ECLI:NL:CRVB:2013:CA0446, Centrale Raad van Beroep, 17-05-2013, 11-3838 Wajong
Centrale Raad van Beroep — Uitspraak 
Datum: 2013-05-17 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Bestuursrecht; Socialezekerheidsrecht

Samenvatting: De rechtbank heeft het bezwaar van appellant terecht alsnog niet-ontvankelijk verklaard wegens niet verschoonbare termijnoverschrijding bij het instellen van bezwaar. Voor zover de verstandelijke vermogens van appellant beperkt moeten worden geacht, wat daar ook van zij, heeft hem dat niet belemmerd tijdens de bezwaartermijn meerdere malen telefonisch contact op te nemen met het Uwv. Appellant was in staat adequaat te reageren en er was geen reden om aan te nemen dat de psychische gesteldheid van appellant dusdanig ernstig was dat redelijkerwijs niet kan worden geoordeeld dat hij in verzuim is geweest.

11/3838 Wajong 
    
    
    Centrale Raad van Beroep
    
    Enkelvoudige kamer
    
    
    Uitspraak op het hoger beroep tegen de uitspraak van de rechtbank 's-Gravenhage van 25 mei 2011, 11/1458 Wajong (aangevallen uitspraak)
    
    
    Partijen:
    
    [A. te B.] (appellant)
    
    de Raad van bestuur van het Uitvoeringsinstituut werknemersverzekeringen (Uwv)
    
    Datum uitspraak: 17 mei 2013
    
    
    PROCESVERLOOP
    
    Namens appellant heeft mr. W.A. Timmer, advocaat, hoger beroep ingesteld. 
    
    Het Uwv heeft een verweerschrift ingediend.
    
    Namens appellant zijn een rapport van psychiater H. Moeniralam van 28 september 2011 en een verklaring van sociaal raadsvrouw F.J. van Rhijn van 12 oktober 2011 in het geding gebracht.
    
    
      Het onderzoek ter zitting heeft plaatsgevonden op 5 april 2013. Appellant is verschenen, bijgestaan door mr. Timmer. Het Uwv heeft zich laten vertegenwoordigen door 
      mr. W. de Rooy-Bal.
    
    
    
    OVERWEGINGEN
    
    1.1. Bij besluit van 14 juni 2010 heeft het Uwv aan appellant per 31 mei 2010 een uitkering ingevolge de Wet werk en arbeidsondersteuning jonggehandicapten toegekend. 
    
    1.2. Appellant heeft bij brief van 26 augustus 2010 bezwaar gemaakt tegen dit besluit. Appellant heeft desgevraagd bij brieven van 3 en 10 november 2010 aan het Uwv kenbaar gemaakt wat de reden was voor het te laat indienen van het bezwaar. Bij het bestreden besluit van 20 januari 2011 heeft het Uwv het bezwaar van appellant ongegrond verklaard. 
    
    2. Bij de aangevallen uitspraak heeft de rechtbank het tegen het bestreden besluit ingestelde beroep gegrond verklaard, dat besluit vernietigd, het bezwaar niet-ontvankelijk verklaard en bepaald dat de uitspraak in de plaats treedt voor het vernietigde besluit. De rechtbank heeft daarbij beslissingen gegeven omtrent proceskosten en griffierecht. De rechtbank heeft daartoe - kort samengevat - overwogen dat appellant geen omstandigheden heeft aangevoerd die tot de conclusie leiden dat het bezwaarschrift niet tijdig had kunnen worden ingediend. Met name heeft de rechtbank in de psychische gesteldheid van appellant geen reden gezien de termijnoverschrijding verschoonbaar te achten. De onderzoeksbevindingen van psychiater Moeniralam konden hier volgens de rechtbank niet aan afdoen. 
    
    3. Tussen partijen is niet in geschil dat bij de indiening van het bezwaarschrift de bezwaartermijn is overschreden. In geschil is de vraag of de termijnoverschrijding bij het instellen van bezwaar al dan niet verschoonbaar is te achten. 
    
    4. De Raad overweegt als volgt. 
    
    4.1. Ingevolge artikel 6:11 van de Algemene wet bestuursrecht (Awb) blijft ten aanzien van een na afloop van de termijn ingediend bezwaarschrift niet-ontvankelijkverklaring op grond daarvan achterwege, indien redelijkerwijs niet kan worden geoordeeld dat de indiener in verzuim is geweest. Terecht en op goede gronden heeft de rechtbank in de door appellant aangevoerde omstandigheden geen aanleiding gezien om aan te nemen dat sprake is van een verschoonbare termijnoverschrijding, als bedoeld in artikel 6:11 van de Awb. De Raad voegt daaraan nog het volgende toe. Voor zover de verstandelijke vermogens van appellant beperkt moeten worden geacht, wat daar ook van zij, heeft hem dat niet belemmerd tijdens de bezwaartermijn meerdere malen telefonisch contact op te nemen met het Uwv. Dat is ook door het Uwv ter zitting is bevestigd. Dit ondersteunt het oordeel van de rechtbank dat appellant in staat was adequaat te reageren en er geen reden was om aan te nemen dat de psychische gesteldheid van appellant dusdanig ernstig was dat redelijkerwijs niet kan worden geoordeeld dat hij in verzuim is geweest. Hetzelfde geldt voor het feit dat appellant zich blijkens de verklaring van sociaal raadsvrouw Van Rhijn in 2010 en 2011 diverse malen heeft laten bijstaan door sociaal raadslieden. De in hoger beroep overgelegde verklaring van psychiater Moeniralam bevat geen nieuwe gegevens welke de Raad tot een ander oordeel zouden moeten leiden.
    
    5. Uit hetgeen is overwogen onder 4.1 vloeit voort dat het hoger beroep niet slaagt en dat de aangevallen uitspraak dient te worden bevestigd. 
    
    6. De Raad ziet geen aanleiding voor vergoeding van proceskosten.
    
    
    BESLISSING
    
    De Centrale Raad van Beroep bevestigt de aangevallen uitspraak.
    
    
    Deze uitspraak is gedaan door M.C. Bruning, in tegenwoordigheid van I.J. Penning als griffier. De beslissing is uitgesproken in het openbaar op 17 mei 2013.
    
    
    (getekend) M.C. Bruning
    
    
    (getekend) I.J. Penning