Regeling van werkzaamheden (dinsdag 21 november 1995)
Staten-Generaal — Handelingen 
Datum: 2014-07-12 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Handeling 1995-1996, pag. 2104-2108

 
 
 

Handeling

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Vergadernummer
Datum vergadering

21-11-1995

Tweede Kamer der Staten-Generaal

1995-1996

nr. 28, pagina 2104-2108

21-11-1995

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 
 Er is geen inhoudsopgave aanwezig.
 
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in vergadering

Lijst van ingekomen stukken (dinsdag 21 november 1995)Pagina 2137-2138
Stemmingen in verband met het wetsvoorstel Algemene regels ter verzekering van de beveiliging door waterkeringen tegen overstromingen door het buitenwater en regeling van enkele daarmee verband houdende aangelegenheden (Wet op de waterkering) (21195), en over de motie-Van den Berg over de onderhoudskosten van primaire waterkeringen (21195, nr. 34); de motie-Van den Berg/Biesheuvel over maatgevende hoogwaterstanden (21195, nr. 35); de motie-Lilipaly c.s. over het Markermeer (21195, nr. 36).Pagina 2067-2069
Stemmingen in verband met het wetsvoorstel Wijziging van de Wet op de inkomstenbelasting 1964, de Wet op de loonbelasting 1964 en de Wet op belastingen van rechtsverkeer (wijziging van enige fiscale wetten in het kader van lastenverlichting voor het midden- en kleinbedrijf) (24423), en over de motie-B.M. de Vries c.s. over de faciliteit van de willekeurige afschrijving (24423, nr. 9)Pagina 2066-2066
Regeling van werkzaamheden (dinsdag 21 november 1995)Pagina 2104-2108
Stemmingen over acht moties, ingediend in het nota-overleg over het structuurschema Oppervlaktedelfstoffen, te weten: de motie-Huys c.s. over een algemene richtlijn inzake veiligheidsanalyse (23625, nr. 8); de moties-Esselink over de kosten van de inrichting van winningslocaties (23625, nr. 9) en over de compensatie van verloren natuur- en landschapswaarden (23625, nr. 10); de motie-H.G.J. Kamp c.s. over het inzetten van secondaire grondstoffen door het Rijk en provincies (23625, nr. 11); en nog vier andere motiesPagina 2070-2070
Vragen Janmaat aan de staatssecretaris van OCenW over het verbod op het dragen van de Nederlandse driekleur op kleding in scholenPagina 2063-2064
28ste vergadering; 21 november 1995Pagina 2061-2061
Stemming over een motie, ingediend bij het debat over het convenant ontvlechting, te weten de motie-Van Nieuwenhoven over samenwerking tussen bedrijfsverenigingen, arbeidsvoorzieningsorganisaties en sociale diensten (24215, nr. 8)Pagina 2066-2066
Vragen van het lid Van Heemst aan de staatssecretaris van Justitie, over het lot van acht Indiase kinderen die aangetroffen zijn bij het oprollen van een bende in AmsterdamPagina 2064-2066
Behandeling van de brief van de vaste commissie voor Volkshuisvesting, Ruimtelijke Ordening en Milieubeheer en de algemene commissie voor de Rijksuitgaven, houdende het voorstel een tijdelijke commissie in te stellen (24339, nr. 4)Pagina 2070-2071
Stemmingen in verband met het wetsvoorstel Wijziging van de Wet op de vermogensbelasting 1964, de Wet op de omzetbelasting 1968, de Wet op de belastingen van rechtsverkeer, de Wet op de vennootschapsbelasting 1969 en de Invorderingswet 1990 (terugsluis opbrengst reparatiewetsvoorstel-btw) (24428).Pagina 2066-2066
Regeling van werkzaamheden (dinsdag 21 november 1995)Pagina 2061-2063
Behandeling van het wetsvoorstel Vaststelling van de begroting van de uitgaven en de ontvangsten van het ministerie van Volkshuisvesting, Ruimtelijke Ordening en Milieubeheer (XI) voor het jaar 1996 (24400-XI); het wetsvoorstel Wijziging van hoofdstuk XI (Ministerie van Volkshuisvesting, Ruimtelijke Ordening en Milieubeheer) van de begroting van de uitgaven en de ontvangsten voor het jaar 1994 (slotwet/rekening) (24306)Pagina 2081-2104
Voortzetting behandeling van het wetsvoorstel Wijziging van de Algemene Ouderdomswet en enkele andere wetten (24258)Pagina 2071-2081
Voortzetting behandeling van het wetsvoorstel Vaststelling van de begroting van de uitgaven en de ontvangsten van het ministerie van Volkshuisvesting, Ruimtelijke Ordening en Milieubeheer (XI) voor het jaar 1996 (24400-XI); het wetsvoorstel Wijziging van hoofdstuk XI (Ministerie van Volkshuisvesting, Ruimtelijke Ordening en Milieubeheer) van de begroting van de uitgaven en de ontvangsten voor het jaar 1994 (slotwet/rekening) (24306)Pagina 2108-2137
Stemmingen over vijf moties, ingediend in het debat over de bruteringsoperatie volkshuisvesting, te weten: de motie-Jeekel over stichtingskosten van door toegelaten instellingen gebouwde koopwoningen (23817 nr. 45); de motie-Jeekel/Duivesteijn over de eigen reserves van de corporaties (23817 nr. 46); de moties-Biesheuvel over het beleidsplan (23817 nr. 47) en over leefbaarheid en veiligheid woonomgeving (23817 nr. 48); de motie-Duivesteijn over concrete omschrijving van het toezicht (23817 nr. 49)Pagina 2069-2070
Stemming over een motie, ingediend bij het debat over executies in Nigeria, te weten de motie-Verspaget c.s. over maatregelen, waaronder een wapenembargo, tegen Nigeria (24499, nr. 1)Pagina 2066-2067

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 38 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 

 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 Regeling van werkzaamheden 
 
 
 
 
 
 De voorzitter:
 
 Ik stel mij voor, dat wij deze termijn na de dinerpauze voortzetten.
 
 Vanmiddag is aan mij gevraagd hoe ik mij de orde van vandaag voorstel.
Iedereen is er mentaal op voorbereid dat wij wat langer doorgaan dan tot elf
uur, maar dat wil niet zeggen dat wij zullen proberen records te slaan. Deze
week is er nog heel wat te doen. Wij kunnen natuurlijk iedere avond heel lang
doorgaan, maar dat lijkt mij niet juist. Ik stel mij voor om vanavond niet
te lang door te gaan, zoals vorige week al is afgesproken, en er vannacht
tussen twaalf uur en half één een punt achter te zetten, al
naar gelang het onderwerp.
 
 
 
 
 
 De vergadering wordt van 18.35 uur tot 20.00 uur geschorst.
 
 
 
 
 De voorzitter:
 
 Het woord is aan de heer Rosenmöller voor een punt van orde.
 
 
 
 
 
 De heer Rosenmöller (GroenLinks):
 
 Voorzitter! Vanavond staat op de agenda het wetsvoorstel ter privatisering
van de Ziektewet, in de volksmond WULBZ. Het is een vrij vergaand wetsvoorstel,
dat de Kamer nog maar sinds kort in behandeling heeft. Alle partijen hebben
meegewerkt aan een snelle schriftelijke behandeling met de regering, om het
wetsvoorstel vervolgens plenair te kunnen agenderen, opdat het eind december
in het Staatsblad zal kunnen staan. Als de Eerste Kamer het wetsvoorstel voor
1 december zou hebben, zou zij het ook nog kunnen behandelen. De procedure
zou dan vervolgens glad lopen, naar de wens van de regering. Daaraan hebben
wij met z'n allen meegewerkt.
 
 Nu heeft vanmiddag een officieel bericht de Tweede Kamer bereikt van de
vaste commissie voor Sociale Zaken en Werkgelegenheid van de Eerste Kamer,
dat erop neerkomt dat die commissie heeft besloten het wetsvoorstel tot privatisering
van de Ziektewet niet meer voor de kerst te behandelen. Dat is een nieuw feit.
 
 Dat feit is onder ogen gezien in de procedurevergadering van de vaste
commissie voor Sociale Zaken en Werkgelegenheid van de Tweede Kamer.
Daar vond een zeer nipte meerderheid dat het wetsvoorstel alsnog moest worden
behandeld. Ik heb zelf een punt van orde bij de voorzitter aangemeld, omdat
ik werkelijk meen dat er geen goed argument meer is om met de behandeling
van zo'n belangrijk voorstel op dit moment, ook nog tegen de achtergrond van
de omstandigheid dat de eerste termijn van de Kamer waarschijnlijk ergens
tussen elf uur en twee uur vannacht zou worden gehouden, vanavond nog een
aanvang te maken.
 
 Mijn voorstel van orde is, om de behandeling van het wetsvoorstel tot
privatisering van de Ziektewet in ieder geval vanavond niet aan te vangen.
In alle collegialiteit en openheid zeg ik, dat ik bijvoorbeeld hoofdelijke
stemming over het voorstel van orde had kunnen vragen. Dat zou al snel, misschien
terecht, als obstructie worden opgevat. Het gaat mij echter om de argumenten.
Van de overkant van het Binnenhof, van de commissie van de Eerste Kamer, krijgen
wij het signaal, dat zij het wetsvoorstel niet meer wenst te behandelen. De
belangrijkste woordvoerders hebben dat op de radio bevestigd. Als iedereen
meewerkt aan behandeling conform de wens van de regering op het moment dat
het ook tot uitvoering kan komen, kan er – waar een nieuw feit zich
voordoet – misschien met betrekking tot de procedure anders worden gehandeld
dan tot nu toe voorzien. Daarom doe ik een dringend beroep op de collega's,
dat nieuwe feit in deze plenaire vergadering opnieuw te wegen en in te stemmen
met het voorstel van orde om het wetsvoorstel vanavond niet meer te behandelen.
 
 
 
 
 
 Mevrouw Bijleveld-Schouten (CDA):
 
 Voorzitter! De heer Rosenmöller heeft heel goed samengevat wat ik
de collega's van de coalitie ook zou willen voorleggen. Er was voor ons maar
één argument om het wetsvoorstel vanavond zo snel te behandelen,
namelijk dat het voor 1 december bij de Eerste Kamer moest liggen. Dat is
voor mijn fractie voortdurend doorslaggevend geweest om mee te werken aan
een snelle behandeling, die wij op zichzelf niet wensten en onzorgvuldig achtten.
Wij hebben ons daarbij neergelegd.
 
 Nu dàt argument is weggevallen, zie ik geen enkel inhoudelijk argument
meer om het wetsvoorstel vanavond in behandeling te nemen. Ik zou graag wat
meer tijd hebben om naar het wetsvoorstel te kijken. Ik zou het voorstel van
orde van de heer Rosenmöller met nadruk willen steunen. Namens mijn fractie
zeg ik dat ik verbijsterd ben, dat wij dat punt in de procedurevergadering
vanmiddag niet over het voetlicht konden krijgen.
 
 
 
 
 
 De heer Van Hoof (VVD):
 
 Voorzitter! Het is goed, vast te stellen dat beide collega's het ermee
eens zijn, dat de vaste kamercommissie heeft vastgesteld dat het wetsvoorstel
gereed was voor behandeling, met de bijpassende korte procedures en met alle
vragen die in een korte periode moesten worden behandeld. Er kan dan ook geen
sprake zijn van onzorgvuldigheid als wij het wetsvoorstel nu behandelen, want
de commissie heeft al vastgesteld dat het gereed is voor behandeling.
 
 In de tweede plaats is het de vraag, of er werkelijk sprake is van een
nieuw feit. Vanmiddag heeft de vaste commissie voor Sociale Zaken van de Eerste
Kamer wel de uitspraak gedaan dat zij het wetsvoorstel niet meer vóór
1 januari a.s. wenst te behandelen, maar daarmee is formeel de agenda van
de Eerste Kamer nog niet bepaald. Voor zover mijn informatie strekt, wordt
die bepaald door het presidium van de Eerste Kamer, dat op dit moment nog
geen besluit heeft genomen. Het presidium neemt ook pas een besluit als er
een wetsvoorstel van de Tweede Kamer gekomen is, zodat het pas gebeurt als
er hier over dit wetsvoorstel besloten is. Dit pleit er dus met grote kracht
voor, het wetsvoorstel wel degelijk zo snel mogelijk te behandelen. Wij hebben
daar een regie voor vastgesteld. U hebt samen met de Kamer de agenda voor
deze week en de volgende weken vastgesteld, voorzitter. Daar hebben wij de
WULBZ op gezet tegen de achtergrond van de afspraak in de commissie en op
basis van de intentie om het wetsvoorstel nog op tijd bij de Eerste Kamer
te doen belanden.
 
 Deze argumenten zijn nog steeds valide, nog afgezien van allerlei bijkomende
effecten van uitstel, die ik de Kamer toch ook niet zou willen onthouden.
Ik denk dat daardoor afspraken omtrent bijvoorbeeld de verzekerbaarheid en
de terugwerkende kracht bij het aangaan van verzekeringen onder druk zouden
komen te staan. Maar misschien is het voor sommigen van ons nog belangrijker
dat uitstel directe gevolgen voor het inkomen van uitkeringsgerechtigden zou
hebben. Een snelle berekening leert dat die gevolgen zeker niet meer vóór
1 januari gerepareerd zouden kunnen worden, zodat de koopkracht van die groep
ten minste 0,8% zal afnemen.
 
 Voorzitter! Al met al lijken mij dit voldoende argumenten om de WULBZ
vandaag nog te behandelen.
 
 
 
 
 
 Mevrouw Vliegenthart (PvdA):
 
 Voorzitter! De fractie van de PvdA kan zich aansluiten bij de argumenten
van de heer Van Hoof. Hij heeft inhoudelijk natuurlijk gelijk met zijn samenvatting
van de gang van zaken. Het punt blijft wel dat als het zeker is dat de Eerste
Kamer het wetsvoorstel niet vóór 1 januari zal behandelen, de
haast waarmee wij het behandelen, in een ander daglicht komt te staan. Ik
pleit er dan ook voor, in ieder geval te beginnen met de behandeling van het
wetsvoorstel, na te gaan of het zeker is dat de Eerste Kamer het wetsvoorstel
niet voor de kerst wil afhandelen, en de verdere procedure daarvan te laten
afhangen.
 
 
 
 
 
 De heer Van Dijke (RPF):
 
 Voorzitter! Ik schaar mij achter het betoog van de heer Rosenmöller.
De heer Van Hoof heeft er natuurlijk gelijk in dat de commissie bepaald heeft
dat het wetsvoorstel gereed is voor behandeling, maar niet zonder dat er grote
druk op de commissie was uitgeoefend om het met grote snelheid te behandelen.
Wij zijn daarin welwillend geweest, maar nu die grote druk verdwenen is, is
de noodzaak weggenomen om bij de verdere behandeling hetzelfde tempo aan te
houden als was voorzien. Het lijkt mij derhalve niet verstandig om de zaak
nu door te zetten.
 
 
 
 
 
 De heer Van der Vlies (SGP):
 
 Voorzitter! Ook de SGP-fractie heeft de besluitvorming gesteund op grond
van de overweging dat het wetsvoorstel vóór 1 december bij de
Eerste Kamer zou dienen te zijn om er zeker van te zijn dat ook zij het nog
vóór de beoogde datum van invoering, te weten 1 januari a.s.,
zou behandelen. Nu daarover twijfel is ontstaan, is er wat
ons betreft voldoende aanleiding om twee dingen te doen. Ten eerste, bij de
Eerste Kamer informeren hoe het precies zit. Ten tweede, instemmen met de
andere overweging die collega Rosenmöller hierbij ten beste heeft gegeven.
Zo'n inbreuk op de orde van deze vergadering zal voor u als voorzitter van
deze Kamer niet moeders mooiste zijn, maar het nieuwe feit, namelijk de uitspraak
of – laten wij voorzichtig zijn – de intentie van de Eerste Kamer,
kan u ook over die streep helpen.
 
 Het voorstel van mevrouw Vliegenthart om wel met de behandeling te beginnen
en ook nog na te gaan wat de Eerste Kamer zal doen, zou tot een verbrokkelde
behandeling leiden, wat wij in deze Kamer nooit omarmd hebben. Als wij ermee
beginnen, dan moet er het vooruitzicht zijn dat wij het wetsvoorstel ook kunnen
afhandelen. Als wij bijvoorbeeld beginnen met de eerste termijn van de kant
van de Kamer en als daarop een uitschuif in de tijd volgt, zal dat de kwaliteit
van de behandeling niet ten goede komen.
 
 
 
 
 
 Mevrouw Schimmel (D66):
 
 Voorzitter! Ik steun de argumentatie van de heer Van Hoof. Het lijkt mij
belangrijk om in het oog te houden dat in de Eerste Kamer eigenlijk pas zekerheid
verstrekt kan worden, als wij vóór 1 december het wetsvoorstel
in de Tweede Kamer behandeld hebben. Immers, het presidium kan dan pas, zoals
de heer Van Hoof ook heeft betoogd, een beslissing nemen over behandeling
van het wetsvoorstel in de Eerste Kamer.
 
 
 
 
 
 De heer Van Middelkoop (GPV):
 
 Voorzitter! Ik sta niet echt in een oppositionele verhouding tot het wetsvoorstel.
Dat praat wel zo vrij. De heer Van Hoof heeft formeel gelijk als hij zegt
dat "slechts" een commissie uit de Eerste Kamer een politieke uitspraak heeft
gedaan. Ik herinner aan de gang van zaken bij het wetsvoorstel Amber in het
voorjaar. Toen was er sprake van nog veel krappere tijden. In de veronderstelling
en de reële verwachting dat de Eerste Kamer dat voorstel zou behandelen,
hebben wij dat onder enorme druk behandeld. Daarna werden wij geconfronteerd
met het politieke feit dat de Eerste Kamer dat niet wilde behandelen. Ik denk
dat ik niet de enige ben geweest die heeft gedacht: eigenlijk zijn wij een
beetje gek geweest dat wij ons zo hebben laten opjutten.
 
 Nu zijn wij voor het debat op de hoogte van dat politieke feit. Wij moeten
dat serieus nemen. Wij moeten het ook wegen. Ik kan ook geen goed argument
bedenken om met de behandeling door te gaan.
 
 Ik wil ook de heer Van Hoof nog op één punt wijzen. Hij
weet misschien beter dan wie ook dat er aan het wetsvoorstel een aantal afspraken
zijn verbonden met het Verbond van verzekeraars die betrekking hebben op de
inwerkingtreding van het wetsvoorstel per 1 januari. Als de Eerste Kamer het
wetsvoorstel inderdaad pas na 1 januari behandelt, moeten ook die afspraken
met het verbond veranderd worden. Dat levert nieuwe feiten op die van betekenis
zijn voor de beoordeling van de wet. Dat is voor ons dan niet meer mogelijk,
omdat wij het wetsvoorstel hebben laten passeren. De reële verwachting
dat de Eerste Kamer het wetsvoorstel niet behandelt vóór 1 januari
moet ook voor ons aanleiding zijn om het wetsvoorstel na 1 januari te behandelen.
 
 
 
 
 
 Mevrouw Nijpels-Hezemans (groep-Nijpels):
 
 Voorzitter! Ik wil het verzoek van de heer Rosenmöller ondersteunen.
Ik wil wel graag dat zo spoedig mogelijk bij de Eerste Kamer wordt geïnformeerd
wat precies haar bedoeling is, dus of zij van plan is om het wetsvoorstel
tijdig te behandelen.
 
 
 
 
 
 De heer Poppe (SP):
 
 Voorzitter! De fractie van de SP heeft er geen enkele behoefte aan om
de snelle procedure nu voort te zetten. Zij steunt dus het voorstel van de
heer Rosenmöller.
 
 
 
 
 
 De heer Rosenmöller (GroenLinks):
 
 Voorzitter! Volgens mij zijn er heel wat zinnige argumenten uitgewisseld.
Collega Van Hoof heeft gelijk, als hij zegt dat de commissie heeft bepaald
dat het wetsvoorstel, zoals het voor vanavond geagendeerd staat, voor behandeling
gereed is. Ik voeg daaraan toe: weliswaar tegen de achtergrond van het feit
dat het op 1 december bij de Eerste Kamer moet zijn en vervolgens eind december
in het Staatsblad moet staan. Hij zal het gauw met mij eens zijn dat wij zonder
die druk een wat ruimere procedure zouden hebben afgesproken.
 
 Voorts maakt het nogal wat uit voor de inhoud van het wetsvoorstel. Stel
je voor dat het wetsvoorstel hier akkoord wordt bevonden, dat het naar de
Eerste Kamer gaat en dat de Eerste Kamer de behandeling daarvan niet in december
afrondt! De heer Van Hoof heeft omstandig verkondigd dat dit consequenties
heeft voor de inhoud van het wetsvoorstel. Maar daar praten wij als Tweede
Kamer dan niet meer over. Dat is een heel merkwaardige situatie. Misschien
kan hij dat nog bij de overwegingen betrekken.
 
 Verder heeft de heer Van Hoof formeel gelijk met wat hij zegt over de
positie van de Eerste Kamer. Maar niet beschikkend over het wetsvoorstel,
heeft men nu de meest vergaande uitspraak gedaan. Dat is toch een politiek
signaal van betekenis.
 
 Mede tegen de achtergrond van de ervaring met het wetsvoorstel Amber,
bevordering reïntegratie in het kader van de WAO, waarover de heer Van
Middelkoop al iets heeft gezegd, is mijn concrete voorstel aan de collega's
om het wetsvoorstel vanavond van de agenda te halen en morgen overleg te voeren
met de collega's van de Eerste Kamer, opdat er duidelijkheid over ontstaat,
of de Eerste Kamer het wetsvoorstel op een zodanig moment kan behandelen dat
het inderdaad tijdig in het Staatsblad staat. Blijkt dat de uitkomst van het
nadere overleg te zijn, dan blijf ik alsnog meewerken aan afhandeling van
dit wetsvoorstel voor 1 januari a.s. Is het politieke signaal van vanmiddag
echter zodanig te begrijpen dat het redelijkerwijs niet te verwachten is,
dan kunnen wij een ruimere procedure hanteren voor de afhandeling van dit
wetsvoorstel in de Tweede Kamer.
 
 Samengevat, vanavond gaat het wetsvoorstel van de agenda, morgenochtend
wordt er in bilateraal overleg tussen de Tweede Kamer en de Eerste Kamer duidelijkheid
over verschaft wat er redelijkerwijs van de Eerste Kamer verwacht mag worden
en vervolgens wordt morgen bij de regeling van werkzaamheden of morgenavond
een definitief besluit genomen over de agendering van dit wetsvoorstel. Dit
lijkt mij een brug die iedereen kan bewandelen.
 
 
 
 
 De voorzitter:
 
 De heer Rosenmöller heeft een nader voorstel gedaan. Wie wenst
naar aanleiding van dit nadere voorstel het woord?
 
 
 
 
 
 Mevrouw Bijleveld-Schouten (CDA):
 
 Voorzitter! Ik steun de heer Rosenmöller van harte. Het lijkt mij
goed dat wij even de ruimte nemen om na te gaan wat het standpunt van de Eerste
Kamer precies is. Dat lijkt ook mij een goede brug naar de drie coalitiefracties.
Wij verifiëren het, juist omdat het zulke grote gevolgen voor dit wetsvoorstel
heeft, en nemen daarna een nieuw besluit over de behandeling van dit wetsvoorstel.
Vandaag hebben verschillende Eerste-Kamerleden al uitvoerig op de radio gereageerd
op het feit dat men het wetsvoorstel niet wil behandelen. Ik vraag mij af
waarop de coalitiefracties het dan baseren dat het nog wel kan. Ik krijg dat
nog graag gecheckt.
 
 
 
 
 
 De heer Van Hoof (VVD):
 
 Voorzitter! Het lijkt mij goed om vast te stellen dat in ieder geval de
heer Rosenmöller poogt mee te denken in het proces en te bezien of de
problemen op te lossen zijn. De vraag is echter of met dat meedenken het formele
probleem wordt opgelost dat ik geschetst heb. Ik vind dit des te meer een
vraag omdat, voor zover mij bekend, de voorzitter van de Eerste Kamer eens
een brief aan de voorzitter van de Tweede Kamer geschreven heeft waarin staat
dat wetsvoorstellen die voor 1 december bij de Eerste Kamer binnen zijn, daar
voor 1 januari zullen worden behandeld. Misschien kunt u dat bevestigen, voorzitter.
Je kunt sowieso al vraagtekens zetten bij de uitspraak van de commissie van
de Eerste Kamer. Als de uitspraak in die brief juist is, kun je ook vermoeden
wat er in het presidium van de Eerste Kamer zal gebeuren.
 
 Een tweede argument waarom het besluit van de Eerste-Kamercommissie van
vraagtekens te voorzien is, wordt ook door de heer Rosenmöller zelf gebruikt.
Men heeft een uitspraak gedaan zonder dat men de inhoud van het wetsvoorstel
kent. Dat is heel raar. Als men echt wil oordelen, zal men het wetsvoorstel
moeten hebben. Men kan het wetsvoorstel echter alleen hebben, wanneer wij
er in deze Kamer over gesproken hebben. Dan weet men ook welke wijzigingen
wel of niet zijn aangebracht. Dan kan men een definitief oordeel vellen. Wil
men daar een goed besluit kunnen nemen en wil de basis waarop men uitspraken
doet, juist zijn, dan is het van het allergrootste belang dat er een door
de Tweede Kamer afgehandeld wetsvoorstel is, hoe eerder, hoe beter. Dus dan
moeten wij maar de lijn volgen die wij op de agenda vastgesteld hebben.
 
 
 
 
 
 De heer Van Dijke (RPF):
 
 Voorzitter! De argumentatie van de heer Van Hoof komt mij niet plausibel
voor. Wij spreken hier niet over het geheime deel van het rapport van de commissie-Wierenga.
Het is volledig openbaar wat wij hier hebben en daarvan kan dus ook de Eerste
Kamer kennis nemen.
 
 Ik wil het compromisvoorstel van de heer Rosenmöller ondersteunen.
Het lijkt mij een aardig compromis, waarin beide partijen zich moeten kunnen
vinden. Op die manier kunnen wij misschien met elkaar een straat verder komen.
 
 
 
 
 
 Mevrouw Vliegenthart (PvdA):
 
 Voorzitter! Ik heb een vraag aan de heer Rosenmöller. Stel dat wij
zijn voorstel volgen en morgen navraag doen bij de Eerste Kamer, zoals ik
zelf in mijn eerste bijdrage aan dit debat gesuggereerd heb. Stel dat dan
blijkt dat de Eerste Kamer het wetsvoorstel nog wil afhandelen wanneer het
hier voor 1 december afgehandeld is. Is hij er dan toe bereid de behandeling
van het wetsvoorstel daadwerkelijk af te maken, als wij morgenavond daarmee
beginnen?
 
 
 
 
 
 De heer Rosenmöller (GroenLinks):
 
 Ik heb net gezegd dat, als uit het overleg blijkt dat de Eerste Kamer
het inderdaad voor 1 januari in het Staatsblad kan laten verschijnen, wij
alle medewerking zullen geven om dezelfde voortvarendheid aan de dag te leggen
die wij bij de schriftelijke behandeling gekend hebben. Ik vermoed dat dit
ook voor de collega's geldt. Er is dus geen spoor van twijfel over dat er
dan morgenavond begonnen kan worden. Maar omgekeerd is het dan ook zo dat –
misschien mag ik die vraag hier stellen – als de Eerste Kamer zou zeggen
dat zij haar stellingname handhaaft en het niet redt per 1 januari, dit gevolgen
kan hebben voor de procedure in de Tweede Kamer.
 
 
 
 
 
 Mevrouw Vliegenthart (PvdA):
 
 Voorzitter! Dat heb ik in mijn eerste termijn gezegd, namelijk dat het
een relevant feit zou zijn, als die tijdsdruk eraf zou gaan. Maar dat moeten
wij dan wel zeker weten.
 
 
 
 
 
 Mevrouw Schimmel (D66):
 
 Ik wil ook graag een reactie geven op hetgeen de heer Rosenmöller
heeft voorgesteld. Ik vind dat de heer Van Hoof gelijk heeft in zijn formele
stellingname en ik vind dat de heer Van Middelkoop een argument naar voren
bracht met de uitspraak, dat wij met Amber ook wat hebben geleerd. Ik denk
derhalve dat het formele en het materiële met elkaar gemixed zouden moeten
worden, en dat een mogelijkheid tot onderzoek, zoals de heer Rosenmöller
dit heeft voorgesteld, daarin misschien een vruchtbare weg zou kunnen zijn.
 
 
 
 
 De voorzitter:
 
 Nu het woord Amber valt, weet u welk advies ik te dien aanzien aan de
Kamer heb gegeven, maar de Kamer is een andere route gegaan. Mag ik het volgende
voorstellen, gehoord de discussie.
 
 Wij moeten vaststellen – dat was een vraag aan mij – dat de
brief van de collega van de Eerste Kamer ziet op rond 1 december, zij het
niet overeenkomstig de samenvatting zoals de heer Van Hoof die geeft. Het
is een brief die geïnterpreteerd moet worden – u kent de inhoud
trouwens – als een inspanningsverplichting, die tot nu toe steeds is
waargemaakt, maar ook als een mededeling dat alles wat na 1 december komt,
niet meer onder die inspanningsverplichting valt. Wat tot nu toe nog niet
is gebeurd, is dat er expressis verbis een uitspraak is gedaan van de kant
van de Eerste Kamer – ik zal daar straks nog een opmerking over maken –
dat iets niet meer in behandeling zal worden genomen, voordat een wetsvoorstel
hier is behandeld ten aanzien waarvan wij in de veronderstelling leven dat
dit onder de 1 december-clausule valt. Er is derhalve een zekere nuancering.
 
 Mijn tweede opmerking is dat de heer Van Hoof gelijk heeft, dat de gang
der dingen in de Eerste Kamer is – net zoals bij ons overigens –
dat pas blijkt of iets al of niet behandeld zal worden, wanneer de Eerste
Kamer zelf in pleno daartoe een besluit heeft genomen. En voor zover ik weet,
heeft daar het seniorenconvent, wat bij ons Presidium heet, zich er nog niet
over beraden. Er ligt dus alleen het feit dat een commissie uit de Eerste
Kamer met betrekking tot dat punt kennelijk een uitspraak
heeft gedaan, welke uitspraak ons is geworden. Maar ik begrijp uit uitlatingen
dat dit ook bredere bekendheid heeft gekregen.
 
 Nu was er de opmerking: wil onderzoeken bij de Eerste Kamer wat de betekenis
is van die uitspraak. Ik kan er tal van kanttekeningen bij plaatsen, of die
helderheid die men vraagt, verschaft kan worden. Ook ik kan namens u alleen
optreden, wanneer de plenaire vergadering daartoe heeft besloten. Voorts is,
voor zover ik weet, de Eerste Kamer thans niet bijeen. Maar dat neemt niet
weg dat, als men vraagt: wil proberen helderheid te verschaffen over de betekenis
van het besluit dat door de desbetreffende commissie daar is genomen, ik mij
daartoe wil inspannen.
 
 Ik wil u zeggen dat ik de inspanning voor een groot deel al heb verricht,
maar dat ik mij niet vrij voel daar uitsluitsel over te geven, om het simpele
feit dat wij ook hier onze orde hebben. Maar als u vraagt: wil dat formeel
nagaan, dan zal ik dat doen. Ik ben evenwel slechts bereid dat te doen –
en anders breng ik het eerste voorstel van de heer Rosenmöller in stemming –
onder het beslag dat, indien zou blijken dat de inspanningsverplichting van
de kant van de Eerste Kamer ook op de WULBZ betrekking heeft, en wij niettemin
vanavond niet met de behandeling van dit wetsvoorstel beginnen, de Kamer zich
inspant om het wetsvoorstel rond 1 december afgehandeld te hebben. Dit overigens
met handhaving – op één enkel puntje na, maar tot mijn
schrik zag ik daar weer niet veel spreektijden; dat was niet zo urgent, begreep
ik; dat kan dus ook afgedaan worden – van de behandeling van al die
andere wetsvoorstellen die wij gaag afgehandeld wilden hebben, want anders
draaien we in een cirkel rond. In dat geval zal ik u morgen, na de lunchpauze,
bij de regeling een voorstel doen. Ik geloof wel dat wij het in die context
moeten zien. Dat betekent dat u niet verstoord in mijn richting moet kijken –
dat mag u trouwens wel – als ik morgenavond misschien nog ietsje harder
moet zijn dan ik vorige week op een avond ben geweest. Een hardheid, die ik
voor vanavond niet had willen opbrengen.
 
 
 
 
 
 Aldus wordt besloten.
 
 
 
 
 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/h-tk-19951996-28-2104-2108.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl