Behandeling van de brief inzake de jeugdzorg en meldpunten kindermishandeling (27410, nr. 12)
Staten-Generaal — Handelingen 
Datum: 2014-07-08 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Handeling 2000-2001, pag. 4578-4596

 
 
 

Handeling

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Vergadernummer
Datum vergadering

24-04-2001

Tweede Kamer der Staten-Generaal

2000-2001

nr. 68, pagina 4578-4596

12-04-2001

 

 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties over kamerdossier

Kamerdossier 27410Toon publicaties die dit dossier behandelen

 
 
 Publicaties in vergadering

Regeling van werkzaamheden (donderdag 12 april 2001)Pagina 4553-4554
Voortzetting van de behandeling van het wetsvoorstel Wijziging van het Wetboek van Strafrecht en het Wetboek van Strafvordering met betrekking tot verklaringen van getuigen die in ruil voor een toezegging van het openbaar ministerie zijn afgelegd (toezeggingen aan getuigen in strafzaken) (26294)Pagina 4558-4568
Behandeling van de brief inzake de jeugdzorg en meldpunten kindermishandeling (27410, nr. 12)Pagina 4578-4596
Debat naar aanleiding van een algemeen overleg op 10 april 2001 over nucleaire veiligheid en milieusituatie in de kandidaat-lidstatenPagina 4554-4557
Lijst van ingekomen stukken, met de door de voorzitter terzake gedane voorstellen (donderdag 12 april 2001)Pagina 4596-4597
Behandeling van het wetsvoorstel Wijziging van de provinciale indeling van de gemeente Vianen (27254)Pagina 4537-4553
Stemmingen over negen moties, ingediend tijdens het debat over mond en klauwzeer, te weten: - de motie-Atsma over gevaccineerd vee in de Veluwezoom en de IJsselvallei (27622, nr. 21); - de motie-Atsma over het BBZ en een noodfonds (27622, nr. 22); - de motie-M.B. Vos c.s. over steun binnen de EU voor het in leven laten van gevaccineerde dieren (27622, nr. 23); - en zes andere moties (27622, nrs. 24 t/m 29)Pagina 4557-4558
Behandeling van: - verslagen van de commissie voor de Verzoekschriften over een aantal in haar handen gestelde adressen (27464, nrs. 50 t/m 63)Pagina 4537-4537
Presentie en opening (donderdag 12 april 2001)Pagina 4537-4537
Voortzetting van de behandeling van het wetsvoorstel Wijziging van de Luchtvaartwet inzake de beveiliging op luchtvaartterreinen (26607)Pagina 4568-4578

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 91 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
Aan de orde is de behandeling van:de brief inzake de
jeugdzorg en meldpunten kindermishandeling (27410, nr. 12).De voorzitter:De staatssecretaris van Volksgezondheid, Welzijn en Sport heeft haar verontschuldigingen
aangeboden voor het feit dat zij te laat in ons midden is. Ik voeg eraan toe
dat de Kamervoorzitter en ikzelf van tevoren hebben gezegd dat dit mogelijk
zou moeten kunnen zijn.De beraadslaging wordt geopend.Mevrouw Kant (SP):Voorzitter! Hier zit een staatssecretaris met de beste bedoelingen, met
deskundigheid, kennis en met inzet. Er is helaas maar één ding
dat telt en dat is het resultaat. Het resultaat in de jeugdzorg is toch groeiende
wachtlijsten. Voor dit slechte resultaat kunnen er vele verklaringen zijn.
In mijn ogen zijn er in ieder geval drie verklaringen die hieraan ten grondslag
liggen: toch nog steeds onvoldoende regie en samenwerking in de jeugdzorg,
een toch nog steeds groeiende vraag en, "last but not least", te weinig geld.Vorige week werden wij opgeschrikt door ernstige signalen over het te
lang moeten wachten op hulp bij meldingen van kindermishandeling. Volgens
deskundigen wordt één op de vijftig kinderen in Nederland mishandeld
en overlijdt één op de duizend hieraan. Er is dus zo ongeveer
één kind per week dat dit treft. Iedereen zal zeggen dat dit
onaanvaardbaar is. Uit een peiling blijkt dat de helft van de meldpunten aangeeft
dat de wachttijden tussen de aanmelding en de start van het onderzoek onaanvaardbaar
en alarmerend zijn. In de brief heb ik gelezen dat de staatssecretaris
dit subjectieve gegevens noemt. Op zichzelf is dat juist, in die zin dat het
gaat om meningen, maar het gaat wel om meningen van mensen uit de frontlinie.
Dat is natuurlijk zeer relevant. Er komen ook niet mis te verstane uitspraken
uit deze frontlinie. Daar kan onmogelijk aan voorbij gegaan worden. Bijna
alle meldpunten geven aan dat er onaanvaardbare en alarmerende wachttijden
zijn voor de hulpverlening na de constatering van de kindermishandeling.De jeugdzorg is verstopt. De wachtlijsten voor de ambulante jeugdzorg
zijn toegenomen met 200%, maar ook de weg naar RIAGG, maatschappelijk werk
en jeugdgezondheidszorg zit verstopt. Bij intensieve ambulante opvoedingsondersteuning
lopen de wachtlijsten op van een halfjaar tot een jaar, volgens een directe
betrokkene. Heb je als hulpverlener alle gevoeligheden overwonnen en een ouderpaar
bereid gevonden om hulp te accepteren, dan duurt het vervolgens nog een halfjaar
voordat je aan de slag kunt gaan. Het probleem is dat je het dan meestal kunt
vergeten. Weg is alle vooruitgang die je met dat gezin had geboekt.Het probleem was tot nu toe dat wij vaak weinig weet hadden van het voorkomen
van kindermishandeling. Daarom hebben wij goede meldpunten geopend. Nu hebben
wij er wel weet van, maar doen wij lang niet altijd wat. Binnenkort start
er ook nog een nieuwe intensieve campagne. In elke spreekkamer komt een affiche
te hangen van de meldpunten kindermishandeling. Dat willen wij ook, want wij
willen zaken aan het licht brengen. Om die kinderen te kunnen beschermen is
die hulp hard nodig. Nog steeds wordt minder dan een kwart van de kinderen
ergens gemeld. Wij willen dus actie. Wij willen een intensieve campagne, zodat
er nog meer gemeld wordt. Of willen wij dat niet? Moeten wij de ogen maar
weer sluiten? Als er gemeld wordt en vervolgens doen wij niets, is dat wel
degelijk een probleem. Mij lijkt dat wij de ogen niet moeten sluiten. Er moet
een aanvalsplan komen om kindermishandeling terug te dringen. Niet voor niets
deed de groep Raak hiertoe vorig jaar een dringende oproep aan de politiek.Voorzitter! Ik vraag de staatssecretaris in te gaan op de volgende voortstellen:1. Het onderzoek naar de herziening van de werkzaamheden op meldpunten
is bijna gereed. Deze herziene normering zal in alle meldpunten toegepast
moeten worden. Dat is nu niet het geval. Verder zal die met terugwerkende
kracht moeten worden toegepast.2. De budgetten moeten worden vastgesteld op basis van de te verwachten
behoefte en zonodig achteraf worden bijgesteld. Het is nu eenmaal niet mogelijk
om te voorspellen hoeveel kinderen worden mishandeld, hoeveel zaken zullen
worden gemeld en hoeveel hulp er nodig is. Er kan dus alleen maar voor een
openeinderegeling worden gekozen.3. Die openeinderegeling moet er ook komen voor de vervolghulpverlening.
Het nut van een meldpunt dat goed werkt, is immers gering als de voordeur
naar de jeugdhulpverlening dicht zit. Recentelijk hoorde ik nog dat Jeugdzorg
Haaglanden moet bezuinigen en dat als gevolg daarvan tweehonderd jongeren
minder kunnen worden geholpen.4. De CAO voor de jeugdhulpverlening is wel afgesloten, maar nog niet
gedekt. Die dekking moet natuurlijk snel worden gevonden, anders gaat dat
ten koste van andere vormen van zorg.5. Alle volwassenen krijgen de maatschappelijke plicht om kindermishandeling
te melden, door naast een meldrecht een meldplicht op te nemen in gedragscodes
en beroepsprotocollen voor iedereen die beroepsmatig met kinderen te maken
heeft.6. Consultatiebureaus moeten beter worden toegerust om kindermishandeling
tijdig op te kunnen sporen. Door de Amsterdamse GG en GD zijn goede ervaringen
opgedaan met kinderbrigades die ouders structureel screenen op opvoedingsgedrag
en op huisbezoek gaan. Dit zou landelijk ingevoerd moeten worden.7. In de wijken moeten laagdrempelige opvoedingsondersteunende bureaus
komen.Voorzitter! Kindermishandeling is een ernstige schending van de rechten
van het kind, en daarmee van de wortels van onze beschaving. Dit probleem
hoort hoog op de agenda te staan, totdat het tot een minimum is teruggebracht,
het liefst tot nul.Mevrouw Arib (PvdA):Voorzitter! Het gaat niet goed met de jeugdzorg: het aantal wachtenden
en de wachttijden lopen steeds verder op. Cijfers uit 1999 lieten zien dat
er toen zo'n 7000 wachtenden waren. Vermoedelijk is dit cijfer vorig jaar
tot 12.500 opgelopen. De PvdA-fractie is zeer verontrust over de recente wachtlijstgegevens
over de jeugdzorg en vindt het onacceptabel dat kinderen die hulp nodig hebben
omdat zij mishandeld of seksueel misbruikt zijn, op een wachtlijst worden
geplaatst. Wachten op hulp kan leiden tot ernstige psychische en fysieke schade.De staatssecretaris heeft in het mondelinge vragenuur van afgelopen dinsdag
uitgelegd dat 80% van de vragen die bij het bureau Jeugdzorg binnenkomen,
niet leiden tot een geïndiceerde hulpvraag. Deze 80% betreft jeugdigen
en/of hun ouders die om informatie vragen. Deze mensen kunnen veelal met een
enkel gesprek worden geholpen. Het is dus eigenlijk niet bekend in welke mate
geïndiceerde zorg nodig is, zo luidde het weerwoord van de staatssecretaris.
Dat moge zo zijn, maar dat doet niets af aan de ernst van de problematiek.Uit onderzoek blijkt dat de hulpverlening aan mishandelde en seksueel
misbruikte kinderen ernstig tekortschiet, nu de wachttijden sterk oplopen.
Vooral seksueel misbruikte en mishandelde kinderen moeten onmiddellijk worden
geholpen. Dit blijkt niet alleen uit onderzoeken, maar ook uit de adviezen
van de meldpunten voor kindermishandeling. Het is al bijna een terugkerend
ritueel dat zij aan de bel trekken voor het feit dat aangemelde kinderen niet
kunnen worden doorverwezen naar vervolghulpverlening. Dit is onacceptabel
en aan deze gang van zaken moet zo snel mogelijk een eind worden gemaakt.
Is de staatssecretaris bereid om met een plan van aanpak te komen voor de
bestrijding van de wachtlijsten van met name mishandelde en seksueel misbruikte
kinderen? In dit plan van aanpak moeten maatregelen worden opgenomen die de
wachtlijsten op korte termijn terugdringen.De PvdA-fractie vindt dat alles op alles moet worden gezet om de wachtlijsten weg te werken. De overheid hoort hier niet achter de
feiten aan te lopen, maar het voortouw te nemen. Het is immers haar taak om
kinderen te beschermen en gericht beleid te voeren voor een samenhangende
aanpak van preventie, hulpverlening en daadwerkelijk ingrijpen. Hierbij passen
geen wachtlijsten.Om gericht te kunnen werken moet je weten hoe groot het probleem is en
om hoeveel kinderen of jongeren het gaat. En dit is nu precies het probleem
bij de jeugdzorg. Jarenlang wordt er gestoeid met de registratie en er is
nog steeds geen betrouwbaar beeld van de wachtlijsten. Ik wil hiermee zeggen
dat eenduidige registratie noodzakelijk is. Onlangs is er nog een enquête
geweest. Het ging hierbij niet om een onderzoek, zoals ik aanvankelijk dacht,
maar om een vraag aan hulpverleners, of de wachtlijsten naar hun persoonlijke
indruk langer zijn geworden. Ik deel de zorgen van de hulpverleners, maar
dit blijft subjectief. Alleen uniforme registratie maakt het mogelijk, middelen
gericht in te zetten. De cruciale vraag is opnieuw, wanneer wij over betrouwbare
gegevens kunnen beschikken.Voor onze fractie is het essentieel dat er extra geld komt voor de aanpak
van de wachtlijsten, maar het moet wel gekoppeld worden aan prestaties en
resultaten. Het principe van boter bij de vis geldt zeker ook voor de jeugdzorg.
Bij de financiële verantwoording inzake de derde "woensdag, gehaktdag"
hebben wij al om gegevens over de wachtlijsten in de jeugdzorg gevraagd. Het
bleek toen al een probleem te zijn. De PvdA is zeer blij met het voorstel
van de staatssecretaris, een commissie in te stellen om de wachtlijsten te
onderzoeken. Wanneer zal deze commissie worden ingesteld? Betreft het een
onafhankelijke commissie? En op welke termijn zal zij kunnen rapporteren?
Deelt de staatssecretaris onze mening dat partijen die betrokken zijn bij
de organisatie van de jeugdzorg, niet in deze commissie thuishoren? Wij verwachten
dat zij hier haast mee zal maken.De wachtlijsten in de jeugdzorg hebben overigens niet alleen met geld,
maar ook met personeel te maken. De jeugdhulpverlening is een van de slechtst
betaalde sectoren. Dit vormt voor jeugdhulpverleners vaak een reden om bij
de jeugdzorg weg te lopen. Hierdoor neemt niet alleen de werkdruk voor de
achterblijvende collega's toe, het is ook onverantwoord voor de kinderen,
die vaak een vertrouwensband met hulpverleners opbouwen en in veel gevallen
problemen hebben om telkens aan een nieuwe hulpverlener of groepsleider te
wennen. Wij vinden het essentieel dat hier geld naar toe gaat, in combinatie
met extra geld voor de wachtlijsten. Ziet de staatssecretaris hier kans toe?Mevrouw Van Gent (GroenLinks):Voorzitter! Dit is stevige taal, waar ik op zichzelf ook blij mee ben.
Maar nu weet mevrouw Arib ook dat er toch al vrij lang gesproken wordt over
de cao in de jeugdhulpverlening en de achterstanden die daarbij zijn opgelopen.
Is haar fractie nu bereid, hiervoor bij de behandeling van de Voorjaarsnota
heel concreet geld beschikbaar te stellen? Dit staat immers eigenlijk los
van de discussie over de wachtlijsten.Mevrouw Arib (PvdA):In eerdere discussies over de jeugdzorg hebben wij ook gezegd dat wij
vinden dat er een groot personeelsprobleem is en dat er continuïteit
zou moeten zijn. Begin januari heb ik namens mijn fractie ook een plan van
aanpak tegen kindermishandeling gepresenteerd; daarin stellen wij dat de overheid
een actieve rol dient te vervullen om kindermishandeling terug te dringen
en dat zij verantwoordelijk is voor het scheppen van voorwaarden daarvoor.
En natuurlijk, als wij dit zo stellen, kunt u ervan uitgaan dat onze fractie
zich bij de behandeling van de Voorjaarsnota sterk zal maken voor verbetering
van de arbeidsvoorwaarden en arbeidsomstandigheden in deze sector. Ik hoop
dat wij daarbij op steun van uw fractie kunnen rekenen.Mevrouw Van Gent (GroenLinks):Even voor de duidelijkheid, het gaat om de hele jeugdzorg, als ik u goed
begrijp. En natuurlijk kunt u op onze steun rekenen, want wij hebben verleden
jaar al de notitie "Krapte te lijf" gepresenteerd, waarin helder is aangegeven
dat wij gewoon betere arbeidsvoorwaarden en arbeidsomstandigheden in de jeugdhulpverlening
willen. Bondgenoten zijn er dus, maar er moet nog wel geld komen.Mevrouw Arib (PvdA):Dat vind ik ook.Voorzitter! De discussie over de wachtlijsten doet mij erg denken aan
de discussie over de wachtlijsten in de thuiszorg die wij een aantal keren
met de staatssecretaris hebben gevoerd. Ook daarbij bleek het ontbreken van
betrouwbare registratie een van de grootste problemen te zijn. Via het maken
van prestatieafspraken heeft de staatssecretaris laten zien, dat zij in staat
is om daar niet alleen grip op te krijgen, maar ook de wachtlijsten te verkorten.
Dat is grote winst voor de thuiszorg. Nu zijn dergelijke impulsen ook in de
jeugdzorg nodig. Ik roep haar op, dezelfde daadkracht te laten zien, opdat
er binnen afzienbare tijd ook voor de jeugdzorg positieve resultaten te melden
zijn. Wij hebben vertrouwen in de staatssecretaris; ik ga ervan uit dat zij
dit ook waar zal maken.Mevrouw Kant (SP):Toen u het bruggetje maakte naar de ouderenzorg, mevrouw Arib, kwam bij
mij wederom de vraag op, of ook in de jeugdzorg in principe sprake zou moeten
zijn van recht op zorg. Op het moment dat er een vraag ligt, moet aan die
vraag worden voldaan. Het budget moet dus niet het uitgangspunt zijn, maar
de vraag.Mevrouw Arib (PvdA):Juni vorig jaar hebben wij overleg gevoerd over het beleidskader jeugdzorg.
Het kabinet heeft toen wel degelijk uitgesproken dat het recht op zorg daar
wordt geïntroduceerd. Ik houd het kabinet eraan dat dit aspect in de
Wet op de jeugdzorgverlening wordt vastgelegd, dus dat jongeren, wanneer zij
niet op een aanvaarbare termijn die hulp krijgen die zij nodig hebben, de
mogelijkheid hebben om die af te dwingen evenals dat in de ouderenzorg het
geval is.Mevrouw Kant (SP):Maar men zou nu bijvoorbeeld kunnen beginnen door de meldpunten kindermishandelingen
geen budget meer te geven maar geld voor het aantal meldingen. Als er meer
meldingen plaatsvinden dan verwacht, moeten zij dus extra geld krijgen.Mevrouw Arib (PvdA):Ik maak de link met de thuiszorg, omdat men daar pas tot zo'n afspraak
is gekomen nadat orde op zaken is gesteld en er duidelijke gegevens beschikbaar
waren. Er moest een wachtlijstbeheer komen om de wachtlijsten hard te kunnen
maken. Op basis daarvan kunnen afspraken gemaakt worden met de zorgverzekeraars
en de zorginstellingen. Zo'n proces vindt echter nog niet plaats in de jeugdzorg.
Men is wel aan het stoeien maar er is nog geen duidelijkheid hoe die wachtlijsten
er daadwerkelijk uitzien. Als dat op orde is en er kan inderdaad duidelijk
gemaakt worden hoeveel kinderen erop staan, moet daarvoor geld beschikbaar
komen, gekoppeld aan prestaties. Ik ben niet voor een openeindregeling.Mevrouw Kant (SP):De intenties zijn mooi maar ik zie een tegenstelling. Het geven van recht
op zorg kan alleen maar door middel van een openeindregeling.Mevrouw Arib (PvdA):Dat is niet helemaal waar. Die discussie hebben wij ook gevoerd in het
kader van de AWBZ. Recht op zorg betekent niet automatisch een openeindregeling.
Mensen kunnen die zorg afdwingen, zij zijn daarvoor verzekerd. Het is een
geclausuleerd open eind.Mevrouw Kant (SP):Wanneer je erkent dat er een recht op zorg bestaat, kun je niet zeggen:
zolang de voorraad strekt!Mevrouw Arib (PvdA):Recht op zorg wil niet zeggen dat je recht op geld hebt. Recht op zorg
betekent dat kinderen die worden geïndiceerd, die zorg horen te krijgen.
De overheid moet daar een budget tegenoverstellen, het is echter geen openeindregeling.Mevrouw Van Vliet (D66):Voorzitter! De brief waarover wij vandaag spreken, is schrikbarend, omdat
daarin wordt aangetoond hoe slecht het gesteld is met de wachtlijsten in de
jeugdzorg. Krantenberichten laten zien van welke hulp jongeren verstoken blijven
en wat dit betekent voor jongeren die mishandeld worden. Bovendien is het
voor deze jongeren heel moeilijk een vuist te maken. Daarom moet de politiek
dat doen, zowel de Kamer als het kabinet.De brief is des te schrikbarender als wij zien welke oplossingen door
de bewindspersoon worden aangedragen: prestatieafspraken, betere registratie
en onafhankelijk onderzoek. Het is zo weinig concreet en zo bureaucratisch,
terwijl er zoveel concrete oplossingen worden aangedragen, niet alleen door
de bureaus jeugdzorg zelf, bijvoorbeeld in het rapport "Wachtlijsten jeugdzorg,
een impressie", maar ook door Jo Hermanns, hoogleraar aan de UvA. Hij droeg
afgelopen dinsdag via de radio ideeën aan met zijn voorstel voor intensieve
dagelijkse thuisbegeleiding van jongeren door hulpverleners die nu nog residentieel
werken. Het lijkt de D66-fractie zeer noodzakelijk om uit deze misère
te komen, niet door instituten te financieren, maar door de aandacht te richten
op groepen jongeren voor wie er gaten in de hulpverlening vallen: zwerfjongeren,
ADHD-kinderen, mishandelde kinderen en jongeren met een gezinsvoogd. Mijn
fractie wil dan ook vandaag de toezegging krijgen dat dergelijke onorthodoxe
voorstellen met grote spoed worden beoordeeld en waar mogelijk worden ingevoerd.De staatssecretaris heeft behoefte aan onafhankelijk onderzoek. Tijdens
de mondelinge vragen over dit onderwerp afgelopen dinsdag heeft zij gezegd
dat zij de zaken nu echt goed boven tafel wil krijgen. Welke zaken zijn dat
nu allemaal precies? Wat is de reden dat er een heel apart onderzoek nodig
is en dat er niet per direct wordt begonnen met het op hun merites beoordelen
en invoeren van de aangedragen oplossingen? Het moeten wel heel wat meer zaken
zijn dan de wachtlijstgegevens over 2001.Voorzitter! De onduidelijkheid omtrent de wachtlijsten is zo groot dat
wij niet moeten blijven steken bij een oordeel aan de hand van cijfers uit
1997, 1998 en 1999, hoe dramatisch die ook zijn. Dat betekent niet dat wij
ons nog de tijd mogen gunnen tot oktober 2001 om af te wachten welk beeld
de cijfers voor 2000 opleveren van het resultaat van de extra geïnvesteerde
miljoenen voor de jongeren, met name de mishandelde jongeren. De situatie
is in de ogen van de D66-fractie zodanig urgent dat er nog voor het zomerreces
helderheid moet zijn. Daarom kan mijn fractie zich niet neerleggen bij het
antwoord van de staatssecretaris afgelopen dinsdag tijdens het mondelinge
vragenuurtje dat de provincies zich zullen inspannen om die gegevens voor
1 juli aan te leveren. In het belang van de jeugdhulpverlening en de bureaus
jeugdzorg en vooral in het belang van de jongeren die nu verstoken blijven
van die hulp moet dit sneller, veel sneller. Zij hebben er recht op dat de
politiek keuzes maakt en oplossingen aandraagt om hun situatie te verbeteren.
Daarom wil de D66-fractie vandaag nog de toezegging krijgen dat uiterlijk
1 juni 2001 de wachtlijstgegevens voor 2000 niet bij het kabinet zijn aangeleverd,
maar bij de Tweede Kamer liggen via het kabinet, zodat wij nog voor het zomerreces
daarover kunnen debatteren. Indien nodig zal mijn fractie hierover een Kameruitspraak
vragen.Het tweede actiepunt van de staatssecretaris betreft de betere registratie.
Daar snap ik nu helemaal niks van. Er is een goed registratiesysteem opgezet
in de vorige kabinetsperiode, ook weer via een heleboel commissies, maar het
kwam er. Vervolgens ontstond er een discussie met de Registratiekamer welke
gegevens over cliënten mochten worden geregistreerd zonder dat je hun
privacy aantastte. Daarna is er niks meer over vernomen. Dat beeld leeft tenminste
bij de D66-fractie, ook ondanks herhaalde vragen van onze zijde. Kennelijk
is het daar heel lang blijven liggen – ik hoor het graag van de staatssecretaris
als dat anders is – en wordt het nu ineens als een duveltje uit een
doosje als een nieuw instrument aangedragen, wat het dus niet is. Hier kun
je de bureaus jeugdzorg absoluut niets verwijten. Er moet duidelijkheid komen
over hetgeen sinds 1996 is gebeurd met de ontwikkelde systemen en over het
stimuleren van de implementatie daarvan. Graag krijgen wij een toelichting
van de staatssecretaris.Tot slot moet het mij van het hart dat ik prestatieafspraken een prima
instrument vind, maar dat er dan wel moet worden gekozen voor onderwerpen
zoals kwaliteitsverbetering van de hulp aan jongeren en, minstens zo belangrijk,
de werksituatie voor werknemers en het ziekteverzuim. Prestatieafspraken over
planning en controle vinden wij absoluut niet voldoende. Daarom roepen wij
de staatssecretaris op om bij het maken van prestatieafspraken te kiezen voor
de jongeren en de hulpverleners in plaats van de puur beleidsmatige zaken
door concreet actie te ondernemen en niet steeds te blijven
hangen in onderzoeken en overleggen, want de tijd dringt.De heer Rouvoet (ChristenUnie):Voorzitter! Ik wil een vraag over de orde stellen, niet alleen naar aanleiding
van het betoog van mevrouw Van Vliet, maar ook naar aanleiding van dat van
anderen. Misschien is het een lastige vraag. Zij luidt: wat is nu precies
voor dit debat geagendeerd? Uit het verloop van de discussie van dinsdag heb
ik begrepen dat dit debat met name over de jeugdzorg in verband met kindermishandeling
zou gaan. Dat blijkt ook uit het groentje voor het plenaire debat. Nu krijg
ik echter de indruk, dat naar aanleiding van de brief van 10 april een breder
debat over de jeugdzorg wordt gevoerd. Met dat laatste zou ik moeite hebben
en daarom krijg ik graag duidelijkheid. Graag wil ik horen wat precies is
geagendeerd.De voorzitter:Geagendeerd is de brief van 10 april, 27410, nr. 12. Daarmee is een aantal
onderwerpen aan de orde. Globaal toetsend, heb ik tot nu toe van de sprekers
geen opmerkingen gehoord waarvan ik zeg: dat is helemaal buiten de orde.De heer Rouvoet (ChristenUnie):Dan is mij duidelijk wat formeel aan de orde is. In mijn eigen termijn
zal ik hierover nog opmerkingen maken.Mevrouw Van Gent (GroenLinks):Voorzitter! Ook andere sprekers hebben al aangegeven dat wij vandaag spreken
over een zeer kwetsbare groep jongeren. Dat hebben wij al vaker gedaan, maar
deze groep jongeren wordt vanwege het falende beleid eigenlijk een beetje
aan haar lot overgelaten. Sommigen vinden dat onacceptabel. Dat onderschrijf
ik. Het is natuurlijk onaanvaardbaar en diep treurig dat zoiets in onze welvarende
samenleving gebeurt. De cijfers over de wachtlijsten staan natuurlijk voor
mensen die graag hulp willen, maar die niet krijgen. Wellicht kunnen die personen
wel aangemeld worden, maar volgt er op die aanmelding niets. Zoals gezegd,
hebben wij al veel vaker met elkaar gesproken over de wachtlijsten in de jeugdzorg.
De situatie is dieptreurig en eigenlijk moet daaraan zo snel mogelijk een
eind worden gemaakt.Zo'n discussie over de jeugdzorg is ook een moment waarop je het moet
hebben over de Voorjaarsnota en begrotingen. Het gaat bij dit onderwerp namelijk
niet alleen om de organisatie, maar ook om de vraag hoeveel middelen je beschikbaar
wenst te stellen. In het debatje met mevrouw Arib heb ik al iets gezegd over
arbeidsvoorwaarden en arbeidsomstandigheden.Steeds meer jongeren en opvoeders kloppen aan bij de bureaus jeugdzorg
en dat was natuurlijk precies de bedoeling toen wij het over de reorganisaties
hadden: drempels slechten en toegankelijkheid vergroten. Nu lijkt men het
slachtoffer van het eigen succes te worden. De hulpvragen nemen toe, maar
er kan onvoldoende hulp geboden worden en elk kind zonder hulp is er een te
veel. Elk kind dat blootgesteld blijft aan mishandeling, seksueel misbruik
en geweld verkeert in een situatie, die wij niet kunnen en niet moeten accepteren.Ik ben het helemaal met mevrouw Kant eens als zij zegt dat een intensieve
campagne gevoerd moet worden. Het is namelijk van groot belang dat dit soort
mistanden aan het daglicht komt en dat er iets aan gedaan wordt. Ik ben het
echt met haar eens als zij zegt: we zouden een openeindregeling moeten maken.
Op het moment waarop mensen zich melden naar aanleiding van dit soort ernstige
situaties, moet er namelijk de garantie zijn dat hulp geboden wordt.De zaak zit verstopt, zeggen anderen. Dat kan ik ook onderschrijven. Natuurlijk
vindt de GroenLinks-fractie dat het geld dat voor deze sector beschikbaar
komt, goed besteed moet worden, evenals dat op andere gebieden moet gebeuren.
Je moet nagaan welke prestaties voor het geld worden geleverd. Het kan echter
niet zo zijn, dat wij het alleen met deze constatering afdoen. Ik ben het
ook erg eens met degenen die zeggen, dat je vóór 1 mei of 1
juni – over de keus tussen die twee data wil ik niet steggelen –
helderheid moet krijgen met betrekking tot de wachtlijsten en dat je dan moet
weten wat er gedaan wordt. Dat gaf mevrouw Arib aan. Ik heb dit zelf afgelopen
dinsdag in het vragenuurtje ook gezegd. De wachtlijsten bij de AMK's moeten
teruggedrongen worden en preventie en hulpverlening moeten nadrukkelijk aandacht
krijgen. Dat laatste interpreteer ik zo, dat oplossingen moeten worden aangegeven.Wij moeten wel oppassen. Tijdens de onderzoeken moeten jongeren niet op
straat komen te staan. Zij mogen niet blootgesteld blijven aan mishandeling
en misbruik. Daarom wil ik aandringen op grote spoed. Mishandeling en misbruik
komen in bepaalde situaties dagelijks voor en als dan geen adequate hulp wordt
geboden is wat de GroenLinks-fractie betreft elke dag er een te veel. Daarom
wil ik de staatssecretaris een indringende vraag stellen: wat gaat u doen?
De staatssecretaris zal wat nu gebeurt ook niet leuk vinden. Is de staatssecretaris
het met mij eens dat het niet alleen gaat om organisatorische problemen, maar
ook om budgettaire problemen? De inzet van GroenLinks is altijd heel duidelijk
geweest: drempels slechten, wachtlijsten aanpakken en een adequate inzet van
middelen. Bij een quick scan kan ik mij best iets voorstellen. Verder zijn
extra middelen nodig. De arbeidsomstandigheden, de werkdruk, de functiewaardering,
de investering in het management, die ook in deze sector van belang is, en
de kwaliteitsverbetering in de jeugdhulpverlening en gezinsvoogdij zijn zaken
die al langer op de agenda staan en ook geregeld moeten worden. Ik ben blij
met de warme steun van de PvdA. D66 heeft er ook een aantal woorden aan gewijd.
Wellicht kunnen wij bij de Voorjaarsnota echt boter bij de vis krijgen, zoals
mevrouw Arib dat altijd zo beeldend weet te zeggen. Vandaag kregen wij een
fax waaruit blijkt dat de 30 mln. gulden Dijkstalgeld, om het zo maar eens
te noemen, een druppel op de gloeiende plaat is.Bij het vragenuurtje zei de staatssecretaris dat de Voorjaarsnota nu nog
niet aan de orde is. Wellicht niet publiekelijk, denk ik dan, maar natuurlijk
wel anderszins. De claims zijn door de verschillende departementen ingediend.
Als wij nu wat willen, moeten wij nu zaken doen. Bij de Voorjaarsnota zullen
wij hier in ieder geval op terugkomen. Als je nu niet bij die claims bent,
dan ben je erbij, dan kun je het verder wel vergeten. Ik zou het betreuren
als deze manoeuvres, deze onderzoeken, dat gevolg zouden hebben. Ook over
de begroting voor 2002 wordt al druk gesproken. Ook daar moet je erbij zijn
om die extra middelen te krijgen. De organisatie is niet alleen het probleem, ook het geld zal er moeten
komen. Vertrouwen in de staatssecretaris lost niet alles op, behalve als zij
ook bereid is om nu eindelijk eens over de brug te komen.Er is daarnet al gesproken over de ouderenzorg. Ik heb begrepen dat er
voor nieuwe initiatieven en plannen daar direct extra geld beschikbaar wordt
gesteld. Ik zou mij kunnen voorstellen dat dat ook een oplossingsrichting
is voor de jeugdzorg.Mevrouw Van Vliet (D66):Met die laatste opmerking ben ik het zeer eens. Over de bureaus jeugdzorg
zei mevrouw Van Gent dat ze slachtoffer van hun succes zijn. Ik denk dat zij
daar gelijk in heeft. Wij zijn allebei zeer van mening dat ze als onafhankelijk
indicatieorgaan van groot belang zijn. Dat neemt niet weg dat er op dit moment
problemen zijn. De bureaus kunnen de indicaties niet eens stellen. Wat vindt
mevrouw Van Gent van het idee dat D66 heeft geopperd? Als het om minder complexe
hulpvragen gaat, waarbij de school bijvoorbeeld rechtstreeks contact met de
ambulante hulpverlening legt, moet dat weliswaar bij het bureau jeugdzorg
worden gemeld, maar moet het proces verder zijn eigen weg gaan. Daarmee kan
voor de korte termijn wat lucht aan de bureaus worden gegeven.Mevrouw Van Gent (GroenLinks):Mijn eerste reactie is dat ik het op zichzelf een sympathieke gedachte
vind, maar dat ik vervolgens een aantal problemen zie. Het gaat mij erom dat
er een instantie is die adequaat de intake kan doen en die goed weet waar
jongeren naartoe moeten worden doorverwezen. Ik kan het mij voorstellen dat
huisartsen of het maatschappelijk werk de neiging hebben om het in eigen huis
op te lossen. Het is de vraag of dat de meest adequate hulpverlening voor
de jongere is. De vraag van een meer of mindere indicatie is altijd heel lastig;
zij zal altijd per individu moeten worden beantwoord. De fractie van GroenLinks
staat sympathiek tegenover de gedachte om de bureaus op de een of andere manier
te koppelen aan de bredeschoolgedachte, zodat ook daar veel directer signaleringsfuncties
ontstaan. De bureaus moeten de kans krijgen om zich op een goede manier te
ontwikkelen. Ik sta er terughoudend tegenover om daarbij weer een tussenoplossing
te creëren, want dat biedt misschien nog wel meer chaos en minder soelaas.Mevrouw Van Vliet (D66):In theorie klopt dit verhaal helemaal met de beleidslijnen die wij hadden.
Daar zijn wij het ook volkomen over eens. De praktijk is echter dat wij met
verstopte bureaus jeugdzorg zitten en met jongeren die daardoor geen hulp
krijgen of niet eens geïndiceerd worden. Ik weet dat u een zeer praktisch
mens bent. Moeten wij nu niet om praktische redenen zeggen: de bureaus jeugdzorg
zijn een middel voor goede indicatie, maar als dat daar deels niet kan, moet
het via een andere weg, juist om de bureaus een kans te geven?Mevrouw Van Gent (GroenLinks):Dat neigt naar een onduidelijke boodschap voor diegenen die hulp nodig
hebben. De vraag is dan immers waar zij terechtkunnen. Ik ben groot voorstander
van de eenloketgedachte bij de intake. Ik ben ook erg voor het leggen van
relaties met de brede school en dergelijke. Maar ik zit er niet op te wachten
dat wij nu tijdelijk onduidelijkheid creëren over waar jongeren terechtkunnen.
Ik voel er dan meer voor dat wij nu een quick-scan krijgen van de acute problemen
en dat wij daarover voor de begrotingsbehandeling en het liefst nog bij de
Voorjaarsnota uitsluitsel krijgen, zodat wij dan boter bij de vis kunnen leveren.
Ik heb ook nog andere punten genoemd die niet direct met de wachtlijst te
maken hebben maar waarin ook op korte termijn verbetering moet komen, zoals
de arbeidsvoorwaarden en de arbeidsomstandigheden.De heer Eurlings (CDA):Voorzitter! Er is naar de mening van de CDA-fractie terecht veel ophef
ontstaan over de cijfers over de ontwikkeling van de wachtlijsten in de jeugdzorg
in 1997 tot 1999, want het gaat slecht met die wachtlijsten. Wij zijn nog
mijlenver verwijderd van het in de praktijk realiseren van een recht op zorg,
zoals wij dat in de Wet op de jeugdzorg willen implementeren. Ik ben helemaal
voor dat recht van zorg. Ik vind dat een vereiste en een goed beginsel van
het komende wetsvoorstel. Wij zullen er op een later tijdstip over moeten
discussiëren hoe wij ervoor zorgen dat, als het in de wet staat, het
ook in de praktijk zo zal uitwerken en het niet alleen iets is dat op papier
staat. Maar dat komt later.Wij hebben het nu over het heden. Als ik daarnaar kijk, dan vind ik het
van het allergrootste belang, ook met het oog op de discussie over de Voorjaarsnota,
dat wij een accuraat beeld krijgen van de huidige stand van zaken. Wij moeten
zo snel mogelijk een analyse krijgen van de huidige wachtlijsten. Het is ook
wel erg apart dat alle ophef ontstaat vanwege de bekendmaking van de cijfers
over 1997, 1998 en 1999. Dat is niet alleen weinig accuraat, want het grootste
risico schuilt er misschien wel in, dat wij op deze manier de effecten van
extra investeringen niet duidelijk kunnen inschatten. Tegenover Financiën
is dit geen sterke uitgangspositie. Ik kan mij dan ook voorstellen dat het
voor de staatssecretaris van het grootste belang is om zo snel mogelijk recentere
gegevens te hebben. Dat is reden temeer om duidelijkheid te willen hebben
over die cijfers, ver voordat wij aan de nieuwe begrotingsbehandeling beginnen.
Ik kan mij dan ook geheel vinden in het pleidooi van collega Van Vliet van
D66 om uiterlijk 1 juni de cijfers over 2000 te krijgen. Ik ben bereid om,
zo nodig, een Kameruitspraak van haar in die richting volmondig te steunen.De heer Rouvoet (ChristenUnie):In relatie tot de begroting 2002 kan ik deze opmerking begrijpen, maar
de heer Eurlings zei dat dit inzicht eigenlijk al nodig was met het oog op
de Voorjaarsnota. Dan red je het met 1 juni natuurlijk ook niet. Dat laat
hij nu echter los, zo begrijp ik. Hij doelt nu uitsluitend op wat wij bij
de begroting 2002 kunnen doen. Als hij de cijfers nog wil voordat de Voorjaarsnota
wordt behandeld, dan wordt het echt persen.De heer Eurlings (CDA):Ik heb dinsdag bij de mondelinge vragen al benadrukt, dat de staatssecretaris
bij de Voorjaarsnota echt een vuist moet maken voor de jeugdzorg. Ik schrok
een beetje toen zij zei dat er nog geen financiële eisen waren gesteld.
Ik acht haar ambitieniveau hoger. Ik neem ook aan dat zij zo dadelijk, los
van de cijfers, wat meer duidelijkheid kan geven over haar inzet. Ik verwacht heel veel van haar. Kort daarna kan de Kamer daarover dan
oordelen. Als wij extra inzet bij de Voorjaarsnota afhankelijk willen maken
van de vraag of we voor die discussie de totale gegevens over 2000 hebben,
ben ik bang dat wij onszelf in de vingers snijden. Laten we er in elk geval
voor zorgen dat we ruim voor het zomerreces die cijfers hebben en laten we
los daarvan, op basis van de alarmerende cijfers over 1997, 1998 en 1999,
ervoor zorgen dat we in de Voorjaarsnota extra middelen voor de jeugdzorg
vinden.Ik kom toe aan de voorgestelde aanpak in de voorliggende brief. In het
veld gonzen termijnen rond van zo'n zes maanden voor de voorgestelde commissie.
Kan de staatssecretaris daarover duidelijkheid geven? Als het inderdaad zes
maanden duurt, versterkt dat het beeld dat het toch een enigszins bureaucratische
aanpak is, waardoor het allemaal vrij lang duurt. Het risico daarvan is dat
we straks – de verkiezingstijd komt eraan – erg laat in het traject
zitten om tot daadwerkelijke resultaten te komen. Los van de commissie moeten
wij tot snellere actie komen.Een inhoudelijke analyse van wat er in de zorg kan en moet verbeteren,
is in de brief nog ondergesneeuwd. Ik ga door op die analyse. Wij hebben het
vandaag grotendeels over de financiële kant van de zaak. Dat moet absoluut,
maar er is veel meer aan de hand. Er zijn veel grotere uitdagingen, die wij
ook moeten oppakken. Wij kunnen en moeten de zorg inhoudelijk vernieuwen.
Meer aandacht, zo vroeg mogelijk in het traject, licht ambulante hulp zodra
zich problemen met jongeren voordoen, intensief ambulante hulp voor jongeren
en gezinnen om verder afglijden te voorkomen. Ik denk dat dat een heel sociaal
verhaal is, want je moet mensen niet te ver laten afglijden, het moet niet
zo zijn dat ze op de rand van de afgrond staan voordat je ingrijpt. Dat moet
zo snel mogelijk gebeuren, maar ook qua wachtlijsten moet een gunstig verhaal
worden gehouden. De afgelopen dagen is dat nog eens duidelijk gebleken. De
heer Hermanns was bij BNN op de radio. Hij zei daar heel duidelijk: als wij
de durf hebben om sterker in te zetten op licht ambulant en intensief ambulant,
kunnen de wachtlijsten tot bijna nul worden gereduceerd. Hij doet dat overigens
ook in een basisdocument, gericht aan één van de provincies.
Over belangrijke vernieuwingen gesproken! Ik breng dit naar voren, omdat ik
vind dat we in de discussie over de wet op de jeugdzorg te veel hebben gesproken
over het beter kunnen laten lopen van het stelsel – op zich belangrijk –
en te weinig over de extra impulsen aan de zorg. Ik heb daarvoor vaak een
pleidooi gehouden op het grensvlak tussen preventie en zorg, en tussen zorg
en justitie: zo vroeg mogelijk en zo goed mogelijk aanpakken. In een land
als Zweden heeft men daarop zo sterk ingezet, dat er nog maar één
internaat over is. Bijna alle hulpverleners zitten bij de mensen zelf. Ik
wil niet zeggen dat we zo ver moeten gaan, maar als je constateert dat zelfs
intensieve hulp in eigen omgeving aan gezinnen en kinderen maar een derde
kost van hulp in een instelling, hebben we hier een wereld te winnen.Mijn conclusie is, dat we sneller de discussie aan moeten gaan over de
financiële kant van de zaak, niet alleen met het oog op de Voorjaarsnota,
maar ook gelet op de ambitie om de wachtlijsten sneller dan de analyseduur
van de commissie aan te pakken. Maar we moeten in die discussie vooral de
zorginhoudelijke vernieuwingen inbrengen. Prof. Hermanns zal morgen met een
basisdocument komen, gericht aan één van de provincies. De komende
tijd zal daarover nog veel discussie komen. Het zou mij een lief ding waard
zijn als de staatssecretaris duidelijk kan toezeggen, dat zij voor het zomerreces
met initiatieven komt om de zorginhoudelijke vernieuwing concreet te maken.
Voor het wat langere traject moet die commissie de zorginhoudelijke vernieuwing
als één van de opdrachten meekrijgen. Ik hoop dat de staatssecretaris
die twee punten duidelijk kan toezeggen. Zo niet, dan vraag ik op dat punt
een duidelijke Kameruitspraak.Mevrouw Van Vliet (D66):Ik heb nog een verduidelijkende vraag, ook om onduidelijkheid in het veld
te voorkomen. Wij delen het idee over die onorthodoxe plannen, omdat je gewoon
grote wachtlijsten hebt, zodat je alles moet doen wat mogelijk is. Maar dat
betekent toch ook voor uw fractie dat het huidige proces gewoon moet doorlopen,
dus dat de bureaus jeugdzorg hun plek moeten krijgen enz.? Ik ben bang dat
het veld anders denkt dat er louter nieuwe plannen moeten komen. Wij zeggen
dat het één naast het ander moet bestaan.De heer Eurlings (CDA):Dat ben ik volstrekt met u eens. Als u goed had geluisterd, had u dat
gehoord. Ik heb namelijk gezegd dat het proces op zich heel goed is, en dat
er veel winstkansen in zitten. Maar als we alleen in het huidige stelsel praten,
en vernieuwingsimpulsen daarin niet meenemen, missen we kansen. De bureaus
voor jeugdzorg kunnen een heel goede rol vervullen. Wij moeten even bezien,
welk model de grootste kansen op succes biedt. Die discussie zullen we nog
wel aangaan. Maar los daarvan is ons er alles aan gelegen om extra te investeren
in licht ambulante en intensieve ambulante zorg voor gezinnen en jongeren,
wat zo laagdrempelig mogelijk moet zijn. Dat is dus extra.Mevrouw Örgü (VVD):Voorzitter! In dit debat staat de brief van de staatssecretaris van VWS
over de wachtlijsten en wachttijden binnen de jeugdzorg centraal. Waar gaat
het eigenlijk over? Het is geen overbodige luxe de wachtlijsten daarbij paraat
te hebben. De afgelopen jaren heeft mijn fractie hard gewerkt om van de jeugdzorg
een partner in het opvoedingsvraagstuk te maken. Toegankelijkheid, betrouwbaarheid
en klantvriendelijk zijn daar belangrijke voorwaarden bij. De bureaus jeugdzorg
bevinden zich momenteel in een opbouwfase. Dat brengt te veel onzekerheden
met zich. De wet moet namelijk nog komen. In hoeverre zijn de bureaus jeugdzorg
in staat de positie van jongeren te verbeteren, zonder de wet in de hand?
De kwaliteit van de jeugdzorg wordt uitgehold wanneer er niet kan worden voldaan
aan de gevraagde kwantiteit.De vertraging is in het eerste jaar begonnen. De staatssecretaris had
toen moeten beginnen met een beleidskader. Zij had niet opnieuw een onderzoek
moeten starten, namelijk dat van de commissie-Günther. Dat heeft tot
een vertraging van meer dan een jaar geleid. Het was weer de Kamer die druk
heeft moeten uitoefenen om het Beleidskader Wet op de jeugdzorg vóór
het zomerreces van 2000 in de Kamer te bespreken. Op dit moment
roept het veld dat er geen continuïteit in de beleidsvoering is. Het
wordt er in ieder geval niet duidelijker op.De discussie van vandaag zorgt wederom voor onduidelijkheid over de positie
van de bureaus jeugdzorg. Wat wil de staatssecretaris? Moet er een wet op
de bureaus jeugdzorg komen? Ik krijg hier graag duidelijkheid over. In april
2000 heeft de fractie van de VVD, met het oog op meetbare doelstellingen,
het besteden van extra middelen en de meerjarenafspraken, gevraagd om harde
gegevens over de wachtlijsten, maar wij hebben die niet gekregen. Tijdens
het debat over het Beleidskader in juni 2000 ging de staatssecretaris ervan
uit dat er geen toename zou zijn van het beroep op jeugdzorg en dat er geen
sprake zou zijn van aanzuigende werking bij de bureaus jeugdzorg. Destijds
heb ik gevraagd waar het kabinet zich wat dat betreft op baseerde. Waarom
kon het kabinet destijds niet met deze gegevens komen? Het betreft namelijk
de jaren 1997 tot en met 1999. Het is nu 2001. Er is een planning- en controlecyclus,
maar wat levert die op? Wordt er überhaupt wel geregistreerd?Mevrouw Arib (PvdA):Voorzitter! Mevrouw Örgü stelt dat het instellen van de bureaus
jeugdzorg een aanzuigende werking zou hebben. Dat heeft zij in eerdere debatten
ook gezegd. Ik heb al eerder aangegeven dat ik mij niet kan voorstellen dat
kinderen naar een bureau jeugdzorg gaan, omdat ze dat leuk vinden. Is mevrouw
Örgü het met mij eens dat, voordat de bureaus jeugdzorg kwamen,
er sprake zou kunnen zijn geweest van een verborgen problematiek bij kinderen,
vanwege de versnippering van de jeugdzorg? Nu zijn de bureaus er wel, dus
komt het probleem naar boven.Mevrouw Örgü (VVD):Momenteel is het probleem dat de wet er nog niet is. Wij zitten nu met
een implementatieplan. Ik heb zojuist aangegeven dat de bureaus jeugdzorg
op dit moment nog steeds geen zekerheid hebben over welke kant ze op moeten.
In de discussie van afgelopen jaar heb ik de staatssecretaris specifiek gevraagd
of er geen sprake is van aanzuigende werking als er één loket
komt. Als je jongeren duidelijk maakt waar ze naar toe kunnen, dan kan dat
ertoe leiden dat veel meer jongeren zich melden. Ik heb de staatssecretaris
gevraagd of zij dit kon bevestigen. Destijds hebben wij gegevens over de wachtlijsten
gevraagd, maar die hebben wij niet gekregen. Ik heb die gegevens nu pas.Mevrouw Van Vliet (D66):Voorzitter! Ik hoor wat vreemds. Mevrouw Örgü vindt het toch
niet erg dat er sprake is van aanzuigende werking als dit zou betekenen dat
een aantal jongeren nu wel wordt geholpen? Vroeger zouden zij in de ellende
zijn blijven zitten.Mevrouw Örgü (VVD):Dan heeft mevrouw Van Vliet mij volkomen verkeerd begrepen. Ik zeg alleen
dat de staatssecretaris destijds al rekening met die aanzuigende werking had
kunnen houden, vooral gelet op de financiële consequenties. Dat is mijn
constatering geweest tijdens het debat. Ik ging ervan uit dat het bureau Jeugdzorg
in het veld zou melden dat er aanzuigende werking was op het moment dat er
een duidelijke plek was waar de jongeren naartoe kunnen gaan. Het is ook de
bedoeling van de VVD dat de jongeren weten waar ze naartoe kunnen gaan. Op
het moment dat er een aanzuigende werking is, kun je er van tevoren rekening
mee houden wat het ongeveer gaat kosten en het financiële kader daarop
afstemmen. Ik heb de staatssecretaris hier destijds een vraag over gesteld.
Ik heb toen het antwoord gekregen dat er geen wijzigingen zouden optreden
als het om wachtlijsten gaat.Mevrouw Van Vliet (D66):Voorzitter! Ik ben blij dat "aanzuigend" in deze zin positief wordt bedoeld,
omdat het altijd een beetje negatief klinkt. Dus als wij in juni 2001 aan
de hand van de gegevens van 2000 zouden zien dat er inderdaad "aanzuigende"
werking is en dat er extra geld nodig is, wil de VVD daar dan aan meewerken?Mevrouw Örgü (VVD):Voorzitter! Ik ben nog niet klaar met mijn betoog. Aan de hand van de
gegevens die ik op dit moment heb, ben ik nog niet tot de conclusie gekomen
dat wij hiervoor nu meer geld moeten besteden. Ik zal aangeven waarom. Ik
kom daar later in mijn betoog nog op terug. Enerzijds is er vertraging opgetreden
en bestaat er onduidelijkheid. Anderzijds hoor ik graag van de staatssecretaris
hoe zij de extra miljoenen waarover wij in het regeerakkoord een afspraak
hebben gemaakt, heeft besteed.Mevrouw Van Vliet (D66):Voorzitter! Nu is er een discrepantie in het betoog. Als er een aanzuigende
werking is met meer wachtlijsten, dan zal er meer geld bij moeten. De VVD-fractie
heeft de staatssecretaris daar terecht voor gewaarschuwd. Maar de VVD moet
wel bereid zijn, als die aanzuigende werking er blijkt te zijn, om die extra
gelden te geven. Maar dan zegt mevrouw Örgü weer dat zij er niet
zeker van is dat er inderdaad aanzuigende werking is.Mevrouw Örgü (VVD):Ik wil daar helderheid over hebben. Laten wij daar duidelijk over zijn.
Misschien is het handig dat ik mijn betoog even afmaak. Ik ben in twee minuten
klaar. Mevrouw Van Vliet kan dan altijd nog een vraag stellen hierover.De voorzitter:Als de voorzitter dat toestaat.Mevrouw Örgü (VVD):Als de voorzitter dat toestaat.Voorzitter! De Kamer heeft de afgelopen jaren keer op keer de wachtlijsten
aan de orde gesteld en keer op keer het wetgevingstraject willen versnellen,
maar tevergeefs. Er is een beheersmatig probleem. Het is de bedoeling dat
er een goed systeem komt dat ervoor zorgt dat de jongeren goed terechtkomen.
Hoe gaat de staatssecretaris de beheersproblematiek aanpakken? We hebben extra
financiën ingezet voor de jeugdzorg. In het regeerakkoord zijn er afspraken
over gemaakt. Met de motie-Dijkstal is er een bedrag van 30 mln. gulden extra
gekomen voor de normeringsbedragen. Waarom zijn deze problemen dan nog niet
opgelost?Ook de VVD-fractie vindt dat de wachtlijsten nu op tafel moeten komen
en dat er duidelijkheid moet ontstaan. Ik steun daarom de motie van mijn collega
van D66. De VVD-fractie vindt dat er een plan van aanpak moet komen met betrekking
tot de wachtlijsten van AMK. Collega Arib heeft daar nog even over gesproken.
Ik hoop dat de staatssecretaris zich hiervoor constructief gaat inzetten.
Ik wil graag horen welke manieren zij daarvoor heeft, maar het moeten wel
opties zijn die hierover op korte termijn duidelijkheid verschaffen.Mevrouw Arib (PvdA):Voorzitter! Ik kom nog even terug op het punt van de aanzuigende werking.
Mevrouw Örgü heeft het volgende gezegd. Als de staatssecretaris
in het debat in juni vorig jaar duidelijk had gezegd dat zij verwachtte dat
meer kinderen een beroep zouden doen op de jeugdzorg, dan had de VVD daar
rekening mee kunnen houden bij de verdeling van de middelen. Dat is nu niet
gelukt. Wij vragen nu Kamerbreed om betrouwbare wachtlijstgegevens. Als blijkt
dat nu betrouwbare gegevens boven water komen, is de VVD dan bereid om daarvoor
extra geld uit te trekken?Mevrouw Örgü (VVD):Ik herhaal dat ik denk dat het een beheersproblematiek is. Ik wil van
de staatssecretaris duidelijk horen welke plannen zij nu heeft. Het moeten
dan gaan om duidelijke plannen waar ik in geloof. We moeten eerst de beheersproblematiek
hebben opgelost. Ik moet ook eerst duidelijkheid krijgen hoe de gelden zijn
ingezet. Als blijkt dat er dan nog tekorten zijn, wil ik erover nadenken.
Ik wil het echter eerst op papier hebben.Mevrouw Arib (PvdA):U bent dus bereid om erover na te denken?Mevrouw Örgü (VVD):Ik denk dat ik de laatste in de Kamer ben die niet bereid is iets voor
jeugdzorg te doen. Ik heb me hier de afgelopen jaren duidelijk voor ingezet.
We hebben niet voor niets moties ingediend om extra gelden te krijgen. U kunt
mij hierover geen verwijten maken. De beheersproblematiek moet worden aangepakt,
want daar zitten wij al drie jaar mee. Ik wijs op de beschikbaar gestelde
financiën. In het regeerakkoord is extra geld voor de jeugdzorg uitgetrokken.
In deze drie jaar is er nog meer geld daarvoor uitgetrokken. Ik wil weten
hoe dat is besteed.Mevrouw Arib (PvdA):Dat willen wij allemaal. Het is echter niet alleen een kwestie van beheersproblematiek,
maar ook van voldoende middelen om de wachtlijsten weg te werken. De tot nu
toe vrijgemaakte middelen zijn voor een groot deel besteed aan de opbouw van
het bureau jeugdzorg, conform het regeerakkoord. Nu blijkt dat de wachtlijsten
toenemen. Dat heeft voor een deel te maken met een tekort aan middelen. U
verwijst naar de motie-Dijkstal, maar u weet net zo goed als ik dat dit een
begin is en zeker niet voldoende. De jeugdzorg trekt al jaren aan de bel omdat
de beschikbare middelen onvoldoende zijn.Mevrouw Örgü (VVD):De Kamer heeft altijd op spoed aangedrongen, dat gold zowel de inhoud
als de financiën. Ik wil nu horen hoe voortvarend het kabinet is.De voorzitter:Ik wijs er volledigheidshalve op dat de brief die aan de orde is betrekking
heeft op de jeugdzorg en op de meldpunten kindermishandeling.De heer Rouvoet (ChristenUnie):Voorzitter! Ik ga nog even in op de procedure. Afgelopen dinsdag heeft
collega Eurlings mondelinge vragen gesteld. Hij kon niet weten dat er dezelfde
dag een brief binnen zou komen over de jeugdzorg en de wachtlijstaanpak in
bredere zin. De gang van zaken bij de mondelinge vragen was voor mevrouw Kant
aanleiding, een plenair debat aan te vragen met name over de kindermishandeling.
Voor deze bespreking is dus de kindermishandeling geagendeerd, maar wij spreken
naar aanleiding van de brief over de wachtlijstrapportage, de aanpak en de
planning en controle van de jeugdzorg. Dat vond ik verwarrend. Om die reden
heb ik een opmerking over de procedure gemaakt. Dit debat mag niet de indruk
wekken dat de brief van 10 april jongstleden is behandeld. De onderwerpen
wachtlijsten, knelpunten, financiering en eventueel extra middelen voor de
jeugdzorg in brede zin kunnen vandaag niet finaal besproken worden. Er komt
nog een debat over de Voorjaarsnota en er worden nog nadere cijfers verstrekt.
Ik heb behoefte aan een gedegen debat over deze brief, onder andere over de
invloed van de totstandkoming van de bureaus jeugdzorg op de hulpvraag. Terecht
gaan mevrouw Kant en anderen met name in op de AMK's. Ik doe dat zelf ook.Mevrouw Van Vliet (D66):Ik ben het er uiteraard mee eens dat wij nog uitgebreid over de brief
moeten spreken, maar u bent het toch met mij eens dat de situatie met name
voor kinderen die mishandeld worden zo urgent is dat wij deze brief nu al
agenderen om zo snel mogelijk alle relevante cijfers te ontvangen? Het uitgebreide
debat kan dan gevoerd worden op basis van de huidige situatie en niet die
van 1997, 1998 of 1999.De heer Rouvoet (ChristenUnie):Ik sta hier omdat ik aanleiding zie om aan dit debat deel te nemen. Ook
ik zal met name op het onderwerp kindermishandeling ingaan. Er kunnen ook
opmerkingen over de jeugdzorg in bredere zin worden gemaakt, maar ik wil met
mijn opmerking voorkomen dat de brief hiermee afgedaan zou zijn. Het is alleszins
gerechtvaardigd om een aantal onderwerpen breder te bespreken. Ik begrijp
de urgentie ten aanzien van de jeugdzorg. Het is echter niet de eerste keer
dat wij snel een plenair debat over de jeugdzorg hebben, waarna er verwarring
ontstaat over de vraag of daarmee ook het probleem is getackeld. U zult het
met mij eens zijn dat dit niet het geval is. Ik wil mijn inbreng toetspitsen
op de kindermishandeling, omdat er op dat terrein sprake is van een specifiek
knelpunt, waarvoor een voortvarende aanpak is vereist.Ik ben nogal geschrokken van het impressierapport dat bij de brief van
afgelopen dinsdag is gevoegd. Ik herhaal de twee belangrijkste cijfers over
de AMK's: 47% daarvan vindt dat de wachttijd tussen een melding en de start
van een onderzoek onaanvaardbaar is en 93% van de AMK's meldt onaanvaardbare
of zelfs alarmerende wachttijden voor de diverse vormen van hulpverlening,
dus na onderzoek de overdracht naar een vorm van hulpverlening. Dat zijn inderdaad
cijfers om van te schrikken. Het gevaar is natuurlijk dat de mishandeling
tijdens de wachtlijstperiode doorgaat. Dat maakt het specifiek voor deze vorm
van jeugdbescherming van belang dat snel een aanpak wordt gevonden waarmee
dit knelpunt kan worden opgelost.Een volgend gevaar van de lange wachttijden bij de AMK's is dat op hulpverlening
gewacht moet worden als er een opening is voor een interventie door de hulpverlening
of als het gezin waarin het zich afspeelt gemotiveerd is. Dat is fnuikend.
Het werk van hulpverleners wordt daardoor feitelijk onmogelijk.
Dat geven zij in de impressierapportage ook zelf aan. Daarom ben ik het eens
met de collega's die hebben aangedrongen op het bekorten van de termijn van
het onderzoek naar de wachtlijsten, oorzaken en achtergronden, in het bijzonder
voor de AMK's. De datum van 1 juni, die nu genoemd is, lijkt mij heel geschikt.
Ik vind het niet goed als wij daar tot oktober of tot diep in het najaar op
moeten wachten.De staatssecretaris heeft de suggestie gedaan voor een commissie aanpak
wachtlijsten jeugdzorg. Mevrouw Kant heeft voorstellen gedaan, specifiek gericht
op een verbetering van de aanpak van kindermishandeling. Mevrouw Arib heeft
een suggestie gedaan voor een plan van aanpak op korte termijn. Dat spoort
redelijk met de benadering van de staatssecretaris en kan vrij eenvoudig de
steun van mijn fractie krijgen.Dan kom ik op de financiering. Voor de Kamer is het perspectief van de
begroting 2002 van belang. Ook dat is een argument om niet pas diep in het
najaar met de staatssecretaris te debatteren over de knelpunten in de jeugdzorg.
Het is daarom van belang het onderzoek sneller af te ronden.Over de Voorjaarsnota is ook een aantal opmerkingen gemaakt. Ik heb alle
ferme uitspraken van vanmiddag genoteerd. Tegelijkertijd heb ik vastgesteld
dat nog niemand bedragen heeft genoemd. Dat maakt het wat lastig om het debat
daarover nu al deels te voeren. Ik hecht eraan ook hierbij de juiste volgorde
aan te houden: het kabinet doet voorstellen, deze worden onderworpen aan een
integrale beoordeling door de Tweede Kamer en de financiële woordvoerders
van de Tweede Kamer geven daarbij aan welke claims die in dit debat en andere
debatten worden gedaan, naar de mening van de verschillende fracties gerealiseerd
kunnen worden. Dat lijkt mij ook een goede volgorde bij de behandeling van
de Voorjaarsnota.Mevrouw Van Gent (GroenLinks):De fractie van GroenLinks heeft wel degelijk bedragen genoemd. Vorig jaar
hebben wij bij "De krapte te lijf" 2,3 mld. gulden aangegeven. Dat is allemaal
keurig doorgerekend. Onlangs heeft onze financiële woordvoerder met warme
steun van de gehele fractie van GroenLinks de nota "Het spel en de knikkers"
gepresenteerd. Daarin staan ook bedragen aangegeven voor de jeugdzorg. Misschien
moet de heer Rouvoet die nota er eens op naslaan.De heer Rouvoet (ChristenUnie):Misschien is het goed als de heer Vendrik deze niet alleen binnen de fractie
van GroenLinks verspreidt. Ik zou de nota graag van hem ontvangen. Ik heb
natuurlijk de kranten gelezen, maar mevrouw Van Gent zal eraan hechten dat
ik kennis kan nemen van de becijfering van GroenLinks. Misschien kan de nota
in een bredere kring dan alleen binnen de fractie van GroenLinks worden verspreid.Mevrouw Van Gent (GroenLinks):Wij hebben haar, heel modern, op de website staan. Daar kan zij zo vanaf
worden gehaald.De heer Rouvoet (ChristenUnie):Ik dank u voor de tip.De heer Eurlings (CDA):Wij voeren nu niet het debat over de Voorjaarsnota, maar wij constateren
hier wel de problemen in de jeugdzorg en dat doen wij niet voor de eerste
keer. De heer Rouvoet constateert hier net als anderen dat die problemen heel
erg groot zijn. Hij moet het dan toch met ons eens zijn dat het heel belangrijk
is dat de staatssecretaris eens met de vuist op tafel slaat om bij de Voorjaarsnota
extra geld voor de jeugdzorg eruit te slepen? Dat traject gaat wel vooraf
aan het debat in de Kamer, maar het is misschien wel het belangrijkste traject.De heer Rouvoet (ChristenUnie):Ik heb niet voor niks gewezen op de juiste volgorde. Collega's zeggen
dat wij er nu bij moeten zijn als wij iets via de Voorjaarsnota willen realiseren,
maar ik hecht ook hierbij aan de juiste volgorde en de juiste verhoudingen.
In het kabinet wordt onderhandeld over de Voorjaarsnota. Wij zullen de resultaten
daarvan zien. Ik leg alleen de vinger bij het feit dat woordvoerders van fracties
in allerlei debatten ferme taal spreken over de door hen verwachte resultaten
van de Voorjaarsnota op hun terrein, maar wij moeten nog maar zien in hoeverre
dat allemaal bij elkaar kan worden gebracht in het debat over de Voorjaarsnota
zelf. Daarom heb ik gewezen op de noodzaak van een integrale beoordeling.
Dat geldt ook voor mijn fractie. En daarom weiger ik om hier een grote broek
aan te trekken. Natuurlijk vind ik het van belang dat de knelpunten worden
opgelost. Als daar extra geld bij moet, spoor ik de staatssecretaris en iedereen
aan om daarvoor te gaan, maar de afweging maken wij pas in het debat over
de Voorjaarsnota. Die afweging is dan integraal en dan komt het aan op het
stellen van prioriteiten door alle fracties.De vergadering wordt van 18.49 uur tot 18.55 uur geschorst.Staatssecretaris Vliegenthart:Voorzitter! Ik denk dat het goed is dat de Kamer voor de tweede keer deze
week aandacht besteedt aan de problematiek in de jeugdzorg. Het thema is er
belangrijk genoeg voor. Ik ben ook met mevrouw Kant van mening dat kindermishandeling
beschouwd moet worden als de ernstigste schending van de rechten van het kind.
Er moet dus veel gedaan worden om te voorkomen dat het gebeurt. Als het echter
gebeurt, moet er een adequate vorm van signalering, opvang en hulpverlening
zijn.Kinderen die mishandeld worden, hebben recht op hulp, bescherming en zo
nodig ingrijpen van de overheid, maar dan alleen in ernstige situaties. Daarom
is in de afgelopen jaren gewerkt aan het tot stand brengen van de advies-
en meldpunten kindermishandeling, juist om ervoor te zorgen dat er een laagdrempelig
punt komt waar mensen die denken dat kinderen mishandeld worden terechtkunnen
voor advies. Die meldpunten kunnen ook zelf de situatie in onderzoek nemen,
als het signaal ernstig genoeg is om er direct mee aan de gang te gaan. De
vorming van AMK's is dus een belangrijke stap vooruit in het aanpakken van
de kindermishandeling.Tegelijkertijd leidt de vorming van de AMK's tot het beter zichtbaar maken
van het probleem. Dat is er natuurlijk altijd al geweest; daar hoeven wij
ons geen illusies over te maken. Het komt daardoor beter op de agenda te staan.
Ik ben het ermee eens dat wij dat moeten beschouwen als een positief gegeven.
Wij willen dat het gesignaleerd wordt en dat er wat aan gedaan wordt. Er is
in de afgelopen tijd meer geld naar de AMK's toe gegaan. Zij
hebben voor een deel ook taken overgenomen van de Raad voor de kinderbescherming.
Zo is de intakefunctie van de Raad voor de kinderbescherming bij de AMK's
terechtgekomen.Dat leidt ertoe dat alles zich concentreert op één punt.
Uit de cijfers van de AMK's blijkt dat zij veel meer signalen krijgen. Dat
leidt tot het uitbrengen van veel meer adviezen, bijvoorbeeld aan hulpverleners
of familie. In veel gevallen kan de omgeving van het kind, de hulpverlener
of de huisarts, aan de slag gaan met die adviezen om ervoor te zorgen dat
er een normale situatie optreedt. Het komt ook voor dat een AMK signaleert
dat de problematiek zo ernstig is dat men besluit om de situatie zelf in onderzoek
te nemen en eventueel actief op te treden tegen de mishandeling. Ik ben het
ermee eens dat kinderen die zich in die situatie bevinden recht hebben op
zorg en op bescherming. In ernstige situaties mag een melding niet op de stapel
belanden. Dan moet er gewoon opgetreden worden. De mishandeling moet gestopt
worden en de hulpverlening moet starten. In het allerergste geval kan de Raad
voor de Kinderbescherming juridisch ingrijpen in het gezag van de ouders,
als dat nodig zou zijn.In ernstige situaties is er bij de AMK's en de Bureaus jeugdzorg in veel
gevallen al sprake van een zogenaamd crisisprotocol, waarbij ervoor gezorgd
wordt dat mensen direct geholpen worden om de zaken weer op de rails te zetten.
Dat moet ook. Dat is de professionaliteit van de mensen die bij een AMK, een
Bureau jeugdzorg of in de uitvoerende hulpverlening werkzaam zijn. Zij moeten
ervoor zorgen dat er in ernstige situaties onmiddellijk wordt opgetreden.
Er mag geen misverstand over bestaan dat ernstige gevallen voor dienen te
gaan.Voorzitter! Er is een wetsvoorstel voor de taken en functies van de AMK's
in voorbereiding.De heer Rouvoet (ChristenUnie):Ik steun natuurlijk de inzet van de staatssecretaris. Ik ben echter heel
erg geschrokken van de cijfers in het impressierapport, waarin 93% van de
medewerkers van de AMK's aangeeft dat er onaanvaardbare lange wachttijden
zijn tussen het moment dat het onderzoek is afgerond en het moment dat een
kind wordt overgedragen aan een andere vorm van hulpverlening. De wachttijden
tot aan het onderzoek zijn verder volgens de helft van deze medewerkers ook
onaanvaardbaar lang. Ik vraag mij dus af of het wel zo gaat als de staatssecretaris
zegt dat het zou moeten gaan.Staatssecretaris Vliegenthart:Bij de AMK's wordt 90% van de kinderen binnen de door ons als aanvaardbaar
gedefinieerde termijn in behandeling genomen. Dat percentage van ongeveer
6 moet natuurlijk zo snel mogelijk naar nul worden teruggebracht, want een
zaak moet onmiddellijk in behandeling worden genomen als er hulp nodig is.
Op het moment dat door het AMK wordt vastgesteld dat hulp dringend noodzakelijk
is vanwege de ernst van de situatie, moet die hulp daadwerkelijk worden verleend.
Hierover zijn overigens afspraken gemaakt tussen de AMK's en de Bureaus jeugdzorg.
Dat neemt niet weg dat er ook minder ernstige zaken zijn die minder prioriteit
krijgen, met als gevolg dat mensen iets langer moeten wachten. Het is al met
al mijn stelling dat de professionaliteit van het AMK en het Bureau jeugdzorg
vereist dat in ernstige situaties onmiddellijk wordt opgetreden. Mishandeling
moet immers zo snel mogelijk worden gestopt.Er zijn tegelijkertijd ook situaties waarin moet worden ingegrepen, maar
die niet zo urgent zijn dat er onmiddellijk moet worden geïntervenieerd.
Dat zijn de zaken die op een wachtlijst terecht kunnen komen. Er zijn aanvaardbare
wachttijden gedefinieerd en dat vraagt van ons dat wij ernaar streven dat
alle jongeren daadwerkelijk binnen die wachttijden worden geholpen. Daarover
mag geen misverstand bestaan. Totdat die situatie is gerealiseerd, dienen
jongeren die ernstig worden mishandeld, voor te gaan.De heer Rouvoet (ChristenUnie):Uit de tabellen begreep ik nu juist dat in 7% van de gevallen sprake is
van geen of een aanvaardbare wachttijd en in 93% van de gevallen van een onaanvaardbare
wachttijd. Daarover maak ik mij grote zorgen.Staatssecretaris Vliegenthart:Wachttijden die langer zijn dan de aanvaardbare termijn, zijn natuurlijk
in alle gevallen, volgens onze eigen definitie, onaanvaardbaar. Alle wachttijden
die die aanvaardbare termijn overschrijden, worden door de medewerkers onaanvaardbaar
genoemd. Dat is heel terecht, want het zou, gezien de definitie, heel vreemd
zijn als men dat aanvaardbaar zou noemen. Omdat men elke overschrijding onaanvaardbaar
noemt, zijn de percentages in het rapport heel hoog.De heer Rouvoet (ChristenUnie):Ik denk dat de staatssecretaris en ik een misverstand hebben over de cijfers.
De staatssecretaris zei dat ongeveer 90% van de meldingen bij de AMK's binnen
de door ons als aanvaardbaar gedefinieerde wachttijden worden behandeld. Dat
kan ik echter niet afleiden uit de impressies van de medewerkers van de AMK's.
Die medewerkers geven namelijk aan dat de cliënten van de AMK's in 93%
van de gevallen worden geconfronteerd met onaanvaardbare wachttijden. Dat
is precies het tegenovergestelde van wat de staatssecretaris nu zegt.Staatssecretaris Vliegenthart:Medewerkers zeggen bijna allemaal dat zij worden geconfronteerd met onaanvaardbare
wachttijden. Dat wil echter niet zeggen dat het percentage van 93 van toepassing
is op alle individuele gevallen. Het percentage dat ik zojuist noemde, vloeit
voort uit de registratiegegevens van de Stichting registratie jeugdvoorzieningen.
Daarom wordt er gezegd dat men in 1999 in 94% van de gevallen die bij de AMK's
zijn aangemeld, binnen de gestelde termijn voor aanvaardbare wachttijden geholpen
is. Maar het zijn dus twee verschillende dingen. En het lastige van het LPJ-onderzoek
is dat er gevraagd is naar indrukken. Nogmaals, ik vind het volstrekt vanzelfsprekend
dat degenen die daarmee in de hulpverlening bezig zijn en zien dat bepaalde
jongeren minder snel geholpen worden dan zij zouden wensen, dat als onaanvaardbaar
of alarmerend kwalificeren. Dat zou ik ook doen. Nogmaals, wij streven ernaar
en het is ook de doelstelling, het uitgangspunt van de nieuwe wet, dat iedereen
binnen de gestelde termijnen hulp krijgt.De heer Eurlings (CDA):Voorzitter! Het is de bedoeling dat er uiteindelijk een recht op jeugdzorg
ontstaat. Als de staatssecretaris zegt dat er in de ernstigste
gevallen het snelst hulp nodig is, hoe komt zij dan tot de definitie van een
aanvaardbare wachttijd? Ligt er aan het bepalen van de lengte van die wachttijd
een inhoudelijke analyse ten grondslag? In veel gevallen van kindermishandeling
is geen enkele wachttijd aanvaardbaar.Staatssecretaris Vliegenthart:Precies. Er geldt een algemene norm van 30 werkdagen; die heb ik overigens
niet zelf bedacht. Maar in reactie op de opmerking van de heer Rouvoet over
crisissituaties was ik al begonnen met te zeggen dat er in zulke gevallen
waarin sprake is van ernstige mishandeling, helemaal geen dertig werkdagen
gewacht kan worden. Nee, daar moet onmiddellijk iets aan gedaan worden. Er
zijn dan ook protocollen beschikbaar waarmee men dat probeert te waarborgen.De heer Eurlings (CDA):Maar, voorzitter, vindt de staatssecretaris niet dat wij met het oog op
het toewerken naar een recht op jeugdzorg als doel moeten stellen dat er géén
wachttijd geldt, zeker als het gaat om kindermishandeling? Ik heb hier echt
zorgen over; wij hebben hier een discussie gehad over een categorie van nog
ernstiger gevallen, gevallen waarin de kinderrechter onmiddellijke opname
in een gesloten opvang gelast, omdat de omgeving van die kinderen een gevaar
voor hen vormt. Zelfs bij deze categorie ontstond er nog een discussie over
de capaciteit, zodat kinderen in die gevallen toch nog op een wachtlijst of
op straat terecht kunnen komen. Dus waarom niet de uitspraak dat wij zeker
in die ernstige gevallen wachtlijsten gelet op het toewerken naar een recht
op jeugdzorg niet meer aanvaardbaar vinden en op nul willen uitkomen? Als
de staatssecretaris dit niet onderschrijft, moet zij mij eens uitleggen welke
norm zij bij een recht op jeugdzorg dan wel in de nieuwe wet gaat aanhouden.Staatssecretaris Vliegenthart:Ik ben het met u eens dat er bij ernstige mishandeling van kinderen onmiddellijk
iets gedaan moet worden. Het is in zulke gevallen mogelijk dat hulpverleners
in de omgeving van zo'n kind – de huisarts of wie dan ook – van
het AMK advies krijgt, hoe die het best met bijvoorbeeld een mishandelende
ouder kunnen omgaan om die mishandeling te stoppen. Dat gebeurt in heel veel
situaties al en de hulpverleners zijn in het algemeen zeer tevreden over deze
adviezen. Het is een zeer goede ontwikkeling, omdat hiermee mensen in de omgeving
waar de signalen vandaan komen, in staat worden gesteld om adequaat te handelen.
Zodra er sprake is van een zeer ernstige vorm van mishandeling waar niet zo
maar een eind aan kan worden gemaakt, kunnen de juridische kinderbeschermingsmaatregelen
in werking treden. Als het noodzakelijk is om ernstige vormen van mishandeling
te stoppen, kunnen kinderen op gezag van de kinderrechter uit huis geplaatst
worden. Dat is ook nodig zodra er van zo'n situatie sprake is, daar zijn die
maatregelen voor.De heer Eurlings (CDA):Voorzitter! Ik ben blij met deze lijn, maar dan moet de staatssecretaris
ook duidelijk uitspreken dat de norm bij kindermishandeling niet "een aanvaardbare
wachttijd" is, maar gewoon "geen wachttijd". En ik vind dat zij ook de motie
alsnog moet onderschrijven en uitvoeren waarin de Kamer heeft uitgesproken
dat als de kinderrechter bepaalt dat iemand in een gesloten opvang moet worden
opgenomen, die maatregel ook meteen moet worden uitgevoerd.Staatssecretaris Vliegenthart:Voorzitter! Voor dit laatste is de staatssecretaris van Justitie verantwoordelijk,
maar dit even terzijde. Als de rechter in dit land een uitspraak doet, moet
die worden uitgevoerd. Nogmaals, er kan soms enige tijd overheen gaan voordat
er daadwerkelijk plaatsing mogelijk is. Ook daar is het streven dat er zo
snel mogelijk uitvoering gegeven wordt aan een uitspraak van de rechter. Het
is echter niet zo dat met degenen die naar een instelling moeten, in de tussentijd
helemaal niets gebeurd. Die krijgen dan vaak ambulante vormen van hulpverlening
bijvoorbeeld vanuit de gezinsvoogdij in afwachting van plaatsing in een instelling.
Ook dit is een belangrijk element als er gesproken wordt over wachttijden
en wachtlijsten. Niet iedereen die op zo'n wachtlijst staat, is verstoken
van hulp.Naar mijn mening is er geen verschil van mening over de norm. Er is een
algemene norm voor aanvaarbare wachttijden. Een wachttijd kan kort zijn of
geheel niet bestaan in crisissituaties. Dat wordt beoordeeld door degene bij
wie dat kind of die ouders komen. Dat kan het meldpunt kindermishandeling
zijn als er sprake is van kindermishandeling, maar dat kan ook een bureau
jeugdzorg zijn. Dat zou bijvoorbeeld tot de conclusie kunnen komen dat er
geen sprake is van mishandeling maar van een totaal vastgelopen situatie en
dat er onmiddellijk iets moet gebeuren. Er kan ook geconcludeerd worden, dat
het zo snel mogelijk moet gebeuren maar dat het niet zodanig urgent is dat
het geen minuut kan wachten.Mevrouw Van Vliet (D66):Ik krijg toch het gevoel dat de staatssecretaris nog een onderscheid maakt
tussen ernstige en minder ernstige mishandeling.Staatssecretaris Vliegenthart:Mishandeling is altijd ernstig.Mevrouw Van Vliet (D66):Laat ik het concreet stellen: als een kind 40 keer in elkaar geslagen
wordt, is er sprake van een crisissituatie waarin onmiddellijk iets moet gebeuren;
gebeurt het 10 keer, dan moet het worden meegenomen en hopelijk in een zo
klein mogelijke stapel papieren. Er zal inderdaad gereageerd worden op een
crisissituatie, maar ik zie steeds het beeld voor mij van AMK's met een stapel
meldingen die maar niet worden gecontroleerd. Wat doet de staatssecretaris
concreet aan die meldingen die niet nagetrokken worden?Staatssecretaris Vliegenthart:Uit het onderzoek van het NIZW dat ik vorig jaar naar de Kamer heb gezonden,
wordt de ontwikkeling van de AMK's in beeld gebracht alsmede de ontwikkeling
van meldingen en adviezen. Op een zeer heldere wijze wordt uiteengezet op
welke wijze de meldpunten kindermishandeling functioneren. Als een probleem
bij zo'n AMK terechtkomt, wordt samen met degene die meldt bekeken op welke
wijze die mishandeling gestopt kan worden c.q. of er daadwerkelijk sprake
is van mishandeling. Vaak is mishandeling een kwestie van opvoedingsonmacht
en niet ingegeven door de wens om lekker te mishandelen. Er is meestal sprake
van situaties waarin men niet weet wat te doen. Die adviezen
van het meldpunt kindermishandeling kunnen anderen in staat stellen om de
mishandeling daadwerkelijk te stoppen. Op het moment dat via een advies aan
een huisarts, een leerkracht of aan een opa en oma de mishandeling tot stoppen
kan worden gebracht, wordt het niet verder in behandeling genomen of wat dan
ook. Dan gaat de hulpverlener of degene die daarbij betrokken is gewoon daarmee
verder.Soms houdt een huisarts zich gedurende een langere periode intensief bezig
met een gezin waarin sprake is van een mishandeling. Het is dan mogelijk dat
een meldpunt kindermishandeling een aantal malen met die huisarts spreekt
over de vraag hoe met die situatie om te gaan. Daarbij verleent het meldpunt
kindermishandeling dus niet zelf hulp maar blijft die huisarts het desbetreffende
gezin helpen.Het is ook mogelijk dat in het gesprek dat het meldpunt kindermishandeling
met die huisarts heeft, wordt vastgesteld dat het op die manier niet lukt.
Dan neemt het meldpunt die zaak zelf in onderzoek, gaat zelf bij het gezin
langs en probeert de mishandeling te stoppen. Men kan tot de conclusie komen,
dat de situatie zodanig ernstig is, dat men moet ingrijpen en dat het kind
direct weggehaald moet worden. Er zijn dus gradaties. Het is een glijdende
schaal. Als er dus bij het meldpunt kindermishandeling signalen binnenkomen,
moet men onmiddellijk aan de slag kunnen. Men moet dan advies geven ofwel
zelfstandig aan de slag gaan. Dat is de norm. Wachten moet niet nodig zijn
en ik meen dat mevrouw Van Vliet dat bedoelde te zeggen.Mevrouw Van Vliet (D66):Voorzitter! Ik maakte inderdaad gebaren van wanhoop. De staatssecretaris
legt namelijk het proces wel uit, hetgeen geen kwaad kan, maar ik ken dat.
Het gaat mij om iets anders. Uit het rapport maak ik op dat men niet aan het
doorlopen van dat zorgvuldige proces toekomt. Dat men zorgvuldig te werk gaat,
is een goede zaak. Ik zeg als fractielid van D66 echt niet: o, een melding,
haal het kind maar uit huis. Ik heb echter het idee dat na een melding niets
wordt gedaan. Bij mij komen dan spookbeelden op van onmacht, van kinderen
die onderhevig blijven aan mishandeling en waarvoor niets wordt gedaan, omdat
er niets met de papieren gebeurt. Zo'n situatie kan ik niet accepteren. In
bepaalde gevallen moet onmiddellijk ingegrepen kunnen worden, moet men onmiddellijk
de zorgvuldige procedure starten. Dan gebeurt er wat.Staatssecretaris Vliegenthart:Dat ben ik met u eens.Mevrouw Van Vliet (D66):Maar dan is mijn vraag: hoe gaat u dat regelen?Staatssecretaris Vliegenthart:We hebben de gegevens over de periode 1997/'99. We moeten nog afwachten
wat de ontwikkelingen in 2000 zijn geweest. Nogmaals, bij de meldpunten komen
meer meldingen en er worden meer adviezen gegeven. In totaliteit is sprake
van een groei. Dat maken de cijfers wel duidelijk. Daaruit blijkt ook dat
in 94% van de gevallen de melding binnen de termijnen die ervoor staan wordt
afgedaan. Een aantal keren gebeurt dat niet. Ik laat even in het midden of
dat in 6 of in 10% van het aantal meldingen niet gebeurt. In 1999 ging het
om 6% en dat is 6% te veel. Ook in die gevallen zou aan de norm voldaan moeten
worden en de melding onmiddellijk in behandeling moeten worden genomen.Mevrouw Kant (SP):Voorzitter! Ik wil twee dingen heel scherp hebben en daarom vraag ik expliciet
naar de mening van deze staatssecretaris. Dan kunnen wij daarna misschien
debatteren over de vraag wat wij moeten doen. Ik vind namelijk dat wij het
nu over een cruciaal punt hebben.Eerst wil ik het hebben over de hulpvraag, over het moment waarop duidelijk
sprake is van kindermishandeling en hulp moet worden geboden. De staatssecretaris
gaf zojuist zelf gradaties aan. Zij zei dat er crisissituaties zijn en situaties
waarin weliswaar ook meteen geholpen zou moeten worden, maar waarin de persoon
eventueel iets langer kan wachten. Ik wil van haar echter klip en klaar horen,
dat bij melding niemand kan wachten. Het probleem is namelijk dat bij elk
kind dat gemeld wordt de dag daarna sprake kan zijn van een crisissituatie
en wij willen juist graag voorkomen dat het kind daarin terechtkomt. Wil de
staatssecretaris daarom hier datgene verklaren wat de meesten in deze Kamer
vinden en wat volgens mij zijzelf ook vindt: als het gaat om een serieuze
verdenking van kindermishandeling waarbij moet worden opgetreden, kan wachten
nooit acceptabel zijn?Staatssecretaris Vliegenthart:Dat ben ik met u eens. Ik meen echter dat u twee dingen door elkaar haalt.
Ik heb gezegd dat in het geval van mishandeling onmiddellijk moet worden opgetreden,
zodat de mishandeling wordt gestopt. Dat kan op verschillende manieren. De
keus tussen de manieren is mede afhankelijk van de ernst van de situatie.
Voorts heb ik op het volgende gewezen. Stel dat het meldpunt kindermishandeling
zegt, dat er een vorm van vervolghulpverlening moet komen. Dan gaan de gegevens
van het kind van het AMK naar het bureau jeugdzorg, opdat het kind in een
pleeggezin of instelling geplaatst wordt. Er kan ook sprake zijn van het bieden
van intensieve ambulante hulpverlening aan het gezin. Natuurlijk moet de mishandeling
zo snel mogelijk gestopt worden, maar het moet ook mogelijk zijn dat andere
vormen van hulp zo snel mogelijk kunnen worden verleend. De ernst van de situatie
zal dan in acht moeten worden genomen en aan de hand daarvan zal bepaald moeten
worden of direct actie moet worden genomen dan wel of even kan worden gewacht.Mevrouw Kant (SP):Maar nu gaat u weer weg van het punt, terwijl u zo heerlijk bezig was.
U gaf namelijk klip en klaar antwoord toen u zei: ik vind dat wachten niet
kan. Dat vond ik een prettig antwoord, maar nu geeft u daaraan weer een uitleg
waarmee u van dat antwoord wegloopt. U zegt namelijk dat men in bepaalde situaties
toch wel even kan wachten. In dergelijke situaties weet je niet of je kunt
wachten, omdat het morgen of overmorgen mis kan gaan in zo'n gezin. Vindt
u dat wachten nooit kan, als er sprake is van kindermishandeling, serieuze
verdenkingen en problemen in een gezin?Staatssecretaris Vliegenthart:Dat ben ik met u eens.Mevrouw Kant (SP):Wij zijn het daarover eens. Erkent u dat er zich in dit land op dit moment
situaties voordoen waarin te lang moet worden gewacht?Staatssecretaris Vliegenthart:Ik erken dat er situaties zijn waarin te lang moet worden gewacht, maar
je mag dat niet omdraaien in die zin dat er in alle situaties te lang wordt
gewacht.Mevrouw Kant (SP):Wij hebben net geconcludeerd dat wij niet mogen wachten, omdat je niet
weet wat er in de toekomst vanaf vandaag met zo'n kind gaat gebeuren in zo'n
gezin. Wij hebben geconstateerd dat er soms toch moet worden gewacht. Als
wij het vandaag daarover eens zijn, waarom lossen wij het probleem dan niet
zo snel mogelijk op?Staatssecretaris Vliegenthart:Mijn stelling is toch dat wij bezig zijn met het beleid dat in de afgelopen
jaren in gang is gezet. Wij hebben het over de vorming en toerusting van de
AMK's en over de wettelijke regeling van de taken van de meldpunten kindermishandeling,
die naar ik hoop nog net voor het zomerreces bij de Tweede Kamer kan worden
ingediend. Wij zijn voluit bezig om dat te realiseren. Van de extra middelen
die in de afgelopen jaren ter beschikking zijn gekomen en die ook dit en volgend
jaar weer ter beschikking komen wordt een gedeelte aan de AMK's beschikbaar
gesteld.Dan kom ik op het punt van de wachtlijsten in algemene zin. Het probleem
is dat men op hulpverlening moet wachten op het moment dat die nodig is. De
cijfers laten dat zien; dat is ook het signaal van de medewerkers van de AMK's.
Dat vindt men niet acceptabel. Wij hebben extra middelen gegeven aan de provincies.
Nogmaals, ik geef dat geld niet aan de AMK's of de bureaus jeugdzorg. Dat
doen de provincies. Wij hebben met alle provincies afspraken gemaakt hoe zij
die extra middelen inzetten voor de bureaus jeugdzorg en de AMK's, voor de
bestrijding van de wachtlijsten en voor de inzet van flexbudgetten of intensieve
ambulante zorg, zoals de heer Eurlings bepleit. Wij weten alleen niet in hoeverre,
in welk tempo en in welke omvang de extra middelen die vorig jaar naar de
provincies zijn gegaan effectief zijn besteed en hoe wij de ontwikkeling moeten
interpreteren die zich in de cijfers aftekent. Daarom is de beoordeling van
de situatie op dit moment wat lastig. Mevrouw Örgü vroeg expliciet
wat er met dat geld is gebeurd. Dat wil ik ook weten. Als het geld effectief
is ingezet, moet je je over die ontwikkeling ernstig zorgen maken. Het is
mogelijk dat die middelen door allerlei vervelende redenen later of niet volledig
zijn ingezet. Ook is het mogelijk dat die middelen wel zijn toegekend aan
de instellingen, maar dat zij vervolgens met dat geld geen extra personeel
hebben kunnen aantrekken, bijvoorbeeld omdat dat niet te krijgen is. Dan is
er sprake van een probleem. Geld is dan echter niet het probleem. Zij hebben
dat geld wel, maar kunnen het niet uitgeven of hebben het nog niet uitgegeven.
Dat is relevant. Ik kreeg van de provincie Limburg, van de vader van de heer
Eurlings, ter kennisneming – zij doen dat zelf – een plan aangeboden
waarin de provincie aangeeft dat de wachtlijsten met de beschikbare middelen
en overigens ook wat eigen geld kunnen worden weggewerkt. Dat weet ik toevallig
van Limburg; dat ziet er goed uit. Ik weet het echter niet van de rest van
het land. Ik wil weten in hoeverre de extra middelen die ter beschikking zijn
gekomen daadwerkelijk effectief zijn ingezet.Ik heb afgelopen dinsdag gezegd dat het geld dat men het afgelopen jaar
heeft gekregen en dat niet is uitgegeven mag worden gereserveerd – men
mag 5% van het budget reserveren – en dat het dit jaar zo snel mogelijk
moet worden ingezet om alsnog de inhaalslag te maken die nodig is om de zaken
recht te trekken. Verder moet de ontwikkeling van de vraag echt goed worden
geanalyseerd. Dinsdag heb ik al gezegd dat er bij de bureaus jeugdzorg sprake
is van een enorme stijging van de vraag. Met mevrouw Van Vliet ben ik het
eens dat het daarbij gaat om het zichtbaar worden van een hulpvraag. Het is
niet zo dat er ineens heel veel meer kinderen problemen hebben. De bureaus
zeggen dat van die groep 80% met één gesprek of met kortdurende
hulpverlening geholpen kan worden. Dat moet dan ook gebeuren om te voorkomen
dat de zaken, omdat hulp achterwege blijft, achteruit gaan en wij op een gegeven
moment ernstig moeten ingrijpen. De heer Eurlings had wat dit betreft een
goed verhaal. Wij moeten toe naar een situatie waarin de problemen zo snel
mogelijk gesignaleerd worden en waarin er vervolgens adequaat wordt opgetreden
om te voorkomen dat problemen doorzieken en de jongeren uiteindelijk eindigen
in een gesloten inrichting. In de plannen voor de inzet van extra middelen
zien wij ook echt een accent op de ambulante hulp, precies om het proces te
bevorderen dat zo treffend is omschreven.De heer Eurlings vroeg mij of ik dit zelf kan regelen. Wij hebben met
de provincies gesprekken over de inzet en verantwoording van de middelen.
Ik weet dat dergelijke discussies in alle provincies worden gevoerd. Wat ik
niet kan, is zeggen: dit moet. De provincie bepaalt op grond van de problematiek
in de regio waar zij haar prioriteiten legt. Dat kan een versterking van de
bureaus jeugdzorg zijn, een aanpak van de wachtlijsten, de AMK's, enz. Als
het gaat om uitbreiding van capaciteit, kan dat in de vorm van intensief ambulant
of gewoon ambulant, maar ook in de vorm van een flexbudget voor moeilijk plaatsbare
groepen.De voorzitter:Ik zie dat de heer Eurlings wil interrumperen. Ik meld u dat ik de vergadering
om acht uur zal sluiten of schorsen.De heer Eurlings (CDA):Er is inderdaad een belangrijke rol voor de provincies. Decentralisering
werkt echter pas echt goed door op het moment dat dingen inzichtelijk zijn.
Dat geldt voor de financiën, voor wachttijden en wachtlijsten, maar ook
voor de meest succesvolle richting van zorgvernieuwing. Zou het niet goed
zijn als een van de kernpunten van de taakopdracht van de commissie aanpak
wachtlijsten jeugdzorg is het richting geven aan kansrijke vernieuwing in
de jeugdzorg? Ook daar moeten wij meer duidelijkheid over krijgen. Het moet
de provincies duidelijk worden waar de grote kansen liggen en waar zij mee
aan de slag moeten.Staatssecretaris Vliegenthart:Een van de taken van de commissie is het adviseren hoe wij verder moeten.
Het genoemde aspect kan daarin voluit meegenomen worden. Ik wil dat best aan
de taakopdracht toevoegen. De juridische situatie is natuurlijk dat de provincie
hiervoor verantwoordelijk is.Mevrouw Örgü (VVD):Op welke termijn denkt de staatssecretaris hier te kunnen
melden waar de bedragen aan besteed worden?Staatssecretaris Vliegenthart:Ik heb al eerder met het IPO gesproken over de verantwoordingstermijnen.
Officieel geldt een verantwoordingstermijn tot 1 oktober. De provincies hebben
mij gezegd naar 1 juli te zullen streven. Van verschillende zijden heb ik
gehoord dat men erg sterk hecht aan de datum van 1 juni. De komende week zal
ik met het IPO over de situatie overleggen, waarbij ik zal vragen of dit tot
de mogelijkheden behoort. Ik begrijp het belang dat de Kamer daaraan hecht.
Ik vind het alleen lastig om dat nu toe te zeggen, aangezien het om een beslissing
gaat die door anderen moet kunnen worden geëffectueerd. Ik zal dat dus
aanstaande woensdag met de gedeputeerden bespreken. Dan zal ik grondig checken
of het tot de mogelijkheden behoort. Als dat het geval is, ben ik bereid om
tegemoet te komen aan de wens van de Kamer. In een brief aan de Kamer zal
ik uitsluitsel geven over de haalbaarheid van dat streven. Nogmaals, de intentie
van de Kamer, dat zij daar snel helderheid over wil hebben, begrijp ik ten
volle.Mevrouw Arib (PvdA):Ik begrijp dat de bestuurlijke verhoudingen bij de jeugdzorg anders liggen
dan bij de AWBZ, waar wij steeds naar hebben verwezen. Maar ik wijs er wel
op dat de regering en met name de staatssecretaris wel verantwoordelijk zijn
voor het stelsel. Het is dus niet vrijblijvend.Staatssecretaris Vliegenthart:Zeker, dat is niet vrijblijvend. In de wet is echter geregeld dat de provincies
beschikken over het geld en wat in dezen de verantwoordingstermijnen zijn.
Wij willen dat nu versnellen omdat wij beter inzicht willen in wat er aan
de hand is. Ik wil dat inzicht zelf ook graag krijgen, het liefst zo snel
mogelijk. Wij zijn ook bezig geweest met wat wij hiervan wel en niet boven
tafel kunnen krijgen. Wij willen ook weten wat er werkelijk aan de hand is;
daar mag geen misverstand over bestaan. Maar ik moet wel met de provincies
zaken doen, want zij moeten de gegevens uiteindelijk aanleveren. Als zij dat
om de een of andere reden niet kunnen, dan is dat buitengewoon te betreuren.
Ik heb dan echter geen instrumenten, hoe vervelend dat ook is, om daar iets
aan te doen. Nogmaals, ik begrijp goed wat het gevoel van de Kamer hierbij
is. Dat speelt bij ons net zo.Mevrouw Arib sprak nog over een plan van aanpak. Ik zei al dat wij woensdag
een gesprek hebben met het IPO, ook om de zaak verder te concretiseren. Dan
is ook de precieze taakopdracht aan de commissie aan de orde. Mevrouw Arib
zei terecht dat de commissie onafhankelijk moet zijn en dat geen mensen daarvan
deel moeten uitmaken die op de een of andere manier belangen hebben in de
sector. Vanwege de verantwoordelijkheid van de provincies voor de uitvoering
van de jeugdhulpverlening wil ik graag gezamenlijk met de provincies de verantwoordelijkheid
nemen voor de taakopdracht aan de commissie en voor een vertrouwenwekkende
samenstelling ervan. Er moeten gezaghebbende mensen in die overigens onafhankelijk
zijn.Mevrouw Arib (PvdA):Ik heb onlangs vernomen dat de jeugdzorg vooral door mannen wordt gedomineerd.
Mijn vraag is of erop gelet wordt dat in de commissie ook vrouwen vertegenwoordigd
zijn.Staatssecretaris Vliegenthart:Dat proberen wij altijd bij benoemingen in commissies, al is dat niet
altijd even eenvoudig. Ik zal dit streven echter op mij nemen. Na woensdag
zal de Kamer worden geïnformeerd over de verdere gang van zaken.Er zijn verschillende vragen gesteld over geld, discussies over de Voorjaarsnota
en de kaderbrief en dergelijke. Het kabinet bespreekt momenteel de Voorjaarsnota
en de komende begroting. Die besprekingen zijn nog niet afgerond. Ik kan daar
namens het kabinet verder geen inhoudelijke mededelingen over doen. De Kamer
heeft vorig jaar de motie-Dijkstal aanvaard, waarna het kabinet heeft aangegeven
dat het restant van de problematiek zal worden betrokken bij de Voorjaarsnota.
De Kamer mag ervan uitgaan dat wij dat ook zullen doen, maar dat zegt nog
niets over de uitkomst van die discussie.Mevrouw Örgü heeft gesproken over de onduidelijkheid bij de
bureaus jeugdzorg over de vraag, waar het precies naartoe gaat. Deze week
is het implementatieprogramma van de wet op de jeugdzorg rondgestuurd. Verder
is begin april het conceptwetsvoorstel voor advies en commentaar naar alle
betrokken instanties gegaan. De bureaus en het landelijk platform beschikken
nu dus over het concept van het wetsvoorstel, voorzover nodig ter becommentariëring.
Dat sluit aan bij de discussie die is gevoerd over het beleidskader, en verloopt
dus volgens planning. Ik hoop dat we die commentaren snel binnen zullen krijgen,
zodat we ze kunnen verwerken en het wetsvoorstel voor advies naar de Raad
van State kunnen sturen.De heer Eurlings (CDA):Dank voor de toezegging. Binnen welke termijn komt de commissie die aan
het werk gaat, met aanbevelingen? Kan dat binnen zes maanden?Staatssecretaris Vliegenthart:Dat ligt aan de ambitie die aan de commissie wordt meegegeven. Ik kan
mij heel goed voorstellen dat de commissie tussentijds rapporteert. Wij zijn
in gesprek met het IPO bezig om de taakopdracht van de commissie te specificeren.
Wij hebben het gehad over de wenselijkheid dat er heel snel helderheid komt
over de feitelijke situatie. Het streven is erop gericht, daarover voor 1
juni helderheid te krijgen. Ik zal de Kamer zo snel mogelijk berichten of
dat haalbaar is. Een meer gestructureerde aanpak is of wordt ontwikkeld in
een aantal provincies. In Limburg gaat men de wachtlijsten daadwerkelijk oplossen.
De stand van zaken in andere provincies zal moeten worden geïnventariseerd
waarna conclusies zullen moeten worden getrokken. Naarmate die informatie
sneller en beter kan worden geleverd aan de commissie, is het mogelijk sneller
tot die conclusies te komen. Zoals gezegd, zal ik daarover woensdag met het
IPO spreken, om te bezien hoe we daarin een procesgang kunnen creëren.
Geen misverstand: de aanpak in de praktijk mag niet wachten op het onderzoeken
van iets. Men heeft zijn extra middelen, zodat men aan de slag kan, wat goed
in beeld moet worden gebracht. Wij zullen kijken of het mogelijk is, voor
de zomer tussentijds te rapporteren. In de brief van de Kamer staat al dat
in de voortgangsrapportage jeugdzorg, die zoals gebruikelijk op Prinsjesdag
naar de Kamer wordt gestuurd, de nodige voortgang zal worden gemeld. De uitkomst daarvan bepaalt natuurlijk in hoge mate, welke conclusies
daaruit worden getrokken. Dat moet in de komende maanden nog worden afgewacht.De voorzitter:Ik stel voor, een tweede termijn te houden, eigenlijk alleen voor, indien
u dat wenst, het indienen van een motie, voorzien van één of
twee toelichtende zinnen.Daartoe wordt besloten.De voorzitter:Ik wil echt om 20.00 uur klaar zijn, of schorsen, want als ik na 20.00
uur doorga, dan ben ik dadelijk de tweede werkgever in dit land die een staking
aan zijn broek heeft. Daar heb ik geen zin in.Mevrouw Kant (SP):Voorzitter! Een aantal zaken is onbeantwoord gebleven. Ik loop die even
snel na. Daarnaast wil ik nog op enkele zaken terugkomen.Ik vind wachten als het gaat om kindermishandeling nooit aanvaardbaar.
De staatssecretaris maakte even een onderscheid tussen crisissituaties en
niet-crisissituaties, maar bij doorvragen, vond ze ook dat wachten niet aanvaardbaar
is. Je wilt namelijk voorkomen dat dingen ernstiger worden dan ze al zijn.
Daar komt bij dat, als er meldingen zijn, men momenteel niet eens toekomt
aan een beoordeling hoe ernstig die zijn. Ook dat willen wij niet. Er komt
nu een onderzoek. Ik vind dat best, maar de kinderen waar het nu om gaat,
zijn daar op korte termijn niet mee geholpen. Hoe je het ook wendt of keert,
volgens mij is het signaal vanuit het veld heel erg duidelijk. Er moet gewoon
meer gebeuren. Ik wil dus niet wachten op het onderzoek.Een aantal zaken is niet beantwoord, bijvoorbeeld de kwestie van de normering
van de meldpunten. Er komt een herziening van die normering. Ik vind dat die
op elk meldpunt moet worden toegepast. Ik heb gehoord dat dit echter niet
bij alle zorgkantoren gebeurt. Ik dien daarover de volgende motie in.De Kamer,gehoord de beraadslaging,constaterende dat bijna de helft van de Advies- en Meldpunten Kindermishandeling
te kennen geeft dat de wachttijd tussen een melding en de start van het onderzoek
onaanvaardbaar of alarmerend is;overwegende dat geld geen probleem mag zijn als het erom gaat deze kinderen
te helpen;verzoekt de regering, erop toe te zien dat met alle AMK's productieafspraken
worden gemaakt gebaseerd op de nieuwe herziene norm maal het aantal te verwachten
meldingen,en gaat over tot de orde van de dag.De voorzitter:Deze motie is voorgesteld door het lid Kant. Naar mij blijkt, wordt zij
voldoende ondersteund.Zij krijgt nr. 13 (27410).Mevrouw Kant (SP):Voorzitter! De staatssecretaris heeft niet gereageerd op mijn voorstel
over de opname van een verplichting in gedrags- en beroepscodes en ook niet
op mijn voorstel over kinderbrigades en opvoedondersteunende bureaus. Omdat
ik kinderbrigades toch heel belangrijk vind, dien ik de volgende motie in.
Ik weet overigens nog niet wat de staatssecretaris daarvan vindt.De Kamer,gehoord de beraadslaging,constaterende dat consultatiebureaus beter moeten worden toegerust om
kindermishandeling tijdig op te kunnen sporen;constaterende dat door de Amsterdamse GG en GD goede ervaringen zijn opgedaan
met kinderbrigades die ouders structureel screenen op opvoedingsgedrag en
op huisbezoek gaan indien ouders niet op het spreekuur komen;verzoekt de regering, een plan te maken om de invoering van deze kinderbrigades
bij alle consultatiebureaus mogelijk te maken,en gaat over tot de orde van de dag.De voorzitter:Deze motie is voorgesteld door het lid Kant. Naar mij blijkt, wordt zij
voldoende ondersteund.Zij krijgt nr. 14 (27410).Mevrouw Arib (PvdA):Voorzitter! Ik heb in eerste termijn gezegd dat wij kindermishandeling
onacceptabel vinden. Wij vinden vooral dat kinderen die worden mishandeld,
direct moeten worden geholpen. Daar hoort geen wachtlijst bij. Met het oog
daarop dien ik de volgende motie in.De Kamer,gehoord de beraadslaging,constaterende dat het Verdrag van de Rechten van het Kind en het recht
op jeugdzorg uitgangspunt zullen zijn van de nieuwe Wet op de jeugdzorg;overwegende dat de bescherming van jeugdigen een (mede)verantwoordelijkheid
is van de rijksoverheid;voorts overwegende dat voorkomen moet worden dat door lange wachttijden
en wachtlijsten de schade bij jeugdigen die mishandeld dan wel seksueel misbruikt
zijn nog verder verergert;voorts overwegende dat ter voorkoming van kindermishandeling en seksueel
misbruik specifieke aandacht dient uit te gaan naar preventie en hulpverlening;verzoekt de regering, met een interdepartementaal, integraal Plan van
Aanpak tegen kindermishandeling en seksueel misbruik bij kinderen te komen
vóór 1 juni aanstaande waarin concrete maatregelen zijn opgenomen
die op korte termijn de wachtlijsten bij de jeugdzorg, de Algemene Meldpunten
Kindermishandeling en de Jeugd-GGZ terugdringen en waarin preventie en hulpverlening
centraal staan,en gaat over tot de orde van de dag.De voorzitter:Deze motie is voorgesteld door de leden Arib, Örgü,
Van Vliet, Kant, Eurlings, Van Gent en Rouvoet.Zij krijgt nr. 15 (27410).Mevrouw Van Vliet (D66):Voorzitter! Ik dank de staatssecretaris voor haar beantwoording. Ik heb
op de vragen over de historie en de stand van zaken van het registratiesysteem
geen antwoord gekregen. De staatssecretaris is ook niet ingegaan op mijn opmerking
over de prestatieafspraken. Ik heb de suggestie gedaan om dit niet aan de
hand van planning en controle te doen maar aan de hand van het werk van de
hulpverlener en de kwaliteit van de zorg aan de jongeren.Rest mij de indiening van een motie. Ik heb begrepen dat ook de staatssecretaris
de datum van 1 juni 2001 nastreeft. Zij vraagt de Kamer echter te wachten
tot het gesprek van woensdag, omdat zij daarna meer zal weten. Ik heb daar
begrip voor. Tegelijkertijd merkt zij echter op dat zij de verantwoordelijkheden
heeft gedecentraliseerd. Als de provincie niet meewerkt, kan het niet. Ik
wil in een ander debat graag nog eens de discussie aangaan over de vraag of
de verantwoordelijkheid van de rijksoverheid niet verder strekt. Het gaat
hier over begrotingsgelden en niet over premiegelden. Mevrouw Arib gaf ook
iets dergelijks aan. Ik zie de verantwoordelijkheid van de bewindslieden als
verderstrekkend.De staatssecretaris heeft gezegd dat de provincie op dit gebied veel macht
heeft. Ik wil de staatssecretaris daarom met deze motie, die breed wordt ondersteund,
een steuntje in de rug geven. De staatssecretaris kan deze motie woensdag
in het overleg met de provincie meenemen.De Kamer,gehoord de beraadslaging,van oordeel dat jongeren een zodanig kwetsbare groep vormen, dat zij alle
steun van de landelijke, provinciale en lokale overheid mogen verwachten om
een goede toekomst op te bouwen;tevens van oordeel dat wanneer jongeren in problematische omstandigheden
leven en/of problemen ervaren, zij zo snel mogelijk hulp moeten kunnen krijgen;overwegende dat uit de ontwikkeling van de cijfers van 1997, 1998 en 1999
over de wachtlijsten in de jeugdzorg blijkt dat deze hulp onvoldoende beschikbaar
is;van mening dat de Tweede Kamer nog voor het zomerreces 2001 de mogelijkheid
moet hebben om aan de hand van de wachtlijstgegevens over 2000 te oordelen
of deze negatieve ontwikkeling zich voortzet en hierover met het kabinet van
gedachten te wisselen;verzoekt de regering, uiterlijk 1 juni 2001 de wachtlijstcijfers over
2000 bij de Tweede Kamer aan te leveren,en gaat over tot de orde van de dag.De voorzitter:Deze motie is voorgesteld door de leden Van Vliet, Örgü, Eurlings,
Arib, Van Gent, Kant en Rouvoet.Zij krijgt nr. 16 (27410).Mevrouw Van Vliet (D66):Voorzitter! Ik heb de motie-Arib vol overtuiging ondersteund, omdat de
D66-fractie van mening is dat de dag van de melding van een mogelijke kindermishandeling
de dag moet zijn dat de procedure start. Dus een wachtlijst van nul komma
nul bij de melding en de hulpverlening.Mevrouw Van Gent (GroenLinks):Voorzitter! Ik dank de staatssecretaris voor haar antwoord. Het is duidelijk
waarom de GroenLinks-fractie een aantal moties mede heeft ondertekend. Het
gaat om het slechten van drempels, het aanpakken van wachtlijsten en het zorgen
voor een adequate organisatie en inzet van middelen. De onaanvaardbare situaties
waarover hier vandaag veel is gewisseld, kunnen en mogen niet blijven bestaan.Rest de vraag wat nu precies onaanvaardbaar is. Het is voor de GroenLinks-fractie
duidelijk dat meldingen bij de AMK's niet op de plank mogen blijven liggen.
Er dient adequate actie te worden ondernomen om dit soort misstanden op een
goede manier op te lossen.Ik heb verder een aantal opmerkingen gemaakt over de jeugdzorg. Wat ons
betreft dient er op het gebied van arbeidsomstandigheden en arbeidsvoorwaarden
extra geïnvesteerd te worden. Het kabinet heeft de kaarten met betrekking
tot de Voorjaarsnota nog niet op tafel gelegd. De GroenLinks-fractie heeft
dat inmiddels wel gedaan. Het spel, een serieus spel, wordt nog steeds gespeeld.
De staatssecretaris heeft gezegd dat zij in bespreking is. Ik wens haar veel
succes met die besprekingen, maar wij zullen natuurlijk wel nauwkeurig in
de gaten houden of die extra middelen er komen. Mochten de besprekingen niet
tot het gewenste resultaat leiden, dan is het goed te weten dat er vele fracties
in de Kamer zijn die met mijn fractie de situatie als ernstig betitelen en
bereid zijn extra te investeren. Ik heb de staatssecretaris zo verstaan dat
zij bereid is om, als de middelen effectief besteed zijn en er nog steeds
knelpunten zijn, over de brug te komen. Heb ik dat goed verstaan?De heer Eurlings (CDA):Voorzitter! Recht op jeugdzorg betekent dat geïndiceerde jongeren
die recht hebben op zorg, die zorg ook krijgen en niet op een wachtlijst komen
te staan. Dat is een uitdaging. De CDA-fractie heeft een impuls gegeven aan
de discussie over de toekomst. De SER heeft grotendeels in dezelfde lijn geadviseerd.
Dat geldt zeer zeker voor kinderen die met justitie in aanraking zijn gekomen
en waarvan de kinderrechter zegt dat zij in het belang van zichzelf onmiddellijk
in een gesloten opvang moeten. De staatssecretaris vindt dat er uiteindelijk
geen wachtlijsten mogen zijn. Ik druk haar dan ook op het hart om daar met
de minister van Justitie over te spreken. Ik ga niet opnieuw de schrijnende
gevallen opnoemen. Dat geldt ook voor de mishandelde kinderen. Als in het
kader van de Wet op de jeugdzorg over recht op zorg wordt gesproken, moet
het streven zijn gericht op geen wachtlijsten. Het begrip "aanvaardbare wachttijd"
is op zijn zachtst gezegd arbitrair en ongewenst.Een zo beperkt mogelijke tot geen wachtlijst wordt niet alleen met geld
bereikt. Een aantal sprekers heeft een groot punt gemaakt van zorg vernieuwing
en meer aandacht zo vroeg mogelijk in het traject en hulp in de eigen omgeving
in plaats van in de instelling. Ik ben ontzettend blij met de toezegging van
de staatssecretaris op dat vlak. Het is goed dat dit een van de centrale doelstellingen
van de commissie zal worden. Ik hoop dat er voor de zomer een definitieve
tussenrapportage komt. Ik hoop dat er dan ook wordt gerapporteerd over de
gedachteontwikkeling rond de meest kansrijke zorgvernieuwing.Ik ben met mevrouw Van Vliet en anderen van mening dat wij sneller rapportages
moeten ontvangen. Ik ondersteun haar motie dan ook ten volle. Ik hoop dat
zij zal worden overgenomen en uitgevoerd door de staatssecretaris. Daarmee
zijn wij er echter nog niet. Bij goede decentralisatie hoort een systeem waarin
niet alleen een halfjaar na afronding van een jaar, maar op ieder moment met
een simpele druk op de knop de stand van zaken moet kunnen worden aangegeven
in de verschillende regio's en sectoren.Mevrouw Örgü (VVD):Voorzitter! Waarom hebben wij de cijfers van de wachtlijsten niet eerder
gekregen? Het gaat om cijfers over 1997/1999. De VVD-fractie heeft daar het
afgelopen jaar meerdere malen om gevraagd.Er is een planning- en een controlecyclus. Wat levert deze op? Wordt er
überhaupt geregistreerd? Misschien kan de staatssecretaris aanstaande
woensdag op dit punt ingaan.De staatssecretaris meldt dat er een commissie komt. Het is onduidelijk
op welke termijn deze op poten wordt gezet. Kan zij daarover duidelijkheid
verschaffen?Ik heb de moties van mijn collega's van de PvdA en D66 gesteund, omdat
ik duidelijkheid over de wachtlijsten wil hebben en om wachttijden voor kinderen
die mishandeld worden, pertinent te bestrijden.De heer Rouvoet (ChristenUnie):Voorzitter! Ik heb zelf geen moties ingediend. Wat ik in tweede termijn
had willen zeggen, heb ik kenbaar gemaakt door medeondertekening van twee
moties.De voorzitter:Ik vraag de staatssecretaris om, zo mogelijk, alleen kort te reageren
op de ingediende moties, zodat wij binnen redelijke tijd zonder dinerpauze
het debat kunnen beëindigen.Staatssecretaris Vliegenthart:Voorzitter! Ik stel voor, de vragen schriftelijk te beantwoorden in het
kader van de informatie die ik de Kamer zal doen toekomen over de uitkomsten
van het gesprek met het IPO.De voorzitter:Dat is wat mij betreft akkoord. Ik zie dat dit ook voor de leden geldt.Staatssecretaris Vliegenthart:Voorzitter! Mevrouw Kant heeft een motie ingediend die betrekking heeft
op de herziene norm voor de meldpunten kindermishandeling. Daar wordt op dit
moment een onderzoek naar gedaan. Het is de bedoeling dat dit onderzoek aan
het eind van dit voorjaar is afgerond. Het gaat overigens nog steeds om een
voorlopige normering, want de definitieve normering kan pas tot stand komen
op het moment dat de AMK's volledig functioneren. Het gaat om een actualisatie
van de normering die door de werkgroep-Hermans in het verleden tot stand is
gebracht. De conclusie van het onderzoek moeten wij dus nog afwachten. Mevrouw
Kant loopt daar in feite op vooruit, want zij stelt voor, te doen wat wordt
aanbevolen, wat er ook uit komt. Wij zullen dat onderzoek zeer serieus bekijken,
maar wij moeten ook bezien wat de consequenties daarvan zijn. Ik neem op dit
moment kennis van deze motie, maar kan daarover nu geen definitieve uitspraken
doen omdat ik nog niet weet wat de uitkomst is.De tweede motie van mevrouw Kant heeft betrekking op de signaleringsfunctie
van de consultatiebureaus. Wij hebben vaker gesproken over het feit dat het
ontzettend belangrijk is om de rol van de consultatiebureaus op het gebied
van preventie te versterken. Het is bekend dat het kabinet 35 mln. gulden
extra ter beschikking heeft gesteld voor de consultatiebureaus, met name voor
die functie van de consultatiebureaus: het signaleren van problemen en het
adequaat verwijzen naar instanties die hulp kunnen verlenen. Daar is dus extra
geld voor beschikbaar. De wijze waarop de consultatiebureaus dat doen, is
afhankelijk van de lokale context en van de wijze waarop de samenwerking tussen
de verschillende instanties op lokaal niveau is georganiseerd. Aangezien dit
een decentrale verantwoordelijkheid van partijen betreft, wil ik dat niet
landelijk voorschrijven, hoewel ik wel de intentie van deze motie deel. Samenhang
en afstemming zijn nodig; dat spreekt voor zichzelf. Het aannemen van deze
motie wil ik daarom ontraden.Mevrouw Arib heeft namens iedereen een motie ingediend, waarin de regering
wordt gevraagd, een integraal plan van aanpak te overleggen. Dat plan van
aanpak zou volgens het dictum van de motie moeten worden toegespitst op kindermishandeling
en alles wat daarmee samenhangt. Ik meen mij te herinneren dat de huidige
minister van Justitie het afgelopen najaar een interdepartementaal plan van
aanpak inzake seksueel misbruik van kinderen naar de Tweede Kamer heeft gestuurd.
Naar ik meen is dat een vrij dik boekwerk, waarin heel veel verschillende
maatregelen staan die genomen zijn of moeten worden. Volgens mij past het
ook in het kader van de uitvoering van een aantal internationale afspraken
op dit terrein.Een ander element van de motie is het aanpakken van de wachtlijsten: ervoor
zorgen dat die problemen zo snel mogelijk worden opgelost. Ik constateer dat
wij ook op dat punt niet van mening verschillen. Er moet het een en ander
gebeuren. De voorstellen die ik heb gedaan over de aanpak van de wachtlijsten
omvatten meer dan alleen het aspect van de kindermishandeling. Wij hebben
dus voor een bredere aanpak gekozen. Ik kan mij overigens niet herinneren
dat de nota die het afgelopen najaar is uitgebracht, in de Kamer is behandeld,
maar het kan zijn dat ik voor dat debat niet ben uitgenodigd. Ik wil de Kamer
daarom voorstellen om in plaats van een nieuw interdepartementaal plan te
maken, te bezien hoe het staat met hetgeen reeds eerder is afgesproken. Het
is best mogelijk dat de Kamer meent dat op bepaalde elementen iets meer moet
gebeuren. Laten wij even goed kijken naar hetgeen wij al hebben en dan bezien
of wij daarmee kunnen volstaan. De intentie van de Kamer –
daar mag geen misverstand over bestaan – ligt natuurlijk ten grondslag
aan de brief die wij hebben gestuurd.Mevrouw Arib (PvdA):Van dat plan weet ik het nodige af. Het ministerie van Justitie gaat heel
kort in op preventie, maar de nadruk ligt natuurlijk vooral op de justitiële
invalshoek. Waar het mij om gaat, is signalering, preventie en hulpverlening.
Daar moet een plan voor komen. U hebt gezegd dat wij eerst moeten kijken wat
er al op het ministerie van Justitie gebeurt. Dat lijkt mij prima, maar het
gaat mij erom dat er goede hulpverlening tot stand komt als kinderen mishandeld
worden of seksueel worden misbruikt en dat moet binnen afzienbare tijd gebeuren.Staatssecretaris Vliegenthart:Dit raakt ook de portefeuille van mijn collega van Justitie. Ik stel dan
ook voor dat ik eerst met haar overleg en dat wij uitzoeken wat er besproken
is, onder andere over het eerdere plan van aanpak. Dan komen wij daarop terug.Voorzitter! Dan heeft mevrouw Van Vliet een motie ingediend. Zij heeft
mij gevraagd om die motie mee te nemen in het overleg dat ik nog zal voeren.
Ik had al aangekondigd dat ik dit punt in het overleg aan de orde zou stellen
en dat ik daarover zou rapporteren. Ik zal de Kamer dus informeren over de
uitkomsten. Als ik tegemoet kan komen aan de wens van mevrouw Van Vliet, dan
zal ik dat zeker doen. Ik voel mij daar zeker verantwoordelijk voor, hoewel
de provincies iets moeten aanleveren. Mevrouw Van Vliet heeft gelijk dat de
regering verantwoordelijk is voor het stelsel van jeugdzorg. Wat ik echter
wil aangeven, is dat ik geen ijzer met handen kan breken. De intentie is helder.
Wij gaan ermee aan de slag. Wij hebben er alle belang bij dat alles goed op
een rijtje wordt gezet. Dan gaat het mij niet alleen om de wachtlijstcijfers.
Nogmaals, wij moeten ook weten wat er met de middelen gebeurd is en wat er
nog op stapel staat voor de middelen die er al waren. Alleen dan kun je echt
conclusies trekken. Dan weet je pas echt wat er nodig is.Mevrouw Van Vliet (D66):Dat betekent dus dat de staatssecretaris de Kamer na woensdag laat weten
wat de uitkomst is.Staatssecretaris Vliegenthart:Ja, ik stel de Kamer daar nog van op de hoogte.Voorzitter! De overige vragen zal ik schriftelijk beantwoorden.De beraadslaging wordt gesloten.De voorzitter:Wij zullen op een later tijdstip over de ingediende moties stemmen.Sluiting 20.07 uur 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/h-tk-20002001-4578-4596.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl