ECLI:NL:CRVB:2004:AR2867, Centrale Raad van Beroep, 24-09-2004, 03/3512 WAO
Centrale Raad van Beroep — Uitspraak 
Datum: 2004-09-24 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Bestuursrecht; Socialezekerheidsrecht

Samenvatting: Weigering WAO-uitkering. Medische beperkingen zijn niet onderschat en betrokkene moet in staat worden geacht zijn werkzaamheden als docent volledig te verrichten.

E N K E L V O U D I G E   K A M E R
    
    03/3512 WAO
    
    U I T S P R A A K
    
    in het geding tussen:
    
    [appellant], wonende te [woonplaats], appellant,
    
    en
    
    de Raad van bestuur van het Uitvoeringsinstituut werknemersverzekeringen, gedaagde.
    
    I. ONTSTAAN EN LOOP VAN HET GEDING
    
    Namens appellant heeft mr. P.F.J. Heeffer, werkzaam bij de Algemene Onderwijsbond te Utrecht, op bij beroepschrift aangevoerde gronden hoger beroep ingesteld tegen een door de rechtbank Haarlem onder dagtekening 23 mei 2003 gegeven uitspraak (reg. nr. Awb 02-1814), waarnaar hierbij wordt verwezen.
    
    Gedaagde heeft bij schrijven van 26 september 2003 van verweer gediend.
    
    Bij schrijven van 16 februari 2004 is namens appellant een tweetal nadere medische stukken ingezonden, waarop gedaagde bij schrijven van 31 maart 2004 heeft gereageerd.
    
    
      Het geding is behandeld ter zitting van de Raad, gehouden op 13 augustus 2004, waar appellant in persoon is verschenen, bijgestaan door mr. M. van Es, kantoorgenoot van 
      mr. Heeffer, voornoemd, en waar gedaagde zich heeft doen vertegenwoordigen door 
      mr. K. van der Wal, werkzaam bij het Uwv.
    
    
    
     II. MOTIVERING
    
    Appellant is op 4 november 1998 wegens gewrichts- en spierklachten uitgevallen als docent aan de Hogeschool Brabant. Appellant heeft vervolgens voor 50% zijn werkzaamheden hervat en is op 16 oktober 2000 opnieuw uitgevallen. Bij op bezwaar genomen besluit van 21 oktober 2002 is het primaire besluit van 2 november 2001 gehandhaafd dat de mate van arbeidsongeschiktheid van appellant met ingang van 26 oktober 2001 minder dan 15% bedraagt en dat appellant derhalve een uitkering ingevolge de Wet op de arbeidsongeschiktheidsverzekering (WAO) geweigerd wordt.
    
    De rechtbank heeft geoordeeld dat de medische beperkingen van appellant ten tijde van de hier in geding zijnde datum van 26 oktober 2001 niet zijn onderschat en dat hij in staat moet worden geacht zijn werkzaamheden als docent volledig te verrichten. De rechtbank heeft hieruit afgeleid dat de mate van arbeidsongeschiktheid van appellant terecht is vastgesteld op minder dan 15% en dat het bestreden besluit in stand gelaten dient te worden.
    
    In hoger beroep heeft appellant herhaald dat hij lijdt aan de ziekte van Hashimoto, een immuunziekte. Ondanks de medicijnen heeft hij erge pijnklachten en klachten aan de schildklier. Hierdoor kan hij maximaal 60% werken, aldus appellant. Voorts heeft appellant aangevoerd dat de juiste dosering van de medicijnen nog niet gevonden is, dat hij thans weer andere medicijnen voorgeschreven heeft gekregen en dat zijn klachten nog altijd aanwezig zijn, waardoor zijn pogingen om zijn werkzaamheden weer volledig uit te oefenen mislukt zijn.
    
    Gedaagde heeft, mede onder overlegging van een rapport van 18 maart 2004 van de bezwaarverzekeringsarts J.W. Heijltjes, aangevoerd dat er van de zijde van appellant geen nieuwe, objectieve medische informatie is overgelegd waaruit blijkt dat appellant beperkt inzetbaar is.
    
    De Raad volgt gedaagde hierin en oordeelt dat de vraag of appellant in staat moet worden geacht per einde wachttijd in volle omvang zijn werkzaamheden als docent te verrichten, bevestigend dient te worden beantwoord. De Raad ontleent aan de overgelegde rapporten van huisarts dr. J.O.M. Zaat d.d. 20 juni 2004 en 21 juni 2004 niet dat appellant slechts gedeeltelijk tot het verrichten van arbeid in staat is of dat gedaagde de medische beperkingen van appellant heeft onderschat. Naar het oordeel van de Raad blijkt uit het schrijven van bedrijfsarts P.F.J.M. Smeekens d.d. 18 december 2003 evenmin dat er nieuwe objectieve medische feiten zijn die het standpunt van appellant dat hij zijn functie voor slechts 60% kan uitoefenen bevestigen. De gedingstukken geven aldus geen onder-bouwing voor de stelling dat de door appellant ervaren klachten zodanige beperkingen opleveren dat hij slechts drie dagen per week werkzaam kan zijn.
    
    Uit het vorenstaande vloeit voort dat de aangevallen uitspraak voor bevestiging in aanmerking komt.
    
    De Raad acht geen termen aanwezig om toepassing te geven aan artikel 8:75 van de Algemene wet bestuursrecht.
    
    III. BESLISSING
    
    De Centrale Raad van Beroep,
    
    Recht doende:
    
    Bevestigt de aangevallen uitspraak.
    
    Aldus gegeven door mr. D.J. van der Vos in tegenwoordigheid van mr. A.C.W. van Huussen als griffier en uitgesproken in het openbaar op 24 september 2004.
    
    (get.) D.J. van der Vos.
    
    (get.) A.C.W. van Huussen.
    
    MH