ECLI:NL:CRVB:1998:ZB7690, Centrale Raad van Beroep, 15-05-1998, 96/3762 AAW
Centrale Raad van Beroep — Uitspraak 
Datum: 1998-05-15 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Bestuursrecht; Socialezekerheidsrecht

Samenvatting: Aan toenmalige echtgenoot RWW-uitkering naar norm echtpaar verstrekt, verrekening met
         AAW-uitkering terecht.

96/3762 AAW
    
    U I T S P R A A K
    
    
    in het geding tussen:
    
    [appellant], wonende te [woonplaats], appellant,
    
    en
    
    het Landelijk instituut sociale verzekeringen, gedaagde.
    
    
    I. ONTSTAAN EN LOOP VAN HET GEDING
    
    
      Met ingang van 1 maart 1997 is de Organisatiewet sociale verzekeringen 1997 in werking getreden. Ingevolge de
      Invoeringswet Organisatiewet sociale verzekeringen 1997 treedt het Landelijk instituut sociale verzekeringen (Lisv) in de
      plaats van de betrokken bedrijfsvereniging. In het onderhavige geval is het Lisv in de plaats getreden van de
      Bedrijfsvereniging voor Detailhandel, Ambachten en Huisvrouwen. In deze uitspraak wordt onder gedaagde tevens
      verstaan het bestuur van deze bedrijfsvereniging.
    
    
    
      Bij schrijven van 14 december 1994 heeft gedaagde aan appellante mededeling gedaan van zijn besluit de aan
      appellante toegekende uitkering ingevolge de Algemene Arbeidsongeschiktheidswet (AAW) onder toepassing van artikel
      49 AAW uit te betalen aan de gemeente Amsterdam, voor zover over dezelfde periode als waarover appellante recht heeft op
      uitkering ingevolge de AAW door deze gemeente bijstand is verleend en tot ten hoogste het bedrag van de over die periode
      verleende bijstand.
    
    
    
      De Arrondissementsrechtbank te Amsterdam heeft bij uitspraak van 27 februari 1996 het tegen dat besluit ingesteld beroep
      ongegrond verklaard.
    
    
    
      Namens appellante heeft mr P. Bröcker, advocaat te Amsterdam, bij beroepschrift d.d. 4 april 1996 (met bijlagen) tegen die
      uitspraak hoger beroep ingestelde.
    
    
    Vanwege gedaagde is een verweerschrift ingediend.
    
    Bij schrijven van 20 januari 1998 heeft gedaagde geantwoord op hem bij brief van 21 november 1997 vanwege de Raad gestelde vragen.
    
    
      Het geding is behandeld ter zitting van de Raad, gehouden op 3 april 1998, waar appellante in persoon is verschenen, met
      bijstand van mr Bröcker, voornoemd, en waar gedaagde zich heeft doen vertegenwoordigen door mr E.J.S. van Daatselaar en mr W.H. van Oene, beiden werkzaam bij Cadans Uitvoeringsinstelling B.V., als zijn gemachtigden.
    
    
    II. MOTIVERING
    
    De Raad neemt als vaststaand aan de feiten en omstandigheden die als zodanig zijn vermeld in de aangevallen uitspraak.
    
    
      In dit geding is de vraag aan de orde of het bestreden besluit van 14 december 1994 in rechte stand kan houden.
      De Raad beantwoordt deze vraag met de rechtbank bevestigend en hij overweegt daartoe als volgt.
    
    
    
      Met de rechtbank en op de door haar gegeven overwegingen is de Raad van oordeel dat gedaagde in het voorliggende geval - onder toepassing van artikel 49 (oud) AAW - bevoegdelijk is overgegaan tot uitbetaling van de aan appellante toegekende
      uitkering krachtens de AAW aan het gemeentebestuur van de gemeente Amsterdam. In de periode die is voorafgegaan aan de periode waarover aan appellant - op haar eigen naam - bijstand is verleend door de Gemeentelijke Sociale Dienst (GSD) van de gemeente Amsterdam, is door de GSD aan de toenmalige echtgenoot van appellante uitkering verstrekt krachtens de
      Rijksgroepsregeling werkloze werknemers naar de norm van bijstand voor een gezin. Laatstbedoelde uitkering is mede
      verstrekt ten behoeve van (de kosten van bestaan) van appellante en derhalve is er, naar het oordeel van de Raad,
      voldaan aan de in artikel 49 (oud) AAW neergelegde voorwaarde dat over de periode waarover de AAW-uitkering aan appellante is toegekend bijstand is verleend in de algemeen noodzakelijke kosten van bestaan krachtens de Algemene Bijstandswet.
    
    
    
      Voorts is de Raad van oordeel dat gedaagde, door toepassing te geven aan artikel 49 (oud) AAW als in het bestreden besluit is neergelegd, niet kennelijk onredelijk heeft beslist noch anderszins heeft gehandeld in strijd met enige geschreven of
      ongeschreven rechtsregel. 
      Ook hierbij stelt de Raad zich achter de in de aangevallen uitspraak door de rechtbank gegeven overwegingen, waarbij hij
      nog het volgende overweegt. De in artikel 49 (oud) AAW aan gedaagde toegekende discretionaire bevoegdheid wordt, naar ter zitting van de Raad is meegedeeld, door gedaagde zo ingevuld dat, als door of namens het betreffende gemeentebestuur op grond van dat artikel om uitbetaling wordt verzocht, in beginsel tot uitbetaling aan dat gemeentebestuur wordt
      overgegaan tenzij zich bijzondere omstandigheden voordoen die zich daartegen zouden verzetten. In het voorliggende geval
      heeft gedaagde zodanige bijzondere omstandigheden niet aanwezig geacht. De Raad acht de in dit geval door gedaagde
      aan artikel 49 (oud) AAW gegeven toepassing, noch de aan die toepassing ten grondslag liggende waardering door gedaagde van de omstandigheden waarop van de zijde van appellante een beroep is gedaan, kennelijk onredelijk en is van oordeel dat het bestreden besluit in rechte stand kan houden.
    
    
    Op grond van bovenstaande overwegingen dient de aangevallen uitspraak te worden bevestigd.
    
    Gelet op het hiervoor overwogene acht de Raad geen termen aanwezig voor toepassing van artikel 8:75 van de Algemene wet bestuursrecht.
    
    III. BESLISSING
    
    De Centrale Raad van Beroep,
    
    Recht doende:
    
    Bevestigt de aangevallen uitspraak.
    
    Aldus gegeven door mr J. Janssen als voorzitter en mr H. Bolt en mr J.W. Schuttel als leden, in tegenwoordigheid van mr H.E. Scheepers-van Die als griffier en uitgesproken in het openbaar op 15 mei 1998.
    
    (get.) J. Janssen.
    
    (get.) H.E. Scheepers-van Die.
    
    LK