ECLI:NL:CRVB:2000:ZB8930, Centrale Raad van Beroep, 09-08-2000, 98/7492 AWW
Centrale Raad van Beroep — Uitspraak 
Datum: 2000-08-09 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Bestuursrecht; Socialezekerheidsrecht

Samenvatting: De verjaringstermijn van art 25 AWW moet buiten toepassing worden gelaten in geval van vermoedelijk overlijden.

E N K E L V O U D I G E   K A M E R
    
    98/7492 AWW
    
    
    U I T S P R A A K
    
    
    in het geding tussen:
    
    A te B, appellant,
    
    en
    
    de Sociale Verzekeringsbank, gedaagde.
    
    
    I. ONTSTAAN EN LOOP VAN HET GEDING
    
    
      Bij beslissing op bezwaar van 14 maart 1997 heeft gedaagde aan
      appellant medegedeeld het besluit van 2 september 1996 te
      handhaven waarbij aan appellant met ingang van 1 januari 1994 een
      pensioen krachtens de Algemene Weduwen- en Wezenwet (AWW) is
      toegekend.
    
    
    
      De Arrondissementsrechtbank te Haarlem heeft bij uitspraak van 2
      september 1998 het tegen het bestreden besluit van
      14 maart 1997 ingestelde beroep gegrond verklaard, dat besluit
      vernietigd en bepaald dat de rechtsgevolgen van het vernietigde
      besluit in stand blijven alsmede gedaagde veroordeeld in de
      kosten van de procedure, aan de zijde van appellant begroot op
      f 1.420,- en tevens bepaald dat het Landelijk instituut sociale
      verzekeringen (lees: de Sociale Verzekeringsbank) aan appellant
      het griffierecht vergoedt ad f 55,-.
    
    
    
      Namens appellant is mr J.C. de Dood, advocaat te Zaandam, op de
      in een aanvullend beroepschrift aangevoerde gronden van die
      uitspraak in hoger beroep gekomen.
    
    
    Gedaagde heeft een verweerschrift ingediend.
    
    
      Bij brief van 14 april 2000 heeft 's Raads fungerend voorzitter,
      met verwijzing naar een brief van de Sociale Verzekeringsbank,
      District Eindhoven, van 8 november 1996, gedaagde de vraag
      voorgelegd waarom aan appellant het AWW-pensioen niet met
      volledige terugwerkende kracht is verleend. In reactie daarop
      heeft gedaagde de Raad bij brief van 10 mei 2000 bericht dat in
      het geval van appellant de verjaringsbepaling buiten toepassing
      dient te blijven nu sprake is van vermoedelijk overlijden. Tevens
      heeft gedaagde de Raad -mede om proces-economische
      redenen- verzocht om zelf in de zaak te voorzien.
    
    
    
      Partijen hebben toestemming gegeven voor het achterwege blijven
      van een zitting.
    
    
    
    II. MOTIVERING
    
    
      Met ingang van 1 juli 1996 is in werking getreden de Algemene
      nabestaandenwet (Anw), welke wet in de plaats is getreden van de
      AWW. Ingevolge artikel 105, tweede lid, van de Anw blijven de AWW
      en de daarop rustende bepalingen van toepassing op rechten,
      verplichtingen en bevoegdheden over de tijdvakken gelegen voor 1
      juli 1996.
    
    
    
      Aan rubriek 2 van de aangevallen uitspraak, waarin
      appellant is aangeduid als eiser en gedaagde als verweerder,
      ontleent de Raad de navolgende feiten en omstandigheden:"In 1990
      is de echtgenote van eiser, C, verdwenen en nadien heeft niemand
      meer iets van haar vernomen. Eiser heeft op 6 mei 1990 aangifte
      gedaan van haar vermissing. Op 13 januari 1995 heeft eiser
      verweerder verzocht om een weduwnaars-pensioen krachtens de
      Algemene Weduwen- en Wezenwet (AWW).
      Verweerder heeft eiser hierop bij brief van 9 maart 1995 bericht
      dat zijn aanvraag in behandeling zal worden genomen wanneer de
      akte van overlijden van zijn echtgenote zou worden ontvangen. Op
      26 maart 1996 heeft eiser de beschikking van de rechtbank van
      27 februari 1996 waarbij is uitgesproken dat sinds 5 mei 1990 het
      rechtsvermoeden van overlijden van C, geboren in 1948 te D,
      bestaat, aan verweerder overgelegd. Uit de "Akte van inschrijving
      van rechtelijke uitspraak" van 15 mei 1996 blijkt dat de
      gemeentelijke basisadministratie als datum van overlijden van C,
      ... in 1990, heeft ingeschreven, de datum van haar vermissing.".
    
    
    
      Gedaagde heeft met toepassing van artikel 25, lid 3, van de AWW
      aan appellant een pensioen ingevolge die wet toegekend met ingang
      van 1 januari 1994, zijnde één jaar voor de aanvraagdatum. Een
      bijzonder geval als bedoeld in artikel 25, lid 5, van de AWW, op
      grond waarvan aan de toekenning van het pensioen een langere
      terugwerkende kracht zou kunnen worden gegeven dan één jaar, is
      door gedaagde niet aanwezig geacht.
    
    
    
      Tussen partijen is uitsluitend in geding de ingangsdatum van het
      AWW-pensioen van appellant. Appellant heeft gedaagde verzocht hem
      het AWW-pensioen toe te kennen met terugwerkende kracht tot de
      datum van het overlijden van zijn echtgenote.
    
    
    
      Gelet op de hiervoor in rubriek I vermelde brief van 10 mei 2000
      is gedaagde thans van mening dat de verjaringsbepaling buiten
      toepassing dient te blijven. De Raad stelt vast dat gedaagde
      inmiddels het standpunt inneemt dat reden bestaat om het pensioen
      van appellant ingevolge artikel 25, lid 1, van de AWW in te laten
      gaan op de eerste dag van de maand, waarin appellant aan de
      voorwaarden voor het recht op pensioen voldoet, derhalve op 1 mei
      1990. Mede gelet op het verzoek van gedaagde acht de Raad termen
      aanwezig om met toepassing van artikel 8:72, vierde lid, van de
      Algemene wet bestuursrecht (Awb) zelf in de zaak te voorzien door
      te bepalen dat aan appellant het pensioen ingevolge de AWW wordt
      toegekend met ingang van 1 mei 1990.
    
    
    
      De Raad acht termen aanwezig om gedaagde met toepassing van
      artikel 8:75 van de Awb te veroordelen in de proceskosten van
      appellant in hoger beroep, begroot op f 710,- voor verleende
      rechtsbijstand.
    
    
    
      Tevens dient gedaagde aan appellant het griffierecht in hoger
      beroep ad f 160,- te vergoeden.
    
    
    
    III. BESLISSING
    
    De Centrale Raad van Beroep,
    
    Recht doende:
    
    
      Vernietigt de aangevallen uitspraak voor zover daarbij is bepaald
      dat de rechtsgevolgen van het vernietigde besluit in stand
      blijven en bevestigt die uitspraak voor het overige;
      Bepaalt dat aan appellant het pensioen ingevolge de AWW wordt
      toegekend met ingang van 1 mei 1990;
      Veroordeelt gedaagde in de proceskosten van appellant in hoger
      beroep tot een bedrag groot f 710,-;
      Bepaalt dat gedaagde aan appellant het gestorte griffierecht ad f
      160,- vergoedt.
    
    
    
      Aldus gegeven door mr N.J. Haverkamp, in tegenwoordigheid van
      J.J.B. van der Putten als griffier, en uitgesproken in het
      openbaar op 9 augustus 2000.
    
    
    
    (get.) N.J. Haverkamp.
    
    
    
    (get.) J.J.B. van der Putten.
    
    
    
    
    IS