ECLI:NL:RBAMS:2007:BA4583, Rechtbank Amsterdam, 18-04-2007, 351423
Rechtbank Amsterdam — Uitspraak 
Datum: 2007-04-18 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Civiel recht

Samenvatting: onrechtmatige televisie-uitzending?

vonnis
      RECHTBANK AMSTERDAM
    
    
    Sector civiel recht
    
    
    zaaknummer / rolnummer: 351423 / HA ZA 06-3056 (AV)
    
    Vonnis van 18 april 2007
    
    in de zaak van
    
    
      A,
      wonende te,
      eiseres,
      procureur mr. C.J. Blauw,
    
    
    tegen
    
    
      de vereniging
      DE VERENIGING MET VOLLEDIGE RECHTSBEVOEGDHEID TROS,
      gevestigd te Hilversum,
      gedaagde,
      procureur mr. R.S. le Poole.
    
    
    
    Partijen zullen hierna A en Tros genoemd worden.
     
    
      1.	De procedure
      1.1.	Het verloop van de procedure blijkt uit:
      - de dagvaarding, met bewijsstukken;
      - de conclusie van antwoord, met bewijsstukken;
      - het ambtshalve gewezen tussenvonnis van 22 november 2006, waarbij een 	comparitie van partijen is gelast, die op 20 februari 2007 heeft plaatsgevonden 	en het daarvan opgemaakte proces-verbaal, met de daarin vermelde stukken.
    
    
    1.2.	Ten slotte is vonnis bepaald.
    
    
      2.	De feiten
      2.1.	A drijft een onderneming voorheen genaamd Braambos (ofwel De Braambos), thans genaamd Puppy’s, waarin zij puppies van verschillende rassen houdt en verkoopt aan handelaren en particulieren. A importeert honden uit Tjechië en Hongarije en fokt zelf honden. De rassen die zij zelf fokt zijn shih-tsu, Maltezer Leeuwtje en Boomer. A importeert Hongaarse Vizla, Franse Bulldog, Labradors, Schotse Collie en Engelse Staffords. 
    
    
    
      2.2.	Tros zendt sinds 1995 het consumentenprogramma Radar uit, waarvan mevrouw B presentatrice is.
      2.3.	In de uitzending van Radar van 10 februari 2003 heeft Tros aandacht besteed aan de hondenhandel in Nederland. De uitzending vangt aan met de mededeling van B:
      	“Welkom bij Radar. Steeds meer rashondjes die in Nederland verhandeld worden, worden onder bio-industrieachtige omstandigheden gefokt in landen als Hongarije en Tjechië.”
      In de uitzending wordt C, die al bijna 26 jaar bij de landelijke inspectiedienst van de Dierenbescherming werkt, aan het woord gelaten. Naar aanleiding van de introductie van B die vertelt dat C hondenfokkerijen controleerde en weet dat achter de verkoop van pups een wereld van massaproductie en slechte verzorging schuilgaat zegt C:
      	“Met name die categorie fokkerij, daar zie je ontzettend veel pups die gefokt worden achter de gesloten deuren, dat betekent gewoon min of meer dat het illegaal gebeurt. Betekent dat de kosten die ervoor gespendeerd worden erg laag zijn, die dieren zie je vaak zitten in slechte huisvestingsomstandigheden. Voeding is ook vaak vrij minimaal. Entingen, wat de dieren dan toch moeten hebben, die worden vaak niet toegediend, en dus betekent dat gewoon dat je toch een wel heel erg zwak hondje krijgt.”
      	Daarop zegt B dat in Nederland de broodfokkers gelukkig vrijwel verdwenen zijn, maar omdat er nog steeds vraag is naar goedkope pups, worden ze nu uit het buitenland gehaald en wel uit landen waar de fokkers aan veel minder strenge regels hoeven te voldoen. Waarop C zegt:
      	“Nou, als niet in Nederland wordt gefokt, dan komen ze vaak uit landen als Tjsechië en Hongarije. De oorzaak daarvan is gewoon heel simpel. Als de Nederlandse hondenbezitter, of de toekomstige hondenbezitter, naar een bepaald ras vraagt dat hier niet gefokt wordt, nou dan komen ze uit dat soort landen.”
      	Vervolgens kondigt B aan dat met de verborgen camera een aantal handelaren zijn bezocht waar de afgelopen maanden klachten over zijn binnengekomen. B zegt in reactie op een handelaar die beweert dat stambomen zo’n EUR 200,= per pup kosten, dat dit onzin is. Een stamboom kost maar EUR 49,=. Vervolgens wordt het bedrijf van A bezocht. Hieraan voorafgaand deelt B mee:
      	“En dan gaan we naar het laatste adres. Ze verkopen tientallen soorten rassen en dat duidt vaak op een hondenhandelaar die de pups opkoopt uit het buitenland. De moederhonden zijn nergens te zien. Deze handelaar doet overigens ook niet aan stambomen.”
      	Staande bij de pups vraagt een medewerker van Radar aan een (niet herkenbaar in beeld gebrachte) medewerker van Braambos over een bepaalde pup of het een rashondje betreft en of de pup een stamboom heeft. Hierop wordt door de medewerker van Braambos geantwoord:
      	“Nee, nee. Als er een stamboom bij zit, is het niet meer betaalbaar voor de mensen. Je betaalt heel veel voor de stamboom. Die belandt in de kast vaak en komt er nooit meer uit. Dan kom je per hondje gauw op 2 of 300 euro meer alleen om er een stamboom bij aan te vragen.”
      	Daarna worden de pups in beeld gebracht waarbij B commentaar levert:
      	“En dat is dus grote onzin. Wanneer we de honden goed bekijken, schrikken we van hun slechte conditie. Honden met ontstoken ogen en sommige maken een lusteloze indruk. Deze lichtbruine King Charles lijkt er wel heel erg aan toe te zijn, hij haalt raspend adem en zakt door zijn achterpoten. Wanneer we hem optillen begint hij te beven en te hoesten. We vragen of dit hondje te koop is en we mogen het inderdaad voor 400 euro meenemen. Het zusje van deze Cavalier King Charles ligt ook apathisch in een hoekje. Geschokt laten we deze zieke pups achter. 
      	Wij ontvingen van andere mensen met slechte ervaringen bij deze laatste handelaar zo’n dure stamboom. Hun hondje bleek van Tsjechische afkomst. Voor de zekerheid hebben wij de stamboom voorgelegd aan de Tsjechische rashondenvereniging en we kregen hem zo terug. Not valid, en dat betekent dat ie vervalst is.” 
      	Nadat een woordvoerster van de Dierenbescherming aan het woord is geweest kondigt B aan dat het adres opnieuw wordt bezocht om te kijken of de lichtbruine King Charles Spaniël, die zo ziek is, kan worden gekocht. Onder vertoning van beelden van het bedrijf van A blijkt dat het hondje niet meer aanwezig is. De verkoopster, A, is onherkenbaar in beeld gebracht en zegt dat het hondje al weg is. Daarop wordt door de medewerkers van Radar het zusje gekocht. B zegt bij de beelden van Braambos:
      	“Het zusje is er ook niet best aan toe, de oren zijn tot bloedens toe kapot gekrabd en ze heeft een verontrustende rasp. Ze hangt lusteloos in onze armen. We voelen een grote wond bij het rechteroortje. De verkoopster zegt dat ze dat kapot heeft gekamd.” 
      	Omdat het hondje hoest krijgt de medewerker van Radar EUR 50,= korting. Nadat is afgesproken dat de dierenarts van Braambos zal worden bezocht zegt B:
      	“We gaan akkoord en betalen 350 euro voor de pup. We krijgen een verkoopovereenkomst en een inentingspaspoort, daarin staat dat de pup van 10 oktober is en dus 15 weken moet zijn. Ook zien we dat de dierenarts deze hond, 4 dagen geleden nog, voor de volle 100% heeft goedgekeurd. Opmerkelijk, want de oren zien er slecht uit, ze heeft korsten over het hele lichaam en de pup moet veel moeite doen om adem te halen. We bellen naderhand nog met de vraag of de hond nog ontwormd of ingeënt moet worden. Maar nee, het komende jaar hebben we er geen omkijken naar.”
      	Daarop worden beelden vertoond van het bezoek aan de vaste dierenarts van Braambos. De dierenarts onderzoekt het hondje en zegt dat over twee, drie weken de pup ingeënt moet worden tegen Parvo en Lepto. Verder stelt de dierenarts vast dat er oormijt in het oor van de pup heeft gezeten, maar de oormijt is volgens hem inmiddels dood. Over de hoest zegt de dierenarts dat de pup Echinacea ingespoten zal krijgen zodat deze zelf weerstand opbouwt en hij geeft tabletjes mee voor de hoest. Ook deelt de dierenarts mee dat de pup over een week ontwormd moet worden. Op de mededeling van de medewerker van Radar dat de verkoopster (A) had gezegd dat ontwormen pas over een jaar plaats zou moeten vinden, zegt de dierenarts: “Dan moet ze op haar donder krijgen.”
      	Daarna worden beelden getoond van een bezoek aan een andere dierenarts. Deze onderzoekt de pup (hierna: Dushi) en komt tot de conclusie dat Dushi luizen heeft die er al weken zitten, waarschijnlijk meegenomen uit het nest. Daardoor is de huid helemaal ontstoken geraakt. Ook de oren zijn ontstoken en er zitten schurftmijten in. Dushi is benauwd en hoest omdat ze bronchitis/longontsteking heeft. Op de vraag of de pup 15 weken oud is, antwoordt de dierenarts dat hij denkt dat de pup jonger is. Hij schat Dushi op zo’n 10 à 11 weken. 
      	De uitzending gaat vervolgens verder met beelden waarbij A wordt geconfronteerd met de bevindingen van Radar. A wordt daarbij volledig herkenbaar in beeld gebracht. A ontkent dat zij zieke hondjes verkoopt en zegt dat ze niet weet wat de medewerkers van Radar met het hondje hebben gedaan nadat zij haar bedrijf hebben verlaten. Daarna wordt een telefoongesprek in beeld gebracht waarbij een medewerker van Radar belt met de vaste dierenarts van Braambos. Hem wordt gevraagd hoe het kan dat hij de luis over het hoofd heeft gezien en hem wordt gevraagd naar de bronchitis/longontsteking. De dierenarts antwoordt daarop dat in vier dagen (Dushi was vier dagen vóórdat zij gekocht werd door medewerkers van Radar nog volledig goedgekeurd door deze dierenarts) veel kan gebeuren en dat luis in één keer kan opkomen.   
      	Tenslotte wordt een woordvoerster van de Dierenbescherming, D, aan het woord gelaten die naar aanleiding van een vraag van B zegt:
      	“Wat wij gaan ondernemen is dat we dit jaar groot onderzoek gaan doen naar de malafide hondenhandel. Wij hebben dat een aantal jaren geleden ook gedaan, maar dat willen wij actualiseren en dat betekent dat wij heel veel gegevens nodig hebben. Ik zou ook iedereen willen oproepen vandaag thuis, die ook maar enigszins ervaring heeft of familie of vrienden heeft met zo’n situatie met zo’n hondje bij een malafide hondenfokker. Laat ons dat weten, wij hebben vanavond een telefoonteam paraat staan tot vanavond 22.00 uur. Iedereen kan bellen op 0900-0099 en kom alsjeblieft met je verhaal, want het is de enige manier om ze aan te pakken. Die informatie is voor ons broodnodig en alleen dan kunnen we die malafide hondenhandelaar aanpakken.” 
      	In de uitzending is tevens gewezen op de mogelijkheid om via de website van de Dierenbescherming klachten in te dienen.  
    
    
    2.4.	Naar aanleiding van de oproep in de uitzending van Radar van 10 februari 2003 heeft de Dierenbescherming 1600 klachten ontvangen. Deze klachten zijn door de Dierenbescherming zelfstandig verzameld en onderzocht. De Dierenbescherming heeft ook steekproeven genomen om de validiteit van de klachten te toetsen. Op verzoek van de Dierenbescherming zijn de binnengekomen klachten gecategoriseerd door het Van Hall Instituut te Leeuwarden. De klachten zijn ook gescreend door de Landelijke Inspectiedienst Dieren. Naar aanleiding van de binnengekomen klachten zijn door de Dierenbescherming interviews afgenomen met fokkers, handelaren, dierenartsen, gedragstherapeuten en rasverenigingen. Het resultaat van dit onderzoek is neergelegd in het Zwartboek Malafide Hondenhandel 2004.Ook heeft de Dierenbescherming uit de ontvangen klachten een Top 5 samengesteld van die hondenhandelaren over wie de meeste klachten ontvangen waren. Op nummer 1 van die Top 5 staat De Braambos met 150 klachten. Uit de als productie 6 bij dagvaarding overgelegde klachtenlijst blijkt dat het grootste deel van de klachten betrekking heeft op de periode 2002-2003. Enkele klachten stammen uit de periode 1999-2001. 
    
    
      2.5.	In het Zwartboek van de Dierenbescherming staat in paragraaf 2.2. dat de Dierenbescherming spreekt van malafide fokkers:
      	“wanneer men uitsluitend uit is op grote winstmarges, bezuinigt op huisvesting, goede voeding en medische zorg en derhalve geen oog heeft voor dierenwelzijn. Persoonlijke aandacht, het broodnodige menselijke contact met de honden, ontbreekt. Vaak zijn het absoluut miserabele omstandigheden waarin honden hun leven als fokteef moeten slijten. Deze mensen, die honden louter als koopwaar beschouwen, maken misbruik van het feit dat mensen vaak al (verkocht) zijn bij de aanblik van een aandoenlijke pup. Onwetendheid van de consument en de laagdrempeligheid van de sector houdt de malafide hondenhandel in stand. Als emotie potentiële kopers niet direct over de streep trekt, dan zijn het wel de relatief lage prijzen van de honden in deze sector en het ontbreken van wachtlijsten, met name bij populaire rassen.”
    
    
    2.6.	De presentatie van het Zwartboek Malafide Hondenhandel was op 24 mei 2004 het nieuws van de dag. Alle landelijke ochtendbladen openden ermee. De nieuwsbulletins op radio en tv besteedden er aandacht aan. Ook Radar heeft in de uitzending van 24 mei 2004 aandacht aan dit Zwartboek besteed. 
    
    
      2.7.	In de uitzending van Radar van 24 mei 2004 wordt gerefereerd aan de uitzending van Radar van 10 februari 2003. B zegt:
      	“Een jaar geleden besteedden wij ruim aandacht aan de malafide hondenhandel. Wij toonden aan dat hondjes niet werden ingeënt, dat moederhonden misbruikt werden door ze het ene na het andere nestje te laten werpen, dat stambomen vervalst werden en we kochten zelfs Dushi een heel jong hondje dat ernstig ziek bleek te zijn.” Vervolgens memoreert B aan de aanschaf van Dushi en worden de beelden van de uitzending van 10 februari 2003 waarbij Dushi wordt gekocht herhaald. Ook worden de beelden van de uitzending van 10 februari 2003 herhaald waarbij A wordt geconfronteerd met de vraag waarom ze zieke honden verkoopt. Dit keer wordt het gezicht van A “gefuzzed”, dat wil zeggen niet herkenbaar in beeld gebracht. Daarna wordt Dushi in de studio getoond en zegt B:
      	“Naar aanleiding van onze uitzending zijn wij en de dierenbescherming overspoeld met reacties van mensen met soortgelijke ervaringen en op basis van al die reacties heeft de dierenbescherming een top 5 samengeteld van de meest beruchte hondenhandelaren.” 	
        	Vervolgens komt een lijstje in beeld met als kop:  “Top5malafidehondenhandelaren” met op de eerste plaats De Braambos. B levert commentaar bij deze Top 5 en zegt onder meer:
      	“Op nummer 1 staat De Braambos uit Westerhoven met 150 klachten.  Dat er veel klachten over dit bedrijf zijn komt natuurlijk ook omdat zij genoemd werden in onze uitzending. 
      [...] 
      Het is nu een jaar later en wij zijn benieuwd of de zaken veranderd zijn. Dus we pakten opnieuw de verborgen camera en gaan langs bij de handelaren waar de meeste klachten over zijn binnengekomen.” 
      	Daarna worden beelden getoond van het bedrijf van A. Als commentaar wordt vermeld:
      	“Als eerste gaan we terug naar De Braambos. Hier kochten we vorig jaar Dushi. Bij binnenkomst ziet het er nog steeds allemaal hetzelfde uit. Nog steeds staan er grote papierbakken vol met pups van de meest uiteenlopende rassen en soorten. Vaak is de verkoop van veel verschillende rassen een teken dat je te maken hebt met een broodfokker.” 
      	Vervolgens worden beelden vertoond die met een verborgen camera zijn gemaakt van de situatie van het bedrijf van A. Daarbij wordt opgemerkt dat in tegenstelling tot het bezoek van het jaar daarvoor, dit keer een schuur met daarin puppy’s niet mocht worden bezocht door de medewerkers van Radar.  
      2.8.	Op de website van Tros Radar van 25 mei 2004 heeft Tros een link geplaatst waarmee de uitzending van Radar van de dag daarvoor kon worden bekeken en heeft zij de Top 5 gepubliceerd met als kop “Malafide hondenhandel”. Voorts stond op de website dat het ging om de “meest beruchte hondenhandelaren”. De Braambos staat in de Top 5 op de eerste plaats. Nadat kort na de uitzending een van de hondenhandelaren uit de Top 5 zich over dit bericht beklaagde, heeft Tros de kop van het bericht gewijzigd in “Dubieuze hondenhandel”. Eind juni 2004 heeft Tros alle berichtgeving over de uitzending van Radar van 24 mei 2004 en de link naar de uitzending zelf van haar website verwijderd en verwijderd gehouden.
    
    
    
      3.	De vordering
      3.1.	A vordert -na aanvulling van de tekst van het petitum-, bij vonnis uitvoerbaar bij voorraad:
      A. te verklaren voor recht dat Tros onrechtmatig jegens A heeft gehandeld door A zowel op televisie, als op internet te betitelen of voor te stellen als een malafide hondenhandelaar, althans beruchte hondenhandelaar;
      B. Tros te veroordelen tot vergoeding van materiële en immateriële schade die A heeft geleden door de onrechtmatige gedragingen van Tros, welke schade dient te worden opgemaakt bij staat;
      C. Tros te veroordelen in de kosten van het geding.
    
    
    3.2.	A voert hiertoe aan, kort gezegd, dat Tros onrechtmatig heeft gehandeld door haar bedrijf, De Braambos, ongevraagd en onverwacht op televisie en internet te kwalificeren als een malafide, dan wel beruchte hondenhandelaar. A ontkent dat haar bedrijf voldoet aan de definitie die de Dierenbescherming in haar Zwartboek geeft aan malafide fokkers. De inspectiedienst van de Dierenbescherming en de algemene inspectiedienst hebben nimmer klachten over De Braambos gerapporteerd. De honden worden gehouden in schone verblijven en krijgen goede voeding. De Braambos fokt bovendien slechts drie rassen en hanteert normale, gebruikelijke winstmarges. Tros heeft met haar uitzending niet aangetoond dat De Braambos aan de definitie van malafide hondenhandelaar voldoet. De Braambos is wel opgenomen als nummer 1 in de Top 5, maar die positie wordt verder niet toegelicht. Geen van de beweerde klachten wordt verder toegelicht of uitgewerkt. Door de wijze van filmen en monteren is ook in de uitzending van 10 februari 2003 de associatie tussen A en malafide hondenhandel gewekt. Het gebruik van een verborgen camera is alleen dan gerechtvaardigd wanneer er geen andere mogelijkheid bestaat om een ernstige misstand aan de kaak te stellen. Van een dergelijke misstand was en is bij het bedrijf van A geen sprake. Bovendien heeft Tros het beginsel van hoor- en wederhoor geschonden door A niet in de gelegenheid te stellen om haar reactie te geven op de uitzendingen, aldus nog steeds A. 
    
    3.3.	A stelt als gevolg van de onrechtmatige uitzendingen zowel materiële schade -bestaande uit omzet- en winstderving- als immateriële schade -bestaande uit pijn, verdriet en gemis aan levens- dan wel werkvreugde- te lijden. 
    
    
      4.	Het verweer
      4.1.	Tros heeft gemotiveerd betwist onrechtmatig te hebben gehandeld en beroept zich op haar vrijheid van meningsuiting. Het verweer van Tros komt, voor zover relevant, hierna aan de orde.
    
    
    
      5.	De beoordeling
      5.1.	Allereerst dient onderzocht te worden of A (althans haar bedrijf voorheen geheten De Braambos) door de uitzendingen van Radar van 10 februari 2003 en 24 mei 2004 in haar eer en goede naam is aangetast. Indien deze vraag bevestigend wordt beantwoord, moet worden bezien of de aantasting ook onrechtmatig is. Bij die beoordeling staan in beginsel twee gelijkwaardige belangen tegenover elkaar; het belang van A niet lichtvaardig via de media beschuldigd te worden en het belang van Tros bij uitingsvrijheid en in dat verband het belang misstanden die de samenleving raken aan de orde te stellen. De juistheid van de aantijging, althans de feitelijke onderbouwing en de inkleding daarvan vormen onder meer omstandigheden die in de afweging van de hiervoor genoemde belangen betrokken dienen te worden. De omstandigheid dat Tros de onderhavige uitingen heeft gedaan in een informatief en kritisch consumentenprogramma speelt bij deze belangenafweging in zoverre een rol dat Tros in dat kader de ruimte toekomt op een kritische wijze naar de bedrijfsvoering van A te kijken. Van de samenstellers van een dergelijk kritisch consumentenprogramma mag echter wel worden verwacht dat zij een grote mate van zorgvuldigheid betrachten, waarbij dient te worden gewaakt tegen nodeloos grievende uitlatingen, verdraaiing van de feiten, ongefundeerde verdachtmakingen of een schending van het recht op wederhoor.   
    
    
    5.2.	Hoewel Tros terecht heeft aangevoerd dat noch A noch haar bedrijf, De Braambos, in de uitzending van Radar van 10 februari 2003 bij naam zijn genoemd, is de rechtbank van oordeel dat toch A door die uitzending in haar eer en goede naam is aangetast. Er is immers wel gefilmd op het bedrijf van A en A is zelf ook volledig herkenbaar in beeld gebracht in een uitzending die ging over malafide hondenhandel. In de uitzending van 24 mei 2004 is de Top 5 gepresenteerd waarin de bedrijfsnaam van A wordt genoemd en in beeld wordt gebracht, zodat ook die uitzending een aantasting vormt van de eer en goede naam van A. Gelet op deze aantastingen komt thans de vraag aan de orde of dit ook onrechtmatig is.  
    
    Ten aanzien van beide uitzendingen
    
    5.3.	In tegenstelling tot hetgeen Tros betoogt, kan zij zich niet verschuilen achter de bron van de in de uitzending van 24 mei 2004 uitgezonden Top 5, de Dierenbescherming. De Dierenbescherming heeft weliswaar de Top 5 samengesteld, maar heeft daarbij onbetwist vermeld dat het ging om een Top 5 van handelaren waarover de meeste klachten waren binnengekomen. Tros heeft vervolgens in de uitzending van 24 mei 2004 zelf aan die Top 5 de kwalificatie van “De Top 5 malafide hondenhandelaren” meegegeven. Deze kwalificatie kan niet aan de Dierenbescherming worden toegerekend. Voorts is op de website van Tros aan de Top 5 op 24 mei 2004 aanvankelijk de kwalificatie van “Malafide hondenhandel” meegegeven hetgeen vervolgens is gewijzigd in “Dubieuze hondenhandel”. Daarbij komt dat het onderzoek van de Dierenbescherming is gelanceerd door een oproep in de uitzending van Radar van 10 februari 2003. Derhalve heeft Tros niet alleen als een doorgeefluik van informatie van de Dierenbescherming gefunctioneerd, maar is zij bij het onderzoek van de Dierenbescherming betrokken geraakt en heeft daar een eigen draai aan gegeven. Dit stemt ook overeen met het karakter van het programma Radar, dat een kritisch en informerend consumentenprogramma is. Tros is dan ook verantwoordelijk voor de door haar aan de Top 5 meegegeven kwalificaties. 
    
    
      5.4.	Het voorgaande betekent echter niet dat Tros onrechtmatig heeft gehandeld jegens A. Aan de kwalificatie van het bedrijf van A, De Braambos, als nummer 1 op de lijst van de Top 5 van malafide hondenhandelaren, ofwel als de nummer 1 van beruchte hondenhandelaren, ligt -dit in tegenstelling tot de andere bedrijven die zijn vermeld in de Top 5- wel een gedegen onderzoek ten grondslag. Niet alleen heeft Tros zich gebaseerd op het feit dat over De Braambos bij de Dierenbescherming naar aanleiding van de oproep in de uitzending van Radar van 10 februari 2003 de meeste klachten zijn binnengekomen, ook zijn medewerkers van Radar in ieder geval twee keer op het bedrijf van A geweest, hebben daar een pup gekocht, Dushi, welke is onderzocht door niet alleen de vaste dierenarts van De Braambos, maar ook door een onafhankelijke dierenarts. De bevindingen van die dierenarts zijn door A onvoldoende betwist. 
      	Tevens is onbetwist door Radar vastgesteld dat A haar klanten onjuist voorlicht met betrekking tot stambomen en dat A de kopers van Dushi onjuist heeft ingelicht met betrekking tot de te plegen inentingen en de te verrichten ontworming van Dushi. Voorts staat vast dat A ook honden importeert uit Tjechië en Hongarije, dat zij meerdere rassen verkoopt en dat de moederhonden in ieder geval niet door de kopers van Dushi gezien konden worden. Aldus voldoet het bedrijf van A aan de door de Dierenbescherming genoemde kenmerken van malafide fokkers. Dit alles leidt tot de conclusie dat in dit geval het belang van Tros om deze misstand aan de kaak te stellen zwaarder weegt dan het belang van A bij bescherming van haar eer en goede naam, zodat van onrechtmatig handelen zijdens Tros in dit geval geen sprake is. 
    
    
    5.5.	Met betrekking tot het toepassen van wederhoor geldt het volgende. In de uitzending van 10 februari 2003 is te zien dat A wordt geconfronteerd met de bevindingen van het onderzoek van Dushi verricht door de onafhankelijke dierenarts. Deze beelden zijn in de uitzending van 24 mei 2004 herhaald. Het enkel vragen van een reactie op de klachten omtrent Dushi is echter niet hetzelfde als het toepassen van wederhoor, nu de uitzendingen van Radar niet alleen over Dushi gingen, maar het bedrijf van A in een bredere context malafide is genoemd. Het zou derhalve zorgvuldig zijn geweest indien Tros A in de gelegenheid had gesteld om in de uitzendingen van Radar haar reactie te geven op hetgeen omtrent haar bedrijfsvoering is geconstateerd en uitgezonden. Echter deze schending acht de rechtbank in dit geval niet onrechtmatig mede gelet op de reactie van A bij de confrontatie omtrent de bevindingen van Radar met betrekking tot Dushi, waarbij A ontkent zieke honden te verkopen, alsmede gelet op het standpunt van A in de onderhavige procedure, waardoor aannemelijk is dat in dit geval een nadere reactie van A niets zou hebben toegevoegd. 
    
    5.6.	Met betrekking tot het gebruik van de (verborgen) camera geldt tenslotte het volgende. De rechtbank acht voldoende aannemelijk dat het gebruik van de verborgen camera redelijkerwijs de enige mogelijkheid was om bij verschillende fokkers te kunnen filmen, waarbij meeweegt dat het Zwartboek van de Dierenbescherming en haar Top 5 de aanleiding vormden om ook een tweede keer bij A te gaan filmen. Bovendien is het gebruik van de verborgen camera in het onderhavige geval niet gericht op verhoging van de amusementswaarde, maar op het voorlichten van het publiek. In de uitzending van 10 februari 2003 is A alleen herkenbaar in beeld gebracht op het moment dat Tros haar met open vizier heeft gevraagd om een reactie. Daarbij heeft A ook de medewerkers van Tros gefilmd. Gesteld noch gebleken is dat A bezwaar heeft gemaakt tegen het filmen door Tros op dat moment. Onder deze omstandigheden acht de rechtbank het gebruik van de (verborgen) camera niet onrechtmatig jegens A. 
    
    
      5.7.	Al hetgeen hiervoor is overwogen leidt tot de slotsom dat de vordering van A dient te worden afgewezen. A zal als de in het ongelijk gestelde partij in de proceskosten worden veroordeeld. De kosten aan de zijde van Tros worden begroot op:
      - vast recht		248,00
      - salaris procureur	904,00 (2,0 punten × tarief EUR 452,00)
      Totaal		EUR 	1.152,00
    
      
    
      6.	De beslissing
      De rechtbank
    
    
    6.1.	wijst de vorderingen af,
    
    6.2.	veroordeelt A in de proceskosten, aan de zijde van Tros tot op heden begroot op EUR 1.152,00.
    
    Dit vonnis is gewezen door mr. M. van Hees en in het openbaar uitgesproken op 18 april 2007.?