Noten bevattende:  - interpellatievragen van het lid Van Velzen aan de staatssectretaris van Defensie inzake het dossier Ovaa/Spijkers;   - schriftelijke antwoorden van de bewindslieden van Binnenlandse Zaken en Koninkrijksrelaties op vragen gesteld in de eerste termijn van de behandeling van de begroting van Binnenlandse Zaken en Koninkrijksrelaties voor het jaar 2003 (29600 VII)
Staten-Generaal — Handelingen 
Datum: 2014-07-08 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Handeling 2002-2003, pag. 1982-1992

 
 
 

Handeling

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Vergadernummer
Datum vergadering

12-12-2002

Tweede Kamer der Staten-Generaal

2002-2003

nr. 27, pagina 1982-1992

28-11-2002

 

 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in vergadering

Noten bevattende: - interpellatievragen van het lid Van Velzen aan de staatssectretaris van Defensie inzake het dossier Ovaa/Spijkers; - schriftelijke antwoorden van de bewindslieden van Binnenlandse Zaken en Koninkrijksrelaties op vragen gesteld in de eerste termijn van de behandeling van de begroting van Binnenlandse Zaken en Koninkrijksrelaties voor het jaar 2003 (29600 VII)Pagina 1982-1992
Regeling van werkzaamheden (donderdag 28 november 2002)Pagina 1927-1928
Interpellatie-Van Velzen, gericht tot de staatssecretaris van Defensie, over het dossier Ovaa/SpijkersPagina 1915-1927
Presentie en opening (donderdag 28 november 2002)Pagina 1915-1915
Behandeling van: het wetsvoorstel Goedkeuring van het op 30 juni 2000 te 's Gravenhage tot stand gekomen Verdrag inzake sociale zekerheid tussen het Koninkrijk der Nederlanden en Nieuw-Zeeland (Trb. 2001, 102 en Trb. 2002, 38) (28278)Pagina 1928-1931
Lijst van ingekomen stukken, met de door de voorzitter ter zake gedane voorstellen (donderdag 28 november 2002)Pagina 1981-1981
Debat over de uitvoering van de gewijzigde motie-De Nerée tot Babberich c.s. over de Hanzelijn en de ondertunneling van de A2 (28600, nr. 59)Pagina 1931-1940
Behandeling van: het wetsvoorstel Wijziging van het Wetboek van Strafvordering in verband met de regeling van bevoegdheden tot het vorderen van gegevens van instellingen in de financiële sector, mede ter uitvoering van het op 16 oktober 2001 te Luxemburg tot stand gekomen Protocol bij de Overeenkomst betreffende de wederzijdse rechtshulp in strafzaken tussen de Lid-Staten van de Europese Unie, door de Raad vastgesteld overeenkomstig artikel 34 van het Verdrag betreffende de Europese Unie (vorderen gegevens financiële sector) (28353)Pagina 1915-1915
Voortzetting van de behandeling van: - het wetsvoorstel Vaststelling van de begrotingsstaat van het Ministerie van Binnenlandse Zaken en Koninkrijksrelaties (VII) voor het jaar 2003 (28600 VII); - het wetsvoorstel Vaststelling van de begrotingsstaat van het gemeentefonds voor het jaar 2003 (28600 B); - het wetsvoorstel Vaststelling van de begrotingsstaat van het provinciefonds voor het jaar 2003 (28600 C)Pagina 1944-1981
De behandeling van: het verslag van een algemeen overleg op 31 oktober over wapenexportbeleid (22054, nr. 66)Pagina 1940-1944

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 61 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
Noot 1 (zie blz. 1915)Interpellatievragen van het lid Van Velzen (SP) aan de staatssecretaris
van Defensie inzake het dossier Ovaa/Spijkers.1Waarom acht u de motivering van KPMG dusdanig ondermaats dat u meent1 dat u de vernietiging van het bindend advies heeft kunnen inroepen?2Kunt u aangeven hoe het mogelijk is dat u op vrijdag 8 november 2002 in
het NOS-Journaal meedeelde dat de kwestie Spijkers nu door juristen moet worden
opgelost, terwijl u diezelfde dag via de Landsadvocaat liet weten dat de heer
Spijkers terug bij af is2, dat hij derhalve geen zaak heeft, dat
Defensie jegens hem in de afgelopen 18 jaar in het geheel niet onrechtmatig
heeft gehandeld, en dat Defensie de heer Spijkers niet alleen een voorschot
weigert, terwijl de heer Spijkers geen inkomsten heeft maar bovendien weigert
nog langer de kosten van juridische bijstand van de heer Spijkers te dragen?3Kunt u aangeven waarom de heer Spijkers in eerste instantie een fors bedrag
aan schadevergoeding, inclusief een aanzienlijke smartengeldvergoeding, is
aangeboden, terwijl de Landsadvocaat nu namens u stelt dat Defensie jegens
de heer Spijkers in de afgelopen 18 jaar in het geheel niet onrechtmatig heeft
gehandeld?4Is er in uw ogen sprake van onbehoorlijk bestuur, als een staatssecretaris
in functie zich contractueel namens de Staat der Nederlanden jegens twee individuele
burgers bindt – hetgeen een uitvloeisel is van een specifieke opdracht
van de Tweede Kamer om het geschil met deze individuele burgers op te lossen –
en zijn opvolger de contractuele afspraken en toezeggingen aan de Kamer weigert
na te komen?5Kunt u aangeven waarom u meent dat Defensie in de afgelopen 18 jaar in
het geheel niet onrechtmatig tegen de heer Spijkers heeft gehandeld, en waarom
u meent dat u er alles aan heeft gedaan om deze onverkwikkelijke en al 18
jaar slepende zaak tot een goed einde te brengen terwijl uw voorganger, de
heer Van Hoof, in commentaar op de concept-overeenkomst die KPMG opstelde,
geen enkel commentaar heeft geleverd op de term «misleiding» noch
op de motivatie die hiervoor door KPMG werd geleverd, de concept-overeenkomst
zelfs al had goedgekeurd en ter ondertekening aan de heer Spijkers en mevrouw
Ovaa-van den Broek had voorgelegd?6Kunt u aangeven of en in hoeverre de berichtgeving van de afgelopen tijd
op waarheid berust?37Op welke wijze denkt u de zaak Spijkers op te lossen, dan wel heeft u
suggesties om tot een oplossing te komen, in aanmerking nemende dat de staatssecretaris
van Defensie op uitdrukkelijk verzoek van de Tweede Kamer – destijds
uitdrukkelijk en van harte gesteund door de CDA-fractie – heeft toegezegd
met een oplossing te zullen komen? 8Is het waar dat de zaken Ovaa-van den Broek en Spijkers onlosmakelijk
met elkaar verbonden zijn en zullen zijn en dat zowel u als uw voorganger
dat hebben erkend?9Kunt u, daar ook uw voorganger erkende dat uw ministerie het nodige te
verwijten valt, aangeven welk nader onderzoek u binnen het ministerie zult
gaan verrichten om betrokkenen/schuldigen ter verantwoording te roepen en
gepaste maatregelen te treffen? \ 1 De situatie over het standpunt van de staatssecretaris gebruikt
in de vragen 1, 2, 3 en 5 is ontleend aan het dossier dat door de advocaat
van de heer Spijkers ter beschikking is gesteld aan de Kamer, kamerstuk Def
02-198 en www.katholieknieuwsblad.nl.2 www.katholieknieuwsblad.nl.3 In de brieven met bijlagen van 7 en 12 november 2002 van
de advocaten van de heer Spijkers aan de vaste commissie voor Defensie, alsmede
de berichtgeving in het Katholiek Nieuwsblad van de afgelopen weken en het
defensieblad Trivizier, wordt aangegeven dat u de Tweede Kamer en de rest
van Nederland via de media, op talrijke punten onjuist informeert. Noot 2 (zie blz. 1944)BIJVOEGSELSchriftelijke antwoorden van de bewindslieden van Binnenlandse Zaken
en Koninkrijksrelaties op vragen gesteld in de eerste termijn van de behandeling
van de begroting van Binnenlandse Zaken en Koninkrijksrelaties voor het jaar
2003 (28 600-VII)Vraag van het lid Luchtenveld (VVD): De VVD constateert een steeds groter
wordende vertraging bij het benutten van de elektronische snelweg ten gunste
van de burger. Dieptepunt is wel te lezen dat zelfs de proef met het stemmen
op afstand weer is verschoven van de Statenverkiezingen in 2003 naar de Europese
verkiezingen in 2004.Er bestaan heldere doelstellingen voor het gebruik van de elektronische
snelweg door de overheid ten gunste van de burger: eind dit jaar Van vertraging is dus geen sprake al maken de budgettaire beperkingen
het niet mogelijk om een versnelling te realiseren.Het is niet juist dat het experiment met kiezen op afstand «weer»
is verschoven. De beslissing om niet in 2003, bij de verkiezingen voor Provinciale
Staten, te experimenteren dateert van januari 2002. Over de redenen die daaraan
ten grondslag hebben gelegen is dit jaar meerdere malen met de Kamer van gedachten
gewisseld. Er kan daarom geen sprake zijn van een «verrassing».Inmiddels zijn er nieuwe plannen gemaakt, waarover de Kamer al 21 januari
2002 is geïnformeerd, en die worden ook conform de planning uitgevoerd.
De Kamer heeft, de heer Luchtenveld refereerde daar ook aan, vorige week weer
een brief ontvangen over het project Kiezen op Afstand. De Kamer kent dus
de actuele stand van zaken.Vraag van de leden Luchtenveld (VVD) en Rietkerk (CDA): De heer Luchtenveld
vraagt naar de afschaffing van de zogenaamde actio popularis, het recht van
een ieder om beroep bij de bestuursrechter in te stellen. Hij wijst erop dat
er al een VVD-initiatiefwetsvoorstel ligt bij het CDA en de LPF. Hij vraagt
wanneer het kabinet in actie komt?De heer Rietkerk heeft in dit verband gevraagd of het kabinet plannen
heeft om het belanghebbende-begrip in de Algemene wet bestuursrecht te wijzigen.Het recht van een ieder om beroep bij de bestuursrechter in te stellen
(actio popularis) wordt, in lijn met het stelsel van de Algemene wet bestuursrecht,
vervangen door het recht van belanghebbenden daarop. Dat zal geregeld worden
door wijziging van de milieuwetgeving en de Wet op de Ruimtelijke Ordening.
Op dit moment wordt bezien in welk wetsvoorstel dit het snelste kan worden
meegenomen. U zult hierover nader worden bericht in het kabinetsstandpunt
inzake de Tweede Evaluatie van de Algemene wet bestuursrecht, waarin in bredere
zin een standpunt zal worden ingenomen over het belanghebbende-begrip in de
Algemene wet bestuursrecht. Dit kabinetsstandpunt kunt u in het eerste kwartaal
van 2003 tegemoet zien. Vraag van het lid Luchtenveld (VVD): De heer Luchtenveld heeft namens
de VVD het voorstel gedaan meer te werken met speciale wetgeving voor speciale
projecten. Hij denkt hierbij aan wetten inzake de Betuwelijn, Vijfde baan
Schiphol en de Hoge Snelheidslijn. In een dergelijke lex specialis worden
alle relevante besluiten integraal geïncorporeerd. Op die manier kunnen
volgens de Heer Luchtenveld, na een democratische besluitvormingsprocedure,
duizenden bureaucratische procedures worden vermeden. Hierbij dienen dan wel
één basisregeling en de mogelijkheid om één keer
volwaardige rechtsbescherming te waarborgen (mede op grond van het Europees
Verdrag voor de rechten van de Mens) te bestaan.Het kabinet onderschrijft het uitgangspunt van versnelling, bundeling
en stroomlijning van procedures en van beperking van het groeiend beroep op
de rechter. Dit dient in de ogen van het kabinet primair te worden bereikt
door algemene regelingen, zoals de in voorbereiding zijnde Rijksprojectenprocedure.
Verder wordt in het kader van de Algemene wet bestuursrecht aandacht besteed
aan de versnelling, bundeling en stroomlijning van procedures. Zo is inmiddels
tot stand gekomen de Wet uniforme voorbereidingsprocedure, die de inspraakprocedures
bij besluiten stroomlijnt. Op dit moment wordt de voor de inwerkingtreding
van deze wet nodige aanpassingswet voorbereid, die naar verwachting rond de
zomer van 2003 naar de Tweede Kamer wordt aangeboden. Voorts wordt gewerkt
aan de voorbereiding van het wetsvoorstel samenhangende besluiten, waarin
wordt opgenomen dat verschillende besluiten voor één project
zoveel mogelijk gebundeld één inspraak- en rechtsbeschermingstraject
kunnen doorlopen. Ook dit wetsvoorstel zal naar verwachting in 2003 kunnen
worden ingediend bij de Tweede Kamer.Dit neemt echter niet weg dat er in uitzonderlijke gevallen ook aanleiding
kan zijn voor het indienen van speciale wetgeving, zoals de vorige week bij
de Tweede Kamer ingediende Spoedwet wegverbreding. Vraag van het lid Luchtenveld (VVD): Moet de procedure voor het wijzigen
van de Grondwet niet worden aangepast om te voorkomen dat wetsvoorstellen
in tweede lezing worden ingediend die door het kabinet niet worden ondersteund?Een herziening van de Grondwet vindt plaats in twee lezingen (artikel
137 GW). Tussen de beide lezingen wordt de Tweede Kamer ontbonden. Indien
een herzieningsvoorstel in eerste lezing wordt aanvaard, is de regering verplicht
om een voorstel in tweede lezing bij de Tweede Kamer in te dienen. Dit blijkt
uit de totstandkomingsgeschiedenis van de Grondwetsherziening 1983. Het voordeel
van een behandeling van een tweede lezing aan de hand van een wetsvoorstel,
is dat de wetsprocedure duidelijk is en Grondwettelijk vastligt. Om voor het
specifieke geval dat een voorstel tot herziening van de Grondwet dat in eerste
lezing is aanvaard, door een nieuw kabinet niet wordt ondersteund een aparte
voorziening te treffen, ligt niet voor de hand, ook omdat een dergelijke situatie
slechts zeer zelden voorkomt. Die situatie doet zich thans (bij het Grondwetsvoorstel
met betrekking tot het correctief referendum) voor het eerst sinds 1971 voor;
toen ging het om een voorstel tot vervroeging van de datum van Prinsjesdag.Om deze redenen zie ik thans geen aanleiding de procedure van de Grondwetsherziening
te wijzigen.Bij een volgende (algehele) grondwetsherziening kan te gelegener tijd
worden bezien of dit onderwerp nadere aandacht behoeft.Vraag van het lid Luchtenveld (VVD): Afschaffen van het systeem van lijstverbindingen,
omdat het systeem teveel nadelen kent en met name niet altijd eerlijk uitwerkt.Het systeem van lijstverbindingen of lijstencombinaties moet gezien worden
in het licht van de restzetelverdeling. Ieder systeem van restzetelverdeling
heeft in zich een aantasting van het perfecte systeem van evenredigheid. Immers
op basis van een systeem van afronding wordt een volledige zetel toegekend,
terwijl het aantal uitgebrachte stemmen daartoe geen aanleiding geeft.De nadelen van het systeem van de lijstencombinatie zijn indertijd bij
de evaluatie van de Kieswet in 1989 onderkend. De regering
signaleerde toen enkele nadelen, die ook door de heer Luchtenveld zijn geconstateerd:
de evenredigheid wordt enigermate beperkt, het stelsel wordt voor de kiezer
iets minder doorzichtig en soms behalen partijen zetels terwijl andere partijen
met meer stemmen geen zetel verwerven. Maar ondanks die bezwaren was de regering
destijds van mening dat de mogelijkheid van lijstverbinding moest blijven
bestaan. Daarbij gaf de doorslag dat de regeling aan een behoefte in de praktijk
voorzag.Aan de toepassing van de lijstencombinatie zijn overigens wel enkele beperkingen
gesteld.Een lijstencombinatie wordt slechts in aanmerking genomen, voorzover de
deelnemende lijsten voldoende stemmen hebben verworven om op eigen kracht
een zetel te behalen. Een verbinding kan bij Tweede Kamer- en provinciale
statenverkiezingen slechts worden aangegaan, indien de betrokken groeperingen
in alle kieskringen een lijst hebben ingediend. Daarnaast heeft artikel P
9 van de Kieswet tot gevolg dat indien een lijst de volstrekte meerderheid
van de geldig uitgebrachte stemmen heeft verkregen, dat die meerderheid ook
in de zetelverdeling tot uitdrukking komt.Naar mijn mening zijn de nadelen van het systeem van de lijstencombinatie
destijds welbewust meegewogen bij de handhaving van deze mogelijkheid. De
door de heer Luchtenveld gesignaleerde nadelen vallen binnen deze categorie
en geven naar mijn mening geen aanleiding tot heroverweging van dit systeem.
Het alternatief dat ontstaat ten gevolge van de afschaffing van het systeem
van lijstencombinatie, heeft tot gevolg dat de restzetels toevallen aan een
willekeurige partij. De kans is daarbij groot dat die partij geen enkele affiniteit
heeft met de partij waarop de (rest)stemmen zijn uitgebracht. Dit effect acht
ik minder aantrekkelijk dan het systeem van de lijstencombinatie.Vraag van het lid Luchtenveld (VVD): De heer Luchtenveld stelt dat er
snel duidelijkheid moet komen over de vraag of gemeenten – gegeven de
komende afschaffing van de OZB op woningen – nog een rol zullen blijven
spelen bij de taxatie van woningen en bedrijven in het kader van de Wet Woz. Na de totstandkoming van het Strategisch Akkoord is door de VNG, de Waarderingskamer
en afzonderlijke gemeenten aandacht gevraagd voor de uitvoering van de Wet
WOZ in relatie tot het voornemen om de OZB voor woningen af te schaffen.In het bestuurlijk overleg normering van 26 september jl. is tussen de
beheerders van het gemeentefonds en de VNG afgesproken dat gemeenten ten behoeve
van het WOZ-tijdvak 2005–2008 de WOZ-werkzaamheden blijven uitvoeren.
De staatssecretaris van Financiën en ik hebben de gemeenten per brief
hierover geïnformeerd. De duidelijkheid voor de komende taxatieronde
is er dus.In hetzelfde overleg is door de VNG aangegeven dat indien de afschaffing
OZB een feit is, en in het staatsblad staat, er een nieuwe setting ontstaat.
De verantwoordelijke bewindspersonen zullen tijdig met de VNG om tafel gaan
zitten inzake de mogelijke modaliteiten van de uitvoering van de Wet Woz.Vraag van het lid Eerdmans (LPF): De Lijst Pim Fortuyn wil ook de strafbaarheid
van individuele ambtenaren expliciet opnemen in het Wetboek van Strafrecht.De LPF stelt zich op het standpunt dat de ambtenaar die als leidinggevende
het publieke belang ernstig heeft geschaad, vervolgd moet kunnen worden.In het Wetboek van Strafrecht is een aparte titel ambtsmisdrijven opgenomen
(titel XXVIII). In deze titel zijn de artikelen 355 tot en met 380 opgenomen,
die de specifieke ambtsmisdrijven regelen. Ik noem als voorbeelden: verduistering,
vervalsing in boeken, aannemen van steekpenningen.Sinds 1 februari 2001 is de wetgeving op het terrein van de omkoping van
ambtenaren en de ambtelijke corruptie nog ingrijpend gewijzigd. (verhoging
strafmaat en verruiming delictsomschrijvingen).Daarnaast blijft uiteraard de strafbaarstelling van andere «gewone»
delicten onverkort van kracht, ook voor ambtenaren. Overtreding vormt een
reden tot ingrijpen jegens ambtenaren. Dat kan ook buiten de strafrechtsketen
door het bevoegd gezag gebeuren. Te denken valt hierbij aan een strafontslag
of andere disciplinaire maatregelen, die hun oorzaak vinden in ambtelijk plichtsverzuim.De LPF vindt dat de ambtenaar die als leidinggevende het publieke belang
ernstig heeft geschaad vervolgd moet kunnen worden.Het bovenstaande, en de achterliggende gedachte van de hele titel die
over ambtsmisdrijven handelt, sluit hier naar mijn mening bij aan.Op 8 oktober 2002 heeft het College van procureurs-generaal nog een Aanwijzing
opsporing en vervolging ambtelijke corruptie uitgegeven.Vraag van het lid Eerdmans (LPF): De LPF zou graag een reactie ontvangen
op het gehouden pleidooi voor meer ambtelijke verantwoordelijkheid en prestaties.
Moeten we de knellende Ambtenarenwet en het ARAR afschaffen? (normalisatie).De discussie over de ambtelijke status loopt al een aantal jaren. In november
1997 nam de Tweede Kamer een motie aan waarin de regering verzocht werd na
te gaan onder welke voorwaarden de ambtelijke status afgeschaft kan worden
(Motie Zijlstra). De motie had vooral ten doel een verdere discussie aan te
zwengelen. Daarop is de Raad voor het overheidspersoneel (ROP) om advies gevraagd.
De ROP concludeerde in december 1998 dat het natuurlijke moment voor de afschaffing
van de ambtelijke status nog niet was aangebroken omdat niet duidelijk is
dat de kosten van deze operatie zullen opwegen tegen de baten van het te bereiken
resultaat.De toenmalige regering nam het standpunt in dat nu eerst de aandacht moest
worden gericht op het bijzondere karakter van de openbare dienst en de daaruit
voortvloeiende normen en waarden voor de ambtenaar. Dat is vervolgens gebeurd
en heeft geleid tot een eerste wijzigingsvoorstel van de Ambtenarenwet in
verband met integriteit. Dit wetsvoorstel ligt thans in de Eerste Kamer. Een
tweede wijziging van de Ambtenarenwet in verband met «waarden en normen»
is in een vergevorderd stadium van voorbereiding.Dit alles betekent niet dat de discussie over verdere normalisering is
afgesloten. De verankering van de wezenlijke elementen van het ambtenaarschap
in de Ambtenarenwet vormt hiervoor naar mijn oordeel geen belemmering.Overigens biedt het huidige ambtenarenrecht, dat o.a. in
het ARAR gestalte heeft gekregen ook ruimte voor wederzijdse resultaatafspraken,
bewust belonen, mobiliteit, maatwerk en noodzakelijke overplaatsingen van
ambtenaren.Vraag van het lid Kalsbeek (PvdA): Waarom bezuinigt het Kabinet op de
Raad van State door de Raad anders te behandelen dan de rest van de rechterlijke
macht?Deze vraag heeft betrekking op hoofdstuk II van de Rijksbegroting van
de Hoge Colleges van Staat Overigens is de Raad van State door het Kabinet
niet anders behandeld dan de rechterlijke macht. De bezuinigingen bij de Raad
van State hebben betrekking op het uitvoerende gedeelte van de Raad en niet
op de rechters van de Raad van State. Thans ben ik bezig met een bestuurlijke
ronde langs de Colleges, waarin ik met hun van gedachten wissel over de mogelijke
invulling van een volume- en efficiencytaakstelling op het apparaat van de
colleges. Tijdens het bestuurlijk overleg met de Raad van State zal eveneens
gesproken worden over de daling in de asielreeks en de budgettaire gevolgen
daarvan. Vooralsnog zijn de bezuinigingen opgenomen op het algemene artikel
van hoofdstuk II en zullen pas bij besluitvorming rond Voorjaarsnota/Kaderbrief
nader ingevuld worden.Vraag van het lid Kalsbeek (PvdA): Tijdens het algemeen overleg over de
Trendnota Arbeidszaken heeft deze minister gezegd dat het beleid zoals het
tweede kabinet Kok dat had uitgezet mbt het rapport van Rijn zal worden gecontinueerd.
Meer precies: het geld wat door Kok 2 was ingeboekt voor 2003 en latere jaren
blijft daarvoor gereserveerd. Dat was verrassend goed nieuws. Ik hoop dan
ook zeer dat de minister zich niet vergist heeft. Ik vraag het nog maar even
expliciet!Bij voorjaarsnota 2001 is structureel geld beschikbaar gesteld –
op basis van de analyse in het rapport van de werkgroep-Van Rijn – en
zijn afspraken gemaakt over de structurele aanwending van dit geld. Voor het
begrotingsjaar 2001 (dat al gedeeltelijk voorbij was) betrof dit een totaal
bedrag van Euro 0,976 miljard, in 2002 Euro 1,6 miljard en vervolgens licht
oplopend tot Euro 1,8 miljard in 2004 én alle daaropvolgende jaren.
Deze structurele verhoging van de uitgaven is opgenomen in de begrotingen
van de betreffende ministeries, te beginnen bij de begroting voor 2002.Zoals gezegd zijn er in 2001 afspraken gemaakt over de aanwending van
deze gelden, deze afspraken zijn veelal in CAO's vastgelegd. Om een voorbeeld
te noemen: in het onderwijs zijn carrièrelijnen (verder) ingekort.
In 2002 werd de carrièrelijn met 2 jaar ingekort, dit betekent dat
leraren in het basisonderwijs in plaats van in 20 jaar in 18 jaar het maximum
van hun schaal bereiken. De hiermee gepaard gaande kosten zijn niet eenmalig,
maar drukken in alle volgende jaren op de begroting van het ministerie van
OCenW. Een ander voorbeeld betreft Zorg en Welzijn. Ter verhoging van de capaciteit
is geld beschikbaar gesteld voor de verkoop van compensatie-uren. Deze maatregel
is niet alleen in 2002 van kracht maar ook in de jaren daarna. In de komende
jaren bestaat dus niet de mogelijkheid om dit geld op een alternatieve wijze
in te zetten. Overigens ben ik verheugd dat namens de PvdA wordt onderkend
dat dit kabinet zich jegens de werknemers van de rijksvoerheid consistent
en betrouwbaar opstelt. Ik zou dat niet als verrassend willen kwalificeren.Tabel 1.1. Beschikbare middelen voor arbeidsmarktproblematiek per sector
in miljoenen euro's ((tabel;sdu1;1.99m;54m;5))((controw;1)) ((wrt))((rowlijn)) ((Tc))((chgstyle;both;tq;rl))2001((Tc))2002((Tc))2003((Tc))2004
((Tr))Onderwijs en Wetenschappen((Tc))293((Tc))535((Tc))558((Tc))558 ((Tr))Zorg
en Welzijn((Tc))473((Tc))783((Tc))887((Tc))972 ((Tr))Rijksdienst((Tc))69((Tc))73((Tc))68((Tc))68
((Tr))Defensie((Tc))41((Tc))41((Tc))41((Tc))41 ((Tr))Politie((Tc))100((Tc))172((Tc))171((Tc))177((endtab))Bron: Trendnota Arbeidszaken Overheid 2002, Min BZK.Vraag van het lid Kalsbeek (PvdA): Mevrouw Kalsbeek stelde vragen over
de openbaarheid van subsidies en giften aan politieke partijen.Over dit onderwerp heb ik inmiddels gesproken met de partijvoorzitters.Daarbij is mij gebleken dat waar het giften en sponsoring betreft, het
beginsel van transparantie door de partijen breed wordt gedragen.Ik zal u één dezer dagen een brief zenden met mijn opvattingen.Nu reeds wil ik u zeggen dat ik er ook voorstander van ben om de voorschriften
over de openbaarheid van de inkomsten van politieke partijen te verbeteren.
Het moet voor een ieder eenvoudig te achterhalen zijn wat de financieringsbronnen
zijn van een politieke partij.De regels zouden giften van zowel rechtspersonen als natuurlijke personen
moeten betreffen. Ook gelieerde instellingen zouden onder de regels moeten
vallen.Bij het openbaarheidsvereiste zou het drempelbedrag verlaagd moeten worden.
Giften van € 2 000 of meer zouden in ieder geval openbaar gemaakt
moeten worden.Er ontstaan risico's indien een politieke partij te omvangrijke financiële
ondersteuning ontvangt van een bepaald bedrijf of bedrijfstak. Ik wil dan
ook voorstellen voorbereiden om aan de sponsoring van politieke partijen zekere
beperkingen te stellen. Als gezegd ben ik bereid u spoedig over de voorstellen
te informeren.Vraag van het lid Kalsbeek (PvdA): Hoe zit het met de APPA. Het onderwerp
zou afgelopen vrijdag in de ministerraad worden behandeld maar ik heb het
persbericht niet gezien.De nota van wijziging op het bij de Kamer aanhangige wetsvoorstel tot
wijziging van de Algemene pensioenwet politieke ambtsdragers, nr. 28 227)
zal ik op zéér korte termijn aan de Tweede Kamer doen toekomen.Vraag van het lid Kalsbeek (PvdA): Mevrouw Kalsbeek (PvdA) vraagt of de
Nationale ombudsman een nieuw «Algemeen Kader» voor een behoorlijke
afhandeling van burgerbrieven door de Rijksdienst zou moeten vaststellen,
gezien het feit dat het huidige kader uit 1989 stamt.De Nationale ombudsman heeft mij bericht dat hij voornemens is een onderzoek
uit eigen beweging in te stellen naar de behandeling van burgerbrieven door
de Rijksdienst. De Nationale ombudsman streeft ernaar dit onderzoek in september
2003 gereed te hebben. Aan de hand van dit onderzoek zal de Nationale ombudsman nagaan of het «Algemeen Kader» aanpassing
behoeft. De ombudsman verwacht evenwel niet dat het onderzoek tot grote aanpassingen
van het kader zal leiden. Het ligt wel voor de hand dat het kader wordt aangevuld
met richtlijnen over hoe moet worden omgegaan met nieuwe communicatiemedia.Zoals ik in mijn brief aan uw Kamer van 5 november jl. heb medegedeeld,
ben ik voornemens het huidige «Algemeen Kader» van de Nationale
ombudsman op korte termijn opnieuw onder de aandacht van mijn ambtgenoten
te brengen. Ik zal daarbij mijn ambtgenoten attenderen op het nieuwe onderzoek
van de Nationale ombudsman en hen verzoeken aan dat onderzoek hun medewerking
te verlenen. Tegelijkertijd hoop ik daarmee een impuls te geven – waar
nodig – aan een behoorlijke afhandeling van brieven van burgers.Vraag van het lid Kalsbeek (PvdA): Mevrouw Kalsbeek (PvdA) vraagt hoe
het staat met het wetsvoorstel extern klachtrecht.Het wetsvoorstel extern klachtrecht zal naar verwachting nog dit kalenderjaar
bij de Tweede Kamer worden ingediend.Vraag van het lid Smilde (CDA): Hoe kan de noodzakelijke onafhankelijkheid
van de rekenkamerfunctie worden gewaarborgd?Zoals u bekend zal zijn was het vorige kabinet voorstander van een onafhankelijke
rekenkamer voor zowel het gemeentelijke als het provinciale niveau. Het initiatief
om ook een rekenkamerfunctie mogelijk te maken lag bij de Tweede Kamer. Belangrijk
verschil tussen de rekenkamer en de rekenkamerfunctie is dat leden van de
raad geen lid mogen zijn van de rekenkamer, terwijl zij wel mogen deelnemen
aan een commissie die de rekenkamerfunctie uitoefent.Gesteld kan echter worden dat de onafhankelijkheid van de reken- kamerfunctie
op twee wijzen in de Gemeentewet is gewaarborgd. In de eerste plaats door
de samenstelling van de commissie die de reken- kamerfunctie uitoefent. Anders
dan de raadsleden, mogen de burgemeester, de wethouders en de gemeentelijke
ambtenaren namelijk geen lid zijn van de commissie die de rekenkamerfunctie
uitoefent. Bij de rekenkamerfunctie bestaat dus qua samenstelling weliswaar
geen onafhankelijkheid ten opzichte van de raad, er bestaat wel onafhankelijkheid
ten opzichte van het college, de burgemeester en de ambtelijke organisatie.Daarnaast is de onderwerpkeuze van belang. Net als de rekenkamer bepaalt
de commissie die de rekenkamerfunctie uitoefent haar eigen agenda. Deze commissie
bepaalt dus zelf welk onderdeel van het bestuur zij nader op doelmatigheid,
doeltreffendheid en rechtmatigheid zal controleren. Hierop heeft noch het
college of de burgemeester, noch de raad invloed. De raad kan de commissie
die de rekenkamerfunctie uitoefent wel verzoeken tot onderzoek doen, maar
de commissie kan deze verzoeken naast zich neerleggen.Ik wijs er overigens op dat de eerste evaluatie van de Wet dualisering
gemeentebestuur in de maanden mei en juni plaatsvond, dus zeer kort na de
inwerkingtreding van deze wet. Ik vind het dan ook geenszins teleurstellend
dat de rekenkamerfunctie op dat moment in 20% van de gemeenten was ingevoerd.
Gemeenten hebben nog tot 1 januari 2006 de tijd om een rekenkamer of rekenkamerfunctie
in te stellen.Vraag van het lid Smilde (CDA): Het CDA vraagt zich af of de aanwezigheid
van de wethouder bij de fractievergadering bijdraagt aan de als gevolg van
de dualisering benodigde cultuuromslag binnen gemeenten.Met het CDA ben ik van mening dat het voor de helderheid van de cultuuromslag
binnen gemeenten beter is als wethouders niet meer deelnemen aan de vergaderingen
van de eigen fractie. Ik heb echter een andere interpretatie van de resultaten
van de eerste evaluatie van de Wet dualisering gemeentebestuur op dit punt.
Mevrouw Smilde haalde uit deze evaluatie aan dat er in 60% van de gemeenten
afspraken zijn gemaakt over de aanwezigheid van de wethouder bij de «eigen»
fractievergadering. Zij zag dit als een negatieve ontwikkeling. We zullen
moeten nagaan in hoeverre deze afspraken juist positief kunnen worden gewaardeerd,
namelijk er op gericht de monistische praktijk te veranderen. Met andere woorden
veel van die afspraken zouden kunnen inhouden dat de betrokken wethouder(s)
juist niet aanwezig zijn bij fractievergaderingen.Vraag van het lid Smilde (CDA): Hoe kijkt de minister aan tegen de zogeheten
«Winsum-uitspraak» van de bestuursrechter?Voordat ik op de vragen van de g.a. mw Smilde inga schets ik even heel
kort waar het in het geval Winsum over ging. Dan kan er in ieder geval geen
misverstand bestaan over de vraag waar we het over hebben. In het geval Winsum
ging het over een raadslid die ook ambtenaar bij een waterschap was. De gemeenteraad
besloot over een aangelegenheid die het waterschap raakte. Betrokkene had
als ambtenaar van het waterschap brieven aan de gemeente geconcipieerd. Dit
was voor de bestuursrechter voldoende reden om te concluderen dat betrokkene
als raadslid niet mee had mogen stemmen.De Gemeente- en de Provinciewet bevatten een specifieke regeling die bepalen
in welke gevallen raads- en statenleden zich van stemming moeten onthouden.
Dat is het geval – voor zover hier van belang: ik ga nu niet op alle
details en nuances is – wanneer het gaat over een aangelegenheid die
betrokkene rechtstreeks of middellijk persoonlijk aangaat. Een louter zakelijke
betrokkenheid verplicht niet tot stemonthouding. Ik geef een voorbeeld: De
voorzitter van de plaatselijke harmonie mag als raadslid meestemmen over subsidie
aan de harmonie. Dat mag alleen niet als betrokkene als vertegenwoordiger
van de harmonie in het voortraject met de gemeente heeft onderhandeld. Deze
lijn is enkele jaren geleden neergelegd in gemeentewettelijke jurisprudentie
(Simpelveld). De wettelijke norm (in de Gemeentewet) waar het hier om gaat
is gericht tot het betrokken raadslid. Het is zijn of haar verantwoordelijkheid
om wel of niet mee te stemmen. Achteraf kan de rechter – als er procedures
uit voortvloeien – de rechtmatigheid van een genomen besluit toetsen.
Zakelijke betrokkenheid is gemeentewettelijk bezien niet per definitie een
reden om tot stemonthouding te concluderen. Dat geldt ook voor Provinciewet.Uit de Winsum-uitspraak blijkt dat de rechter het aantal
gevallen waarbij men zich van stemming dient te onthouden fors verruimt door
artikel 2:4 van de Algemene wet bestuursrecht – waar in algemene bewoordingen
staat dat bestuursorganen hun taak zonder zonder vooringenomenheid moeten
vervullen – op stemprocedures van toepassing te achten. Ook de Awb zegt
dat persoonlijke belangen geen rol mogen spelen, maar dat begrip wordt in
het kader van de Awb ruimer uitgelegd, te weten: elk ander belang dan het
belang van het bestuursorgaan. Bovendien is de schijn van belangenverstrengeling –
de g.a. mw Smilde wees daar op- al voldoende om tot stemonthouding te concluderen.Bij de totstandkoming van de Awb is uitdrukkelijk aandacht besteed tussen
de algemene norm van artikel 2:4 en de bepalingen met betrekking tot stemonthouding
in Gemeente- en Provinciewet. De stemonthoudingsregeling werd gezien als lex
specialis ten opzichte van de Awb. Het is jammer dat de rechter hier geen
overweging aan wijdt.Het lijkt er inderdaad op dat deze nieuwe jurisprudentie betekent dat
raads- en statenleden zich veel vaker van stemming dienen te onthouden. Ik
vind daarom dat we heel goed moeten kijken naar de consequenties van die uitspraak,
omdat het stemrecht in algemeen vertegenwoordigende organen een wezenlijk
recht is Om het juiste inzicht te krijgen in de gevolgen van deze uitspraak
in de praktijk heb ik VNG, IPO en de commissarissen van de Koningin (die deze
zaak in hun periodiek overleg met mij hebben aangekaart) uitgenodigd voor
(ambtelijk) overleg hierover. Dit zal binnenkort plaatsvinden. Op dit moment
kan en wil ik niet verder daarop vooruitlopen.Op de vraag hoe ik denk over het feit dat de cdK van Zuid-Holland enkele
statenleden onlangs verbood mee te stemmen kan ik op dit moment dan ook niet
meer zeggen dan dat dat de verantwoordelijkheid van de cdK is. Ik heb de cdK
hierover nog niet benaderd dus ik weet niet wat zijn overwegingen zijn geweest
en ik ken ook de precieze besluitvorming niet.Vraag van het lid Smilde (CDA): De minister blijft verantwoordelijk voor
ZBO's. Hoe wordt deze verantwoordelijkheid zichtbaar?Het CDA is uiterst kritisch t.o.v. het inrichten van nieuwe ZBO's en is
benieuwd naar de uitkomsten van de evaluatie waarover gesproken is in het
strategisch akkoord.Bij de instelling van nieuwe ZBO's volgt het kabinet kritisch de aanwijzingen
voor de regelgeving inzake ZBO's. Daarin staat dat een ZBO slechts in het
leven kan worden geroepen als aan bepaalde voorwaarden is voldaan. Ook naar
mijn mening moeten nieuwe ZBO's alleen ingesteld worden bij gebleken noodzaak
en uiteindelijk geldt dat de minister altijd een zekere verantwoordelijkheid
voor het ZBO heeft. Een onbeperkte informatieplicht dient daar altijd deel
van uit te maken, maar anderzijds moet ook inhoud worden gegeven aan de zelfstandigheid
van het ZBO. In de nieuwe Comptabiliteitswet zijn voorschriften voor de verantwoording
(financieel en gebruik van bevoegdheden) door de minister over het ZBO opgenomen.Het strategisch akkoord bevat het voornemen om de doelmatigheid van zelfstandige
bestuursorganen en de groei van dat verschijnsel te evalueren, mede in het
licht van de beperkte ministeriële verantwoordelijkheid voor hun functioneren.
Het ministerie van BZK zal de evaluatie tezamen met het ministerie van Financiën
uitvoeren. Daarbij worden vanzelfsprekend ook de andere ministeries en de
ZBO's zelf betrokken. Het plan van aanpak zal zo spoedig mogelijk naar de
Kamer worden gestuurd. De evaluatie zal in 2003 starten en loopt door tot
en met 2004.Vanwege het grote aantal ZBO's en de diversiteit aan ZBO's vereist de
aanpak van de evaluatie de nodige voorbereiding en zorgvuldigheid. Naar verwachting
zullen eind 2003 de eerste uitkomsten van de evaluatie ten behoeve van de
Tweede en Eerste Kamer beschikbaar komen. De informatie die hieruit beschikbaar
komt kan mede worden gebruikt voor een zorgvuldige besluitvorming over het
voorstel voor de Kaderwet ZBO's. Het kabinet heeft daarom de Eerste Kamer
voorgesteld de behandeling van het wetsvoorstel Kaderwet ZBO's voorlopig aan
te houden.Het voornemen is dat in de tweede tranche (2004) van de evaluatie de afzonderlijke
ministers zelf het functioneren van ZBO's op hun terrein evalueren. Over de
uitkomsten hiervan zullen zij vervolgens de Tweede Kamer moeten berichten.Vraag van het lid Rietkerk (CDA): Ondersteuning Operatie Hartslag Heerlen.
Wat is de stand van zaken? Hoe zit het met de financiën?Heerlen is druk bezig met de uitvoering van Operatie Hartslag. Tijdens
mijn werkbezoek van 28 oktober 2002 hebben wij ons uitvoerig laten informeren
over dit project van de gemeente Heerlen en de stand van zaken. Heerlen heeft
inmiddels ook al concrete resultaten geboekt, zoals De stationsomgeving is
schoon en dat blijft zo als het aan alle partijen ligt.Heerlen streeft naar een duurzame 24-uursopvang. Daarom is de tijdelijke
nachtopvang door het Legers des Heils achter het OAC opengesteld. Er is een
meldpunt ingesteld voor drugs- en prostitutie-overlast.De samenwerking met de buurgemeenten loopt steeds beter, omdat men ook
daar meer en meer onderkent dat het drugsprobleem een regionaal probleem is.In het afgelopen anderhalf jaar zijn 24 drugspanden gesloten in Heerlen.
In 2 gevallen besliste de rechter anders en werd de sluiting ongedaan gemaakt.Ook de acties van de NS leveren de eerste resultaten op en een beter gevoel
bij de treinreizigers van en naar Heerlen. Mede door het plaatsen van 27 camera's,
het instellen van extra particuliere bewaking in het station en het extra
schoonmaken van het station. Voor 2003 zijn er tevens extra investeringen
toegezegd en wordt gewerkt aan het Keurmerk Veilig Station. De gemeente Heerlen
realiseerde een infobalie die voortdurend is bezet door toezichthouders.Het KLPD biedt extra structurele steun door inzet van 2 functionarissen
die in extra diensten patrouilleren in de Euregiotrein.Door de gemeente is een extra juridisch medewerker aangetrokken en een
coordinator Operatie Hartslag aangetrokken.Er is extra straatverlichting aangebracht op de veiligheid in de nachtelijke
uren te vergroten.Op 4 november jongstleden is het Stadskantoor Heerlen geopend, een nevenvestiging
van het openbaar ministerie waarin ook andere justitiepartners participeren. Ten aanzien van de financiën het volgende:Heerlen heeft bij de voormalige Minister van Binnenlandse Zaken en Koninkrijkrelaties
een claim van 14 mln euro ingediend voor Operatie Hartslag. De kosten van
uitvoering van de projecten zijn door Heerlen geschat op circa 27,5 mln euro
over 3 jaar. De helft van dit bedrag is afgedekt door de gezamenlijke partners.
Heerlen heeft aan BZK, Justitie en VWS gevraagd de overige 14 mln euro voor
haar rekening te nemen. Overigens betrof het verzoek aan Heerlen vooral financiering
van uitbreiding van politiecapaciteit (circa 2,27 mln euro). Bij brief van
16 oktober jl. heb ik de gemeente Heerlen laten weten dat ik op dit moment
geen mogelijkheden zie om te komen tot extra politiecapaciteit in de gemeente
Heerlen.Uiteindelijk heeft het vorige kabinet de volgende middelen ter beschikking
gesteld:BZK versterkt een bijdrage van 367 000 euro over een periode van
3 jaar voor het aantrekken van een coördinator en voor de monitoring.
Tevens heeft BZK in het kader van het programma «Onze Buurt aan zet»
een bedrag van 1,13 mln euro aan de gemeente verstrekt.VWS heeft bij behandeling van haar suppletoire begroting in april 2002
toegezegd de middelen die Heerlen heeft gevraagd voor bemoeizorg ter beschikking
te stellen (2,27 mln euro).Justitie draagt zorg voor de bekostiging van het Stadskantoor Heerlen.Al met al kan Heerlen rekenen op een bijdrage van het kabinet aan operatie
Hartslag van minimaal 4 mln euro. Wij zijn bereid nader overleg te plegen
met de gemeente Heerlen over concrete nadere activiteiten in het kader van
de Operatie Hartslag en de oplossing van eventueel resterende financiële
knelpunten daarbij.Vraag van het lid Rietkerk (CDA): Is het rapport van de Rfv over de frictiekosten
gemeentelijke herindeling Overijssel (onder meer Hof van Twente) al klaar?Het rapport zal naar verwachting omstreeks de jaarwisseling worden afgerond.
De Raad zal rechtstreeks aan de Tweede Kamer rapporteren, aangezien het onderzoek
op verzoek van de Tweede Kamer plaatsvindt. Vraag van de leden Van Gent (Groen Links) en De Graaf (D66): Klokkenluidersregeling:
kunnen klokkenluiders nu wel rechtstreeks bij de commissie terecht?Uitgangspunt in de bevoegdheidsverdeling tussen enerzijds de minister
van BZK en anderzijds de andere overheidsorganen is dat het zorgdragen voor
de integriteit van overheidsorganen primair een verantwoordelijkheid is van
de leiding van de desbetreffende organisatie. Vanuit zijn rol van coördinerend
bewindspersoon voor het integriteitsbeleid van de publieke sector heeft de
minister van BZK tot taak het integriteitsbeleid in de verschillende overheidssectoren
te ondersteunen, te stimuleren en waar nodig te sturen. Dit gebeurt door middel
van wet- en regelgeving. In dit verband breng ik u in de herinnering het thans
bij de Eerste Kamer in behandeling zijnde wetsvoorstel tot wijziging van de
Ambtenarenwet, onder andere inhoudende een beperkte openbaarmaking van gemelde
nevenfuncties en een beperkte verplichting tot melding van financiële
belangen. Verder noem ik een in voorbereiding zijnd wetsvoorstel tot wijziging
van de Ambtenarenwet, op grond waarvan overheden worden verplicht tot het
voeren van een integriteitsbeleid en tot het vaststellen voor hun organisatie
van een gedragscode.Daarnaast wil ik overheden ondersteunen onder andere door middel van een
specifieke integriteit website, waarop integriteitsregelingen, jurisprudentie
e.d. worden geplaatst die door een ieder kan worden geraadpleegd.Voor wat betreft de opmerking over de mogelijkheid van een rechtstreekse
toegang tot een onafhankelijke instantie verwijs ik u gaarne naar mijn antwoord
op de eerder door u ter zake gestelde vraag waarin ik heb aangegeven dat rijksambtenaren
onder omstandigheden een vermoeden van een misstand rechtstreeks bij de Commissie
integriteit rijksoverheid (CIR) kunnen melden, derhalve zonder eerst de interne
weg te bewandelen.Vraag van het lid Van Gent (Groen Links): Hoe gaat de minister van BZK
om met gouden handdrukken in de openbare sector. In het algemeen ben ik geen voorstander van gouden handrukken, en in de
regel zijn deze ook niet nodig. Zoals beschreven in het rapport «Benoeming,
beloning en ontslag van topfunctionarissen in de (semi-) publieke sector»
zijn er prima regelingen bij afslankingen of verandering van functies of taken
die erin voorzien hoe met de daaruit voortvloeiende rechtspositionele vragen
moet worden omgegaan.Als men afscheid van elkaar wil nemen zoals dat heet , verdient het altijd
de voorkeur dat een ieder met werken aan de kost komt. Dan ligt het voor de
hand eerst te bezien of niet elders een passende functie gevonden kan worden.In geval dit alles geen soelaas biedt, zal op transparante, deskundige
en verantwoorde wijze een individuele afvloeiingsregeling moeten worden getroffen.
Dit is uiteraard individueel maatwerk.Vraag van het lid Van der Staaij (SGP): De minister is eindverantwoordelijk
voor het KLPD. Daarom wil ik de minister aanspreken op de capaciteit van de
digitale recherche (...). Welke prioriteit geeft de minister aan digitale
recherche en hoe wil hij dat tot uitdrukking brengen in de capaciteit?Binnen de politie zijn op regionaal, bovenregionaal en landelijk niveau
voorzieningen ingericht ten behoeve van digitaal rechercheren. Op landelijk
niveau is hiertoe bij het KLPD de Groep digitaal rechercheren ingericht, die
onlangs is uitgebreid in het kader van de terrorismebestrijding. Per 1 januari
2003 zal deze groep nagenoeg volledig bezet zijn. Om een extra impuls te geven
aan het digitaal rechercheren binnen de politie en het OM is in 2001 een landelijk
project Digitaal Rechercheren gestart. Dit project wordt gefinancierd door
de departementen van Justitie en van Binnenlandse Zaken en Koninkrijksrelaties
en heeft als doel de deskundigheid binnen politie en OM op het terrein van
digitale opsporing te vergroten en de toepassing van digitale opsporingsmethoden
in onderzoeken te bevorderen. In 2003 worden de ontwikkelingen in het kader
van dit project met kracht voortgezet.Vraag van het lid Van der Staaij (SGP): Heeft het kabinet nog geen standpunt
over de wenselijkheid van constitutionele toetsing en waarom
moet dat bezien worden in het kader van de Europese Unie? Hoe is het ontbreken
van een constitutionele toetsing te rijmen met het feit dat wetten wel aan
internationale verdragen getoetst kunnen worden?Het vorige kabinet heeft in april van dit jaar een notitie het licht doen
zien over de wenselijkheid van constitutionele toetsing van wetten aan grondrechten
in de Nederlandse Grondwet. De discussie hierover kan niet los worden gezien
van de toetsing aan internationale rechtsnormen, en in de notitie is daaraan
dan ook de nodige aandacht besteed.Dit kabinet heeft hierover nog geen nader standpunt bepaald, mede in afwachting
van de behandeling door de Tweede Kamer van het initiatiefvoorstel-Halsema
over dit onderwerp. Momenteel zijn er in het kader van de Europese Unie belangrijke
constitutionele ontwikkelingen gaande. Binnen de Europese Conventie wordt
ook uitgebreid gesproken over het onderwerp grondrechten. Deze ontwikkelingen –
die ik met grote belangstelling volg – zullen mede betrokken moeten
worden bij het denken over constitutionele toetsing.Vraag van het lid Teeven (LN): Wat vind de minister van het mogelijk verdwijnen
van het VOS-project dat momenteel in de politie-regio Rotterdam-Rijnmond wordt
uitgevoerd?Dit onderwerp zullen wij betrekken bij het wetgevingsoverleg «politie
en veiligheid» van maandag 2 december a.s.Vraag van het lid Teeven (LN): Is de minister van BZK nog steeds van mening
dat het Rijk een betrouwbare werkgever is?Is het Rijk nog steeds aantrekkelijk voor de hogere niveaus (m.n. vanaf
hoofdgroep V)?Ja, het Rijk is een betrouwbare werkgever. Het Rijk afficheert zich in
zijn imago campagne bovendien als aantrekkelijke werkgever. Een aantrekkelijke
werkgever is innovatief, productief en efficiënt. De huidige bezuinigingen
beogen een kleinere maar betere overheid te bewerkstelligen. Ondanks de forse
taakstellingen heeft het Rijk de komende jaren jaarlijks zo'n 8 000 vacatures
door vergrijzing. Via interne arbeidsmarktcommunicatie laat het Rijk zijn
rijksambtenaren zien welke loopbaanmogelijkheden er zijn binnen het Rijk.De inspanningen van de afgelopen jaren om het imago van het Rijk te verbeteren
en met name de zichtbaarheid als werkgever te vergroten werpen hun vruchten
af. 25% van de jongeren uit de bovenbouw van VMBO, HAVO en VWO zou in de toekomst
wel bij het Rijk willen werken; het Rijkstraineeprogramma voor jonge academici
en HBO'ers heeft dit jaar 700 sollicitanten meer aangetrokken dan vorig jaar
(1900 in 2002 resp. 1200 in 2001); en de carrièresite werken bij de
overheid heeft vanaf 1 oktober 2001 een CV bank: hierop staan momenteel 3000
CV's van met name hoger opgeleiden die aangeven bij het Rijk te willen werken.In de lopende CAO is een kleine 12 miljoen euro gereserveerd voor extra
beloning van hoger opgeleiden, en is nog eens 10 miljoen euro opgenomen voor
beloning van bijzondere categorieën: zware specialisten en managers bij
uitvoeringsorganisaties.Vraag van het lid Kalsbeek (PvdA): Hoe staat het eigenlijk met artikel
1 van de Grondwet? Wat doet de minister aan het probleem dat het voor jongeren
met een allochtone achtergrond vrijwel onmogelijk is een disco binnen te komen?De wetgever heeft een zeer duidelijke boodschap als het gaat om het gedrag
waar mevrouw Kalsbeek op wijst; zowel in artikel 1 van de Grondwet als in
de Algemene wet gelijke behandeling als in het Wetboek van Strafrecht, is
discriminatie op grond van ras verboden. Ik wil hier ook heel helder over
zijn; discriminatie is volstrekt ontoelaatbaar. Ik heb het hier uitdrukkelijk
over discriminatie in brede zin want helaas is het voorbeeld van discotheken
dat mevrouw Kalsbeek aandraagt, niet de enige vorm van discriminatie die voorkomt
in onze samenleving. Helaas kunnen we niet volstaan met verwijzen naar de
wettelijke norm. Het zal duidelijk zijn dat dit probleem niet met een pennenstreek
valt op te lossen. Het gaat hier om een combinatie van integratie van etnische
groepen en acceptatie in onze samenleving. De coördinatie van het integratiebeleid
is overgegaan naar de Minister van Vreemdelingenzaken en Integratie. Dit neemt
niet weg dat ik vanuit mijn verantwoordelijkheid voor de Grondwet en de Algemene
wet gelijke behandeling meer algemeen betrokken ben bij de bestrijding van
discriminatie. Om deze reden hecht ik bijzonder belang aan een nieuwe impuls
die het kabinet wil geven aan het antidiscriminatiebeleid. Hiervoor wordt
op dit moment een actieplan ter bestrijding van rassendiscriminatie voorbereid.Vraag van het lid Slob (ChristenUnie): Vertrouwen in gemeentelijke dienstverlening
(onderzoek gemeentelijke dienstverlening door de Consumentenbond).Het onderzoek van de consumentenbond is gebaseerd op de meningen en inschattingen
van raadsleden. Daarnaast zie ik adequate, objectieve, en voor eenieder toegankelijke
informatie over gemeentelijke producten/prestaties en kosten als een andere
belangrijke component van transparantie.Ik wil deze ambitie de komende jaren langs verschillende sporen realiseren.1. In het kader van de operatie «Beter bestuur voor burgers en bedrijven»
(B4) wil ik een aantal acties ondernemen.Ik wil (openbare) benchmarking bij gemeenten stimuleren. In dit verband
noem ik de activiteiten van de Stichting Rekenschap, die momenteel onder meer
een zogenoemde proeftuin openbare benchmarking uitvoert. Ik steun die activiteiten.2. In het kader van MDW is reeds onderzoek verricht naar de gemeentelijke
dienstverlening. De resultaten van dat onderzoek waren aanleiding om een werkgroep
in te stellen. Deze werkgroep tarieven is onlangs met haar werkzaamheden gestart.
In de werkgroep zijn de ministeries van BZK en Financiën, de VNG en het
IPO vertegenwoordigd. Deze werkgroep heeft tot taak nadere opties te verkennen
voor het transparanter maken en beperken van tariefverschillen in leges bij
gemeenten. Hiertoe is een onderzoek opgestart. Het onderzoek zal naar verwachting
in het voorjaar 2003 worden afgerond, en worden besproken in het voorjaarsoverleg
tussen Rijk en VNG in 2003.3. Ik heb onlangs een traject gestart om met de gemeenten een gemeen telijke productenlijst op te stellen die alle gemeentelijke producten
bevat. Dit traject is enerzijds gericht op de organisatie van de informatievoorziening
van gemeenten richting Rijk ten behoeve van het onderhoud van de financiële
verhouding, en moet anderzijds de vergelijking tussen gemeenten onderling
vergemakkelijken.Ik zal naast VNG en IPO ook maatschappelijke organisaties als de Stichting
Rekenschap en de consumentenbond zoveel mogelijk betrekken bij het werken
aan meer transparantie op gemeentelijk niveau. Noot 3 (zie blz. 1974)LIJSTENCOMBINATIESEen lijstencombinatie of lijstverbinding is een verbinding van lijsten
van verschillende politieke groeperingen. Dit is sinds 1973 mogelijk voor
kamerverkiezingen en statenverkiezingen, en sinds 1989 mogelijk voor gemeenteraadsverkiezingen.I. Procedure volgens de kieswet (artikelen : I.10 e.v.,
P.4 e.v.)Als een lijstencombinatie wordt aangegaan, wordt deze alleen als één
lijst beschouwd, indien tenminste aan twee van de verbonden lijsten een zetel
was toegewezen, indien geen lijstencombinatie zou zijn gevormd.Indien de lijstencombinatie bij zetelverdeling blijft bestaan, wordt binnen
de lijstencombinatie de restzetelverdeling volgens het principe van de grootste
overschotten toegedeeld.Dit laatste is veelal in het voordeel van de kleine partijen. Voor grote
partijen is het echter een nadeel, omdat deze vaak op «eigen kracht»
restzetels kunnen halen. Grote partijen hebben niet vaak een groot overschot.
Voor hen geldt normaliter het beginsel van grootste gemiddelden, en voor grote
partijen zal het gemiddelde per zetel niet zo snel dalen als bij kleine partij
en.Zetelverdeling is bij wet geregeld. Bij gemeentes met 19 zetels of minder
geldt altijd het systeem van grootste overschotten, wat bij deze gemeentes
niet zonder risico's is voor lijstencombinaties. Het kan gebeuren, dat omdat
er een lijstencombinatie is aangegaan, een restzetel niet aan een partij zou
toekomen, die deze partij zónder het aangaan van een lijstencombinatie,
wél zou hebben gekregen. Dit komt door de manier waarop binnen een
lijstencombinatie de restzetels worden verdeeld. Bij gemeentes met 21 of meer
zetels geldt het systeem van grootste gemiddelden!Op lokaal niveau hebben lijstencombinaties het sterkste effect.II. Staatscommissie Cals/Donner 1968Deze staatscommissie heeft over lijstencombinaties gediscussieerd. De
commissie was verdeeld over dit onderwerp, maar er was een meerderheid die
de mogelijkheid tot het aangaan van een lijstencombinatie steunde. De commissie
gebruikte de volgende argumenten.Argumentatie voor1. Samengaan van partijen bij de verkiezingen wordt vergemakkelijkt, naast
de weg van het indienen van een gezamenlijke kandidatenlijst.2. Er zal een nauwere band ontstaan tussen (kamer)leden van de «verbondenen»
dan wanneer de lijsten ongebonden waren gebleven.3. De lijstencombinatie zal een zekere bundeling van partijen tot gevolg
hebben, terwijl voor het tot stand brengen van stembusakkoorden een kiesrechtelijke
mogelijkheid tot formalisering wordt geboden.Argumentatie tegen1. De lijstencombinatie kan door kleine groeperingen misbruikt worden,
die vermoeden de kiesdeler niet zelfstandig te halen. In het huidige stelsel
is de eis opgenomen, dat een lijstencombinatie pas gaat gelden als tenminste
twee partijen zelfstandig de kiesdeler halen.2. Onduidelijkheid voor de kiezer, omdat het niet op het stembiljet staat
vermeld welke partijen een lijstencombinatie zijn aangegaan. Dit leidt tot
verwarring bij de kiezer.3. Een lijstencombinatie is niet dé maatregel om grotere politieke
verbanden te creëren.III. Korte schets van de parlementaire discussieHet argument om de mogelijkheid tot lijstencombinaties in te voeren, was
het feit dat de regeling zónder lijstencombinaties te veel in het voordeel
was van de grote partijen. Door invoering van lijstencombinaties in een stelsel
van grootste gemiddelden wordt de kans op een restzetel groter. Binnen de
lijstencombinatie komt de restzetel dan vaak toe aan de kleine partij.De discussie over dit onderwerp is in 1973 en 1989 gevoerd. Het onderwerp
«lijstencombinaties» werd toen behandeld in een algehele herziening
van de Kieswet. Deze twee herzieningen zijn uiteindelijk door de VVD geaccordeerd,
hoewel de VVD het eigenlijk niet eens was met de mogelijkheid van lijstencombinaties.Als voornaamste argument werd naar voren gebracht dat de mogelijkheid
tot lijstencombinaties een zekere inbreuk levert op het beginsel van evenredige
vertegenwoordiging.De mogelijkheid tot lijstencombinaties werd mogelijk gemaakt om de samenwerking
en samenbundeling van partij en te bevorderen. Staatscommissie Cals/Donner
1968, p. 44 van het rapport: «Partijen, die tot samenwerking bereid
zijn, maar voor wie een fusie of een gezamenlijke kandidaatstelling niet of
nog niet tot de mogelijkheid behoort, zouden dan de mogelijkheid krijgen om
door het aangaan van een lijstverbinding hun politieke overeenstemming te
demonstreren en zij maken kans op een bescheiden premie in de vorm van een
extra zetel. De op de verbonden lijsten gekozen Kamerleden zullen, zo zij
al niet tezamen een fractie gaan vormen, een nauwere band met elkaar hebben
dan wanneer de lijsten ongebonden waren gebleven. De lijstverbinding kan dus
een zekere samenbundeling van partijen tot gevolg hebben, terwijl voor het
tot stand brengen van stembusakkoorden een kiesrechtelijke mogelijkheid tot
formalisering wordt geboden.»In 1973 is de mogelijkheid tot het aangaan van lijstencombinaties op nationaal
en provinciaal niveau met grote meerderheid van stemmen aanvaard. In 1989
werden lijstencombinaties ook mogelijk gemaakt bij gemeenteraadsverkiezingen.
Toen is de algehele herziening van de Kieswet met algemene stemmen aangenomen.De Kiesraad kon in 1989 over dit onderwerp géén eensluidend
advies geven. Voor de regering waren de argumenten, dat de
doorzichtigheid van het kiesstelsel voor de kiezer is verminderd en dat in
de praktijk meestal zetelwinst de enige drijfveer was om een lijstencombinatie
aan te gaan, niet overtuigend genoeg om de regeling te schrappen.1973VVD: Het politieke doel van lijstencombinaties is een hechtere samenwerking
tussen partijen. Dit hoeft niet per se aan de mogelijkheid tot lijstencombinaties
te worden gekoppeld.Op andere manieren kan ook een hechtere samenwerking ontstaan, door publiekelijk
te verklaren dat partijen met elkaar afspreken, dat zij politiek gelijk zullen
opereren. Naast dit politieke doel komt dan het technische doel: extra zetelwinst
pakken. (In de praktijk blijkt dat dit het hoofddoel is geworden, uitzonderingen
daargelaten, zoals het ontstaan van het CDA en GroenLinks.) Voorts had de
VVD als argument dat het onwaarschijnlijk is dat lijstencombinaties het beoogde
politieke doel hebben, omdat de partijen die een lijstencombinatie zijn aangegaan,
waarschijnlijk ná de verkiezingen op een onafhankelijke lijn van elkaar
zullen doorgaan.De VVD wilde eigenlijk het liefst deze regeling schrappen, en stemde in
1973 met uitzondering van drie leden (Geertsema, Vonhoffen Rietkerk) tegen.
Ook CPN, PSP, GPV, SGP en RKPN waren tegen.1989In 1989 is de mogelijkheid van lijstencombinaties uitgebreid naar de gemeenteraadsverkiezingen.
De VVD vond het logisch, dat als er op landelijk en provinciaal niveau de
mogelijkheid was tot lijstencombinaties, dat dit ook het geval moest zijn
op gemeentelijk niveau.De herziening van de Kieswet is met algemene stemmen aangenomen.IV. Algemene nadelen van lijstencombinaties1. Het behalen van extra zetelwinst lijkt het hoofddoel te zijn geworden.
Het oorspronkelijke doel, het bijdragen aan verdere bundeling van politieke
groeperingen, is uit het zicht verdwenen. Want na de verkiezingen stellen
de partijen die een lijstencombinatie waren aangegaan zich over het algemeen
weer onafhankelijk van elkaar op. 2. Op deze manier wordt het stelsel van evenredige vertegenwoordiging
(ons huidige stelsel) toch wat aangetast, want de stemmen op de ene partij
komen ten goede aan de andere partij. De CPN had eens een keer meer stemmen
dan de PPR, maar de PPR kreeg één zetel meer.3. De doorzichtigheid van het kiesstelsel voor de kiezer kan worden verminderd.4. De partij-identiteit kan op deze manier verloren gaan of verdoezelen.5. De kiezer kan er minder van op aan, dat zijn stem bij de partij van
zijn keuze terecht komt.V. Algemene voordelen van lijstencombinaties1. Uit de praktijk zou zijn gebleken dat deze in een behoefte voorziet.2. Op deze manier worden andere partijen «afgeremd».3. Het aantal stemmen kan in een zo groot mogelijk aantal zetels worden
omgezet.4. De zetel die je aan je partner verliest, komt dan in ieder geval niet
bij een partij terecht waar je deze extra zetel nog minder graag ziet toevallen.VI. LiteratuurUit de literatuur over dit onderwerp is nog het volgende te destilleren.1. Een grote partij heeft bij lijstverbinding 3% kans op verlies van één
zetel, 78% kans op ongewijzigd resultaat, en 19% kans op winst van één
zetel.Een kleine partij heeft 63% kans op ongewijzigd resultaat, en 37% kans
op winst van één zetel (verliest dus nooit).Uitgangspunt hierbij is natuurlijk wel dat een lijstverbinding géén
invloed op het stemgedrag zal hebben. Of dit zo is, kan alleen plaatselijk
beoordeeld worden.Verdeling van de restzetels: kleine partijen hebben normaliter nauwelijks
kans op een restzetel, maar binnen een lijstencombinatie is deze kans twee
keer zo groot.De kleine partij wordt er nooit slechter van, een grote kan er wel slechter
van worden.2. In de praktijk hebben de kleinere partijen dus vaak veel meer voordeel
van lijstverbindingen dan grote partijen. Er zijn hier vele voorbeelden van
te vinden.Bij de voorlaatste kamerverkiezingen heeft de SGP dankzij een lijstencombinatie
met het GPV en de RPF, een derde zetelbinnen gehaald, ten koste van de VVD.
Ook bij lokale verkiezingen kaapt een partij die een lijstencombinatie is
aangegaan vaak een restzetel van een grote partij.VII. Overzicht van lijstvernindingen in de recente praktijkRijkZoals reeds eerder is vermeld, heeft de SGP bij de voorlaatste Tweede
Kamerverkiezingen (1998) dankzij een lijstverbinding met de RPF en het GPV
een zetel gewonnen, die zonder lijstverbinding aan de VVD toebedeeld zou zijn.Bij de Tweede Kamerverkiezingen van mei 2002 zijn de Christen Unie en
het SGP een lijstverbinding aangegaan. Daardoor heeft de CU één
zetel extra behaald, die ten koste is gegaan van D66.ProvincieBij de Statenverkiezingen van 1999 zijn in 9 provinciën door partijen
lijstencombinaties aangegaan.Groningen: GPV, RPF en SGP. Resultaat: GPV 1 extra zetel.GrLi, SP. Resultaat: niets.Friesland: SGP, GPV en RPF. Resultaat: niets.Drenthe: PvdA, GrLi. Resultaat: GrLi 1 extra zetel.Overijssel: RPF, GPV. Resultaat: GPV l extra zetel.Grli, SP. resultaat: SP 1 extra zetel.Flevoland: GPV, RPF en SGP. Resultaat: SGP 1 extra zetel.Gelderland: RPF, GPV en SGP. Resultaat: RPF 1 extra zetel.Zuid-Holland: SGP, RPF en GPV. Resultaat: SGP 1 extra zetel.Zeeland: SGP, RPF en GPV. Resultaat: SGP 1 extra zetel.AOV, PVZ. Resultaat: niets.Limburg: PNL, AOV en Sen.2000. Resultaat: niets.D66, GrLi. Resultaat: niets.Utrecht: Geen lijstencombinatie(s) aangegaan.Noord-Holland: Geen lijstencombinatie(s) aangegaan.Noord-Brabant: Geen lijstencombinatie(s) aangegaan.Bij de laatstgehouden PS-verkiezingen hebben de lijstencombinaties vooral
in het voordeel van de kleine partijen gewerkt, dit dus ten nadele van de
grote partijen!! Echter, niet elke lijstencombinatie heeft voordeel opgeleverd!
Gemeente Het aantal lijstencombinaties is bij de voorlaatste verkiezingen
(1998) toegenomen tot 138.VIII. ConclusieIn de literatuur zijn nog wel eens wat tegenstrijdigheden te vinden, vooral
over de vraag hoe groot het voordeel in de praktijk is. Doch over het algemeen
kan men concluderen, dat kleine partijen meer voordeel hebben van lijstencombinaties
dan grote partijen. Op het niveau van de gemeenteraad zijn vooral de lokale
omstandigheden van invloed op het eventuele succes van een lijstencombinatie.
Ook geven de lokale omstandigheden de doorslag of er wel of niet een lijstencombinatie
moet worden aangegaan.De praktijk wijst uit dat het oorspronkelijke doel waarvoor de mogelijkheid
tot lijstencombinaties is geïntroduceerd, namelijk samenwerking van partijen,
vrijwel geheel uit het oog verloren is. Het enige overgebleven argument om
een lijstverbinding aan te gaan, is het behalen van zetelwinst. 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/h-tk-20022003-1982-1992.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl