BIJVOEGSEL (bij blz. 2140):  Schriftelijke antwoorden van de staatssecretaris van Financiën, op vragen gesteld in de eerste termijn van de behandeling van de Veegwet Wet inkomstenbelasting 2001 (27 466), met bijlage, waarin opgenomen de vragen die door het lid De Vries schriftelijk zijn overhandigd en de antwoorden daarop, en aanvullende schriftelijke antwoorden
Staten-Generaal — Handelingen 
Datum: 2014-07-09 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Handeling 2000-2001, pag. 2158-2168

 
 
 

Handeling

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Vergadernummer
Datum vergadering

01-12-2000

Tweede Kamer der Staten-Generaal

2000-2001

nr. 25, pagina 2158-2168

22-11-2000

 

 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in vergadering

Lijst van ingekomen stukken, met de door de voorzitter terzake gedane voorstellen (dinsdag 21 november 2000)Pagina 2073-2074
Presentie en opening (dinsdag 21 november 2000)Pagina 1987-1987
BIJVOEGSEL (bij blz. 2140): Schriftelijke antwoorden van de staatssecretaris van Financiën, op vragen gesteld in de eerste termijn van de behandeling van de Veegwet Wet inkomstenbelasting 2001 (27 466), met bijlage, waarin opgenomen de vragen die door het lid De Vries schriftelijk zijn overhandigd en de antwoorden daarop, en aanvullende schriftelijke antwoordenPagina 2158-2168
Regeling van werkzaamheden (dinsdag 21 november 2000)Pagina 1995-1995
Behandeling van: - het wetsvoorstel Toetsing van levensbeëindiging op verzoek en hulp bij zelfdoding en wijziging van het Wetboek van Strafrecht en van de Wet op de lijkbezorging (Wet toetsing levensbeëindiging op verzoek en hulp bij zelfdoding) (26691)Pagina 2001-2072
Stemmingen over twee moties, ingediend tijdens het debat over politiezorg, te weten: - de motie-Van Heemst c.s. over de daling van de politiesterkte in bepaald regio's (26345, nr. 47); - de motie-Rietkerk c.s. over de achterstand van de politie op ICT-gebied (26345, nr. 48)Pagina 1995-1995
Vragen van het lid M.B. Vos aan de ministers van Landbouw, Natuurbeheer en Visserij en van Volksgezondheid, Welzijn en Sport, over het besluit de verwerking van geïmporteerd Frans rundvlees te staken totdat de Landbouwraad een nieuw beleidspakket inzake BSE heeft vastgesteld (mondelinge vragenuur)Pagina 1987-1994
Stemming over een motie, ingediend tijdens het debat over de zaak Wilman, te weten: - de motie-Oedayraj Singh Varma/Kant over de zaak Wilman (27186, nr. 3)Pagina 1995-1996
Stemmingen in verband met: - het wetsvoorstel Vaststelling van de begroting van de uitgaven en de ontvangsten van het Ministerie van Onderwijs, Cultuur en Wetenschappen (VIII) voor het jaar 2001 (27400 VIII), en over: - de motie-Ross-van Dorp/Barth over een vrijwillige WOR in het basisonderwijs (27400 VIII, nr. 25); - en 14 andere motiesPagina 1996-1998
Stemmingen over veertien moties, ingediend tijdens het debat over de Cultuurnota, te weten: - de motie-Belinfante over een ruimer budget voor een aantal instellingen (27432, nr. 4); - de motie-Nicolaï/Dittrich over heroverweging van een aantal beoordelingen (27432, nr. 5); - de motie-Visser-van Doorn over het onderdeel orkesten van de wensbegroting (27432, nr. 6); - en 11 andere moties (27432, nrs. 7-12, 14-17 en 20)Pagina 1998-2001
Stemmingen over twee moties, ingediend tijdens het debat over de Dover-zaak, te weten: - de motie-Van de Camp over bovenregionale samenwerking en communicatie (27204, nr. 6); - de motie-Kalsbeek c.s. over verbetering van de interne communicatie (27204, nr. 7)Pagina 2001-2001

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 61 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
Noot 1 (zie blz. 2140)BIJVOEGSELSchriftelijke
antwoorden van de staatssecretaris van Financiën, op vragen gesteld in
de eerste termijn van de behandeling van de Veegwet Wet inkomstenbelasting
2001 (27 466), met bijlage, waarin opgenomen de vragen die door het lid
De Vries schriftelijk zijn overhandigd en de antwoorden daarop, en aanvullende
schriftelijke antwoordenRegeling inzake terbeschikkingstelling van vermogensbestanddelenVraag van het lid Schutte (RPF/GPV): De fractie van RPF/GPV
heeft nog een vraag gesteld over gevallen waarin aanmerkelijkbelanghouders
die panden verhuren aan de eigen BV, aan die BV een optie verlenen om dit
pand voor de huidige waarde te kopen. Aldus zou worden beoogd een deel van
de toekomstigewaardestijging reeds nu onbelast te incasseren. Zij vragen om
een reactie op dit punt. Ook vragen zij of de optieverlening consequenties
heeft voor de waardering van de desbetreffende onroerende zaak per 1 januari
2001 in die zin dat het feit dat een optie is verleend een waardedrukkend
effect heeft.Indien een aanmerkelijkbelanghouder voor 1 januari 2001 ten behoeve van
de eigen BV een koopoptie schrijft op een aan die BV verhuurde onroerende
zaak, leidt dat in het systeem van de Wet op de inkomstenbelasting 1964 niet
tot belastingheffing bij de aanmerkelijkbelanghouder. Voorwaarde is natuurlijk
wel dat de hoogte van de optiepremie zakelijk is. Deze rechtshandelingen zijn
een reactie van de praktijk op met ingang van 1 januari 2001 in werking tredende
terbeschikkingstellingsregelingen. Nu het fiscale voordeel van het buiten
BV houden van bedrijfsmatig onroerend goed verdwijnt, regelt men dat de toekomstigewaardeontwikkeling
in de sfeer van de vennootschap plaatsvindt. Dat is gunstiger omdat aldus
gebruik kan worden gemaakt van de ondernemingsfaciliteiten. Hetzelfde effect
had kunnen worden bereikt door de panden aan de BV te verkopen of in te brengen,
maar dat leidt tot grotere financiële consequenties (bijvoorbeeld in
de sfeer van de overdrachtsbelasting). De optiepremie belichaamt inderdaad
een deel van de toekomstigewaardeontwikkeling van het pand. Het gaat daarbij
om de verwachtingswaarde van die optie. In de meeste gevallen zal dat inderdaad
leiden tot een waardedaling van het pand. Door de optieverlening, die meestal
een relatief lange looptijd zal hebben, neemt de verhandelbaarheid van het
pand immers sterk af. Het kan alleen nog aan de huurder worden verkocht. Door
de lagere activering, wordt op termijn de optiepremie derhalve toch geheel
of gedeeltelijk belast. Daarnaast maakt de ontvangen optiepremie voor de belastingplichtige
vanzelfsprekend ook deel uit van de grondslag van box III. Van omzeiling van
de beoogde werking van de terbeschikkingstellingsregeling zal dan ook niet
of nauwelijks sprake zijn.Verrekening aanmerkelijkbelangverliezenVraag van het lid De Vries (VVD): Kan er in de uitvoeringssfeer
toch toegestaan worden dat een AB-verlies dat is omgezet in een belastingkorting,
wederom wordt omgezet in een AB-verlies?De mogelijkheid bij het verliezen van een AB-positie een gerealiseerd
verlies om te zetten in een belastingkorting en in aanmerking te nemen in
box I, is een faciliteit. De omgekeerde weg is wettelijk niet geregeld. Dat
ligt ook niet voor de hand. De regeling is immers bedoeld voor de ex-AB-houder
die in het geheel geen AB meer heeft en de verwachting heeft deze ook niet
meer te krijgen. Hierdoor zou zijn AB-verlies niet meer in aanmerking kunnen
worden genomen. Het zijn die gevallen waarvoor we een tegemoetkoming willen
opnemen. In box I zal de ex-AB-houder altijd wel inkomen hebben (bijvoorbeeld
loon), en derhalve een verrekeningsmogelijkheid. Voor het toestaan van de
omgekeerde weg zie ik, noch wettelijk noch in de uitvoeringssfeer, dan ook
geen aanleiding.Vraag van het lid Reitsma (CDA): De CDA-fractie is positief
over het opnemen van de mogelijkheid AB-verliezen te verrekenen door middel
van een heffingskorting in box I. De fractie betwijfelt echter het nut van
de wachttijd. Waarom zou er na één jaar sprake zijn van misbruik
en na twee jaar niet?De wachttijd, die overigens één jaar is en geen twee jaar,
is opgenomen om oneigenlijk gebruik van de regeling te voorkomen. Door het
opnemen van een wachttijd van één jaar wordt bereikt dat te
gemakkelijk geschoven kan worden met een AB-verlies van box II naar box I.
Met een wachttijd van één jaar wordt potentieel misbruik bemoeilijkt,
maar wel op een zodanige wijze dat (in reële gevallen) een verlies op
relatief korte termijn in box I verrekend kan worden. Het geheel achterwege
laten van de wachttijd, lokt allerlei constructies uit waarbij op de ene dag
een AB-verlies gerealiseerd wordt, terwijl de volgende dag hetzelfde AB-pakket
weer verkregen wordt. Daarvoor is de faciliteit niet bedoeld. Met de wachttijd
wordt dergelijke carrouselfraude buiten de deur gehouden.Vraag van het lid Vendrik (GroenLinks): De GroenLinks-fractie
geeft aan geen behoefte te hebben aan de verrekeningsmogelijkheid voor gerealiseerde
AB-verliezen, omdat dit via een achterdeur toch weer een aantasting van box
I is.Het achterwege laten van de voorgestelde mogelijkheid een AB-verlies om
te zetten in een belastingkorting (tax credit) in box I, kan tot gevolg hebben
dat ex-AB-houders hun gerealiseerde AB-verlies in het geheel niet meer kunnen
verrekenen. Hoewel de GroenLinks-fractie aangeeft geen behoefte te hebben
aan een dergelijke maatregel, heb ik van verschillende zijden vernomen dat
wel degelijk behoefte bestaat aan de voorgestelde regeling.
Dit blijkt ook wel uit de verzoeken van de verschillende fracties om een verliesverrekeningsmaatregel
in de wet op te nemen. Gelet op het feit dat een tegemoetkoming binnen box
II niet tot de mogelijkheden behoort, is de regeling dan ook, binnen de wettelijke
structuur, in de voorgestelde vorm opgenomen.Reparatie regime beleggingsinstellingen voor aanmerkelijkbelanghoudersVragen van de leden De Vries (VVD) en Reitsma (CDA):
Mevrouw De Vries vraagt waar de ontheffingsbevoegdheid aan de inspecteur wordt
gegeven op grond waarvan een afwijking van de voorwaarden van artikel 28 kan
worden toegestaan? Is sprake van een voor bezwaar vatbare beslissing. De heer
Reitsma heeft moeite met de delegatiebevoegdheid.In artikel 28, derde lid is een delegatiebevoegdheid opgenomen. Dit is
een reeds bestaande bepaling en zal voor de nieuwe voorwaarde op dezelfde
wijze worden toegepast als voor de reeds bestaande aandeelhoudersvereisten
die in artikel 28 zijn opgenomen.De mogelijkheid afwijkingen toe te staan is alleen bedoeld ten gunste
van de belastingplichtige.Voor de wijze van toepassing verwijs ik naar de toepassing van de delegatiebepaling
voor de overige aandeelhoudersvereisten die zijn opgenomen in artikel 28.
Deze zijn uitgewerkt in aanschrijvingen. De toepassing van die aanschrijvingen
geschiedt op verzoek van de belastingplichtige.Ten aanzien van de nieuwe voorwaarde was de ontheffingsmogelijkheid met
name bedoeld voor gevallen waarin zich als gevolg van «kenbaarheidsproblemen»
als het ware per ongeluk een overschrijding van het criterium zou voordoen.Overigens zal de betekenis van de toepassing van de delegatiebepaling
gering zijn, indien het amendement van mevrouw De Vries op grond waarvan het
bezitscriterium wordt opgehoogd naar 25% voor beursgenoteerde instellingen,
wordt aangenomen. Vraag van het lid De Vries (VVD): Mevrouw De Vries vraagt waaruit
blijkt dat het regime voor fiscale beleggingsinstellingen bedoeld is voor
de kleine belegger.In antwoord op deze vraag kan ik onder andere verwijzen naar:1. De Beschikking Beleggingsmaatschappijen 1947 (de voorloper van artikel
28 van de Wet op de vennootschapsbelasting 1969), waarin is opgemerkt:«Heeft een beleggingsmaatschappij binnenlandse aandeelhouders en
werkt zij risicospreidend, dan heeft haar aanwezigheid een gunstige invloed
op de economische stabiliteit en op de toevloed van kapitaal naar ondernemingen,
die elk op zichzelf beschouwd grotere risico's bieden dan de belegger van
klein formaat goed doet te aanvaarden».2. De parlementaire stukken bij het wetsvoorstel dat heeft geleid tot
de Wet op de vennootschapsbelasting 1969 (zie bijvoorbeeld de Kamerstukken
67–68, nr. 6000, Tweede nota van wijziging, pagina 7).Daarin is aangegeven dat met de regeling is beoogd een tegemoetkoming
te verlenen aan de onder de inkomstenbelasting vallende belastingplichtigen
die voor de belegging van hun middelen de vorm kiezen van het nemen van het
belang in een n.v. die speciaal op beleggingen in effecten zijn gericht.3. De parlementaire stukken die hebben geleid tot de wijziging van het
regime voor beleggingsinstellingen in 1990 waarin als doel van het regime
wordt genoemd de gelijke behandeling van de particulier die rechtstreeks belegt
met de particulier die via een beleggingsinstelling belegt (TK 89/90, 20 702,
nr. 9, blz. 9).Het uitgangspunt daarbij is dus dat fiscale druk zoveel mogelijk gelijk
zou moeten zijn aan de druk bij rechtstreekse belegging in dezelfde beleggingsobjecten.Indien men door tussenschakeling van een beleggingsinstelling de heffing
zou kunnen verplaatsen naar box II, wordt niet aan dit uitgangspunt voldaan.Vraag van het lid De Vries (VVD): Wanneer wordt het Besluit
Beleggingsinstellingen gewijzigd. Wordt deze wijziging eerst aan het parlement
voorgelegd. Het concept van het nieuwe Besluit beleggingsinstellingen is op 24 oktober
jl., tegelijk met het nieuwe Uitvoeringsbesluit IB 2001, naar de Vaste commissie
voor Financiën gezonden en ligt thans voor (spoed)advies bij de Raad
van State.Het besluit bevat geen verzwaringen.Harmonisatie ondernemersbegripVraag van het lid De Vries (VVD): De leden van de VVD-fractie
wijzen erop dat in de nota naar aanleiding van het verslag is aangegeven dat
een vermoeden van de inspecteur onvoldoende is om een afgegeven beschikking
met betrekking tot de aard van de arbeidsrelatie, te herzien. Deze leden zijn
echter van mening dat alleen bij onjuiste en onvolledige informatie herziening
mogelijk is. Zij willen dit zuiverder verwoord zien in de wettekst.In het derde lid van artikel 3.156 is in wezen niets anders verwoord dan
wat de leden van de VVD-fractie op dit punt voor ogen staat, namelijk dat
de inspecteur tot herziening van de beschikking met betrekking tot de arbeidsrelatie
overgaat indien hem uit andere hoofde – dan de melding van de belastingplichtige –
feiten bekend zijn geworden en deze feiten tot een andersluidende beschikking
aanleiding zouden hebben gegeven. Uiteraard zal de inspecteur in dat geval
nagaan of er daadwerkelijk aanleiding is om de beschikking te herzien.Artiesten- en beroepssportersregelingVraag van het lid De Vries (VVD): Mevrouw De Vries vraagt welk
beleid de ontvanger zal gaan volgen bij zijn keuze welke van de personen of
lichamen, bedoeld in artikel 37 van de Invorderingswet 1990, hij aansprakelijk
zal stellen.In dit verband merk ik op dat de ontvanger in beginsel vrij is om een
ieder die bij de betreffende organisatie van een evenement is betrokken aansprakelijk
te stellen. In de Leidraad Invordering 1990 zal overigens, conform de bestaande
praktijk van de ontvanger, bijvoorbeeld inzake de inleners- en ketenaansprakelijkheid,
worden voorgeschreven dat als eerste aansprakelijk zal worden gesteld de persoon
die of het lichaam dat het meest bij de organisatie betrokken
is, tenzij op grond van de voorhanden zijnde gegevens redelijkerwijs moet
worden aangenomen dat aansprakelijkstelling niet tot voldoening van de schuld
zal leiden. Is dit laatste het geval dan zullen één of meer
andere personen of lichamen aansprakelijk worden gesteld. De mate van betrokkenheid
bij het evenement en de aanwezige verhaalsmogelijkheden zullen daarbij de
keuze bepalen.Vraag van het lid De Vries (VVD): Mevrouw De Vries verzoekt
in te gaan op de onderlinge draagplicht van de aansprakelijken naar civiel
recht.In dat kader merk ik op dat het Burgerlijk Wetboek niet meer bepaalt dan
dat ieder moet bijdragen voor het gedeelte van de schuld dat hen intern (in
de onderlinge verhouding tot de medeschuldenaren) aangaat. De grootte van
ieders bijdrageplicht kan afhangen van hetgeen partijen zijn overeengekomen.
Is niets overeengekomen dan ligt het in beginsel in de rede uit te gaan van
een draagplicht voor gelijke delen. Dit betekent dat indien A en B aansprakelijk
zijn voor een belastingschuld van f 10 000 en A betaalt die gehele
schuld A regres kan nemen op B voor f 5000. Het is daarbij niet noodzakelijk
dat B door de ontvanger aansprakelijk is gesteld.Vraag van het lid De Vries (VVD): Wordt een buitenlandse artiesten-
of sportorganisatie voor een evenement dat (gedeeltelijk) in Nederland plaatsvindt
op grond van de Invorderingswet 1990 als inhoudingsplichtige aangemerkt?Een in de vraag bedoelde organisatie wordt niet op grond van de Invorderingswet
1990, maar op grond van de Wet op de loonbelasting 1964 als inhoudingsplichtige
aangemerkt. Artikel 37 van de Invorderingswet 1990 regelt de aansprakelijkheid
van die organisatie. In de terzake in onderdeel I, Artiesten- en beroepssportersregeling,
van de nota naar aanleiding van het verslag opgenomen reactie is ten onrechte
gesproken van inhoudingsplichtige. Bedoeld is aansprakelijke. Inkoop eigen aandelenVraag van het lid De Vries (VVD): Mevrouw De Vries heeft gevraagd
welke factoren een rol spelen bij de beoordeling van de vraag of sprake is
van werkzaamheden die hoofdzakelijk bestaan uit beleggen en welke factoren
daarbij van doorslaggevende betekenis zijn.Zoals ik ook in de nota naar aanleiding van het verslag heb aangegeven,
is die vraag niet in zijn algemeenheid te beantwoorden, maar zal dit van geval
tot geval moeten worden beoordeeld. De combinatie van de genoemde factoren
(het aandeel van de beleggingen in het totale vermogen, de met het beleggen
gemoeide tijd en de bijdrage van de beleggingen in het resultaat) en de mate
waarin wel of niet aan een of meer van de genoemde factoren wordt voldaan,
moet daarbij in de beschouwing worden betrokken.Bij twijfel is het verstandig dat de belastingplichtige daar in een zo
vroeg mogelijk stadium contact over opneemt met zijn inspecteur.Vraag van het lid De Vries (VVD): Mevrouw De Vries heeft begrip
voor de uitsluiting van nieuwe bedrijven voor de regeling van inkoop van eigen
aandelen. Er dient echter wel een «vinger aan de pols» te worden
gehouden, voor het geval zich fricties mochten voordoen.Indien mocht blijken dat zich in de praktijk onredelijke gevolgen voordoen
ten aanzien van «jonge» bedrijven, zal uiteraard nader worden
bezien of hiervoor maatregelen moeten worden getroffen.Vooralsnog ligt dit echter niet in de verwachting.Additionele heffing van vennootschapsbelastingVraag van het lid De Vries (VVD): Mevrouw De Vries vraagt naar
de gevolgen van de additionele heffing van vennootschapsbelasting binnen een
«oude» fiscale eenheid, waarvan de aandelen reeds jaren in handen
zijn van dezelfde aandeelhouders.Het is mij niet helemaal duidelijk welke situatie mevrouw De Vries hier
op het oog heeft. Het is niet aannemelijk dat binnen een fiscale eenheid aandelen
worden gehouden door aandeelhouders met een belang van minder dan 5%. Zolang
alle aandeelhouders al geruime tijd (langer dan 3 jaar) een belang houden
van meer dan 5% zal de heffing van additionele heffing niet optreden.Mocht zich wel een situatie voordoen waarin sprake is van een belang van
minder dan 5%, dan zijn de gevolgen ook niet erg groot. Indien door 1 aandeelhouder
een belang wordt gehouden van bijvoorbeeld 3% en door alle andere aandeelhouders
een belang wordt gehouden van meer dan 5%, zal de eventueel verschuldigde
additionele vennootschapsbelasting met 97% worden verminderd.Kortom, het is niet aannemelijk dat zich op dit vlak problemen zullen
voordoen.Vraag van het lid De Vries (VVD): Mevrouw De Vries vraagt op
welke termijn zal worden bezien of de resolutie van 17 augustus 1989, nr.
DB89/4235 ook van belang kan zijn voor de toepassing van de additionele heffing
van vennootschapsbelasting 1969.Wij zullen op korte termijn bezien of er aanleiding is om in de toelichting
bij het conceptbesluit waarin de delegatiebepaling voor de additionele heffing
wordt uitgewerkt, hierover een opmerking te maken.Vraag van het lid De Vries (VVD): Mevrouw De Vries vraagt hoe
wordt omgegaan met de bezitstermijn van een lichaam dat is opgericht na 14
september 1999 en dat een excessief dividend uitdeelt.Voor deze vraag kan ik verwijzen naar het conceptbesluit dat uitvoering
geeft aan de delegatiebevoegdheid die in het derde lid van de regeling betreffende
de additionele heffing van vennootschapsbelasting is opgenomen.Daarin is bepaald dat ten aanzien van nieuw opgerichte vennootschappen,
waarin de aandelen op de oprichtingsdatum worden gehouden door «kwalificerende
aandeelhouders» (aandeelhouders met een belang van meer dan 5%), op
het oprichtingstijdstip geacht wordt te zijn voldaan aan het 3-jaarsvereiste.Indien alle aandelen in de nieuw opgerichte vennootschap door een «groepsvennootschap»
worden gehouden, zal over het algemeen sprake zijn van aandeelhouders
met een belang van meer dan 5% en zal men voor een evenredige vermindering
in aanmerking komen. Er zal dan dus geen additionele vennootschapsbelasting
worden geheven.DividendstrippingVraag van het lid De Vries (VVD): Mevrouw De Vries steunt de
benadering die is gekozen met betrekking tot de dividendstripping (het niet
in werking laten treden van de eerder voorgestelde maatregel in samenhang
met een studie naar een alternatieve oplossing). Zij vraagt mij te bevestigen
dat er pas een maatregel komt als de markt daartoe aanleiding geeft.Ik kan bevestigen dat de eerder voorgestelde maatregel – die op
grond van nadere inzichten als het aan ons ligt niet in werking zal treden –
alsnog in werking zal treden indien de markt daartoe aanleiding geeft. Zoals
eerder opgemerkt in de nota naar aanleiding van het verslag verwacht ik niet
dat een dergelijke situatie zich zal gaan voordoen. Wel merk ik op dat zodra
er reëel uitzicht is op een oplossing van de dividendstrippingsproblematiek
waarmee alle betrokken partijen uit de voeten kunnen, ik met nadere voorstellen
op dit punt zal komen (ongeacht de ontwikkelingen in de markt). Die nieuwe
voorstellen komen natuurlijk in een nieuw wetsvoorstel dat volledig de normale
parlementaire weg zal volgen.LijfrentenVraag van het lid Reitsma (CDA): Hoe denkt de staatssecretaris
over het naar voren halen van lijfrentepremies, zodat nog dit jaar van het
hogere marginale tarief kan worden geprofiteerd?.Of lijfrentepremies naar voren kunnen worden gehaald is afhankelijk van
de in de polis opgenomen betaaldatum. De betaling van lijfrentepremies kan
niet zonder meer naar voren worden gehaald indien de polis daar niet de mogelijkheid
toe biedt. Dit kan alleen plaatsvinden indien, bijvoorbeeld door middel van
een aanhangsel bij de polis, een betaaldatum in 2000 wordt overeengekomen.
Komt men op deze wijze daadwerkelijk een andere betaaldatum overeen, dan kan
dat vanzelfsprekend. In dat geval wordt slechts gebruik gemaakt van de in
2000 bestaande mogelijkheden van lijfrentepremieaftrek.Vraag van het lid Reitsma (CDA): Waarom wordt onderscheid gemaakt
in de mogelijkheid van terugwenteling tussen basisaftrek, inhaalaftrek en
jaarruimte.De mogelijkheid van terugwenteling van de basisaftrek en de reserveringsruimte
wordt ongedaan gemaakt omdat de basisaftrek en de reserveringsruimte een ieder
bekend is. Voor de beoordeling of premieaftrek kan worden genoten is voor
gebruikmaking van de basisaftrek niet een van derden te verkrijgen gegeven
benodigd. De reserveringsruimte is niet gebruikte jaarruimte. Deze jaarruimte
is derhalve reeds vastgesteld. Ook dit gegeven is reeds bekend. De mogelijkheid
van terugwenteling is beperkt tot die situaties waarin de gegevens die benodigd
zijn voor de vaststelling van de lijfrenteruimte niet per definitie in het
kalenderjaar zelf vaststaan.Vragen van de leden De Vries (VVD), Reitsma (CDA)
en Vendrik (GroenLinks):Reitsma: Is de terugwentelingsperiode – met name voor de eerste
jaren na 2001 – wel lang genoeg? Burgers mogen niet de dupe worden van
te late informatie door pensioenfondsen.Vendrik: In 2001 bestaat voldoende tijd, die zou er ook moeten zijn in
2002 en 2003. Heeft voorkeur voor een verscherping van de termijn waarin pensioenfondsen
gegevens moeten aanleveren.Ook mevrouw De Vries pleit voor een aanscherping van de aanlevertermijn
van de gegevens over de pensioenaangroei. Zij vraagt of ik bereid ben de mogelijkheid
van terugwenteling structureel te stellen op 12 maanden.De terugwentelingsperiode is voor de jaren 2001 en 2002 verlengd van 6
maanden naar 12 maanden. Met de pensioenuitvoerders is afgesproken –
en deze afspraak is ook neergelegd in het aan de Kamer voorgelegde concept-Uitvoeringsbesluit
IB 2001 – dat het gegeven over de pensioenaangroei voor die jaren uiterlijk
op 1 november in het volgende kalenderjaar moet zijn aangeleverd. Daarover
zijn duidelijke afspraken gemaakt. Dit betreft echter een uiterste aanlevertermijn.
Een groot aantal pensioenuitvoerders zal in staat zijn het benodigde gegeven
eerder aan te leveren. Veelal zal deze gegevensverstrekking meelopen met de
jaarlijkse gegevensverstrekking over het te bereiken pensioen. Dit betekent
dat belastingplichtigen, ook indien door de pensioenuitvoerder gebruik wordt
gemaakt van de mogelijkheid het gegeven over de pensioenaangroei op het laatste
moment te verstrekken, in ieder geval nog twee maanden de gelegenheid hebben
de lijfrentepremies te betalen om de gewenste premieaftrek te kunnen realiseren.
Dat lijkt mij voldoende. Een verdere verscherping van de termijn waarin de
pensioenuitvoerders de gegevens moeten aanleveren acht ik niet nodig en zou
bovendien niet sporen met de hierover gemaakte afspraken met de pensioenuitvoerders.Voor een uitbreiding van deze overgangsregeling naar 2003 of een structurele
verlenging naar 12 maanden, zoals door mw. de Vries gewenst, bestaat thans
geen aanleiding. Daaraan kleven belangrijke nadelen, niet alleen voor de Belastingdienst
maar ook voor de belastingplichtigen zelf. De aangifte kan immers pas veel
later worden behandeld en er blijft veel langer dan nodig is onzekerheid bestaan
over de definitieve afwikkeling van de aangifte. Het streven is erop gericht
aangiften zo snel mogelijk na afloop van het kalenderjaar definitief af te
doen. Met een verlenging van de terugwentelingsperiode wordt dit nu juist
uitgesteld.Ik ga ervan uit dat wij in de overgangsfase tot goede afspraken met de
pensioenuitvoerders over de uitvoering van de structurele regeling kunnen
komen en belastingplichtigen tijdig kunnen worden geïnformeerd over de
pensioenaangroei. Voor een structurele verlenging van de terugwentelingsperiode
zie ik dan ook geen aanleiding.Vraag van het lid Giskes (D66): De basisruimte moet in het
jaar zelf worden benut. De jaarruimte om een pensioengat te dichten kan een
half jaar langer worden benut. Betekent dit dat twee keer een polis moet worden
afgesloten, met de daaraan verbonden kosten/provisie? Ingeval het de belastingplichtige op voorhand duidelijk is dat hij jaarruimte
heeft kan de jaarruimte, inclusief de basisruimte, tot 1 juli van het volgende
kalenderjaar in één keer worden benut. Dit geldt bijvoorbeeld
voor belastingplichtigen met neveninkomsten en werknemers met een karige pensioenregeling
of een auto van de zaak. Een splitsing van het contract is dan niet aan de
orde. In dat geval kan de totale jaarruimte, dat wil zeggen de basisruimte
en de ruimte ter compensatie van een pensioentekort, tot 1 juli van het volgende
jaar worden benut.Ingeval niet op voorhand duidelijk is of daadwerkelijk sprake is van jaarruimte
maar dit ook weer niet volledig is uitgesloten ligt het voor de hand een polis
af te sluiten waarbij een betaaldatum in het kalenderjaar zelf wordt opgenomen
ter benutting van de basisruimte en waarbij een betaaldatum in het volgende
kalenderjaar wordt overeengekomen voor de betaling van een – qua grootte –
variabele lijfrentepremie ter compensatie van een pensioentekort. Op deze
wijze kan voor deze grensgevallen worden voorkomen dat twee polissen moeten
worden afgesloten.OverigVraag van het lid Dijsselbloem (PvdA): Het lid Dijsselbloem
van de fractie van de PvdA heeft gevraagd waarom voor de berekening van het
eigenwoningforfait voor de in Nederland gelegen woning van een tijdelijk naar
het buitenland uitgezonden werknemer een vermenigvuldigingsfactor 10/6 moet
worden toegepast.De in Nederland gelegen woning van een tijdelijk uitgezonden werknemer
is geen echte eigen woning in de zin van de Wet IB 2001. Dat is namelijk de
woning in de plaats waar die werknemer nu woont, dat is zijn hoofdverblijf.Hoewel de woning van de uitgezonden werknemer bij nota van wijziging is
overgeheveld van box III naar box I wil dat nog niet zeggen dat het daarmee
ook gedurende de uitzending van de belastingplichtige zijn hoofdverblijf is
geworden. De bij nota van wijziging voorgestelde aanpassing van de Wet IB
2001 beoogt de huidige regeling voor dergelijke woningen in de Wet IB 2001
te continueren. Ook nu wordt, ook in de rechtspraak, die leegstaande woning
belast tegen het verhoogde forfait van nu 2,05%. Vandaar dat de woning van
een uitgezonden werknemer in het nieuwe belastingstelsel wordt belast tegen
een verhoogd forfait van 1,3% (10/6 x het standaardforfait van 0,8%).Vraag van het lid De Vries (VVD): Mevrouw De Vries vraagt of
de vrijstelling van f 272 000 in box III voor lopende kapitaalverzekeringen
tussen partners onderling kan worden overgeheveld of dat er twee afzonderlijke
contracten moeten zijn. Als er twee afzonderlijke contracten moeten zijn,
is de vraag of dit tot uiterlijk de aangifte over 2001 kan worden geregeld.Het is mogelijk dat partners de begunstiging dan wel de persoon van de
verzekeringnemer ter zake van een lopende kapitaalverzekering willen aanpassen
in het kader van het overgangsregime voor kapitaalverzekeringen. Aangezien
de effecten van het nieuwe fiscale regime niet voor alle situaties op voorhand
duidelijk zijn, zullen eventuele aanpassingen van de polis in veel gevallen
niet vóór 1 januari 2001 hebben plaatsgevonden. Teneinde belastingplichtigen
de gelegenheid te geven om lopende contracten zoveel mogelijk op de voorwaarden
van het nieuwe fiscale regime aan te passen, zal in de beleidssfeer soepel
worden omgegaan met dit soort situaties. Dit betekent dat, overeenkomstig
de regeling in het overgangsregime voor lopende kapitaalverzekeringen die
aan de eigen woning worden gekoppeld, bij de aangifte over het kalenderjaar
2001 nog aanpassingen in de begunstiging dan wel de persoon van de verzekeringnemer
kunnen worden aangebracht. Belastingplichtigen kunnen vervolgens verzoeken
om aan deze aanpassingen terugwerkende kracht tot en met 1 januari 2001 te
verlenen.Daarnaast merk ik het volgende op. Voor de toepassing van box III moet
eerst worden nagegaan wie in civielrechtelijke zin de waarde van de kapitaalverzekering
aangaat. Dat is de verzekeringnemer, dan wel ingeval van onherroepelijke begunstiging,
de begunstigde. Dit is ook degene die de vrijstelling in box III benut. Een
overdracht van de vrijstelling tussen partners is niet mogelijk, dus als partners
beiden de vrijstelling willen claimen, moeten er twee afzonderlijke verzekeringnemers
c.q. begunstigden zijn.Vraag van het lid Reitsma (CDA): Welke mogelijkheden zijn er
om hypotheekrente vooruit te betalen en nog in het jaar 2000 in aftrek te
brengen?Rente die in het jaar 2000 wordt betaald is in beginsel niet aftrekbaar
voorzover het gaat om vooruitbetaalde rente die betrekking heeft op het jaar
2001 (of later).Dit uitgangspunt is – als een van de specifieke anti-anticipatiemaatregelen
die in het kader van de Belastingherziening 2001 zijn getroffen – per
1 januari 2000 wettelijk vastgelegd (via het Belastingplan 2000). Op dit uitgangspunt
is één uitzondering mogelijk. Vooruitbetaalde hypotheekrente
die betrekking heeft op de eigen woning is nog wel aftrekbaar in het jaar
van betaling, althans voorzover deze vooruitbetaalde rente ziet op de eerste
6 maanden van het volgende jaar (in dit geval 2001). Voor deze uitzondering
is bewust gekozen, omdat een generieke benadering waarbij vanaf het jaar 2000
in het geheel geen aftrek van vooruitbetaalde rente meer zou worden geaccepteerd,
forse en ongewenste effecten zou kunnen hebben voor belastingplichtigen die
al gedurende vele jaren volgens een afgesproken betalingsritme de rente op
hun hypotheek per maand, kwartaal of halfjaar vooruitbetalen.Daar staat uiteraard lijnrecht tegenover de situatie dat belastingplichtigen
vrijwillig een eenmalige verschuiving in hun betalingsritme aanbrengen –
die niet berust op een eerder overeengekomen contractuele verplichting –
teneinde nog eenmalig te kunnen profiteren van een tariefvoordeel (aftrek
tegen het hogere tarief van 2000). Een dergelijke ontwikkeling is, mede gelet
op de hiervoor genoemde overwegingen, maar ook gelet op de algemene doelstellingen
van de Belastingherziening 2001, ongewenst. Tegen die achtergrond bezien spreek
ik de verwachting uit dat de banken niet actief zullen meewerken aan deze
eenmalige verschuivingen in het betalingsritme. Overigens zullen dergelijke
situaties door de inspecteur zeer kritisch worden gevolgd. In daartoe aanleiding
gevende gevallen zal deze onver plicht vooruitbetaalde rente
door de inspecteur als een depotstorting worden aangemerkt, hetgeen met zich
brengt dat de vooruitbetaalde rente in het jaar van betaling nog niet tot
aftrek leidt.Vraag van het lid Reitsma (CDA): De heer Reitsma heeft gevraagd
of de «harde» drempelvrijstelling voor begrafenisverzekeringen
in box III kan worden heroverwogen.De vrijstelling in box III voor begrafenisverzekeringen wordt in het onderhavige
wetsvoorstel uitgebreid met een vrijstelling voor kleine begrafenispolissen.
Het gaat daarbij om polissen met een verzekerd kapitaal onder de vrijstellingsgrens
van f 12 579. Deze polissen blijven dus buiten de heffing van box
III. Voor begrafenisverzekeringen met een hoger verzekerd kapitaal geldt een
vrijstelling die gerelateerd is aan de waarde van de polis (maximaal f 12 579).In dit verband moet worden bedacht dat overlijdensrisicoverzekeringen
gedurende de looptijd een geringe waarde vertegenwoordigen. In het algemeen
geldt voor overlijdensrisicoverzekeringen waarvoor jaarlijks premies worden
voldaan, dat de waarde zich beperkt tot ruwweg het bedrag van één
jaarpremie. Daarmee is voor begrafenisverzekeringen in box III de vrijstelling
in beginsel afdoende. Mocht een belastingplichtige ervoor kiezen om een overlijdensrisicoverzekering
af te sluiten die een hogere beleggingswaarde vertegenwoordigt dan het vrijgestelde
bedrag, dan ligt het in de rede om het gehele bedrag in de heffing van box
III te betrekken op het moment dat de vrijstellingsgrens wordt overschreden.Vraag van het lid Giskes (D66): D66 vraagt naar de voorlichting
aan verzekeraars in het algemeen en de brief met 70 vragen van het Verbond
van Verzekeraars in het bijzonder.De verzekeraars zijn inmiddels zelf volop bezig met de eigen voorlichting
aan hun cliënten. De vragen die daarbij naar voren komen kunnen verzekeraars
neerleggen bij de helpdesk van de Kennisgroep Verzekeringsproducten van de
Belastingdienst. In de praktijk maken de verzekeraars regelmatig gebruik van
deze mogelijkheid. Het gaat hierbij om algemene vragen. De brief van het Verbond
betreft een 70-tal rechtsvragen. Deze vragen worden zoveel als mogelijk beantwoord
in de tweede tranche Vragen en antwoorden. De verwachting is dat deze Vragen
en antwoorden eind november/begin december worden gepubliceerd en vanaf dat
moment voor iedereen – ook voor D66 – raadpleegbaar zijn.Vraag van het lid Vendrik (GroenLinks): Waarom zijn de drempels
voor directe en indirecte Agaathleningen en naar verwachting ook voor de directe
en indirecte leningen van durfkapitaal verschillend?De drempels zijn exact gelijk aan de huidige Agaathdrempels. Daar zit
de volgende gedachte achter. De directe lening heeft een duidelijk ander karakter
dan de indirecte lening. Directe leningen worden rechtstreeks afgesloten tussen
particulieren, die vaak ook nog in een familierelatie met elkaar staan. Om
te voorkomen dat hier voor ieder bedrag, hoe klein ook, een Agaathlening met
bijbehorende administratieve lasten wordt afgesloten, is voor directe leningen
een minimumbedrag van f 5000 ingevoerd. Voor indirecte Agaathleningen
was dit minder nodig, omdat deze worden afgesloten via fondsen. Fondsen verstrekken
vaak al leningen van een bedrag dat groter is dan f 5000.Vraag van het lid Vendrik (GroenLinks): De leden van de GroenLinks-fractie
geven aan dat het New Energyfund van Ohra de afgelopen periode soms meer dan
100% rendement gemaakt. Dit is weliswaar geen groenfonds, maar blijkbaar is
het behalen van hoge rendement geen enkel probleem, zo stellen deze leden.
Bestaat er in de regeling groen beleggen dan geen risico dat donkergroene
projecten worden verdrongen door lichtgroene projecten?De Regeling groen beleggen is niet bedoeld voor projecten waarvan het
te verwachten economisch rendement in verhouding tot het risico en het milieubelang
zodanig is dat het zonder toepassing van de regeling tot stand zou kunnen
komen. Met andere woorden: maakt het project op eigen kracht al voldoende
rendement, dan wordt het project niet aangemerkt als een groenproject. Overigens ben ik van plan om als de grootste hectiek van de Belastingherziening
voorbij is, de lijst met groenprojecten in de Regeling groenprojecten nog
eens, samen met de andere betrokken departementen, met de oorspronkelijke
uitgangspunten in gedachten tegen het licht te houden.Vraag van het lid Schutte (RPF/GPV): De heer Schutte stelt
vast dat door het hanteren van een rekenrente van 4% de waarderingstabellen
voor vruchtgebruik in de inkomstenbelasting vanaf volgend jaar zullen afwijken
van de successietabellen, die zijn gebaseerd op 6%. Gevraagd wordt of het
geen aanbeveling verdient beide tabellen op elkaar af te stemmen.Uitgangspunt voor de waarderingstabellen ten behoeve van box III is het
percentage van het forfaitaire rendement in combinatie met de waarde in het
economische verkeer van het betreffende vermogensbestanddeel. De gehanteerde
rekenrente van 4% correspondeert hiermee. Voor de opzet van de waarderingstabellen
is vervolgens aansluiting gezocht bij de systematiek van de successietabellen.
Daarmee dringt zich de vraag op of voor de successietabellen niet eenzelfde
rekenrente gehanteerd zou kunnen worden.De Successiewet 1956 is onderwerp geweest van de werkgroep modernisering
successiewetgeving (de werkgroep Moltmaker). Het ligt in de rede om een eventuele
aanpassing van de successietabellen te bezien in het licht van de uitwerking
van de bevindingen van de werkgroep.Vraag van het lid Schutte (RPF/GPV): De heer Schutte voorziet
uitvoeringsproblemen voor predikanten die niet hebben gekozen voor de fictieve
dienstbetrekking om hun werkelijk gemaakte uitgaven, zoals representatiekosten
aannemelijk te maken.Voor de geestelijke die niet heeft gekozen voor de fictieve dienstbetrekking
worden de arbeidsinkomsten aangemerkt als resultaat uit overige werkzaamheden.
In dat geval bestaat de mogelijkheid de werkelijke kosten met inachtneming
van de in winstsfeer geldende regels in aftrek te brengen. Om de aftrek te
kunnen claimen zullen de desbetreffende kosten, bijvoorbeeld
voor representatie, op redelijke wijze aannemelijk moeten worden gemaakt.
Het ligt niet voor de hand dat alle kleine uitgaven voor kopjes koffie en
bloemetjes met bonnetjes moeten worden gestaafd. Ik verwacht niet dat dit
in de praktijk tot grote problemen zal leiden. Het is dan ook niet nodig en
binnen de systematiek van het resultatenregime evenmin wenselijk een bepaald
bedrag vrij te stellen, zoals de heer Schutte voorstelt.Vraag van het lid Schutte (RPF/GPV): De heer Schutte vraagt
of rente die op 31 december valutair wordt uitgekeerd, maar volgens de geldende
wettelijke systematiek pas op 1 januari kan worden belast, op 31 december
al deel uitmaakt van de grondslag voor box III?Ja. De belastingplichtige beschikt op 31 december feitelijk al over de
rente. Die rente is immers al bijgeschreven op zijn rekening. Alleen in fiscaal
opzicht is deze rente – volgens de oude regels van de Wet op de inkomstenbelasting
1964 – nog niet genoten (omdat de bijgeschreven rente nog niet rentedragend
is geworden). Gevolg daarvan is dat deze rente op 31 december al tot zijn
vermogen behoort en dus ook tot de grondslag van box III. Overigens merk ik
in dit verband wel op dat de grondslag voor box III pas voor het eerst op
1 januari 2001 hoeft te worden bepaald.Vraag van het lid Schutte (RPF/GPV): De heer Schutte vraagt
of een situatie waarin de rente pas op 1 januari wordt uitgekeerd, betekent
dat die rente pas op 31 december tot de grondslag van box III wordt gerekend?Naar aanleiding van deze vraag merk ik het volgende op. Box III gaat uit
van de waarde in het economische verkeer van bezittingen en schulden. Rentetermijnen
die op de peildatum zijn genoten, dienen tot de grondslag van box III te worden
gerekend. Rentetermijnen die op de peildatum nog net niet zijn genoten –
bijvoorbeeld renten die op 2 januari worden uitgekeerd – hebben een
waarde die tendeert naar het bedrag van de rentetermijn. Rentetermijnen die
daarentegen net zijn gaan lopen (bijvoorbeeld bij een valutadatum op 31 december
van het voorgaande jaar), zullen nog vrijwel geen waarde hebben. Algemeen
uitgangspunt tot nu toe is geweest dat deze waarde van een rentetermijn op
de peildatum ook in de grondslag van box III zit. Juist in verband met de
daarmee samenhangende complexiteit heb ik via de nota van wijziging op dit
wetsvoorstel voorgesteld een vrijstelling in box III op te nemen voor lopende
termijnen met een looptijd van maximaal 1 jaar. Gevolg daarvan is dat een
rentetermijn die jaarlijks vervalt, bijvoorbeeld op 1 februari, op de peildatum
niet tot de grondslag van box III hoeft te worden gerekend.Vraag van het lid Schutte (RPF/GPV): De heer Schutte vraagt
of het geen aanbeveling verdient om een overgangsregeling te treffen voor
rente die op 31 december of op 1 januari wordt uitgekeerd? Zou anders niet
het risico bestaan van allerlei productwijzigingen met bijbehorende maatschappelijke
kosten?Vermoedelijk doelt de heer Schutte hier op 31 december 2000 en 1 januari
2001. Het door de heer Schutte genoemde risico zal zich naar mijn mening niet
voordoen (omdat het wijzigen van het moment waarop de rente wordt genoten –
gegeven de opzet van de overgangsregeling – fiscaal feitelijk geen gevolgen
heeft: de rente wordt of op 31 december 2000 belast, of op 1 januari 2001;
in beide gevallen tegen het progressieve tarief).Het systeem van de overgangsregeling voor lopende termijnen is reeds bij
de indiening van het wetsvoorstel op 14 september 1999 bekendgemaakt. Achtergrond
daarvan was juist om te voorkomen dat er producten op de markt zouden komen
waarmee zou kunnen worden ingespeeld op het feit dat rente vanaf 1 januari
2001 feitelijk niet meer zou worden belast.Overigens merk ik nog op met genoegen kennis te hebben genomen van het
positieve oordeel van de heer Schutte over de via de nota van wijziging voorgestelde
aanpassing van het systeem van de rentevrijstelling voor lopende termijnen
(waardoor deze ook weer geldt voor Agaathrenten en renten die verband houden
met werknemersspaarregelingen). Bijlage met de vragen die door het Tweede-Kamerlid mevrouw De Vries
schriftelijk zijn overhandigd en de antwoorden daaropVraag:In deze bepaling wordt een uitbreiding gegeven aan het begrip verrichten
van diensten. Dat begrip komt in de thans voorgestelde tekst van artikel 3.6
niet meer voor. Moet het vierde lid in verband daarmee niet worden aangepast?Antwoord:Het vierde lid is op dit punt in de nota van wijziging (onderdeel A, tweede
lid) aangepast.Vraag:Moet de voorgestelde tekst zo worden gelezen dat alle baten en alle resultaten
van vijf jaren bij elkaar moeten worden opgeteld? Of heeft de belastingplichtige
de vrijheid om de aftrek per jaar te bepalen, bijvoorbeeld als de uitkomst
van een van de voorafgaande jaren per saldo positief was, maar toch onbelast
bleef?Antwoord:Artikel 3.10 van de Wet inkomstenbelasting 2001 ziet op verliezen uit
de aanloopfase van de onderneming. Deze bepaling beoogt een wettelijke regeling
te treffen voor de kosten die ondernemers maken in de fase die ligt voor het
moment dat sprake is van winst uit onderneming en die om die reden niet in
aftrek kunnen worden gebracht. Met de wettekst is bedoeld dat de kosten en
lasten die in de vijf jaren niet konden worden weggestreept tegen eventuele
opbrengsten in die vijf jaren alsnog in het eerste jaar van het ondernemerschap
als aanloopkosten in aanmerking kunnen worden genomen. De saldering vindt
dus over het totaal van de vijf jaren plaats.Vraag:Kan de staatssecretaris een voorbeeld geven waarin de tijdsevenredige
toerekening van het voordeel wordt verduidelijkt? Hoe werkt de regeling bijvoorbeeld
uit indien een afzonderlijke garage (die geen aanhorigheid van de woning vormt)
in december wordt aangeschaft voor 25.000 Euro, en vanaf dat moment als privé-vermogen
aan de onderneming ter beschikking wordt gesteld? Antwoord:Het antwoord op deze vraag hangt af van de mate waarin de garage zakelijk
respectievelijk privé wordt gebruikt. Stel dat de garage voor 50% zakelijk
wordt gebruikt. In die situatie is in het jaar van aanschaf maximaal het volgende
bedrag aftrekbaar: 1/12 x 50% x 4% x  euro 25.000 = euro 42.Vraag:Wanneer zal de toegezegde evaluatie plaatsvinden om te bezien of de fietsregeling
wel goed uitvoerbaar is? Aan welke maatstaven van uitvoerbaarheid zal de regeling
moeten voldoen om gehandhaafd te kunnen worden?Antwoord:De fietsaftrek zal worden geëvalueerd. Uit ervaring blijkt dat in
het algemeen de effecten van een nieuwe fiscale regeling ongeveer 3 tot 5
jaar na inwerkingtreding van de regeling geëvalueerd kunnen worden. Tegen
die tijd zal nader worden bekeken welke aspecten van de fietsaftrek in de
evaluatie worden betrokken. Daarbij kan gedacht worden aan de volgende aspecten:1. het gebruik van de regeling;2. administratieve lasten voor de werkgevers;3. eventueel oneigenlijk gebruik.Vraag:Kan de staatssecretaris het begrip ongebruikelijk in deze bepaling nog
verder verduidelijken? Is het bijvoorbeeld ongebruikelijk wanneer een vader
een pand aan zijn zoon of aan een BV van zijn zoon verhuurt voor een te lage
prijs? Is het ongebruikelijk dat een achtergestelde Agaath-lening wordt verstrekt
tegen een laag rentepercentage? En zo ja, is het dan niet vreemd dat bij een
lage rente het hoge tarief van box I van toepassing is en bij een hogere,
zakelijke rente het gunstiger regime van box III? En is het ongebruikelijk
dat een vader grond aan zijn zoon, die boer is, verpacht op basis van reguliere
pacht?Het is de VVD-fractie nog niet duidelijk wat nu precies de rechtskracht
is van ministeriële regels waarbij een bepaalde vorm van terbeschikking
als ongebruikelijk wordt aangemerkt. Is een dergelijke aanwijzing voor de
rechter bindend, ook indien hij van oordeel zou zijn dat geen sprake is van
ongebruikelijkheid naar de door hem geïnterpreteerde maatstaven van art.
3.91?Indien een bepaalde terbeschikkingstelling door nadere ontwikkelingen
ongebruikelijk is geworden, dient er volgens de regering afrekening plaats
te vinden. Zij merkt op dat hierbij een redelijke opzegtermijn moet worden
gehanteerd, en dat de afrekening zoveel mogelijk beperkt moet worden tot langlopende
contracten waarbij de ontwikkeling van dien aard is dat een wijziging van
de beoordeling redelijkerwijs niet achterwege kan blijven. De VVD-fractie
vraagt zich af wat de juridische status is van deze opmerkingen, die geen
grondslag vinden in de tekst van het wetsvoorstel. Is hier sprake van een
(authentieke) interpretatie van de voorgestelde wetstekst? Of gaat het om
een aankondiging van begunstigend beleid? Zo ja, op welke termijn valt dan
publicatie van dit beleid tegemoet te zien?Kan de staatssecretaris aangeven op basis van welke criteria moet worden
bepaald of er bij partners met verschillende adressen sprake is van beëindiging
van de gezamenlijke huishouding?Antwoord:De leden van de VVD-fractie hebben nog enkele vragen voorgelegd met betrekking
tot de invulling van het begrip in het maatschappelijk verkeer ongebruikelijke
terbeschikkingstelling. Ik stel mij voor deze vragen te betrekken in de toegezegde
beleids- publicatie over dit onderwerp.De leden van de VVD-fractie hebben nog vragen over de rechtskracht van
regels die op grond van de laatste volzin, van de derde leden van de artikelen
3.91 en 3.92 van de Wet inkomstenbelasting 2001 kunnen worden gesteld. Nadere
regels die bij ministeriële regeling krachtens een wettelijke delegatiebevoegdheid
worden gegeven zijn bindend. Uiteraard dienen deze regels wel te worden gegeven
binnen de grenzen van die bevoegdheid. In de onderhavige regeling dienen deze
regels er in de eerste plaats toe voor bepaalde zekerheid te geven over de
vraag of een bepaalde vorm van terbeschikkingstelling gebruikelijk is. Daarnaast
is ook mogelijk dat op deze wijze wordt bepaald dat een bepaalde vorm van
terbeschikkingstelling ongebruikelijk is. Aangezien in die gevallen sprake
is van regels met een voor belastingplichtigen bezwarend karakter, zal van
die laatste mogelijkheid prudent gebruik worden gemaakt.In de Nota naar aanleiding van het verslag is opgemerkt dat een standpuntwijziging
van de inspecteur over de vraag of een terbeschikkingstelling al dan niet
gebruikelijk is in verband met maatschappelijke ontwikkelingen dient plaats
te vinden binnen bepaalde randvoorwaarden. De leden van de VVD-fractie vragen
naar de juridische betekenis van deze opmerkingen omdat deze naar hun oordeel
geen grondslag vinden in de wettekst. In antwoord daarop merk ik op dat de
opmerkingen in de Nota naar aanleiding van het verslag niet zozeer een interpretatie
van de wettekst zijn, als wel de interpretatie van de rechtspraak op het gebied
van wijzigingen in de fiscale beoordeling van verhoudingen ten gevolge van
gewijzigde opvattingen in het maatschappelijk verkeer. Bij wijze van voorbeeld
noem ik in dit verband het arrest van de Hoge Raad van 31 augustus 1983, nr.
21875, BNB 1984/86. Aangezien een standpuntwijziging er zowel toe kan leiden
dat een als gebruikelijk beoordeelde terbeschikkingstelling voor de toekomst
als ongebruikelijk wordt aangemerkt als dat een beoordeling in omgekeerde
zin wijzigt, is geen sprake van begunstigend beleid.Wat betreft de vraag van de leden van de VVD-fractie aan de hand van welke
criteria zal worden beoordeeld wanneer bij partners met twee adressen sprake
is van een beëindiging van de gezamenlijke huishouding, merk ik op dat
de wettelijke criteria zullen worden toegepast. Op grond van artikel 3.91,
tweede lid, onderdeel b, ten vijfde, is sprake van het zijn van partner indien
twee belastingplichtigen in het kalenderjaar gedurende ten minste zes maanden
zijn ingeschreven op hetzelfde woonadres. Indien de samenwoning is beëindigd
en de voormalige partners niet meer op hetzelfde adres staan ingeschreven,
zal met ingang van het kalenderjaar waarin niet meer aan die inschrijvingseis
wordt voldaan derhalve geen sprake zijn van partners.Vraag:Kan de regering aangeven op welke termijn wetgeving op het gebied van
de premieheffing te verwachten is? Zal die met terugwerkende kracht tot 1
januari 2001 worden ingevoerd? Antwoord:Staatssecretaris Hoogervorst heeft afgelopen maandag in de Tweede Kamer
aangegeven dat het wetsvoorstel van Sociale Zaken en Werkgelegenheid op dit
terrein in december in de Ministerraad aan de orde zal komen. De in dat wetsvoorstel
opgenomen regeling wordt niet met terugwerkende kracht ingevoerd.AanvullingOnderstaand treft u, zoals ik gisteren heb toegezegd tijdens de eerste
termijn, nog enige aanvullende schriftelijke antwoorden aan.Tijdens mijn eerste termijn heb ik toegezegd nader in te gaan op de vraag
waarom het in aanmerking nemen van een hogere grens van 25% in het kader van
de terbeschikkingsregelingen tot aanzienlijk grotere risico's leidt dan de
in de wettelijke regeling opgenomen grens van 5% wat betreft de terbeschikkingstelling
aan een aanmerkelijkbelangvennootschap, respectievelijk de kwalitatieve benadering
bij de terbeschikkingstelling aan een samenwerkingsverband waarvan de verbonden
persoon deel uitmaakt.Ik merk op dat een verhoogde grens van 25% sterke risico's met zich brengt
in die zin dat daardoor op eenvoudige wijze constructies zouden kunnen worden
opgezet. Gezien de sporende belangen van de aandeelhouders zouden vrij eenvoudig
activiteiten kunnen worden ondergebracht in een vennootschap met vijf aandeelhouders
met ieder een belang van 20%. Ik teken hierbij aan dat zelfs de grens van
5% in dit opzicht al spanningen oproept, ik verwijs naar de signalen met betrekking
tot samenwerkingsverbanden die worden omgezet in één BV met
meer dan 20 aandeelhouders. Indien de fiscale voordelen zo aantrekkelijk zijn
dat zelfs die grens onvoldoende is om te voorkomen dat samenwerkende groepen
ontstaan, zal dit zeker hebben te gelden bij een grens van 25%. Als die drie
van die vijf aandeelhouders samenwerken, kan men de regeling al ontgaan. Bij
een grens van 5% zullen ten minste tien aandeelhouders als samenwerkende groep
moeten optreden, hetgeen ik aanzienlijk minder snel verwacht. Ik licht de
ongewenste effecten toe aan de hand van een voorbeeld. Vijf belastingplichtigen brengen hun gezamenlijke activiteiten onder in
één vennootschap. Indien voor de activiteiten een investering
van f 1 miljoen nodig is, zouden deze aandeelhouders ieder het wettelijk
minimumkapitaal kunnen storten (f 8000 per persoon) en de rest van het
benodigde vermogen ten titel van geldlening kunnen inbrengen. Aangezien zij
niet aan het 25% criterium voldoen, wordt deze lening bij hen tot de grondslag
van box III gerekend. Aldus ontstaat een geldstroom die ertoe leidt dat ondernemersinkomen
voor een belangrijk deel wordt onttrokken aan de beoogde heffing in box I
of box II.In het voorgaande voorbeeld zou ook gebruik kunnen worden gemaakt van
een zogenoemde turbo-vennootschap. In plaats van en keuze voor de oprichting
van een nieuwe vennootschap zou ook kunnen worden gekozen voor het gebruik
van een lege vennootschap met grote schulden. Door overname van die schulden
kan het effect worden bereikt dat deze vordering «volloopt» zonder
dat sprake is van heffing in box I of box II.Daarnaast kom ik nog terug op de relatie met de wijzigingen in het aanmerkelijkbelangregime
met ingang van 1 januari 1997. Zoals ook in de beschouwingen in de toelichting
(Kamerstukken II 2000/2001, 27 466, nr. 3, blz. 28–29) en in de
nota naar aanleiding van het verslag is uiteengezet, leidt het hanteren van
een grens bij de terbeschikkingstellingsregelingen waardoor deze regelingen
slechts gelden voor belangen die groter zijn dan 5% tot aanzienlijke technische
problemen. In de wettelijke benadering is daarom, ook na de integrale heroverweging
die daarvan in het kader van dit wetsvoorstel heeft plaatsgevonden, gekozen
voor aansluiting bij de vormgeving in de sfeer van het aanmerkelijkbelangregime.
De vormgeving van dit aanmerkelijkbelangregime grijpt terug op afwegingen
die bij de herziening van dit regime met ingang van 1 januari 1997 zijn gemaakt.
Een belangrijk element bij die afweging is geweest dat een grens die ligt
boven de 5% ertoe zou leiden dat een optioneel regime zou ontstaan. Dit vloeit
voort uit het bestaan van de deelnemingsvrijstelling in de sfeer van de vennootschapsbelasting.
Degenen met een belang dat ligt tussen 5% en een eventuele hogere grens in
het aanmerkelijkbelangregime, zouden zelf kunnen kiezen voor het wel of niet
van toepassing doen zijn van het aanmerkelijkbelangregime door hun belang
onder te brengen in een persoonlijke houdstervennootschap. Deze optiemogelijkheid
zou die eventuele hogere grens ongeloofwaardig hebben gemaakt. Deze afweging
is voor de aanmerkelijkbelangregeling maar ook voor de terbeschikkingstellingsregelingen
in het gedeeltelijk analytische stelsel van de Wet inkomstenbelasting 2001
niet anders.In het licht van de geschetste problematiek lijkt een keuze voor een hogere
grens dan het aanmerkelijkbelangcriterium mij niet wenselijk.Terugwenteling lijfrentenEr zijn, onder meer van de zijde van D66, vragen gesteld over de terugwentelingsproblematiek
in relatie tot premiesplitsing. Terugwenteling heeft tot gevolg dat na afloop
van het kalenderjaar nog lijfrentepremiebetalingen kunnen plaatsvinden die
tot een aftrekpost leiden in de aangifte over het voorgaande kalenderjaar.
Belastingaangiften dienen in beginsel voor 1 april van het volgende kalenderjaar
te zijn ingediend. Bij de aangifte kan worden aangegeven dat van de mogelijkheid
van terugwenteling gebruik zal worden gemaakt. De definitieve afwikkeling
van de aangifte kan plaatsvinden nadat de premiebetalingen hebben plaatsgevonden.Met betrekking tot de splitsingproblematiek kunnen de volgende situaties
worden onderscheiden.1. Het is duidelijk dat de belastingplichtige alleen basisruimte heeft.
Het kan daarbij bijvoorbeeld gaan om een belastingplichtige met een goede
pensioenregeling, waarbij de grenzen in de tweede pijler zijn opgezocht. Voor
deze belastingplichtige bestaat geen enkele belemmering de basisaftrek in
het kalenderjaar zelf te benutten. Het bedrag dat kan worden afgetrokken staat
vast. De splitsingsproblematiek doet zich hier niet voor. Er is derhalve geen
reden de aangifteprocedure te belasten met mogelijk uitstel van de definitieve
afwikkeling van de aangifte.2. Een belastingplichtige weet reeds in het kalenderjaar zelf dat sprake
is van een pensioentekort. Dit kan bijvoorbeeld een zelfstandige zijn die
niet deelneemt aan een pensioenregeling (of geen FOR-dotaties verricht) en
de volledige lijfrenteruimte kan benutten, een werknemer met een heel sobere
pensioenregeling, of een werknemer met neveninkomsten waarover geen pensioen
wordt opgebouwd. Ook in dit geval is de splitsingsproblematiek niet aan de
orde. De belastingplichtige weet immers dat hij jaarruimte heeft. De jaarruimte
omvat tevens de basisruimte. De volledige jaarruimte, inclusief de basisruimte,
kan in de terugwentelingsperiode worden benut. Dit betekent dat de lijfrentepremie
in de structurele situatie voor 1 juli van het volgende kalenderjaar moet
zijn betaald en in de overgangsjaren 2001 en 2002 kan de betaling tot uiterlijk
aan het einde van het volgende kalenderjaar plaatsvinden. Men heeft voor lijfrentepremieaftrek
in de jaren 2001 en 2002 nog een vol jaar na afloop van het kalender jaar
de gelegenheid de lijfrentepremie te storten. Volledigheidshalve zij erop
gewezen dat gebruikmaking van de terugwentelingsperiode leidt tot uitstel
van de definitieve afwikkeling van de aangifte. Dat is ook de reden waarom
de terugwenteling beperkt dient te blijven tot situaties waarin niet per definitie
in het kalenderjaar zelf gebruik kan worden gemaakt van de lijfrenteruimte.3. Een belastingplichtige vermoedt dat hij een pensioentekort heeft, maar
is daar niet zeker van. In dat geval kan de belastingplichtige één
lijfrentepolis afsluiten met een dubbele premiebetaaldatum. Namelijk een betaaldatum
in het kalenderjaar zelf ter benutting van de basisruimte en een (variabele)
betaaldatum in het volgende kalenderjaar voor de betaling van een –
qua grootte – variabele lijfrentepremie ter compensatie van een pensioentekort.
Op deze wijze kan voor deze grensgevallen worden voorkomen dat twee polissen
moeten worden afgesloten en is geen sprake van extra afsluitkosten of provisie.
Er is geen wettelijke bepaling die zich verzet tegen een dubbele premiebetaaldatum
en er is geen enkele reden waarom verzekeraars hieraan niet zouden meewerken.4. Tenslotte kan de situatie zich voordoen dat een belastingplichtige
vermoedt dat hij een pensioentekort heeft en in het kalenderjaar zelf de basisruimte
niet benut. Indien, bijvoorbeeld aan de hand van de opgave van de pensioenuitvoerder
over de pensioenaangroei, in het volgende kalenderjaar zou blijken dat hij
geen pensioentekort heeft, is geen sprake van jaarruimte. Ervan uitgaande
dat terugwenteling van de basisruimte niet mogelijk is, kan de belastingplichtige
deze basisruimte niet alsnog in het volgende kalenderjaar benutten. Zoals
hiervoor is aangegeven kan dit probleem worden voorkomen door een dubbele
betaaldatum in de polis op te nemen. Het is niet nodig de belastingplichtige
de mogelijkheid te geven om nog in het volgende kalenderjaar de basisruimte
te benutten, omdat – zoals uit het voorgaande blijkt – er geen
enkele belemmering is om in het kalenderjaar zelf van de basisruimte gebruik
te maken.GemoedsbezwaardenDe SGP-fractie vraagt of het juist is dat de voorgestelde verlenging van
de middelingsregeling van 3 jaar tot 8 jaar voor een verplichte uitkering
ineens van vervangende pensioenregelingen voor gemoedsbezwaarden bij inkomens
boven de f 100 000 niets uithaalt, omdat dan het IB-tarief van 52%
geldt.Dit is inderdaad juist en is het gevolg van het afschaffen van de bijzondere
tarieven. Deze gemoedsbezwaarden verkeren echter niet in een andere positie
dan niet-gemoedsbezwaarden die een som ineens ontvangen. Als het inkomen niet
in één keer zou worden genoten, maar in termijnen, zouden deze
termijnen ook tegen het hoge tarief worden belast. Hierbij wil ik overigens
opmerken dat ik mij moeilijk kan voorstellen dat er veel gemoedsbezwaarden
ouder dan 65 jaar zullen zijn met een box I-inkomen van een dergelijke omvang,
nu zij geen inkomsten zullen hebben uit bijvoorbeeld lijfrenteverzekeringen
e.d.Verder vraagt de SGP-fractie wanneer de 8-jarige middelingsperiode die
aan de gemoedsbezwaarden is toegezegd, ingaat. De periode kan gaan lopen vanaf
1 januari 2001. Er kan niet gemiddeld worden met inkomen van voor deze datum.
Verder moet vanzelfsprekend het jaar waarin de uitkering ineens wordt genoten
deel uitmaken van de middelingsperiode en mag een jaar niet tweemaal deel
uitmaken van een middelingstijdvak. Binnen deze grenzen kan de periode zelf
worden gekozen. Ik ben bereid de achterblijvende echtgeno(o)t(e) ook de mogelijkheid
te geven om de middelingsperiode te verlengen tot 8 jaar.Reactie op amendement betalingsregeling bij beëindiging terbeschikkingstelling
(27 466, nr. 12)Dit amendement beoogt een regeling te treffen die voorziet in uitstel
van betaling in gevallen waarin afgerekend dient te worden over de waardestijging
van een terbeschikkinggestelde zaak doordat de terbeschikkingstelling van
die zaak eindigt terwijl geen sprake is van het vrijkomen van gelden waaruit
die belasting kan worden voldaan.Het oordeel over dit amendement laat ik over aan de Kamer in de veronderstelling
dat de indieners beogen aan de voorgestelde wettekst de volgende uitleg te
geven.De regeling komt tegemoet aan knelpunten die in dergelijke gevallen op
kunnen treden en sluit aan bij de uitgangspunten voor de betalingsregeling
in artikel 25, vijftiende lid (nieuw), van de Invorderingswet 1990 voor bedrijfswoningen
die bij staking aan het ondernemingsvermogen worden onttrokken. Uitstel van
betaling kan worden verleend indien een zaak ter beschikking werd gesteld
aan een met de belastingschuldige verbonden persoon die zaak aanwendde in
zijn onderneming of ten behoeve van het verwerven van belastbaar resultaat
uit overige werkzaamheden of aan een vennootschap waarin de belastingschuldige
of een met hem verbonden persoon een aanmerkelijk belang heeft en deze terbeschikkingstelling
is geëindigd, bij voorbeeld doordat de zaak aan een derde ter beschikking
wordt gesteld. Uitstel kan ook worden verleend in de situatie waarin de terbeschikkingstelling
is geëindigd doordat de belastingschuldige of een met hem verbonden persoon
niet langer een aanmerkelijk belang heeft in de vennootschap.
Hierbij kan worden gedacht aan de situatie waarin een pand wordt verhuurd
aan een vennootschap door de enig aandeelhouder van deze vennootschap en hij
de aandelen vervreemdt terwijl de huurovereenkomst met betrekking tot het
pand in stand blijft. Ook ziet de regeling op gevallen waarin sprake is van
een terbeschikkingstelling aan een partner waarbij deze terbeschikkingstelling
eindigt doordat belastingschuldige en zijn echtgenoot duurzaam gescheiden
zijn gaan leven. De in dit amendement voorgestelde regeling heeft alleen betrekking
op zaken. Hierbij kan worden gedacht aan panden of andere activa die aan de
eigen BV of (de BV van) een met de belastingschuldige verbonden ondernemer
of resultaatgenieter ter beschikking zijn gesteld. Bij andere vermogensbestanddelen,
zoals geldleningen, zal bij de beëindiging van de terbeschikkingstelling
in de regel geen sprake zijn van waardemutaties die leiden tot het verschuldigd
worden van inkomstenbelasting.Ook zou een ruimere toepassing ertoe leiden dat ook voor de belasting
verschuldigd over de waardestijging van zogenoemde turbovorderingen uitstel
van betaling zou dienen te worden verleend. Dit is niet wenselijk. Voor de
toepassing van deze regeling worden rechten die op de terbeschikkinggestelde
zaak zijn gevestigd met de onderliggende zaak op één lijn gesteld.
Aldus wordt geregeld dat ook degene die niet de volle eigendom heeft van de
ter beschikking gestelde zaak, aanspraak kan maken op de uitstelregeling.In de derde volzin is geregeld dat aandelen in of winstbewijzen van een
vennootschap waaraan direct of indirect zaken ter beschikking worden gesteld
en ter zake van welke zaken afgerekend dient te worden omdat deze aandelen
of winstbewijzen alleen nog tot een aanmerkelijk belang behoren op grond van
de artikelen 4.10 of 4.11 van de Wet inkomstenbelasting 2001, bij de beoordeling
van de betalingscapaciteit op grond van de tweede volzin, buiten beschouwing
blijven. Aldus wordt voorkomen dat die aandelen of winstbewijzen zouden moeten
worden verkocht om de belasting te voldoen die verschuldigd wordt ter zake
van de beëindiging van de terbeschikkingstelling die het gevolg is van
de uitzondering die in artikel 3.92, eerste lid, onderdeel a, van de Wet inkomstenbelasting
2001 is opgenomen. De beoogde werking kan worden toegelicht aan de hand van
een voorbeeld:De heer X is enig aandeelhouder van BV Y en verhuurt een onroerende zaak
aan die vennootschap. In het kader van een overname van BV Y door BV Z door
middel van een aandelenfusie verkrijgt de heer X een belang ter grootte van
4% van het geplaatste aandelenkapitaal in de laatstgenoemde vennootschap.
Omdat hij heeft gekozen voor toepassing van de doorschuifregeling voor aandelenfusies
in de aanmerkelijkbelangregeling, behoren de aandelen BV Z bij hem tot een
fictief aanmerkelijk belang (artikel 4.11 van de Wet inkomstenbelasting 2001).
Aangezien de terbeschikkingstellingsregeling van artikel 3.92 van de Wet inkomstenbelasting
2001 niet geldt voor houders van een dergelijk fictief aanmerkelijk belang
dient te worden afgerekend over het verschil tussen de waarde in het economische
verkeer en de boekwaarde van het nog steeds aan BV Y verhuurde pand. Voor
deze belasting kan vervolgens uitstel van betaling worden verkregen. Bij de
beoordeling van de betalingscapaciteit, blijft de waarde van de aandelen BV
Z buiten beschouwing. Aldus wordt voorkomen dat deze aandelen zouden dienen
te worden vervreemd – waardoor alsnog een aanmerkelijkbelangheffing
verschuldigd zou worden – om de hiervóór bedoelde belasting
te kunnen voldoen.Zoals opgemerkt is het dertiende lid ontleend aan het vijftiende lid (nieuw)
van de Invorderingswet 1990. Dit betekent onder meer dat bij de toepassing
van deze faciliteit bij de beoordeling van het verzoek om uitstel van betaling
de waarde van de desbetreffende zaken niet worden betrokken in de vermogenstoets
als bedoeld in artikel 25, § 11, tweede lid, van de Leidraad Invordering
1990. De ontvanger zal in het kader van een te treffen uitstelregeling dus
niet verlangen dat (eerst) de waarde van de desbetreffende zaken zal worden
aangewend voor de betaling van de belasting.Bij de beoordeling van het uitstelverzoek wordt gehandeld in overeenstemming
met het reguliere uitstelbeleid. De belastingschuldige zal ten genoegen van
de ontvanger aannemelijk moeten maken dat hij in staat is de belasting binnen
een periode van tien jaar uit zijn toekomstige inkomsten te voldoen. Als hij
daarin slaagt, zal een betalingsregeling worden getroffen waarvoor de door
de belastingschuldige aannemelijk gemaakte betalingsmogelijkheden –
zowel naar tijdstip als naar omvang – als uitgangspunt gelden. Voorts
zal de belastingschuldige voor de betaling van de belasting alsmede voor de
daarover verschuldigde invorderingsrente voldoende zekerheid dienen te stellen.
Gedurende het uitstel is verrekening niet mogelijk. Het uitstel eindigt als
de belastingschuldige in staat van faillissement is verklaard of ten aanzien
van hem de wettelijke schuldsaneringsregeling van toepassing is verklaard.
Voorts eindigt het uitstel bij overlijden van de belastingschuldige. Ten slotte
eindigt het uitstel bij vervreemding van de desbetreffende zaak.De voorgestelde wijzigingen van artikel 24, achtste lid, en artikel 25,
veertiende lid (nieuw) en zestiende lid (nieuw), van de Invorderingswet 1990
hangen samen met de introductie van het nieuwe dertiende lid van artikel 25
van de Invorderingswet 1990. 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/h-tk-20002001-2158-2168.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl