ECLI:NL:GHSGR:2010:BP2719, Gerechtshof 's-Gravenhage, 20-10-2010, 200.052.639.01
Gerechtshof 's-Gravenhage — Uitspraak 
Datum: 2010-10-20 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Civiel recht; Personen- en familierecht

Samenvatting: Relatieve competentie. Hof Den Haag verklaart zich niet bevoegd.

GERECHTSHOF ’s-GRAVENHAGE
      Familiesector
    
    
    
    
      Uitspraak 		: 20 oktober 2010
      Zaaknummer		: 200.052.639.01
      Rekestnr. rechtbank	: FA RK 09-4059
    
    
    
    
    
      [verzoeker],
      wonende te [woonplaats],
      verzoeker in hoger beroep, tevens incidenteel verweerder,
      hierna te noemen: de vader,
      advocaat mr. G.A. Nandoe Tewarie te ’s-Gravenhage,
    
    
    tegen
    
    
      [verweerster],
      wonende te [woonplaats],
      verweerster in hoger beroep, tevens incidenteel verzoekster,
      hierna te noemen: de moeder,
      advocaat mr. T.C.P. Christoph te Woerden.
    
    
    
    
      In zijn hoedanigheid als omschreven in artikel 810 van het Wetboek van Burgerlijke Rechtsvordering is in de procedure gekend:
      de raad voor de kinderbescherming,
      gevestigd te Utrecht, regio Utrecht, locatie Utrecht,
      hierna te noemen: de raad.
    
    
    
    
    PROCESVERLOOP IN HOGER BEROEP
    
    De vader is op 23 december 2009 in hoger beroep gekomen van de beschikking van 23 september 2009 van de rechtbank Utrecht. 
    
    De moeder heeft op 22 maart 2010 een verweerschrift, tevens houdende incidenteel hoger beroep, ingediend.
    
    Van de zijde van de vader zijn bij het hof op 17 maart 2010 aanvullende stukken ingekomen.
    
    Van de zijde van de raad is bij het hof op 16 september 2010 een brief ingekomen, met als bijlage het raadsrapport van 16 juni 2010.
    
    
    RELATIEVE BEVOEGDHEID VAN HET HOF
    
    1. De vader is in hoger beroep gekomen van een beschikking van de rechtbank te Utrecht, zodat volgens de regels van relatieve competentie het gerechtshof te Amsterdam bevoegd is om van het beroepschrift kennis te nemen. Hoofdregel is dat de rechter zijn relatieve bevoegdheid ambtshalve toetst. In afwijking van voornoemde hoofdregel is echter in artikel 270 lid 2 van het Wetboek van Burgerlijke Rechtsvordering (hierna: Rv), welk artikel ingevolge artikel 362 Rv ook in hoger beroep van toepassing is, bepaald dat in zaken met betrekking tot echtscheiding, scheiding van tafel en bed, ontbinding van het huwelijk na scheiding van tafel en bed en ontbinding van een geregistreerd partnerschap en daarmee verband houdende verzoeken tot het treffen van een voorlopige voorziening of een nevenvoorziening, een verwijzing slechts plaatsvindt indien de andere echtgenoot of geregistreerde partner de bevoegdheid betwist. De moeder heeft de bevoegdheid van dit hof in dit hoger beroep in haar verweerschrift betwist en zij is van mening dat het gerechtshof te Arnhem in deze bevoegd is om van het bij dit hof ingediende beroepschrift kennis te nemen. 
    
    2. Het hof overweegt als volgt. Ten aanzien van de relatieve competentie is bepalend de beslissing van de Hoge Raad van 27 januari 1984 (NJ 1984, 399), die betrekking had op een met een dagvaarding ingeleide (kort-geding-)procedure. Daarbij is beslist dat de beoordeling van de relatieve competentie in hoger beroep een kwestie van openbare orde is. Niet valt in te zien dat in een verzoekschriftprocedure anders geoordeeld zou moeten worden. Uit de wetsgeschiedenis op artikel 270 Rv blijkt niet dat de wetgever heeft willen breken met de op dat moment geldende rechtspraak. Het hof zal zich derhalve onbevoegd verklaren en de zaak verwijzen in de stand waarin het geding zich thans bevindt naar het gerechtshof te Amsterdam als het bevoegde hof  voor verdere afdoening en niet naar het gerechtshof te Arnhem, dat evenmin bevoegd is.
    
    
    BESLISSING OP HET HOGER BEROEP
    
    Het hof:
    
    verklaart zich onbevoegd om van de zaak kennis te nemen;
    
    verwijst de zaak in de stand waarin zij zich bevindt naar het gerechtshof te Amsterdam, nevenzittingsplaats Arnhem.
    
    
    Deze beschikking is gegeven door mrs. van Nievelt, Stille en Stollenwerck, bijgestaan door mr. Rasmijn als griffier, en uitgesproken ter openbare terechtzitting van 20 oktober 2010.