ECLI:NL:CRVB:2011:BQ0129, Centrale Raad van Beroep, 01-04-2011, 10-5025 WAO
Centrale Raad van Beroep — Uitspraak 
Datum: 2011-04-01 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Bestuursrecht; Socialezekerheidsrecht

Samenvatting: Handhaving terugvordering van onverschuldigd betaalde uitkering. Niet gebleken van een situatie waarin van de zijde van het Uwv uitdrukkelijke, ondubbelzinnige en ongeclausuleerde (alsook bevoegdelijk gedane) schriftelijke mededelingen of toezeggingen aan appellante zijn gedaan waaraan zij het gerechtvaardigde vertrouwen heeft mogen ontlenen dat het door haar ten onrechte ontvangen bedrag niet zou worden teruggevorderd.

10/5025 WAO
    
    Centrale Raad van Beroep
    
    Meervoudige kamer
    
    U I T S P R A A K
    
    op het hoger beroep van:
    
    [Appellante], wonende te [woonplaats] (hierna: appellante),
    
    tegen de uitspraak van de rechtbank Zutphen van 28 juli 2010, 09/1570 (hierna: aangevallen uitspraak),
    
    in het geding tussen:
    
    appellante
    
    en
    
    de Raad van bestuur van het Uitvoeringsinstituut werknemersverzekeringen (hierna: Uwv).
    
    Datum uitspraak: 1 april 2011
     
    I. PROCESVERLOOP
    
    Namens appellante heeft mr. A.G.B. Bergenhenegouwen, werkzaam bij ARAG – Nederland, Algemene Rechtsbijstand Verzekeringsmaatschappij N.V., gevestigd te Leusden, hoger beroep ingesteld.
    
    Het Uwv heeft een verweerschrift ingediend.
    
    Het onderzoek ter zitting heeft plaatsgevonden op 18 februari 2011. Appellante is in persoon verschenen, bijgestaan door mr. Bergenhenegouwen. Het Uwv heeft zich laten vertegenwoordigen door mr. M.W.A. Blind.
    
    II. OVERWEGINGEN
    
    
      1. Voor een uitvoerige weergave van de voor dit geding relevante feiten en omstandigheden verwijst de Raad naar de overwegingen 2.2 tot en met 2.4 van de aangevallen uitspraak. 
      Bij de aangevallen uitspraak heeft de rechtbank ongegrond verklaard het beroep van appellante tegen het besluit op bezwaar van het Uwv inzake handhaving van terugvordering van onverschuldigd betaalde uitkering over de periode van 12 september 2004 tot en met 18 augustus 2008. De rechtbank heeft daartoe overwogen dat niet gebleken is van dringende redenen om van terugvordering af te zien. De rechtbank is voorts van oordeel dat het beroep op het vertrouwensbeginsel niet slaagt.
    
    
    2. Appellante stelt zich in hoger beroep uitsluitend op het standpunt dat het Uwv met de brief van 29 juli 2008 bij haar het vertrouwen heeft gewekt dat terugvordering van de ten onrechte betaalde uitkering ingevolge de Wet op de arbeidsongeschiktheidsverzekering (WAO) achterwege zou blijven.
    
    3.1 De Raad overweegt als volgt.
    
    3.2. De Raad kan zich niet vinden in de stelling van appellante dat het beginsel van rechtszekerheid en het vertrouwensbeginsel zich in haar geval verzetten tegen de toepassing van artikel 57 van de WAO. Uit de voorhanden zijnde gegevens is de Raad niet gebleken van een situatie waarin van de zijde van het Uwv uitdrukkelijke, ondubbelzinnige en ongeclausuleerde (alsook bevoegdelijk gedane) schriftelijke mededelingen of toezeggingen aan appellante zijn gedaan waaraan zij het gerechtvaardigde vertrouwen heeft mogen ontlenen dat het door haar ten onrechte ontvangen bedrag niet zou worden teruggevorderd. 
    
    3.3. In de brief van 29 juli 2008 van het Uwv, waarin aan appellante uitleg is gegeven over de (deels onverschuldigde) betalingen ingevolge de WAO, Werkloosheidswet en Ziektewet aan appellante, kan de Raad, anders dan appellante meent, niet lezen dat het Uwv niet over zou gaan tot terugvordering van de onverschuldigd betaalde WAO-uitkering. Appellante had zich tot het Uwv kunnen wenden om duidelijkheid te krijgen over de consequenties hetgeen, naar ter zitting is gebleken, niet is gebeurd. 
    
    4. Het vorenstaande leidt tot de conclusie dat het hoger beroep niet slaagt.
    
    5. Voor een proceskostenveroordeling bestaat geen aanleiding.
    
    III. BESLISSING
    
    De Centrale Raad van Beroep,
    
    Recht doende:
    
    Bevestigt de aangevallen uitspraak.
    
    Deze uitspraak is gedaan door J. Brand als voorzitter en C.W.J. Schoor en I.M.J. Hilhorst-Hagen als leden, in tegenwoordigheid van T. Dolderman als griffier. De beslissing is uitgesproken in het openbaar op 1 april 2011.
    						
    (get.) J. Brand.
    						
    (get.) T. Dolderman.
    
    
    JL