ECLI:NL:RBDHA:2022:3922, Rechtbank Den Haag, 22-04-2022, NL22.3950 en NL22.3952
Rechtbank Den Haag — Uitspraak 
Datum: 2022-04-22 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Bestuursrecht; Vreemdelingenrecht

Samenvatting: India, veilig land van herkomst, gestelde identiteit, nationaliteit en herkomst niet aannemelijk

RECHTBANK DEN HAAG
    
    
      Zittingsplaats Middelburg
    
    
    
      Bestuursrecht
    
    
    
      zaaknummers: NL22.3950 en NL22.3952
    
    
      uitspraak van de enkelvoudige kamer in de zaak tussen
    
      [Naam 1], eiser, V-nummer: [Nummer 1]
    
      
        
          [Naam 2]
        , eiseres, V-nummer: [Nummer 2]
      Mede namens hun minderjarig kind [Naam 3]
      Hierna gezamenlijk te noemen: eisers
      (gemachtigde: mr. W.A. Berghuis),
    
    
    
      en
    
    
    de staatssecretaris van Justitie en Veiligheid, verweerder
    (gemachtigde: mr. E. van Hoof).
    
  
  
    
      Procesverloop 
    Bij twee afzonderlijke besluiten van 7 maart 2022 (de bestreden besluiten) heeft verweerder de asielaanvragen van eisers in de algemene procedure afgewezen als kennelijk ongegrond. 
    
    
      Eisers hebben beroep ingesteld tegen de bestreden besluiten.
    
    
    
      De rechtbank heeft het beroep, tezamen met de zaken met nummers NL22.3951 en NL22.3953, op 7 april 2022 op zitting behandeld. Eisers zijn verschenen, bijgestaan door hun gemachtigde. Als tolk is verschenen B.S.A. Doedée. Verweerder heeft zich laten vertegenwoordigen door zijn gemachtigde.
    
    
    
  
  
    Overwegingen
    
    1. Eisers stellen respectievelijk [Naam 4] en [Naam 5] te heten en hun achternaam, geboortedatum en geboorteland niet te kennen. Op 5 februari 2022 hebben eisers asiel aangevraagd in Nederland. 
    
    2. Aan hun asielaanvragen hebben eisers ten grondslag gelegd dat de overgelegde paspoorten niet van hen zijn en dat zij de paspoorten hebben gekregen van een meneer uit Turkije. Eisers wilden naar een veilig land vluchten, omdat eiseres zwanger werd en vanaf toen hun problemen in Turkije zijn begonnen. 
    
    3. Bij de bestreden besluiten heeft verweerder eisers asielaanvragen afgewezen als kennelijk ongegrond op grond van artikel 30b, eerste lid, aanhef en onder a en b, van de Vw, omdat zij hun gestelde identiteit, nationaliteit en herkomst niet aannemelijk hebben gemaakt. Eisers hebben authentieke Indiase paspoorten overgelegd waarin zij met biometrische gegevens geregistreerd staan onder de namen [Naam 1], geboren op [Geboortedatum 1], met de Indiase nationaliteit, en [Naam 2], geboren op [Geboortedatum 2], met de Indiase nationaliteit. Ook blijkt uit het biometrisch onderzoek in EU-Vis dat eiser met voornoemde gegevens een visum voor Zwitserland heeft aangevraagd. Eisers hebben op geen enkele manier aannemelijk gemaakt dat de door hen overgelegde paspoorten niet van hen zijn en dat de gegevens in EU-Vis onjuist zijn. Tot slot heeft verweerder voldaan aan zijn samenwerkingsverplichting. 
    
    4. Eisers handhaven in beroep hun standpunt dat zij de paspoorten hebben gekregen en dat de paspoorten niet van hen zijn. Eisers zijn niet afkomstig uit India noch zijn zij daar ooit geweest. Eiser heeft verder een foto van zijn kimlik uit Turkije overgelegd waaruit blijkt dat hij staatloos is. Ook volgt uit de reactie van de Indiase ambassade dat aan hen geen documenten of anderszins informatie wordt verstrekt omdat zij geen Indiase burgers zijn. Tot slot verkeren eisers in bewijsnood nu zij nooit in bezit zijn geweest van documenten en daarom hun identiteit niet met documenten kunnen aantonen. 
    
    
      De rechtbank oordeelt als volgt. 
    
    
    5. Het ligt op de weg van eisers om hun identiteit, nationaliteit en herkomst aannemelijk te maken. Verweerder heeft zich niet ten onrechte op het standpunt gesteld dat eisers daarin niet zijn geslaagd. Eisers hebben paspoorten overgelegd welke onderzocht en echt bevonden zijn door de Koninklijke Marechaussee. De enkele stelling van eisers dat de door hen gebruikte Indiase paspoorten niet van hen zijn en dat iemand deze paspoorten voor hen heeft geregeld, hebben eisers op geen enkele wijze onderbouwd en kan reeds daarom niet slagen. Eisers hebben evenmin een contra-expertise ingebracht. Daarbij heeft verweerder niet ten onrechte gewezen op het feit dat er twee paspoorten van eiser zijn overgelegd, van 2007 en 2017, met meerdere foto’s van verschillende tijdsperioden. Ook is er een paspoort van eiseres overgelegd met meerdere foto’s en meerdere visumaanvragen. Nu eisers echt bevonden paspoorten hebben overgelegd, is verweerder er bij de beoordeling van de asielaanvragen terecht van uitgegaan dat eisers de Indiase nationaliteit hebben. 
    
    6. Ook gelet op de vereisten voor een visumaanvraag, waaronder het overleggen van een authentiek paspoort met een pasfoto en het afstaan van vingerafdrukken, mag verweerder in beginsel uitgaan van de gegevens zoals die zijn geregistreerd in EU-Vis. Het ligt daarom op de weg van eisers om te onderbouwen dat deze registratie niet juist is. Verweerder heeft terecht gesteld dat eisers dit niet aannemelijk hebben gemaakt. Verweerder heeft verder niet ten onrechte gewezen op het feit dat eisers op geen enkele wijze nader hebben onderbouwd of gemotiveerd dat zij nooit in India zijn geweest, de taal aldaar niet spreken en daar geen netwerk hebben om op terug te vallen. Ten aanzien van de kimlik heeft verweerder niet ten onrechte gewezen op het feit dat eiser in het gehoor heeft verklaard dat hij illegaal in Turkije verbleef, terwijl hij wel in bezit is van een dergelijk document. Daarbij heeft verweerder zich niet ten onrechte op het standpunt gesteld dat in de kimlik informatie is opgenomen, zoals de achternaam en de geboortedatum van eiser en de namen van zijn ouders, waarover eiser in het gehoor heeft verklaard dat hij deze informatie niet weet. Voorts volgt uit de email van de Indiase ambassade niet om welke details is gevraagd, waar er geen details over worden verstrekt en of dat eiser geen burger van India is. De rechtbank volgt evenmin de stelling dat verweerder niet heeft voldaan aan zijn samenwerkingsverplichting. 
    
    7. De aanvraag is terecht afgewezen als kennelijk ongegrond. Het beroep is ongegrond.
    
    8. Voor een proceskostenveroordeling bestaat geen aanleiding.
    
    
  
  
    Beslissing
    
      De rechtbank verklaart het beroep ongegrond.
    
    
      
        Deze uitspraak is gedaan door mr. K.M. de Jager, rechter, in aanwezigheid van mr.Ż.A. Meinert, griffier, en openbaar gemaakt door middel van geanonimiseerde publicatie op www.rechtspraak.nl.
    
    
    
    
      De uitspraak is bekendgemaakt op:
    
    
    
      
      
        Rechtsmiddel
      
      Tegen deze uitspraak kan hoger beroep worden ingesteld bij de Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State binnen één week na de dag van bekendmaking. 
    
    
  
  
     Vreemdelingenwet 2000.
  
  
    Het Visum Informatie Systeem van de Europese Unie.
  
  
     Pagina 4 van 12 van het rapport van gehoor veilig land van herkomst.
  
  
     Pagina 4 van 12 van het rapport van gehoor veilig land van herkomst.