Behandeling van het wetsvoorstel Wijziging Wet geluidhinder (modernisering instrumentarium geluidbeleid, eerste fase) (29879)
Staten-Generaal — Handelingen 
Datum: 2014-07-06 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Handeling 2004-2005, pag. 5249-5259

 
 
 

Handeling

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Vergadernummer
Datum vergadering

15-06-2005

Tweede Kamer der Staten-Generaal

2004-2005

nr. 88, pagina 5249-5259

08-06-2005

 

 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties over kamerdossier

Kamerdossier 29879Toon publicaties die dit dossier behandelen

 
 
 Publicaties in vergadering

Behandeling van het wetsvoorstel Wijziging Wet geluidhinder (modernisering instrumentarium geluidbeleid, eerste fase) (29879)Pagina 5249-5259
Voortzetting van het debat over het rapport van de Tijdelijke Commissie Infrastructuurprojecten (29283)Pagina 5261-5297
Presentie en opening (woensdag 8 juni 2005)Pagina 5249-5249
Debat over het rapport van de Tijdelijke Commissie Onderzoek Zorguitgaven (28852)Pagina 5297-5307
Regeling van werkzaamheden (woensdag 8 juni 2005)Pagina 5259-5261
Lijst van ingekomen stukken, met de door de Voorzitter terzake gedane voorstellen (woensdag 8 juni 2005)Pagina 5307-5307

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 67 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
Aan de orde is de behandeling van:het wetsvoorstel Wijziging
Wet geluidhinder (modernisering instrumentarium geluidbeleid, eerste fase)
(29879).De voorzitter:De heer Duyvendak heeft gemeld dat hij vanmorgen niet aanwezig kan zijn,
en dat mevrouw Kruijsen mede namens hem spreekt.De algemene beraadslaging wordt geopend.Mevrouw Spies (CDA):Voorzitter. De voorgestelde wijziging van de Wet op de geluidhinder laat
zien dat het in het algemeen goed mogelijk is om de bescherming van het milieu
en van burgers tegen geluid te combineren met voorstellen tot vereenvoudiging
van wet- en regelgeving, decentralisatie en maatwerkoplossingen. De CDA-fractie
ondersteunt dan ook de hoofdlijnen van het wetsvoorstel en de doelstellingen
die het wetsvoorstel beoogt te realiseren. Wij danken de staatssecretaris
voor de overtuigende antwoorden op vragen die wij in de schriftelijke behandeling
hebben gesteld over de verdeling van bevoegdheden. Het zal hem bekend in de
oren klinken dat de CDA-fractie de lijn van decentralisatie van harte onderschrijft.
Wij zijn, zeker na beantwoording van enkele vragen die wij daarover nog hadden,
van mening dat de gekozen lijn om zo veel mogelijk bevoegdheden bij gemeenten
te leggen een goede is. Bovendien zijn via het ruimtelijke spoor voldoende
waarborgen van betrokkenheid van buurgemeenten en provincies gerealiseerd.Het is goed dat na jarenlange sanering gemeenten nu nog uiterlijk twee
jaar de tijd krijgen om nog te saneren woningen toe te voegen aan de nog te
saneren voorraad van zo'n 340.000 woningen. Gemeenten die nu nog geen inzicht
hebben in geluidsbelasting op hun eigen grondgebied, hebben echt zitten slapen.
Op het punt van de bescherming van mensen die buiten hun medeweten om in huizen
kunnen komen te wonen die eigenlijk gesaneerd zouden moeten worden, voorziet
het wetsvoorstel zeker met de nota van wijziging in een naar ons oordeel adequate
bescherming. Wij denken dat hiermee voldoende is gedaan om ook toekomstige
eigenaren en bewoners optimaal te informeren over eventuele geluidshinder.Er resteren nog twee punten waarover wij in dit debat graag meer helderheid
willen krijgen. Dat zijn de problemen rond industrieterreinen en de herzonering
van de 30-kilometerregeling. Met de verruiming van de zeehavennorm in de artikelen
50 en 51, en de extra ruimte die artikel 62 nu expliciet biedt, worden de
mogelijkheden voor maatwerkoplossingen voor bedrijventerreinen vergroot. Daarbij
moet ook de Experimentenwet stad en milieu worden betrokken, die inmiddels
door de Tweede Kamer is aanvaard. Veel projecten in de regio's Rijnmond, Amsterdam
en Dordrecht hebben laten zien dat een tijdelijke verhoging van de maximaal
toegestane geluidsbelasting goed is te combineren met een verbetering van
de leefkwaliteit. Deze elementen uit het wetsvoorstel hebben dan ook onze
hartelijke steun.Toch vragen wij ons af of wij alle problemen wel afdoende hebben opgelost.
Bij de behandeling van de Experimentenwet stad en milieu hebben we de staatssecretaris
gevraagd, op deze vraag antwoord te geven. In de nota naar aanleiding van
het verslag schetst de staatssecretaris dat altijd de weg kan worden gevolgd
van aanpassing van het bestemmingsplan voor het bedrijfsterrein en het stellen
van nadere eisen aan bedrijven die vallen onder artikel 8.40. Formeel heeft
hij daarin natuurlijk gelijk. Ik krijg heel wat signalen uit het veld dat
deze wegen in veel gevallen tot oplossingen kunnen leiden. De vraag is echter
of dat zo zal blijven. Wij zouden ons moeten verplaatsen in de positie van
de wethouders van bijvoorbeeld de gemeenten Achtkarspelen of Dordrecht, die
met de handen in het haar zitten. Ik weet dat de staatssecretaris wel eens
ter plekke is geweest, maar als ik al die bedrijfsterreinen zie die maar ten
dele worden benut en daarbij verneem dat er geen ontwikkelingsmogelijkheden
zijn, wil ik graag om nagaan of wij nog meer oplossingen kunnen aanreiken.
Daar wordt ook aan gewerkt, zo is mij gebleken. Namens de CDA-fractie krijg
ik graag van de staatssecretaris de toezegging dat hij hierbij in ieder geval
de volgende punten betrekt.Gemeenten die daarvoor kiezen, mogen een zonebeheersplan opstellen. In
ruil daarvoor vallen zij niet langer onder het hoofdstuk Industrielawaai uit
de Wet geluidhinder. Dit is de introductie van een zogenaamd duaal systeem.
Wil de staatssecretaris bij de herziening van artikel 8.40 van de AMvB bezien
of uniforme geluidsvoorschriften mogelijk zijn? Ik heb begrepen dat er zoiets
bestaat als een ministeriële regeling voor meet- en rekenvoorschriften.
Daarbij wordt uitgegaan van de representatieve bedrijfssituatie waarbij de
volledige capaciteit per etmaal bepalend is voor het vaststellen van de geluidsbelasting.
In de praktijk blijkt echter dat de volledige capaciteit lang niet alle dagen
van het jaar benut wordt. Bovendien komt het zelden voor dat alle bedrijven
op hetzelfde industrieterrein gelijktijdig de maximale geluidsbelasting produceren.
In lijn met bijvoorbeeld het IPO pleiten wij voor een andere wijze van berekenen.
Wij vragen om zo snel mogelijk over te gaan naar de zogenoemde redelijke sommatie.
Ik heb mij door deskundigen laten vertellen dat dit naar schatting kan leiden
tot 30 tot 50% meer geluidsruimte zonder dat sprake is van een toename van
de geluidsbelasting. Is de staatssecretaris bereid om op korte termijn op
deze nieuwe rekenmethode over te stappen? Ik denk daarbij aan een termijn
van maximaal een maand of zes.Mevrouw Kruijsen (PvdA):Betekent dit dat er op die bedrijventerreinen afspraken worden gemaakt
over welk bedrijf op welk moment de piekbelasting bereikt? Past dat bij de
nieuwe rekenmethode? Het gaat uiteindelijk natuurlijk om de daadwerkelijke
geluidsbelasting. Op het moment dat er afspraken gemaakt kunnen worden dat
daarbij de norm nooit overschreden wordt, zijn wij al een stuk verder.Mevrouw Spies (CDA):In de praktijk zou het wellicht zo kunnen werken. Bij de redelijke sommatie
wordt de geluidsproductie van de bedrijven bij elkaar opgeteld. Wellicht kunnen
er afspraken worden gemaakt over de momenten waarop bedrijven hun maximale
geluidsproductie realiseren. Dan zijn er meer ontwikkelingen op dat terrein
mogelijk, want er wordt bij de berekening van de geluidsbelasting uitgegaan
van de feitelijke situatie.Mevrouw Kruijsen (PvdA):Mijn zorg zit in het woordje "wellicht". Dan moeten er daadwerkelijk afspraken
over de onderlinge afstemming worden gemaakt.Mevrouw Spies (CDA):Dat is inherent aan de rekensystematiek van de redelijke sommatie.In artikel 41 van het wetsvoorstel wordt de aanpassing geregeld van zonering
rond industrieterreinen die geheel of gedeeltelijk een andere bestemming krijgen.
Moet ik de laatste nota van wijziging nu zo lezen dat het aanpassen van een
geluidszone ook mogelijk wordt via een wijzigingsbevoegdheid op grond van
artikel 11 van de Wet op de ruimtelijke ordening. Begrijp ik goed dat op dat
deel van het bedrijventerrein waarvoor een andere bestemming geldt, een onteigeningsprocedure
ingezet kan worden tegen die bedrijven die daar nog gevestigd zijn? Klopt
het dan dat na afronding van die onteigeningsprocedure de geluidsnorm aangepast
kan worden waardoor bijvoorbeeld woningbouw mogelijk wordt? Ik heb begrepen
dat gemeenten deze bevoegdheden nu niet hebben. Om elk misverstand over de
bedoeling van dit artikel uit de weg te ruimen, krijg ik hierop graag een
helder antwoord van de staatssecretaris.In dat verband heb ik ook nog een vraag over lid 3 van artikel 41. Zoals
de staatssecretaris ongetwijfeld weet, komt het in de praktijk vaak voor dat
gesommeerde bedrijventerreinen niet in één keer worden opgeheven,
maar dat slechts een deel daarvan een andere bestemming krijgt en de rest
als gesommeerd terrein blijft bestaan. Dat is bijvoorbeeld vaak aan de orde
bij verouderde terreinen die men wil herinrichten om woningbouw mogelijk te
maken. Kan onder lid 3 van artikel 41 zowel een beperkte wijziging van het
zonebeheer als het totaal opheffen van het zonebeheer worden verstaan of is
daar wellicht toch nog een aparte voorziening in de wet voor nodig? Ik heb
begrepen dat de interpretatie van dat artikel bij gemeenten nogal wat problemen
oplevert. Wellicht is het met de behandeling van deze wet mogelijk daarover
opheldering te geven. Als dat niet het geval is, moeten wij daarvoor misschien
een aparte schriftelijke tekst opstellen.Bij het schriftelijk verslag heeft de CDA-fractie aangegeven dat zij moeite
heeft met het opnieuw invoeren van geluidszones in de omgeving van 30-kilometerwegen.
Zij bevindt zich wat dat betreft in het goede gezelschap van
de Raad van State. Door het opnieuw invoeren daarvan worden gemeenten namelijk
in nieuwe situaties altijd verplicht om een akoestisch onderzoek te laten
doen. Dat geldt ook wanneer het situaties betreft waarin iedereen op zijn
klompen aanvoelt dat er geen sprake zal zijn van overschrijding van de voorkeurswaarde.
Het kan geen kwaad om hier nog eens expliciet te vragen wat onder die nieuwe
situaties wordt verstaan. Spreken wij dan uitsluitend over die gevallen waarin
nieuwbouw van woningen en reconstructie van een weg aan de orde zijn? De CDA-fractie
kan zich nog steeds niet aan de indruk onttrekken dat wij hier van een mug
een olifant maken. Zowel in de memorie van toelichting als in de nota naar
aanleiding van het verslag wordt melding gemaakt van een zeer beperkt aantal
situaties. Wel wordt steeds gewezen op het oneigenlijk gebruik van 30-kilometerzones
door gemeenten. Moeten wij dan niet op zoek gaan naar mogelijkheden om dat
te voorkomen in plaats van te kiezen voor een generieke regeling? Wij zijn
van mening dat dit het geval is en daarom heb ik samen met de heer De Krom
een amendement ingediend dat ertoe strekt die uitzonderingspositie voor 30-kilometerwegen
in de Wet geluidhinder te handhaven.Ik heb begrepen dat het in de huidige situatie mogelijk is een wegdek
door een gelijkwaardig wegdek te vervangen zonder dat daaraan een reconstructietoets
ten grondslag ligt. Dat zou in de handleidingen staan voor de toepassing van
de Wet geluidhinder. Mijn voorstel is dat te handhaven, dus die reconstructietoets
achterwege te laten in geval van vervanging door een wegdek dat op het punt
van geluid gelijkwaardig is.Het wetsvoorstel kent ontheffingsmogelijkheden toe aan de colleges van
burgemeester en wethouders en gedeputeerde staten. In hoeverre kan dit conflicterend
zijn met het gegeven dat bijvoorbeeld de gemeenteraad het bestemmingsplan
vaststelt? Zwart-wit geredeneerd krijgen de colleges van burgemeester en wethouders
feitelijk de bevoegdheid om de afwegingsruimte van de gemeenteraad bij het
vaststellen van een bestemmingsplan te beperken door op sommige plaatsen daarin
een hogere waarde toe te staan. Ik vraag de staatssecretaris een reactie op
dit dilemma te geven en aan te geven hoe gemeenten en provincies hiermee naar
zijn oordeel zouden moeten omgaan.Tot slot maak ik graag van de gelegenheid gebruik om aandacht te vragen
voor festiviteiten die in veel gemeenten plaatsvinden. Het doet er niet toe
of het de schuttersfeesten betreft, een kermis, een oefening van een lokaal
muziekkorps of een harmonie die bij mooi weer een keer buiten wil oefenen.
In toenemende mate bereiken ons vragen en klachten van mensen die voor dergelijke
activiteiten een vergunningen moeten aanvragen. Tot onze vreugde bevat de
Wet geluidhinder geen bepalingen die daarop wijzen. Dat neemt niet weg dat
nogal wat gemeenten onder andere vanwege geluid via de APV vergunningen verplicht
stellen. Ik doe een dringend beroep op de gemeenten om deze vorm van overijverigheid
zo veel mogelijk achterwege te laten. Wij kennen hier immers al genoeg regels
en als er op een bepaald moment een feestje wordt gevierd, is het beter de
buren uit te nodigen in plaats van hen met ingewikkelde procedures tegen eventuele
overlast te beschermen.Mevrouw Kruijsen (PvdA):Voorzitter. U hebt al gememoreerd dat ik mijn inbreng ook namens de fractie
van GroenLinks uitspreek.Het voorstel is gericht op decentralisatie van het geluidbeleid. Met deze
algemene strekking van het voorstel is de PvdA-fractie het eens. Binnen de
gemeentegrenzen mag het college van burgemeester en wethouders besluiten om
af te wijken van de maximale grens, weliswaar tot aan de voorkeursgrenswaarden,
en in bepaalde, gemeentegrensoverschrijdende gevallen kan het college van
gedeputeerde staten een dergelijk besluit nemen. Het doel van dit wetsvoorstel
is om mensen te beschermen tegen geluidshinder en dat moet vooropstaan. Decentralisatie
en daarmee de mogelijkheden om op lokaal niveau maatwerk te leveren, kunnen
daartoe een bijdrage leveren.Recent onderzoek rond Schiphol en twee andere grote Europese luchthavens
heeft weer eens aangetoond dat geluidsoverlast een negatieve invloed heeft
op het cognitief functioneren van kinderen. Kinderen rond grote luchthavens
hebben een grotere kans dat zij slechter lezen en dat hun geheugenfunctie
beperkter is, maar zij kunnen ook problemen krijgen met de concentratie bij
bijvoorbeeld de les. Dit onderstreept weer eens het belang van het doel van
deze wet: mensen beschermen tegen geluidsoverlast. Dat betekent wel dat de
sanering van de knelpunten waar nu geluidsoverlast is, onverkort en daadkrachtig
ter hand moet worden genomen. Helaas heeft deze regering moeten bezuinigen
op het budget voor sanering, waardoor veel mensen langer in die geluidsoverlast
blijven zitten.Daarbovenop komt nu nog het voorstel zoals opgenomen in het wetsvoorstel
om de wettelijke norm voor de sanering van wegverkeerslawaai te verhogen.
De meldingsdrempel, die nu nog 55 decibel is, wordt verhoogd naar 60 decibel.
De saneringsopgave wordt daarmee verkleind. Met andere woorden: meer mensen
blijven met geluidsoverlast zitten.De Partij van de Arbeid, evenals GroenLinks, is het dan ook niet eens
met de verhoging van de meldingsdrempel voor sanering. Deze verhoging heeft
volgens de staatssecretaris procedurele voordelen, maar degenen die geluidsoverlast
blijven houden, zijn daarvan de dupe. Dat is toch niet het doel van deze wet.
Daarbij constateert de staatssecretaris in de nota naar aanleiding van het
verslag zelf dat het verhogen van de drempel nauwelijks een financiële
besparing oplevert. Dat pleit dus niet voor een verhoging van de drempel.
Ondanks de steun voor de decentralisatie gaat de PvdA niet akkoord met de
daarmee gepaard gaande versoepeling. Om die reden hebben wij samen met GroenLinks
een amendement ingediend waarin de verhoging wordt teruggedraaid naar 55 decibel.De staatssecretaris deelt gelukkig de zorg van de PvdA.Mevrouw Spies (CDA):Bent u het met mij eens dat het niet zozeer om de geluidsbelasting aan
de gevel gaat, maar dat mensen beschermd moeten worden tegen een te hoge belasting
binnen de woning?Mevrouw Kruijsen (PvdA):Daar ben ik het helemaal mee eens. Het gaat om de beperking
van de geluidsoverlast binnen de woning, waarvoor bepaalde saneringsmaatregelen
genomen kunnen worden. Er zijn ook andere mogelijkheden om dat te realiseren.
Ik kom daar nog op terug. Het is voor burgers belangrijk, te weten dat een
bepaalde geluidsoverlast niet acceptabel is. Die acceptatiegrens ligt wat
ons betreft bij 55 decibel en niet hoger, zeker niet als het doel het rechtvaardigen
van bezuinigingen is, terwijl die op deze manier niet worden gerealiseerd.Mevrouw Spies (CDA):In de memorie van toelichting op het wetsvoorstel staat nadrukkelijk dat
de kwaliteit van de maatregelen in saneringsprogramma's niet wordt beïnvloed,
omdat de waarde waarop het saneringsprogramma zich richt niet tevens wordt
verruimd, maar juist wordt verlaagd van 55 naar 48 dB. Uit uw amendement krijg
ik de indruk dat u iets regelt wat niet meer geregeld hoeft te worden, omdat
de kwaliteit van de bescherming tegen geluidshinder door dit wetsvoorstel
niet wordt aangetast, maar eerder wordt versterkt.Mevrouw Kruijsen (PvdA):Wij willen burgers laten weten dat wij het niet accepteren dat de norm
voor de belasting voor buiten, maar met een consequentie voor binnen, op 45
decibel komt. Maatregelen moeten daarop zijn gericht. Als je de saneringsdrempel
verhoogt, geef je het signaal aan de burgers dat zij maar wat meer geluidsoverlast
moeten accepteren. Dat willen wij niet.Mevrouw Spies (CDA):Ik verneem daarvan graag een bevestiging van de staatssecretaris. In de
stukken is daarvan op dit moment geen sprake. Ik ben van mening dat wij dan
ook niet de indruk moeten wekken dat wij de geluidsbescherming van de burgers
verslechteren, want dat is niet het geval. Wij worden het daarover op dit
moment niet eens. Het is wel van belang dat wij elkaar hier geen knollen voor
citroenen verkopen. Wij moeten spreken over een goede bescherming tegen geluid,
maar wel op een redelijke manier. Ik ben niet van mening dat het amendement
van mevrouw Kruijsen daaraan bijdraagt.Mevrouw Kruijsen (PvdA):Ik sluit mij in dat geval aan bij de woorden van mevrouw Spies en wacht
de reactie van de staatssecretaris af.De vraag is of door toename van de verkeersdrukte ook een toename in de
geluidsbelasting kan ontstaan. Er bereiken ons daarover steeds meer klachten.
Hoe gaat de staatssecretaris daarmee om? Hij deelt gelukkig onze zorg, maar
in zijn beantwoording zegt hij vervolgens dat hij daar niets mee doet. Kan
hij onderzoeken of de toename van de verkeersdrukte moet leiden tot aanvullende
maatregelen? Hij kan dan aan het volgende denken. Wij meten nu op basis van
bepaalde plekken. Daar zijn wellicht aanvullende maatregelen mogelijk. De
weersomstandigheden en de windrichting hebben een enorme invloed op de wijze
waarop de geluidsbelasting wordt ervaren. Wellicht moet dat worden onderzocht.Mevrouw Spies heeft al gewezen op het schrappen van de uitzonderingsregel
voor de 30-kilometerregeling. De vraag is hoeveel gevallen er zijn waarin
gemeenten onterecht geen rekening houden met de toename van de geluidsbelasting.
Geeft dat aantal voldoende noodzaak een wetsvoorstel te maken dat erop gericht
is de zonering weer in te voeren? Nu al bereiken ons klachten over de grote
druk op de gemeentebesturen die aanvullend akoestisch onderzoek moeten verrichten.
Hoe kan de staatssecretaris aan deze bestuurders uitleggen dat het wel degelijk
terecht is dat ze deze extra lastendruk ervaren?Mijn derde vraag gaat over de financiering van de sanering via het ISV-budget.
De ISV-gelden bieden nu al de mogelijkheid om de sanering vanwege geluidsoverlast
te bekostigen. Dringt de staatssecretaris nu zelf dan wel via minister Dekker
bij de betrokkenen gemeenten erop aan dat zij de sanering voortvarend ter
hand nemen?Het beschermen van de burgers tegen geluidsoverlast kan naast de sanering
ook op een andere wijze worden gerealiseerd. Wij dringen erop aan dat de staatssecretaris
aanvullende maatregelen neemt. Wellicht kan hij dat combineren met de aanpak
van de luchtkwaliteit. Wij weten bijvoorbeeld dat een reductie van de maximumsnelheid
leidt tot een reductie van de luchtverontreiniging, maar ook tot een reductie
van de geluidsbelasting. Wellicht kan de staatssecretaris hiermee twee vliegen
in een klap slaan. Hij kan ervoor zorgen dat zowel de luchtvervuiling als
de geluidsbelasting afnemen bij een verbreding van het aantal maatregelen
voor de maximumsnelheid.De heer De Krom (VVD):Mijnheer de voorzitter. Ik weet dat in Brussel plannen op de plank liggen
om omgevingslawaai in Europese wetgeving op te nemen. Ik heb al vaker gezegd
dat de VVD-fractie daarvan tegenstander is. Ik benadruk dat wij voorstander
zijn van Europees bronbeleid, maar normering van omgevingslawaai is iets wat
wij prima zelf kunnen regelen. Het subsidiariteitsbeginsel lijkt ons bij uitstek
van toepassing. Mochten er dusdanige voorstellen uit Brussel komen, dan kan
men op een keihard "nee" van mijn fractie rekenen. Wij rekenen erop dat dit
ook de inzet van de regering in Brussel is en blijft. Het is een goede zaak
als de regering dit nog eens bevestigt.De VVD-fractie steunt het wetsvoorstel op hoofdlijnen. Ik sluit mij kortheidshalve
aan bij de woorden van mevrouw Spies. Wij willen nog wel een aantal zaken
geregeld zien. In de eerste plaats denken wij aan de situatie waarin bedrijven
negatieve gevolgen kunnen ondervinden van uitbreiding van woningbouw nabij
industriële locaties of bedrijfslocaties, zoals in het geval van de toepassing
van de zeehavennorm. Zo wordt in het wetsvoorstel de mogelijkheid om woningbouw
uit te breiden in havengebieden verruimd tot 60 dBa. Uitbreiding is overigens
alleen toegestaan als het gaat om een beperkte uitbreiding. Het risico van
oprukkende woningbouw in de richting van bedrijven die daardoor in hun geluidsruimte
worden beperkt, wordt daarmee niet weggenomen. Ik baseer mij daarbij ook op
de mening van de Milieudienst Rijnmond.Om te voorkomen dat bedrijven het slachtoffer worden van oprukkende woningbouw
zou mijn fractie graag zien dat de regering expliciet uitspreekt dat uitbreiding
alleen wordt toegestaan als is voldaan aan een aantal afspraken, zoals neergelegd
in het Model Bestuurlijk Afsprakenkader Rechter Maasoever. Dat houdt in dat
in het geval van uitbreiding van woningbouw de beschikbare
geluidsruimte voor bedrijven niet wordt aangetast, hinder voor toekomstige
bewoners zoveel mogelijk wordt beperkt, financiële middelen ten gevolge
van extra voorzieningen niet ten laste komen van bedrijven, toekomstige bewoners
worden geïnformeerd over de te verwachten geluidshinder en het bevoegd
gezag en de bedrijven elkaar tijdig informeren over hun toekomstige plannen.
Uiteraard zal dit raamwerk in concrete gevallen door alle betrokken partijen
in goed overleg moeten worden uitgewerkt. Mijn fractie zou het op prijs stellen
als de regering haar expliciete steun uitspreekt voor een dergelijke aanpak.Mevrouw Spies sprak al over de 30-kilometerwegen. Ik sluit mij daar kortheidshalve
bij aan. Ik heb daarom ook het amendement ondertekend.Mevrouw Kruijsen (PvdA):Heb ik het goed begrepen dat bedrijven niet zelf hoeven op te draaien
voor de kosten voor sanering als zij hun activiteiten uitbreiden en als gevolg
daarvan extra geluid produceren? Of vindt u dat bedrijven die extra geluid
produceren in eerste instantie zelf de reductie van de geluidsbelasting moeten
betalen?De heer De Krom (VVD):Het is precies andersom. Als woningbouw oprukt in een bedrijventerrein,
in dit geval een zeehavengebied, dan mag dat in ieder geval niet ten koste
gaan van de geluidsruimte van die bedrijven. Dat zou er uiteindelijk in kunnen
resulteren dat bedrijven aansprakelijk worden gesteld voor saneringskosten.
Dat is de omgekeerde wereld. Dat hebben wij ook gezien bij Schiphol en dat
vind ik niet redelijk. Daarom moet je zo'n afsprakenkader maken om dat te
voorkomen.Voorzitter. In zijn brief van 13 mei 2005 naar aanleiding van het
verzoek van de VVD-fractie schrijft de staatssecretaris geen aanleiding te
zien de driestappensystematiek van het wetsvoorstel stad-en-milieubenadering
toe te passen op grootschalige bedrijfsterreinen. Het dreigend vollopen van
de geluidsruimte van gezoneerde bedrijfsterreinen zou kunnen worden voorkomen
door goed zonebeheer. Dit mag deels waar zijn, maar uit de geluiden die ik
hoor – om die term maar eens te gebruiken – blijkt dat daarmee
niet alle problemen worden opgelost. Bedrijfsterreinen gaan wel degelijk op
slot, terwijl er toch nog voldoende fysieke ruimte is. Dat hoor ik niet alleen
van VNO, maar ook van de provincie Zuid-Holland en van de gemeente Dordrecht.
Zij luiden de noodklok. Mijn fractie is dan ook teleurgesteld dat het kabinet
ondanks al die signalen de suggestie die wij eerder hebben gedaan niet uitvoert.
De redenering daarachter is dat we het wel zien als het fout gaat.Mijn fractie begrijpt niet dat het kabinet deze signalen niet serieus
neemt. Daarom heb ik een amendement ingediend dat het lokale bestuur in feite
twee mogelijkheden biedt. In de eerste plaats is dat de mogelijkheid van een
tijdelijke verhoging van de maximale geluidsbelasting met 2 dBa onder de in
het amendement genoemde voorwaarden. Dat biedt op korte termijn soelaas in
de gevallen waarin de maximale geluidsbelasting met minder dan 2 dBa wordt
overschreden. Mocht dat geen oplossing bieden, dan is er in de tweede plaats
de mogelijkheid om de Interimwet stad-en-milieubenadering alsnog van toepassing
te verklaren op grootschalige gezoneerde bedrijfsterreinen. Daarmee krijgt
het lokale bestuur sleutels in handen om het slot dat nu is gelegd op bedrijfsterreinen
die fysiek nog kunnen uitbreiden weer te openen, waarbij de afweging van alle
belangen bij het lokale bestuur komt te liggen. Dat sluit precies aan bij
de systematiek van de Interimwet stad-en-milieubenadering.In het wetsvoorstel worden windturbines buiten beschouwing gelaten bij
het bepalen van de geluidsbelasting vanwege een industrieterrein. Waarom dit
alleen voor windturbines geldt en niet ook voor andere vormen van energieopwekking
wordt eigenlijk niet gemotiveerd. In die zin vindt mijn fractie die maatregel
onnodig discriminerend. Ik heb daarom een amendement ingediend om de reikwijdte
van dat voorstel uit te breiden tot alle vormen van energieopwekking tot 300
MW.Mevrouw Kruijsen (PvdA):Op zich vind ik het een sympathiek amendement, maar ik mis er één
woordje in, namelijk duurzaam. Moet ik erin lezen dat het gaat om inrichtingen
voor het op een duurzame wijze opwekken van energie? Of mag het ook een kleinschalige
kerncentrale zijn?De heer De Krom (VVD):Ik spreek niet voor niets over energieopwekking. Wij kunnen het er nog
wel over hebben, maar eerst wil ik de reactie van de regering op het amendement
afwachten, want daar ben ik heel benieuwd naar. In principe is het voor mij
de vraag waarom je, als je die uitzondering wilt maken, dat voor de ene techniek
wel doet en voor de andere niet. Dat is gewoon discriminerend. Dat is de achtergrond
van het amendement en daarom heb ik expliciet niet het woordje duurzaam erin
opgenomen.Ik heb in mijn amendement gekozen voor de bovengrens van 300 MW, omdat
vanaf die grens geen MER-plicht geldt. Het is onlogisch en niet consistent
om aan energiecentrales een MER-plicht op te leggen vanaf 300 MW, terwijl
volgens het Inrichtingen- en vergunningenbesluit energiecentrales met een
vermogen hoger dan 75 MW al worden geacht grote lawaaimakers te zijn. Dat
zijn volgens dit besluit categorie A-inrichtingen. De systematiek strookt
dus niet met de praktijk. De consequentie van de huidige regelgeving is dat
energiecentrales met een vermogen groter dan 75 MW alleen op een gezoneerd
bedrijfsterrein mogen werken. Dat heeft het ongewenste effect dat die centrales
verder weg komen te liggen, want gezoneerde grote bedrijfsterreinen liggen
verder van de steden af. Dat betekent dat de kosten van het transporteren
van energie, bijvoorbeeld warmte, hoger worden. Dit moet je niet willen. Overigens
hebben centrales met een vermogen van meer dan 75 MW op grond van het Inrichtingen-
en vergunningenbesluit geen mogelijkheid om aan te tonen dat zij in de praktijk
géén grote lawaaimakers zijn. Mijn fractie wil dan ook graag
dat het IVB wordt gewijzigd en dat er de mogelijkheid in wordt opgenomen dat
energiecentrales, bedrijven aantonen dat zij geen grote lawaaimaker zijn.
Ik zie een reactie van het kabinet op deze voorstellen graag tegemoet.Met het wetsvoorstel wordt aan AMvB-bedrijven een verplichting opgelegd
om gegevens betreffende de geluiduitstraling aan te leveren als B en W daarom
verzoeken. De bevoegdheid tot het vragen van die gegevens berustte
eerder bij Gedeputeerde Staten. Mijn fractie wil graag een toelichting waarom
dit nodig is. Mijn vraag is in hoeverre GS in de praktijk gebruikmaken van
deze bevoegdheid en waarom. De totale geluidsbelasting van een gezoneerd terrein
wordt immers bepaald op basis van gegevens uit milieuvergunningen. De bepaling
lijkt in strijd met het streven van het kabinet om te komen tot verlichting
van de administratieve lasten en ook met artikel 8.40 van de Wet Milieubeheer
dat ertoe strekt om eenvoudige bedrijven te ontheffen van onevenredig zware
lasten. Mijn fractie is benieuwd welke zwaarwegende argumenten het kabinet
heeft om deze verplichting opnieuw op te nemen en krijgt daarop graag een
toelichting.Staatssecretaris Van Geel:Mijnheer de voorzitter. Allereerst dank ik de Kamer voor de constructieve
wijze waarop zij deze fase van de verdere modernisering van de Wet geluidhinder
en van het totale pakket heeft ontvangen, met name de lijn van het zoeken
van decentralisatie zonder afbreuk te doen aan de waarborgen die er zijn ter
voorkoming van de problemen die geluid veroorzaakt voor de gezondheid. Ik
ben dus in algemene zin blij met de brede steun die bestaat voor de principes
achter dit wetsontwerp.Ik wil een paar thema's doorlopen die in de vragen aan de orde zijn gekomen.
Mevrouw Spies en de heer De Krom in het bijzonder kaartten de problematiek
van de zonering van bedrijventerreinen aan. Ik heb in een brief aangegeven
wat in mijn ogen een oplossingsrichting zou kunnen zijn. Ik heb het probleem
erkend. Er is een verschil tussen de ruimte die er is conform de geluidszonering
en de fysieke ruimte die beschikbaar is. In dit soort beleid moet niet de
makkelijkste weg worden gezocht door bijvoorbeeld de normering op te rekken.
Dat is over het algemeen niet de bedoeling in het milieubeleid. Als het toch
gebeurt, moet het worden omgeven met heel veel waarborgen zoals bij Stad &
Milieu is gebeurd. Wij moeten proberen om binnen de vastgestelde normen creatief
en slim naar oplossingen te zoeken. Het is doorgaans in het milieubeleid heel
verstandig om dit te doen. Aangescherpte normen en scherpe lijnen zorgen ervoor
dat er sprake is van creativiteit. Ik heb al gezegd dat er wel degelijk mogelijkheden
zijn om die zonering aan te passen. Er wordt bezien welke oplossingen er mogelijk
zijn met betrekking tot de 8.40-AMvB's. Daarmee zijn er voldoende instrumenten
om tot oplossingen te komen.Mevrouw Spies deed nog een aantal andere suggesties. Zij noemde de ministeriële
regeling in relatie tot de reken- en meetvoorschriften. Er is bereidheid om
daar gebruik van te maken. Zij sprak over de representatieve bedrijfssituaties
en bijstelling van de reken- en meetvoorschriften. Dat gebeurt met de ministeriële
regeling. Ik ben bereid om te bekijken of het mogelijk is om ook de minder
lawaaiige bedrijfsituaties te betrekken bij de normering. Het lijkt mij een
aanvullende oplossing. De aanpassing van de 8.40-AMvB's kan ook een oplossing
bieden. Mevrouw Spies vroeg of dat binnen zes maanden mogelijk is. Ik zal
proberen om het zo snel mogelijk te realiseren. Morgen spreken wij weer over
de voortgang van de modernisering van het milieu-instrumentarium, waarbij
ook de 8.40-AMvB's en de bijbehorende tijdschema's aan de orde zullen komen.
Ik kan nu niet precies aangeven of aanpassing binnen zes maanden mogelijk
is. Dat is afhankelijk van de totale voortgang van de hele operatie rondom
artikel 8.40. Dat moet ik even nakijken. Voor zover de suggesties van mevrouw
Spies betrekking hebben op het aanvullen van instrumenten en de bereidheid
om goed te zoeken naar oplossingen, is mijn reactie positief.Mevrouw Spies (CDA):Dat is winst en dat is heel mooi. Het hoeft wat mij betreft niet allemaal
in hetzelfde mandje te blijven liggen. Als de aanpassing van 8.40-AMvB's iets
langer duurt dan het aanpassen van een ministeriële regeling, hoeft het
een niet op het ander te wachten. Ik heb begrepen dat het aanpassen van die
ministeriële regeling op korte termijn heel veel lucht zou kunnen bieden.
Ik nodig u van harte uit om dat te doen. De derde suggestie die ik deed, was
de introductie van een duaal systeem. Als een gemeente een zonebeheersplan
heeft vastgesteld, kan dan het hoofdstuk industrielawaai van de Wet geluidhinder
buiten toepassing worden verklaard? Ik heb begrepen dat dit nu een van de
onderwerpen is die verder zal worden verkend. Bent u bereid om dat met voortvarendheid
te laten gebeuren?Staatssecretaris Van Geel:Gemeenten mogen zonebeheersplannen maken. Ik zeg u graag een verkenning
op dat punt toe. Mijn standpunt over het maken van een ministeriële regeling
op korte termijn en de lijn met betrekking tot de AMvB's lijken mij ook helder.
Wij zullen daaraan werken. Ik ben immers gestart met een opmerking aan uw
adres en aan dat van de heer De Krom dat ik wel problemen zie, maar dat ik
niet de makkelijke weg wil kiezen. Daarom heb ik een paar van uw suggesties
overgenomen en ben ik bereid om daar verder invulling aan te geven.De heer De Krom heeft ook enkele opmerkingen gemaakt waarbij sprake is
van een gradatie. De heer De Krom heeft voorgesteld om gebruik te maken van
de tijdelijke mogelijkheid om de geluidsbelasting met 2 dBa te verhogen en
van de stad-en-milieubenadering. Uit mijn betoog over dit onderwerp tot nu
toe, kan hij opmaken dat ik zijn voorstellen overbodig vind. Naar mijn mening
voldoet het aanvullende pakket van mevrouw Spies. Daarmee kan hieraan worden
gewerkt. Laat ik ingaan op de twee argumenten die de heer De Krom noemt. Daar
bestaat overigens wel een gradatie tussen. Ik heb principieel bezwaar tegen
zijn voorstel dat verband houdt met de stad-en-milieubenadering. Die is bedoeld
om woningbouw mogelijk te maken, rekening houdend met een reeds bestaand lawaainiveau.
De compensatie wordt dan gezocht in andere kwaliteiten. Daardoor wordt de
totale woningkwaliteit per saldo niet beter, maar worden er accenten gelegd.
Het omdraaien van de stad-en-milieubenadering door die toe te passen op de
uitbreiding van bedrijven is ten principale niet de bedoeling geweest van
dit wetsvoorstel en het leidt tot een zwaardere belasting van het milieu.
Ik denk niet dat de lijn moet zijn dat de stad-en-milieubenadering wordt ingepast
in dit pakket. Dan zeg ik het nog voorzichtig. Het is onbeheersbaar; je weet
niet waar het eindigt. Het Rijk toetst niet, want dat doet de provincie. Het
Rijk weet dus niet waar het eindigt. Dit houdt verband met de belasting bij
woningen. Daar zit geen grens aan. Ik zou het dus buitengewoon
betreuren. De tweede mogelijkheid om tijdelijk ruimte te creëren voor
2 dBa waardoor de noodzakelijke maatregelen kunnen worden getroffen volgens
de lijn die ik eerder heb geschetst, vind ik niet nodig, maar ik heb er ook
geen onoverkomelijke bezwaren tegen. Nu heb ik dit in samenhang met de zonering
behandeld.De heer De Krom (VVD):Ik ben het niet met de redenering van de staatssecretaris eens. Bij de
Interimwet stad-en-milieubenadering ging het om het verhogen en verbeteren
van de leefkwaliteit. Daar ging het om. Wij hebben uitdrukkelijk gezegd dat
het niveau dat het dichtst bij de burgers stond, de bevoegdheid moest krijgen
om daarover te beslissen. Dan kom je dus uit bij de gemeenten. Met dit amendement
wordt echt exact hetzelfde beoogd. Ik begrijp dus werkelijk niet waarom de
staatssecretaris daar in dit specifieke geval een probleem mee heeft, terwijl
hij in andere gevallen als bijvoorbeeld de binnensteden en dergelijke er geen
problemen mee heeft. De systematiek is exact hetzelfde, de redenering ook.Staatssecretaris Van Geel:Ik bestrijd dat de systematiek hetzelfde is. Ik heb volgens mij omstandig
duidelijk gemaakt dat het helemaal niet nodig is om het probleem op te lossen,
zeker niet als ik de suggestie van de heer De Krom met betrekking tot de 2
dBa overneem, die onnodig is, én het pakket van mevrouw Spies, als
ik het zo mag noemen. Decentralisatie is prima, maar wij hebben een wettelijk
stelsel van vastgestelde normen. Die bepalen het speelveld. Decentralisatie
betekent niet dat het Rijk geen bevoegdheden meer heeft of niet meer een bepaald
beleid kan voeren. Als dat zo was, hoefden wij geen wetsvoorstel meer in te
dienen. Dan zou het Rijk tegen de gemeenten kunnen zeggen dat zij het onderling
maar moesten uitzoeken in het kader van de Wet milieubeheer. Wij zijn er om
op rijksniveau een aantal normen vast te stellen. U vindt dat het op decentraal
niveau mogelijk moet zijn, maar ik constateer dat het in strijd is met het
principe. Burgers kunnen hierdoor ongevraagd zwaarder worden belast. Het project
"stad en milieu" stelt iets anders. Wij nemen de belasting in aanmerking bij
de beslissing of ergens woningen worden gebouwd. Dat doen wij willens en wetens.
Wij proberen een goede afweging te maken. Dit instrument lijkt mij ten principale
niet geschikt om dat probleem op te lossen. Er zit namelijk geen einde aan.
Naar mijn mening mag je op centraal niveau duidelijk stellen binnen welke
grenzen er moet worden geopereerd. De door de heer De Krom voorgestelde stad-en-milieubenadering
doet alle grenzen vervagen. Vandaar dat wij het misschien oneens zijn. In
mijn ogen kan dit instrument niet worden toegepast op deze situatie. U merkt
dat ik soepel reageer op uw andere voorstel en de twee voorstellen van mevrouw
Spies, maar dat ik wil dat er grenzen blijven bestaan.De heer De Krom (VVD):Ik ben blij met alle soepelheid die de staatssecretaris betracht. Dat
moge duidelijk zijn. Wij zijn het hierover niet met elkaar eens. Ik begrijp
niet waar de staatssecretaris zijn constatering vandaan haalt dat dit leidt
tot grote overschrijdingen. Dat zal helemaal niet het geval zijn. Ik herhaal
dat de systematiek en de gedachtegang hetzelfde zijn als bij de Interimwet
stad-en-milieubenadering. De staatssecretaris zegt: mijn benadering, gecombineerd
met het pakket-Spies, leidt ertoe dat er geen problemen meer zullen zijn.
Dan denk ik toch dat de staatssecretaris iets beter moet luisteren naar de
wethouders in de steden die met deze problematiek worden geconfronteerd, en
ook naar de provincie Zuid-Holland, die er sterk aan twijfelen of dit wel
tot een oplossing leidt. Daarom handhaaf ik mijn amendement toch.Staatssecretaris Van Geel:Ik heb nog één argument – mijn sterkste argument –
achtergehouden om u op het laatste moment nog te overtuigen. Dat is het argument
dat het niet werkt. In de Interimwet stad-en-milieubenadering betekenen de
stappen 1 en 2 dat alles moet zijn gedaan binnen de bestaande mogelijkheden
van wet- en regelgeving om het probleem op te lossen. Dus u komt nooit toe
aan stap 3 als wij dit pakket van u, de twee voorstellen van mevrouw Spies
en de principiële benadering volgen. Er zijn voldoende instrumenten en
mogelijkheden. Anders maken wij van de stad-en-milieubenadering een farce,
want dan zitten wij zonder de stappen 1 en 2 meteen in een uitzondering. Met
dit pakket kan niemand met droge ogen uitleggen dat je aan stap 3 toekomt.
Het is buitengewoon ongewenst, ook wat de systematiek betreft.De heer De Krom (VVD):Ook uit de experimenten op basis van de interimwet is gebleken dat je
in de praktijk maar zelden tot stap 3 komt, dus die redenering van de staatssecretaris
kan ik wel volgen. Ik heb dit overigens uitvoerig overlegd met juristen, die
het bezwaar van de staatssecretaris helemaal niet zien. Dan denk ik maar weer:
baat het niet, dan schaadt het zeker niet. Het is altijd goed stap 3 altijd
nog achter de hand te hebben. Ook in dat opzicht zie ik geen verschil met
het debat dat wij eerder hebben gevoerd over de Interimwet stad-en-milieubenadering.Staatssecretaris Van Geel:Ik vind dit niet passend in de systematiek en ik vind het ook niet passend
om overbodige regelgeving in onze wetgeving op te nemen, een standpunt dat
ik vaak van de heer De Krom mag horen. Als ik geen ander pakket had en geen
andere instrumenten aanreikte aan gemeenten als hulpmiddel om het probleem
echt aan te pakken, zou de heer De Krom gelijk hebben. Dat pakket ligt er
echter. Wij komen niet aan stap 3 toe. Wij moeten dan niet in de kerstboom
van het wetsvoorstel nu nog een bal hangen die onnodig is. Ik voorspel dat
dit voorstel bij het lokaal bestuur tot afwegingen zou leiden van mogelijkheden
die er in de praktijk niet zijn en die alleen maar verwarring scheppen omdat
in de discussie de gedachte naar voren komt dat men de Interimwet stad-en-milieubenadering
zou kunnen toepassen. Nee, men moet gewoon proberen binnen de normstelling
en een goede zonering te blijven. Ik ben bereid om het voorstel voor een tijdelijke
verhoging van 2 dBa over te nemen om wat ruimte te creëren. Dat vind
ik een evenwichtig pakket.Ik kom bij de vragen van mevrouw Spies over artikel 41, lid 2 en 3, en
de gedeeltelijke aanpassing voor bedrijventerreinen in de Wet op de Ruimtelijke
Ordening. Dat is juist in gebieden die in transitie zijn belangrijk. Op beide
vragen kan ik bevestigend antwoorden. Bedrijven die buiten een industrieterrein
liggen, tellen inderdaad niet mee bij de geluidsbelasting en ook niet bij
de bepaling van de ligging van de 50 dB(A) contour, maar er
moet natuurlijk wel een zorgvuldige afbakening zijn tussen de verschillende
elementen. De zonewijziging in artikel 41, lid 1 en 3, kan inderdaad worden
geregeld bij wijzigingsbesluit.Er ligt nu een amendement over de 30-kilometerzone. Is er sprake van een
probleem? Anders val ik in mijn eigen zwaard, door iets te gaan regelen wat
geen probleem is. Dat is een afweging waard. Het gaat nu niet om de woonerven,
er zijn ook buurtverzamelwegen waarvoor dit geldt, afhankelijk van het gekozen
wegdek. Daar gaat het immers om, de snelheid is hopelijk niet meer zo van
belang. Maar het komt voor dat er een wegdek wordt toegepast dat duidelijk
boven de wenselijke geluidsnormen uitkomt. En dan gaat het er absoluut niet
om dat alle gemeenten de geluidsbelasting in alle 30-kilometerzones moeten
berekenen, het gaat er alleen maar om, na te gaan wat er gebeurt bij een reconstructie
en bij een nieuwe situatie. Dit vind ik geen te zware last voor de gemeente,
ik vind het heel redelijk. En een tweede reden, zij het niet de belangrijkste,
is dat er ook situaties zijn waarin burgers in aanmerking komen voor de toepassing
van geluidssanering. Het gaat niet om zeer grote aantallen, maar het gaat
in mijn ogen ook niet om zware administratieve lasten of werkzaamheden. Je
kunt niet zeggen dat akoestische bureaus hier in de komende jaren heel veel
werk aan zullen hebben.De heer De Krom (VVD):Maar in de memorie van toelichting schrijft u zelf dat herinvoering van
de 30-kilometerzonering in de praktijk nauwelijks enig effect zal hebben op
het aantal te saneren woningen. Het effect is blijkbaar nul, dus waarom zouden
wij het dan doen?Staatssecretaris Van Geel:Ik heb het ook als tweede reden genoemd, en niet als zwaarwegend argument.
Het gaat niet om grote aantallen, daar is geen discussie over, maar er zijn
situaties waarin dit wel een probleem is.Mevrouw Spies (CDA):De aanduiding 30-kilometerweg ontslaat de gemeente toch niet van de plicht
om zorgvuldig te zijn bij de ruimtelijke ordening en daarbij ook de geluidsaspecten
te betrekken? In die zin is het niet zonder meer nuttig en nodig om die wegen
opnieuw te gaan zoneren, want er heeft altijd al op de gemeenten de verplichting
gerust om de geluidsaspecten mee te wegen, ook bij 30-kilometerwegen. Je zou
bijna zeggen dat dit tot de algemene beginselen van behoorlijk bestuur behoort.Staatssecretaris Van Geel:In algemene zin heeft u gelijk, want een van de belangrijkste bepalingen
in de Wet op de Ruimtelijke Ordening is dat er sprake moet zijn van een goede
ruimtelijke ordening. Dit betekent dat er vele aspecten meegewogen moeten
worden, maar het is natuurlijk een veel subjectiever element in een afweging
dan wanneer die afweging expliciet is voorgeschreven. Dat is het verschil,
het komt voor bij heel veel toetsen in de ruimtelijke ordening. Je komt steeds
voor de vraag te staan of je het als verplichting moet opnemen dat zo'n aspect
bewust afgewogen wordt, of het Besluit luchtkwaliteit bewust bij de afweging
betrokken is. In deze situatie geef je bewust aan dat dit moet, maar een verstandig
lokaal bestuur zou dit bij een zorgvuldige inrichting van woonwijken vanzelf
al moeten doen.Mevrouw Spies heeft nog gevraagd naar de reconstructietoets bij het vervangen
van een wegdek. In de tweede nota van wijziging zijn wij al tegemoetgekomen
aan deze wens, die ook gebleken was uit vragen van de CDA-fractie in het voorlopig
verslag. In artikel 1b is expliciet gemaakt dat het vervangen van een wegdek
door een zelfde wegdek geen wijziging is waarop de Wet geluidhinder van toepassing
is, zodat er ook geen akoestisch onderzoek nodig is.Mevrouw Spies heeft gevraagd of de raad door de hogewaardenbesluiten niet
wordt beperkt in zijn vrijheid om bestemmingsplannen vast te stellen, aangezien
die besluiten een bevoegdheid van B en W zijn. Het geluidsaspect is een integraal
onderdeel van de bestemmingsplanvoorbereiding. Het ontwerpbestemmingsplan
is dus al in overeenstemming met de geluidsgrenswaarde. Als een raad iets
anders wil, moet B en W een nieuw hogewaardenbesluit nemen, wat overigens
wel snel kan worden uitgevoerd. In de volgende raad kan het nieuwe bestemmingsplan
dan worden vastgesteld.Essentiële waarden als het gaat om de gezondheid van mensen mogen
niet ter discussie worden gesteld. Mevrouw Kruijsen doet dat, gelet op haar
amendement, eigenlijk wel. We moeten helder zijn in wat we wel en niet doen,
iets wat we ook doen bij het handhavingsgat. In de schriftelijke beantwoording
heb ik al aangegeven dat in de categorie tussen 55 dB en 60 dB vrijwel geen
saneringsmaatregelen worden genomen. Het is daarom onverstandig om deze saneringscategorie
te laten ontstaan, waarvoor wij in de memorie van antwoord tal van inhoudelijke
argumenten hebben genoemd. Wij denken dat het belangrijkste argument is dat
je helder en duidelijk moet zijn, en niet de suggestie moet wekken dat hier
een saneringsoperatie wordt opgelost. Dat gebeurt niet, en dat moeten we dan
ook duidelijk zeggen.Mevrouw Kruijsen (PvdA):Daarom hebben we in de toelichting op het amendement ook aangegeven dat
er andere mogelijkheden zijn om de geluidsdruk te verlagen, zoals verkeersmaatregelen.
Dat is de reden waarom wij de drempelwaarde van 55 dB willen handhaven.Staatssecretaris Van Geel:Die lijn volgen wij altijd. Zoals bekend proberen wij tijdens het voorzitterschap
verkeer niet alleen schoon en zuinig, maar ook stil te krijgen. Aan de bron
zijn er veel mogelijkheden om dat te bereiken. Ik zie echter niet wat dat
te maken heeft met handhaving van de saneringscategorie. Ik hoop dat wij straks,
met meer bronmaatregelen, onder allerlei drempels vallen.De ISV-middelen zijn in dit verband een belangrijke bron. Uit de experimenten
die nog lopen, en uit de uitbreiding naar zes locaties, blijkt dat sprake
is van grote effectiviteit. Ik zie en merk dat er ook op lokaal niveau naar
gekeken wordt. Bij Overschie scheelt het bijvoorbeeld 3 dB(A) en dat is gelijk
aan een fors scherm en bijna de helft van de geluidsbelasting. Een brede discussie
over de inzet van het instrument verkeerssnelheid in het kader van de luchtkwaliteit
hebben wij op een ander moment al gevoerd. Ik verwijs ook naar de antwoorden
van de minister van Verkeer en Waterstaat. Zij heeft gezegd
dat zij zal bezien wat mogelijk is.Bij lokale zaken die op het gebied van leefomgeving aan de orde zijn,
heb ik geen behoefte aan Brusselse regelgeving. Ik sluit niet uit dat dat
voor bronbeleid aan de orde is. Wij hebben ervoor gepleit om het bronbeleid
op Europees niveau aan te scherpen. Ik heb wel eens gesproken van "slappe
hap", omdat er op dit terrein zo weinig gebeurd is.De heer De Krom noemde vijf criteria in het kader van het zeehavengebied.
Ik kan daar alleen maar mee instemmen. Als hij mijn steun voor deze benaderingswijze
vraagt, dan heeft hij die. Het past in het kader van de manier waarop wij
de wet willen toepassen.Ik kom op de windturbines. Als ik de heer De Krom bij dit onderwerp hoor
spreken over wind, komen bij mij associaties naar boven...De heer De Krom (VVD):Ik wil die discussie hier ook helemaal niet hebben. Ik heb een principiële
en praktische vraag op tafel gelegd. Energiecentrales moet je zo dicht mogelijk
bij bedrijfsterreinen en bebouwing hebben, omdat dat transportkosten scheelt.Staatssecretaris Van Geel:Het vertrekpunt is dat in principe alle geluid wordt meegeteld. Soms zijn
er in het leven echter bijzondere omstandigheden. In een vorig leven heb ik
in provincieverband zeer aangedrongen op deze wijziging. Soms is sprake van
onderling strijdige milieudoelstellingen en duurzaamheidsdoelstellingen. Ik
denk aan fietspaden door natuurgebieden, maar ook aan niet van de grond komende
duurzame energie op bedrijventerreinen. Over het algemeen zijn deze locaties
planologisch zeer gewenst. Planologisch worden veel mogelijkheden geboden.
Immers, het zijn geen natuurgebieden, het zijn geen kleinschalige landschappen.
Het is echter strijdig met de geluidsdoelstelling. Hier is ervoor gekozen
om bij twee zachte waarden, duurzame energie en geluid, een uitzondering te
creëren voor windmolens. Een generieke uitzondering voor energie, zoals
in het amendement bepleit, vind ik zeer onwenselijk. Er is een uitzondering
gemaakt en daar moet het bij blijven. Het oprekken vind ik absoluut niet noodzakelijk.
Ik kan niet goed onderbouwen dat er een probleem zou zijn in verband met warmteverlies.De heer De Krom (VVD):Dat argument van duurzame energie kan ik nog wel enigszins volgen. Maar
waarom dan wel windmolens en niet een fabriek die elektriciteit opwekt uit
kippenmest?Staatssecretaris Van Geel:Het probleem van uitzonderingen is dat zij vaak een opmaat vormen tot
een volgende uitzondering. In principe is het "nee", tenzij sprake is van
een bijzondere omstandigheid. Bij windmolens is dat aan de orde, gelet op
het feit dat het planologisch vaak wenselijk is om ze te plaatsen op dit type
van terreinen. Het probleem was dat er discussies ontstonden over het plaatsen
van windmolens op bestaande bedrijventerreinen. Ik zie niet in waarom een
energiecentrale op een bedrijventerrein niet mee mag tellen. Dat is een probleem
van een andere orde. In principe, op een hoog abstractieniveau geredeneerd,
heeft de heer De Krom gelijk, maar in de praktijk zie ik het punt niet. Windmolens
zijn een verhaal apart. Op bestaande bedrijventerreinen kunnen planologisch
gezien heel goed windmolens geplaatst worden, maar vanwege de geluidsbelasting
wordt dit ongewenst geacht. Dergelijke problemen doen zich bijvoorbeeld niet
voor met kippenmestcentrales.De heer De Krom (VVD):Ik respecteer de passie waarmee de staatssecretaris over windmolens spreekt,
maar zijn redenering rammelt aan alle kanten. Hij moet aangeven waarom de
ene inrichting wel en de andere niet onder de uitzonderingsbepaling valt.
Het is duidelijk dat hij de productie van duurzame energie wil bevorderen,
maar dan kan hij niet blijven steken bij de windmolens. Daar zijn geen goede
argumenten voor.Staatssecretaris Van Geel:Ik zit met een planologische vraag. Bij windmolens is er een concreet
probleem. Ik zie niet in waarom er op een bedrijventerrein geen centrale gebouwd
kan worden. Overigens hebt u het begrip "duurzaam" niet in uw amendement opgenomen,
want daarin gaat het alleen maar over kleinere energiecentrales. Dat laatste
kunt u op geen enkele manier beargumenteren.De heer De Krom (VVD):Als ik het begrip "duurzaam" wel in mijn amendement verwerk en als ik
daarbij ook inga op de suggestie van mevrouw Kruijsen, wat is dan uw oordeel
erover? Overigens blijf ik van mening dat het principieel onjuist is om een
specifieke techniek zonder enige grond uit te zonderen. Ik zou er nog begrip
voor kunnen opbrengen als een gehele categorie werd uitgezonderd, maar het
voorstel van de staatssecretaris is in strijd met alle beginselen van rechtsgelijkheid.Staatssecretaris Van Geel:U gaat niet op mijn planologische argument in. Het probleem is dat op
bestaande terreinen windmolens geplaatst zouden kunnen worden, maar dat dit
niet mag. Dat proberen wij op te lossen. Ik zie niet dat soortgelijke problemen
ontstaan bij het vestigen van centrales. Een uitzondering die goed gemotiveerd
kan worden door de ontwikkelingen in de sector, is verantwoord, maar het verder
oprekken van de grenzen niet. Daarom ontraad ik aanvaarding van het amendement
met klem.Ik ben de heer De Krom nog een antwoord schuldig op een vraag over 8.40
AMvB's, maar ik weet niet meer wat hij nu precies wil weten. Mijn aantekeningen
zijn in het ongerede geraakt.De heer De Krom (VVD):Mijn vraag betrof de bevoegdheid van B en W om geluidsgegevens aan AMvB-bedrijven
te vragen. Die bevoegdheid lag oorspronkelijk bij GS. Is dit wel nodig en
zal hier in de praktijk gebruik van worden gemaakt?Staatssecretaris Van Geel:Dat moet ik even opzoeken. Ik kom hier later op terug. Ik meen dat ik
hiermee alle vragen behandeld heb.De heer De Krom (VVD):Ik heb nog gevraagd naar het Inrichtingen- en vergunningenbesluit in relatie
tot energiecentrales.Staatssecretaris Van Geel:Die vraag ben ik inderdaad vergeten. Hoewel dit buiten het wetsvoorstel
valt, ben ik bereid te bezien wat daarvan de mogelijkheden zijn. Ik zal zo
snel mogelijk – hopelijk nog deze week – laten weten welke ruimte
er op dat punt is.De vergadering wordt 11.25 uur tot 11.30 uur geschorst.Mevrouw Spies (CDA):Voorzitter. Ik dank de staatssecretaris voor de beantwoording. Naar mijn
idee is er nu duidelijkheid over de bedoelingen van artikel 41. Nu kunnen
wij daarmee gezamenlijk aan het werk. Het spijt mij dat ik de opmerking over
de reconstructie bij bestaand wegdek in de tweede nota van wijziging heb gemist.
Het is plezierig dat dit in ieder geval is geregeld. De reden dat ik dit over
het hoofd heb gezien, is waarschijnlijk dat het wetsvoorstel op diverse punten
een behoorlijke puzzel is.Wij hebben niet dezelfde afweging gemaakt en zijn tot een ander eindoordeel
gekomen op het punt van de 30-kilometerwegen. Voor de fractie van het CDA
zijn de algemene zorgplicht van gemeenten voor een zorgvuldige ruimtelijke
ordening en de kritische opmerkingen van de Raad van State over het opnieuw
verplicht zoneren van die wegen uiteindelijk doorslaggevend. Per saldo komt
zij dus tot het oordeel dat het goed is om in de huidige vrijstelling voor
de 30-kilometerwegen geen verandering te brengen. Ons amendement op dat punt
zullen wij daarom handhaven.Onze gezamenlijke zoektocht naar oplossingen in de omgeving van de bedrijventerreinen
en de zonering daarvan was interessant. Het lijkt mij goed samen met de heer
De Krom na te gaan of het mogelijk is het amendement over die 2 dBa en de
Wet stad-en-milieubenadering te splitsen. Van de staatssecretaris heb ik namelijk
begrepen dat hij geen onoverkomelijke bezwaren heeft tegen het voorstel inzake
de 2 dBa. Ik ben ook benieuwd naar het oordeel van de fracties van de PvdA
en GroenLinks.Ik heb begrepen dat de staatssecretaris in ieder geval de invoering van
een duaal systeem, een zonebeheersplan en het niet van toepassing zijn van
het hoofdstuk over industrielawaai van de Wet geluidhinder zal betrekken bij
de verdere moderniseringsstappen die op het terrein van het geluidsbeleid
zullen worden gezet. Tevens heb ik begrepen dat zal worden nagegaan welke
uniforme geluidsvoorschriften nog denkbaar zijn in het kader van de aanstaande
herziening van de AMvB's op grond van artikel 40 van de Wet milieubeheer.
De staatssecretaris heeft toegezegd dat die twee zaken voortvarend ter hand
zullen worden genomen, maar dat het te ingewikkeld is om die precies binnen
de termijn van zes maanden te realiseren. Naar het oordeel van de staatssecretaris
is het aanpassen van de meet- en rekenvoorschriften veel minder ingewikkeld.
Het lijkt mij goed niet meer de representatieve bedrijfssituatie te hanteren,
maar over te gaan tot de redelijke sommatie. Het is mijn stellige overtuiging
dat dit op korte termijn veel ruimte zou kunnen bieden, zonder dat dit zal
leiden tot aantasting van de bescherming van omwonenden tegen geluid. Als
ik de staatssecretaris goed heb begrepen, is dit eerder mogelijk dan binnen
zes maanden. Die voorstellen zie ik dan ook met veel belangstelling tegemoet.Mevrouw Kruijsen (PvdA):Voorzitter. Ik dank de staatssecretaris voor zijn beantwoording, waarmee
hij een aantal zorgpunten heeft weggenomen. Ons amendement richt zich op het
verlagen van de meldingsdrempel. De staatssecretaris geeft aan dat de categorie
zonering tussen de 55 en 60 dB eigenlijk niets oplevert, maar dat er wellicht
bronmaatregelen genomen kunnen worden. Wij hebben een motie op dat punt voorbereid,
maar ik wacht nog even met de indiening ervan. Wellicht kan de staatssecretaris
toezeggen dat hij extra aandacht aan de bronmaatregelen zal besteden en dat
hij bijvoorbeeld de mogelijkheid wil bieden om de afweging juist sterker op
lokaal niveau te laten maken, zoals verlaging van de maximumsnelheid, waardoor
de geluidsreductie alsnog gerealiseerd kan worden. Wij zouden daarmee tevreden
zijn.De heer De Krom (VVD):Voorzitter. Ik dank de staatssecretaris voor zijn beantwoording en toezeggingen.Wij hebben over een principieel punt gesproken, de zonering van bedrijfsterreinen.
De redenering van de staatssecretaris op dat punt ontgaat mij. Kan hij in
tweede termijn nogmaals een poging doen om het principiële verschil uit
te leggen waarom de benadering op grond van de Wet stad en milieu wel van
toepassing kan zijn op kleinschalige, maar niet op grootschalige bedrijfsterreinen.
Het gaat tenslotte in alle gevallen om bescherming tegen geluidsoverlast.
In mijn voorstellen worden de normen niet opgerekt. De stap 3-benadering,
die ook voor kleinschalige bedrijfsterreinen geldt, blijft onverkort van toepassing.
Ik verwacht ook niet dat men daarvan gebruik zal maken, maar dat was ook in
alle andere gevallen die onder de Wet stad en milieu vallen, niet de verwachting.
Ik zie in de praktijk het verschil niet. Uiteraard moeten wij ervan uitgaan
dat zo min mogelijk gebruik wordt gemaakt van stap 3, maar als last resort
lijkt het mij goed dat het lokale bestuur ook in dit soort gevallen die mogelijkheid
heeft. Het principiële verschil ontgaat mij volledig.Ik kom nog even terug op de windmolens. Een bedrijfsterrein kan naast
een woonwijk liggen. Als men last heeft van windmolens, is de staatssecretaris
van mening dat, ook al produceren zij lawaai, de doelstelling zodanig goed
is, dat dit niet geeft. Als het echter om andere vormen van (duurzame) energieopwekking
gaat, telt de geluidsproductie wel. Ik zie niet hoe de staatssecretaris dit
kan verdedigen. Dit leidt tot een wirwar van argumenten die ik niet kan volgen.
In de praktijk zal dit leiden tot ongelijke behandeling. Ik pleit ervoor om
de uitzondering voor windmolens te schrappen of uit te breiden tot alle vormen
van duurzame energieopwekking. Dan wordt het een generieke maatregel, gebaseerd
op een logische redenering. Een speciale techniek past niet in de systematiek.Mevrouw Kruijsen (PvdA):Maakt het voor de staatssecretaris daarbij uit wat het maximumaantal dB's
is? Centrales tot een geluidsniveau van 75 MW zouden bijvoorbeeld wel zijn
toegestaan. De heer De Krom stelt terecht dat er een gat zit tussen 75 MW-
en 300 MW-centrales. Hoe gaan wij daarmee om?De heer De Krom (VVD):Eerlijk gezegd weet ik het antwoord niet zo goed. Ik heb wel gesproken
over de problematiek, maar misschien kan ik dat concreter maken. Er is bijvoorbeeld
een bedrijf in Apeldoorn dat energie opwekt uit kippenmest. Omdat
het bedrijf een categorie A-inrichting is, moet men zich op een gezoneerd
bedrijfsterrein vestigen. Het bedrijfsterrein ligt verder van de stad af en
dat betekent onder andere hogere transportkosten. Wellicht lopen hier twee
discussies door elkaar. In dit specifieke geval zou je graag willen dat dat
bedrijf wel zo dicht mogelijk bij de afnemers en de gebruikers komt te liggen,
opdat de transportkosten kunnen worden verminderd. Om die reden maakte ik
een opmerking over het Inrichtingen- en vergunningenbesluit. Kunnen wij dat
niet aanpassen om die problematiek op te lossen? Het is wellicht een goede
suggestie als de staatssecretaris niet alleen wil spreken over windmolens,
maar ook over andere vormen van duurzame energieopwekking, en als hij daaraan
een bovengrens wil leggen.Staatssecretaris Van Geel:Mijnheer de voorzitter. Ik ben nog een antwoord schuldig op de vraag wie
verantwoordelijk is voor het zonebeheer. Het is heel simpel. De zonebeheerder
voor lokale terreinen is de gemeente, die daartoe bevoegd is. Het is mogelijk
dat bij bovenregionale terreinen de provincie de beheerder is. Dat komt concreet
voort uit de bevoegdhedenverdeling. Soms ligt die bij de gemeente en soms
bij de provincie.Mevrouw Spies heeft een aantal van mijn toezeggingen gearticuleerd. Ik
heb daar weinig aan toe te voegen of af te dingen. Wij blijven een probleem
houden met de 30-kilometerwegen. Ik vind dat met deze mogelijkheid een betere
bescherming van burgers mogelijk is. Ik aarzel in te gaan op het argument
van mevrouw Spies, die zegt dat de Raad van State hierom heeft gevraagd. Ik
zal dat nog eens nalezen. Ik merk uit de stukken van de Raad van State dat
wordt gevraagd tot herzonering over te gaan. Ik ben van mening dat er echt
een zeer geringe werklast ontstaat voor gemeenten, die zich overigens alleen
voordoet bij nieuwe situaties. Dat waren mijn drie argumenten.Mevrouw Spies heeft goed begrepen dat ik de 2 dBa en de stad-en-milieu-inpassing
gradueel verschillend beoordeel. Van mij hoeft het geen van tweeën. Met
het pakket dat wij eerder met elkaar hebben besproken, is het mogelijk. Ik
heb met de 2 dBa minder problemen dan met de stad-en-milieu-inpassing. Dat
vraagt om een toelichting, die precies aansluit bij de vraag van de heer De
Krom. De heer De Krom en ik zijn het misschien niet eens, maar dat wil niet
zeggen dat mijn argumenten in deze kwestie niet deugen. Ik heb gezegd dat
ik het overbodig vind en wij moeten geen overbodige regelgeving opnemen. Ik
vind het ook een verkeerd signaal voor de gemeenten. Juist de zwakke broeders
kunnen zeggen dat wij een stad-en-milieubenadering hebben, terwijl het probleem
ter plekke moet worden opgelost. Het principiële punt van de stad-en-milieubenadering
is dat het wetsontwerp is opgezet om woningbouw voor bestaande bedrijven mogelijk
te maken in gebieden die milieubelast zijn. Je kunt dat niet zomaar omkeren
en zeggen dat het ook geldt voor het uitbreiden van bedrijventerreinen. Het
is waar dat het in beide gevallen wordt opgerekt, maar de invalshoek is anders.
Onze invalshoek is het mogelijk maken van woningbouw in gebieden die een hoge
milieubelasting hebben van bestaande bedrijven. Dat is iets anders dan bestaande
bedrijven laten groeien en dan zeggen dat er een milieuprobleem wordt gecreëerd
voor woningbouw. Wij zijn het veelal met elkaar eens, maar op dit punt niet.Mevrouw Kruijsen heeft gesproken over het bronbeleid. Wij proberen in
toenemende mate andere overheden meer instrumenten ter beschikking te stellen
voor milieubeleid. Dat geldt overigens ook voor geluid en luchtkwaliteit.
Dat is de invalshoek bij decentrale vergoedingen en bij, naar aanleiding van
het verzoek van de fractie van GroenLinks, differentiatie in parkeertarieven.
Ook proberen wij op nationaal niveau via convenanten met de bandenleveranciers
en -importeurs en via internationale normstelling wat te doen. Veel geluidsproblemen
kunnen aanzienlijk beperkt worden door eerst te kijken naar bronbeleid, dan
naar de wegen, daarna naar schermen en tot slot naar maatregelen aan de huizen.Tot slot ga ik in op de discussie over windmolens en duurzame energie.
Als je duurzame energie wilt stimuleren, zou je ten principale de vraag kunnen
stellen waarom de ene vorm niet en de andere vorm wel. Wat dat betreft ben
ik het met de heer De Krom eens. Ik heb twee argumenten genoemd. Er is een
planologische noodzaak om dat bij bedrijventerreinen te doen. Windmolens,
zeker op bestaande terreinen, vind ik van een andere orde dan een fabriekscomplex.
De heer De Krom vindt het tweede argument niet sterk, maar dat vind ik wel.
De ellende van uitzonderingen is dat de weg openligt voor een volgende uitzondering,
maar ik vind dat er redenen van inhoudelijke en planologische aard zijn om
die bij windmolens wel toe te staan. Er is een grote maatschappelijke vraag
naar, omdat de locaties anders niet gevonden kunnen worden. Ik zie die problematiek
nog niet ontstaan voor een centrale voor kippenmest. Daarom moet ik aanneming
van dat amendement ook ontraden.De algemene beraadslaging wordt gesloten.De voorzitter:Ik ga ervan uit dat wij volgende week dinsdag zullen stemmen over de ingediende
amendementen en het wetsvoorstel.De vergadering wordt van 11.45 uur tot 13.00 uur geschorst.Voorzitter: WeisglasDe voorzitter:De ingekomen stukken staan op een lijst die op de tafel van de Griffier
ter inzage ligt. Op die lijst heb ik voorstellen gedaan over de wijze van
behandeling. Als aan het einde van de vergadering daartegen geen bezwaren
zijn ingekomen, neem ik aan dat de Kamer zich met de voorstellen heeft verenigd. 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/h-tk-20042005-5249-5259.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl