ECLI:NL:GHARL:2021:9687, Gerechtshof Arnhem-Leeuwarden, 14-10-2021, 200.292.572
Gerechtshof Arnhem-Leeuwarden — Uitspraak 
Datum: 2021-10-14 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Civiel recht; Personen- en familierecht

Samenvatting: Artikel 1:253a van het Burgerlijk Wetboek. Vader onvoldoende onderbouwd dat praktische en financiële problemen een beletsel zijn voor het halen en brengen van de kinderen in het kader van de zorgregeling.

GERECHTSHOF ARNHEM-LEEUWARDEN
    
    
      locatie Arnhem					 
    
    
    
      afdeling civiel recht
    
    
    
      zaaknummer gerechtshof 200.292.572
      (zaaknummer rechtbank Midden-Nederland 505276)
    
    
    
      
        beschikking van 14 oktober 2021 
      
    
    
    
      inzake
    
    
    
      
        
          [verzoeker]
        ,
      wonende te [woonplaats1] ,verzoeker in hoger beroep,
      verder te noemen: de vader,
      advocaat: mr. C.M. Suurmeijer-Wawoe te Utrecht, 
    
    
    
      en
    
    
    
      
        
          [verweerster]
        ,
      wonende te [woonplaats1] ,
      verweerster in hoger beroep,
      verder te noemen: de moeder,
      advocaat: mr. A.P. van Stralen te Utrecht.
    
    
  
  
    
      1
      1.	Het geding in eerste aanleg
    
    
      Het hof verwijst voor het geding in eerste aanleg naar de beschikking van de rechtbank Midden-Nederland, locatie Utrecht van 13 januari 2021, uitgesproken onder voormeld zaaknummer, verder: de bestreden beschikking.
    
    
    
  
  
    
      2Het geding in hoger beroep
    
    
      2.1
      Het verloop van de procedure blijkt uit:
      - het beroepschrift met producties, ingekomen op 9 april 2021;
      - het verweerschrift in hoger beroep.
      
    
    
      2.2
      De minderjarigen [de minderjarige1] en [de minderjarige2] zijn in de gelegenheid gesteld hun mening kenbaar te maken met betrekking tot het verzoek, maar hebben daarvan geen gebruik gemaakt.
      
    
    
      2.3
      De mondelinge behandeling heeft op 2 september 2021 plaatsgevonden. Namens partijen zijn hun advocaten verschenen. Namens de raad voor de kinderbescherming (verder: de raad) is [naam1] verschenen.
      
      
    
  
  
    
      3De feiten
    
    
      3.1
      Het huwelijk van de partijen is ontbonden door echtscheiding.
      
    
    
      3.2
      Partijen zijn de ouders van: 
      - [de minderjarige1] , geboren [in] 2004 te [plaats] ;
      
         - [de minderjarige2] , geboren [in] 2005 te [plaats] ;
         - [de minderjarige3] , geboren [in] 2014 te [plaats] :
      
      - [de minderjarige4] , geboren [in] 2014 te [plaats] , over wie zij gezamenlijk het gezag uitoefenen. 
      De kinderen hebben hun hoofdverblijfplaats bij de moeder. 
      
      
    
  
  
    
      4De omvang van het geschil
    
    
      4.1
      
        Tussen partijen is in geschil het halen en brengen in het kader van de vastgestelde zorgregeling betreffende de kinderen. 
        Bij de bestreden beschikking heeft de rechtbank de zorgregeling tussen de vader en de kinderen als volgt vastgesteld:- de kinderen verblijven de woensdagmiddag na school tot na het eten bij de vader;
        - de kinderen verblijven om de week op zaterdag bij de vader, waarbij er telkens twee
        kinderen bij vader zullen blijven slapen. De ouders zullen per keer in onderling
        overleg bepalen welke kinderen dit zijn:
        de vader zal de kinderen bij de moeder ophalen en weer terugbrengen na de
        omgangsmomenten.
      
      
    
    
      4.2
      De vader is met een grief in hoger beroep gekomen van de bestreden beschikking. Deze grief ziet op het ophalen en weer terugbrengen van de kinderen na de omgangsmomenten. De vader stelt dat zowel om praktische als financiële redenen het voor hem niet mogelijk is om het ophalen en terugbrengen van de kinderen volledig op zich te nemen. De vader verzoekt het hof de bestreden beschikking te vernietigen voor zover daarin is bepaald dat hij de kinderen bij de moeder zal ophalen en weer terugbrengen na de omgangsmomenten en, opnieuw beschikkende, te bepalen dat het halen en brengen van de kinderen gelijk over de vader en de moeder wordt verdeeld, waarbij de vader de kinderen ophaalt bij de moeder en de moeder de kinderen ophaalt bij de vader.
      
    
    
      4.3
      De moeder voert verweer. Zij verzoekt het hof het hoger beroep van de vader ongegrond te verklaren en de bestreden beschikking te bekrachtigen. 
      
      
    
  
  
    
      5De motivering van de beslissing
    
    
      5.1
      De ouders hebben samen het gezag. Op grond van artikel 1:253a van het Burgerlijk Wetboek (BW) kan de rechter op verzoek van de ouders of een van hen een regeling vaststellen inzake de uitoefening van het ouderlijk gezag. Deze regeling kan onder meer omvatten een toedeling aan ieder der ouders van de zorg- en opvoedingstaken (zorgregeling).
      
    
    
      5.2
      De rechter neemt een zodanige beslissing als hem in het belang van het kind wenselijk voorkomt. De rechter dient bij zijn beslissing alle omstandigheden van het geval in acht te nemen, wat er in een voorkomend geval toe kan leiden dat andere belangen zwaarder wegen dan het belang van het kind, hoezeer ook dat belang een overweging van de eerste orde dient te zijn bij de afweging van belangen.
      
    
    
      5.3
      
        Het hof wijst het verzoek van de vader af. In de bestreden beschikking heeft de rechtbank een beperkte zorgregeling tussen de vader en de kinderen vastgesteld. Voor het overgrote deel komt de zorg van de kinderen neer op de moeder. Beide partijen hebben  beperkte financiële middelen. Zowel de vader als de moeder ontvangt een uitkering op grond van de Participatiewet. De moeder draagt alle kosten van de kinderen omdat de vader geen kinderalimentatie betaalt. Voor wat betreft de eventuele praktische problemen is het hof net als de raad van oordeel dat deze door de ouders kunnen worden opgelost.
        Gelet hierop is het hof van oordeel dat de vader, tegenover de betwisting door de moeder, onvoldoende heeft onderbouwd welke praktische en financiële problemen maken dat niet van hem gevergd kan worden dat hij de kinderen in het kader van de zorgregeling bij de moeder ophaalt en terugbrengt. 
      
      
    
    
      5.4
      Op grond van hetgeen hiervoor is overwogen, faalt de grief. Het hof zal de bestreden beschikking, voor zover aan zijn oordeel onderworpen, bekrachtigen.
      
      
    
  
  
    
      6De beslissing
    
    
      Het hof, beschikkende in hoger beroep:
    
    
    
      bekrachtigt de beschikking van de rechtbank Midden-Nederland, locatie Utrecht van 13 januari 2021.
    
    
    
      Deze beschikking is gegeven door mrs. K.A.M. van Os-ten Have, H. Phaff en A.T. Bol, bijgestaan door W.W.M.W. van den Bosch als griffier, en is op 14 oktober 2021  uitgesproken in het openbaar in tegenwoordigheid van de griffier.