ECLI:NL:CRVB:2010:BN3561, Centrale Raad van Beroep, 06-08-2010, 09-6627 WAO
Centrale Raad van Beroep — Uitspraak 
Datum: 2010-08-06 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Bestuursrecht; Socialezekerheidsrecht

Samenvatting: Intrekking WAO-uitkering. Voldoende medische en arbeidskundige grondslag. Naar het oordeel van de Raad heeft de rechtbank de gronden die in beroep zijn ingediend en in hoger beroep zijn herhaald afdoende besproken en genoegzaam gemotiveerd waarom die gronden niet slagen. De Raad onderschrijft de overwegingen van de rechtbank volledig. Naar het oordeel van de Raad heeft de bezwaararbeidsdeskundige op inzichtelijke en juiste wijze uiteengezet dat het door appellant gestelde niet tot het oordeel leidt dat de in die functies voorkomende belastingen de mogelijkheden van appellant overschrijden.

09/6627 WAO
    
    Centrale Raad van Beroep
    
    Enkelvoudige kamer
    
    U I T S P R A A K
    
    op het hoger beroep van:
    
    [Appellant], wonende te [woonplaats] (hierna: appellant),
    
    tegen de uitspraak van de rechtbank ’s-Hertogenbosch van 27 oktober 2009, 08/826 (hierna: aangevallen uitspraak),
    
    in het geding tussen:
    
    appellant
    
    en
    
    de Raad van bestuur van het Uitvoeringsinstituut werknemersverzekeringen (hierna: Uwv).
    
    Datum uitspraak: 6 augustus 2010
     
    I. PROCESVERLOOP
    
    Namens appellant heeft mr. J.R. Ali, advocaat te ’s-Hertogenbosch, hoger beroep ingesteld.
    
    Het Uwv heeft een verweerschrift ingediend.
    
    Het onderzoek ter zitting heeft plaatsgevonden op 25 juni 2010. Voor appellant is verschenen mr. G.J.B.C. Maton, opvolgend raadsman. Het Uwv heeft zich laten vertegenwoordigen door V.A.R. Kali.
    
    II. OVERWEGINGEN 
    
    1. Bij besluit van 23 januari 2008 heeft het Uwv, beslissend op bezwaar, gehandhaafd zijn besluit de WAO-uitkering van appellant per 16 oktober 2007 in te trekken.
    
    2. De rechtbank heeft bij de aangevallen uitspraak het beroep van appellant gericht tegen het besluit van 23 januari 2008 ongegrond verklaard. De rechtbank heeft hiertoe, kort samengevat, overwogen dat in hetgeen appellant heeft aangevoerd geen grond is gelegen voor het oordeel dat het besluit van 23 januari 2008 niet op een juiste medische en/of arbeidskundige grondslag berust.
    
    
      3. In hoger beroep heeft appellant, kort samengevat, herhaald dat hij meer beperkt is dan aangenomen en dat hij om die reden de functies waarop de schatting van zijn arbeidsongeschiktheid is gebaseerd niet kan vervullen.
      Hij stelt zich op het standpunt dat de rechtbank ten onrechte zijn stelling heeft verworpen dat het aan het besluit ten grondslag liggende medische rapport van de (bezwaar)verzekeringsarts op onzorgvuldige wijze tot stand is gekomen, nu er geen medische gegevens bij de behandelende sector zijn opgevraagd.
      Voorts stelt appellant zich op het standpunt dat de functies machinebediende kunststofverwerkende industrie en schilder/spuiter niet passend zijn op grond van de in de FML aangenomen beperking op het punt 1.9.9 persoonlijk risico.
    
    
    4.1. Naar het oordeel van de Raad heeft de rechtbank de gronden die in beroep zijn ingediend en in hoger beroep zijn herhaald afdoende besproken en genoegzaam gemotiveerd waarom die gronden niet slagen. De Raad onderschrijft de overwegingen van de rechtbank volledig.
    
    4.2. De Raad voegt daar nog aan toe dat appellant ook in hoger beroep geen informatie van de neuroloog heeft ingebracht ter onderbouwing van zijn standpunt dat zijn duizeligheidsklachten ernstiger zijn dan waarmee in de FML reeds rekening is gehouden.
    
    
      4.3. Voor een weerlegging van de pas in hoger beroep geuite grieven van appellant met betrekking tot de veronderstelde overschrijding van zijn belastbaarheid op het gebied van persoonlijk risico in de functies machinebediende kunststofverwerkende industrie en schilder/spuiter verwijst de Raad naar de reactie van de bezwaararbeidsdeskundige van 
      3 februari 2010. Naar het oordeel van de Raad heeft de bezwaararbeidsdeskundige op inzichtelijke en juiste wijze uiteengezet dat het door appellant gestelde niet tot het oordeel leidt dat de in die functies voorkomende belastingen de mogelijkheden van appellant overschrijden. 
    
    
    4.4. Het hoger beroep van appellant treft mitsdien geen doel. De aangevallen uitspraak moet worden bevestigd.
    
    4.5. Voor een proceskostenveroordeling ziet de Raad geen aanleiding.
    
    III. BESLISSING
    
    De Centrale Raad van Beroep,
    
    Recht doende:
    
    Bevestigt de aangevallen uitspraak.
    
    Deze uitspraak is gedaan door J. Brand, in tegenwoordigheid van T.J. van der Torn als griffier. De beslissing is uitgesproken in het openbaar op 6 augustus 2010.
    
    (get.) J. Brand.
    
    (get.) T.J. van der Torn.
    
    RK