ECLI:NL:RBHAA:2007:BB4818, Rechtbank Haarlem, 11-10-2007, zaak/rolnr.: 352975 / CV EXPL 07-3935
Rechtbank Haarlem — Uitspraak 
Datum: 2007-10-11 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Civiel recht; Personen- en familierecht

Samenvatting: Personen- en familierecht; verbintenissenrecht, afrekening na beëindiging ongehuwde samenwoning? Ktr: 'daartoe bestaat, buiten overeenkomst, geen rechtsgrond, behalve wellicht ongerechtvaardigde verrijking, waartoe echter onvoldoende is gesteld.'

RECHTBANK HAARLEM
      Sector kanton Locatie Zaandam
    
    
    
      zaak/rolnr.: 352975 / CV EXPL 07-3935
      datum uitspraak: 11 oktober 2007
    
    
    VONNIS VAN DE KANTONRECHTER 
    
    inzake
    
    
      [eiser]
      te [adres]
      eisende partij
      hierna te noemen [eiser]
      gemachtigde deurwaarder F.J.M. van der Meer
    
    
    tegen
    
    
      [gedaagde]
      te [adres]
      gedaagde partij
      hierna te noemen [gedaagde]
      gemachtigde mr. D.W. Giltay Veth.
    
    
    De procedure
    
    [gedaagde] heeft op gronden zoals in de inleidende dagvaarding ontwikkeld een vordering ingesteld tegen [eiser].
    
    Tegen de niet verschenen [eiser] is verstek verleend, waarna de vordering bij vonnis van 31 mei 2007 is toegewezen.
    
    Bij dagvaarding van 2 juli 2007 is [eiser] in verzet gekomen tegen dit bij verstek gewezen vonnis. Daarbij is tevens een tegenvordering ingesteld.
              
    Vervolgens zijn partijen ingevolge tussenvonnis van 9 augustus 2007 ter terechtzitting verschenen voor het geven van inlichtingen en het beproeven van een schikking. Daarvan zijn door de griffier aantekeningen gemaakt die zonodig in de vorm van een proces-verbaal worden uitgewerkt.
    
    Tenslotte is de uitspraak van dit vonnis op vandaag bepaald.
    
    De inhoud van alle processtukken, waaronder begrepen de mogelijk door partijen overgelegde producties, wordt als hier overgenomen beschouwd.
    
    Gevolg van het verzet
    
    Als gevolg van het verzet, ten aanzien waarvan gesteld noch gebleken is dat het niet aan de wettelijke eisen voldoet, ligt de zaak -zoals beslist bij het bij verstek gewezen vonnis- weer open.
    
    De oorspronkelijke vordering (in conventie)
    
    [gedaagde] heeft in de inleidende dagvaarding gevorderd, dat de kantonrechter bij vonnis uitvoerbaar bij voorraad [eiser] zal veroordelen tot betaling van een bedrag groot € 3.659,90 met (verdere) rente en kosten.
    
    De vordering in de verzetzaak
    
    [eiser] heeft gevorderd -kort gezegd- dat hij wordt ontheven van de bij genoemd verstekvonnis tegen hem uitgesproken veroordeling, dit met afwijzing van de oorspronkelijke vordering en met veroordeling van [gedaagde] in de kosten.
    
    De vordering in reconventie
    
    [eiser] heeft (verder) gevorderd dat de kantonrechter bij vonnis uitvoerbaar bij voorraad [gedaagde] zal veroordelen tot betaling van een bedrag groot € 5.439,87 met rente en kosten.
    
    De verweren
    
    De verweren strekken tot afwijzing van de vorderingen over en weer.
    
    De feiten
    
    In deze procedure zijn de volgende feiten voldoende komen vast te staan omdat deze niet, dan wel onvoldoende gemotiveerd betwist zijn gebleven.
    
    
      1.  Partijen hebben ongeveer 2 jaar lang samengewoond als man en vrouw. Gedurende die periode hebben zij over en weer de nodige betalingen gedaan voor de gewone gang van de huishouding, de aanschaf van goederen, alsmede voor overige bestedingen.
      2.  Bij gelegenheid van de beëindiging van de samenwoning zijn partijen om de tafel gaan zitten en hebben zij op 11 augustus 2004 afgesproken dat [eiser] aan [gedaagde] zou betalen de somma van € 8.250,-- in termijnen. Daarvan is een contract opgemaakt dat door beide partijen is ondertekend.
      3. [eiser] heeft ter uitvoering van de hiervoor bedoelde overeenkomst in totaal € 4.700,-- aan [gedaagde] betaald, maar weigert ondanks behoorlijke aanmaning om het restant ad € 3.550,-- te betalen.
    
    
    De beoordeling van het geschil
    
    Het gaat in deze zaak om de financiële afwikkeling van de in 2004 beëindigde samenleving.
    
    Partijen zijn het erover eens dat [eiser] gebonden is aan de hiervoor onder 2. bedoelde overeenkomst. In zoverre is de inleidende vordering (in conventie) dus gegrond te achten.
    
    In geschil is echter of deze overeenkomst ter finale kwijting is gesloten en zo nee, of [eiser] ter zake van door hem gedurende de samenleving gedane uitgaven nog een vorderingsrecht toekomt jegens [gedaagde]. [gedaagde] meent van niet, maar [eiser] van wel. Volgens [eiser] moet alsnog een finale afrekening volgen, die naar zijn berekening neerkomt op een door [gedaagde] te betalen bedrag van € 8.989,87. Daarvan kan een bedrag groot € 3.550,-- worden verrekend met de inleidende vordering in conventie, zodat in reconventie door [gedaagde] te betalen blijft een bedrag groot € 5.439,87.
    
    Daarover wordt het volgende overwogen.
    
    Anders dan de vordering in conventie, die is gegrond op een rechtsgeldige overeenkomst, ontbeert de tegenvordering enige rechtsgrond. Daarnaar gevraagd heeft de gemachtigde van [eiser] ter terechtzitting laten weten dat deze rechtsgrond gevonden moet worden in een analoge toepassing van het huwelijksvermogensrecht en/of de redelijkheid en billijkheid. Ik kan hem daarin niet volgen. Partijen zijn nimmer met elkaar gehuwd geweest (noch hebben zij een geregistreerd partnerschap gehad) en hebben elkaar en zichzelf tijdens de samenwoning kennelijk het nodige verschaft, zoals tussen man en vrouw gebruikelijk is, zonder dat daarbij enig voor mij kenbaar voorbehoud is gemaakt voor wat betreft een mogelijke afrekening/ terugbetaling bij een beëindiging van de samenwoning. Onder deze omstandigheden bestaat noch bestond enige rechtsgrond tot afrekening/terugbetaling. Daaraan kan niet afdoen dat  zij op 11 augustus 2004 toch zijn overgegaan tot afrekening (finaal of niet), nu het hen natuurlijk wel vrij stond tot een dergelijke onverplichte afrekening te besluiten.
    
    In zoverre [eiser] daarnaast nog bedoeld mocht hebben dat sprake is van ongerechtvaardigde verrijking moet worden geconstateerd dat daartoe onvoldoende is gesteld. 
    
    De tegenvordering is dus ongegrond, hetgeen impliceert dat het verzet eveneens ongegrond is, behalve voor wat betreft de in conventie bij verstek toegewezen buitengerechtelijke kosten, die na betwisting bij gebreke van een behoorlijke onderbouwing alsnog moeten worden afgewezen.
    
    Omtrent de proceskosten moet worden beslist zoals hierna bepaald.
     
    Beslissing
    
    In het verzet ( in conventie)
    
    Het vonnis waartegen verzet is ingesteld wordt vernietigd, maar alleen voor wat betreft de daarbij toegewezen buitengerechtelijke kosten tot een bedrag groot € 535,50. Opnieuw rechtdoende wordt de vordering in conventie in zoverre afgewezen, doch voor het overige bekrachtigd, met inbegrip van de in dat vonnis gegeven beslissing omtrent de proceskosten.
    
    In reconventie
    
    De vordering in reconventie wordt afgewezen.
    
    In verzet en in reconventie
    
    [eiser] wordt veroordeeld in de kosten van deze procedure, zowel in verzet als in reconventie, deze voor zover gerezen aan de zijde van [gedaagde] tot op heden begroot op € 600,--  wegens salaris van de gemachtigde.
     
    Dit vonnis wordt uitvoerbaar verklaard bij voorraad.
    
    Dit vonnis is gewezen door mr. F.M.Visser, kantonrechter, en uitgesproken op de openbare terechtzitting van 11 oktober 2007, in tegenwoordigheid van de griffier.