ECLI:NL:CRVB:2010:BM9397, Centrale Raad van Beroep, 22-06-2010, 09-3939 WAO
Centrale Raad van Beroep — Uitspraak 
Datum: 2010-06-22 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Bestuursrecht; Socialezekerheidsrecht

Samenvatting: Weigering na voltooiing van de wachttijd van vier weken, een WAO-uitkering toe te kennen omdat appellante minder dan 15% arbeidsongeschikt in de zin van de WAO is. Voldoende medische en arbeidskundige grondslag.

09/3939 WAO
    
    Centrale Raad van Beroep
    
    Enkelvoudige kamer
    
    U I T S P R A A K
    
    op het hoger beroep van:
    
    [Appellante], wonende te [woonplaats] (hierna: appellante),
    
    tegen de uitspraak van de rechtbank Utrecht van 18 juni 2009, 08/1682 (hierna: aangevallen uitspraak),
    
    in het geding tussen:
    
    appellante
    
    en
    
    de Raad van bestuur van het Uitvoeringsinstituut werknemersverzekeringen (hierna: Uwv).
    
    Datum uitspraak: 22 juni 2010
     
    I. PROCESVERLOOP
    
    Namens appellante heeft mr. S. Broens, advocaat te Utrecht, hoger beroep ingesteld.
    
    Het Uwv heeft een verweerschrift ingediend.
    
    Het onderzoek ter zitting heeft plaatsgevonden op 11 mei 2010. Appellante is verschenen, bijgestaan door mr. Broens. Het Uwv is - met bericht - niet verschenen.
    
    II. OVERWEGINGEN
    
    1.1. Bij besluit van 28 april 2004 heeft het Uwv geweigerd appellante per 22 juli 2004 in aanmerking te brengen voor een WAO-uitkering omdat zij minder dan 15% arbeidsongeschikt geacht werd. Dit besluit is in rechte onaantastbaar. 
    
    1.2. Op 26 juli 2007 heeft appellante het Uwv verzocht om haar op grond van de Wet afschaffing malus en bevordering reïntegratie (Wet Amber) een WAO-uitkering toe te kennen, in verband met per oktober 2005 toegenomen klachten.
    
    
      1.3. Bij besluit van 31 januari 2008 heeft het Uwv geweigerd aan appellante na voltooiing van de wachttijd van vier weken, per 6 november 2005 (de datum in geding) een 
      WAO-uitkering toe te kennen omdat zij per die datum minder dan 15% arbeidsongeschikt in de zin van de WAO is.
    
    
    1.4. Het door appellante gemaakte bezwaar is bij besluit van 19 mei 2008 ongegrond verklaard.
    
    2. Bij de aangevallen uitspraak heeft de rechtbank Utrecht het beroep tegen het besluit van 19 mei 2008 ongegrond verklaard. De rechtbank heeft hiertoe overwogen dat zowel de medische als de arbeidskundige grondslag van de schatting juist is.
    
    3. Appellante heeft in hoger beroep in essentie de gronden van het beroep herhaald. Hieraan is in hoger beroep toegevoegd dat de bezwaarverzekeringsarts bij de beoordeling van de medische situatie van appellante ten onrechte de bevindingen van Altrecht, centrum voor angst en stemmingsstoornissen als vermeld in de brief van 20 maart 2006 naast zich heeft neergelegd. Daarnaast heeft appellante aangevoerd dat de functie produktiemedewerker confectie, kleermaker niet passend is omdat in die functie sprake is van een voor haar te hoge werkdruk. De functie electronicamonteur is niet passend omdat zij in die functie te vaak boven schouderhoogte actief moet zijn.
     
    4.1. De Raad overweegt als volgt.
    
    4.2. De rechtbank heeft in de aangevallen uitspraak op juiste wijze besproken waarom het medisch onderzoek zorgvuldig is verricht en met juistheid aangegeven dat de gronden van beroep niet kunnen leiden tot het oordeel dat de beperkingen van appellante niet juist zijn weergegeven in de FML. Vervolgens heeft de rechtbank met juistheid overwogen dat de aan de schatting ten grondslag liggende functies passend zijn voor appellante. De Raad kan zich geheel vinden in deze overwegingen en maakt deze tot de zijne. De Raad deelt het standpunt van appellante dat de rechtbank ten onrechte heeft overwogen dat de bezwaarverzekeringsarts de conclusies die voortkomen uit het rapport van Altrecht niet hoeft te volgen, niet. Zowel de verzekeringsarts als de bezwaarverzekeringsarts hebben zelf uitgebreid onderzoek verricht naar de beperkingen van appellante en die onderzoeken zijn - zoals hiervoor reeds overwogen - zorgvuldig en juist verricht. Zij hebben in hun rapportages beschreven hoe zij tot hun conclusies zijn gekomen. De Raad acht dit toereikend. Uit de informatie afkomstig van Altrecht volgt niet dat de bezwaarverzekeringsarts een onjuist of onvolledig beeld van de gezondheidssituatie van appellant had. 
    
    4.3. De grieven betreffende de geschiktheid van de functies produktiemedewerker confectie, kleermaker en electronicamonteur slagen niet. In de rapportage van 9 mei 2008 is door de bezwaararbeidsdeskundige, na overleg met de bezwaarverzekeringsarts, genoegzaam uitgelegd waarom de belasting van deze functies de belastbaarheid van appellante niet overschrijdt. De functie produktiemedewerker confectie, kleermaker ligt overigens niet aan de schatting ten grondslag.
    
    5. Het vorengaande betekent dat het hoger beroep niet slaagt en dat de aangevallen uitspraak moet worden bevestigd.
    
    6. Voor een proceskostenveroordeling bestaat geen aanleiding.
    
     
    III. BESLISSING
    
    De Centrale Raad van Beroep,
    
    Recht doende:
    
    Bevestigt de aangevallen uitspraak.
    
    Deze uitspraak is gedaan door J. Brand, in tegenwoordigheid van D.E.P.M. Bary als griffier. De beslissing is uitgesproken in het openbaar op 22 juni 2010.
    						
    (get.) J. Brand.
    
    et.) D.E.P.M. Bary.
    
    TM