ECLI:NL:CRVB:1997:ZB7324, Centrale Raad van Beroep, 18-12-1997, 96/1260 CSV
Centrale Raad van Beroep — Uitspraak 
Datum: 1997-12-18 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Bestuursrecht; Socialezekerheidsrecht

Samenvatting: Omvang van de aansprakelijkstelling, betalingen door de premieschuldige.

96/1260 CSV
    
    
      O.
      U I T S P R A A K
    
    
    
    in het geding tussen:
    
    B.V. X., gevestigd te Y., appellante,
    
    en
    
    het Landelijk instituut sociale verzekeringen, gedaagde.
    
    
    I. ONTSTAAN EN LOOP VAN HET GEDING
    
    
      Met ingang van 1 maart 1997 is de Organisatiewet sociale
      verzekeringen 1997 in werking getreden. Ingevolge de
      Invoeringswet Organisatiewet sociale verzekeringen 1997
      treedt het Landelijk instituut sociale verzekeringen (hierna:
      Lisv) in de plaats van de betrokken bedrijfsvereniging.
      In het onderhavige geval is het Lisv in de plaats getreden
      van de Bedrijfsvereniging voor de Bouwnijverheid. In de
      uitspraak wordt onder gedaagde tevens verstaan het bestuur
      van deze bedrijfsvereniging.
    
    
    
      Appellante is bij gemachtigde drs H. Th. Kuipers,
      belastingadviseur te Rotterdam, op bij beroepschrift d.d.
      25 januari 1996 aangegeven gronden bij de Raad in hoger
      beroep gekomen van een door de Arrondissementsrechtbank te
      Rotterdam onder dagtekening 15 december 1995 tussen partijen
      gegeven uitspraak, waarnaar hierbij wordt verwezen.
    
    
    
      Bij brief van 4 april 1996, met bijlagen, zijn namens
      appellante nog nadere inlichtingen verstrekt en stukken
      overgelegd.
    
    
    
      Gedaagde heeft bij brief van 18 juni 1996 kort verweer
      gevoerd.
    
    
    
      Partijen hebben bij brieven van 21 juni 1996, met bijlagen,
      en 25 juni 1996 nogmaals aanvullende stukken ingezonden.
      Bij brief van 24 december 1996 heeft gedaagde enkele vanwege
      de Raad gestelde vragen beantwoord en nog enkele
      processen-verbaal in het geding gebracht.
    
    
    
      Bij brieven van 13 maart 1997 en 28 mei 1997 heeft
      drs Kuipers voornoemd nog aanvullende inlichtingen verstrekt
      en getuigen aangemeld en bij brief van 27 juni 1997 heeft
      hij nog een reactie ingezonden.
    
    
    
      Bij brief van 7 oktober 1997 heeft gedaagde gereageerd op de
      vanwege appellante overgelegde mandagenregisters, waarop
      vanwege appellante bij brief van 29 oktober 1997 is
      gereageerd.
    
    
    
      Bij faxschrijven van 3 november 1997 heeft drs Kuipers zijn
      pleitnota aan de Raad toegezonden.
    
    
    
      Het geding is behandeld ter zitting van de Raad, gehouden op
      6 november 1997, waar appellante zich heeft doen
      vertegenwoordigen door drs H. Th. Kuipers, voornoemd,
      vergezeld van A., B. en C.,
      allen werkzaam in de onderneming van appellante.
      Gedaagde heeft zich ter zitting doen vertegenwoordigen door
      mr J. de Jong, werkzaam bij SFB Uitvoeringsorganisatie
      sociale verzekeringen N.V.
    
    
    
    II. MOTIVERING
    
    
      Gedaagde heeft appellante bij de bestreden beslissing op
      grond van artikel 16b van de Coördinatiewet Sociale
      Verzekering (hierna: CwSV) tot een bedrag van aanvankelijk
      f 329.243,93 - na correctie - f 310.017,35 hoofdelijk
      aansprakelijk gesteld voor de premies ingevolge de
      Ziektewet, de Wet op de arbeidsongeschiktheidsverzekering,
      de Werkloosheidswet en de Ziekenfondswet, welke door
      B.V. Z. i.o. te P. (hierna: Z.)
      verschuldigd zijn terzake van voor appellante in de jaren
      1986, 1987 en 1988 in onderaanneming uitgevoerde
      werkzaamheden. Op het bedrag van de aansprakelijkstelling
      heeft gedaagde een bedrag van f 71.545,75, zijnde de helft
      van de door appellante op de G-rekening van Z. gestorte
      bedragen, in mindering gebracht.
    
    
    
      De rechtbank heeft het beroep van appellante gegrond
      verklaard, voor zover het was gericht tegen het bedrag van
      de hoofdelijke aansprakelijkstelling, het besluit in zoverre
      vernietigd en het bedrag van de aansprakelijkstelling
      vastgesteld op het gecorrigeerde bedrag van
      f 310.017,35, en het beroep voor het overige ongegrond
      verklaard.
    
    
    
      Blijkens hetgeen in hoger beroep is aangevoerd kan
      appellante zich primair niet met de aansprakelijkstelling
      door gedaagde verenigen, omdat zij zich op het standpunt
      stelt dat alleen het 'witte' personeel van Z., hetwelk
      in de loonadministratie is verantwoord, bij werkzaamheden
      voor appellante is ingezet. Appellante is daarom van
      mening dat de premies ter zake van de voor haar uitgevoerde
      werkzaamheden door Z. zijn betaald en dat de premies
      waarvoor zij aansprakelijk is gesteld, daarom niet zijn
      verschuldigd terzake van het voor haar uitgevoerde werk, als
      bedoeld in artikel 16b, eerste lid, van de CwSV. Appellante
      heeft daartoe aangevoerd dat uit de stukken blijkt dat voor
      het reguliere personeel van Z. alle afdrachten aan
      gedaagde correct hebben plaatsgevonden. Zij heeft voorts
      samenvattingen gemaakt van de mandagenregisters die haar
      destijds door Z. zijn verstrekt, waaruit blijkt dat alle
      daarin genoemde werknemers voorkomen in de loonadministratie
      van Z.. De originele mandagenregisters zijn ter inzage
      beschikbaar. Appellante was de enige hoofdaannemer van
      Z. die over mandagenregisters beschikte. In die
      registers zitten volgens appellante geen hiaten van enige
      betekenis.
      Voorts heeft appellante bezwaar tegen de door de rechtbank
      gehanteerde bewijslastverdeling, tegen het oordeel van de
      rechtbank over de betekenis van de verklaringen voor het
      betalingsgedrag en tegen het niet toekennen van een
      proceskostenvergoeding.
    
    
    De Raad overweegt het volgende.
    
    
      De Raad stelt voorop dat, nu appellante een
      verdergaande/andere vrijwaring wenst dan is voorzien in
      artikel 16b, vijfde lid van de CwSV, de bewijslast dat er
      bij de werken van appellante geen niet verantwoord personeel
      is ingezet, ten volle bij appellante ligt. De Raad is van
      oordeel dat appellante niet in die bewijslast is geslaagd.
      De Raad acht daarbij in de eerste plaats van belang de
      hiaten en de onjuistheden die door gedaagde blijkens zijn
      brief van 7 oktober 1997 in de mandagenregisters zijn
      gesignaleerd. Over 1986 ontbreken die registers. Over 1987
      en 1988 zijn ze niet geheel compleet. Voorts blijken er
      werknemers voor te komen die volgens de mandagenregisters
      een veelvoud van 8 uren per dag hebben gewerkt of die
      blijkens de administratie van Z. ziek waren of uit
      dienst. Voorts kan bij het ontbreken van een
      projectadministratie bij Z. de juistheid van de
      mandagenregisters niet worden gecontroleerd, zodat niet kan
      worden bepaald of en in hoeverre de op de manurenregisters
      voorkomende mensen (genoemde namen) feitelijk (ook) elders
      hebben gewerkt.
      Van de zijde van appellante is ter zitting erkend dat de
      reconstructie van de manurenregisters niet volledig is. De
      reden daarvan was dat in de aanvang van de Wet
      Ketenaansprakelijkheid het belang van het vragen van
      mandagenregisters, van de controle op die lijsten en het
      bewaren er van nog onvoldoende werd onderkend. Dat
      appellante de in de door Z. meegezonden manurenlijsten
      voorkomende onjuistheden niet heeft kunnen opmerken doet aan
      het oordeel van de Raad niet af.
      Het hoger beroep van appellante, gericht op volledige
      vernietiging van de aansprakelijkstelling, kan dan ook op
      dit punt niet slagen.
    
    
    
      De Raad onderschrijft voorts het oordeel van de rechtbank
      over de betekenis van de geclausuleerde verklaringen inzake
      het betalingsgedrag.
    
    
    
      Naar aanleiding van de stelling van appellante dat er bij de
      werkzaamheden in haar bedrijf alleen wel in de
      loonadministratie verantwoord personeel is ingezet en dat
      zij daarom dus nooit hoofdelijk aansprakelijk kan worden
      gesteld voor (bijna) het totale bedrag van de met de
      uitgevoerde werkzaamheden gemoeide premies, overweegt de
      Raad het navolgende.
    
    
    
      Uit het rapport van de opsporingsdienst van 11 december 1989
      komt naar voren welke loonbedragen Z. in 1986, 1987 en
      1988 op de verzamelloonstaten heeft verantwoord. In
      hetzelfde rapport is voorts vastgesteld welke loonbedragen
      er daarnaast, aan zwart brutoloon zijn betaald:
      dat ging in 1986 om ongeveer 35% van de in totaal verloonde
      bedragen, in 1987 eveneens om ongeveer 35% en in 1988 om
      ruim 29% van de in totaal verloonde bedragen.
    
    
    
      Uit het rapport van 26 oktober 1990 van L. Tijssens blijkt
      dat ten laste van Z. op basis van die gegevens
      aanvullende jaarnota's zijn opgelegd van f 379.810,-- over
      1986, f 393.303,-- over 1987 en f 330.731,-- over 1988.
    
    
    
      In een brief van gedaagde d.d. 20 oktober 1993 aan de rechtbank
      naar aanleiding van vragen omtrent het afgeven van
      verklaringen omtrent het betalingsgedrag heeft gedaagde
      aangegeven dat er op 21 januari 1988, na een
      voorgeschiedenis van betalingsregelingen, nog een
      premieschuld resteerde van f 1.535,76. Naar het oordeel van
      de Raad dient uit dat laatste gegeven te worden afgeleid dat
      in ieder geval de premies voor het wel verantwoorde
      personeel over 1986 door Z. geheel waren betaald en
      eveneens die over 1987 behoudens genoemd bedrag van
      f 1.535,76 en een eventuele afrekeningsnota over 1987.
      Gegeven de verhouding tussen wel verantwoord en niet
      verantwoord loon leiden die gegevens tot de conclusie dat in
      ieder geval over 1986 (en 1987) ongeveer 65% van de
      verschuldigde premie door Z. zelf moet zijn betaald,
      zodat gedaagde appellante ten onrechte over 1986 heeft
      aangesproken voor het volledige premiebedrag dat gemoeid was
      met de voor appellante uitgevoerde werken en voor 1987
      alleen 50% van de G-stortingen - ongeveer 10% van de verschuldigde
      premie - in mindering heeft gebracht.
    
    
    
      De Raad vindt het op de weg van gedaagde liggen om bij de
      vaststelling van de aansprakelijkstelling als hier aan de
      orde, zich op de hoogte te stellen van de premiebedragen die
      door de primair premieschuldige zijn voldaan en daaraan
      uitdrukking te geven in de aansprakelijkstelling. Nu gedaagde
      dit heeft nagelaten is het bestreden besluit in strijd
      met de zorgvuldigheid tot stand gekomen.
    
    
    
      Het vorenstaande leidt er toe dat de bestreden beslissing en
      de aangevallen uitspraak, voor zover daarbij het bedrag van
      de aansprakelijkstelling is vastgesteld op
      f 310.017,35 niet in stand kunnen blijven en in zoverre
      dienen te worden vernietigd.
      De Raad ziet daarin tevens aanleiding om gedaagde te
      veroordelen in de proceskosten van appellante in eerste
      aanleg en in hoger beroep ten bedrage van f 1.775,-- voor
      het geding in eerste aanleg en f 2.130,-- voor het geding in
      hoger beroep voor kosten van rechtskundige bijstand.
      Tevens dient gedaagde aan appellante het in eerste aanleg en
      in hoger beroep gestorte griffierecht ten bedrage van f 1.000,-- te vergoeden.
    
    
    Het vorenstaande leidt tot de navolgende beslissing.
    
    
    III. BESLISSING
    
    De Centrale Raad van Beroep,
    
    Recht doende:
    
    
      Vernietigt de aangevallen uitspraak en de bestreden
      beslissing wat betreft de door de rechtbank vastgestelde
      hoogte van het bedrag van de aansprakelijkstelling;
      Bevestigt de aangevallen uitspraak voor het overige;
      Veroordeelt gedaagde in de proceskosten van appellante ten
      bedrage van f 3.905,-- in totaal;
      Bepaalt dat gedaagde het gestorte recht van f 1.000,-- in
      totaal aan appellante vergoedt.
    
    
    
      Aldus gegeven door mr A.F.M. Brenninkmeijer als voorzitter
      en mr G.P.A.M. Garvelink-Jonkers en
      mr G.J. van Muijen als leden, in tegenwoordigheid van
      mr H.D. Wolthuis als griffier en uitgesproken in het
      openbaar op 18 december 1997.
    
    
    
    (get.) A.F.M. Brenninkmeijer.
    
    
    (get.) H.D. Wolthuis.
    
    
      HL
      1512