ECLI:NL:CRVB:1995:ZB1410, Centrale Raad van Beroep, 23-03-1995, AW 94/170, AW 94/171
Centrale Raad van Beroep — Uitspraak 
Datum: 1995-03-23 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Bestuursrecht; Ambtenarenrecht

Samenvatting: mmateriële schade toegekend in ambtenarengeschil.

AW 1994/170-171
    
    
    U I T S P R A A K
    
    in de gedingen tussen:
    
    A., wonende te B., appellant,
    
    en
    
    de Minister van Justitie, gedaagde.
    
    I. ONTSTAAN EN LOOP VAN DE GEDINGEN
    
    
      Door appellant is op daartoe bij aanvullende beroepschriften aangegeven
      gronden hoger beroep ingesteld tegen de door de Arrondissementsrechtbank
      te 's-Gravenhage op 21 februari 1994 en 21 maart 1994 onder respectievelijk
      nrs. AW 93/1383 AW en AW 93/1384 AW en nr. AW 93/1041 gegeven uitspraken,
      waarnaar hierbij wordt verwezen.
    
    
    
      Van de zijde van gedaagde is een verweerschrift ingediend en zijn -
      desgevraagd - nadere stukken aan de Raad gezonden.
    
    
    
      Appellant heeft op 9 februari 1995 een verzoek om schadevergoeding aan de
      Raad doen toekomen.
    
    
    
      De gedingen zijn - gevoegd met de gedingen tussen onder meer partijen bij
      de Raad bekend onder de nrs. AW 1993/885 tot en met 891 - behandeld ter
      zitting van de Raad van 2 maart 1995, waar appellant in persoon is
      verschenen en waar gedaagde zich heeft laten vertegenwoordigen door
      mr E.N.J. Boes, werkzaam bij het Ministerie van Justitie.
    
    
    II. MOTIVERING
    
    
      Met ingang van 1 januari 1994 is de Algemene wet bestuursrecht (hierna:
      Awb) in werking getreden en zijn de Ambtenarenwet 1929 - sindsdien
      geheten Ambtenarenwet - en de Beroepswet gewijzigd. De hieruit
      voortvloeiende wijziging van het procesrecht (ook) in ambtenarenzaken
      brengt mee dat op een hoger beroep dat is ingesteld na 31 december 1993,
      voor zover de Beroepswet niet anders aangeeft hoofdstuk 8 van de Awb moet
      worden toegepast.
      De in het kader van evengenoemde wetswijzigingen gegeven regels van
      overgangsrecht brengen overigens mee dat ten aanzien van de mogelijkheid
      om beroep in te stellen tegen besluiten die vóór 1 januari 1994 zijn
      bekendgemaakt, onderscheidenlijk hoger beroep in te stellen tegen
      uitspraken die vóór 1 januari 1994 zijn gedaan, het recht zoals het gold
      vóór dat tijdstip van toepassing blijft.
    
    
    
      Voor een uitgebreide weergave van de in de onderhavige gedingen relevante
      feiten en omstandigheden verwijst de Raad naar de aangevallen uitspraken,
      de aangevallen uitspraak in de in rubriek I genoemde gedingen bekend bij de
      Raad onder de nrs. AW 1993/885 tot en met 891, alsmede naar de door de Raad
      in laatstbedoelde gedingen gegeven uitspraak van heden. Met betrekking tot
      de onderhavige gedingen volstaat de Raad met te vermelden dat bij de
      aangevallen uitspraak van
      21 maart 1994 het beroep van appellant tegen de brief van gedaagde van 27
      september 1993 waarbij appellant als herplaatsingskandidaat werd
      aangemerkt, ongegrond is verklaard en dat bij de aangevallen uitspraak van
      21 februari 1994 - voor zover hier van belang - appellants beroep tegen het
      besluit van gedaagde van 21 december 1993 om de op artikel 58, eerste lid,
      van het Algemeen Rijksambtenarenreglement (hierna: ARAR) gebaseerde
      tijdelijke tewerkstelling van appellant in de functie van juridisch
      medewerker bij het Schadefonds Geweldsmisdrijven te verlengen tot 1 juli
      1994, ongegrond is verklaard.
    
    
    
      Met betrekking tot het hoger beroep van appellant gericht tegen de
      ongegrondverklaring van zijn beroep tegen gedaagdes brief van 27 september
      1993 ziet de Raad zich in de eerste plaats geplaatst voor de vraag of de
      eerste rechter appellant terecht in dat beroep heeft ontvangen.
    
    
    
      De Raad beantwoordt deze vraag ontkennend. Hij ziet in evenbedoelde brief,
      inhoudende de - enkele - mededeling dat met het oog op het zoeken naar een
      nieuwe functie voor appellant de voor herplaatsingskandidaten geldende
      faciliteiten van overeenkomstige toepassing worden geacht, geen definitief
      ten aanzien van appellant in zijn hoedanigheid van ambtenaar genomen
      besluit vervat waardoor deze rechtstreeks in zijn belang is getroffen. Nu
      die mededeling niet kan worden aangemerkt als een appellabel besluit in de
      zin van de Ambtenarenwet 1929, kan de aangevallen uitspraak van 21 maart
      1994 niet in stand worden gelaten en dient het door appellant ingestelde
      primaire beroep tegen de brief van 27 september 1993 alsnog
      niet-ontvankelijk te worden verklaard.
    
    
    
      Ook ten aanzien van de aangevallen uitspraak van 21 februari 1994 is de
      Raad tot de slotsom moeten komen dat deze, voor zover daarbij het beroep
      van appellant tegen het besluit van 21 december 1993 ongegrond is
      verklaard, voor vernietiging in aanmerking komt. Onder verwijzing naar
      hetgeen de Raad in zijn uitspraak van heden in de in rubriek I genoemde
      gedingen bij de Raad bekend onder de nrs. AW 1993/885 tot en met 891 heeft
      overwogen en beslist met betrekking tot de tijdelijke tewerkstelling van
      appellant in de functie van juridisch medewerker bij het Schadefonds
      Geweldsmisdrijven, kan de Raad tot geen andere conclusie komen dan dat ook
      het besluit tot verlenging van die tijdelijke tewerkstelling per 1 januari
      1994 niet in stand kan blijven en het door appellant tegen dat besluit
      ingestelde beroep gegrond dient te worden verklaard.
    
    
    
      Gezien het bepaalde in artikel 8:73 van de Awb kan de Raad in geval van
      gegrondverklaring van het beroep, indien daarvoor gronden zijn, op verzoek
      van een partij de door hem aangewezen rechtspersoon veroordelen tot
      vergoeding van de schade die die partij lijdt. Appellant heeft op 5
      februari 1995 bij de Raad een verzoek om schadevergoeding ingediend. Dit -
      op een groot aantal besluiten van gedaagde betrekking hebbend - verzoek
      relaterend aan gedaagdes besluit van 21 december 1993 moet worden
      geconstateerd dat appellant in dit verband naast een vergoeding ter zake
      van proceskosten en griffierecht in hoofdzaak vergoeding wenst voor de door
      hem geleden immateriële schade. De Raad acht in de gegeven omstandigheden
      gronden aanwezig de Staat der Nederlanden te veroordelen tot vergoeding van
      door appellant in verband met het besluit van 21 december 1993 geleden
      schade. De Raad stelt die schade vast op een bedrag ter grootte van f
      1.000,-.
    
    
    
      In aanmerking genomen dat hem niet is gebleken van andere voor vergoeding
      op voet van artikel 8:75 van de Awb in aanmerking komende proceskosten dan
      de door appellant gemaakte reiskosten, ten aanzien waarvan de Raad in
      meerbedoelde uitspraak van heden onder de nrs. AW 1993/885 tot en met 891
      reeds heeft bepaald dat deze aan appellant dienen te worden voldaan, ziet
      de Raad in de gegeven omstandigheden geen termen aanwezig om toepassing te
      geven aan artikel 8:75 van de Awb.
    
    
    
      Gelet op het bepaalde in artikel 25 van de Beroepswet dient ten slotte het
      door appellant ter zake van zijn hoger beroep tegen de aangevallen
      uitspraak van 21 februari 1994 betaalde griffierecht door de Staat der
      Nederlanden aan hem te worden vergoed.
    
    
    
      Al het vorenoverwogene leidt tot de slotsom dat moet worden beslist als
      volgt:
    
    
    
    III. BESLISSING
    
    De Centrale Raad van Beroep,
    
    Recht doende:
    
    
      Vernietigt de aangevallen uitspraak van 21 maart 1994;
      Verklaart het door appellant tegen de brief van 27 september 1993
      ingestelde primaire beroep alsnog niet-ontvankelijk;
      Vernietigt de aangevallen uitspraak van 21 februari 1994 voor zover daarbij
      het beroep van appellant tegen het besluit van 21 december 1993 ongegrond
      is verklaard;
      Verklaart het beroep van appellant tegen het besluit van
      21 december 1993 gegrond;
      Vernietigt het besluit van 21 december 1993;
      Veroordeelt de Staat der Nederlanden tot vergoeding van de door appellant
      ter zake van gegrondverklaring van zijn beroep tegen het besluit van 21
      december 1993 geleden, op een bedrag ad f 1000,- begrote schade;
      Bepaalt dat de Staat der Nederlanden aan appellant het door hem betaalde
      griffierecht ad f 300,- vergoedt.
    
    
    
      Aldus gegeven door mr H. Bekker als voorzitter en
      mr W.D.M. van Diepenbeek en mr M.F. Leewis als leden, in tegenwoordigheid
      van mr A.H. Beijer als griffier.
    
    
    
      Uitgesproken in het openbaar op 23 maart 1995 door voornoemde voorzitter,
      in tegenwoordigheid van voornoemde griffier.
    
    
    
    
    
    
    (get.) H. Bekker.
    
    
    
    
    (get.) A.H. Beijer.