ECLI:NL:CRVB:2007:BA7625, Centrale Raad van Beroep, 19-06-2007, 06-2458 WWB
Centrale Raad van Beroep — Uitspraak 
Datum: 2007-06-19 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Bestuursrecht; Socialezekerheidsrecht

Samenvatting: Geen sprake van een verschoonbare termijnoverschrijding.

06/2458 WWB
    
    Centrale Raad van Beroep
    
    Enkelvoudige kamer
    
    U I T S P R A A K
    
    op het hoger beroep van:
    
    [appellant] (hierna: appellant),
    
    tegen de uitspraak van de rechtbank Arnhem van 15 maart 2006, 05/4080 (hierna: aangevallen uitspraak),
    
    in het geding tussen:
    
    appellant
    
    en
    
    het College van burgemeester en wethouders van de gemeente Scherpenzeel (hierna: College)
    
    Datum uitspraak: 19 juni 2007
     
    I. PROCESVERLOOP
    
    Namens appellant heeft mr. I. J. Woltman, advocaat te Bolsward, hoger beroep ingesteld.
    
    Het College heeft een verweerschrift ingediend. 
     
    
      Het onderzoek ter zitting heeft plaatsgevonden op 8 mei 2007. Appellant is verschenen, bijgestaan door mr. Woltman. Het College heeft zich laten vertegenwoordigen door 
      B.S. van Ginkel-Schuur, werkzaam bij de gemeente Scherpenzeel. 
    
    
    
    II. OVERWEGINGEN
    
    De Raad gaat uit van de volgende in dit geding van belang zijnde feiten en omstandigheden.
    
    
      Appellant ontving een bijstandsuitkering. Bij besluit van 23 maart 2005 heeft het College de bijstand vanaf 1 juli 2002 ingetrokken. Appellant heeft daartegen op 2 mei 2005 bezwaar gemaakt. Bij besluit van 12 juli 2005 heeft het College de over de periode van 
      1 juli 2002 tot 1 maart 2005 gemaakte kosten van bijstand tot een bedrag van € 34.658,81 van appellant teruggevorderd. Bij besluit van 26 juli 2005 heeft het College de tegen het besluit van 23 maart 2005 gemaakte bezwaren ongegrond verklaard.
    
    
    Op 5 september 2005 heeft appellant aan de rechtbank Arnhem een fax met de volgende inhoud gezonden: “Zoals telefonisch afgesproken zou ik hierbij in voorlopig beroep willen komen inzake het meegezonden besluit.”. Bij deze fax was gevoegd een afschrift van het besluit van 12 juli 2005.
    
    Bij brief van 7 september 2005 heeft de rechtbank appellant gevraagd aan te geven waarom het beroep buiten de wettelijke termijn is ingediend. De toenmalige gemachtigde van appellant heeft bij brief van 19 september 2005 aan de rechtbank laten weten dat met het beroepschrift werd beoogd beroep in te stellen tegen het besluit van 26 juli 2005, welk besluit daarbij ook is overgelegd.
      
    
      Bij de aangevallen uitspraak heeft de rechtbank het beroep tegen het besluit van 
      26 juli 2005 niet-ontvankelijk verklaard wegens overschrijding van de beroepstermijn. Daarbij heeft de rechtbank overwogen dat het beroep pas is ingesteld bij brief van 
      19 september 2005. 
    
    
    Appellant heeft zich in hoger beroep gemotiveerd tegen deze uitspraak gekeerd.
    
    De Raad komt tot de volgende beoordeling. 
    
    
      Appellant stelt zich primair op het standpunt dat tijdig beroep is ingesteld, nu het beroepschrift binnen de wettelijke termijn is ingediend en slechts per abuis het verkeerde besluit is meegezonden. De Raad volgt appellant daarin niet. Evenals de rechtbank is de Raad van oordeel dat uit het voorlopige beroepschrift van appellant geen andere conclusie kan worden getrokken dan dat het is gericht tegen het daarbij gevoegde besluit van 
      12 juli 2005. Daarbij betrekt de Raad dat in dit beroepschrift geen enkele inhoudelijke duiding van het bestreden besluit is gegeven, zodat de vergissing van appellant voor de rechtbank ook niet kenbaar was. 
    
    
    Het subsidiaire standpunt van appellant houdt in dat, indien wordt geoordeeld dat sprake is van het instellen van beroep buiten de wettelijke termijn, de termijnoverschrijding met toepassing van artikel 6:11 van de Algemene wet bestuursrecht verschoonbaar moet worden geacht, gelet op de medische gesteldheid van appellant - stemmingswisselingen en verwardheid, met name als gevolg van medicijngebruik - in de zomer van 2005. Appellant heeft voor de onderbouwing van dat standpunt verwezen naar de in beroep overgelegde verklaring van zijn huisarts en naar de in hoger beroep overgelegde verklaring van dr. J. Broekroelofs, alsmede naar de inhoud van medische bijsluiters betreffende door appellant destijds gebruikte medicijnen. 
    
    
      De Raad overweegt hieromtrent dat uit de overgelegde medische gegevens niet zonder meer kan worden afgeleid dat appellant vanwege stemmingswisselingen of verwardheid niet in staat was de hier van belang zijnde brieven goed te begrijpen en zijn belangen terzake daarvan voldoende adequaat te behartigen. De verklaring van de huisarts is daarvoor onvoldoende specifiek. Voorts blijkt uit de verklaring van dr. Broekroelofs dat deze geen uitspraak kan doen over de vraag of stemmingswisselingen of verwardheid destijds met ziekte of medicatie te maken hebben gehad. Verder neemt de Raad in aanmerking dat, zo is ter zitting gebleken, appellant voordat hij het beroepschrift van 
      5 september 2005 indiende advies heeft ingewonnen bij een rechtshulpverlener. 
    
    
    Appellant heeft in dit verband nog gesteld dat hij de handelwijze van het College, te weten het bij de besluitvorming uit elkaar trekken van de intrekking en de terugvordering, verwarrend vindt. De Raad acht deze grief niet geheel zonder grond. Gelet evenwel op het gegeven dat appellant binnen de beroepstermijn betreffende het besluit van 26 juli 2005 rechtskundig advies heeft ingewonnen en mede in aanmerking genomen de duidelijke in de besluiten van 12 juli 2005 en 26 juli 2005 opgenomen clausules over de mogelijkheden van bezwaar en beroep, acht de Raad dit onvoldoende voor de conclusie dat de termijnoverschrijding verschoonbaar is. Bij het voorgaande betrekt de Raad ten slotte dat appellant (dan wel zijn toenmalige rechtshulpverlener) niet per ommegaande heeft gereageerd op de brief van de rechtbank van 7 september 2005 teneinde de inzending van het verkeerde besluit recht te zetten. Dat kon ook nog binnen de beroepstermijn, aangezien deze liep tot en met 9 september 2005.
    
    De Raad komt tot de conclusie dat het hoger beroep niet slaagt, zodat de aangevallen uitspraak dient te worden bevestigd. 
    
    De Raad ziet geen aanleiding voor een veroordeling in de proceskosten. 
    
    III. BESLISSING
    
    De Centrale Raad van Beroep;
    
    Recht doende:
    
    Bevestigt de aangevallen uitspraak. 
    
    Deze uitspraak is gedaan door C. van Viegen. De beslissing is, in tegenwoordigheid van L.M. Reijnierse als griffier, uitgesproken in het openbaar op 19 juni 2007.
    
    (get.) C. van Viegen.
    
    (get.) L.M. Reijnierse.
    
    GG230507