ECLI:NL:RBDHA:2021:15179, Rechtbank Den Haag, 01-10-2021, NL 21.14025
Rechtbank Den Haag — Uitspraak 
Datum: 2021-10-01 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Bestuursrecht; Vreemdelingenrecht

Samenvatting: Bewaring / In het geval van eiser is niet gebleken dat al na het aanmeldgehoor duidelijk  was dat zijn  asielaanvraag zou worden ingewilligd  dan wel dat de behandeling  daarvan zich niet meer leende voor de grensprocedure / beroep ongegrond.

RECHTBANK DEN HAAG
    
    
      Zittingsplaats Amsterdam
      
        Bestuursrecht
    
    
    
      zaaknummer: NL21.14025
    
    
    
      
        [V-Nummer]
      
    
    
    uitspraak van de enkelvoudige kamer in de zaak tussen
    
    
      [eiser] ,  
    
      geboren op [geboortedatum] 1985, van Turkse nationaliteit,  eiser 
      (gemachtigde:  mr. D.G. Metselaar), 
    
    
    en 
    
    de staatssecretaris van Justitie en Veiligheid, verweerder 
    (gemachtigde: mr. M. Dalhuisen).
    
  
  
    Procesverloop
    
    
      Bij  besluit van 22 augustus 2021 (het bestreden besluit)  is aan eiser met toepassing van 
      artikel 6, derde lid,  van de Vreemdelingenwet 2000 (Vw) een vrijheidsontnemende 
      maatregel opgelegd. 
    
    
    
      Eiser heeft tegen het bestreden besluit  beroep ingesteld. Dit beroep moet tevens worden 
      aangemerkt als een verzoek om toekenning  van schadevergoeding. 
    
    
    
      Verweerder heeft de vrijheidsontnemende  maatregel op 4 september 2021 opgeheven.  
    
    
    
      De rechtbank heeft het beroep op 14 september 2021 op zitting  behandeld. Partijen zijn 
      telefonisch gehoord. Zij  hebben zich laten vertegenwoordigen door hun gemachtigde.
    
    
  
  
    Overwegingen 
    
    
      1.  	Omdat de maatregel is opgeheven, beperkt de beoordeling  zich in deze zaak tot de 
      vraag of aan eiser schadevergoeding moet worden toegekend. In dit  verband moet de vraag 
      worden beantwoord of de tenuitvoerlegging  van de maatregel op enig moment voorafgaande 
      aan de opheffing daarvan onrechtmatig is geweest.  
    
    
    
      2.1.
      
        Eiser voert aan dat de maatregel ten onrechte heeft voortgeduurd  na het 
        aanmeldgehoor in de asielprocedure, dat plaatsvond op 25 augustus 2021. Eiser wijst in dat 
        verband op de uitspraak van deze rechtbank, zittingsplaats  Haarlem, van 23 juli  2021 
        (NL21.11134). Daaruit volgt  volgens  eiser dat verweerder erkent dat in sommige  gevallen 
        mogelijk  al na het aanmeldgehoor een beslissing  kan worden genomen op het asielverzoek 
        dan wel over de vraag of de aanvraag zich nog leent voor behandeling  in de grensprocedure, 
      
      
      
        omdat in dat gehoor al wordt gevraagd naar de asielmotieven.  In het geval van eiser was na 
        het aanmeldgehoor duidelijk  dat de aanvraag zich niet meer leende voor afdoening in de 
        grensprocedure. De bestreden maatregel is daarom onrechtmatig vanaf  
        1 september 2021,  de datum waarop beroep is ingesteld,  aldus eiser.   
      
      
    
    
      2.2.
      
        Deze beroepsgrond slaagt niet. De rechtbank overweegt daartoe als volgt.  Met 
        ingang  van 25 juni  2021  is de algemene asielprocedure gewijzigd.  Daarbij zijn  wijzigingen doorgevoerd in de aanmeldprocedure en het aanmeldgehoor en is het eerste gehoor komen te vervallen. Ten aanzien van het nader gehoor zijn  geen wijzigingen  doorgevoerd. 
      
      
    
    
      2.3.
      
        Eén van de wijzigingen,  opgenomen  in het vierde lid  van artikel 3.108d,  
        Vreemdelingenbesluit  2000 (Vb), is dat in het aanmeldgehoor kort wordt gevraagd naar de  
        asielmotieven  van een vreemdeling.  Het doel daarvan is blijkens  dit artikellid  en de  
        toelichting  daarbij  om het asielproces efficiënter in te richten en de kwaliteit  van de  
        besluitvorming  te bevorderen. In het vijfde lid  van artikel 3.108d, Vb is bepaald dat bij  de  
        beoordeling  van de inwilligbaarheid  van de aanvraag de door de vreemdeling  tijdens de  
        aanmeldfase afgelegde verklaringen  omtrent zijn  asielmotieven  niet zullen  worden  
        betrokken, uitzonderingen  daargelaten voor daden als bedoeld in 1(F) van het  
        Vluchtelingenverdrag  of andere zware strafbare feiten. Het voorgaande is op grond van het  
        zevende lid  van 3.108d Vb ook van toepassing op de grensprocedure. 
      
      
    
    
      2.4.
      
        In het geval van eiser is niet gebleken dat al na het aanmeldgehoor duidelijk  was 
        dat zijn  asielaanvraag zou worden ingewilligd  dan wel dat de behandeling  daarvan zich niet meer leende voor de grensprocedure. Verweerder heeft in de grensprocedure enige tijd  en ruimte nodig  om te kunnen beoordelen of geen sprake is van contra- of 1F-indicaties. 
        Verweerder betoogt in dit verband terecht dat het aanmeldgehoor geen volledig  inhoudelijk 
        gehoor is en dat het inhoudelijke  onderzoek plaats vindt  tijdens  het nader gehoor. Dat eiser 
        met een geldig  visum  naar Nederland is gereisd maakt dat niet anders. Dit betrof een visum 
        voor tijdelijk  verblijf,  maar eiser heeft bij  aankomst op Schiphol  asiel aangevraagd. Eisers 
        doelstelling  van permanent verblijf  komt dus niet meer overeen met het doel waarvoor het 
        visum  is afgegeven en verweerder mocht dan ook nader onderzoek doen naar contra-
        indicaties.  Of verweerder die beoordeling  voldoende  voortvarend ter hand heeft genomen, 
        kan slechts zeer terughoudend worden getoetst in deze procedure. Alleen wanneer evident is 
        dat de aanvraag niet langer in aanmerking kwam voor afdoening in de grensprocedure kan 
        hieraan een conclusie ten aanzien van de vrijheidsontnemende  maatregel worden verbonden. 
        Een dergelijke  situatie deed zich hier niet voor. De maatregel is immers twee dagen na 
        afloop van het nader gehoor opgeheven. 
      
      
    
    
      3.1.
      
        Eiser voert verder aan dat de maatregel onevenredig  bezwarend was, omdat hij 
        vanwege zijn  geaardheid werd gediscrimineerd  en gepest in het detentiecentrum, zelfs door 
        bewakers.   
      
      
    
    
      3.2.
      
        Deze beroepsgrond slaagt ook niet. Niet is gebleken dat eiser gedurende de detentie 
        hierover zijn  beklag heeft gedaan bij  de directeur van de inrichting  dan wel de bij  de 
        klachtencommissie,  zodat eventueel onderzoek kon worden gedaan naar de gestelde 
        stelling  van eiser, hoewel ernstig van aard, is dan onvoldoende  om tot de conclusie te komen dat de maatregel om die reden op enig moment onevenredig bezwarend is geweest.  
      
      
      4. Het beroep is ongegrond. Daarom wordt ook het verzoek om schadevergoeding 
      afgewezen. 
      
      5. Voor een proceskostenveroordeling  bestaat geen aanleiding. 
      
    
  
  
    Beslissing 
    
    
      De rechtbank: 
    
    - verklaart het beroep ongegrond; 
    - wijst het verzoek om schadevergoeding af. 
    
    
      Deze uitspraak is gedaan door mr. A.K. Mireku, rechter, in aanwezigheid van  
      D.P. van Middelkoop,  griffier. 
    
    
    
      De uitspraak is uitgesproken in het openbaar en bekendgemaakt op 1 oktober 2021 
    
    
  
  
    Rechtsmiddel 
    
      Tegen deze uitspraak kan hoger beroep worden ingesteld bij  de Afdeling 
      Bestuursrechtspraak van de Raad van State binnen één week na de dag van bekendmaking. 
    
  
  
      Besluit van 28 mei 2021  tot wijziging  van het Vreemdelingenbesluit  2000,  in verband met het 
    regelen van de aanmeldfase, het vervallen van het eerste gehoor in de algemene asielprocedure en het 
    doorvoeren van enkele technische aanpassingen.