ECLI:NL:RBARN:2005:BL7584, Rechtbank Arnhem, 28-09-2005, AWB 05/1079
Rechtbank Arnhem — Uitspraak 
Datum: 2005-09-28 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Bestuursrecht; Belastingrecht

Samenvatting: BPM. In de auto van eiser zitten twee stoelen die zijn bevestigd middels het zogenoemde clicksysteem dat verzonden zat in de laadvloer. Deze stoelen konden op eenvoudige wijze worden verwijderd, zodat sprake is van een vlakke laadvloer. Het tarief voor een bestelauto is dan van toepassing.

RECHTBANK ARNHEM
      Sector bestuursrecht, enkelvoudige belastingkamer
      Registratienummer: AWB 05/1079
    
    
    Uitspraakdatum: 28 september 2005
    
    Proces-verbaal van de mondelinge uitspraak als bedoeld in artikel 8:67 van de Algemene wet bestuursrecht (Awb) juncto artikel 27d van de Algemene wet inzake rijksbelastingen (AWR) in het geding tussen
    
    
      [X],
      wonende te [Z], eiser,
    
    
    en
    
    
      de inspecteur van de Belastingdienst, Douane Noord/kantoor Groningen
      verweerder, gemachtigde: [gemachtigde].
    
     
    
      Betreft: 
      De uitspraak van verweerder van 23 maart 2005 op het bezwaar van eiser tegen de aan eiser opgelegde naheffingsaanslag in de Belasting van Personenauto’s en Motorrijwielen (BPM), nummer [000], ten bedrage van € 2.566.
    
    
    
      Onderzoek ter zitting: 
      Het onderzoek ter zitting heeft plaatsgevonden op 15 september 2005. 
      Partijen zijn daar verschenen. 
    
    
    1.	Beslissing
    
    
      De rechtbank:
      -	verklaart het beroep gegrond;
      -	vernietigt de uitspraak op bezwaar;
      -	vernietigt de onderhavige beschikking;
      -	gelast dat de Staat der Nederlanden (Ministerie van Financiën) het door eiser betaalde griffierecht van € 37,- 		vergoedt.
    
    
    2.	De feiten
    
    Op grond van de stukken van het geding en het verhandelde ter zitting staat, als tussen partijen niet in geschil, dan wel door een van hen gesteld en door de wederpartij niet of niet voldoende weersproken, het volgende vast:
    
    Eiser is over de periode van 26 maart 2004 tot en met 10 november 2004 houder geweest van een auto, merk Mercedes-Benz, met kenteken  [00-AA-BB]. Dit is een zogenoemd grijskenteken. Eiser heeft BPM voldaan naar het bestelautotarief.
    
    
      Op 26 oktober 2004, omstreeks 17.40 uur, is het voertuig van eiser gecontroleerd door ambtenaren van de Belastingdienst Douane/Noord op de [A-straat 1] te [Q].
      Deze ambtenaren constateerden dat op de laadvloer van de auto twee stoelen waren geplaatst  Deze stoelen waren bevestigd middels een fabrieksmatig aangebracht, in de vloer verzonken,  bevestigingssysteem (een clicksysteem). 
    
    
    Verweerder heeft op 8 november 2004 aan eiser een naheffingsaanslag BPM opgelegd omdat de auto van eiser, door de plaatsing van twee stoelen op de vlakke laadvloer, niet voldeed aan de eisen die in artikel 3 van de Wet BPM gesteld worden voor het rijden met een zogenoemd grijs kenteken.
    
    Zonder aanwezigheid van de twee stoelen is sprake van een vlakke laadvloer en voldoet de auto van eiser, ook voor het overige, aan de eisen die de Wet BPM stelt aan een bestelauto.
    
    3.    	Het geschil
    
    In geschil is of het plaatsen van  twee stoelen op de laadvloer van de auto, waarvoor gebruik is gemaakt van een zogenoemd kliksysteem, ertoe leidt dat geen sprake is van een vlakke laadvloer als bedoeld in artikel 3, derde lid, van de Wet BPM. 
    
    Eiser is van oordeel dat deze vraag ontkennend moet worden beantwoord. Verweerder is de tegenovergestelde opvatting toegedaan.
    
    4.     	Beoordeling van het geschil
    
    Met ingang van 1 januari 1994 luidt artikel 3, eerste lid, van de Wet BPM, voor zover hier van belang:
    
    
      ‘Onder personenauto wordt in deze wet en in de daarop gebaseerde regelingen verstaan een motorrijtuig op drie of meer wielen, zulks met uitzondering van:
      (...)
      b. bestelauto’s; (...)’.
    
    
    Artikel 3, derde lid, van de Wet BPM luidt met ingang van die datum, voor zover hier van belang:
    
    ‘Onder bestelauto wordt verstaan een motorrijtuig met een laadruimte die in haar geheel is voorzien van een vlakke laadvloer (...).’.
    
    
      Vóór de wijziging van de Wet BPM bij de Wet van 16 september 1993, Stb. 673, was in artikel 3, eerste lid, van de Wet BPM – voor zover hier van belang -  bepaald:
      ‘In deze wet en in de daarop gebaseerde regelingen wordt onder personenauto verstaan een motorrijtuig op drie of meer wielen, ingericht voor personenvervoer’.
    
    
    
      In het wetsvoorstel dat heeft geleid tot de Wet van 16 september 1993, Stb. 673, is onder andere voorgesteld om aan artikel 3 van de Wet BPM zoals die thans luidt nog een artikellid toe te voegen, luidende:
      ‘ Ingeval in een bestelauto een of meer personen worden vervoerd in de laadruimte, is de belasting verschuldigd ter zake van de aanvang van het gebruik met dat motorrijtuig in Nederland van de weg in de zin van de Wegenverkeerswet ten behoeve van dat vervoer, als ware de bestelauto een personenauto.’ 
      Dit voorstel is door de Tweede Kamer niet aanvaard. 
    
    
    Wel is toen artikel 17a Wet BPM ingelast, op basis waarvan de inspecteur een boete kan opleggen aan degene die de bestelauto feitelijk ter beschikking heeft terwijl hij of zij een of meer personen in de laadruimte vervoert.
    
    
      De Hoge Raad heeft op 24 augustus 1999 (nr. 34 650, BNB 1999/385) geoordeeld over de vraag of de plaatsing van een kinderzitje in een houten bak op de laadvloer, meebrengt dat het motorrijtuig niet in haar geheel was voorzien van een vlakke laadvloer. Hof Den Bosch had in die zaak uitdrukkelijk overwogen dat, gelet op de hiervoor aangehaalde wetsgeschiedenis, de vraag of de auto door plaatsing van het kinderzitje voor personenvervoer is ingericht, niet van belang is. De Hoge Raad bevestigt de juistheid van dit oordeel en overweegt verder:
      ‘ (...) Het Hof heeft voorts geoordeeld: dat de plaatsing van het kinderzitje op de hiervoor in 3.1 vermelde wijze niet meebrengt dat geen sprake meer was van een vlakke laadvloer; dat het  uit de wijze van bevestiging aan de auto, met twee schroefbouten, afleidt  dat het kinderzitje op eenvoudige wijze, door middel van het losdraaien van de schroefbouten, weer kon worden verwijderd; dat derhalve niet kan worden gezegd dat door de plaatsing van het kinderzitje de laadruimte niet meer uitsluitend laadruimte was; dat derhalve het gelijk aan de zijde van belanghebbende is.
      Tegen deze oordelen komt het middel op.
      3.5. Het middel faalt. Anders dan waarvan het middel uitgaat, brengt de omstandigheid dat een deel van de laadvloer in beslag wordt genomen door een in de laadruimte geplaatste houten bak welke door middel van twee schroefbouten is bevestigd aan de opstaande rand van de laadvloer, achter de stoelen, en waarin een kinderzitje is bevestigd,  niet mee dat de laadruimte van het motorrijtuig niet in haar geheel is voorzien van een vlakke laadvloer.’
    
    
    De rechtbank is van oordeel dat, gelet op vorenstaande uitspraak van de Hoge Raad, ook in het onderhavige geval sprake is van een vlakke laadvloer. Niet van belang is dat de auto, als gevolg van de plaatsing van de twee stoelen in de laadruimte, geschikt was voor personenvervoer. Ook de omstandigheid dat de laadvloer in beslag wordt genomen door twee stoelen brengt niet mee dat de laadruimte van de auto niet in haar geheel is voorzien van een vlakke laadvloer. Wel van belang is of de twee stoelen op eenvoudige wijze konden worden verwijderd. Doordat de twee stoelen bevestigd waren middels het zogenoemde clicksysteem dat verzonken zat in de laadvloer konden deze op eenvoudige wijze worden verwijderd, zodat sprake is van een vlakke laadvloer.
    
    Gelet op het vorenoverwogene is het beroep gegrond.
    
    5. 	Proceskosten
    
    De rechtbank acht geen termen aanwezig voor een proceskostenveroordeling als bedoeld in artikel 8:75 van de Awb.
    
    Deze uitspraak is vastgesteld door mr. M.M. Bijker - Veen. De beslissing is op 28 september 2005 in het openbaar uitgesproken, in tegenwoordigheid van M.J. Eggink, griffier.
    
    
    
    De griffier,						De rechter,
    
    
    
    
    
    
      Afschrift aangetekend
      verzonden aan partijen op: 
    
    
    
    
    
    Rechtsmiddel
    
    
      Tegen deze uitspraak kunnen partijen binnen zes weken na de verzenddatum:
      - hoger beroep instellen bij het gerechtshof te Arnhem (belastingkamer), Postbus 9030, 6800 EM Arnhem
      ; dan wel
      - beroep in cassatie instellen bij de Hoge Raad der Nederlanden (belastingkamer), Postbus 20303, 2500 EH Den Haag, mits de wederpartij daarmee schriftelijk instemt. 
      N.B. Bij het bestuursorgaan berust de bevoegdheid tot het instellen van beroep in cassatie niet bij de ambtenaar die de procedure voor de rechtbank heeft gevoerd.
    
    
    
      Bij het instellen van hoger beroep dan wel beroep in cassatie dient het volgende in acht te worden genomen:
      1 - bij het beroepschrift wordt een afschrift van deze uitspraak overgelegd.
      2 - het beroepschrift moet ondertekend zijn en ten minste het volgende vermelden:
       	a. de naam en het adres van de indiener;
      	b. een dagtekening;
      c. een omschrijving van de uitspraak waartegen het hoger beroep dan wel het beroep in cassatie is ingesteld;
      d. de gronden van het hoger beroep dan wel het beroep in cassatie.
    
    
    
      Bij het instellen van beroep in cassatie dient daarnaast het volgende in acht te worden genomen:
      1 - bij het beroepschrift wordt een schriftelijke verklaring van de wederpartij gevoegd, inhoudende dat wordt ingestemd met het instellen van beroep in cassatie tegen de uitspraak van de rechtbank;
      2 - tenzij de Hoge Raad anders bepaalt, zal de rechtbank deze mondelinge uitspraak vervangen door een schriftelijke. In dat geval krijgt de indiener de gelegenheid de gronden van het beroep in cassatie alsnog aan te voeren of aan te vullen.