ECLI:NL:RBUTR:2011:BQ1122, Rechtbank Utrecht, 31-03-2011, 10/264 F
Rechtbank Utrecht — Uitspraak 
Datum: 2011-03-31 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Civiel recht; Insolventierecht

Samenvatting: Faillissementsrecht. Verzoek ex art. 73 Fw (ontslag curator) van gefailleerde. Gefailleerde stelt dat vertrouwensrelatie weg is. Rechtbank: weliswaar kan een vertrouwensbreuk een efficiente afhandeling van het faillissement in de weg staan, maar in dit faillissement is het grootste gedeelte van de werkzaamheden al gebeurd. Verzoek is afgewezen.

RECHTBANK UTRECHT
      Sector Civiel  
    
    
    zaaknummer: 10/264 F
    
    
      uitspraak op grond van artikel 73 van de Faillissementswet (Fw)
      (“ontslag curator”)
    
    
    enkelvoudige kamer
    
    beschikking van de enkelvoudige kamer voor de behandeling van burgerlijke zaken
    
    in het faillissement van
    
    
      [gefailleerde]
      geboren op [1959] te [geboorteplaats] (Turkije),
      wonende [adres] [woonplaats],
      hierna: de gefailleerde,
      advocaat: mr. J. Cortet.
    
    
    
    Verloop van de procedure
    
    
      De gefailleerde heeft op 7 februari 2011 een verzoekschrift ter griffie van deze rechtbank ingediend. De gefailleerde heeft met redenen omkleed verzocht de curator te ontslaan en door een ander te vervangen.
      De rechter-commissaris heeft geadviseerd het verzoek af te wijzen.
    
    
    Het verzoekschrift is behandeld in raadkamer van deze rechtbank van 24 maart 2011. Hierbij zijn verschenen de gefailleerde, zijn advocaat en de curator in bovengenoemd faillissement, mr. [curator] (hierna: de curator). 
    
    
    
      Beoordeling van het verzoek
      Kort gezegd komt het verwijt dat de gefailleerde maakt aan de curator op het volgende neer. De curator handelt onrechtmatig door zijn weigering om de betalingen van [bedrijf 1] (hierna: [bedrijf 1]) over te maken naar zijn werkgever [bedrijf 2], [bedrijf 2] U.A., hierna: [bedrijf 2]. De curator houdt zich niet bezig met het innen van de vorderingen van de (voormalige) onderneming van de gefailleerde, maar alleen met de gefailleerde persoonlijk. Mede door het genoemde handelen van de curator is de vertrouwensbasis die noodzakelijk is voor een goede afwikkeling van het faillissement niet langer aanwezig bij de gefailleerde.
    
    
    
      De curator heeft als verweer gevoerd dat hij handelt volgens de geldende zorgvuldigheidsnormen. De betalingen van [bedrijf 1] komen niet aan [bedrijf 2] toe, maar aan de gefailleerde. [bedrijf 1] heeft uitdrukkelijk aangegeven dat zij geen overeenkomst met [bedrijf 2] heeft, maar alleen met de gefailleerde. De inning van vorderingen heeft verder zijn volledige aandacht.
      De rechtbank stelt vast dat de verhoudingen tussen de curator en de gefailleerde zijn verstoord, hetgeen een efficiënte afwikkeling van de boedel in de weg zou kunnen staan. Echter, in dit faillissement zijn de werkzaamheden van de curator voor het overgrote deel afgerond. Dit maakt dat de verhoudingen zoals deze op dit moment zijn de efficiëntie van de afwikkeling niet in belangrijke mate in de weg staan. De rechter-commissaris heeft geoordeeld dat de betalingen van [bedrijf 1] aan de boedel toekomen en niet aan [bedrijf 2]. De rechtbank past op dit punt geen oordeel: ook niet over de ‘houdbaarheid’ van de afspraak dat de gefailleerde via [bedrijf 2] werkt in plaats van als zelfstandige. Voor het overige is niet gebleken dat de curator meer met de gefailleerde bezig zou zijn dan met de inning van de vorderingen. De curator heeft inzichtelijk gemaakt op welke manier de gemakkelijk en minder gemakkelijk te innen vorderingen te gelde worden gemaakt. 
    
    
    De rechtbank is van oordeel dat er geen reden is tot ontslag van de curator. 
    
    Beslissing
    
    De rechtbank
    
    wijst het verzoek af.
    
    Aldus gegeven in de raadkamer op 31 maart 2011 door mr. R.J. Verschoof, rechter.