Behandeling van het wetsvoorstel Wijziging van de Brandweerwet 1985, de Wet rampen en zware ongevallen en de Wet geneeskundige hulpverlening bij rampen in verband met de bevordering van de kwaliteit van de rampenbestrijding door middel van een planmatige aanpak en de aanscherping van het provinciale toezicht en tot wijziging van de Wet ambulancevervoer (Wet kwaliteitsbevordering rampenbestrijding) (28644).
Staten-Generaal — Handelingen 
Datum: 2014-07-07 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Handeling 2003-2004, pag. 1142-1147

 
 
 

Handeling

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Vergadernummer
Datum vergadering

27-04-2004

Eerste Kamer der Staten-Generaal

2003-2004

nr. 23, pagina 1142-1147

06-04-2004

 

 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties over kamerdossier

Kamerdossier 28644Toon publicaties die dit dossier behandelen

 
 
 Publicaties in vergadering

Behandeling van het wetsvoorstel Wijziging van de Brandweerwet 1985, de Wet rampen en zware ongevallen en de Wet geneeskundige hulpverlening bij rampen in verband met de bevordering van de kwaliteit van de rampenbestrijding door middel van een planmatige aanpak en de aanscherping van het provinciale toezicht en tot wijziging van de Wet ambulancevervoer (Wet kwaliteitsbevordering rampenbestrijding) (28644).Pagina 1142-1147
Voortzetting van de behandeling van het wetsvoorstel Regeling van de aanspraak op, de toegang tot en de bekostiging van de jeugdzorg (Wet op de jeugdzorg) (28168) en over de motie-Soutendijk-van Appeldoorn c.s. inzake rapportage met betrekking tot verschillende aspecten van de werking van de Wet op de jeugdzorg (28168, F)Pagina 1165-1173
Voortzetting van de behandeling van het wetsvoorstel Regeling van de aanspraak op, de toegang tot en de bekostiging van de jeugdzorg (Wet op de jeugdzorg) (28168)Pagina 1147-1155
Presentie en opening (dinsdag 6 april 2004)Pagina 1117-1117
Voortzetting van de behandeling van het wetsvoorstel Wijziging van de Brandweerwet 1985, de Wet rampen en zware ongevallen en de Wet geneeskundige hulpverlening bij rampen in verband met de bevordering van de kwaliteit van de rampenbestrijding door middel van een planmatige aanpak en de aanscherping van het provinciale toezicht en tot wijziging van de Wet ambulancevervoer (Wet kwaliteitsbevordering rampenbestrijding) (28644)Pagina 1155-1165
Voortzetting van de behandeling van het wetsvoorstel Regeling van de aanspraak op, de toegang tot en de bekostiging van de jeugdzorg (Wet op de jeugdzorg) (28168)Pagina 1117-1138
Behandeling van het wetsvoorstel Wijziging van de Landinrichtingswet en enige andere inrichtingswetten (positie van de Centrale Landinrichtingscommissie) (28967)Pagina 1138-1142

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 47 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
Aan de orde is de behandeling van:het wetsvoorstel Wijziging
van de Brandweerwet 1985, de Wet rampen en zware ongevallen en de Wet geneeskundige
hulpverlening bij rampen in verband met de bevordering van de kwaliteit van
de rampenbestrijding door middel van een planmatige aanpak en de aanscherping
van het provinciale toezicht en tot wijziging van de Wet ambulancevervoer
(Wet kwaliteitsbevordering rampenbestrijding) (28644).De voorzitter:Ik heet minister Remkes van harte welkom.De beraadslaging wordt geopend.Mevrouw Meindertsma (PvdA):Voorzitter. Er was eens een Nederlands kanoteam. Een Nederlands en een
Japans bedrijf daagden elkaar uit in een jaarlijks te houden kanorace, met
in iedere kano 8 kanoërs. Allebei de teams gingen oefenen. En op de dag
van de race waren beide teams op hun best. De Japanners wonnen met een kilometer
voorsprong. Na de nederlaag was het moreel van het Nederlandse team tot een
dieptepunt gedaald. Het management van het Nederlandse bedrijf besloot dat
er volgend jaar gewonnen moest worden. Daarom werd er een projectgroep opgericht
om de problemen te onderzoeken. De projectgroep ontdekte na veel onderzoek
dat bij het Japanse team 7 kanoërs roeiden en één de instructies
gaf, terwijl bij het Nederlandse team 7 kanoërs de instructies gaven
en één roeide. In deze crisissituatie gaf het management van
het Nederlandse bedrijf een duidelijk bewijs van zijn leiderscapaciteiten:
het huurde meteen een adviesbureau in om de structuur van het Nederlandse kanoteam te onderzoeken. Na vele maanden van hard werken, kwamen
de experts tot de conclusie dat er in het Nederlandse kanoteam te veel mensen
instructie gaven en te weinig mensen roeiden. Met behulp van het rapport van
de experts werd besloten de structuur van het kanoteam te wijzigen. De wijziging
hield in dat er nu 4 kanoërs instructies zouden geven, 2 kanoërs
toezicht zouden houden, één kanoër hoofd van de toezichthouders
zou zijn en één kanoër zou roeien. Bovendien werden er
maatregelen genomen om die ene roeier te motiveren: "we moeten zijn werkgebied
vergroten en hem meer verantwoordelijkheden geven". Het jaar erna won het
Japanse team met twee kilometer voorsprong! Het Nederlandse bedrijf ontsloeg
de roeier onmiddellijk met als reden zijn slechte resultaten op het werk.
Maar ondanks dat werd er een flinke bonus uitgekeerd aan de toezichthouders
voor de grote inzet die het kanoteam had getoond. Het externe adviesbureau
maakte een nieuwe analyse waarin naar voren kwam dat de juiste tactiek was
gekozen, dat de motivatie goed was, maar dat het materieel verbeterd moest
worden. Het Nederlandse bedrijf is nu bezig een nieuwe kano te ontwerpen.Als deze vertelling geen enkele realiteit met de werkelijkheid had, zouden
we er hartelijk om kunnen lachen en vervolgens kunnen overgaan tot de serieuze
behandeling van het voorliggende wetsontwerp. Zo eenvoudig is het echter niet.
Helaas zijn er meer overeenkomsten tussen de vertelling als metafoor en de
werkelijkheid dan ons lief is. We zullen daar in onze bijdrage aan refereren.Het belang van kwaliteitsbevordering rond rampenbestrijding is door de
rampen van Enschede en Volendam terecht prominent op de politieke agenda gekomen,
maar neemt nog in belang toe omdat – helaas en afschuwelijk genoeg –
ook in ons werelddeel terroristische aanslagen onderdeel van een dagelijkse
werkelijkheid aan het worden zijn. Rampen van dit formaat doen een groot beroep
op de kwaliteit van de uitvoering van de rampenbestrijding waarin disciplines
met verschillende organisatiestructuren en verschillende culturen plotsklaps
eensgezind moeten samenwerken. Wil dat resultaat opleveren, dan zal er vooral
veel geoefend moeten worden, dan zal de nadruk op de uitvoering centraal moeten
staan. Wat dat betreft maken wij ons grote zorgen over het voorliggende wetsvoorstel
waarin de bestuurlijke drukte rond de verantwoordelijkheden en het toezicht
zo groot dreigt te worden, dat het zicht op de uitvoering aan het verdwijnen
is. Op vragen betreffende dit punt is de minister in de memorie van antwoord
uitvoerig ingegaan. Daarvoor hartelijk dank. Maar helaas moeten wij constateren
dat de inhoud van het uitgebreide antwoord ons niet overtuigd heeft van het
toezichtmodel zoals in dit wetsvoorstel op tafel ligt. We zullen onze bezwaren
toelichten.Er wordt onderkend dat ontwikkelingen op verschillende beleidsterreinen
aanleiding zijn om de organisatie van het toezicht in het binnenlands bestuur
fundamenteel te bezien. Daarvoor worden voornemens rond een klankbordgroep
en workshops ontvouwd en wordt nu al aangekondigd dat die brede gedachtewisseling
een flinke tijd nodig zal hebben. Het wordt zeer wel denkbaar geacht dat als
gevolg van die brede gedachtewisseling – een vergelijking met de projectgroep
en adviesbureau van de kanorace komt bij ons op – initiatieven tot wijziging
genomen gaan worden.Is de minister bezig om een voorzet te maken op basis waarvan deze brede
gedachtewisseling kan plaatsvinden? Wat is de inzet, welke kant wil hij zelf
op? Zonder richting is iedere brede gedachtewisseling immers tot mislukken
gedoemd. En hoe zijn de eerste oriënterende gesprekken verlopen waarvan
in de memorie van antwoord sprake is? Ook willen wij graag meer duidelijkheid
over het tijdschema waarin de gedachtewisseling plaatsvindt en tot een afronding
in beleidsvoorstellen zal komen. Waarom kiest de minister overigens voor een
nieuwe brede gedachtewisseling, terwijl er een aantal goede adviezen bij hem
op tafel liggen? Om te beginnen het advies van de Raad voor het Openbaar Bestuur
"Veiligheid op niveau" gedateerd februari 2003 en tot op heden niet voorzien
van een kabinetsstandpunt, terwijl in de Kaderwet adviescolleges geregeld
is dat het kabinet binnen drie maanden met een standpunt dient te komen. Daarnaast
liggen er adviezen van de VNG, de commissie-Brouwer, en het IPO, bij monde
van Theo Toonen, op basis waarvan beide colleges met een gezamenlijk voorstel
over de organisatie van het toezicht naar de minister gekomen zijn. Deze voorstellen
proberen de dichtheid van toezichthoudende organen te verminderen, waardoor
de verantwoordelijkheden duidelijker afgebakend kunnen worden. Immers, door
te veel toezichthouders raken de verantwoordelijkheden maar al te vaak zoek,
zo stelt Toonen in zijn advies. Wij hadden graag de voorstellen in dit wetsvoorstel
willen toetsen aan de langetermijnvisie van het kabinet en hebben daarom ook
aangedrongen op behandeling van dit wetsvoorstel, nadat het kabinetsstandpunt
over het ROB-advies uitgebracht zou zijn. Wij betreuren het zeer dat dit niet
mogelijk is gebleken. Wat zou er nu precies misgaan, wanneer de behandeling
van dit wetsontwerp pas plaatsvond nadat er meer duidelijkheid was verkregen
over de visie van het kabinet op langere termijn? Op veel plaatsen, zo niet
alle, zijn regio en gemeenten er allang in geslaagd om zonder wet de bestuurlijke
en territoriale congruentie te realiseren. Dat geen uitstel geduld kan worden
komt ons dan ook enigszins gekunsteld over. Misschien kan de minister toch
eens nader ingaan op de vraag wat er nu echt misgaat wanneer eerst het kabinetsstandpunt
op het ROB-advies afgewacht? Kan hij eveneens aangeven hoe het daar nu mee
staat?In dit wetsvoorstel is voorzien in een stevige uitbreiding van het toezicht
op provinciaal niveau, zonder dat dit vermindering van toezicht op een ander
niveau tot gevolg heeft. Dat vinden wij onbegrijpelijk. Er wordt gesproken
over twee vormen van bestuurlijk toezicht: de provincie enerzijds en de Inspectie
Openbare Orde en Veiligheid, de IOOV, anderzijds. Het onderscheid tussen beide
inspecties zou zijn dat de ene procedureel en de andere inhoudelijk van aard
is. Het toezicht van de provincie is voornamelijk procedureel van aard, zo
wordt gesteld op pagina twee van de memorie van antwoord; de IOOV is verantwoordelijk
voor een inhoudelijke vorm van toezicht. Er wordt echter meteen aan toegevoegd:
"natuurlijk kijkt zij ook of aan procedurele voorschriften is voldaan". Andere
citaten: "Het college van Gedeputeerde Staten houdt toezicht op het gemeentelijk rampenplan, de Commissaris van de Koningin ziet toe op het gemeentelijke
rampenbestrijdingsplan" en "Daarnaast krijgt de provincie de bevoegdheid om
over de inhoud van de plannen aanwijzingen aan de gemeente te geven". Ik citeer
nu uit de memorie van antwoord. Uit die citaten wordt duidelijk dat, als er
al een onderscheid gemaakt zou moeten en kunnen worden tussen een procedureel
en inhoudelijk toezicht– waar wij ernstig aan twijfelen – het
onderscheid hier bepaald niet helder en eenduidig gemaakt is. Op de ene bladzijde
staat dat het toezicht van de provincie procedureel van aard is en op de andere
bladzijde wordt de provincie de bevoegdheid toegekend om over de inhoud van
de plannen aanwijzing te geven. Dus niks alleen maar procedureel, ook inhoudelijk
heeft de provincie een rol te vervullen. En de IOOV kijkt ook naar de procedurele
voorschriften; daar wordt zelfs de toevoeging "natuurlijk" aan gekoppeld.Om de verwarring nog wat te vergroten worden er binnen de provincie twee
organen met verschillende bevoegdheden onderscheiden, die van de Commissaris
der Koningin en die van het College van Gedeputeerde Staten, beide verantwoordelijk
voor verschillende onderdelen van het toezicht op de rampenbestrijding.Voor zover wij hebben begrepen, hebben de studies en analyses rond met
name de ramp in Enschede ons geleerd dat het probleem vooral gelegen is in
sectoraal georiënteerde inspectiediensten, die ieder verantwoordelijk
zijn voor een klein deeltje. Niemand is dan echter voor het totaal verantwoordelijk.
Daaruit zou toch op zijn minst de les getrokken moeten worden dat er niet
meer, maar minder toezichthoudende organen nodig zijn, en dat het vooral moet
gaan om toezicht op de samenhang der onderdelen, dus om integraal toezicht
en eenduidige verantwoordelijkheid. Waarom is die les niet getrokken?Voor onze fractie is het duidelijk dat in eerste instantie de gemeente,
operationeel verantwoordelijk is voor openbare orde en veiligheid en daardoor
ook voor de rampenbestrijding. Daarbinnen is een bijzondere rol weggelegd
voor de burgemeester. Voor het merendeel spelen de rampen zich af op lokaal
niveau. Dat zal zo blijven en daarom ligt daar ook het zwaartepunt van de
aansturing en het primaire toezicht. Op gemeentelijk schaalniveau heeft de
burgemeester een specifieke bevoegdheid, evenals het college van B en W. De
rol die de gemeenteraad speelt dan wel zal moeten spelen, is minder helder
gedefinieerd in onze ogen. Zou het niet zinvol zijn om in de wet zelf de verantwoordingsplicht
van het College van B en W en van de Burgemeester aan de gemeenteraad op te
nemen? Dat vroegen wij aan de minister en hij antwoordde, dit niet nodig te
vinden, omdat er een algemene verantwoordingsplicht is van het College en
van de leden, zoals neergelegd in de gemeentewet. Dat is juist, maar wij zouden
er de voorkeur aan hebben gegeven dat de positie van de gemeenteraad met betrekking
tot rampenplannen en rampenbestrijding was versterkt, omdat dan in ieder geval
gewaarborgd zou zijn dat de gemeenteraad op de hoogte wordt gesteld, ook al
vraagt deze er zelf niet om. Wij achten dit vooral van belang omdat openbaarmaking
van plannen, en discussie daarover, de betrokkenheid van burgers kan vergroten.
Daardoor kunnen de bewustwording en de inzet van burgers met betrekking tot
rampen worden versterkt. De inzet en de eigen verantwoordelijkheid van burgers
bij rampen mogen en kunnen niet worden onderschat.Af en toe doen zich rampen voor van bovenlokaal karakter. Het is niet
onwaarschijnlijk dat rampen van bovenlokale aard zullen toenemen. Naast de
rampen in Volendam en Enschede, die de directe aanleiding vormen voor het
wetsvoorstel dat voorligt, valt te denken aan rampen als wateroverlast, besmettelijke
dierziekten en terroristische aanslagen. De keuze om de operationele verantwoordelijkheid
bij bovenlokale rampen regionaal aan te sturen, lijkt qua schaal een logische.
Het laatste woord over de wijze van aansturing op regionaal niveau is echter
nog niet gesproken. Het ROB-advies gaat hier nader op in met een niet oninteressant
model. Of het de 26 veiligheidsregio's moeten zijn waar dit wetsvoorstel van
uitgaat, of dat het er op termijn minder kunnen zijn, moet in de praktijk
blijken, maar de ruimte tot bijstelling moet er dan ook wel zijn.De indeling van de veiligheidsregio's langs provinciegrenzen lijkt lang
niet altijd de meest logische en kan leiden tot afstemmings- en afstandsproblemen
zoals blijkt uit de stedendriehoek. De logica om Deventer in één
regio met de IJssel/Vecht-regio onder te brengen, is ver te zoeken, maar de
beslissing schijnt genomen te zijn. Wel ligt er nog een aantal aanvullende
vragen en harde voorwaarden ter tafel, zoals wij begrijpen. Hoe denkt de minister
daaraan tegemoet te komen? Er zijn ook tal van andere voorbeelden te noemen,
zoals het voorbeeld dicht bij mij in de buurt: Hattem. Deze plaats is bijna
voor alles op Zwolle aangewezen. Een bovenlokale ramp zal zich naar alle waarschijnlijkheid
voordoen op het grondgebied van Zwolle, bijvoorbeeld op het spoor –
de chloortrein rijdt nog steeds enkele keren per week door een dichtbevolkt
gebied – of op de A28, maar Hattem en Zwolle behoren ieder tot een andere
veiligheidsregio en ieder tot een andere provincie. Het is dan ook van het
grootste belang dat er, behalve regionale afstemming, afstemming tussen de
verschillende regio's plaatsvindt. Daarbij gaat het niet alleen om de aansturing,
maar vooral om de uitvoering. Wij hebben uit de memorie van antwoord opgemaakt
dat dit ook een belangrijk aandachtspunt van de minister is.Toezicht op provinciaal niveau, en wel door de Commissaris van de Koningin,
komt ons logisch voor, maar dan wel met gelijktijdige afbouw van de rijksinspectie.
Wij zouden ons goed kunnen voorstellen dat de rol van de Commissaris van de
Koningin een rol is van portefeuillehouder namens GS, en dus niet als rijksorgaan.
GS legen verantwoording af aan Provinciale Staten. Jaarlijks wordt een jaarverslag
gemaakt voor Provinciale Staten en voor de minister.Het is prima om kaders te stellen, bij te dragen aan criteria voor basisvereisten
en op rijksniveau praktijktesten te ontwikkelen, maar laat het toezicht in
belangrijke mate plaatsvinden door de Commissaris van de Koningin als portefeuillehouder
namens het College van Gedeputeerde Staten, die daarover verslag uitbrengt
aan de minister, onder nader te stellen randvoorwaarden.Nog bij een ander punt willen wij kort stilstaan. Allereerst zijn wij
verheugd dat de minister van VWS en de IGZ na aanvankelijke scepsis over de
inzet van de brandweer bij spoedeisende medische zorg alsnog onder
voorwaarden bereid zijn, daaraan hun medewerking te geven of het anders gezegd
niet meer te verbieden, waarvan even sprake was.Het merendeel van de rampen speelt zich af op lokaal niveau. Naast professionals
spelen vrijwilligers een grote rol bij de bestrijding en nazorg van kleinere
en grotere rampen. Op dit moment is de vrijwillige inzet bij politie, brandweer
en het Rode Kruis nog sterk aanwezig. Hij staat echter onder druk, enerzijds
door onrust over bijvoorbeeld de opschaling van de gemeentelijke brandweer
naar een regionale brandweer, anderzijds door omstandigheden zoals de Arbowetgeving,
werkgevers die niet meer zonder meer tijdens werktijd vrij willen geven, andere
woon-werkverhoudingen en toenemende activiteiten in de vrije tijd.In de memorie van antwoord onderkent de minister het belang van de inzet
van vrijwilligers en verwijst hij naar een onderzoek dat in 1999 verricht
is naar deze inzet. Uit dat onderzoek kwam een aantal conclusies naar voren,
waarop actie is ondernomen. Wij verzoeken de minister met klem om het vraagstuk
van de inzet van vrijwilligers serieus te nemen en het belang van een gemeentelijke
brandweer met veel vrijwillige inzet blijvend mogelijk te maken door actief
te bevorderen dat werkgevers een dergelijke vrijwillige inzet faciliteren,
door te zorgen dat er breed geworven zal worden en door goede afspraken te
maken over de rechtspositie van vrijwilligers. De inzet van vrijwilligers
is verbonden met gemeenschapszin, met draagvlak in de samenleving, met het
oppakken van verantwoordelijkheden, allemaal zaken waar juist dit kabinet
zich terecht erg druk over maakt.Ten slotte: het geld. Er is gevraagd of de ter beschikking gestelde middelen
voldoende zijn voor de uitvoering van de taken. Ook gemeenten en de verantwoordelijken
binnen de veiligheidsregio's maken zich daar ernstig zorgen over. Ik citeer
uit de brief d.d. 17 december 2003 van de Commissaris van de Koningin
van de Provincie Utrecht aan de burgemeesters in de provincie: "Steeds zichtbaarder
wordt dat er zeer veel werk moet worden verzet om tot een goede rampenbestrijdingsorganisatie
te komen, terwijl de capaciteit bij brandweer, politie, GHOR en gemeenten
niet in overeenstemming is met het te leveren werk. Inmiddels lijkt de werkvoorraad
beperkt te worden tot de meest basale randvoorwaarden, maar zelfs voor die
actiepunten blijkt het vrijwel onmogelijk capaciteit van de hulpverleningsdiensten
(en dan vooral de brandweer) vrij te maken. Daarnaast hechten brandweer, politie
en GHOR andere waarden aan de verschillende actiepunten, waardoor het vooral
bij discussiëren over de prioriteitstelling in plaats van het daadwerkelijk
uitvoeren van het werk, blijft."Het komt ons voor dat met name voor de taken op regionaal niveau meer
middelen nodig zijn en vrijgemaakt moeten worden, en dan niet om met elkaar
te discussiëren, maar vooral om met elkaar te oefenen. Was het niet de
oefening, die volgens het spreekwoord de kunst baarde? Voor het oefenen zullen
meer middelen nodig zijn en wij stellen voor om die middelen ter beschikking
te stellen en de dekking daarvoor te vinden in de afbouw van de overmaat aan
landelijk toezicht. Overigens zullen gemeenten, regio's en provincies hun
financiële prioriteitstelling ook moeten aanpassen, gelet op de urgentie
van het veiligheidsvraagstuk en gelet op de gevoelens van angst en onrust
bij de bevolking. Van beleid naar uitvoering!Samengevat zal duidelijk zijn dat de fractie van de PvdA behalve instemming
met de doeleinden van de voorliggende wet ook ernstige twijfels heeft over
de verdeling van de verantwoordelijken met name betreffende het toezicht.
De gelijkenis met de kanorace kunnen wij maar niet kwijtraken. Als het al
geen zeven kanoërs kunnen worden en één die instructie
geeft, laten wij het dan vooral beperken tot zes kanoërs, één
die instructie geeft en één die toezicht houdt.Wij wachten met meer dan gewone belangstelling de antwoorden van de minister
af, voordat wij ons definitief standpunt bepalen ten aanzien van de voorliggende
wet.De heer Pastoor (CDA):Mevrouw de voorzitter. De CDA-fractie is verheugd dat na en ten gevolge
van helaas spraakmakende rampen de regelgeving over de rampenbestrijding en
de voorbereiding daarvan op de helling is gezet en in dit wetsontwerp is bijeengebracht.
In grote lijnen kan onze fractie zich vinden in de opdrachten die de wet geeft
aan de verschillende overheids-lagen en – op één belangrijk
onderwerp na – ook in de uitwerking daarvan.Dat ene onderwerp is de vormgeving van het toezicht van bestuursorganen
op het beleid en het uitvoeringswerk van de andere bestuursorganen, waar het
betreft de gemeentelijke en regionale rampenplannen.In de schriftelijke voorbereiding hebben wij onze zorg daarover al uitgesproken.
Ook hebben wij het gebrek aan inzichtelijkheid in het samenspel tussen de
toezichthouders gememoreerd en gevraagd of er in een aantal gevallen geen
dubbel toezicht is. De minister liet ons weten dat door de regeling in haar
huidige vorm doublures in het toezicht van de provincies en de rijksinspectie
worden voorkomen. Wij blijven daar vraagtekens bij zetten. Ik zal onze bedenkingen
nog eens adstrueren.In het voorlopig verslag schreven wij al dat de zinsnede in de memorie
van toelichting, ik citeer: "De provincie kan in het kader van haar toezichthoudende
taak rechtstreeks in de planvorming ingrijpen, de inspectie heeft over de
gehele linie van de brandweerzorg en de rampenbestrijding een signalerende
taak" ons niet vermocht te overtuigen van welke instantie nu precies welke
bevoegdheden heeft. Het nadere antwoord van de minister heeft ons evenmin
overtuigd. Om dat te staven rest dus niets anders dan dat antwoord nu op zijn
merites te beoordelen. Welnu dan, de minister schrijft dat de provincie voornamelijk
een procedurele vorm van toezicht houdt. Als je artikel 7 van het wetsontwerp
in ogenschouw neemt, is er wel degelijk ook sprake van een vorm van inhoudelijk
toezicht. Gedeputeerde Staten moeten er immers op toezien dat het rampenplan
aan wettelijke eisen voldoet. Bovendien moeten zij beoordelen of het plan
nog wel actueel is. Als het gemeentebestuur niet adequaat op de wensen van
Gedeputeerde Staten ten aanzien hiervan reageert, kan laatstgenoemd college
zelfs zelf het plan op kosten van de gemeente vaststellen.In de toelichting in de memorie van antwoord op deze overneembevoegdheid
neemt de minister alle twijfels over een inhoudelijke toetsing
weg door te schrijven – ik citeer: "Daarnaast krijgt de provincie de
bevoegdheid om over de inhoud van de plannen aanwijzingen aan de gemeente
te geven." Dit is derhalve onmiskenbaar een heldere tegenspraak. Wij lezen
voorts dat de minister over de tweede toezichthouder, de inspectie, schrijft
dat deze verantwoordelijk is voor een inhoudelijke vorm van toezicht. In de
volgende zin wordt daar echter al aan toegevoegd – ik citeer: "Natuurlijk
kijkt ook zij of aan alle procedurele voorschriften is voldaan." Minister,
het is toch niet vol te houden dat er geen doublures zijn? Via het aan de
orde zijnde wetsontwerp is een nieuw artikel 19a in de Brandweerwet gecreëerd,
waarin aan het bestuurlijk toezicht ook nog eens een extra dimensie is gegeven.
Daarin staat immers letterlijk dat de minister van Binnenlandse Zaken en Koninkrijksrelaties
de voorbereiding op de rampenbestrijding door een aantal bestuursorganen toetst
en dat nog wel in overeenstemming met onze ministers van Volkshuisvesting,
Ruimtelijke Ordening en Milieubeheer, van Volksgezondheid, Welzijn en Sport,
van Verkeer en Waterstaat en van Sociale Zaken en Werkgelegenheid. Dat is
dus nog net niet de helft van het hele kabinet! In de memorie van antwoord
wordt wel uitgelegd dat het de bedoeling is om in een tijdsbestek van vier
jaar iedere regio door te lichten op de voorbereiding van de rampenbestrijding,
maar de wettekst waarover wij het vandaag hebben, zegt niets over de wijze
van gezamenlijkheid, over de relatie tot het toezicht door de provincie, laat
staan over de consequenties van dit gebrek aan coördinatie voor degenen
die deze bestuurlijke drukte moeten ondergaan, dus de gemeenten en de regio's.
Wij roepen daarbij nog eens herinnering dat ook de Vereniging van Nederlandse
Gemeenten in een brief van oktober vorig jaar aan de Eerste Kamer schreef
dat in deze wet de toename van planfiguren, toezichtrelaties, bestuurlijke
rapportages, inspectierapporten en dergelijke als overorganisatie en overregulering
werd gekenschetst. Hetzelfde schreef zij eerder aan de Tweede Kamer.Wij zijn bang dat deze bestuurlijke drukte teweegbrengt dat door de toezichtsbomen
het rampenbos niet of nauwelijks meer is te zien. Daarom vroegen wij de minister
in de schriftelijke ronde om hierover alsnog meer helderheid te scheppen voor
de toezichthouders en vooral voor de regio's en de gemeenten. Wij deden daarbij
de suggestie om bijvoorbeeld bij Koninklijk Besluit een nadere en genuanceerdere
invulling van de regelgeving tot stand te brengen met daarin een concretere
scheiding en verdeling van verantwoordelijkheden en, waar mogelijk, met nadere
regels voor samenspel en overleg tussen de toezichthouders. Nog concreter
stelden wij voor om dat alsnog te doen overeenkomstig de manier waarop in
het Besluit op de ruimtelijke ordening onder andere de toezichtsfiguren als
uitvloeisel van de Wet op de ruimtelijke ordening worden uitgewerkt. De minister
heeft daarop geantwoord van mening te zijn dat de verdeling van de in het
onderhavige wetsvoorstel neergelegde verantwoordelijkheden aan duidelijkheid
niets te wensen overlaat. Zij is in zijn ogen werkbaar voor de komende jaren.
Hij voegde hier aan toe dat hij niet wilde vooruitlopen op een fundamenteel
debat dat hij de komende jaren wil voeren over de organisatie van het binnenlands
bestuur, zo die verantwoordelijkheden al anders kunnen worden belegd.Wij zijn van oordeel dat de vraag naar een nuancering, verheldering en
opheffing van doublures nauwelijks iets te maken heeft met de algemene verdeling
van bevoegdheden in het binnenlands bestuur. Wij menen ook dat wij nog een
keer omstandig hebben aangetoond dat er een te onoverzichtelijk en te onduidelijk
geformuleerd en afgebakend toezichtsregime in de wet is opgenomen. Wij achten
dat een ernstige tekortkoming, zo ernstig dat wij sterk betwijfelen dat dit
wetsontwerp tot wet moet worden verheven. Daarom vragen wij de minister nog
eens of hij niet bereid is om door middel van een nadere algemene maatregel
van bestuur tot een helderder en meer afgewogen toezichtsregime te komen.
Wij vroegen dit bij de schriftelijke behandeling ook al en wachten het antwoord
van de minister op dit punt graag af.Tot slot maken wij een opmerking over de territoriale congruentie die
in dit wetsvoorstel dwingend wordt voorgeschreven. Als regel geldt dat de
gebiedsindeling voor de brandweerregio's en de GHOR-regio's wordt afgestemd
op de indeling van gemeenten in politieregio's. Uitzonderingen zijn mogelijk –
ik citeer de memorie van toelichting – maar dan moet wel duidelijk zijn
aangetoond dat afwijking noodzakelijk is. Onze vraag is welke criteria de
minister hanteert om uitzonderingen toe te staan; deze vraag wordt niet beantwoord
door de wet of de toelichting bij de wet. Uiteraard is onze vraag ingegeven
door de lopende studies op dit punt ten aanzien van bijvoorbeeld Mook en Middelaar,
de Stedendriehoek, Hattem en Schiphol/Haarlemmermeer. Ten aanzien van enkele
van deze knelpunten meldde de minister in een algemeen overleg in de Tweede
Kamer op 25 februari van dit jaar dat er nog geen concrete beslissing
was genomen. Ook ten aanzien van dit punt wachten wij de beantwoording door
de minister met belangstelling af.De heer Hoekzema (VVD):Mevrouw de voorzitter. De VVD-fractie heeft waardering voor de meer planmatige
en multidisciplinaire aanpak bij de voorbereiding op en het oefenen voor een
ramp, zoals neergelegd in het onderhavige wetsvoorstel. De rampen in Enschede
en Volendam hebben immers de noodzaak aangetoond van een kwaliteitsslag in
de voorbereiding op en de uitvoering van de rampenbestrijding. Daar komt vandaag
de dag bij de voorbereiding op de beheersing van een ramp als gevolg van mogelijke
terroristische aanslagen. De tekortkomingen tot nu toe worden door de regering
duidelijk en naar het oordeel van onze fractie goed aangepakt met een verbeterde
regelgeving voor en voorbereiding op rampenbestrijding. Mijn fractie dankt
de minister voor zijn uitgebreide antwoord op het voorlopig verslag. Toch
blijft er voor mijn fractie nog een aantal vragen en opmerkingen over.Allereerst betreft dit de ingewikkeldheid van de processen in de veiligheidskolom.
Er spelen vele verbeterprocessen, zoals bij de brandweer, de geneeskundige
hulpverlening bij ongevallen en rampen (GHOR), het ambulancevervoer en de
politie. Welke volgtijdigheid heeft de minister hier voor ogen om in ieder
geval de rampenbestrijding op korte termijn de noodzakelijke kwaliteits verbetering te doen ondergaan? In dit verband wijst mijn fractie
op het advies van februari 2003 van de Raad voor het Openbaar Bestuur,"Veiligheid
op niveau, een bestuurlijk perspectief op de toekomst van de veiligheidsregio's".
De regering heeft in de Tweede Kamer toegezegd eind vorig jaar met een standpunt
ten aanzien van dit advies te zullen komen. Het is inmiddels april 2004 en
de dringende vraag is: kan de minister nu, in dit debat, in grote lijnen aangeven
op welke wijze het ROB-advies een rol speelt bij de invoering van het voorliggende
wetsvoorstel? Immers, zowel de bestuurlijke inbedding, als de wijze van financiering
wordt in dit advies behandeld.In het kader van een beoordeling van het beleid tot vermindering van de
regelzucht en de bureaucratie, een majeur aandachtspunt van onze fractie,
houden wij enige zorg over de buitengewoon complexe en omvangrijke besluitvormingsstructuur
voor het vaststellen van het beheersplan en de organisatieplannen. Daarbij
zijn verschillende bestuursorganen en alle gemeenteraden in de regio betrokken,
terwijl de provincie vervolgens een toetsende rol heeft, alsook de minister,
middels de Inspectie Openbare Orde en Veiligheid. Kan de minister aangeven
op welke wijze meer helderheid in de verantwoordelijkheidstoedeling en in
de samenwerking tussen de verschillende bestuurslagen kan worden aangebracht
bij de praktische uitvoering van dat toezicht?Nu uit de memorie van antwoord blijkt dat de minister de incongruentie
in de regio rond Haarlemmermeer en Schiphol voorlopig accepteert met een nadrukkelijke
eis tot verbetering van de kwaliteit, vragen wij ons af of deze "halve oplossing"
verantwoord is. En hoe lang duurt voorlopig? Welke indeling heeft de minister
voor ogen? Waarom nu niet de knoop doorgehakt? En wat is de laatste stand
met betrekking tot deze problematiek in de stedendriehoek Apeldoorn-Deventer-Zutphen?
Mijn fractie vraagt dit mede naar aanleiding van de aan de minister van Binnenlandse
Zaken en Koninkrijkszaken gerichte brief van de Stuurgroep congruentie stedendriehoek-IJssel-Vecht
die in afschrift naar de woordvoerders van deze Kamer is gezonden.Tot slot nog een reactie van mijn fractie op wat in de memorie van antwoord
naar aanleiding van de Dakota-ramp in september 1996 gesteld wordt over de
overgang van de hulpverlening op zee naar de opvang van de slachtoffers op
het land. Uit de memorie van antwoord blijkt dat deze minister deze problematiek
opnieuw heeft opgepakt. Aangezien dit in het verleden kennelijk niet met succes
is gebeurd, vragen wij de minister of hij dit "gat" in de rampenbestrijding
zo snel mogelijk met wet- of regelgeving wil dichten.De beraadslaging wordt geschorst.De vergadering wordt van 15.55 uur tot 16.05 uur geschorst. 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/h-ek-20032004-1142-1147.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl