ECLI:NL:CBB:2001:AB0302, College van Beroep voor het bedrijfsleven, 21-02-2001, AWB 99/907
College van Beroep voor het bedrijfsleven — Uitspraak 
Datum: 2001-02-21 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Bestuursrecht

Samenvatting: -

College van Beroep voor het bedrijfsleven
    
    
    
      No.AWB 99/907					21 februari 2001
      	6021
    
    
    
    
    Uitspraak in de zaak van:
    
    
      de maatschap A, te B, appellante,
      gemachtigde: mr M.M.G.M. Richter, werkzaam bij de Stichting Rechtsbijstand, te Roermond,
      tegen
      het Productschap Vee en Vlees, te Rijswijk, verweerder,
      gemachtigden: mr R.B.R. Henke en C. den Hoed, beiden werkzaam bij verweerder.
    
    
    
    
    
    
      1.	De procedure
      Op 5 november 1999 heeft het College van appellante een beroepschrift ontvangen, waarbij 
      beroep wordt ingesteld tegen een besluit van verweerder van 24 september 1999.
      Bij dit besluit heeft verweerder de bezwaren van appellante tegen het besluit van de 
      Gezondheidsdienst voor Dieren van 20 november 1998 strekkende tot afwijzing van het 
      verzoek van appellante om ‚‚n UBN nummer te mogen voeren voor de twee locaties 
      waarop haar bedrijf is gevestigd, ongegrond verklaard.
      Verweerder heeft op 21 januari 2000 een verweerschrift ingediend.
      Het College heeft de zaak onderzocht ter zitting van 29 november 2000, alwaar partijen bij 
      monde van hun gemachtigden hun standpunt nader uiteen hebben gezet. 
    
    
    
      2.	De grondslag van het geschil
      2.1 Artikel 2 van het Besluit identificatie en registratie dieren, (Stb. 1997, 602) luidt:
      "	1. Ter uitvoering van titel I van verordening 820/97 en van richtlijn 
      92/102/EEG wordt medewerking gevorderd van het bestuur van het 
      Produktschap voor Vee en Vlees."
    
    
    
      	Op 10 december 1997 heeft verweerder de Verordening identificatie en registratie varkens 
      1998 (verder ook de Verordening) vastgesteld. Uit de algemene toelichting op deze 
      Verordening wordt de hiernavolgende passage geciteerd:
      "	Met de uitbraak van varkenspest, begin 1997, zijn enkele bepalingen aangepast. 
      De grote omvang van deze besmettelijke varkensziekte toonde immers aan dat 
      niet alleen naleving van de bestaande regelgeving inzake identificatie en 
      registratie van het grootste belang is, maar dat ook verdergaande maatregelen 
      op dit terrein onontbeerlijk zijn voor de varkenssector in zijn geheel. Deze 
      aanpassing hebben betrekking op het vervroegen van de merkverplichting, een 
      eenduidiger omschrijving van het begrip vestiging en meer gedetailleerde 
      registratie en meld verplichting ten aanzien van vervoersmiddelen."
    
    
    
      	De Verordening luidt, voorzover hier van belang:
      "	Artikel 1 
    
    
    
      1.	In deze verordening wordt verstaan onder:
      	(..) 
      	b) voorzitter:	de Voorzitter van het Productschap;
      	(.)
      	k) vestiging:	het geheel van tot een bedrijf behorende productie-eenheden 
      bestaande uit de op ‚‚n plaats gelegen aangrenzende percelen 
      grond en gebouwen dan wel de afgescheiden gedeelten 
      daarvan die door een keuringsarts, als bedoeld in artikel 1.1 
      van de Regeling handel levende dieren en levende produkten, 
      als functionele en veterinaire eenheid voor het houden, 
      opfokken of verzorgen van varkens in gebruik is of daartoe is 
      bestemd;
      	(.)
      	r) UBN:		het door of namens de Voorzitter aan het varkensbeslag op 
      de vestiging uitgegeven Uniek Bedrijfsnummer"
    
    
    
      	Artikel 1, onderdeel k, wordt in de toelichting op de Verordening als volgt toegelicht:
      "	De definitie van vestiging betreft een wijziging ten opzichte van de eerdere 
      definitie. Doordat voorheen de mogelijkheid bestond op verzoek ook 
      afgescheiden gedeelten van een bedrijf als vestiging aan te merken, maar ook 
      bedrijven binnen de straal van 1 km werd de bestrijding van dierziekten ernstig 
      bemoeilijkt. Hier is dan ook gekozen om aangrenzende grond en gebouwen als 
      ‚‚n vestiging te beschouwen, tenzij de RVV deze als afzonderlijke eenheid 
      aanmerkt. Daarbij moet het gaan om een afgescheiden functionele en 
      veterinaire eenheid. Op het vervoersdocument dient voortaan mede het RVV-
      erkenningsnummer te worden vermeld."
    
    
    
      	Artikel 2 van de Verordening luidt voorzover hier van belang:
      "1.	De voorzitter wijst een dienst aan die belast is met de uitvoering van het 
      bij of krachtens deze verordening bepaalde.
        2.	De voorzitter kan de dienst opdragen om namens hem besluiten te nemen 
      ter uitvoering van het bij of krachtens deze verordening bepaalde."
    
    
    
      2.2	Op grond van de stukken en het onderzoek ter zitting zijn in deze zaak de volgende feiten 
      en omstandigheden voor het College komen vast te staan.
      - Appellante exploiteert een varkenshouderij aan de C en de 
      D in B.
      - Naar aanleiding van de Verordening heeft de Gezondheidsdienst voor Dieren per 
      29 september 1997 veranderingen in het UBN systeem doorgevoerd, op grond 
      waarvan aan het voorheen door appellante samengevoegde bedrijf afzonderlijke 
      UBN-nummers voor de twee verschillende vestigingen zijn toegekend.
      - Bij besluit van 20 november 1998 heeft voormelde dienst - die ingevolge artikel 2 
      van de Verordening is aangewezen bij besluit van verweerders voorzitter d.d. 
      11 december 1997 - kennelijk namens de voorzitter van verweerder aan appellante 
      het volgende bericht:
    
    
    
    
      "	Bij brief van 13 oktober 1998 heeft u de Gezondheidsdienst voor Dieren 
      verzocht om twee locaties van uw varkenshouderijbedrijf, te weten:
      C en D, te B,
      onder ‚‚n UBN te mogen voeren. In antwoord op uw verzoek bericht ik u het 
      volgende.
    
    
    
      In de Verordening Identificatie en Registratie Varkens 1998 van het 
      Productschap voor Vee en Vlees, staat onder de definitie van UBN:
    
    
    
      "het door of namens de Voorzitter aan het varkensbeslag op de vestiging 
      uitgegeven Uniek Bedrijfsnummer".
    
    
    Het begrip 'vestiging' is gedefinieerd als
    
    
      "het geheel van tot een bedrijf behorende productie-eenheden bestaande uit 
      de op ‚‚n plaats gelegen aangrenzende percelen grond en gebouwen dan wel 
      de afgescheiden gedeelten daarvan die door een keuringsarts, als bedoeld in 
      artikel 1.1. van de Regeling handel levende dieren en levende produkten, als 
      functionele en veterinaire eenheid voor het houden, opfokken of verzorgen 
      van varkens in gebruik is of daartoe bestemd is."
    
    
    
      Uit uw brief blijkt dat het geheel van de door u bedoelde productie-
      eenheden niet voldoet aan de bovenvermelde definitie van vestiging. Het 
      betreft g‚‚n aangrenzende percelen grond en gebouwen. De percelen zijn 
      gescheiden door een openbare weg. Uw verzoek wordt afgewezen.
    
    
    
      Op grond van bovenstaande dienen beide lokaties elk te beschikken over een 
      eigen UBN."
    
    
    
      - Appellante heeft tegen dit besluit op  23 december 1998 bezwaar gemaakt bij 
      verweerder.
      - Op 6 mei 1999 is appellante naar aanleiding van haar bezwaarschrift gehoord door 
      verweerders bezwaarschriftencommissie. Uit het verslag van de zitting wordt de 
      navolgende passage geciteerd.
    
    
    
      "	De heer A zegt dat hij in 1994 het bedrijf van zijn buurman, dat 30m vanaf zijn 
      eigen hoofdvestiging ligt, heeft gekocht. In 1994 was het toegestaan om i.p.v. 
      twee UBN nummers ‚‚n UBN nummer aan te vragen. Door de varkenspest 
      heeft zijn bedrijf echter twee UBN nummers gekregen. Verzoeker wil graag 
      weer ‚‚n UBN voor zijn bedrijf aangezien het hebben van twee UBN's veel 
      extra kosten en administratief werk met zich meebrengt. Hij laat met behulp 
      van foto's zien dat de locatie alleen wordt gescheiden door een onverharde 
      zandweg waar geen verkeer overheen rijdt. Hij legt uit dat de dieren na de 
      geboorte op de hoofdvestiging een oormerk krijgen, daarna gaan ze naar de 
      nevenvestiging en na zes weken gaan ze weer terug naar de hoofdvestiging. Dit 
      betekent dat de dieren zes weken met een ander UBN nummer op een andere 
      vestiging verblijven. De heer E legt uit wat de extra kosten zijn wanneer het 
      bedrijf twee UBN's heeft. De dieren moeten nu twee keer aan- en afgemeld 
      worden. Twee keer per week vindt er een transport met biggen plaats, waardoor 
      er twee keer RVL aangevraagd moet worden. Ook de aanvraag van extra 
      aanmeldingsformulieren brengt administratieve kosten met zich mee. De heer F 
      voegt daaraan toe dat er ook vanuit veterinair oogpunt bezien nadelen zijn. Er 
      moet nu twee keer zo veel bloed bij de biggen worden getapt. Ook zijn er twee 
      keer zoveel onderzoekskosten en dienen er aparte logboeken bijgehouden te 
      worden. Gevoelsmatig is dit voor verzoeker ‚‚n bedrijf."
    
    
    - Verweerder heeft vervolgens het bestreden besluit genomen.
    
    
      3.	Het bestreden besluit
      In het bestreden besluit heeft verweerder als volgt overwogen.
      "	Ingevolge de Verordening Identificatie en Registratie Varkens 1998 van het 
      productschap wordt onder UBN verstaan: "het door of namens de Voorzitter 
      aan het varkensbeslag op de vestiging uitgegeven Uniek Bedrijfsnummer". In 
      bovengenoemde verordening is het begrip "vestiging" gedefinieerd als "het 
      geheel van tot een bedrijf behorende productie-eenheden bestaande uit de op
      ‚‚n plaats gelegen aangrenzende percelen grond en gebouwen dan wel de 
      afgescheiden gedeelten daarvan die door een keuringsarts, als bedoeld in 
      artikel 1.1 van de Regeling handel levende dieren en levende producten, als 
      functionele en veterinaire eenheid voor het houden, opfokken of verzorgen van 
      varkens in gebruik is of daartoe bestemd is".
    
    
    
      Uit de overgelegde informatie van de Gemeente Meerlo-Wansum blijkt 
      onomstotelijk dat de onverharde weg gelegen tussen de twee vestigingen een 
      openbaar karakter heeft, waarvan door eenieder gebruik gemaakt kan worden. 
      Of, en zo ja in welke mate van deze weg door anderen gebruik gemaakt wordt, 
      is in dezen niet relevant. Beide adressen kunnen dus niet worden aangemerkt 
      als ‚‚n vestiging zoals bedoeld in de betrokken verordening. In deze 
      verordening is voor deze wijze gekozen nadat bij de varkenspestbestrijding is 
      gebleken dat wanneer meerdere vestigingen onder ‚‚n UBN bestaan, dit de 
      bestrijding van de varkenspest ernstig bemoeilijkt en vertraagt. Het 
      productschap kan dan ook niet tot een andere conclusie komen dan uw 
      bezwaarschrift af te wijzen.
    
    
    
    
    
      Het productschap realiseert zich dat dit hogere kosten voor uw bedrijf met zich 
      meebrengt, maar is echter gelet op de betekenis van deze maatregel in het kader 
      van het voorkomen en bestrijden van dierziekten van oordeel dat dit vanuit een 
      oogpunt van algemeen belang zwaarder dient te wegen dan de hiermee gepaard 
      gaande individuele nadelen.
    
    
    
      Het productschap acht uw bezwaar derhalve ongegrond en handhaaft de 
      beslissing van GD d.d. 20 november 1998."
    
    
    
    
      4.	Het standpunt van appellante
      Appellante heeft aangevoerd dat de uitleg van verweerder, inhoudend dat door de 
      aanwezigheid van de onverharde weg sprake is van twee vestigingen, te eng is en niet 
      wordt gedragen door de Verordening. Naar haar mening zijn productie-eenheden bestaande 
      uit op ‚‚n plaats gelegen aangrenzende percelen grond en gebouwen als ‚‚n vestiging aan 
      te merken. Het moet feitelijk gaan om een functionele en veterinaire eenheid. 
      De percelen en gebouwen van appellante liggen bij elkaar. Dat van een functionele en 
      veterinaire eenheid sprake is, wordt onderstreept door het feit dat voor het bedrijf ‚‚n 
      milieuvergunning is afgegeven.
      Het vorenstaande wordt niet anders doordat het bedrijf wordt doorsneden door een smal 
      landbouwweggetje. Temeer niet omdat over dit weggetje geen bedrijfsvreemd verkeer gaat. 
      Er vinden hier geen transporten plaats tussen verschillende bedrijven, maar enkel de 
      gebruikelijke verplaatsingen binnen hetzelfde bedrijf. De herkomst van de varkens is in dit 
      geval steeds eenvoudig te achterhalen. Appellante acht het bestreden besluit in strijd met de 
      Verordening, althans met de beginselen van behoorlijk bestuur, meer concreet met een 
      redelijke wetsuitleg, zorgvuldige voorbereiding en een voldoende draagkrachtige 
      motivering. 
    
    
    
    
    
      5.	De beoordeling van het geschil
      Partijen verschillen van mening over de vraag of verweerder zich terecht op het standpunt 
      heeft gesteld dat aan de beide te onderscheiden door appellante ge‰xploiteerde locaties 
      twee aparte UBN nummers moeten worden toegekend. Dienaangaande overweegt het 
      College als volgt.
      De Verordening behelst een aanpassing van het regime ten opzichte van de voorgaande 
      regeling, samenhangend met de uitbraak van varkenspest in 1997. In dit verband wordt 
      blijkens de toelichting op de Verordening het begrip vestiging eenduidiger dan voorheen 
      omschreven in artikel 1, onder k.
      Het College deelt het oordeel van verweerder dat geen sprake is van aangrenzende percelen 
      grond en gebouwen als bedoeld in deze bepaling, indien - zoals het geval is - de beide 
      bedrijfsgedeelten worden doorsneden door een openbare weg. Nu evenmin sprake is van 
      afgescheiden gedeelten als bedoeld in het tweede gedeelte van de definitiebepaling van het 
      begrip "vestiging", heeft verweerder terecht geoordeeld dat sprake is van twee 
      afzonderlijke vestigingen. Dit brengt, gelet op artikel 1, aanhef en sub r van de 
      Verordening, voor appellante noodzakelijkerwijs de toekenning van twee aparte UBN 
      nummers mee. Nu evenmin is gebleken dat bedoelde definitiebepalingen zich niet zouden 
      verdragen met enige hogere rechtsregel, dient het beroep ongegrond te worden verklaard.  
      Het College acht geen termen aanwezig voor een proceskostenveroordeling met toepassing 
      van artikel 8:75 van de Algemene wet bestuursrecht.
    
    
    
    
    
    
      6.	De beslissing
      Het College verklaart het beroep ongegrond.
    
    
    Aldus gewezen door mr D. Roemers, mr M.A. van der Ham en mr C.J. Borman, in tegenwoordigheid van mr A. Bruining, als griffier, en uitgesproken in het openbaar op 21 februari 2001.
    
    
    w.g. D. Roemers	w.g. A. Bruining