ECLI:NL:RBMNE:2015:5834, Rechtbank Midden-Nederland, 04-08-2015, 16/660210-14 (P)
Rechtbank Midden-Nederland — Uitspraak 
Datum: 2015-08-04 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Strafrecht

Samenvatting: UTRECHT – De rechtbank Midden-Nederland veroordeelt een 64-jarige man uit Diemen tot een gevangenisstraf van 12 maanden, waarvan 6 maanden voorwaardelijk. De verdachte heeft zich schuldig gemaakt aan medeplichtigheid aan phising, het medeplegen van witwassen en verduistering. 
      
      De verdachte heeft meerdere keren meegewerkt aan de diefstal van grote geldbedragen van twee klanten van de Rabobank. Door zijn handelen –het ter beschikking stellen van zijn bankrekening en behulpzaam zijn bij het aankopen van een auto met gestolen geld- heeft verdachte niet alleen de slachtoffers aanzienlijke financiële schade berokkend, maar is ook het vertrouwen in het (digitale) handels- en betalingsverkeer op ernstige wijze geschonden. Daarnaast heeft verdachte het geldbedrag en de auto witgewassen en heeft hij zich schuldig gemaakt aan verduistering van een auto. 
      
      De verdachte werd vrijgesproken van flessentrekkerij. Ook twee medeverdachten uit Utrecht en Nieuwegein werden hiervan vrijgesproken. 
      
      De rechtbank veroordeelt de verdachte uit Diemen tot een gevangenisstraf van 12 maanden, waarvan 6 maanden voorwaardelijk. Op advies van de reclassering worden verschillende bijzondere voorwaarden opgelegd, waaronder de verplichting tot ambulante behandeling.  Daarnaast moet de man in totaal € 56.750 aan schadevergoeding betalen aan de twee slachtoffers en moet hij de Staat €29.236,87 terugbetalen aan wederrechtelijk verkregen voordeel.

RECHTBANK MIDDEN-NEDERLAND
    
    
      Afdeling Strafrecht
      Zittingslocatie Utrecht
    
    
    
      Parketnummer: 16/660210-14 (P)
    
    
    
      
        Vonnis van de meervoudige strafkamer van 4 augustus 2015.
      
    
    
    
      in de strafzaak tegen
    
    
    
      
        
          [verdachte] ,
      
      geboren te [geboorteplaats] op [1973] ,
      woonachtig aan de [adres] .
    
    
  
  
    
      1Het onderzoek ter terechtzitting
    De zaak is gelijktijdig doch niet gevoegd behandeld met de zaak tegen de medeverdachten [medeverdachte 1] (parketnummer 16/660211) en [medeverdachte 2] (parketnummer 16/705442-14) op de terechtzitting van 21 juli 2015.  De verdachte is in persoon verschenen en heeft zich ter terechtzitting laten bijstaan door mr. S. de Korte, advocaat te Utrecht. 
    
    
      De rechtbank heeft kennisgenomen van de vordering van de officier van justitie en van wat verdachte en de raadsman naar voren hebben gebracht.
    
    
  
  
    
      2Tenlastelegging
    
    
      De tenlastelegging is als bijlage aan dit vonnis gehecht. 
      De verdenking komt er, kort en feitelijk weergegeven, op neer dat verdachte:
      
        in de periode van 21 februari 2013 tot en met 18 december 2013 al dan niet samen met anderen zich schuldig heeft gemaakt aan flessentrekkerij.
      
    
    
  
  
    
      3Voorvragen
    De dagvaarding is geldig, deze rechtbank is bevoegd tot kennisneming van het ten laste gelegde feit en de officier van justitie is ontvankelijk. Er zijn geen redenen voor schorsing van de vervolging.
    
  
  
    
      4Waardering van het bewijs
    
    
      4.1
      
        
          Het standpunt van het Openbaar Ministerie
        
        De officier van justitie acht het ten laste gelegde wettig en overtuigend bewezen. Hij heeft daartoe gesteld dat gelet op de in het dossier aanwezige bewijsmiddelen de op de tenlastelegging genoemde zaken 2 en 8 bewezen kunnen worden. Gelet daarop is hij, in samenhang bezien met het strafblad van verdachte, van mening dat verdachte zich schuldig heeft gemaakt aan flessentrekkerij.
      
      
    
    
      4.2
      
        
          Het standpunt van de verdediging
        
        De verdediging heeft vrijspraak bepleit en gesteld dat het dossier onvoldoende aanknopingspunten bevat voor het oordeel dat verdachte zich schuldig heeft gemaakt aan flessentrekkerij.
      
      
    
    
      4.3
      
        
          Het oordeel van de rechtbank
        
        De rechtbank acht niet wettig en overtuigend bewezen dat verdachte het tenlastegelegde heeft begaan en zal hem dan ook vrijspreken. Dit oordeel berust op het volgende.
      
      
      
        Ten laste is gelegd dat verdachte zich in de periode van 21 februari 2013 tot en met 18 december 2013 schuldig heeft gemaakt aan, kort gezegd, flessentrekkerij. Op de tenlastelegging is vermeld dat verdachte vier keer -genoemd als de zaken 2, 3, 6, en 8- al dan niet samen met anderen goederen zou hebben gekocht met het oogmerk om zonder volledige betaling zich of een ander de beschikking over deze goederen te verzekeren. 
      
      
      
        Flessentrekkerij is strafbaar gesteld in artikel 326a van het Wetboek van Strafrecht. Dit artikel stelt strafbaar hij die een beroep of gewoonte maakt van het kopen van goederen met het oogmerk om zonder volledige betaling zich of een ander de beschikking over die goederen te verzekeren. Voor de bewezenverklaring van het maken van een gewoonte is een meervoud van handelingen vereist waartussen een verband bestaat.
      
      
      
        De rechtbank stelt vast dat het dossier ten aanzien van de zaken 3 en 6 onvoldoende aanknopingspunten bevat om te komen tot het oordeel dat verdachte hierbij betrokken is geweest. Ten aanzien van zaken 2 en 8 bevat het dossier aanwijzingen dat verdachte hierbij wel betrokken kan zijn geweest. Echter, ook indien deze zaken bewezen zouden kunnen worden, is dat onvoldoende om te komen tot een bewezenverklaring van het ten laste gelegde, nu bij het twee keer kopen van goederen zonder (volledige) betaling in een periode van tien maanden niet gesproken kan worden van een gewoonte zoals hiervoor vermeld. Dit zou anders zijn geweest indien sprake was van recente veelvuldige eerdere veroordelingen voor dezelfde feiten (zie Gerechtshof ’s-Hertogenbosch, 18 februari 2013, ECLI:NL:GHSE:2013:BZ2652). De rechtbank constateert echter, gelet op de inhoud van verdachtes uittreksel Justitiële Documentatie van 3 juni 2014, dat daarvan geen sprake is. 
      
      
    
  
  
    
      5Ten aanzien van de benadeelde partij en de schadevergoedingsmaatregel
    
    
      5.1.
      
        
          De standpunten van de officier van justitie en van de verdediging
        
        De officier van justitie acht de vordering van de benadeelde partijen [benadeelde 1] ter hoogte van € 13.506,56 en [benadeelde 2] ter hoogte van € 10.702,90 voldoende onderbouwd en heeft gevorderd deze vorderingen, verhoogd met de wettelijke rente, toe te wijzen, met oplegging van de schadevergoedingsmaatregel. De verdediging heeft verzocht deze vorderingen niet-ontvankelijkverklaring te verklaren, gelet op de bepleite vrijspraak
      
      
    
    
      5.2.
      
        
          Het oordeel van de rechtbank
        
        Nu aan verdachte - zonder toepassing van artikel 9a van het Wetboek van Strafrecht - geen straf of maatregel zal worden opgelegd, is de benadeelde partij in de vordering niet-ontvankelijk.
      
      
      
        De rechtbank komt op grond van het voorgaande tot de volgende beslissing.
      
      
      
      
      
      
      
      
      
    
  
  
    
      6De beslissing
    
    
      De rechtbank:
    
    
    
      
        Vrijspraak
      
      Verklaart het ten laste gelegde niet bewezen en spreekt verdachte daarvan vrij.
    
    
    
      
        Vorderingen benadeelde partijen
      
      Verklaart de vordering van de benadeelde partijen [benadeelde 1] en [benadeelde 2] niet-ontvankelijk en bepaalt dat die vorderingen bij de burgerlijke rechter kunnen worden aangebracht.
    
    
    
    
      Dit vonnis is gewezen door mr. A.J.P. Schotman, voorzitter, mrs. J.F. Haeck en R.B. Eigeman, rechters, in tegenwoordigheid van mr. M.J.C.J. Evers, griffier, en uitgesproken op de openbare terechtzitting van deze rechtbank van 4 augustus 2015.
    
    
    
    
    
    
      Mr. J.F.  Haeck is buiten staat dit vonnis mede te ondertekenen.
    
    
    
    
    
    
    
    
    
    
    
    
    
    
    
    
    
    
    
    
    
    
    
    
    
    
    
    
    
    
    
    
    
    
    
    
    
      
        BIJLAGE : De tenlastelegging
      
    
    
    
      (zaak 2, zaak 3, zaak 6, zaak 8)
    
    
    
      hij op één of meer tijdstippen in of omstreeks de periode van 21 februari 2013 tot en met 18 december 2013 in Nieuwegein en/of Alblasserdam en/of Tilburg en/of Abcoude en/of Kampen en/of Culemborg en/of Utrecht en/althans (elders) in Nederland, (telkens) tezamen en in vereniging met een ander of anderen, althans alleen, een beroep of een gewoonte heeft gemaakt van het kopen van goederen met het oogmerk om zonder volledige betaling zich en/of (een) ander(en) de beschikking over die goederen te verzekeren, hebbende verdachte en/of zijn mededader(s), (telkens) met voormeld oogmerk, de navolgende goederen - op tijd en plaats daarbij vermeld - gekocht, te weten:
    
    
    - een (grote) partij bingo-goederen (ter waarde van in totaal 10.702,90 euro) op of omstreeks 28 februari 2013 te Nieuwegein (zaak 2) en/of
    - één of meerdere (grote) partij(en) bouwgoederen (ter waarde van in totaal 21.645,65 euro) op of omstreeks 1 maart 2013 en/of 8 maart 2013 te Nieuwegein (zaak 3) en/of
    - een (grote) partij laminaat en/of alufoam (ter waarde van in totaal 19.690,43 euro) op of omstreeks 16 december 2013 te Abcoude (zaak 6) en/of
    - één of meer (grote) partij(en) huishoudelijke artikelen en/of kantoorartikelen (ter waarde van in totaal 13.508,55 euro) op of omstreeks 11 juli 2013 en/of 26 juli 2013 te Culemborg en/of Utrecht (zaak 8);
    
      art 326a Wetboek van Strafrecht
      art 47 lid 1 ahf/sub 1 Wetboek van Strafrecht