ECLI:NL:CRVB:2009:BJ2410, Centrale Raad van Beroep, 09-06-2009, 07-7023 WWB
Centrale Raad van Beroep — Uitspraak 
Datum: 2009-06-09 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Bestuursrecht; Socialezekerheidsrecht

Samenvatting: Het geding in hoger beroep is beperkt tot het antwoord op de vraag of het College op goede gronden is overgegaan tot intrekking en terugvordering van de bijstand van betrokkene over de periode in geding. De omstandigheid dat de rechtbank het besluit op bezwaar van 23 augustus 2006 in zijn geheel heeft vernietigd, doet aan het vorenstaande niet af. Met de rechtbank is de Raad van oordeel dat de bevindingen van het onderzoek van de sociale recherche (...) onvoldoende zijn voor de conclusie dat betrokkene in de periode in geding een gezamenlijke huishouding heeft gevoerd.

07/7023 WWB 
    
    
    Centrale Raad van Beroep
    
    
    Meervoudige kamer
    
    
    U I T S P R A A K
    
    
    op het hoger beroep van:
    
    het College van burgemeester en wethouders van de gemeente Purmerend (hierna: appellant)
    
    tegen de uitspraak van de rechtbank Haarlem van 7 november 2007, 06/9360 (hierna: aangevallen uitspraak) 
    
    in het geding tussen:
    
    [betrokkene], (hierna: betrokkene) 
    
    en
    
    appellant
    
    
    Datum uitspraak: 9 juni 2009 
    
    
    I. PROCESVERLOOP
    
    Appellant heeft hoger beroep ingesteld.
    
    Namens betrokkene heeft mr. J.C.R. de Lyon, advocaat te Amsterdam, een verweerschrift ingediend. 
     
    Het onderzoek ter zitting heeft, gevoegd met het onderzoek in het geding van appellant tegen [B.] (hierna: [B.]) met reg.nr. 07/7024 WWB, plaatsgevonden op 28 april 2009. Namens appellant is verschenen drs. G.P.C. de Koning, werkzaam bij de gemeente Purmerend. Betrokkene is verschenen, bijgestaan door mr. De Lyon. 
    
    Na de sluiting van het onderzoek ter zitting zijn de gevoegde zaken weer gesplitst. In deze zaak wordt heden afzonderlijk uitspraak gedaan.
    
    
    II. OVERWEGINGEN
    
    1. De Raad gaat uit van de volgende in dit geding van belang zijnde feiten en omstandigheden.
    
    1.1. Appellant heeft aan betrokkene met ingang van 1 augustus 1996 bijstand naar de norm van een alleenstaande ouder verstrekt, laatstelijk ingevolge de Wet werk en bijstand (WWB).
    
    1.2. Naar aanleiding van een anonieme tip dat betrokkene in haar woning aan de [adres] in Purmerend samenwoont met [B.] heeft de Sociale Recherche een onderzoek ingesteld naar de rechtmatigheid van de aan betrokkene verleende bijstand. In dat kader zijn in eerste instantie enkele waarnemingen verricht en vervolgens stelselmatige observaties, zijn betrokkene en [B.] verhoord en zijn zeven buurtbewoners als getuige gehoord. De bevindingen van dat onderzoek zijn neergelegd in een proces-verbaal dat op 1 juli 2005 is opgemaakt. De onderzoeksresultaten zijn voor appellant aanleiding geweest om bij besluit van 16 juni 2005 de bijstand van betrokkene met ingang van 1 maart 1999 in te trekken op de grond dat zij vanaf die datum een gezamenlijke huishouding voert met [B.]. Bij dat besluit heeft appellant tevens de over de periode van 1 maart 1999 tot 1 januari 2005 gemaakte kosten van bijstand tot een bedrag van € 87.476,67 bruto en de over de over periode van 1 januari 2005 tot en met 31 mei 2005 gemaakte kosten van bijstand tot een bedrag van € 4.943,02 netto van betrokkene teruggevorderd en bepaald dat laatstgenoemd bedrag zal worden gebruteerd bij betaling na 31 december 2005. 
    
    1.3. Bij besluit van 23 augustus 2006 heeft appellant het bezwaar van betrokkene tegen het besluit van 16 juni 2005 ongegrond verklaard. Aan het besluit op bezwaar heeft appellant ten grondslag gelegd dat betrokkene en [B.] vanaf 1 maart 1999 hun hoofdverblijf hebben in de woning van betrokkene. Appellant is ervan uitgegaan dat het jongste kind van betrokkene is geboren uit haar relatie met [B.] zodat, gelet op de artikelen 3, vierde lid, aanhef en onder b, van de Algemene bijstandswet (Abw) en de WWB, voor de beantwoording van de vraag of er sprake is van een gezamenlijke huishouding kan worden volstaan met het vaststellen van het gezamenlijke hoofdverblijf. 
    
    2. Bij de aangevallen uitspraak heeft de rechtbank - met bepalingen inzake proceskosten en griffierecht - het beroep tegen het besluit van 23 augustus 2006 gegrond verklaard, dat besluit vernietigd en het primaire besluit van 17 (lees: 16) juni 2005 geschorst totdat een nieuw besluit op het bezwaar van betrokkene is genomen. Daartoe heeft de rechtbank overwogen dat appellant zich ten onrechte op het standpunt heeft gesteld dat volstaan kan worden met het vaststellen van het gezamenlijke hoofdverblijf omdat niet vaststaat dat [B.] de biologische vader is van het jongste kind van betrokkene. De rechtbank is tot het oordeel gekomen dat genoegzaam is komen vast te staan dat betrokkene en [B.] in ieder geval vanaf 15 april 2005 een gezamenlijke huishouding voeren en dat appellant gerechtigd is tot intrekking en terugvordering van de gemaakte kosten van bijstand vanaf die datum omdat betrokkene niet aan de op haar rustende verplichting heeft voldaan door aan appellant geen opgave te doen van haar gezamenlijke huishouding en het inkomen van [B.]. Ten aanzien van de periode vanaf 1 maart 1999 heeft de rechtbank geoordeeld dat de beschikbare onderzoeksresultaten onvoldoende zijn om daarop het standpunt te baseren dat betrokkene en [B.] vanaf die datum een gezamenlijke huishouding voeren. De rechtbank is tot de conclusie gekomen dat sprake is van een onvolledig onderzoek en heeft het besluit van 23 augustus 2006 wegens strijd met artikel 3:2 van de Algemene wet bestuursrecht (Awb) vernietigd. 
    
    3. Appellant heeft zich in hoger beroep gemotiveerd gekeerd tegen de aangevallen uitspraak. 
    
    4. De Raad komt tot de volgende beoordeling.
    
    4.1. Op grond van de duidelijke bewoordingen van de aangevallen uitspraak stelt de Raad vast dat de rechtbank het beroep van betrokkene met betrekking tot de intrekking van bijstand vanaf 15 april 2005 en de terugvordering van gemaakte kosten van bijstand vanaf die datum uitdrukkelijk en zonder voorbehoud heeft verworpen. De Raad stelt tevens vast dat het hoger beroep van appellant zich daartegen niet richt. Naar het oordeel van de Raad is geen sprake van een situatie waarin van betrokkene redelijkerwijs niet kan worden gevergd dat zij zelf hoger beroep had ingesteld. Daaruit vloeit voort dat het geding in hoger beroep beperkt is tot het antwoord op de vraag of appellant op goede gronden is overgegaan tot intrekking en terugvordering van de bijstand van betrokkene over de periode van 1 maart 1999 tot 15 april 2005. De omstandigheid dat de rechtbank het besluit op bezwaar van 23 augustus 2006 in zijn geheel heeft vernietigd, doet aan het vorenstaande niet af. 
    
    4.2. De Raad stelt vast dat appellant, zoals toegelicht ter zitting, zich niet langer op het standpunt stelt dat vaststaat dat uit de relatie van betrokkene en [B.] een kind is geboren en dat slechts op basis van het gezamenlijke hoofdverblijf van [B.] in de woning van betrokkene aangenomen kan worden dat in de periode in geding sprake is geweest van een gezamenlijke huishouding. Derhalve dient te zijn voldaan aan de beide criteria voor een op de artikelen 3, vierde lid, van de Abw en de WWB te baseren gezamenlijke huishouding, te weten het hebben van hoofdverblijf in dezelfde woning en blijk geven zorg voor elkaar te dragen door middel van het leveren van een bijdrage in de kosten van de huishouding dan wel anderszins.
    
    4.3. Ingevolge artikel 3:2 van de Awb vergaart het bestuursorgaan bij de voorbereiding van een besluit de nodige kennis omtrent de relevante feiten en de af te wegen belangen. In het onderhavige geval gaat het om een voor betrokkene belastend besluit. Dat betekent dat op appellant de bewijslast rust ten aanzien van de vraag of voldaan is aan de voorwaarden om tot intrekking en terugvordering van bijstand vanaf 1 maart 1999 over te gaan. Met de rechtbank is de Raad van oordeel dat de bevindingen van het onderzoek van de sociale recherche, zoals neergelegd in het proces-verbaal van 1 juli 2005, onvoldoende zijn voor de conclusie dat betrokkene in de periode van 1 maart 1999 tot 15 april 2005 een gezamenlijke huishouding heeft gevoerd met [B.]. Betrokkene en [B.] hebben tijdens hun verhoren op 13 juni 2005 ontkend dat zij samenwonen. Betrokkene heeft in reactie op de verklaring van buurtbewoners alleen erkend dat zij en [B.] de afgelopen drie maanden “zeer zeker wel iets” hebben. [B.] heeft erkend dat hij geregeld bij betrokkene verblijft, maar betwist dat hij meer dan de helft van de tijd bij haar is. De meeste getuigenverklaringen van buurtbewoners bevatten naar het oordeel van de Raad geen dan wel onvoldoende concrete feiten en omstandigheden voor het oordeel dat [B.] van 1 maart 1999 zijn hoofdverblijf bij betrokkene heeft gehad. Alleen de verklaringen van de heer Klein, die overigens melding maakt van een gezin bestaande uit twee in plaats van drie kinderen, en van mevrouw Van Ingen bevatten enkele concrete feiten en omstandigheden die een ondersteuning vormen voor het standpunt van appellant dat [B.] in de periode in geding zijn hoofdverblijf heeft in de woning van betrokkene. Deze verklaringen zijn naar het oordeel van de Raad echter ontoereikend om daarop het belastend besluit te baseren. 
    
    4.4. Uit hetgeen is overwogen in 4.3 volgt dat niet genoegzaam is komen vast te staan dat [B.] in de periode van 1 maart 1999 tot 15 april 2005 zijn hoofdverblijf in de woning van betrokkene heeft gehad. Aangezien aan een van de beide criteria van de artikelen 3, vierde lid, van de Abw en de WWB niet is voldaan behoeft de vraag of aan het tweede criterium, dat van wederzijdse zorg, wel is voldaan geen bespreking. De Raad merkt overigens op dat appellant zich, ook ter zitting van de Raad, slechts in zeer globale zin heeft uitgelaten over de vraag of aan het zorgcriterium is voldaan. 
    
    4.5. De Raad is, gelet op het vorenoverwogene, met de rechtbank van oordeel dat het besluit van 23 augustus 2006 niet met de vereiste zorgvuldigheid tot stand is gekomen, zodat de rechtbank dat besluit terecht wegens strijd met artikel 3:2 van de Awb heeft vernietigd. Appellant dient, met inachtneming van ’s Raads uitspraak, een nieuwe beslissing te nemen op het bezwaar van betrokkene tegen het besluit van 16 juni 2005. 
    
    5. De Raad ziet aanleiding om appellant te veroordelen in de proceskosten van betrokkene in hoger beroep. Deze worden begroot op € 644,-- voor verleende rechtsbijstand.
    
    
    III. BESLISSING
    
    De Centrale Raad van Beroep;
     
    Recht doende:
    
    
      Bevestigt de aangevallen uitspraak;
      Bepaalt dat appellant een nieuw besluit op bezwaar neemt met inachtneming van deze uitspraak;
      Veroordeelt appellant in de proceskosten van betrokkene tot een bedrag van € 644,--, te betalen door de gemeente Purmerend aan de griffier van de Raad;
      Bepaalt dat van de gemeente Purmerend een griffierecht van € 428,-- wordt geheven.
    
    
    
    Deze uitspraak is gedaan door R.M. van Male als voorzitter en J.J.A. Kooijman en J.F. Bandringa als leden. De beslissing is, in tegenwoordigheid van N.L.E.M. Bynoe als griffier, uitgesproken in het openbaar op 9 juni 2009.
    
    
    
    (get.) R.M. van Male.
    
    
    
    (get.) N.L.E.M. Bynoe. 
    
    
    Tegen deze uitspraak kunnen partijen binnen zes weken na de datum van verzending beroep in cassatie instellen bij de Hoge Raad der Nederlanden (Postbus 20303, 2500 EH  ’s-Gravenhage) ter zake van schending of verkeerde toepassing van bepalingen inzake het begrip gezamenlijke huishouding. 
    
    
    NK