ECLI:NL:CRVB:2012:BW3266, Centrale Raad van Beroep, 12-04-2012, 11-4034 WUV
Centrale Raad van Beroep — Uitspraak 
Datum: 2012-04-12 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Bestuursrecht; Socialezekerheidsrecht

Samenvatting: Afwijzing aanvraag om toekenning van een periodieke uitkering als weduwe van de vervolgde op grond van de Wuv. Appellante kan voor de toepassing van de Wuv niet worden aangemerkt als weduwe van de vervolgde, omdat zij op het moment dat betrokkene overleed duurzaam van hem gescheiden leefde.

11/4034 WUV
    
    Centrale Raad van Beroep
    
    Meervoudige kamer
    
    
    U I T S P R A A K
    
    in het geding tussen:
    
    [appellante], wonende te [woonplaats] (appellante),
    
    en
    
    de Raadskamer WUV van de Pensioen- en Uitkeringsraad, thans: de Pensioen- en Uitkeringsraad (verweerder)
    
    Datum uitspraak: 12 april 2012
     
    I. PROCESVERLOOP
    
    Dit geding, dat aanvankelijk is gevoerd door de Raadskamer WUV van de Pensioen- en Uitkeringsraad (PUR), is in verband met een wijziging van taken, zoals neergelegd in de Wet uitvoering wetten voor verzetsdeelnemers en oorlogsgetroffenen (Wet van 15 april 2010, Stb. 2010, 182), voortgezet door de Pensioen- en Uitkeringsraad als bedoeld in deze wet. Waar in deze uitspraak wordt gesproken van verweerder wordt daaronder in voorkomend geval (mede) verstaan de - voormalige - Raadskamer WUV van de PUR.
    
    Appellante heeft beroep ingesteld tegen het besluit van verweerder van 26 mei 2011, kenmerk BZ01266494 (bestreden besluit). Dit betreft de toepassing van de Wet uitkeringen vervolgingsslachtoffers 1940-1945 (Wuv).
    
    Verweerder heeft een verweerschrift ingediend.
    
    Het onderzoek ter zitting heeft plaatsgevonden op 1 maart 2012. Daar is appellante niet verschenen. Verweerder heeft zich laten vertegenwoordigen door A.T.M. Vroom-van Berckel. 
    
    II. OVERWEGINGEN
    
    1. In dit geding zijn de volgende feiten en omstandigheden van belang. 
    
    1.1. Appellante heeft in juli 2010 bij verweerder een aanvraag ingediend om toekenning van een periodieke uitkering op grond van de Wuv als weduwe van [naam betrokkene] (betrokkene), die [in] 2006 is overleden. Betrokkene was bij leven uitkeringsgerechtigde in de zin van de Wuv. 
    
    1.2. Bij besluit van 28 september 2010, na bezwaar gehandhaafd bij het bestreden besluit, heeft verweerder op de aanvraag afwijzend beslist. In dat verband heeft verweerder overwogen dat appellante voor toepassing van de Wuv niet kan worden aangemerkt als weduwe van de vervolgde, omdat zij op het moment dat betrokkene overleed duurzaam van hem gescheiden leefde.
    
    2. In beroep heeft appellante onder meer naar voren gebracht dat het huwelijk nimmer is ontbonden en dat de beëindiging van de echtelijke samenleving buiten de wil van betrokkene is geweest. 
    
    3. De Raad overweegt als volgt.
    
    3.1. Op grond van artikel 1a, tweede lid, aanhef en onder b, van de Wuv wordt voor de toepassing van die wet als ongehuwd mede aangemerkt degene die duurzaam gescheiden leeft van de persoon met wie hij gehuwd is. Naar de Raad al meermalen heeft overwogen is hiervan sprake indien het een door beide betrokkenen, of een van hen, gewilde verbreking van de echtelijke samenleving betreft waardoor ieder afzonderlijk zijn eigen leven leidt als ware hij niet met de ander gehuwd en deze toestand door tenminste een van hen als bestendig is bedoeld. Het formeel voortbestaan van het huwelijk is dan niet van belang.
    
    3.2. Uit de stukken komt naar voren dat betrokkene, na aanvankelijk - tijdelijk - in een verpleeghuis te zijn geplaatst, vanaf 4 januari 2006 inwonend is geweest bij zijn dochter en daar tot zijn overlijden heeft verbleven. Betrokkene heeft zich vervolgens bij verschillende instanties gepresenteerd als “alleenstaand” en heeft een verzoek tot echtscheiding ingediend. Aan appellante is tijdens de echtscheidingsprocedure bij wijze van voorlopige voorziening ook een onderhoudsuitkering toegekend. Enkel als gevolg van het overlijden van betrokkene is nimmer een echtscheiding uitgesproken. Deze omstandigheden duiden erop dat betrokkene het gescheiden van appellante leven wel als duurzaam heeft bedoeld. Gegevens die in een andere richting wijzen zijn niet aangetroffen. Evenmin is gebleken dat betrokkene als gevolg van bij hem aanwezige psychogeriatrische problematiek niet meer voldoende in staat was om zijn wil te bepalen.
    
    3.3. Het voorgaande brengt mee dat appellante niet kan worden aangemerkt als weduwe in de zin van de Wuv en dat haar geen uitkering als weduwe van de vervolgde kan worden toegekend. 
    
    3.4. Het beroep van appellante dient dan ook ongegrond te worden verklaard. 
    
    4. Voor een proceskostenveroordeling bestaat geen aanleiding.
     
    III. BESLISSING
    
    De Centrale Raad van Beroep; 
    
    Recht doende:
    
    verklaart het beroep ongegrond.
    
    Deze uitspraak is gedaan door A. Beuker-Tilstra als wvoorzitter en R. Kooper en B.J. van de Griend als leden, in tegenwoordigheid van J.M. Tason Avila. De beslissing is uitgesproken in het openbaar op 12 april 2012.
    
    (get.) A. Beuker-Tilstra.
    
    (get.) J.M. Tason Avila.
    
    HD