ECLI:NL:RBNNE:2023:1769, Rechtbank Noord-Nederland, 09-05-2023, 18-103039-19
Rechtbank Noord-Nederland — Uitspraak 
Datum: 2023-05-09 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Strafrecht

Samenvatting: De rechtbank is van oordeel dat niet kan worden vastgesteld dat er naar algemene ervaringsregels sprake is geweest van een aanmerkelijke kans dat aangever door toedoen van verdachte (zwaar) lichamelijk letsel zou bekomen. De rechtbank acht op grond daarvan het primair en het subsidiair ten laste gelegde niet wettig en overtuigend bewezen en zal verdachte daarvan vrijspreken.

Uitspraak
  
  
    RECHTBANK NOORD-NEDERLAND
    
      Afdeling strafrecht Locatie Groningen
      parketnummer 18.103039.19
      
        Vonnis van de meervoudige kamer voor de behandeling van strafzaken d.d. 9 mei 2023 in de zaak van het openbaar ministerie tegen de verdachte
      
    
  
  
    [verdachte] ,
    
      geboren op [geboortedatum] 1986 te [geboorteplaats] , wonende te [adres] .
      Dit vonnis is gewezen naar aanleiding van het onderzoek ter terechtzitting van 25 april 2023.
      Verdachte is verschenen, bijgestaan door mr. R.P. van der Graaf, advocaat te Utrecht. Het openbaar ministerie is ter terechtzitting vertegenwoordigd door mr. D.P. Menting.
    
  
  
    Tenlastelegging
    
      Aan verdachte is ten laste gelegd dat:
      hij op of omstreeks 9 maart 2019 te Stadskanaal, ter uitvoering van het door verdachte voorgenomen misdrijf om aan [slachtoffer] , opzettelijk zwaar lichamelijk letsel toe te brengen, met dat opzet in een door hem, verdachte, bestuurde auto op die [slachtoffer] is afgereden en/of ingereden (zonder zijn snelheid te minderen), waardoor die [slachtoffer] door voornoemde auto is geraakt en/of op de grond is gevallen, terwijl de uitvoering van dat voorgenomen misdrijf niet is voltooid;
      subsidiair althans, indien het vorenstaande niet tot een veroordeling mocht of zou kunnen leiden:
      hij op of omstreeks 9 maart 2019 te Stadskanaal, [slachtoffer] heeft mishandeld door in een door hem, verdachte, bestuurde auto op die [slachtoffer] af te rijden en/of in te rijden (zonder zijn snelheid te minderen), waardoor die [slachtoffer] door voornoemde auto is geraakt en/of op de grond is gevallen;
    
  
  
    Beoordeling van het bewijs
    
      
        Standpunt van de officier van justitie
      
      De officier van justitie heeft bewezenverklaring gevorderd van het primair ten laste gelegde. Hij heeft daartoe aangevoerd dat verdachte door zijn handelwijze bewust de aanmerkelijke kans heeft aanvaard dat het slachtoffer als gevolg van de aanrijding zwaar lichamelijk letsel zou oplopen. Het bestaan van de aanmerkelijke kans vloeit voort uit algemene ervaringsregels, immers kan het aanrijden van een voetganger door een auto met meer dan geringe snelheid – zoals hier het geval is gezien diverse getuigenverklaringen – zwaar lichamelijk letsel veroorzaken. Verdachte moet zich daarvan ook bewust zijn geweest. Verschillende getuigen hebben verklaard dat verdachte doelbewust op het slachtoffer is afgereden; hij heeft een manoeuvre gemaakt om hem te willen raken door over de stoep te rijden. Daarbij heeft het slachtoffer omhoog moeten springen om niet tegen een hek te worden klemgereden.
      
        Standpunt van de verdediging
      
      De raadsman heeft betoogd dat verdachte integraal moet worden vrijgesproken van het ten laste gelegde, nu uit het procesdossier niet is gebleken dat verdachte enige vorm van opzet op de gedragingen heeft gehad.
      
        Oordeel van de rechtbank
      
      
        Vrijspraak ten aanzien van het primair en subsidiair ten laste gelegde:
      
      De rechtbank acht het primair en subsidiair ten laste gelegde niet wettig en overtuigend bewezen, zodat verdachte hiervan integraal zal worden vrijgesproken. De rechtbank overweegt hiertoe het volgende.
      Verdachte ontkent de bedoeling te hebben gehad om aangever (zwaar) lichamelijk letsel toe te brengen. Uit de overige dossierstukken kan evenmin worden afgeleid dat verdachte daartoe vol opzet heeft gehad. De rechtbank dient derhalve te beoordelen of verdachte voorwaardelijk opzet op dit gevolg heeft gehad.
      De rechtbank stelt voorop dat voorwaardelijk opzet op een bepaald gevolg – zoals hier het veroorzaken van (zwaar) lichamelijk letsel – aanwezig is indien de verdachte bewust de aanmerkelijke kans heeft aanvaard dat dat gevolg zal intreden.
      De beantwoording van de vraag of een gedraging de aanmerkelijke kans op een bepaald gevolg in het leven roept, is afhankelijk van de omstandigheden van het geval. Daarbij komt betekenis toe aan de aard van de gedraging en de omstandigheden waaronder deze is verricht. Het zal in alle gevallen moeten gaan om een kans die naar algemene ervaringsregels aanmerkelijk is te achten.
      Op basis van het strafdossier en het besprokene ter terechtzitting stelt de rechtbank het volgende vast. Verdachte bevond zich in een hectische situatie, hij en diens personenauto zijn in de nachtelijke uren door een menigte belaagd. Verdachte is tijdens de belaging weggereden en heeft hierbij op enig moment met zijn voertuig aangever geraakt, waarbij aangever gering letsel heeft opgelopen.
      De rechtbank kan echter in onvoldoende mate van zekerheid de feiten en omstandigheden reconstrueren waaronder het voorgaande heeft plaatsvonden, aangezien de getuigenverklaringen in het dossier – met betrekking tot de gereden snelheid en ander verkeersgedrag van verdachte – fors uiteenlopen. Daarbij komt dat de politie geen verkeersongevallenanalyse heeft kunnen opmaken, gelet op de slechte weersomstandigheden en op het ontbreken van sporen op de plaats delict. In dat kader is onduidelijk gebleven op welke wijze aangever is geraakt.
      De rechtbank is gelet op het voornoemde van oordeel dat niet kan worden vastgesteld dat er naar algemene ervaringsregels sprake is geweest van een aanmerkelijke kans dat aangever door toedoen van verdachte (zwaar) lichamelijk letsel zou bekomen. De rechtbank acht op grond daarvan het primair en het subsidiair ten laste gelegde niet wettig en overtuigend bewezen en zal verdachte daarvan vrijspreken.
    
  
  
    Benadeelde partij
    
      [slachtoffer] heeft zich als benadeelde partij in het strafproces gevoegd met een vordering tot schadevergoeding. Gevorderd wordt een bedrag van € 575,- ter vergoeding van immateriële schade, vermeerderd met wettelijke rente vanaf de datum waarop de schade is ontstaan en met toepassing van de schadevergoedingsmaatregel.
      
        Standpunt van de officier van justitie
      
      De officier van justitie heeft zich op het standpunt gesteld dat de vordering geheel dient te worden toegewezen, vermeerderd met de wettelijke rente en met toepassing van de schadevergoedingsmaatregel.
      
        Standpunt van de verdediging
      
      De raadsman heeft zich op het standpunt gesteld dat, gelet op de bepleite vrijspraak, nietontvankelijkheid dient te volgen.
      
        Oordeel van de rechtbank
      
      De rechtbank acht het feit niet bewezen waaruit de schade zou zijn ontstaan. De benadeelde partij zal daarom niet ontvankelijk worden verklaard in de vordering.
    
  
  Uitspraak
  
    De rechtbank
    
      Verklaart niet bewezen hetgeen verdachte primair en subsidiair is ten laste gelegd en spreekt verdachte daarvan vrij.
      Verklaart de vordering van benadeelde partij [slachtoffer] niet-ontvankelijk. De vordering kan slechts bij de burgerlijke rechter worden aangebracht.
      Bepaalt dat benadeelde partij [slachtoffer] en verdachte de eigen proceskosten dragen.
      Dit vonnis is gewezen door mr. A.L.J.M.A. Janssens, voorzitter, mr. H. van der Werff en mr. J. Duiven, rechters, bijgestaan door mr. M. Huiskamp, griffier, en uitgesproken ter openbare terechtzitting van deze rechtbank op 9 mei 2023.
      Mr. H. van der Werff is buiten staat dit vonnis mede te ondertekenen.