ECLI:NL:ORBBNAA:2004:BT8852, Raad van Beroep voor Belastingzaken (Nederlandse Antillen en Aruba), 30-04-2004, 2002/1923
Raad van Beroep voor Belastingzaken (Nederlandse Antillen en Aruba) — Uitspraak 
Datum: 2004-04-30 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Bestuursrecht; Belastingrecht

Samenvatting: Inkomstenbelasting / Artikel 9 lid 1 LIB / Belastingjaar 2000
      
      Kosten van kinderopvang zijn niet aftrekbaar

Beschikking van 30 april 2004, nr. 2002/1923.
    
    
      DE RAAD VAN BEROEP VOOR BELASTINGZAKEN
      zitting houdende in Aruba,
    
    
    
    1.Appellant heeft op 12 juni 2002 een bezwaarschrift ingediend bij de Inspecteur, gericht tegen de aanslag inkomstenbelasting voor het jaar 2000, gedagtekend 18 april 2002. Verweerder heeft bij uitspraak d.d. 30 september 2002  het bezwaarschrift afgewezen; appellant heeft op 25 oktober 2002 tegen deze uitspraak een beroepschrift ingediend  bij de Raad van Beroep voor Belastingzaken. Ook overigens is door appellant aan de wettelijke vereisten voldaan, zodat appellant ontvankelijk is in zijn beroep.
    
    2.Partijen zijn verdeeld over de vraag of de door appellant in het onderhavige jaar betaalde kosten van kinderopvang behoren tot de kosten van verwerving als bedoeld in artikel 9, eerste lid van de Landsverordening inkomstenbelasting.
    
    3.Kosten van verwerving zijn die kosten die een belastingplichtige noodzakelijkerwijs dient te maken om zijn inkomen te verwerven; er dient derhalve een causaal verband te bestaan tussen de betreffende uitgaven die belastingplichtige zich getroost en de opbrengsten uit de betreffende bron.
    
    4.In het onderhavige geval maakt appellant kosten voor kinderopvang, omdat het kind van appellant en zijn echtgenote in het jaar 2000 2 à 3 jaar was en derhalve niet voor zichzelf kon zorgen, terwijl zowel appellant als ook zijn echtgenote in dat jaar een dienstbetrekking buitenshuis vervulden. 
    
    5.De gezinssamenstelling is in zijn algemeenheid een privé-aangelegenheid en de daaruit voortvloeiende kosten behoren dan ook tot sfeer van de  inkomensbesteding van een belastingplichtige. Naar het oordeel van de Raad ontbreekt ook in geval van appellant het onder 3. genoemde causale verband tussen  de kosten van kinderopvang en de opbrengsten uit de bron dienstbetrekking van appellant en kan er derhalve in casu  niet worden gesproken van kosten van verwerving. Het zijn immers de privé omstandigheden die deze kosten oproepen en niet de dienstbetrekking. De Raad mag niet in te zien dat, door de onderhavige kosten niet als kosten van verwerving toe te laten er sprake zou zijn van een rechtsongelijke situatie met betrekking tot, zoals appellant dit schrijft, het zakenleven.
    
    6.Appellant stelt nog dat de kinderaftrek reeds meer dan dertig jaar onveranderd is gebleven; wat er zij van deze stelling, hij kan naar het oordeel van de Raad er niet toe leiden dat de kosten van kinderopvang tot de kosten van verwerving gaan behoren.
    
    7.Gelet op het vooroverwogene is het gelijk aan de zijde van de Inspecteur.
    
    
    De Raad verklaart het beroep ongegrond.
    
    
    mrs. L. van Gijn als voorzitter en de leden C.W.M. van Ballegooijen en G.J. van Muijen