Vragen Marijnissen aan minister Pronk (OSW) over zijn uitspraken over het kabinetsbeleid en zijn rol daarin
Staten-Generaal — Handelingen 
Datum: 2014-07-12 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Handeling 1995-1996, pag. 5496-5501

 
 
 

Handeling

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Vergadernummer
Datum vergadering

14-05-1996

Tweede Kamer der Staten-Generaal

1995-1996

nr. 81, pagina 5496-5501

14-05-1996

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 
 Er is geen inhoudsopgave aanwezig.
 
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in vergadering

Regeling van werkzaamheden (dinsdag 14 mei 1996)Pagina 5491-5494
Behandeling van: de brief van de minister van Verkeer en Waterstaat over de vliegramp Bijlmermeer (22861, nr. 13)Pagina 5529-5544
Vragen Marijnissen aan minister Pronk (OSW) over zijn uitspraken over het kabinetsbeleid en zijn rol daarinPagina 5496-5501
Stemmingen in verband met het wetsvoorstel Regels inzake de financiële verhouding tussen het Rijk en de gemeenten (Financiële-verhoudingswet) (24552).Pagina 5495-5495
Stemmingen in verband met het wetsvoorstel Regels inzake de invoering van de Financiële-verhoudingswet (Invoeringswet Financiële-verhoudingswet) (24553).Pagina 5495-5496
Stemmingen over zeven moties, ingediend bij de behandeling het rapport van de Enquêtecommissie Opsporingsmethoden, te weten: - de motie-Dittrich/Kalsbeek-Jasperse over overplaatsing van hoge politiefunctionarissen in het belang van de dienst (24072, nr. 39); - de motie-Dittrich over een periodiek voortgangsverslag (24072, nr. 40); - de motie-Sipkes c.s. over personele consequenties (24072, nr. 41) en vier andere motiesPagina 5494-5495
81ste vergadering; 14 mei 1996Pagina 5491-5491
Behandeling van: het wetsvoorstel Wijziging van de Wet op het basisonderwijs, de Interimwet op het speciaal onderwijs en het voortgezet speciaal onderwijs en de Tijdelijke wet bekostiging nieuwe basisscholen inzake vereenvoudiging van het bekostigingsstelsel voor het basisonderwijs en het (voortgezet) speciaal onderwijs (vereenvoudiging Londo) (23636).Pagina 5501-5529
Lijst van ingekomen stukken, met de door de voorzitter ter zake gedane voorstellen (dinsdag 14 mei 1996)Pagina 5544-5545

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 219 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 

 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 Aan de orde is het mondelinge vragenuur, overeenkomstig
artikel 136 van het Reglement van orde.
 
 
 
 
 
 
 Vragen van het lid Marijnissen aan de minister voor Ontwikkelingssamenwerking,
over zijn uitspraken over het kabinetsbeleid en zijn rol daarin.
 
 
 
 
 
 De heer Marijnissen (SP):
 
 Mijnheer de voorzitter! Ik zou niet zover willen gaan, te zeggen dat alle
vijanden van het asociale beleid van dit paarse kabinet per definitie ook
mijn vrienden zijn. Maar ik koester wel een buitengewone belangstelling voor
deze mensen. Ik reken onder hen ook de minister voor Ontwikkelingssamenwerking,
de heer Pronk.
 
 Twee journalisten, te weten Margriet Brandsma en Pieter Klein, hebben
een boek geschreven over de heer Pronk. En – o, ironie! – dit
boek zal hedenmiddag door de heer Bolkestein worden overhandigd aan de heer Pronk. De heer Pronk mag het eerste exemplaar in ontvangst
nemen. Hoewel deze twee politici ogenschijnlijk elkaars tegenstanders zijn,
hebben zij ook veel gemeen. De heer Bolkestein wordt nogal eens getypeerd
als iemand die oppositie voert tegen een kabinet waarin in ieder geval zijn
partij een buitengewoon belangrijke rol speelt. Dat is inderdaad heel bijzonder.
 
 Maar minister Pronk kan er ook wat van. In het boek dat vandaag uitkomt,
zegt hij grote problemen te hebben met de bezuinigingen van 18 mld. van dit
kabinet. Zijn bezwaren tegen de privatisering van de Ziektewet en de WAO zijn
zelfs zo zwaarwegend dat hij een aanbod om minister van Sociale Zaken en Werkgelegenheid
te worden heeft afgeslagen, ook na zware druk van de partijtop. De grens die
ik getrokken heb, is dat ik het niet persoonlijk wil uitvoeren, zo wordt de
minister in het boek geciteerd. Dat valt op zichzelf heel wel te begrijpen.
Ik zou het zelf ook niet uit willen voeren. Maar ik heb het regeerakkoord
dan ook niet ondertekend. En hoewel het hier om zaken gaat die de meest essentiële
punten betreffen van dit paarse kabinet, tekende de minister voor Ontwikkelingssamenwerking
wel het regeerakkoord. Dat is bijzonder. Dat is heel bijzonder. Daarom wil
ik de minister de volgende vragen voorleggen.
 
 1. Hoe ziet de minister dit nu zelf allemaal? Spreekt het kabinet nu wel
of niet met één mond? Hebben wij hier te maken met een staatsrechtelijk
novum? En mogen wij in de toekomst bijvoorbeeld van minister Jorritsma de
uitspraak verwachten dat zij zich volledig wenst te distantiëren van
het beleid van de minister voor Ontwikkelingssamenwerking?
 
 2. Eerder vergeleek de minister zijn positie met die van een burgemeester
in oorlogstijd. Dat was ten tijde van het vorige kabinet. Hoe wil de minister
zijn huidige positie omschrijven?
 
 3. Het belang van deze vragen en de antwoorden daarop is groot, daar uit
hetzelfde boek blijkt dat de minister aspiraties heeft in de richting van
het fractieleiderschap van de Partij van de Arbeid in de Tweede Kamer. Hij
zou misschien zelfs minister van Buitenlandse Zaken willen worden. Mijn vraag
is: zou hij eventueel ook het premierschap overwegen?
 
 
 
 
 
 Minister Pronk:
 
 Mijnheer de voorzitter! Ik begin met de vraag: hoe ziet de minister het
zelf? In de desbetreffende tekst heb ik mijn ambitie weergegeven om een tweede
termijn als minister voor Ontwikkelingssamenwerking te kunnen voltrekken.
Ik had daarvoor nogal wat overtuigingskracht nodig. Het ging daarbij niet
alleen om de ontwikkelingssamenwerking in engere zin. Ik wilde anderen er
ook van overtuigen dat ik minder geschikt was dan anderen om een andere positie
in te nemen in het desbetreffende kabinet. Ik spreek nu over enkele jaren
geleden. Het was toen algemeen bekend dat ik in de fractie van de Partij van
de Arbeid bij de discussie over de totstandkoming van het regeerakkoord nogal
wat problemen had met de desbetreffende sociale paragraaf. Ik heb toen als
één van de argumenten ten gunste van de continuering van mijn
huidige werkzaamheden als minister voor Ontwikkelingssamenwerking naar voren
gebracht, dat het niet zo geloofwaardig zou zijn als juist ik dat onderdeel
zou uitvoeren. Immers, ik had veel bezwaren tegen het desbetreffende onderdeel
van het totale regeerakkoord, een regeerakkoord dat ik verder graag onderschreef.
Ik had mij immers altijd warm voorstander van een paars kabinet getoond. Achteraf,
mijnheer de voorzitter, had ik natuurlijk geen gelijk. Het regeerakkoord blijkt
bijzonder veel ruimte te bieden voor een uitstekende sociale politiek. Collega
Melkert voert het prima uit, beter dan ik ooit zelf zou hebben gekund.
 
 Ik ben een loyaal lid van het kabinet, zeg ik in antwoord op de tweede
vraag van de geachte afgevaardigde de heer Marijnissen. In antwoord op zijn
derde vraag zeg ik: dat wens ik te blijven.
 
 
 
 
 
 De heer Marijnissen (SP):
 
 Mijnheer de voorzitter! Ik ben onder de indruk van de reactie van de minister,
vooral omdat hij zijn eigen ongelijk erkent en hij zelfs zover gaat dat hij
deze minister van Sociale Zaken en Werkgelegenheid complimenteert voor zijn
sociale politiek. Dat is toch wel heel bijzonder: dat iemand eerst zegt tegen
privatisering van de Ziektewet en de WAO te zijn en wel om heel belangwekkende
redenen en vervolgens zegt toch te kunnen instemmen met dit deel van de paarse
politiek. MarijnissenMaar, mijnheer de voorzitter, ik heb nog twee andere
vragen aan de minister. 
 
 In het programma Buitenhof van afgelopen zondag zei de minister buitengewoon
te spreken te zijn over het open, niet regenteske karakter van dit kabinet.
Sterker, hij had in het verleden te maken gehad met bureaucratische, technocratische
kabinetten, maar o, wat was paars anders. Ik wil de minister vragen hoe hij
deze uitspraak ziet in het licht van het volgende. Naar in ieder geval mijn
gevoel houdt dit kabinet niet zozeer rekening met de Eerste of de Tweede Kamer,
maar vooral met de achterkamer. Ik doel hiermee vooral op datgene wat is gebeurd
aan de vooravond van het debat over de privatisering van de Ziektewet. De
bewindslieden van dit kabinet maakten met de woordvoerders van de coalitiefracties
afspraken over dat debat. Dat is ook gebeurd aan de vooravond van de beslissing
van het parlement over het instellen van een parlementair onderzoek. Graag
hoor ik wat de zienswijze van de minister hierop is.
 
 Mijnheer de voorzitter! Ik heb nog een andere vraag aan de minister. In
het bewuste boek wordt hem een uitspraak in de mond gelegd en ik hoor graag
of die correct is weergegeven. De uitspraak luidt: de afspraken in het regeerakkoord
zijn niet zo absoluut, althans ik hoop dat, dat zij het zicht op de samenleving
zullen belemmeren. Mijn vraag aan de minister is simpel: staat hij achter
deze uitspraak en vindt hij inderdaad dat dit kabinet wel in voldoende mate
een juiste kijk op de gang van zaken in de samenleving heeft?
 
 Tot slot, voorzitter, wil ik een vraag stellen aan de fractievoorzitter
van de Partij van de Arbeid. Die vraag heeft te maken met het dualisme. Hoe
verklaart de heer Wallage dat door leden van het kabinet fundamentelere kritiek
op dit paarse beleid kan worden geventileerd – ik doel op de 18 mld.
en de kritiek op de privatisering van de Ziektewet en de WAO – dan door
de fractie van de Partij van de Arbeid in deze Kamer?
 
 
 
 
 
 Minister Pronk:
 
 Voorzitter! Ik ga iedere vrijdag met bijzonder veel genoegen naar de vergadering
van de ministerraad. Dat is weleens anders geweest en het is niet de eerste
keer dat ik dat zeg. Tijdens die vergaderingen kan ik namelijk een discussie
meemaken waarin het zicht op de samenleving niet wordt verloren en waarin
de afspraken die ooit zijn gemaakt niet kost wat kost blijven gelden. Dat
vind ik prettig, want dit betekent dat een poging wordt gedaan om te regeren
op een niet-regenteske manier.
 
 In de twee jaar dat ik lid ben van dit kabinet heb ik nog nooit deelgenomen
aan een bijeenkomst in een van de achterkamertjes, maar misschien komt dat
doordat ik niet zo'n belangrijke positie heb in dit kabinet. Ik ken die dus
niet van binnen; ik was er niet bij.
 
 Voorzitter! Er is een uitspraak geciteerd. Daarmee gaf ik een bespiegeling,
een terugblik, omtrent mijn opvattingen die ik destijds had en die ik in de
desbetreffende periode meermalen heb geuit. Wat dat betreft is er niets nieuws.
 
 
 
 
 
 De heer Wallage (PvdA):
 
 Voorzitter! Ik kan de heer Marijnissen niet echt verder helpen. De fractie
van de Partij van de Arbeid steunt dit kabinet en heeft, als zij dat nodig
vindt, kritiek. Dat bespreken we met elkaar en dat dragen wij uit. De kritiek
die individuele leden van het kabinet daar ex post aan toevoegen, is van een
andere orde. De heer Marijnissen heeft te maken met de afweging die wij hier
maken. Dat hij daarover niet helemaal tevreden is, kan ik niet helpen.
 
 
 
 
 
 De heer Janmaat (CD):
 
 Mijnheer de voorzitter! Deze PvdA-minister moet een uiterst gelukkig man
zijn. Hij heeft totaal niets te maken met de grote financiële problemen
in Nederland. Hij hoeft zijn hoofd maar af te wenden voor de toenemende armoede.
Hij, minister Pronk, mag in het buitenland met honderden miljoenen blijven
smijten in de richting van problemen die niet worden opgelost, wetend dat
het geld dat hij wegsmijt veelal niet op de plaats van bestemming aankomt.
 
 De minister heeft daarnet gezegd dat hij dikwijls het kabinetsberaad volgt.
Krijgt hij, gezien de geweldige armoede hier in de grote steden, nooit de
neiging om tegen de minister van Binnenlandse Zaken te zeggen: joh, hier heb
je een deel van mijn ontwikkelingsgelden om de problematiek in Nederland aan
te pakken?
 
 
 
 
 
 Minister Pronk:
 
 Voorzitter! Ik was hier naartoe geroepen om twee series mondelinge vragen
te beantwoorden: de vragen waar wij nu mee bezig zijn en de vragen over de
situatie rond de duizenden vluchtelingen op de boten uit Liberia. Die laatste
vragen behoeven niet te worden gesteld, omdat Ghana en misschien Nigeria de
mensen alsnog gaan opnemen. Ik geef het voorbeeld, omdat het de actualiteit
van vandaag is. Voor dit soort mensen gaat het om een situatie van leven of
dood, een situatie die wij gelukkig in de Nederlandse samenleving niet meemaken.
Voor dit soort mensen hebben wij in de afgelopen drie jaar, 1994, 1995 en
1996, inderdaad miljoenen guldens uitgegeven en niet weggesmeten.
 
 
 
 
 
 De heer Rosenmöller (GroenLinks):
 
 Voorzitter! Met hartgrondige instemming met het laatste onderdeel van
de beantwoording keer ik terug naar het oorspronkelijke thema.
 
 De minister voor Ontwikkelingssamenwerking maakte zich wel erg gemakkelijk
van de zaken af. Vindt hij nog steeds dat de privatisering van de Ziektewet
niet goed is? Vindt hij dat als hij nu spreekt over een goede sociale politiek,
hij achteraf ongelijk had met zijn kritiek op die privatisering van de sociale
zekerheid? Als hij die kritiek nog steeds heeft, is hij dan in het kabinet
ten onrechte akkoord gegaan of heeft hij een aantekening laten maken die ons
niet bekend is?
 
 
 
 
 
 Minister Pronk:
 
 Voorzitter! Ten eerste ben ik niet zo'n groot voorstander van het opdringen
van de markt in het publieke domein. Dat is algemeen bekend. Ten tweede staan
in het regeerakkoord elementen waar je het minder en meer mee eens kunt zijn.
Dat is nu eenmaal een onderdeel van het voeren van een kabinetsbeleid met
een coalitie. Ten derde houd je je aan afspraken die in hun totaliteit zijn
gemaakt.
 
 Het aardige van de politieke discussie van de afgelopen paar jaar binnen
het kabinet en tussen kabinet en parlement is dat er inderdaad continu nieuwe
compromissen kunnen worden gesloten. Datgene wat ooit is afgesproken
hoeft niet precies te worden uitgevoerd omdat het nu eenmaal zo is afgesproken.
Je kunt naar elkaar luisteren. Vanuit die optiek ben ik het volkomen eens
met de uitkomsten van het kabinetsberaad en van het beraad tussen het kabinet
en het parlement. Ik zie de tweede helft van deze kabinetsperiode, waarin
een belangrijke discussie zal plaatsvinden over de hervorming van de sociale
zekerheid, met vertrouwen tegemoet.
 
 
 
 
 
 De heer Weisglas (VVD):
 
 Voorzitter! De minister voor Ontwikkelingssamenwerking heeft net zijn
grote loyaliteit aan dit kabinet nog eens betuigd. De VVD-fractie is hem daar
dankbaar voor en is door hem gerustgesteld. Tegelijkertijd heeft de minister
het vorige kabinet, van CDA en PvdA, als regentesk omschreven. Voor ons, als
buitenstaanders ten opzichte van dat kabinet, was dat een interessante mededeling.
De minister heeft bijna vijf jaar deel uitgemaakt van dat kabinet. Zou het
niet eleganter zijn geweest om die waarneming eerder in het openbaar te doen?
De minister heeft dat al eerder gedaan, maar het gaat mij er nu om of hij
dat niet ook in de Tweede Kamer had moeten doen. Had hij daar na zo'n tweeënhalf
jaar in dat kabinet niet consequenties uit moeten trekken in plaats van die
informatie thans, nu die politiek niet meer zo relevant is, hier naar voren
te brengen?
 
 
 
 
 
 Minister Pronk:
 
 Voorzitter! De dankbaarheid begrijp ik, maar de geruststelling niet. Geruststelling
betekent namelijk dat je geen vertrouwen had, terwijl de heer Weisglas dat
van het begin af aan had kunnen hebben. De informatie is geen nieuwe informatie;
ik heb nooit van mijn hart een moordkuil gemaakt. Ook in het verleden heb
ik diverse malen gezegd dat ik vrijdag niet de leukste dag vond. Tegenwoordig
vind ik vrijdag eigenlijk wel de leukste dag van de week.
 
 
 
 
 
 Mevrouw Roethof (D66):
 
 Voorzitter! De heer Marijnissen baseert de vragen die hij aan de minister
voor Ontwikkelingssamenwerking heeft gesteld, op een artikel dat in Vrij Nederland
heeft gestaan. Wij hebben de Groene Amsterdammer van 1 mei jl. er nog even
bij gepakt. Daarin staat een profiel van de Socialistische Partij en wordt
de heer Marijnissen geïnterviewd. Hij zegt daar onder andere over ons
werk hier in de Kamer dat wij geen analyses meer maken en dat wij de samenhang
niet meer willen zien, omdat het hier "allemaal opportunisme en waan van de
dag" is. Ik wil de heer Marijnissen vragen hoe hij zijn optreden hier vandaag
wil karakteriseren. Is dit politieke stuntwerk van hem iets anders dan publicitair
opportunisme?
 
 
 
 
 
 De heer Marijnissen (SP):
 
 Mijnheer de voorzitter! Ik zou bijna in verlegenheid raken door deze vraag,
maar dat is absoluut niet aan de orde. Wat ik graag te weten wil komen –
dat is echter buitengewoon moeilijk, omdat het vragenuur zich eigenlijk niet
leent voor een echte ondervraging; een interpellatie vond ik evenwel een iets
te zwaar middel – is of wij hier te maken hebben met een staatsrechtelijk
novum. Ik blijf het buitengewoon merkwaardig vinden dat iemand die, toen het
PvdA-verkiezingsprogramma werd gepresenteerd, zei dat hij 8 mld. bezuinigingen
al te veel vond – ik heb hier het desbetreffende stuk uit Het Parool
liggen – uiteindelijk toch instemt met een bezuiniging van 18 mld. die
in het verkiezingsprogramma van de heer Bolkestein staat. Dat vind ik merkwaardig.
Ik vraag dan ook hoe consistent deze minister is. Die minister zegt eerst
dat hij de privatisering van de Ziektewet en de WAO afwijst. Twee jaar na
dato zegt hij evenwel: ik zag het verkeerd; ik heb ingestemd met het paarse
regeerakkoord en ik betreur dat nu niet langer. Ik vind dat niet consistent.
Daarom vind ik het inderdaad van belang om op zo'n moment als parlementariër
aan zo'n bewindspersoon te vragen om opheldering te verschaffen. Dat heeft
niets met opportunisme te maken; dat heeft, naar mijn idee, te maken met het
doen van je werk in de Kamer.
 
 
 
 
 
 De heer De Hoop Scheffer (CDA):
 
 Voorzitter! Nu de minister voor Ontwikkelingssamenwerking kennelijk van
burgemeester in oorlogstijd burgemeester in vredestijd is geworden, wil ik
hem vragen hoe hij de gespletenheid die hij aan de dag legt in zijn uitspraken
deze week en in zijn uitspraken van vandaag, in overeenstemming wil brengen
met zijn deelname aan vorige kabinetten. Hoe zat het eigenlijk precies met
dat regenteske?
 
 
 
 
 
 Minister Pronk:
 
 Voorzitter! Mijn opvatting daarover heb ik diverse malen uiteengezet.
Ik ben een voorstander van het voeren van kabinetsbeleid dat, zoals de geachte
afgevaardigde de heer Marijnissen zojuist citeerde, zo dicht mogelijk gebeurt
bij datgene wat de mensen in de Nederlandse samenleving, ook de arme mensen,
beweegt. Ik vind dat het om die reden niet wenselijk is om datgene wat je
ooit hebt afgesproken als politieke elite, zoals wij hier met z'n allen bij
elkaar zitten, onverkort overeind te houden, ongeacht veranderingen die zich
voordoen. Om dezelfde reden heb ik diverse malen teruggeblikt op de politiek
waar ik zelf medeverantwoordelijk voor ben geweest. Ik noem de desbetreffende
bundel interviews over het vorige kabinet. Het begrip "regentesk" heb ik bij
wijze van een soort zelfkritiek gehanteerd. Ik ben niet wars van zelfkritiek.
Ik probeer als politicus zo dicht mogelijk bij de mensen de politiek te voeren
die wij hier hebben neergezet om dezelfde reden. Daar slaag ik lang niet altijd
in, maar ik doe er wel mijn best voor.
 
 
 
 
 
 De heer Lansink (CDA):
 
 Voorzitter! Ik wil de minister vragen of zijn gespletenheid van vandaag,
die terug te voeren is op andersoortige gespletenheden, tot het oordeel moet
leiden dat hij nu spijt heeft van deelname aan de vorige ploeg.
 
 
 
 
 
 Minister Pronk:
 
 Geenszins. Er is van gespletenheid – dat is een term die door de
heer Lansink is overgenomen van de heer De Hoop Scheffer – geen enkele
sprake. Ik maak van mijn hart geen moordkuil. Ik herhaal opmerkingen die ik
eerder heb gemaakt desgevraagd. Ik keer mij daar verder niet vanaf. Ik was
met genoegen lid van het vorige kabinet, omdat ik in 1989,
gezien de uitkomst, koos voor de desbetreffende coalitie. Ik ben groot voorstander
van deze coalitie, gegeven de uitkomst van de verkiezingen in 1994. Die was
anders dan die in 1989. Dat is geen gespletenheid.
 
 
 
 
 
 De heer Van Traa (PvdA):
 
 Ik wil aan de heer De Hoop Scheffer vragen of het oordeel dat wij zojuist
van de minister voor Ontwikkelingssamenwerking hoorden over het lood in de
schoenen, waarmee hij soms op vrijdagochtend naar het kabinet ging, misschien
iets te maken heeft met het feit dat de heer De Hoop Scheffer in de vorige
kabinetsperiode toch eigenlijk soms iets minder steun gaf dan de heer Weisglas
nu?
 
 
 
 
 
 De heer De Hoop Scheffer (CDA):
 
 Dat laatste acht ik nauwelijks mogelijk.
 
 
 
 
 
 Mevrouw Sipkes (GroenLinks):
 
 De minister voor Ontwikkelingssamenwerking is toch wel vrij verwarrend
bezig. Het was vreemd om te lezen en hier vandaag te horen dat hij het paarse
beleid echt steunt, zeker als het gaat om de privatisering van de Ziektewet.
Dat staat toch haaks op andere uitlatingen van hem. Vervolgens zegt hij hier
dat hij met genoegen lid is van het paarse kabinet. In antwoord op vragen
van de heer De Hoop Scheffer zegt hij dat hij met genoegen lid is geweest
van het vorige kabinet. Is het niet zo dat de minister voor Ontwikkelingssamenwerking
gewoon met genoegen lid is van een kabinet?
 
 
 
 
 
 Minister Pronk:
 
 Het grootste genoegen, dat mij niet altijd is beschoren, ontleen ik aan
mijn aanwezigheid in het parlement. Verder ben ik sociaal-democraat in een
politieke situatie waarin het onmogelijk is om als één van de
politiek-ideologische fracties in de Nederlandse samenleving een meerderheidskabinet
te vormen. Je bent dus altijd onderdeel van een coalitie. Dat ben ik met genoegen,
omdat ik een sociaal-democraat ben en bereid ben tot het sluiten van compromissen.
Ik probeer in een dergelijke coalitie echter op geen enkele manier echt mee
te werken aan een verwatering van de eigen uitgangspunten. Het dient overduidelijk
te zijn dat samenwerking met andere fracties, of dat nu een christen-democratische
is of een liberale, voor sociaal-democraten niet betekent dat er een eenheidsworst
wordt gevormd, maar wel dat wij moeten proberen om samen te werken, vanuit
verschillende visies, aan een compromis, zonder de verschillen te verdoezelen.
 
 
 
 
 
 De heer Van Middelkoop (GPV):
 
 Voorzitter! Het valt in elke minister te waarderen als hij weinig behoefte
heeft om zijn idealen te laten verwateren. Ik begrijp echter niet helemaal
waarom hij kennelijk zich in dit kabinet plezieriger voelt dan in het vorige.
Bestaat die voldoening wellicht hier uit dat hij onder dit kabinet een lager
budget heeft voor Ontwikkelingssamenwerking dan hij had onder het vorige kabinet?
 
 
 
 
 
 Minister Pronk:
 
 Zoals de geachte afgevaardigde heel goed weet, is onder het vorige kabinet,
helaas, voor het eerst in de geschiedenis van de Nederlandse ontwikkelingssamenwerking
de begroting voor ontwikkelingshulp twee achtereenvolgende jaren verlaagd.
Zoals de geachte afgevaardigde heel goed weet, is er nu een afspraak gemaakt
om dat op geen enkele manier meer aan te tasten, gaat de hulpverlening ieder
jaar omhoog en is het ook mogelijk geweest om in het afgelopen jaar een percentage
te halen dat momenteel geschat wordt op 0,84% van het nationaal inkomen. Dat
is een percentage dat verder niet meer wordt aangetast, omdat in dit kabinet –
daar ben ik heel blij om – geldt: afspraak is afspraak.
 
 
 
 
 
 De heer Verhagen (CDA):
 
 Mijnheer de voorzitter! Als afspraak, afspraak is, hoe komt het dan dat
dankzij de Kamer en vooral dankzij de inzet van de CDA-fractie de bezuinigingen
op de begroting van Ontwikkelingssamenwerking niet gerealiseerd worden?
 
 
 
 
 
 Minister Pronk:
 
 Voorzitter! Ik heb uit dat debat niet de indruk gekregen dat dit aan de
CDA-fractie te danken was. Ik had de indruk dat de totale begroting van Ontwikkelingssamenwerking
de steun van de gehele Kamer heeft gekregen.
 
 
 
 
 
 De heer Poppe (SP):
 
 In het verkiezingsprogramma van de PvdA staat dat de norm voor ontwikkelingssamenwerking
1% moet zijn.
 
 
 
 
 
 Minister Pronk:
 
 0,9%!
 
 
 
 
 
 De heer Poppe (SP):
 
 1%.
 
 
 
 
 
 Minister Pronk:
 
 0,9% plus 0,1% voor milieubeleid.
 
 
 
 
 
 De heer Poppe (SP):
 
 In het regeerakkoord is als bodem 0,7% opgenomen en wordt er naar 0,9%
gestreefd. Volgens het boek heeft minister Pronk daarvan gezegd dat hij het
een slechte manier van onderhandelen vond. Is dat juist en, zo ja, is de heer
Wallage dan blij met deze uitspraak?
 
 
 
 
 
 Minister Pronk:
 
 Het antwoord op de vraag of ik het een slechte manier van onderhandelen
vond, is "ja".
 
 
 
 
 
 De heer Wallage (PvdA):
 
 Ik was er blij mee dat de gehele PvdA-fractie, inclusief het lid Pronk,
het onderhandelingsresultaat heeft goedgekeurd.
 
 
 
 
 
 De vergadering wordt enkele minuten geschorst.
 
 
 
 
 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/h-tk-19951996-81-5496-5501.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl