ECLI:NL:CRVB:2012:BW8079, Centrale Raad van Beroep, 12-06-2012, 09-5176 WWB
Centrale Raad van Beroep — Uitspraak 
Datum: 2012-06-12 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Bestuursrecht; Socialezekerheidsrecht

Samenvatting: Afwijzing aanvraag om bijzondere bijstand voor de kosten van het verkrijgen van een postbus. De rechtbank heeft terecht geoordeeld dat appellant zelf verantwoordelijk is voor de ontvangst van zijn post en dat hij, indien hij daarbij problemen ondervindt, daarvoor eerst zelf een oplossing dient te zoeken. Niet gebleken is dat appellant eerst zelf heeft getracht het door hem gestelde probleem van de ontvangst van de post op te lossen. De conclusie is dan ook dat de kosten voor aanschaf van een postbus in het geval van appellant niet als noodzakelijke kosten kunnen worden aangemerkt.

09/5176 WWB 
    
    Centrale Raad van Beroep
    
    Meervoudige kamer
    
    Uitspraak op het hoger beroep tegen de uitspraak van de rechtbank Rotterdam van 9 september 2009, 08/5349 (aangevallen uitspraak)
    
    Partijen:
    
    [appellant] te [woonplaats] (appellant)
    
    het college van burgemeester en wethouders van Rotterdam (college)
    
    Datum uitspraak: 12 juni 2012
    
    
    PROCESVERLOOP
    
    Namens appellant heeft mr. P. van Baaren, advocaat, hoger beroep ingesteld.
    
    Het college heeft een verweerschrift ingediend.
    
    De zaak is ter behandeling aan de orde gesteld op 1 mei 2012. Partijen zijn, met bericht, niet verschenen. 
    
    
    OVERWEGINGEN
    
    1. De Raad gaat uit van de volgende in dit geding van belang zijnde feiten en omstandigheden. 
    
    1.1. Bij besluit van 30 oktober 2008 heeft het college de aanvraag van appellant om bijzondere bijstand voor de kosten van het verkrijgen van een postbus afgewezen. 
    
    1.2. Bij besluit van 17 december 2008 (bestreden besluit) heeft het college het bezwaar van appellant tegen het besluit van 30 oktober 2008 ongegrond verklaard. Het college heeft aan het bestreden besluit ten grondslag gelegd dat de kosten van een postbus geen uit bijzondere omstandigheden voortvloeiende noodzakelijke kosten van het bestaan zijn.
    
    2. Bij de aangevallen uitspraak heeft de rechtbank het beroep van appellant tegen het bestreden besluit ongegrond verklaard. De rechtbank heeft overwogen dat het college terecht de aanvraag om bijzondere bijstand heeft afgewezen omdat niet is gebleken dat de betreffende kosten in het individuele geval van appellant noodzakelijk zijn. 
    
    3. Appellant heeft zich in hoger beroep tegen de aangevallen uitspraak gekeerd. Hij heeft aangevoerd dat een postbus voor hem noodzakelijk is. Appellant woont in een flatgebouw en in de hal bevinden zich alle brievenbussen. Regelmatig heeft hij post niet ontvangen omdat zijn brievenbus vermoedelijk door hangjongeren die zich in de hal ophouden wordt geleegd. In het verleden is gebleken dat het niet ontvangen van belangrijke post van de gemeente tot communicatiestoornissen kan leiden en tot intrekking van zijn uitkering. Appellant heeft het probleem van de ontvangst van de post voorgelegd aan zijn verhuurder en de politie maar die hebben geen oplossing geboden. Naar de mening van appellant is de gemeente als verhuurder zelf verantwoordelijk voor veilige brievenbussen. 
    
    4. De Raad komt tot de volgende beoordeling, waarbij voor de tekst van artikel 35, eerste lid, van de Wet werk en bijstand (WWB) en het beoordelingskader wordt verwezen naar de aangevallen uitspraak.
    
    4.1. De Raad verenigt zich met het oordeel van de rechtbank dat appellant zelf verantwoordelijk is voor de ontvangst van zijn post en dat hij, indien hij daarbij problemen ondervindt, daarvoor eerst zelf een oplossing dient te zoeken. Niet gebleken is dat appellant eerst zelf heeft getracht het door hem gestelde probleem van de ontvangst van de post op te lossen. In dit verband had het op de weg van appellant gelegen om duidelijk te maken hoe vaak hij belangrijke post niet heeft ontvangen, welke maatregelen hij heeft genomen om zijn brievenbus te beveiligen en welke stappen hij heeft ondernomen richting zijn verhuurder en de politie. De stelling dat zijn verhuurder en de politie geen oplossing hebben geboden, heeft appellant niet nader onderbouwd. De conclusie is dan ook dat de kosten voor aanschaf van een postbus in het geval van appellant niet als noodzakelijke kosten in de zin van artikel 35, eerste lid, van de WWB kunnen worden aangemerkt.
    
    4.2. De stelling van appellant aangaande de rol van de gemeente als verhuurder treft geen doel. Het gaat in het onderhavige geschil om de taakuitoefening van het college in het kader van de toepassing van de WWB en niet om de civielrechtelijke taak die een verhuurder heeft. 
    
    4.3. Uit het voorgaande volgt dat het hoger beroep niet slaagt, zodat de aangevallen uitspraak voor bevestiging in aanmerking komt.
    
    5. Voor een veroordeling in de proceskosten bestaat geen aanleiding.
    
    
    BESLISSING
    
    De Centrale Raad van Beroep bevestigt de aangevallen uitspraak.
    
    Deze uitspraak is gedaan door C. van Viegen als voorzitter en J.F. Bandringa en C.H. Bangma als leden, in tegenwoordigheid van R.L.G. Boot als griffier. De beslissing is uitgesproken in het openbaar op 12 juni 2012.
    
    (get.) C. van Viegen.
    
    (get.) R.L.G. Boot.
    
    HD