ECLI:NL:RBMNE:2021:3367, Rechtbank Midden-Nederland, 01-07-2021, UTR 20/2516
Rechtbank Midden-Nederland — Uitspraak 
Datum: 2021-07-01 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Bestuursrecht; Socialezekerheidsrecht

Samenvatting: IOAW - bezwaar niet-ontvankelijk verklaard - 6:19 besluit en alsnog inhoudelijk beslist - geen inhoudelijke beroepsgronden - beroep ongegrond

RECHTBANK MIDDEN-NEDERLAND
    
    
      Zittingsplaats Utrecht
    
    
    
      Bestuursrecht
    
    
    
      zaaknummer: UTR 20/2516 
    
    
      uitspraak van de enkelvoudige kamer van 1 juli 2021 in de zaak tussen
    
      [eiser] , te [woonplaats] , eiser,
    
    
      en
    
    
    het college van burgemeester en wethouders van Dronten, verweerder
    (gemachtigde: N. Keuper).
    
  
  
    Inleiding en procesverloop
    
    
      Eiser ontving sinds 1 september 2016 een uitkering op grond van de Wet inkomensvoorziening oudere en gedeeltelijk arbeidsongeschikte werkloze werknemers (IOAW). 
    
    
    
      Bij besluit van 22 oktober 2019 (het primaire besluit) heeft verweerder deze uitkering beëindigd per 1 april 2019. Tevens heeft verweerder de uitkering ingetrokken en teruggevorderd over de periode van 1 april 2017 tot en met 31 maart 2019. 
    
    
    
      Bij brief van 30 november 2019, bij verweerder ingekomen op 6 december 2019, heeft eiser bezwaar gemaakt tegen het primaire besluit. 
    
    
    
      Bij beslissing op bezwaar van 25 mei 2020 heeft verweerder het bezwaar niet-ontvankelijk verklaard, omdat het bezwaarschrift te laat was ingediend. 
    
    
    
      Eiser heeft op 6 juli 2020 beroep ingesteld tegen de beslissing op bezwaar van 25 mei 2020.
    
    
    
      Bij beslissing op bezwaar van 9 maart 2021 heeft verweerder de beslissing op bezwaar van 25 mei 2020 gewijzigd. Verweerder heeft het bezwaar van eiser alsnog ontvankelijk verklaard. Vervolgens heeft verweerder het bezwaar ongegrond verklaard. 
    
    
    
      Bij brief van 29 april 2021 heeft de rechtbank eiser in de gelegenheid gesteld nadere gronden in te dienen tegen de beslissing op bezwaar van 9 maart 2021. Eiser heeft hierop gereageerd bij brief van 9 mei 2021. 
    
    
    
      Het onderzoek ter zitting heeft plaatsgevonden op 20 mei 2021 via Skype-zitting. Eiser is met bericht van verhindering niet verschenen. Verweerder heeft zich laten vertegenwoordigen door zijn gemachtigde.
    
    
  
  
    Overwegingen
    
    
      
        Met betrekking tot de beslissing op bezwaar van 25 mei 2020
      
    
    
    1. Bij beslissing op bezwaar van 9 maart 2021 heeft verweerder zijn eerdere
    
      beslissing op bezwaar van 25 mei 2020 gewijzigd. Verweerder is daarbij tegemoet gekomen aan het bezwaar van eiser. Verweerder is het namelijk met eiser eens dat het bezwaar van 
      30 november 2019 tegen het besluit van 22 oktober 2019 ten onrechte niet-ontvankelijk was verklaard. Om die reden heeft eiser nu geen belang meer bij een inhoudelijke beoordeling van zijn beroep tegen de beslissing op bezwaar van 25 mei 2020. De rechtbank zal het beroep van eiser tegen de beslissing op bezwaar van 25 mei 2020 daarom niet-ontvankelijk verklaren. 
    
    
    
      
        Met betrekking tot de beslissing op bezwaar van 9 maart 2021
      
    
    
    2. Het staat verweerder vrij om een eenmaal genomen besluit te wijzigen. Verweerder 
    
      mag dit óók doen als tegen dat eerdere besluit inmiddels beroep is ingesteld. Dit beroep heeft dan van rechtswege betrekking op het gewijzigde besluit. Deze situatie doet zich in het geval van eiser ook voor. Zijn beroep van 6 juli 2020 tegen de beslissing op bezwaar van 
      25 mei 2020 is van rechtswege mede gericht tegen de gewijzigde beslissing op bezwaar van 9 maart 2021. Anders dan eiser heeft aangevoerd, is dit niet een vooringenomen standpunt van de rechtbank. Eén en ander vloeit namelijk rechtstreeks voorts uit de wet, te weten uit artikel 6:19, eerste lid, van de Algemene wet bestuursrecht (Awb). De beroepsgrond faalt dus.
    
    
    3. Eiser heeft verder in beroep aangevoerd dat verweerder ten onrechte geen verweerschrift heeft ingediend en dat de rechtbank hieraan ten onrechte geen consequenties heeft verbonden. Ook deze beroepsgrond treft geen doel. Bij brief van 13 juli 2020 heeft de rechtbank aan verweerder meegedeeld dat het hem vrij staat om een verweerschrift in te dienen. Verweerder is hiertoe dus niet gehouden geweest. Dit zou slechts anders zijn geweest indien de rechtbank verweerder hiertoe uitdrukkelijk had verzocht. Daarvan is evenwel geen sprake geweest. Verweerder heeft dus geen rechtsregel geschonden door geen verweerschrift in te dienen. Evenmin heeft de rechtbank enige rechtsregel geschonden door hieraan geen consequenties te verbinden. 
    
    4. Eiser heeft voorts aangevoerd dat de rechtbank niet heeft gereageerd op zijn telefoontjes en brieven sinds 6 juli 2020. Kort samengevat heeft hij bij herhaling geïnformeerd naar de voortgang van de behandeling van zijn beroepschrift. Dit mede omdat de rechtbank verweerder bij brief van 13 juli 2020 vier weken de tijd had gegeven om de op de zaak betrekking hebbende stukken aan de rechtbank te doen toekomen en verweerder hieraan geen gevolg heeft gegeven.
    
    5. De rechtbank heeft al in de loop van november 2020 van verweerder vernomen dat verweerder voornemens was om een nieuwe beslissing op bezwaar te nemen. In de weken daarna hebben rechtbank en verweerder een aantal keer contact gehad over de voortgang van de zaak. Verweerder heeft daarbij aangegeven dat de nieuwe beslissing op bezwaar ongeveer eind februari 2021 klaar zou zijn. Tegen deze achtergrond en in het licht van artikel 6:19, eerste lid, van de Awb, heeft de rechtbank gemeend om verweerder respijt te geven en geen gevolgtrekkingen te maken naar aanleiding van de vertraging. Het heeft de rechtbank vrij gestaan om dit zo te beslissen. De rechtbank vindt het wel heel vervelend dat deze gang van zaken blijkbaar niet of onvoldoende is gecommuniceerd naar eiser toe. Hierdoor is het begrijpelijk dat het voor eiser enige tijd onduidelijk is gebleven wat de rechtbank met zijn beroepschrift van 6 juli 2020 ging doen. De rechtbank biedt eiser hiervoor haar excuses aan. De rechtbank verbindt hieraan verder geen gevolgen, omdat eiser door de gang van zaken niet in zijn procespositie of in zijn belang is geschaad. 
    
    6. Eiser is in de gelegenheid gesteld om nadere inhoudelijke gronden van beroep in te dienen tegen de beslissing op bezwaar van 9 maart 2021. Van deze gelegenheid heeft eiser geen gebruik gemaakt. 
    
    7. De slotsom is dat het beroep van eiser tegen de beslissing op bezwaar van 
    9 maart 2021 ongegrond is. Dat betekent dat die beslissing in stand blijft. Er is geen aanleiding voor een proceskostenveroordeling. 
    
    
  
  
    Beslissing
    
    
      De rechtbank:
    
    - verklaart het beroep tegen de beslissing op bezwaar van 25 mei 2020 niet-ontvankelijk;
    - verklaart het beroep tegen de beslissing op bezwaar van 9 maart 2021 ongegrond.
    
    
      Deze uitspraak is gedaan door mr. R.J.A. Schaaf, rechter, in aanwezigheid van L.S. Lodder, griffier. De beslissing is uitgesproken op 1 juli 2021 en zal openbaar worden gemaakt door publicatie op www.rechtspraak.nl.
    
    
    
    
    
    
    
    
      
        
        
        
          
            
              griffier
            
            
              rechter
            
          
        
      
    
    
    
    
    
      Een afschrift van deze uitspraak is verzonden aan partijen op:
    
    
    
  
  
    Bent u het niet eens met deze uitspraak?
    Als u het niet eens bent met deze uitspraak, kunt u een brief sturen naar de Centrale Raad van Beroep waarin u uitlegt waarom u het er niet mee eens bent. Dit heet een beroepschrift. U moet dit beroepschrift indienen binnen 6 weken na de dag waarop deze uitspraak is verzonden. U ziet deze datum hierboven.
  
  
     Artikel 8:42, eerste lid, van de Awb.