ECLI:NL:HR:2018:1819, Hoge Raad, 02-10-2018, 17/01171
Hoge Raad — Uitspraak 
Datum: 2018-10-02 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Strafrecht

Samenvatting: Medeplegen handel in cocaïne (meermalen gepleegd), art. 2.B Opiumwet. VI en duur vrijheidsbeneming in relatie tot gedeeltelijk voorwaardelijke gevangenisstraf. Leidt VI regeling van art. 15 e.v. Sr ertoe dat oplegging van gedeeltelijk voorwaardelijke gevangenisstraf langere vrijheidsbeneming met zich brengt dan oplegging van geheel onvoorwaardelijke gevangenisstraf? Hof heeft in strafmotivering overwogen dat in beginsel een gevangenisstraf van 24 maanden passend en geboden zou zijn maar dat vanwege overschrijding van redelijke termijn een gevangenisstraf van 22 maanden zal worden opgelegd en vervolgens een gevangenisstraf van 22 maanden, waarvan 6 maanden voorwaardelijk met een proeftijd van 2 jaren, opgelegd. HR: art. 81.1 RO. CAG: Verdachte zit in beginsel korter vast indien hem een onvoorwaardelijke vrijheidsstraf van 22 maanden wordt opgelegd (met toepassing van VI regeling), dan wanneer deze straf ook een voorwaardelijke component van 6 maanden omvat (zonder toepassing VI regeling). Daarbij verdient opmerking dat VI regeling niet inhoudt dat verdachte in alle gevallen voorwaardelijk in vrijheid wordt gesteld (art. 15d Sr). Geen innerlijke tegenstrijdigheid tussen strafmotivering en dictum, omdat aankondiging van vermindering van gevangenisstraf vanwege overschrijding van redelijke termijn nog niet uitsluit dat vervolgens o.g.v. andere overwegingen daarvan een deel voorwaardelijk wordt opgelegd. De voor het achterwege laten van een voorwaardelijk deel van de sanctie aangevoerde feiten en omstandigheden zijn door Hof kennelijk en niet onbegrijpelijk te licht bevonden.

2 oktober 2018
    Strafkamer
    nr. S 17/01171
    IF/AJ
    
     
    Hoge Raad der Nederlanden
    
     
    
      Arrest
    
    
      
      op het beroep in cassatie tegen een arrest van het Gerechtshof Den Haag van 7 februari 2017, nummer 22/001296-13, in de strafzaak tegen:
    
    
      
        
          [verdachte]
        , geboren in [geboorteplaats] op [geboortedatum] 1983.
    
    
  
  
    
      1Geding in cassatie
    
    
      Het beroep is ingesteld door de verdachte. Namens deze hebben R.J. Baumgardt en P. van Dongen, beiden advocaat te Rotterdam, bij schriftuur een middel van cassatie voorgesteld. De schriftuur is aan dit arrest gehecht en maakt daarvan deel uit.
      	De plaatsvervangend Advocaat-Generaal D.J.M.W. Paridaens heeft geconcludeerd tot verwerping van het beroep.
    
    
    
  
  
    
      2Beoordeling van het middel
    
    
      Het middel kan niet tot cassatie leiden. Dit behoeft, gezien art. 81, eerste lid, RO, geen nadere motivering nu het middel niet noopt tot beantwoording van rechtsvragen in het belang van de rechtseenheid of de rechtsontwikkeling.
    
    
  
  
    
      3Beslissing
    
    
      De Hoge Raad verwerpt het beroep.
    
    
    
      Dit arrest is gewezen door de vice-president J. de Hullu als voorzitter, en de raadsheren E.S.G.N.A.I. van de Griend en M.J. Borgers, in bijzijn van de waarnemend griffier E. Schnetz, en uitgesproken ter openbare terechtzitting van 2 oktober 2018.