ECLI:NL:CRVB:2008:BC3717, Centrale Raad van Beroep, 06-02-2008, 06-2344 WAO
Centrale Raad van Beroep — Uitspraak 
Datum: 2008-02-06 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Bestuursrecht; Socialezekerheidsrecht

Samenvatting: Intrekking WAO-uitkering. Voldoende medische grondslag? Advisering als geschied in nader rapport van bezwaararbeidsdeskundige als zodanig niet een nieuw feit of nieuwe omstandigheid. Geen aanleiding betrokkene opnieuw te horen.

06/2344 WAO
    
    Centrale Raad van Beroep
    
    Enkelvoudige kamer
    
    U I T S P R A A K
    
    op het hoger beroep van:
    
    [Appellante],
    
    tegen de uitspraak van de rechtbank Rotterdam van 9 maart 2006, 05/2960 (hierna: aangevallen uitspraak),
    
    in het geding tussen:
    
    appellante
    
    en
    
    de Raad van bestuur van het Uitvoeringsinstituut werknemersverzekeringen (hierna: Uwv).
    
    
    Datum uitspraak: 6 februari 2008
     
    I. PROCESVERLOOP
    
    Namens appellante heeft mr. H. van der Wal, advocaat te Rotterdam, hoger beroep ingesteld.
    
    Het Uwv heeft een verweerschrift ingediend.
    
    Het onderzoek ter zitting heeft plaatsgevonden op 5 december 2007. Appellante is verschenen, bijgestaan door haar gemachtigde mr. Van der Wal. Het Uwv heeft zich, met bericht van verhindering, niet laten vertegenwoordigen.
    
    II. OVERWEGINGEN
    
    Appellante was werkzaam als afdelingsassistente in een verpleeghuis voor 36 uur per week toen zij op 22 september 1999 uitviel met evenwichtsstoornissen en vermoeidheidsklachten. Met ingang van 20 september 2000 is aan appellante, nadat een eerder terzake genomen besluit door de rechtbank Rotterdam bij uitspraak van 4 september 2003 was vernietigd, een uitkering ingevolge de Wet op de arbeidsongeschiktheidsverzekering (WAO) toegekend, berekend naar een mate van arbeidsongeschiktheid van 80 tot 100%. In het kader van een herbeoordeling is appellante op 2 december 2003 onderzocht door de verzekeringsarts P.C.R. Menco. Vervolgens heeft de arbeidsdeskundige M. Vermeulen appellante blijkens zijn rapportage van 17 september 2004 geschikt geacht voor haar eigen (maatgevende) werk als afdelingsassistente in een verpleeghuis, waarna het Uwv bij besluit van 19 november 2004 de WAO-uitkering van appellante met ingang van 30 november 2004 heeft ingetrokken.
    
    De bezwaarverzekeringsarts S.R. Hofman heeft in haar rapport van 9 juni 2005 de bevindingen van verzekeringarts Menco onderschreven, waarna het Uwv het bezwaar van appellante bij besluit van 8 juli 2005 (bestreden besluit) ongegrond heeft verklaard.
    
    De rechtbank heeft het beroep van appellante tegen het bestreden besluit ongegrond verklaard. Daartoe heeft de rechtbank overwogen dat hetgeen appellante in beroep heeft aangevoerd, geen reden is om de juistheid van het medisch oordeel dat aan het bestreden besluit ten grondslag ligt, in twijfel te trekken en dat van de zijde van appellante geen medische gegevens zijn overgelegd die een ander licht werpen op de zaak en op grond waarvan het Uwv tot een andersluidend oordeel had moeten komen. Ten aanzien van de grief van appellante dat zij niet kan terugkeren bij haar eigen werkgever, heeft de rechtbank geoordeeld dat appelantes maatgevende arbeid geen zodanig specialistische functie betreft dat soortgelijk werk met een zelfde belasting en beloning bij een andere werkgever niet of nauwelijks voorhanden is.  
    
    In hoger beroep heeft appellante zich op het standpunt gesteld dat zij niet in staat is de door het Uwv geduide functies te verrichten en dat zij niet heeft kunnen reageren op de rapportage van de bezwaararbeidsdeskundige J.R. Henninger van 7 juli 2005 die deze naar aanleiding van appelantes aanvullende bezwaargronden van 5 juli 2005 heeft opgesteld.     
    
    De Raad volgt appellantes standpunt niet. De Raad onderschrijft de door de rechtbank gehanteerde overwegingen en maakt deze tot de zijne. 
    
    Met betrekking tot de grief van appellante dat zij ten onrechte niet in de gelegenheid is gesteld te reageren op het rapport van bezwaararbeidsdeskundige Henninger overweegt de Raad dat volgens vaste jurisprudentie de advisering als geschied in een nader rapport van een bezwaararbeidsdeskundige als zodanig niet een nieuw feit of nieuwe omstandigheid oplevert als bedoeld in artikel 7:9 van de Algemene wet bestuursrecht (Awb). Wel kan een dergelijk rapport nieuwe feiten of omstandigheden bevatten, die aanleiding geven om de betrokkene nogmaals te horen. In dit geval is daarvan niet gebleken.
    
    Gelet op het vorenstaande komt de Raad tot de slotsom dat de aangevallen uitspraak dient te worden bevestigd. 
    
    Voor een proceskostenveroordeling op grond van artikel 8:75 van de Awb heeft de Raad geen aanleiding gezien.
    
    III. BESLISSING
    
    De Centrale Raad van Beroep,
    
    Recht doende:
    
    Bevestigt de aangevallen uitspraak.
    
    Deze uitspraak is gedaan door Ch. van Voorst. De beslissing is, in tegenwoordigheid van P. van der Wal als griffier, uitgesproken in het openbaar op 6 februari 2008.
    
    (get.) Ch. van Voorst.
    
    
    (get.) P. van der Wal.
    
    
    HS