ECLI:NL:CRVB:2011:BP6504, Centrale Raad van Beroep, 02-03-2011, 09-3710 WIA
Centrale Raad van Beroep — Uitspraak 
Datum: 2011-03-02 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Bestuursrecht; Socialezekerheidsrecht

Samenvatting: Appellante heeft de aanvraagformulieren voor een WIA-uitkering niet geretourneerd. De aanvraag van november 2006 ziet op een ZW-melding van arbeidsongeschiktheid. Er is geen sprake van het niet tijdig nemen van een besluit, waartegen bezwaar kon worden gemaakt. Het Uwv heeft het bezwaar terecht niet-ontvankelijk verklaard. Nu appellante van mening blijft dat zij geen aanvraag voor een WIA-uitkering meer hoeft in te dienen, is de rechtbank van oordeel dat het Uwv heeft kunnen afzien van het horen van appellante.

09/3710 WIA
    
    Centrale Raad van Beroep
    
    Enkelvoudige kamer
    
    U I T S P R A A K
    
    op het hoger beroep van:
    
    [Appellante], wonende te [woonplaats] (hierna: appellante),
    
    tegen de uitspraak van de rechtbank Rotterdam van 15 mei 2009, 08/4776 (hierna: aangevallen uitspraak),
    
    in het geding tussen:
    
    appellante 
    
    en
    
    de Raad van bestuur van het Uitvoeringsinstituut werknemersverzekeringen (hierna: het Uwv). 
    
    Datum uitspraak: 2 maart 2011
     
    I. PROCESVERLOOP
    
    Namens appellante heeft J.R. Seedorf hoger beroep ingesteld.
    
    Het Uwv heeft een verweerschrift ingediend. 
    
    Bij brief van 14 januari 2011 heeft appellante een besluit van 16 september 2009 van het college van burgemeester en wethouders van Ridderkerk ingestuurd. 
    
    Het onderzoek ter zitting heeft plaatsgevonden op 26 januari 2011. Appellante is verschenen, bijgestaan door haar gemachtigde. Namens het Uwv is verschenen mr. drs. J. Hut. 
    
    II. OVERWEGINGEN
    
    1.1. Bij brief van 8 september 2008 heeft appellante bezwaar gemaakt tegen het niet tijdig beslissen door het Uwv op haar aanvraag om toekenning van een uitkering ingevolge de Wet werk en inkomen naar arbeidsvermogen (Wet WIA).
    
    1.2. Bij besluit van 4 november 2008 (hierna: bestreden besluit) heeft het Uwv het bezwaar van appellante niet-ontvankelijk verklaard. 
    
    2. Bij de aangevallen uitspraak heeft de rechtbank het beroep van appellante tegen het bestreden besluit ongegrond verklaard. Daartoe heeft de rechtbank overwogen dat in artikel 64, eerste lid, van de Wet WIA is bepaald dat het Uwv op aanvraag vaststelt of recht op een uitkering ingevolge de Wet WIA ontstaat. Aan appellante zijn op 14 februari 2008 en 28 augustus 2008 de aanvraagformulieren voor een WIA-uitkering toegestuurd. Appellante heeft niet betwist dat zij deze aanvraagformulieren heeft ontvangen en evenmin dat zij die niet heeft geretourneerd. Appellante stelt zich op het standpunt dat zij al in november 2006 een aanvraag om toekenning van een WIA-uitkering heeft gedaan. De aanvraag die appellante in november 2006 heeft gedaan, ziet echter op een melding van arbeidsongeschiktheid in het kader van de Ziektewet (ZW). Volgens de rechtbank miskent appellante kennelijk dat de aanvraag om toekenning van een ZW-uitkering niet mede tot de aanvraag om een WIA-uitkering strekt. Nu appellante geen aanvraagformulier voor een WIA-uitkering heeft geretourneerd, was er ten tijde van het nemen van het bestreden besluit geen sprake van het niet tijdig nemen van een besluit, waartegen bezwaar kon worden gemaakt. Het Uwv heeft het bezwaar van appellante naar het oordeel van de rechtbank dan ook terecht niet-ontvankelijk verklaard. Nu appellante van mening blijft dat zij geen aanvraag voor een WIA-uitkering meer hoeft in te dienen, is de rechtbank van oordeel dat het Uwv heeft kunnen afzien van het horen van appellante. 
    
    3. In hoger beroep heeft appellante haar standpunt herhaald dat zij al in november 2006 een aanvraag om toekenning van een WIA-uitkering heeft ingediend bij het Uwv. Appellante heeft de nadien toegestuurde aanvraagformulieren voor een WIA-uitkering om die reden niet geretourneerd. 
    
    4. De Raad overweegt als volgt.
    
    4.1. Appellante heeft in hoger beroep alleen gronden aangevoerd die ook reeds in beroep zijn aangevoerd en die door de rechtbank gemotiveerd zijn verworpen. Naar het oordeel van de Raad heeft de rechtbank op juiste wijze uiteengezet waarom de beroepsgronden niet slagen. De Raad kan zich vinden in het oordeel van de rechtbank en de overwegingen die daartoe hebben geleid, ook wat betreft het afzien van het houden van een hoorzitting door het Uwv. Uit hetgeen appellante in hoger beroep heeft aangevoerd, blijkt niet waarom het oordeel van de rechtbank onjuist zou zijn. Dat betekent dat het hoger beroep niet slaagt en dat de aangevallen uitspraak dient te worden bevestigd. 
    
    4.2. De Raad ziet geen aanleiding voor een proceskostenveroordeling. 
    
    III. BESLISSING
    
    De Centrale Raad van Beroep,
    
    Recht doende:
    
    Bevestigt de aangevallen uitspraak. 
    
    Deze uitspraak is gedaan door H.G. Rottier, in tegenwoordigheid van T. Dolderman als griffier. De beslissing is uitgesproken in het openbaar op 2 maart 2011.
    						
    (get.) H.G. Rottier.
    						
    (get.) T. Dolderman.
    
    TM