ECLI:NL:RBROT:2000:AA5913, Rechtbank Rotterdam, 24-05-2000, 10/221285-99
Rechtbank Rotterdam — Uitspraak 
Datum: 2000-05-24 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Strafrecht

Samenvatting: -

Parketnummer van de berechte zaak: 10/221285-99
      Datum uitspraak: 24 mei 2000
      Tegenspraak
    
    
    VONNIS
    
    
      van de ARRONDISSEMENTSRECHTBANK TE ROTTERDAM, meervoudige kamer voor
      strafzaken, in de zaak tegen:
    
    
    
      verdachte
      geboren te [plaats,land] op [geboortedatum,geboortejaar],
      wonende te [adres, woonplaats].
    
    
    
      Dit vonnis is gewezen naar aanleiding van het onderzoek op de terechtzitting
      van 10 mei 2000.
    
    
    TENLASTELEGGING
    
    Aan de verdachte is ten laste gelegd hetgeen vermeld staat in de inleidende dagvaarding onder bovenvermeld parketnummer. Van deze dagvaarding is een kopie in dit vonnis gevoegd (bladzijden genummerd la, lb en Ic).
    
    DE EIS VAN DE OFFICIER VAN JUSTITIE
    
    
      De officier van justitie mr. ing. Koppert heeft gerekwireerd - zakelijk
      weergegeven - de bewezenverklaring van het primair ten laste gelegde en de
      veroordeling van de verdachte tot een gevangenisstraf voor de duur van vijf jaar en een ontzegging van de bevoegdheid motorrijtuigen te besturen voor de duur van vijf jaar met aftrek van de tijd dat het rijbewijs ingevorderd is geweest.
    
    
    BEWEZEN
    
    
      De rechtbank acht wettig en overtuigend bewezen dat de verdachte het
      primair ten laste gelegde heeft begaan op de wijze als vermeld in de hierna ingevoegde bijlage (bladzijden genummerd ld en le), die van dit vonnis deel uitmaakt.
    
    
    
      Hetgeen meer of anders is ten laste gelegd is niet bewezen. De verdachte
      moet daarvan worden vrijgesproken.
    
    
    Voor zover in de bewezen verklaarde tenlastelegging kennelijke verschrijvingen voorkomen, zijn deze in de bewezenverklaring verbeterd. Blijkens het verhandelde ter terechtzitting is de verdachte daardoor niet geschaad in de verdediging.
    
    BEWIJS
    
    De rechtbank grondt haar overtuiging dat de verdachte het bewezen verklaarde heeft begaan op de feiten en omstandigheden die zijn vervat in de inhoud van wettige bewijsmiddelen. De bewijsmiddelen zullen in die gevallen waarin de wet aanvulling van het vonnis vereist, in een aan dit vonnis gehechte bijlage worden opgenomen.
    
    STRAFBAARHEID VAN HET FEIT
    
    Het bewezen feit levert op:
    
    
      Overtreding van artikel 6 van de Wegenverkeerswet 1994, terwijl het een
      ongeval betreft waardoor een ander wordt gedood, strafbaar gesteld bij artikel 175, eerste lid, aanhef en onder a van die wet, meermalen gepleegd.
    
    
    Er zijn geen feiten of omstandigheden gebleken die de strafbaarheid van het feit uitsluiten. Het feit is strafbaar.
    
    STRAFBAARHEID VAN DE VERDACHTE
    
    
      Er zijn geen feiten of omstandigheden gebleken die de strafbaarheid van de
      verdachte uitsluiten. De verdachte is strafbaar.
    
    
    MOTIVERING VAN DE STRAF EN BIJKOMENDE STRAF
    
    
      De straf en bijkomende straf die aan de verdachte worden opgelegd, zijn
      gegrond op de ernst van het feit, de omstandigheden waaronder dit is begaan en de persoon en de persoonlijke omstandigheden van de verdachte, zoals daarvan is gebleken uit het onderzoek ter terechtzitting. Daarbij wordt in het bijzonder het volgende in aanmerking genomen.
    
    
    
      Verdachte heeft zich, na consumptie van een grote hoeveelheid alcoholische
      drank, met zijn auto in het verkeer begeven en aldus op hoogst roekeloze
      wijze een ongeval veroorzaakt. Verdachte reed met een veel hogere snelheid
      dan de ter plaatse toegestane snelheid in de bebouwde kom in een tunnel met een bocht. Verdachte is de macht over het stuur verloren en met de wielen van zijn voertuig van de grond loskomend gaande over een trottoirband tussen de weghelften op de weghelft bestemd voor het tegemoetkomende verkeer terechtgekomen, waarbij hij nagenoeg frontaal tegen een hem tegemoetkomende auto is gebotst. Twee inzittenden van deze auto zijn aan de gevolgen van het ongeluk overleden, terwijl de twee andere inzittenden van dat voertuig zwaar gewond zijn geraakt. Bij de nabestaanden is door dit ongeval onzegbaar leed veroorzaakt.
    
    
    Op een dergelijk ernstig verkeersdelict waarbij twee personen zijn overleden en twee personen zwaar gewond zijn geraakt kan naar het oordeel van de rechtbank niet anders worden gereageerd dan met een onvoorwaardelijke gevangenisstraf van aanzienlijke duur.
    
    
      Verdachte dient de consequenties van zijn handelen ook in het verkeer te
      ondervinden. Na te melden onvoorwaardelijke ontzegging van de bevoegdheid
      motorrijtuigen te besturen is dan hier op zijn plaats.
    
    
    Alles afwegende acht de rechtbank na te melden straf passend en geboden.
    
    TOEPASSELIJKE WETTELIJKE VOORSCHRIFTEN
    
    
      De op te leggen straf en bijkomende straf zijn behalve op het reeds
      genoemde artikel gegrond op artikel 57 van het Wetboek van strafrecht en
      artikel 179, eerste en zesde lid van de Wegenverkeerswet 1994.
    
    
    DE VORDERINGEN BENADEELDE PARTIJEN
    
    
      Op de wijze voorzien in artikel 51b, eerste lid, van het Wetboek van
      Strafvordering heeft zich voor de aanvang van de terechtzitting gevoegd als benadeelde partij [naam], [adres,woonplaats], hierna te noemen benadeelde partij 1. Benadeelde partij 1 vordert vergoeding van immateriële schade tot een bedrag van f.20.000,=.
    
    
    
      Op de wijze voorzien in artikel 51b, eerste lid, van het Wetboek van
      Strafvordering heeft zich voor de aanvang van de terechtzitting gevoegd als benadeelde partij [naam], [adres, woonplaats], hierna te noemen benadeelde partij 2. Benadeelde partij 2 vordert vergoeding van immateriële schade tot een bedrag van f.20.000,=.
    
    
    
      Op de wijze voorzien in artikel Slb, eerste lid, van het Wetboek van
      Strafvordering heeft zich voor de aanvang van de terechtzitting gevoegd als benadeelde partij [naam], [adres, woonplaats], hierna te noemen benadeelde partij 3. Benadeelde partij 3 vordert vergoeding van kosten voor psychische hulp.
    
    
    De officier van justitie heeft geconcludeerd tot niet-ontvankelijkverklaring van de benadeelde partijen in de vorderingen.
    
    
      Namens de verdachte is gesteld dat de vorderingen van de benadeelde
      partijen niet toewijsbaar zijn in deze procedure en dat de vorderingen niet van eenvoudige aard zijn.
    
    
    Met betrekking tot de voornoemde vorderingen wordt het volgende overwogen.
    
    
      Voegingsgerechtigd als benadeelde partij in het strafproces zijn volgens
      artikel 51a van het Wetboek van Strafvordering:
      - degene die rechtstreeks schade heeft geleden door een strafbaar feit;
      - diens erfgenamen terzake van hun onder algemene titel verkregen vordering;
      - vorderingen bedoeld in artikel 108 eerste en tweede lid van boek 6 
        van het Burgerlijk Wetboek terzake van de daar bedoelde vorderingen.
    
    
    Van rechtstreekse schade is sprake indien iemand is getroffen in een belang dat door de overtreden strafbepaling wordt beschermd. In het algemeen beschermen strafbepalingen niet het belang van rechtsopvolgers, noch dat van derde belanghebbenden. In het geval van de hier overtreden strafbepaling is dat niet anders.De nabestaanden van de slachtoffers van het hier bewezenverklaarde strafbare feit kunnen zich derhalve niet voegen in de onderhavige procedure als degene die rechtstreeks schade heeft geleden door dit strafbare feit.
    
    
      De vorderingen tot vergoeding van immateriële schade van degenen die zich
      als benadeelde partij hebben gesteld zijn evenmin vorderingen van erfgenamen onder algemene titel verkregen danwel vorderingen als bedoeld in artikel 108 eerste en tweede lid van boek 6 van het Burgerlijk Wetboek.
    
    
    Gelet op het voorgaande zijn benadeelde partijen 1,2 en 3 niet voegingsgerechtigd als benadeelde partij in dit strafproces en dienen zij niet-ontvankelijk te worden verklaard in hun vorderingen. Zij kunnen hun vorderingen slechts bij de burgerlijke rechter aanbrengen.
    
    Nu benadeelde partijen niet-ontvankelijk worden verklaard in hun vorderingen, worden zij veroordeeld in de kosten door de verdachte gemaakt.
    
    BESLISSING
    
    De rechtbank:
    
    
      - verklaart bewezen, dat de verdachte het primair ten laste gelegde feit,
      zoals hiervoor omschreven, heeft begaan;
    
    
    
      - verklaart niet bewezen hetgeen aan de verdachte meer of anders ten laste
      is gelegd dan hiervoor bewezen is verklaard en spreekt de verdachte daarvan vrij;
    
    
    
      - stelt vast dat het bewezen verklaarde oplevert het hiervoor vermelde
      strafbare feit;
    
    
    - verklaart de verdachte strafbaar;
    
    
      - veroordeelt de verdachte terzake van het bewezen verklaarde feit tot een
      gevangenisstraf voor de tijd van 5 (vijf) jaren;
    
    
    
      - ontzegt de verdachte de bevoegdheid motorrijtuigen te besturen voor de
      tijd van 5 (vijf) jaren;
    
    
    
      - bepaalt dat de duur van de ontzegging van de bevoegdheid motorrijtuigen
      te besturen, wordt verminderd met de duur van de invordering en inhouding
      van het rijbewijs op grond van artikel 164 van de Wegenverkeerswet 1994;
    
    
    - verklaart benadeelde partijen niet-ontvankelijk in de vorderingen;
    
    
      - veroordeelt benadeelde partijen in de kosten door de verdachte ter
      verdediging tegen de vorderingen gemaakt, begroot op nihil.
    
    
    
      Dit vonnis is gewezen door:
      mr. Silvis, voorzitter,
      en mrs. Pit en Overbosch, rechters,
      in tegenwoordigheid van De Sain, griffier,
      en uitgesproken op de openbare terechtzitting van deze rechtbank op 24 mei 2000.