Voortzetting van de behandeling van het wetsvoorstel Regeling van de aanspraak op, de toegang tot en de bekostiging van de jeugdzorg (Wet op de jeugdzorg) (28168) en over de motie-Soutendijk-van Appeldoorn c.s. inzake rapportage met betrekking tot verschillende aspecten van de werking van de Wet op de jeugdzorg (28168, F)
Staten-Generaal — Handelingen 
Datum: 2014-07-07 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Handeling 2003-2004, pag. 1165-1173

 
 
 

Handeling

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Vergadernummer
Datum vergadering

27-04-2004

Eerste Kamer der Staten-Generaal

2003-2004

nr. 23, pagina 1165-1173

06-04-2004

 

 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in vergadering

Behandeling van het wetsvoorstel Wijziging van de Brandweerwet 1985, de Wet rampen en zware ongevallen en de Wet geneeskundige hulpverlening bij rampen in verband met de bevordering van de kwaliteit van de rampenbestrijding door middel van een planmatige aanpak en de aanscherping van het provinciale toezicht en tot wijziging van de Wet ambulancevervoer (Wet kwaliteitsbevordering rampenbestrijding) (28644).Pagina 1142-1147
Voortzetting van de behandeling van het wetsvoorstel Regeling van de aanspraak op, de toegang tot en de bekostiging van de jeugdzorg (Wet op de jeugdzorg) (28168) en over de motie-Soutendijk-van Appeldoorn c.s. inzake rapportage met betrekking tot verschillende aspecten van de werking van de Wet op de jeugdzorg (28168, F)Pagina 1165-1173
Voortzetting van de behandeling van het wetsvoorstel Regeling van de aanspraak op, de toegang tot en de bekostiging van de jeugdzorg (Wet op de jeugdzorg) (28168)Pagina 1147-1155
Presentie en opening (dinsdag 6 april 2004)Pagina 1117-1117
Voortzetting van de behandeling van het wetsvoorstel Wijziging van de Brandweerwet 1985, de Wet rampen en zware ongevallen en de Wet geneeskundige hulpverlening bij rampen in verband met de bevordering van de kwaliteit van de rampenbestrijding door middel van een planmatige aanpak en de aanscherping van het provinciale toezicht en tot wijziging van de Wet ambulancevervoer (Wet kwaliteitsbevordering rampenbestrijding) (28644)Pagina 1155-1165
Voortzetting van de behandeling van het wetsvoorstel Regeling van de aanspraak op, de toegang tot en de bekostiging van de jeugdzorg (Wet op de jeugdzorg) (28168)Pagina 1117-1138
Behandeling van het wetsvoorstel Wijziging van de Landinrichtingswet en enige andere inrichtingswetten (positie van de Centrale Landinrichtingscommissie) (28967)Pagina 1138-1142

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 59 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
Aan de orde is de voortzetting van de behandeling van:het wetsvoorstel Regeling van de aanspraak op, de toegang tot en de bekostiging
van de jeugdzorg (Wet op de jeugdzorg) (28168) en over:- de
motie-Soutendijk-van Appeldoorn c.s. inzake rapportage met betrekking tot
verschillende aspecten van de werking van de Wet op de jeugdzorg (28168, F).De beraadslaging wordt hervat.Staatssecretaris Ross-van Dorp:Voorzitter. De heer Hamel heeft ons gevraagd hoe er op een aantal concrete
punten vrijheidsgraden kunnen worden gerealiseerd, ook zonder experimenteel
artikel. Hij gaf aan dat er bijvoorbeeld al heel wat winst kan worden geboekt
als het bureau jeugdzorg gebruik kan maken van het werk dat lokale voorzieningen
al hebben gedaan om de problemen te verduidelijken. Dit lijkt mij een uitstekende
werkwijze, die niet alleen de doelmatige inzet van het bureau jeugdzorg bevordert,
maar ook klantvriendelijk is, omdat de cliënt niet opnieuw zijn hele
verhaal behoeft te vertellen en het proces behoeft te doorlopen. Belangrijk
is wel dat het bureau jeugdzorg zelf de indicatie stelt. Het bureau kan daarbij
gebruik maken van de informatie die bijvoorbeeld het algemeen maatschappelijk
werk al heeft verzameld. Een van de bureaus waar dit soort goede initiatieven
is genomen, is het bureau jeugdzorg in Utrecht, zo heb ik begrepen. Dit bureau
heeft het AMW in Woerden zo getraind, dat de eerste gesprekken op dezelfde
manier worden gevoerd als het bureau jeugdzorg doet. Mocht het AMW op enig
moment vaststellen dat toch jeugdzorg, waarop aanspraak bestaat, nodig is,
dan draagt het AMW de gegevens over aan het bureau jeugdzorg, dat vervolgens
de indicatie stelt. Dit bespaart tijd en menskracht en het is zeer klantvriendelijk.
Ik zal bezien hoe deze werkwijze breder onder de aandacht kan worden gebracht.De heer Hamel heeft ook gewezen op het project jeugddorp De Glind. Ik
ben daar ook geweest en ik draag het zelf ook een warm hart toe. Het gaat
hierbij om een specialistisch aanbod, waarvan ook andere provincies gebruik
maken. Dit blijft onder de nieuwe wet gewoon mogelijk. De heer Hamel vroeg
zich af, of de continuïteit van dergelijk specialistisch aanbod verzekerd
is. Ook mevrouw Soutendijk heeft hierover haar zorg uitgesproken. Welnu, naar
mijn oordeel hoeft niet te worden gevreesd voor de continuïteit van dergelijk
aanbod. De provincie heeft de taak, te voorzien in het aanbod waarvoor wordt
geïndiceerd, ook als het gaat om specialistische vormen van zorg. Uit
oogpunt van doeltreffendheid en doelmatigheid is het voor de provincie interessanter
om dergelijk zorgaanbod bij een daartoe gespecialiseerde zorgaanbieder buiten
de eigen provincie te subsidiëren, dan voor een dergelijk specialistisch
aanbod binnen de provincie een structureel aanbod in stand te houden of tot
stand te brengen. Vragers en aanbieders van dergelijke gespecialiseerde zorg
zullen elkaar in de toekomst zeker weten te vinden. Ook De Glind is heel zelfverzekerd
in het uitdragen van de kwaliteit van het eigen aanbod. Ik denk daarom zeker
dat dit aanbod onder de aandacht wordt gebracht. Mensen kennen het ook en
het vindt zeer veel waardering. Ik ben daar niet zo bezorgd over.De heer Hamel (PvdA):Ik begrijp het, maar het lijkt mij toch een sprong in het duister. Ik
kan mij voorstellen dat provincies er veel baat bij hebben dat De Glind pars
pro toto staat voor dit soort instellingen. Het is echter geen garantie voor
continuïteit als elke provincie een stukje ervan doet. Ik kan mij goed
voorstellen dat de staatssecretaris bijvoorbeeld met het IPO overlegt over
een aantal landelijke functies die er nu zijn, maar die in een overgangsperiode
tussen de molenstenen van het nieuwe vermalen dreigen te worden. Kan de staatssecretaris
ervoor zorgen dat er in ieder geval de garantie komt dat zij
de eerstkomende twee jaar kunnen doorgaan? Neemt u De Glind als voorbeeld.
Daar zijn acht provincies dan wel grote steden bij betrokken. Ik zie vooral
de eerste periode als probleem. Dan is iedere provincie nog aan het zoeken
welke zorgaanbieders zij al dan niet wil toelaten. Mijn zorg is dat dit soort
voorzieningen deze eerste periode moeten overleven.Staatssecretaris Ross-van Dorp:Ik begrijp de zorg van de heer Hamel. Het lijkt mij goed om deze zorg
onder de aandacht te brengen in het bestuurlijk overleg dat wij hebben. Dan
kunnen wij ook bij het monitoren van de knelpunten kijken of er daadwerkelijk
aanbod in de knel dreigt te komen. Ik wil wel duidelijk stellen dat wij geen
instellingen overeind houden die noodlijdend zijn omdat zij in een aanbod
voorzien waar geen vraag naar bestaat. Ik kan mij voorstellen dat het probleem
dat de heer Hamel signaleert elders ook aan de orde is. Het lijkt mij goed
om dit in het bestuurlijk overleg te bespreken.De heer Hamel vroeg eveneens in dit verband of medewerkers die werken
bij een zorgaanbieder gedetacheerd kunnen worden bij bureau jeugdzorg. Het
bureau jeugdzorg heeft tamelijk veel vrijheid in het op peil houden van de
deskundigheid van het personeel. Het ontwerpbesluit kwaliteit bureaus jeugdzorg
heeft als uitgangspunt dat medewerkers op basis van hun arbeidsovereenkomst
bij het bureau jeugdzorg werkzaam zijn. Een uitzondering wordt gemaakt voor
specialistische functies, voor tijdelijke functies en voor werkers in de jeugd-GGZ.
Ik heb even gekeken en denk inderdaad dat de detachering van specialistische
deskundigen mogelijk is. Dit in antwoord op de vragen van de CDA-fractie.Gevraagd is ook naar dubbelfuncties. Het is mogelijk dat medewerkers zowel
een dienstverband hebben met bureau jeugdzorg als met een zorgaanbieder. Medewerkers
van bureau jeugdzorg kunnen eveneens worden gedetacheerd bij een zorgaanbieder.
Dat zal hetzelfde effect hebben. Het gaat om een regeling bij AMvB en niet
bij wet. Mocht blijken dat de eis van het dienstverband belemmeringen oplevert,
dan kan en zal de maatregel op dit punt worden aangepast.De heer Hamel (PvdA):Ik heb een vraag op dit punt voor de helderheid. Het ging voor een deel
om de uitwisseling tussen het veld en het bureau. Als ik de staatssecretaris
goed begrijp, zegt zij dat detachering sowieso kan; detacheren is niet voorbehouden
aan de GGZ, maar kan ook vanuit andere sectoren bevorderd worden. Klopt dit?Mijn tweede vraag betreft de tijdelijkheid. Kan ik dit ook zo lezen dat
mensen bijvoorbeeld voor een half jaar door een zorgaanbieder bij bureau jeugdzorg
tewerk worden gesteld?Staatssecretaris Ross-van Dorp:Het lijkt mij zinnig dat wij ten aanzien van de deskundigheid en de problemen
waaraan de heer Hamel refereert, gaandeweg kijken of de eisen die nu aan de
dienst worden gesteld belemmeringen opwerpen en of eventueel op dit punt aanpassingen
noodzakelijk zijn. Ik hecht eraan ook in het veld en in de bureaus jeugdzorg
te bezien of er aanpassingen nodig zouden zijn.De heer Hamel wees ook op het belang van een goede schakeling tussen het
gemeentelijk jeugdbeleid en het bureau jeugdzorg. Hij wees op het probleem
dat gemeenten nu ervaren met het bureau jeugdzorg als mogelijke flessenhals.
Ik deel zijn mening dat de huidige flessenhals, als daar al sprake van zou
zijn, niet goed is voor een goede schakeling. Wachttijden moeten zo snel mogelijk
worden teruggedrongen. In de nadere memorie van antwoord ben ik uitgebreid
ingegaan op de initiatieven ter zake en de afspraken die ik daarover met de
provincies heb gemaakt. Overigens kan een goed preventief jeugdbeleid ook
voorkomen dat er een flessenhals ontstaat. De druk op de jeugdzorg kan er
immers door worden gematigd. Het is echter wel een punt dat wij heel goed
in de gaten moeten houden. Er is mij gevraagd om erop toe te zien dat zoiets
niet ontstaat. Ook dat zullen wij bij deze monitoring betrekken. Immers, het
gaat daarbij ook over de aansluiting van de schakels.De heer Hamel (PvdA):In het provinciale jeugdzorgplan kunnen natuurlijk ook uitstekend afspraken
worden gemaakt over de wijze waarop er naar dit soort voorzieningen wordt
gekeken. Ik ben het er dus zeer mee eens dat het aantal wachtenden voor het
bureau gemonitord wordt. Dit geldt ook voor de provincie ten opzichte van
de gemeentes in die zin dat de provincie niet afwacht wat de gemeentes doen.
De provincie dient dus actief aan te geven hoe zij de relatie met de gemeentes
vorm denkt te geven.Staatssecretaris Ross-van Dorp:Ik zal dit meenemen naar het IPO. Dit lijkt mij zeker een aandachtspunt.
Immers, het zal voor de provincies zeer wenselijk zijn dat dit onderdeel zoveel
mogelijk geconcretiseerd wordt en dat ook dit in het overleg met de gemeenten
onderwerp van gesprek is. Een van die onderwerpen is de vraag of de taken
nog op het juiste niveau liggen. Ik doel hierbij op de juiste toepassing van
het subsidiariteitsprincipe. Ik denk ook aan de vraag wie waarvoor verantwoordelijk
is, alsook de vraag of iedereen zijn verantwoordelijkheid wel op zich neemt.Mevrouw Slagter vroeg in dit verband of men bij de gemeente c.q. op kleine
schaal wel voldoende toegerust is. Het lijkt mij goed om voor de ondersteuning
van het beleid zeker te kijken naar de kleine schaal om na te gaan of gemeenten
van elkaars expertise gebruik zouden kunnen maken. De kleine schaal heeft
als voordeel dat de feed back voor bestuurders vaak heel direct is: je kunt
de supermarkt niet binnenkomen of je wordt al aangesproken op de werking van
het beleid. Als het echter gaat om de beleidskracht, kan het gebeuren dat
een ambtenaar slechts een halve dag de tijd heeft om zich met een aantal toch
belangrijke zaken bezig te houden. Die problematiek doet zich straks waarschijnlijk
ook voor bij de behandeling van de wet inzake de maatschappelijke ondersteuning.
Ook daarbij rijst de gedachte om kleine gemeenten actief te ondersteunen bij
het formuleren en het maken van beleid.Voorzitter. Alle woordvoerders hebben nogmaals gepleit voor een voortvarende
aanpak van de bureaucratie. Daaraan is wel de voorwaarde verbonden dat de
monitoring hiervan geen nieuwe bureaucratie mag opleveren. Er is gevraagd
om deze monitoring vooral te richten op het signaleren van goede voorbeelden
uit de praktijk en het breed verspreiden daarvan. De heer Van der Lans heeft
in dit verband gezegd dat er heel goede dingen gebeuren. Inderdaad
is het niet allemaal kommer en kwel; de mensen werken hard met vaak heel goede
intenties, wat ook goede resultaten heeft.De goede voorbeelden moeten overigens niet als een soort vuurpijl in de
lucht blijven hangen om daarna te doven. Wij moeten dus proberen om op het
lichtnet van het jeugdbeleid aan te sluiten. Ik kan hier heel kort over zijn:
de wens van de Kamer is mij uit het hart gegrepen. Ik heb al aangegeven dat
ik actie ga ondernemen. Zo wil ik inzicht en geen papiermassa. Ik denk aan
een soort actiebrigade. Er is over de roskam gesproken. Ik weet hoe dat gaat:
paarden worden er heel mooi glanzend van. Een glanzende bureaucratie lijkt
mij niet direct het doel. Die actiebrigade kan volgens mij goede voorbeelden
verspreiden en bureaucratie uitbannen. Er moet dus een soort dynamiek uitgaan
van het bureau jeugdzorg, als men daar binnenkomt. Men moet niet de indruk
hebben dat men daar een halve dag papieren moet uitpluizen en nasnuffelen.De opmerkingen hierover beschouw ik dan ook als een ondersteuning van
mijn voornemen. Ik wil dit onderdeel ook graag uitwerken.De heer Hamel heeft gevraagd of ik bereid ben om de lagere regelgeving
onder de Wet op de jeugdzorg nog eens kritisch te bezien uit een oogpunt van
bureaucratie. In eerste termijn heb ik reeds aangegeven dat ik daar zeker
toe bereid ben.Voorzitter. Ik meen dat mevrouw Slagter heeft gevraagd of ik een snelle
triage kan garanderen bij aanmelding bij het bureau jeugdzorg. Op die manier
kunnen spoedgevallen er direct uit gefilterd worden, evenals cliënten
die terugverwezen dienen te worden naar lokale voorzieningen. Uit de metingen
van de taskforce wachtlijsten jeugdzorg blijkt dat alle bureaus jeugdzorg
de werkprocessen hebben ingericht met als doel dat bij aanmelding onmiddellijk
kan worden ingeschat of er sprake is van een crisissituatie. Als dit het geval
is, wordt hiernaar gehandeld. De bureaus jeugdzorg zijn daarvoor voldoende
deskundig. Ook wordt direct na de aanmelding geschat of een vraag thuishoort
bij de lokale voorzieningen. Het is inderdaad zeer belangrijk dat iemand na
binnenkomst zo snel mogelijk duidelijkheid krijgt. Dit blijft dus een punt
van aandacht.De CDA-fractie vindt dat er een beroepsopleiding tot indicatiesteller
bij een bureau jeugdzorg moet komen. Een aantal Kamerleden heeft ook gesproken
over de kwaliteit van de indicatiestelling. Zoals gezegd, ben ik in gesprek
met de sector over opleidingen en trainingen tot het beroep van indicatiesteller.
Een beroepsopleiding is daarvan een onderdeel.Mevrouw Soutendijk heeft mij gevraagd of ik het verhogen van de ouderbijdrage
in overweging zou nemen indien nadere maatregelen noodzakelijk blijken te
zijn als de wet niet binnen het financiële kader kan worden uitgevoerd.
Ik denk niet in de eerste plaats aan het verhogen van de ouderbijdrage. Ik
ben het wel met mevrouw Soutendijk eens dat dit een drempelverhogende werking
zou hebben. Als ik nadere maatregelen moet treffen, zal ik maken dat schaarse
middelen worden ingezet voor cliënten die de zorg het hardste nodig hebben.Mevrouw Slagter van de fractie van de SP heeft gevraagd of gezinscoaching
met dwang kan worden opgelegd, gezien het feit dat een gezinscoach het vertrouwen
van het gezin moet genieten. Waar gezinscoaching nodig is, gaat de voorkeur
natuurlijk uit naar instemming en vrijwilligheid, al dan niet met enige drang.
Met de juiste inzet en vasthoudendheid kan zeer veel worden bereikt. Van dwang
is slechts sprake indien de kinderrechter de minderjarige onder toezicht heeft
gesteld. De gezinsvoogd kan de ouders van de minderjarige dan namelijk een
aanwijzing geven. Daaraan geven de ouders in de regel gevolg.Mevrouw Slagter heeft ook gevraagd wanneer de AMvB met betrekking tot
de rechtstreekse verwijzing kwam en wanneer voorlichting hierover aan de verwijzers
werd gegeven. Deze AMvB zal naar verwachting deze zomer tegelijkertijd met
de andere AMvB's in het Staatsblad worden gepubliceerd. Na de publicatie zal
ik de verwijzers informeren en met de betreffende koepels overleggen hoe daarover
het beste voorlichting kan worden gegeven. Mevrouw Slagter heeft mij ook gevraagd
of de noodzaak tot indicering van cliënten die al hulp ontvangen binnen
een half jaar na inwerkingtreding van de wet, geen grote druk oplevert voor
de bureaus jeugdzorg. De Wet op de jeugdzorg kent een overgangsbepaling voor
cliënten die nu gebruikmaken van een voorziening voor jeugdhulpverlening.
Deze cliënten moeten binnen een half jaar na inwerkingtreding van de
wet worden geïndiceerd. Ik kan niet zeggen om hoeveel cliënten het
gaat. De bureaus jeugdzorg hebben op grond van hun huidige werkwijze al een
indicatieproces met cliënten doorlopen. Het maken van indicatiebesluiten
kan dus voor deze groep worden afgehandeld zonder dat deze cliënten een
uitgebreid indicatietraject dienen te doorlopen. De extra druk op de bureaus
zal dan naar verwachting ook niet zo groot zijn.Mevrouw Slagter-Roukema (SP):Hoef ik het alleen maar te zien als een administratieve handeling?Staatssecretaris Ross-van Dorp:Ja, het is een administratieve handeling.De heer Schouw heeft gevraagd of de beoogde doelmatigheidswinst van 8
tot 10% mogelijk is. In de eerste termijn heb ik opgemerkt dat ik zeker weet
dat er mogelijkheden tot verbetering van de doelmatigheid zijn. Zo kan de
doorlooptijd bij de bureaus jeugdzorg flink worden verkort, de zorg worden
vernieuwd door middel van toepassing van een eigen krachtconferentie en overheadkosten
worden verminderd. Die zijn ook niet gering, al constateren wij dat soms wel
erg breed wordt uitgemeten hoe hoog die zijn.Mevrouw Slagter heeft mij gevraagd welk doel en welke aanpak precies worden
beoogd in het onderzoek naar een enkele financieringsstroom voor het aanbod
aan jeugdzorg. De belangrijkste vraag in dat onderzoek is naar mijn mening
welke aanvullende bijdrage een enkele financieringsstroom voor al het aanbod
aan jeugdzorg levert aan jeugdigen en hun ouders. Om hen gaat het ons uiteindelijk.
Wij zitten hier niet alleen maar om een enkele financieringsstroom in het
leven te roepen; die financieringsstroom moet ergens toe dienen. Ik kan nog
niet zeggen hoe het onderzoek er precies uit zal zien. Ik ben wel van mening
dat het onderzoek niet moet worden beperkt tot een theoretische beschouwing
over artikelen in de rijksbegroting en de zorgnota. Ik vind dat op het niveau
van de werkvloer moet worden bestudeerd wat de voor- en nadelen
van een enkele financieringsbron zijn. Op dat niveau moet ermee worden gewerkt;
daar moet het ertoe doen. Het zal duidelijk zijn dat de voorbereiding en invoering
van een dergelijk onderzoek tijd vergt.De heer Van der Lans (GroenLinks):In mijn optiek gaan wij terug in de tijd. Moet ik hieruit opmaken dat
de doelen die wij ons in 1994 hebben gesteld, opnieuw moeten worden onderzocht?
Als dat zo is, gaan wij de verkeerde kant op naar mijn idee. Wij zitten te
wachten op de implementatie van die doelstellingen en niet op het antwoord
op de vraag of het nog wel mogelijk is. Immers, dan zijn wij eigenlijk aan
het onderzoeken of het standpunt van 1994 nog wel het standpunt is dat de
regering heeft. Ik wil juist horen dat de regering dit standpunt nog steeds
heeft en dus de ambitie heeft om tot de realisatie daarvan te komen.Staatssecretaris Ross-van Dorp:Ik begrijp de heer Van der Lans heel goed. Laten wij vaststellen dat wij
niet meer in 1994 leven, maar dat de doelstelling ook in 1994 was dat één
financieringsstroom zou moeten leiden tot een betere jeugdzorg voor de jeugdigen
en ook tot een positief resultaat voor de ouders. Dat was de bedoeling. Wij
zijn toen volgens mij ook niet bezig geweest louter een financieringsstroom
om de financieringsstroom te organiseren. Dat was niet de intentie. Wij zitten
nu tien jaar later en in de tussentijd is het een en ander gebeurd. Als ik
bijvoorbeeld kijk naar de GGZ, dan ligt de afspraak al vast dat de GGZ daar
waar het de behandeling betreft, overgeheveld zal worden naar het nieuwe basisstelsel.
Dat zal ook de jeugdigen betreffen die in de GGZ behandeld worden. Daar gaat
ongeveer 1,8 mld in om. Door dat feit is het mijns inziens al noodzakelijk
om het volgende te bezien: als wij één financieringsstroom zouden
willen organiseren, hoe gaat dit dan in het licht van de ontwikkelingen die
de afgelopen tien jaar hebben plaatsgevonden? Wat betreft die ene financieringsstroom
ben ik het er niet mee oneens dat dit buitengewoon handig zou kunnen zijn,
maar ik vind dat wij wel moeten kijken tegen welke obstakels je op zou lopen,
als je dat wilt realiseren. Als je obstakels op je weg tegenkomt, moeten wij
een zeker realisme aan de dag leggen en kijken hoe wij daarmee om zouden willen
gaan. Dat is wat ik beoog te zeggen: het is niet om de financieringsstroom
te doen, maar om de jeugdigen en de jeugdhulpverlening.De heer Van der Lans (GroenLinks):Mag ik het zo samenvatten dat de ambitie nog steeds dezelfde als in 1994,
maar dat u wilt kijken welke kuilen er inmiddels in de weg zijn gekomen die
u daarbij moet omzeilen, terwijl het verder nog recht overeind staat en door
u wordt nagestreefd?Staatssecretaris Ross-van Dorp:Ja, ik denk dat zoveel mogelijk vereenvoudiging geboden is, daar waar
dit kan. Dat is de ambitie en wat mij betreft moeten wij dat inventariseren.
Het zal enige tijd kosten om dat goed te doen. Dat hebben wij niet binnen
een paar weken liggen, maar het dient wel zo snel mogelijk te zijn. Ik kijk
even naar de minister en ik kijk ook even vragend naar boven, want ik weet
niet of wij al een moment hebben toegezegd waarop de Kamer dit ongeveer zou
kunnen verwachten. Immers, een dergelijk onderzoek vraagt wel enige tijd,
maar het zou misschien aardig zijn als ik de Kamer dit wat nauwkeuriger zou
kunnen zeggen.De heer Hamel (PvdA):Het gaat ons er hier niet zozeer om waar het geld vandaan komt, maar wel
gaat het erom dat de financieringsstroom ertoe leidt dat er bijvoorbeeld binnen
een provincie ook voldoende opnamecapaciteit in de kinder- en jeugdpsychiatrie
is. Daar zouden verzekeraars anders over kunnen beslissen in het kader van
de AWBZ. Ik denk dat het er hier om gaat dat de capaciteit op dat moment niet
van die kant alleen wordt bepaald, maar er ook van de kant van de provincie,
het bureau jeugdzorg, invloed op kan worden uitgeoefend.Staatssecretaris Ross-van Dorp:Voorzitter. Ik denk dat de heer Hamel hier een goede overdenking geeft,
als ik kijk naar wat wij allemaal wenselijk zouden vinden. Als het daarbij
gaat om voldoende capaciteit, kan ik alleen maar zeggen dat dit buitengewoon
plezierig zou kunnen zijn. Als ik kijk naar de huidige situatie, naar hoe
de financieringsstromen nu lopen, en als ik zie dat de GGZ voor een gedeelte
in de basisverzekering terecht zal komen, dan kan ik mij ook voorstellen dat
het niet te realiseren is dat er één financieringsstroom komt.
Dat het echter zo goed en zo praktisch mogelijk moet en dat het voor de jeugdigen
meerwaarde moet opleveren, dáár zijn wij het volgens mij allemaal
over eens. Enig praktisch realisme wil ik hier derhalve wel aan de dag leggen.De heer Hamel (PvdA):Ik gaf geen overpeinzing weer; ik gaf een concreet voorbeeld waar u antwoord
op gaf.Staatssecretaris Ross-van Dorp:Zo is het.Voorzitter. Ik denk dat ik hiermee aan het einde ben gekomen van de beantwoording
voor zover ik die voor mijn rekening wilde nemen.De heer Van der Lans (GroenLinks):Staatssecretaris, u keek zo-even verlangend omhoog, naar de minister en
naar iedereen, daar waar het betrof het kunnen verbinden van een termijn aan
de toezegging. Misschien kunt u daar straks nog op terugkomen, wellicht na
enig overleg, want ik zou het op prijs stellen, met het oog op onze controlerende
functie, als wij iets van een termijn mogen vernemen.Staatssecretaris Ross-van Dorp:Dat zal ik zeker doen.Voorzitter. Ik zie dat ik nog een vraag van de heer Van den Berg heb te
beantwoorden inzake cliëntenraden. Ik ben mij ervan bewust dat er vaak
sprake is van versnippering, waardoor het voor de cliëntenraden soms
lastig is hun rol goed te vervullen. Ik zal samen met de provincies overleggen,
hoe die versnippering het best kan worden tegengegaan. Ook is het vaak moeilijk
om te weten te komen hoe de cliënten de hulp ervaren en welke ondersteuning
zij verwachten.Ik zal ook bekijken of er door een samenbundeling van krachten efficiencywinst
kan worden geboekt. Het lijkt mij namelijk niet erg zinvol om elke kleine
identiteit afzonderlijk te gaan ondersteunen. Juist uit het elkaar opzoeken
en het delen van elkaars krachten, valt ontzettend veel voordeel te halen.
Ik weet niet of de heer Van den Berg hier een andere richting zou willen voorstellen.De heer Van den Berg (SGP):Ik heb begrepen dat er een platform opgericht is. Dat zou ondersteuning
moeten krijgen. Ik ben ontzettend bang dat het erg lang zal duren als de staatssecretaris
met de provincies gaat praten over deze zaak. Kent de staatssecretaris het
platform?Staatssecretaris Ross-van Dorp:Ja, er is een platform en dat verdient ondersteuning. Ik meen echter ook
dat het verstandig is om een en ander met de provincies te bekijken.De heer Van den Berg (SGP):Dan is het én, én?Staatssecretaris Ross-van Dorp:Inderdaad.Mevrouw Slagter-Roukema (SP):De staatssecretaris heeft in de Tweede Kamer gesproken over een deskundigencommissie
en nu spreekt zij over een brigade. Is dat hetzelfde? Is deze brigade al geïnstalleerd
en zijn de "brigadiertjes" reeds aan het werk?Staatssecretaris Ross-van Dorp:Ik heb gedacht over de manier waarop een goede monitoring kan plaatsvinden
zonder dat dit ontaardt in een bureaucratisch geheel. Er moet een bepaalde
dynamiek van uitgaan. Ik meen dat een groep mensen die zich niet alleen bezighoudt
met het papier maar ook kijkt naar de goede voorbeelden, iets meer invulling
geeft aan de gedachte van deze Kamer over hoe het eraan toe zou moeten gaan.
Ik probeer daarop te preluderen. Die brigade is er nog niet, maar als de Kamer
het een goed idee vindt, ben ik graag bereid om die brigade heel spoedig vorm
te geven.Minister Donner:Mevrouw de voorzitter. Ik dank de Kamer voor de vriendelijke woorden naar
aanleiding van het antwoord van de regering in eerste termijn. Ik ben blij
te kunnen vaststellen dat het ons gelukt is een aantal zaken duidelijker te
maken. Er zijn nog een paar vragen waarop ik graag eerst inga voordat ik kom
aan een paar fundamentele punten die blijkens de opmerkingen bepalend zijn.Mevrouw Soutendijk vroeg mij, of het onderzoek naar de omgangshuizen nu
echt nodig is. Naar haar mening vallen de omgangshuizen gewoon onder de Wjz
en dat vergt geen onderzoek.Ik moet vaststellen dat wat onder de titel "omgangshuizen" gaat, een heel
divers aanbod biedt en dat vormt nu juist het probleem. Als dit valt onder
de definitie van de Wet op de jeugdzorg, is de implicatie dat men anders dan
nu het geval is, via de bureaus jeugdzorg naar zo'n omgangshuis verwezen moet
worden. Nu is het een proces dat onder de normale omgang valt. De vraag is
welke hulpverlening hier wordt geboden, wat de effectiviteit van het aanbod
is en hoe in dat licht de positionering en de financiering moeten zijn. Is
de overheid hiervoor verantwoordelijk en moet het door haar worden gefinancierd?
Of wordt hier voorzien in een behoefte en moeten de kosten eventueel door
betrokkenen worden gedekt? Het is niet zonder meer zonneklaar dat deze hulpvraag
onder de Wet op de jeugdzorg valt. Ik meen dan ook dat er terecht naar wordt
gekeken. Ik verwacht dat wij dat in de toekomst bij nieuwe vormen van hulpverlening
zullen tegenkomen en dat het steeds zal moeten worden bepaald. De aanspraak
op jeugdzorg betekent niet dat de rijksoverheid in iedere zorg moet voorzien.
Wanneer er een hulpaanbod is, volgt er meestal ook een hulpvraag. Dat betekent
echter niet dat die door de overheid moet worden gefinancierd. Die vraag zullen
wij steeds moeten bestuderen.Mij is verweten dat ik niet heb aangegeven wanneer de resultaten van de
onderzoeken over de civiele plaatsingen in de JJI's beschikbaar zijn. Ik dacht
dat ik dat in eerste termijn wel had gedaan. Ik heb aangegeven dat die onderzoeken
nu lopen en eind mei klaar zullen zijn. Daarom hoop ik voor de zomer bij de
Kamer te kunnen komen met het plan van aanpak. Dan zal moeten blijken op welke
termijn dat kan worden geïmplementeerd. Het is voor iedereen duidelijk
dat de vraag is hoe de behandelplaatsen moeten worden gefinancierd, of de
middelen daarvoor aanwezig zijn en zo ja, waar. Het is een misvatting dat
het probleem met één financieringsbron opgelost zou zijn. Nee,
het fundamentele probleem is dat ik in wezen gescheiden voorzieningen moet
hebben. Geconstateerd werd dat er geen voorziening was voor de crisisopvang,
zeker niet voor de piekbelasting. Men heeft toen geconcludeerd dat de crisisopvang
eventueel in de JJI's kan plaatsvinden. Dat systeem ging vervolgens harder
lopen dan werd verwacht. Dat wordt niet eenvoudig opgelost door die voorzieningen
weer te scheiden, want dat vergt dat er elders plaats moet worden gemaakt.
Wij moeten ons ook realiseren dat de consequentie van zo'n oplossing kan zijn
dat het totaal duurder is dan de huidige oplossing, omdat ik twee voorzieningen
op een potentiële piekbelasting moet inrichten. Daarbij komt dat, als
de civiele plaatsingen niet meer in de JJI's plaatsvinden, er helemaal geen
reden meer is om de JJI's onder het bureau jeugdzorg en onder de Wet op de
jeugdzorg te brengen. Als de voorzieningen worden gescheiden, is er geen argument
meer voor één financieringsbron. Dit geeft de complexiteit van
de vragen aan.Ik wil nu nog niet ingaan op de vragen van mevrouw Slagter en mevrouw
Kalsbeek of het zeker is dat het probleem per 2006 is opgelost. Dat zal uit
het plan van aanpak moeten blijken, want daarin kan worden aangegeven wat
er nodig is om het probleem op te lossen. Wees ervan verzekerd dat het punt
de aandacht heeft. Ik heb vanavond, voordat ik hier kwam, nog vergaderd over
de voortgang van het proces. Men heeft een probleem, te weten de crisisopvang,
dat men zeer gelukzalig op een manier meent te kunnen oplossen, maar daarmee
is het volgende probleem geschapen. Dat bevestigt mijn conclusie dat eindbeelden
niet van deze wereld zijn en dat het altijd hozen van een lekke boot blijft.Er is gevraagd naar mijn keuze inzake de landelijke instellingen per 1 juli.
Het is duidelijk dat ik vasthoud aan de hoofdlijn van de afspraken die wij
in het bestuurlijk overleg hebben gemaakt, te weten een overgangsperiode van
vier jaar, waarin de inpassing van de landelijk werkende instellingen nader
vorm kan krijgen. Na vier jaar zal een evaluatie plaatsvinden op basis waarvan
nadere stappen kunnen worden gezet. In wezen gaat het om hetzelfde probleem
als bij De Glind aan de orde was. Het is ook een kwestie van het aanbod dat
geboden wordt en de effectiviteit daarvan. Tegelijkertijd moet voorkomen worden
dat in de overgangsperiode door het wegvallen de vraag de voorziening wegvalt.
Op langere termijn zal het zich, net als bij het andere aanbod
van zorg, moeten rechtvaardigen door de kwaliteit van het aanbod. Anders zijn
wij in wezen een systeem van aanbodfinanciering in stand aan het houden.Ik zeg toe dat ik de ontwikkeling zal volgen, ook opdat de cliënten
niet worden geconfronteerd met een beperking in het aanbod van gezinsvoogden
van de verschillende denominaties. De toestroom moet worden gegarandeerd.
Daarvoor biedt de wet de financiële garanties. De positie van de landelijk
werkende instellingen staat niet ter discussie. Wel legt het Burgerlijk Wetboek
de verantwoordelijkheid voor de uitvoering van de gezinsvoogdij voortaan bij
de bureaus jeugdzorg. Die verantwoordelijkheid kan niet gedelegeerd worden.
Een en ander betekent dat er concreet op 1 juli 2004 duidelijkheid moet
zijn over de invulling van de constructie hoofdaannemer-onderaannemer per
landelijk werkende instelling. Dat betekent dat er bindende landelijke afspraken
moeten worden gemaakt over de nadere verdeling van verantwoordelijkheden.
Ik ben mij ervan bewust dat dat nou net een van de punten van discussie is.
Het wordt met deze wet vastgezet, omdat wij anders naast de provinciale bureaus
jeugdzorg ook landelijke bureaus jeugdzorg per denominatie krijgen, en dan
zou het systeem onhanteerbaar worden. Het is een kwestie van overleg. De wet
biedt op dit punt wel de mogelijkheid om de bevoegdheden rond de uitvoering
van de gezinsvoogdij te mandateren. Daarover zijn al bestuurlijke afspraken
gemaakt. Ik hoop dat al doende de praktijk en de vorm zich zullen zetten.Andere punten waarover nog nadere afspraken gemaakt moeten worden zijn
de routing van de financiering naar de landelijk werkende instellingen via
een of meer provincies, de stroom van cliënten van de bureaus jeugdzorg
en de behandeling van klachten.Mevrouw Slagter heeft naar mijn mening gevraagd over de conclusies en
aanbevelingen van de VN-kinderrechtencomité, in het bijzonder ten aanzien
van asiel en kindermishandeling. Er is een constructieve dialoog met het comité
geweest. Door het comité zijn aanbevelingen gedaan op het terrein van
de jeugdzorg, onder andere betreffende kindermishandeling en de wachtlijsten.
Het kabinet zal op het geheel van de aanbevelingen reageren. Een van de aanbevelingen
van het comité was het zo snel mogelijk in werking doen treden en uitvoeren
van de Wet op de jeugdzorg. Met die aanbeveling ben ik op dit moment bezig;
ik hoop dat de Kamer daaraan zal meewerken. De meeste punten waar het comité
mee kwam, waren punten van kritiek. Ze betroffen niet alleen het vreemdelingenbeleid,
maar ook het euthanasiebeleid, het onderwijs en de meeste andere onderdelen
van het Nederlandse beleid. Ik ben mij ervan bewust dat dit niet alle zorg
wegneemt. Ik heb dat ook in eerste termijn al aangegeven. Dat is terecht.
De regering zet met de invoering van deze wet een stap. Zij vindt in volle
overtuiging dat zij deze stap moet nemen, zonder dat zij echt weet of zij
alles onder controle heeft. Dat zou vreemd zijn bij een terrein zoals dit.
De heer Hamel vroeg mij de bevestiging van de inzet om het zwaartepunt op
het niveau van de provincies te leggen, ook op het punt van de bureaucratie.
Er is ook ons veel aan gelegen om dat te realiseren. Als er signalen zijn
dat er een te exuberante papiermolen op gang gebracht wordt, dan moeten we
daar maatregelen tegen nemen. Dat staat los van de termijn van twee jaar.
Dat is een kwestie van voortdurend bewaken. De staatssecretaris heeft duidelijk
gemaakt wat het mechanisme op dat punt zal zijn.De regering heeft wel degelijk de intentie om de wet zo goed mogelijk
te plooien naar de behoefte van de praktijk en het veld. Er zal gekeken worden
in hoeverre daar flexibiliteit mogelijk is. Het gaat ons er vooral om, de
ontwikkeling op een aantal punten vast te zetten.De heer Hamel (PvdA):Voorzitter. Ik wil daar graag een concrete vraag over stellen. De minister
somt een aantal elementen op die redelijk overeenkomen met de gedachten in
mijn fractie. De vraag is alleen wanneer we er echt naar gaan kijken. Wanneer
gaan we kijken in hoeverre de verantwoordelijkheden naar het niveau van de
provincie zijn gebracht? Doen we dat over twee jaar? Wordt op dat moment dan
ook geëvalueerd of deze ontwikkeling zich zover als mogelijk heeft doorgezet?Minister Donner:De brigades van de staatssecretaris zijn er al bijna.De heer Hamel (PvdA):We juichen dat toe. In Amsterdam heten ze geloof ik "tijgers". Het gaat
nu om de verantwoordelijkheden naar provinciaal niveau brengen. Een aantal
van de AMvB's wijst uit dat er wel degelijk een aantal verantwoordelijkheden
naar een lager niveau of de provincie kan worden gebracht. De minister zegt
toe dat hij daarnaar wil kijken. Heb ik dat goed begrepen?Minister Donner:We halen nu twee zaken door elkaar. Het ene punt is de bureaucratie. Op
het andere punt wil ik terugkomen in het kader van de motie die is ingediend.
Dat is de vraag wat de ervaringen over twee jaar zijn. De vraag of er binnen
de AMvB's meer ruimte te vinden is voor de provincies of dat men te rigide
in het pak wordt gezet door het Rijk, zal bij uitstek in het kader van de
uitvoering van de motie bezien moeten worden. Wij realiseren ons ten volle
de punten van zorg die hier in deze Kamer aan de orde zijn gekomen. Ik heb
het dan over de bureaucratie, de regulering, de problematiek van de financiering
voor de verschillende onderdelen van de jeugdzorg en de kwestie van samenhang.
Wij zouden de Kamer graag toezeggen dat wij inderdaad binnen twee jaar zullen
rapporteren, als de Kamer het met ons eens is dat dit betekent twee jaar na
inwerkingtreding van de wet. Ik wil daarmee geenszins een stemming over de
motie overbodig maken. We moeten de ervaring opdoen over de praktijk. Het
moet dan gaan over de vraag wat de ervaring is, welke voortgang er is in de
organisatie en de stroomlijning in de jeugdzorg, hoe de verdeling op provinciaal
en rijksniveau is en hoe dat aansluit. De verschillende punten van zorg die
in dit debat aan de orde zijn gekomen, zullen meegenomen moeten worden en
goed in de gaten gehouden. Het is de bedoeling om hierover binnen twee jaar
te rapporteren, met de doelstelling om eventuele knelpunten die daarbij blijken,
binnen vier jaar zo goed mogelijk op te lossen. Dat kunnen bijvoorbeeld punten
van wetgeving zijn. Ik heb al aangegeven wat op sommige punten de problemen
van wetgeving zijn. Of die geheel binnen vier jaar kunnen worden opgelost,
is een ander punt. Het is niet de intentie om te constateren dat er knelpunten
zijn om vervolgens nog een hele tijd door te gaan met die knelpunten, maar wel om te bekijken hoe die binnen vier jaar kunnen worden opgelost.
Tegelijkertijd hoop ik dat de Kamer ervan verzekerd is dat wij er niet van
uitgaan dat wij vervolgens binnen die vier jaar de hemel hebben gerealiseerd
en dat er na die vier jaar geen problemen meer zijn in de jeugdzorg. Want
die zullen er zijn. De problematiek zal doorgaan en er zullen nieuwe vragen
opkomen. Dit is echter een eerste stap. In die zin willen wij dat gaarne omarmen.Ik kom nog op de doelstellingen van 1994.De heer Hamel (PvdA):Ik ga ervan uit dat de brigades niet alleen knelpunten signaleren, maar
ook aangeven hoe de bureaucratie kan worden verminderd.Minister Donner:Dat geef ik ook aan. Zo lees ik het tweede deel van het dictum. We signaleren
de knelpunten opdat we die binnen vier jaar ook opgelost kunnen hebben. Als
de formatie tussentijds wat langer duurt, moeten wij even bekijken hoe dat
verwerkt kan worden.Dan kom ik op het punt waar de heer Van der Lans op hamert. Ik verwelkom
de motie omdat zij duidelijk aangeeft wat op dit moment de doelstellingen
zijn, namelijk samenhang en doelmatigheid. De financieringsstromen staan in
dat kader. Ik heb er een probleem mee om te zeggen dat de regering de doelstelling
van 1994 omarmt, want dan gaan wij achteruit leven. Wij leven nu, in 2004,
tien jaar na 1994. Wij bezien nu welke doelstellingen wij vier jaar na de
inwerkingtreding willen bereiken. Er zijn een aantal zorgen bezien vanuit
het oogpunt van samenhang en doelmatigheid. Ik zou daar de doelstelling kwaliteit
aan willen toevoegen als een doelstelling die met het systeem moet worden
gerealiseerd.Is er nou een analyse gemaakt van het verleden? Ik moet eerlijk zeggen
dat de overheidsorganisatie meer bezig is met de analyse van de toekomst.
Dat heet beleid. De analyse van het verleden laten wij over aan de universiteiten,
want dat heet wetenschap.De heer Van der Lans (GroenLinks):Ik hoef hier niet uit te leggen dat dit niet altijd even verstandig is,
want daarvoor hebben wij de heer Rosenthal.Wij hebben al vaak gerefereerd aan het jaar 1994. Dat is een belangrijk
jaar omdat het een richting geeft aan de sectoren die nu niet meedoen. Er
zijn natuurlijk nieuwe ontwikkelingen. De staatssecretaris zei het heel mooi:
zij staat nog overeind, maar om die doelstelling alsnog te bereiken moeten
we bekijken welke valkuilen er nog zijn. De minister maakt het ingewikkelder,
want hij spreekt zich niet uit over de sectoren die potentieel onder het wettelijk
regime zoals wij ons dat toen voorstelden, zouden moeten vallen. Deelt de
minister de gedachte dat het gaat om de jeugd-GGZ, de justitiële inrichtingen
en de LVG-sector? Gelet op de problemen die daar sindsdien zijn gekomen, is
misschien een kleine koerswijziging gerechtvaardigd, maar dan moet de minister
toch eventjes het verleden induiken. Staat die doelstelling nog steeds overeind?Minister Donner:Ik spreek over samenhang en doelmatigheid omdat dat de juiste formulering
is. Ik ben net ingegaan op het punt van mevrouw Soutendijk over de justitiële
jeugdinrichting en de ondertoezichtstelling. Als er een scheiding komt tussen
de civiele ondertoezichtstelling en de strafrechtelijke maatregelen, is het
niet meer de bedoeling om het penitentiaire deel onder de Wet op de jeugdzorg
te brengen. Dat valt dan immers onder een totaal ander regime en onder totaal
andere verantwoordelijkheden. Wij moeten derhalve meegaan met de ontwikkelingen.
De heer Van der Lans spreekt over de LVG en de jeugd-GGZ. Een van de ontwikkelingen
in de sfeer van de zorg op dit moment is dat de kwalen waarbij het om behandeling
gaat, onder de algemene verzekering gebracht zullen worden. Dan zal de financiering
dus niet in één stroom vanuit het Rijk kunnen komen.Kortom: ik zit op dit veld met voortdurende ontwikkelingen waarmee ik
rekening moet houden. Centraal blijft staan het doel van de samenhang tussen
de verschillende voorzieningen en het voorkómen van het langs elkaar
werken. Juist doordat wij op dit moment met dit wetsvoorstel bijvoorbeeld
de aanspraken op zorg wettelijk vastleggen, wordt de ene financieringsstroom
meer ondergeschikt. In 1994 was de financieringsstroom nog het belangrijkste
sturingsmechanisme voor de overheid. Daardoor werd het van belang om die ene
stroom te realiseren. Waar wij nu dat zelfde doel op andere wijze realiseren,
wordt die ene stroom minder van belang en kunnen wij weer rekening houden
met andere ontwikkelingen in het veld. Daarom is het juister om te zeggen
dat de doelstelling wordt gevormd door samenhang en doelmatigheid, zoals de
Kamer die aangeeft. Nogmaals: ik zou daar kwaliteit aan willen toevoegen.
De overige elementen zijn ondergeschikt aan die drie elementen.De vraag van de heer Hamel over de integratie betreft in wezen een ander
traject. Hij vroeg hoe de strafrechtelijke poot, de GGZ-poot en de jeugdzorgpoot
bij elkaar kunnen worden gebracht. Ik heb tijdens de begrotingsbehandelingen
al aangegeven dat ik zowel op het terrein van veelplegers als op het terrein
van de jeugdcriminaliteit wil komen tot andere vormen, die het mogelijk maken
om een meer op de cliënt gericht systeem te ontwikkelen, waarin die verschillende
voorzieningen naast elkaar kunnen staan. Op dit moment realiseren wij dat
voor een deel al in het arrondissementaal jeugdberaad: daar ligt de regie
in gevallen waarin de jeugdige in aanraking komt met het strafrecht. Dat is
een nog minder vergaande vorm. De harde kern van de jeugdcriminaliteit zou
ik nog breder willen inpassen in een regievoering waar ook het bureau jeugdzorg
onderdeel van uitmaakt; ik heb het vanochtend over de intensieve trajectbegeleiding
gehad. Dat is echter een andere ontwikkeling. Ik moet niet willen kiezen tussen
het systeem van de jeugdzorg en die andere benadering. De jeugdzorg omvat
immers een veel grotere groep die niet in aanraking komt met het strafrecht.
Wij zullen derhalve op dit terrein blijven zitten met bepaalde fragmenteringen,
omdat "jeugd" een te brede noemer is om alles daaronder te brengen. De in
de motie aangegeven formulering is wat dat betreft de juiste. Als wij het
daarover eens zijn, zijn dat ook doelstellingen voor de toekomst, waarnaar
gewerkt kan worden. Je kunt zeggen dat dat de bijstelling is van wat ons in
1994 voor ogen stond. Zojuist werd aan de staatssecretaris gevraagd wanneer het onderzoek naar
die ene financieringsstroom is afgerond. Dat onderzoek kan in wezen afgerond
zijn binnen twee jaar. Dat lijkt mij dus bij uitstek een punt waarover conform
de motie in die rapportage gerapporteerd kan worden. Dat kan dan meegenomen
worden met de vraag hoe wij verder gaan ontwikkelen.Ik wil toch een poging doen om in te gaan op de door mevrouw Kalsbeek
genoemde en door haar te licht bevonden punten. Ik hoop dat wij beiden in
de beantwoording van vandaag duidelijk hebben gemaakt dat er juist voorzien
is in een aantal punten die zij als "te licht bevonden" kwalificeert. Zij
stelt terecht dat de indicatiestelling vaak in hoge mate aanbodgericht is.
Het doel van deze wet is om door de aanspraken op zorg en door de scheiding
van het bureau jeugdzorg en het aanbod van voorzieningen het probleem weg
te nemen. Dat zijn de voorzieningen die ook nodig zijn.Er is gezegd dat het voorstel niet voldoet aan het principe van deregulering
en vermindering van bureaucratie. De staatssecretaris heeft al aangegeven
dat over het wetsvoorstel een advies van Actal is gegeven. De conclusie was
dat de wet tot minder bureaucratie zal leiden. De eerlijkheid vergt om toe
te geven dat volgens Actal bureau jeugdzorg niet behoort tot het bedrijfsleven.
Die lasten zijn dan ook niet meegerekend. Ik heb al aangegeven dat voor de
oplossing van het probleem, realisering van vraagsturing zonder marktwerking,
het bureau jeugdzorg nodig is. Tot op zekere hoogte zal dat met bureaucratie
gepaard gaan. Die bureaucratie zit nu even hard op de verschillende plaatsen
waar momenteel indicatiestelling nodig is. In antwoord op een vraag van de
heer Hamel heeft de staatssecretaris al aangegeven dat op tal van deze plaatsen
de bureaucratie in de voorfase afgedekt kan worden. Daarnaast zijn voorzieningen
getroffen om de bureaucratieontwikkeling onder controle te houden. Ook op
dat punt wordt het nodige gedaan, afgezien van de roskam, om aan de zorg op
het punt van regulering en bureaucratie tegemoet te komen.Er is ook gesteld dat de doelmatigheidswinst ontbreekt. Mevrouw Ross heeft
al aangegeven dat er extra middelen bij komen. De doelmatigheidswinst moet
ook bij de indicatiestelling worden bereikt. Dat idee spreekt aan. Niet elke
indicatiestelling vergt overigens een multidisciplinaire toets. In het Besluit
kwaliteit bureau jeugdzorg is opgenomen dat een besluit alleen dan multidisciplinair
genomen moet worden indien de problematiek dat vergt. Er is ruimte voor de
instellingen om daaraan invulling te geven en te beslissen of een besluit
multidisciplinair genomen moet worden. Als duidelijk is wat er aan de hand
is, hoeft het besluit alleen nog voorgelegd te worden aan een gekwalificeerde
gedragswetenschapper. Dat kan snel worden afgewikkeld.Mevrouw Ross is ingegaan op de problematiek tussen de bureaus en de gemeenten.
Er zal een ondersteuningstraject ontwikkeld worden op dat punt. In het licht
van de knelpunten wordt gekeken hoe goede voorbeelden gerealiseerd kunnen
worden en hoe in de bestuurlijke afspraken verwerkt kan worden welke functies
er moeten zijn. Voor een belangrijk deel zal een en ander in de Wet op de
maatschappelijke ondersteuning geregeld moeten worden.Een van de belangrijkste kritiekpunten is het ontbreken van één
financieringsstroom. Ik heb net aangegeven dat in deze opzet die ene financieringsstroom
minder van belang is. Een van de eerste redenen waarom besloten werd om de
GGZ niet in het traject mee te nemen, was dat die voor een deel AWBZ-gefinancierd
is. In de toekomst moet het uit de algemene verzekering gefinancierd worden.
Omdat die in ontwikkeling was, leek het niet verstandig om deze wet op te
houden totdat de financiering geregeld is. Wij proberen de samenhang te realiseren.
Misschien zal dat niet via de financiering plaatsvinden.Ik hoop duidelijk gemaakt te hebben dat deze financieringsstroom minder
essentieel is in deze opzet. De vragen die er omheen spelen, zijn complexer.Ik wijs op het dictum van de ingediende motie. Gegeven alle punten waaraan
wij tegemoet kunnen komen, levert het dictum van de motie ook voor de VVD-fractie
een beter resultaat op dan een novelle, waarop de wet nog zou moeten wachten,
waarin staat dat er over vier jaar geen wet meer is. De Kamer spreekt nu uit
dat over twee jaar moet worden bezien waar de problemen liggen, teneinde op
dezelfde termijn van vier jaar de oplossing van de problemen te hebben gerealiseerd
of de voorstellen daartoe te hebben gedaan. De regering zegt dit toe. Men
heeft er belang bij om in de rapportage de knelpunten aan te geven, omdat
men met de wet verder moet werken. Op dat moment is duidelijk wat wij willen
wijzigen en dan is er een gerede kans dat de wetgeving ook daadwerkelijk snel
kan worden gerealiseerd. Als wij nu zouden zeggen: Wij nemen dit wetsvoorstel
voor vier jaar aan, maar over vier jaar moet er een nieuw wetsvoorstel liggen,
ben ik bang dat wij de eerste vier jaar nodig zullen hebben om erachter te
komen wat men anders wil, omdat wij nu niet weten waaraan wij moeten werken.
Ook uit die optiek denk ik dat het doel van het voorstel voor een horizonbepaling
gerealiseerd wordt met de aanvaarding van de motie en de toezegging van het
kabinet om daaraan te voldoen. Ik hoop dat wij inderdaad de stap kunnen zetten
om deze wet in werking te zetten, daarmee te gaan werken en te bezien waar
de knelpunten liggen. Wij zijn dan in ieder geval een stap verder gekomen
in het proces om de zaak te verbeteren.Mevrouw Kalsbeek-Schimmelpenninck van der Oye (VVD):Ik kan het betoog van de minister geheel volgen, maar ik zou het willen
omdraaien. Ik zou juist zeggen dat ons verzoek om een nieuw wetsvoorstel over
vier jaar precies hetgeen is waarom in de motie wordt gevraagd. De motie geeft
alleen een impuls om dat wetsvoorstel dan ook in te dienen. Ik neem aan dat
wat u belooft, ook zal volgen, maar wij vinden dat het effect sterker is als
wij vragen of het wetsvoorstel er over vier jaar kan liggen.Minister Donner:Met de motie wordt bereikt wat u gisteren formuleerde, namelijk het waarborgen
dat er over vier jaar voorstellen liggen. Wat u met een horizonbepaling wilt
realiseren, betekent in de eerste plaats dat de wet voorlopig niet in werking
zal treden omdat de horizonbepaling juist opgenomen moet worden. Ik vrees
dat wij onherroepelijk zullen vastlopen in een tegenstelling
tussen de Eerste Kamer en de Tweede Kamer, omdat dit wetsvoorstel in de Tweede
Kamer met algemene stemmen is aanvaard en men geen horizonbepaling zal willen.
Omdat de zekerheid wordt gegeven dat de wet na vier jaar zal vervallen, zal
de praktijk een andere zijn. Men zal zich willen indekken tegen de situatie
dat de wet vervalt. Derhalve heb ik ook na twee jaar geen reëel beeld
van de problemen die zich voordoen bij de werking van deze wet en staan wij
over vier jaar met precies dezelfde vragen en onzekerheden. Afgezien daarvan
denk ik dat de wetgever niet kan zeggen: wij nemen deze weg, maar over vier
jaar is er niets meer en beginnen wij opnieuw. Dan dwingt de eerlijkheid mij
te zeggen dat men tegen moet stemmen.Mevrouw Kalsbeek-Schimmelpenninck van der Oye (VVD):U hebt aangegeven dat er in die periode van twee jaar een monitoring zal
worden uitgevoerd en dat er dan een evaluatie beschikbaar is. Ik neem aan
dat dit hoe dan ook het geval zou zijn geweest, ook als u de motie niet had
overgenomen. Daarom hebben wij gezegd: als dit toch gebeurt, kan er over vier
jaar een nieuw wetsvoorstel liggen. Dat is een punt waar wij aan vasthouden.Minister Donner:Maar ik zeg u ook toe dat, als uit de rapportage over twee jaar blijkt
dat er een wetsvoorstel nodig is, dit er over vier jaar zal liggen. Dan kom
ik in wezen bij de analyse van het verleden waar u om vroeg. Wij hebben in
Nederland een systeem, en dat is voor een deel in deze wet vastgelegd, van
overleg met andere partijen waardoor draagvlak gebouwd moet worden. Dat heet
politiek. Die politiek zet zich voort in beide Kamers van de Staten-Generaal.
In dat proces krijgt men wat anders eruit. Het einde is dat men niet zeker
kan zijn dat de wet er vier jaar later ligt. Wat u wilt bereiken, wordt bereikt.
Als u desondanks aan uw eis wilt vasthouden, dan is dat iets anders. Het lijkt
mij het meest waardig als deze wet met algemene stemmen in de Tweede Kamer
en met algemene stemmen in de Eerste Kamer wordt aanvaard. Daarvoor zou ik
willen pleiten.De heer Van der Lans (GroenLinks):Voorzitter. Nu de minister aan het einde van zijn betoog is gekomen, wil
ik ook voor de mensen die hier aanwezig zijn mijn slotoverwegingen kenbaar
maken. Ik kan daar een derde termijn voor vragen, maar dit is waarschijnlijk
makkelijker. De minister heeft weliswaar de onvergeeflijke fout gemaakt, te
zeggen dat de overheid niet leert. Dat zou op zichzelf al een reden zijn om
de regering een enorme afstraffing te geven, want daar kan de minister echt
niet mee naar buiten komen. Toch heeft hij mijn fractie, voor zover aanwezig,
ervan weten te overtuigen dat wij onze steun aan dit wetsvoorstel moeten geven.De beraadslaging wordt gesloten.De voorzitter:Ik dank de regering voor de beantwoording in tweede termijn.Mij blijkt dat de VVD-fractie stemming wenst. Ik stel voor, deze stemming
vanwege het reces niet volgende week te houden, maar de week daarop, op de
dinsdag, na de lunchpauze. Ik deel aan de Kamer mee dat de minister van Justitie
dan niet aanwezig kan zijn in verband met verplichtingen in het buitenland.Daartoe wordt besloten.Sluiting 21.10 uur 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/h-ek-20032004-1165-1173.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl