ECLI:NL:CRVB:2007:BB0548, Centrale Raad van Beroep, 25-07-2007, 05-1715 WAO
Centrale Raad van Beroep — Uitspraak 
Datum: 2007-07-25 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Bestuursrecht; Socialezekerheidsrecht

Samenvatting: Niet-ontvankelijk verklaring van het hoger beroep. Geen belang meer aangezien betrokkene alsnog in aanmerking is gebracht voor een volledige WAO-uitkering.

05/1715 WAO
    
    Centrale Raad van Beroep
    
    
    Meervoudige kamer
    
    
    U I T S P R A A K
    
    
    op het hoger beroep van:
    
    [appellante] (hierna: appellante),
    
    
      tegen de uitspraak van de rechtbank Groningen van 3 februari 2005, 04/204 
      (hierna: aangevallen uitspraak),
    
    
    in het geding tussen:
    
    appellante
    
    en
    
    
      de Raad van bestuur van het Uitvoeringsinstituut werknemersverzekeringen 
      (hierna: Uwv).
    
    
    
    Datum uitspraak: 25 juli 2007
     
    I. PROCESVERLOOP
    
    Namens appellante heeft mr. J. Keizer, advocaat te Groningen, hoger beroep ingesteld.
    
    Het Uwv heeft een verweerschrift ingediend.
    
    
      Het geding is ter behandeling aan de orde gesteld ter zitting van de Raad van 
      13 december 2006, waar partijen niet zijn verschenen.
    
    
    Na de behandeling ter zitting van de Raad is gebleken dat het onderzoek niet volledig is geweest, in verband waarmee de Raad heeft besloten het onderzoek te heropenen.
    
    Van de zijde van de Raad is een vraag aan het Uwv gesteld. Bij brief van 8 maart 2007 heeft het Uwv hierop geantwoord. Hierbij is onder meer een besluit van dezelfde datum ingezonden.
    
    Vervolgens hebben partijen desgevraagd toestemming gegeven voor afdoening zonder nader onderzoek ter zitting.
    
    
    II. OVERWEGINGEN
    
    Bij besluit van 27 februari 2003 heeft het Uwv de uitkering van appellante op grond van de Wet op de arbeidsongeschiktheidsverzekering (WAO), die werd berekend naar een mate van arbeidsongeschiktheid van 80 tot 100%, met ingang van 21 april 2003 herzien naar een mate van arbeidsongeschiktheid van 25 tot 35%.
    
    Het tegen dit besluit door appellante gemaakte bezwaar heeft het Uwv bij besluit van 19 januari 2004 ongegrond verklaard.
    
    De rechtbank heeft bij de aangevallen uitspraak het beroep tegen het besluit van 19 januari 2004 gegrond verklaard en dit besluit vernietigd. Hierbij heeft de rechtbank bepaald dat de rechtsgevolgen van dit besluit geheel in stand blijven. Voorts heeft de rechtbank beslissingen gegeven over de vergoeding van de proceskosten en het betaalde griffierecht.
    
    Hangende het hoger beroep heeft het Uwv een besluit van 8 maart 2007 ingezonden. Bij dit besluit is het bezwaar tegen het besluit van 27 februari 2003 alsnog gegrond verklaard en is bepaald dat de WAO-uitkering van appellante met ingang van 21 april 2003 onveranderd wordt berekend naar een mate van arbeidsongeschiktheid van 80 tot 100%.
    
    De Raad overweegt als volgt.
    
    Het besluit van 8 maart 2007 merkt de Raad aan als een besluit in de zin van artikel 6:18, eerste lid, van de Algemene wet bestuursrecht (Awb). Een aanhangig beroep wordt op grond van artikel 6:19, eerste lid, van de Awb mede geacht gericht te zijn tegen een dergelijk besluit, tenzij dit besluit geheel tegemoet komt aan het beroep. De Raad is van oordeel dat het laatste het geval is, nu appellante met ingang van de in geding zijnde datum, 21 april 2003, alsnog in aanmerking is gebracht voor een WAO-uitkering naar de hoogste arbeidsongeschiktheidsklasse.
    
    Naar het oordeel van de Raad is er geen belang meer bij de beoordeling van het hoger beroep van appellante, dat is gericht tegen de instandlating door de rechtbank van de rechtgevolgen van het besluit van 19 januari 2004. Hierbij overweegt de Raad dat appellante geen verzoek om schadevergoeding heeft gedaan en dat er ook anderszins niet van een belang is gebleken. Het hoger beroep zal daarom niet-ontvankelijk worden verklaard.
    
    De Raad heeft aanleiding gezien om het Uwv op grond van artikel 8:75 van de Awb te veroordelen in de proceskosten van appellante in hoger beroep. Deze kosten worden begroot op € 322,-- voor verleende rechtsbijstand.
    
    
    III. BESLISSING 
    
    De Centrale Raad van Beroep,
    
    Recht doende:
    
    
      Verklaart het hoger beroep niet-ontvankelijk;
      Veroordeelt de Raad van bestuur van het Uitvoeringsinstituut werknemersverzekeringen in de proceskosten van appellante tot een bedrag van € 322,--;
      Bepaalt dat het Uitvoeringsinstituut werknemersverzekeringen het door appellante betaalde griffierecht van in totaal € 103,-- vergoedt.
    
    
    
    Deze uitspraak is gedaan door M.C. Bruning als voorzitter en M.C.M. van Laar en E. Dijt als leden. De beslissing is, in tegenwoordigheid van M. Gunter als griffier, uitgesproken in het openbaar op 25 juli 2007.
    
    (get.) M.C. Bruning.
    
    (get.) M. Gunter.