ECLI:NL:CRVB:2012:BW5990, Centrale Raad van Beroep, 16-05-2012, 11-6810 WIA
Centrale Raad van Beroep — Uitspraak 
Datum: 2012-05-16 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Bestuursrecht; Socialezekerheidsrecht

Samenvatting: Herziening WGA-vervolguitkering. Zorgvuldig medisch onderzoek. Geen aanknopingspunten om het medisch oordeel van het Uwv voor onjuist te houden. Uitgaande van een juiste vaststelling van de functionele mogelijkheden van appellant is er geen reden om te twijfelen aan de medische geschiktheid van de voor appellant geduide functies. De signaleringen van mogelijke overschrijdingen van de belastbaarheid zijn door het Uwv afdoende toegelicht.

11/6810 WIA 
      Centrale Raad van Beroep
      Enkelvoudige kamer
    
    
    Uitspraak op het hoger beroep tegen de uitspraak van de rechtbank Breda van 12 oktober 2011, 11/2452 (aangevallen uitspraak)
    
    Partijen:
    
    [appellant] te [woonplaats] (appellant)
    
    de Raad van bestuur van het Uitvoeringsinstituut werknemersverzekeringen (Uwv)
    
    Datum uitspraak 16 mei 2012.
     
    
      PROCESVERLOOP
      Namens appellant heeft mr. J.J. Bronsveld, advocaat, hoger beroep ingesteld. 
    
    
    Het Uwv heeft een verweerschrift en nadere stukken ingediend.
    
    
      Het onderzoek ter zitting heeft plaatsgevonden op 18 april 2012. Appellant is verschenen, bijgestaan door mr. Bronsveld. Het Uwv heeft zich laten vertegenwoordigen door mr. M.W.L. Clemens. 
      OVERWEGINGEN
      1.1. Appellant was werkzaam als machineoperator. In 2004 is hij uitgevallen voor dat werk wegens nekklachten. Er is tevens sprake van rugklachten. Appellant is met ingang van 29 augustus 2006 in het kader van de Wet werk en inkomen naar arbeidsvermogen (Wet WIA) in aanmerking gebracht voor een loongerelateerde WGA-uitkering. Met ingang van 
      29 augustus 2008 is deze uitkering gewijzigd in een WGA-vervolguitkering, berekend naar een mate van arbeidsongeschiktheid van 35 tot 45%. 
    
    
    1.2. Bij besluit van 12 augustus 2010 (primair besluit) is de WGA-vervolguitkering met ingang van 1 juli 2010 herzien naar een mate van arbeidsongeschiktheid van 65 tot 80%. Appellant heeft bezwaar gemaakt tegen dit besluit. Bij besluit van 24 maart 2011 (bestreden besluit) heeft het Uwv dat bezwaar ongegrond verklaard. 
    
    
      2. De rechtbank heeft bij de aangevallen uitspraak het beroep tegen het bestreden besluit ongegrond verklaard. De rechtbank was van oordeel dat het medisch onderzoek op een voldoende zorgvuldige wijze heeft plaatsgevonden en dat de medische beperkingen van appellant, zoals neergelegd in de Functionele Mogelijkheden Lijst (FML) van 
      24 juni 2010, niet zijn onderschat. De rechtbank zag geen aanleiding om een deskundige te benoemen, zoals appellant had verzocht. Wat betreft de arbeidskundige kant van de schatting was de rechtbank er voldoende van overtuigd dat de belastbaarheid van appellant in de geduide functies niet wordt overschreden. Ook overigens moet appellant volgens de rechtbank in staat worden geacht de aan deze functies verbonden werkzaamheden te verrichten.
    
    
    3.1. Appellant heeft in hoger beroep zijn standpunt herhaald dat zijn beperkingen dermate zijn dat hij volledig arbeidsongeschikt moet worden geacht. Ter onderbouwing van zijn standpunt heeft appellant recente informatie van zijn behandelend neuroloog overgelegd. Appellant acht zich niet in staat de hem voorgehouden functies te verrichten en vindt deze functies ook gezien zijn taalniveau en opleiding niet geschikt. 
    
    3.2. Volgens het Uwv blijkt uit de in hoger beroep overgelegde medische informatie dat er een evolutie in het ziektebeeld van appellant heeft plaatsgevonden en dat er met betrekking tot de medische toestand van de onderrug rond mei 2011 sprake was van een keerpunt in de problematiek. In verband hiermee acht het Uwv appellant met ingang van 1 mei 2011 volledig arbeidsongeschikt.
     
    4. De Raad komt tot de volgende beoordeling. 
    
    4.1. Het oordeel van de rechtbank dat het bestreden besluit berust op een zorgvuldig medisch onderzoek en dat er geen aanknopingspunten zijn het medisch oordeel van het Uwv voor onjuist te houden wordt onderschreven. Het Uwv heeft overtuigend toegelicht dat uit de door appellant in hoger beroep overgelegde medische informatie van zijn behandelend neuroloog blijkt dat de medische toestand van zijn onderrug inmiddels is verslechterd, maar dat op de in geding zijnde datum nog geen sprake was van een toename van de functionele beperkingen. Appellant heeft ter zitting gesteld dat als gevolg van een pijnbehandeling weliswaar zijn pijnklachten tijdelijk zijn verminderd, maar dat hij op grond van de al langer bestaande medische beperkingen (ook) op de in geding zijnde datum volledig arbeidsongeschikt was. Dat standpunt wordt niet gevolgd nu een medische onderbouwing daarvan ontbreekt. Op grond van de beschikbare gegevens bestaat er geen aanleiding om een deskundige te benoemen en de rechtbank is ook niet ten onrechte voorbij gegaan aan het verzoek van appellant om een deskundige te benoemen. 
    
    4.2. Uitgaande van een juiste vaststelling van de functionele mogelijkheden van appellant is er geen reden om te twijfelen aan de medische geschiktheid van de voor appellant geduide functies. De signaleringen van mogelijke overschrijdingen van de belastbaarheid zijn door het Uwv afdoende toegelicht. Het standpunt van appellant dat de geduide functies niet geschikt zijn gezien zijn taalniveau en opleiding wordt niet onderschreven. Uit het rapport van de voor het Uwv werkzame arbeidsdeskundige Lammerse blijkt dat appellant de Nederlandse taal beheerst en in de geduide functies worden geen bijzondere eisen met betrekking tot de beheersing van de Nederlandse taal gesteld. Het Uwv is bij het selecteren van de functies uitgegaan van een VMBO-niveau en gezien de opleiding en werkervaring van appellant voldoet hij aan dat niveau.
    
    4.3. Uit de overwegingen onder 4.1 en 4.2 volgt dat de aangevallen uitspraak moet worden bevestigd. 
    
    5. Voor een veroordeling van het Uwv tot schadevergoeding bestaat geen aanleiding. Het verzoek daartoe zal daarom worden afgewezen.
    
    6. Er zijn geen termen aanwezig voor een proceskostenveroordeling.
     
    
      BESLISSING
      De Centrale Raad van Beroep 
    
    
    
      -bevestigt de aangevallen uitspraak;
      -wijst het verzoek om veroordeling tot schadevergoeding af.
    
    
    Deze uitspraak is gedaan door H.G. Rottier, in tegenwoordigheid van N.S.A. El Hana als griffier. De beslissing is uitgesproken in het openbaar op 16 mei 2012.
    					
    (get.) H.G. Rottier.
    					
    (get.) N.S.A. El Hana.
    
    TM