ECLI:NL:CRVB:1999:ZB8228, Centrale Raad van Beroep, 08-04-1999, 97/5410 AW
Centrale Raad van Beroep — Uitspraak 
Datum: 1999-04-08 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Bestuursrecht; Ambtenarenrecht

Samenvatting: Ontslag(besluit) leerkracht wegens ongepast gedrag (sexuele kontakten met leerlingen) terecht en
         (krachtens mandaat) bevoegd genomen.

97/5410 AW
    
    
    U I T S P R A A K
    
    
    in het geding tussen:
    
    A., wonende te B., appellant,
    
    en
    
    het Bestuur Openbaar Onderwijs Rotterdam, gedaagde.
    
    
    I. ONTSTAAN EN LOOP VAN HET GEDING
    
    
      Namens appellant is op bij aanvullend beroepschrift aangevoerde
      gronden hoger beroep ingesteld tegen de door de
      Arrondissementsrechtbank te Rotterdam op 3 juni 1997 onder nr.
      AW 95/199-F4 gegeven uitspraak, waarnaar hierbij wordt verwezen.
    
    
    Namens gedaagde is een verweerschrift (met bijlage) ingediend.
    
    
      Het geding is behandeld ter zitting van 4 maart 1999, waar
      appellant in persoon is verschenen, bijgestaan door mr F.B.
      Wisselink, advocaat te Den Haag, en waar gedaagde zich heeft
      laten vertegenwoordigen door mr B. van Hassel-van Roon en drs
      M.A.J.M. Nelen, beiden werkzaam bij de gemeente Rotterdam.
    
    
    
    II. MOTIVERING
    
    
      Voor een uitgebreid overzicht van de voor dit geding van belang
      zijnde feiten verwijst de Raad naar de aangevallen uitspraak.
      Hij volstaat hier met het volgende.
    
    
    
      Appellant was ten tijde hier van belang werkzaam als leraar in
      het openbaar onderwijs in Rotterdam. Hij had formeel een
      aanstelling bij twee openbare basisscholen die werden beheerd
      door de dienst Openbaar Onderwijs Rotterdam (hierna: DOOR);
      feitelijk was hij werkzaam aan de openbare basisschool X. In
      verband met ontoelaatbaar gedrag jegens jongens van groep 5 en
      6 van de school waaraan appellant les gaf, is hem bij primair
      besluit van 25 juli 1994 met ingang van 1 september 1994 de
      disciplinaire straf van ontslag (bij die school) opgelegd. Bij
      ongedateerd besluit, door appellant ontvangen op 15 maart 1995,
      is het tegen dat besluit gemaakte bezwaar ongegrond verklaard;
      voorts is in dat besluit uitgesproken dat gedaagde het primaire
      besluit voor zijn rekening neemt en dat het ontslag gegeven is
      voor appellants aanstelling bij beide scholen.
    
    
    
      Het tegen dat besluit ingestelde beroep is bij de aangevallen
      uitspraak ongegrond verklaard.
    
    
    
      Naar aanleiding van het tegen die uitspraak ingestelde hoger
      beroep overweegt de Raad als volgt.
    
    
    
      Namens appellant is in de eerste plaats betwist dat het
      primaire ontslagbesluit bevoegd is genomen.
    
    
    
      De Raad is van oordeel dat dit ontslagbesluit niet lijdt aan
      een bevoegdheidsgebrek. Krachtens de Verordening Bestuur
      Openbaar Onderwijs Rotterdam (Gemeenteblad 1994, 50) is
      appellant bevoegd tot het verlenen van een ontslag als het
      onderhavige. Op grond van artikel 16 van genoemde verordening
      kan appellant zijn bevoegdheid mandateren aan de directeur van
      de DOOR. Appellant heeft dat, onder verwijzing naar een
      Integraal Mandaterings- en Machtigingsbesluit, bij besluit van
      18 april 1994 gedaan. Het ontslagbesluit is, blijkens de tekst,
      krachtens mandaat genomen en ondertekend door de directeur van
      de DOOR. Aan de conclusie dat aldus bevoegdelijk namens
      appellant is beslist, wordt niet afgedaan door het feit dat de
      directeur van de DOOR in het primaire besluit abusievelijk nog
      tot uitdrukking heeft gebracht dat hij handelde namens het
      voormalige bevoegd gezag, terwijl hij dit deed namens de
      rechtsopvolger van dat gezag, appellant.
    
    
    
      Vervolgens heeft appellant doen betogen dat de straf van
      ontslag onevenredig zwaar is. Gewezen is op de desastreuze
      gevolgen voor appellant en gesteld is dat appellant geen
      ontuchtige handelingen heeft gepleegd, doch dat het verweten
      gedrag beperkt is tot kietelgedrag waarbij het (in een enkel
      geval) onopzettelijk is gekomen tot aanraking van een geslachtsdeel.
    
    
    
      De Raad kan ook hier appellant(s raadsman) niet volgen.
      Op grond van de gedingstukken en het verhandelde ter zitting is
      voor de Raad genoegzaam komen vast te staan dat appellant zowel
      tijdens de begeleiding van jongens in de kleedruimte van het
      zwembad als tijdens de werkweek van de school in december 1993
      betrokken is geweest in situaties waarin hij tijdens
      kietelpartijen blote dan wel gedeeltelijk ontklede jongens op
      schoot heeft getrokken. In één geval heeft hij al dan niet met
      opzet het geslachtsdeel van een jongen aangeraakt, in een ander
      geval heeft hij met de hand in de broek van de betrokken jongen
      diens blote buik gekieteld en daarbij eveneens diens
      geslachtsdeel en billen aangeraakt.
      De Raad is van oordeel dat gedaagde dit gedrag van appellant
      terecht kwalificeert als plichtsverzuim. Zoals hij al eerder
      heeft overwogen (zie de uitspraak van 15 mei 1997, TAR 1997,
      160), mag aan een leerkracht als appellant, gelet op zijn taak
      en zijn verhouding tot de hem toevertrouwde leerlingen en gelet
      op het vertrouwen dat ouders moeten kunnen hebben in de wijze
      waarop de leerkracht zijn taak uitoefent, zonder meer de eis
      worden gesteld dat hij in de omgang met en op het terrein van
      seksualiteit in relatie tot kinderen van onbesproken gedrag is.
      Daarvan is bij het evenbesproken kietelgedrag van appellant
      evident geen sprake.
      Gegeven de aard en ernst van het appellant terecht verweten
      gedrag heeft de Raad niet tot het oordeel kunnen komen dat
      tussen de opgelegde straf van onvoorwaardelijk ontslag en het
      plichtsverzuim onevenredigheid bestaat.
    
    
    
      Appellant heeft voorts de stelling doen betrekken dat gedaagde
      niet had mogen kiezen voor ontslag bij wege van disciplinaire
      straf, maar dat hij appellant had moeten ontslaan wegens
      ongeschiktheid anders dan wegens ziekte. De Raad overweegt dat
      bij een samenloop van gronden als hier aan de orde, aan het
      bestuursorgaan een zekere keuzevrijheid toekomt. Wel moet de
      grond voor de gedane keuze duidelijk kunnen worden aangetoond.
      Nu in het onderhavige geval duidelijk sprake is van
      plichtsverzuim en er geen beletsel is om appellant deswege de
      straf van ontslag op te leggen, ziet de Raad niet dat gedaagde
      van die grond geen gebruik had mogen maken.
      Van misbruik van deze bevoegdheid en daarmee van strijd met
      artikel 3:3 van de Algemene wet bestuursrecht, zoals, tot slot,
      namens appellant naar voren is gebracht, is naar het oordeel
      van de Raad geen sprake. Het bij de bezwarencommissie door één
      van gedaagdes gemachtigden gegeven antwoord, dat niet voor
      ontslag wegens ongeschiktheid is gekozen "omdat (appellant) dan
      recht op een uitkering zou hebben en sollicitatieplichtig zou
      zijn", komt de Raad, nog daargelaten de betekenis van een
      dergelijk antwoord voor het door gedaagde op goede gronden
      genomen besluit, niet onbegrijpelijk voor.
    
    
    
      Op grond van het vorenstaande komt de Raad tot de conclusie dat
      de aangevallen uitspraak, waarbij het bestreden besluit in
      stand is gelaten, moet worden bevestigd.
    
    
    
      De Raad ziet geen aanleiding om toepasssing te geven aan het
      bepaalde in artikel 8:75 van de Algemene wet bestuursrecht.
    
    
    Beslist wordt daarom als volgt.
    
    
    III. BESLISSING
    
    De Centrale Raad van Beroep,
    
    Recht doende:
    
    Bevestigt de aangevallen uitspraak.
    
    
      Aldus gegeven door mr H.A.A.G. Vermeulen als voorzitter, en mr
      G.P.A.M. Garvelink-Jonkers en mr A. Beuker-Tilstra als leden,
      in tegenwoordigheid van P.H. Schippers als griffier, en
      uitgesproken in het openbaar op 8 april 1999.
    
    
    (get.) H.A.A.G. Vermeulen.
    
    
      (get.) A.W.M. van Bommel.
      (wegens defungeren van
      bovengenoemde griffier)
    
    
    
      HD
      29.03