ECLI:NL:CBB:2001:AB0908, College van Beroep voor het bedrijfsleven, 28-03-2001, AWB 01/209
College van Beroep voor het bedrijfsleven — Uitspraak 
Datum: 2001-03-28 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Bestuursrecht

Samenvatting: -

De president van het College van Beroep voor het bedrijfsleven
    
    
      No. AWB 01/209						28 maart 2001
      	11230
    
    
    
    
    Uitspraak op het verzoek om voorlopige voorziening in de zaak van:
    
    
      A, B, C, D, E en F, 
      G, H, I, J, K, L, M, N, O, P en Q, 
      R, te S en T, te U, verzoekers,
      gemachtigden: mr W.F. van Oostveen en mr J.T.A.M. van Mierlo, advocaten te Deventer, 
      tegen
      de Directeur van de Rijksdienst voor de Keuring van vee en vlees, te Voorburg, verweerder, 
      gemachtigden: drs F.H. Pluimers, werkzaam bij verweerder en mr H.C.M. Borman-Nijman, 
      werkzaam bij het Ministerie van Landbouw, Natuurbeheer en Visserij.
    
    
    
    
    
      1.	De procedure
      Bij gelijkluidende besluiten van 27 maart 2001 heeft verweerder aan verzoekers 
      medegedeeld dat alle evenhoevige dan wel voor mond- en klauwzeergevoelige dieren op 
      de bedrijven van verzoekers met ingang van 27 maart 2001 als verdacht van mond- en 
      klauwzeer worden aangemerkt, alsmede dat ter bestrijding van het mond- en 
      klauwzeervirus en ter voorkoming van verspreiding ervan het noodzakelijk is dat alle 
      evenhoevige dieren op de bedrijven van verzoekers worden gedood en dat deze dieren, in 
      afwachting hiervan, worden gevaccineerd tegen mond- en klauwzeer, over het precieze 
      tijdstip verzoekers nader zullen worden ge‹nformeerd.
      Tegen deze beslissingen hebben verzoekers bij brieven van 27 maart 2001 bezwaar-
      schriften bij verweerder ingediend.
      Op 27 maart 2001 hebben verzoekers zich eveneens tot de president van het College 
      gewend met het verzoek, bij wege van een voorlopige voorziening, deze besluiten van 
      verweerder te schorsen, dan wel verweerder te verbieden om over te gaan tot het verrichten 
      van noodvaccinaties.
      De president heeft het verzoek om voorlopige voorziening behandeld ter zitting van 
      28 maart 2001, waar partijen, bij monde van hun gemachtigden, hun standpunten nader 
      hebben toegelicht. 
      2.	De grondslag van het geschil
      De considerans, alsmede de artikelen 2, 4,5 en 13 van de Richtlijn 85/511/EEG van 
      18 november 1985 van de Europese Gemeenschappen, zoals gewijzigd in Richtlijn 90/423 
      van 26 juni 1990 tot vaststelling van gemeenschappelijke maatregelen ter bestrijding van 
      mond- en klauwzeer, luiden, voor zover hier van belang, als volgt:
      "	(.)
      Overwegende dat, zodat de aanwezigheid van de ziekte wordt vermoed, 
      maatregelen moeten worden getroffen om de ziekte onmiddellijk doeltreffend 
      te kunnen bestrijden nadat bevestiging van het vermoeden is verkregen; (.) 
      (.)
    
    
    
      	Artikel 2
      (.)
      Voorts wordt verstaan onder:
      a) (.)
      b) (.)
      c) besmet dier: alle voor de ziekte vatbare dieren waarop:
      - klinische symptomen of na het slachten letsels werden vastgesteld die op 
      mond- en klauwzeer kunnen duiden, of
      - de aanwezigheid van mond- en klauwzeer officieel werd vastgesteld na 
      laboratoriumonderzoek;
      d. van besmetting verdacht dier: alle voor de ziekte vatbare dieren die klinische 
      symptomen of na het slachten letsels vertonen, zodat met recht de 
      aanwezigheid van mond- en klauwzeer mag worden vermoed:
      e. van besmetting verdacht dier: alle voor de ziekte vatbare dieren die - volgens 
      de ingewonnen epizo”tiologische inlichtingen - rechtstreeks of onrechtstreeks 
      in contact kunnen zijn geweest met het mond- en  klauwzeervirus.
    
    
    
    
    
      Artikel 4
      1. De Lidstaten zien erop toe dat, wanneer er zich op een bedrijf een of meer 
      van besmetting verdachte dieren bevinden, onverwijld een officieel onderzoek 
      wordt ingesteld om na te gaan of deze ziekte al dan niet aanwezig is, en in het 
      bijzonder dat de offici‰le dierenarts de passende monsters neemt of laat nemen 
      voor laboratoriumonderzoek.
      Zodra de bevoegde autoriteit van de verdenking in kennis gesteld is, laat zij het 
      bedrijf onder officieel toezicht plaatsen en geeft zij met name opdracht:
      - alle dieren van alle categorie‰n voor de ziekte vatbare dieren op het bedrijf te 
      tellen en voor iedere categorie het aantal dieren aan te geven dat reeds 
      gestorven is dan wel mogelijk besmet is; bij de telling moeten ook de dieren in 
      aanmerking worden genomen die in de periode van verdenking geboren en 
      gestorven zijn; de gegevens van deze telling moeten op verzoek worden 
      overgelegd en kunnen bij elke inspectie worden gecontroleerd,
      - alle voor de ziekte vatbare dieren op het bedrijf op stal te houden of onder te 
      brengen op andere plaatsen waar zij ge‹soleerd kunnen worden,
      (.)
      2. De bevoegde autoriteit kan de in lid 1 bedoelde maatregelen uitbreiden tot de 
      onmiddellijk aangrenzende bedrijven wanneer in verband met de ligging 
      hiervan, de plaatselijke situatie of de contacten met de dieren van het bedrijf 
      die van de ziekte worden verdacht, voor een eventuele besmetting moet worden 
      gevreesd.
      3. De in de leden 1 en 2 genoemde maatregelen worden pas opgeheven 
      wanneer officieel is vastgesteld dat het vermoeden van mond- en klauwzeer 
      niet langer bestaat.
    
    	
    
      Artikel 5
      Zodra is bevestigd dat zich in een bedrijf een of meer dieren als omschreven in 
      artikel 2, onder c, bevinden, zien de Lid-Staten erop toe dat de bevoegde 
      autoriteit de volgende maatregelen neemt:
      1. De offici‰le dierenarts neemt de passende monsters of laat deze nemen met 
      het oog op de onderzoeken door het in de bijlage vermelde laboratorium, 
      wanneer deze monsternemingen en onderzoeken niet zijn verricht tijdens de 
      periode van verdenking overeenkomstig artikel 4, lid 1, eerste alinea;
      2. Naast de in artikel 4, lid 1, genoemde maatregelen, worden onverwijld de 
      volgende maatregelen getroffen:
      - worden alle voor de ziekte vatbare dieren op het bedrijf onder officieel 
      toezicht ter plaatse afgemaakt, op zodanige wijze dat alle gevaar voor 
      verspreiding van het mond- en klauwzeervirus kan worden voorkomen,
      - worden voornoemde dieren, na het afmaken, onder officieel toezicht 
      vernietigd, op zodanige wijze dat alle gevaar voor verspreiding van het mond- 
      en klauwzeervirus kan worden voorkomen,
      (.)
      3. De onder 1 bedoelde bepalingen kunnen buiten werking worden gesteld 
      wanneer een secundaire besmettingshaard optreedt die epidemiologisch is 
      verbonden met een primaire besmettingshaard waarvoor reeds monsters zijn 
      genomen;
    
    
    
      4. de bevoegde autoriteit kan de onder 1 bedoelde maatregelen uitbreiden tot de 
      onmiddellijk aangrenzende bedrijven, wanneer in verband met de ligging 
      hiervan, de plaatselijke situatie of de contacten met de dieren van het bedrijf 
      waar de ziekte werd geconstateerd, voor een besmetting moet worden gevreesd. 
    
    	
    
      Artikel 13
      1. De Lid-Staten zien erop toe dat:
      	- het gebruik van mond- en klauwzeervaccins verboden wordt;
      (.)
    
    
    
      3. Onverminderd het bepaalde in lid 1 met betrekking tot het gebruik van 
      mond- en klauwzeervaccins, kan worden besloten een noodvaccinatie uit te 
      voeren op een wijze die een volledige immuniteit van de dieren garandeert, 
      wanneer de aanwezigheid van mond- en klauwzeer is bevestigd en de ziekte 
      zich op grote schaal dreigt te verspreiden. De in dat geval te nemen 
      maatregelen hebben met name betrekking op:
    
    
    
      - de omvang van het geografisch gebied waar de noodvaccinatie moet worden 
      uitgevoerd,
      - soort en leeftijd van de te vaccineren dieren
      - de duur van de vaccinatiecampagne
      - een specifiek verbod op verplaatsing voor gevaccineerde dieren en de 
      producten daarvan
      - het specifieke merken en registreren van de gevaccineerde dieren
      - andere in verband met de noodsituatie vereiste maatregelen.
    
    
    
      Het besluit om tot noodinenting over te gaan wordt genomen door de 
      Commissie, in samenwerking met de betrokken Lid-Staat, volgens de 
      procedure van artikel 16. Bij dit besluit wordt in het bijzonder rekening 
      gehouden met de dichtheid van de veebezetting in sommige gebieden en de 
      noodzaak speciale rassen te beschermen.
    
    
    
      In afwijking van de eerste alinea mag het besluit om tot noodinenting rond de 
      ziektehaard over te gaan evenwel worden genomen door de betrokken Lid-
      Staat na kennisgeving aan de Commissie, mits de wezenlijke belangen van de 
      Gemeenschap niet in gevaar worden gebracht. Dit besluit wordt onmiddellijk 
      ge‰valueerd in het kader van het Permanent Veterinair Comit‚ volgens de 
      procedure van artikel 16."
    
    
    
      Een ingevolge deze Richtlijn vastgestelde beschikking van de Europese Commissie 
      (hierna: de Commissie) van 27 maart 2001 (hierna: de beschikking) luidt, voor zover hier 
      van belang:
    
    
    
      "	Overwegende hetgeen volgt:
      	(.)
      	6. Het op grote schaal doden van dieren of besmette of verontreinigde 
      bedrijven kan er al snel toe leiden dat de capaciteit voor het veilig vernietigen 
      van karkassen is opgebruikt waardoor onvermijdelijk vertraging ontstaat bij het 
      preventief doden, wat dan weer kan leiden tot verdere verspreiding van het 
      virus.
      	(.)
      	9. Toepassing van vaccinatie zal onvermijdelijk de status ten aanzien van     
      mond- en klauwzeer in het internationale handelsverkeer in het gedrang     
      brengen, niet alleen voor de lidstaat of het deel van het grondgebied van de 
      lidstaat waar vaccinatie wordt uitgevoerd.
      	(.)
      	Artikel 1
      Voor de toepassing van deze beschikking gelden de onderstaande definities:
      (.)
      2. Suppressievaccinatie: noodvaccinatie van dieren van gevoelige soorten op 
      ge‹dentificeerde bedrijven in een bepaald gebied, het vaccinatiegebied, die 
      uitsluitend wordt uitgevoerd in combinatie met preventieve doding als 
      omschreven in punt 1. 
      	(.)
      	Artikel 2
      1. Onverminderd Richtlijn 85/511/EEC, en met name de artikelen 4,5 en 9, 
      mag Nederland besluiten gebruik te maken van suppressievaccinatie onder de 
      in de bijlage vastgestelde voorwaarden.
      	(.)"
    
    
    
      In de in dit artikel genoemde bijlage is onder meer het volgende bepaald:
      "	Voorwaarden voor de toepassing van suppressievaccinatie bij de bestrijding en 
      uitroeiing van mond- en klauwzeer op grond van artikel 13, lid 3 van Richtlijn 
      85/511/EEG
      1. Omvang van het geografische gebied waar suppressievaccinatie wordt 
      toegepast.
      Het vaccinatiegebied omvat een gebied met een straal van maximaal
      2 km rond een bedrijf waarvoor de in artikel 4 of artikel 5 van Richtlijn 
      85/511/EEG vastgestelde beperkende maatregelen worden toegepast. 
      Het vaccinatiegebied moet gelegen zijn in het in bijlage I bij Beschikking 
      2001/223/EG van de Commissie, zoals laatstelijk gewijzigd, vastgestelde deel 
      van het grondgebied van Nederland.
      (.)
      Andere in verband met de suppressievaccinatie vereiste maatregelen
    
    
    
      6.1. Aanpassing van de overeenkomstig artikel 9 van Richtlijn 85/511/EEG 
      vastgestelde gebieden.
    
    
    
    
      Een beschermingsgebied van ten minste 2 km en een toezichtsgebied van en 
      minste 10 km rond het in punt 1 bedoelde vaccinatiegebied.
    
    
    (.)"
    
    
      In de Gezondheids- en welzijnswet voor dieren (hierna: de wet), is het volgende bepaald:
      "	Artikel 15
      (...)
      4. Bij algemene maatregel van bestuur wordt bepaald wanneer dieren als 
      verdachte dieren moeten worden aangemerkt.
    
    
    
      Artikel 17
      1. Onze Minister kan hetzij voor geheel Nederland, hetzij voor bepaalde 
      gedeelten daarvan bevelen dat dieren die door een besmettelijke dierziekte 
      kunnen worden aangetast, daartegen op een door hem te bepalen wijze 
      voorbehoedend worden behandeld, worden gemerkt, worden opgesloten of 
      aangelijnd, dan wel voor die dieren andere maatregelen bevelen ter 
      voorkoming van overbrenging van besmetting.
      (.)
    
    
    
      Artikel 21
      1. Een door Onze Minister aangewezen ambtenaar deelt de burgemeester, zo 
      nodig na overleg met het hoofd van de voor de provincie waar het geval zich 
      heeft voorgedaan, door de stichting genoemd in artikel 82 aangewezen of 
      ingestelde gezondheidsdienst voor dieren, zo spoedig mogelijk mede welke 
      maatregelen tot bestrijding van de ziekte door hem nodig worden geacht.
      2. De burgemeester neemt de nodig geachte maatregelen zo spoedig mogelijk.
      3. In spoedeisende gevallen neemt de in het eerste lid bedoelde ambtenaar deze 
      maatregelen zelf en stelt hij de burgemeester dan onmiddellijk in kennis.
    
    
    
      Artikel 22
      1. De in artikel 21 bedoelde maatregelen kunnen zijn:
      (.)
      f. het doden van zieke en verdachte dieren;
      (.)
      j. het behandelen van dieren op een door Onze Minister aangegeven wijze.
    
    
    
      Artikel 24
      Een door Onze Minister aangewezen ambtenaar stelt het tijdstip vast waarop de 
      verdenking is ontstaan dat een dier lijdt aan een besmettelijke dierziekte 
      alsmede het tijdstip waarop deze verdenking eindigt en stelt daarbij tevens vast 
      welke op het bedrijf aanwezige dieren op het tijdstip waarop de verdenking is 
      ontstaan reeds ziek waren en welke dieren op dat tijdstip van de ziekte verdacht 
      waren.
    
    
    
    
      Artikel 31
      Indien in het belang van de bestrijding van besmettelijke dierziekten naar het 
      oordeel van Onze Minister een onverwijlde voorziening noodzakelijk is, kan 
      hij bepalen dat door hem krachtens dit hoofdstuk vastgestelde regelingen 
      onmiddellijk na hun bekendmaking in werking treden. In dat geval kan hij 
      zodanige regeling, in afwijking van het bepaalde in artikel 4, eerste lid, van de 
      Bekendmakingswet, op andere dan de daar genoemde wijze bekend maken.
    
    
    
      Artikel 109
      Tegen een op grond van deze wet genomen besluit kan een belanghebbende 
      beroep instellen bij het College van Beroep voor het bedrijfsleven.
    
    
    
      Artikel 111
      Bij of krachtens algemene maatregel van bestuur kunnen ter uitvoering van 
      krachtens het Verdrag tot oprichting van de Europese Economische 
      Gemeenschap vastgestelde verplichtingen inzake onderwerpen waarop deze 
      wet van toepassing is, regelen worden gesteld waarbij kan worden afgeweken 
      van bepalingen van deze wet."
    
    
    
      In het Besluit verdachte dieren (Stb. 1994, 731) (hierna: het besluit) is onder meer het 
      volgende bepaald:
      "	Artikel 2
      Dieren worden als verdachte dieren aangemerkt, indien:
      (.)
      c. de aangewezen ambtenaar redenen heeft om aan te nemen dat de dieren in de 
      gelegenheid zijn geweest om te worden besmet, en de diersoort voor de 
      desbetreffende besmettelijke dierziekte vatbaar is."
    
    
    
      In de Regeling noodvaccinatie mond- en klauwzeer 2001 van 21 maart 2001 (hierna: de 
      Regeling), is onder meer bepaald:
      "	Artikel 1
      Voor mond- en klauwzeer gevoelige dieren binnen een van de op grond van de 
      artikelen 17 en 30 van de Gezondheids- en welzijnswet voor dieren 
      aangewezen toezichtsgebieden inzake mond- en klauwzeer, worden in een door 
      de directeur van de Rijksdienst voor de keuring van Vee en Vlees te bepalen 
      zone rond de ziektehaard overeenkomstig de door hem gegeven aanwijzingen 
      gevaccineerd tegen mond- en klauwzeer."
    
    
    
      In de Regeling toezichtsgebied Oene, Olst, Welsum, Nijbroek, Doornspijk, Nunspeet en 
      Oosterwolde mond en klauwzeer 2001 van 24 maart 2001 (hierna: de Regeling 
      toezichtsgebied) is het toezichtsgebied Nijbroek vastgesteld. 
      2.2	Bij de beoordeling van het verzoek om voorlopige voorziening gaat de president uit van de 
      volgende feiten en omstandigheden. 
      - Op 23 maart 2001 zijn klinische verschijnselen van mond- en klauwzeer op een 
      bedrijf in S (hierna: het primaire bedrijf) aangetroffen. 
      - De bedrijven van verzoekers zijn gelegen binnen een straal van 2 kilometer binnen 
      het primaire bedrijf. 
      - Bij brief van 26 maart 2001 heeft de Minister van Landbouw, Natuurbeheer en 
      Visserij (hierna: de Minister) de Voorzitter van de Tweede kamer der Staten-
      Generaal nadere informatie doen toekomen met betrekking tot de uitbraak van mond- 
      en klauwzeer in Nederland. In die brief staat onder meer het volgende vermeld:
    
    
    
      "	In het Permanent veterinair Comit‚ van 23 maart heeft de Commissie een 
      voorstel gepresenteerd om Nederland, onder bepaalde voorwaarden, toe te 
      staan noodvaccinatie toe te passen. 
      Tot mijn genoegen heeft dit voorstel in het PVC in ruime mate steun 
      ontvangen:
    
    
    (.)
    
    
      De noodvaccinatie mag in Nederland slechts worden toegepast op 
      veehouderijbedrijven die preventief zullen worden geruimd, dat wil zeggen zijn 
      gelegen binnen de zone van 1 km (of zonodig 2 km) rond een besmet bedrijf. 
      Voorwaarde daarbij is dat kan worden aangetoond dat de dodings- en/of 
      destructiecapaciteit ontoereikend was om het preventieve ruimen. De ge‰nte 
      dieren dienen binnen 2 maanden alsnog gedood en vernietigd te worden. De 
      noodenting is daarmee, ik wijs daar met nadruk op, geen alternatief voor het 
      preventief ruimen, maar een instrument om het ruimen gefaseerd te kunnen 
      uitvoeren zonder dat het risico wordt gelopen dat het MKZ-virus zich verder 
      verspreidt. Noodenting mag, zo is nadrukkelijk door de Commissie bepaald, 
      niet worden toegepast rond de bedrijven die op 23 maart reeds besmet of 
      verdacht waren (Olst, Welsum, Oene, Maaren Kessel, Beesd, Sprang-Capelle 
      en Oosterwolde). Nu er nieuwe besmettingen rondom Oene zijn geconstateerd 
      zal dit het eerste gebied zijn waar gevaccineerd zal worden. In een 
      aaneengesloten gebied wordt in een straal van 2 km rond de 
      besmettingshaarden van buiten naar binnen noodvaccinatie toegepast. (.)"
    
    
    - Vervolgens heeft verweerder de bestreden besluiten genomen. 
    
    
    
      3.	Het besluit ten aanzien waarvan het verzoek om voorlopige voorziening is gedaan en 
      het standpunt van verweerder
      Het besluit ten aanzien waarvan het verzoek om voorlopige voorziening is gedaan houdt 
      onder meer het volgende in:
      "	Hierbij deel ik u, overeenkomstig artikel 24 van de Gezondheids- en 
      welzijnswet voor dieren (GWWD), mede dat alle evenhoevige danwel voor 
      mond- en klauwzeer gevoelige dieren op uw bedrijf op grond van artikel 2, 
      onderdeel c, van het Besluit verdachte dieren (Stb. 1994, 731) met ingang van 
      heden als verdacht van mond- en klauwzeer worden aangemerkt. 
    
    
    
      De reden van verdenking is dat in de omgeving van uw bedrijf, te weten in 
      Nijbroek op 23 maart 2001 een geval van mond- en klauwzeer is vastgesteld. 
      Daardoor kan niet uitgesloten worden dat de dieren op uw bedrijf in de 
      gelegenheid zijn geweest om te worden besmet met mond- en klauwzeer.
      Voorts deel ik u mede, dat ik overeenkomstig artikel 21, derde lid, van de 
      GWWD spoedheidshalve de volgende maatregelen neem:
      1. Ter bestrijding van het mond- en klauwzeervirus en ter voorkoming van 
      verspreiding ervan is het noodzakelijk dat alle evenhoevige dieren op uw 
      bedrijf, overeenkomst artikel 22, eerste lid, onderdeel f, van de GWWD, 
      worden gedood. Over het precieze tijdstip van het doden van de dieren zult u 
      nog nader ge‹nformeerd worden.
      In afwachting van het doden van de op uw bedrijf aanwezige evenhoevige 
      dieren zullen zij overeenkomstig artikel 17, eerste l lid, van de GWWD worden 
      gevaccineerd tegen mond- en klauwzeer. Het vaccineren geschiedt namens de 
      Rijksdienst voor de keuring van Vee en Vlees. De gevaccineerde dieren 
      worden terstond na de vaccinatie voorzien van een daartoe door de directeur 
      van de Rijksdienst voor de keuring van Vee en Vlees aangewezen 
      identificatiemerk.Over het precieze tijdstip waarop uw dieren gevaccineerd 
      zullen worden zult u nog ander ge‹nformeerd worden."
    
    
    
      Ter zitting heeft verweerder daaraan nog het volgende toegevoegd.
      De onderhavige besluiten zijn overeenkomstig de Europese en nationale wet- en 
      regelgeving genomen.
      De beschikking biedt grondslag voor verweerder om noodvaccinaties uit te voeren alvorens 
      tot preventieve ruiming over te gaan bij verdachte dieren op bedrijven rond een straal van 
      2 km binnen een ziektehaard. 
      Ook zonder deze beschikking is het verweerder toegestaan noodvaccinaties uit te voeren. 
      Verweerder heeft immers van zijn beslissing omtrent het uitvoeren van noodvaccinaties, 
      conform het bepaalde in artikel 13, derde lid van de Richtlijn kennis gegeven aan de 
      Commissie. Derhalve is het verweerder toegestaan om in de door de Minister op grond van 
      de artikelen 17 en 30 van de wet aangewezen toezichtsgebieden inzake mond- en 
      klauwzeer, waaronder S, noodvaccinaties uit te voeren. De Regeling maakt geen 
      onderscheid tussen gevallen van besmetting van v¢¢r of na 23 maart 2001.
      De beslissing van verweerder dat noodvaccinaties plaatsvinden binnen een straal van 2 km 
      binnen de ziektehaard vindt zijn grondslag in de ter zitting getoonde topografische kaart, 
      waarop de locatie van de ziektehaard te aangewezen, alsmede het aansluitende gebied 
      binnen een straal van 2 km rond de ziektehaard, welke door verweerder is vastgesteld. Er is 
      geen apart schriftelijk besluit tot vaststelling van de zone. 
      De bedrijven die gelegen zijn binnen een straal van 2 km rond de ziektehaard krijgen van 
      deze zone-aanwijzing individueel bericht. De bedrijven van verzoekers zijn gelegen in een 
      straal van 2 km rond de ziektehaard in S. 
      De brief van de Minister van 26 maart 2001 betekent niet dat hij bij de bedrijven van 
      verzoekers niet tot noodvaccinaties zou mogen overgaan. Deze brief betreft slechts een 
      politieke afspraak, die uitsluitend geldt tussen de Lid-staten onderling en niet tussen 
      verweerder en verzoekers, terwijl de in die brief weergegeven afspraak inmiddels ook 
      achterhaald is. Bovendien was de uitslag van het bloedmonster van het besmettingsgeval in 
      S eerst laat op de avond van 23 maart 2001 bekend. 
      Drs Pluimers heeft de achtergrond van voornoemde afspraak geschetst. Verweerder heeft 
      bij de Commissie drie bestaande gevallen van besmetting en vier gevallen waarbij 
      verdenking van besmetting bestond, zijn genoemd. Er is op 23 maart 2001 een politiek 
      akkoord bereikt dat deze zeven gevallen, gelet op de aanwezigheid van voldoende 
      capaciteit tot ruiming van bedrijven in Nederland, welke in de brief zijn vermeld, geen 
      aanleiding vormden voor noodvaccinatie. De bekende gevallen van besmetting konden 
      binnen 4 dagen worden vernietigd.
      Toen vervolgens onvoldoende capaciteit ontstond, heeft verweerder de Commissie zijn 
      voornemen kenbaar gemaakt over te gaan op aan preventieve ruiming voorafgaande 
      noodvaccinatie. Hiertoe bestond in verband met het besmettingsgevaar aanleiding in 
      verband met de lange periode gelegen tussen het besluit tot preventief ruimen en de 
      uitvoering daarvan. In overleg met en op aandringen van de Commissie op 26 maart 2001 
      is vervolgens door verweerder de reeds eerder voor noodvaccinaties vastgestelde zone van 
      1 km naar 2 km binnen de besmettingshaard verschoven. 
      De verschijnselen van mond- en klauwzeer op het primaire bedrijf waren verweerder eerst 
      op 24 maart 2001 bekend.
      Verweerder concludeert tot afwijzing van het verzoek tot het treffen van een voorlopige 
      voorziening.
      4.	Het standpunt van verzoekers
      Verzoekers hebben - samengevat - het volgende aangevoerd.
      Ten onrechte heeft verweerder besloten om noodvaccinaties uit te voeren. Immers, blijkens 
      brief van de Minister van 26 maart 2001 heeft de Minister verklaard dat noodentingen niet 
      worden toepast op de bedrijven in met name genoemde dorpen/gemeenten, die op 23 maart 
      2001 reeds besmet of verdacht waren,  waarbij S niet werd genoemd. Dit laatste ten 
      onrechte aangezien dierenarts V reeds op 23 maart 2001 om 
      12.15 uur klinische verschijnselen van mond- en klauwzeer bij dieren bij een bedrijf in S 
      heeft aangetroffen. Daarmee is vast komen te staan dat dit bedrijf op 23 maart 2001 
      verdacht wordt van mond- en klauwzeer waardoor het gerekend moet worden tot de 
      bestaande gevallen waarvoor geen noodvaccinatie mag worden toegepast. Aangezien S ‚‚n 
      van de zeven gevallen was die bekend waren op 23 maart 2001 en waarvoor geen 
      noodvaccinatie zou worden toegepast, is in de onderhavige gevallen de Regeling niet van 
      toepassing en ontbeert verweerder de bevoegdheid om in S noodvaccinaties uit te voeren 
      binnen een straal van 1 dan wel 2 km rond de ziektehaard. 
    
    
    
      Aan de bestreden besluiten ligt een bevoegdheidsgebrek ten grondslag, aangezien de 
      mandatering door de Minister van de bevoegdheid op grond van artikel 1 van de Regeling 
      aan verweerder niet van kracht is. Immers, de door verweerder overgelegde mandaterings-
      regeling is niet gepubliceerd in de Staatscourant en heeft ook overigens geen 
      terugwerkende kracht. Voorts zijn de beslissingen van verweerder tot noodvaccinatie niet 
      gebaseerd op wet/regelgeving. Verweerder heeft niet aangetoond op welke wijze de cirkel 
      van 2 km wordt vastgesteld. 
      Met betrekking tot de spoedeisendheid van de door hen verzochte voorlopige voorziening, 
      hebben verzoekers erop gewezen dat de gehele veestapel, althans de evenhoevige dieren op 
      de bedrijven van verzoekers op 28 maart 2001 op de planning van verweerder staan voor 
      noodvaccinaties. Gelet daarop hebben zij een spoedeisend belang bij het treffen van een 
      voorlopige voorziening. 
      5.	De beoordeling van het geschil
      Ingevolge het bepaalde bij artikel 8:81 van de Algemene wet bestuursrecht (Awb) juncto 
      artikel 19, eerste lid, van de Wet bestuursrechtspraak bedrijfsorganisatie kan, hangende de 
      beslissing op bezwaar en indien van de beslissing daarop beroep bij het College openstaat, 
      de president van het College op verzoek een voorlopige voorziening treffen, indien 
      onverwijlde spoed, gelet op de betrokken belangen, dat vereist.
      Hieromtrent overweegt de president als volgt. 
      Partijen verschillen niet van mening dat de dieren op het primaire bedrijf in de zin van de 
      Richtlijn als besmet dienen te worden aangemerkt, hetgeen ook uit de overgelegde stukken 
      blijkt. Zulks brengt met zich dat de onderhavige dieren terecht in de zin van artikel 15, 
      vierde lid, van de wet en het besluit door verweerder als verdachte dieren zijn aangemerkt.
      De president ziet zich vervolgens gesteld voor de vraag of verweerder de bevoegdheid 
      toekomt om de onderhavige maatregelen te nemen. Ingevolge artikel 21 van de wet kan de 
      aangewezen ambtenaar in spoedeisende gevallen overgaan tot het nemen van maatregelen 
      tot bestrijding van een besmettelijke dierziekte, zoals mond- en klauwzeer. 
      Ingevolge artikel 22, eerste lid, aanhef en onder f, kunnen die maatregelen zijn het doden 
      van zieke en verdachte dieren. De president is voorshands van oordeel dat verweerder gelet 
      op het bepaalde in de artikelen 13, derde lid van de Richtlijn, juncto artikelen 22, eerste lid, 
      aanhef en onder j en 17, eerste lid van de wet, juncto artikel 1 van de Regeling de 
      bevoegdheid heeft om de dieren op de bedrijven bij verzoekers in een door verweerder te 
      bepalen zone rond de ziektehaard in S overeenkomstig de door hem gegeven aanwijzingen 
      te vaccineren tegen mond- en klauwzeer alvorens tot doding over te gaan. De president is 
      daarbij van oordeel dat de Regeling reeds sedert 21 maart 2001 in werking is getreden. De 
      Regeling geeft verweerder ook zonder mandaat de bevoegdheid de zone te bepalen.
      De president overweegt voorts dat verweerder ook de bevoegdheid te beslissen tot enting 
      toekomt zonder toestemming van de Commissie. In dit verband overweegt de president dat 
      artikel 13, derde lid, laatste alinea van de Richtlijn de mogelijkheid aan de betrokken Lid-
      Staat biedt te besluiten tot noodinenting over te gaan, zulks rond de ziektehaard, na 
      kennisgeving aan de Commissie en mits de wezenlijke belangen van de Gemeenschap niet 
      in gevaar worden gebracht. 
      Verweerder heeft conform het bepaalde in dit artikel aan de Commissie kennis gegeven 
      van zijn besluit om tot noodinenting over te gaan. Gesteld noch gebleken is dat de 
      wezenlijke belangen van de Gemeenschap in gevaar worden gebracht. De president ziet 
      derhalve niet in, daargelaten de vraag of de besmetting op 23 maart 2001 dan wel op een 
      later tijdstip in S is vastgesteld, dat verweerder op grond van voornoemde wet- en 
      regelgeving niet de bevoegdheid zou hebben om in de onderhavige gevallen over te gaan 
      tot het uitvoeren van aan doding voorafgaande noodvaccinaties. 
      De brief van de Minister van 26 maart 2001 leidt, gelet op hetgeen hierboven overwogen 
      is, naar het voorlopig oordeel van de president, niet tot een ander oordeel. Hierbij wordt 
      door de president beslissend belang gehecht aan hetgeen ter zitting door drs Pluimers naar 
      voren is gebracht, inhoudende dat voornoemde brief het overleg weerspiegelt in het 
      Permanent Veterinair Comit‚ van 23 maart 2001, waarbij afspraken tot stand zijn gekomen 
      naar aanleiding van de verklaringen van verweerder dat op dat moment voldoende 
      capaciteit aanwezig was voor ruiming van zeven gevallen. 
      Niet is gebleken dat bij die afspraken het onderhavige geval van besmetting was betrokken. 
      Op die afspraken kon ook nog worden teruggekomen toen capaciteitsgebrek ontstond in 
      verband met andere, niet in voornoemd overleg betrokken, gevallen van besmetting en 
      verdenking van besmetting, zoals het onderhavige. Gelet hierop vormt voornoemde brief 
      voor verweerder zeker geen juridische belemmering voor het toepassen van de onderhavige 
      maatregelen. 
      Vervolgens is aan de orde de vraag of verweerder op juiste gronden gebruik heeft gemaakt 
      van voornoemde bevoegdheid en heeft mogen beslissen om in de onderhavige gevallen 
      noodvaccinaties uit te voeren en vervolgens te doden alsmede om de zone te S uit te 
      breiden van 1 naar 2 km binnen de ziektehaard aldaar. 
      Dienaangaande overweegt de president dat hem slechts een marginale toetsing toekomt. De 
      president toetst met name of het betrokken gezag op feitelijk juiste grondslag tot zijn 
      oordeel is gekomen en voorts of gezegd moet worden dat het betrokken gezag niet in 
      redelijkheid tot dat oordeel heeft kunnen komen. 
      Voor het oordeel dat het beleid van verweerder om in een situatie als thans aan de orde 
      over te gaan tot aan doding voorafgaande vaccinatie en tot doding van dieren, waaronder 
      die van verzoekers, binnen een straal van 2 km rond het bedrijf S, onmiskenbaar 
      onrechtmatig is, zodat de voorgenomen maatregelen moeten worden geschorst, ziet de 
      president voorshands geen plaats.
      De president overweegt daaromtrent dat de aard van de maatregel inderdaad onmiskenbaar 
      uiterst rigoureus is, maar naar het oordeel van de president niet onredelijk. Bij dit oordeel 
      wordt betrokken dat door verzoekers wordt erkend dat hun bedrijven zijn gelegen binnen 
      een straal van 2 km binnen de ziektehaard. Voorts wordt daarbij betrokken het mogelijk 
      epidemisch karakter van de ziekte. Van belang daarbij is de van de kant van verweerder 
      gegeven uiteenzetting over de veterinaire aspecten van de zaak en met name de aard van de 
      besmetting en daarmee samenhangende nauwelijks te overziene risico's van verspreiding, 
      de door verweerder te beoordelen noodzaak tot uitbreiding van zones wanneer het virus om 
      zich grijpt, het capaciteitstekort bij het (preventief) ruimen en het verstrijken van een 
      onwenselijk lange periode tussen het besluit tot ruimen en het daadwerkelijk ruimen, de 
      noodzakelijkheid van een extra hulpmiddel bij de bestrijding van het virus en het 
      aandringen van de Commissie op uitbreiding van de straal van 1 naar 2 km van de 
      besmettingshaard.
      Verweerder heeft bij afweging van alle hiervoor in aanmerking komende belangen 
      waaronder hierboven genoemde belangen en de belangen van veehouders die in de positie 
      verkeren waarin verzoekers zeggen te verkeren in redelijkheid tot de slotsom kunnen 
      komen dat niet alleen de maatregel tot doding maar ook de inzet van de nadere maatregel 
      tot vaccinering noodzakelijk was.
      Zoals al gezegd, komt de president alleen een marginale toetsing toe. Die toetsing kan niet 
      - bij de huidige stand van zaken met betrekking tot de mond- en klauwzeer epidemie - tot 
      het oordeel leiden dat de beslissing van verweerder zozeer kennelijk onredelijk is dat een 
      schorsing van de besluiten in de rede ligt. 
      Het voorgaande brengt de president tot het oordeel dat de beslissingen van verweerder niet 
      zozeer kennelijk onredelijk zijn dat een onmiddellijk ingrijpen van de president 
      noodzakelijk is, zodat het verzoek niet voor toewijzing in aanmerking komt. 
      De president ziet geen termen aanwezig om een der partijen met toepassing van artikel 
      8:75 van de Algemene wet bestuursrecht te veroordelen in de kosten die de andere partij in verband met de behandeling van het verzoek heeft moeten maken.
    
    
    
      6.	De beslissing
      De president wijst het verzoek om een voorlopige voorziening af.
    
    
    Aldus gewezen door mr D. Roemers, fungerend president, in tegenwoordigheid van mr I.K. Rapmund, als griffier, en uitgesproken in het openbaar op 28 maart 2001.
    
    w.g. D. Roemers					w.g. I.K. Rapmund