ECLI:NL:GHLEE:2011:BQ5141, Gerechtshof Leeuwarden, 24-02-2011, 200.080.614
Gerechtshof Leeuwarden — Uitspraak 
Datum: 2011-02-24 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Civiel recht; Insolventierecht

Samenvatting: Binnen 10 jaren voorafgaand aan indiening verzoek tot toepassing schuldsaneringsregeling is een eerdere schuldsanering tussentijds beëindigd, omdat verzoeker niet aan de verplichtingen had voldaan. Huidige verzoek om die reden terecht afgewezen. Geen ruimte anders te beslissen.

Arrest d.d. 24 februari 2011
      Zaaknummer 200.080.614 
    
    
    
    HET GERECHTSHOF LEEUWARDEN
    
    
      Arrest in de zaak van 
      	[naam appellant],
      	wonende te [woonplaats],
      	appellant,
      	hierna te noemen: [appellant],
      	advocaat: mr. M.T. van Daatselaar, kantoorhoudende te Hoogeveen.
    
    
    
      Het geding in eerste aanleg
      Bij vonnis van 11 januari 2011 heeft de rechtbank Assen het verzoek van [appellant] om de toepassing van de schuldsaneringsregeling ten aanzien van hem uit te spreken, afgewezen.
    
    
    
      Het geding in hoger beroep
      Bij beroepschrift, ingekomen ter griffie op 18 januari 2011, heeft [appellant] verzocht voornoemd vonnis te vernietigen en opnieuw beslissende te bepalen dat ten aanzien van hem de schuldsaneringsregeling zal worden uitgesproken, kosten rechtens. 
    
    
    Het hof heeft voorts kennisgenomen van de overige stukken. 
    
    Ter zitting van 16 februari 2011 is de zaak behandeld. Verschenen is [appellant], bijgestaan door zijn advocaat. 
    
    
      De beoordeling
      Inleiding
      1. De rechtbank heeft het verzoek van [appellant] tot toepassing van de schuldsaneringsregeling afgewezen op grond van artikel 288, tweede lid, aanhef en onder d, van de Faillissementswet (hierna: Fw). De rechtbank is van oordeel dat het verzoek behoort te worden afgewezen aangezien binnen tien jaar voorafgaande aan de dag waarop het verzoekschrift tot toepassing van de wettelijke schuldsaneringsregeling is ingediend, ten aanzien van [appellant] de schuldsaneringsregeling van toepassing is geweest en is gesteld noch gebleken dat de situatie zoals bedoeld in art. 350, derde lid onder a of b of d, Fw zich hier voordoet. 
    
    
    2. [appellant] kan zich met deze beslissing niet verenigen en is hiertegen in hoger beroep gekomen. 
    
    
      Het oordeel
      3. Op grond van artikel 288, tweede lid, aanhef en onder d, Fw wordt een verzoek om toepassing van de schuldsaneringsregeling afgewezen, indien minder dan tien jaar voorafgaande aan de dag waarop het verzoekschrift is ingediend, ten aanzien van de schuldenaar de schuldsaneringsregeling van toepassing is geweest, tenzij de eerdere schuldsanering is beëindigd omdat de schuldenaar de vorderingen ten aanzien waarvan de schuldsaneringsregeling werkte had voldaan, hij weer kon voortgaan met betalen, dan wel omdat hij bovenmatige schulden had doen of laten ontstaan om redenen die hem niet waren toe te rekenen. Deze afwijzingsgrond is imperatief. Dit betekent dat de rechter een verzoek als het onderhavige moet afwijzen, indien de hiervoor bedoelde grond voorligt. 
    
    
    4. Uit de stukken is gebleken dat de wettelijke schuldsaneringsregeling al eerder ten aanzien van [appellant] van toepassing is geweest in de periode van 5 augustus 1999 tot 21 februari 2002. Deze schuldsaneringsregeling is destijds tussentijds beëindigd op grond van artikel 350, derde lid, aanhef en onder c, Fw, aangezien [appellant] toerekenbaar in de nakoming van één of meer uit de schuldsaneringsregeling voortvloeiende verplichtingen is tekortgeschoten. [appellant] is vervolgens van rechtswege in staat van faillissement verklaard. 
    
    5. Voor zover [appellant] zich op het standpunt stelt dat hij weer toegelaten zou moeten worden tot de schuldsaneringsregeling, omdat er sprake is van bijzondere omstandigheden die maken dat toelating tot de wettelijke schuldsaneringsregeling ten aanzien van [appellant] geïndiceerd is, ziet het hof geen ruimte hem hierin te volgen, aangezien aangenomen moet worden dat de wetgever nog recent, bij de totstandkoming van de wetswijziging die per 1 januari 2008 van kracht is geworden, uitdrukkelijk heeft willen vastleggen in welke gevallen een eerder toegepaste schuldsaneringsregeling niet aan toelating in de weg staat, en dus ook de gevallen waarin dit wel aan toelating in de weg staat (vgl. ook HR 12 juni 2009, LJN BH7357, HR 23 april 2010, RvdW 2010, 572 en HR 5 november 2010, LJN BO2918). Nu vast staat dat [appellant] niet onder een van de door de wetgever genoemde uitzonderingen valt, kan hij op dit moment dan ook niet opnieuw tot de schuldsaneringsregeling worden toegelaten. 
    
    
      Slotsom
      6. Op grond van het voorgaande dient het vonnis waarvan beroep te worden bekrachtigd.
    
     
    
    
      De beslissing
      Het gerechtshof:
    
    
    bekrachtigt het vonnis waarvan beroep.
    
    Dit arrest is gewezen door mrs. B.J.J. Melssen, voorzitter, B.J.H. Hofstee en J.P. Evenhuis, en uitgesproken ter openbare terechtzitting van dit hof van 24 februari 2011 in bijzijn van de griffier.