ECLI:NL:CRVB:2007:BA1534, Centrale Raad van Beroep, 23-03-2007, 05-2155 WAO
Centrale Raad van Beroep — Uitspraak 
Datum: 2007-03-23 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Bestuursrecht; Socialezekerheidsrecht

Samenvatting: WAO-schatting. Voldoende kennis Nederlandse taal?

05/2155 WAO
    
    Centrale Raad van Beroep
    
    
    Enkelvoudige kamer
    
    
    U I T S P R A A K
    
    op het hoger beroep van:
    
    [appellante] (hierna: appellante),
    
    tegen de uitspraak van de rechtbank ’s-Gravenhage van 25 maart 2005, 04/1820 (hierna: aangevallen uitspraak),
    
    in het geding tussen:
    
    appellante
    
    en
    
    de Raad van bestuur van het Uitvoeringsinstituut werknemersverzekeringen (hierna: Uwv)
    
    Datum uitspraak: 23 maart 2007
     
    I. PROCESVERLOOP
    
    
      Namens appellante is hoger beroep ingesteld door mr. M.H. Samama, advocaat te
      ’s-Gravenhage.
    
    
    Het Uwv heeft een verweerschrift ingediend.
    
    Het onderzoek ter zitting heeft plaatsgevonden op 9 februari 2007. Voor appellante is verschenen mr. Samama. Voor het Uwv is verschenen M.L. Turnhout.
    
    II. OVERWEGINGEN
    
    Het inleidend beroep richt zich tegen het besluit van het Uwv van 23 maart 2004, waarbij het Uwv – beslissend op bezwaar – heeft gehandhaafd zijn besluit dat appellante per 16 oktober 2003 geen recht meer heeft op een WAO-uitkering.
    
    De rechtbank heeft het beroep – op de in de uitspraak opgenomen overwegingen – ongegrond verklaard. Voor een overzicht van de aan het besluit van 23 maart 2004 voorafgegane relevante feiten verwijst de Raad naar de aangevallen uitspraak.
    
    In hoger beroep heeft appellante aangevoerd dat de functies productiemedewerker (SBC 111180) samensteller metaalwaren (SBC 264140) en gereedschapsmaker (SBC 264050) niet passend zijn.
    
    De Raad overweegt als volgt.
    
    De functie van productiemedewerker is volgens appellante niet passend, omdat zij blijkens de ‘Functionele Mogelijkheden Lijst’ (FML) incidenteel 70 cm. kan reiken, terwijl de functie vergt dat gedurende 8 werkuren 15 maal per uur – hetgeen appellante regelmatig en niet meer incidenteel acht – over een afstand van 70 cm. wordt gereikt.
    
    De bezwaararbeidsdeskundige F. Swart heeft in zijn rapport van 20 juli 2005 aangegeven dat de FML voor het aspect reiken uitgaat van een normaalwaarde van 300 maal per uur en dat een waarde van 15 maal per uur in het licht hiervan als incidenteel is te beschouwen. De Raad kan zich in deze conclusie vinden.
    
    Appellante meent voorts dat zij een aantal handelingen in de functie van samensteller metaalwaren niet kan verrichten, omdat die handelingen enkel kunnen worden verricht door gelijktijdig te buigen en te torderen en appellante daartoe niet is staat is.
    
    De bezwaararbeidsdeskundige Swart heeft in zijn rapport van 20 juli 2005 aangegeven dat in de betreffende functie ‘tijdens het torderen niet gelijktijdig gebogen hoeft te worden’. Appellante heeft niets aangevoerd waaruit de Raad kan afleiden dat dit onjuist is.
    
    Ten slotte heeft appellante aangevoerd dat zij vanwege haar gebrekkige kennis van de Nederlandse taal niet in staat is om de voor de functie van gereedschapsmaker vereiste vakopleiding te volgen.
    
    De bezwaararbeidsdeskundige J.A.M. Snijders heeft in zijn rapport van 14 juli 2004  verklaard dat appellante gezien de reeds opgebouwde kennis van de Nederlandse taal, haar ontwikkelingsniveau en de mogelijkheid om zich gaandeweg verder te bekwamen in de Nederlandse taal geacht moet worden de vakopleiding te kunnen volgen. Uit hetgeen appellante naar voren heeft gebracht, is de Raad niet gebleken dat de opvatting van bezwaararbeidsdeskundige Snijders voor onjuist moet worden gehouden. Daarbij betrekt de Raad nog het feit dat appellante in haar land van herkomst een studie op universitair niveau was begonnen. 
    
    Het is de Raad, uitgaande van de op 13 februari 2004 vastgestelde FML, dan ook niet gebleken dat appellante op de datum in geding, 16 oktober 2003, niet in staat was de haar voorgehouden functies te vervullen, hetgeen resulteert in een mate van arbeidsongeschiktheid van minder dan 15%.
    
    Het voorgaande betekent dat het hoger beroep faalt en dat de aangevallen uitspraak moet worden bevestigd. Voor een proceskostenveroordeling als bedoeld in artikel 8:75 van de Algemene wet bestuursrecht bestaat geen aanleiding.
     
    III. BESLISSING
    
    De Centrale Raad van Beroep,
    
    Recht doende:
    
    Bevestigt de aangevallen uitspraak.
    
    Deze uitspraak is gedaan door J. Brand. De beslissing is, in tegenwoordigheid van N.E. Nijdam als griffier, uitgesproken in het openbaar op 23 maart 2007.
    
    (get.) J. Brand.
    
    (get.) N.E. Nijdam.