ECLI:NL:RBDHA:2024:1879, Rechtbank Den Haag, 15-02-2024, NL24.1682 en NL24.1683
Rechtbank Den Haag — Uitspraak 
Datum: 2024-02-15 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Bestuursrecht; Vreemdelingenrecht

Samenvatting: Dublin, buiten zitting, Frankrijk, ongegrond, moslim, transgender, onveilig, aan aanmeldverhoor voorbijgegaan

RECHTBANK DEN HAAG
  
  
    Bestuursrecht
  
  
    zaaknummers: NL24.1682 en NL24.1683
    
      
      uitspraak van de enkelvoudige kamer en de voorzieningenrechter in de zaak tussen
    
  
  
    
      
      [eiser] , eiser/verzoeker (hierna: eiser)
    
      V-nummer: [v-nummer]
      (gemachtigde: mr. F. Lavell),
    
    
    
      en
    
    
  
  
    de staatssecretaris van Justitie en Veiligheid, verweerder
    
    
  
  
    Inleiding
    
    
      1. In deze uitspraak beoordeelt de rechtbank het beroep van eiser tegen het niet in behandeling nemen van de aanvraag tot het verlenen van een verblijfsvergunning asiel voor bepaalde tijd. De voorzieningenrechter beoordeelt in deze uitspraak het verzoek om een voorlopige voorziening van eiser. De staatssecretaris heeft de aanvraag met het bestreden besluit van 15 januari 2024 niet in behandeling genomen omdat Frankrijk verantwoordelijk is voor de aanvraag.
    
    
    
  
  
    Beoordeling door de rechtbank
    
    
      
        Geen zitting
      
    
    
    2. De rechtbank houdt in deze zaak geen zitting. Het beroep is namelijk kennelijk ongegrond. Hieronder legt de rechtbank dit uit.
    
    
      
        Waar gaat deze zaak over?
      
    
    
    3. Eiser stelt de Bahreinse nationaliteit te hebben en te zijn geboren op [geboortedag] 1995. Verweerder heeft de asielaanvraag van eiser niet in behandeling genomen, omdat Frankrijk verantwoordelijk zou zijn voor de behandeling daarvan.
    
    
      
        Wat vindt eiser in beroep? 
      
    
    
    4. Eiser stelt dat verweerder ten onrechte aan de bezwaren voor overdracht aan Frankrijk die hij in de zienswijze en het aanmeldverhoor heeft genoemd voorbij is gegaan. Eiser is transgender en als moslim in Frankrijk kan hem daarom onvoldoende veiligheid geboden worden. 
    
    
    
      
        Wat is het oordeel van de rechtbank?
      
    
    
    5. In het algemeen mag verweerder ten opzichte van Frankrijk uitgaan van het interstatelijke vertrouwensbeginsel. De Afdeling heeft dit zeer recent bevestigd in de uitspraak van 2 augustus 2023 en daarna meermaals herhaald. Eiser dient dus aannemelijk te maken dat het asiel- en opvangsysteem in Frankrijk dusdanige tekortkomingen vertoont dat juist hij bij overdracht een reëel risico loopt op een behandeling die in strijd is met artikel 3 van het EVRM of artikel 4 van het EU-Handvest. Naar het oordeel van de rechtbank is eiser hier niet in geslaagd.
    
    6. Met betrekking tot eisers zorgen over de negatieve houding in Frankrijk jegens moslims en transgenders overweegt de rechtbank als volgt. Er is geen reden om aan te nemen dat eiser terecht zal komen in een situatie die de bijzonder hoge drempel van zwaarwegendheid zal halen, zoals die is beschreven in het arrest Jawo. Het is door eiser ook niet aannemelijk gemaakt dat hij in Frankrijk een reëel risico loopt op een onmenselijke of vernederende behandeling in de zin van artikel 4 van het Handvest. De enkele stelling dat dit zo is, zonder dit te onderbouwen met stukken die eiser persoonlijk betreffen, is onvoldoende. Eiser heeft zijn vrees niet aannemelijk gemaakt. De rechtbank acht hierbij van belang dat eiser in het aanmeldgehoor heeft verklaard dat hij het gevoel dat hij in Frankrijk niet goed zal worden behandeld voornamelijk gebaseerd heeft op verhalen van kennissen en onderzoek. Daar komt bij dat niet is gebleken dat eiser zich bij voorkomende problemen niet kan wenden tot de daartoe aangewezen (hogere) autoriteiten van Frankrijk of de daartoe aangewezen autoriteiten. Niet is gebleken dat dit voor eiser niet mogelijk of bij voorbaat zinloos is. De beroepsgrond slaagt daarom niet.
    
    
    
    
    
    
    
    
    
    
    
    
    
    
    
    
    
  
  
    Conclusie en gevolgen
    
    7. De beroepsgronden slagen niet. De rechtbank twijfelt hier niet over. Daarom is het beroep kennelijk ongegrond. 
    
    8. Nu er uitspraak is gedaan in het beroep en er niet langer sprake is van connexiteit, wordt het verzoek om een voorlopige voorziening niet-ontvankelijk verklaard. 
    
    9. Eiser krijgt geen vergoeding van zijn proceskosten. 
    
    
  
  
    Beslissing
    
    
      De rechtbank verklaart het beroep ongegrond.
    
    
    
      De voorzieningenrechter verklaart het verzoek tot het treffen van een voorlopige voorziening niet-ontvankelijk.
    
    
    
      Deze uitspraak is gedaan door mr. D.C. Laagland, (voorzieningen)rechter, in aanwezigheid van J. Dommerholt, griffier.
    
    
    
      De beslissing is uitgesproken in het openbaar en bekendgemaakt op:
    
    
    
    
    
    
    
    
    
    
    
    
    
    
    
    
    
    
    
    
    
    
    
    
    
    
    
    
    
    
    
    
    
    
    
    
    
    
    
    
    
  
  
    Rechtsmiddel
    Bent u het niet eens met deze uitspraak?
    
    
      Als u het niet eens bent met deze uitspraak op het beroep, kunt u een brief sturen naar de rechtbank waarin u uitlegt waarom u het er niet mee eens bent. Dit heet een verzetschrift. U moet dit verzetschrift indienen binnen 6 weken na de dag waarop deze uitspraak is verzonden. U ziet deze datum hierboven. Als u graag een zitting wilt waarin u uw verzetschrift kunt toelichten, kunt u dit in uw verzetschrift vermelden. Tegen de uitspraak op het verzoek om een voorlopige voorziening staat geen rechtsmiddel open.
    
  
  
     Zie artikel 8:54, eerste lid, aanhef en onder c, van de Algemene wet bestuursrecht (Awb).
  
  
    Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State.
  
  
    Zie onder meer de uitspraak van de Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State (de ABRvS) van 2 augustus 2023, ECLI:NL:RVS:2023:2940, waarin de ABRvS de motivering onder 6 van de uitspraak van deze rechtbank, zittingsplaats Amsterdam, van 20 juli 2023, ECLI:NL:RBDHA:2023:12235, heeft overgenomen.
  
  
    Zie onder meer de uitspraak van de ABRvS van 29 november 2023 (ECLI:NL:RVS:2023:4441).
  
  
    Verdrag tot bescherming van de rechten van de mens en de fundamentele vrijheden.
  
  
    Handvest van de grondrechten van de Europese Unie.
  
  
    Zie de uitspraak van het Hof van Justitie van 19 maart 2019, ECLI:EU:C:2019:218.
  
  
     Op grond van artikel 8:81 en 8:83, derde lid, van de Awb.