Voortzetting van de gezamenlijke behandeling van: - het wetsvoorstel Vaststelling van een nieuwe Geneesmiddelenwet (29359); - het wetsvoorstel Wijziging van Hoofdstuk III van de Wet op de Geneesmiddelenvoorziening en van afdeling 5 van titel 7 van Boek 7 van het Burgerlijk Wetboek (28494)
Staten-Generaal — Handelingen 
Datum: 2014-07-04 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Handeling 2006-2007, pag. 616-627

 
 
 

Handeling

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Vergadernummer
Datum vergadering

19-02-2007

Eerste Kamer der Staten-Generaal

2006-2007

nr. 18, pagina 616-627

06-02-2007

 

 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties over kamerdossier

Kamerdossier 29359Toon publicaties die dit dossier behandelen
Kamerdossier 28494Toon publicaties die dit dossier behandelen

 
 
 Publicaties in vergadering

Noot 1: JBZ-instemmingsbesluitPagina 629-629
Voortzetting van de gezamenlijke behandeling van: - het wetsvoorstel Vaststelling van een nieuwe Geneesmiddelenwet (29359); - het wetsvoorstel Wijziging van Hoofdstuk III van de Wet op de Geneesmiddelenvoorziening en van afdeling 5 van titel 7 van Boek 7 van het Burgerlijk Wetboek (28494)Pagina 616-627
Presentie en opening (dinsdag 6 februari 2007)Pagina 603-603
Gezamenlijke behandeling van: - het wetsvoorstel Vaststelling van een nieuwe Geneesmiddelenwet (29359); - het wetsvoorstel Wijziging van Hoofdstuk III van de Wet op de Geneesmiddelenvoorziening en van afdeling 5 van titel 7 van Boek 7 van het Burgerlijk Wetboek (28494)Pagina 603-616
Lijst van besluiten (dinsdag 6 februari 2007)Pagina 627-627
De lijst van ingekomen stukken, met de door de Voorzitter ter zake gedane voorstellen (dinsdag 6 februari 2007)Pagina 627-628
Behandeling van het wetsvoorstel Wijziging van de begrotingsstaten van het Ministerie van Defensie (X) voor het jaar 2006 (wijziging samenhangende met de Najaarsnota) (30885 X)Pagina 603-603

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 81 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
Aan de orde is de voortzetting van de gezamenlijke behandeling van:het wetsvoorstel Vaststelling van een nieuwe Geneesmiddelenwet (29359);het wetsvoorstel Wijziging van Hoofdstuk III van de
Wet op de Geneesmiddelenvoorziening en van afdeling 5 van titel 7 van Boek
7 van het Burgerlijk Wetboek (28494).De beraadslaging wordt hervat.Minister Hirsch Ballin:Voorzitter. Ik richt mij in het bijzonder tot de Kamer naar aanleiding
van hetgeen de heer Van de Beeten namens alle fracties naar voren heeft gebracht.
Dit was ook de aanleiding voor de Kamer om uitdrukkelijk te zeggen dat de
minister van Justitie naast de minister van Volksgezondheid, Welzijn en Sport
werd verwacht. Ik ga graag in op het belangrijke punt dat de heer Van de Beeten
aan de orde heeft gesteld, namelijk de bepaling die in gedelegeerde wetgeving
afwijking van de bij wet gestelde voorschriften mogelijk maakt bij de implementatie
van Europese regelgeving.Deze bepaling kan inderdaad niet worden losgezien van een meer algemene
discussie. Hiernaar is zowel verwezen in de schriftelijke voorbereiding van
de behandeling van dit wetsvoorstel, als vandaag in het betoog van de heer
Van de Beeten. Het gaat om de principiële vraag of het toelaatbaar is
om bij lagere regeling regels te stellen die afwijken van de hogere regeling,
met name in verband met de tijdige implementatie van Europese wetgeving. Dit
is onwenselijk; daarover is geen verschil van inzicht. Wij hebben die constatering
al eerder in de schriftelijke uitwisseling van standpunten tussen regering
en de Kamer naar voren zien komen. Daarom heeft mijn voorganger al aangekondigd
dat de aanwijzingen voor de regelgeving op dit punt aanpassing behoeven.Een resterend punt van discussie is de vraag of het gaat om een principiële
ontoelaatbaarheid, of dat er wellicht toch gevallen denkbaar zijn waarin omwille
van de urgentie of de complexiteit zo'n uitzondering mogelijk moet worden
gemaakt. Dit is een belangrijke en belangwekkende discussie, maar het lijkt
mij niet nodig en zinvol om te proberen deze discussie vanmiddag tot het eind
toe te voeren. Tegelijkertijd ben ik mij ervan bewust dat de Kamer op 22 januari
nog heeft aangegeven dat zij van de regering een bericht verwacht over de
uitvoering van de motie-Jurgens, die mede ondertekend is door de heer Van
de Beeten en andere Kamerleden. De reactie op de motie-Jurgens zal worden
gebaseerd op een onderzoek naar het gebruik van dergelijke bepalingen. De
Kamer kan op korte termijn de bevindingen en de gevraagde reactie van de regering
verwachten. Volgens planning moet dit in april gebeuren. Uiteraard is dat
naar ons inzicht het goede moment voor een gedachtewisseling met de Kamer
over de kwesties die ik zojuist omschreef.Intussen ligt er echter dit wetsvoorstel waarin deze bepaling voorkomt.
Wij hebben onder ogen gezien dat hier dus ook de vraag ligt of dit wetsvoorstel,
belast met deze bepaling, hierdoor niet bezwaren oproept die de discussie
beter niet kunnen bezwaren. Mijns inziens kunnen wij daarvoor een oplossing
bieden, namelijk door het voorgestelde artikel 80, eerste lid, waar het hierbij
om draait, niet in werking te doen treden. Daartoe bestaat namelijk de mogelijkheid
op grond van artikel 133 van het wetsvoorstel. Dit artikel kent de mogelijkheid
om het tijdstip van inwerkingtreding van bepalingen van het wetsvoorstel verschillend
vast te stellen. Dit artikel 133 kan dus ook worden gebruikt om, in afwachting
van de mogelijke herziening van het wetsvoorstel, de bepaling niet in werking
te doen treden. Tegelijkertijd wordt op deze manier vermeden dat de rest van
het wetsvoorstel wordt opgehouden doordat de discussie over artikel 80, eerste
lid, nog niet ten einde toe gevoerd is. Door het zo te doen, kan dus worden
verdergegaan met het wetsvoorstel en hoeft de implementatie van de EG-richtlijnen
2004/24 en 2004/27 niet verder te worden opgehouden.Ik heb al gezegd dat mijn collega en ik bereid zijn de Kamer toe te zeggen
artikel 80, eerste lid, niet in werking te doen treden. Als dit op deze manier
zou worden gedaan, kan intussen een wetsvoorstel tot wijziging van de Geneesmiddelenwet
op dit punt worden ingediend. Daarin kan de materie waarover het hierbij gaat
zo worden geregeld, dat het zowel naar het oordeel van deze Kamer als naar
het oordeel van de Tweede Kamer aanvaardbaar is, uiteraard in omgekeerde volgorde
van behandeling.Dit is wat ik voorstel en wil doen in reactie op de bedenkingen, die wij
dus, zoals gezegd, begrijpen en waarvan ook naar ons oordeel een behandeling
ten principale nodig is. Op deze manier kunnen wij intussen een andere oplossing
zoeken voor dit onderwerp. Wat er in de plaats moet komen van het huidige
artikel 80, eerste lid, zal onderwerp van nadere studie moeten zijn. Daarbij
zullen wij ook de mogelijkheid verkennen om de bepalingen in de wet die een
tijdige implementatie in de weg staan, juist bij gedelegeerde regeling vast
te stellen; ik volg hiermee een suggestie die de heer Van de Beeten zelf deed.
Je roept in zekere zin het probleem zelf op dat artikel 80, eerste lid, poogt
op te lossen, als je te veel bijzonderheden op het niveau van de formele wet
zelf regelt. Als alleen de uitgangspunten in de wet, uiteraard voldoende om
te voldoen aan het primaat van de wetgever, worden geregeld, terwijl de uitwerking
op het niveau van gedelegeerde wetgeving kan plaatsvinden, kunnen ook bij
gedelegeerde wetgeving de nodige aanpassingen worden uitgevoerd zonder in
strijd te komen met constitutionele uitgangspunten zoals verwoord in de aangenomen
motie-Jurgens c.s.Over de principiële toelaatbaarheid van artikel 80, eerste lid, kunnen
wij op deze manier later spreken. Op dit moment zie ik geen reden om daarover
anders te denken dan mijn ambtsvoorganger tot uitdrukking heeft gebracht.
In ieder geval zal het beraad kunnen plaatsvinden op basis van de toezegging
dat artikel 80, eerste lid, niet in werking treedt. Intussen
kan ook het onderzoek worden uitgevoerd waarover de Kamer in april nadere
berichten kan verwachten en kan een oplossing voor de delegatieproblematiek
worden gevonden die in overeenstemming is met de door de Kamer en de regering
gedeelde uitgangspunten.De heer Van de Beeten (CDA):Voorzitter. Aannemende dat het niet in werking laten treden impliceert
dat eerst het herzieningswetsvoorstel wordt ingediend en dat ondertussen niet
aan inwerkingtreding wordt gedacht, zijn wij het eens. Dan kunnen wij ook
afzien van een tweede termijn met betrekking tot dit punt.Minister Hirsch Ballin:Het door u gestelde wil ik graag bevestigen.De voorzitter:Het lid van deze Kamer dat toevallig voorzitter is, is zeer verheugd met
deze uitkomst. Wij hebben namelijk sinds 1998 voor dergelijke oplossingen
gevochten. Voor de rest van de beantwoording namens de regering geef ik graag
het woord aan de minister van Volksgezondheid, Welzijn en Sport.Minister Hoogervorst:Voorzitter. Ik dank de Kamer voor haar inbreng in eerste termijn. De heer
Van den Berg heeft gerefereerd aan de vele debatten die wij in de afgelopen
drieënhalf jaar hebben mogen voeren. Een groot aantal ervan was zeer
zwaar. Dat realiseerde ik mij des temeer toen ik enkele weken geleden hier
aanwezig was voor de behandeling van een kleine wet. Bij die behandeling voelde
ik niet de loden last op mijn schouders en ik realiseerde mij hoe zwaar de
debatten hier altijd zijn geweest. Ze zijn altijd wel goed afgelopen. Althans
voor mij, zeg ik erbij, want ik zie mevrouw Slagter enigszins ontstemd kijken.Ik wil vervolgens ingaan op de algemene inleiding van de heer Van de Beeten.
Daarmee sprak hij over de verhouding tussen professionals en overheid en tussen
professionals onderling in de sector van de zorg. De heer Van de Beeten gaf
een zorgvuldig opgebouwde schets van de begrippen mutualiteit en reciprociteit
en van de betekenis daarvan voor de verhoudingen in de sector en voor het
gebied dat wordt bestreken met het voor ons liggen wetsvoorstel. Ik meen dat
het de moeite loont om de begrippen "voor wat, hoort wat" en "wederkerigheid"
te bezien in het licht van de verhoudingen die in de zorgsector zijn ontstaan
of die na alle veranderingen van de stelselwijziging van een jaar geleden
zullen ontstaan.Natuurlijk is het verleidelijk om te veronderstellen dat de introductie
van marktelementen, het vrij kunnen aangaan van contractrelaties, het vrij
kunnen vaststellen van prijzen, het toenemen van transparantie en van verzakelijking
alsmede de professionalisering die het nieuwe zorgstelsel met zich meebrengt,
welhaast moeten leiden tot een wereld waarin voor-wat-hoort-watrelaties dominant
zijn. Ik snap wel dat dit beeld kan ontstaan, maar als er een sector is waarin
onderlinge vertrouwensrelaties bepalend zijn voor succesvol functioneren,
dan is dat wel de sector van de zorg. Dat geldt allereerst voor de relatie
tussen de zorgprofessionals en hun patiënten, maar ook, al is dat misschien
minder voor de hand liggend, voor de relatie tussen medische professionals
en de instellingen waarin zij werken alsmede voor de relatie tussen zorgaanbieders
en zorgverzekeraars. Het lijkt wel dat concurrentie en onderhandelingen over
prestaties, prijzen en budgetten de partijen alleen maar tegenover elkaar
plaatsen en wederzijds wantrouwen veroorzaken. De werkelijkheid is dat de
partijen ook in de toekomst elkaars natuurlijke partners zullen moeten zijn.
Vaak moeten zij dat nog een beetje ontdekken. In het verleden bleek dat professionals
binnen een instelling van nature en bij gebrek aan commercie een vertrouwensrelatie
hadden met hun superieuren. Ik ben ervan overtuigd dat het een kwestie van
tijd is totdat zij zij zullen ontdekken dat zij elkaars natuurlijke partners
zijn. Uiteindelijk moeten zorgverzekeraars en zorgaanbieders hetzelfde leveren:
goed georganiseerde, toegankelijke en kwalitatief hoogstaande zorg voor de
verzekerde of de patiënt. Daartoe moeten zij tot goede afspraken met
elkaar komen en dat kan niet anders dan dat men elkaar met vertrouwen tegemoet
treedt.Anders dan velen lijken te denken, passen daar wel degelijk zakelijke
verhoudingen bij. In mijn visie zijn concurrentie en samenwerking niet per
definitie strijdig met elkaar. Zij kunnen elkaars mogelijkheden zelfs versterken.
Op het terrein van dit specifieke wetsvoorstel zie ik grote mogelijkheden
voor de relatie tussen arts en apotheker. In het verleden, zonder dat sprake
was van de kracht van de markt, bracht die relatie niet vanzelf met zich mee
dat men elkaar voor vol aanzag. Echter, als beiden uitgaan van elkaars kennis
en deskundigheid en als zij elkaars zakelijke en beroepsinhoudelijke belangen
respecteren, kunnen tussen deze partijen zeer vruchtbare samenwerkingsrelaties
ontstaan. Zij bestaan nu al, maar de situatie kan nog veel beter. De apotheker
moet daarvoor het pad op van de inhoudelijk farmaceutisch deskundige, zeg
maar van een specialist. Voor dit aspect heeft de heer Hamel aandacht gevraagd
en over zijn opmerkingen kom ik straks te spreken. De arts doet er verstandig
aan zich te realiseren dat hij als collega medische beroepsbeoefenaren, apothekers,
heeft die nu eenmaal meer verstand hebben van geneesmiddelen dan hijzelf.
Voor niet elke arts is dat vanzelfsprekend. Door dat wederzijdse respect kan
de kwaliteit van de geneesmiddelenvoorziening en de patiëntveiligheid
alleen maar toenemen. Dit wetsvoorstel baant voor de apothekers de weg om
verdere stappen te zetten. Ook biedt het de kaders voor een toekomstige samenwerking
tussen artsen en apothekers. Ik zou daarom zeggen: deze heel mooie kans moet
men vooral niet onbenut laten. Ik ben voor zakelijkheid en voor heldere afspraken
over prestaties en tegenprestaties en over professionaliteit, maar ik zeg
erbij: heel graag in het kader van een goede samenwerking en gebaseerd op
onderling vertrouwen. Ik wilde dit beeld genuanceerd neerzetten en ik dank
de heer Van de Beeten voor het feit dat hij mij daartoe de mogelijkheid heeft
geboden.Onder anderen de heer Hamel vroeg of de apotheker primair een zorgverlener
is of meer een middenstander. Uit mijn betoog blijkt wel dat de apotheker
allereerst een zorgverlener is. Dat staat ook in de WGBO en de Wet BIG. Het
is de apotheker echter helemaal niet verboden om ook middenstander te zijn,
zoals de huisarts en veel medisch specialisten zelfstandige ondernemers zijn.
Het een kan heel goed met het ander samengaan. Echter, de apotheker heeft
primair een verzorgende taak.De heer Van den Berg sprak over het principe van "een vent per tent".
Hij vroeg of bij apothekers de aandacht voor artikel 19 zou zijn verslapt.
Bij de voorbereiding van dit wetsvoorstel en bij de afhandeling
in de Kamer heb ik bepaald niet de indruk gekregen dat de apothekers hierin
niet geïnteresseerd zouden zijn. Men heeft echt voor behoud gevochten.
Als er een artikel is waarin men in geïnteresseerd was, dan was dat artikel
19. Ook met de eigen beroepsnormen is dit artikel als het ware verankerd.Wij hebben thans inderdaad te maken met een vreemde figuur: wat met het
ene wetsvoorstel komt te vervallen, komt met andere weer terug. Ik heb de
Tweede Kamer daarop gewezen en ik geef toe dat het een beetje vreemd is gelopen.
Wij zullen echter alles zo regelen dat beide wetsvoorstellen tegelijkertijd
in werking treden en dat er dus geen ongelukken gebeuren.De heer Hamel vroeg of dat één-vent-één-tentprincipe
niet een belemmering zou vormen voor de specialisatie van de apotheker. Allereerst
wijs ik erop dat dit oude principe altijd in de wet heeft gestaan en dat dat
geen belemmering is geweest voor specialisatie van de apotheker tot nu toe.
Er is al lang sprake van een ontwikkeling in de richting van meer dan één
apotheker per apotheek. Hoewel mijn oorspronkelijke wetsvoorstel voorzag in
het verwijderen van het artikel, is dit voor mij een reden geweest om niet
te zwaar te tillen aan het feit dat de Tweede Kamer het toch weer heeft ingevoerd.
Er is dus sprake van een ontwikkeling in de richting van meer dan één
apotheker per apotheek en daarbij krijgt ook specialisatie verder vorm.De heer Hamel (PvdA):Soms lijkt het alsof er aan de overkant een andere betekenis aan dit artikel
wordt gehecht dan uit de woorden van de minister zou kunnen blijken. Het een-op-eenprincipe
wordt erg beklemtoond, terwijl dat helemaal niet in de wet staat. Er staat
alleen dat één apotheker verantwoordelijk is voor één
apotheek. Het gaat mij nu even om de aanwezigheid. Die staat niet als verplichting
in de wet, maar door sommigen wordt zij wel als verplichting gezien. Hoe moeten
wij die aanwezigheid zien? Het kan een behoorlijke belemmering zijn.Minister Hoogervorst:Allereerst merk ik op dat het niet juist is dat er per apotheek maar één
apotheker mag zijn. Het gaat erom dat er per apotheek één beherende
apotheker is. Een apotheker die zich specialiseert in een bepaalde vorm van
farmacie, bijvoorbeeld rond diabetes, mag zijn diensten aan verschillende
apotheken aanbieden. Als je zeer gespecialiseerd bent in een bepaalde aandoening,
ligt het voor de hand om je niet tot één apotheek te beperken.
Daar heb je dan niet voldoende emplooi aan. Het staat specialisatie dus niet
in de weg. Wat de aanwezigheidsverplichting betreft moet de apotheker zorgen
voor een goede bereikbaarheid of een goede waarneming door een vervangend
apotheker. Die "één vent per tent" mag geen wassen
neus zijn.De heer Hamel (PvdA):Die goede bereikbaarheid is helder. Een apotheker mag buiten zijn apotheek
zijn als hij maar bereikbaar is. Het gaat mij nu even om de waarneming. Mag
een waarnemer in zijn eigen apotheek blijven zitten? Stel dat apotheker A
met vakantie gaat en dat apotheker B voor hem waarneemt. Kan apotheker B dat
vanuit zijn eigen apotheek doen? Of moet er in apotheek A toch permanent een
waarnemer aanwezig zijn?Minister Hoogervorst:Ik denk niet dat het nodig is dat er op elk moment van de dag fysieke
aanwezigheid van een apotheker is. Er moet sprake zijn van een goede bereikbaarheid,
zodat de mensen die in de apotheek werken, continu kunnen beschikken over
het kundig advies van een apotheker. Dat kan de apotheker zelf of een vervanger
zijn.Mevrouw Slagter-Roukema (SP):Het lijkt mij niet handig dat wij dat heel expliciet vastleggen. Het belangrijkste
is dat één apotheker verantwoordelijk is voor een apotheek.
De KNMP heeft in de eigen normen precies vastgelegd hoe dat geregeld moet
worden. Het gaat om de verantwoordelijkheid. Ik weet zeker dat apothekers
die verantwoordelijkheid ook nemen.De heer Hamel (PvdA):In de Tweede Kamer is op een gegeven moment heel vergaand over de verantwoordelijkheid
gesproken. Ik vraag om een iets ruimere interpretatie. Als de apotheker vanuit
zijn verantwoordelijkheid ervoor gezorgd heeft dat bij zijn afwezigheid door
zijn medewerkers of anderen op een adequate wijze farmaceutische informatie
bij een andere apotheek wordt ingewonnen, moet dat genoeg zijn.Minister Hoogervorst:Mijn ambtenaren bevestigen dat dit correct is.De heer Hamel (PvdA):Dat vind ik helder. Er wordt soms een veel verdergaande uitleg aan gegeven.Minister Hoogervorst:Nogmaals, uw uitleg was correct.Hoe zit het met de vergunningsplicht rond de bereiding van medicijnen?
Apothekers zijn daarvan uitgezonderd volgens richtlijn 2001. Dat is natuurlijk
ook logisch, want het is een van hun kerntaken. Het gaat hierbij om de scheidslijn
tussen het bereiden van een medicijn en het zijn van geneesmiddelenfabrikant.
Het is een fijn onderscheid, dat op dit moment wordt bestudeerd door de inspectie.
In de praktijk is het mogelijk dat apothekers op een dusdanige schaal medicijnen
bereiden, dat zij daarmee eigenlijk geneesmiddelenfabrikant zijn geworden.
Daar wordt onderzoek naar gedaan.De heer Van den Berg heeft gevraagd of het niet voor de hand ligt om te
kiezen voor een wettelijke erkenning van het specialisme openbare farmacie.
Het basisniveau van de opleiding is zonder meer goed, ook in Europees verband
bezien. Er bestaat één specialisme op het gebied van de farmacie:
de ziekenhuisapotheker. Het is aan de beroepsgroep om te komen tot verdergaande
specialisatie. Dat kan men ter goedkeuring aan mij voorleggen. Het initiatief
hiervoor ligt dus bij de beroepsgroep.Mevrouw Slagter vroeg of het preventief screenen van patiëntgroepen
door de apotheker een toe te juichen ontwikkeling is. Het moet nadrukkelijk
gaan om vrijwilligheid en klantvriendelijkheid. Zolang het op vrijwillige
basis gebeurt, is er niks mis mee als op de apotheek op een gebruiksvriendelijke
manier een indicatie van het cholesterolgehalte kan worden gegeven. Het is
dan wel zaak dat de apotheker bij een indicatie niet staat te schutteren,
maar onmiddellijk doorverwijst naar de huisarts.Mevrouw Slagter-Roukema (SP):Het gaat mij om goed zorgverlenerschap. In de memorie van antwoord werd
dit punt tot mijn verbazing naar voren gehaald. Het is veel
belangrijker dat een apotheker focust op medicatietrouw en -veiligheid. De
minister heeft toegezegd dat hij met de brancheorganisaties zal overleggen
over goed zorgverlenerschap. Preventieve acties vind ik meer een kwestie van
klantenbinding. Zelf vond ik het verbijsterend om te zien hoe er vervolgens
mee werd omgegaan. Het is heel belangrijk om juist die andere dingen meer
vorm te geven.Minister Hoogervorst:De taken die u noemde, zijn natuurlijk de kerntaken van een apotheker.
Dat zal ongetwijfeld in het overleg met de beroepsgroep aan de orde komen.Er is mij gevraagd of ik van mening ben dat de apotheker toestemming van
de patiënt nodig heeft om aan zijn arts informatie over hem te vragen.
Volgens artikel 4.5.7 van het Burgerlijk Wetboek mag een hulpverlener geen
informatie over de patiënt aan een derde verstrekken zonder toestemming
van de patiënt. Dat geldt zowel voor de apotheker richting arts als vice
versa. In de dagelijkse praktijk hoeft dat echter geen expliciete toestemming
te zijn. Gelet op de praktijk wordt gegevensuitwisseling tussen beide hulpverleners
door de doorsneepatiënt niet als een inbreuk op de privacy ervaren. De
doorsneepatiënt acht het zelfs in zijn belang als hulpverleners communiceren
over zijn gezondheidstoestand. In dit soort situaties wordt ervan uitgegaan
dat de patiënt voor deze communicatie stilzwijgend toestemming heeft
gegeven. Die interpretatie wordt door mij onderschreven. Zij kan alleen geen
standhouden als de patiënt expliciet aan de arts of de apotheker te kennen
heeft gegeven dat hij voor iedere uitwisseling van gegevens toestemming van
de patiënt behoeft. Bij het elektronisch patiëntendossier zullen
dit soort zaken vanzelfsprekend heel precies worden geregeld.Er zijn verschillende vragen gesteld over financieel-economische belangenverstrengeling
tussen arts en apotheker. In het ontwerpbesluit Geneesmiddelenwet is hiervoor
een duidelijke norm vastgelegd. In artikel 11 wordt verboden elke constructie
of feitelijke samenwerking tussen voorschrijvers en apotheekhoudenden die
tot gevolg heeft of kan hebben dat het ter hand stellen van UR-geneesmiddelen
aan patiënten door andere overwegingen dan die van een goede geneesmiddelenvoorziening
wordt beïnvloed. Het FTO en het preferentiebeleid van verzekeraars vallen
daar natuurlijk niet onder. Daar zal ik straks nog even op ingaan.Mevrouw Slagter-Roukema (SP):Ik heb in mijn verhaal gezegd dat dit soms heel moeilijk te onderscheiden
is. Meestal maakt men geen afspraak uitsluitend om richtlijnen te volgen of
om redenen van doelmatige zorg. Afspraken worden gemaakt omdat men er ook
financieel beter van wordt. Er is toegezegd dat de NZA een onderzoek zal doen.
Ik heb daarbij de kanttekening geplaatst dat het heel moeilijk zal zijn. Ik
ben benieuwd wat de minister daarvan vindt.Minister Hoogervorst:Het is een ingewikkelde zaak. De heer Van den Berg heeft er ook naar gevraagd.
Het aangescherpte verbod heeft een ruime strekking. Uiteindelijk zal door
de rechter moeten worden beoordeeld of daar wel of niet sprake van is. Aan
de hand van de uitkomsten van het onderzoek van de NZA naar de belangenverstrengeling
zal worden bezien welke vormen van belangenverstrengeling er zijn en of het
aangescherpte verbod voldoende is of wijziging of misschien wel precisering
behoeft.Door velen is gewezen op de apotheekhoudende huisartsen. In principe is
dit wel de kat op het spek binden. De belangentegenstelling is daar immers
in één persoon verenigd. Opmerkelijk is toch wel dat wij weten
dat zij niet meer, eerder minder, voorschrijven dan de gemiddelde huisarts.
Ik vermoed dat dit komt omdat zij op het platteland werkzaam zijn en de consumptie
van geneesmiddelen daar geringer is dan in de stad. Er zijn in ieder geval
geen indicaties die erop wijzen dat het helemaal uit de hand loopt. Uit het
oogpunt van serviceverlening aan de cliënt/patiënt is het daarom
heel goed dat dit mogelijk is.Mevrouw Slagter-Roukema (SP):Het belangrijkste hierbij is dat de apotheekhoudende huisarts precies
weet hoe duur de middelen zijn die hij voorschrijft. De gemiddelde arts weet
dat niet. Ik denk dat dit nog belangrijker is.Minister Hoogervorst:Misschien hielp het ook wel dat de kortingen aan de generica ook nog wat
hoger waren. Ik weet het niet. Misschien zijn er positieve prikkels geweest
voor de huisartsen om niet alleen voordelig, maar ook goedkoop voor te schrijven.
In ieder geval is het niet iets waar wij met heel grote argusogen naar kijken,
al moeten wij het natuurlijk altijd goed in de gaten houden.De heer Hamel vroeg waarop het verschil in behandeling tussen apotheker
en apotheekhoudend huisarts is gebaseerd. Dit verschil is gebaseerd op de
noodzaak van een goede geneesmiddelenvoorziening in gebieden waar geen apotheek
is of waar de afstand tot de apotheek te groot is. Het is dus de cliëntvriendelijkheid.Mevrouw Slagter vroeg waarom er een ongelijkheid is door het inspectieregister
van apotheekhoudende huisarts te laten vervallen in tegenstelling tot het
verplicht inschrijven van apothekers bij de IGZ. Het inschrijven dient slechts
een administratief doel, namelijk het kenbaar maken dat men het beroep van
apotheker uitoefent, zodat de IGZ weet wie en waar zij moet inspecteren. De
apotheekhoudende huisarts is gekoppeld aan een vergunningsplicht. Dan is het
dus al bekend. Wij hoeven het niet twee keer te weten. Voor de rest maakt
het helemaal niets uit.Verder vroeg mevrouw Slagter of de geneesmiddelenverstrekking in verpleeghuizen
dezelfde wordt als die in de GGD's. Daarbij gaat het echt om andere zaken.
De GGD verstrekt geneesmiddelen met het oog op de publieke volksgezondheid.
Daarbij gaat het om vaccinaties. Straks misschien om tamiflu. Het is te begrijpen
dat het ondoenlijk en niet zinvol is om daarbij individuele recepten voor
te schrijven. De verstrekking in verpleeghuizen gaat via de verpleeghuisarts.
Daarbij gaat het echt om individuele zaken. Deze verstrekkingen moeten dan
gewoon via de apotheek lopen.Mevrouw Slagter vroeg om de bevestiging dat de verpleegkundig specialist
niet op basis van dit wetsvoorstel de bevoegdheid krijgt om geneesmiddelen
voor te schrijven. Dat is inderdaad waar. Ik kan bevestigen dat het wetsvoorstel
slechts de weg vrijmaakt om verpleegkundigen die bepaalde specialisaties hebben
een beperkte voorschrijfbevoegdheid te geven. Een daadwerkelijke aanwijzing
van bepaalde groepen verpleegkundi gen kan pas plaatsvinden
als de nog bestaande onduidelijkheden, waar ook mevrouw Slagter over sprak,
uit de weg zijn geruimd. Dan pas zal de lagere regelgeving worden gecreëerd.
Ook de heer Van den Berg heeft hiernaar gevraagd. Er wordt nog overlegd met
de betrokken beroepsorganisaties over opleiding, reikwijdte van de bevoegdheden
en de positie ten opzichte van andere beroepsbeoefenaren in de individuele
gezondheidszorg.De heer Hamel vroeg naar de positie van het CBG en naar de nevenfuncties.
Hij vraagt of in de wet nader moet worden omschreven wat wel en niet mag.
Ik denk niet dat dit nodig is. Ingevolge artikel 126 van de Europese richtlijn
2001/83/EG mogen de bij het CBG betrokken deskundigen geen financiële
of andere belangen in de farmaceutische industrie hebben waardoor hun onpartijdigheid
in het gedrang kan komen. Dat is al vastgelegd. Ter uitwerking daarvan heeft
het CBG een gedragscode over belangenverstrengeling vastgesteld die in meer
opzichten strenger is dan die van de EMEA, de Europese variant van het CBG.
Alle collegeleden hebben een verklaring ingevuld over hun belangen op farmaceutisch
gebied alsmede een opgave gedaan van hun nevenfuncties. Deze verklaringen
worden jaarlijks geüpdatet en zijn te vinden op de website van het college.
Ik denk echt dat er maximale transparantie op dit vlak is en dat wij niet
veel winnen met meer gedetailleerde wetgeving. Gedetailleerde wetgeving leidt
eerder tot afvinkgedrag in de zin van "daar heb ik aan voldaan, dus voor
de rest hoef ik niks op te geven". Dit is volgens mij beter.Mevrouw Slagter heeft mij verzocht of ik het CBG wil vragen om niet te
registreren op basis van illegaal onderzoek. Dat hoef ik gelukkig niet te
vragen want het CBG beoordeelt nu reeds de deugdelijkheid van de ingediende
registratiedossiers. Bij die beoordeling wordt nagegaan of de desbetreffende
onderzoeken zijn verricht op basis van de zogenaamde good clinical practice
verplichtingen. Illegale onderzoeken maken daarvan natuurlijk geen deel uit.Mevrouw Slagter heeft een aantal vragen gesteld over de openbaarheid van
onderzoek en dergelijke. Ik heb daar antwoorden op, maar deze vragen hebben
niet direct betrekking op dit wetsvoorstel. Ik kan er wel even op ingaan.Mevrouw Slagter-Roukema (SP):Als de minister vindt dat deze vragen buiten het bestek vallen, vind ik
het goed om de antwoorden daarop schriftelijk te vernemen.Minister Hoogervorst:Dat zeg ik graag toe.Voorzitter. Mijn volgende setje antwoorden gaat over de indeling in de
diverse categorieën medicijnen. Mevrouw Dupuis heeft daar ook uitgebreid
aandacht aan besteed. Zij vindt de indeling in feite te betuttelend en zij
vindt dat er te veel regelgeving is. Zij heeft mij gevraagd of ik bij het
CBG de stelling wil voorleggen dat geneesmiddelen vrij verkrijgbaar zouden
moeten zijn, tenzij er gegronde redenen zijn voor uitsluitend recept (UR).
De criteria voor indeling van geneesmiddelen in recept of zelfzorg zijn vastgelegd
in Europese regelgeving. Daar kan ik helemaal niks aan doen. Wij hebben wel
de vrijheid om antwoord te geven op de vraag of wij de zelfzorgmedicijnen
zonder receptverplichting volledig vrij gaan geven of bij de apotheker of
de drogist gaan onderbrengen zodat zij daar moeten worden verkocht. Ik schat
in dat, als deze wetgeving wordt geaccepteerd door deze Kamer, wij bij de
meer liberale Europese landen behoren. Een aantal landen, waaronder Oost-Europese
landen, heeft verdergaand geliberaliseerd dan Nederland. Groot-Brittannië
is altijd verdergaand geliberaliseerd geweest. Er zijn echter ook veel landen
zoals Frankrijk waar alle medicijnen alleen maar bij de apotheek verkrijgbaar
zijn. Vandaar dat daar ook zo verschrikkelijk veel apothekers zijn. Het is
daar dus nog wat strikter geregeld dan in Nederland.Gevraagd is of het voorstelbaar is dat er een indeling voor zelfzorggeneesmiddelen
komt waarbij de categorie uitsluitend apotheek of drogist (UAD) praktisch
zonder betekenis is. Ik denk dat de categorie uitsluitend apotheek, maar niet
receptplichtig vrij klein zal blijven. Het zal daarbij alleen gaan om geneesmiddelen
die door EMEA voor de hele EU worden ingedeeld als zelfzorggeneesmiddel, maar
waarvan het CBG vindt dat aflevering door de apotheek geboden is, bijvoorbeeld
voor medicatiebewaking. De categorie UA is eigenlijk uitsluitend bedoeld voor
nieuwe zelfzorggeneesmiddelen. Ik zou geen van de huidige zelfzorggeneesmiddelen
daarin willen indelen. Gedacht moet bijvoorbeeld worden aan cholesterolverlagers.
Het ziet ernaar uit dat daarvan bepaalde medicijnen als niet-receptplichtig
zullen worden aangemerkt.Indeling in de categorie algemene verstrekking geschiedt aan de hand van
een paar heldere en strikte criteria. Het hoofdcriterium staat in de wet:
indeling in de categorie AV moet uit een oogpunt van veilig gebruik verantwoord
zijn. Verder staat in de wet dat het CBG daar nadere criteria voor ontwikkelt
die zullen worden neergelegd in een ministeriële regeling. Indeling in
de categorie algemene verstrekking vindt plaats indien: a. met
de werkzame stof van het geneesmiddel in de Europese Unie of de Verenigde
Staten van Amerika ten minste vijf jaar, dus ruime, ervaring is opgedaan als
geneesmiddel dat zonder recept verkrijgbaar is;b. het geneesmiddel
geen onevenredig risico of schade kan veroorzaken;c. er geen aanwijzingen
zijn voor abnormaal gebruik;d. het aantal eenheden per verpakking
relatief gering is;e. verpakking en bijsluiter additioneel waarschuwen
voor mogelijk risicovolle situaties.Aan deze vijf vereisten zal moeten
worden voldaan. Dat betekent dat de categorie UAD (uitsluitend apotheek of
drogist) een heel forse zal zijn. Ik verwacht dat de categorie AV vooral zal
bestaan uit medicijnen die ook op de UAD-lijst staan, maar in veel kleinere
verpakkingen zodat het risico van onjuist gebruik geringer zal zijn. Het zal
wel een betekenisvolle categorie worden, maar ik begrijp dat de drogisten
zich, ongetwijfeld alleen met de meest nobele motieven, ongerust maken dat
zij slechts een heel kleine groep van medicijnen zullen mogen verstrekken.
Ik denk evenwel niet dat dit het geval zal zijn.Mevrouw Slagter heeft gevraagd waarom de categorie UA-geneesmiddelen niet
wordt omgezet in de categorie UR, zodat al deze geneesmiddelen vergoed kunnen
worden. Doel van die categorie-indeling is niet het al dan niet vergoeden
van geneesmiddelen, maar het bewaken van de veiligheid en kwaliteit van het
gebruik van geneesmiddelen. Er zijn geneesmiddelen die uitsluitend op recept
verkrijgbaar zijn, bijvoorbeeld Viagra, maar om begrijpelijke redenen niet
worden vergoed. Het CBG beslist op wetenschappelijke basis over de indeling
van geneesmiddelen in categorieën. Daar heb ik voor de
rest geen invloed op.De heer Van den Berg heeft de vraag gesteld of bij de categorie UAD voorlichting
geven verplicht is. In de apotheek of drogisterij moet duidelijk zijn dat
een klant advies kan vragen en waar hij dat kan krijgen. Ik vermoed dat veel
mensen die nu naar drogisterijen als het Kruidvat gaan zich er niet of nauwelijks
van bewust zijn dat zij die informatie kunnen krijgen en er in veel gevallen
ook niet naar vragen. Duidelijk moet worden aangegeven dat informatie op een
bepaalde plek verkrijgbaar is, maar de klanten hoeven van die mogelijkheid
geen gebruik te maken. Als zij dat wel doen, worden de rijen wel erg lang.Mevrouw Slagter-Roukema (SP):Ik ben blij dat de UAD-groep in tegenstelling tot wij vreesden een grote
groep zal worden. Ziet de minister ook in dat voorlichting in dezen belangrijk
is? Aan UAD is specifiek gekoppeld dat er voorlichting wordt gegeven over
het risico.Minister Hoogervorst:De mogelijkheid van het verkrijgen van voorlichting moet in ieder geval
aanwezig zijn.Mevrouw Slagter-Roukema (SP):Vooral drogisterijen zijn bezig zich te certificeren om de voorlichting
beter op orde te hebben. Wij van de SP vinden dat heel belangrijk. Ik wil
graag dat de minister daar iets over zegt.Minister Hoogervorst:Ik juich het natuurlijk ook toe. Men moet in ieder geval die voorlichting
kunnen geven. Dat in de dagelijkse praktijk overvloedig voorlichting wordt
gegeven, daar ben ik vrij sceptisch over.Voorzitter. Mevrouw Dupuis heeft gevraagd waarom ik herinneringsreclame
onmogelijk maak. Het is niet mijn doel herinneringsreclame onmogelijk te maken.
Wel moet reclame in het belang van de volksgezondheid aan bepaalde minimumeisen
voldoen. De reclame moet bepaalde essentiële gegevens bevatten. Het alleen
noemen van de merknaam van het geneesmiddel is daarmee volgens mij niet in
overeenstemming en ondermijnt ook het doelmatige geneesmiddelengebruik. Het
voorschrijven op stofnaam heeft de voorkeur en verlaagt de kosten in de gezondheidszorg,
wat uiteindelijk de patiënt ten goede komt. Het lijkt mij geen zware
eis aan een geneesmiddelenfabrikant dat de stofnaam ook moet worden vermeld.Mevrouw Dupuis (VVD):Ik begrijp het antwoord wel, maar u kunt toch niet in goed vertrouwen
zeggen dat artikel 91 slechts een enkele toevoeging vereist bij de herinneringsreclame?
Er staat een gigantische lijst van documenten die erbij moeten worden geleverd.
Het lijkt mij ook zo onpraktisch. Ik ben er absoluut niet van overtuigd dat
wij nu ruim baan moeten maken voor enorme winsten van de farmaceutische industrie.
Daar gaat het helemaal niet om. Dat R&D heel hard nodig is in de farmaceutische
industrie en ontzettend veel kost en dat dit ook impact heeft op de verkoopprijzen,
weten wij allemaal. Je moet toch accepteren dat die industrieën hun producten
moeten kunnen blijven vermarkten? Wat een vreselijk woord trouwens. In mijn
ogen wordt met artikel 91 een overmatig zware druk uitgeoefend.Minister Hoogervorst:Ik ben het met mevrouw Dupuis eens dat wij een sterke farmaceutische industrie
nodig hebben en dat die niet overmatig moet worden gehinderd door administratieve
lasten. Ik denk dat het vermelden van de stofnaam een heel redelijke eis is.
Ik zie aan haar lichaamstaal dat mevrouw Dupuis dat ook vindt. Wij zijn op
alle punten bezig om de regelgeving op het gebied van de administratieve lasten
tegen het licht te houden. Ik zeg met alle plezier toe dat ik dat de komende
tijd met dit artikel zal doen.Mevrouw Dupuis (VVD):Mag ik ervan uitgaan dat de minister deze toezegging doorgeeft aan zijn
opvolger en mag ik die opvolger er ook aan houden?Minister Hoogervorst:Ik ben nu nog bezig met het uitvoeren van toezeggingen van mijn voorgangers.
Daar komt een minister niet van af.Aan het voorschrijven per internet heeft mevrouw Dupuis ook veel aandacht
besteed. De huidige praktijk is interessant. De IGZ houdt toezicht op de naleving
van de Kwaliteitswet en van de Wet BIG. Op basis van die wetten moeten beroepsbeoefenaren
verantwoorde zorg leveren. De beroepsgroepen stellen daarvoor veldnormen vast
die de beroepsbeoefenaren moeten naleven. De IGZ toetst dus aan de wet, maar
vooral aan de veldnormen. De IGZ heeft in de afgelopen jaren artsen gesommeerd
om te stoppen met internetvoorschriften en heeft een tuchtzaak aangespannen
bij een suïcidegeval. Dat was mogelijk omdat de KNMG een richtlijn heeft
vastgesteld, waarin in de kern hetzelfde stond als in deze wet. Ik citeer
uit die richtlijn: "Het uitgangspunt is dat onlinecontacten ingebed dienen
te zijn in een reeds bestaande behandelrelatie, dat wil zeggen een relatie
waarin beide partners elkaar kennen, elkaar hebben ontmoet en zonodig elkaar
weer kunnen ontmoeten."Mevrouw Dupuis (VVD):Voorzitter. Ik wil de minister vragen of overheidsorganen – en op
afstand gezet; ik neem althans aan dat de inspectie een zbo is – beperkingen
kunnen aanbrengen op de rechten van burgers. Dat lijkt me hier namelijk aan
de orde. Het argument van de minister is absoluut niet overtuigend. Het betekent
dat in de beroepsgroep rechten van burgers kunnen worden beperkt. Laat ik
concreet maken waarover dit gaat, anders blijft het zo'n vaag debat. De helft
van onze bevolking vliegt voortdurend over de wereld, loopt jetlags op, heeft
allerlei onaangename bijwerkingen van het lange tijd in een vliegtuig zitten.
Wat doen die mensen? Ze gaan naar de huisarts en vragen om slaapmiddelen,
melatoninepreparaten; die blijken overigens niet te helpen, maar er zijn andere
middelen die wel helpen. Die huisartsconsulten gaan nu op kosten van de ziektekostenverzekeraars,
ook de medicatie wordt door hen vergoed. Waarom mogen mensen die zaken niet
gewoon op internet bestellen? Waar hebben we het hier over? Natuurlijk gaat
het niet om de grote middelen, de zware antibiotica, antidepressiva, antipsychotica;
het is duidelijk dat het hierbij om veel eenvoudigere zaken gaat. Waarom moet
dit zo ontzettend paternalistisch worden geregeld? Dat is niet niemands belang,
ook niet in het belang van de kosten voor de gezondheidszorg.Mevrouw Slagter-Roukema (SP):Voorzitter. Laat ik de minister even proberen te helpen. Volgens mij kun
je ze wel bestellen, maar het artikel houdt in dat Nederlandse dokters
die middelen niet mogen voorschrijven. Ze zijn echter vrij verkrijgbaar op
internet, op allerlei manieren, maar niet voorgeschreven door een Nederlandse
arts.Mevrouw Dupuis (VVD):Als ze wel door een dokter zouden worden voorgeschreven, zou dat toch
beter zijn? Dan is er nog enige medische controle. Laat het dokteren toe op
internet; dat is beter dan vrij verkrijgbare middelen, waar ook nog allerlei
risico's aan zitten, zoals bij nepfarmaca. Het is dus alleen maar een argument
vóór de opheffing van een verbod.Minister Hoogervorst:Ik begrijp uit het betoog van mevrouw Dupuis dat zij vindt dat het internetdokteren
alleen vrij zou moeten zijn voor de lichtere middelen, niet voor de zwaardere
geneesmiddelen. Dan worden het een soort zelfzorgmedicijnen. Mensen kunnen
bestellen wat ze willen...Mevrouw Dupuis (VVD):Het gaat voor een deel om psychotrope stoffen; dat is het probleem.Minister Hoogervorst:Ja. Maar ik doe niks anders dan de vrijheid van mensen beperken; dat is
nu eenmaal mijn kerntaak. In de Zorgverzekeringswet had ik me aanvankelijk
een enorme vrijheid gepermitteerd: mensen in principe de vrijheid geven om
rechtstreeks naar een specialist te gaan. Ik had het aan de partijen in het
veld overgelaten om dit zelf te regelen, in de veronderstelling dat verzekeraars
en huisartsen alles wel goed zouden afstemmen. De hele Kamer, mevrouw Dupuis
incluis, was echter erg enthousiast toen ik toch maar wettelijk regelde dat
men toch eerst naar de huisarts moet. Ik kan u verzekeren dat 80% van
de Europese bevolking dit als een uitermate ernstige inperking van de vrijheid
zou ervaren.Mevrouw Dupuis (VVD):Daar zat wel een dieper argument achter, zoals de voorkoming van de iatrogene
schade.Minister Hoogervorst:De argumenten die u zojuist noemde, waren eigenlijk ook mijn argumenten.
Althans, dit was niet iets wat ik heb geregeld; ik vond het met de richtlijn
van de KNMG vrij fatsoenlijk geregeld, maar de Tweede Kamer wilde het anders
regelen. Ik vond het zo in overeenstemming met de common sense en de huidige
praktijk dat ik daar geen bezwaar tegen had. Ik zit er dus niet zo mee, maar
ik wil hier toch het volgende over zeggen. Als de wet is aangenomen, gaan
de ontwikkelingen in de wereld gewoon verder. De ontwikkeling van het elektronisch
medicatiedossier zal verder-gaan. Mevrouw Dupuis slaakte daar nog een hartenkreet
over, maar ik kan haar verzekeren dat op dat gebied ontzettend veel in beweging
is. Ik verwacht in dit jaar een grote vooruitgang en in de komende jaren nog
veel meer. Als dat allemaal goed is geregeld, kun je je afvragen of daar dan
niet wat meer vrijheid kan worden toegestaan. De minister van Justitie heeft
al gezegd dat de wettekst op een paar punten zal moeten worden verbeterd;
zo moeten de sanctiebepalingen met betrekking tot artikel 67 nader worden
bezien. Als we daarmee bezig zijn en we verder zijn met de ontwikkeling van
het elektronisch patiëntendossier, zal ik bezien of hier iets meer vrijheid
kan komen. Maar ik kan hier natuurlijk niet zeggen dat dit artikel niet in
werking zal treden en daarmee voorbijgaan aan de Tweede Kamer.Mevrouw Dupuis (VVD):De Eerste Kamer is er toch niet voor niets? Iemand moet het laatste woord
hebben, en niet toevallig zijn wij dat. Mijn voorstel zou dus zijn dat u in
dit geval ook artikel 133 van toepassing verklaart. U bent het toch met mij
eens dat dit artikel onaf is; laat het dan nog even niet in werking treden.
Dit artikel kan namelijk niet worden gehandhaafd omdat er geen strafbepaling
aan vastzit.Minister Hoogervorst:Dat gaat mij echt veel te ver. De Eerste Kamer heeft weliswaar het laatste
woord, maar geen amendementsrecht; dat heeft de Tweede Kamer. Deze heeft dit
in het wetsvoorstel geamendeerd. U bent het toch wel met me eens dat ik dan
niet hier, in de Eerste Kamer, kan zeggen dat het maar niet wordt toegepast?
Het denken staat echter niet stil. In het licht van de ontwikkeling van het
elektronisch patiëntendossier zal hier nader naar worden gekeken. Materieel
gebeurt er volgens mij helemaal niet zoveel, omdat de KNMG-richtlijn al bestaat
en op een goede manier door de inspectie wordt toegepast.De heer Van de Beeten (CDA):Voorzitter. Omdat dit niet onweersproken mag blijven: er is staatsrechtelijk
geen enkel bezwaar als de regering hier zou toezeggen dat er bijvoorbeeld
een novelle wordt uitgebracht op een onderwerp van een wetsvoorstel dat erin
is gekomen door amendering door de Tweede Kamer. Principieel is daar geen
bezwaar tegen. Ik ben het wel materieel eens met de minister dat met betrekking
tot dit onderwerp door het ontbreken van de vermelding van artikel 67 in artikel
101 aan de bezwaren van mevrouw Dupuis al wordt tegemoetgekomen en dat zijn
toezegging materieel dus hetzelfde effect heeft.Minister Hoogervorst:Tja, alles kan natuurlijk met novelles, maar op zo'n manier amendementen
van de Tweede Kamer redresseren... Ik heb niks meer met de Tweede Kamer te
maken, dus misschien moet ik het op het laatste moment nog even doen, maar
het lijkt me niet helemaal zuiver. De heer Hamel heeft opgemerkt dat de strafbepaling
per abuis niet is opgenomen. Dat zal in artikel 67 alsnog gebeuren.Over het elektronisch patiëntendossier nog het volgende. In drie
koploperregio's wordt het waarneemdossier huisartsen en elektronisch medicatiedossier
ingevoerd en getest op veiligheid. In Twente, Amsterdam en Rotterdam is dit
het geval. Ik verwacht dat de verdere landelijke uitrol deze zomer kan starten.
Veiligheid en zorgvuldigheid gaan in dit omvangrijke traject hand in hand.
Nederland is hiermee een van de voorlopers in Europa. Hoewel er vertraging
is opgelopen, gaat dit dus goed. Ik geloof dat er van de zijde van de Eerste
Kamer nog wel een goedkeuring moet komen, maar dat zal ongetwijfeld nog gebeuren.Voorzitter. De heer Van de Beeten heeft mij gevraagd of ik bereid ben
om met de minister van Justitie te overleggen over de aanpak van meldingen
van bijwerkingen door beroepsbeoefenaren. Naar mijn mening is dat niet nodig.
De heer Van de Beeten veronderstelt dat de meldingsplicht het begin is van
een sanctioneringsprocedure maar dat is onjuist. Als een arts of apotheker
constateert dat een geneesmiddel bij een patiënt ernstige bijwerkingen
veroorzaakt, dan moet hij dat melden bij Lareb. Via Lareb komt de melding
bij de bevoegde autoriteiten terecht. Het College ter Beoordeling van Geneesmiddelen
of de inspectie kunnen vervolgens beoordelen of zij moeten ingrijpen. Niemand
zal daarvan een sanctie ondervinden. Er is dus al sprake van blame free melden
door artsen en apothekers. Zij veroorzaken die bijwerkingen immers ook niet;
zij doen daar alleen melding van. Als zij evenwel in gebreke blijven door
vermoedelijke ernstige bijwerkingen niet te melden, dan kunnen zij daarvoor
tuchtrechtelijk vervolgd worden. Niet het melden maar het achterwege laten
van meldingen kan dus consequenties hebben. Dat moet nog in het sanctioneringsartikel
worden opgenomen want dat is in het amendement van de Kamer niet goed gedaan.
Wij moeten dat repareren.De heer Van de Beeten heeft gezegd dat gelet op artikel 101 van wetsvoorstel
29359, op overtreding van artikel 10 van het Besluit Geneesmiddelenwet een
bestuurlijke sanctie en bij een derde overtreding zelfs een strafsanctie mogelijk
is. Hij vroeg of artikel 10 van het Besluit Geneesmiddelenwet zich wel leent
voor een dergelijke sanctionering in verband met de bepaalbaarheid die in
het strafrecht wordt gesteld. Omdat het hier gaat om een gedraging van personeel
van de apotheker ben ik bij nader inzien van mening dat dit artikel beter
geschrapt kan worden.Verdient het niet de voorkeur om in nieuwe wetgeving bestuurlijke boetes
terug te dringen en de Wet OM-afdoening toe te passen? Als die wet in dit
wetsvoorstel was verwerkt, zou het probleem van artikel 101 tweede lid van
dat wetsvoorstel zich niet voordoen. Ik ben bereid om in overleg met de minister
van Justitie te bezien of de bestuurlijke boetes in de VWS-wetgeving gefaseerd
kunnen worden vervangen door OM-afdoening.De heer Van de Beeten refereerde aan een viertal immunologische geneesmiddelen
die al dertien jaar ongeregistreerd in de handel zijn. Hij vroeg of die onder
overgangsartikel 117 vallen. Het antwoord op die vraag is tweeledig. Artikel
117 zorgt ervoor dat aanvragen die nog lopen onder de huidige wet niet opnieuw
hoeven te worden ingediend als de nieuwe wet in werking treedt. Dat zou onnodige
rompslomp veroorzaken. In die zin vallen deze aanvragen inderdaad onder artikel
117. De Geneesmiddelenwet creëert echter geen nieuw of ander overgangsrecht
voor allergenen dan op dit moment reeds bestaat. Tot het moment dat de Geneesmiddelenwet
in werking treedt, geldt het overgangsrecht van de WOG. Ik heb overigens van
het College ter Beoordeling van Geneesmiddelen begrepen dat over drie van
de vier aanvragen reeds is beslist. Over de vierde is een principebesluit
genomen zodat binnenkort alle problemen de wereld uit zijn. Zolang het college
over dit vierde middel niet definitief heeft beslist, zal de inspectie niet
optreden tegen dit product.De heer Van den Berg heeft geïnformeerd naar de procedure van de
Europese Commissie vanwege de gebrekkige implementatie van EU-richtlijnen.
Wij informeren de Commissie regelmatig over de voortgang van het wetgevingstraject.
Tot nu toe heeft men nog niet besloten om Nederland binnen te vallen. Ik vermoed
dus dat een en ander met een sisser afloopt.De heer Hamel (PvdA):Voorzitter. Ik dank allereerst de minister hartelijk voor zijn antwoorden,
zeker omdat hij twee belangrijke problemen die mijn fractie met dit wetsvoorstel
had kunnen hebben, heeft opgelost. Ten eerste heeft hij nadrukkelijk aangegeven
dat het gaat om de beroepsbeoefenaar/zorgverlener. Hij heeft daarbij zelfs
gezegd: de farmaceutisch specialist die samen met de arts, of omgekeerd, geacht
wordt om zorg te verlenen. Daarmee wordt een prioriteitstelling gegeven aan
de rol die de apotheker speelt in het zorgverleningscircuit. De minister zei
dat een zorgverlener op zich ook middenstander kan zijn. Dat klopt; dat komt
ook meer voor in de gezondheidszorg. Het zorgverlenerschap staat echter voorop
en mag geen negatieve invloed ondervinden van de positie van middenstander.
Ten tweede heeft de minister afdoende antwoord gegeven op de vraag wanneer
de farmaceut al dan niet in zijn apotheek moet zijn. Uit de discussie in de
Tweede Kamer werd niet duidelijk wat daarbij precies de bedoelingen waren.
De minister heeft in zijn beantwoording voldoende helderheid gegeven waarbij
duidelijk is geworden dat specialisatie mogelijk is.Over die specialisatie stel ik graag een nadere vraag. De minister gaf
bij zijn beantwoording aan dat bijvoorbeeld een apotheker/oncoloog voor meerdere
apothekers kan werken. De vraag is evenwel hoe een apotheker aan zijn geld
komt als hij zich op dat gebied heeft gespecialiseerd. Hoe kan hij, als hij
bij zijn eigen apotheek of bij een andere apotheek werkt, de middelen krijgen?
Die zijn alleen te verkrijgen als bijvoorbeeld vijf apothekers met elkaar
gaan samenwerken, maar toch zou een en ander problemen kunnen opleveren.Op het punt van de apotheekhoudende huisarts geeft de minister het te
verwachten antwoord dat apotheekhoudende huisartsen nodig zijn om een goede
geneesmiddelenvoorziening te kunnen borgen op het platteland. Er zijn daarvoor
echter andere oplossingen denkbaar. Er wordt dus voor een deel een bewuste
keuze gemaakt voor de apotheekhoudende huisarts. Zijn bij het maken van die
keuze alternatieven betrokken? Als dat niet is gebeurd, kan de minister dat
dan uitleggen?Mijn fractie heeft ten aanzien van het College ter Beoordeling van Geneesmiddelen
vooral vragen gesteld over een definiëring van ongewenste nevenactiviteiten,
niet omdat zij alles zwart op wit gesteld wil zien, maar omdat zij een zekere
explicitering en transparantie nastreeft. Het is bijna ondenkbaar dat een
onderzoeker van niveau nooit iets met die industrie te maken heeft gehad.
Er kunnen op dit punt heel vergaande eisen worden gesteld, maar dat zou moeilijk
zijn. Ik heb daarom gevraagd om een definiëring zodat vrij helder kan
worden aangegeven of een persoon een onderzoek heeft gedaan naar onderwerp
A in opdracht van bedrijf C. Op die manier wordt een afdoende bewaking georganiseerd
en blijft het mogelijk om mensen van kwaliteit en van niveau voor het College
te behouden.Ik ben verder blij met de toezegging van de minister dat hij beziet of
de ontheffing van de vergunning voor de vervaardiging van geneesmiddelen bij
apothekers niet leidt tot zeer riante en verstrekkende verstrekkingen die
een centrale bereiding vergen die minder aan apothekers doet denken en meer
aan industrie.Het was mooi dat de overwegingen van de fracties van de VVD en de PvdA
ten aanzien van het internet elkaar raakten, zij het vanuit
een totaal andere optiek. De zorg van mijn fractie is dat er nu veel bestellingen
via het internet worden gedaan waarna inferieure geneesmiddelen worden geleverd.
Ik betoogde dat een opening moet worden gemaakt waarlangs in de gaten kan
worden gehouden wat, door wie wordt geleverd. In dat geval kun je gericht
actie ondernemen. De inspectie heeft via de media laten weten dat zij zich
zeer veel zorgen maakt over de levering van inferieure geneesmiddelen. Mensen
kunnen denken: ik kan het goedkoper via internet krijgen. Zij lopen dan echter
het risico om een heel slecht geneesmiddel te krijgen. Daarom wil mijn fractie
de mogelijkheid creëren om dat soort leveringen op een gecontroleerde
manier toe te staan. Onze overwegingen waren dus andere dan die van de VVD-fractie.
In onze ogen is het belangrijk dat de medicus eerst zijn diagnose stelt.Mevrouw Dupuis (VVD):De VVD-fractie wil juist graag dat dokters kunnen dokteren op internet.
De diagnose jetlag kan de patiënt zelf wel stellen; daarvoor hoef je
toch echt geen acht jaar geneeskunde te hebben gestudeerd. De PvdA-fractie
kan er toch geen bezwaar tegen hebben dat een arts via internet de veiligheid
van een te slikken middel waarborgt?De heer Hamel (PvdA):Wij vrezen dat er straks een lange waslijst komt van middelen die wel
of niet mogen. Mevrouw Dupuis wees er terecht op dat er nu ook al veel wordt
gerommeld met middelen tegen jetlag. Door de mogelijkheid te creëren
om gecontroleerd via internet te bestellen, wordt zicht gehouden op wat en
hoe er wordt besteld en waar de vraag vandaan komt. Dat is het meest relevant
vanuit het oogpunt van het algemeen volksgezondheidsbelang.Mevrouw Dupuis (VVD):Wat vindt de heer Hamel dan van de huidige formulering van artikel 67?
Dit verbiedt dat dokters recepten voorschrijven, zodat het niet open wordt
gelaten.De heer Hamel (PvdA):Wij denken dat dit artikel het niet verbiedt, omdat er geen sanctie op
staat. Het spreekt meer een wenselijkheid uit. Op zich zijn wij het met de
inhoud van het artikel eens.Wellicht is dit het laatste debat met deze minister. Het zal hem tot vreugde
stemmen als ik zeg dat wij niet altijd vreugdevol de Kamer hebben verlaten
na een debat met hem. Wel een vreugde was dat wij wisten waarom wij het niet
met hem eens waren. De debatten zijn op niveau gevoerd en hij heeft altijd
antwoord gegeven, wat voor de instandhouding van de democratie belangrijk
is. Er zijn belangrijke stappen gezet om de gezondheidszorg wakker schudden.
Mijn fractie heeft daar waardering voor, hoewel het op een manier is gebeurd
die zij niet geheel deelt. Voor wat is bereikt, zeg ik de minister dank. Ik
hoop dat die dank na de beantwoording van mijn vragen nog groter zal zijn.Mevrouw Slagter-Roukema (SP):Voorzitter. Ook ik dank de minister voor zijn beantwoording. Mijn vorige
betoog begon ik met het uitspreken van de hoop dat hij ons een aantal toezeggingen
zou doen. Ik ben verheugd dat hij inderdaad een aantal toezeggingen heeft
gedaan waar ik blij mee ben.De eerste toezegging is dat op basis van dit wetsvoorstel de verpleegkundig
specialist niet de bevoegdheid krijgt om geneesmiddelen voor te schrijven.
Het maakt daarvoor wel de weg vrij, maar eerst moeten onduidelijkheden worden
weggenomen. De toevoeging "in overleg met verschillende beroepsorganisaties" –
daaronder schaar ikzelf zeer nadrukkelijk ook de verpleegkundigen –
is heel goed.Ik kom bij de tweede toezegging van de minister. Hij zei terecht –
ik voelde me gelijk een beetje schuldig – dat ik een aantal dingen aan
de orde had gesteld die eigenlijk niets met dit wetsvoorstel te maken hadden,
of slechts in de kantlijn. Daarbij ging het onder andere over het CBG, onderzoeksgegevens
en vragen over registratie van indicaties bij kinderen en het Pediatrisch
Comité. De minister zal die vragen schriftelijk beantwoorden, waarvoor
ik hem bij voorbaat dank. Ik hoop wel dat dit op korte termijn zal gebeuren.
In het kader van dit wetsvoorstel is het relevant om de vraag te beantwoorden
hoe onderzoek kan worden gestimuleerd dat in financiële zin niet belangrijk
is voor de industrie maar wel belangrijk is voor de gezondheid van kinderen.
Het gaat daarbij met name om middelen die allang worden voorgeschreven maar
waarbij nog nooit een duidelijke indicatie voor kinderen is gesteld. Hiernaar
zou meer onderzoek moeten worden gedaan.Een derde toezegging is dat in tegenstelling tot wat wij vreesden de UAD-groep
omvangrijk zal worden. Voorlichting is in dat kader belangrijk. De groep "algemene
verkoop" zal klein worden. De KNMP heeft aangereikt dat er in ieder geval
geen middelen in de algemene verkoop moeten komen die kunnen interacteren
met middelen die UR zijn. Daarbij gaat het met name om de NSAID's. Een kleinere
verpakking of dosering is onvoldoende. Het gaat om gevaarlijke middelen, waarbij
moet worden bekeken hoe ze worden ingedeeld.De vierde toezegging gaat over het elektronisch voorschrijven. De KNMG-richtlijnen
zullen daarin leidend zijn. Daar staat in dat er een behandelrelatie moet
zijn. Dat vind ik zelf ook heel belangrijk.Ik heb een vraag gesteld over het register voor apotheekhoudende huisartsen.
De minister draaide daar een beetje omheen, of hij heeft hij niet helemaal
de essentie begrepen van wat ik bedoelde. Zijn antwoord had vooral betrekking
op de administratieve aspecten, terwijl het mij om iets anders ging. Indien
je ervan uitgaat dat de zorg van apotheekhoudende huisartsen gelijkwaardig
is aan de zorg van de apotheker, moet er een duidelijk register komen. Zij
kunnen dan beter worden aangesproken op de kwaliteit. Mij is niet duidelijk
of dat op basis van het wetsvoorstel zou kunnen. Als voorbeeld heb ik genoemd
dat apotheekhoudende huisartsen geen apothekersassistente in dienst hoeven
te hebben, terwijl zij vaak niet in de praktijk zijn. Hoe waarborg je de kwaliteit
van de geneeskundige zorg van apotheekhoudende huisartsen?In mijn inleiding heb ik gezegd dat wij veel debatten met deze minister
hebben gevoerd. Het viel mij op dat de minister zelf zei dat deze soms "vermoeiend"
en "zwaar" waren. De debatten waren wellicht niet "groots en
meeslepend", zoals ik zei, maar het zijn vaak de kleine dingen die het
doen. Daarmee moet je dan tevreden zijn. In dit debat ging het om een goede
zorgverlening in de geneesmiddelenvoorziening. Indien je in
zo'n debat een beetje weet hebt van reciprociteit, ben ik allang weer tevreden.De heer Van den Berg (SGP):Voorzitter. Allereerst dank ik de minister voor zijn beantwoording, ook
van de vragen van de fracties van de SGP en de ChristenUnie. Zijn beantwoording
was heel goed; wij zijn daar content mee.In dit soort debatten komt altijd dezelfde discussie op: willen wij een
terugtredende overheid of een overheid die regels stelt? Ook vanmiddag was
dat weer duidelijk waarneembaar, waarbij de politieke uitgangspunten bekend
zijn. Het gaat echter ook om andere dingen Juist op dit terrein moet de overheid
regels stellen. Dat gebeurt met dit wetsvoorstel en daar zijn wij content
mee, los van de politieke uitgangspunten.Wat kunnen wij verwachten als de wet straks in werking treedt? De oude
wet was voornamelijk een apothekerswet die sterk de apotheker beschermde.
Er gebeurden allerlei vreemde dingen. Enkele jaren geleden waren er in mijn
woonplaats, Veenendaal, twee grote huisartsenpraktijken die niet wilden verkopen
aan één apotheker. Zij hadden onenigheid. Na twee jaar kwamen
zij tot de ontdekking dat het toch gebeurd was via een stroman. Dat was buitengewoon
teleurstellend voor beide huisartsen. Zij zullen zich echter wel weer met
wat geneesmiddelen hebben opgelapt. Dat verhaal heeft het een paar jaar volgehouden
in Veenendaal. Er zit nog een mooi vervolg aan, maar vanwege de tijd kan ik
dat vandaag niet vertellen. Dat zou de minister bovendien schokken en dat
wil ik hem niet aandoen tijdens zijn laatste optreden in deze Kamer.In de nieuwe Geneesmiddelenwet staat het geneesmiddel centraal en dat
is goed. Ook de rechten van de patiënt zijn beter verankerd, bijvoorbeeld
met betrekking tot de verhouding tussen apotheker en patiënt. Dit moet
een stimulans zijn voor de voorlichting. De apotheker moet niet alleen receptjes
in ontvangst nemen, maar er moet veel meer aan voorlichting worden gedaan,
zowel bij de drogist als bij de apotheker. Voorts moet er ruimte komen voor
privacy als men eens wat zaken met elkaar wil bespreken. Ik ben ervan overtuigd
dat deze wet de kwaliteit op een hoger plan kan brengen.Wij hebben een hele discussie gehad over de categorieën. Ik ben blij
met het antwoord van de minister. Het blijft moeilijk, maar er zijn heldere
criteria afgesproken. De categorie uitsluitend apotheek en drogist zal een
betekenisvolle groep worden. Daar past een goede voorlichting bij. Kennelijk
komt de minister bij andere drogisterijen dan ik, wellicht doordat wij een
ander bestedingspatroon hebben. Hij is er in ieder geval niet van onder de
indruk. Ik ben er wél van onder de indruk. Omdat de wet hier al een
tijdje in voorbereiding was, heb ik het gewoon eens geprobeerd. Ik ben een
drogisterij binnen gestapt en heb gevraagd "wat is dit voor een middel?"
en "lopen hier gediplomeerde mensen?". Ik was ervan onder de indruk
toen bleek dat dit het geval was. Ik heb geen honderden drogisterijen bezocht
en dat had mijn zakgeld ook niet toegelaten, maar ik was er wel van onder
de indruk. Dat lees ik ook. Ik heb begrepen dat het aantal gecertificeerde
drogisterijen een behoorlijke omvang heeft bereikt en dat de kwaliteit van
de voorlichting sterk aan het verbeteren is. Uit een onderzoek van de Consumentenbond
dat al in 1999 heeft plaatsgevonden bleek dat de voorlichting bij de drogist
niet onder doet voor de voorlichting in de apotheek. Dat vond ik werkelijk
een pluspunt. Kortom onze fracties zijn positief over deze wet.Mij rest de minister alle goeds toe te wensen. Als ik dat namens deze
fracties doe, heeft dat zowel een materiële als een immateriële
betekenis. Ik wens hem alle goeds en gezondheid toe. Ik hoop dat hij in de
toekomst heel weinig gebruik zal maken van geneesmiddelen.Mevrouw Dupuis (VVD):Voorzitter. Mijn ervaringen met UA-geneesmiddelen en UAD-geneesmiddelen
zijn toch wat anders dan die van collega Van den Berg. Zo lang je apothekersassistenten
vraagt om aspirine en paracetamol krijgt, houd ik mijn hart vast. Zo lang
ik bij de drogist een medewerkster of een verkoopster tegen een sporter hoor
zeggen dat peperdure vitaminesupplementen echt noodzakelijk zijn voor zijn
gezondheid, dan denk ik dat ik het allemaal nog moet zien. Zij wij niet bezig
met luchtfietserij?De minister is niet ingegaan op mijn opmerking dat de formulering van
artikel 67 dubbelzinnig is. Dat vraagt bepaald nog aandacht, los van het feit
dat wij van mening verschillen over wat goed is voor de mens. Ik begrijp wel
dat het artikel hem door de Tweede Kamer in zijn maag is gesplitst. Hij wilde
het wetsvoorstel door de Kamer hebben en dat begrijp ik wel. Het is echter
significant dat de minister zei dat hij het heeft geaccepteerd, omdat Europa,
de KNMG en de inspectie het ook willen. Mijn hemel! Wat is er in deze wereld
aan de hand dat zo veel mensen zich bemoeien met zaken die in principe vrijheden
van burgers betreffen? Ik vind dat angstig. Je kunt zeggen dat de minister
mooi vooruit loopt op een nieuwe sfeer van bevoogding en paternalisme in het
land. Hij doet inderdaad zijn best. Ik blijf erop aandringen om hier nog eens
over na te denken. De minister heeft toegezegd dat hij hier nog eens naar
zal kijken in het kader van het elektronisch patiëntendossier. Mijn conclusie
is dat wij dit zullen accepteren, omdat het kennelijk het meest haalbare is.
Er is echter sprake van een verbod waarvan niemand mij heeft kunnen uitleggen
waarom het in iemands belang is.De heer Van de Beeten (CDA):Voorzitter. Ik dank de minister voor zijn constructieve reactie. Hij heeft
zelfs gereageerd op een punt dat ik in mijn spreektekst had staan, maar omwille
van de tijd niet daadwerkelijk heb uitgesproken. Ik dank hem dat hij mij daarin
gelijk heeft gegeven. Ik maak nog twee opmerkingen van meer technisch-inhoudelijke
aard.Het eerste punt heeft betrekking op de meldingen. De minister heeft gelijk
dat melding van bijwerkingen ogenschijnlijk niet hoeft te leiden tot problemen
en sanctionering, maar het is niet helemaal uit te sluiten. Stel dat een arts
een middel voorschrijft, na klachten van een patiënt constateert dat
er sprake is van bijwerkingen en datzelfde middel ook voorschrijft aan een
andere patiënt. Hij kan zich dan toch voor de vraag gesteld zien wat
het effect kan zijn van een melding en of dit repercussies kan hebben. Ik
geef toe dat het voorbeeld wat ver gezocht is, maar het valt
niet helemaal uit te sluiten. Met mijn bijdrage op dit punt heb ik een voorschot
willen geven op de lopende discussie over de melding van incidenten in de
gezondheidszorg. Ik wil het advies meegeven, ook aan de opvolger van de minister,
om er nog eens goed naar te kijken. Kijk bijvoorbeeld naar de manier waarop
wij dat bij de Wet luchtvaart hebben aangepakt.Mijn tweede punt heeft betrekking op de kwestie van de immunologische
producten. Ik vraag de minister om de inspectie te verzoeken om terughoudendheid
te betrachten bij het toepassen van sanctiemiddelen, gelet op het feit dat
het hier om producten gaat die al dertien jaar in de handel zijn. Dit in het
geval van negatieve beslissingen die aanleiding geven tot bestuursrechtelijke
procedures van de zijde van de fabrikanten. Het ligt dan voor de hand om eerst
de bestuursrechter zijn werk te laten doen.De minister heeft van mijn bijdrage gebruik gemaakt om enige filosofische
woorden te spreken over zijn magnum opus, namelijk de nieuwe Zorgverzekeringswet.
Daarbij is hij ingegaan op hetgeen hij heeft beoogt en de rol die hij ziet
weggelegd voor verzekeraars, aanbieders van diensten in de gezondheidszorg
en de patiënt. Dat was een goed betoog. Mijn overtuiging om voor deze
wet te stemmen was niet zozeer gebaseerd op het feit dat het ideologisch gezien
om marktelementen ging, maar komt voort uit het tot stand brengen van een
nieuw arrangement met checks and balances ten faveure van de gezondheidszorg
in zijn verschillende aspecten. De minister heeft daarmee een historische
prestatie geleverd. In het debat en de wijze van verdediging is hij altijd
recht door zee geweest. Daarvoor komt hem veel lof, waardering en respect
toe. In de politiek word je daarvoor niet altijd beloond, ook niet bij verkiezingen.
Gezien de geschiedenis van dit wetsvoorstel is dit een monument dat hem nooit
meer zal worden ontnomen. Hij mag hierop terecht trots zijn.De voorzitter:Ik zie dat de minister zichtbaar ontroerd is door al deze vriendelijke
woorden.Minister Hoogervorst:Voorzitter. Ik dank uw Kamer voor alle aardige woorden die gesproken zijn.
Het mooiste compliment wat ik heb kunnen krijgen is dat ik, kijkend naar het
nieuwe regeerakkoord – ik weet niet of de inkt al droog is – toch
de indruk heb dat in ieder geval de kernstukken overeind zijn gebleven van
de hervormingen die wij in de afgelopen vier jaar hebben laten passeren. Verder
is er natuurlijk vreselijk veel op aan te merken, maar dat zal ik niet doen.Er is gerefereerd aan de zwaarte van de vele debatten die wij hier hebben
gevoerd. Om die zwaarte te onderstrepen, zal ik daar de woordvoerders die
aan de diverse debatten hebben meegedaan, een tastbaar bewijs van geven. Het
weegt ongeveer tien kilo. Ik bedoel gebonden exemplaren van alle wetgeving
en alle debatten daarover die wij met elkaar hebben gehad. Uw leden moeten
daar dus plaats voor inruimen in hun boekenkast. Het is een stapel van ongeveer
een halve meter hoog, loodzwaar, maar wel heel erg leuk om te hebben als herinnering
aan het vele werk wat wij hier allemaal hebben moeten verrichten. Dat bereikt
uw leden deze week nog. Er zijn niet meer zo heel veel opmerkingen gemaakt en vragen gesteld.
De heer Hamel vroeg hoe een gespecialiseerde apotheker nu de kost kan verdienen
als hij eigenlijk niet de tijd heeft om zijn eigen apotheek te runnen. Daar
zijn heel veel mogelijkheden voor. Hij kan in loondienst bij verschillende
apothekers gaan werken; hij kan aandelen kopen in apotheken. Ik denk dat het
geen enkel probleem zal zijn om aan de kost te komen als hij een goed product
verkoopt en goede kennis heeft. Ik denk dat er in de nieuwe lichting apothekers
velen zullen zijn die er helemaal niet op uit zijn, een eigen bedrijfje te
runnen, maar het juist heel plezierig vinden om zich te specialiseren en dan
bij anderen in dienst te gaan.Zijn er alternatieven voor apotheekhoudende huisartsen te overwegen? Op
het ogenblik zijn die in ieder geval niet echt voorhanden. Als ze te ontwikkelen
zijn, dan moet dat kunnen, zolang dezelfde of zelfs een betere kwaliteit gewaarborgd
kan worden. Niets staat het voornemen in de weg om dit soort producten te
ontwikkelen. Wel is de vergunning van een apotheekhoudende huisarts gebonden
aan de afwezigheid van soortgelijke dienstverlening in onmiddellijke nabijheid.
Als die er komt, dan komt zo'n vergunning op den duur natuurlijk wel op de
tocht te staan.Dan kom ik op de nevenactiviteiten van leden van de CBG. Ik hoorde de
heer Hamel beschrijven hoe hij dat voor zich zag. Dat komt heel dicht bij
de huidige praktijk. Ik denk dat je ruimte moet laten voor professionals die
misschien in het verleden een verbintenis hebben gehad met de farmaceutische
industrie. Als je daar maar open over bent en als je dat maar niet meer hebt
op het moment dat je er in zit, dan is daar niets op tegen. Het lukt ons op
dit moment ook heel goed om de nodige deskundigheid aan te boren en voldoende
onafhankelijke leden van hoge kwaliteit voor het CBG te vinden.Dan mevrouw Slagter. Ik zal een aantal dingen schriftelijk beantwoorden.
Wij hebben op het gebied van onderzoek met betrekking tot medicijnen voor
kinderen nog het een en ander lopen. Ik zal uw Kamer informatie daarover zo
snel mogelijk doen toekomen. De categorie UAD zal een zeer betekenisvolle
zijn. De categorie AV zal niet onbeduidend zijn. Ook dat kan een behoorlijke
markt zijn, zij het vaak in kleinere verpakkingen, waardoor de omzet waarschijnlijk
ook wat minder zal zijn. Maar drogisten hoeven in ieder geval niet bezorgd
te zijn dat zij hun broodwinning kwijt zullen raken.Mevrouw Slagter-Roukema (SP):Mijn insteek was niet de zorg voor het inkomen van de drogist. Ik vind
dat wij het daar niet over moeten hebben. Het gaat om de veiligheid van de
patiënt, het gaat om de risico's en dat soort zaken. Ik vind dat drogisterijen
best een punt hebben als zij zeggen: wij certificeren ons, wij willen juist
al die risico's onder de aandacht van de mensen brengen.Minister Hoogervorst:Ik wil ook de pogingen die daartoe worden ondernomen door de drogisten –
de heer Van den Berg heeft daar nog op gewezen – zeker niet kleineren.
Wat de heer Van den Berg zei, klopt: de drogisterijbranche werkt aan certificering
en dus aan kwaliteitsverbetering. Het kan zonder twijfel nog veel beter, maar
ik heb echt de indruk dat het de goede kant op gaat. In het interruptiedebat met mevrouw Dupuis stelde de heer Hamel nog een
vraag. Hij vroeg zich af hoe er enig zicht te verkrijgen was op wat er op
het internet allemaal wordt verhandeld. De manier waarop hij dat omschreef,
deed mij denken aan het coffeeshopbeleid: een kleine hoeveelheid tolereren,
zodat niet alles het zwarte circuit in gaat. Dat is natuurlijk toch lastig.
De IGZ is op dit moment heel actief om illegale handel op internet aan te
pakken. Toevallig heeft men gisteren nog bekend gemaakt dat men het publiek
gaat waarschuwen voor aankopen via internet. Iedereen die e-mail heeft, wordt
elke dag overladen met spam voor de aankoop van allerlei rotzooi. Klaarblijkelijk
zijn er toch nog altijd mensen die dat kopen.Mevrouw Slager heeft gevraagd hoe de kwaliteit van apotheekhoudende huisartsen
gewaarborgd wordt. Zij doen voortdurend aan kwaliteitsverbetering en bijscholing.
Op de apotheekhoudende huisarts wordt vanzelfsprekend ook toezicht gehouden
door de inspectie. Ook de apotheekhoudende huisarts moet immers verantwoorde
zorg kunnen leveren.Ik zeg mevrouw Dupuis toe dat ik naar de eventuele dubbelzinnigheid van
artikel 67 nog eens goed zal kijken. Zij heeft mij zeer bestraffend aangesproken
op mijn betuttelende, bevoogdende houding. Ik vind dat zeer herkenbaar; in
de Tweede Kamer vindt continue hetzelfde vanuit de VVD-fractie plaats. Dat
is het lot wat een minister van Volksgezondheid wiens kerntaak voor een belangrijk
deel bestaat uit bevoogding af en toe moet treffen. Gelukkig zijn dit de enige
aanvaringen die ik met mijn partijgenoten heb gehad. Ik tel mijn zegeningen.Dan kom ik bij de heer Van de Beeten. Ik dacht dat ik al gezegd had dat
de inspectie zich zeer terughoudend opstelt tegenover de handel in immunologische
producten. Ik zal daar nog even naar laten kijken en dank de heer Van de Beeten
nogmaals voor de heel aardige woorden die hij heeft uitgesproken.De voorzitter:Ik dacht dat de minister zou eindigen met een lofspraak op het hoge niveau
dat hij steeds heeft aangetroffen bij de beraadslagingen in de Eerste Kamer.
Ik neem aan dat hij dat aan het eind van zijn betoog wilde zeggen!De beraadslaging wordt gesloten.De wetsvoorstellen worden zonder stemming aangenomen.Sluiting 17.40 uur 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/h-ek-20062007-616-627.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl