Behandeling van het voorstel van rijkswet Goedkeuring van het op 18 september 1997 te Oslo totstandgekomen Verdrag inzake het verbod van het gebruik, de aanleg van voorraden, de productie en de overdracht van anti-personeelsmijnen en inzake de vernietiging van deze wapens (26137, R1620).
Staten-Generaal — Handelingen 
Datum: 2014-07-10 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Handeling 1998-1999, pag. 1049-1053

 
 
 

Handeling

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Vergadernummer
Datum vergadering

07-04-1999

Eerste Kamer der Staten-Generaal

1998-1999

nr. 24, pagina 1049-1053

23-03-1999

 

 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties over kamerdossier

Kamerdossier 26137Toon publicaties die dit dossier behandelen

 
 
 Publicaties in vergadering

Lijst van ingekomen stukken, met de door de voorzitter terzake gedane voorstellen (dinsdag 23 maart 1999)Pagina 1097-1098
Behandeling van het voorstel van rijkswet Goedkeuring van het op 18 september 1997 te Oslo totstandgekomen Verdrag inzake het verbod van het gebruik, de aanleg van voorraden, de productie en de overdracht van anti-personeelsmijnen en inzake de vernietiging van deze wapens (26137, R1620).Pagina 1049-1053
Presentie en opening (dinsdag 23 maart 1999)Pagina 1005-1005
Noot 1: notitie van de plaatsvervangend griffier de heer Nieuwenhuizen aan het College van Senioren over de betekenis en de consequenties van artikel 85 van de Grondwet, genoemd tijdens de behandeling van het voorstel van Wet op het notarisambt (23706); Noot 2: Overzicht partijenbestand bij het Conventionale Wapensverdrag en bijbehorende Protocollen, en bij het anti-personeelsmijnenverdrag (stand tot en met 12 maart 1999), genoemd tijdens de behandeling van het voorstel van rijkswet Goedkeuring van het op 18 september 1997 te Oslo totstandgekomen Verdrag inzake het verbod van het gebruik, de aanleg van voorraden, de productie en de overdracht van anti-personeelsmijnen en inzake de vernietiging van deze wapens (26137)Pagina 1099-1103
Behandeling van de wetsvoorstellen: - Machtiging tot medewerking aan de oprichting van een Waarborgfonds voor de zorgsector (25627); - Wijziging van de Ziekenfondswet, de Wet tarieven gezondheidszorg en de Wet ziekenhuisvoorzieningen in verband met wijzigingen in de taak, samenstelling en werkwijze van de in die wetten geregelde bestuursorganen, alsmede wijziging van andere wetten in verband daarmee (uitvoeringsorganen volksgezondheid) (26011).Pagina 1087-1097
Behandeling van het wetsvoorstel Wettelijke regeling van het notarisambt, mede ter vervanging van de Wet van 9 juli 1842, Stb. 20, op het Notarisambt en de Wet van 31 maart 1847, Stb. 12, houdende vaststelling van het tarief betreffende het honorarium der notarissen en verschotten (Wet op het notarisambt) (23706).Pagina 1005-1020
Voortzetting van de behandeling van het wetsvoorstel Vaststelling van de begroting van de uitgaven en de ontvangsten van het Ministerie van Buitenlandse Zaken (V) voor het jaar 1999 (26200 V).Pagina 1066-1087
Voortzetting van de behandeling van het wetsvoorstel Wettelijke regeling van het notarisambt, mede ter vervanging van de Wet van 9 juli 1842, Stb. 20, op het Notarisambt en de Wet van 31 maart 1847, Stb. 12, houdende vaststelling van het tarief betreffende het honorarium der notarissen en verschotten (Wet op het notarisambt) (23706).Pagina 1053-1066
Behandeling van het wetsvoorstel Vaststelling van de begroting van de uitgaven en de ontvangsten van het Ministerie van Buitenlandse Zaken (V) voor het jaar 1999 (26200 V).Pagina 1020-1049
Lijst van besluiten en ingekomen stukken, met de door de voorzitter terzake gedane voorstellen (dinsdag 23 maart 1999)Pagina 1097-1097
Behandeling van het wetsvoorstel Goedkeuring van het op 24 juni 1986 te Genève tot stand gekomen Verdrag betreffende veiligheid bij het gebruik van asbest (Verdrag nr. 162 aangenomen door de Internationale Arbeidsconferentie in haar tweeënzeventigste zitting) (23984).Pagina 1005-1005

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 36 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
Aan de orde is de behandeling van: het voorstel van rijkswet
Goedkeuring van het op 18 september 1997 te Oslo totstandgekomen Verdrag inzake
het verbod van het gebruik, de aanleg van voorraden, de productie en de overdracht
van anti-personeelsmijnen en inzake de vernietiging van deze wapens (26137, R1620).De beraadslaging wordt geopend.De heer Pitstra (GroenLinks):Mijnheer de voorzitter! Tijdens de behandeling van het Protocol te Genève,
19 januari jongstleden, hier in de Eerste Kamer is mijn fractie uitgebreid
ingegaan op de landmijnenproblematiek. Onze visie op wat het zaad van de duivel
is genoemd, zal ik niet herhalen. Dit Oslo-verdrag, dat meestal het Ottawa-verdrag
wordt genoemd, omdat in deze plaats het proces is begonnen, is een fraai staaltje
van ontwapening. Nog in 1995 vonden allerlei landen en allerlei militairen
een landmijn een legitiem en noodzakelijk verdedigingsmiddel. Ook minister
Voorhoeve schreef dit in 1996 nog aan de Tweede Kamer. Totale uitbanning van
dit wapen zou op korte termijn niet realistisch zijn, zo schreef hij. Nog
sterker, zelfs het Internationale Rode Kruis, een deelnemer aan de krachtige
lobby tegen landmijnen, vond in 1995 uitbanning niet realistisch. En nu, in
1999, een paar jaar later, tekenen meer dan honderd landen dit verdrag en
is het al voldoende geratificeerd, zodat het al in werking is.De achilleshiel ligt natuurlijk in het rijtje "schurkenstaten". Zullen
wij de definitie van schurkenstaten voortaan mede laten bepalen door hun negatieve
houding tegenover dit verdrag, zo vraag ik de minister. Die
landen zijn zoals bekend de Verenigde Staten, de Russische Federatie, India,
Pakistan, China, Finland, Irak, Iran, Syrië, Libië en Turkije. Er
zijn er ongetwijfeld nog wel een paar. Maar toch is dit verdrag een prachtig
voorbeeld van wat mogelijk is als landen van goede wil initiatieven nemen.
Dit Ottawa-initiatief kreeg natuurlijk ook power omdat de weg via Genève
zo weinig opleverde. In oktober 1996 waren het nog slechts 50 landen met NGO's
als waarnemers en via initiatieven van Oostenrijk waren het al 86 landen in
Oslo die hieraan meededen. Is dit niet een wenkend perspectief voor een ander
"smerig" wapensysteem, het monster van Frankenstein dat de hele mensheid bedreigt?
De minister begrijpt al waar ik op doel: de atoomwapens. Ziet de minister
deze mogelijkheid en is hij bereid net als bij de landmijnen, samen met NGO's
hiertoe "coalitions of the willing" te vormen? Het moet toch mogelijk zijn
ook voor de uitbanning van deze wapens wereldberoemde personen, zoals Mandela,
te vinden?Ik sprak net over de staten die het verdrag niet ondertekenen. Turkije
is er daar een van. Het is mij opgevallen dat Griekenland wel heeft ondertekend,
ondanks aanvankelijke weerstand. Kennelijk ligt het probleem niet in het Grieks-Turkse
conflict, want anders zouden de Grieken niet getekend hebben. In de vorige
gedachtewisseling wist de minister geen antwoord op mijn vraag of Turkije
landmijnen gebruikt tegen de Koerden. Weet hij inmiddels meer en is hij bereid
dit voor mij uit te zoeken?Hoe staat het met de NAVO-studie over de antipersoneelmijnen? Is die al
afgerond en krijgen wij die ter inzage en ter bestudering?Bij de behandeling van de begroting van Buitenlandse Zaken zal de minister
nog met onze fractie van gedachten wisselen over het wapenexportbeleid. Ongetwijfeld
zal hij dan weer verwijzen naar de EU-code. Wordt het niet eens tijd, bijvoorbeeld
samen met collega Fischer, die daar ongetwijfeld oren naar heeft, het wel
of niet ondertekenen en ratificeren van dit landmijnenverdrag als ijkpunt
toe te voegen? Wat is daar nu eigenlijk moreel en politiek op tegen? Het financiële
argument snap ik, maar de vernietiging van de honderdduizenden landmijnen
heeft ook miljoenen gekost. De Amerikanen weigeren dit verdrag te ondertekenen.
In de publiciteit wordt de bestandslijn in Korea als argument opgevoerd, maar
in werkelijkheid speelt de hoofdrol dat zij niet van hun clustersysteem zoals
de GATOR af willen. De Nederlandse GATOR zal in 2000-2001 van haar antipersoneelmijnen
worden ontdaan en tot zo lang mag er niet mee geoefend worden. Dat is prima.
Maar wat is technisch eigenlijk het probleem? Waarom duurt het zo lang en
wat zijn die alternatieven? En als die alternatieven er zijn, dan gelden die
toch ook voor de Amerikanen?Productie en handel in landmijnen is door dit verdrag verboden. Vallen
daar ook onderdelen of componenten van landmijnen onder? In mei aanstaande
mag Nederland in Maputo aan de kerngroep meedoen als wij vandaag het verdrag
ratificeren. En dat ziet ernaar uit. Het ratificeren van verdragen gaat in
het algemeen trouwens erg traag, zoals ook aan de overzijde kritisch is opgemerkt.
Worden nu echt garanties gegeven dat Nederland voortaan belangrijke, prioritaire
verdragen sneller ratificeert?Wat is eigenlijk de inzet van de Nederlandse regering voor Maputo? Wordt
erover nagedacht hoe landen die niet ondertekenen, verder onder druk kunnen
worden gezet? Over het tempo van de opruiming heb ik vorige keer kritische
vragen gesteld. Dat is van groot belang nu wij weten dat er per dag 76 doden
vallen en nog meer gewonden. Elke dag tijdwinst is dus van levensbelang. Belangrijk
hierbij zijn naast de verbeterde technieken – ik heb kennisgenomen van
de brief van 11 maart over het zogenaamde HOM-project – de financiën.
Vorige week wees ik op de 800 mld. per jaar die wereldwijd nog steeds aan
oorlogsvoorbereiding wordt besteed. Met een fractie daarvan zou het ontmijnen
fors versneld kunnen worden. Is dit een idee om in te brengen in Maputo? Maar
dan zal Nederland zelf het goede voorbeeld moeten geven en bijvoorbeeld op
de defensiebegroting, naast de 20 mln. van ontwikkelingssamenwerking, met
forse bedragen over de brug moeten komen. Dit is een goed punt voor discussie
in de Hoofdlijnennotitie. Is de regering daartoe bereid?Wat is trouwens precies de stand van zaken bij de ondertekening en ratificatie?
Heeft de minister daarover een recent lijstje en zo ja, kan de Kamer daarvan
een kopie krijgen?Ten slotte stel ik nog een vraagje over Egypte. In de NRC van 2 maart
jongstleden stond een staatje waaruit bleek in welke landen zich waar en in
welke hoeveelheid landmijnen bevinden. Ik was wat verbaasd over het cijfer
van 23 miljoen in Egypte. Klopt dat cijfer? En zo ja, hoe kan dat worden verklaard?Al deze vragen en kanttekeningen nemen niet weg dat onze fractie van harte
zal instemmen met dit verdrag in de hoop dat er nog vele ontwapeningsverdragen
zullen volgen.Minister Van Aartsen:Mijnheer de voorzitter! Vorige maand, op 2 februari, heeft deze Kamer
het wetsvoorstel behandeld voor de goedkeuring van het gewijzigd Protocol
II en het nieuwe Protocol IV van het conventionelewapensverdrag. Het gewijzigde
Protocol II is een belangrijk instrument voor humanitair oorlogsrecht dat
het gebruik van landmijnen sterker aan banden legt.Een versterking van die regels was een eerste reactie van de internationale
gemeenschap op de schrijnende landmijnenproblematiek. Aan het begin van dit
decennium bleek namelijk dat er als gevolg van de vele conflicten in de wereld
miljoenen antipersoneelmijnen verspreid lagen, die nog jaren na afloop van
oorlogshandelingen veel slachtoffers onder de burgerbevolking veroorzaakten.Juist omdat volgens een aantal landen de regels over de antipersoneelmijnen
in het gewijzigd Protocol II niet ver genoeg gingen en dus geen oplossing
vormden voor het dood en verderf zaaien door die wapens, is een beweging op
gang gekomen om dit soort mijnen geheel uit te bannen. Nederland heeft hierbij
vanaf het begin een actieve rol gespeeld. Dat gold niet alleen voor de nauwe
betrokkenheid bij het opstellen van de verdragstekst, maar ook voor de intensieve
samenwerking ter bevordering van het politieke momentum voor een internationale
aanvaarding van het verdrag. Daarnaast was de lobby vanuit de non-gouvernementele
wereld van niet onaanzienlijk belang, getuige de verlening van de Nobelprijs
voor de vrede aan de leidster van die campagne, Jody Williams.Door deze gezamenlijke inspanningen kon het verdrag in een recordtijd
van minder dan een jaar worden ondertekend. Het verheugt de regering dan ook
dat het wetsontwerp de goedkeuring van het AP-mijnenverdrag, beter bekend
als het Ottawa-verdrag, vandaag ter goedkeuring door deze Kamer kan worden
behandeld. Ik dank de Kamer voor de snelle behandeling van dit verdrag, waarom
ik begin februari heb verzocht. Ik stel deze zeer op prijs.Bij al deze positieve geluiden past ook een kritische kanttekening, want
de regering betreurt het dat een aantal zeer belangrijke landen uit overwegingen
van nationale veiligheid de doelstellingen van het Ottawa-verdrag nog niet
hebben kunnen onderschrijven. Daar zijn helaas ook belangrijke mijnenproducenten
en mijnengebruikers bij, zoals China, India, Pakistan, Rusland, Turkije en
de Verenigde Staten. Ik betitel hen niet als "rogue states", zoals de geachte
afgevaardigde doet. Een groot deel van onze inspanningen moet erop gericht
zijn om juist deze landen te bewegen tot het verdrag toe te treden. Daarover
zal ik in het vervolg van mijn betoog nog iets zeggen.De heer Pitstra maakte een vergelijking tussen deze wapens en atoomwapens.
Ik denk dat wij wel in de gaten moeten houden dat wij hier twee heel verschillende
wapensystemen hebben die niet zomaar te vergelijken zijn. Het militaire nut
van de antipersoneelmijnen weegt niet op tegen het humanitaire leed dat zij
dagelijks in meer dan 70 landen van de wereld veroorzaken. De meeste slachtoffers
van deze mijnen vallen bovendien in gebieden waar helemaal geen conflict meer
bestaat. Wij spreken hier dan ook echt over een humanitaire tragedie, die
iedere twintig minuten ergens in de wereld toeslaat. Deze problematiek zal
nog jaren voortduren, ondanks het Ottawa-verdrag en de vele inspanningen die
wereldwijd zijn ondernomen. Deze humanitaire problematiek wordt door sommige
experts daarom ook wel vergeleken met een epidemie.Nucleaire wapens veroorzaken niet een dagelijks humanitair probleem en
kunnen dus niet op één lijn worden gesteld met de kwalificatie
van deze mijnen als een epidemie. Zij hebben vooral afschrikking tot doel.
Vorige week heb ik hierover al met de geachte afgevaardigde mogen debatteren
bij de behandeling van het NAVO-deel van de begroting van Buitenlandse Zaken
en Defensie. Slechts door het bezit van de nucleaire wapens – dat is
de essentie van de afschrikking – kan worden voorkomen dat anderen deze
gebruiken. Vorige week heb ik ook iets gezegd over onze verbondenheid aan
het NPV-verdrag en het Teststopverdrag, zoals ik het van de geachte afgevaardigde,
de heer Van Eekelen, consequent moet noemen, want die betrokkenheid is uiteraard
onverminderd.De heer Pitstra vroeg ook of de regering voorstander is van een wapenexportverbod
van de landen die het Ottawa-verdrag nog niet hebben ondertekend. Nederland
spant zich in om de criteria van het Europees wapenexportbeleid – dat
weet de geachte afgevaardigde ook – aan te scherpen. Wij zouden bij
de afwegingen voor de export willen meenemen of een land meedoet aan het VN-wapenregister.
Daaraan wil ik prioriteit geven, boven het toevoegen van de ondertekening
van het Ottawa-verdrag als criterium. Daar heb ik een drietal overwegingen
voor. Door de internationale campagne tegen landmijnen die in het begin van
de jaren negentig op gang kwam, is de handel in landmijnen vrijwel stil komen
te liggen. Indien Nederland nu ook de ondertekening van het antipersoneelmijnenverdrag
als criterium zou voorstellen, dan denk ik dat het onze inspanningen op het
punt van het zogeheten negende criterium zou schaden. Dan heb ik nog een meer
praktisch argument. Ik vraag mij af of er werkelijk een draagvlak is te vinden
voor een koppeling van het ondertekenen van het AP-mijnen- verdrag aan wapenexport.De heer Pitstra vraagt of componenten ook onder het verdrag vallen. Het
verdrag spreekt slechts over een verbod op het gebruik en de aanleg van voorraden,
de productie, de vernietiging en de overdracht van antipersoneelmijnen. Het
spreekt niet over de componenten waaruit deze worden samengesteld.De heer Pitstra sprak over Griekenland en Turkije. Griekenland heeft inderdaad
het verdrag ondertekend. Wij hopen dat Griekenland ook het verdrag zal willen
ratificeren. Het is overigens nog niet duidelijk of Griekenland dat inderdaad
zal willen doen. De positie van Turkije is van zeer groot belang, omdat het
een NAVO-lidstaat is. Samen met een aantal vertegenwoordigers van andere landen
uit de zogeheten "core group" van het Ottawa-proces is vorige week op hoog
ambtelijk niveau – ik meen op het niveau van directeur-generaal –
gesproken met de Turkse autoriteiten. Op zichzelf verwelkomt Turkije het Ottawa-verdrag,
maar het geeft daarbij aan dat het vanwege de specifieke geopolitieke situatie
uit militair oogpunt nog behoefte heeft aan AP-mijnen. Daarom zal het dit
verdrag voorlopig niet ondertekenen. Turkije kent overigens al vanaf 1996
een verbod op de verkoop en overdracht van antipersoneelmijnen. Griekenland
en Turkije zullen als waarnemer deelnemen aan de eerste conferentie van de
verdragspartijen die zal plaatsvinden in Maputo.Dan vroeg de heer Pitstra mij hoe het zit met het gebruik van antipersoneelmijnen
tegen Koerden. Mede naar aanleiding van het debat dat wij voeren, heb ik daar
nadere informatie over gevraagd. Ik heb vernomen dat het Turkse leger geen
gebruik maakt van niet-geregis- treerde mijnenvelden. Dat zijn de gevaarlijkste
mijnenvelden die in vele landen, zowel tijdens als na conflicten, veel slachtoffers
veroor- zaken. Er zijn wel geregistreerde mijnenvelden aan de grenzen van
Turkije, ook in Noord-Irak. Die zijn met name gelegd door het Irakese leger
en het is duidelijk dat ook deze velden een gevaar opleveren voor de bevolking.
Ik meen dat non-gouver- nementele organisaties daar ook op hebben gewezen.Over GATOR hebben wij al eerder in deze Kamer gesproken. De Koninklijke
luchtmacht past de bommen aan; de antipersoneelmijnen worden uit deze bommen
verwijderd. Men heeft enige tijd nodig om dat voor elkaar te krijgen. Ik meen
dat daar de periode 2000/2001 voor staat. Inmiddels is onderzoek gaande naar
alternatieven. Die zijn er nog niet en zoals bekend zal zijn, hebben de Verenigde
Staten laten weten dat men wil wachten met ondertekening van het Ottawa-verdrag
tot er alternatieven zijn. Wij betreuren dat en ik heb dit punt uiteraard
ook opgebracht in het gesprek dat ik in november met mijn ambtgenoot van de
Verenigde Staten heb gehad, maar zij heeft mij geen hoop kunnen
geven op een snellere ondertekening en ratificatie van dit verdrag door de
Verenigde Staten.Betekent dit nu, zo vroeg de heer Pitstra aan het begin, dat landen die
het Ottawa-verdrag niet ondertekenen, schurkenstaten zijn? Ik meen dat ieder
land een afweging zal moeten maken tussen het humanitaire belang van afschaffing
van landmijnen en overwegingen van nationale veiligheid. Het is nog maar vijf
jaar geleden, dus nog maar zeer kort terug, dat een grote meerderheid van
de landen in de wereld meende dat landmijnen een noodzakelijk onderdeel vormden
in het defensiebeleid. Onze eigen nationale ban op dit type mijnen dateert
pas van 1996, waarmee wij met een aantal landen duidelijk voorop liepen. Er
zijn landen die het verdrag nog niet hebben ondertekend – ik gaf de
afweging zojuist aan – maar zij werken daar wel naar toe en zij weten
dat zij het verdrag zullen moeten ondertekenen. Mevrouw Albright heeft dat
ook in het gesprek met mij aangegeven. Wat Nederland nu moet doen, is landen
die nog niet hebben getekend, proberen te overtuigen met de sterke argumenten
die er zijn. Dat is dan ook ons beleid: de regering zal dit in de gesprekken
die zich daarvoor lenen, doen en blijven doen. Gegeven het feit dat steeds
meer landen tekenen en ratificeren, zou men kunnen zeggen dat het ook lukt.
Dit is één van de thema's die aan de orde zal komen op de Maputo-conferentie
die volgt uit artikel 11 van het verdrag dat de Kamer thans behandelt.Deze bijeenkomst zal op ministerieel niveau plaatsvinden, waarmee het
belang wordt aangegeven dat de ondertekenaars hechten aan het verdrag. Ik
denk dat in Maputo niet zozeer zal worden gesproken over de inhoud van het
verdrag – want daar is de toetsingsconferentie voor – maar dat
het zal gaan om de bevordering van de universaliteit en de uitvoering van
de doelstellingen van het verdrag. Daarbij zijn internationale coördinatie,
informatie en uitwisseling van informatie van groot belang. Nederland hoopt
dat er ook een soort verklaring van Maputo kan komen, waarin onder andere
aan landen die het verdrag nog niet hebben ondertekend en geratificeerd, de
oproep wordt gedaan om dat nu spoedig te doen.Kan er extra geld uit de OS-begroting komen voor deze mijnenproblematiek?
Tijdens de behandeling van het verdrag in de Tweede Kamer heb ik gezegd dat
er in de Defensiebegroting voldoende middelen zijn opgenomen om humanitaire
mijnenruiming één van de prioritaire projecten te maken binnen
de rijksbegroting, en dan meer in het bijzonder de begroting van Defensie.
Defensie is overigens al een aantal jaren actief op het punt van de humanitaire
ruiming van mijnen. Ik heb aan de overzijde de voorbeelden daarvan al genoemd
en ik meen dat er op dit moment voldoende middelen zijn. Ik geloof ook dat
het heel moeilijk zal zijn om de OS-begroting, die om allerlei redenen onder
druk staat – ik herinner maar aan de noodzakelijke ombuiging van 700
mln. – ook nog met die taak te belasten.De heer Pitstra (GroenLinks):Ik heb gevraagd om het uit de Defensiebegroting te halen!Minister Van Aartsen:Ik heb geprobeerd aan te geven dat er in de Defensiebegroting al behoorlijke
bedragen zijn geoormerkt. In de Tweede Kamer is nog gevraagd wat er de volgende
jaren gaat gebeuren en of de regering kon verzekeren dat er niet op zal worden
omgebogen. Ik heb toen gezegd, mede namens de minister van Defensie, dat wij
dat de komende jaren op dit prioritaire beleidsgebied gewoon niet moeten doen.De heer Pitstra vroeg nog naar snelle ratificatie van belangrijke verdragen.
In de Tweede Kamer heb ik al aangegeven wat wij daaraan doen. Er is een aantal
praktische ingrepen te verrichten, zoals het opstellen van een memorie van
toelichting, zoveel mogelijk voor de ondertekening van het verdrag. Je hoeft
niet te wachten tot de inkt droog is om daarmee te beginnen. Dat kan er dan
ook toe leiden dat zo spoedig mogelijk een advisering van de Raad van State
wordt gevraagd. Er zijn enkele maatregelen op het gebied van het interne management
en er zijn in de ministerraad en de rijksministerraad ook enkele afspraken
gemaakt. Ik hoop dat dit alles ertoe kan bijdragen dat de belangrijke en prioritaire
verdragen sneller kunnen worden geratificeerd.De heer Pitstra vroeg naar een overzicht van de ondertekening van ratificaties.
Ik heb dat bij mij en kan dat hem, of wellicht u, mijnheer de voorzitter,
overhandigen.De heer Pitstra sprak over de situatie in Egypte en noemde daarbij het
aantal van 23 miljoen. In de Westelijke woestijn van Egypte liggen inderdaad
nog miljoenen mijnen. De schattingen daarover lopen enigszins uiteen, maar
ik denk dat de berichten in de krant niet geheel bezijden de waarheid en de
feiten zijn. Het zijn vooral mijnen uit de Tweede Wereldoorlog. Egypte heeft
overigens het Ottawa-verdrag niet ondertekend.De heer Pitstra vroeg ook nog naar de situatie ten aanzien van de NAVO.
Die heeft in 1998 een analyse gemaakt van de gevolgen van de totstandkoming
van het Ottawa-verdrag voor het operationele optreden van het bondgenootschap.
De conclusies daaruit zijn kortweg dat de NAVO in militaire operaties geen
gebruik zal maken van antipersoneelmijnen. Slechts Turkije en de VS kunnen
nog deze mijnen gebruiken, maar uitsluitend op unilaterale basis. Geen van
de overige NAVO-partners, ook de nieuw toegetreden partners die partij zijn
bij het verdrag, zal Turkije of de VS nog assisteren bij het gebruik van antipersoneelmijnen
of voorbereidingen daarop. Geen van hen zal ook de inzet van deze mijnen op
zijn territorium dulden.De heer Pitstra (GroenLinks):Mijnheer de voorzitter! Ik dank de minister voor zijn zoals altijd heldere
en zakelijke antwoord, dat deze keer zelfs volledig was. Er blijven nog vier
punten over waarop ik wil ingaan.De minister zei: deze wapens zijn niet te vergelijken met atoomwapens.
Het zijn natuurlijk heel verschillende wapens met heel verschillende karakteristieken.
Ik heb een vergelijking gemaakt in het kader van het proces van ontwapening.
Eerst was er grote onwil en riep iedereen: het zijn legitieme wapens die wij
nodig hebben. Opeens bleek echter dat het toch kon. Ik vind dat daarvan een
mooie voorbeeldfunctie uitgaat voor de atoomwapens. Wij hebben daarover nu
voldoende gesproken en ik denk dat wij onze meningsverschillen houden.Ik had niet verwacht dat de minister het met mij eens zou zijn dat de
landen die dit verdrag niet ondertekenen onder de definitie van rogue
states vallen. Dan zeg je namelijk nogal wat tegen bondgenoten. Ik vind het
echter besmette landen. Daar deugt namelijk iets niet mee.Ik ben het niet met de minister eens dat een en ander niet toegevoegd
moet worden aan de criteria voor wapenexport, omdat daarmee onder andere de
prioriteit van het wapenregister in gevaar zou komen. Ik denk dat het allebei
kan. Ik blijf ervoor pleiten dat dit een criterium wordt voor de wapenexport.
Je kan zeggen dat er geen draagvlak voor is, maar ik vind dat je het gewoon
eens moet proberen. Ten aanzien van de mijnen dacht zelfs het Nationale Rode
Kruis dat er geen draagvlak was voor totale uitbanning. Een paar jaar later
bleek het er wel te zijn. Je moet dus proberen om draagvlak te krijgen.Het laatste puntje betreft de componenten van landmijnen. Ik weet niet
hoe die krengen gemaakt worden, maar ik vind het van belang te weten of zij
in onderdelen uitgevoerd kunnen worden, waarna zij ergens anders in elkaar
kunnen worden gezet. Misschien moet op de toetsingsconferentie in Maputo bekeken
worden of dit een onderhuids probleempje is.Voorzitter! U zult begrepen hebben dat wij van harte met dit wetsvoorstel
kunnen instemmen.Minister Van Aartsen:Voorzitter! De heer Pitstra en ik zullen ongetwijfeld in de komende jaren
nog over de nucleaire bewapening met elkaar de degens kruisen. Ik zie daar
zeer naar uit. Ik merk overigens op: het NPV en het teststopverdrag zijn er
niet voor niets.Men zal zich kunnen voorstellen dat ik mij opnieuw distantieer van de
opmerking van de heer Pitstra over de rogue states.Ik wil een opmerking maken over het wapenexportbeleid. Samen met mijn
Duitse collega heb ik de vrij lastige taak om het negende criterium aan de
orde te stellen en bespreekbaar te maken in Unieverband. Tot op heden zijn
wij zij aan zij opgetrokken, maar wij zijn daarmee niet ver gekomen. De Duitsers
hebben nog een specifiek probleem, omdat zij het voorzitterschap hebben. Duitsland
en Nederland zijn eigenlijk de enige landen die dit negende criterium bepleiten.
Ik heb met de Kamer aan de overzijde de afspraak gemaakt dat de Nederlandse
regering niet eindeloos zal proberen om het negende criterium ingevoerd te
krijgen in het kader van de EU-gedragscode en dat wij op enig moment de conclusie
zullen trekken – dat zal zoals ik het nu zie voor de zomer zijn –
dat het niet lukt. Dan treedt de bepaling van het regeerakkoord in werking
aan de hand waarvan wij het een en ander nationaal gaan regelen. Ik ben ervan
overtuig dat, als de heer Fischer en ik nu met deze gedachte zouden komen
bij onze collega's, wij de heel geringe kans – ik kan het niet anders
omschrijven – dat wij iets kunnen bereiken met het negende criterium
daarmee om zeep helpen, om het eens in wat onparlementaire termen te zeggen.
Ik denk dat dit geen goede weg is.De componenten zitten niet in het verdrag. Misschien is het iets om met
de friends of Maputo over te praten. Ik denk dat het goed is dat ik aangeef
dat het onder de vigerende regels voor wapenexport uitgesloten is dat Nederland
export toestaat van componenten die bedoeld zijn voor de productie van deze
mijnen.De voorzitter:Ik stel voor, dat het document dat de minister in het vooruitzicht heeft
gesteld met betrekking tot de ondertekeningen, aan mij wordt overhandigd en
dat de inhoud ervan wordt opgenomen als noot bij de Handelingen.Daartoe wordt besloten.(De noot is opgenomen aan het eind van deze editie.)2De beraadslaging wordt gesloten.Het voorstel van rijkswet wordt zonder stemming aangenomen.De voorzitter:De minister heeft inderdaad heel compleet geantwoord, zoals de heer Pitstra
heeft gezegd, maar dat heeft wel bijna driemaal zoveel tijd gekost als de
Kamer voor de eerste termijn nodig had. Wanneer dezelfde gang van zaken zich
vanavond zou voordoen bij de vaststelling van de begroting, zou de beantwoording
in eerste termijn negen tot tien uur in beslag nemen. Dat zou betekenen dat
ons voornemen om de minister juist tijdig in de gelegenheid te stellen, zich
voor te bereiden op de dag van morgen, in rook zou vervliegen. Dat zou weer
met zich brengen dat ik alle aanleiding zou zien om hier de minister van Volksgezondheid
het eerst te laten komen. Ik zal nu nog geen wijzigingen in de agenda aanbrengen,
maar houd de minister en degenen die hem ter zijde staan toch met nadruk voor:
In der Beschränkung zeigt sich der Meister. Ik zeg het maar even in het
Duits, eveneens met het oog op morgen. 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/h-ek-19981999-1049-1053.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl