ECLI:NL:CRVB:2011:BR6568, Centrale Raad van Beroep, 23-08-2011, 09-361 WWB
Centrale Raad van Beroep — Uitspraak 
Datum: 2011-08-23 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Bestuursrecht; Socialezekerheidsrecht

Samenvatting: Intrekking bijstand. Schending inlichtingenverplichting.

09/361 WWB
    
    Centrale Raad van Beroep
    
    Meervoudige kamer
    
    U I T S P R A A K
    
    op het hoger beroep van:
    
    [Appellante], wonende te [woonplaats] (hierna: appellante),
    
    tegen de uitspraak van de rechtbank Amsterdam van 4 december 2008, 08/2001 (hierna: aangevallen uitspraak),
    
    in het geding tussen:
    
    appellante
    
    en
    
    het College van burgemeester en wethouders van de gemeente Amsterdam (hierna: College)
    
    Datum uitspraak: 23 augustus 2011
     
    I. PROCESVERLOOP
    
    Namens appellante heeft mr. B.B.A. Willering, advocaat te Amsterdam, hoger beroep ingesteld.
    
    Het College heeft een verweerschrift ingediend.
    
    Het onderzoek ter zitting heeft plaatsgevonden op 12 juli 2011. Appellante is niet verschenen. Het College heeft zich laten vertegenwoordigen door drs. A.A. Brouwer, werkzaam bij de gemeente Amsterdam.
    
    II. OVERWEGINGEN
    
    1. De Raad gaat uit van de volgende in dit geding van belang zijnde feiten en omstandigheden.
    
    1.1. Appellante ontving vanaf 10 april 2003 bijstand naar de norm voor een alleenstaande ouder met een toeslag van 20%, laatstelijk ingevolge de Wet werk en bijstand (WWB). 
    
    
      1.2. Naar aanleiding van een melding dat appellante ruim vier jaar een gezamenlijke huishouding voerde met M. El [B.] (hierna: El [B.]) heeft de Dienst Werk en Inkomen van de gemeente Amsterdam (DWI) een onderzoek ingesteld naar de rechtmatigheid van de aan appellante verleende bijstand. In dat kader hebben appellante op 18 juni 2007 en 15 augustus 2007 en El [B.] op 12 september 2007 verklaringen afgelegd. De bevindingen van dat onderzoek zijn neergelegd in een Proces-verbaal Uitkeringsfraude van 16 oktober 2007. De onderzoeksresultaten zijn voor het College aanleiding geweest om bij besluit van 6 november 2007 de bijstand van appellante over de periodes van 1 november 2003 tot en met 
      31 december 2005 en van 17 augustus 2006 tot en met 31 augustus 2006 in te trekken en de kosten van de aan appellante over die periodes verleende bijstand tot een bedrag van € 33.331,05 (bruto) van appellante terug te vorderen. 
    
    
    1.3. Bij besluit van 11 april 2008 heeft het College het bezwaar van appellante tegen het besluit van 6 november 2007 ongegrond verklaard. Aan de handhaving van de intrekking van de bijstand over de periode van 1 november 2003 tot en met 31 december 2005 heeft het College ten grondslag gelegd dat appellante giften van El [B.] heeft ontvangen die gezien hun aard als inkomsten moeten worden aangemerkt. Door daarvan bij het College geen melding te maken heeft appellante in strijd gehandeld met de op haar rustende wettelijke inlichtingenverplichting. Als gevolg van die schending kan de exacte hoogte van deze inkomsten en daarmee het recht op bijstand niet worden vastgesteld.  
    
    2. Bij de aangevallen uitspraak heeft de rechtbank vastgesteld dat appellante de intrekking en terugvordering over de periode van 17 augustus 2006 tot en met 31 augustus 2006 niet bestrijdt en het beroep tegen het besluit van 11 april 2008 ongegrond verklaard.
    
    3. Appellante heeft zich in hoger beroep gemotiveerd tegen deze uitspraak gekeerd. Zij heeft aangevoerd dat aan de verklaring van El [B.] weinig waarde mag worden gehecht aangezien hij de verbreking van de relatie met appellante nimmer heeft kunnen verwerken en haar heeft kenbaar gemaakt dat hij haar met alle mogelijke middelen zou terugpakken. Volgens appellante heeft El [B.] haar niet onderhouden. El [B.] heeft weliswaar een deel van haar inboedel aangeschaft, maar hiervoor heeft zij met hem een terugbetalingsregeling getroffen. Ook betaalde El [B.] nu en dan de boodschappen en overige aankopen van appellante en/of haar kinderen, maar daarmee was volgens de schatting van appellante ten hoogste een bedrag van € 100,-- per maand gemoeid en niet het bedrag van € 1.000,-- per maand dat El [B.] in zijn verklaring heeft genoemd.
    
    4. De Raad komt tot de volgende beoordeling.
    
    4.1. Mede gelet op hetgeen in hoger beroep is aangevoerd, stelt de Raad vast dat tussen partijen niet in geschil is dat El [B.] appellante van 1 november 2003 tot en met 31 december 2005 heeft ondersteund door voor appellante en/of haar kinderen de boodschappen en overige aankopen te betalen. Appellante heeft van deze ondersteuning bij het College geen melding gemaakt. Daarmee heeft zij de op grond van artikel 65, eerste lid, van de Algemene bijstandswet en artikel 17, eerste lid, van de WWB op haar rustende inlichtingenverplichting geschonden.  
    
    4.2. Schending van de wettelijke inlichtingenverplichting levert een rechtsgrond op voor intrekking van de bijstand indien als gevolg daarvan niet kan worden vastgesteld of, en zo ja in welke mate, de betrokkene recht op bijstand heeft. De Raad volgt niet het standpunt van appellante dat op basis van de door haar geschatte bedragen die met de ondersteuning door El [B.] was gemoeid het recht op bijstand door het College kan worden vastgesteld. De Raad neemt daarbij in aanmerking dat appellante en El [B.] uiteenlopende verklaringen over de hoogte van die bedragen hebben afgelegd en dat appellante zich baseert op een schatting die zij verder op geen enkele wijze heeft onderbouwd. 
    
    
      4.3. Het voorgaande betekent dat het College bevoegd was de bijstand over de periode van 1 november 2003 tot en met
       31 december 2005 met toepassing van artikel 54, derde lid, aanhef en onder a, van de WWB in te trekken. De stelling van appellante dat zij met El [B.] een afbetalingsregeling heeft getroffen voor het deel van de inboedel dat hij voor haar heeft aangeschaft, wat daar ook van zij, staat daar niet aan in de weg. Appellante heeft de wijze waarop het College van de bevoegdheid tot intrekking gebruik heeft gemaakt niet bestreden. 
    
    
    4.4. Appellante heeft tegen de terugvordering geen zelfstandige gronden aangevoerd zodat de terugvordering geen bespreking behoeft. 
    
    4.5. De Raad komt tot de slotsom dat het hoger beroep van appellante niet slaagt, zodat de aangevallen uitspraak voor bevestiging in aanmerking komt.
    
    5. Voor een veroordeling in de proceskosten ziet de Raad geen aanleiding.
    
    III. BESLISSING
    
    De Centrale Raad van Beroep;
    
    Recht doende:
    
    Bevestigt de aangevallen uitspraak.
    
    Deze uitspraak is gedaan door J.J.A. Kooijman als voorzitter en J.F. Bandringa en E.J. Govaers als leden, in tegenwoordigheid van R. Scheffer als griffier. De beslissing is uitgesproken in het openbaar op 23 augustus 2011.
    					
    (get.) J.J.A. Kooijman.
    
    (get.) R. Scheffer.
    
    HD