Gezamenlijke behandeling van:  - het wetsvoorstel Wijziging van enige artikelen van de Wet op de beroepen in de individuele gezondheidszorg (specialistenregisters) (30207);  - het wetsvoorstel Wijziging van artikel 15 van de Wet op de beroepen in de individuele gezondheidszorg in verband met herformulering eisen inzake hernieuwde erkenning als specialist (30443);  het wetsvoorstel Wijziging van de Wet op de beroepen in de individuele gezondheidszorg (periodieke registratie) (30463)
Staten-Generaal — Handelingen 
Datum: 2014-07-05 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Handeling 2006-2007, pag. 35-38

 
 
 

Handeling

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Vergadernummer
Datum vergadering

11-10-2006

Eerste Kamer der Staten-Generaal

2006-2007

nr. 1, pagina 35-38

26-09-2006

 

 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties over kamerdossier

Kamerdossier 30207Toon publicaties die dit dossier behandelen
Kamerdossier 30443Toon publicaties die dit dossier behandelen
Kamerdossier 30463Toon publicaties die dit dossier behandelen

 
 
 Publicaties in vergadering

Behandeling van het wetsvoorstel Wijziging van de Wet rampen en zware ongevallen teneinde de toegankelijkheid van de provinciale risicokaart te kunnen beperken (30390)Pagina 30-35
Voortzetting van de gezamenlijke behandeling van: - het wetsvoorstel Regels met betrekking tot de financiële markten en het toezicht daarop (Wet op het financieel toezicht) (29708); - het wetsvoorstel Regels inzake het toezicht op en de handhaving van de voorschriften voor financiële verslaggeving van effectenuitgevende instellingen alsmede tot wijziging van enige wetten (Wet toezicht financiële verslaggeving) (30336)Pagina 12-24
Gezamenlijke behandeling van: - het wetsvoorstel Wijziging van enige artikelen van de Wet op de beroepen in de individuele gezondheidszorg (specialistenregisters) (30207); - het wetsvoorstel Wijziging van artikel 15 van de Wet op de beroepen in de individuele gezondheidszorg in verband met herformulering eisen inzake hernieuwde erkenning als specialist (30443); het wetsvoorstel Wijziging van de Wet op de beroepen in de individuele gezondheidszorg (periodieke registratie) (30463)Pagina 35-38
Stemming over het wetsvoorstel Wijziging van het Wetboek van Strafvordering in verband met het treffen van een regeling inzake het verhoor van afgeschermde getuigen en enkele andere onderwerpen (afgeschermde getuigen) (29743)Pagina 12-12
Gezamenlijke behandeling van: - het wetsvoorstel Regels met betrekking tot de financiële markten en het toezicht daarop (Wet op het financieel toezicht) (29708); - het wetsvoorstel Regels inzake het toezicht op en de handhaving van de voorschriften voor financiële verslaggeving van effectenuitgevende instellingen alsmede tot wijziging van enige wetten (Wet toezicht financiële verslaggeving) (30336)Pagina 1-12
Lijst van besluiten (dinsdag 26 september 2006)Pagina 50-50
Voortzetting van de behandeling van het wetsvoorstel Wijziging van de Wet gelijke behandeling van mannen en vrouwen en het Burgerlijk Wetboek ter uitvoering van Richtlijn 2002/73/EG (30237)Pagina 38-47
Presentie en opening (dinsdag 26 september 2006)Pagina 1-1
Behandeling van het wetsvoorstel Wijziging van de Wet gelijke behandeling van mannen en vrouwen en het Burgerlijk Wetboek ter uitvoering van Richtlijn 2002/73/EG (30237)Pagina 24-30
Lijst van ingekomen stukken, met de door de Voorzitter ter zake gedane voorstellen (dinsdag 26 september 2006)Pagina 50-52
Voortzetting van de gezamenlijke behandeling van: - het wetsvoorstel Wijziging van enige artikelen van de Wet op de beroepen in de individuele gezondheidszorg (specialistenregisters) (30207); - het wetsvoorstel Wijziging van artikel 15 van de Wet op de beroepen in de individuele gezondheidszorg in verband met herformulering eisen inzake hernieuwde erkenning als specialist (30443); - het wetsvoorstel Wijziging van de Wet op de beroepen in de individuele gezondheidszorg (periodieke registratie) (30463)Pagina 47-50

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 39 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
Aan de orde is de gezamenlijke behandeling van:het wetsvoorstel
Wijziging van enige artikelen van de Wet op de beroepen in de individuele
gezondheidszorg (specialistenregisters) (30207);het wetsvoorstel Wijziging van artikel 15 van de Wet op de beroepen in de
individuele gezondheidszorg in verband met herformulering eisen inzake hernieuwde
erkenning als specialist (30443);het wetsvoorstel
Wijziging van de Wet op de beroepen in de individuele gezondheidszorg (periodieke
registratie) (30463).De voorzitter:Ik heet de minister van Volksgezondheid, Welzijn en Sport van harte welkom.De beraadslaging wordt geopend.De heer Hamel (PvdA):Voorzitter. Met belangstelling hebben wij kennis genomen van de antwoorden
op onze vragen over de wetsvoorstellen inhoudende wijziging van de wet op
de beroepen in de individuele gezondheidszorg. Voordat ik op de wetsvoorstellen
inga, merk ik op dat mijn fractie de door de minister aangegeven noodzaak
om te komen tot aanscherping van de eisen die worden gesteld aan de uitoefening
van de geneeskunst van harte ondersteunt. Omwille van de kwaliteit van de
zorg is het stellen van eisen aan scholing en werkervaring een logisch gevolg
van de sterke specialisatie en de snelle ontwikkeling in de geneeskunst. Het
volgen van de basisopleiding alleen biedt onvoldoende garantie voor een adequaat
handelen. Bij de beoordeling van deze wetsvoorstellen staat voor mijn fractie
de kwaliteit van de zorg voorop.Over de wetsvoorstellen 30207 en 30443 hebben wij nog een enkele vraag.
Onze vraag naar de noodzaak om de registratiecommissies ex artikel 14 van
de wet BIG in overeenstemming te brengen met de aanwijzing voor de regelgeving
inzake zelfstandige bestuursorganen was vooral gericht op de administratieve
consequenties. Weliswaar staat er in de memorie van antwoord dat dit geen
consequenties zal hebben, maar de praktijk wijst anders uit. In de wandelgangen
circuleert het gerucht dat met de invoering een bedrag van 20 mln. gemoeid
is. Het is de vraag of in deze tijd van reductie van regelgeving het functioneren
van de registratie zo inadequaat was dat dit de uitgave van een dergelijk
bedrag rechtvaardigt. Aangezien wandelgangen niet de meest betrouwbare bron
zijn, vraag ik de minister of het gerucht juist is.Een andere vraag is of de gestelde eisen aan werkervaring en scholing
geen al dan niet bedoelde neveneffecten kunnen hebben, bijvoorbeeld de beperking
van het aanbod van specialisten. Enerzijds denk ik hierbij aan de verlenging
van veel specialistenopleidingen enige jaren geleden, waarbij opleidingen
van vier jaar ineens werden omgezet in opleidingen van vijf jaar. Anderzijds
denk ik aan de terechte discussie over de wenselijkheid van een kortere opleiding
en een meer op de toekomstige praktijk afgestemde opleiding. Welke mogelijkheden
heeft de minister om dit bij te sturen?Dan kom ik bij het wetsvoorstel 30463. Al bij de bespreking van het wetsvoorstel
om te komen tot de BIG kwam de vraag aan de orde of de titelbescherming van
artsen wel adequaat voorziet in de behoefte om patiënten voldoende informatie
te leveren en bescherming te bieden tegen ondeskundig handelen. Toen al was
de vraag waarom de omzetting van de BIG moest. De artsentitel zegt weinig
over de deskundigheid van een arts. Een medisch specialisme is een deskundigheid
die in tegenstelling tot de andere in deze wet geregelde beroepen vooral tot
uitdrukking komt in de bekwaamheid op een specifiek onderdeel van de geneeskunde.
Zelfs het specialisme waarvoor een arts staat ingeschreven, komt niet altijd
overeen met zijn bekwaamheid. Vaak verwijst de arts zelf door naar een collega
omdat hij meent dat hij niet over voldoende deskundigheid beschikt. De titel
van arts speelt voor de patiënt hierbij geen rol, maar wel de bekwaamheid
op grond waarvan iemand wordt doorverwezen. Doordat men de uitvoeringswetgeving
juist zo simpel mogelijk wil houden, komen mijns inziens de inhoud van de
bevoegdheid en van de bekwaamheid wel erg ver uit elkaar te liggen. Ik bedoel,
als je weet wat de bevoegdheid van een arts is, zegt dat weinig over diens
bekwaamheid, die voor de ziekte des te relevanter is. Als bijvoorbeeld in
de uitvoeringswetgeving de verklaring van de werkervaring middels een standaardformulier
moet worden afgegeven, doet een dergelijke versimpeling dan wel recht aan
de verschillen in ervaring en deskundigheid? Een ander voorbeeld is hetgeen
in de memorie van toelichting staat, namelijk de norm van een kennis- en vaardigheidsniveau
dat ten minste ligt op het niveau van de initiële opleiding, of dat de
eisen erop zullen zijn gericht om betrokkene weer te brengen op het niveau
van de initiële opleiding. Welke informatie geeft de titel dan? Daar
staat weer tegenover dat het maar de vraag is of iemand die in een zeer gespecialiseerd
deel van de geneeskunde werkzaam is, wel aan die zeer algemene eisen voldoet.
Wordt daarmee dan rechtgedaan aan de deskundigheid die deze persoon juist
op dit deelgebied heeft verworven? Kortom, hoe kan binnen dit wetsvoorstel
worden rechtgedaan aan de ervaring die een arts heeft opgebouwd op een specifiek
terrein, terwijl hij wellicht niet aan alle voor dit specialisme te stellen
eisen voldoet, juist doordat hij zich heeft gespecialiseerd op een onderdeel
daarvan? Met andere woorden, iemand die zeer bekwaam is, kan wel eens niet
voldoen aan de bevoegdheidseisen. Eenzelfde probleem kan zich voordoen bij
een keuringsarts, of anderen die slechts op een deelterrein van hun vakgebied
werkzaam zijn.Een vraag die hiermee samenhangt, is of het nodig en relevant is om iemand
de titel van arts te ontnemen als de bevoegdheid de informatie suggereert
die in de bekwaamheid tot uitdrukking komt. Daarmee wil ik het volgende zeggen.
Als een patiënt een arts vraagt om een consult bij een arts, zegt het
feit dat deze persoon arts is minder dan de kennis van diens bekwaamheid.
Is het noodzakelijk om een arts die niet langer staat ingeschreven in het
register te verbieden om de titel "arts NP" te gebruiken
als aan deze titel geen enkele handelingsbekwaamheid is verbonden? Mede gelet
op de waarde die er door betrokkenen aan wordt gehecht, zou het mogelijk moeten
zijn om zonder administratieve consequenties te bepalen dat een arts die ingeschreven
heeft gestaan in het register en wiens inschrijving niet is doorgehaald op
grond van artikel 7 van de Wet BIG, gerechtigd is om de titel "arts NP"
te gebruiken.Met belangstelling wachten wij de beantwoording van de minister af.De heer Van de Beeten (CDA):Voorzitter. Dank aan de minister en zijn ambtenaren voor de beantwoording
in de schriftelijke voorbereiding van deze drie wetsvoorstellen. Ik heb vragen
over een drietal onderwerpen.Ten eerste de status van de colleges en registratiecommissies. De beantwoording
heeft hierover wel enige helderheid verschaft, maar ik bleef een beetje confuus
over de vraag in hoeverre deze zbo's zijn of niet. Ik vraag de minister hierop
nog eens kort in te gaan en daarbij de noot te betrekken van Peters onder
de uitspraak van de Afdeling bestuursrechtspraak van 13 april 2005. Daarin
is een aantal opmerkingen gemaakt die aanleiding geven om te verduidelijken
wat volgens mij de intentie was van zowel de minister als ons in de vragen
in het voorlopig verslag, namelijk om duidelijk te maken dat het niet de bedoeling
is om de colleges en registratiecommissies de status van zbo te geven. Zodoende
weet ook de rechtspraak dat het hier gaat om civielrechtelijke rechtspersonen,
en dat het als het ware voorbereidende werkzaamheden betreft die uiteindelijk
een bestuursrechtelijke sanctionering krijgen doordat de minister goedkeuring
geeft, of door een opneming van een naam van een voorgedragen persoon in een
register. Zulks betekent verder dat degenen die het voorbereidende werk hebben
gedaan daarbij niet zelf bestuursrechtelijke bevoegdheden uitoefenen. Als
de minister dat kan bevestigen, is voor mij op dat punt de kou uit de lucht.Ten tweede een onderwerp dat in de schriftelijke voorbereiding eigenlijk
nog niet aan de orde is geweest, maar waarvoor wel aandacht is gevraagd door
iemand wie het betrof: de positie van artsen en specialisten die in het buitenland
werkzaam zijn, die nu ingeschreven staan en worden geconfronteerd met de eisen
van periodieke registratie en de daarbij aan te tonen ervaring en bijscholing.
Heeft dat onderwerp de nodige aandacht van de minister gehad? Is erover overlegd
met de KNMG? Hoe zal dit vorm en inhoud krijgen en op welke wijze en wanneer
ontstaat hierover duidelijkheid? Ik heb namelijk begrepen dat in het buitenland
werkzame artsen met de vraag zitten wat een en ander voor hun positie betekent.
Ik denk dat het van belang is om hierover duidelijkheid te geven.Mijn laatste punt betreft de kwestie van de artstitel. Bij de vaststelling
van het wetsvoorstel BIG heeft de regering aanvankelijk een artikel 4 voorgesteld,
waarin het verbod was opgenomen op het gebruik van de benaming "arts"
of een daarop gelijkende benaming, indien de betrokkene niet voldeed aan de
registratieplicht. De Raad van State heeft kritiek uitgeoefend op het begrip "gelijkende
benaming". Ook toen al werd gesproken over een register van voormalig
artsen. De regering heeft dit toen geschrapt, zodat alleen in de wet een verbod
op het gebruik van de titel "arts" zou komen te staan. In de parlementaire
behandeling aan de overzijde heeft de CDA-fractie hierover een opmerking gemaakt,
naar aanleiding van het feit dat destijds recentelijk de titel "baccalaureus
fysiotherapie" was ingevoerd. Toen werd opgemerkt dat dit een mogelijkheid
van verwarring opleverde. Bij nota van wijziging is alsnog de toevoeging "en
daarop gelijkende benaming" opgenomen. Dat is het enige wat daarover
destijds is besproken; voor zover ik in de parlementaire geschiedenis heb
kunnen nagaan, is niet gesproken over het feit dat de aanduiding "arts
niet praktiserend" een gelijkende benaming zou zijn die onder dit verbod
zou vallen. Thans kan deze minister wel zien dat dat het geval is, maar hij
kan niet met terugwerkende kracht de inhoud van de wet die destijds in het
Staatsblad is verschenen nog gaan bepalen of beïnvloeden. Ook de Eerste
Kamer kan dat niet. Voor mij staat vast dat, ook gelet op de zin van de wet,
het bepaald niet voor de hand ligt om te concluderen dat de aanduiding "arts
niet praktiserend" een verboden gelijkende benaming is in de zin van
de wet. Wat is namelijk de zin van de wet? Die is om duidelijk te maken dat
de arts die deze titel voert, bevoegd en bekwaam is om de voorbehouden handelingen
te verrichten. Maar een arts die zich "arts niet praktiserend" noemt,
maakt naar mijn mening volstrekt duidelijk dat hij niet bevoegd is om voorbehouden
handelingen te verrichten. Als de minister het hiermee eens is, is de discussie
voor een belangrijk deel ten einde. Ik kan me wel voorstellen dat in de samenleving
het gevoel ontstaat dat de wetgever iets heeft geproduceerd waarover onzekerheid
bestaat en dat men behoefte heeft aan meer zekerheid. Ik denk dat dit mogelijk
is: de minister kan met zijn ambtsgenoot van Justitie afspreken dat een aanwijzing
wordt gegeven aan het openbaar ministerie dat een persoon die ooit als arts
geregistreerd is geweest en na het verlies van zijn bevoegdheid om als arts
te praktiseren, gebruikmaakt van de aanduiding "arts niet praktiserend",
niet zal worden vervolgd omdat hij geacht wordt niet in strijd te handelen
met artikel 4 van de Wet BIG. Als we het daarover eens zijn, is wat mij betreft
ook het probleem rond de artstitel uit de wereld en hebben we de beroepsgroep
content gemaakt en een aanvaardbare oplossing gevonden, zonder nieuwe dingen
te bedenken en zonder dat een novelle nodig was.Voorzitter: JurgensMevrouw Slagter-Roukema (SP):Voorzitter. Het is opvallend dat wij vandaag met de minister van VWS drie
wetsvoorstellen bespreken die aan de overzijde zonder beraadslaging en zonder
stemming zijn aangenomen. Zaten zij nu te slapen of hadden zij het gewoon
te druk met de waan van de dag? Zijn wij pietlutten met te veel tijd of hebben
wij gewoon wat beter opgelet? Vooralsnog houd ik het maar op het laatste.
Ik voer overigens vandaag ook het woord namens de fracties van GroenLinks,
de ChristenUnie, de SGP en de Onafhankelijke Senaatsfractie; ik sta hier namens
vijf fracties. Mijn betoog zal ik vooral richten op wetsvoorstel 30463, dat
gaat over de periodieke herregistratie van ingeschreven beroepsbeoefenaren.Met dit wetsvoorstel wordt beoogd een betere koppeling tussen de begrippen "bevoegd"
en "bekwaam" te leggen. Wij juichen die koppeling toe,
want hierdoor wordt maximale helderheid voor de patiënt geschapen. De
patiënt heeft recht op bevoegde en bekwame beroepsbeoefenaren: artsen,
verloskundigen, verpleegkundigen die zich regelmatig scholen, die voldoende
werkervaring hebben, dan wel daaraan gelijkgestelde werkzaamheden verrichten.
De verschillende specialistenregisters verwoorden de eisen die nodig zijn
voor de registratie. Met de wetswijziging wordt de uitschrijving uit een specialistenregister
nu gekoppeld aan het doorhalen van de inschrijving in het BIG-register. Voor
beroepsbeoefenaren waarvoor nu geen herregistratiesysteem met eisen bestaat,
worden criteria geformuleerd om in het BIG-register vermeld te blijven staan.
Degenen die uitgeschreven worden als gevolg van de herregistratie, wordt het
verboden de titel te blijven voeren. Het is vooral dit laatste punt waartegen
ik als woordvoerder van genoemde fracties bezwaar maak. Een punt dat overigens
ook tot felle reacties onder medische beroepsbeoefenaren heeft geleid, getuige
Medisch Contact van de afgelopen week.Hoewel het in de meeste gevallen niet goed is om jezelf als uitgangspunt
te nemen – je bent zelf niet het middelpunt van de wereld – doe
ik het voor deze gelegenheid toch even. Ik heb in 1977, om precies te zijn
op 17 februari, mijn eed als arts afgelegd en in 1983 ben ik geregistreerd
als huisarts. Sindsdien ben ik elke vijf jaar na overlegging van certificaten
en het vermelden van mijn praktijkwerkzaamheden geherregistreerd als huisarts,
in het huisartsenregister. Naast die werkzaamheden had ik verscheidene bestuursfuncties,
waaronder de functie waarin ik nu optreed, waarin mijn kennis en ervaring
opgedaan als arts goed van pas kwamen. En dan bedoel ik niet alleen de bloedneus
die ik vorig jaar kon stelpen, maar ook de informatie die ik vanuit mijn dagelijks
met zieke mensen omgaan kon leveren. Ik weet hoe een lichaam er van binnen
en van buiten uitziet en ik weet ook veel van de angsten en onzekerheden die
mensen bezighouden en van de manieren waarop zij daarmee proberen om te gaan.
Mijn identiteit wordt naast mijn vrouw-, partner-, moeder-, dochter-, oma-
en christensocialist zijn, bepaald door mijn huisarts zijn.Als ik nu zou stoppen met werken als huisarts, geen deskundigheidsbevordering
meer zou plegen en alleen nog senator zou zijn, mag ik – als deze wetswijziging
al zou zijn ingevoerd – over pakweg vijf jaar niet meer de titel arts
voeren. Ook niet als ik me (huis)arts, niet praktiserend zou noemen. Ik vind
dat een ontkenning van een heel stuk van mijn leven, dat meebepaald heeft
dat ik hier nu sta.Verschillende beroepsorganisaties, waaronder de KNMG en de KNOV, hebben
erop gewezen dat het gevolg van de regeling zoals die nu voorligt, zal zijn
dat onder artsen, verloskundigen of verpleegkundigen die voor een bestuurs-
of managementfunctie gevraagd worden juist omdat ze arts verloskundige of
verpleegkundige zijn, de animo zal afnemen om dit soort functies te accepteren.
Want na verloop van tijd mogen zij zich niet meer als zodanig presenteren.
Sterker nog, willen ze weer als BIG-geregistreerde te boek staan, dan volgt
een uitgebreid traject waarbij men soms het beroepsexamen opnieuw moet afleggen.Het is logisch dat als een arts na een periode weer terug wil naar de
directe patiëntenzorg, hij dan adequate scholing moet volgen, maar het
lijkt ons niet nodig om alle basisvaardigheden weer te toetsen. Het gaat erom
dat hij dan bekwaam is in het vak waarin hij werkzaam is; je kunt nooit over
de hele breedte van de geneeskunde bijblijven.In tegenstelling tot wat de minister in de memorie van antwoord beweert,
gaat het dan ook niet uitsluitend om een handjevol sentimentele gepensioneerden,
het gaat om grote groepen. Voor artsen is dat het duidelijkst in kaart gebracht;
naast de al genoemde groep gaat het om duizenden (basis)artsen die hun titel
verliezen als zij tijdelijk ertussenuit gaan om bijvoorbeeld voor een gezin
te zorgen, beleidsmedewerker van de minister of eventueel zelfs minister te
worden.Naar de mening van onze fracties zijn er vanuit het veld steekhoudende
argumenten – ik heb ze net als mijn collega voor mij nog eens onderstreept –
geuit tegen dit wetsvoorstel. Wij vinden het dan ook onbegrijpelijk dat de
minister er met de beroepsgroepen tot nu toe niet is uitgekomen. Ze hebben
werkzame voorstellen gedaan, waaronder het instellen van een NP-register en
het aanpassen van de strafbepaling in artikel 100. Nogmaals, ook voor ons
is duidelijk dat niemand onbevoegd een artikel 3-titel mag voeren. De patiënt
moet erop kunnen vertrouwen dat zijn arts, verloskundige of verpleegkundige
daadwerkelijk bekwaam is. Door "niet praktiserend" toe te voegen
weet de patiënt dat hij er niet meer voor behandeling terecht kan en
dus wordt hij maximaal beschermd; dat was het doel van de Wet BIG.Wij verwachten dat de minister op korte termijn met voorstellen komt die
tegemoetkomen aan de bezwaren. Tot die tijd stellen wij voor om het voorstel
niet in stemming te brengen, om daarmee te voorkomen dat het goede van dit
voorstel verloren gaat of het slechte ervan doorgaat.Wij wachten de beantwoording van de minister af. Een minister die binnenkort
minister af zal zijn. En overigens niet strafbaar zal zijn indien hij als
titel "minister, niet praktiserend" blijft voeren. Waarbij dan wel
weer de vraag gesteld kan worden of hij dat überhaupt ambieert, want
de waardering voor het ministersambt schijnt in de maatschappij niet zo groot
te zijn. Hoe dat komt, is echter een andere discussie.Mevrouw Dupuis (VVD):Voorzitter. Bij deze plenaire inbreng spreek ik mede namens de fractie
van D66. De voltallige commissie voor Volksgezondheid, Welzijn en Sport van
deze Kamer heeft de minister vragen gesteld inzake het vervallen van de artsentitel
bij expiratie van de registratie. Zijn antwoord ontvingen wij op 21 juni
2006. De nu volgende inbreng van de VVD-fractie zal de argumentatie van de
minister betreffende de afschaffing van de artsentitel, zoals gegeven in dit
antwoord, nader analyseren. Ik loop de argumenten langs.De minister beroept zich erop dat de artsentitel iets heel speciaals is
omdat nu eenmaal de Wet BIG aan degenen met een artsentitel bijzondere bevoegdheden,
rechten en plichten geeft. Derden zijn, aldus de minister, voor hun gezondheid
afhankelijk van de competenties en kwaliteit van de beroepsbeoefenaren. Daarom
mogen artsen die niet langer geregistreerd zijn – dat wil zeggen die
onvoldoende praktijkervaring opdeden en onvoldoende nascholing volgden –
niet meer praktijk voeren. Hiermee is de VVD-fractie het geheel eens. Deze
zaak staat dan ook niet ter discussie. Onze vraag is: waarom mogen zij de
artsentitel dan niet meer voeren? Is gebleken dat niet langer
geregistreerde artsen toch praktijk voerden en patiënten behandelden?
Onze informatie is dat hier geen probleem ligt. Artsen doen dit niet. Wie
ziekenhuisdirecteur, docent, of adviseur van een verzekeringsmaatschappij
wordt, mag na verstrijking van de registratie geen patiënten meer behandelen,
en doet dat dus niet. Deze artsen zullen zich ook niet als medicus practicus
kenbaar maken, maar – hier ligt misschien wel het meest doorslaggevende
argument tegen dit wetsvoorstel – de kennis die artsen door hun opleiding
hebben verworven, gaat niet verloren. Het beroep arts houdt immers veel meer
in dan alleen het praktisch handelen met patiënten. Er is een grote "body
of knowledge" waarover artsen per definitie beschikken. De titel arts
verwijst óók naar die kennis, zoals de titel jurist verwijst
naar juridische kennis en titels als ingenieur, advocaat, rechter of notaris
eveneens verwijzen naar specifieke kennis. Het is niet in te zien dat dit
voor artsen niet zou gelden.De minister gaat er geheel ten onrechte van uit dat de theoretische geneeskundige
kennis van artsen kennelijk zo weinig voorstelt dat artsen met behulp van
hun titel daar niet naar mogen verwijzen. Nogmaals, anderen, rechters, advocaten,
notarissen, ingenieurs mogen dat wel.Vervolgens willen wij graag van de minister weten of er dan bewijs voor
is dat het voeren van de artsentitel door niet meer praktiserende artsen,
mensen heeft geschaad in hun gezondheid. Zoals al gezegd, hebben wij daar
geen enkele aanwijzing voor kunnen vinden. De vraag is dus welk probleem de
minister aan het oplossen is met dit wetsvoorstel. Hij zegt belangen te beschermen,
namelijk gezondheidsbelangen van patiënten, die helemaal niet bedreigd
worden.Voorts stellen wij vast dat artsen een artsexamen hebben afgelegd, een
artsenbul ontvingen en de artseneed hebben afgelegd. Daardoor zijn zij arts
geworden. Niet meer, niet minder. Het zou uniek in Europa zijn als Nederland
die titel gaat afnemen. En dat terwijl het zwaarste argument van de minister,
namelijk de schending van de belangen van patiënten, geen hout snijdt.Dan voert de minister aan dat behoud van de artsentitel na verlies van
de registratie niet past in het systeem van de Wet BIG. Er is een heel oud
boek, een bestseller, want het meest gelezen boek ter wereld, waarin over
een argumentatie als deze behartenswaardige woorden staan. Ik heb het over
een passage uit de Bijbel, uit het Nieuwe Testament, namelijk Marcus 2, vers
27. Hier wordt opgemerkt dat regels – in dit geval betreffende de sabbatviering –
er zijn voor de mens en niet andersom. Als iets niet past in het systeem van
de wet, ligt het voor de hand de wet zo te wijzigen dat het er wel in past,
in plaats van tienduizenden artsen al of niet op termijn iets te ontnemen
waarop zij recht hebben.Ten slotte wijst de minister erop dat het gaat om een beperkte groep gepensioneerden.
Dit is een onbegrijpelijke opmerking. Ten eerste is het onjuist, omdat het
om een veel grotere groep gaat zoals wij hierboven al aangaven. Vervolgens
zijn ook veel van die gepensioneerden nog lang na hun pensioen als arts bezig,
zij het niet als behandelend arts. Het maakt toch wel degelijk verschil als
in een bestuur, in een adviesraad of waar dan ook iemand zitting heeft die
arts is, dan wel jurist, ethicus of psycholoog is. Ook gepensioneerde artsen
doen nog veel nuttig medisch werk, zij het dat het geen behandelingen betreft.
Wij noemden al onderwijs, advisering, wetenschappelijk onderzoek en zo veel
meer.Kortom: de argumenten van de minister voor wetswijziging zijn alle gemakkelijk
te weerleggen. Bovendien is er geen probleem dat om een oplossing vraagt.
Het valt dan ook niet in te zien, wat de rechtvaardiging is van het voorgestelde
titelverlies van artsen die zich niet meer als medicus practicus kunnen laten
registreren.De beraadslaging wordt geschorst.De vergadering wordt van 18.05 uur tot 19.15 uur geschorst. 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/h-ek-20062007-35-38.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl