ECLI:NL:RVS:2007:BC1425, Raad van State, 21-12-2007, 200703527/1
Raad van State — Uitspraak 
Datum: 2007-12-21 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Bestuursrecht; Omgevingsrecht

Samenvatting: Bij besluit van 16 augustus 2006 heeft appellant (hierna: het college) aan [vergunninghouder] lichte bouwvergunning verleend voor het uitbreiden van de woning op het perceel Raaimoeren 73 te Breda (hierna: het perceel) met een berging/tuinkamer.
      
      Bij besluit van 15 februari 2007 heeft het college het daartegen door [wederpartij] gemaakte bezwaar gedeeltelijk gegrond en voor het overige ongegrond verklaard, alsnog vrijstelling verleend, het besluit van 16 augustus 2006 zo gewijzigd, dat de bij de vergunning behorende bouwtekening wordt vervangen door een als zodanig gewaarmerkte gewijzigde tekening en dit besluit voor het overige gehandhaafd.

200703527/1.
      Datum uitspraak: 21 december 2007
    
    
    
      AFDELING
      BESTUURSRECHTSPRAAK
    
    
    Uitspraak op het hoger beroep van:
    
    
      het college van burgemeester en wethouders van Breda,
      appellant,
    
    
    tegen de uitspraak van de voorzieningenrechter van de rechtbank Breda van 10 april 2007 in zaken nrs. 07/737 en 07/742 in het geding tussen:
    
    [wederpartij], beiden wonend te [woonplaats],
    
    en
    
    appellant.
    
    1.    Procesverloop
    
    Bij besluit van 16 augustus 2006 heeft appellant (hierna: het college) aan [vergunninghouder] lichte bouwvergunning verleend voor het uitbreiden van de woning op het perceel Raaimoeren 73 te Breda (hierna: het perceel) met een berging/tuinkamer.
    
    Bij besluit van 15 februari 2007 heeft het college het daartegen door [wederpartij] gemaakte bezwaar gedeeltelijk gegrond en voor het overige ongegrond verklaard, alsnog vrijstelling verleend, het besluit van 16 augustus 2006 zo gewijzigd, dat de bij de vergunning behorende bouwtekening wordt vervangen door een als zodanig gewaarmerkte gewijzigde tekening en dit besluit voor het overige gehandhaafd.
    
    Bij uitspraak van 10 april 2007, verzonden op 11 april 2007, heeft de voorzieningenrechter van de rechtbank Breda (hierna: de voorzieningenrechter), voor zover thans van belang, het daartegen door [wederpartij] ingestelde beroep gegrond verklaard, dat besluit vernietigd en het college opgedragen een nieuw besluit op het gemaakte bezwaar te nemen met inachtneming van hetgeen in de uitspraak is overwogen. Deze uitspraak is aangehecht.
    
    Tegen deze uitspraak heeft het college bij brief, bij de Raad van State ingekomen op 22 mei 2007, hoger beroep ingesteld. De gronden van het hoger beroep zijn aangevuld bij brief van 6 juni 2007. Deze brieven zijn aangehecht.
    
    Bij brief van 9 juli 2007 heeft [wederpartij] een nadere reactie ingediend.
    
    Bij brief van 16 augustus 2007 heeft vergunninghouder dat gedaan.
    
    De Afdeling heeft de zaak ter zitting behandeld op 12 november 2007, waar het college, vertegenwoordigd door drs. S.J.C. Hovens, ambtenaar in dienst van de gemeente, is verschenen. Voorts zijn daar [wederpartij], vertegenwoordigd door [gemachtigde], en vergunninghouder gehoord.
    
    2.    Overwegingen
    
    2.1.    Het bouwplan is voorzien op gronden waarop ingevolge het ter plaatse geldende bestemmingsplan "Haagse Beemden" (hierna: het bestemmingsplan) de bestemming "Woongebied Wo" rust. Het is in strijd met het in de planvoorschriften neergelegde maximale bebouwingspercentage en de toegestane oppervlakte aan bijgebouwen. In verband daarmee heeft het college alsnog krachtens artikel 5, derde lid, onder 1, van de voorschriften van het bestemmingsplan vrijstelling verleend.
    
    2.2.    Ingevolge artikel 1, onder 14, van de planvoorschriften wordt onder hoofdgebouw verstaan: een gebouw, dat op een bouwperceel door zijn constructie of afmeting als het belangrijkste bouwwerk valt aan te merken.
    
        Ingevolge artikel 1, onder 15, wordt onder bijgebouw verstaan: een gebouw, behorende bij een op hetzelfde bouwperceel gelegen hoofdgebouw.
    
        Ingevolge artikel 5, tweede lid, aanhef en onder 2, aanhef en onder b, mag, voor zover thans van belang, het gezamenlijk oppervlak van de bijgebouwen ten hoogste 50 m² bedragen.
    
        Ingevolge het derde lid, onder 1, kan het college daarvan vrijstelling verlenen tot verhoging van het bebouwingspercentage van 40 tot 50 en van het maximum-oppervlak van bijgebouwen tot 60 m².
    
        Ingevolge het derde lid, onder 2, wordt de vrijstelling uitsluitend verleend, indien de stedebouwkundige hoofdopzet niet wordt gewijzigd en de gebruiksmogelijkheden van aangrenzende gronden en bouwwerken niet onevenredig wordt aangetast.
    
    2.3.    Het college betoogt dat de voorzieningenrechter heeft miskend dat de tuinkamer geen bijgebouw is. Het gezamenlijk oppervlak van de bijgebouwen op het perceel blijft derhalve minder dan 60 m², zodat krachtens artikel 5, derde lid, onder 1, van de planvoorschriften vrijstelling kon worden verleend, aldus het college.
    
    2.3.1.    Dit betoog slaagt niet. Zoals de Afdeling eerder heeft overwogen (onder meer uitspraak van 18 december 2002 in zaak nr. 200202789/1, www.raadvanstate.nl), moet een bouwwerk - tenzij planvoorschriften anders bepalen - zowel in bouwkundig als in functioneel opzicht ondergeschikt zijn aan het hoofdgebouw om als bijgebouw te kunnen worden aangemerkt. Volgens de bij de bouwvergunning behorende tekening is de tuinkamer onderdeel van een uitbreiding, bestaande uit één bouwlaag zonder kap, terwijl de woning meer dan één bouwlaag telt. De tuinkamer is niet direct vanuit het hoofdgebouw toegankelijk. Uit de bouwtekening blijkt niet van een inrichting voor woonfuncties. Dit leidt tot de conclusie dat de tuinkamer, zowel in bouwkundig, als in functioneel opzicht, ondergeschikt is aan de woning.
    
        De voorzieningenrechter heeft derhalve met juistheid overwogen dat het college de tuinkamer ten onrechte niet als bijgebouw heeft aangemerkt. Volgens het besluit van 15 februari 2007 bedraagt het totaal aan bijgebouwen op het perceel zonder de tuinkamer 50,64 m² . Volgens de bouwtekening heeft de tuinkamer een oppervlakte van meer dan 10 m². Onder die omstandigheden heeft de voorzieningenrechter evenzeer terecht overwogen dat met het bouwplan het in de planvoorschriften maximaal toegestane gezamenlijke oppervlak van alle bijgebouwen wordt overschreden en dat die strijdigheid niet met de door het college verleende vrijstelling wordt weggenomen.
    
    2.4.    Het hoger beroep is ongegrond. De aangevallen uitspraak dient te worden bevestigd.
    
    2.5.    Het college wordt op na te melden wijze veroordeeld tot vergoeding van de bij [wederpartij] in hoger beroep opgekomen proceskosten.
    
    3.    Beslissing
    
    De Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State
    
    Recht doende in naam der Koningin:
    
    I.    bevestigt de aangevallen uitspraak;
    
    II.    veroordeelt het college van burgemeester en wethouders van Breda tot vergoeding van bij [wederpartij] in verband met de behandeling van het hoger beroep opgekomen proceskosten tot een bedrag van € 131,95 (zegge: honderdeenendertig euro en vijfennegentig cent); het dient door de gemeente Breda aan [wederpartij] onder vermelding van het zaaknummer te worden betaald;
    
    III.    bepaalt dat van de gemeente Breda een griffierecht van € 428,00 (zegge: vierhonderdachtentwintig euro) wordt geheven.
    
    Aldus vastgesteld door mr. R.W.L. Loeb, Voorzitter, en mr. W. Konijnenbelt en mr. W.D.M. van Diepenbeek, Leden, in tegenwoordigheid van mr. A.J. Soede, ambtenaar van Staat.
    
    
      w.g. Loeb    							w.g. Soede
      Voorzitter    							ambtenaar van Staat
    
    
    Uitgesproken in het openbaar op 21 december 2007
    
    270-488.