ECLI:NL:CRVB:2011:BQ7774, Centrale Raad van Beroep, 01-06-2011, 10-4867 WAO
Centrale Raad van Beroep — Uitspraak 
Datum: 2011-06-01 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Bestuursrecht; Socialezekerheidsrecht

Samenvatting: Bij de aangevallen uitspraak heeft de rechtbank terecht ongegrond verklaard het beroep van appellant tegen het besluit van 29 mei 2009, waarbij het Uwv, beslissend op bezwaar, heeft gehandhaafd zijn besluit tot weigering om terug te komen van het besluit van 26 maart 2002. Bij dat besluit heeft het Uwv geweigerd appellant met ingang van 
        21 november 1991 een uitkering ingevolge de Algemene Arbeidsongeschiktheidswet (AAW) en de Wet op de arbeidsongeschiktheidsverzekering (WAO) toe te kennen.

10/4867 WAO
    
    Centrale Raad van Beroep
    
    
    Enkelvoudige kamer
    
    P R O C E S - V E R B A A L
    
    van de mondelinge uitspraak
    
    op het hoger beroep van:
    
    [Appellant] wonende te [woonplaats] (Marokko), (hierna: appellant), 
    
    tegen de uitspraak van de rechtbank Amsterdam van 5 augustus 2010, 09/2992 (hierna: aangevallen uitspraak),
    
    in het geding tussen:
    
    appellant
    
    en
    
    de Raad van bestuur van het Uitvoeringsinstituut werknemersverzekeringen (hierna: Uwv).
    
    
    Datum mondelinge uitspraak: 1 juni 2011
     
    
      Zitting heeft: J.P.M. Zeijen, lid van de enkelvoudige kamer
      Griffier: N.S.A. El Hana
    
    
    Partijen zijn niet ter zitting verschenen.
    
    De Centrale Raad van Beroep;
    
    Recht doende:
    
    Bevestigt de aangevallen uitspraak.
    
    Deze beslissing is in het openbaar uitgesproken. Zij is gebaseerd op de volgende overwegingen:
    
    
      Bij de aangevallen uitspraak heeft de rechtbank ongegrond verklaard het beroep van appellant tegen het besluit van 29 mei 2009, waarbij het Uwv, beslissend op bezwaar, heeft gehandhaafd zijn besluit tot weigering om terug te komen van het besluit van 26 maart 2002. Bij dat besluit heeft het Uwv geweigerd appellant met ingang van 
      21 november 1991 een uitkering ingevolge de Algemene Arbeidsongeschiktheidswet (AAW) en de Wet op de arbeidsongeschiktheidsverzekering (WAO) toe te kennen.
    
    
    Appellant heeft in hoger beroep verwezen naar de door hem in beroep aangevoerde gronden. Andere gronden heeft hij niet ingediend. Appellant heeft deze gronden ook niet anders onderbouwd dan in beroep. 
    
    De rechtbank heeft de bij haar ingediende beroepsgronden op juiste wijze in de aangevallen uitspraak weergegeven. De rechtbank heeft deze gronden beoordeeld en aangegeven waarom deze gronden niet slagen.
    
    Naar het oordeel van de Raad heeft de rechtbank dit met juistheid gedaan. De Raad heeft aan de beoordeling van deze gronden door de rechtbank niets toe te voegen.
    
    Het hoger beroep treft dus geen doel.
    
    Waarvan proces-verbaal.
    
    Utrecht, 1 juni 2011
    
    
      De griffier		
      Lid van de enkelvoudige kamer
    
    
    
      (get.) N.S.A El Hana					
      get.) J.P.M. Zeijen
    
    
    
      Voor eensluidend afschrift
      de griffier van de 
      Centrale Raad van Beroep.
      TM