ECLI:NL:CRVB:2012:BY0041, Centrale Raad van Beroep, 10-10-2012, 12-1159 WAO
Centrale Raad van Beroep — Uitspraak 
Datum: 2012-10-10 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Bestuursrecht; Socialezekerheidsrecht

Samenvatting: Verzoek om herziening. Verzoeker heeft betoogd dat de diagnose die psychiater gesteld heeft, welke erop neerkomt dat verzoeker behalve aan de eerder geconstateerde stoornissen ook lijdt aan een posttraumatische stressstoornis, en de conclusie die de psychiater heeft getrokken, nieuwe feiten zijn. Verzoeker wordt in dit standpunt niet gevolgd omdat de psychiater slechts een andere kwalificatie heeft gegeven aan reeds bekende medische gegevens. Dit kan niet worden aangemerkt als een nieuw feit.

12/1159 WAO 
      Centrale Raad van Beroep
      Enkelvoudige kamer
    
    
    
      Uitspraak op het verzoek om herziening van de uitspraak van de Raad van 6 november 2009, 
      09/1843 WAO.
    
    
    Partijen:
    
    [A. te B.] (verzoeker)
    
    de Raad van bestuur van het Uitvoeringsinstituut werknemersverzekeringen (Uwv)
    
    Datum uitspraak: 10 oktober 2012
     
    
      PROCESVERLOOP
      Namens verzoeker heeft mr. A.H. Westendorp om herziening verzocht. 
    
    
    Het Uwv heeft een verweerschrift ingediend.
    
    Het onderzoek ter zitting heeft plaatsgehad op 29 augustus 2012. Verzoeker is verschenen, bijgestaan door mr. Westendorp. Het Uwv heeft zich laten vertegenwoordigen door mr. J.J. Grasmeijer. 
    
    
      OVERWEGINGEN
      1. Bij besluiten van 31 januari 2005 heeft het Uwv de uitkeringen van verzoeker op grond van de Wet op de arbeidsongeschiktheidsverzekering en de Toeslagenwet met ingang van 21 maart 2005 ingetrokken op de grond dat verzoeker met in achtneming van een aantal beperkingen, zowel op geestelijk als lichamelijk vlak, in staat is de voorgehouden functies te verrichten. De tegen deze besluiten gemaakte bezwaren zijn ongegrond verklaard. Het beroep van verzoeker hiertegen is door de rechtbank ongegrond verklaard en dat oordeel is door de Raad bij uitspraak van 6 november 2009 bevestigd.
    
     
    2. Verzoeker heeft om herziening van de uitspraak van de Raad verzocht omdat naar zijn mening de Raad de uitspraak van de rechtbank niet zou hebben bevestigd indien de Raad op de hoogte was geweest van de bevindingen van psychiater G.T. Calor, zoals neergelegd in een rapport van 6 juni 2011, dat is geactualiseerd op 10 februari 2012, waarin deze psychiater heeft gesteld dat verzoeker vanaf maart 2001 volledig arbeidsongeschikt is. 
    
    3. De Raad overweegt als volgt.
    
    
      3.1. Op grond van artikel 8:88 van de Algemene wet bestuursrecht (Awb) in verbinding met artikel 21 van de Beroepswet kan een onherroepelijk geworden uitspraak van de Raad op verzoek van een partij worden herzien op grond van feiten of omstandigheden die:
      a. hebben plaatsgevonden vóór de uitspraak,
      b. bij de indiener van het verzoekschrift vóór de uitspraak niet bekend waren en redelijkerwijs niet bekend konden zijn, en
      c. waren zij bij de Raad eerder bekend geweest, tot een andere uitspraak zouden hebben kunnen leiden.
    
    
    3.2. Zoals de Raad onder meer in zijn uitspraak van 3 oktober 2003, LJN AN7982, heeft overwogen is het bijzondere rechtsmiddel van herziening niet gegeven om, anders dan op grond van enig nieuw feit of enige nieuwe omstandigheid als hiervoor bedoeld, een hernieuwde discussie over de betrokken zaak te voeren en evenmin om een discussie over de betrokken uitspraak te openen.
    
    3.3. Verzoeker heeft betoogd dat de diagnose die psychiater Calor gesteld heeft, welke erop neerkomt dat verzoeker behalve aan de eerder geconstateerde stoornissen ook lijdt aan een posttraumatische stressstoornis, en de conclusie die Calor heeft getrokken, nieuwe feiten zijn als bedoeld in artikel 8:88 van de Awb. Verzoeker wordt in dit standpunt niet gevolgd omdat Calor slechts een andere kwalificatie heeft gegeven aan reeds bekende medische gegevens. Dit kan niet worden aangemerkt als een nieuw feit in de zin van artikel 8:88 van de Awb.
    
    3.4. Voor zover het rapport van Calor dient ter nadere onderbouwing van hetgeen verzoeker in de eerdere procedure naar voren heeft gebracht merkt de Raad op dat het rapport, nu het niet naar voren is gebracht in de procedure die heeft geleid tot de uitspraak waarvan herziening wordt gevraagd, thans niet als bewijsmiddel wordt geaccepteerd omdat niet is gebleken dat het voor verzoeker, naar objectieve maatstaven gemeten, niet mogelijk was dat bewijsmiddel in de eerdere procedure naar voren te brengen.  
    
    3.5. Uit 3.1. tot en met 3.4 volgt dat het verzoek om herziening moet worden afgewezen.
    
    4. Voor een proceskostenveroordeling is geen ruimte.
    
    
      BESLISSING
      De Centrale Raad van Beroep wijst het verzoek om herziening af.
    
    
    Deze uitspraak is gedaan door B.M. van Dun, in tegenwoordigheid van K.E. Haan als griffier. De beslissing is uitgesproken in het openbaar op 10 oktober 2012.
    
    
    (getekend) B.M. van Dun
    
    
    (getekend) K.E. Haan