ECLI:NL:CRVB:2000:ZB8685, Centrale Raad van Beroep, 03-03-2000, 99/1082 WVG
Centrale Raad van Beroep — Uitspraak 
Datum: 2000-03-03 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Bestuursrecht; Socialezekerheidsrecht

Samenvatting: -

99/1082 WVG
    
    
    U I T S P R A A K
    
    
    in het geding tussen:
    
    A, wonende te B, appellante,
    
    en
    
    het College van Burgemeester en Wethouders van de gemeente 's-Gravenhage, gedaagde.
    
    
    I. ONTSTAAN EN LOOP VAN HET GEDING
    
    
      Bij besluit van 28 januari 1997 heeft gedaagde geweigerd appellante - in het
      kader van de Wet voorzieningen gehandicapten (WVG) en de Verordening
      voorzieningen gehandicapten gemeente 's-Gravenhage - in aanmerking te brengen
      voor een verhuiskostenvergoeding.
    
    
    
      Gedaagde heeft het namens appellante tegen dat besluit ingediende bezwaar bij
      het bestreden besluit van 20 januari 1998 gegrond verklaard, en appellante
      alsnog in aanmerking gebracht voor een verhuiskostenvergoeding van f 2.500,--.
    
    
    
      De Arrondissementsrechtbank te 's-Gravenhage heeft bij uitspraak van 19 januari
      1999 het tegen het besluit op bezwaar ingestelde beroep ongegrond verklaard.
    
    
    
      Van die uitspraak is mr E.A. Mink, advocaat te 's-Gravenhage, namens appellante
      in hoger beroep gekomen op daartoe bij aanvullend beroepschrift aangevoerde gronden.
    
    
    
      Het geding is behandeld ter zitting van de Raad, gehouden op 21 januari 2000,
      waar mr E.A. Mink, voornoemd, namens appellante is verschenen en waar gedaagde
      zich heeft doen vertegenwoordigen door G.R.L. Berkes, werkzaam bij de gemeente
      's-Gravenhage.
    
    
    
    II. MOTIVERING
    
    
      De hierna volgende gegevens van feitelijke aard zijn niet betwist en vormen
      voor de Raad het uitgangspunt bij de beoordeling van dit geding.
    
    
    
      Appellante heeft op 19 oktober 1996 een aanvraag om een verhuiskostenvergoeding
      ingediend en daarbij aangegeven dat zij vermoedelijk eind november 1996 zou
      gaan verhuizen. Vast staat dat appellante eind november 1996 is verhuisd naar
      de woning waarvoor de verhuiskostenvergoeding was bestemd. Eveneens staat vast
      dat de hoogte van de verhuiskostenvergoeding tot 1 januari 1997 maximaal
      f 2.500,-- bedroeg, en dat voornoemd bedrag (ingevolge artikel 4.4. sub c.1 van
      gedaagdes Besluit financiële tegemoetkomingen voorzieningen gehandicapten) met
      ingang van 1 januari 1997 is gewijzigd en verhoogd tot een bedrag van f 4.500,--.
    
    
    
      Gedaagde is van opvatting dat appellante bij het bestreden besluit van 20
      januari 1998 terecht in aanmerking is gebracht voor een verhuiskostenvergoeding
      van f 2.500,--, terwijl appellante kort gezegd van mening is dat gedaagde de
      voor haar gunstiger regeling ten tijde van het primaire besluit had behoren toe te passen.
    
    
    
      De rechtbank heeft het bestreden besluit in stand gelaten. Het oordeel van de
      rechtbank komt er op neer dat het recht dient te worden toegepast zoals dat
      gold ten tijde van de aanvraag van de verhuiskostenvergoeding, nu die
      vergoeding is gevraagd voor een verhuizing die heeft plaatsgevonden vóór
      inwerkingtreding van de wijziging van het normbedrag.
    
    
    
      De Raad is in het voetspoor van de rechtbank - en in de lijn van zijn eerdere
      uitspraak gepubliceerd in USZ 1997/45 - van oordeel dat de aanspraken van
      appellante op een verhuiskostenvergoeding in dit geval beoordeeld dienen te
      worden naar de regelgeving zoals die gold op het tijdstip waarop die aanspraken
      betrekking hebben, te weten de datum van verhuizing. Nu die verhuizing eind
      november 1996 heeft plaatsgevonden heeft gedaagde terecht bij het bestreden
      besluit aan appellante een verhuiskostenvergoeding toegekend van f 2.500,--.
    
    
    
      In hetgeen namens appellante in hoger beroep schriftelijk en mondeling is aangevoerd
      heeft de Raad geen aanknopingspunten kunnen vinden voor een ander oordeel.
    
    
    
      Uit het voorgaande vloeit voort dat de aangevallen uitspraak voor bevestiging
      in aanmerking komt.
    
    
    
      De Raad acht geen termen aanwezig om toepassing te geven aan het bepaalde in
      artikel 8:75 van de Algemene wet bestuursrecht.
    
    
    
    III. BESLISSING
    
    De Centrale Raad van Beroep,
    
    Recht doende:
    
    Bevestigt de aangevallen uitspraak.
    
    
      Aldus gegeven door mr M.I. 't Hooft als voorzitter en mr Ch. de Vrey en
      mr D.J. van der Vos als leden, in tegenwoordigheid van mr M. van 't Klooster
      als griffier en uitgesproken in het openbaar op 3 maart 2000.
    
    
                                   (get.) M.I. 't Hooft.
    
                                   (get.) M. van 't Klooster.
    
    
      JdB
      1102