ECLI:NL:CRVB:1996:ZB6001, Centrale Raad van Beroep, 04-03-1996, 95/771 ALGEM
Centrale Raad van Beroep — Uitspraak 
Datum: 1996-03-04 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Bestuursrecht; Socialezekerheidsrecht

Samenvatting: In dit geding dient de vraag te worden beantwoord of terecht en op goede gronden is vastgesteld dat voornoemde tennisleraren ingevolge de WW, ZW, Zfw en WAO verplicht verzekerd waren.

95/771 ALGEM                                 O.
    
    
    U I T S P R A A K
    
    
    in het geding tussen:
    
    
      het bestuur van de Bedrijfsvereniging voor de Gezondheid,
      Geestelijke en Maatschappelijk[vestigingsplaats]angen, appellant,
    
    
    en
    
    
      [gedaagde], gevestigd te
      [vestigingsplaats], gedaagde.
    
    
    
    I.ONTSTAAN EN LOOP VAN HET GEDING
    
    
      Onder dagtekening 15 juli 1993 heeft appellant aan gedaagde
      kennis gegeven van zijn besluit om de voor gedaagde
      in 1989 en 1990 werkzame tennisleraar [naam tennisleraar] en
      de voor gedaagde in 1989 werkzame tennislerares
      [naam tennislerares] aan te merken als werknemers in de zin
      van artikel 3 van de Werkloosheidswet (hierna: WW), de
      Ziektewet (hierna: ZW), de Ziekenfondswet (hierna: Zfw)
      en de Wet op de arbeidsongeschiktheidsverzekering (hierna:
      WAO), en dat gedaagde ter zake van het door hen
      genoten loon over 1989 en 1990 ƒ 2.903,-- respectievelijk
      ƒ 3.351,-- aan premie verschuldigd is.
    
    
    
      De Arrondissementsrechtbank te Alkmaar heeft bij uitspraak
      van 2 januari 1995 het door gedaagde tegen voormeld
      besluit ingestelde beroep gegrond verklaard, het
      bestreden besluit vernietigd, en appellants bedrijfsvereniging
      veroordeeld tot betaling van het door gedaagde
      betaalde griffierecht en de door gedaagde gemaakte proceskosten.
    
    
    
      Appellant is van die uitspraak bij de Raad in hoger
      beroep gekomen. In een aanvullend beroepschrift d.d.
      16 mei 1995, met als bijlage het zogenaamde Advies hoger
      beroep premie waarover door de Kleine Commissie is beslist,
      zijn de gronden uiteengezet waarop het hoger
      beroep berust.
    
    
    
      Bij schrijven van 12 januari 1996 is namens gedaagde een
      verweerschrift ingediend.
    
    
    
      Desgevraagd heeft appellant bij schrijven van 18 januari
      1996 de Raad nog nadere informatie verstrekt.
    
    
    
      Het geding is behandeld ter zitting van de Raad, gehouden
      op 22 januari 1996, waar appellant zich heeft doen vertegenwoordigen
      door mr J.A.M. der Weduwen en mr I. Veltrop,
      en gedaagde is verschenen bij gemachtigde B.M. Onstenk,
      penningmeester van gedaagde.
    
    
    
    II.MOTIVERING
    
    
      In dit geding dient de vraag te worden beantwoord of
      appellant terecht en op goede gronden heeft vastgesteld
      dat voornoemde tennisleraren ingevolge de WW, ZW, Zfw en
      WAO verplicht verzekerd waren, en dat appellante ter zake
      van het door deze tennisleraren genoten loon, premie
      ingevolge de WW, ZW, Zfw en WAO verschuldigd is.
    
    
    
      Naar het oordeel van de Raad dient bij de beoordeling van
      de verzekeringsplicht allereerst een onderscheid worden
      gemaakt tussen de twee bij gedaagde werkzame tennisleraren.
      Het onderzoek van appellant heeft zich vrijwel geheel
      beperkt tot een vaststelling en beoordeling van de positie
      van [naam tennisleraar]. Uit de processtukken en de mededelingen
      ter zitting van de gemachtigde van appellant
      blijkt echter niet van een specifiek onderzoek naar de
      positie van [naam tennislerares], terwijl uit het ten behoeve
      van appellant opgestelde buitendienstrapport van
      5 februari 1992 naar voren komt dat zij voor meerdere
      tennisverenigingen werkzaam was, BTW in rekening heeft
      gebracht en afgedragen, en voor de inkomstenbelasting
      haar inkomsten uit de tennistrainingen heeft aangegeven
      als winst uit onderneming, hetgeen door de belastingdienst
      is geaccepteerd. Voor de bepaling van de positie
      van [naam tennislerares] heeft appellant zich niettemin
      uitsluitend gebaseerd op het contract dat gedaagde heeft
      gesloten met [naam tennisleraar]. In zoverre komt het bestreden
      besluit in aanmerking voor vernietiging wegens strijd met
      het algemeen beginsel van behoorlijk bestuur dat een
      zorgvuldig onderzoek vereist.
    
    
    
      Inzake de verzekeringsplicht ten aanzien van [naam tennisleraar]
      overweegt de Raad als volgt.
    
    
    
      In zijn uitspraak van 26 september 1990, RSV 1991/57
      achtte de Raad een reële gezagsverhouding aanwezig tussen
      de betrokken tennisvereniging en de betrokken tennisleraar.
      Weliswaar was de betrokken tennisleraar vrij om de
      tennislessen naar eigen deskundigheid en inzicht vorm en
      inhoud te geven, hetgeen bij lesgevende activiteiten niet
      ongebruikelijk is, maar het bestuur van de tennisvereniging
      hield in betekenende mate toezicht op de vorderingen
      van de leerlingen en leverde soms commentaar op de trainingsactiviteiten
      van de leraar, terwijl de leraar in economisch opzicht afhankelijk was van de vereniging.
    
    
    
      Gelet op het dwingende karakter van een aantal bedingen
      opgenomen in de overeenkomst tussen Reinhard en gedaagde
      is de Raad van oordeel dat de indicaties die wijzen op
      het ontbreken van een gezagsverhouding in verhouding
      minder sterk zijn dan de indicaties die op het tegendeel
      wijzen.
      Te noemen valt dat Reinhard de voorschriften met betrekking
      tot het gebruik van de baan nauwgezet in acht moet
      nemen, zich moet houden aan het in overleg vastgestelde
      rooster, alle voorkomende problemen met een bestuurslid
      van gedaagde moet bespreken, en de vakantieperiodes in
      overleg met gedaagde moet regelen. Voorts verbindt
      Reinhard zich mede tegenover gedaagde de afspraken met
      leden nauwgezet na te komen, en aan het bestuur, de
      jeugdcommissie en de technische commissie van gedaagde
      alle inlichtingen, die zij ter vervulling van hun taken
      menen te moeten vragen, naar beste weten prompt te ver-
      strekken. Reinhard zal verder naar vermogen de trainersvergaderingen
      bijwonen en zich tegenover gedaagde en haar
      organen loyaal opstellen.
      Daarnaast is bepaald dat Reinhard als hoofdtrainer van
      gedaagde functioneert. Verder geeft gedaagde een garantie
      aan Reinhard voor een aantal lessen van door haar gesubsidieerde
      jeugdleden, en staat gedaagde in voor de betaling
      door deze leden. Gedaagde staat weliswaar niet in
      voor de betaling van het verschuldigde lesgeld door niet
      gesubsidieerde gewone leden, maar zal ter zake wel bemiddelend
      optreden en indien nodig tegen een wanbetaler
      gepaste maatregelen nemen. Verder staat gedaagde er voor
      in dat Reinhard bij stipte naleving van de overeenkomst
      in het zomerseizoen aan de leden van gedaagde 18 weken en
      in het winterseizoen aan de gesubsidieerde leden 20 weken
      les zal kunnen geven. Daarnaast garandeert gedaagde dat
      Reinhard gedurende het winterseizoen minimaal 20 lesuren
      aan gesubsidieerde leden en gedurende het zomerseizoen
      minimaal 35 lesuren aan leden en gesubsidieerde leden les
      zal kunnen geven. Ten slotte betaalt gedaagde aan Reinhard
      gedurende het zomerseizoen twee taakuren per week
      uit voor taken in de sfeer van begeleiding en coaching.
      Deze garanties en andere verplichtingen van gedaagde
      vervallen indien Reinhard zijn verplichtingen niet nakomt.
    
    
    
      Het geheel overziende concludeert de Raad dat Reinhard de
      hoofdtrainer van gedaagde was die zoveel als mogelijk de
      hele week voor gedaagde werkzaam was én beschikbaar
      diende te zijn. In die situatie was gezien de geschetste
      indicaties sprake van een reële gezagsverhouding. Appellant
      heeft derhalve terecht en op goede gronden vastgesteld
      dat Reinhard ten tijde hier van belang ingevolge de
      WW, ZW, Zfw en WAO verplicht verzekerd was, en dat gedaagde
      ter zake van het door Reinhard vanaf 1 juli 1989,
      en in 1990 genoten loon, premie ingevolge de WW, ZW, Zfw
      en WAO verschuldigd is.
    
    
    
      Gelet op hetgeen hiervoor is overwogen ten aanzien van
      [naam tennislerares] kunnen de aangevallen uitspraak en het
      bestreden besluit evenwel niet in stand blijven.
    
    
    
      Nu appellant slechts gedeeltelijk in het gelijk is gesteld,
      dient echter de in de aangevallen uitspraak uitgesproken
      veroordeling tot vergoeding van het griffierecht
      ad f 25,-- en van de proceskosten ten bedrage van
      f 1.420,-- in stand te worden gelaten.
    
    
    Daarom moet als volgt worden beslist.
    
    
    III.BESLISSING
    
    De Centrale Raad van Beroep,
    
    Recht doende:
    
    
      Vernietigt de aangevallen uitspraak, behoudens voorzover
      daarbij de bestreden beslissing met betrekking tot
      [naam tennisleraar] is vernietigd en behoudens voor zover daarin
      over de vergoeding van het griffierecht en de proceskosten
      in eerste aanleg is beslist;
      Bevestigt de aangevallen uitspraak voor het overige;
      Vernietigt het bestreden besluit, behoudens voor zover
      daarin over de verzekeringsplicht ten aanzien van
      [naam tennisleraar] is beslist;
      Bepaalt dat van appellant een recht van f 600,-- wordt
      geheven;
    
    
    
      Aldus gegeven door mr A.F.M. Brenninkmeijer als voorzitter
      en mr G.P.A.M. Garvelink-Jonkers en mr L.J.A. Damen
      als leden, in tegenwoordigheid van mr H.D. Wolthuis als
      griffier en uitgesproken in het openbaar op 4 maart 1996.
    
    
    
    (get.) A.F.M. Brenninkmeijer.
    
    
    (get.) H.D. Wolthuis.
    
    
    RH  0104