ECLI:NL:RVS:2007:BB9909, Raad van State, 03-12-2007, 200704404/1
Raad van State — Uitspraak 
Datum: 2007-12-03 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Bestuursrecht; Vreemdelingenrecht

Samenvatting: Dublinverordening / Griekenland / verdragsschending / concrete aanwijzingen / al dan niet uitgeprocedeerd
        Blijkens de uitspraak van de Afdeling van 7 november 2007 in zaak nr. 200706021/1 strekt de sinds 7 april 2007 geldende tekst van paragraaf C3/2.3.6.2 van de Vc 2000 ertoe aan te geven dat de vraag of er concrete aanwijzingen zijn van verdragsschending zowel bij overname bedoeld in artikel 16 van de Verordening als bij terugname bedoeld in artikel 20 van de Verordening aan de orde kan zijn en dat het voor de beantwoording van die vraag dan ook niet uitmaakt of de vreemdeling al dan niet een asielprocedure heeft doorlopen en is uitgeprocedeerd. Gelet op het vorenstaande kan derhalve bij beantwoording van de vraag of de vreemdeling aan de hand van concrete aanwijzingen aannemelijk heeft gemaakt dat Griekenland zijn voormelde internationale verplichtingen jegens hem niet zal nakomen, anders dan gesteld in het hoger-beroepschrift, de vreemdeling niet worden tegengeworpen dat hij de asielprocedure nog niet heeft doorlopen zodat de grief in zoverre faalt.

200704404/1.
      Datum uitspraak: 3 december 2007
    
    
    
      RAAD VAN STATE
      AFDELING
      BESTUURSRECHTSPRAAK
    
    
    
    Uitspraak met toepassing van artikel 8:54, eerste lid, van de Algemene wet bestuursrecht op het hoger beroep van:
    
    
      de staatssecretaris van Justitie,
      appellant,
    
    
    tegen de uitspraak in zaak nrs. 07/18214 en 07/18215 van de voorzieningenrechter van de rechtbank 's-Gravenhage, nevenzittingsplaats Zwolle, van 30 mei 2007 in het geding tussen:
    
    [de vreemdeling],
    
    en
    
    appellant.
    
    
    1. Procesverloop
    
    Bij besluit van 27 april 2007 heeft appellant (hierna: de staatssecretaris) een aanvraag van [de vreemdeling] om hem een verblijfsvergunning asiel voor bepaalde tijd te verlenen afgewezen. Dit besluit is aangehecht.
    
    Bij uitspraak van 30 mei 2007, verzonden op dezelfde dag, heeft de voorzieningenrechter van de rechtbank 's-Gravenhage, nevenzittingsplaats Zwolle, voor zover thans van belang, het daartegen door de vreemdeling ingestelde beroep gegrond verklaard, dat besluit vernietigd en bepaald dat de staatssecretaris een nieuw besluit op de aanvraag neemt met inachtneming van hetgeen in de uitspraak is overwogen. Deze uitspraak is aangehecht.
    
    Tegen deze uitspraak heeft de staatssecretaris bij brief, bij de Raad van State binnengekomen op 27 juni 2007, hoger beroep ingesteld. Deze brief is aangehecht.
    
    De vreemdeling heeft een verweerschrift ingediend.
    
    Vervolgens is het onderzoek gesloten.
    
    
    2. Overwegingen
    
    2.1. Ingevolge artikel 3, tweede lid, van Verordening (EG) 343/2003 van de Raad van 18 februari 2003 tot vaststelling van de criteria en instrumenten om te bepalen welke lidstaat verantwoordelijk is voor de behandeling van een asielverzoek dat door een onderdaan van een derde land bij een van de lidstaten wordt ingediend (hierna: de Verordening), voor zover thans van belang, kan, in afwijking van het eerste lid, elke lidstaat een bij hem ingediend asielverzoek van een onderdaan van een derde land behandelen, ook al is hij daartoe op grond van de in deze verordening neergelegde criteria niet verplicht.
    
    Volgens paragraaf C3/2.3.6.2 van de Vreemdelingencirculaire 2000 (hierna: de Vc 2000), zoals die luidt sinds 7 april 2007, die aan het besluit van 27 april 2007 ten grondslag is gelegd, wordt ervan uitgegaan dat de lidstaten de verplichtingen uit hoofde van het Vluchtelingenverdrag en artikel 3 van het Verdrag tot bescherming van de rechten van de mens en de fundamentele vrijheden (hierna: het EVRM) naleven, tenzij er concrete aanwijzingen zijn dat het land waaraan de betrokkene wordt overgedragen zijn internationale verplichtingen niet nakomt. Daarbij wordt verwezen naar de nrs. 2 en 15 van de preambule van de Verordening. Indien er concrete aanwijzingen bestaan dat de verantwoordelijke lidstaat zijn internationale verplichtingen niet nakomt, bestaat de mogelijkheid voor Nederland om het asielverzoek aan zich te trekken op basis van artikel 3, tweede lid, van de Verordening. Daarbij ligt het op de weg van de asielzoeker om aannemelijk te maken dat zich in zijn zaak feiten en omstandigheden voordoen op basis waarvan de presumptie van eerbiediging van verdragspartijen bij het Vluchtelingenverdrag of artikel 3 van het EVRM wordt weerlegd. Dit is slechts mogelijk wanneer de asielzoeker in de verantwoordelijke lidstaat (g)een beslissing heeft gehad of kan worden beschouwd als uitgeprocedeerd, aldus deze passage.
    
    2.2. Voor zover de staatssecretaris in de enige grief, onder verwijzing naar de uitspraken van de Afdeling van 15 november 2005 in zaken nrs. 200506323/1 en 200505554/1 (AB 2006, 104), heeft betoogd dat hij zich niet gehouden acht toepassing aan artikel 3, tweede lid, van de Verordening te geven, nu de vreemdeling, reeds omdat hij de asielprocedure nog niet heeft doorlopen, niet aan de hand van concrete aanwijzingen aannemelijk heeft gemaakt dat Griekenland voormelde internationale verplichtingen jegens hem niet zal nakomen, wordt het volgende overwogen.
    
    2.3. Blijkens de uitspraak van de Afdeling van 7 november 2007 in zaak nr. 200706021/1 strekt de sinds 7 april 2007 geldende tekst van paragraaf C3/2.3.6.2 van de Vc 2000 ertoe aan te geven dat de vraag of er concrete aanwijzingen zijn van verdragsschending zowel bij overname bedoeld in artikel 16 van de Verordening als bij terugname bedoeld in artikel 20 van de Verordening aan de orde kan zijn en dat het voor de beantwoording van die vraag dan ook niet uitmaakt of de vreemdeling al dan niet een asielprocedure heeft doorlopen en is uitgeprocedeerd.
    
    Gelet op het vorenstaande kan derhalve bij beantwoording van de vraag of de vreemdeling aan de hand van concrete aanwijzingen aannemelijk heeft gemaakt dat Griekenland zijn voormelde internationale verplichtingen jegens hem niet zal nakomen, anders dan gesteld in het hoger-beroepschrift, de vreemdeling niet worden tegengeworpen dat hij de asielprocedure nog niet heeft doorlopen zodat de grief in zoverre faalt.
    
    2.4. De overige in de grief opgeworpen rechtsvragen heeft de Afdeling in de uitspraak van 13 september 2007 in zaak nr. 200703323/1 beantwoord. De overwegingen in die uitspraak die op die rechtsvragen zien zijn ook in dit geval van toepassing, zodat de grief in zoverre slaagt.
    
    2.5. Het hoger beroep is kennelijk gegrond. De aangevallen uitspraak dient te worden vernietigd. Doende hetgeen de rechtbank zou behoren te doen, zal de Afdeling het besluit van 27 april 2007 beoordelen in het licht van de daartegen in eerste aanleg voorgedragen beroepsgronden, voor zover die gelet op hetgeen hiervoor en in voormelde uitspraak van 13 september 2007 is overwogen nog bespreking behoeven.
    
    2.6. De vreemdeling heeft betoogd dat de staatssecretaris zich ten onrechte op het standpunt heeft gesteld dat Griekenland dezelfde medische verzorgingsmogelijkheden heeft als Nederland en daarom in staat moet worden geacht eventuele medische problemen te behandelen. Asielzoekers in Griekenland hebben echter niet of nauwelijks toegang tot medische voorzieningen, aldus de vreemdeling.
    
    Dat betoog faalt, reeds omdat de vreemdeling zijn stelling niet heeft onderbouwd.
    
    2.7. Aan de beroepsgrond dat het rapport "UNHCR Position on Important Aspects of Refugee protection in Greece" van de United Nations High Commissioner for Refugees van november 2004, anders dan de staatssecretaris heeft overwogen, niet gedateerd is komt de Afdeling niet toe. Over die grond is door de rechtbank uitdrukkelijk en zonder voorbehoud een oordeel gegeven, waartegen in hoger beroep niet is opgekomen. Evenmin doet zich de situatie voor dat het oordeel over die grond, dan wel onderdeel van het bij de rechtbank bestreden besluit waarop ze betrekking heeft, onverbrekelijk samenhangt met hetgeen in hoger beroep aan de orde is gesteld. Deze beroepsgrond valt thans dientengevolge buiten het geding.
    
    2.8. Het inleidende beroep is ongegrond.
    
    2.9. Voor een proceskostenveroordeling bestaat geen aanleiding.
    
    
    3. Beslissing
    
    De Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State
    
    Recht doende in naam der Koningin:
    
    I. verklaart het hoger beroep gegrond;
    
    II. vernietigt de uitspraak van de voorzieningenrechter van de rechtbank 's-Gravenhage, nevenzittingsplaats Zwolle, van 30 mei 2007 in zaak nr. 07/18214;
    
    III. verklaart het door de vreemdeling bij de rechtbank in die zaak ingestelde beroep ongegrond.
    
    
    Aldus vastgesteld door mr. H.G. Lubberdink, Voorzitter, en mr. T.M.A. Claessens en mr. R. van der Spoel, Leden, in tegenwoordigheid van mr. H. Vonk, ambtenaar van Staat.
    
    
      w.g. Lubberdink
      Voorzitter
    
    
    
      w.g. Vonk
      ambtenaar van Staat
    
    
    
    Uitgesproken in het openbaar op 3 december 2007
    
    345.