ECLI:NL:RBNHO:2021:11938, Rechtbank Noord-Holland, 24-12-2021, 15/870341-19
Rechtbank Noord-Holland — Uitspraak 
Datum: 2021-12-24 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Strafrecht

Samenvatting: De rechtbank acht niet bewezen dat de verdachte zich heeft schuldig gemaakt aan het medeplegen van rippen van een hennepkwekerij (feit 1), het medeplegen van voorbereidingshandelingen tot het rippen van een hennepkwekerij (feit 6 en feit 7) en deelname aan een criminele organisatie ex art. 11b Ow (feit 8).
        De verdachte wordt veroordeeld voor het medeplegen van telen van hennep (feit 2), het medeplegen van heling van een Volkswagen Transporter bus (feit 3), het medeplegen van inbraak in een garagebox (feit 4), het medeplegen van rippen van een hennepkwekerij (feit 5), en deelname aan een criminele organisatie ex art. 140 Sr (feit 8).

RECHTBANK NOORD-HOLLAND
    
    
      Team Straf, locatie Alkmaar
      Meervoudige strafkamer
    
    
    
      Parketnummer: 15/870341-19 (P)
      Uitspraakdatum: 24 december 2021
      Tegenspraak 
    
    
    
      Vonnis
    
    
    
      Dit vonnis is gewezen naar aanleiding van het onderzoek op de openbare terechtzittingen van 7, 9 en 10 december 2021 in de zaak tegen:
    
    
    
      
        
          [verdachte] 
        ,
      
      geboren op [geboortedatum] te [geboorteplaats] ,
      ingeschreven in de basisregistratie personen op het adres [woonplaats] .
    
    
    
      De rechtbank heeft kennisgenomen van de vordering van de officier van justitie
      mr. E. Visser en van hetgeen verdachte en zijn raadsman, mr. N. Hendriksen, advocaat te Purmerend, naar voren hebben gebracht.
    
    
  
  
    
      1Tenlastelegging 
    Aan de verdachte is, na wijziging van de tenlastelegging, ten laste gelegd dat:
    
    
      
        Feit 1:
      
      
        zaaksdossier 1: rip kwekerij aan de [adres 1] te [plaats 1] 
      
      hij in of omstreeks de periode van 09 juli 2019 tot en met 15 juli 2019 te [plaats 1] , in elk geval in Nederland, tezamen en in vereniging met een of meer anderen, althans alleen, een (grote) hoeveelheid hennep (bestaande uit ongeveer 367 planten), in elk geval enig goed, dat geheel of ten dele aan een ander dan aan verdachte en/of zijn mededader(s) toebehoorde, heeft weggenomen met het oogmerk om het zich wederrechtelijk toe te eigenen, terwijl verdachte en/of zijn mededader(s) zich de toegang tot de plaats van het misdrijf heeft/hebben verschaft en/of die hoeveelheid hennep onder zijn/haar/hun bereik heeft/hebben gebracht door middel van braak, verbreking, inklimming en/of een valse sleutel; 
    
    
    
      
        Feit 2:
      
      
        zaaksdossier 2: hennepkwekerij in woning aan de [adres 9] te [plaats 9]
      
      hij in of omstreeks de periode van 20 augustus 2019 tot en met 10 oktober 2019 te [plaats 9] , [gemeente 9] , in elk geval in Nederland, tezamen en in vereniging met een of meer anderen, althans alleen, 
      opzettelijk heeft geteeld en/of bereid en/of bewerkt en/of verwerkt, in elk geval opzettelijk aanwezig heeft gehad (in een pand aan de [adres 9] ) een hoeveelheid van (in totaal) ongeveer 87, althans een (groot) aantal hennepplanten en/of delen daarvan, in elk geval een hoeveelheid van meer dan 30 dram van een materiaal bevattende hennep, zijnde hennep een middel vermeld op de bij de Opiumwet behorende lijst II, dan wel aangewezen krachtens artikel 3a, vijfde lid van die wet;
      
        Feit 3:
      
      
        zaaksdossier 3: heling van VW Transporter bus 
      
      hij in of omstreeks de periode van 18 oktober 2019 tot en met 28 oktober 2019 te [plaats 2] , in elk geval in Nederland, tezamen en in vereniging met een of meer anderen, althans alleen, meermalen, althans eenmaal (telkens) een goed, te weten een bus van het merk Volkswagen, type Transporter, voorzien van [kenteken 1] op naam van [persoon 1] ) heeft verworven, voorhanden gehad en/of overgedragen, terwijl hij en zijn mededader(s) (telkens) ten tijde van de verwerving of het voorhanden krijgen van deze bus (althans dit goed) wist(en), althans redelijkerwijs moest(en) vermoeden, dat het een door misdrijf verkregen goed betrof; 
    
    
    
      
        Feit 4:
      
      
        zaaksdossier 4: inbraak garagebox aan de [adres 2] te [plaats 2] 
      
      hij in of omstreeks de periode van 27 oktober 2019 tot en met 28 oktober 2019 te 
      
        [plaats 2] , in elk geval in Nederland, tezamen en in vereniging met een of meer anderen, althans alleen, (aan de [adres 2] ) een kluis, in elk geval enig goed, dat geheel of ten dele aan een ander dan aan verdachte en/of zijn mededader(s) toebehoorde, heeft weggenomen met het oogmerk om het zich wederrechtelijk toe te eigenen, 
      terwijl verdachte en/of zijn mededader(s) zich de toegang tot de plaats van het misdrijf heeft/hebben verschaft en/of die weg te nemen kluis onder zijn/haar/hun bereik heeft/hebben gebracht door middel van braak, verbreking, inklimming en/of een valse sleutel;
    
    
    
      
        Feit 5:
      
      
        zaaksdossier 5: rip kwekerij aan de [adres 3] te [plaats 3] 
      
      hij in of omstreeks in de periode van 07 september 2019 tot en met 18 november 2019 te [plaats 3] , in elk geval in Nederland, tezamen en in vereniging met een of meer anderen, althans alleen, een (grote) hoeveelheid hennep (bestaande uit ongeveer 650 planten), in elk geval enig goed, dat geheel of ten dele aan een ander dan aan verdachte en/of zijn mededader(s) toebehoorde, heeft weggenomen met het oogmerk om het zich wederrechtelijk toe te eigenen, terwijl verdachte en/of zijn mededader(s) zich de toegang tot de plaats van het misdrijf heeft/hebben verschaft en/of die weg te nemen hoeveelheid hennep onder zijn/haar/hun bereik heeft/hebben gebracht door middel van braak, verbreking, inklimming en/of valse sleutel; 
    
    
    
      
        Feit 6:
      
      
        zaaksdossier 6: voorbereiding rip kwekerij vakantiewoning te [plaats 4] 
      
      hij in of omstreeks de periode van 17 september 2019 tot en met 20 november 2019 te [plaats 4] , gemeente [gemeente 4] , in elk geval in Nederland, tezamen en in vereniging met een of meer anderen stoffen en/of voorwerpen heeft bereid, bewerkt, verwerkt, te koop aangeboden, verkocht, afgeleverd, verstrekt, vervoerd, vervaardigd of voorhanden gehad en/of vervoermiddelen, ruimten, gelden, andere betaalmiddelen en/of gegevens voorhanden heeft gehad, te weten, één of meerdere auto('s) en/of bus(sen) en/of camera's en/of peilzenders (bakens) en/of zendertelefoons, 
      waarvan hij en zijn mededader(s) wist(en) of ernstige reden had(den) te vermoeden dat zij bestemd waren tot het plegen van een van de in artikel 11, derde en vijfde lid van de Opiumwet;
    
    
    
      
        Feit 7:
      
      
        zaaksdossier 7: voorbereiding rip kwekerij pand te [plaats 5] 
      
      hij in of omstreeks de periode van 14 november 2019 tot en met 16 januari 2020 te [plaats 5] , in elk geval in Nederland, tezamen en in vereniging met een of meer anderen stoffen en/of voorwerpen heeft bereid, bewerkt, verwerkt, te koop aangeboden, verkocht, afgeleverd, verstrekt, vervoerd, vervaardigd en/of voorhanden gehad en/of vervoermiddelen, ruimten, gelden, andere betaalmiddelen en/of gegevens voorhanden heeft gehad, te weten, één of meerdere auto('s) en/of bus(sen) en/of camera's en/of peilzenders (bakens) en/of zendertelefoons, 
      waarvan hij en zijn mededader(s) wist(en) of ernstige reden had(den) te vermoeden dat zij bestemd waren tot het plegen van een van de in artikel 11, derde en vijfde lid van de Opiumwet strafbaar gestelde feiten.
    
    
    
      
        Feit 8:
      
      
        deelname criminele organisatie ex art. 11b van de Opiumwet en/of 140 Wetboek
      
      
        van Strafrecht
      
      hij in de periode van 04 maart 2019 tot en met 24 februari 2020 in [plaats 2] ,
      en elders in Nederland, heeft deelgenomen aan een organisatie, bestaande uit verdachte en anderen, te weten (onder andere) [medeverdachte 2] en/of [medeverdachte 1] ,
      welke organisatie tot oogmerk had het plegen van een of meer misdrijven als bedoeld in artikel 11 derde, vierde en/of vijfde lid van de Opiumwet en/of artikel 11a van de Opiumwet, te weten:
    
    
    - ( in de uitoefening van een bedrijf of beroep) opzettelijk telen, bereiden, bewerken, verwerken, verkopen, afleveren, verstrekken en/of vervoeren van een middel vermeld op de bij de Opiumwet behorende lijst II
    
    
      en
    
    
    - het opzettelijk verkopen, afleveren, verstrekken, vervoeren dan wel voorhanden hebben van grote hoeveelheden hennep, zijnde hennep een middel vermeld op de bij de Opiumwet behorende lijst II 
    
    
      en
    
    
    - het voorhanden hebben van ruimten en gelden, waarvan hij, verdachte en die andere personen wisten of ernstige reden hadden om te vermoeden dat dit/deze bestemd was/waren tot het plegen van een van de in artikel 11 derde en vijfde lid van de Opiumwet strafbaar gestelde feiten
    
    
      en/of
    
    
    
      hij in of omstreeks de periode van 04 maart 2019 tot en met 24 februari 2020 te [plaats 2] , en elders in Nederland
      heeft deelgenomen aan een organisatie, bestaande uit verdachte en anderen, te weten (onder andere) [medeverdachte 2] en/of [medeverdachte 1] ,
      welke organisatie tot oogmerk had het plegen van misdrijven, namelijk het plegen van misdrijven zoals bedoeld in artikel 310 juncto 311 van het Wetboek van Strafrecht, te weten het (in wisselende samenstellingen, tezamen en in vereniging met elkaar) plegen van diefstallen van (grote) hoeveelheden hennep en/of andere goederen, in/uit woningen en/of bedrijfspanden,
      waarbij al dan niet de toegang tot die woningen en/of bedrijfspanden werd verschaft en/of de weg te nemen goederen onder bereik worden gebracht door middel van braak en/of verbreking en/of inklimming en/of een valse sleutel.
    
    
  
  
    
      2Voorvragen
    De rechtbank heeft vastgesteld dat de dagvaarding geldig is, dat zij bevoegd is tot kennisneming van de zaak, dat het Openbaar Ministerie ontvankelijk is in zijn vervolging en dat er geen redenen zijn voor schorsing van de vervolging.
    
  
  
    
      3Beoordeling van het bewijs
    
      3.1
      
        
          Standpunt van de officier van justitie
        
        De officier van justitie heeft gerekwireerd tot bewezenverklaring van alle onder 1 tot en met 8 ten laste gelegde feiten.
      
      
    
    
      3.2
      
        Standpunt van de verdediging
        De raadsman heeft vrijspraak bepleit van de onder 1, 2, 3, 6, 7 en 8 ten laste gelegde feiten. Ten aanzien van de feiten 4 en 5 heeft de raadsman zich gerefereerd aan het oordeel van de rechtbank. Het standpunt van de raadsman zal, voor zover van belang, bij de beoordeling van het bewijs worden besproken.
      
    
    
      3.3
      
        Oordeel van de rechtbank
      
      
      
        3.3.1
        
          
            Vrijspraak feit 1 (rip hennepkwekerij [plaats 1] )
          
          Onder feit 1 (zaaksdossier [plaats 1] ) wordt de verdachte, kort gezegd, verweten dat hij samen met een of meer anderen in de periode 9 tot en met 15 juli 2019 de hennepkwekerij aan de [adres 1] te [plaats 1] heeft geript, waarbij de verdachte en zijn mededader(s) een hoeveelheid hennep, bestaande uit ongeveer 367 planten, hebben weggenomen. 
          Naar het oordeel van de rechtbank is niet wettig en overtuigend bewezen hetgeen de verdachte onder feit 1 ten laste is gelegd, zodat hij daarvan moet worden vrijgesproken. 
          De rechtbank overweegt daartoe het volgende.
        
        
        
          In de nacht van 8 op 9 juli 2019 is de verdachte samen met de medeverdachten [medeverdachte 1] , [medeverdachte 2] en [medeverdachte 3] bij het bedrijfspand aan de [adres 1] in [plaats 1] geweest. De verdachte erkent, net als de medeverdachten [medeverdachte 1] en [medeverdachte 2] dat hij bij dit pand is geweest in het kader van een zogenoemde voorverkenning en om te zien of ze daar hennep konden pakken (de rechtbank begrijpt: stelen). De verdachte bevestigt dat hij te zien is op de camerabeelden van die bewuste nacht, waarvan zich stills in het dossier bevinden, dat zij met een ladder in de weer zijn geweest, dat zij bij de deur van het pand hebben gekeken en met een licht (van een telefoon of een zaklamp) naar binnen hebben geschenen. De verdachte heeft echter van meet af aan ontkend, evenals de medeverdachten [medeverdachte 1] en [medeverdachte 2] , dat hij in de nacht van 13 juli 2019 bij en in het pand is geweest en daar hennep heeft gestolen. 
        
        
        
          De aanwezigheid van de verdachte bij het bedrijfspand op 13 juli 2019 wordt door de officier van justitie gebaseerd op twee - in januari 2020 - opgemaakte processen-verbaal van herkenning van de verdachte door verbalisanten, bezien in samenhang met afgeluisterde telefoongesprekken op 15 en 17 juli 2019. 
        
        
        
          Namens de verdachte is door de raadsman uitgebreid verweer gevoerd op de deugdelijkheid en betrouwbaarheid van deze processen-verbaal van herkenning.
        
        
        
          
            Op grond van de inhoud van het dossier en hetgeen ter zitting is besproken, stelt de rechtbank het volgende vast.
        
        
        
          Op de camerabeelden (proces-verbaal zaaksrelaas [plaats 1] met daarin een beschrijving van de beelden) is onder meer te zien dat vier personen in de nacht van 13 juli 2019 het pand aan de [adres 1] zijn binnengegaan en dat deze personen met in totaal 8 gevulde bigshoppers uit het perceel zijn gekomen. In totaal zouden er daarbij volgens het dossier 367 planten zijn geript (p. 15 van het algemeen relaas). Op 15 en 16 juli 2019 zijn er Meld Misdaad Anoniem (MMA)-meldingen bij de politie gedaan, waarin staat vermeld dat er op 15 juli 2019 op de locatie [adres 1] te [plaats 1] vermoedelijk hennep wordt geknipt en dat er op het adres een in werking zijnde hennepkwekerij zit (proces-verbaal bevindingen, p. 198). Uit een ter zitting door de officier van justitie overgelegd proces-verbaal aantreffen hennepkwekerij van de politie Midden-Nederland, opgemaakt op 19 juli 2019, volgt dat de politie op 15 juli 2019 het bedrijfspand is binnengetreden naar aanleiding van de MMA-melding dat er op deze datum in de ochtend op het adres [adres 1] hennep geknipt zou worden door een zevental personen, deze personen zijn het pand ingegaan en er is gezien dat er hennep in de bus gaat. De politie treft in het pand [adres 1] te [plaats 1] in twee kweekruimtes een gerooide en een in werking zijnde hennepkwekerij aan, waarbij in de ene ruimte 450 potten met afgeknipte stengels en wortels zaten en in de andere ruimte 494 hennepplanten stonden. 
          Verder bevat het dossier nog afgeluisterde gesprekken op 15 en 17 juli 2019 van medeverdachte [medeverdachte 3] met diens vriendin en diens schoonmoeder, gesprekken die medeverdachte [medeverdachte 1] heeft met [medeverdachte 3] , diens vriendin en andere derden en een gesprek tussen de verdachte en een derde. Uit die gesprekken valt af te leiden dat hennepkwekerij aan de [adres 1] te [plaats 1] van familie van de vriendin van medeverdachte [medeverdachte 3] is. Zo wordt er gesproken over het feit dat ze mogelijk grote problemen krijgen als de camerabeelden door de eigenaren van de hennepkwekerij worden bekeken en heeft de verdachte het over het teruggeven van “die grote ding” en “we weten niet zeker of ze het weten of niet”.
        
        
        
          
            Bewijswaarde en betrouwbaarheid herkenningen
          
          De rechtbank gaat allereerst in op de vraag welke (bewijs)waarde zij toekent aan de herkenningen die twee verbalisanten hebben gedaan. In zijn algemeenheid geldt dat behoedzaam dient te worden omgegaan met herkenningen. Dit geldt te meer als deze herkenningen de enige bewijsmiddelen zijn die de betrokkenheid van de verdachte bij het hem ten laste gelegde kunnen aantonen. Het komt er bij de beoordeling van het bewijs dan op aan dat kan worden getoetst of de aan de hand van foto’s of beelden door de verbalisanten gedane herkenningen voldoende betrouwbaar zijn om daadwerkelijk tot een bewezenverklaring te kunnen komen. Het is noodzakelijk een onderscheid te maken tussen herkenningen en gezichtsvergelijkingen. Uit de wetenschap volgt dat gezichten als één geheel, dat wil zeggen holistisch in het geheugen worden opgeslagen en wel in visuele vorm. Dit is ook de wijze waarop de herkenning van gezichten plaatsvindt, hetgeen onder meer tot gevolg heeft dat het heel lastig kan zijn een beschrijving te geven van een gezicht dat men goed kent en goed kan herkennen. Gezichtsvergelijkingen daarentegen geschieden door een foto van de verdachte te vergelijken met beschikbare camerabeelden. Om de betrouwbaarheid van gezichtsvergelijkingen te kunnen toetsen, is het noodzakelijk dat degene die tot een positieve vergelijking komt, aangeeft op welke overeenstemmende onderscheidende gezichtskenmerken die vergelijking gebaseerd is, bij afwezigheid van zichtbare verschillen. 
        
        
        
          Voor de beoordeling van de betrouwbaarheid van een herkenning zijn de volgende elementen van belang. In de eerste plaats moet worden beoordeeld of de camerabeelden of stills daarvan, voldoende duidelijk en helder zijn om een (gezichts)herkenning op te kunnen baseren. Het is van belang wat de mate van kwaliteit van de beelden is en in hoeverre hierop voldoende duidelijke, specifieke en onderscheidende persoonskenmerken zichtbaar zijn. Het tweede beoordelingselement staat daarmee in nauw verband, namelijk hoe goed de herkenner de verdachte kent. Hoe beter men de verdachte (visueel) kent, hoe minder visuele informatie nodig is voor een betrouwbare herkenning. Tevens zijn de aard, frequentie en het tijdsverloop sinds de ontmoeting(en) van belang. Een derde beoordelingselement is het aantal in aanmerking komende herkenningen, die onafhankelijk van elkaar zijn gedaan. Hoe meer dat er zijn, hoe hoger de bewijskracht. Tot slot moet de rechtbank ook bekijken of er feiten en omstandigheden zijn die een herkenning mogelijk zouden kunnen falsificeren of onbetrouwbaar zouden (kunnen) maken. 
        
        
        
          Ten aanzien van de twee herkenningen in dit zaaksdossier overweegt de rechtbank als volgt.
          De rechtbank stelt voorop dat beide processen-verbaal niet uitblinken in duidelijkheid, met name niet als het gaat om de wijze waarop de herkenningen hebben plaatsgevonden. 
        
        
        
          Verbalisant [verbalisant 1] heeft, zo begrijpt de rechtbank het op 29 januari 2020 door hem opgemaakte proces-verbaal, de verdachte [verdachte] herkend van de camerabeelden van 13 juli 2019 aan zijn specifieke pinguïn-achtige loopje. Buiten dat niet duidelijk is op welke wijze de herkenning heeft plaatsgevonden (vergelijking van beelden/foto’s of anderszins bekend met de verdachte), is dit enkele persoonskenmerk naar het oordeel van de rechtbank onvoldoende onderscheidend om een herkenning op te baseren, zodat deze herkenning reeds daarom niet als bewijsmiddel kan dienen.
        
        
        
          Voor verbalisant [verbalisant 2] geldt dat zij op 30 januari 2020 relateert dat zij de verdachte [verdachte] heeft herkend van de camerabeelden van 13 juli 2019. Zij baseert die herkenning op een politiefoto van de verdachte en het feit dat zij gedurende het onderzoek meerdere foto's en camerabeelden met daarop de verdachte heeft gezien, waarbij zij wijst op de nette haardracht en het kenmerkende loopje met beide voeten naar buiten. 
          Ook hier rijst de vraag of sprake is van een herkenning of een vergelijking van camerabeelden met andere beelden en foto’s, terwijl evenmin duidelijk is om welke andere beelden of foto’s het gaat. Voor zover het om een vergelijking zou gaan, zijn de door verbalisant genoemde persoonskenmerken naar het oordeel van de rechtbank niet voldoende onderscheidend. 
        
        
        
          Hoewel de rechtbank niet kan uitsluiten dat de verdachte één van de personen op de beelden van 12/13 juli 2019 is, acht de rechtbank de processen-verbaal van herkenning vanwege de hiervoor genoemde tekortkomingen niet bruikbaar als bewijsmiddel.
        
        
        
          Daarbij komt nog het volgende. Voor de rechtbank is op grond van het proces-verbaal van herkenning van 30 januari 2020 bezien in samenhang met het door diezelfde verbalisant [verbalisant 2] opgestelde proces-verbaal van 23 januari 2020 waarin de camerabeelden van 8/9 juli en 12/13 juli 2019 worden beschreven, niet duidelijk wanneer de herkenningen nu precies hebben plaatsgevonden en met welke voorkennis deze zijn gedaan. Beide processen-verbaal zijn eind januari 2020 opgesteld, geruime tijd nadat de diefstal zou hebben plaatsgevonden, en op een moment dat er al geruime tijd een onderzoek naar de verdachte en diverse medeverdachten liep in verband met een verdenking van betrokkenheid bij meerdere diefstallen van hennep. Daarmee heeft het er alle schijn van dat de herkenningen zijn gedaan in de wetenschap dat de verdachte reeds als verdachte in dit specifieke zaaksdossier was aangemerkt. Zo’n herkenning heeft minder waarde dan wanneer de verbalisanten de verdachte spontaan, zonder enige voorkennis zouden hebben herkend. 
        
        
        
          Het voorgaande leidt ertoe dat het bewijs dat de verdachte in de nacht van 13 juli 2019 aanwezig was in/bij het bedrijfspand aan de [adres 1] te [plaats 1] naar het oordeel van de rechtbank niet op de hiervoor besproken processen-verbaal van herkenning kan worden gebaseerd. 
        
        
        
          Het bewijs voor verdachtes betrokkenheid bij het onder feit 1 ten laste gelegde kan evenmin in voldoende mate worden gebaseerd op de inhoud van de afgeluisterde gesprekken.           De rechtbank ziet in die gesprekken zeker aanknopingspunten voor betrokkenheid van de verdachte bij de diefstal van hennep. Niettemin stuit de rechtbank ook in dit verband op onduidelijkheden in het dossier over wanneer de diefstal van hennep nu precies heeft plaatsgevonden en waarbij, ook op basis van de afgeluisterde gesprekken niet valt uit te sluiten dat sprake is geweest van meerdere “hokken” (de rechtbank begrijpt: ruimtes met een hennepplantage) en nog een andere diefstal waarbij andere personen betrokken zijn. Zo wordt in de MMA-melding gesproken over dat er op 15 juli 2019 in de ochtend een zevental personen het pand aan de [adres 1] zouden zijn binnen gegaan en waarbij is gezien dat er hennep in een bus gaat, terwijl ook verschillende hoeveelheden hennepplanten in het dossier worden genoemd (in het algemene relaas gaat het om 367 hennepplanten, terwijl uit het proces-verbaal aantreffen kwekerij wordt gesproken over 450 potten met afgeknipte stengels en wortels). 
        
        
        
          Bij die stand van zaken acht de rechtbank onvoldoende wettig bewijs aanwezig om de verdachte [verdachte] als medepleger van de onder feit 1 ten laste gelegde diefstal van hennep aan te merken. Overigens is de enkele vaststelling dat de verdachte aanwezig was bij een voorverkenning, zonder dat is gebleken van bijkomende feiten en omstandigheden, ook onvoldoende voor een bewezenverklaring van het medeplegen van de diefstal van hennep uit het bedrijfspand aan de [adres 1] te [plaats 1] .
        
        
      
      
        3.3.2
        
          
            Vrijspraak feit 6 en 7 (voorbereidingshandelingen [plaats 4] en [plaats 5] )
          
          Naar het oordeel van de rechtbank is evenmin wettig en overtuigend bewezen hetgeen de verdachte onder feit 6 en feit 7 ten laste is gelegd, zodat hij daarvan moet worden vrijgesproken. De rechtbank overweegt daartoe het volgende.
        
        
        
          De officier van justitie heeft zich op het standpunt gesteld dat de verdachte en zijn medeverdachten dagelijks bezig waren met het volgen van personen en het observeren van panden om te bezien of er een hennepkwekerij of hennepvoorraad aanwezig was, met de bedoeling de hennep te stelen en deze op een andere locatie te laten drogen en knippen. Gelet hierop acht zij bewezen dat de onderhavige voorbereidingshandelingen bedoeld waren om hennep te stelen en deze grote hoeveelheden na drogen uiteindelijk weg te zetten in de illegale markt, waarmee sprake is van overtreding van artikel 11a van de Opiumwet (Ow). 
        
        
        
          De raadsman heeft in dit verband onder meer aangevoerd dat artikel 11a Ow ziet op verboden voorbereidingshandelingen in het kader van grootschalige hennepteelt, terwijl daarvan geen sprake is geweest. Het misdadige doel dat de verdachte en zijn medeverdachten mogelijk voor ogen hadden was het leeghalen van een hennepkwekerij en dat is niet waar de strafbaarstelling in artikel 11a Ow op ziet. 
        
        
        
          De rechtbank stelt voorop dat de tenlastelegging bij de feiten 6 en 7 is toegesneden op artikel 11a Ow zoals dat luidt sinds 1 maart 2015. Deze bepaling beoogt de voorbereiding, ondersteuning en bevordering van de bedrijfs- en beroepsmatige teelt (artikel 11, derde lid, Ow) en grootschalige hennepteelt (artikel 11, vijfde lid, Ow) te bestrijden en stelt voorbereidingshandelingen daartoe strafbaar. Concreet gaat het bij de voorbereidingshandelingen om het bereiden, bewerken, verwerken, te koop aanbieden, verkopen, afleveren, verstrekken, vervoeren, vervaardigen en voorhanden hebben van stoffen en voorwerpen waarvan de verdachte wist of ernstige reden had te vermoeden dat die bestemd waren voor de illegale hennepteelt. Het gaat dus enerzijds om de bestemming van die stoffen en voorwerpen voor de illegale hennepteelt en anderzijds dat verdachte dit weet of ernstige reden heeft te vermoeden.
        
        
        
          De rechtbank overweegt verder dat de ter zitting door de officier van justitie gevorderde wijziging van de tenlastelegging die erop zag om - bij beide feiten - het verwijt uit te breiden naar (tevens) voorbereiding van gekwalificeerde diefstal, niet is toegestaan. Dit verwijt is hier dus niet aan de orde. Dit betekent dat ter beoordeling van de rechtbank voorligt de vraag of in beide zaaksdossiers sprake is van strafbare voorbereidingshandelingen in de zin van artikel 11a Ow. Daartoe is vereist dat de voorwerpen die de verdachte en zijn medeverdachten volgens de tenlastelegging voorhanden hebben gehad, bestemd waren voor het plegen van een van de in artikel 11, derde en vijfde lid, Ow strafbaar gestelde gedragingen (illegale hennepteelt).
        
        
        
          Op grond van de inhoud van het dossier en hetgeen ter zitting is besproken stelt de rechtbank vast dat de verdachte en de medeverdachten [medeverdachte 1] en [medeverdachte 2] zich in de ten laste gelegde periode bezig hielden met het in de gaten houden van panden, waarvan zij vermoedden dat zich daar een hennepkwekerij of een zogenoemde stash met hennep bevond. Zo ook te [plaats 4] en [plaats 5] . Daarbij werden personen soms (met de auto) gevolgd en maakten de verdachten ook wel gebruik van technische hulpmiddelen zoals het plaatsen van camera’s en of het werken met een peilzender en zendertelefoons. Ter zitting heeft de verdachte dit ook min of meer erkend en daarbij aangegeven dat hij dit deed met het oog op het mogelijk wegnemen van de hennep. Ten aanzien van de bewuste panden in [plaats 4] en [plaats 5] heeft de verdachte verklaard dat het nooit tot iets heeft geleid, omdat er naar zijn weten geen hennep was.
        
        
        
          De hiervoor genoemde vaststellingen leiden ertoe dat naar het oordeel van de rechtbank in de beide zaaksdossiers ( [plaats 4] en [plaats 5] ) geen sprake is van (strafbare) voorbereidingshandelingen in de zin van artikel 11 a OW zoals ten laste gelegd. Immers, op basis van het dossier en de verklaringen van de verdachte en diens medeverdachten kan worden vastgesteld dat het oogmerk van de verdachten was gericht op de diefstal van hennep (het rippen van hennepkwekerijen). Met dat doel observeerden zij mensen en panden waarbij zij gebruik maakten van een auto, hadden zij zendertelefoons en GPS-trackers voorhanden en beschikten zij over peilbakens en camera’s. 
        
        
        
          Overigens merkt de rechtbank op dat ook de officier van justitie in haar requisitoir aangeeft dat het misdadige doel dat de verdachte en zijn medeverdachten voor ogen hadden, het plegen van de diefstal van hennep of het rippen van een hennepkwekerij betrof, en dat de in de tenlastelegging genoemde voorwerpen daartoe ook bestemd waren (p. 14). 
        
        
        
          Voorbereidingshandelingen ten behoeve van de diefstal van hennep is naar het oordeel van de rechtbank echter niet waarop de strafbaarstelling van artikel 11a Ow ziet. Dat, zoals de officier van justitie nog heeft betoogd, uiteindelijk het plan van de verdachten was om de gestolen hennep elders te drogen en in de illegale markt te zetten, leidt niet tot een ander oordeel. Op grond van de inhoud van het dossier kan namelijk niet gezegd worden dat de in de tenlastelegging genoemde voorwerpen (auto, bus, camera’s, peilzenders en zendertelefoons) door de verdachten voor dat criminele doel waren bestemd. Het door de verdachten beoogde gebruik betrof het stelen van hennep, waartoe de hiervoor genoemde goederen ook naar hun uiterlijke verschijningsvorm dienstig konden zijn. Het dossier bevat geen indicaties (bewijs) dat het voorhanden hebben van deze goederen zich richtte op wat er na een eventuele diefstal met de gestolen hennep zou gaan gebeuren. Aan dit oordeel kan niet afdoen dat een bus - als enig in de tenlastelegging genoemd voorwerp - mogelijk gebruikt zou kunnen worden om gestolen hennep te vervoeren naar een droog- of kniplocatie. Ook hier geldt dat op grond van de feiten en omstandigheden in de beide zaaksdossiers het door de verdachten beoogde gebruik ten tijde van het voorhanden hebben van de bus betrekking heeft (gehad) op de wegnemingshandeling en het veilig willen stellen van de gestolen goederen.
        
        
        
          De conclusie is dat niet bewezen is dat de middelen bestemd waren tot het begaan van een van de in artikel 11, derde en vijfde lid, Ow strafbaar gestelde feiten. Dit betekent dat de verdachte van het onder de feiten 6 en 7 ten laste gelegde dient te worden vrijgesproken.
        
        
        
          Ten overvloede voegt de rechtbank daaraan nog het volgende toe. Voor zover de officier van justitie voor ogen heeft gestaan de verdachte te vervolgen voor voorbereidingshandelingen die zien op de diefstal van hennep, wijst de rechtbank erop dat artikel 46 van het Wetboek van Strafrecht (Sr) strafbaar stelt voorbereidingshandelingen van een misdrijf waarop naar de wettelijke omschrijving een gevangenisstraf van acht jaren of meer is gesteld, terwijl de strafbedreiging van een gekwalificeerde diefstal, zoals van toepassing ten tijde van de tenlastegelegde feiten, 6 jaar bedroeg.
        
        
      
      
        3.3.3
        
          
            Bewijs
          
          De rechtbank komt tot bewezenverklaring van de onder 2, 3, 4, 5 en 8 ten laste gelegde feiten op grond van de bewijsmiddelen die in de bijlage bij dit vonnis zijn vervat.
        
        
        
          Ten aanzien van feit 2 is namens de verdachte vrijspraak bepleit, omdat onvoldoende bewijs in het dossier aanwezig is waaruit de concrete betrokkenheid van de verdachte bij de aangetroffen hennepplantage blijkt, om van medeplegen te kunnen spreken. De rechtbank acht, gelet op de in de bijlage opgenomen bewijsmiddelen voor dit feit, wettig en overtuigend bewezen dat de verdachte het onder 2 ten laste gelegde feit heeft begaan. Het verweer, dat door de rechtbank wordt verworpen, vindt daarbij zijn weerlegging in die bewijsmiddelen. 
        
        
      
      
        3.3.4
        
          
            Bewijsoverweging feit 3 (heling bus)
          
          De raadsman heeft aangevoerd dat de verdachte dient te worden vrijgesproken van de ten laste gelegde heling van de Volkswagen Transporter bus ( [kenteken 1] ), omdat de verdachte ten tijde van de verkrijging niet wist of redelijkerwijs moest vermoeden dat het ging om een gestolen bus. De verdachte heeft met een aantal vrienden een bestelbus gekocht voor een marktconforme prijs. Verder blijkt uit het dossier alleen dat de verdachte geld heeft betaald voor een bus, niet dat hij ook de beschikking heeft gehad over een specifieke bus.
        
        
        
          De rechtbank verwerpt dit verweer. Gelet op de inhoud van de gebezigde bewijsmiddelen acht rechtbank de verklaring van de verdachte dat hij niet wist of hoefde te vermoeden dat het voertuig gestolen was, ongeloofwaardig. Daaraan voegt de rechtbank toe dat als het gaat om een aankoop van een bestelbus, zoals hier aan de orde, het de normale gang van zaken is dat zo’n voertuig op naam komt van degene die hem aankoopt, dat de bijbehorende papieren worden geleverd en dat er een vrijwaringsbewijs is. Niet gebleken is dat de verdachte of één van de medeverdachten over dergelijke papieren beschikte, terwijl de verdachte ook niet heeft willen of kunnen uitleggen door wie, wanneer en van wie de bestelbus is gekocht. Uit de bewijsmiddelen volgt dat de bestelbus ergens langs de straat stond geparkeerd, dat de verdachten hem daar konden ophalen en dat er een hele rare - kennelijk niet-originele - sleutel in het contact zat waar een paraplu voor was gehangen. De rechtbank gaat ervan uit dat het tussen de verdachte en medeverdachte [medeverdachte 1] gevoerde gesprek over de sleutel (op 18 oktober 2019) gaat over het in de tenlastelegging bedoelde voertuig, nu dit gesprek plaatsvindt kort na het aantreffen van de bestelbus door de politie en de rond dit tijdstip van aantreffen gevoerde gesprekken tussen de verdachte en de medeverdachten over het ophalen/wegzetten van de bus. Uit de gesprekken leidt de rechtbank ook af dat de verdachte niet alleen heeft betaald voor de bus, maar ook de beschikking heeft gehad over de bus. Zo zegt hij (eveneens op 18 oktober 2019) tegen [medeverdachte 1] over ‘dat bussie’: ‘Ik rij hem wel effe weg’. Uit de bewijsmiddelen volgt bovendien dat de verdachte en zijn medeverdachten de bestelbus ergens achteraf wilden parkeren of op het kamp, omdat de bus - in hun woorden -‘daar toch nooit wordt gepakt’. In het licht van al deze feiten en omstandigheden kan het niet anders kan dan dat de verdachte wist dat het hier ging om een gestolen voertuig. Die wetenschap ontleent de rechtbank tot slot ook uit een OVC-gesprek op 27 oktober 2019, waarin door [medeverdachte 1] in het bijzijn van de verdachte en [medeverdachte 2] wordt gesproken over ‘die gestolen bus’.
        
        
        
          De rechtbank is dan ook van oordeel dat de opzetheling van de Volkswagen Transporter met kenteken [kenteken 1] wettig en overtuigend bewezen is.
        
        
      
      
        3.3.5
        
          Bewijsoverweging feit 8 (criminele organisatie) 
          De verdachte wordt verweten dat hij heeft deelgenomen aan een organisatie die tot oogmerk had misdrijven te plegen.
        
        
          Aan de verdachte is zowel ten laste gelegd de deelname aan een criminele organisatie als bedoeld in artikel 11b Ow, waarbij het oogmerk van de organisatie betreft het plegen van misdrijven op grond van de Opiumwet, in het onderhavige geval artikel 11, derde, vierde en vijfde lid, of artikel 11a, Ow, als ook een criminele organisatie als bedoeld in artikel 140 Sr, waarbij het oogmerk van de organisatie was gericht op het plegen van diefstallen van (grote) hoeveelheden hennep uit woningen en/of bedrijfspanden, waarbij de toegang werd verschaft door middel van braak of een valse sleutel. 
        
        
        
          Naar het oordeel van de rechtbank is niet bewezen dat sprake was van een organisatie die tot oogmerk had het plegen van een misdrijf als bedoeld in artikel 11, derde, vierde en vijfde lid, of 11a Ow. Op grond van deze artikelen zou het dan moeten gaan om een organisatie die zich - kort gezegd - beroepsmatig bezig houdt met (grootschalige) hennepteelt of de voorbereiding van hennepteelt. Daartoe biedt de inhoud van het dossier echter onvoldoende bewijs, waarbij de rechtbank verwijst naar haar overwegingen over de feiten 6 en 7 (zaaksdossier 6 [plaats 4] en zaaksdossier 7 [plaats 5] ). Daaruit volgt dat het de verdachte en zijn medeverdachten te doen was om het stelen van (grote) hoeveelheden hennep uit woningen of bedrijfspanden. Dit valt naar het oordeel van de rechtbank niet aan te merken als een organisatie die tot oogmerk heeft de hiervoor aangehaalde strafbare gedragingen uit de Opiumwet. Aan dat oordeel doet niet af dat het zaaksdossier van de criminele organisatie aanwijzingen bevat voor de exploitatie door één of meer verdachten van een hennepkwekerij (in [plaats 6] en [plaats 7] ). Het gaat om niet ten laste gelegde feiten, waarbij de beschikbare stukken niet zonder meer tot de conclusie leiden dat deze in een georganiseerd verband plaatsvonden.
        
        
        
          Vervolgens moet de rechtbank beoordelen of de verdachte heeft deelgenomen aan een organisatie in de zin van artikel 140 Sr. Onder een criminele organisatie in de zin van artikel 140 Sr wordt blijkens vaste rechtspraak verstaan een samenwerkingsverband met een zekere duurzaamheid en structuur tussen de verdachte en ten minste één ander persoon. Bij de beantwoording van de vraag of een dergelijk samenwerkingsverband het plegen van misdrijven tot oogmerk heeft, waaronder begrepen het gedurende enige tijd misdrijven begaan van slechts één soort, zal onder meer betekenis kunnen toekomen aan misdrijven die in het kader van de organisatie reeds zijn gepleegd, aan het meer duurzaam of gestructureerde karakter van de samenwerking, zoals daarvan kan blijken uit de onderlinge verdeling van werkzaamheden of de onderlinge afstemming van activiteiten van deelnemers binnen de organisatie met het oog op het bereiken van een gemeenschappelijk doel van de organisatie en, meer in het algemeen, aan de planmatigheid of stelselmatigheid van de met het oog op dit doel verrichtte activiteiten van deelnemers binnen de organisatie. 
        
        
        
          Van deelname aan een criminele organisatie is slechts dan sprake, indien de verdachte:
        
        1. behoort tot het samenwerkingsverband; en
        2. een aandeel heeft in, dan wel ondersteunt, gedragingen die strekken tot of rechtstreeks verband houden met de verwezenlijking van het in artikel 140 Sr bedoelde oogmerk.
        
        
          De rechtbank overweegt, onder verwijzing naar de inhoud van de in de bijlage opgenomen bewijsmiddelen waaronder die van de andere bewezen verklaarde feiten, dat voldoende is gebleken van een duurzame onderlinge samenwerking en een min of meer gestructureerd samenwerkingsverband tussen de verdachte en medeverdachten [medeverdachte 1] en [medeverdachte 2] .
        
        
        
          De in het dossier aanwezige afgeluisterde telefoon- en OVC-gesprekken laten zien hoe de verdachte, samen met [medeverdachte 1] en [medeverdachte 2] , zich gedurende een aantal maanden in 2019 veelvuldig bezighielden met het bekijken van panden waarin mogelijk hennepplantages of voorraden hennep (hennepstash) aanwezig waren. Zij zaten daartoe vaak met elkaar in de door de verdachte gebruikte auto en/of onderhielden vrijwel dagelijks contact met elkaar. Er werden soms camera’s geplaatst en of personen gevolgd van wie de verdachten vermoedden dat zij in verband konden worden gebracht met die hennepplantages of voorraden hennep. 
          Uit de afgeluisterde gesprekken blijkt ook de intentie van de verdachten, namelijk het zich door middel van diefstal toe-eigenen van de hennepoogst of voorraad hennep van anderen. Ter zitting heeft de verdachte dit ook erkent: zij waren op zoek waren naar hennep(kwekerijen) om hennep te kunnen wegnemen. Illustratief zijn in dit verband diverse OVC-gesprekken, waarin de verdachte uitspraken doet als: ‘hokken stelen, weer zin hebben om wat te stelen, overal roekeloos inbreken voor een paar meier en moeten doorgaan met dit’. De verdachten maakten gebruik van professionele apparatuur zoals GPS-trackers, peilbakens, camera’s om mensen of panden te kunnen observeren. Ook hielden de verdachten, om uitvoering aan hun plannen te geven, zich bezig met het namaken van sleutels, met lockpicken (dat wil zeggen: het schadevrij sloten openen zonder sleutel) of het met behulp van een slotentrekker uit sloten trekken van cilinders. De medeverdachte [medeverdachte 1] volgde in de tenlastegelegde periode ook een cursus om zich kennelijk verder te bekwamen in het kunnen openbreken van sloten. Verder hebben de verdachten in oktober 2019 gezamenlijk een gestolen bus aangeschaft om deze in te zetten bij de diefstal van (grote) hoeveelheden hennep. Bij de geslaagde diefstal van hennep uit de woning op het adres [adres 3] te [plaats 3] , hebben de verdachten ook anderen ingeschakeld om in een woning te [plaats 8] de hennep te (laten) drogen en knippen. 
        
        
        
          Een dergelijke handelwijze zoals hiervoor geschetst vergt een planmatige aanpak, samenwerking en duidelijke afstemming tussen de daarbij betrokken personen. De verdachte en zijn medeverdachten zijn daarin ook geslaagd gelet op de bewezen verklaarde feiten. Dat - zoals de verdachten ook zelf hebben aangegeven - de uitvoering niet altijd succesvol was of soms wellicht knullig of amateuristisch genoemd kan worden, maakt dit niet anders. Het bepaalde in artikel 140 Sr betreft immers de verwoording van een zelfstandig strafbaar feit. Van het begaan van dat strafbare feit kan reeds sprake zijn als (nog) geen (andere) strafbare feiten zijn gepleegd, maar wel het oogmerk daartoe bestaat alsmede collectieve deelneming in de zin van het bepaalde in artikel 140 Sr. 
          Bij de beoordeling of daarvan sprake is kunnen ook, anders dan door de verdediging bepleit, feiten die niet ten laste zijn gelegd een rol spelen. Feiten en omstandigheden, waarvan wel processen-verbaal in het dossier zijn opgenomen, geven namelijk een inkijk in het oogmerk van de organisatie en de wijze van opereren. 
        
        
        
          Dit leidt tot de conclusie dat de onder feit 8 aan de verdachte ten laste gelegde deelname aan een criminele organisatie wettig en overtuigend kan worden bewezen. Wel ziet de rechtbank aanleiding de tenlastegelegde periode te beperken tot de periode van 1 juli 2019 tot en met 30 november 2019, aangezien uit de inhoud van de bewijsmiddelen niet dan wel in onvoldoende mate kan worden afgeleid dat de verdachte en zijn medeverdachten vóór 1 juli 2019 en na 30 november 2019 zich in georganiseerd verband bezig hielden met het plegen van strafbare feiten zoals ten laste gelegd. 
        
      
    
    
      3.4
      
        
          Bewezenverklaring
        
        De rechtbank acht wettig en overtuigend bewezen dat verdachte de onder 2, 3, 4, 5 en 8 ten laste gelegde feiten heeft begaan, met dien verstande dat
      
      
      
        2.
        hij in de periode van 20 augustus 2019 tot en met 10 oktober 2019 te [plaats 9] , [gemeente 9] , tezamen en in vereniging met anderen, opzettelijk heeft geteeld in een pand aan de [adres 9] een hoeveelheid van ongeveer 87 hennepplanten, zijnde hennep een middel vermeld op de bij de Opiumwet behorende lijst II, dan wel aangewezen krachtens artikel 3a, vijfde lid van die wet; 
      
      
      
        3.
        hij in de periode van 14 oktober 2019 tot en met 28 oktober 2019 te [plaats 2] , tezamen en in vereniging met anderen, een goed, te weten een bus van het merk Volkswagen, type Transporter, voorzien van [kenteken 1] op naam van [persoon 1] , heeft verworven en voorhanden gehad, terwijl hij en zijn mededaders ten tijde van de verwerving of het voorhanden krijgen van deze bus wisten dat het een door misdrijf verkregen goed betrof;
      
      
      
        4.
        hij in de periode van 27 oktober 2019 tot en met 28 oktober 2019 te [plaats 2] tezamen en in vereniging met anderen, aan de [adres 2] een kluis, toebehorende aan een ander, heeft weggenomen met het oogmerk om het zich wederrechtelijk toe te eigenen, 
        terwijl verdachte en/of zijn mededaders zich de toegang tot de plaats van het misdrijf hebben verschaft en die weg te nemen kluis onder hun bereik hebben gebracht door middel van braak; 
      
      
      
        5.
        hij in de periode van 7 september 2019 tot en met 18 november 2019 te [plaats 3] , tezamen en in vereniging met anderen, een (grote) hoeveelheid hennep (bestaande uit ongeveer 650 planten), toebehorende aan een ander, heeft weggenomen met het oogmerk om het zich wederrechtelijk toe te eigenen, terwijl verdachte en/of zijn mededaders zich de toegang tot de plaats van het misdrijf hebben verschaft en die weg te nemen hoeveelheid hennep onder hun bereik hebben gebracht door middel van een valse sleutel;
      
      
      
        8.
        hij in de periode van 1 juli 2019 tot en met 30 november 2019 in Nederland heeft deelgenomen aan een organisatie, bestaande uit verdachte en anderen, te weten (onder andere) [medeverdachte 2] en/of [medeverdachte 1] , 
        welke organisatie tot oogmerk had het plegen van misdrijven, namelijk het plegen van misdrijven zoals bedoeld in artikel 310 juncto 311 van het Wetboek van Strafrecht, te weten het tezamen en in vereniging plegen van diefstallen van (grote) hoeveelheden hennep en/of andere goederen, uit woningen en/of bedrijfspanden,
        waarbij al dan niet de toegang tot die woningen en/of bedrijfspanden werd verschaft en de weg te nemen goederen onder bereik worden gebracht door middel van braak en/of een valse sleutel.
      
      
      
        De in de tenlastelegging voorkomende taal- en/of schrijffouten zijn verbeterd. Daarbij merkt de rechtbank op dat de officier van justitie ter zitting onder meer met betrekking tot feit 3 een wijziging van de tenlastelegging heeft gevorderd. In deze op schrift gestelde wijziging is, gelet op de wijzigingen die in de zaken van de medeverdachten ter zake van ditzelfde feit gelijktijdig zijn gevorderd alsmede het standpunt van de officier van justitie ter zitting, kennelijk abusievelijk de aanvangsdatum van de pleegperiode niet gewijzigd. Bij de bespreking van de feiten ter zitting is ook uitgegaan van de aanvangsdatum van 14 oktober 2019. De rechtbank beschouwt dit als een kennelijke verschrijving en is bij de bewezenverklaring uitgegaan van de pleegperiode zoals deze is gevorderd in de zaken van de medeverdachten. Blijkens het verhandelde op de terechtzitting is verdachte daardoor niet geschaad in zijn verdediging. 
      
      
      
        Hetgeen aan verdachte meer of anders is ten laste gelegd dan hier als bewezen is aangenomen, is niet bewezen. De verdachte moet hiervan worden vrijgesproken.
      
      
    
  
  
    
      4Kwalificatie en strafbaarheid van de feiten
    
    
      Het bewezenverklaarde levert op:
    
    
    
      
        Feit 2:
        medeplegen van opzettelijk handelen in strijd met een in artikel 3 onder B van de Opiumwet gegeven verbod
    
    
    
      
        Feit 3:
        medeplegen van opzetheling
    
    
    
      
        Feit 4:
        diefstal door twee of meer verenigde personen, waarbij de schuldige zich de toegang tot de plaats van het misdrijf heeft verschaft of het weg te nemen goed onder zijn bereik heeft gebracht door middel van braak
      
        Feit 5:
        diefstal door twee of meer verenigde personen, waarbij de schuldige zich de toegang tot de plaats van het misdrijf heeft verschaft of het weg te nemen goed onder zijn bereik heeft gebracht door middel van valse sleutels
    
    
    
      
        Feit 8:
        deelneming aan een organisatie die tot oogmerk heeft het plegen van misdrijven
    
    
    
      Er is geen omstandigheid aannemelijk geworden waardoor de wederrechtelijkheid aan het bewezenverklaarde zou ontbreken. Het bewezenverklaarde is dus strafbaar.
    
    
  
  
    
      5Strafbaarheid van verdachte
    Er is geen omstandigheid aannemelijk geworden die de strafbaarheid van verdachte uitsluit. Verdachte is derhalve strafbaar.
    
  
  
    
      6Motivering van de sanctie
    
      6.1
      
        
          Standpunt van de officier van justitie
        
        De officier van justitie heeft gevorderd dat verdachte zal worden veroordeeld tot een onvoorwaardelijke gevangenisstraf van 43 maanden met aftrek van de tijd die verdachte in voorlopige hechtenis heeft doorgebracht. Daarbij heeft de officier van justitie onder meer gewezen op Richtlijnen van het Openbaar Ministerie bij de feiten die zij bewezen acht en op het ondermijnende karakter van die feiten waarbij voor haar het zwaartepunt ligt op de deelname aan de criminele organisatie.
      
      
    
    
      6.2
      
        Standpunt van de verdediging
        De raadsman heeft zich op het standpunt gesteld dat de door de officier van justitie gevorderde straf niet passend is. Hij heeft de rechtbank daarom verzocht bij een op te leggen straf de ernst van de feiten anders te waarderen dan de officier van justitie heeft gedaan en om rekening te houden met de persoonlijke omstandigheden van de verdachte. De verdachte is al geruime tijd geschorst en is niet gerecidiveerd. De verdachte heeft orde op zaken gesteld en is klaar met zijn oude leven, een langdurige gevangenisstraf zoals door de officier van justitie geëist zou dit doorkruisen, met het risico dat de verdachte weer terugvalt in oud delict gedrag. Verder is verzocht bij vonnis de (geschorste) voorlopige hechtenis op te heffen.
      
    
    
      6.3
      
        
          Oordeel van de rechtbank
        
        Bij de beslissing over de sanctie die aan de verdachte moet worden opgelegd, heeft de rechtbank zich laten leiden door de aard en de ernst van de bewezenverklaarde feiten en de omstandigheden waaronder deze zijn begaan, alsmede de persoon verdachte, zoals van een en ander uit het onderzoek op de zitting is gebleken.
      
      
      
        In het bijzonder heeft de rechtbank het volgende in aanmerking genomen. De verdachte heeft samen met anderen ingebroken in een garagebox in [plaats 2] en in flatwoning in [plaats 3] , waarbij hem en zijn mededaders voor ogen stond een voorraad hennep/hennepplanten te stelen. In de woning in [plaats 3] is dat gelukt, de in [plaats 2] gestolen kluis bleek leeg. Deze twee feiten hebben plaatsgevonden binnen een crimineel samenwerkingsverband dat de verdachte samen met twee vrienden vormde gedurende ongeveer vijf maanden. Het oogmerk van die criminele organisatie was het zogenoemde 
        rippen van hennepplantages of opgeslagen voorraden hennep. In diezelfde periode heeft de verdachte samen met de twee anderen ook nog enige tijd een gestolen bestelbus verworven en voorhanden gehad en heeft hij, samen met anderen, een hennepkwekerij met 87 hennepplanten gehad in een woning in [plaats 9] .
      
      
      
        Het gaat om ernstige strafbare feiten die ook voor de maatschappij belastend zijn. Met het stelen van hennep(planten) kunnen tegen minimale kosten grote geldbedragen worden verdiend, waarbij - vanwege het verboden karakter van het exploiteren van hennepplantages of het aanwezig hebben van een grote hoeveelheid hennep - de aangiftebereidheid van slachtoffers en daarmee de kans op ontdekking, in het algemeen gering is. Daarbij komt dat bij ontdekking de kans bestaat dat de situatie uit de hand loopt, gelet op zowel de criminele belangen bij de drugs van zowel de eigenaar als de inbrekers. Het plegen van dergelijke inbraken versterkt dan ook het gevoel van onveiligheid in de buurt. Bovendien is cannabis een verslavende stof die slecht is voor de gezondheid van mensen. Het ging de verdachte om het stelen van grote hoeveelheden hennep, die overduidelijk bestemd moeten zijn geweest voor de handel. Het deelnemen aan een criminele organisatie is een delict dat de openbare orde raakt. De strafwaardigheid van deelneming aan een criminele organisatie wordt niet alleen bepaald door de organisatiegraad en het ontwrichtende karakter daarvan voor de openbare orde, maar ook door de aard van de misdrijven die worden beoogd. 
      
      
      
        De rechtbank neemt het de verdachte kwalijk dat hij zich met het plegen van deze feiten niet heeft bekommerd om de gevolgen, maar enkel uit was op eigen financieel gewin. 
        De verdachte en zijn twee mededaders gingen bij het plegen van de feiten ook berekenend te werk. Zo werden locaties waarvan zij vermoedden dat zich daar een hennepplantage of een voorraad hennep bevond in de gaten gehouden, soms met camera’s en ook werden personen die met die hennep(plantages) in verband konden worden gebracht, door hen gevolgd. Het drietal gebruikte daarbij professionele middelen als GPS-trackers, peilbakens en zender(telefoons) en zij waren, zo blijkt wel uit het dossier, aardig bedreven in het zonder schade openen van sloten door middel van lockpicking en cilinders uit sloten trekken, waarbij sleutels dan werden nagemaakt. Uit de bewezenverklaring volgt dat het de verdachten in ieder geval één keer is gelukt om daadwerkelijk een grote hoeveelheid hennep te stelen.
      
      
      
        Bij de aard en ernst van de bewezen verklaarde feiten past naar het oordeel van de rechtbank een onvoorwaardelijke gevangenisstraf. Daarbij weegt de rechtbank mee dat de verdachte eerder meerdere keren is veroordeeld voor vermogensdelicten, zo volgt uit zijn strafblad (Uittreksel Justitiële Documentatie van 27 oktober 2021). 
      
      
      
        Tegelijkertijd stelt de rechtbank vast dat zij de verdachte van een aanzienlijk aantal feiten vrijspreekt en dat zij daarmee tot een veel beperktere bewezenverklaring komt dan de officier van justitie. Verder kan de rechtbank de officier van justitie niet goed volgen in haar eis als het gaat om de door haar gemaakte optelsom van strafmaten zoals die volgen uit richtlijnen van het Openbaar Ministerie. Niet alleen wijken die richtlijnen af van de oriëntatiepunten van het Landelijk Overleg Vakinhoud Straf (LOVS), de door de officier van justitie in haar requisitoir genoemde strafmaat van 24 maanden gevangenisstraf voor verdachtes deelneming aan een criminele organisatie doet naar het oordeel van de rechtbank ook geen recht aan de omstandigheden van deze zaak. Daarbij heeft de rechtbank onder meer het oog op de relatief beperkte periode van vijf maanden waarin dit samenwerkingsverband heeft bestaan, op één daadwerkelijk geslaagde diefstal van hennep binnen het samenwerkingsverband en op de straffen die in de afgelopen jaren door rechters in het kader van criminele organisaties van deze aard en omvang worden opgelegd. 
      
      
      
      
        In de strafmaat weegt de rechtbank tot slot ook mee de persoon en de persoonlijke omstandigheden van de verdachte. De verdachte is na een voorarrest en overleveringsdetentie van in totaal 133 dagen inmiddels geruime tijd (ruim een jaar en drie maanden) op vrije voeten. Hij woont bij zijn moeder, ontvangt een bijstandsuitkering en heeft de gedeelde zorg voor zijn kind. De verdachte heeft zich tijdens de schorsing op een enkel incident na, goed gehouden aan de schorsingsvoorwaarden. Van nieuwe justitiecontacten is geen sprake. Volgens de reclassering is de leefsituatie van de verdachte inmiddels gestabiliseerd en is sprake van een positieve ontwikkeling, zo begrijpt de rechtbank uit het meest recente over hem opgestelde voorlichtingsrapport (het rapport van 10 mei 2021, opgesteld door [persoon 2] als reclasseringswerkster verbonden aan Reclassering Nederland, Adviesunit 3 Noord-West). Volgens de reclassering is de verdachte intrinsiek gemotiveerd om een positieve wending te blijven geven aan zijn leven, waarbij begeleiding door de reclassering op dit moment niet nodig wordt geacht. Wel ziet de reclassering het sociale netwerk van de verdachte als risicofactor voor recidive. 
      
      
      
        Bij weging van alle hiervoor voor de straftoemeting genoemde feiten en omstandigheden is de rechtbank van oordeel dat in deze zaak een vrijheidsbenemende straf moet worden opgelegd waarvan het onvoorwaardelijk deel niet langer is dan de tijd die de verdachte reeds in voorlopige hechtenis en overleveringsdetentie heeft gezeten. Daarnaast vindt de rechtbank een werkstraf en een voorwaardelijke gevangenisstraf van enige duur passend en nodig, dit laatste mede als stok achter de deur voor de verdachte om zijn intentie van een toekomst zonder criminele activiteiten, ook echt waar te gaan maken. 
      
      
      
        De rechtbank realiseert zich dat dit een fors lagere straf is dan geëist door de officier van justitie. Daarbij is van belang, zoals hiervoor al overwogen, dat de rechtbank tot een veel beperktere bewezen verklaring komt dan de officier van justitie, dat bij de straftoemeting is uitgegaan van de eigen LOVS-oriëntatiepunten en dat is gekeken naar straftoemeting in enigszins vergelijkbare zaken. Bovendien weegt de rechtbank de persoonlijke omstandigheden van de verdachte anders dan de officier van justitie in haar eis heeft gedaan. 
      
      
      
        Dit alles leidt tot de in het dictum genoemde straffen. Het voorwaardelijk gedeelte van de gevangenisstraf en de werkstraf die aan de verdachte wordt opgelegd is enigszins hoger dan de straf(fen) die aan de medeverdachten wordt opgelegd, omdat enerzijds de verdachte kortere tijd in voorlopige hechtenis heeft doorgebracht en anderzijds een extra feit bewezen wordt geacht (de hennepkwekerij in [plaats 9] ). 
      
      
    
  
  
    
      7Beslissing omtrent in beslag genomen en niet teruggegeven voorwerpen
    De rechtbank is van oordeel dat het onder verdachte in beslag genomen en niet teruggegeven voorwerp, te weten een personenauto met kenteken [kenteken 2] , dient te worden teruggegeven aan de verdachte. De rechtbank stelt vast dat de auto niet in eigendom aan de verdachte toebehoort maar op naam van de stiefvader van de verdachte staat. Niet is gebleken dat laatstgenoemde te kwader trouw was of - zoals door de officier van justitie is betoogd - dat sprake is van het verhullen van de eigendom van het voertuig. Het dossier biedt daartoe onvoldoende aanknopingspunten. 
    
  
  
    
      8Toepasselijke wettelijke voorschriften
    
      De volgende wetsartikelen zijn van toepassing:
      artikelen 22c, 22d, 47, 57, 140, 311 en 416 het Wetboek van Strafrecht.
      3 en 11 van de Opiumwet.
    
    
  
  
    
      9Beslissing
    De rechtbank:
    
    
      Verklaart niet bewezen wat aan verdachte onder feit 1, 6 en 7 ten laste is gelegd en spreekt hem daarvan vrij.
    
    
    
      Verklaart bewezen dat verdachte de onder 2, 3, 4, 5, en 8 ten laste gelegde feiten heeft begaan zoals hiervoor onder 3.4 weergegeven.
    
    
    
      Verklaart niet bewezen wat aan verdachte meer of anders is ten laste gelegd dan hierboven als bewezen is aangenomen en spreekt hem daarvan vrij.
    
    
    
      Bepaalt dat de onder 2, 3, 4, 5 en 8 bewezen verklaarde feiten de hierboven onder 4. vermelde strafbare feiten opleveren.
    
    
    
      Verklaart verdachte hiervoor strafbaar.
    
    
    
      Veroordeelt verdachte tot een gevangenisstraf voor de duur van 365 dagen, met bevel dat van deze straf een gedeelte, groot 232 dagen, niet ten uitvoer zal worden gelegd, tenzij de rechter later anders mocht gelasten op grond dat verdachte voor het einde van de op twee jaren bepaalde proeftijd zich aan een strafbaar feit heeft schuldig gemaakt.
    
    
    
      Bepaalt dat de tijd die verdachte vóór de tenuitvoerlegging van dit vonnis in verzekering, voorlopige hechtenis én overleveringsdetentie heeft doorgebracht, bij de tenuitvoerlegging van de opgelegde gevangenisstraf in mindering wordt gebracht, voor zover die tijd niet reeds op een andere straf in mindering is gebracht.
    
    
    
      Veroordeelt verdachte tot het verrichten van 120 uren taakstraf die bestaat uit het verrichten van onbetaalde arbeid, bij het niet of niet naar behoren verrichten daarvan te vervangen door 60 dagen hechtenis. 
    
    
    
      Gelast de teruggave aan de verdachte van:- 1.00 STK Personenauto [kenteken 2] , Volkswagen Polo kl: grijs (G1065128)
    
    
    
      Heft op het reeds geschorste bevel tot voorlopige hechtenis van verdachte.
    
    
    
      
        Samenstelling rechtbank en uitspraakdatum
      
      Dit vonnis is gewezen door
      mr. M. Hoendervoogt, voorzitter,
      mr. M. Mateman en mr. A. Buiskool, rechters,
      in tegenwoordigheid van de griffiers mr. L.L. de Vries en mr. A.C. ten Klooster,
      en uitgesproken op de openbare terechtzitting van 24 december 2021.