ECLI:NL:CRVB:1993:ZB1895, Centrale Raad van Beroep, 18-05-1993, WAO 89/53
Centrale Raad van Beroep — Uitspraak 
Datum: 1993-05-18 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Bestuursrecht; Socialezekerheidsrecht

Samenvatting: Is terecht besloten om met toepassing van artikel 44 van de WAO op de aan eiser ingevolge die wet toegekende uitkering een korting toe te passen wegens door eiser uit de door hem verworven (deeltijd)functie als docent genoten inkomsten?

WAO 1989/53
    
    
    U I T S P R A A K
    
    
    in het geding tussen:
    
    [eiser], wonende te [woonplaats], eiser,
    
    en
    
    
      het bestuur van de Bedrijfsvereniging voor Bank- en Verzekeringswezen,
      Groothandel en Vrije Beroepen, gedaagde.
    
    
    
    I. ONTSTAAN EN LOOP VAN HET GEDING
    
    
      Eiser is in hoger beroep gekomen van een door de voormalige Raad van Beroep
      te 's-Hertogenbosch onder dagtekening 8 maart 1989 tussen partijen gewezen uitspraak.
    
    
    
      Bij die uitspraak heeft de Raad van Beroep het vanwege eiser bij die raad
      ingestelde beroep tegen de -hier in afschrift aangehechte- voor beroep
      vatbare beslissing van gedaagde d.d. 19 juni 1987 ongegrond verklaard en
      die beslissing   vernietigd.
    
    
    
      Partijen hebben de Raad onderscheidene stukken doen toekomen, daaronder
      begrepen een bij begeleidend schrijven van eiser d.d. 29 oktober 1992 (met
      bijlagen) toegezonden toelichting op het ingestelde hoger beroep en een
      reactie   daarop van de zijde van gedaagde, neergelegd in een brief van 23
      december 1992 (met bijlagen).
    
    
    
      Het geding is achtereenvolgens behandeld ter terechtzitting van de Raad
      gehouden op 7 juli 1992 en op 6 april 1993 waar voor gedaagde telkens is
      opgetreden mr. H.J.A. Bos, werkzaam bij het Gemeenschappelijk
      Administratiekantoor. Eiser is ter terechtzitting van 7 juli 1992 niet en
      ter terechtzitting van 6 april 1993 in persoon verschenen.
    
    
    
    II. MOTIVERING
    
    
      Bij de hiervoor onder I vermelde bestreden beslissing heeft gedaagde -
      onder meer- besloten met toepassing van artikel 44 van de WAO op de aan
      eiser ingevolge die wet toegekende uitkering een korting toe te passen
      wegens door eiser uit de door hem verworven (deeltijd)functie als docent
      genoten inkomsten.
    
    
    
      Die beslissing is, zoals onder I aangegeven, bij de aangevallen uitspraak
      vernietigd.
    
    
    
      Eisers bezwaar in hoger beroep, zoals door de Raad mede en met name gelet
      op de   daarop ter terechtzitting verstrekte toelichting verstaan, is
      gericht tegen de in de aangevallen uitspraak -onder meer- neergelegde
      zienswijze van de eerste rechter, inhoudend dat in het onderhavige geval
      bij de vaststelling van de inkomsten uit arbeid als bedoeld in artikel 44
      van de WAO als aftrekbare verwervingskosten uitsluitend in aanmerking komen
      de uit hoofde van eisers docentschap daadwerkelijk te zijnen laste gebleven
      autokosten en dat derhalve de door eiser in verband met de door hem
      destijds volbrachte studie sociologie opgevoerde uitgaven, in totaal
      gesteld op ƒ 34.933,- (studiekosten) plus ƒ 19.669,- (verbouwingskosten studeerkamer)
      buiten beschouwing moeten blijven.
    
    
    
      De door eiser tegen de zoëven bedoelde -door de Raad als partijen bindend
      beschouwde- overwegingen van de eerste rechter aangevoerde grieven treffen
      naar   's Raads oordeel geen doel en wel reeds om deze reden, dat tussen de
      aan de orde zijnde inkomsten in de zin van voormeld artikel 44 en de door
      eiser te berde gebrachte verbouwings- en studiekosten geen in het kader van
      genoemde bepaling relevant te achten verband aanwezig is. Hierop is van de
      zijde van gedaagde in de door mr. P.J. van Ogtrop opgestelde nota van 3
      januari 1990 met juistheid gewezen.
    
    
    
      Ten gerieve van partijen voegt de Raad aan het vorengaande
      -strikt genomen: ten overvloede- toe dat hij de in de bij de zojuist
      genoemde nota behorende bijlage vervatte berekening met betrekking tot
      voormelde autokosten evenmin voor onjuist kan houden.
    
    
    
      Het vorenoverwogene in aanmerking genomen heeft de Raad in hetgeen door
      eiser ter zake is aangevoerd geen grond gevonden om anders te beslissen dan
      hierna onder III is aangegeven.
    
    
    
    III. BESLISSING
    
    De Centrale Raad van Beroep,
    
    Recht doende:
    
    
      Bevestigt de aangevallen uitspraak voor zover in hoger beroep
      aangevochten.
    
    
    
      Aldus gegeven door mr. P.A.W. Hermans als voorzitter en mr. M.I. 't Hooft
      en mr. Chr. van Voorst als leden, in tegenwoordigheid van mr. M.D.W.
      Smit-van Valkenhoef als griffier.
    
    
    
      Uitgesproken in het openbaar op 18 mei 1993 door voornoemde voorzitter, in
      tegenwoordigheid van T.W.J.M. Weijers als griffier.
    
    
    
    
    (get.) P.A.W. Hermans.
    
    
    
    (get.) T.W.J.M. Weijers.      			(get.) M.D.W. Smit-van Valkenhoef.