ECLI:NL:GHSGR:2008:BC8847, Gerechtshof 's-Gravenhage, 19-03-2008, 087-R-07
Gerechtshof 's-Gravenhage — Uitspraak 
Datum: 2008-03-19 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Civiel recht; Personen- en familierecht

Samenvatting: Artikel 269 Rv. Relatieve onbevoegdheid leidt in hoger beroep alsnog tot verwijzing naar andere rechtbank.

GERECHTSHOF ‘s-GRAVENHAGE
      Familiesector
    
    
    
    
      Uitspraak 		: 19 maart 2008 
      Rekestnummer		: 087-R-07
      Rekestnr. rechtbank	: F2 RK 06-2357
    
    
    
    
    
      [appellant],
      wonende te [woonplaats],
      verzoeker in hoger beroep, 
      hierna te noemen: de vader,
      procureur mr. E. Grabandt.
    
    
    
    
      Als belanghebbende is aangemerkt:
      [belanghebbende],
      wonende te [woonplaats], doch thans verblijvende te [woonplaats], Iran
      hierna te noemen: de betrokkene.
    
    
    
    PROCESVERLOOP IN HOGER BEROEP
    
    De vader is op 22 januari 2007 in hoger beroep gekomen van de beschikking van de rechtbank te Rotterdam van 3 november 2006. 
    
    De betrokkene heeft geen verweerschrift ingediend.
    
    Op 30 januari 2008 is de zaak mondeling behandeld. Verschenen zijn: de vader, bijgestaan door zijn advocaat, mr. M. Huisman. De betrokkene is, hoewel daartoe behoorlijk opgeroepen, niet verschenen. De vader en zijn advocaat hebben het woord gevoerd.
    
    HET PROCESVERLOOP IN EERSTE AANLEG EN VASTSTAANDE FEITEN
    
    Voor het procesverloop en de beslissing in eerste aanleg verwijst het hof naar de bestreden beschikking van de rechtbank te Rotterdam. Bij die beschikking heeft de rechtbank zich onbevoegd verklaard kennis te nemen van het verzoek tot ondercuratelestelling.
    
    Het hof gaat uit van de door de rechtbank vastgestelde feiten, voor zover daar in hoger beroep geen grief tegen is gericht. 
    
    
    BEOORDELING VAN HET HOGER BEROEP
    
    1. In geschil is het verzoek tot ondercuratelestelling van betrokkene.
    
    2. De vader verzoekt primair de bestreden beschikking te vernietigen, en opnieuw beschikkende, de betrokkene alsnog onder curatele te stellen met benoeming van de vader tot curator. Subsidiair verzoekt de vader, in het geval het hof van oordeel is dat betrokkene zijn woonplaats wel heeft verloren, het oorspronkelijke verzoek in de stand waarin dit zich bevindt op grond van artikel 269 Rv te verwijzen naar de rechtbank te ’s-Gravenhage.
    
    3. De vader stelt zich op het standpunt dat betrokkene niet in staat is (en was) zodanig zijn wil te bepalen dat dat moet leiden tot het in artikel 1:11 Burgerlijk Wetboek (BW) gestelde, namelijk dat een natuurlijk persoon zijn woonstede verliest door daden waaruit zijn wil blijkt om haar prijs te geven.  Betrokkene is niet in staat om voor zichzelf te zorgen. De huisarts van betrokkene heeft reeds in 2002 geconstateerd dat hij ernstige psychiatrische problemen heeft en psychotisch is. Betrokkene heeft zich niet gewend tot enige hulpverlening. Van de geestesgesteldheid van betrokkene zijn verklaringen overgelegd, welke echter niet recent zijn. Uit de overgelegde verklaringen blijkt voldoende dat betrokkene iemand is die paranoïde en psychotisch is, die vlucht om aan onheil te ontkomen en die niet in staat is om een adequate inschatting te maken van de gevolgen van zijn handelen. De vader wijst erop dat inzake curatele en andere beschermende maatregelen ten aanzien van meerderjarigen nationaliteitsaanknoping (nog steeds) uitgangspunt is. 
    
    4. Het hof overweegt als volgt. Op grond van de wet dient de rechter ambtshalve te toetsen of hem in een concreet geval rechtsmacht toekomt. De vader heeft op 15 september 2006 bij de rechtbank te Rotterdam een verzoekschrift ingediend tot ondercuratelestelling van betrokkene, met benoeming van zichzelf tot curator. Ingevolge artikel 3, aanhef en onder a van het Wetboek van Burgerlijke Rechtsvordering, hierna Rv, heeft de Nederlandse rechter rechtsmacht in zaken die bij verzoekschrift moeten worden ingeleid, indien de verzoeker in Nederland zijn woonplaats of gewone verblijfplaats heeft. Nu de vader de verzoeker is en hij, blijkens het door hem overgelegde uittreksel uit de gemeentelijke basisadministratie, zijn woonplaats of gewone verblijfplaats in Nederland heeft, heeft de Nederlandse rechter rechtsmacht. 
    
    5. Voorts moet worden bezien welke rechter relatief bevoegd is. Ingevolge artikel 266 Rv is dit in zaken betreffende – onder meer – curatele de rechter van de woonplaats, of bij gebreke van een woonplaats in Nederland, van het werkelijke verblijf van degene wiens curatele het betreft. Artikel 269 Rv bepaalt dat bij gebreke van een woonplaats, alsmede van een (eigen) werkelijk verblijf van betrokkene relatieve bevoegdheid toe komt aan de rechter te ’s-Gravenhage. Het hof zal de zaak daarom verwijzen naar de rechtbank te ’s-Gravenhage voor een inhoudelijke behandeling. 
    
    6. Dit brengt met zich dat de bestreden beschikking dient te worden vernietigd en dat de zaak zal worden verwezen naar de rechtbank te ‘s-Gravenhage teneinde verder te worden afgedaan. 
    
    BESLISSING OP HET HOGER BEROEP
    
    Het hof:
    
    vernietigt de bestreden beschikking en, in zoverre opnieuw beschikkende:
    
    verwijst de zaak naar de rechtbank te ‘s-Gravenhage teneinde met in achtneming van de beschikking van het hof verder te worden afgedaan.
    
    
    Deze beschikking is gegeven door mrs. Mink, Van den Wildenberg en Fockema Andreae-Hartsuiker, bijgestaan door mr. Steenks als griffier en uitgesproken ter openbare terechtzitting van 19 maart 2008.