ECLI:NL:RBMNE:2021:5864, Rechtbank Midden-Nederland, 01-12-2021, AWB - 21 _ 994
Rechtbank Midden-Nederland — Uitspraak 
Datum: 2021-12-01 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Bestuursrecht

Samenvatting: wia

RECHTBANK MIDDEN-NEDERLAND
    Zittingsplaats Utrecht
    
    
      Bestuursrecht
    
    
    
      zaaknummer: UTR 21/994
    
    
    uitspraak van de enkelvoudige kamer van 1 december 2021 in de zaak tussen
    
    
      [eiseres] , te [woonplaats] , eiseres
    (gemachtigde: mr. J.A.H. van Marwijk),
    
    
      en
    
    
    
      
        de Raad van bestuur van het Uitvoeringsinstituut werknemersverzekeringen (het Uwv), verweerder
      (gemachtigde: mr. E. Witte).
    
    
    
  
  
    Procesverloop
    
    
      Bij besluit van 23 juni 2020 (het primaire besluit) heeft verweerder bepaald dat eiseres met ingang van 7 januari 2020 geen recht heeft op een uitkering op grond van de Wet werk en inkomen naar arbeidsvermogen (Wet WIA). 
    
    
    
      Bij besluit van 19 januari 2021 (het bestreden besluit) heeft verweerder het bezwaar van eiseres ongegrond verklaard.
    
    
    
      Eiseres heeft vervolgens beroep ingesteld. Verweerder heeft een verweerschrift ingediend.
    
    
    
      Het onderzoek op de zitting heeft plaatsgevonden op 5 oktober 2021. Eiseres is in persoon verschenen, bijgestaan door haar gemachtigde. Verweerder heeft zich laten vertegenwoordigen door zijn gemachtigde. 
    
    
    
  
  
    Overwegingen
    
    
      
        Feiten en omstandigheden
      
    
    1. De rechtbank gaat uit van de volgende feiten en omstandigheden. Eiseres was werkzaam als secretaresse bij [bedrijf] voor gemiddeld 37,34 uur per week.                           Op 14 december 2017 heeft zij zich ziekgemeld. Bij de Eerstejaars Ziektewetbeoordeling (EZWB) werden geen benutbare mogelijkheden aangenomen. Na een wachttijd van 104 weken heeft eiseres op 7 oktober 2019 een WIA-uitkering aangevraagd. Vervolgens heeft verweerder de besluiten genomen zoals vermeld onder ‘Procesverloop’.
    
    
      
        Grondslag van het bestreden besluit
      
    
    2. De verzekeringsarts bezwaar en beroep heeft in de bezwaarfase een nieuwe Functionelemogelijkhedenlijst (FML) opgesteld. De arbeidsdeskundige bezwaar en beroep heeft daarna nieuwe functies geduid. Aan het bestreden besluit heeft verweerder vervolgens ten grondslag gelegd dat eiseres minder dan 35% arbeidsongeschikt is. Daarbij heeft verweerder zich gebaseerd op medische en arbeidskundige rapportages.
    
  
  
    Het oordeel van de rechtbank
    Zorgvuldigheid van het onderzoek
    3. Eiseres heeft ter zitting aangevoerd dat de door verweerder ingeschakelde psychiater [A] van Psyon betaald is door het Uwv en er daardoor nooit een onafhankelijk onderzoek heeft kunnen plaatsvinden.
    
    4. De rechtbank overweegt dat verweerder besluiten over iemands arbeidsongeschiktheid mag baseren op rapportages van verzekeringsartsen, wanneer deze op een zorgvuldige manier tot stand zijn gekomen, geen tegenstrijdigheden bevatten en voldoende begrijpelijk zijn. De rapporten en de daarop gebaseerde besluiten zijn in beroep wel aanvechtbaar. Het is echter aan de eisende partij om aan te voeren (en zo nodig aannemelijk te maken) dat de rapportages niet aan de genoemde eisen voldoen of dat de medische beoordeling onjuist is. Dit kunnen ook niet medisch geschoolden doen, maar voor het aannemelijk maken dat een medische beoordeling onjuist is, is in beginsel een rapport van een arts noodzakelijk. De door een uitkeringsgerechtigde ervaren klachten zijn op zichzelf geen reden om aan te nemen dat de medische beoordeling van verweerder onjuist is.
    
    5. De r	echtbank is van oordeel dat het onderzoek van de verzekeringsarts bezwaar en beroep voldoet aan de zorgvuldigheidseisen. Het Uwv heeft een onafhankelijke psychiater verzocht eiseres te onderzoeken en een advies uit te brengen. Daarnaast heeft de verzekeringsarts bezwaar en beroep dossieronderzoek verricht en er heeft een telefonische hoorzitting plaatsgevonden. Ook heeft de verzekeringsarts bezwaar en beroep de beschikbare medische informatie meegewogen. Naar het oordeel van de rechtbank heeft de verzekeringsarts bezwaar en beroep zich daarom gebaseerd op een compleet medisch beeld van eiseres. Het feit dat verweerder een psychiater heeft ingeschakeld en de kosten hiervan heeft betaald, is op zichzelf geen reden  om te twijfelen aan de objectiviteit van de psychiater en de door hem gegeven adviezen. Eiseres heeft ook geen concrete gronden aangevoerd waaruit (vrees voor) afhankelijkheid en partijdigheid van de ingeschakelde psychiater blijkt. De beroepsgrond slaagt niet. 
    
    
      
        Medische beoordeling
      
    
    6. Eiseres voert aan dat de medische beoordeling onjuist is, omdat haar beperkingen zijn onderschat. Eiseres kan niet werken, er moeten meer beperkingen worden aangenomen ten aanzien van het persoonlijk en sociaal functioneren. Op 22 januari 2021 heeft eiseres van haar huisarts een verwijzing gekregen voor een acute opname in het Antonius ziekenhuis, afdeling psychiatrie, vanwege somberheid met suïcidaliteit, toenemende verwardheid en psychotische klachten. Omdat er niet direct een bed beschikbaar was in het Antonius ziekenhuis en er sprake was van maatschappelijke teloorgang, is eiseres opgenomen in het UMC, op de gesloten afdeling. Verder heeft eiseres op de zitting de rechtbank verzocht om een onafhankelijke deskundige te benoemen. 
    
    7. Naar het oordeel van de rechtbank is er geen reden om te twijfelen aan de juistheid van de medische beoordeling van de verzekeringsarts bezwaar en beroep. In de FML zijn beperkingen aangenomen ten aanzien van het persoonlijk functioneren, het sociaal functioneren en de werktijden. Anders dan eiseres stelt, ziet de rechtbank geen aanleiding om te concluderen dat verweerder onvoldoende rekening heeft gehouden met de beperkingen van eiseres.
    
    8. Eiseres is op 28 februari 2020 op de onderzoekslocatie te Utrecht gezien door psychiater [A] van Psyon. Dit onderzoek vond plaats in het kader van een psychiatrische expertise op verzoek van het Uwv. Deze psychiater concludeert dat de door Dokter [B] gestelde diagnosen medisch objectief gezien niet kunnen worden bevestigd. Volgens [A] is er een sterke aanwijzing voor symptoomaggravatie. Eiseres voldoet anamnestisch gedeeltelijk aan het beeld van een psychose. Gezien de hoge score van 38 op de symptoomvalidatietest is echter de vraag hoe betrouwbaar deze anamnese is. De klachtenpresentatie bevat tegenstrijdigheden. Omdat de ernstige angst- en psychotische klachten die eiseres claimt nergens tot merkbare of zichtbare problemen leiden in het psychiatrisch onderzoek, mogen de klachten daarom niet zonder meer vertaald worden naar een psychiatrische stoornis. De diagnoses PTSS, depressie, stoornis in alcoholgebruik en ongespecificeerde schizofreniespectrum/psychotische stoornis kunnen volgens de psychiater daarom niet bevestigd worden. De algemene presentatie geeft ook geen aanleiding om een ernstig psychiatrisch toestandsbeeld te veronderstellen. De klachten moeten volgens de psychiater vooral geïnterpreteerd worden in het licht van aanpassingsproblematiek.
    
    9. De verzekeringsarts bezwaar en beroep concludeert in het rapport van                                30 november 2020 dat eiseres per datum in geding over duurzaam te benutten mogelijkheden beschikt. Er is volgens hem geen sprake van een situatie van ‘geen benutbare mogelijkheden’. De verzekeringsarts bezwaar en beroep heeft de volgende aanvullende beperkingen aangenomen: eiseres is aangewezen op werk dat in grote lijnen voorspelbaar is, eiseres kan niet goed flexibel inspelen op sterk wisselende uitvoeringsomstandigheden en/of taakinhoud. Dit biedt ook structuur en regelmaat. Vanwege de opbouw in dosering van het medicijn Quetiapine is eiseres beperkt geacht ten aanzien van werkzaamheden op grote hoogtes en bij niet goed beveiligde, gevaarlijke machines. Ook is eiseres beperkt geacht ten aanzien van beroepsmatig vervoer. Eiseres is vanwege haar impulsiviteit en agressie regulatieproblemen beperkt ten aanzien van conflicthantering en samenwerken. Eiseres kan samenwerken als zij haar eigen afgebakende taken heeft. Verder kan eiseres ’s nachts niet werken. 
    
    10. De verzekeringsarts bezwaar en beroep concludeert in het rapport van                                     30 november 2020 verder dat er geen sprake is van ernstige psychopathologie. Eiseres kan namelijk met wat hulp van familie zelfstandig een huishouden voeren. Eiseres heeft ook geen intensieve behandeling gehad, omdat zij dit tegenhoudt. De verzekeringsarts bezwaar en beroep merkt hierbij op dat indien de behandelaar een intensieve behandeling noodzakelijk zou achten, verwacht had mogen worden dat er directe stappen in die richting zou zijn genomen, in plaats van het lange tijd op de wachtlijst staan. De toename van klachten na de datum in geding vallen volgens de verzekeringsarts bezwaar en beroep buiten de omvang van het geding.
    
    11. De verzekeringsarts bezwaar en beroep concludeert in het rapport van 25 maart 2021 dat de diagnosen die Dokter [B] heeft gesteld in de brief van 22 januari 2021 reeds bekend waren. Ook was volgens de verzekeringsarts bezwaar en beroep in de bezwaarprocedure reeds bekend dat het klachtenbeeld na de datum in geding toegenomen is. Bij het UMC Utrecht wordt gedacht aan mogelijke persoonlijkheidsproblematiek cluster B. Een persoonlijkheidsstoornis kwam bij Dokter [B] eerder ook naar voren. Dat er mogelijk sprake is van een psychische stoornis kwam ook eerder bij Dokter [B] ter sprake.
    
    12. Naar het oordeel van de rechtbank heeft de verzekeringsarts bezwaar en beroep voldoende rekening gehouden met de psychische beperkingen van eiseres. In de FML zijn beperkingen aangenomen ten aanzien van het werken met sterk wisselende uitvoeringsomstandigheden en/of taakinhoud, het werken met veelvuldige deadlines of productiepieken, het werken met verhoogd persoonlijk risico, het omgaan met conflicten, het samenwerken, beroepsmatig chauffeuren en nachtwerk. De rechtbank overweegt dat vanuit de behandelend sector sprake lijkt te zijn van een ernstiger psychiatrisch beeld. Echter, Dokter [B] beschrijft de klachten van eiseres zonder dat er inhoudelijke conclusies getrokken worden. De door de verzekeringsarts bezwaar en beroep aangenomen beperkingen vloeien daarom naar het oordeel van de rechtbank logisch voort uit de beschikbare medische informatie. De rechtbank neemt hierbij in overweging dat de verzekeringsarts bezwaar en beroep extra beperkingen heeft aangenomen ten aanzien van het samenwerken en beroepsmatig chauffeuren, terwijl de door het Uwv ingeschakelde psychiater deze beperkingen niet heeft aangenomen. In het rapport van de verzekeringsarts bezwaar en beroep wordt verder helder uitgelegd waarom er ten aanzien van de psychische klachten geen andere beperkingen worden aangenomen. Eiseres heeft ook geen medische informatie ingediend waaruit blijkt dat er meer beperkingen aangenomen moeten worden. De beroepsgronden slagen niet.
    
    13. Gelet op het voorgaande heeft de rechtbank geen twijfel over het inhoudelijke oordeel van de verzekeringsarts bezwaar en beroep. Er bestaat daarom geen aanleiding om een onafhankelijke deskundige te benoemen.
    
    
      
        Arbeidskundige beoordeling
      
    
    14. Tegen de arbeidskundige beoordeling heeft eiseres verder geen specifieke beroepsgronden naar voren gebracht, anders dan dat zij de functies om medische redenen niet kan verrichten. Nu de medische gronden niet slagen en de rechtbank de medische beoordeling als uitgangspunt neemt, bestaat er geen aanleiding om te twijfelen aan de geschiktheid van de geduide functies. Daarbij neemt de rechtbank in aanmerking dat de arbeidsdeskundige bezwaar en beroep in zijn rapport van 22 december 2020 per functie heeft gemotiveerd waarom de belastbaarheid van eiseres niet wordt overschreden.
    
    
      
        Conclusie
      
    
    15. Gelet op het voorgaande heeft verweerder terecht bepaald dat eiseres met ingang van                  7 januari 2020 geen recht heeft op een WIA-uitkering.
    
    16. Het beroep is ongegrond. Voor een proceskostenveroordeling bestaat geen aanleiding.
    
    
    
    
    
    
    
    
    
  
  
    Beslissing
    
    
      De rechtbank verklaart het beroep ongegrond.
    
    
    
      Deze uitspraak is gedaan door mr. J.R. van Es-de Vries, rechter, in aanwezigheid van                        mr. A. Belhadi, griffier. De beslissing is uitgesproken op 1 december 2021 en zal openbaar worden gemaakt door publicatie op rechtspraak.nl. 
    
    
    
    
    
    
    
    
    
      griffier						rechter		
    
    
    
      
        						De rechter is verhinderd deze 
      
      
        						uitspraak te ondertekenen.
      
    
    
    
    
    
      Afschrift verzonden aan partijen op: 
    
    
    
  
  
    Rechtsmiddel
    Tegen deze uitspraak kan binnen zes weken na de dag van verzending daarvan hoger beroep worden ingesteld bij de Centrale Raad van Beroep.