ECLI:NL:RVS:2012:BW5644, Raad van State, 04-05-2012, 201012514/1/V4
Raad van State — Uitspraak 
Datum: 2012-05-04 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Bestuursrecht; Vreemdelingenrecht

Samenvatting: Ingevolge art. 8.13, lid 3, aanhef en onder c, van het Vb 2000, voor zover thans van belang, legt de vreemdeling, bij de indiening van de aanvraag, een document over waaruit de duurzame relatie met een vreemdeling, als bedoeld in art. 8.7, lid 1, blijkt. (…) De vreemdeling heeft weliswaar een relatieverklaring overgelegd, als bedoeld in art. 8.13, lid 3, aanhef en onder f, van het Vb 2000, maar hij heeft geen document overgelegd, als bedoeld in art. 8.13, lid 3, aanhef en onder c, van het Vb 2000, zodat de minister zich terecht op het standpunt heeft gesteld dat de vreemdeling niet aan de op hem rustende bewijslast heeft voldaan.

201012514/1/V4.
      Datum uitspraak: 4 mei 2012
    
    
    
      Raad van State
      AFDELING
      BESTUURSRECHTSPRAAK
    
    
    
      Uitspraak met toepassing van artikel 8:54, eerste lid, van de Algemene wet bestuursrecht (hierna: de Awb) op het hoger beroep van:
      […],
      appellant,
    
    
    tegen de uitspraak van de rechtbank 's Gravenhage, nevenzittingsplaats 's Hertogenbosch, van 8 december 2010 in zaak nr. 09/48012 in het geding tussen:
    
    de vreemdeling
    
    en
    
    de minister voor Immigratie en Asiel.
    
     
    1.	Procesverloop
    
    
      Bij besluit van 28 juli 2009 heeft de staatssecretaris van Justitie een aanvraag van de vreemdeling om afgifte van een document als bedoeld in
      artikel 9, eerste lid, van de Vreemdelingenwet 2000, waaruit rechtmatig verblijf als gemeenschapsonderdaan blijkt, afgewezen.
    
    
    Bij besluit van 26 november 2009 heeft de staatssecretaris van Justitie, voor zover thans van belang, het daartegen door de vreemdeling gemaakte bezwaar ongegrond verklaard. Dit besluit is aangehecht.
    
    Bij uitspraak van 8 december 2010, verzonden op dezelfde datum, heeft de rechtbank het daartegen door de vreemdeling ingestelde beroep ongegrond verklaard. Deze uitspraak is aangehecht.
    
    Tegen deze uitspraak heeft de vreemdeling bij brief, bij de Raad van State binnengekomen op 22 december 2010, hoger beroep ingesteld. Deze brief is aangehecht. 
    
    De minister voor Immigratie en Asiel (thans: de minister voor Immigratie, Integratie en Asiel, hierna: de minister) heeft een verweerschrift ingediend.
    
    Vervolgens is het onderzoek gesloten.
    
    
      2.	Overwegingen
      2.1.	Onder de minister wordt tevens verstaan: diens rechtsvoorgangers.
      2.2.	In de enige grief klaagt de vreemdeling, zakelijk weergegeven en voor zover thans van belang, dat de rechtbank heeft miskend dat het begrip duurzame relatie door de minister, gelet op Richtlijn 2004/38/EG van het Europees Parlement en de Raad van 29 april 2004 betreffende het recht van vrij verkeer en verblijf op het grondgebied van de lidstaten voor de burgers van de Unie en hun familieleden, tot wijziging van Verordening (EEG) nr. 1612/68 en tot intrekking van de Richtlijnen 64/221/EEG, 68/360/EEG, 72/194/EEG, 73/148/EEG, 75/34/EEG, 75/35/EEG, 90/365/EEG en 93/96/EEG (PB 2004 L 158; hierna: de richtlijn), te restrictief wordt uitgelegd. Daartoe voert de vreemdeling aan dat er ook sprake kan zijn van een duurzame relatie wanneer er korter dan zes maanden een gezamenlijke huishouding wordt gevoerd. Voorts betoogt de vreemdeling dat, door uitsluitend betekenis toe te kennen aan de inschrijving in de gemeentelijke basisadministratie (hierna: GBA) en andere bewijsmiddelen bij voorbaat uit te sluiten, in strijd wordt gehandeld met de richtlijn en dat ook met andere bewijsmiddelen kan worden aangetoond dat sprake is van een gezamenlijke huishouding voor de duur van zes maanden. 
      2.2.1.	Zoals de Afdeling in de uitspraak van 6 september 2011 in zaak nr. 201009139/1/V4 (www.raadvanstate.nl) heeft overwogen, staat de richtlijn er niet aan in de weg dat een duurzame relatie tussen ongehuwde partners pas wordt aangenomen indien de relatie ten minste zes maanden heeft geduurd en dat in beginsel mag worden verlangd dat gedurende deze termijn een gezamenlijke huishouding is gevoerd. In zoverre faalt het betoog.
      	Voorts heeft de Afdeling overwogen dat de minister, door behoudens omstandigheden als bedoeld in artikel 4:84 van de Awb, uitsluitend een GBA-inschrijving, dan wel de geboorte van een kind uit de relatie, als bewijs van een duurzame relatie te accepteren, gelet op de richtlijn, een te beperkte uitleg aan het begrip 'deugdelijk bewezen duurzame relatie' geeft. 	De klacht van de vreemdeling is dan ook in zoverre terecht voorgedragen, maar de grief kan, gelet op het volgende, niet tot vernietiging van de aangevallen uitspraak leiden.
      2.2.2.	Ingevolge artikel 8.13, derde lid, aanhef en onder c, van het Vreemdelingenbesluit 2000 (hierna: de Vb 2000), voor zover thans van belang, legt de vreemdeling, bij de indiening van de aanvraag, een document over waaruit de duurzame relatie met een vreemdeling, als bedoeld in 
      artikel 8.7, eerste lid, blijkt.  	                     
                   Ingevolge het derde lid, aanhef en onder f, legt de partner, bedoeld in artikel 8.7, vierde lid, een bij regeling van Onze Minister vast te stellen relatieverklaring over.
      2.2.3.	De vreemdeling heeft weliswaar een relatieverklaring overgelegd,  als bedoeld in artikel 8:13, derde lid, aanhef en onder f, van het Vb 2000, maar hij heeft geen document overgelegd, als bedoeld in artikel 8:13, derde lid, aanhef en onder c, van het Vb 2000, zodat de minister zich terecht op het standpunt heeft gesteld dat de vreemdeling niet aan de op hem rustende bewijslast heeft voldaan. 
      2.3.	Verder klaagt de vreemdeling in de enige grief dat de rechtbank niet heeft onderkend dat ongehuwde partners van Unieburgers discriminatoir worden behandeld, nu wat betreft het bestaan van een duurzame relatie op hen een zwaardere bewijslast rust dan op ongehuwde partners van Nederlanders en derdelanders, die ten bewijze van hun relatie slechts een relatieverklaring hoeven te ondertekenen.
      2.3.1.	De hier opgeworpen rechtsvraag heeft de Afdeling eerder, bij uitspraak van 26 april 2012 in zaak nr. 201008207/1/V4 (www.raadvanstate.nl), beantwoord. Overweging 2.5. van die uitspraak, waarbij de Afdeling blijft, is ook in dit geval van toepassing. Hieruit volgt dat de grief faalt. Gelet hierop, alsmede gezien hetgeen hiervoor onder 2.2.3. is overwogen, kan het standpunt van de minister, dat niet is gebleken van een duurzame relatie, de toetsing in rechte doorstaan, zodat niet meer behoeft te worden toegekomen aan de beantwoording van de vraag of zijn standpunt, dat geen sprake is van een exclusieve relatie, in rechte stand kan houden.
      2.4.	Het hoger beroep is kennelijk ongegrond. De aangevallen uitspraak dient, zij het met verbetering van de gronden waarop deze rust, te worden bevestigd.
      2.5.	Voor een proceskostenveroordeling bestaat geen aanleiding.
    
     
    3.	Beslissing
    
    De Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State
    
    Recht doende in naam der Koningin:
    
    bevestigt de aangevallen uitspraak.
    
    Aldus vastgesteld door mr. H.G. Lubberdink, voorzitter, en mr. H. Troostwijk en mr. H.G. Sevenster, leden, in tegenwoordigheid van mr. M.L.M. van Loo, ambtenaar van staat.
    
    
      w.g. Lubberdink
      voorzitter	w.g. Van Loo
      ambtenaar van staat
    
    
    Uitgesproken in het openbaar op 4 mei 2012
    
    
      418.
      Verzonden: 4 mei 2012
    
    
    
      Voor eensluidend afschrift,
      de secretaris van de Raad van State,
    
     
    mr. H.H.C. Visser