Behandeling wetsvoorstel Wijziging Ziekenfondswet ter vereenvoudiging van de identificatie van verzekerden door het gebruik van het sociaal-fiscaal nummer in de verzekerdenadministratie van de ziekenfondsverzekering, alsmede om enige andere wijzigingen in die wet aan te brengen en wijziging van de Algemene Wet Bijzondere Ziektekosten ter bevordering van een gelijkvormige redactie van de informatiebepalingen van de sociale ziektekostenverzekeringen (Wet sociaal-fiscaal nummer Ziekenfondswet) (24142)
Staten-Generaal — Handelingen 
Datum: 2014-07-12 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Handeling 1995-1996, pag. 2443-2450

 
 
 

Handeling

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Vergadernummer
Datum vergadering

29-11-1995

Tweede Kamer der Staten-Generaal

1995-1996

nr. 32, pagina 2443-2450

29-11-1995

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 
 Er is geen inhoudsopgave aanwezig.
 
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties over kamerdossier

Kamerdossier 24142Toon publicaties die dit dossier behandelen

 
 
 Publicaties in vergadering

Voortzetting behandeling wetsvoorstel Wijziging van het Burgerlijk Wetboek, de Ziektewet en enkele andere wetten in verband met loondoorbetaling door de werkgever bij ziekte van de werknemer (Wet uitbreiding loondoorbetalingsplicht bij ziekte) (24439)Pagina 2468-2523
Behandeling wetsvoorstel Wijziging Ziekenfondswet ter vereenvoudiging van de identificatie van verzekerden door het gebruik van het sociaal-fiscaal nummer in de verzekerdenadministratie van de ziekenfondsverzekering, alsmede om enige andere wijzigingen in die wet aan te brengen en wijziging van de Algemene Wet Bijzondere Ziektekosten ter bevordering van een gelijkvormige redactie van de informatiebepalingen van de sociale ziektekostenverzekeringen (Wet sociaal-fiscaal nummer Ziekenfondswet) (24142)Pagina 2443-2450
Regeling van werkzaamheden (woensdag 29 november 1995)Pagina 2450-2451
32ste vergadering; 29 november 1995Pagina 2423-2423
Behandeling wetsvoorstel Regels omtrent de vaststelling van maximumprijzen voor geneesmiddelen (Wet geneesmiddelenprijzen) (24266).Pagina 2523-2538
Lijst van ingekomen stukken, met de door de voorzitter ter zake gedane voorstellen (woensdag 29 november 1995)Pagina 2539-2539
Behandeling wetsvoorstel Wijziging van de Gemeentewet en de Waterschapswet in verband met een verruiming van de beleidsvrijheid van gemeenten en waterschappen met betrekking tot het kwijtschelden van belastingschulden (24158)Pagina 2423-2443
Voortzetting behandeling wetsvoorstel Vaststelling van de begroting van de uitgaven en de ontvangsten van het ministerie van Verkeer en Waterstaat (XII) voor het jaar 1996 (24400 XII); het wetsvoorstel Vaststelling van de begroting van de uitgaven en de ontvangsten van het Infrastructuurfonds voor het jaar 1996 (24400 A); het wetsvoorstel Wijziging van hoofdstuk XII (Ministerie van Verkeer en Waterstaat) van de begroting van de uitgaven en de ontvangsten voor het jaar 1994 (slotwet/rekening) (24307)Pagina 2459-2468
Behandeling wetsvoorstel Wijziging van de Algemene Wet Bijzondere Ziektekosten en enige andere wetten in verband met afschaffing van verzekeraarsbudgettering ten aanzien van de kosten van AWBZ-verstrekkingen (24429).Pagina 2452-2459

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 48 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 

 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 Aan de orde is de behandeling van: 
 
 het wetsvoorstel Wijziging
van de Ziekenfondswet ter vereenvoudiging van de identificatie van verzekerden
door het gebruik van het sociaal-fiscaal nummer in de verzekerdenadministratie
van de ziekenfondsverzekering, alsmede om enige andere wijzigingen in die
wet aan te brengen en wijziging van de Algemene Wet Bijzondere Ziektekosten
ter bevordering van een gelijkvormige redactie van de informatiebepalingen
van de sociale ziektekostenverzekeringen (Wet sociaal-fiscaal nummer Ziekenfondswet
(24142).
 
 
 
 
 
 De algemene beraadslaging wordt geopend.
 
 
 
 
 
 Mevrouw Noorman-den Uyl (PvdA):
 
 Mijnheer de voorzitter! Het Sofi-nummer is niet meer dan een registratie
die minder foutgevoelig is dan die andere registratie: de naam, de straat
en de woonplaats. De cijfertjes van het Sofi-nummer elimineren misverstanden
die anders zouden optreden vanwege schrijfwijze en spelling. Het hoofdmotief
om het Sofi-nummer in de Ziekenfondswet in te voeren is het bestrijden van
de fraude in de sociale zekerheid, liever nog het voorkomen daarvan. Die bestrijding
en een eenduidige manier van gegevensuitwisseling zijn nodig.
 
 Op 23 juni 1992 is door de Kamer met algemene stemmen de motie-Linschoten
c.s. aanvaard, waarin gesteld wordt dat zo snel mogelijk een koppeling tot
stand moet worden gebracht tussen bestanden van gemeentelijke sociale diensten
en die van ziekenfondsen, juist uit een oogpunt van gegevensuitwisseling.
De randvoorwaarden die in het stuk van de regering worden aangegeven, hebben
de instemming van de PvdA-fractie. Die randvoorwaarden hebben vooral betrekking
op de vragen wanneer en op welke wijze een Sofi-nummer mag worden toegepast.
Volgens de stukken gaat het om de bestrijding van fraude daar waar het gebruik
van het Sofi-nummer in de wet is voorzien om structurele gegevensuitwisseling,
voor zover die bij wet is voorzien, en om alle andere gevallen waarin de formele
wetgever het gebruik noodzakelijk acht. Het bindende element in dezen is,
dat het te allen tijde moet gaan om een wettelijke regeling, en dat vindt
mijn fractie van groot belang.
 
 In de stukken staat ook dat het gebruik door particulieren voor commerciële
doeleinden niet zal worden toegestaan. Ik vind dat een goede gedachte, maar
hoe zal het bewaakt worden? Welk instrument is er om het te controleren? Welke
sancties zijn er en wie voert de controle uit? Die vragen leg ik aan de minister
voor en ik ontvang graag een antwoord.
 
 In de aanbiedingsbrief wordt een directe relatie gelegd tussen de verblijfsgerechtigdheid
en de werking van het Sofi-nummer. De tekst hierover in de nota naar aanleiding
van het verslag roept vragen bij mij op. Het gaat om het wettelijke voorschrift
in de Ziekenfondswet en de AWBZ, dat verzekeringsinstellingen de nodige maatregelen
moeten treffen ter voorkoming van onnodige verstrekkingen en uitgaven, welke
hoger dan noodzakelijk zijn. In casu moet er scherp gekeken worden naar de
verblijfsgerechtigdheid van de verzekerde. Zo luidt de tekst, en de vraag
is of het verstrekken van medische hulp aan een verzekerde een onnodige verstrekking
is. Dient het ziekenfonds in het vervolg bij iedere aanvraag de GBA te raadplegen
vanwege de toets op verblijfsgerechtigdheid? Ik kan mij niet voorstellen dat
de minister dit ernstig zou menen. Hoe zit het? En hoe gaat het als een niet-verblijfsgerechtigde
particulier verzekerd is? Speelt de verblijfsgerechtigdheid
dan geen rol? Graag ontvang ik ook hier een reactie op.
 
 Ik kom te spreken over de gegevensuitwisseling tussen bijstandsuitvoeringsorganisaties,
zeg maar: de gemeente en het ziekenfonds. De inrichting van de centrale verwijsindex
voor de bestrijding van witte fraude wordt afgewezen. Onder witte fraude wordt
kort gezegd verstaan: het niet opgeven van betaald werk naast een uitkering.
Gegevens van het ziekenfonds zijn nu juist actuele gegevens en maken een snelle
opsporing mogelijk, waardoor witte fraude in een vroeg stadium bekend wordt.
Het is bekend dat bij de gegevensuitwisseling tussen de gemeenten en de belastingdienst
ten behoeve van het onderzoek naar witte fraude, de gegevens zo'n twee jaar
naijlen. Het gaat immers altijd om gegevens uit een afgesloten belastingjaar.
Bij uitwisseling met het ziekenfonds zou het gaan om gegevens op kwartaalbasis.
De opsporing zou dus veel sneller en adequater kunnen gebeuren. Gisteren nog
heeft minister Sorgdrager in het overleg over ISMO inzake misbruik en oneigenlijk
gebruik van sociale voorzieningen, gepleit voor het voorkomen van hoog oplopende
schulden vanwege fraude. Een van die instrumenten is de uitwisseling tussen
gemeenten en ziekenfondsen, zoals ook opgenomen in de motie-Linschoten, op
grond van een vroegtijdige vaststelling van fraude. De opvatting die nu in
de aanbiedingsbrief is verwoord is daarmee in strijd. Is de minister het eens
met bijvoorbeeld minister Sorgdrager, die aangeeft dat het van belang is om
zo kort mogelijk na het ontstaan van schulden of fraudeschulden deze te signaleren?
Acht zij het dan niet wijzer bij de inrichting van een centrale verwijzing
rekening te houden met die gegevensuitwisseling?
 
 Naast de fraude door het niet opgeven van inkomsten komt misbruik voor
door het niet of onjuist melden van woon- of leefvormen. Gegevensverificatie
voor de uitvoering van de sociale-zekerheidswetten en de sociale-verzekeringswetten,
de nABW, de Toeslagenwet, de AOW, is dan noodzakelijk. Nu het kabinet zich
heeft voorgenomen in de uitvoering van de AOW de toets op de partnerfraude
strikt ter hand te nemen, ontstaat eens te meer de noodzaak om gegevensverificatie
door middel van het Sofi-nummer mogelijk te maken.
 
 In de tekst staat dat er inmiddels een goed beeld is ten aanzien van de
partnersituatie in de AOW. Ik heb daar enige twijfels bij, vooral als ik bedenk
dat wij de vorige week of de week daarvoor in deze zaal het wetsvoorstel inzake
de AOW-uitkeringen voor samenwonende broers en zussen behandelden. De staatssecretaris
was toen niet in staat accuraat aan te geven om hoeveel samenwonende broers
en zussen in de AOW het ging. Ik vraag mij af waarop de minister de bewering
in de nota naar aanleiding van het verslag stoelt, dat er inmiddels, drie
weken later, wel een goed inzicht in de partnersituatie in de AOW is.
 
 Mijnheer de voorzitter! Ik heb met genoegen geconstateerd dat thans een
voorstel wordt voorbereid tot invoering van het Sofi-nummer in de AWBZ. Ik
vind het echter een gemiste kans dat niet eerder dit voorstel is gedaan. Dat
mocht verwacht worden op grond van het kabinetsstandpunt in de nota over gegevensverkeer
met ziekenfondsen, Een gezonde weg, van 25 mei 1994. Daarin staat dat het
kabinet de invoering van het Sofi-nummer per 1 januari 1995 zowel voor de
Ziekenfondswet als voor de AWBZ voorbereidde. Het argument dat het invoeren
van het Sofi-nummer in de AWBZ niet bijdraagt aan fraudebestrijding, is maar
beperkt van waarde. Immers, het voorgenomen beleid om andere inkomenscomponenten
te betrekken in de AWBZ maakt dat al wenselijk. Verificatie met de belastingdienst
kan bijvoorbeeld wenselijk zijn als het gaat om inkomen uit vermogen en het
vaststellen van een eigen bijdrage. Ik denk dan aan de koppeling van de Wet
op de bejaardenoorden en de AWBZ. De lange lijst van voordelen die de regering
zelf in de nota naar aanleiding van het verslag vermeldt, spreekt voor zichzelf.
De vraag is dan ook wanneer het voorstel wel verwacht kan worden.
 
 Mijnheer de voorzitter! De regering laat de invoering van het Sofi-nummer
bij de particuliere ziektekostenverzekeraars buiten het voorstel. Toch zou
het zowel in het kader van het tegengaan van misbruik van uitkeringen en voorzieningen
als van een adequate interne registratie en uit kostenoverwegingen wenselijk
zijn. Particuliere verzekeraars registreren dan ook het Sofi-nummer. Die overweging
geldt eens te meer nu in het regeerakkoord de convergentie is afgesproken.
Het gaat dan om een aanpassingsproces van zowel het ziekenfonds als de particuliere
verzekeraars.
 
 In de eerdere schriftelijke behandeling heeft de regering gezegd, het
noodzakelijk te vinden te wachten tot de wet op de convergentie van kracht
is geworden. Immers, verzekeraars kunnen een bijdrage leveren aan het bestrijden
van fraude met overheidsvoorzieningen, waardoor de grondslag aanwezig is om
invoering van een sociaal-fiscaal nummer te verplichten. Nu de minister de
convergentie in eerste instantie via afspraken tot stand wil brengen, is er
naar mijn mening geen enkele reden om langer te wachten met de invoering van
het Sofi-nummer bij de particuliere verzekeraars. Ik vraag de minister de
invoering van het Sofi-nummer voor particuliere ziektekostenverzekeraars alsnog
uit te werken, dit laatste mede op grond van het standpunt van deze organisaties
op 9 december 1992, waarbij er bij de toenmalige staatssecretaris werd aangedrongen
op een snelle invoering.
 
 
 
 
 
 Mevrouw Kamp (VVD):
 
 Voorzitter! Ook de VVD-fractie is blij met het wetsvoorstel dat voorligt,
mede op basis van – mevrouw Noorman noemde dit al – de door de
Kamer aanvaarde motie-Linschoten. Het is natuurlijk belangrijk dat wij er
alles aan doen om misbruik tegen te gaan en fraude te bestrijden. Dat kan
gemakkelijker gemaakt worden door het invoeren van het sociaal-fiscaal nummer
in de ziekenfondswetgeving.
 
 Nu laat de regering ons via een ingrijpende nota van wijziging weten dat
ook haar beleid uitgebreid is, als het gaat om het invoeren van het Sofi-nummer
en het gebruik ervan. Ik denk dat het goed is dat de regering niet alleen
schriftelijk maar ook hier, in het openbaar, de verruiming van het gebruik
van het Sofi-nummer uiteenzet, waarbij wij er in beginsel van uit moeten gaan
dat de gegevensverstrekking tussen organisaties – zoals dit zich eigenlijk
in de publiekrechtelijke sfeer afspeelt – kosteloos gebeurt, want anders
zit men elkaar straks allemaal rekeningen te sturen.
 
 Ik verkrijg nog graag een toelichting op het feit dat het kabinet aangeeft,
dat bij het opsporen van de witte fraude de ziekenfondswetgeving niet als
primaire ingang gebruikt wordt. Ook mevrouw Noorman wees daarop en in feite
heb ik dezelfde vraag aan de minister als zij. Kan de minister aangeven hoe
de sociale dienst daar uiteindelijk achter komt? Men hoeft zich immers niet
bij het ziekenfonds te vervoegen. Ik begrijp best dat wij, als dit zo moet,
een centrale verwijsindex nodig hebben, omdat iemand bijvoorbeeld in Amsterdam
bijstand kan aanvragen en, bij wijze van spreken, een baantje kan hebben in
Groningen. Ik zie in dat je dan die centrale verwijsindex nodig hebt. Maar
nu zegt het kabinet: nee, wij doen het niet, want de bijstandsuitvoerders
hebben mogelijkheden genoeg – dat is de redenering die opgebouwd wordt –
om te weten of iemand ten onrechte een beroep doet op de bijstand als betrokkene
in wezen werk heeft. Dit is ons niet duidelijk. Mevrouw Noorman wees er zojuist
al op dat, als het gaat om controle van de gegevens bij de belastingdienst,
er een tijdsaspect in zit. Graag verneem ik derhalve de zienswijze van het
kabinet, aangevende waarom het dit toch niet wil. Wij zien best in dat daar
een centrale verwijsindex bij nodig is, maar nu staat het er in wezen zo,
alsof het niet hoeft te gebeuren.
 
 Ik begrijp het punt dat de ziekenfondsen in beginsel niet beschikken over
de informatie – behalve waar het betreft degenen die onder de wet-Van
Otterlo vallen – om na te gaan wat het inkomen van de mensen is. Men
kent alleen de leefeenheid en het gegeven of er al of niet een verzekeringsplicht
is. Mijn vraag aan het kabinet in dit verband is: is het juist dat er op dit
moment een experiment gaande is inzake het uitwisselen van gegevens tussen
de bedrijfsverenigingen en de ziekenfondsen, waardoor men die koppeling wel
legt? Het zou dan kunnen zijn dat wordt nagegaan of dit ons straks gegevens
oplevert, waardoor mogelijkerwijze veel eerder de kortsluiting gemaakt kan
worden tussen ziekenfonds en bijstand. Graag verkrijg ik te dien aanzien een
toelichting.
 
 Vervolgens kom ik bij de invoering van het Sofi-nummer in de AWBZ. Aan
de ene kant kun je bij het lezen van de stukken merken dat het kabinet zich
nog aan het beraden is over wat de voors en tegens zijn, maar aan de andere
kant lijkt het, op een andere pagina, net alsof de minister bezig is met wetgeving.
Mij lijkt het goed om te weten of de minister hetzij eerst komt met een beleidsnota
over voors en tegens, hetzij al bezig is met een concept-wetsvoorstel. Ook
daarop zouden wij graag een toelichting vernemen.
 
 Uiteindelijk proberen wij de convergentie te bereiken op vrijwillige basis.
Als het gaat om het opsporen van fraude, zie ik zelf niet direct in –
ook daarop verkrijg ik graag een visie van het kabinet – wat het invoeren
van het Sofi-nummer in de particuliere sfeer hieraan zou bijdragen. Ik kan
mij niet een toepasselijke situatie voorstellen, tenzij iemand er bewust voor
kiest om èn onder het ziekenfonds te vallen èn zich particulier
te verzekeren: niemand zal betrokkene daarvan kunnen weerhouden, want daarin
is een mens vrij. Ik zie zelf echter niet in, wat de meerwaarde zou zijn van
het invoeren van het Sofi-nummer in de particuliere verzekering tegen ziektekosten.
 
 
 
 
 
 De heer Bakker (D66):
 
 Voorzitter! Tussen de indiening van het wetsvoorstel en deze plenaire
behandeling zijn de inzichten omtrent het gebruik van het Sofi-nummer bij
de gegevensuitwisseling tussen verschillende instanties aanzienlijk veranderd.
De nota naar aanleiding van het verslag gaat daarop uitvoerig in.
 
 De verbreding van het Sofi-nummer heeft betrekking op de koppeling van
gegevens van al die instanties – deels ook particuliere instanties –
die voor een goede administratie en voor uitwisseling van gegevens moeten
kunnen beschikken over dat Sofi-nummer. Daarbij is er overigens een sterke
wisselwerking tussen beleid en administratie. Naarmate computers potentieel
de gegevensuitwisseling tussen geautomatiseerde bestanden beter mogelijk maken,
speelt ook het beleid daar vaak op in door in de wet- en regelgeving mede
rekening te houden met die extra mogelijkheden. Dat levert overigens wel het
risico op van een toenemende complexiteit van de regelgeving.
 
 Ooit is begonnen met een fiscaal nummer en was het gebruik daarvan uitsluitend
beperkt tot de belastingdienst. Uitwisseling van gegevens met sociale-verzekeringsorganen
kon toen alleen handmatig tot stand komen. Sindsdien is er veel veranderd.
Ook de sociale-verzekeringsadministraties zijn geautomatiseerd, ziekenfondsen
idem dito en er is een gemeentelijke basisadministratie ingevoerd. Alom klinkt
de roep om een nog breder gebruik van persoonlijke identificatienummers bij
de uitvoering van alle mogelijke regelingen.
 
 De witte fraude – een uitkering genieten terwijl men daarnaast een
baan heeft –- kan bij wijze van spreken met één druk op
de knop worden opgespoord en vervolgens worden bestreden. Zoals mevrouw Noorman
reeds zei, gaat het tegenwoordig niet meer alleen om schulden bij postorderbedrijven
of bij de woningbouwvereniging maar in toenemende mate ook bij de sociale
dienst zelf, naarmate de sociale dienst de beschikking heeft gekregen over
middelen om fraude op te sporen.
 
 Voorzitter! Natuurlijk raakt dit alles de privacy van personen en is er
alle aanleiding om daarmee zorgvuldig te blijven omgaan. Terecht stelt de
regering dat het Sofi-nummer geen sleutel is en ook niet mag zijn voor de
toegang tot alle mogelijke gegevensbestanden – in volle omvang –
die met het oorspronkelijke doel niets meer te maken hebben. De privacy stelt
dus duidelijk beperkingen aan de onderlinge gegevensuitwisseling.
 
 Aan de andere kant is een goede en zuivere uitvoering van publieke regelingen –
of dat nu de loon- en inkomstenbelasting is, of de sociale zekerheid of de
Ziekenfondswet – van groot belang voor het draagvlak voor die voorzieningen.
Het bestaan van fraude tast dat draagvlak immers aan. Behoud van solidariteit
met mensen die afhankelijk zijn van overheidsvoorzieningen, staat of valt
dan ook weer met de redelijke zekerheid dat er van die voorzieningen uitsluitend
een juist en zuiver gebruik wordt gemaakt door de mensen die er echt recht
op hebben. In die zin is er dus een spanning tussen het individueel belang,
de privacy, en het algemeen belang, het behoud van een goed draagvlak voor
voorzieningen en van voldoende solidariteit. 
 
 Mijn fractie vindt dat de regering zowel in dit wetsvoorstel als meer
in het algemeen, daartussen een redelijke balans heeft gevonden. In de nota
naar aanleiding van het verslag staat, dat het gebruik van het Sofi-nummer
kan worden toegestaan aan organisaties en personen die ingevolge enige wettelijke
regeling met de uitvoering van een taak zijn belast, indien dit noodzakelijk
is met het oog op: a. de bestrijding van fraude, b. de structurele uitwisseling
van persoonsgegevens met andere organisaties en personen die het Sofi-nummer
mogen gebruiken voor zover de wet dat toestaat en c. in andere gevallen waarin
de formele wetgever dit om gewichtige redenen noodzakelijk acht.
 
 Uiteraard wordt daarnaast ook via de wet op de persoonsadministraties –
dus door de Registratiekamer – toezicht gehouden op een goed gebruik
van en een rechtmatige toegang tot administraties. In dat kader hebben de
ziekenfondsen inmiddels ook een toereikend privacyreglement.
 
 Voorzitter! Ik heb een viertal specifieke vragen aan de minister. Op de
eerste plaats heeft de regering bij dit wetsvoorstel nog niet willen regelen
dat het Sofi-nummer ook in de AWBZ wordt gebruikt. Besluiten daarover zullen
in een later stadium worden genomen. Op het moment dat het nummer in de AWBZ
zou worden ingevoerd, wordt in potentie de mogelijkheid van koppelen van gegevens
sterk verbreed. Met name particuliere verzekeraars, die immers ook de AWBZ
uitvoeren, hebben dan in theorie ook toegang tot de administraties van andere
publieke regelingen dan alleen de AWBZ. In veel gevallen lijkt dat niet gewenst.
Hoe wordt in dat geval de balans gezocht tussen het individuele en het algemene
belang?
 
 De tweede vraag is, hoe het in dit licht staat met de verstrekking van
gezondheidszorg aan illegaal in Nederland verblijvende buitenlanders. Het
Sofi-nummer is er mede om oneigenlijk gebruik tegen te gaan. Door de regering
is al erkend dat in noodgevallen een beroep op zorg moet kunnen worden gedaan
en er wordt daarvoor een fonds van 11 mln. in het leven geroepen. Wat is de
stand van zaken op dat punt? Zijn de problemen daaromtrent, bijvoorbeeld wat
de ziekenhuisbudgetten of de tarieven van specialisten betreft, al opgelost?
Ik vraag dit overigens in het besef dat de discussie daarover, mede in het
kader van wetsvoorstel 24233, de zogenaamde koppelingswet, wordt gevoerd.
 
 Dan kom ik toe aan mijn derde vraag. In het licht van dit wetsvoorstel
is gepleit voor harmonisatie van de inkomensbegrippen in de wetgeving. Dit
wetsvoorstel is natuurlijk niet de plaats om dat te regelen. Wel wijs ik erop
dat, door de ziekenfondsadministratie toegankelijk te maken voor andere administraties,
de druk op de noodzaak van die harmonisatie wellicht weer afneemt. Voor de
computer is het immers niet nodig tot één inkomensbegrip te
komen. Die kan de complexiteit en de diversiteit wel aan, mits hij goed is
geprogrammeerd. Echter, voor een overzichtelijke sociale en fiscale wetgeving
en voor de toegankelijkheid daarvan, ook voor de burger, is het wel nodig
om tot een meer geharmoniseerd inkomensbegrip te komen. Kan de minister zeggen
hoe het staat met de voornemens van het kabinet op dit punt?
 
 Voorzitter! Mijn vierde en laatste vraag betreft de wet-Van Otterloo.
Via de nota van wijziging wordt de administratieve uitwisseling van gegevens
tussen vijf soorten van instanties – dat zijn: de ziekenfondsen, de
particuliere verzekeraars, de Sociale verzekeringsbank, de bedrijfsverenigingen
en pensioenfondsen – gestroomlijnd en vergemakkelijkt. Dat is een terechte
uitbreiding van het wetsvoorstel, meent mijn fractie. Is de veronderstelling
juist, dat het opnemen van dit nummer in de administraties er mede toe leidt
dat in de toekomst eventueel ook andere inkomensbestanddelen, zoals de inkomens
uit vermogen, gemakkelijker kunnen worden betrokken bij de bepaling van het
recht op verzekering? Datzelfde geldt als het zou gaan om het invoeren van
een IZA-achtig systeem, om een systeem met een inkomensafhankelijk eigen risico
of eigen bijdrage.
 
 
 
 
 
 Minister Borst-Eilers:
 
 Mijnheer de voorzitter! Ik dank de geachte afgevaardigden voor hun breng.
Ook namens staatssecretaris Linschoten dank ik de fracties voor het feit dat
men reeds in het verslag instemmend heeft gereageerd op dit wetsvoorstel,
waarmee wij willen komen tot invoering van het Sofi-nummer in de Ziekenfondswet.
 
 De gegevensuitwisseling van ziekenfondsen met de gemeentelijke sociale
diensten, de werkgevers en de uitkeringsinstanties is steeds verder geïntensiveerd.
De behoefte van ziekenfondsen om over het Sofi-nummer te kunnen beschikken,
wordt steeds groter vanwege het beroep dat op ziekenfondsen wordt gedaan bij
de bestrijding van misbruik en oneigenlijk gebruik op het gebied van belastingen
en subsidies en met name bij de bestrijding van fraude op het gebied van sociale-zekerheidswetten.
 
 Verder is gebleken dat voor de inwerkingtreding van de wet-Van Otterloo
zeer intensief gegevensverkeer nodig was. De leden hebben daaraan gememoreerd.
In de nota naar aanleiding van het verslag worden in dat verband alle betrokkenen
nog eens genoemd. Het was duidelijk dat ook op dit punt dringend behoefte
was aan vereenvoudiging. De gegevensuitwisseling in het kader van deze wet
vormt als het ware een schoolvoorbeeld van de huidige ontwikkelingen op dit
punt van noodzakelijke samenwerking binnen de sociale zekerheid.
 
 Het criterium dat het kabinet gekozen heeft, namelijk efficiency, een
vrij ruim criterium, laat invoering van het Sofi-nummer in de AWBZ toe. De
sprekers hebben gevraagd hoe het staat met de plannen daarvoor. Aan de invoering
van het Sofi-nummer in de AWBZ zitten enkele haken en ogen. Ik heb getracht
die in de nota naar aanleiding van het verslag aan te geven. In die nota is
nog niet aangegeven dat een van de punten de uitvoeringsorganisatie van de
AWBZ betreft, het eerste compartiment: hoe gaan we dat vorm geven? Deze kwestie
is ook in discussie in andere verbanden met de Kamer aan de orde. De manier
waarop daarover de besluitvorming plaatsvindt, het eindbeeld dat wij ons hierbij
voor ogen stellen en de manier waarop wij willen opereren kunnen gevolgen
hebben voor de wijze waarop het Sofi-nummer in de AWBZ moet worden ingevoerd.
 
 Wat is de stand van zaken? Wij zijn van plan om, als dit wetsvoorstel
is afgehandeld, de voorbereiding van invoering in de AWBZ ter hand te nemen.
Het is wel uitdrukkelijk de bedoeling om in ieder geval het
slot van de discussie over de uitvoeringsstructuur in het eerste compartiment
af te wachten. Verder wil ik graag toezeggen dat wij voor de wijze van invoering
van het Sofi-nummer in de AWBZ eerst een voornemen aan de Kamer voorleggen,
zodat daarover te discussiëren valt. Wij zullen dus niet op eigen kracht
voortstomen zonder nader overleg met u.
 
 Er is ook gevraagd naar het Sofi-nummer in de particuliere verzekering.
Dat moet natuurlijk ook worden getoetst aan de criteria van proportionaliteit
en subsidiariteit: de zwaarte van dat middel moet in overeenstemming zijn
met het gewicht van het doel. Ik verwijs naar de inbreng van de heer Bakker:
je moet een goede balans zoeken tussen de privacybescherming, dus het persoonlijk
belang en het algemeen belang. Als je het Sofi-nummer in de AWBZ invoert,
dan is het eigenlijk ook beschikbaar voor de particuliere ziektekostenverzekeraars.
Omdat particuliere verzekeraars de AWBZ uitvoeren, beschikken zij op termijn
over een AWBZ-administratie met het Sofi-nummer. Na de invoering van het Sofi-nummer
in de AWBZ kan worden gestart met de uitwisseling van gegevens gewenst door
derden uit de administratie van de particuliere ziektekostenverzekeraar. Op
die manier kan het doel dat voor ogen staat met de uitwisseling van gegevens
met de particuliere ziektekostenverzekeraars eenvoudig worden bereikt door
het Sofi-nummer in te voeren in de AWBZ. Het punt van de heer Bakker is een
extra aansporing om de invoering in de AWBZ met bepaalde zorgvuldigheidseisen
te omgeven en er nog overleg met de Kamer over te hebben voordat wij dat definitief
doen. Er zal iets van bescherming moeten worden gevonden tegen de mogelijkheid
dat de verzekeraars het Sofi-nummer inzetten voor andere verzekeringen die
zij hanteren.
 
 
 
 
 
 De heer Bakker (D66):
 
 Voorzitter! Misschien om een tweede termijn te voorkomen...
 
 
 
 
 De voorzitter:
 
 Mits de interruptie kort is. Die tweede termijn bent u reeds kwijt.
 
 
 
 
 
 De heer Bakker (D66):
 
 Dat is duidelijk. Als ik het goed begrijp, wil de minister eisen stellen
aan de particuliere verzekeraars, die immers vaak gelieerd zijn aan banken
en dergelijke, omtrent het gebruik of eigenlijk het niet-gebruik van de gegevens
die zij in het kader van een ziektekostenverzekering alsmede de AWBZ hebben
in de andere compartimenten van datzelfde bedrijf, of dat nou het bankbedrijf
of het overige verzekeringsbedrijf is.
 
 
 
 
 
 Minister Borst-Eilers:
 
 Het antwoord daarop kan heel kort zijn, namelijk "ja".
 
 Dat sluit ook aan bij een vraag van mevrouw Noorman. Er staat in de nota
naar aanleiding van het verslag dat het Sofi-nummer niet mag worden gebruikt
voor commerciële doeleinden. Wie controleert, wie bewaakt en wat zijn
eigenlijk de sancties? Het lijkt mij niet zo eenvoudig om een actief controlesysteem
op te zetten om na te gaan of particulieren die gegevens gaan gebruiken voor
commerciële doeleinden. Het Sofi-nummer is natuurlijk al lang onder ons.
Het is mij op dit moment echter niet precies bekend hoe men in andere sectoren
maatregelen neemt tegen dergelijk misbruik. Wij hadden ons voorgesteld dat
wij in ieder geval actief moeten reageren op ieder signaal van gebruik ten
onrechte. Zodra dat gebruik geen wettelijke basis heeft, is het daarmee strafbaar.
Dat lijkt mij vrij helder. Het is echter niet van tevoren te zeggen dat er
een garantie wordt gegeven dat het niet eerst moet gebeuren voordat wij erachter
komen. Ik kan mij een sluitend preventief beleid niet goed voorstellen.
 
 
 
 
 
 Mevrouw Noorman-den Uyl (PvdA):
 
 Er wordt nadrukkelijk gesteld dat particulieren het Sofi-nummer niet mogen
gebruiken voor commerciële doeleinden. Lijkt het de minister niet wijs
dat daar ook een sanctiemiddel tegenover staat? Als dat op dit moment nog
niet helemaal paraat is, zou ik toch graag schriftelijk vernemen op welke
wijze dat gaat gebeuren, want de betrouwbaarheid en bescherming van dergelijke
gegevens luistert nauw.
 
 
 
 
 
 Minister Borst-Eilers:
 
 Absoluut. Ik ben dat helemaal met mevrouw Noorman eens. Ik zeg dit dan
ook heel graag toe. Ik zal bij mijn collega's informeren hoe dat tot dusver
gaat. Ik zal de Kamer deze informatie nader schriftelijk doen toekomen.
 
 Ik denk dat er misschien ook wat misverstanden zijn over de vraag welke
gegevens nu precies bij ziekenfondsen aanwezig zijn, tenzij ik mevrouw Noorman
verkeerd heb begrepen. Dat betreft dan met name de inkomensgegevens en de
gegevens over de woon/leef-situatie. De administratie van ziekenfondsen is
puur ingericht op de uitvoering van de Ziekenfondswet. Daarvoor is eigenlijk
alleen relevant of een ingeschrevene als verplicht verzekerd moet worden beschouwd.
Ten eerste is dus de verzekeringsplicht van belang. Ten tweede is van belang
dat de werkgever of bedrijfsvereniging moet weten wat de hoogte van het inkomen
is. Dat is van belang voor het vaststellen en inhouden van de verschuldigde
premie. Het antwoord op de vraag of een ingeschrevene verplicht verzekerd
is, wordt bepaald aan de hand van de arbeidsverhouding: is sprake van een
uitkering van de bedrijfsvereniging of de gemeentelijke sociale dienst, of
is de betrokkene een medeverzekerde? De ziekenfondsen registreren dus de rechtsgrond
van de verzekering. Ook als verschillende rechtsgronden aanwezig zijn, registreren
zij er maar één. Zodra er voor de ziekenfondsverzekering maar
één rechtsgrond is, is dat voor het ziekenfonds verder voldoende.
Het is voor de ziekenfondsen dus niet relevant om allerlei andere verzekeringsgronden,
zoals inkomensbronnen, te registreren. De rechtsgrond behoeft ook niet aan
te sluiten bij het op te sporen inkomen dat voor de fraudebestrijding in de
bijstand van belang is.
 
 
 
 
 
 Mevrouw Noorman-den Uyl (PvdA):
 
 Maar voor de fraudebestrijding in de bijstand is het ook van belang hoeveel
en welke ziekenfondsverzekerden op hetzelfde adres geregistreerd staan. Dat
is, eerlijk gezegd, een vrij cruciaal gegeven.
 
 
 
 
 
 Minister Borst-Eilers:
 
 Dat ben ik met mevrouw Noorman eens. Maar ik meende dat zij dacht dat
het ziekenfonds over allerlei inkomensgegevens beschikte. Zodra echter één
rechtsgrond gevonden is, bijvoorbeeld dat men een uitkering van een bedrijfsvereniging
ontvangt, is dat voldoende. Dan is de rechtsgrond voor de ziekenfondsverzekering
vastgesteld. Het ziekenfonds gaat dan niet verder zoeken.
 
 
 
 
 
 Mevrouw Noorman-den Uyl (PvdA):
 
 Maar het is bij de gegevensuitwisseling voor sociale diensten en bedrijfsverenigingen
van belang te weten of er ander inkomen is. Dat blijkt dan uit de afdracht
van ziekenfondspremie. Dit is met name van groot belang bij de bestrijding
van witte fraude. Het grote voordeel van de ziekenfondsadministratie ten opzichte
van de belastingadministratie is, dat het ziekenfonds twee jaar eerder over
de gegevens beschikt. Door dit vroegtijdig te signaleren kan worden voorkomen
dat grote fraudeschulden ontstaan. Het tweede element dat van belang is, is
het aantal verzekerden dat op hetzelfde adres geregistreerd is. Beide zaken
zijn direct van belang bij de frauderegistratie, bijvoorbeeld ook als het
gaat om samenlevingsfraude in de AOW. Het gaat niet alleen om de bijstand.
Juist daarom heb ik gevraagd om een aanpassing van de centrale verwijsindex
op dit punt.
 
 
 
 
 
 Minister Borst-Eilers:
 
 Dat begrijp ik. Ik probeer echter duidelijk te maken dat het, gezien de
taak en de rol van de ziekenfondsen, voldoende is als de ziekenfondsen één
rechtsgrond kennen. Derhalve is het ziekenfonds niet de bron voor informatie
ten behoeve van de bestrijding van witte fraude. Die bron ligt bij de gemeenschappelijke
verwijsindex van de bedrijfsverenigingen. Als ik mijn betoog vervolg, wordt
het misschien iets duidelijker.
 
 De werkgever of de uitkeringsinstantie is gehouden om de zowel door de
verzekerde als de door hem- of haarzelf verschuldigde premie aan de bedrijfsvereniging
te betalen. De bedrijfsvereniging stelt die premie vast, vordert die in en
draagt die dan over aan de Ziekenfondsraad. Dat gaat dus langs het ziekenfonds
heen. Het is daarmee, denk ik, duidelijk dat het ziekenfonds niet beschikt
over de inkomensgegevens. Maar de bedrijfsverenigingen kunnen wel over de
relevante inkomensgegevens beschikken, vooral als zij goed met de gemeenschappelijke
verwijsindex omgaan.
 
 
 
 
 
 Mevrouw Noorman-den Uyl (PvdA):
 
 Bij de gegevensuitwisseling met ziekenfondsen is de hoogte van het inkomen
niet zozeer van belang. Het enige dat van belang is of bij het ziekenfonds
afdracht heeft plaatsgevonden op grond van inkomen uit arbeid. Hoeveel, waar
en wanneer, dat zoekt zo'n uitvoeringsorgaan zelf maar uit. Het gaat juist
om dat signaal.
 
 
 
 
 
 Minister Borst-Eilers:
 
 Maar het is de bedrijfsvereniging die de premie vordert, niet het ziekenfonds.
Ik ben graag bereid om dit nog eens schriftelijk uit de doeken te doen, maar
dat vindt de Kamer, gelet op deze gedachtenwisseling, waarschijnlijk onvoldoende.
 
 
 
 
 
 Mevrouw Noorman-den Uyl (PvdA):
 
 Dat klopt, maar mijn vraag was of de centrale verwijsindex zodanig kan
worden ingericht dat via de gegevensuitwisseling – het element ziekenfondsen
hoort daarbij – met de gemeenten kan worden gecommuniceerd, in het verlengde
van de motie-Linschoten. De regering wijst dit af in de nota naar aanleiding
van het verslag. Ik heb op een aantal gronden aangegeven, bijvoorbeeld vanwege
de fraudebestrijding en efficiency, dat ik het niet eens ben met het voornemen
van de regering op dat punt.
 
 
 
 
 
 Minister Borst-Eilers:
 
 Wij hebben ons standpunt gebaseerd op het gecombineerde advies van de
Sociale verzekeringsraad, de VNG, de GBA-organisatie en de Ziekenfondsraad
over zo'n centrale verwijsindex voor zorgverzekerden. Deze instanties zijn
van mening dat de inrichting van een centrale verwijsindex, met het oog op
de fraudebestrijding ten behoeve van derden, alsook voor de uitvoering van
de sociale ziektekostenverzekering, niet nodig is. Deze fraudeproblematiek
speelt bijvoorbeeld bij gemeentelijke sociale diensten, maar er zijn mogelijkheden
voorhanden om die problematiek aan te pakken. Ik wijs daarvoor op de afstemming
met de GBA van de woon/leef-gegevens en de afstemming met de bedrijfsverenigingen
van de inkomensgegevens. Het advies luidde dat de bestaande kanalen voldoende
zijn, via de gemeenschappelijke verwijsindex van de bedrijfsverenigingen.
Ik begrijp dat mevrouw Noorman het daar niet mee eens is, maar wij hebben
dat advies als waardevol beschouwd. Wij hebben er ook iets mee gedaan, omdat
ook wij van mening zijn dat die index voor de fraudebestrijding niet nodig
is.
 
 
 
 
 
 Mevrouw Noorman-den Uyl (PvdA):
 
 Ik wijs de minister op de behandeling eind vorig jaar van de nieuwe Algemene
bijstandswet. Toen werd deze vorm van gegevensuitwisseling van groot belang
geacht, vanwege de mogelijkheid van verificatie als het gaat om fraudebestrijding.
 
 
 
 
 
 Minister Borst-Eilers:
 
 Hoewel ik het advies van de desbetreffende instanties onderschrijf, begin
ik de signalen van noodzakelijkheid, waarop mevrouw Noorman duidt, beter te
begrijpen. Die signalen hebben ons overigens ook bereikt. Daarom ga ik, hoewel
ik al een advies heb, toch aan de instanties vragen welke gegevens zij van
de ziekenfondsen zouden willen hebben en wat het doel is waarvoor zij die
gegevens zouden willen gebruiken. Daarna moet worden nagedacht over de vraag
of wordt voldaan aan allerlei randvoorwaarden. Op die manier moet helder worden
wat de waarde voor anderen is van de registratie van gegevens in de ziekenfondsadministratie.
Vervolgens moeten wij bekijken of wij de toegankelijkheid tot de ziekenfondsadministratie
moeten uitbreiden om die waarde groter te maken. Met andere woorden, wij doen
er nog nader onderzoek naar. Daarover zal ik de Kamer rapporteren. Wij waren
dat overigens al van plan, hoewel wij de argumenten voor met name de witte-fraudebestrijding
redelijk sterk vonden in het advies.
 
 
 
 
 
 Mevrouw Kamp (VVD):
 
 Voorzitter! Hoe ziet de minister dat in de praktijk, gelet op die witte
fraude? Iemand komt bij de bijstand en vraagt een bijstandsuitkering aan.
Als je via het sociaal-fiscaal nummer kunt zien dat hij of zij verzekerd is
via het ziekenfonds, los van wat hij of zij verdient – daarvoor moet
je bij een ander station zijn – dan gaat er toch een lichtje branden?
Dan weet je dat er ten onrechte bijstand wordt aangevraagd, of dat er te veel
bijstand wordt aangevraagd! Die link legt het kabinet niet in de stukken.
 
 
 
 
 
 Minister Borst-Eilers:
 
 Het zou echter wel heel goed kunnen, want wat u beschrijft, klinkt mij
heel realistisch in de oren. Het zal blijken als wij in de kring van betrokkenen
rondvraag doen. Dat signaal kan nu echter ook al worden gegeven. Het ziekenfonds
kan namelijk al zeggen of iemand ziekenfondsverzekerd is en
dus al een uitkering of een inkomen heeft.
 
 
 
 
 
 Mevrouw Kamp (VVD):
 
 Dat is echter moeilijk, want je weet niet over welke persoon het gaat
en waar hij woont. Je kunt namelijk een baantje hebben in Groningen en in
Amsterdam om een bijstandsuitkering vragen. Daarom heb je die centrale verwijsindex
van de ziekenfondsen nodig.
 
 
 
 
 
 Minister Borst-Eilers:
 
 U verwacht dus kennelijk dat uit dat nader onderzoek naar voren komt dat
het alsnog noodzakelijk is. Ik zal u daarvan op de hoogte houden.
 
 
 
 
 
 Mevrouw Noorman-den Uyl (PvdA):
 
 Er worden geen onomkeerbare beslissingen genomen met betrekking tot de
inrichting van de centrale verwijsindex, tot het punt waar wij nu over gesproken
hebben helder en duidelijk is.
 
 
 
 
 
 Minister Borst-Eilers:
 
 Dat zeg ik graag toe.
 
 
 
 
 
 De heer Bakker (D66):
 
 Als ik het goed heb, is de gemeenschappelijke verzekerdenadministratie
die bedrijfsverenigingen op dit moment hebben ingericht, eigenlijk ten volle
op de hoogte van de gegevens die mevrouw Noorman en mevrouw Kamp van de ziekenfondsen
willen hebben ten behoeve van de gemeentelijke sociale diensten.
 
 
 
 
 
 Minister Borst-Eilers:
 
 In die veronderstelling verkeerde ik ook toen ik naar deze Kamer toe ging.
Ik begin er echter aan te twijfelen door de krachtige inbreng van mevrouw
Noorman en mevrouw Kamp. Daar komen wij echter wel achter en daar zullen wij
de Kamer uiteraard over informeren.
 
 Voorzitter! Over de verblijfsgerechtigden het volgende. Mevrouw Noorman
vroeg of medische hulp dan niet noodzakelijk is voor iedereen, gewoon al om
humanitaire redenen. Het antwoord daarop is voluit "ja", maar men weet ook
dat het kabinet een standpunt heeft ingenomen, dat de medische hulp aan mensen
die hier illegaal verblijven beperkt zal moeten worden tot hulp bij die aandoeningen
waarbij men een gevaar voor anderen oplevert. Daarbij moet u denken aan open
tuberculose of andere besmettelijke ziekten. Verder moet er hulp geboden worden
als er sprake is van een acute medische noodsituatie. Dat zou overigens betekenen
dat vaccinatie van kinderen van illegalen niet aan de orde zou zijn. Er zijn
diverse signalen, niet alleen uit de samenleving, maar ook uit de medische
beroepsgroep, dat men het standpunt van het kabinet te beperkt vindt en dat
men op humanitaire gronden, ook om redenen van medisch ethiek – daar
kan ik mij veel bij voorstellen – zegt dat het iets uitgebreid moet
worden tot "noodzakelijke medische zorg". Wij hebben daar in het kabinet over
gesproken en hebben besloten dat wij in de discussie over de koppelingswet
goed naar de Kamer zullen luisteren om te horen of ons standpunt inderdaad
verruimd moet worden. In dat geval zal het fonds van 11 mln. niet toereikend
zijn, maar ik vraag mij eerlijk gezegd toch al af of het zelfs voor die acute
noodzakelijke hulp en de behandeling van besmettelijke ziekte wel voldoende
is. Het is heel moeilijk in te schatten, maar er zijn schattingen die wat
hoger uitkomen.
 
 
 
 
 
 Mevrouw Kamp (VVD):
 
 Mag ik uit de opmerkingen van de minister afleiden dat vóór
de behandeling van de koppelingswet de regering niet van standpunt verandert?
 
 
 
 
 
 Minister Borst-Eilers:
 
 De regering heeft een standpunt en handhaaft dat, tot uit discussie met
de Kamer blijkt dat er redenen zijn om het aan te passen.
 
 
 
 
 
 Mevrouw Noorman-den Uyl (PvdA):
 
 Maar ik begrijp ook uit de woorden van de minister dat er op humanitaire
gronden aanleiding zou kunnen zijn om daar nog eens goed over na te denken.
 
 
 
 
 
 Minister Borst-Eilers:
 
 Ja, ook gezien de signalen uit de medische beroepsgroep. Die heeft namelijk
moeite met deze beperking van het kabinet. Dat vind ik ook een heel belangrijk
signaal. De voorzitter zal zich herinneren dat wij in deze zaal een jeugddebat
hebben gehad, waaruit een bepaald standpunt naar voren is gekomen dat ruimer
was dan dat van het kabinet.
 
 Mevrouw Noorman heeft gevraagd of ik het eens ben met mevrouw Sorgdrager.
Ik kan bijna ongezien "ja" zeggen. Het ging erom dat er zo kort mogelijk na
fraudering moet worden ingegrepen. Wij zullen bij het onderzoek dat we doen
naar de centrale verwijsindex met dat aspect rekening houden.
 
 Ik heb al aangegeven dat ziekenfondsen ook beschikken over informatie
over de woon- en leefvormen. Maar we zullen er in het nader onderzoek naar
de centrale verwijsindex wel achter komen of hier nog een koppeling moet worden
gelegd.
 
 Ik dacht dat ik het punt van het Sofi-nummer bij de particuliere ziektekostenverzekering
al besproken had. Dit punt komt via de AWBZ automatisch aan de orde. Als de
Kamer geen reden ziet om langer te wachten, dan zal dit via de AWBZ al snel
het geval zijn. Maar nogmaals, ik heb ook de waarschuwingen van de heer Bakker
goed gehoord.
 
 De heer Bakker heeft geconstateerd dat de uitbreiding in het kader van
de wet-Van Otterloo naar zijn mening terecht is. Ik heb dat met genoegen gehoord.
Hij heeft gevraagd of ook andere inkomensbestanddelen kunnen worden meegenomen
die van nut kunnen zijn in het kader van aanpassing van de wet-Van Otterloo,
maar ook als we overgaan tot een eigen-bijdragesysteem in de Ziekenfondswet
met een inkomensafhankelijk maximum. Het antwoord daarop is "ja". Ik vind
dat we daarnaar moeten kijken en zorgen dat we via de snelle weg van Sofi-nummers
en computers over deze gegevens kunnen beschikken.
 
 Voorzitter! De heer Bakker heeft ook nog een vraag gesteld die ik tot
mijn spijt nu niet kan beantwoorden, maar waarop ik graag een schriftelijk
antwoord toezeg. Het gaat om de voornemens van het kabinet ter zake van de
harmonisatie van inkomensbegrippen. Dit gaat enigszins buiten mijn portefeuille.
Ik zal het antwoord daarom schriftelijk geven.
 
 
 
 
 
 De algemene beraadslaging wordt gesloten.
 
 
 
 
 
 Het wetsvoorstel wordt, na goedkeuring van de onderdelen, zonder stemming
aangenomen.
 
 
 
 
 
 De vergadering wordt van 13.35 uur tot 14.20 uur geschorst.
 
 
 
 
 De voorzitter:
 
 De ingekomen stukken staan op een lijst die op de tafel
van de griffier ter inzage ligt. Op die lijst heb ik voorstellen gedaan over
de wijze van behandeling. Als aan het einde van de vergadering daartegen geen
bezwaren zijn ingekomen, neem ik aan, dat de Kamer zich met de voorstellen
heeft verenigd.
 
 
 
 
 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/h-tk-19951996-32-2443-2450.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl