ECLI:NL:CRVB:2011:BQ9777, Centrale Raad van Beroep, 21-06-2011, 10-1523 WWB
Centrale Raad van Beroep — Uitspraak 
Datum: 2011-06-21 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Bestuursrecht; Socialezekerheidsrecht

Samenvatting: Bijstand in de vorm van een geldlening. Het College heeft de verlening van bijstand in de vorm van een geldlening in onderhavig geval uitdrukkelijk gebaseerd op artikel 48, tweede lid, aanhef en onder a, van de WWB, welke bepaling een discretionaire bevoegdheid van het College betreft. De verleende bijstand had mede ten doel de periode tot de eerste betaling van de Anw-uitkering te overbruggen.

10/1523 WWB
    
    Centrale Raad van Beroep
    
    Meervoudige kamer
    
    U I T S P R A A K
    
    op het hoger beroep van:
    
    [Appellante], wonende te [woonplaats] (hierna: appellante),
    
    tegen de uitspraak van de rechtbank ’s-Hertogenbosch van 21 januari 2010, 08/3596 (hierna: aangevallen uitspraak),
    
    in het geding tussen:
    
    appellante
    
    en
    
    het College van burgemeester en wethouders van de gemeente Vught (hierna: College)
    
    Datum uitspraak: 21 juni 2011
     
    I. PROCESVERLOOP
    
    Namens appellante heeft mr. J.R. Ali, advocaat te ’s-Hertogenbosch, hoger beroep ingesteld.
    
    Het College heeft een verweerschrift ingediend.
    
    De zaak is ter behandeling aan de orde gesteld op 10 mei 2011. Partijen zijn niet verschenen. 
    
    II. OVERWEGINGEN
    
    1. Voor een overzicht van de in dit geding van belang zijnde feiten en omstandigheden verwijst de Raad naar de aangevallen uitspraak. Hij volstaat hier met het volgende.
    
    1.1. Bij besluit van 12 december 2007 heeft de Raad van bestuur van de Sociale verzekeringsbank de nabestaandenuitkering ingevolge de Algemene nabestaandenwet (hierna: Anw) van appellante per 1 april 2007 ingetrokken op de grond dat appellante een gezamenlijke huishouding is gaan voeren met [D.] (hierna: [D.]). Appellante heeft bezwaar gemaakt tegen dat besluit. 
    
    1.2. Vervolgens heeft appellante zich op 17 december 2007 gemeld bij de Centrale organisatie werk en inkomen (hierna: CWI) voor het doen van een aanvraag om een uitkering ingevolge de Wet werk en bijstand (WWB) naar de norm voor een alleenstaande. In het kader van deze aanvraag heeft appellante aangegeven dat [D.] vanaf 14 januari 2008 niet meer bij haar woont, zodat zij weer aan de voorwaarden voor een nabestaandenuitkering voldoet. 
    
    1.3. Bij besluit van 28 januari 2008 heeft het College appellante over de periode van 17 januari 2007 (bedoeld zal zijn: 17 december 2007) tot 14 januari 2008 met toepassing van artikel 48, tweede lid, onder a, van de WWB bijstand ter hoogte van € 750,00 verleend in de vorm van een geldlening.
    
    1.4. Bij besluit van 24 september 2008 heeft het College het bezwaar van appellante tegen het besluit van 28 januari 2008 ongegrond verklaard. 
    
    2. Bij de aangevallen uitspraak heeft de rechtbank het beroep tegen het besluit van 24 september 2008 ongegrond verklaard. 
    
    3. Appellante heeft zich in hoger beroep tegen deze uitspraak gekeerd. Zij heeft - kort samengevat - aangevoerd dat de bijstand om niet had moeten worden verleend. 
    
    4. De Raad overweegt als volgt.
    
    4.1. Ingevolge artikel 48, tweede lid, aanhef en onder a, van de WWB kan bijstand worden verleend in de vorm van een geldlening of borgtocht indien redelijkerwijs kan worden aangenomen dat de belanghebbende op korte termijn over voldoende middelen zal beschikken om over de betreffende periode in de noodzakelijke kosten van het bestaan te voorzien. 
    
    4.2. De Raad stelt vast dat het College de verlening van bijstand in de vorm van een geldlening in onderhavig geval uitdrukkelijk heeft gebaseerd op artikel 48, tweede lid, aanhef en onder a, van de WWB, welke bepaling een discretionaire bevoegdheid van het College betreft. In de door appellante aangevoerde omstandigheden ziet de Raad geen grond om te oordelen dat het College bij afweging van de in aanmerking komende belangen niet in redelijkheid gebruik heeft kunnen maken van zijn bevoegdheid om de bijstand te verlenen in de vorm van een geldlening. De Raad neemt daarbij mede in aanmerking dat de verleende bijstand mede ten doel had de periode tot de eerste betaling van de Anw-uitkering te overbruggen.
    
    4.3. Gelet op het voorgaande slaagt het hoger beroep niet. De aangevallen uitspraak wordt dan ook bevestigd. 
    
    5. De Raad ziet geen aanleiding voor een proceskostenveroordeling
    
     
    III. BESLISSING
    
    De Centrale Raad van Beroep;
    
    Recht doende:
    
    Bevestigt de aangevallen uitspraak.
    
    Deze uitspraak is gedaan door J.C.F. Talman als voorzitter en R.H.M. Roelofs en L.J.A. Damen als leden, in tegenwoordigheid van R. Scheffer als griffier. De beslissing is uitgesproken in het openbaar op 21 juni 2011.
    
    (get.) J.C.F. Talman.
    
    
    (get.) R. Scheffer.
    
    HD