ECLI:NL:RBDHA:2021:16239, Rechtbank Den Haag, 18-03-2021, AWB 21/663
Rechtbank Den Haag — Uitspraak 
Datum: 2021-03-18 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Bestuursrecht

Samenvatting: 8:54; fictief; langere beslistermijn; gegrond.

RECHTBANK DEN HAAG
    
    
      Zittingsplaats Utrecht
    
    
    
      Bestuursrecht
    
    
    
      zaaknummer: AWB 21/663
    
    
    uitspraak van de enkelvoudige kamer van 18 maart 2021 in de zaak tussen
    
    
      [eiseres] met v-nummer [V-nummer] , eiseres
    (gemachtigde: mr. M. Issa),
    
    
      en
    
    
    de Staatssecretaris van Justitie en Veiligheid, verweerder
    (gemachtigde: F. el Benaissati). 
    
    
  
  
    Procesverloop
    
    
      Deze uitspraak gaat over het beroep van eiseres omdat verweerder niet op tijd heeft beslist op haar aanvraag tot het verlenen van een machtiging tot voorlopig verblijf. 
    
    
    
  
  
    Overwegingen
    
    1. De rechtbank nodigt partijen niet uit voor een zitting, omdat dat in deze zaak niet nodig is (artikel 8:54 van de Algemene wet bestuursrecht (Awb)). Hieronder legt de rechtbank dat verder uit. 
    
    2. 	Als een bestuursorgaan niet op tijd beslist op een aanvraag of bezwaarschrift kan de betrokkene daartegen in beroep gaan. Wel moet de betrokkene dan eerst een ‘ingebrekestelling’ aan het bestuursorgaan sturen. Dat wil zeggen dat de betrokkene per brief aan het bestuursorgaan moet laten weten dat er binnen twee weken alsnog beslist moet worden op zijn aanvraag of bezwaar. Dit staat (onder andere) in de artikelen 6:2, 6:12 en 7:1 van de Awb.
    
    3. 	Eiseres heeft haar aanvraag ingediend op 21 april 2020. Verweerder moet binnen 90 dagen beslissen op de aanvraag. Dat staat in artikel 2u, eerste lid, van de Vreemdelingenwet 2000 (Vw). Verweerder  heeft de beslistermijn verlengd met drie maanden. Verweerder had dus uiterlijk op 20 oktober 2020 moeten beslissen. De rechtbank stelt vast dat deze beslistermijn is overschreden. De rechtbank stelt verder vast dat eiseres verweerder op 8 januari 2021 in gebreke heeft gesteld en dat sindsdien twee weken zijn verstreken.
    
    4. In artikel 4:17 van de Awb staat dat als een bestuursorgaan niet op tijd een besluit neemt, het bestuursorgaan een dwangsom moet betalen voor elke dag dat het in gebreke is, voor maximaal 42 dagen. De dwangsom bedraagt de eerste veertien dagen € 23,- per dag, de daaropvolgende veertien dagen € 35,- per dag en de overige dagen € 45,- per dag. Het bestuursorgaan stelt de dwangsom vast binnen twee weken na de laatste dag waarover de dwangsom betaald moet worden (artikel 4:18, lid 1, van de Awb).
    
    5. 	Verweerder heeft de hoogte van de dwangsom nog niet vastgesteld. De rechtbank doet dit nu alsnog (artikel 8:55c van de Awb). De dwangsom is in dit geval verschuldigd vanaf 23 januari 2021. Omdat er inmiddels al 42 dagen zijn verstreken sinds verweerder in gebreke is, stelt de rechtbank de dwangsom vast op het maximale bedrag, € 1.442,-.
    
    6. 	Omdat verweerder nog geen besluit heeft genomen bepaalt de rechtbank dat verweerder dit alsnog moet doen. De rechtbank geeft daarvoor normaal een termijn van twee weken. Er kunnen omstandigheden zijn die ervoor zorgen dat de rechtbank een langere termijn geeft (artikel 8:55d, derde lid, van de Awb).
    
    7. 	Verweerder heeft gevraagd om een langere beslistermijn, gelet op het nog uit te voeren DNA-onderzoek. Verweerder heeft verzocht om een beslistermijn van twee weken nadat de resultaten van het DNA-onderzoek bekend zijn geworden. 
    
    8. De rechtbank ziet onder de gegeven omstandigheden aanleiding om aan verweerder een langere beslistermijn dan twee weken op te leggen. Hoewel de rechtbank het belang van eiseres bij het noemen van een concrete beslistermijn onderkent, is dat in dit geval niet mogelijk. Verweerder is immers afhankelijk van de medewerking van de instanties die betrokken zijn bij de uitvoering van het DNA-onderzoek en het laat zich op dit moment moeilijk voorspellen hoeveel tijd er precies gemoeid zal zijn met dit onderzoek. De rechtbank ziet onder deze omstandigheden dus aanleiding om verweerder te volgen in zijn verzoek en een beslistermijn op te leggen van twee weken nadat de resultaten van het DNA-onderzoek bekend zijn geworden. De rechtbank verwacht wel van verweerder dat hij vinger aan de pols houdt en zo nodig stappen zal ondernemen richting de betrokken instanties, als de uitslag (te) lang op zich laat wachten.   
    
    9. 	De rechtbank bepaalt dat verweerder een dwangsom van € 100,- moet betalen voor elke dag waarmee de beslistermijn nu nog wordt overschreden door verweerder. Daarbij geldt wel een maximum van € 15.000,-. 
    
    10. 	Het beroep is kennelijk gegrond. 
    
    11. 	Dat betekent ook dat eiseres een vergoeding krijgt voor de proceskosten die zij heeft gemaakt. Verweerder moet dit betalen. Volgens het Besluit proceskosten bestuursrecht (Bpb) is dit een vast bedrag omdat eiseres een professionele (juridische) hulpverlener heeft ingeschakeld om voor haar een beroepschrift in te dienen. Omdat de zaak alleen gaat over de vraag of de beslistermijn is overschreden wordt een lager bedrag toegekend (wegingsfactor 0,5). Verder zijn er geen kosten gemaakt die vergoed kunnen worden. Toegekend wordt 
    € 267,-. 
    
    12. 	Omdat het beroep gegrond is moet verweerder het griffierecht van € 181,- aan eiseres betalen. 
    
    
    
    
    
    
    
    
  
  
    Beslissing
    
    
      De rechtbank:
    
    
    - verklaart het beroep gegrond;
    
      -	vernietigt het, met een besluit gelijk te stellen, niet tijdig nemen van een besluit;
    - stelt de door verweerder te betalen dwangsom vast op € 1.442,-; 
    - draagt verweerder op binnen twee weken nadat de resultaten van het DNA-onderzoek
           bekend zijn geworden alsnog een besluit bekend te maken;
    - bepaalt dat verweerder aan eiseres een dwangsom van € 100,- moet betalen voor elke 	dag waarmee hij de hiervoor genoemde termijn overschrijdt, met een maximum van 	€ 15.000,-; 
    - bepaalt dat verweerder het griffierecht van € 181,- dat eiseres heeft betaald moet betalen;
    - veroordeelt verweerder tot betaling van € 267,- aan proceskosten. Verweerder moet dit 	bedrag betalen aan eiseres.  
    
    
    
    
      Deze uitspraak is gedaan door mr. M.C. Verra, rechter, in aanwezigheid van 
      N.J.R. Kalaykhan, griffier. De beslissing is uitgesproken op 18 maart 2021 en zal openbaar worden gemaakt door publicatie op rechtspraak.nl.
    
    
    
    
    
    
    
    
      de griffier						de rechter
    
    
    
    
    
      Afschrift verzonden of digitaal ter beschikking gesteld aan partijen op:
    
    
    
  
  
    Bent u het niet eens met deze uitspraak?
    Als u het niet eens bent met deze uitspraak kunt u een brief sturen naar de rechtbank waarin u uitlegt waarom u het er niet mee eens bent. Dit heet een verzetschrift. U moet dit verzetschrift indienen binnen zes weken na de dag waarop deze uitspraak is verzonden. U ziet deze datum op de stempel die hierboven staat. Als u graag een zitting wilt waarbij u persoonlijk uw mening aan de rechter kunt geven, kunt u dit in uw verzetschrift aangeven.