ECLI:NL:RBAMS:2022:7440, Rechtbank Amsterdam, 08-12-2022, 13/751076-21
Rechtbank Amsterdam — Uitspraak 
Datum: 2022-12-08 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Strafrecht; Europees strafrecht

Samenvatting: Overlevering. EAB t.b.v. de tenuitvoerlegging van een in Polen opgelegde straf. Overlevering toegestaan.

RECHTBANK AMSTERDAM
    INTERNATIONALE RECHTSHULPKAMER
    
    
    
      Parketnummer: 13/751076-21
      RK nummer: 21/530
    
    
    
      
        Datum uitspraak: 8 december 2022
      
    
    
    
    
      
      
        UITSPRAAK
      
    
    
    
    
      op de vordering ex artikel 23 Overleveringswet (OLW), ingediend door de officier van justitie bij deze rechtbank. Deze vordering dateert van 22 januari 2021 en betreft onder meer het in behandeling nemen van een Europees aanhoudingsbevel (EAB).
      Dit EAB is uitgevaardigd op 9 oktober 2020 door de Circuit Law Court in Świdnica (Polen) en strekt tot de aanhouding en overlevering van:  
    
    
    
      
        	[opgeëiste persoon]
      
      	geboren te [geboorteplaats] (Polen) op [geboortedag] 1992, 
      ingeschreven in de Basisregistratie Personen op het adres: 
      
        [adres] , 
    
    
    
      hierna te noemen de opgeëiste persoon.
    
    
    
  
  
    
      1Procesgang
    
    
      De vordering is behandeld op de openbare zitting van 24 november 2022. Het verhoor heeft plaatsgevonden in tegenwoordigheid van de officier van justitie mr. N.R. Bakkenes. De opgeëiste persoon is bijgestaan door zijn raadsman, mr. S.J. Römer, advocaat te Amsterdam en door een tolk in de Poolse taal.
    
    
    
      De rechtbank stelt vast dat in deze zaak de termijn van 90 dagen waarbinnen de rechtbank ex artikel 22 OLW op het overleveringsverzoek moet beslissen, reeds is verstreken. Dat betekent dat de rechtbank de beslistermijn niet meer kan verlengen en dat als gevolg daarvan geen grondslag meer bestaat voor gevangenhouding.
    
  
  
    
      2Identiteit van de opgeëiste persoon
    
    
      De rechtbank heeft de identiteit van de opgeëiste persoon onderzocht. De opgeëiste persoon heeft ter zitting verklaard dat de bovenvermelde personalia juist zijn en dat hij de Poolse nationaliteit heeft. 
    
    
  
  
    
      3Referte
    
    
      De raadsman heeft zich op het standpunt gesteld dat er geen weigeringsgronden aan overlevering in de weg staan. Hij heeft zich daarom aan het oordeel van de rechtbank gerefereerd.
    
    
  
  
    
      4Grondslag en inhoud van het EAB
    
    
      In het EAB wordt melding gemaakt van een final and enforceable judgement:
    
    
    
      
        rendered by the District Law Court of Ząbkowice Śląskie (Polen), reference II K 357/13, on the 11th of July 2013.
    
    
    
      
        rendered by the District Law Court of Ząbkowice Śląskie (Polen), reference II K 501/15, on the 21st of December 2015.
    
    
    
      De overlevering wordt verzocht ten behoeve van de tenuitvoerlegging van twee vrijheidsstraffen voor de duur van 6 maanden respectievelijk 1 jaar, door de opgeëiste persoon nog geheel te ondergaan op het grondgebied van de uitvaardigende lidstaat. De vrijheidsstraffen zijn aan de opgeëiste persoon opgelegd bij de hiervoor genoemde vonnissen. 
    
    
    
      Deze vonnissen betreffen de feiten zoals die zijn omschreven in onderdeel e) van het EAB. 
    
    
    
      4.1
      
        Weigeringsgrond als bedoeld in artikel 12 OLW
      
      
      
        
          Vonnis van 11 juli 2013 (II K 357/13)
        
        In het EAB staat vermeld dat de opgeëiste persoon in persoon is verschenen bij het proces dat tot de beslissing van 11 juli 2013 met nummer II K 357/13 heeft geleid. De weigeringsgrond van artikel 12 OLW is ten aanzien van dit vonnis niet van toepassing.
      
      
      
        
          Vonnis van 21 december 2015 (II K 501/15)
        
        De rechtbank stelt vast dat het EAB strekt tot de tenuitvoerlegging van een vonnis terwijl de verdachte niet in persoon is verschenen bij het proces dat tot die beslissing heeft geleid, en dat – kort gezegd – is gewezen zonder dat zich één van de in artikel 12, sub a tot en met d, OLW genoemde omstandigheden heeft voorgedaan.
      
      
      
        Gelet daarop kan de overlevering ex artikel 12 OLW voor dit vonnis worden geweigerd.
      
      
      
        De rechtbank ziet echter aanleiding om af te zien van haar bevoegdheid om de overlevering te weigeren omdat overlevering naar haar oordeel geen schending van de verdedigingsrechten van de opgeëiste persoon inhoudt. Zij acht daarbij het volgende van belang.
      
      
      
        Uit het EAB en de aanvullende informatie blijkt dat de opgeëiste persoon op 24 juli 2015 als verdachte is verhoord waarbij hij is geïnstrueerd dat hij de autoriteiten van elke adreswijziging op de hoogte moest brengen en wat de consequenties zouden zijn als hij dat niet zou doen. De opgeëiste persoon heeft twee adressen opgegeven, een inschrijfadres en een feitelijk verblijfadres. De oproeping voor de behandeling van de zaak is naar het inschrijfadres gestuurd, maar de opgeëiste persoon heeft de oproeping niet in ontvangst genomen, ondanks dat hieromtrent berichten voor hem zijn achtergelaten op dat adres.
      
      
      
        Gelet op het voorgaande kan naar het oordeel van de rechtbank worden aangenomen dat de opgeëiste persoon op de hoogte was van de verdenking, de lopende strafprocedure, alsmede dat hij er rekening mee moest houden dat hij daarover officiële correspondentie zou ontvangen op (één van) de adressen die hij had opgegeven.
      
      
      
        De rechtbank is daarom van oordeel dat de opgeëiste persoon, zo hij al niet uit eigen beweging stilzwijgend afstand heeft gedaan van zijn recht om in persoon te verschijnen bij het proces, op zijn minst kennelijk onzorgvuldig is geweest met betrekking tot zijn bereikbaarheid voor officiële correspondentie. 
        
          5.	Strafbaarheid: feiten waarvoor dubbele strafbaarheid is vereist
        
      
      
      
        De uitvaardigende justitiële autoriteit heeft de feiten niet aangeduid als feiten waarvoor het vereiste van toetsing van dubbele strafbaarheid niet geldt. Overlevering kan in dat geval worden toegestaan, indien voldaan wordt aan de kaderbesluitconform uitgelegde eisen die in artikel 7, eerste lid, aanhef en onder b, OLW juncto artikel 7, eerste lid, onder a 2°, OLW zijn neergelegd.
      
      
      
        De rechtbank stelt vast dat hieraan is voldaan.
      
      
      
        De feiten leveren naar Nederlands recht op:
      
      
      
        
          T.a.v. het vonnis van 11 juli 2013 (II K 357/13)
        
      
      
      
        
          overtreding van artikel 8 van de Wegenverkeerswet 1994
        
      
      
      
        
          T.a.v. het vonnis van 21 december 2015 (II K 501/15)
        
      
      
      
        
          diefstal waarbij de schuldige zich de toegang tot de plaats van het misdrijf heeft verschaft door middel van braak
        
      
      
    
  
  
    
      6Slotsom
    
    
      Nu is vastgesteld dat het EAB voldoet aan de eisen van artikel 2 OLW er ook overigens geen weigeringsgronden aan de overlevering in de weg staan en er geen sprake is van een geval waarin aan het EAB geen gevolg mag worden gegeven, dient de overlevering te worden toegestaan.
    
    
  
  
    
      7Toepasselijke wetsbepalingen
    
    
      Artikelen 311 Wetboek van Strafrecht, de artikelen 8 en 176 Wegenverkeerswet 1994 en de artikelen 2, 5, 7 en 12 OLW. 
    
    
  
  
    
      8Beslissing
    
    
      
        STAAT TOE de overlevering van [opgeëiste persoon] aan de Circuit Law Court in Świdnica (Polen)  voor de feiten zoals die zijn omschreven in onderdeel e) van het EAB.
    
    
    
    
    
    
    
    
    
    
    
    
    
    
    
    
      
        Aldus gedaan door
      mr. A.J.R.M. Vermolen,  				                 		voorzitter,
      mrs. M. van Mourik en A.K. Glerum,                         				rechters,
      in tegenwoordigheid van mr. M.J. Bouwmeester,		                         		griffier,
      en uitgesproken ter openbare zitting van 8 december 2022.
    
    
    
    
    
    
    
    
    
    
    
    
    
    
    
    
    
    
    
    
    
    
    
    
    
    
    
    
    
    
    
    
    
    
    
    
    
    
    
    
    
    
    
    
    
      
        Ingevolge artikel 29, tweede lid, OLW staat tegen deze uitspraak geen gewoon rechtsmiddel open.