ECLI:NL:RVS:2013:BZ8729, Raad van State, 12-04-2013, 201302878/1/V3
Raad van State — Uitspraak 
Datum: 2013-04-12 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Bestuursrecht; Vreemdelingenrecht

Samenvatting: Bij besluit van 7 maart 2013 is de vreemdeling in vreemdelingenbewaring gesteld. Dit besluit is aangehecht.

201302878/1/V3.
      Datum uitspraak: 12 april 2013
    
     
    
      AFDELING
      BESTUURSRECHTSPRAAK
    
     
    Uitspraak met toepassing van artikel 8:54, eerste lid, van de Algemene wet bestuursrecht (hierna: de Awb) op het hoger beroep van:
     
    [de vreemdeling],
     
    tegen de uitspraak van de rechtbank Den Haag, zittingsplaats Zwolle, van 22 maart 2013 in zaak nr. 13/6423 in het geding tussen:
     
    de vreemdeling
     
    en
     
    de staatssecretaris van Veiligheid en Justitie.
     
    Procesverloop
     
    Bij besluit van 7 maart 2013 is de vreemdeling in vreemdelingenbewaring gesteld. Dit besluit is aangehecht.
     
    Bij uitspraak van 22 maart 2013 heeft de rechtbank het daartegen door de vreemdeling ingestelde beroep ongegrond verklaard en het verzoek om schadevergoeding afgewezen. Deze uitspraak is aangehecht.
     
    Tegen deze uitspraak heeft de vreemdeling hoger beroep ingesteld. Het hogerberoepschrift is aangehecht.
     
    De staatssecretaris heeft een verweerschrift ingediend.
     
    Vervolgens is het onderzoek gesloten.
     
     Overwegingen
     
    1. In de enige grief klaagt de vreemdeling dat de rechtbank niet binnen de in artikel 94, derde lid, van de Vreemdelingenwet 2000 (hierna: de Vw 2000) genoemde termijn uitspraak heeft gedaan, doordat zij het onderzoek ter zitting op 14 maart 2013 heeft gesloten en op 22 maart 2013 uitspraak heeft gedaan. Nu voorts geen feiten of omstandigheden zijn gebleken die de overschrijding van de termijn rechtvaardigen, is de inbewaringstelling van de vreemdeling met ingang vanaf de dag volgend op de dag waarop de rechtbank uitspraak had behoren te doen onrechtmatig, aldus de vreemdeling.
     
    2. Ingevolge artikel 94, derde lid, van de Vw 2000 doet de rechtbank mondeling of schriftelijk uitspraak. De schriftelijke uitspraak wordt binnen zeven dagen na de sluiting van het onderzoek gedaan. In afwijking van artikel 8:66, tweede lid van de Awb kan de in dat artikel bedoelde termijn niet worden verlengd.
     
    3. Zoals de Afdeling eerder heeft overwogen (uitspraak van 11 mei 2012 in zaak nr. 201203471/1/V3), biedt het bepaalde in artikel 94, derde lid, van de Vw 2000 geen grond voor het oordeel dat overschrijding van de daarbij gegeven uitspraaktermijn zonder meer tot onrechtmatigheid van de bewaring leidt. In het licht van de omstandigheden van het geval dient te worden beoordeeld of sprake is van feiten en omstandigheden die overschrijding van de termijn kunnen rechtvaardigen.
     
    4. Uit de aangevallen uitspraak noch uit het rechtbankdossier blijkt wanneer de rechtbank het onderzoek heeft gesloten. Nu uit de uitspraak noch anderszins blijkt dat de rechtbank na de zitting op 14 maart 2013 nog onderzoekshandelingen heeft verricht, moet het ervoor worden gehouden dat de rechtbank het onderzoek op die dag heeft gesloten. Gelet op het bepaalde in artikel 94, derde lid, van de Vw 2000 eindigde de termijn voor het doen van de uitspraak derhalve op 21 maart 2013. De rechtbank heeft echter op 22 maart 2013 uitspraak gedaan. Daarmee is de in artikel 94, derde lid, van de Vw 2000 gestelde uitspraaktermijn overschreden. Er zijn geen feiten of omstandigheden gebleken, die overschrijding van die termijn rechtvaardigen.
     
     Omdat het onderzoek wordt geacht te zijn gesloten op 14 maart 2013 en derhalve, gelet op het bepaalde in artikel 94, derde lid, van de Vw 2000, de termijn voor het doen van de uitspraak op 21 maart 2013 is geëindigd, is de inbewaringstelling van de vreemdeling met ingang van de daarop volgende dag onrechtmatig.
     
     De grief slaagt.
     
    5. Het hoger beroep is kennelijk gegrond. De aangevallen uitspraak dient te worden vernietigd. Doende hetgeen de rechtbank zou behoren te doen, zal de Afdeling het beroep van de vreemdeling tegen het besluit van 7 maart 2013 van de staatssecretaris alsnog gegrond verklaren. De vrijheidsontnemende maatregel dient te worden opgeheven. Aan de vreemdeling wordt met toepassing van artikel 106, eerste lid, van de Vw 2000 na te melden vergoeding toegekend over de periode van 22 maart 2013 tot heden, de dag waarop de vrijheidsontnemende maatregel is opgeheven.
     
    6. De staatssecretaris dient op na te melden wijze tot vergoeding van de proceskosten te worden veroordeeld.
     
    Beslissing
     
    De Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State
     
    Recht doende in naam der Koningin:
     
    I. verklaart het hoger beroep gegrond;
     
    II. vernietigt de uitspraak van de rechtbank Den Haag, zittingsplaats Zwolle, van 22 maart 2013 in zaak nr. 13/6423;
     
    III. verklaart het door de vreemdeling bij de rechtbank in die zaak ingestelde beroep gegrond;
     
    IV. bepaalt dat de vrijheidsontnemende maatregel krachtens artikel 59 van de Vreemdelingenwet 2000 ingaande heden wordt opgeheven;
     
    V. kent aan de vreemdeling een vergoeding toe van € 1.680,00 (zegge: zestienhonderdtachtig euro), ten laste van de Staat der Nederlanden, te betalen door de secretaris van de Raad van State;
     
    VI. veroordeelt de staatssecretaris van Veiligheid en Justitie tot vergoeding van bij de vreemdeling in verband met de behandeling van het beroep en het hoger beroep opgekomen proceskosten tot een bedrag van € 1.416,00 (zegge: veertienhonderdzestien euro), geheel toe te rekenen aan door een derde beroepsmatig verleende rechtsbijstand.
     
    Aldus vastgesteld door mr. H.G. Lubberdink, voorzitter, en mr. A.B.M. Hent en mr. N. Verheij, leden, in tegenwoordigheid van mr. H. Vonk, ambtenaar van staat.
     
    
      w.g. Lubberdink w.g. Vonk
      voorzitter ambtenaar van staat
    
     
    Uitgesproken in het openbaar op 12 april 2013
     
    345-750.