemeen overleg over het kabinetsstandpunt bij het rapport van de Wetenschappelijke
raad voor het regeringsbeleid. Ik heb een opmerking over de motie van de heer
Dittrich. Hij heeft een paar dagen geleden gevraagd of de CDA-fractie deze
motie mede wilde ondertekenen. Dat heeft in onze fractiecommissie Justitie
aanleiding gegeven tot discussie omdat het onderwerp dat de heer Dittrich
naar voren brengt een zeer aangelegen punt is. Ik heb zelf de indruk dat de
huidige vervolgingspraktijk van het openbaar ministerie voldoet aan het dictum
van de motie; ik zei dit zo-even al bij interruptie. Ik wacht nu met belangstelling
het antwoord van het kabinet af om te kijken of wij volgende week bij de stemmingen
het niet-ondertekenen moeten vervangen door het vóórstemmen,
dan wel of wij toch moeten zeggen dat dit een overbodige motie is.Minister Donner:Mevrouw de voorzitter. Graag zeg ik mijnerzijds de Kamer dank voor het
overleg over het WRR-rapport. Ik denk dat het een goed debat over een aantal
uitgangspunten was. Zoals ik in dat debat al heb aangegeven, denk ik, mét
de heer De Vries, dat in het WRR-rapport de positie van de advocatuur onbelicht
is geweest. In die zin heb ik in het debat al te kennen gegeven dat het zinvol
is om een analyse te hebben zoals hij hier aangeeft.Als de heer De Vries nu aanvoert dat hij ook vragen beantwoord zou willen
hebben als de vraag wat de bijdrage is van de advocatuur aan de juridisering
van de samenleving, dan kan ik hem erop wijzen dat die vraag in wezen al bij
Shakespeare beantwoord wordt in het toneelstuk Hendrik IV, waar de nieuwe
koning zijn beleid aankondigt met: Let's start to kill all lawyers. Dat ziet
hij als een belangrijke hervorming in het land. Nu, daar valt soms iets voor
te zeggen...De heer Klaas de Vries (PvdA):Dat kan natuurlijk de conclusie zijn van de analyse die de minister gaat
maken!Minister Donner:Inderdaad, maar ik wilde het niet onder dat teken zetten. In die zin zeg
ik toe de analyse te willen maken en de Kamer zo snel mogelijk daarvan op
de hoogte te stellen. Het is een punt dat ook door de Nederlandse orde van
advocaten is aangekaart. Ik zal nagaan, zowel met de orde als met de Raad
voor de rechtspraak, hoe dit opgezet kan worden.De heer Dittrich (D66):Als inderdaad de beleidsuitkomst is dat wij alle advocaten zouden moeten
doden, dan is dat eens te meer een claim dat de motie van D66 en de VVD dient
te worden aangenomen. Immers, stel nu eens dat het in een beleidssepot
eindigt, als het gaat om de vervolging van degenen die daarvoor verantwoordelijk
zijn: dan zijn wij ver van huis!Minister Donner:Dat betreft het onderdeel dat zojuist in het Juristenblad aan de orde
is geweest, namelijk dat ministers niet te vervolgen zijn in dit land.Over de motie van de heer Dittrich moet ik in eerlijkheid het volgende
zeggen en dat houdt verband met mijn vraag naar de cijfers. Hij had het over
19.000 agressiedelicten, maar zijn optelling klopt wat dat betreft niet. Het
gaat in het betreffende stuk om 29.000 delicten, waar ik het over had; ik
had dit stuk op dat moment onder ogen. Het gaat vervolgens om 1380 zaken die
niet vervolgd worden, maar dat is minder dan 5%. Daarom zou ik de Kamer ten
stelligste aanvaarding van deze motie willen ontraden, want het dictum daarvan
is van dezelfde orde als de vraag: wanneer bent u opgehouden uw vrouw te slaan?
Het vooronderstelt een beleid, namelijk een beleid, dat wij anders dan met
klemmende redenen seponeren, terwijl dit bij minder dan 5% het geval is. In
wezen kan het beleid ook niet gewijzigd worden, want het is de praktijk op
dit moment. Met het aanvaarden van deze motie suggereert de Kamer dat dit
niet het beleid is. Dat is een gevaarlijk signaal naar de samenleving toe.Nu ben ik het eens met de heer Dittrich daar waar het gaat om een bredere
vraag, namelijk het stijgende agressieniveau in de samenleving. Dat is niet
een kwestie van het uitbreiden van het vervolgingsbeleid. Het is een onderwerp
dat ik zelf al binnen het kabinet heb aangekaart. Het kabinet zal zich buigen
over de vraag wat de factoren zijn die op dit moment in onze samenleving bijdragen
aan het voortdurend opdraaien van de geweldsspiraal in de samenleving, de
agressie onderling en in het verkeer. Daar moet een zinnig debat over worden
gevoerd, waarin wordt gekeken wat wij daaraan kunnen doen. Een belangrijke
vraag daarbij is of het dagelijks voer via de televisie en films er een bijdrage
aan levert, of dat er andere elementen zijn die daarbij een rol spelen. Het
is echter niet een kwestie van het OM. Als u spreekt over agressiedelicten,
gaat het om hetgeen mensen als agressie in het verkeer ervaren. Het is een
onbepaald begrip. Als het gaat om echt geweld, heb ik de cijfers gegeven.
De praktijk is dat minder dan 5% beleidsmatig wordt geseponeerd.De heer Dittrich (D66):Nu blijkt het verschil tussen een minister van Justitie en een volksvertegenwoordiger.
De minister telt alle zaken die in behandeling zijn geweest op en komt dan
tot de conclusie dat minder dan 5% beleidsmatig geseponeerd is. Ik reageer
op een andere manier en kijk naar al die slachtoffers die aangifte hebben
gedaan van een geweldsdelict en die te horen hebben gekregen dat er niets
met hun zaak wordt gedaan, beleidssepot. Dat geldt voor 1380 van de zaken
die in 2003 in behandeling zijn genomen. Dat zijn 1380 mensen die dat te horen
hebben gekregen.De voorzitter:Ik heb u dit eerder al horen vertellen. Misschien kunt u nu tot uw vragen
komen.De heer Dittrich (D66):Moet de minister niet veel meer in plaats van kijken naar een percentage
van een groter geheel, kijken naar wat het betekent voor slachtoffers van
agressiedelicten als zij te horen krijgen dat hun zaak geseponeerd wordt.
Is het niet veel beter om te zeggen dat in alle zaken wordt overgegaan tot
opsporing en vervolging, tenzij er klemmende redenen zijn om dat niet te doen
en die redenen ook duidelijk worden gemaakt?Minister Donner:Wij gaan ook in alle gevallen over tot opsporing en vervolging, tenzij
er klemmende redenen zijn om dat niet te doen. Dat is de huidige praktijk.
Gezien de aantallen geweldsdelicten waar het om gaat, 29.000, krijg je dat
zelfs een klein percentage dat om beleidsmatige redenen wordt geseponeerd,
grote aantallen betreft. Dat ben ik met u eens. Maar om te constateren dat
het 1380 zaken zijn en dat het beleid dan dus anders is dan het beleid is,
dat kan niet. Ik wil dat niet toedichten aan volksvertegenwoordiger zijn,
dat is volksverlakkerij.De heer Dittrich (D66):Wordt dan in al die 1380 zaken, waarin op beleidsmatige gronden is geseponeerd,
aan de mensen bekendgemaakt om welke klemmende redenen in die zaken niet tot
een vervolging is overgegaan? Dat wil ik dan graag van u op papier hebben.Minister Donner:Nu vraagt u of aan die personen duidelijk is gemaakt wat de redenen zijn
waarom is afgezien van vervolging. In de motie verzoekt u de regering echter
het beleid ten aanzien van geweldsmisdrijven te veranderen. Dan zeg ik: er
valt weinig te veranderen. Een heel andere vraag is op welke wijze de slachtoffers
is meegedeeld wat met de zaak wordt gedaan. Ik wil daar gaarne naar kijken.
Als u zegt dat u te vaak klachten hoort van mensen die zeggen dat niets met
hun zaak wordt gedaan, moet ik eerst kijken om wat voor gevallen dat gaat
en of het inderdaad om scheldpartijen op straat gaat. Dat is wat mensen ook
als agressiedelicten ervaren. Dan is de vraag of in alle gevallen op die wijze
wordt gereageerd. Het gaat dan namelijk ook om de vraag of het wel kan worden
opgespoord. Van de zaken die bij het OM komen, wordt echter minder dan 5%
beleidsmatig geseponeerd.De voorzitter:Ik wil u erop attent maken dat dit een VAO is en dat het niet de bedoeling
is dat het debat wordt overgedaan. Ik geef de heer Luchtenveld en de heer
De Vries nog gelegenheid om te interrumperen en dan vraag ik de minister om
tot een afronding te komen.De heer Luchtenveld (VVD):Wij hebben in het debat wel degelijk gesproken, ook naar aanleiding van
een passage in het WRR-advies, over ernstige geweldsmisdrijven. Volgens mij
gaat de discussie over het onderscheid tussen ernstige geweldsmisdrijven en
geweldsmisdrijven. Misschien kan de minister ingaan op het onderscheid daartussen
en hoe met de vervolging wordt omgegaan.Het tweede punt waar het ons om ging, is dat wij de positie willen versterken
van degenen die met een beleidsdepot te maken krijgen bij een eventuele procedure
bij het gerechtshof. De bewijslast om aan te tonen waarom niet vervolgd is,
ligt bij het OM. De positie van het slachtoffer dat alsnog op vervolging aandringt
via het gerechtshof wordt versterkt als het beleid is dat alle geweldsmisdrijven
worden vervolgd. De minister is daar nog niet op ingegaan.Minister Donner:Dat zijn twee verschillende zaken. De eerste is de vraag waar de grens
ligt bij ernstige delicten. De grootste groep zaken waarover ik sprak in het
AO betreft de eenvoudige mishandeling, zoals de technische term luidt, de
bedreigingszaken en zaken van gekwalificeerde mishandeling. Ik ben het met
u eens dat dit al ernstige delicten zijn. De aantallen betreffen die delicten.
Agressiedelicten zijn breder. Dan gaat het om een scheldpartij op straat,
het ruw behandelen. Snijden in het verkeer wordt ook beschouwd als agressie.
Het is een serieus punt om met de Kamer te bediscussiëren welke elementen
in onze samenleving bijdragen aan het gevoel van iedereen dat er meer geweld
en agressie is en hoe wij dat kunnen veranderen.Het tweede punt dat de heer Luchtenveld noemt, is een heel ander vraagstuk
en betreft de positie van het slachtoffer in de procedure van artikel 12.
Dat is geen kwestie van bewijslast, want die bewijslast ligt strikt genomen
al op tafel. Het bewijs is aangedragen. Wat de feiten zijn, is bekend. Het
gaat vervolgens om de beoordeling van de vraag of terecht wordt afgezien van
vervolging of niet. U verandert dat niet met omdraaiing van de bewijslast.
Dat staat los van het feit dat het uit een oogpunt van systematiek vreemd
is om per delict vast te stellen of de bewijslast al dan niet wordt omgedraaid.
Omdat moord niet onder ernstige geweldsdelicten valt, zou het daarvoor niet
gelden, hoewel het een van de meest ernstige delicten is.Kortom, de kwestie van de bewijslast in de procedure artikel 12 is een
zaak van de rechter. Het is aan hem, te beoordelen wie naar zijn mening wie
moet overtuigen en wie hem moet overtuigen. Dat is geen vraag van systematiek.
Wat de heer Luchtenveld aankaart, is een fundamentele ingreep in het strafprocesrecht.
Iets dergelijks is in deze motie niet aan de orde. In deze motie wordt iets
gesuggereerd wat er niet is en daarom ontraad ik aanvaarding van de motie.
De gevoelens van 1380 mensen zijn een andere kwestie. Ik kan daar begrip voor
hebben, maar de motie verandert daar niets aan. Dat is een andere discussie.De beraadslaging wordt gesloten.De vergadering wordt enkele ogenblikken geschorst. 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/h-tk-20032004-4153-4157.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl