ECLI:NL:GHAMS:2023:747, Gerechtshof Amsterdam, 23-03-2023, 23-000782-22
Gerechtshof Amsterdam — Uitspraak 
Datum: 2023-03-23 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Strafrecht

Samenvatting: Vrijspraak bedreiging, veroordeling mishandeling. Kennelijke verschrijving van de tenlastegelegde periode. Het hof zal dit in navolging van de eerste rechter verbeterd lezen.

afdeling strafrecht
    parketnummer: 23-000782-22 
    datum uitspraak: 21 maart 2023 
  
  
    TEGENSPRAAK (gemachtigd raadsman)
  
  
    Verkort arrest van het gerechtshof Amsterdam gewezen op het hoger beroep, ingesteld tegen het vonnis van de politierechter in de rechtbank Noord-Holland van 21 maart 2022 in de strafzaak onder parketnummer 15-297693-21 tegen
  
  
    
      
        [verdachte]
      ,
    geboren te [geboorteplaats] op [geboortedatum] 1990, 
    adres: [adres] .
  
  
    Onderzoek van de zaak
    
    
      Dit arrest is gewezen naar aanleiding van het onderzoek ter terechtzitting in hoger beroep van 7 maart 2023 en, overeenkomstig het bepaalde bij artikel 422, tweede lid, van het Wetboek van Strafvordering, naar aanleiding van het onderzoek ter terechtzitting in eerste aanleg.
    
    
    
      De verdachte heeft hoger beroep ingesteld tegen voormeld vonnis.
    
    
    
      Het hof heeft kennisgenomen van de vordering van de advocaat-generaal en van hetgeen de raadsman naar voren heeft gebracht.
    
    
    
  
  
    Tenlastelegging
    
    
      Gelet op de in eerste aanleg door de rechtbank toegelaten wijziging is aan de verdachte tenlastegelegd dat:
    
    
    
      1.hij in of omstreeks de periode van 10 augustus 2019 tot en met 15 juni 2021 te Haarlem, zijn levensgezel, [benadeelde] , heeft mishandeld door: 
      - voornoemde [benadeelde] (met kracht) te duwen en/of 
      - voornoemde [benadeelde] (met kracht) te knijpen in haar armen, althans ergens in het lichaam en/of 
      - voornoemde [benadeelde] (met zijn vlakke hand) in haar gezicht, althans tegen het hoofd te slaan 
         en/of stompen en/of 
      - (met kracht) één of meerdere kussen(s) en/of lakens tegen het gezicht, althans tegen het lichaam 
         van voornoemde [benadeelde] aan te duwen;
    
    
    
      2.hij in of omstreeks de periode van 10 augustus 2019 tot en met 15 juni 2021 te Haarlem, [benadeelde] , heeft bedreigd met enig misdrijf tegen het leven gericht en/of met zware mishandeling, door:
      - een mes te tonen aan die [benadeelde] en/of 
      - die [benadeelde] de woorden toe te voegen "als je dichterbij komt dan steek ik je neer", althans woorden van gelijke strekking;
    
    
    
      3.hij in of omstreeks de periode van 1 maart 2019 tot en met 15 juni 2019 te Haarlem opzettelijk en wederrechtelijk de salontafel, in elk geval enig goed, dat/die geheel of ten dele aan [benadeelde] , in elk geval aan een ander toebehoorde(n) heeft vernield, beschadigd, onbruikbaar gemaakt en/of weggemaakt.
    
    
    
      Voor zover in de tenlastelegging taal- en/of schrijffouten voorkomen, zal het hof deze verbeterd lezen. . De verdachte wordt daardoor niet in de verdediging geschaad.
    
    
    
  
  
    Vonnis waarvan beroep
    
    
      Het vonnis waarvan beroep zal worden vernietigd, omdat het hof tot een andere beslissingen komt dan de rechtbank.
    
    
    
  
  
    Vrijspraak bedreiging (feit 2)
    
    
      Naar het oordeel van het hof is op basis van het dossier en het verhandelde ter terechtzitting niet met een voor een bewezenverklaring vereiste mate van zekerheid komen vast te staan dat de verdachte de aangeefster heeft bedreigd met een mes. Om die reden zal het hof de verdachte vrijspreken van hetgeen hem onder 2 tenlastegelegd is. 
    
    
    
  
  
    Verbeterde lezing van het onder 3 tenlastegelegde
    
    
      In navolging van de politierechter is het hof van oordeel dat met betrekking tot de onder feit 3 tenlastegelegde periode sprake is van een kennelijke verschrijving en dat is bedoeld de periode van 1 maart 2019 tot en met 15 juni 2021 ten laste te leggen. In het licht van de inhoud van het dossier kan hierover geen misverstand er bestaan. De drie tenlastegelegde feiten hebben immers allen betrekking op hetzelfde feitencomplex en de feiten 1 en 2 zien eveneens op de periode van 1 maart 2019 tot en met 15 juni 2021. Door de verdediging is ter terechtzitting hierover ook geen verweer gevoerd. 
    
    
    
  
  
    Bewezenverklaring
    
    
      Het hof acht wettig en overtuigend bewezen dat de verdachte het onder 1 en 3 tenlastegelegde heeft begaan, met dien verstande dat: 
    
    
    
      1.hij in de periode van 10 augustus 2019 tot en met 15 juni 2021 te Haarlem, [benadeelde] , heeft mishandeld door: 
      - [benadeelde] te duwen, en 
      - [benadeelde] met kracht te knijpen in haar armen, en 
      - [benadeelde] met zijn vlakke hand in haar gezicht te slaan, en
      - één kussen tegen het gezicht te duwen.
    
    
    
      3.hij in de periode van 1 maart 2019 tot en met 15 juni 2021 te Haarlem opzettelijk en wederrechtelijk de salontafel, /die aan [benadeelde] , toebehoorde heeft vernield.
    
    
    
      Hetgeen onder 1 en 3 meer of anders is tenlastegelegd, is niet bewezen. De verdachte moet hiervan worden vrijgesproken.
    
    
    
      Het bewezenverklaarde is gegrond op de feiten en omstandigheden die in de bewijsmiddelen zijn vervat, zoals deze na het eventueel instellen van beroep in cassatie zullen worden opgenomen in de op te maken aanvulling op dit arrest.
    
    
    
  
  
    Strafbaarheid van het bewezenverklaarde
    
    
      Geen omstandigheid is aannemelijk geworden die de strafbaarheid van het onder 1 en 3 bewezenverklaarde uitsluit, zodat dit strafbaar is.
    
    
    
      Het onder 1 bewezenverklaarde levert op:
      
        mishandeling.
      
    
    
    
      Het onder 3 bewezenverklaarde levert op:
      
        opzettelijk en wederrechtelijk enig goed dat geheel of ten dele aan een ander toebehoort, vernielen.
      
    
    
    
  
  
    Strafbaarheid van de verdachte
    
    
      De verdachte is strafbaar, omdat geen omstandigheid aannemelijk is geworden die de strafbaarheid ten aanzien van het onder 1 en 3 bewezenverklaarde uitsluit.
    
    
    
  
  
    Oplegging van straf
    
    
      De politierechter heeft de verdachte voor het in eerste aanleg bewezenverklaarde veroordeeld tot een voorwaardelijke gevangenisstraf voor de duur van vier weken met een proeftijd van 2 jaren en een taakstraf voor de duur van 100 uren, subsidiair 50 dagen hechtenis.
    
    
    
      De advocaat-generaal heeft gevorderd dat de verdachte zal worden veroordeeld tot dezelfde straf als door de rechter in eerste aanleg opgelegd.
    
    
    
      Het hof heeft in hoger beroep de op te leggen straf bepaald op grond van de ernst van de feiten en de omstandigheden waaronder deze zijn begaan en gelet op de persoon van de verdachte. Het hof heeft daarbij in het bijzonder het volgende in beschouwing genomen.
    
    
    
      De verdachte heeft zich tijdens zijn relatie schuldig gemaakt aan de mishandeling van zijn toenmalige vriendin, door haar te slaan, duwen en te knijpen. Daarmee heeft hij bij haar pijn en letsel veroorzaakt en aldus een inbreuk gemaakt op haar lichamelijke integriteit. Bekend is dat dergelijke feiten nog voor langere tijd angst kunnen veroorzaken bij een slachtoffer. Bovendien vonden de feiten plaats in de woning van het slachtoffer, terwijl het slachtoffer ervan uit mocht gaan dat zij in die woning en bij haar toenmalige vriend veilig was. De verdachte heeft ook een tafel vernield die aan het slachtoffer toebehoorde. Hij heeft daarmee blijk gegeven dat hij geen respect heeft voor andermans eigendom. Het hof rekent dit de verdachte aan. 
    
    
    
      Bij het bepalen van de straf heeft het hof acht geslagen op de oriëntatiepunten van het Landelijk Overleg Vakinhoud Strafrecht (LOVS). Gelet hierop en op het feit dat de verdachte blijkens een hem betreffend uittreksel uit de Justitiële Documentatie niet recent is veroordeeld voor soortgelijke feiten, is het hof van oordeel dat een taakstraf passend en geboden is. Het hof acht het zinvol om een deel van de op te leggen taakstraf in voorwaardelijke vorm op te leggen om zo de verdachte ervan te weerhouden zich in de toekomst wederom schuldig te maken aan dergelijke strafbare feiten.
    
    
    
      Het hof acht, alles afwegende, een deels voorwaardelijk taakstraf van na te melden duur passend en geboden.
    
    
    
  
  
    Toepasselijke wettelijke voorschriften
    
    
      De op te leggen straf zijn gegrond op de artikelen 9, 14a, 14b, 14c, 22c, 22d, 57, 300 en 350 van het Wetboek van Strafrecht.
    
    
    
    
  
  
    BESLISSING
    
    
      Het hof:
    
    
    
      Vernietigt het vonnis waarvan beroep en doet opnieuw recht:
    
    
    
      Verklaart niet bewezen dat de verdachte het onder 2 tenlastegelegde heeft begaan en spreekt de verdachte daarvan vrij.
    
    
    
      Verklaart zoals hiervoor overwogen bewezen dat de verdachte het onder 1 en 3 tenlastegelegde heeft begaan.
    
    
    
      Verklaart niet bewezen hetgeen de verdachte meer of anders is tenlastegelegd dan hierboven is bewezenverklaard en spreekt de verdachte daarvan vrij.
    
    
    
      Verklaart het onder 1 en 3 bewezenverklaarde strafbaar, kwalificeert dit als hiervoor vermeld en verklaart de verdachte strafbaar.
    
    
    
      Veroordeelt de verdachte tot een taakstraf voor de duur van 120 (honderdtwintig) uren, indien niet naar behoren verricht te vervangen door 60 (zestig) dagen hechtenis.
    
    
    
      Bepaalt dat een gedeelte van de taakstraf, groot 40 (veertig) uren, indien niet naar behoren verricht te vervangen door 20 (twintig) dagen hechtenis, niet ten uitvoer zal worden gelegd, tenzij de rechter anders mocht gelasten omdat de verdachte zich voor het einde van de proeftijd van 2 (twee) jaren aan een strafbaar feit heeft schuldig gemaakt.
    
    
    
      Beveelt dat de tijd die door de verdachte vóór de tenuitvoerlegging van deze uitspraak in enige in artikel 27, eerste lid, van het Wetboek van Strafrecht bedoelde vorm van voorarrest is doorgebracht, bij de uitvoering van de opgelegde taakstraf in mindering zal worden gebracht, volgens de maatstaf van twee uren taakstraf per in voorarrest doorgebrachte dag, voor zover die tijd niet reeds op een andere straf in mindering is gebracht.
    
    
    
      Dit arrest is gewezen door de meervoudige strafkamer van het gerechtshof Amsterdam, waarin zitting hadden mr. N.E. Kwak, mr. A.M. Kengen en mr. S.M. Milani, in tegenwoordigheid van mr. S. Pesch, griffier, en is uitgesproken op de openbare terechtzitting van dit gerechtshof van 21 maart 2023.