ECLI:NL:RBMNE:2021:2943, Rechtbank Midden-Nederland, 03-03-2021, 20/841 en 20/2945
Rechtbank Midden-Nederland — Uitspraak 
Datum: 2021-03-03 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Bestuursrecht

Samenvatting: MUSP - objectafbakening - gegrond - PKV

RECHTBANK MIDDEN-NEDERLAND
    Zittingsplaats Utrecht
    
    
      Bestuursrecht
    
    
    
      zaaknummers: UTR 20/841 en 20/2945
    
    
    
      
        proces-verbaal van uitspraak van de enkelvoudige kamer van 3 maart 2021 in de zaak tussen
      
    
    
    
      [eiser] uit [woonplaats 1], eiser
    (gemachtigde: C. van Abbe)
    
    
      en
    
    
    de heffingsambtenaar van de gemeente [woonplaats 2], verweerder
    (gemachtigde: N. Kell).
    
    
  
  
    Procesverloop
    
    
      In één geschrift verenigd heeft verweerder op 20 februari 2019 in twee beschikkingen op grond van de Wet waardering onroerende zaken (Wet WOZ) de waarde van de onroerende zaken aan de [adres] te [woonplaats 2] voor het belastingjaar 2019 vastgesteld op respectievelijk € 319.000,- (de woning) en € 159.000,- (de winkel) naar de waardepeildatum 1 januari 2018. Verweerder heeft bij deze beschikking aan eiser als eigenaar van de woning en de winkel ook aanslagen onroerendezaakbelastingen opgelegd, waarbij deze waardes als heffingsmaatstaf zijn gehanteerd.
    
    
    
      In de uitspraak op bezwaar van 3 januari 2019 heeft verweerder het bezwaar van eiser ongegrond verklaard.  
    
    
    
      Eiser heeft tegen de uitspraak op bezwaar beroep ingesteld. Verweerder heeft een verweerschrift en een taxatiematrix ingediend.
    
    
    
      De rechtbank heeft het beroep om administratieve redenen gesplitst in twee zaaknummers.: 20/841 (de woning) en 20/2945 (de winkel)
    
    
    
      Het onderzoek ter zitting heeft plaatsgevonden op 3 maart 2021 door middel van een Skype-verbinding. De zaken zijn op de zitting gevoegd behandeld. Eiser heeft zich laten vertegenwoordigen door zijn gemachtigde. Verweerder heeft zich laten vertegenwoordigen door zijn gemachtigde.
    
    
    
      Na afloop van de zitting heeft de rechtbank onmiddellijk uitspraak gedaan.
    
    
    
  
  
    Beslissing
    
    
      
        UTR 20/841 en 20/2945
      
    
    
    
      De rechtbank 
    
    
      
        verklaart de beroepen gegrond,
      
      
        vernietigt de uitspraak op bezwaar;
      
      
        vernietigt de beschikkingen voor de woning en de winkel voor het belastingjaar 2019, alsmede de daarop gebaseerde aanslagen onroerende zaakbelastingen;
      
      
        bepaalt dat deze uitspraak in de plaats treedt van de vernietigde uitspraak op bezwaar;
      
      
        veroordeelt verweerder in de proceskosten van eiser tot een bedrag van € 1598,-;
      
      
        draagt verweerder op het betaalde griffierecht van € 48,- aan eiser te vergoeden.
      
    
    
    
  
  
    Overwegingen
    
    
      1.De onroerende zaken vormen samen een in 1890 gebouwd woonwinkelpand. In de beschikkingen heeft verweerder de woning en de winkel als twee objecten in de zin van artikel 16 Wet WOZ aangemerkt. Partijen zijn het er over eens dat dit ten onrechte is gebeurd. De woning is niet apart afsluitbaar en vormt daarom één geheel met de winkel. De rechtbank onderschrijft de opvatting van partijen dat de woning en de winkel ten onrechte als afzonderlijke objecten zijn afgebakend. De woning en de winkel vormen samen één object in de zin van de Wet WOZ.
    
    
      2.Indien een WOZ-object te klein is afgebakend moeten de beschikking en de daarop gebaseerde aanslagen worden vernietigd. Verweerder zal vervolgens voor het juist afgebakende object een nieuwe beschikking moeten nemen.
    
    
      3.Het beroep is gegrond en de uitspraak op bezwaar moet worden vernietigd. De rechtbank zal de beschikkingen voor de woning en de winkel en de daarop gebaseerde aanslagen vernietigen.
    
    
      4.Omdat de rechtbank het beroep gegrond verklaart, bepaalt de rechtbank dat verweerder aan eiser het door hem betaalde griffierecht vergoedt. 
    
    
      5. De rechtbank veroordeelt verweerder in de door eiser gemaakte proceskosten. Deze kosten stelt de rechtbank op grond van het Besluit proceskosten bestuursrecht (Bpb) voor de door een derde beroepsmatig verleende rechtsbijstand vast op € 1598,- (1 punt voor het indienen van het bezwaarschrift en 1 punt voor de hoorzitting met een waarde per punt van € 265,- en 1 punt voor het indienen van het beroepschrift en 1 punt voor het verschijnen op de zitting met een waarde per punt van € 534,-, met wegingsfactor 1). 
    
    
    6. Op de zitting zijn partijen gewezen op de mogelijkheid om tegen deze uitspraak hoger beroep in te stellen.
    
    
    
      Deze uitspraak is gedaan door mr. Y.N.M. Rijlaarsdam, rechter, in aanwezigheid van mr. M.H.A. Willems, griffier. De beslissing is in het openbaar uitgesproken op 3 maart 2021.
    
    
    
    
    
    
    
      griffier						rechter	
    
    
    
    
    
    
    
      Afschrift verzonden aan partijen op: 
    
    
    
  
  
    Bent u het niet eens met deze uitspraak?
    Als u het niet eens bent met deze uitspraak kunt u binnen zes weken na de dag waarop het proces-verbaal van de uitspraak is verzonden hoger beroep instellen bij het gerechtshof Arnhem-Leeuwarden. 
  
  
     Hoge Raad 27 september 2002, ECL:NL:HR:2002:AD5341.