Behandeling vanhet wetsvoorstel Vervanging van hoofdstuk IV van de Wet verontreiniging oppervlaktewateren (26367)
Staten-Generaal — Handelingen 
Datum: 2014-07-09 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Handeling 1999-2000, pag. 3444-3461

 
 
 

Handeling

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Vergadernummer
Datum vergadering

14-02-2000

Tweede Kamer der Staten-Generaal

1999-2000

nr. 46, pagina 3444-3461

08-02-2000

 

 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties over kamerdossier

Kamerdossier 26367Toon publicaties die dit dossier behandelen

 
 
 Publicaties in vergadering

Behandeling vanhet wetsvoorstel Vervanging van hoofdstuk IV van de Wet verontreiniging oppervlaktewateren (26367)Pagina 3444-3461
Behandeling van het wetsvoorstel Wijziging van de Wet Fonds economische structuurversterking (26842)Pagina 3420-3428
Behandeling van het wetsvoorstel Wijziging van de wet tot wijziging van de Wet algemene regels herindeling, de Provinciewet en de Gemeentewet (Wijziging procedurele bepalingen) (Begrip grenscorrectie) (26655)Pagina 3438-3444
Vragen van het lid Vendrik aan de minister van Financiën, over het plan van de minister om het huurwaardeforfait af te schaffen voor huiseigenaren die hun hypotheek hebben afgelost (Algemeen Dagblad, 4 februari 2000)Pagina 3407-3410
Vragen van het lid Kant aan de minister-president, over diens uitspraken met betrekking tot de Wet openbaarheid van bestuurPagina 3413-3416
Stemmingen in verband met het wetsvoorstel Wijziging van artikel 141 van het Wetboek van Strafrecht (26519)Pagina 3418-3418
Lijst van ingekomen stukken, met de door de voorzitter terzake gedane voorstellen (dinsdag 8 februari 2000)Pagina 3461-3462
Vragen van het lid De Wit aan de minister van Sociale Zaken en Werkgelegenheid, over diens uitlatingen over de bestrijding van de armoedevalPagina 3410-3413
Stemmingen in verband met het wetsvoorstel Wijziging van de wet tot wijziging van de Huisvestingswet (doorwerking ruimtelijk beleid) (26471)Pagina 3417-3417
Stemming over een motie, ingediend tijdens het debat over de evaluatie van de TOG-regeling, te weten: de motie-Schimmel c.s. over aanpassingen met terugwerkende kracht (24170, nr. 51).Pagina 3418-3418
Stemmingen over twee moties, ingediend tijdens het debat over het bordeelverbod, te weten: - de motie Barth over toepassing van de Arbeidsomstandighedenwet (25437, nr. 21); en - de motie-Van der Staaij over het toelatingsverbod voor niet-EU/EER-onderdanen (25437, nr. 22)Pagina 3419-3420
Stemmingen over vijf moties, ingediend tijdens het debat over het asielbeleid, te weten: - de motie-Dittrich/Wijn over de overeenkomst met de KLM (19637, nr. 496); - de motie-Dittrich c.s. over categoriale opvang vluchtelingen (19637, nr. 497); - de motie-Halsema over de gezinseenheid (19637, nr. 498); - en twee andere motiesPagina 3418-3419
Presentie en opening (dinsdag 8 februari 2000)Pagina 3407-3407
Stemmingen in verband met het wetsvoorstel Wijziging van de Tracéwet (eerste tranche) (26343), en over: - de motie-Van der Steenhoven over de wijze waarop belanghebbenden van het begin af aan bij een project zullen worden betrokken (26343, nr. 20).Pagina 3417-3418
Stemmingen in verband met het wetsvoorstel Een aantal wijzigingen van de Wet bijzondere opnemingen in psychiatrische ziekenhuizen op technische punten onder meer naar aanleiding van de evaluatie (26527), en over: - de motie-Hermann over voorwaarden op materieel en personeel gebied (26527, nr. 10).Pagina 3418-3418
Regeling van werkzaamheden (dinsdag 8 februari 2000)Pagina 3416-3417
Het debat naar aanleiding van een algemeen overleg op 2 februari 2000 over xenotransplantatiePagina 3428-3438
Het opmaken van een voordracht van drie kandidaten ter vervulling van een vacature in de Hoge Raad (26997)Pagina 3420-3420

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 90 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
Aan de orde is de behandeling van:het wetsvoorstel Vervanging
van hoofdstuk IV van de Wet verontreiniging oppervlaktewateren (26367).De algemene beraadslaging wordt geopend.De heer Van den Berg (SGP):Voorzitter! Ik spreek hier mede namens de fracties van RPF en GPV.De Wet verontreiniging oppervlaktewateren is niet ten onrechte wel eens
de meest geslaagde milieuwet genoemd. Ik denk dat wij mogen constateren dat
deze wet daadwerkelijk in hoge mate verbetering van de toch eertijds slechte
kwaliteit van onze oppervlaktewateren heeft teweeggebracht. Daarom mag deze
wet zich in onze warme politieke belangstelling verheugen en de verbetering
daarvan heeft de instemming van onze fracties. Het wetsvoorstel waar wij ons
vandaag over buigen, kent een duidelijke opbouw rond drie doelstellingen:
het in de WVO zelf opnemen van regelgeving inzake de verontreinigingsheffing,
de afschaffing van de mogelijkheid van de legesheffing voor WVO-vergunningen
en verhoging van het tarief van de verontreinigingsheffing rijkswateren tot ƒ
70. Tijdens de schriftelijke voorbereiding is reeds een belangrijk aantal
vragen van mijn fractie en andere fracties bevredigend beantwoord. Ik denk
onder meer aan de mogelijkheden om illegale lozingen vanuit een tankauto in
de verontreinigingsheffing te betrekken. Voor de uitvoerige en gedegen beantwoording
zeg ik de regering graag nu reeds dank. Bij de overgebleven punten wil ik
in het navolgende de vinger leggen, waarbij ik besef dat de discussie inzake
de verontreinigingsheffing in ieder geval terug zal komen naar aanleiding
van voorstellen van de commissie-Togtema. Dat besef geeft een zekere voorlopigheid
aan het plenaire debat van vandaag.In die zin is zelfs de vraag gewettigd of het niet in de rede had gelegen
om de resultaten van de commissie-Togtema af te wachten voordat werd overgegaan
tot een nu voorgestelde wijziging inzake het heffingsstelsel van de WVO. Immers,
nu wij de plenaire behandeling van dit wetsvoorstel met elkaar meemaken is
het rapport van de commissie-Togtema reeds verschenen en wordt erover gediscussieerd.
Ik besef dat er nog een regeringsstandpunt over moet komen, maar de trajecten
zijn zo wel behoorlijk dicht bij elkaar gekomen. In de commissie-Togtema zijn
immers ook voorstellen de revue gepasseerd om de huidige verontreinigingsheffing
voor de waterschappen te vervangen door enerzijds een zuiveringsheffing en
anderzijds een gedeeltelijke verwerking in de heffing voor het watersysteembeheer.
Dat zou toch een heel andere insteek vormen dan nu ligt opgesloten in de WVO.Is de staatssecretaris het met mij eens dat de nu voorgestelde wijzigingen
op enig moment vermoedelijk doorkruist zullen worden door nieuwe beleidsvoorstellen
en aangepaste regelgeving als gevolg van de resultaten van de commissie-Togtema?
Ik wil de verdere toekomst van de WVO aan de orde stellen. Ik noemde al het
advies van de commissie-Togtema, dat naar mijn smaak ingrijpende wijzigingen
in de WVO tot gevolg zal hebben, maar wij wachten ook nog op een ander wetsvoorstel.
Als uitvloeisel van de Vierde nota waterhuishouding zou er ook gewerkt worden
aan de wettelijke verankering in de WVO van de zorgplicht van de waterbeheerder
voor de waterzuivering. Hoe staat het met dit wetsvoorstel? Wordt overigens
overwogen de beide wetsvoorstellen aan elkaar te koppelen of zijn het twee
verschillende voorstellen? Kortom, hoe gaat het met de procedure en termijnen?
Hoe loopt het spoor van de WVO verder?Ik kom nu bij het onderdeel verontreinigingsheffing. In de bestaande situatie
kent de WVO nauwelijks regels op het terrein van de verontreinigingsheffing.
De meeste relevante bepalingen op dit punt voor het Rijk zijn opgenomen in
het uitvoeringsbesluit verontreiniging rijkswateren en voor waterschappen
in hun eigen belastingverordening. Het voorliggende wetsvoorstel beoogt de
meest wezenlijke elementen van de verontreinigingsheffing in de WVO zelf vast
te leggen. De memorie van toelichting geeft aan dat dit overigens niet tot
materiële wijzigingen zal leiden, aangezien vrijwel geheel wordt aangesloten
bij bestaande wetgeving, beleidsregels en jurisprudentie. Ter motivering van
deze stap wijst de regering met name op het primaat van de formele wetgever
en op het waarborgen van de orde in de regelgeving. Ook bezien vanuit fiscaal-juridisch
oogpunt, en in verband daarmee vanuit een oogpunt van opbrengstrisico's, lijkt
deze codificatie een positief onthaal te verdienen. Bij toetsing door de belastingrechter
van de verbindendheid van bepalingen in de WVO zal deze immers terughoudender
zijn dan bij toetsing van de verbindendheid van bijvoorbeeld de verordening
verontreinigingsheffing van een individueel waterschap of zuiveringsschap.Toch wil ik in dit debat ook wijzen op de andere kant. Uitgebreide regelgeving
in de WVO zelf kan immers ook leiden tot beperking van de beleidsvrijheid
van individuele waterschappen bij de vormgeving van hun verontreinigingsheffing.
Op grond van de nu gekozen insteek is het zo dat alléén de afvoer
van de in de WVO opgenomen stoffen belast is. Het aantal te belasten stoffen
is dus beperkt. Daarbij is wettelijk voorgeschreven welke gewichtshoeveelheid
van een bepaalde stof één vervuilingseenheid vormt. Dit impliceert
dus, nogmaals, dat de beleidsvrijheid bij deze verontreini- gingsheffing zeer
beperkt is. Uit een oogpunt van uniformiteit is dit uiteraard
toe te juichen.Bovendien heeft deze inperking, zo stelt de memorie van toelichting, geen
directe gevolgen omdat alle door de waterkwaliteitsbeheerders thans gehanteerde
parameters ook in de WVO zijn vastgelegd. Dit biedt echter geen garanties
voor de toekomst. Mijn constatering is eigenlijk dat, indien er snel op maatschappelijke
ontwikkelingen moet worden ingespeeld om andere dan de in de WVO opgenomen
stoffen te belasten, dit wordt bemoeilijkt omdat er dan eerst wetswijziging
nodig is. Beperkt het wetsvoorstel dus niet te zeer de mogelijkheden om andere
dan in de wet genoemde stoffen te belasten? Ziet de staatssecretaris dit punt?Daarnaast is het niet mogelijk om de lozing van bepaalde stoffen zwaarder
te belasten dan in de WVO staat, terwijl het niet ondenkbaar kan zijn dat
lokale situaties dit vereisen. Onze vraag is of het op grond van deze redenen
toch niet gewenst is om de mate van beleidsvrijheid bij de verontreinigingsheffing
te verruimen. Waarom wordt bovendien de lijst van belastbare stoffen niet
eenvoudiger in een AMvB opgenomen zodat snellere wijziging van deze lijst
stoffen mogelijk is?Sprekend over de verantwoordelijkheid van waterschappen voor de afvalwaterzuivering,
wil ik in dit debat niet voorbijgaan aan de ontwikkelingen rond de introductie
van meer marktwerking in dit deel van de watersector. Ik sprak aan het begin
van mijn betoog al over de nodige wettelijke verankering van de zorgplicht
van waterbeheerders voor de waterzuivering. Dat discussiepunt is bekend en
die wetswijziging is al aangekondigd, zo merkte ik op. Het lijkt mij zaak
om met deze verankering en de politieke discussie daaromtrent niet te lang
te wachten, nu de ontwikkelingen op dit punt gestaag doorgaan. Ik denk aan
allerlei samenwerkingsconstructies in de waterketen (waterschappen, gemeenten
en drinkwaterbedrijven). Er zijn in dit opzicht allerlei ontwikkelingen; die
zijn de staatssecretaris ook zeer wel bekend.In het bijzonder vraag ik evenwel aandacht voor allerlei discussies over
PPS-constructies, waarbij de verantwoordelijkheid voor zuiveringsinstallaties
(ontwerp, bouw, exploitatie en financiering) aan een private partij wordt
gedelegeerd, bijvoorbeeld door middel van concessies. De verantwoordelijkheid
van het desbetreffende waterschap of zuiveringschap stopt dan bij de aanlevering
van het afvalwater. Graag zou ik in dit debat van de staatssecretaris willen
vernemen hoe zij tegen dergelijke constructies aankijkt. In het bijzonder
vraag ik hoe in haar ogen zulke constructies, waarbij feitelijk de verantwoordelijkheid
voor en de zeggenschap over zuiveringsinstallaties naar een private partij
worden overgebracht, zich verhouden tot de publiekrechtelijke zorgplicht die
het waterschap met betrekking tot het kwaliteitsbeheer heeft. Zolang wij het
zuiveringsbeheer als een overheidstaak aanmerken met publiekrechtelijke aspecten,
hoort naar mijn mening de daarbij behorende infrastructuur – in dit
verband is dat de zuiveringsinstallatie – ook in publieke handen te
zijn, althans in beheer in waterschapsrechtelijk opzicht, wat de verantwoordelijkheid
van de publiekrechtelijke beheerder impliceert. Is de staatssecretaris dat
met mij eens? Hoe wordt dat gegarandeerd?Wat zouden de gevolgen zijn van uitvoering door een private onderneming
voor de gewenste samenwerking binnen de waterketen? Welke problemen kunnen
zich voordoen rond de verdeling van bevoegdheden en verantwoordelijkheden,
handhavingsinspanning, nalevingsrisico's, etc.? Ik zeg dit op grond van een
zekere beduchtheid om publieke taken buiten de publieke sfeer te plaatsen,
waarover ik af en toe signalen verneem. Ik hoor graag hoe de staatssecretaris
daar tegenover staat en hoe zij daartegen eventueel wil optreden. Wordt de
Kamer verder bij dit traject betrokken? Ik denk aan de vergelijkbare discussie
in de drinkwatersector, waarin de Kamer een heel duidelijk standpunt heeft
ingenomen. Dat is de regering ook bekend. Ik denk dat dit een vergelijkbare
situatie kan zijn.Een ander zeer interessant en belangwekkend onderwerp in dit wetsvoorstel
is het waterspoor. Op de valreep is er namelijk alsnog een experimenteerregeling
waterspoor in het wetsvoorstel opgenomen. Mijn fractie staat op zichzelf positief
tegenover het streven om de verontreinigingsheffing die ingevolge de WVO voor
het lozen van afvalwater door huishoudens betaald moet worden in afwijking
van de huidige forfaitaire regeling te koppelen aan de gebruikte hoeveelheid
drinkwater. De achterliggende gedachte is immers een heel goede, namelijk
dat daarmee de burger financieel wordt geprikkeld om water te besparen. Dit
is een goede zaak, niet in de laatste plaats om burgers meer bewust te maken
van de schaarste aan schoon drinkwater. We hebben in een land met overvloed
aan water toch altijd nog een schaarste aan water van goede kwaliteit op de
goede plaats. Er zit een tegenstrijdigheid in deze stelling, maar zij geldt
wel en komt bij dit onderwerp naar voren. Het is dus een goede zaak dat wij
op de aangegeven manier gaan experimenteren. Wel moet er aandacht zijn voor
de positie van grotere gezinnen, mocht landelijke invoering van het brede
waterspoor doorgang vinden. Deze gezinnen zullen bij invoering van dit systeem
immers in ieder geval worden geconfronteerd met hogere lasten. Dat gebeurt
ongewild, want door de grotere gezinssamenstelling zullen zij meer water afnemen
en vervolgens daarop worden afgerekend. Uiteraard moet de kostenstijging binnen
redelijke grenzen blijven om onredelijke lastenverhogingen te voorkomen. Kan
dit aspect reeds bij de aanvang van het experiment worden betrokken?Voorzitter! Onze fracties betreuren het dat niet volledig tegemoet kon
worden gekomen aan de bezwaren van de Raad van State. Ik constateer dat de
Raad van State heel duidelijk een negatief advies naar aanleiding van de tweede
nota van wijziging heeft uitgebracht. Dat komt niet vaak voor, maar nu wordt
onomwonden gezegd: niet doorzenden naar de Tweede Kamer. Weliswaar weegt voor
mijn fractie niet ieder bezwaar even zwaar, maar toch wil ik van de staatssecretaris
een reactie krijgen op de twijfel van de Raad van State. Die vraagt zich af
of de prijselasticiteit van de drinkwatervraag met het breed waterspoor wel
voldoende zal toenemen. De staatssecretaris lost in haar reactie op schriftelijke
vragen van de SGP-fractie de kwestie handig op, door aan te geven dat het
verkrijgen van inzicht in de besparingseffecten op het waterverbruik geen
motief meer is voor de experimenteerregeling. Zie pagina 5 van de nota naar
aanleiding van het nader verslag. Maar inhoudelijk bevredigt dit
antwoord ons niet helemaal, omdat inzicht in die besparingseffecten wel degelijk
van groot belang is voor de eventuele landelijke invoering van het waterspoor.
Daarom krijg ik alsnog graag een inhoudelijke reactie.Daarnaast krijg ik graag een nadere reactie op de uitlating van de Raad
van State, dat bedrijven zonder bevredigende opgave van reden worden uitgesloten
van de regeling waardoor geen sprake kan zijn van objectiviteit van de proefnemingen.
In hoeverre is het nu werkelijk onmogelijk om bedrijven bij de invoering van
het waterspoor te betrekken? Als het nu niet mogelijk wordt geacht, betekent
dat dan ook dat bij een eventuele landelijke invoering van het waterspoor
het bedrijfsleven buiten schot blijft?Ten slotte vraag ik mij af of het, om tegemoet te komen aan de bezwaren
van de Raad van State inzake de fiscale ongelijke behandeling van de heffingsplichtigen,
niet mogelijk is het experiment te doen uitstrekken over de gehele regio van
een kwaliteitsbeheerder. Binnen een regio is er dan in ieder geval geen fiscale
ongelijke behandeling van heffingsplichtigen en daarmee zou mijns inziens
voor een belangrijk deel tegemoet worden gekomen aan de bezwaren van de Raad
van State. Graag krijg ik hierop een reactie.Voorzitter! Ik wil vervolgens nog enkele opmerkingen maken over de zogenaamde
afhaakproblematiek. Mijn fractie waardeert de inspanningen van de regering
om via een subsidieregeling in de WVO mogelijkheden te scheppen voor waterschappen
om te voorkomen dat grote lozers zelf gaan zuiveren en afhaken als het gaat
om het gebruik van de rioolwaterzuiveringsinstallaties. Het afhaken van grote
lozers kan immers leiden tot ongewenste kostenstijgingen voor burgers en andere
bedrijven. Maatschappelijk gezien is dit niet acceptabel.In het nader verslag heeft mijn fractie erop gewezen dat de aanbevelingen
van de commissie-Togtema op dit punt, de aanbevelingen die reeds nu worden
overgenomen, wel zijn geplaatst in een breder kader. Onze vraag was of het
wel verstandig zou zijn om deze specifieke aanbevelingen als het ware geïsoleerd
uit de overige voorstellen van deze commissie naar voren te halen. De staatssecretaris
zag op dit punt geen problemen. Direct daarna gaf de staatssecretaris echter
aan, dat meer structurele alternatieven, alternatieven die kunnen bijdragen
aan een oplossing van de afhaakproblematiek, pas na bestudering en behandeling
van het rapport van de commissie-Togtema aan de orde zullen komen. Kennelijk
is er meer dan de nu voorgestelde subsidieregeling. De vraag rijst dan of
deze regeling bij voorbaat zal passen binnen de eventuele andere alternatieven,
waarover de gedachtevorming dus nog moet beginnen of nog niet is voltooid.
Kan de staatssecretaris iets zeggen over haar gedachten over toekomstige structu-
rele instrumenten ter oplossing van de afhaakproblematiek?Voorzitter! Over de afschaffing van de leges, het derde onderdeel van
dit voorstel, kan ik heel kort zijn. Gelet op de gestage daling van het aantal
vragen tot verlening of wijziging van een vergunning, de afschaffing van de
leges ingevolge de Wet milieubeheer en de Wet bodembescherming per 1 januari
1998, alsmede het geringe financiële belang verdient het ook onzes inziens
aanbeveling tot afschaffing van deze leges over te gaan. Daarnaast hebben
leges bij het bedrijfsleven steeds veel irritatie opgeroepen door de grote
onderlinge verschillen en de hoogte van tarieven die worden gehanteerd. Het
afschaffen van de leges is overigens mede conform het verzoek van de Unie
van waterschappen en de uitkomsten van het onderdeel WVO van het MDW-project.
De voorgestelde aanpassing van het tarief voor de verontreinigingsheffing
rijkswateren lijkt ons een logische en onontkoombare stap als gevolg van een
afname van het aantal vervuilingseenheden. In de schriftelijke voorbereiding
is door de staatssecretaris uitvoerig betoogd dat de financiële implicaties
voor het bedrijfsleven op dit punt voor de langere termijn grosso modo zeer
gering zullen zijn. Ook voor de lokale lastendruk, een belangrijk aandachtspunt
voor de Kamer, zijn de gevolgen miniem, zo is beklemtoond. Ik ga daar graag
van uit.Tot slot informeer ik naar de inwerkingtreding van dit wetsvoorstel. Gepland
was 1 januari 2000. Daar was steeds van uitgegaan en er was op onderdelen
enige spoed. Dit is niet meer mogelijk. Mede gelet op de invoering van de
nieuwe tabel afvalwatercoëfficiënten is een ruime implementatietermijn
voor de waterkwaliteitsbeheerder van groot belang. Hoe kan hieraan worden
tegemoetgekomen? Wat is het verwachte moment van invoering van het wetsvoorstel?Voorzitter! Behoudens deze vragen namens de fracties die ik vertegenwoordig,
wil ik onze instemming betuigen met dit voorstel. Wel vraag ik om een perspectief
voor het bredere kader van de toekomstige ontwikkeling van de WVO.De voorzitter:In afwijking van de gedrukte sprekerslijst, maar in overeenstemming met
de intekenlijst, geef ik het woord aan mevrouw Van Gent.Mevrouw Van Gent (GroenLinks):Voorzitter! Wij hebben net een uitgebreid betoog gehad over de Wet verontreiniging
oppervlaktewateren. Aanvankelijk ging het om een wetswijziging om bijvoorbeeld
ook een verbreding te laten plaatsvinden naar tankauto's. In de schriftelijke
rondes werden met name de diffuse bronnen en het waterspoor aan de orde gebracht.
Het heeft vrij lang geduurd voordat wij hier staan, omdat op de twee punten
die ik heb genoemd Kamerbreed de nodige vragen zijn opgeworpen.Met de fracties van de VVD, de RPF en het GPV hebben wij in de eerste
ronde gevraagd om ook de diffuse bronnen onder de WVO te brengen. Het antwoord
van de staatssecretaris is wel heel juridisch en formeel, wat wij op zichzelf
betreuren. Ik wijs erop dat er nu geen verontreinigingsheffing bestaat voor
tal van verontreinigingen, hoewel ze qua effect niet anders zijn dan de zogenaamde
"puntbronnen". Als deze wet het niet toelaat, dient ze naar de mening van
de fractie van GroenLinks aangepast te worden. In de toekomst moeten er heffingen
komen op bijvoorbeeld een zinken dakgoot. Dat is eerlijker en werkt ook regulerend.
Hoe en wanneer maakt de staatssecretaris werk van het probleem van de diffuse
bronnen en ruimt zij de juridische obstakels uit de weg? Misschien kan daarover
vanavond meer duidelijkheid worden gegeven.Het waterspoor brengt als het ware de verontreinigingsheffing onder in
de tarieven voor het watergebruik. Dit is eerlijker. De vervuiler betaalt,
er is geen gedoe meer met starre en uniforme tarieven en het
heeft waarschijnlijk ook een regulerend effect. Nu is sprake van één
vervuilingseenheid voor één persoon en drie vervuilingseenheden
voor twee personen, maar met zijn tienen val je nog steeds onder die drie
eenheden. Natuurlijk onderken ik het probleem van de grote gezinnen, maar
in de toekomst zal er toch een directer verband moeten worden gelegd tussen
de vervuiling en de betaling. Ook zal het regulerende effect van het gebruik
beter moeten worden onderkend.Bij de wetswijziging is Kamerbreed gevraagd naar invoering van het waterspoor.
Een eerder wetsvoorstel uit 1998 voor het waterspoor was gekraakt door de
Raad van State. Een proef zou oneerlijk zijn, gezien de differentiatie van
tarieven voor burgers en zou ook ineffectief zijn. De kritiek van de Raad
van State dat er toch geen prijselasticiteit in water zou zitten, is naar
onze indruk discutabel. Al had men gelijk, dan nog is het waterspoor in ieder
geval rechtvaardiger en regulerender. Wij stellen het op prijs als de staatssecretaris
nader hierop wil ingaan. Door in de proef die nu wordt voorgesteld een maximum
te stellen aan de hoeveelheid drinkwater onder het waterspoor, artikel 21a,
lid 4, wordt voorkomen dat mensen slechter worden van die proef. Het is in
onze ogen wel wat voorzichtig, maar goed, het is een begin, dus daar willen
wij niet al te chagrijnig over doen. Wel menen wij dat dit echt als een proef
moet worden gezien. De lange termijn die de proef duurt, draaft op het punt
van de voorzichtigheid wat te ver door.Om het systeem te laten werken zijn individuele watermeters nodig. Aangezien
die er in de grote steden vaak niet zijn, blijft de proef op dit moment toch
wat beperkt tot de wat kleinere kernen. Wij vragen de staatssecretaris om
na te gaan of de proef niet wat uitgebreid kan worden. Ik zou mij kunnen voorstellen
dat op semi-vrijwillige basis daar nog eens naar wordt gekeken, teneinde na
te gaan of meer gebieden, waaronder grootstedelijke gebieden, mee kunnen doen
aan die proef. Wellicht beschikt de staatssecretaris al over een keurig overzicht
waaruit duidelijk wordt welke gebieden al zijn voorzien van die watermeters.Kritisch staan wij tegenover het feit dat de evaluatie pas zal plaatsvinden
voor 1 januari 2006. Voor enorm ingrijpende wetten zoals de taxiwet en de
wet personenvervoer wordt reeds een evaluatie in 2003 voorzien, terwijl voor
een zeer beperkte proef zoals de onderhavige het nodig wordt geacht om een
dubbele termijn te hanteren. Ik heb dan ook een amendement ingediend dat ertoe
strekt om uiterlijk twee jaar na de start van de proef te evalueren, zodat
wij daarna kunnen bezien hoe wij dat waterspoor nog verder gestalte gaan geven.Staatssecretaris Vermeend heeft aan onze financieel woordvoerder Kees
Vendrik toegezegd met een brief te komen over de introductie van het waterspoor.
De staatssecretaris geeft in onze ogen toch een wat bagatelliserend antwoord
over de inhoud van die brief die voor de zomer dient te komen. Ik zou haar
willen vragen of onze indruk juist is dan wel of zij het door de staatssecretaris
van Financiën toegezegde onderzoek echt van harte ondersteunt.De heer Herrebrugh (PvdA):Voorzitter! Oorspronkelijk gaf de wetswijziging mij niet zo gek veel aanleiding
om hier plenair op terug te komen. Belangrijke vragen en opmerkingen die wij
in de schriftelijke ronde naar voren hebben gebracht, zijn reeds verwerkt
in de nota van wijziging. Echter, zoals de heer Van den Berg in zijn uiterst
doorwrochte betoog al opmerkte, zijn er twee punten op de valreep ingebracht
die toch enige nadere beschouwing behoeven. Ik doel dan op het experiment
met het waterspoor en op de subsidieregeling met betrekking tot de industriële
verontreinigers. Mijn fractie stelt het op prijs dat nu eindelijk een proef
met dat brede waterspoor wordt genomen. Overigens is het de vraag of de voorgestelde
aanduiding van het gebied waar de proef genomen wordt, wel de meest aannemelijke
is. Ik zou graag van de staatssecretaris willen vernemen of een inperking
tot één gebied of twee gebieden dan wel een uitbreiding ervan
een betere aanduiding geeft dan de nu voorgestelde.In het tweede amendement van de fractie van GroenLinks wordt voorgesteld
om de periode waarna geëvalueerd zal worden terug te brengen van vijf
naar twee jaar. Die periode vinden wij wat te kort. Vijf jaar is inderdaad
erg lang, maar met name de waterschappen vinden een evaluatietermijn van twee
jaar erg kort. Een evaluatietermijn van tweeënhalf jaar zou ook vreemd
zijn. Ik vraag zowel de fractie van GroenLinks als de staatssecretaris of
een termijn van drie jaar niet redelijk zou zijn.Mijn volgende punt betreft de subsidieregeling met betrekking tot de afhaakproblematiek.
Hier doen zich twee op het oog tegenstrijdige ontwikkelingen voor. De problematiek
is bekend – de heer Van den Berg heeft die uitgebreid verwoord –
maar ik wil in eerste instantie niet beweren dat dit door middel van een subsidieregeling
moet worden opgelost. Natuurlijk worden de problemen voor de afhakers met
zo'n regeling op korte termijn opgelost. Het rapport van de commissie-Togtema
over de waterschapsbelasting in de 21ste eeuw toont echter fundamenteel andere
punten met betrekking tot de afhakersproblematiek. Daarin wordt voorgesteld
om tot een vrij aanzienlijke scheiding tussen zuivering en watersysteembeheerders
te komen. Dat is van een essentieel andere aard dan de subsidiëring van
de industriële vervuilers. Dat brengt mij tot de vraag hoe het met het
verdere traject staat.Op zich had ik niet veel moeite met de huidige, vrij technische aanpassing
van de wet. In de nabije toekomst komen echter verdere wetswijzigingen op
dit punt. Bij de wijziging van de Waterschapswet is er al op gewezen dat er
met name als gevolg van de uit te brengen rapporten van de commissie-Togtema,
nadere wetswijzigingen naar deze Kamer moeten komen. Ik verwijs in dit verband
naar Tholen, dat in opdracht van het IPO bezig is met een onderzoek naar de
bestuurlijk-democratische structuur. De staatssecretaris zal daar echter meteen
op antwoorden dat de rapportages niet aan haar zijn uitgebracht, maar aan
de Unie van waterschappen of aan het IPO en dat die na een gedegen en doorwrochte
beschouwing wel met enige voorstellen bij haar zullen komen. Zij zal dan weer
de tijd nemen om het tot haar te nemen en eventueel iets naar de Kamer te
sturen. Dat kan dan echter wel lang gaan duren. Ik zou graag
willen weten of dat traject nog in de eerste helft van deze periode van vijf
jaar kan worden afgewerkt. Ik heb er dus geen moeite mee om een aantal zaken
door middel van de WVO-wetswijzigingen te regelen, maar ik zou het toch op
prijs stellen als het geheel in een wat breder kader wordt bezien. Dat kader
is de wetstechnische uitwerking van het rapport van de commissie-Togtema.Mijn laatste opmerking betreft de beleidsvrijheid van de heffing. De heer
van den Berg heeft er terecht op gewezen dat voor een betere sturing op het
punt van de heffingen, er meer vrijheid moet worden gelaten aan de waterbeheerder
als het gaat om de stoffen die al dan niet zwaarder moeten worden belast.
Die vrijheid heeft hij nu niet. Hij is daarin beperkt. In het huidige wetsvoorstel
wordt artikel 22, lid 2, waarin het gaat om de marginale toetsing door provinciale
staten van de heffingen, geschrapt. Kan dat artikel, als er sprake is van
belastingheffingen, niet worden gehandhaafd? Ik heb daar in de schriftelijke
vragenronde al aandacht voor gevraagd. Er is terecht op gewezen dat alleen
gekeken wordt naar de vaststelling van de stoffen waarop de heffing van toepassing
zal zijn. Dat is echter een vrij technische benadering. Als er vooral gekeken
gaat worden naar het opleggen van belastingheffingen, wat naar onze mening
iets anders is dan een retributieheffing, kan ik mij indenken dat in dat geval
een marginale toetsing door het politiek bestuur c.q. provinciale staten gehandhaafd
moet blijven. Ik hoor graag van de staatssecretaris of zij, indien zij van
mening is dat beleidsvrijheid met betrekking tot heffingen van de waterbeheerders
moet worden overwogen, dan ook vindt dat de marginale toetsing ex artikel
22 lid 2 moet worden gehandhaafd.De heer Luchtenveld (VVD):Mijnheer de voorzitter! De VVD-fractie wil de regering allereerst graag
danken voor de uitvoerige schriftelijke voorbereiding van dit wetsvoorstel.
Wij hebben een groot aantal vragen tijdens de schriftelijke behandeling al
afdoende kunnen behandelen. Wij hadden aanvankelijk de nodige aarzeling bij
het handhaven van de parameters chloridesulfaat en fosfor. Wij hadden nogal
wat bedenkingen tegen de verhoging van de verontreinigingsheffing voor rijkswateren.
Wij hebben daar bevredigende antwoorden op gekregen en ons op die punten laten
overtuigen.Ware er geen tweede nota van wijziging geweest om het experimenteerartikel
in dit wetsvoorstel te brengen, dan zouden ook wij waarschijnlijk hier niet
meer het woord hebben hoeven voeren. Het experimenteerartikel inzake het brede
waterspoor brengt ons ertoe hier nog het nodige aan de orde te stellen.In de eerste plaats kunnen wij natuurlijk niet lichtvaardig voorbijgaan
aan een negatief advies van de Raad van State. Het is niet zo dat er met het
negatieve advies van de Raad van State geen enkele rekening is gehouden. Er
is wel degelijk voor gezorgd dat er in ieder geval geen verhoging kan optreden,
waardoor die ongelijkheid tussen groepen van belastingplichtigen is opgeheven.
Men gaat er als men minder water gebruikt op vooruit, maar als men meer water
gebruikt in het brede waterspoor gaat men er niet op achteruit ten opzichte
van degenen die nu nog met de woonruimte-equivalent worden geconfronteerd.
De vraag is of daarmee niet het kind met het badwater wordt weggegooid. Een
goed experiment met het brede waterspoor zou ook moeten inhouden dat degenen
die meer water gebruiken, veel meer gaan betalen. Ik kom hier zo nog op terug.Veel ernstiger is het dat we het allemaal wel hebben over "de vervuiler
betaalt", maar dat er nu wordt gekeken naar de inname van de hoeveelheid water.
Dat is iets anders dan het meten van de daadwerkelijke vervuiling. Immers,
de hoeveelheid waterinname vindt plaats aan het begin van de pijp, terwijl
datgene wat als output wordt geleverd, de vervuiling, waarop in een goede
milieuwet beoordeeld zou moeten worden, aan het eind van het proces zit. Het
is niet theoretisch dat water wordt ingenomen maar ondertussen niet zodanig
wordt gebruikt dat er een zodanige vervuiling optreedt dat teruggave aan het
milieu op grote bezwaren moet stuiten.Daarmee komen we dan op het grote probleem zoals dat ook nu in de wet
bestaat, namelijk dat de kosten van de zuivering op de een of andere wijze
betaald moeten worden en we niet per huishouden beschikken over een goed systeem
om de daadwerkelijke milieuvervuiling te meten. De vraag is wat dan het minst
slechte systeem is om toch tot een heffing te komen. Is dat het woonruimte-equivalent?
Dat stuit op vele bezwaren. In de eerste plaats is het onrechtvaardig voor
de tweepersoonshuishoudens, omdat er met één equivalent of drie
equivalenten wordt gerekend. Bovendien is het – in deze dagen actueel –
een inkomensafhankelijke regeling. De heer Van den Berg heeft hierop gewezen.
Grote gezinnen worden heel duidelijk ontzien. Als je echt afrekent op de hoeveelheid
vervuiling of de hoeveelheid water, zou je daar niet langs deze weg aan tegemoet
moeten komen. Je moet dan de verbruiker of de vervuiler laten betalen. Ook
het huidige systeem deugt dus niet. Dat heeft voor ons meegewogen bij het
oordeel om ons niet te blijven verzetten tegen een breed waterspoorexperiment.
Maar we maken daar dus wel kanttekeningen bij. We hebben destijds ook de motie-Crone
c.s. gesteund. Deze drong aan op experimenteren met regelingen die meer zouden
letten op de vervuiling. In de motie werd terecht gelet op de vervuiling.
Wij letten nu op het begin van de inname en niet op de daadwerkelijke vervuiling.
Wij zouden het bijzonder waarderen als het mogelijk zou blijken om gedurende
de vijf jaar van het experiment ook te zoeken naar mogelijkheden om wel degelijk,
in elk geval meer dan nu het geval is met inname of met woonruimte-equivalenten,
te letten op de daadwerkelijke vervuiling. Graag zouden wij zien dat naar
mogelijkheden daartoe wordt gezocht, want dat zouden wij alleszins redelijk
vinden.Wat wij onredelijk vinden, is dat de conclusie zou zijn dat een probleem
ontstaat met de financiering van de zuiveringsvoorzieningen als het experiment
met het brede waterspoor een groot succes zou worden en er daadwerkelijk veel
minder water zou worden ingenomen. Met andere woorden: goed gedrag wordt dan
gestraft, want uiteindelijk zal het tarief omhoog moeten om de voorzieningen
in stand te houden. Dat is toch een zeer onacceptabele uitkomst. In de experimenteerperiode
zouden wij moeten zoeken naar mogelijkheden om dat te voorkomen. Voorzitter! Wie oordeelt uiteindelijk over het experiment? Wij menen dat
het alleen maar de wetgever kan zijn, maar in de schriftelijke stukken vinden
wij te veel de gedachte dat het zou gaan om een soort bijzonder referendum,
hooguit raadplegend, onder degenen die deelnemen aan het waterspoor en die
zullen moeten aangeven wat zij er na afloop van vinden. Natuurlijk is dat
oordeel niet onbelangrijk en moet dat zwaar wegen, maar omdat het een experiment
is, mag het niet zo zijn dat men meer moet gaan betalen en zeker ook niet
dat de steden in elk geval in de aanvangsfase niet meedoen. Ik sluit mij graag
aan bij de opmerkingen van mevrouw Van Gent dat wij zouden moeten bezien of
sommige, misschien nieuw te bouwen stedelijke gebieden ook kunnen worden betrokken
in het experiment, eventueel in een tweede fase. Wij vinden dat de beperkte
groep die meedoet aan het experiment, uiteindelijk bepalend zou moeten zijn
voor een al dan niet brede invoering.Wij willen zeker niet nu al aangeven dat het experiment de eerste stap
is op weg naar landelijke invoering van het brede waterspoor. Zover zijn wij
zeker niet, want wij hebben de nodige bedenkingen. Wij willen ons niet verzetten
tegen het experiment, omdat wij meer ervaring willen opdoen en omdat wij niet
gelukkig zijn met de huidige wet. Wij zouden veel liever zien dat de echte
vervuiling wordt gemeten en dat dit de grondslag zal vormen voor een wettelijke
verontreinigingsheffing.Mevrouw Van Gent (GroenLinks):De heer Luchtenveld ondersteunt mij op een aantal gebieden en dat is prettig,
maar betekent dit ook dat hij het amendement steunt dat ik heb ingediend?De heer Luchtenveld (VVD):Wij hebben nu nog geen oordeel over het amendement, maar wij willen wel
graag eerst van de staatssecretaris horen in hoeverre het mogelijk is om steden
erbij te betrekken. Wij zouden dat wel graag zien. Is het bijvoorbeeld niet
mogelijk om bij grote stadsvernieuwingsprojecten of bij de bouw van nieuwe
wijken in het kader van de Vinex, meer stedelijke gebieden bij het experiment
te betrekken, misschien in de tweede fase van de vijfjarentermijn? Voordat
wij uiteindelijk over de amendementen oordelen, willen wij het antwoord op
deze vraag meewegen.De heer Herrebrugh (PvdA):Voorzitter! De heer Luchtenveld heeft ervoor gepleit om bij het vaststellen
van heffingen te bezien of daarbij ook de mate van vervuiling van het afvalwater
kan worden betrokken. Doelt hij daarmee uitsluitend op een scheiding tussen
huishoudelijk en industrieel afvalwater? Bij het laatste kan ik mij iets indenken,
maar ik vind dat wat moeilijker als hij ook doelt op huishoudelijk afvalwater.
Ik meen te mogen veronderstellen dat de verontreiniging daarvan over het algemeen
vrij homogeen is, zodat een onderzoek dat ertoe leidt een differentiatie in
de heffing aan te brengen, mij ietwat overbodig lijkt.De heer Luchtenveld (VVD):Wij willen dat het beginsel "de vervuiler betaalt" echt breed wordt gezien.
Bovendien vinden wij het verkeerd omdat de wet de verontreiniging van oppervlaktewater
betreft en niet de inname van waterhoeveelheden. Wij vinden het een rare gedachte
dat de gebruiker wordt afgerekend op de mate van waterinname. Dat vinden wij
geen goede maatstaf. Als ervaringscijfers echt aantonen dat huishoudelijk
afvalwater altijd dezelfde mate van vervuiling heeft, dan horen wij dat graag.
Dat zou dan in het experiment kunnen worden betrokken. Wij zien echter niet
aangetoond dat het principe "de vervuiler betaalt" niet kan worden toegepast.
Wij vinden het in ieder geval verkeerd, en het mag zeker ook geen precedent
vormen voor andere milieuwetgeving, om nu de hoeveelheid ingenomen grondstof
te gaan bepalen in plaats van de mate waarin het milieu daar uiteindelijk
mee belast wordt. Die weg willen wij zeker niet bewandelen. Nogmaals, tegen
het experiment hebben wij uiteindelijk geen bezwaar, omdat ook het huidige
systeem bij ons op bezwaren stuit.De heer Biesheuvel (CDA):Voorzitter! De WVO kan nog steeds met haar tijd mee. Het blijkt inderdaad
dat deze wat oudere milieuwet de tand des tijds nog steeds goed kan weerstaan.
Na een gedegen voorbereiding ligt er nu een wetsvoorstel dat de regelgeving
met betrekking tot de verontreinigingsheffing meer op wetsniveau vaststelt.
Gezien het primaat van de formele wetgever is het ook in onze ogen te prefereren
dat de WVO zelf meer de hoofdelementen van de regeling voor de verontreinigingsheffing
bevat. Een belangrijk deel van hetgeen hier wordt voorgesteld, is overigens
gebaseerd op de uitkomst van de jurisprudentie. Er komt een uniforme heffingsmaatstaf
voor alle waterkwaliteitsbeheerders, namelijk de vervuilingswaarde van de
afgevoerde stoffen. Als eenheid van de heffingsmaatstaf wordt de vervuilingseenheid
ingevoerd. Deze eenheid is dan in de wet gedefinieerd. Waterschappen mogen
geen andere heffingsparameters hanteren dan de parameters die in de wet zijn
opgenomen.Van belang is dat de waterkwaliteitsbeherende waterschappen in de gelegenheid
worden gesteld hun heffingsverordeningen en hun beleid tijdig aan te passen
aan de nieuwe heffingsbepalingen. Gezien de langere tijd die nodig is gebleken
voor de parlementaire behandeling, is de vraag voor ons aanwezig of er nog
problemen verwacht kunnen worden bij de implementatie van een en ander. De
invoering van de nieuwe tabel "afvalwatercoëfficiënten" vraagt immers
nogal wat tijd.Het kabinet stelt dat de totale druk van de verontreinigingsheffing niet
zal stijgen als gevolg van het onderhavige wetsvoorstel. Toch maken wij uit
de reacties van het bedrijfsleven op dat er sprake is van enige zorg. Kunnen
er, ook al zal de totale druk niet toenemen, door de invoering van nieuwe
heffingsparameters voor individuele bedrijven toch verhogingen ontstaan van
de lozingsheffing? Hoe kijkt de staatssecretaris aan tegen de kritiek vanuit
het bedrijfsleven, dat het retributiekarakter van de WVO steeds meer zou verdwijnen?
Wordt in alle gevallen nog wel een duidelijke relatie gelegd tussen de aard
van de vervuiling en de aard van de kosten die uit de heffing worden gedekt?
Vanuit die filosofie wordt vanuit het bedrijfsleven ook kritiek geuit op de
verhoging van de rijksheffing. Er wordt gezegd dat daar in feite ook niets
meer tegenover staat. De heer Van den Berg zei dat die verhoging wel meevalt
als je kijkt naar de totale lasten voor het bedrijfsleven. Ik denk dat het
bedrijfsleven zich afvraagt of dat dan niet uit de algemene middelen had kunnen
worden betaald. Dat zou vervolgens ook tot een verzwaring leiden,
die dan overigens wel over meer personen zou worden uitgesmeerd. Toch is de
kritiek van het bedrijfsleven op deze wetswijziging niet geheel van belang
ontbloot. De CDA-fractie ondersteunt deze wetswijziging overigens volledig.
Ik denk echter dat het van belang is dat de staatssecretaris deze plenaire
behandeling aangrijpt om de zorgen van het bedrijfsleven in dezen weg te nemen.Er is enigszins onverwacht bij nota van wijziging alsnog een experimen-
teerregeling voorgesteld. Ik denk, evenals de heer Luchtenveld, dat dit wetsvoorstel
bij hamerslag behandeld had kunnen worden als die nota van wijziging niet
was verschenen. Toch hebben wij met vreugde kennisgenomen van de nota van
wijziging. Het is immers belangrijk om nu eindelijk te komen tot een experimenteerregeling
voor het brede waterspoor. Ik kan mij nog de tijden herinneren waarin het
waterspoor tot zeer heftige discussies aanleiding gaf. In die zin kun je zeggen
dat de tijd nu absoluut rijp is voor een toetsing in de praktijk.Ik deel de opmerkingen van de heer Van den Berg inzake de aandacht voor
de grotere gezinnen. Als je al over gezinnen met meer dan vier of vijf personen
praat, kan het consequenties hebben, zeker als het breed wordt ingevoerd.
Wat de kritiek van de Raad van State betreft, zou je kunnen denken dat de
staatssecretaris voor een nota van wijziging heeft gekozen omdat ze dan niet
meer langs de Raad van State hoefde – daar verdenken wij haar natuurlijk
niet van – maar je zou ook kunnen zeggen dat in de schriftelijke behandeling
wel degelijk op die kritiek is ingegaan.Staatssecretaris J.M. de Vries:Voorzitter! Met name vanwege die kritiek is ook deze nota van wijziging
langs de Raad van State gegaan!De heer Biesheuvel (CDA):Maar u bent ook ingegaan op de kritiek van de Raad van State. De CDA-fractie
is er in ieder geval voorstander van dat ermee aan de slag wordt gegaan om
te bezien of het ook landelijk kan worden ingevoerd. Daarbij kan de vraag
worden gesteld of vijf jaar niet wat lang is, maar voor de CDA-fractie is
twee jaar in ieder geval te kort. Het moet wel geïmplementeerd kunnen
worden. In de schriftelijke behandeling heeft de staatssecretaris de bereidheid
uitgesproken om na drie jaar een soort van tussenstand te geven. Wellicht
biedt die de mogelijkheid om als dat nodig is nog twee jaar te vragen. Na
drie jaar zouden wij best eens zo'n moment kunnen inbouwen om met elkaar te
bezien hoe wij er nu precies voor staan. Zijn er inmiddels al voorberei- dingsmaatregelen
genomen waardoor het experiment vlot van start kan gaan?Voorzitter! De CDA-fractie juicht het toe dat de nota van wijziging ook
is gebruikt om een subsidieregeling met het oog op de afhaakproblema- tiek
in te voeren. In de toelichting wordt met nadruk gesteld dat het hier gaat
om een bevoegdheid en niet om een verplichting van de regionale kwaliteitsbeheerder.
Op zich is het belangrijk dat nog eens met nadruk op dat karakter van die
regeling wordt gewezen. Kan worden aangegeven in welke situaties zal worden
afgezien van het gebruik van deze bevoegdheid en zal daarbij het belang van
de resterende lozers, waaronder de gebonden gebruikers, altijd de doorslag
geven? Het belang overigens dat nu al een oplossing wordt gevonden voor de
problematiek van het afhaken, wordt in feite al door het rapport-Togtema aangegeven,
want het risico van het afhaken beslaat als ik het goed zie op dit moment
500.000 vervuilingseenheden. Als ik ervan uitga dat een gemiddelde vervuilingseenheid ƒ
100 kost, dan gaat het om een totaal risico van zo'n 50 mln. dat dan eventueel
moet worden opgebracht door de gebonden gebruikers. Die moeten de hogere kosten
van het afhaken betalen. Wij steunen de staatssecretaris dan ook als zij zegt
dat daarvoor op dit moment een oplossing moet worden gevonden. De vraag is
natuurlijk wel of op de langere termijn gezien geen betere oplossingen mogelijk
zijn en, zonder mij daarover al expliciet uit te spreken, dan is toch wel
interessant wat Togtema formuleert als het gaat om het ontkoppelen van het
tarief van het zuiveringsbeheer van dat van het algemeen waterkwaliteitsbeheer,
want dat zou ertoe kunnen leiden dat minder afgehaakt zal worden. Nogmaals,
daarover komen wij zeker nog te spreken als de staatssecretaris haar standpunt
heeft bepaald over dat rapport-Togtema. Wij zijn in ieder geval ook van mening
dat er op de korte termijn al iets moet gebeuren.Voorzitter! Net als de heer Van den Berg kan ik het niet nalaten iets
te zeggen over de PPS-constructies. Ik heb daarover al eens iets geschreven
in een column dat ik mag doen in een van de bladen. Kan binnen de huidige
wetgeving al wat nu gebeurt bij het Hoogheemraadschap Delfland, althans, zoals
dat tot ons is gekomen? Op zich kan ik mij de achtergrond daarvan wel voorstellen,
want in feite gaat het erom de lasten voor de burgers zo laag mogelijk te
houden: er moeten dure investeringen worden gedaan. Er is berekend wat het
de ingezetenen zal gaan kosten als dat op de conventionele manier wordt gedaan.
Ook al is de bedoeling ervan heel goed te begrijpen, dat laat onverlet dat
wij moeten stilstaan bij de vraag hoe het verder zit met de verantwoordelijk-
heidsverdeling. Hoe zit het precies met de invulling van de zorgplicht van
de waterbeheerder voor de zuivering? En wie is bij overtreding of, nog erger,
bij calamiteiten aanspreekbaar? Het antwoord op die vragen moet duidelijk
zijn voordat een PPS-constructie wordt geaccepteerd.Voorzitter! Tot slot merk ik op dat wij gaarne instemmen met dit wetsvoorstel,
maar de staatssecretaris had dit vast al begrepen.Mevrouw Augusteijn-Esser (D66):Voorzitter! Dit wetsvoorstel heeft de instemming van de D66-fractie, zeker
na de drie nota's van wijziging. In deze bijdrage zal ik dan ook niet ingaan
op de diverse artikelen. Het voorstel geeft ons, na de lange voorbereiding
en na alle wijzigingen die de staatssecretaris heeft aangebracht, geen aanleiding
meer om amendementen in te dienen. Toch wil ik nog wat opmerkingen plaatsen
en vragen stellen.Ik heb begrepen dat de ingangsdatum is verschoven van 1 januari 2000 naar
1 januari 2001, met uitzondering van artikel 3. Ik vraag de staatssecretaris
of dit allemaal wel lukt; daar moet immers nogal wat tempo voor worden gemaakt
en de andere overheden moeten in staat worden gesteld erop in te spelen.Mijn tweede opmerking betreft het experimenteerartikel. Mijn fractie betreurde
het aanvankelijk schrappen van het artikel voor een breed waterspoor ten zeerste.
De Raad van State heeft zijn bezwaar hiertegen, namelijk dat
binnen een waterschapsgebied rechtsongelijkheid zou ontstaan omdat het experiment
een enkele gemeente zou betreffen, omstandig toegelicht, maar dit heeft ons
niet kunnen overtuigen. Immers, elk experiment richt zich op een onderdeel
van beleid of op een kleine groep, om vervolgens bij succes te gelden voor
het geheel. De tweede nota van wijziging haalt artikel 21a dus terug en daarover
is D66 verheugd. Wij hebben immers altijd aangedrongen op een dergelijk experiment.
Voor ons mag dit dan ook heel zorgvuldig worden voorbereid en gevolgd. Wij
hebben twijfels over de wenselijkheid van het amendement van mevrouw Van Gent
om de proef al na twee jaar als beëindigd te beschouwen; de start van
het experiment zal namelijk tijd kosten en in de wet staat dat het beleid
bij succes uiterlijk in 2006 voor een grotere groep zal moeten ingaan. Voor
een goed overzicht vinden wij dit redelijk, maar het is ook belangrijk om
het tempo erin te houden, dus ik ben benieuwd naar het commentaar van de staatssecretaris.Graag blijven wij op de hoogte van de gebieden die zullen worden aangewezen.
Maar wij willen ook een advies geven. Terwille van een goed beeld van de resultaten
moet worden gekozen voor diversiteit in de grootte van de gemeenten en een
goede spreiding over het land. Het niet kiezen voor grotere steden in verband
met collectieve watermeters lijkt ons geen goed argument: mocht het experiment
namelijk staand beleid worden, dan heeft men ook met die situatie te maken.
Mijn fractie vraagt zich tevens af of het experiment niet op een te kleine
schaal plaatsvindt om een goed beeld te krijgen. Waarom is niet gekozen voor
een wat groter aantal gebieden en gemeenten en daarmee voor meer huishoudens?Ik las dat het advies van de commissie-Togtema volgens de staatssecretaris
zal leiden tot een aanpassing van de WVO. Als men toch een totale herziening
van de wet voornemens is, dan is het eigenlijk jammer dat die nu niet kan
plaatsvinden, temeer omdat uit de waterschappen steeds meer waarschuwende
geluiden komen: de kosten voor de burger van de zuivering van afvalwater kunnen,
zo luidt het, fors oplopen als steeds meer bedrijven afhaken en zelf gaan
zuiveren of een dergelijke dienst aan anderen gaan aanbieden. Mijns inziens
zal hierbij de systematiek van de verontreinigingsheffing opnieuw aan de orde
moeten komen. Dit staat ook te lezen in het commentaar op dit wetsvoorstel
in het Belastingblad. Overigens ga ik ervan uit dat wij, als de commissie-Togtema
aan de orde is, uitgebreid over de zaken zullen spreken die vandaag niet worden
behandeld.Voorzitter! Bij sommige burgers bestond tot nu toe onduidelijkheid over
de heffingsgrondslag en de wijze waarop die werd geheven. Dit gold in ieder
geval voor een flink aantal burgers. Het begrip "vervuilingseenheid" werd
in de beeldvorming vaak ten onrechte gekoppeld aan een persoon: één
persoon, één vervuilingseenheid. Verschaft de nieuwe regeling
voor het woonruimteforfait wel de gewenste helderheid? Een goede voorlichting
lijkt mij van essentieel belang om te voorkomen dat burgers allerlei brieven
gaan schrijven. Zonder voorlichting is het wachten op het soort brieven dat
ik ontving in mijn tijd als hoofd ingeland. Ik zal de Kamer een kras voorbeeld
geven van wat burgers mij zoal schreven. Een van die schrijvers deelde mij
namelijk vriendelijk mee dat hij met zijn schrijven tegelijkertijd zijn lidmaatschap
van het waterschap opzegde.De vergadering wordt enkele ogenblikken geschorst.Staatssecretaris J.M. de Vries:Mijnheer de voorzitter! Ik dank de Kamer voor de beschouwingen in eerste
termijnIk wil eerst een paar opmerkingen in het algemeen maken. Op 1 december
1970 trad de WVO in werking. Een belangrijk onderdeel van de wet was de introductie
van heffing en bijdrage waarvan de inkomsten werden besteed aan het schoonmaken
en schoonhouden van oppervlaktewateren. Het doel van de heffingen en bijdragen
was om te dienen als financieringsinstrument voor waterkwaliteitsbeheer. De
WVO bevat op dit moment slecht een gering aantal bepalingen voor de verontreinigingsheffing
van de regionale kwaliteitsbeheerders. De belastingverordeningen en de beleidsregels
van de waterschappen bevatten thans diverse belangrijke regelingen. Ook de
jurisprudentie heeft in belangrijke mate bijgedragen aan de verdere ontwikkeling
van de verontreinigingsheffing. Bij dit wetsvoorstel worden de in de belastingverordening
en beleidsregels van de waterschappen opgenomen regelingen en de jurisprudentie
nu in de WVO zelf neergelegd. Dit is gedaan met het oog op het primaat van
de formele wetgever die daarmee ook garandeert, dat overal een gelijk beleid
wordt gevoerd. De juridische basis van de verontreinigingsheffing wordt daardoor
ook versterkt.Het wetsvoorstel bevat voorts een experimenteerregeling voor het brede
waterspoor. De totstandkoming van die regeling kan zonder overdrijving als
een zware bevalling worden gestempeld. De voorbereiding van het wetsvoorstel
en de tweede nota van wijziging hebben vanwege die experimenteerregeling heel
veel tijd in beslag genomen. De voorgestelde regeling is in de afgelopen tijd
tweemaal in de ministerraad besproken en wederom in de Raad van State behandeld.
Ik heb de vele opmerkingen in het verslag gezien. Vanwege de wensen uit de
bestuurspraktijk heb ik gemeend met de voorgestelde experimenteerregeling
te moeten komen.De verontreinigingsheffing voor de particuliere huishoudens is thans gebaseerd
op een vast woonruimteforfait. Het vaste forfait houdt met uitzondering van
het onderscheid tussen eenpersoonshuishoudens en meerpersoonshuishoudens geen
rekening met verschillen wat betreft de grootte van de huishoudens. Het vaste
woonruimteforfait bedraagt 1 VE, onderscheidenlijk 3 VE. Er wordt al een aantal
jaren voor gepleit om een verontreinigingsheffing op basis van watergebruik
mogelijk te maken. De regering stelt dan ook een proef voor waarbij voor particuliere
huishoudens tot nadere differentiatie van de verontreinigingsheffing op basis
van het drinkwatergebruik wordt overgegaan. Deze nadere differentiatie kan
gerealiseerd worden door aan te sluiten bij de hoeveelheid geleverd drinkwater.
Deze hoeveelheid kan immers betrekkelijk eenvoudig op basis van de gegevens
van het waterleidingbedrijf worden vastgesteld. Daarbij is uiteraard wel voldoende
bemetering van individuele huishoudens een voorwaarde. Een
algehele invoering van het systeem van het brede waterspoor voor de verontreinigingsheffing
acht ik nu nog te vroeg. De introductie van het waterspoor voor de verontreinigingsheffing
zonder de in de proef ingebouwde aftopping kan immers leiden tot omvangrijke
lastenverschuivingen bij bepaalde heffingsplichtigen en vergt veel organisatorische
voorzieningen. Individuele bemetering is ook niet overal gerealiseerd. Ook
moet nagegaan worden hoe de praktische uitvoerbaarheid, de perceptiekosten
en de omvang van de optredende lastenverschuivingen zijn in geval er geen
aftopping wordt toegepast. Ik meen dan ook dat eerst ervaring met een experiment
in een beperkt gebied moet worden opgedaan. Om fiscaal-juridische redenen
is in de experimenteerregeling een plafond voor de te betalen verontreinigingsheffing
opgenomen. Een heffingsplichtige kan bij het brede waterspoor een lager bedrag
aan verontreinigingsheffing verschuldigd zijn dan bij de toepassing van het
woonruimteforfait, doch geen hoger bedrag. Ik kan mij voorstellen dat er kritiek
is op de maximering van het te betalen bedrag, maar de regering is hiertoe
overgegaan naar aanleiding van het eerste advies van de Raad van State over
de aanvankelijk voorgestelde experimenteerregeling. In deze regeling was het
bedrag dat maximaal meer betaald zou kunnen worden gesteld op 170%. Zonder
de nu voorgestelde maximering is het risico te groot dat de belastingrechter
in een eventuele beroepsprocedure de regeling strijdig zou vinden met het
gelijkheidsbeginsel met alle gevolgen van dien. De staatssecretaris van Financiën
is ook enkele malen geconfronteerd met een dergelijk oordeel van de belastingrechter
over formele wetgeving. Ik ben van mening dat de thans voorliggende experimenteerregeling,
gezien de bestaande jurisprudentie, nu wel verdedigbaar is. Met het oog op
de evaluatie zullen de bij het experiment betrokken burgers wel op papier
geconfronteerd worden met de te betalen verontreinigingsheffing indien er
geen sprake zou zijn geweest van een maximalisering. Op deze wijze kan goed
nagegaan worden of het brede waterspoor voor burgers een goed alternatief
is voor het bestaande systeem.Voorzitter! Het wetsvoorstel houdt nog geen rekening met de aanbevelingen
van de commissie-Togtema. Het rapport van de commissie-Togtema is op 11 oktober
1999 uitgebracht. Het eindrapport moet eerst in de Unie van waterschappen
worden besproken. De definitieve besluitvorming door de unie zal dan ook niet
eerder dan medio 2000 plaatsvinden. De regering zal vervolgens een standpunt
moeten formuleren over de aanbevelingen en wetgeving zal, indien de regering
de aanbevelingen overneemt, waarschijnlijk omvangrijk en ingrijpend zijn.
Met de totstandkoming hiervan zullen zeker enige jaren gemoeid zijn.Eén van de aanbevelingen van de commissie heb ik echter reeds nu
met de tweede nota van wijziging willen oppakken. Dat betreft de aanbeveling
over de zogenaamde afhaakproblematiek. Het gaat hier om bedrijven die nu nog
relatief veel vuil op de communale zuiveringsinstallaties lozen en mogelijk
geheel of gedeeltelijk zouden willen afhaken. De bewuste bedrijven zuiveren
hun afvalwater geheel of gedeeltelijk vóór, of laten dit door
derden doen. Dit kan in bepaalde gevallen, waar de investeringen in het verleden
wel op deze lozingen zijn afgestemd, leiden tot een tariefsverhoging voor
de resterende lozers op die afvalwaterzuivering. Sommige kwaliteitsbeheerders
hebben in dit soort situaties overeenkomsten gesloten met grote lozers, waardoor
de zuiveringslasten voor die bedrijven worden verlaagd. Op deze wijze kunnen
tariefstijgingen voor resterende lozers op de zuivering zoveel mogelijk worden
voorkomen. De commissie-Togtema adviseert met klem om onder deze overeenkomsten
met de grote lozers een publiekrechtelijke basis te leggen. De afhaakproblematiek
is bij sommige kwaliteitsbeheerders een urgent probleem, zoals ook blijkt
uit eerder gestelde Kamervragen en de opmerkingen in het verslag. Om die reden
heb ik gemeend, mede op verzoek van de Unie van waterschappen, om nu reeds
de aanbeveling van de commissie-Togtema op dit punt uit te voeren.Op basis van het nu voorliggende wetsvoorstel kan een kwaliteitsbeheerder
uit de opbrengsten van de verontreinigingsheffing subsidies verstrekken om
het afhaken van bedrijven zoveel mogelijk te voorkomen en ik beoog met de
regeling een zo laag mogelijk tarief voor de kleine lozers en zeer beslist
niet het geven van douceurtjes aan de grotere lozers op de zuivering.In het verslag van de vaste commissie zijn vragen gesteld over de verontreinigingsheffing
rijkswateren. De lozing op rijkswateren veroorzaken kosten voor het Rijk,
ondanks het feit dat het Rijk geen zuiveringsinstallaties in beheer heeft.
De kosten van het kwaliteitsbeheer van rijkswateren bestaan onder meer uit
kosten voor vergunningverlening, handhaving, monitoring en waterbodemsanering.
Zonder verontreinigingsheffing rijkswateren zouden de kosten van het kwaliteitsbeheer
in het geheel niet op lozers verhaald kunnen worden. Dit is mijns inziens
strijdig met het beginsel "de vervuiler betaalt" en ook niet in lijn met de
voorgestelde kaderrichtlijn water van de EU. Indien er geen verontreinigingsheffing
rijkswateren zou zijn, zou het financieel zeer aantrekkelijk zijn om direct
op de rijkswateren te lozen en niet op de riolering of de waterzuivering.
Het behoeft geen betoog dat dit niet in het belang van de rijkswateren is.In het wetsvoorstel is een verhoging van het tarief van de rijksheffing
opgenomen. Het huidige tarief is met ingang van 1 januari 1996 ingegaan. De
voorgestelde verhoging kan bescheiden genoemd worden en in lijn met de sindsdien
opgetreden inflatie.De heer Van den Berg sprak over de opmerkingen van de commissie-Togtema.
Ook de heer Herrebrugh sprak hierover, al vond ik hem in sommige opzichten
van cynisch.De heer Herrebrugh (PvdA):Ik?Staatssecretaris J.M. de Vries:U suggereerde dat het er nooit van zou komen. Welnu, de commissie-Togtema
is in oktober van het vorige jaar met haar rapport gekomen. Dat rapport ligt
nu voor commentaar bij de unie. Ik verwacht dat de unie haar commentaar medio
dit jaar bij mij aanbiedt. Ik streef ernaar om dit najaar met een kabinetsstandpunt
te komen. Ik hoop begin 2001 met de Kamer een debat op hoofdlijnen te voeren
naar aanleiding van de vraag of dit de weg is die wij willen gaan.Als wij wetgeving voorbereiden in de lijn van de commissie-Togtema wordt
dat een buitengewoon lang en ingewikkeld traject. De Kamer moet zich
realiseren dat, als de wetgeving er al in deze vorm komt, er gesproken kan
worden over een ingangsdatum in 2005. De wetgeving moet namelijk twee Kamers
passeren. Zoals gezegd, is het een buitengewoon ingewikkeld wetsvoorstel.
De Kamer moet dus niet denken dat wij dat op een achternamiddag doen. Om die
reden menen wij in een enkel geval op onderdelen van de commissie-Togtema
toch vooruit te moeten lopen.In het begin van het jaar 2001 wil ik met de Kamer nagaan of zij al toe
is aan een debat op hoofdlijnen over de uitgangspunten van de commissie-Togtema.
Hoewel er zeer veel zinnige zaken in het rapport van die commissie staan,
zijn er ook heel veel zaken waarover partijen verschillend zullen denken en
die vergaande consequenties hebben. Wat dat betreft probeer ik realistisch
te zijn. Vandaar dat ik zeg dat het ook van de wetgevingsjuristen zeer veel
vraagt om het hele traject van de commissie-Togtema zeer uitgebreid door twee
Kamers af te lopen. Dat vraagt ook van ons in de adviseringssfeer zeer veel
voorbereiding.Tegen deze achtergrond moet niet te lichtvaardig gedacht worden over een
ingangsdatum. Deze weg ga ik graag met de Kamer, maar hiermee verdedig ik
wel gelijk de opmerkingen om nu al iets te regelen voor de afhaakproblematiek.
Als ik dat niet doe, is het kalf inderdaad verdronken. Allerlei grote bedrijven
hebben dan reeds hun eigen voorzieningen ingericht. Als Togtema gerealiseerd
is in de vorm zoals nu wordt voorgesteld, haal ik dat nooit meer terug. Dat
zou ten detrimente gaan van de kleine lozers en van een aantal voorzieningen.
Dat zou ik ten zeerste betreuren.De heer Van den Berg (SGP):Spreekt de staatssecretaris nu louter over de financiële aspecten,
dus de commissie-Togtema, of impliceert het traject dat de staatssecretaris
voor ogen heeft de te verwachten uitkomsten van de studies over de bestuurssamenstelling?
Die zaken staan namelijk niet los van elkaar. De commissie-Togtema verwijst
hier ook naar. Bedoelt de staatssecretaris dus het traject voor beide of ziet
zij het toch los van elkaar?Staatssecretaris J.M. de Vries:Het is bijna onmogelijk om het rapport van de commissie-Togtema los te
zien van het andere. Dit betekent dat het wetgevingstraject veel breder is.
Het raakt de WVO, de Waterschapswet en vele wetten die daarmee verband houden.
Daar moeten wij dan ook niet lichtvaardig over denken, hoe goed het ook is
om dat traject af te lopen. Wij moeten zeer secuur kijken of het systeem van
heffingen, zoals dat in het verleden is ontstaan, nog wel het systeem is waarmee
wij de toekomst in willen gaan. Ik refereer nu weliswaar alleen aan het rapport
van de commissie-Togtema, maar iedereen weet dat daar veel meer aan vastzit.
Als ik het al niet doe, zal de Kamer in het debat op hoofdlijnen daar ongetwijfeld
enkele zaken bij halen.De heer Van den Berg (SGP):Ik kan mij voorstellen dat het kabinet met een geïntegreerd standpunt
komt, als het traject over de bestuurssamenstelling daar redelijk op aansluit.
Het lijkt mij heel verstandig dat er over beide aspecten één
standpunt wordt ingenomen. Ik begrijp dat de staatssecretaris dit ook voor
ogen staat.Staatssecretaris J.M. de Vries:Dat staat mij ook voor ogen als dat in de tijd ook maar enigszins mogelijk
is. Ik ga ervan uit dat dit min of meer aansluit. In werkelijkheid weten wij
ook wel wat er ongeveer omgaat. Wij denken ook na over de voorbereiding van
een kabinetsstandpunt. Anders zou het buitengewoon lang duren voordat een
en ander bij de Kamer is.De heer Van den Berg (SGP):Er is nog een wetgevingstrajectje in voorbereiding. Ik doel op het zorgbeginsel
voor de kwaliteitsbeheerders voor de kleine lozers, de particuliere en kleine
bedrijven. Hoe is het daarmee gesteld? Ik begrijp dat de staatssecretaris
dit niet laat wachten op Togtema. Dat kan ook niet. Dus wanneer kan dat verwacht
worden?Staatssecretaris J.M. de Vries:Dat is bijna afgerond en ik hoop dat het voorstel in de komende weken
de ministerraad zal passeren en dat ik het dan naar de Raad van State kan
sturen. Ik had dit overigens willen doen in samenhang met mijn voorstellen
ten aanzien van Delfland. Daarin wordt namelijk de verantwoordelijkheid voor
de zuiveringstaak helder vastgelegd. Het voorstel is dus vrijwel gereed.Ik kan met dit antwoord aansluiten op mijn opmerkingen naar aanleiding
van de vraag van de heren Van den Berg en Biesheuvel: kan hetgeen daar gebeurt
allemaal? Op dit moment heb ik eigenlijk geen wettelijk instrument om iets
tegen te houden. Overigens is Delfland niet van plan mij te passeren of te
verhinderen wat ik wil. Wij werken op een goede wijze samen. Men weet daar
dat deze wijziging van de WVO eraan komt. De zorgplicht en de verantwoordelijkheid
voor de zuiveringstaak is helder vastgelegd, althans voorzover het gaat om
de particuliere en de kleine bedrijven. Daarmee wordt een duidelijke lijn
aangegeven en worden de piketpaaltjes geslagen. Het zuiveringschap weet dan
waarvoor het verantwoordelijk is en waarop ik het kan aanspreken, maar ook
waarop de consument het kan aanspreken. Ook wordt aangegeven welke mogelijkheden
er zijn om onderdelen van de taak in een bepaalde vorm uit te besteden. De
komende wetswijziging legt dat dus helder vast en veel beter dan met de huidige
wetgeving is gebeurd.De heer Biesheuvel (CDA):Voorzitter! Ik ben blij dat de staatssecretaris helder aangeeft dat zij
met een regeling wil komen. De vragen die ik gesteld heb, kunnen wij dan nog
eens ten principale bespreken. Ik wil nog wel weten of ik haar goed begrepen
heb. Betekent hetgeen de staatssecretaris zegt, dat zij nu geen middel heeft
om te sturen?Staatssecretaris J.M. de Vries:Voorzitter! Ik denk in dit verband aan iets waarover in deze Kamer reeds
vragen zijn gesteld: de lease-backcontracten. Daarmee was de constructie ontstaan
dat je een stukje zelf in beheer moest houden om het mogelijk te maken dat
de zuivering een heffing kon opleggen. Op die manier kwam men aan de inkomsten
om de uitgaven te kunnen doen. Met de bepalingen over de gebonden lozers en
het duidelijk vastleggen van de verantwoordelijkheid worden dergelijke aspecten
beter in de wet verankerd.Voorzitter! De heren Van den Berg en Biesheuvel hebben vragen gesteld
over de ingangsdatum van de nieuwe tabel van de afvalwatercoëffi ciënt. Die zal op 1 januari 2001 ingaan, als de Eerste Kamer
dit wetsvoorstel snel genoeg behandelt. Daar hangt het ook vanaf. Het verhoogde
tarief zal zo spoedig mogelijk na afronding van de behandeling in de Eerste
Kamer worden ingevoerd. De voorgestelde ingangsdatum voor de overige onderdelen
van het wetsvoorstel is 1 januari 2001.Voorzitter! De heer Van den Berg heeft voorts een vraag gesteld over de
gevolgen voor de lokale lastendruk en het bedrijfsleven. Gelet op de bedragen
die met deze wijziging zijn gemoeid, zijn die gevolgen verdeeld over de gehele
gebieden minimaal. Je kunt eigenlijk niet spreken van een verhoging van de
lastendruk. Er geldt wel enige verhoging, maar die is zeer gering.Ik kom dan toe aan een antwoord op de vele vragen over het experiment
van het waterspoor. Ik herinner eraan dat met het aanvankelijke experiment
is begonnen dankzij een unaniem in de Kamer aangenomen motie. De opzet van
het aanvankelijke experiment heeft de toets der kritiek van de Raad van State
niet kunnen doorstaan. Een heel belangrijk punt is dat er geen verschillen
tussen burgers gemaakt kunnen worden. Doordat in een gebied de ene burger
zwaarder kan worden belast dat de andere, kan er iemand naar de rechter stappen.
Daarmee zou het hele experiment van de baan zijn. De Raad van State twijfelde
inhoudelijk aan de juistheid van het wetsvoorstel. Vanwege de unanieme wens
van deze Kamer ben ik over het bezwaar heen gestapt. Door de huidige regeling
in te richten zoals dat is gebeurd, hebben wij getracht tegemoet te komen
aan de wens van de Kamer en aan de formele bezwaren.Een aantal leden van deze Kamer vindt de schaal te klein. Men moet zich
evenwel realiseren dat wij een verhoging doorvoeren als blijkt dat iemand
meer water verbruikt dan is toegestaan. In zo'n geval wordt hij geacht meer
te betalen, want meer verbruiken dan is toegestaan, mag niet. Tegelijk willen
wij mensen die meer betalen dan nodig is voor hetgeen zij afnemen, geld terugbetalen.
Op die manier zorgen wij voor een stimulans om tot besparing te komen. Als
wij dit op grote schaal doen, moeten die kosten ergens vandaan komen. Wij
moeten wel realistisch zijn. Daarom moeten wij dit op kleine schaal doen,
want het moet in dat gebied worden gedragen.Het experiment is vrijwillig. Wij wijzen niet aan: u moet dat daar doen.
Wij kiezen ongeveer vijf zuiveringsgebieden en in totaliteit tien gemeenten
uit. Dat betekent dat de gemeenten, het drinkwaterbedrijf en het zuiveringschap
hun werkzaamheden op elkaar moeten afstemmen, waarvoor zij hun werk moeten
verzetten. Wil het experiment slagen, dan moet iedereen in de betrokken gemeenten
een watermeter hebben. Als wij geen drinkwatermeter hebben en niet weten wat
iemand inneemt, kunnen wij ook niet meten hoeveel water hij gebruikt. Dat
kun je niet op forfaitbasis doen, want dan heeft het geen zin. Dat was nu
juist de inhoud van het experiment: geen forfaitaire bedragen, maar een koppeling
ten behoeve van een bewustwording van het gebruik van het water, dat daarna
moet worden gezuiverd.Mevrouw Augusteijn-Esser (D66):Dat weet ik eigenlijk niet. Als je het experiment alleen in bepaalde gebieden
uitvoert met een bepaalde samenstelling van huizen, bevolking, enzovoort,
krijg je er nooit een goed beeld van of dat voor het hele land kan gelden.
Daarom heb ik gevraagd naar die diversiteit. Met collectieve watermeters zou
je kunnen handelen zoals nu ook gebeurt bij flats: als niet elke flat een
watermeter heeft, wordt het gebruik omgeslagen over de bewoners. Onder andere
moet worden bekeken of het gedrag van mensen wordt beïnvloed door dit
brede waterspoor. Het gedrag van mensen in de stad is anders dan het gedrag
van mensen op het platteland. Als je wilt bekijken hoe dat uitpakt, lijkt
het mij goed om in het experiment rekening te houden met de diversiteit van
de bevolking en met name de diversiteit in de woonvormen.Staatssecretaris J.M. de Vries:Een gemeente kan een stedelijk gebied zijn. Er zijn gemeenten en er zijn
plattelandsgebieden. Wij hebben gelet op diversiteit tussen de verschillende
gebieden. Er was zelfs animo voor de experimenten, maar omdat de wetswijziging
nog niet was behandeld, hebben wij ze tijdelijk stopgezet onder het motto:
u kunt nog niet aan de gang gaan zolang dit geen basis heeft. Op zichzelf
werkt het heel goed, maar er is een kostenaspect aan verbonden. Er zitten
ook perceptiekosten aan vast. Bedrijven of bedrijfstakken moeten hun werkzaamheden
op elkaar aansluiten, wat ook geld kost. Wij wijzen niet aan; het gebeurt
op basis van vrijwilligheid. Wij moeten dan ook afwachten wat de resultaten
zijn. Daar zit een kostenplaatje aan vast. Ik kan dat een gemeente of een
stad niet opleggen. Het is uitdrukkelijk de bedoeling dat individueel wordt
bekeken wat men inneemt en welke vervuiling men afgeeft. Ik ben het dan ook
expliciet oneens met mevrouw Augusteijn, die spreekt over een watermeter in
een flat. Er is juist behoefte aan een individuele meting. Daarom zit het
zo ingewikkeld aan elkaar.Mevrouw Augusteijn-Esser (D66):Voorzitter! Begrijp ik het nu goed dat, als het experiment met het brede
waterspoor een succes wordt en voor iedereen zal gelden, elke woning apart
wordt bemeterd, ook in grote flatgebouwen? Dat is een kostenpost.Staatssecretaris J.M. de Vries:Voor elektriciteit is dat ook het geval. Laten wij eerst het experiment
afwachten, want er zitten heel veel kanten aan. Er moet ook worden gekeken
naar de lastenverschuivingen. Wij werken nu met forfaitaire bedragen voor
één of drie vervuilingseenheden. De heer Luchtenveld gaf het
voorbeeld van een gezin met vele kinderen. Je zult toch moeten bekijken hoe
dat zich verhoudt tot de lastendruk voor een gezin. Natuurlijk gaat het om
de inname en afgifte van water, maar er zit een basisbedrag in omdat elke
woning een aansluiting moet hebben. Dat basisbedrag staat los van het aantal
bewoners, of er nu één is of tien zijn. Daarom kijken wij ook
naar de woning, waarvoor een bepaalde voorziening aanwezig is. De mensen moeten
zich bewust worden van hun watergebruik en wat daarmee moet gebeuren. Als
zij daarmee worden geconfronteerd en weten dat het niet zomaar wegloopt en
dat het niet gratis is, nemen zij misschien een andere houding aan. Laten
wij eens kijken of dat leidt tot een ander gedrag, laten wij kijken naar perceptie-
en organisatiekosten en naar lastenverschuivingen tussen verschillende burgers
en laten wij op grond daarvan besluiten.Mevrouw Van Gent (GroenLinks):U heeft natuurlijk wel een divers beeld nodig om het experiment te kunnen
beoordelen. Wat verwacht u van dat experiment? Wat moet daar volgens u uitkomen?
U heeft verder gezegd dat mensen bij minder gebruik geld terugkrijgen. Het
is natuurlijk sympathiek om een dergelijke stimulans in te bouwen, maar ik
zou u dan wel willen vragen om een inschatting te geven van de kosten daarvan.Staatssecretaris J.M. de Vries:Ik weet natuurlijk nog niet wat er uit dat experiment gaat komen, want
anders zou ik geen experiment behoeven te houden.Mevrouw Van Gent (GroenLinks):Het gaat mij erom wat er naar uw mening uit zou moeten komen. Op welke
gegevens zit u te wachten? Wat is er nodig om de verschillende huishoudens
te meten? Zal de beperktheid van het gebied niet van invloed zijn op de resultaten?Staatssecretaris J.M. de Vries:De eerste vraag is hoe groot de relevantie is tussen de afname van drinkwater
en de lasten die verband houden met de vervuiling. Welke verschillen zullen
er optreden tussen een-, twee-, vier- en zespersoonshuishoudens? Daaronder
vallen dus ook mensen met een tuin en mensen die in een bovenhuis wonen. Een
volgende vraag is welke de kosten zullen zijn voor het drinkwaterbedrijf,
het waterschap en de gemeente vergeleken met de huidige situatie. Welke huishoudens
krijgen hoeveel geld terug? Hoeveel zouden huishoudens meer moeten betalen
als wij ze echt hadden afgerekend? Zullen grote gezinnen een enorme kostenpost
extra krijgen? Ik zou toch niet graag de situatie willen krijgen dat men in
een groot gezin niet meer gaat douchen omdat dit te kostbaar is. Op grond
van onder meer die vragen kan nagegaan worden of de methode van het waterspoor
de beste wijze is om met rioolwaterzuivering om te gaan.De Raad van State heeft grote twijfels of mensen door de nu voorgestelde
methodiek anders zullen omgaan met water. Ik heb zelf niet het idee dat mensen
daardoor niet meer zullen gaan douchen of dat ze minder water zullen gebruiken
om aardappels te koken. Het kan wel betekenen dat bijvoorbeeld mensen met
tuinen tijdens een droge zomer hun sproeigewoonten zullen veranderen.Het experiment duurt vijf jaar en na drie jaar komt er een evaluatie.
Het experiment kan zodoende doorlopen, tenzij na drie jaar wordt geconcludeerd
dat het een volstrekt nutteloze oefening is. Dat kan gecontinueerd worden
en de evaluatie kan zelfs worden verlengd tot het in een formele wetswijziging
is opgenomen.Mevrouw Van Gent (GroenLinks):Ik heb twee vragen. U geeft een opsomming van hetgeen uit het experiment
moet blijken. Ik zal die opsomming niet herhalen. Verwacht u dat de beperktheid
van het experiment alle vragen oplost? Dat is waar het ons uiteindelijk om
gaat. Daarnaast zegt u dat er na drie jaar wordt geëvalueerd. Is het
niet duidelijker om dat in de wet op te nemen, zoals ik in mijn amendement
heb voorgesteld? Ik noemde in dat amendement weliswaar de termijn van twee
jaar, maar ik laat mij graag overtuigen om daar drie jaar van te maken.Staatssecretaris J.M. de Vries:Ik heb in de toelichting bij de wet aangegeven dat er na drie jaar een
evaluatie komt. Dat is dus al toegezegd. Wij hebben geen verschil van inzicht.
Twee jaar is iets te kort, omdat er sprake is van een diversiteit en omdat
verhoudingen over een bepaalde periode bezien moeten worden. Ik noem als voorbeeld
de mensen met tuinen. In een natte zomer zijn er andere problemen dan in een
droge zomer. Twee jaar is te kort, maar drie jaar geeft een aardig inzicht
in de uitkomsten en in hetgeen is geslaagd. Dat geeft misschien een ander
beeld dan wat wij oorspronkelijk voor ogen hadden.De heer Luchtenveld (VVD):Wil de staatssecretaris bevorderen dat in de experimenten een nieuwbouwwijk
van een van de grotere steden wordt opgenomen? Ik denk bijvoorbeeld aan Leidsche
Rijn of IJburg. Het moet mogelijk zijn om in zo'n nieuwe wijk met individuele
watermeters te werken en dan is er in ieder geval een stedelijk gebied bij
het experiment betrokken.Staatssecretaris J.M. de Vries:Ik weet niet uit mijn hoofd welke gebieden zich vrijwillig hebben aangemeld.
Ik weet niet of daar een nieuwbouwwijk bij zit. Wij hebben in ieder geval
bij de keuze van de gebieden gelet op diversiteit, zodat wij in totaliteit
een aardige indruk krijgen.De regering en de Kamer oordelen over het experiment. Maar ook het waterschap,
het drinkwaterbedrijf en de betrokken gemeenten oordelen daarover. Bovendien
zullen wij de bewoners vragen of zij menen dat dit een eerlijk systeem is
en of zij het gevoel hebben dat er een verband is tussen de zuiveringsheffing
en hun watergebruik. Dat zijn de partijen die erbij zijn betrokken.De heer Van den Berg heeft nog gevraagd of het in de WVO vastleggen van
heffingsparameters geen belemmering is om snel in te kunnen spelen op maatschappelijke
ontwikkelingen en of de beleidsvrijheid van waterschappen daarmee niet te
veel wordt ingeperkt. Uit oogpunt van het primaat van de formele wetgever
zijn de essentialia in de wet zelf vastgelegd. Op basis van het wetsvoorstel
blijven de kwaliteitsbeheersers over de bevoegdheid beschikken om een aantal
andere parameters al dan niet in de verontreinigingsheffing te betrekken.
Dat hangt ervan af of dat in hun gebied een probleem is. Gezien het primaat
van de formele wetgever hoeven essentialia van de verontreinigingsheffing
niet in de AMvB te worden geregeld. Als de wereld ineens verandert, omdat
er nieuwe stoffen komen, zullen wij daar met elkaar over moeten spreken en
dat moet dan formeel worden vastgelegd. Dat zal altijd een bepaalde tijd duren.
Er is echter sprake van een zekere beleidsvrijheid van de waterschappen.De heer Biesheuvel heeft gevraagd of er al voorbereidingen worden getroffen
om de proeven met het brede waterspoor voorspoedig te kunnen starten. Die
voorbereidingen zijn dusdanig voorspoedig verlopen, dat ze met het oog op
de behandeling van het wetsvoorstel even zijn stilgelegd. Anders zou het te
snel gaan en zou de formele basis ontbreken.Ik kom bij de beantwoording van een vraag van de heer Herrebrugh over
de voorschrijvingsbevoegdheid van de provincie. De voorschrijvingsbevoegdheid
van provinciale staten waar hij op doelt in zijn bijdrage, heeft in de praktijk
niet veel betekenis. Deze geldt slechts op een gering aantal
punten. De hoogte van het tarief van het waterschap wordt bepaald door de
hoogte van de begrote kosten. Het waterschap maakt een begroting en de Waterschapswet
voorziet in het toezicht door de provincie op het waterschap. Die begroting
gaat naar gedeputeerde staten. Daarmee is het kader binnen de WVO vastgelegd
voor het waterschap. Het waterschap kan niet zomaar heffen wat het wil, terwijl
niemand daar iets over kan zeggen. Bovendien mag het waterschap alleen maar
heffen wat binnen de Waterschapswet tot de waterschapsbevoegdheid hoort.Gedeputeerde staten beschikken over de bevoegdheid tot vernietiging van
besluiten van waterschapsbesturen. Mochten zij menen dat het waterschapsbestuur
buiten zijn boekje gaat, dan kunnen provinciale staten ingrijpen. De Waterschapswet
voorziet tevens in wettelijke regels voor het voeren van een kwijtschel- dingsbeleid
met betrekking tot waterschapsbelastingen. Dat is ook in vele waterschappen
aan de orde.In het geval van de heer Herrebrugh was enkel een voorschrijvingsbevoegdheid
aan de orde met betrekking tot 1 tot 3 VE. Naar ons weten werd daar in geen
enkele provincie meer gebruik van gemaakt. Om die reden hebben we dat geschrapt.
Verder is het niet zo dat het waterschap zijn gang kan gaan zonder dat de
provincie op essentiële punten kan ingrijpen.Mevrouw Van Gent heeft gevraagd naar de brief van de heer Vermeend naar
aanleiding van een vraag van de heer Vendrik bij de behandeling van het belastingplan.
Ik heb inmiddels een brief van de heer Vermeend ontvangen, waarin wordt gerefereerd
aan het verzoek van de heer Vendrik. Daarin wordt mij gevraagd de bouwstenen
met betrekking tot het waterspoor en de wijze waarop wij hiermee omgaan aan
hem aan te leveren, zodat hij zich een indruk kan vormen hoe dit in het totale
vergroeningsplan kan worden ingepast. Dat wordt inmiddels in gang gezet. Dit
experiment moet echter nog beginnen. Wij hebben dat dus nog niet allemaal
in kaart. Er is echter een degelijke samenwerking tussen de beide departementen
op dit gebied.Mevrouw Van Gent heeft verder een vraag gesteld over het onder de verontreinigingsheffing
brengen van de diffuse bronnen. Dat is buitengewoon moeilijk. Een diffuse
bron is bijvoorbeeld de uitstoot van het verkeer die op water neerslaat. Diffuse
bronnen zijn de zinken dakgoten of de koperen pijpen en allerlei zaken die
door de lucht vliegen. Het zijn bronnen waarvan wij de formele schuldige of
de aanstichter niet kunnen vinden. Wij hebben goede maatregelen genomen met
betrekking tot de puntlozingen. Wij hebben onlangs het lozingsbesluit open
teelt en veehouderij in werking gesteld, waarbij wij bij het bespuiten ook
de nodige maatregelen hebben genomen. Wij kijken ook naar de bestrijdingsmiddelen.
Maar het is ontzettend moeilijk om voor de diffuse bronnen een oplossing te
vinden. Ik denk dat het niet reëel is om iedereen met nog een loden slab
rond de schoorsteen, een zinken dakgoot, een koperen pijp aan de buitenkant
of een auto waar iets uitkomt, van een heffing te voorzien omdat deze zaken
in meer of mindere mate via het regenwater of elders op de straat neerslaan,
in het riool komen en tot de vervuiling bijdragen. Wij werken er met het ministerie
van VROM en alle partijen wel aan om bij bouwmaterialen, duurzaam bouwen,
de landbouw en ook bij het bespuiten van onkruid in parken of op stoepen zoveel
mogelijk van de diffuse bronnen aan de bron aan te pakken en te zorgen dat
zij niet meer voorkomen. Dat lijkt ons effectiever dan een opsporingsbeleid
naar daders die niet te vinden zijn. Ik kom aan het eind nog even terug op
de twee amendementen van mevrouw Van Gent.De heer Luchtenveld heeft gevraagd of het waterspoor geen oneigenlijke
maatstaf is voor de bepaling van de vervuilingswaarde en of niet de echte
vervuiling moet worden gemeten. Wij kunnen het natuurlijk steeds meer verfijnen,
maar laten we heel realistisch zijn. Hoe moet ik zien of het water wat door
de wastafel of de gootsteen gaat, bij de een vuiler is dan bij de ander? Wij
proberen mensen milieubewust op te voeden en ze ertoe te bewegen bijvoorbeeld
geen terpentine en verf door hun gootsteen te gooien. Wij proberen om zo goed
mogelijk de link tussen vervuiling en betaling te maken, maar dat is buitengewoon
moeilijk. Met het experiment dat wij nu gaan starten, brengen wij al een beetje
meer verband aan, maar het gaat mij te ver om ook de mate van vervuiling erbij
te betrekken. Ik zou ook niet weten hoe ik dat in een huishouden zou moeten
meten, op welke momenten en met welke gemiddelden. Volgens mij zouden wij
dan een beetje doorslaan. Enerzijds moeten wij mensen leren om zomin mogelijk
te vervuilen en moeten wij ervoor zorgen dat er andere oplossingen zijn waarmee
wordt voorkomen dat ernstig vervuilende zaken in het riool of elders terechtkomen.
Anderzijds proberen wij een faire heffing vast te stellen waarbij iedereen
het gevoel heeft dat hij of zij betaalt voor iets wat realistisch is.De heer Biesheuvel stelde een vraag over de kritiek dat het retributiekarakter
van de verontreinigingsheffing steeds meer verdwijnt. Het is natuurlijk nooit
helemaal een retributieheffing geweest, want er werd niet één
op één betaald: er werd niet precies betaald voor de dienst
die werd geleverd. Het ging om een bestemmingsheffing en er werd enigszins
naar omvang van het huishouden betaald voor de totaliteit van het schoonmaken
en -houden van het water. Daar zitten ook kleine diffuse bronnen in waardoor
wij allemaal meebetalen aan iets waarvan wij de veroorzaker niet rechtstreeks
kunnen aanduiden. De gehele opbrengst wordt ook voor dat doel gebruikt, maar
er is nooit sprake geweest van een echte retributieheffing. Overigens komen
wij steeds verder af van de bestemmingsheffing. Daarom vraagt de commissie-Togtema
zich af of wij niet weer eens naar de bron moeten kijken en of wij het watersysteem
en de waterzuivering uit elkaar moeten halen. De discussie hierover zullen
wij nog voeren. Wij kunnen de bestemmingsheffing nog steeds goed uitleggen,
maar er is ook alle aanleiding om te bezien of een andere verdeling in de
toekomst misschien niet juister is en de zaken wat strakker regelt.In mijn inleiding ben ik al ingegaan op de afhaakproblematiek. Ik heb
het gevoel dat alle leden die daarover hebben gesproken, het met mij eens
zijn. Ik ben het ook eens met degenen die zeggen dat het niet zo mooi is om
weer op de resultaten van het onderzoek van de commissie-Togtema vooruit te
lopen. Bij een eerdere wetswijziging hebben wij dat ook gedaan. Gezien het
lange traject dat wij ingaan, gezien het gevaar dat grote lozers
afhaken terwijl er wel zuiveringsinstallaties zijn gebouwd die moeten blijven
draaien en gezien het feit dat de kosten daarvan op de individuele lozer neerslaan,
is dit veel beter dan wanneer er zonder publiekrechtelijke basis van alles
wordt gewrocht om de grote industrie erbij te houden. Bij de volgende wetswijziging
van de WVO krijgt die industrie immers de vrijheid: zij mag het dan zelf regelen,
maar zij mag ook naar het waterschap. Die mogelijkheid moeten wij geven en
het waterschap moet de ruimte krijgen om op die markt een echte partij te
zijn.Het amendement van mevrouw Van Gent op stuk nr. 11 betreft het aantal
gebieden waarin de proef wordt gehouden. Ik wil de proef toch in een beperkt
aantal gebieden houden. Er is sprake van een vrijwillige basis, er moeten
drie partijen aan mee willen doen en er zit een kostenpost aan vast die de
partijen moeten dragen. Ik kan dit niet opleggen. Bovendien lijkt het mij
niet verstandig om op grote schaal te experimenteren omdat wij daarmee toch
enigszins een avontuur ingaan. Ik voel daar niets voor. Ik zal in tien gemeenten
binnen vijf zuiveringsgebieden de proef aangaan. Laten wij dat eerst maar
eens doen voordat wij op voorhand al het aantal gebieden vergroten. Derhalve
ontraad ik het amendement.Het tweede amendement heeft betrekking op de evaluatie. Ik heb aangegeven
dat ik het experiment na drie jaar evalueer, maar dat ik het wel laat bestaan.
De argumentatie daarvoor heb ik gegeven. Ik vind twee jaar echt te kort om
een goed inzicht te hebben in de effecten ervan. Ook in dat kader ontraad
ik de Kamer de aanneming van het amendement.De heer Van den Berg (SGP):Voorzitter! Ik dank de staatssecretaris voor de uitvoerige en gedegen
wijze waarop zij op de vragen is ingegaan. Ik ben in eerste termijn vrij uitvoerig
geweest en kan derhalve behoorlijk kort zijn in tweede termijn. Ik wil nog
slechts een enkele opmerking maken.Ik dank de staatssecretaris voor haar informatie over wat er verder met
de wetgeving ten aanzien van de WVO zal gebeuren. Ik wil daar nog een enkele
kanttekening bij plaatsen. Ons staat in de eerste plaats op korte termijn
een wetsvoorstel te wachten dat de zorgplicht voor de waterschappen ten aanzien
van het kwaliteitsbeheer nader omlijnt. Daarin zal ook de problematiek rond
de PPS worden meegenomen. Ik vind dat erg belangrijk, want ik maak mij toch
wat zorgen over de ontwikkelingen die nu al plaatsvinden. Ik hoop dan ook
dat het wetsvoorstel hier snel kan zijn en ook spoedig kracht van wet kan
krijgen. Wij hebben immers, zoals de staatssecretaris ook zelf al heeft aangegeven,
in de tussentijd heel weinig instrumenten om eventuele ongewenste ontwikkelingen
te keren. Ik heb begrepen dat het wetsvoorstel nog naar de Raad van State
moet. Het zal dus nog wel een aantal maanden duren voordat wij het hier hebben.
Nogmaals, ik heb mijn zorgen op dat punt. Wij moeten de ontwikkelingen nauwlettend
volgen. Ik neem aan dat de staatssecretaris, vanuit haar beleidsmatige verantwoordelijkheid
en haar relatie met de provincies, die een toezichthoudende rol hebben op
datgene wat bij de waterkwaliteitsbeheerders gebeurt, in ieder geval zicht
op de ontwikkelingen zal houden en mogelijk ongewenste ontwikkelingen zal
keren. Ik ga daar graag van uit. Kan zij dat bevestigen?Daarna staat ons wetgeving te wachten ten aanzien van de commissie-Togtema.
De staatssecretaris schetst hierbij een perspectief op de wat langere termijn.
Wij praten daarbij eigenlijk wel over jaren. Ik begrijp dat, zeker als je
dat ziet in samenhang met de bredere discussie over de bestuursproblematiek
bij de waterschappen. Dat is ook logisch, want wij hebben het over de trits
belang-betaling-zeggenschap. Die zijn dus aan elkaar gekoppeld. Ik wil echter
op een aspect wijzen, waarover ik mij wat zorgen maak. Wij hebben over de
afhaakproblematiek gesproken. Wij leggen daar nu het subsidie-instrument voor
vast. De commissie-Togtema zegt echter dat de nieuwe wijze van vormgeving
van de kwaliteitsheffingen, die tot 40% lagere lasten voor het bedrijfsleven
zal leiden, nu juist het grote instrument zal zijn om deze problematiek te
bestrijden. Volgens de staatssecretaris zullen wij daar nog vijf jaar op moeten
wachten, maar dat is volgens mij niet mogelijk. Dat zal de staatssecretaris
goed in het oog moeten houden. Wellicht kan daar in het kader van het regeringsstandpunt
over het rapport van de commissie-Togtema bijzondere aandacht aan worden geschonken.
Hoewel ik dat niet gaarne wil propageren, is misschien op een aantal punten
toch een wat sneller wetstraject wenselijk. Dat zien wij dan wel in het vervolg.
Ik wil dit punt van aandacht echter graag meegeven, want de afhaakproblematiek
wordt niet alleen opgelost met de subsidie. Dat is een instrument, maar niet
hét instrument en zeker niet het enige instrument. Daar moet derhalve
veel aandacht aan worden geschonken.Voorzitter! Ik kom te spreken over het waterspoor. Ik ben het zeer eens
met de benadering van de staatssecretaris. Ik heb de discussie van begin af
aan meegemaakt en weet dus ook dat met name de bemetering steeds een van de
grote bottlenecks is geweest voor een eerder experiment. Dat was ook het geval
in stedelijke gebieden. Dat blijft een essentieel aspect voor mij. Een van
de woordvoerders heeft zich afgevraagd of het echt nodig is. Ik denk inderdaad
dat het nodig is vanuit deze optiek. Het is in ieder geval nodig voor het
experiment. Wij wachten dat dus graag af. In mijn ogen zal het op korte termijn
dus ook niet veel breder kunnen. Ik zou wel willen bepleiten om, als het enigszins
kan ook binnen deze begrenzing, een nieuw stedelijk gebied, bijvoorbeeld een
Vinex-locatie, daarbij te betrekken. Dat zou toch wel erg goed zijn. Wellicht
kan dat worden meegenomen.Er is voorts gesproken over de termijn van het experiment. Ik ben het
eens met de reactie van de staatssecretaris op de benadering van mevrouw Van
Gent. Het gaat inderdaad niet in de eerste plaats om het tijdstip van evaluatie.
De staatssecretaris heeft tussentijdse informatie toegezegd. Het gaat nu om
de wettelijke verankering van de looptijd van het experiment en dan vind ik
twee en zelfs drie jaar veel te kort. Volgens mij moet dat langer wettelijk
worden vastgelegd, want anders kunnen wij onszelf op een gegeven moment wel
eens tegenkomen. Dat amendement van mevrouw Van Gent kan ik dan ook niet steunen.Wat betreft de mogelijkheden voor kwaliteitsbeheerders om te differentiëren,
moet ik wel zeggen dat het wetsvoorstel toch een centralise rende
tendens heeft. Het is weliswaar beoogd om het op wetgevingsniveau vast te
leggen, maar ik blijf dat in zeker opzicht betreuren. Ik heb bijvoorbeeld
gesuggereerd om de lijst met stoffen bij AMvB vast te stellen in plaats van
in de wet. Dat zou in ieder geval een snellere aanpassing mogelijk maken.
Ik ben bang dat wij ons anders erg vastleggen en ook daar onszelf tegenkomen
als, door welke oorzaak dan ook, snelle aanpassing wenselijk of nodig is.
In het verleden hebben wij gelukkig ook wel snelle wetgeving meegemaakt, maar
dat is helaas nog geen regel in dit huis, al zou ik dat wel wenselijk vinden.
Ik geef het nog maar eens als aandachtspunt mee. Er zitten heel duidelijk
voordelen aan deze benadering, maar ook duidelijke nadelen, met name waar
het gaat om de beleidsvrijheid van de kwaliteitsbeheerders. Ook deze kant
moeten wij toch in het oog houden.Voorzitter! Met inachtneming van de gemaakte kanttekeningen blijven de
fracties die ik hier vertegenwoordig het wetsvoorstel overigens van harte
steunen.Mevrouw Van Gent (GroenLinks):Voorzitter! Ik dank de staatssecretaris voor haar beantwoording en voor
de geschiedenis van dertig jaar WVO in vogelvlucht. Het was heel interessant
om dat te horen.Wanneer ziet de staatssecretaris het experiment als een succes en welke
informatie probeert zij daarmee te verkrijgen? Ik heb gesproken over de mijns
inziens te kleine schaal van het experiment en in reactie daarop noemde de
staatssecretaris een aantal zaken: geld terug bij minder gebruik, verschil
in huishoudens, kosten waterschappen en gemeenten. Het lijkt mij echter dat
je een divers beeld nodig hebt om er conclusies aan te verbinden. Kan de staatssecretaris
klip en klaar zeggen of zij met de beperktheid van het experiment de benodigde
informatie kan krijgen opdat wij na een aantal jaren niet horen dat het experiment
toch te beperkt was, dat er eigenlijk geen conclusies aan kunnen worden verbonden
en dat de zaak nog maar weer eens opnieuw zal worden bekeken? Daar zou onze
fractie toch niet voor zijn, want met andere fracties vinden wij dat waterspoor
dermate belangrijk dat er ook wel wat druk op de ketel mag blijven, opdat
het te zijner tijd ook wat algemener kan worden ingevoerd. Ik ben in ieder
geval blij met de opmerking van de staatssecretaris dat het nog te vroeg is
voor een algemene invoering, want dat betekent in mijn ogen dat zij daar wel
naar toe wil werken. Daarbij kan zij dan op de steun van de GroenLinks-fractie
rekenen. Wij willen zeker niet sloom met dit onderwerp omgaan, maar dat is
ook vast niet de bedoeling van de staatssecretaris.De staatssecretaris zei dat er wat de evaluatie betreft in de toelichting
wordt gesproken over een periode van drie jaar. Ik heb dat er nog even snel
op nageslagen. In artikel 21a, lid 8, staat: "Onze Minister van Verkeer en
Waterstaat zendt voor 1 januari 2006 aan de Staten-Generaal een verslag over
de ervaringen die met de toepassing van dit artikel zijn gedaan." In de toelichting
staat: "De resultaten van de evaluatie zullen voor 1 januari 2006 aan de beide
Kamers der Staten-Generaal worden aangeboden." Ik begrijp daar na redelijk
nauwkeurige lezing en hier en daar navragen niet uit dat er een periode van
drie jaar wordt genoemd. Wij zouden de voorkeur geven aan twee jaar; met drie
jaar valt wellicht nog wel te leven, maar dan zou ik dat toch wel ergens genoemd
willen zien.Waar het gaat om de problematiek van de bedrijven vind ik het positief
dat zij spreekt over een zo laag mogelijk tarief bij de kleine – en
dan natuurlijk ook een redelijk tarief, toegerekend aan het individu –
en dat er beslist geen douceurtjes aan grotere worden gegeven. Dit uitgangspunt
ondersteunt GroenLinks van harte: natuurlijk moet de vervuiler uiteindelijk
betalen.Over de degelijke samenwerking met staatssecretaris Vermeend zijn wij
uitermate blij en wij hopen dat die zal leiden tot prettige resultaten. Zolang
het tegendeel niet is bewezen, zullen wij dit dan ook positief beoordelen.
Over de diffuse bronnen zegt de staatssecretaris dat het moeilijk is om elk
loden pijpje te controleren. Zij zegt dat zij zoveel mogelijk streeft naar
aanpak bij de bron. Het zal best moeilijk zijn, maar dat is toch geen reden
om dit niet te doen! Graag krijg ik wat meer inzicht in de mogelijke juridische
obstakels en in het onderzoek waaruit is gebleken dat dit allemaal te moeilijk
is. De fractie van GroenLinks is op dit punt nog niet helemaal overtuigd.De heer Herrebrugh (PvdA):Voorzitter! Ik dank de staatssecretaris voor haar zeer uitgebreide antwoord.
Bij mij leeft nog een drietal vragen. Ten eerste over het experiment met het
waterspoor. In artikel 21a van de wet staat echt met zoveel woorden dat een
gebied kan worden aangewezen van ten hoogste vijf kwaliteitsbeheerders en
ten hoogste het grondgebied van tien gemeenten. Waarom legt de staatssecretaris
zichzelf die beperking op? Het is immers mogelijk dat zij bij de opzet van
het experiment tot de conclusie moet komen dat zij het net niet, of helemaal
niet, redt of dat het aantal gebieden voor de experimenten net niet overeenstemt
met de uitgangspunten. Ik acht het niet verstandig dat de staatssecretaris
zichzelf deze beperking in de wet oplegt. Wij verschillen van mening over
de vraag of het amendement-Van Gent, gezien de omschrijving daarvan, de juiste
oplossing biedt. Ik kan mij indenken dat wij met een aantal leden bij elkaar
gaan zitten en een en ander tekstueel zodanig in elkaar zetten dat deze onverstandige
beperking kan worden voorkomen.Nu de afhaakproblematiek. Wij hebben al verwezen naar het rapport van
de commissie-Togtema. Ik ben enigszins geschrokken van de mogelijk lange termijn
van implementatie van de wetgeving voortvloeiend uit die rapportage. Nog afgezien
van de problematiek van afhakers, in het brede verband van de herziening van
de waterschapsheffingen vind ik dat de termijn van vijf jaar toch wel enigszins
dient te worden bekort.Dan rijst de vraag of wij het rapport van de commissie-Togtema over de
bestuurlijke herindelingen wel moeten afwachten. Enige spoed achter de verdere
wetsbehandeling lijkt mij zinnig.De heer Luchtenveld (VVD):Voorzitter! Omwille van de tijd zal ik mij beperken tot het breedwaterspoorexperiment.
De principiële discussie hierover heeft ertoe geleid dat de aandacht
van het woonruimteforfait iets in de richting van de vervuiling
is verschoven. Wat niet verandert, is dat wordt gekeken naar de waterinname
aan het begin van de pijp en niet naar de werkelijke vervuiling. Ik heb natuurlijk
begrip voor het praktische bezwaar dat het niet mogelijk is om vast te stellen
hoeveel vervuild water via een wastafel in het riool terechtkomt. Het lijkt
mij wel interessant om te meten of de verontreiniging in stedelijke gebieden
ernstiger is dan de verontreiniging in gebieden met veel tuinen. Met het oog
hierop is het van belang om een zorgvuldige keuze te maken van de gebieden
die worden betrokken bij het experiment.Ik ben een beetje geschrokken van de mededeling dat die keuze sterk afhankelijk
is van de vraag wie zich aanmelden. Is enige sturing hier niet op zijn plaats?
Ik hoop dat het mogelijk is in ieder geval één stedelijk gebied
of een nog te bouwen wijk in een latere fase bij het experiment te betrekken.
Als het antwoord hierop vanavond niet kan worden gegeven, vraag ik de staatssecretaris
dat antwoord in ieder geval voor de eindstemming aan de Kamer te doen toekomen.
Dit antwoord is namelijk van belang voor het oordeel van mijn fractie over
de vijf gebieden en over het met maximum van tien gemeenten. Het is wellicht
nodig om later een stedelijk gebied toe te voegen aan het experiment, omdat
het niet mogelijk is een dergelijk gebied vanaf het begin bij het experiment
te betrekken.Ik voel niet veel voor een forse oprekking van het experiment, maar ik
vraag mij wel af of het vijf dezelfde gebieden moeten zijn voor de hele duur
van het experiment. Is het mogelijk om een gebied tijdens het experiment te
vervangen door een ander gebied? Als dat zou kunnen, beschikken wij over de
mogelijkheid om meer ervaring op te doen. De wet laat dit wel toe, omdat in
het wetsvoorstel sprake is van een maximum van vijf en het grondgebied van
tien gemeenten.Ten slotte merk ik nog op dat ik in het geheel niet verbaasd ben over
de goede samenwerking met staatssecretaris Vermeend, want wij hadden al de
indruk dat hij geld als water binnenkrijgt.De heer Biesheuvel (CDA):Voorzitter! Ik dank de staatssecretaris hartelijk voor de beantwoording
van de vragen.De CDA-fractie maakt zich zorgen over de autonome ontwikkelingen die plaatsvinden
rondom de PPS-constructies. De staatssecretaris heeft helder aangegeven wat
haar plannen zijn. De principiële vragen die ik in eerste termijn heb
gesteld, kunnen daarbij nadrukkelijk aan de orde komen. Ik schrok echter wel
van haar opmerking dat wij voor voldongen feiten kunnen komen te staan, zolang
er nog geen wetgeving terzake is ontwikkeld. Ik betreur dat, want ook voor
de zuiveringsbeheerders geldt het spreekwoord "Als er één schaap
over de dam is, volgen er meer".De staatssecretaris heeft aangegeven dat de WVO-heffing geen retributiekarakter
heeft. Ik neem aan dat de vertegenwoordigers van de werkgeversorganisaties
die vanavond naar ons luisteren, dit nadrukkelijk naar voren zullen brengen
bij hun leden. Zij heeft in dit verband ook opgemerkt dat een en ander niet
zal leiden tot een lastenverzwaring voor het bedrijfsleven. Slaat dit op het
totale bedrijfsleven of is het mogelijk dat zich in individuele gevallen toch
nog uitschieters voordoen?Bij de afhaakproblematiek is een bevoegdheid aan de orde. Ik heb overigens
in eerste termijn op het belang gewezen dat nu al wordt ingegrepen. Ik zei
namelijk dat de gebonden gebruiker een risico loopt van 50 mln. als er niets
wordt gedaan. Wij moeten dus, in afwachting van een betere regeling, maatregelen
nemen. Hierover zullen wij met elkaar spreken als de staatssecretaris haar
standpunt over het rapport-Togtema naar buiten heeft gebracht.Op dit moment is er sprake van een subsidieregeling. Die regeling kent
geen verplichting maar een bevoegdheid. Zal iedereen in de praktijk gebruik
kunnen maken van die regeling? Zijn er wellicht situaties denkbaar waarin
de staatssecretaris geen gebruik maakt van haar bevoegdheid in dezen? Wat
zijn hiervan de consequenties voor de gebonden gebruikers? Met andere woorden:
zou de staatssecretaris een inschatting kunnen maken wanneer er geen gebruik
van wordt gemaakt?Wat het waterspoor betreft, heeft de staatssecretaris de Kamer een helder
beeld gegeven over de termijn. Wij zullen het amendement van mevrouw Van Gent
dan ook niet steunen.Mevrouw Augusteijn-Esser (D66):Voorzitter! Ik wil nog ingaan op het breed waterspoor. In dank de straatssecretaris
voor de uitgebreide beantwoording op dit punt. Zij heeft mij op vele punten
overtuigd, zeker als het om de tijd gaat. Dat geldt niet voor de mate waarin
het experiment zal plaatsvinden. D66 vindt, dat er op een iets ruimere en
meer diverse schaal moet worden geëxperimenteerd om op die manier representativiteit
gewaarborgd te krijgen. Ik vraag de staatssecretaris daarvoor zorg te dragen.Ik kom over de commissie-Togtema te spreken. Ik heb mij niet gerealiseerd
dat het zo lang zou duren voordat dat rapport tot wetgeving kan leiden. Vijf
jaar is lang. Ik heb in eerste termijn al aangegeven wat voor problemen het
kan geven bij het afhaken van bedrijven. Wat is het geval? Zo'n verontreinigingsheffing
betreft twee onderdelen, het actief en het passief waterkwaliteitsbeheer.
Nu is het voorstel om die twee te scheiden. Het actief beheer – de zuivering –
moet betaald worden via de verontreinigingsheffing en het passief beheer –
de vergunningen, de handhaving en het toezicht – zou dan via een andere
belasting van het waterschap moeten worden betaald. De verontreinigingsheffing
zou dan kunnen dalen voor dat onderdeel, waardoor het afhaken van bedrijven
niet meer interessant is. Ze hoeven niet meer zelf te gaan zuiveren omdat
het financieel niet meer zo interessant is. Ze gaan zeker niet voor anderen
zuiveren. Het rendement is dan niet meer zo groot. Men moet voor het tweede
deel – het passief beheer – sowieso betalen. Als je dat zo splitst,
loop je minder risico. Waarom benadruk ik dat zo? Het komt uit hetzelfde artikel
dat ik zo-even aanhaalde: Belastingblad 1999 van mr. Van den Berg. Hij schrijft:
"Indien bedrijven massaal afhaken van de zuiveringsinstallatie van het waterschap,
kan daar overcapaciteit ontstaan, hetgeen ertoe kan leiden dat de achterblijvende
lozers, met name de woonruimte, dus de burgers, meer moeten betalen en dat
wordt maatschappelijk zeer ongewenst geacht." In een gesprek met het waterschap
waarvan ik onderdeel heb uitgemaakt blijkt dat het in de praktijk
steeds meer aan de orde is. Ik verzoek de staatssecretaris dringend heel serieus
op deze problematiek in te gaan en aan te geven op welke wijze zij dit soort
situaties wil voorkomen. De kosten van deze ontwikkeling kunnen wij niet bij
de burgers laten. Dat zou grote problemen kunnen geven.Staatssecretaris J.M. de Vries:Voorzitter! Ik dank de leden voor hun inbreng in tweede termijn.De heren Van den Berg en Biesheuvel zijn nog ingegaan op de zogeheten
PPS-constructies. Ik heb aangegeven dat er een volgende wetswijziging komt.
Ik heb op dit moment beperkte instrumenten. Ik verwees naar de lease-backconstruc-
ties. Dat laat onverlet dat ik bij Delfland en Zuid-Holland de vinger aan
de pols houd. Als men deze weg ingaat, draait het op een mislukking uit. Ik
wil graag dat de verantwoordelijkheden helder worden geregeld. Ik wil niet
dat burgers zich bij een onbekende firma moeten melden in verband met vragen
over zuivering. Ook wil ik niet met een onbekende firma onderhandelen over
waterzuivering. Ik wil duidelijke publiekrechtelijke regelingen, hoewel ik
ervan overtuigd ben dat er meer wegen naar Rome leiden. Overigens heb ik een
goede verstandhouding met Delfland. Dit waterschap heeft geen bezwaar tegen
overleg om plotseling optredende problemen te voorkomen. Als het opportuun
is zal ik u daarvan op de hoogte houden, waarbij de huidige en de toekomstige
wetgeving het kader vormen.Velen hebben over de commissie-Togtema gesproken. Het lijkt erop dat ik,
om u te straffen, een lang traject heb uitgezet, maar dat is uiteraard niet
het geval. De commissie heeft een interessant en doordacht rapport uitgebracht,
maar ik heb natuurlijk gemerkt dat de meningen hierover uiteenlopen. U kent
het traject dat al voor het debat op hoofdlijnen, dat ik met u hoop te voeren
in het eerste kwartaal van dit jaar, moet worden afgelegd. Ik wijs op de vele
reacties, er zal een hoorzitting worden gehouden en daarna volgt publicatie
in de Staatscourant. Het gaat hier om zeer gespecialiseerde wetgeving. Het
voorstel moet langs de staatscommissie, het IPO, de VNG, de Raad van State,
de Unie van waterschappen, enz. Daarna moet het in de Tweede en Eerste Kamer
behandeld worden. Als ik de ingangsdatum op 2005 zet, ben ik niet overdreven
somber. Het lijkt mij dan ook niet verstandig om er in dit stadium al zaken
uit te trekken. Wel dienen nu bekende problemen al geregeld te worden. Ik
wijs hierbij op de afhaakproblematiek waarvoor ik een oplossing zal vinden.
Voorkomen moet echter worden dat een aantal grote partijen voortijdig afhaken
zodat het prijskaartje bij de burger komt te liggen.Ik wil nog enige opmerkingen maken over het waterspoor en ik hoop dat
ik u gerust kan stellen over de diversiteit van de gebieden. Ik noem u de
gebieden die zich nu hebben aangemeld. Dat zijn het Waterschap uitwaterende
sluizen Andijk en Medemblik, het Waterschap Veluwe en Apeldoorn, het Rivierenland
Nijmegen, de Zuid-Hollandse eilanden en waarden en Ouderkerk a/d IJssel. De
omvang van de aangemelde gebieden geeft goede kansen op het slagen van het
experiment. Deze partijen zijn bereid medewerking te verlenen. Zij moeten
hun personeel en middelen inzetten.Mevrouw Van Gent (GroenLinks):Ik ben blij met dit lijstje, maar er kunnen zich meer gegadigden voor
dit experiment melden. Een nog groter aantal deelnemers geeft een nog beter
inzicht in de resultaten. Maar waarom mag dit niet? Zijn dit puur financiële
overwegingen? Denkt u dat met het huidige aantal deelnemers voldoende informatie
wordt verkregen?Staatssecretaris J.M. de Vries:Ik heb vier gebieden en er kan er nog een bij komen. Wij maken een keuze
en daarbij letten wij op de diversiteit. Dat is het beste om een indruk te
krijgen. Inderdaad zit daar een kostenplaatje aan. Op een gegeven moment zeggen
wij: met deze diversiteit kunnen wij een brede indruk krijgen. Men kan vragen
of ik dat zeker weet en dan is het antwoord dat ik dat niet zeker weet. Ik
probeer wel naar beste kunnen een gedegen experiment op te zetten waarmee
ik naar de Kamer kan komen. Ik kan ook niet de zekerheid geven dat ik na drie
jaar bij de evaluatie niet zeg dat het niet goed was. Ik ga echter niet zo
maar wat doen. Dit geeft een aardig beeld; er zal nog wat bij zitten.De animo van de gebieden is belangrijk om een en ander in hun kaders te
regelen. Dat geldt ook voor hun inwoners. Die paar namen van gemeenten klinken
weliswaar simpel, maar het betreft wel tienduizenden mensen. Zij moeten allemaal
benaderd worden en zij moeten post krijgen. Ook moet bekeken worden of zij
te veel of te weinig betalen. Als zij te veel betalen, moet het teveel terugbetaald
worden. De Kamer moet daar ook niet te lichtvaardig over denken. Je moet het
dus echt goed doen.Voorzitter! Mevrouw Van Gent heeft gevraagd waar de termijn van drie jaar
staat. Welnu, in stuk 26367, nr. 9, staat op pagina 3 onderaan: "Mijns inziens
is een duur van tenminste vijf jaren noodzakelijk om de doelstellingen van
het experiment te verwezenlijken. Wel zal er na drie jaar gestart worden met
de evaluatie. Deze zal ik na gereedkomen naar de Kamer sturen. Op basis daarvan
ken een mogelijke wetswijziging worden voorbereid. In de wetsvoorstel is verder
de mogelijkheid opgenomen om de regeling tot na 1 januari 2006 door te laten
lopen indien voor die datum bij koninklijke boodschap een voorstel tot wet
bij u is ingediend."Mevrouw Van Gent (GroenLinks):Er staat dat er na drie jaar gestart wordt met de evaluatie. Het gaat
er mij om dat die evaluatie na drie jaar en liever na twee jaar afgerond is.
Als daarmee na drie jaar gestart wordt, is dat wat anders dan wat de staatssecretaris
in eerste termijn antwoordde, namelijk dat het dan gereed is. Misschien kan
zij mij geruststellen door te zeggen dat de evaluatie er na drie jaar is.Staatssecretaris J.M. de Vries:Ik was niet van plan om nog eens twee jaar over de evaluatie te doen.
Na drie kalenderjaren of boekjaren wordt de evaluatie gestart. Ik vraag dan
de gegevens op en na een halfjaar tot driekwart jaar moet de evaluatie bij
de Kamer zijn. Ik houd echt vast aan de termijn van drie jaar. Ik hoop niet
dat mevrouw Van Gent mij op woorden wil vangen. Het staat er duidelijk, zoals
ik zojuist ook geciteerd heb.Voorzitter! Bij elke diffuse bron zou ik het liefst een eigenaar hebben
die ik kan belasten, maar dat kan eenvoudigweg niet. Ik kan daar niet veel meer mee doen dan nu. De veroorzakers van de diffuse bronnen
zijn dus niet te herleiden tot een individueel persoon die ik kan aanslaan.
Ik kan alleen proberen om die bronnen zoveel mogelijk aan te pakken om vervuiling
te voorkomen.Voorzitter! De heer Biesheuvel heeft een heel moeilijke vraag over de
afhaakproblematiek gesteld. Wat gebeurt er als er van de geboden mogelijkheid
geen gebruik wordt gemaakt? Een van de goede aspecten van waterschappen is
dat zij een democratisch bestuur hebben. Dat bestuur let op de hoogte van
de heffing voor de burger. Als er van de geboden mogelijkheid geen gebruik
wordt gemaakt, ga ik ervan uit dat het probleem zich in dat waterschap niet
of nauwelijks voordoet en dat het afhaken van een enkele grote lozer niet
leidt tot enorme problemen. Tegelijk is het mogelijk dat een ander weer van
de faciliteit gebruik maakt, zodat er per saldo geen verschil is. Veel meer
kan ik er niet van maken, maar ik ga er ook van uit, dat het grote goed van
de democratisch controle ertoe leidt dat dit aspect in de gaten wordt gehouden.
Men is verantwoordelijk voor een goed functioneren van de zuivering en men
dient de hoogte van de lasten in de gaten te houden. Dat doen waterschapsbesturen
ook. Ik meen dat in dat kader het eventueel afhaken van meerdere grote lozers
aan de orde zal komen.Mevrouw Augusteijn heeft nog gesproken over het experiment en de adviezen
van de commissie-Togtema. Ik geef toe dat niet de mooiste figuur is gekozen
en dat eigenlijk ten principale voor een andere regeling gekozen zou moeten
worden. Ik wil er in ieder geval voor zorgen dat in de komende jaren de bedragen
voor de gebonden lozer in de hand worden gehouden en dat er sprake is van
een publiekrechtelijke basis. Ik wil niet dat men via achterdeurtjes probeert
te handelen. Dat gebeurde in feite in het verleden. Dat is terecht voor de
Kamer aanleiding geweest om vragen te stellen.De heer Biesheuvel (CDA):Voorzitter! De staatssecretaris heeft duidelijk aangegeven dat de totale
lastendruk voor het bedrijfsleven niet of nauwelijks toeneemt. Verwacht zij
dat er binnen de totale lastendruk nog een verschuiving zal optreden, zodat
er wel uitschieters kunnen zijn voor individuele bedrijven?Staatssecretaris J.M. de Vries:Voorzover wij nu kunnen overzien, zullen zich geen uitschieters voordoen.De algemene beraadslaging wordt gesloten.De voorzitter:Ik stel voor, aanstaande dinsdag te stemmen.Daartoe wordt besloten.Sluiting 22.35 uur 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/h-tk-19992000-3444-3461.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl