ECLI:NL:RBZUT:2004:BV9693, Rechtbank Zutphen, 07-07-2004, 03/978 AW 29
Rechtbank Zutphen — Uitspraak 
Datum: 2004-07-07 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Bestuursrecht; Ambtenarenrecht

Samenvatting: Bezwaar tegen de gekozen uitgangspositie en het plaatsingsbesluit bij reorganisatie politie in 2002. Rechtbank verklaart beroep op uitgangspositie gegrond.

RECHTBANK ZUTPHEN
    
    
      Enkelvoudige kamer voor bestuursrechtelijke zaken
      Reg.nr.: 03/978 AW 29
    
    
    UITSPRAAK
    
    
      in het geding tussen:
      [eiser], wonende te Ermelo, eiser
      en
      de Korpschef van het Korps landelijke politiediensten, voor deze de directeur-generaal Openbare orde en Veiligheid, verweerder.
    
    
    1. Aanduiding bestreden besluiten
    
    
      Besluit van verweerder van 6 juni 2003, waarbij:
      a. het bezwaarschrift van eiser van 25 november 2002 tegen de beslissing op eisers
      zienswijze van 21 oktober 2002 niet-ontvankelijk is verklaard en
      b. het bezwaarschrift van eiser van 27 november 2002 tegen het plaatsingsbesluit van 18
      november 2002 ongegrond is verklaard.
    
    
    2. Feiten
    
    
      Ter uitvoering van het bepaalde in artikel 6 sub c, van het Reorganisatiestatuut KLPD 2002
      heeft verweerder eiser bij brief van 8 juli 2002, meegedeeld dat op basis van dienstgegevens
      als uitgangspositie voor eiser is vastgesteld de functie "Beveiliger".
      Voorts heeft verweerder meegedeeld dat die functie in de nieuwe organisatie in een gelijk of
      groter aantal ongewijzigd terugkeert en het voornemen bestaat eiser volgens de directe
      procedure in dezelfde functie in de nieuwe organisatie te plaatsen.
      Eiser kon tot 2 september 2002 zienswijzen kenbaar maken.
      Bij brief van 18 juli 2002 heeft eiser kenbaar gemaakt dat hij sedert 1 januari 1997
      operationeel-coördinerende taken verricht in de functie van Verantwoordelijk
      Beveiligingsambtenaar en dat hij het daarom niet eens is met de gekozen uitgangspositie.
      Bij brief van 21 oktober 2002 heeft verweerder meegedeeld geen aanleiding te zien uit te
      gaan van een andere uitgangspositie en bij besluit van 18 november 2002 is eiser ingaande
      1 december 2002 geplaatst in de functie van Beveiliger in schaal 8.
      Bij brieven van 25 en 27 november 2002 heeft eiser bezwaar gemaakt tegen de gekozen
      uitgangspositie en het plaatsingsbesluit.
      Eiser is op 18 maart 2003 gehoord door de bezwaarschriftencommissie.
      Bij het bestreden besluit heeft verweerder het bezwaarschrift van 25 november 2002 nietontvankelijk
      verklaard op de grond dat het zich richt tegen een beslissing die niet op enig
      rechtsgevolg is gericht en het bezwaarschrift van 27 november 2002 overeenkomstig het
      advies van de bezwaarschriftencommissie ongegrond verklaard.
    
    
    3. Procesverloop
    
    
      Namens eiser heeft mr. M.D.W. Smit-van Valkenhoef, werkzaam bij ACP politie
      vakorganisatie te Leusden, beroep ingesteld op de in het aanvullend beroepschrift d.d. 28
      augustus 2003 vermelde gronden. Verweerder heeft de op de zaak betrekking hebbende
      stukken en een verweerschrift ingezonden. Vervolgens hebben partijen hun standpunten
      schriftelijk nader uiteengezet.
      Het beroep is gevoegd behandeld met het beroep van [eiser andere zaak], geregistreerd onder
      nummer 03/961 AW, ter zitting van 18 juni 2004, waar eiser in persoon is verschenen,
      bijgestaan door zijn gemachtigde mr. Smit-Valkenhoef. Verweerder heeft zich laten
      vertegenwoordigen door mr. P. Vriezen en H. Poortier.
    
    
    4. Motivering
    
    
      4.1 Plaatsing geschiedt volgens de directe, de korte of de lange procedure.
      Het antwoord op de vraag welke procedure van toepassing is, is mede afhankelijk van de
      uitgangspositie van de betrokken medewerker, terwijl de uitgangspositie, zeker in geval van
      directe plaatsing, van overwegende invloed is op de plaatsingsbeslissing.
      Eiser wordt derhalve door de keuze van de uitgangspositie rechtstreeks in zijn rechtspositie
      geraakt. Met verwijzing naar de uitspraak van de Centrale Raad van Beroep van 14 februari
      2002 LJN AE0168 is de rechtbank dan ook van oordeel dat de beslissing met betrekking tot
      de uitgangspositie een voor bezwaar en beroep vatbaar besluit is.
      Het beroep tegen de beslissing op het bezwaarschrift van 25 november 2002 is dan ook
      gegrond.
      Nu verweerder eisers bezwaren tegen zijn uitgangspositie inhoudelijk heeft beoordeeld in het
      kader van het bezwaarschrift tegen het plaatsingsbesluit, welk bezwaarschrift zich in wezen
      ook tegen de uitgangspositie richt, ziet de rechtbank aanleiding met toepassing van artikel
      8:72, vierde lid, van de Awb te bepalen dat deze uitspraak in de plaats treedt van het besluit
      waarbij het bezwaarschrift van 25 november 2002 niet-ontvankelijk is verklaard.
    
    
    
      4.2 Voor de uitgangspositie van de medewerker wordt, gelet op 11.6 van de
      Uitvoeringsregeling, uitgegaan van de formele functie, tenzij anders is vastgelegd.
      De formele functie is de functie die genoemd wordt in het aanstellings- of wijzigingsbesluit.
      Eiser was aangesteld in de functie van Beveiliger.
      Niet in geschil is dat de functie Verantwoordelijk Beveiligingsambtenaar niet als zodanig
      bestond in de formatie van de Divisie Koninklijke en Diplomatieke Beveiliging, Afdeling
      Koninklijke Beveiliging. Diverse pogingen om een functie tussen die van Beveiliger en van
      Groepschef te creëren zijn in het verleden op niets uitgelopen en ook in de nieuwe
      organisatie is niet voor een tussenniveau gekozen, hoewel de reorganisatie mede ten doel
      had de formele functies in overeenstemming te brengen met de feitelijke werkzaamheden en
      de meer ervaren Beveiligers, naar de rechtbank aanneemt, structureel operationeelcoördinerende
      werkzaamheden verrichtten en verrichten die tot de taakomschrijving van
      Groepschefs behoren en daar ook een vergoeding voor hebben gekregen.
      De oude organisatie kende en de nieuwe organisatie kent slechts de functies Beveiliger en
      Groepschef, de werkzaamheden voor en na reorganisatie zijn identiek en de betreffende
      medewerkers zijn één op één overgegaan.
      Naar het oordeel van de rechtbank kan niet worden gezegd dat eiser feitelijk de functie van
      Groepschef uitoefende. Het antwoord op de vraag of functieonderhoud diende plaats te
      vinden kan hier in het midden blijven.
      Verweerder heeft dan ook niet ten onrechte de functie van Beveiliger als uitgangspositie
      gekozen. Het bezwaarschrift tegen het besluit van 21 oktober 2002 is dan ook ongegrond.
    
    
    
      4.3 De bezwaren van eiser tegen het plaatsingsbesluit en de beslissing op het
      bezwaarschrift tegen dat besluit vloeien geheel voort uit zijn bezwaren tegen de
      uitgangspositie. Nu de bezwaren daartegen ongegrond zijn, geeft het beroep tegen de
      beslissing op het bezwaarschrift tegen het plaatsingsbesluit geen grond voor het oordeel dat
      die beslissing is genomen in strijd met enige regel van geschreven of ongeschreven recht of
      enig rechtsbeginsel.
    
    
    
      4.4 Hoewel het beroep tegen de beslissing op het bezwaarschrift tegen het besluit van
      21 oktober 2002 gegrond wordt verklaard ziet de rechtbank geen aanleiding verweerder te
      veroordelen in de proceskosten van eiser, nu verweerder in het kader van de beslissing op
      het bezwaarschrift tegen het plaatsingsbesluit inhoudelijk op de bezwaren tegen de
      uitgangspositie is ingegaan en eiser desondanks beroep heeft ingesteld.
      Geoordeeld moet dan ook worden dat eiser geen kosten heeft gemaakt uitsluitend ten
      gevolge van de niet-ontvankelijkverklaring.
      De rechtbank ziet geen aanleiding voor een proceskostenveroordeling op grond van artikel
      8:75 van de Awb.
      Het vorenstaande leidt tot de slotsom, dat beslist moet worden als hierna is aangegeven.
    
    
    5. Beslissing
    
    De rechtbank,
    
    recht doende:
    
    
      verklaart het beroep tegen het bestreden besluit 1.a. gegrond;
      vernietigt dat besluit;
      verklaart het bezwaarschrift van 25 november 2002 ongegrond en bepaalt dat deze uitspraak
      in de plaats treedt van het vernietigde besluit;
      verklaart het beroep tegen het bestreden besluit 1.b. ongegrond;
      gelast dat de Staat der Nederlanden het betaalde griffierecht van € 116,-- aan eiser
      vergoedt.
    
    
    
      Tegen deze uitspraak kan binnen zes weken na de dag van verzending hoger beroep
      worden ingesteld bij de Centrale Raad van Beroep, Postbus 16002, 3500 DA Utrecht.
    
    
    
      Aldus gegeven door mr. J.A. Lok en in het openbaar uitgesproken op 7 juli 2004 in
      tegenwoordigheid van de griffier.