ECLI:NL:CRVB:2011:BQ0352, Centrale Raad van Beroep, 06-04-2011, 10-2264 ZW
Centrale Raad van Beroep — Uitspraak 
Datum: 2011-04-06 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Bestuursrecht; Socialezekerheidsrecht

Samenvatting: Weigering ziekengeld. Geschikt voor haar eigen werk van schoonmaakster. Geen aanleiding voor het oordeel dat het medische onderzoek van de bezwaarverzekeringsarts onzorgvuldig is geweest, dan wel dat de uitkomst daarvan onjuist zou zijn.

10/2264 ZW
    
    Centrale Raad van Beroep
    
    Enkelvoudige kamer
    
    U I T S P R A A K
    
    op het hoger beroep van:
    
    [Appellante], wonende te [woonplaats] (hierna: appellante),
    
    tegen de uitspraak van de rechtbank ’s-Hertogenbosch van 10 maart 2010, 09/723 (hierna: aangevallen uitspraak),
    
    in het geding tussen:
    
    appellante
    
    en
    
    de Raad van bestuur van het Uitvoeringsinstituut werknemersverzekeringen (hierna: Uwv).
    
    Datum uitspraak: 6 april 2011
    
    I. PROCESVERLOOP
    
    Namens appellante heeft mr. C.J. de Wever, advocaat te Assen, hoger beroep ingesteld. 
    
    Het Uwv heeft een verweerschrift ingediend. 
    
    Het onderzoek ter zitting heeft plaatsgevonden op 23 februari 2011, waar appellante niet is verschenen. Het Uwv heeft zich laten vertegenwoordigen door mr. R.E.J.P.M. Rutten. 
    
    II. OVERWEGINGEN
    
    1.1. Appellante is op 15 november 2007 uitgevallen voor haar werk als schoonmaakster voor 17,5 uur per week wegens zwangerschap. Op 19 juni 2008 is zij bevallen. Aansluitend aan de periode waarin zij een uitkering ontving in verband met haar bevalling heeft zij zich ziek gemeld. Naar aanleiding van deze ziekmelding is appellante gezien door de verzekeringarts M. Peterson, die tot de conclusie is gekomen dat appellante met ingang van 4 december 2008 geschikt moet worden geacht voor haar eigen werk van schoonmaakster. Bij besluit van 4 december 2008 heeft het Uwv appellante meegedeeld dat zij dienovereenkomstig met ingang van 4 december 2008 geen recht meer heeft op ziekengeld. 
    
    1.2. Het tegen dit besluit gemaakte bezwaar is, na een herbeoordeling door de bezwaarverzekeringsarts C.H.M. Heeskens-Reijnen, bij besluit van 3 februari 2009 (hierna: het bestreden besluit) ongegrond verklaard. 
    
    2. De rechtbank heeft het tegen het bestreden besluit ingestelde beroep ongegrond verklaard. 
    
    3.1.  De Raad overweegt als volgt. 
    
    3.2. Ingevolge artikel 19, eerste en vierde lid, van de Ziektewet (ZW) heeft de verzekerde bij ongeschiktheid tot het verrichten van zijn arbeid, als rechtstreeks en objectief medisch vast te stellen gevolg van ziekten of gebreken, recht op ziekengeld. Volgens vaste jurisprudentie moet onder ”zijn arbeid” worden verstaan de laatstelijk voor de ziekmelding feitelijk verrichte arbeid. 
    
    3.3. In bezwaar heeft de bezwaarverzekeringsarts appellante onderzocht,  dossieronderzoek verricht en nog informatie uit de behandelende sector opgevraagd. Haar bevindingen heeft zij neergelegd in een rapport van 2 februari 2009. Daarin is zij tot de conclusie gekomen dat er bij appellante sprake is van klachten passend bij een post traumatische stress syndroom (PTSS) naar aanleiding van de partus, alsmede fobische klachten. Zij is voor deze klachten onder behandeling geweest middels Eye Movement Desensitization and Reprocessing (EMDR), maar heeft deze behandeling onderbroken om eerst behandeling samen met haar partner te ondergaan voor een ander probleem. De klachten waren blijkbaar niet van dien aard dat voortzetting van de EMDR noodzakelijk werd geacht. De PTSS-klachten vormen naar de mening van de bezwaarsverzekeringsarts geen belemmering om haar eigen werk van schoonmaakster te verrichten. Van PTSS is bekend dat confrontatie met luxerende momenten in de arbeid kan leiden tot herleven van klachten. Appellante heeft echter geen schoonmaakwerkzaamheden verricht in ziekenhuizen maar in kantoorpanden, zodat dergelijke luxerende momenten zich in het eigen werk niet voordoen. Ook de fobische klachten vormen naar haar mening geen belemmering om het eigen werk te verrichten omdat niet gebleken is dat appellante niet zelfstandig naar haar werk kan. Ten aanzien van de eveneens geconstateerde spierklachten in nek, schouder en rug is zij tot de conclusie gekomen dat er sprake is van enige hypertonie zonder functiebeperkingen. Bij dergelijke klachten is het juist goed om in beweging te blijven en ontspanning af te wisselen met inspanning. Aangezien het eigen werk van schoonmaakster afwisselend is en er geen sprake is van voortdurende belasting van schouderspieren vormen de spierklachten naar de mening van de bezwaarverzekeringsarts ook geen belemmering om het eigen te verrichten.    
    
    3.4. Met de rechtbank is de Raad van oordeel dat er geen aanleiding bestaat voor het oordeel dat het medische onderzoek van de bezwaarverzekeringsarts dat heeft geleid tot het rapport van 2 februari 2009 onzorgvuldig is geweest, dan wel dat de uitkomst daarvan onjuist zou zijn. Op grond van de gedingstukken is de Raad niet tot de conclusie kunnen komen dat in dit rapport een onjuist beeld is geschetst van de aard en de ernst van de klachten van appellante. Voorts is de Raad van oordeel dat de bezwaarverzekeringsarts met vorenstaande overwegingen in voldoende mate heeft aangetoond dat de klachten van appellante geen belemmering vormen om haar eigen werk van schoonmaakster te verrichten. 
    
    3.5. Met betrekking tot de in beroep ingebrachte medische informatie van de klinisch psycholoog/psychotherapeut dr. G.C.M. van Hout verwijst de Raad naar de daarop door de bezwaarverzekeringsarts op 23 maart 2009 gegeven reactie, welke reactie de Raad niet voor onjuist kan houden. Deze informatie heeft de Raad derhalve niet tot een ander oordeel kunnen leiden, hetgeen ook geldt voor de in hoger beroep ingediende gronden. Dit betekent dat het bestreden besluit op goede gronden berust en dat de aangevallen uitspraak moet worden bevestigd. 
    
    4. De Raad acht geen termen aanwezig voor een procesveroordeling als bedoeld in artikel 8:75 van de Algemene wet bestuursrecht. 
    
    III. BESLISSING
    
    De Centrale Raad van Beroep,
    
    Recht doende:
    
    Bevestigt de aangevallen uitspraak. 
    
    Deze uitspraak is gedaan door C.P.J. Goorden, in tegenwoordigheid van M. Mostert als griffier. De beslissing is uitgesproken in het openbaar op 6 april 2011.
    
    (get.) C.P.J. Goorden.
    
    (get.) M. Mostert.
    
    GdJ