ECLI:NL:RBROT:2022:834, Rechtbank Rotterdam, 20-01-2022, FT EA 21/1463  en  FT EA 21/1464
Rechtbank Rotterdam — Uitspraak 
Datum: 2022-01-20 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Civiel recht; Insolventierecht

Samenvatting: Dwangakkoord toewijzen.

Rechtbank Rotterdam 
    
    
      Team insolventie
    
    
    
      rekestnummer: [nummer 1] en [nummer 2]
      uitspraakdatum: 20 januari 2022
    
    
    
      in de zaak van:
    
    
    
      
        
          [verzoeker]
        ,
      wonende te [adres]
      
        [postcode]  [woonplaats] ,
      verzoeker.
    
    
  
  
    
      1.De procedure
    
    
      Verzoeker heeft op 23 november 2021, tezamen met een verzoek tot toepassing van de schuldsaneringsregeling, een verzoek ingevolge artikel 287a, eerste lid, Faillissementswet ingediend om twee schuldeisers, te weten: 
    
    
      
        Nationale Nederlanden Bank N.V., vertegenwoordigd door Vesting Finance (hierna: NN);
      
      
        
          [persoon A] (hierna: [persoon A] );
      
    
    die weigeren mee te werken aan een door verzoeker aangeboden schuldregeling, te bevelen in te stemmen met deze schuldregeling.
    
    
      NN heeft voorafgaand aan de zitting een verweerschrift toegezonden.
    
    
    
      Ter zitting van 13 januari 2022 zijn verschenen en gehoord:
    
    
      
        verzoeker;
      
      
        mevrouw [persoon B] , werkzaam bij Kredietbank Rotterdam (hierna: schuldhulpverlening), 
      
    
    
    
      De weigerende schuldeisers zijn, hoewel daartoe behoorlijk opgeroepen, niet verschenen. 
    
    
    
      De uitspraak is bepaald op heden.
    
    
  
  
    
      2.Het verzoek
    
    
      Verzoeker heeft volgens het ingediende verzoekschrift zestien concurrente schuldeisers. Deze schuldeisers hebben in totaal een bedrag van € 32.995,82 van verzoeker te vorderen. 
      Verzoeker heeft bij brief van 7 september 2021 een schuldregeling aangeboden aan zijn schuldeisers, inhoudende een betaling van 5,08% aan de concurrente schuldeisers tegen finale kwijting. 
    
    
    
      Het aangeboden akkoord heeft de volgende inhoud en achtergrond. De aangeboden regeling is gebaseerd op de NVVK-norm. De afloscapaciteit van verzoeker is gebaseerd op ongewijzigde voortzetting van zijn Participatiewet-uitkering. Verzoeker is door de uitkeringsinstantie vrijgesteld van de inspanningsverplichting tot en met 25 oktober 2022. Schuldhulpverlening heeft ter zitting verklaard dat W&I slechts bezig is met het begeleiden naar vrijwilligerswerk. W&I is niet bezig met het re-integreren van verzoeker op de arbeidsmarkt vanwege de gezondheidsproblemen van verzoeker. Verzoeker zal mogelijk doorgestuurd worden naar het UWV om te kijken of hij arbeidsongeschikt verklaard kan worden. Verzoeker heeft last van een slaapapneu en heeft binnenkort een afspraak bij de GGZ voor zijn depressie. Daarnaast heeft verzoeker geen startkwalificatie, hij heeft de middelbare school nooit afgemaakt. Volgens de aangeboden schuldregeling wordt het aangeboden percentage – door middel van een door schuldhulpverlening ter beschikking gesteld saneringskrediet – in één keer aan de schuldeisers uitgekeerd. Verzoeker heeft zich op het standpunt gesteld dat hij al het mogelijke heeft gedaan om het aangeboden percentage aan zijn schuldeisers aan te bieden. Verzoeker heeft sinds de aanmelding bij schuldhulpverlening geen nieuwe schulden of achterstanden meer laten ontstaan en zijn vaste lasten worden inmiddels door zijn budgetbeheerder voldaan. 
    
    
    
      Veertien schuldeisers stemmen met de aangeboden schuldregeling in. NN en [persoon A] stemmen hier niet mee in. Zij hebben een vordering van respectievelijk € 18.661,75 en 
      € 1.496,65 op verzoeker, welke 56,6% en 4,5% van de totale schuldenlast belopen.
    
    
  
  
    
      3.Het verweer
    
    
      In haar verweerschrift heeft NN te kennen gegeven het aangeboden bedrag te laag te vinden. Het aanbod zou niet in verhouding staan met de totale schuldvordering. Bovendien vertegenwoordigt NN het grootste deel van de schuldenlast, te weten 56,55%. Verzoeker heeft daarnaast geen stukken aangeleverd waaruit volgt dat verzoeker is vrijgesteld van de inspanningsplicht, noch waaruit blijkt dat verzoeker arbeidsongeschikt is. Gelet op de leeftijd van verzoeker is het niet irreëel om te veronderstellen dat verzoeker in de nabije toekomst meer inkomen kan genereren. Verzoeker dient zich maximaal in te spannen om een zo hoog mogelijke aflossing te genereren voor de schuldeisers. Het toezicht hierop binnen het minnelijk traject kan niet worden gewaarborgd zoals in het wettelijk traject.  
    
    
    
      
        [persoon A] heeft in de contacten met schuldhulpverlening telefonisch laten weten niet akkoord te willen gaan met het aangeboden bedrag omdat het aanbod te laag zou zijn. 
    
    
    
      Hoewel behoorlijk opgeroepen hebben NN en [persoon A] geen gebruik gemaakt van de mogelijkheid hun standpunten ter zitting toe te lichten. 
    
    
  
  
    
      4.De beoordeling
    
    
      Uitgangspunt is dat het iedere schuldeiser in beginsel vrij staat om te verlangen dat 100% van zijn vordering, vermeerderd met rente, wordt voldaan. Nu de aangeboden regeling voorziet in een lagere uitkering dan de volledige vordering, staat het belang van NN en [persoon A] bij hun weigering vast.
    
    
    
      De rechtbank ziet zich gesteld voor het beantwoorden van de vraag of NN en [persoon A] in redelijkheid niet tot weigering van instemming met de schuldregeling hebben kunnen komen, in aanmerking genomen de onevenredigheid tussen het belang dat zij hebben bij uitoefening van de bevoegdheid tot weigering en de belangen van verzoeker of de overige schuldeisers die door de weigering worden geschaad. 
    
    
    
      De rechtbank stelt allereerst vast dat de vorderingen van NN en [persoon A] een aandeel vormen in de totale schuldenlast van respectievelijk 56,6% en 4,5%. 
    
    
    
      Een ruime meerderheid van de schuldeisers, namelijk veertien van de zestien schuldeisers, is met de aangeboden regeling akkoord gegaan.
    
    
    
      De rechtbank stelt ook vast dat het voorstel is getoetst door een deskundige en onafhankelijke partij, te weten de Kredietbank Rotterdam. Voorts is het voorstel naar het oordeel van de rechtbank goed en controleerbaar gedocumenteerd. 
    
    
    
      De rechtbank is van oordeel dat het voorstel het uiterste is waartoe verzoeker in staat moet worden geacht. Uit het verzoekschrift en het verhandelde ter zitting is gebleken dat verzoeker niet beschikt over betaald werk. Verzoeker is door de uitkeringsinstantie vrijgesteld van de inspanningsplicht tot en met 25 oktober 2022. W&I gaat er bovendien niet vanuit dat verzoeker op korte termijn kan re-integreren en zijn slechts bezig met het zoeken naar vrijwilligerswerk. Verzoeker heeft medische klachten, waaronder een slaapapneu en een depressie. Voor de depressie heeft verzoeker binnenkort een afspraak bij de GGZ. Daarnaast heeft verzoeker geen startkwalificatie omdat hij de middelbare school nooit heeft afgemaakt. Voldoende aannemelijk is geworden dat hij in de komende jaren geen inkomen zal kunnen verwerven dat hoger is dan zijn huidige inkomen. 
    
    
    
      Bovendien blijkt uit het verzoekschrift dat verzoeker op zoek is naar een beschermingsbewindvoerder die hem verder kan begeleiden op het gebied van financiële stabiliteit. 
    
    
    
      Naar verwachting zal de uitwerking van het voorstel een gunstiger resultaat hebben voor de schuldeisers dan in de situatie dat de schuldsaneringsregeling op verzoeker van toepassing zou zijn, zoals subsidiair verzocht. Immers, de toepassing van de wettelijke schuldsaneringsregeling zal aanzienlijke kosten met zich brengen, bestaande uit salaris voor de bewindvoerder en griffierecht, die in mindering komen op hetgeen verzoeker zou kunnen afdragen in de schuldsaneringsregeling. Dat betekent dat toepassing van de schuldsaneringsregeling de schuldeisers minder zou opleveren dan bij het akkoord wordt aangeboden. Daar komt nog bij dat een eventuele bate voor de schuldeisers pas aan het einde van de schuldsaneringsregeling wordt uitgekeerd, terwijl de aangeboden regeling erin voorziet dat het aangeboden bedrag ineens en op korte termijn betaalbaar wordt gesteld. 
    
    
    
      Op grond van het voorgaande komt de rechtbank dan ook tot het oordeel dat de belangen van verzoeker die vanuit een stabiele situatie zijn schuldenproblematiek wil oplossen en van de overige schuldeisers die hebben ingestemd met het aanbod, zwaarder wegen dan die van NN en [persoon A] , die geweigerd hebben in te stemmen.
    
    
    
      Het verzoek om NN en [persoon A] te bevelen in te stemmen met de schuldregeling wordt daarom toegewezen.
    
    
    
      NN en [persoon A] zullen als de in het ongelijk gestelde partijen worden veroordeeld in de kosten van de procedure. Nu voor het onderhavige verzoekschrift geen griffierecht verschuldigd is en verzoeker niet is bijgestaan door een advocaat, worden de kosten begroot op nihil. 
    
    
    
      De rechtbank stelt vast dat er thans een gedwongen schuldregeling is afgekondigd, die in de plaats komt van de vrijwillige instemming van de schuldeisers. Hieruit volgt dat verzoeker zal kunnen voortgaan met het betalen van zijn schulden en dat hij niet verkeert in de toestand dat hij heeft opgehouden te betalen zodat het subsidiaire verzoek tot toepassing van de schuldsaneringsregeling zal worden afgewezen.
    
    
  
  
    
      5.De beslissing
    
    
      De rechtbank:
    
    
    - beveelt NN en [persoon A] om in te stemmen met de door verzoeker aangeboden schuldregeling;
    
    - veroordeelt NN en [persoon A] in de kosten van deze procedure, aan de zijde van verzoeker begroot op nihil;
    
    - bepaalt dat dit vonnis in de plaats treedt van de vrijwillige instemming;
    
    - wijst het verzoek tot toepassing van de schuldsaneringsregeling af; 
    
    - verklaart dit vonnis uitvoerbaar bij voorraad.
    
    
      Dit vonnis is gewezen door mr. B.J. Tideman, rechter, en in aanwezigheid van 
      mr. N.A. Masrom, griffier, in het openbaar uitgesproken op 20 januari 2022. 
    
    
    
    
  
  
    Tegen deze uitspraak kan degene aan wie de Faillissementswet dat recht toekent, gedurende acht dagen na de dag van deze uitspraak, hoger beroep instellen. Het hoger beroep kan uitsluitend door een advocaat worden ingesteld bij een verzoekschrift, in te dienen ter griffie van het gerechtshof dat van deze zaak kennis moet nemen.