BIJVOEGSEL, Schriftelijke antwoorden van de staatssecretaris van Financiën, op vragen gesteld in de eerste termijn van de behandeling van de wetsvoorstellen van het Belastingplan 2003
Staten-Generaal — Handelingen 
Datum: 2014-07-08 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Handeling 2002-2003, pag. 396-403

 
 
 

Handeling

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Vergadernummer
Datum vergadering

10-12-2002

Eerste Kamer der Staten-Generaal

2002-2003

nr. 12, pagina 396-403

10-12-2002

 

 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in vergadering

Behandeling van: het wetsvoorstel Wijziging van de Wet op de vennootschapsbelasting 1969 c.a. (herziening regime fiscale eenheid) (26854)Pagina 359-360
BIJVOEGSEL, Schriftelijke antwoorden van de staatssecretaris van Financiën, op vragen gesteld in de eerste termijn van de behandeling van de wetsvoorstellen van het Belastingplan 2003Pagina 396-403
Behandeling van: het wetsvoorstel Regels betreffende openbaarmaking van gegevens per werkgever met betrekking tot verkrijging van rechten op WAO-uitkeringen door werknemers (Wet instroomcijfers WAO) (28159)Pagina 377-389
Voortzetting van de behandeling van: - het wetsvoorstel Wijziging van enkele belastingwetten c.a. (Belastingplan 2003 Deel I) (28607); - het wetsvoorstel Wijziging van enkele belastingwetten c.a. (Belastingplan 2003 Deel II) (28608); - het wetsvoorstel Wijziging Belastingplan 2003 Deel I (28712)Pagina 341-359
Presentie en opening (dinsdag 10 december 2002)Pagina 341-341
Lijst van besluiten (dinsdag 10 december 2002)Pagina 394-394
Behandeling van: het wetsvoorstel Wijziging van de Algemene Ouderdomswet inzake het buiten toepassing laten van de korting op het ouderdomspensioen voor vrouwen die in de periode van 1 januari 1957 tot 1 april 1985 gehuwd waren met personen die niet verzekerd waren voor de Algemene Ouderdomswet (28430)Pagina 389-394
Lijst van ingekomen stukken, met de door de voorzitter ter zake gedane voorstellen (dinsdag 10 december 2002)Pagina 394-395
Voortzetting van de behandeling van: - het wetsvoorstel Wijziging van enkele belastingwetten c.a. (Belastingplan 2003 Deel I) (28607); - het wetsvoorstel Wijziging van enkele belastingwetten c.a. (Belastingplan 2003 Deel II) (28608); - het wetsvoorstel Wijziging Belastingplan 2003 Deel I (28712)Pagina 360-377

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 50 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
Noot 1 (zie blz. 341)BIJVOEGSELSchriftelijke
antwoorden van de staatssecretaris van Financiën, op vragen gesteld in
de eerste termijn van de behandeling van de wetsvoorstellen van het Belastingplan
2003Vraag 2 (Christenunie), 70 (Pvda) ongetoetste lijfrenteaftrekDe ChristenUnie vraagt wat de achtergrond is van de afschaffing van de
ongetoetste lijfrenteaftrek?Kan de staatssecretaris een schatting geven, hoeveel mensen die nu enkel
de ongetoetste lijfrenteaftrek benutten, straks dezelfde post opvoeren met
een beroep op een pensioengat?Mevrouw Ter Veld van de Pvda vraagt in dit kader of kan worden verklaard
waarom circa 340 000 mensen, die wel een pensioengat hebben, geen lijfrentepremie
zullen aftrekken.Na de belastingherziening 2001 zijn de omstandigheden veranderd. Er zijn
verkiezingen geweest, waarbij verschillende partijen afschaffing van de basisaftrek
in het programma hadden opgenomen (CDA, VVD, Pvda en GL), er is een kabinet
van een ander signatuur gekomen en de economische omstandigheden zijn verslechterd.
In dit licht is de afschaffing van de basisaftrek lijfrente opnieuw op de
politieke agenda gekomen.Ongeveer 1,3 miljoen personen maken gebruik van de lijfrenteaftrek. Naar
schatting 600 000 personen zullen na afschaffing van de basisaftrek geen
lijfrentepremies meer aftrekken. Binnen deze groep zijn wellicht ook personen
die weliswaar een pensioentekort hebben, maar desondanks geen premies meer
aftrekken. De reden kan zijn dat het voor sommige belastingplichtigen niet
duidelijk is dat ze een pensioentekort hebben. Daarnaast kunnen belastingplichtigen
van aftrek afzien, omdat ze moeite moeten doen om een eventueel pensioentekort
aan te tonen. Mogelijk is ook dat de hoogte van het pensioentekort zo laag
is dat belastingplichtigen van aftrek afzien. Van de resterende 700 000
personen staat vast dat ze een pensioentekort hebben. Deze groep zal na afschaffing
van de basisaftrek mogelijk gebruik blijven maken van de jaaraftrek.Vraag 4 (ChristenUnie), 63 (CDA), 82 (VVD) schriftelijkDe leden van de fracties van CDA, VVD en ChristenUnie vragen of een overgangsregeling
met eerbiedigende werking van bestaande contracten niet op zijn plaats was
geweest om te voorkomen dat ondernemers die van de bancaire durfkapitaal regeling
gebruik maken volgend jaar onverwacht een hogere rente moeten betalen.Contracten tussen ondernemers en hun financiers zijn veelal langlopende
contracten waarin enerzijds de te verstrekken financiering wordt vastgelegd,
maar waarin anderzijds ook afspraken worden gemaakt over de condities waaronder
een financiering verstrekt. Onder andere worden afspraken gemaakt over de
looptijd van de lening, de hoogte van de rentevergoeding en het verstrekken
van (hypothecaire) zekerheid. Dit in ogenschouw nemend verwacht ik niet dat
lopende contracten eenzijdig zullen worden opengebroken. Een overgangsregeling
acht ik dan ook niet noodzakelijk.Vraag 10 (ChristenUnie/SGP)Wil de regering zich ervoor sterk maken dat in EU-verband normen voor
de zuinigheid worden voorgeschreven?In EU-verband zijn thans alleen wettelijke normen vastgesteld voor zover
het betreft de uitstoot van deeltjes en dergelijke (normen ten behoeve van
schonere auto's). Voor zuinigheid zijn geen wettelijke normen vastgesteld.
Er is in EU-verband wel een convenant gesloten met de Europese koepel van
autofabrikanten (ACEA). Deze hebben zich er toe verbonden om de gemiddelde
CO2-uitstoot (hoe zuiniger de auto, hoe geringer de CO2-uitstoot) van nieuwe
auto's zodanig te verminderen dat deze in 2008 gemiddeld 25% minder bedraagt
dan in 1995. Dergelijke convenanten zijn ook gesloten met de autofabrikanten
in Japan en Korea. Er zijn meerdere tussentijdse evaluaties voorzien. Als
dan blijkt dat de gestelde doelen niet worden gehaald zal in EU-verband alsnog
wetgeving worden voorbereid om te komen tot wettelijke normen op het gebied
van zuinigheid.Vraag 11 (ChristenUnie)De leden van de ChristenUnie vragen zich af of de maatschappelijke beleving
een doorslaggevend argument kan zijn, als het erom gaat mensen met een auto
van de zaak op het punt van het woon-werkverkeer gunstiger te behandelen dan
hen die deze faciliteit missen. De maatschappelijke beleving van de groep
die met de eigen auto reist, zou wel eens tegengesteld kunnen zijn. En met
het argument van de maatschappelijke beleving zouden nog wel meer regelingen
kunnen sneuvelen. De regeling die in de wet stond, was op zichzelf billijk;
als de burgers die niet begrijpen moet daarover betere voorlichting en uitleg
worden gegeven.Het is naar mijn mening verstandig een oog en oor voor de maatschappelijke
beleving van wet- en regelgeving te hebben. Maatschappelijke beleving is hier
overigens niet doorslaggevend geweest. In het Belastingplan 2002 is de regelgeving
voor woon-werkverkeer met de auto van de zaak afgestemd op de fiscale behandeling
van woon-werkverkeer met de eigen auto, waarbij vergoedingen slechts deels
onbelast zijn. Met deze wijziging werd het woon-werkverkeer met de auto van
de zaak deels als privé aangemerkt door dit mee te tellen voor de berekening
van de bijtelling voor privé-gebruik. Deze wijziging in 2002 bleek
in praktijk tot veel onrust en problemen te leiden, met name bij werknemers
voor wie een auto noodzakelijk is voor het uitoefenen van hun functie. Om
aan de belangrijkste knelpunten tegemoet te komen is bij brief van 29 maart
2002, in antwoord op vragen van de Tweede Kamer, een tweetal versoepelingen
aangekondigd. Codificatie hiervan is in het Belastingplan 2003 deel II opgenomen.
Hiermee zijn echter nog niet alle problemen opgelost en bovendien heeft dit
geleid tot een grotere complexiteit van de regelgeving voor woon-werkverkeer.
Om deze redenen is in het Belastingplan 2003 aangekondigd om – in overleg
met de betrokken partijen – de mogelijkheden voor vereenvoudiging van
de regelgeving voor woon-werkverkeer te onderzoeken. Vooruitlopend hierop
wordt de autokostenfictie op het niveau van 2002 bevroren.De fiscale regelgeving met betrekking tot het woon-werkverkeer heeft betrekking
op zowel de auto van de zaak als op eigen vervoer. Bij vereenvoudiging van
de regelgeving is het gelijkheidsbeginsel een belangrijk uitgangspunt.Vraag 15 Platvoet (GroenLinks)Is sociaal akkoord in het landsbelang? Althans meer dan het SA op de desbetreffende
onderdelen.Heeft kabinet eerst 38 mln weggehaald bij laagste inkomens en vervolgens
weer 20 mln ter beschikking gesteld.Vanaf de zomer is beleid ingezet om knik in de loonontwikkeling te bewerkstelligen.
Het kabinet heeft hierbij zelf haar nek uitgestoken en het goede voorbeeld
gegeven (arbeidsvoorwaarden collectieve sector). Marktsector diende het been bij te trekken. Contractloonstijging voor
2003 wordt nu door CPB geraamd op 2¾%. Was in de zomer nog 3¼%.Akkoord voor 2003 eerste, maar cruciale, stap. Meerjarige afspraken bleken
niet mogelijk.Onderhandelen is wel een kwestie van geven en nemen. Op voor de partners
cruciale punten heeft kabinet tegemoetkomingen gedaan (o.a. spaarloon, uitstel
WULBZ-verlenging en uitstel beperking Witteveenkader, extra middelen voor
omzetting 10 000 gesubsidieerde banen, etc). Daarnaast had het kabinet
500 mln lastenverlichting ter beschikking gesteld.De besparing van 38 mln en de aanwending van 20 mln voor gemeentelijk
inkomensbeleid is onderdeel van begrotingsbehandeling SZW. De besparing van
38 mln vloeit voort uit uitstel van invoering van de regeling voor lang en
laag. Hiertoe was voor het Najaarsoverleg al besloten.De 20 mln voor inkomensondersteuning worden voor 2003 eenmalig ter beschikking
gesteld, vooruitlopend op een regeling voor minima die langdurig moeten rondkomen
van het minimum per 2004.Vraag 21 Platvoet (GroenLinks)De fractie van GroenLinks constateert dat het aanbod van in Nederland
geproduceerde groene stroom ver achter blijft bij de massale belangstelling
voor groene stroom van de Nederlandse huishoudens met als gevolg dat een deel
in het buitenland wordt ingekocht. Gesteld wordt dat de regulerende energiebelasting
steviger moet worden ingezet om de binnenlandse duurzame energieopwekking
te stimuleren. Gevraagd wordt naar de stand van zaken op dit punt.Gevraagd wordt daarnaast om een nadere toelichting op de kritiek van de
Europese Commissie op de regeling Boscertificaten en de wijze waarop het kabinet
met deze kritiek is omgegaan.In het fiscaal milieu- en energiepakket is voorzien in een defiscalisering
van de generieke fiscale producentenvergoedingen voor duurzame energie. Achtergrond
hiervan is onder meer het voorkomen van weglek van belastingopbrengsten naar
het buitenland zonder dat daar een gegarandeerd milieueffect tegenover staat.
Het kabinet deelt de zorg van de GroenLinks-fractie dus op dit punt. Tegelijkertijd
is het wetsvoorstel Milieukwaliteit elektriciteitsproductie (MEP) ingediend.
Met dit wetsvoorstel, dat momenteel in de Tweede Kamer wordt behandeld, wordt
voorzien in een gerichte stimulering voor de niet-rendabele vormen van duurzame
elektriciteitsopwekking in Nederland. Uitgangspunt daarbij is stimulering
van het binnenlandse aanbod van duurzame elektriciteitopwekking. Hiermee wordt
voorkomen dat, zoals de fractie van GroenLinks terecht opmerkt, groene stroom
uit het buitenland wordt geïmporteerd, terwijl tegelijkertijd voor datzelfde
deel het binnenlandse gebruik wordt aangevuld met fossiele of nucleaire productie.De Europese Commissie staat met name kritisch tegenover de regeling Boscertificaten,
omdat het een exploitatieregeling betreft die betrekking heeft op een periode
van 50 jaar en wordt vormgegeven als steun door uitbetaling van een bedrag
(€ 4 538 per hectare bos) in één keer aan het
begin van die periode. Het kabinet heeft bij het eventueel uitsmeren van het
bedrag over de periode van 50 jaren geoordeeld dat een dergelijke vormgeving
de regeling onaantrekkelijk (te gering bedrag per jaar) en, onder meer wat
administratieve lastendruk betreft, onuitvoerbaar zou maken. Vanwege deze
kritiek van de Europese Commissie en het huidige budgettaire beeld, waarbij
getracht is de pijn over de verschillende groepen in de samenleving te verdelen,
is gekozen voor het afschaffen van deze regeling. Dit mede gezien het feit
dat deze regeling nog niet in werking is getreden en het afschaffen ervan
daardoor niet tot directe financiële pijn zal leiden.Vraag 22 Platvoet (Groenlinks)Hoe zit het met de druk om de accijnzen op vliegtuigkerosine Europees
te regelen?Hoe zit het met de progressieve energietarieven voor industriële
grootgebruikers van energie?Hoe zit het met het harmonisatietraject in de EU m.b.t. de nationale belastingen?De (verdere) harmonisatie van de belasting op energieproducten vindt plaats
in het kader van de energierichtlijn, waarvan de onderhandelingen in een vergevorderd
stadium zijn. De positie van de energie-intensieve industrie heeft daarbij
de aandacht. Uitgangspunt daarbij is de totstandkoming van een level playing
field.Wat betreft vliegtuigbrandstof wordt in het kader van de energierichtlijn
een handhaving van de huidige vrijstelling voorzien, ondanks dat Raad en Commissie
van mening zijn dat er principieel geen reden is om deze brandstof anders
te behandelen dan andere brandstof. De internationale context is echter prohibitief
voor een belastingheffing op vliegtuigbrandstof zolang daarvoor geen opening wordt geboden in ICAO verband. De EU richt zijn inzet erop
deze internationale belemmeringen op te heffen.Vraag 28 (D66) SchriftelijkDe leden van de fracties van CDA, VVD en D66 vragen of er budgettaire
dekking aanwezig is voor de motie Van der Vlies/Vroonhoven-Kok en of de staatssecretaris
deze gaat uitvoeren. Zo niet, is het dan wellicht mogelijk de criteria aan
te scherpen teneinde meer budgettaire ruimte te creëren voor instandhouding?De leden van de fractie van D66 vragen waarom het niet uitvoeren van de
motie Van der Vlies/Vroonhoven-Kok niet als discriminatie wordt gezien. Voorts
vragen deze leden of er een kans bestaat dat de gescheiden fiscale behandeling
van de directe en de indirecte variant kan leiden tot (Europees) juridische
procedures.Allereerst wil ik het misverstand wegnemen dat de brief die de minister
van Financiën op 28 november jl. aan de Tweede Kamer heeft verzonden
(Kamerstukken II, vergaderjaar 2002–2003, 28 600, nr. 61), mede
ziet op de uitvoering van de moties aangenomen op het Belastingplan 2003.
Deze brief betreft slechts een overzicht van de wijze waarop het kabinet invulling
geeft aan de door de Tweede Kamer aangenomen moties in het debat over de Algemene
Financiële Beschouwingen.De motie van de geachte Tweede-Kamerleden Van der Vlies en Van Vroonhoven-Kok
vraagt mij geld, beschikbaar gekomen uit de DOA, in te zetten voor het behoud
van de bancaire durfkapitaalregeling. Zoals ik ook in mijn brief van 14 november
jl. (Kamerstukken II vergaderjaar 2002–2003, 28 607, nr. 56) aan
uw collegae van de overzijde uiteen heb gezet, is het een misvatting dat met
het afschaffen van de DOA nog budgettaire middelen onbenut zijn gebleven.
Gegeven het ontbreken van de budgettaire dekking heb ik deze motie ook sterk
ontraden. Ook bij nadere beschouwing blijf ik bij mijn oordeel dat ik deze
motie vanwege de ontbrekende budgettaire middelen niet kan uitvoeren. Voor
een uitgebreide toelichting verwijs ik u naar de eerder genoemde brief met
bijlage en naar de Nota naar aanleiding van het Verslag aan de Tweede Kamer.
Het aanscherpen van de criteria teneinde meer budgettaire ruimte te creëren,
acht ik geen reële mogelijkheid.Vraag 30 (D66)De fractie van D66 heeft gevraagd of ik wil onderzoeken of het (oorspronkelijke)
concept van de koophuur onder de eigenwoningregeling van de Wet inkomstenbelasting
2001 kan worden gebracht.Het oorspronkelijke concept van de koophuur hield in dat werd gesteld
dat de koper eigenaar zou worden van de binnenkant van zijn woning en een
belang kreeg bij een deel van de waardeontwikkeling daarvan, vast te stellen
volgens door de aanbieder van het concept, de Nationale Stichting Koophuur,
ontwikkelde rekenmethodes. Het oorspronkelijke koop-huurconcept is niet verenigbaar
met de eigenwoningregeling onder de Wet inkomstenbelasting 2001. De Nationale
Stichting Koophuur zoekt inmiddels naar een alternatief voor haar oorspronkelijke
concept. Hierover loopt nog ambtelijk overleg met de Stichting. Voorts zal
ik op korte termijn over deze materie een brief doen toekomen aan de vaste
commissie voor Financiën uit de Tweede Kamer.Vraag 39(PvdA)De leden van de fractie van de PvdA vragen of de afschaffing van de heffingskorting
voor de zogenoemde indirecte Agaathleningen een beletsel zou kunnen vormen
voor het aantrekken van kapitaal voor startende ondernemers en daarmee een
negatief effect zou kunnen hebben op de werkgelegenheid.Met de leden van deze fractie onderschrijf ik het belang van het MKB voor
de Nederlandse economie en daarmee voor de werkgelegenheid. De veronderstelling
die aan de vraag ten grondslag ligt, is dat de afschaffing van de heffingskorting
er toe zou kunnen leiden dat risicodragend vermogen niet of alleen tegen wezenlijk
ongunstiger voorwaarden kan worden aangetrokken. Of dat inderdaad zo is, is
op zijn minst voor discussie vatbaar. In de praktijk is bij indirecte Agaathleningen
veelal sprake van leningen waarvoor door de geldnemer (hypothecaire) zekerheid
wordt verstrekt. Bovendien is sprake van een concurrerende markt met –
ook na de afschaffing van de heffingskorting – voldoende aanbod van
vermogen van de zijde van beleggers. Naar verwachting zullen de negatieve
effecten waar de leden van de fractie van de PvdA beducht voor zijn, zich
dan ook niet of slechts in beperkte mate voordoen.Vraag 43 Onderdeel C Mevrouw Ter Veld (PvdA)Mevrouw Ter Veld vraagt waarom de aanpassing van de looptijd van de bij
de invoering van de Wet fiscale behandeling van pensioenen in artikel 38b
van de Wet op de loonbelasting opgenomen over- gangsregeling (van 1 juni 2004
naar 1 januari 2005) alsnog uit het Belastingplan is verwijderd. Verder vraagt
zij waarom in relatie met de aanpassing van artikel 2b van de Pensioen- en
Spaarfondsenwet niet gekozen is voor een aanpassing van deze overgangstermijn.De aanpassing van de einddatum van de looptijd van de overgangsregeling
bij de invoering van de Wet fiscale behandeling van pensioenen naar 1 januari
2005 was alleen bedoeld om deze overgangsregeling op dezelfde datum te laten
eindigen als de overgangsregeling bij de voorgestelde beperking van het Witteveenkader.
Deze aanpassing zou de helderheid en de transparantie ten goede komen. Nu
de beperking van het Witteveenkader en de bijbehorende overgangsregeling voorlopig
zijn uitgesteld, is dit argument voor aanpassing van de termijn echter komen
te vervallen. De looptijd van de overgangsregeling bij de invoering van de
Wet fiscale behandeling van pensioenen van vijf jaar acht ik voldoende ruim.
Bovendien heb ik geen signalen ontvangen dat de termijn van deze bestaande
overgangsregeling niet zou voldoen. Het moment van eindigen van de overgangstermijn
was al vanaf 1 juni 1999 duidelijk. In relatie met de overgangsregeling als
gevolg van artikel 2b Pensioen- en Spaarfondsenwet (PSW) wordt opgemerkt dat
betrokkenen er voor kunnen kiezen voor 1 juni 2004 de aanpassing van pensioenregelingen
in verband met de overgangsregeling bij artikel 2b PSW gelijktijdig met de
aanpassing aan het kader van de Wet fiscale behandeling van pensioenen
plaats te laten vinden. Alle mogelijk noodzakelijke wijzigingen kunnen op
deze manier in één keer plaatsvinden.Vraag 44 (PvdA)Mevrouw Ter Veld van de PvdA vraagt over welk jaar de pensioenverzekeraars
tweemaal de gegevens voor factor A dienen te verstrekken.Voor de berekening van factor A moet tweemaal worden uitgegaan van de
gegevens over 2002. Ter verduidelijking kan het volgende voorbeeld dienen.
Voor de berekening van de jaarruimte over 2001 waren de gegevens van 2001
voor factor A nodig. Voor de berekening van de jaarruimte over 2002 zijn de
gegevens voor factor A van 2002 nodig. De wijziging met betrekking tot de
gegevens voor factor A gaat immers in op 1 januari 2003 en is nog niet van
toepassing op het belastingjaar 2002. Voor de berekening van jaarruimte over
2003 wordt opnieuw uitgegaan van de gegevens voor 2002 om factor A te kunnen
berekenen.Vraag 51 (CDA) 83, 84, 85, 86, 88 (VVD)De leden van de fractie van het CDA vragen of het mogelijk is de gemiddelde
doorlooptijd van APA/ATR-verzoeken terug te brengen naar 38 dagen. Deze termijn
is gerapporteerd in het beheersverslag 2001 naar aanleiding van de toezegging
van mijn ambtsvoor- ganger om de doorlooptijd terug te brengen naar AWB-conforme
termijn van 8 weken. Voor de goede orde merk ik op dat deze termijn ziet op
het aantal afgewikkelde verzoeken in de periode 20 november 2000 (datum brief
van mijn ambtsvoor- ganger) tot en met 31 december 2001. Zoals aangegeven
in noot 6 in dat beheersverslag is deze termijn beïnvloed door een groot
aantal verlengingsverzoeken die voorafgaand aan de introductie van het nieuwe
beleid zijn binnengekomen. Een groot deel van deze verzoeken heeft een zeer
korte doorlooptijd hetgeen het gemiddelde drukt. Deze termijn van 38 dagen
kan naar mijn mening niet als maatgevend worden beschouwd. Het uitgangspunt
blijft dus dat moet worden gestreefd naar een afhandelingstermijn van 8 weken. De leden van de fractie van de VVD vragen of inzicht verschaft kan worden
in het aantal zaken dat per jaar aan het APA/ATR-team wordt voorgelegd. Het
aantal zaken dat wordt voorgelegd wordt ieder jaar gerapporteerd in het Beheersverslag
van de Belastingdienst. Het aantal binnengekomen verzoeken verschilt van jaar
tot jaar. Voor de afgelopen jaren kan worden uitgegaan van ongeveer 800–900
verzoeken, met een afwijking naar boven in 2001 in verband met een groot aantal
verlengingsverzoeken vóór 1 april 2001. In 2002 zijn tot 1 december
ongeveer 350 verzoeken ingediend. In het jaar 2002 is in ongeveer 60% van
de gevallen een instemmende verklaring afgegeven. De gemiddelde doorlooptijd
van APA/ATR-verzoeken per 1 december bedraagt ca. 83 dagen. Dit is hoger dan
de over het jaar 2001 gerapporteerde 59 dagen. Dit vindt o.a. zijn oorzaak
in de gewenning aan de nieuwe praktijk, zowel van de zijde van de belastingdienst
als van de zijde van belastingplichtigen en hun adviseurs. Over de invulling
van het beleid heeft verschillende keren overleg plaatsgevonden met belastingadviseurs.
Gezegd kan worden dat beide kanten ervaring moet worden opgedaan met de nieuwe
«spelregels». Daarnaast kan als oorzaak worden genoemd de complexiteit
van de voorgelegde gevallen. Voor de volledigheid merk ik op dat daarnaast
de voorraad verzoeken is verminderd naar ca. 200 (313 in 2001). Ik benadruk
echter dat het streven er nog steeds op gericht is om verzoeken zo snel en
efficiënt mogelijk te handelen en de doorlooptijden zo kort mogelijk
te laten zijn.De leden van de fractie van het CDA geven aan dat hen berichten bereiken
dat tot op heden nog geen enkele financieringsruling of royalty ruling is
afgegeven onder het dienstverleningslichamenbesluit. Dit is correct. Over
deze APA's kan worden opgemerkt dat hierover een proces van vragen en aftasten
heeft plaatsgevonden. Inmiddels zijn de discussies met belastingplichtigen
in een vergevorderd stadium. De eerste dienstverlenings-APA's kunnen naar
verwachting op korte termijn worden afgegeven.De leden van de fractie van de VVD geven aan dat bij belanghebbenden de
indruk bestaat dat bij het APA/ATR-team sprake is van stroperigheid en zelfs
onwelwillendheid. Daarvan is mij niets gebleken. In dit verband merk ik op
dat de oude rulingpraktijk per 1 april 2001 daadwerkelijk is omgevormd tot
de APA/ATR-praktijk. Deze vervanging was noodzakelijk om de rulingpraktijk
in overeenstemming te brengen met de OESO-richtlijnen voor verrekenprijzen
uit 1995. Dit moet mede worden gezien in het licht van de internationale belastingconcurrentiediscussies
in de EU en OESO. De nieuwe APA-praktijk betekent dat de verrekenprijs adequaat
onderbouwd dient te worden. Voorts is voor dienstverleningslichamen een substance-
en risicotest opgenomen. Deze verzwaring ten opzichte van de oude rulingpraktijk
werd derhalve uitdrukkelijk beoogd. Dit heeft tot gevolg dat het APA/ATR-team
een ander toetsingskader heeft dan het oude rulingteam. Dit neemt echter niet
weg dat het geven van zekerheid vooraf een belangrijke peiler blijft voor
de Nederlandse concurrentiekracht voor reële economische activiteiten.
De Nederlandse belastingdienst heeft van oudsher internationaal een naam opgebouwd
voor wat betreft professionaliteit, flexibiliteit en samenwerkingsgerichtheid.
Deze eigenschappen verschaffen Nederland een belangrijk concurrentievoordeel
ten opzichte van andere landen. Dit is in de APA/ATR-praktijk niet anders
dan in de oude rulingpraktijk.Deze leden suggereren voorts dat het APA/ATR-team een grote macht heeft
en vragen hoe de controle op het APA/ATR-team plaatsvindt. In dit kader kan
vermeld worden dat, naast de gebruikelijke controle op het handelen van de
Belastingdienst in het algemeen, toezicht wordt gehouden op het handelen van
het APA/ATR-team door het Ministerie van Financiën in geregeld overleg
waarbij alle aspecten die de APA/ATR-praktijk betreffen aan de orde kunnen
komen.De leden vragen zich voorts af waarom een onafhankelijk onderzoek moet
worden afgewezen, nu de klachten talrijk zijn en afkomstig van vooraanstaande
belastingadviseurs. Zoals ik hiervoor heb aangegeven heeft een bewuste verandering
van het beleidskader plaatsgevonden. De invulling van de nieuwe praktijk vraag van beide kanten enige gewenning aan de nieuwe spelregels.
Ik ben van mening dat het APA/ATR-team zeer goed is uitgerust om aan de behoefte
om snelle en adequate zekerheid vooraf te voldoen. Ik zie daarom geen noodzaak
voor een onafhankelijk onderzoek.De leden van de fractie van de VVD stellen dat een herwaardering van de
situatie nu geboden is nu naar hun mening niet geheel en al valt uit te sluiten
dat ook de politieke inzichten van mijn ambtsvoorganger, omtrent de nuttigheid
dan wel schadelijkheid van de belastingconcurrentie, een rol hebben gespeeld
bij de hervorming van het rulingteam. Zoals hiervoor al uiteengezet is bewust
gekozen de rulingpraktijk om te vormen tot een APA/ATR-praktijk, die geheel
in lijn is met de OESO-richtlijnen. Ik sta daarachter. Er is daarom geen aanleiding
tot een herwaardering van de situatie.Voorts wordt nog verwezen naar het artikel van prof. R.J. de Vries van
5 december jl. waarin hij stelt dat de Belastingdienst niet aan fiscale grensverkenning
mag doen. Ook ik ben van mening dat geen sprake mag zijn van fiscale grensverkenning.
De Belastingdienst dient binnen het kader van wet- en regelgeving een standpunt
in te nemen. Voor het in dat artikel beschreven geval ben ik van mening dat
daaraan wordt voldaan.Vraag 52 (CDA)Vraag 89 (VVD)De CDA-fractie constateert dat de kennisgroepen binnen de Belastingdienst
hebben geleid tot «de dood van de overlegcultuur» tussen belastingplichtigen
en inspecteur. De adviezen van de kennisgroepen zijn niet toegankelijk en
worden niet gepubliceerd. De fractie vraagt naar de mogelijkheid van direct
overleg tussen inspecteur, kennisgroep en belastingplichtige.Ook de VVD-fractie vraagt naar de mogelijkheid om als burger toegang tot
de kennisgroepen te krijgen. Deze fractie vraagt verder in hoeveel procent
van de gevallen de inspecteur afwijkt van het advies van de kennisgroep.De kennisgroepen zijn bedoeld voor het waarborgen van eenheid van beleid
(vergelijkbare gevallen gelijk behandelen). De kennisgroep adviseert in dat
kader desgevraagd de inspecteur. De inspecteur blijft echter autonoom, hij
neemt naar aanleiding van het advies zelfstandig een standpunt in, rekening
houdend met de specifieke omstandigheden van het geval. In deze verantwoordelijkheidsverdeling
heeft een kennisgroep geen rol in het overleg met belastingplichtigen.De VVD-fractie vraagt verder naar het percentage gevallen waarin de inspecteur
afwijkt van het advies van de kennisgroepen. Deze vraag laat zich niet beantwoorden,
omdat deze gegevens niet beschikbaar zijnVraag 53 Stevens (CDA)De stelling van de heer Stevens dat de positie van Nederland door herhaalde
aanpassingen van de deelnemingsvrijstelling onder druk komt, onderschrijf
ik niet. De Nederlandse deelnemingsvrijstelling is en blijft een belangrijke
peiler van de Nederlandse vennootschapsbelasting. Kenmerkend voor de Nederlandse
deelnemingsvrijstelling is dat een volledige vrijstelling wordt verleend voor
zowel vermogenswinsten als dividenden. De wijzigingen die daarin de laatste
tijd zijn aangebracht, zoals de invoering van artikel 13g per 1 januari 2002
en de aanpassing daarvan 1 januari 2003, hebben een specifiek antimisbruikkarakter.De heer Stevens voert aan dat in de literatuur en de praktijk vraagtekens
worden gesteId bij de compatibiliteit van de voorgestelde wijziging van artikel
13g, derde lid, met het EG-verdrag (artikel 43, vrijheid van vestiging).In dat verband merk ik op dat er bij het tussenschuiven van een lichaam
onder omstandigheden niet zozeer sprake is van vestiging, maar veeleer van
misbruik van het recht van vrijheid van vestiging. De maatregel richt zich
tegen het laatste. Voorzover de maatregel hinderlijk is voor degenen die voor
dat tussenschuiven andere dan fiscale motieven hebben, is hij gerechtvaardigd
door een dwingende reden, te weten het bestrijden van belastingontwijking.
Bovendien is de toepassing ervan, doordat is voorzien in de mogelijkheid van
tegenbewijs, onderworpen aan rechterlijke toetsing. Ook is de maatregel proportioneel.
Strijdigheid met Europese recht ligt derhalve niet voor de hand.De heer Stevens vraagt of het juist is, dat de deelnemingsvrijstelling
niet van toepassing is op een in een Lidstaat gevestigde houdstermaatschappij
waarvan de activa bestaan uit een passieve vaste inrichting in een andere
Lidstaat, maar wel van toepassing is indien deze activiteiten worden uitgevoerd
door een dochter in die andere Lidstaat.Dit is in beginsel inderdaad het geval. Daarbij moet echter worden bedacht
dat de aanpassing die wordt voorgesteld in artikel 13g alleen van toepassing
is op de tussenhoudster van zo'n passieve vaste inrichting indien het verdrag
ter voorkoming van dubbele belasting dat Nederland heeft gesloten met de Lidstaat
waar die vaste inrichting is gevestigd, voorziet in een credit ter voorkoming
van dubbele belasting voor inkomsten die worden genoten uit een passieve vaste
inrichting, in plaats van de meer gebruikelijk vrijstellingsmethode ter voorkoming
van dubbele belasting.Voorts heeft de belastingplichtige in de geschetste casus nog de mogelijkheid
tegenbewijs te leveren. Indien aannemelijk kan worden gemaakt dat aan de desbetreffende
structuur in overwegende mate andere overwegingen ten grondslag hebben gelegen
dan het ontgaan of uitstellen van belastingheffing, is de antimisbruikbepaling
niet van toepassing. Dit zal bijvoorbeeld het geval zijn indien de inkomsten
van de vaste inrichting op adequate wijze in de heffing worden betrokken.Strikt genomen is de voorgestelde bepaling dus ook van toepassing indien
de passieve vaste inrichting in een Lidstaat is gevestigd, doch in de praktijk
zal dit vermoedelijk niet vaak voorkomen.Ook vraagt de heer Stevens of het juist is, dat de deelnemingsvrijstelling
niet langer van toepassing is indien bijvoorbeeld een Luxemburgse dochtermaatschappij
belegt in aandelen Philips en daarbij sprake is van een belang van minder
dan 5%. Betekent dit – zo vraagt hij – dat er een verschil in
behandeling kan ontstaan tussen Europese dochters die beleggen in obligaties
en dochters die beleggen in aandelen?Het eerste is inderdaad juist en is in overeenstemming met de bedoeling
van de regeling. Indien sprake is van een belang van minder
dan 5% zou bij een rechtstreekse participatie op grond van het bezitsvereiste
de deelnemingsvrijstelling niet van toepassing zijn. Door tussenschuiving
van een vennootschap in een Lidstaat zou het bezitsvereiste kunnen worden
omzeild. De antimisbruikbepaling beoogt dit te voorkomen. Overigens heeft
de belastingplichtige ook in dit geval weer de mogelijkheid van tegenbewijs.
Alleen als de belastingplichtige er niet in slaagt dat te leveren, kan het
tweede aspect zich voordoen. De betekenis daarvan hangt af van de wijze waarop
in het voorbeeld de inkomsten van de Luxemburgse dochter in dat land in de
heffing worden betrokken.Vragen 58 en 59 (CDA)De leden van de CDA-fractie informeren naar mogelijke wijzigingen van
de wijze waarop in de Europese Unie besloten wordt over communautaire regelgeving
op fiscaal terrein. Verder vragen deze leden naar de overeenstemming die Frankrijk
en Duitsland zouden hebben bereikt over harmonisatie van de vennootschapsbelasting.Thans vereist besluitvorming over fiscale aangelegenheden in Europa de
instemming van alle lidstaten. Het is de vraag of dit beginsel van unanimiteit
in de toekomst onverkort gehandhaafd zal blijven. Een belangrijk forum waarin
over dit onderwerp gesproken wordt is de Europese Conventie, die zich ter
voorbereiding op de Intergouvernementele Conferentie van 2004 bezighoudt met
ondermeer de wijze van fiscale besluitvorming in de EU van na de uitbreiding.Nederland is in deze discussie van mening dat op bepaalde onderdelen sprake
kan zijn van besluitvorming bij gekwalificeerde meerderheid. De EU moet ook
op fiscaal terrein een zekere slagvaardigheid houden. Voor Nederland geldt
daarbij de volgende hoofdlijn. Voor hoofdzaken – zoals het instellen
dan wel afschaffen van een belasting, de hoogte van het tarief, de grondslag –
zou unanimiteit moeten blijven gelden. Voor minder belangrijke zaken, zoals
administratieve bijstand die belastingdiensten aan elkaar verlenen bij de
heffing en invordering van belastingen, kan echter worden overgegaan op besluitvorming
bij gekwalificeerde meerderheid.Wat betreft de harmonisatie van de vennootschapsbelasting kan ik slechts
meedelen dat over de initiatieven van Frankrijk en Duitsland nog geen documenten
zijn ontvangen. De wellicht nog in de toekomst te ontvangen gezamenlijke nota
van Frankrijk en Duitsland over economic governance waar de heer Stevens naar
verwijst, zal voor zover deze fiscale punten betreft, de instemming van alle
huidige lidstaten behoeven. Indien de besluitvorming over deze nota plaats
zou vinden voor de toetreding van de 10 nieuwe lidstaten, dan is instemming
van de nieuwe lidstaten niet noodzakelijk.Vraag 60 (CDA)Het CDA heeft berichten uit de praktijk dat het aangifteproces niet als
eenvoudiger wordt ervaren. De fractie vraagt naar een eerste reactie van de
ervaringen van de Belastingdienst zelf.Een goed beeld van de ervaringen van de Belastingdienst is nog niet beschikbaar.
Dit kan ook nog niet omdat de afdoening van de aangiftebiljetten over het
eerste jaar van de Belastingherziening op dit moment nog in volle gang is.
Bovendien moeten belastingplichtigen maar ook de Belastingdienst bij belangrijke
wijzigingen altijd wennen aan een nieuw aangiftebiljet. Zeker wanneer daar
ook nog de nodige nieuwe regelingen in zijn verwerkt. Pas na enkele jaren
kan daarom worden geconcludeerd of de Belastingherziening ook als een vereenvoudiging
wordt ervaren.Eén succes valt wel te melden: de aangiftediskette die in een miljoenenoplaag
door belastingplichtige is gebruikt.Vraag 66 (CDA)De heer Stevens stelt de administratieve lasten aan de orde. Zijn indruk
is dat verzwaring van administratieve lasten in het algemeen marginaal is.
Hij vraagt naar de invloed c.q. de toegevoegde waarde van het instituut Actal
alsmede of de rapporten van Actal kunnen worden gepubliceerd.Een belangrijke functie van Actal is dat bij voorgenomen regelgeving telkens
weer nadrukkelijk het onderwerp van de administratieve lasten aan de orde
komt. Dit past in het streven van de overheid om de komende jaren de administratieve
lasten te verminderen. Vermindering van administratieve lasten is dan ook
uitgangspunt bij nieuwe regelgeving. Alleen in die gevallen waarin het niet
anders kan wordt hier een uitzondering op gemaakt. De rapporten van Actal
worden na de indiening van het wetsvoorstel waar zij betrekking op hebben,
openbaar gemaakt door deze rapporten op de website van Actal te plaatsen.
(www.actal.nl)Vraag 67 (CDA)De leden van de fractie van het CDA vragen of de staatssecretaris mogelijkheden
ziet tot een verdergaande harmonisatie van het loonbegrip voor de sociale
verzekeringen enerzijds en de loonheffing anderzijds. Verder merken de leden
van het CDA op dat het wetsvoorstel Aansluitingswet Walvis een verzwaring
van de administratieve lasten met zich brengt van circa 60 mln euro.De werkgroep Loonbegrip heeft in het rapport van 18 april 2000 «Het
loont de moeite – eenheid en eenvoud in de loonbegrippen» aanbevelingen
gedaan die met name zien op het terugdringen van de administratieve lasten
voor werkgevers.Kort samengevat zijn de aanbevelingen van de werkgroep Loonbegrip de volgende:– breng meer eenheid in de heffingssystematiek voor premieloon en
fiscaal loon;– neem de grondslag van het uitkeringsloon als uitgangspunt voor
zowel het premieloon als het fiscaal loonbegrip;– vereenvoudig de grondslag uitkeringsloon – premieloon –
fiscaal loon zoveel mogelijk;– orden helder de loonbestanddelen die uitsluitend tot de grondslag
fiscaal loon behoren (en dus niet tot de grondslag uitkeringsloon –
premieloon – fiscaal loon).Het kabinet heeft deze aanbevelingen overgenomen in haar reactie van 14
juli 2000 (Kamerstukken II 1999/00, 24 036, nr. 168, blz. 1)Uitgangspunt bij het concipiëren van het wetsvoorstel Aansluitingswet Walvis is het fiscale loonbegrip zoveel mogelijk aan te laten sluiten
op het nieuwe SV-loonbegrip. Het volledig harmoniseren van het fiscale loonbegrip
en het loonbegrip voor de sociale verzekeringen kan problematisch zijn. Belangrijk
gegeven daarbij is dat beide loonbegrippen een ander uitgangspunt kennen.
Uitgangspunt voor de sociale verzekeringen is de verzekeringsgedachte, uitgangspunt
voor de loonheffing is het draagkrachtbeginsel. In het wetsvoorstel Walvis
is een van het uitkeringsloon afgeleid premieloon vastgesteld. Dit uitkeringsloon
laat een aantal loonelementen buiten beschouwing die wel een voordeel uit
dienstbetrekking vormen. In het wetsvoorstel kon dit verschil als zodanig
niet worden opgelost. Wel is getracht op administratief zo eenvoudig mogelijke
wijze de heffing van loonbelasting te regelen voor bestanddelen die alleen
behoren tot het fiscale loon.De maatregelen opgenomen in de Aansluitingswet Walvis hebben een zelfstandig
en positief effect op de verlichting van de administratieve lasten. In de
memorie van toelichting is opgenomen dat de zelfstandige effecten voor de
administratieve lasten van het wetsvoorstel Aansluitingswet Walvis in twee
delen uiteenvallen, namelijk:1. het effect van een meer gecoördineerde heffing van loonbelasting
over het SV-loon zoals gedefinieerd in het wetsvoorstel Walvis; en2. het effect van wijzigingen in de heffingssystematiek binnen de loonbelasting,
waarbij met name de ruimere toepassing van de eindheffing bij de werkgever
relevant is.Het eerste effect van de Aansluitingswet Walvis levert een lastenverlichting
op van circa € 25 mln, het tweede effect € 180 mln. In
totaal betekent dit een administratieve lastenverlichting van € 205
mln.Als gevolg van de keuze om aan te sluiten bij het uitkeringsloon zijn
een aantal beloningsbestanddelen niet langer in het loon voor de werknemersverzekeringen
opgenomen. Dit heeft tot gevolg dat de administratieve lasten die aan deze
beloningsbestanddelen zijn verbonden niet langer aan het domein van de werknemersverzekeringen
toegerekend kunnen worden. Op het terrein van de werknemersverzekeringen treedt
derhalve een verlichting van de administratieve lasten op van € 265
mln. Omdat deze beloningsbestanddelen echter nog wel voor de heffing van loonbelasting
van belang blijven, nemen de administratieve lasten verbonden aan de loonbelasting
door deze uniformering van het uitkerings- en premieloon toe met dezelfde € 265
mln.Aangezien per saldo de administratieve lasten voor het gehele domein van
de werknemersverzekeringen en de loonbelasting als gevolg van deze maatregel
gelijk blijven, betekent dit een administratieve lastenverzwaring voor de
loonheffing van circa € 60 mln. In totaal betekenen de wetsvoorstellen
Walvis en Aansluitingswet Walvis een administratieve lastenverlichting van € 186
mln.Vraag 68 (CDA)De heer Stevens van het CDA vraagt waarom niet rekening wordt gehouden
met de mogelijkheid lopende lijfrentepolissen gesloten via de spaarloonregeling,
te converteren in levensloopverzekeringen.De doelstelling van het fiscale lijfrenteregime is een ieder de mogelijkheid
te bieden een adequate oudedagsvoorziening op te bouwen. Het staat de belastingplichtige
vrij ervoor te kiezen om voor financiering van de lijfrentepremie zijn spaarloon
in te zetten. De doelstelling van de levensloopregeling is het bieden van
grotere flexibiliteit om verlof op te nemen gedurende de gehele levensloop.
Gelet op de verschillende doelstellingen is het niet vanzelfsprekend om bestaande
polissen naadloos over te laten gaan in de voorgenomen levensloopregeling.
Bovendien is de vorm van de regeling en de mogelijke ingangsdatum van de regeling
nog niet duidelijk. Daarom is nog niet bekend of lijfrentepolissen in de opzet
van een levensloopregeling passen. Zoals ook blijkt uit de brief van minister
De Geus aan de Tweede Kamer van 6 december jl. wordt de vormgeving overgelaten
aan een nieuw kabinet.Vraag 69 (CDA)Het CDA geeft aan van het Verbond van Verzekeraars vernomen te hebben
dat het vervallen van de ongetoetste basisaftrek lijfrentepremie per 1 januari
2003 tot uitvoeringsproblemen leidt. Het CDA vraagt daarom of hierover op
korte termijn met de branche in overleg kan worden getreden om tot aanvaardbare
oplossingen in de uitvoeringssfeer te komen.In de nota naar aanleiding van het verslag inzake Belastingplan 2003 Deel
I (kamerstukken II, vergaderjaar 2002–2003, 28 607, nr. 5, blz.
60) is uitgebreid ingegaan op de mogelijkheid over het tijdig informeren van
belastingplichtigen door de verzekeringsbranche. Ook is aangegeven dat het
vervallen van de basisaftrek niet betekent dat de belastingplichtige begin
2003 direct zijn lijfrentepolissen moet herzien en zijn eventuele pensioentekort
moet berekenen.Nu de verzekeraars knelpunten in de uitvoeringssfeer hebben geconstateerd,
ben ik bereid om met de branche in overleg te treden.Vraag 75 (VVD)De leden van de fractie van de VVD vragen of het mogelijk is op grond
van artikel 2.17, tweede lid, Wet IB 2001 om de kapitaalverzekering geheel
of gedeeltelijk toe te rekenen aan de echtgenoot of partner, die op het aan
hem toegerekende gedeelte dan zijn eigen vrijstelling kan toepassen?In antwoord op deze vraag van de leden van de fractie van de VVD kan ik
bevestigen dat het resultaat dat wordt bereikt met de integrale overdracht
van de vrijstelling kapitaalverzekering als bedoeld in het nieuw voorgestelde
onderdeel AN, tweede lid, van hoofdstuk 2, artikel I van de Invoeringswet
Wet inkomstenbelasting 2001 ook kan worden bereikt via een toerekening van
bezittingen op grond van artikel 2.17, tweede lid, Wet inkomstenbelasting
2001. Zoals ook in de Nota naar aanleiding van het verslag bij het voorstel
van wet Vervolgwijzigingen in samenhang met de Belastingherziening 2001 is
aangegeven (Kamerstukken II 2002–2003, 28 487, nr. 7, blz. 23),
is omwille van de eenvoud voor de belastingplichtigen gekozen voor een extra
mogelijkheid van overdracht van de vrijstelling aan de partner van de belastingplichtige. Vraag 76 (CDA)De leden van de fractie van het CDA vragen of het mogelijk is een fiscaal
gelijke behandeling te bereiken tussen de provisie ten behoeve van tussenpersonen
en de verzekeringspremie zonder de fiscale gevolgen van het contract te beïnvloeden.Op grond van het, op 1 april 2002 in samenhang met de wijziging van de
Wet assurantiebemiddelingsbedrijf, in werking getreden artikel 1.7b Wet IB
2001 wordt betaalde provisie voor de toepassing van de Wet IB 2001 betaalde
provisie gelijkgesteld met premie. Deze bepaling is juist opgenomen om een
gelijke behandeling tussen de «kale» premie en provisie te bewerkstelligen.
Daarmee is het resultaat waar deze leden om verzoeken naar mijn oordeel al
bereikt.Vraag 77 (CDA)Artikel 27, zevende lid Wet LB wordt geschrapt. Dit artikel staat een
inhoudingsplichtige toe pas inhoudingen achterwege te laten wanneer op basis
van een verdrag de heffing aan een andere staat is toegewezen, indien de inspecteur
een daartoe strekkende verklaring heeft afgegeven. De verklaring kan in de
toekomst wel facultatief op verzoek worden verstrekt. Deze wijziging is voorgesteld
ter verlichting van de administratieve lasten.Is de belastingdienst nu ook verplicht een dergelijke verklaring af te
geven indien daar specifiek om wordt verzocht? Belastingplichtigen en uitvoerders
hebben immers veelal behoefte aan duidelijkheid vooraf.Elke belastingplichtige die twijfelt over de fiscale kwalificatie van
de feiten en omstandigheden in zijn specifieke geval kan van de inspecteur
vooraf een standpunt vragen. Indien de inhoudingsplichtige een dergelijk verzoek
doet ontvangt hij van de inspecteur een standpunt. Bij het verzoek dient de
inhoudingsplichtige de relevante feiten en omstandigheden te vermelden.Extra vraag (PvdA)De leden van de fractie van de PvdA vragen of het probleem dat vele alfahulpen
geen recht zouden hebben op de tijdelijke verhoging van de algemene heffingskorting,
nu is opgelost. Dit probleem ontstond door de omzetting van uurloon voor een
40-urige werkweek naar een 36-urige week. Verder vragen deze leden hoe deze
extra maatregel is gedekt.Het uurloon van alfahulpen is extra gestegen. Deze stijging bedraagt 11.1%
omdat per abuis de uurvergoeding gebaseerd is op een 36-urige werkweek waar
voorheen met een 40-urige werkweek werd gerekend. Door deze extra stijging
vielen een aantal alfahulpen buiten de tijdelijke verhoging van de algemene
heffingkorting. Om dit te voorkomen is de inkomensgrens opgenomen in de tijdelijke
verhoging van de algemene heffingskorting verder verhoogd.De extra kosten van deze maatregel zijn gedekt uit de extra inkomsten
als gevolg van vrijvallen van het spaarloon van de jaren 1999 en 2000 (amendement-Van
Vroonhoven-Kok/Van As, nr. 27). Doordat deze tegoeden niet meer geblokkeerd
zijn, geldt daarvoor ook niet meer de vrijstelling in box 3 en vallen deze
tegoeden onder de vermogensrendementsheffing. De extra inkomsten bedragen
circa € 6 mln. Deze opbrengst is ruim voldoende voor de bedoelde
compensatie van alfahulpen. 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/h-ek-20022003-396-403.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl