ECLI:NL:CRVB:1996:ZB6608, Centrale Raad van Beroep, 10-12-1996, 94/2762 AAW/WAO
Centrale Raad van Beroep — Uitspraak 
Datum: 1996-12-10 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Bestuursrecht; Socialezekerheidsrecht

Samenvatting: De kosten voor het inwinnen van medisch advies bij behandelend cardioloog
         komen voor vergoeding in aanmerking.

94/2762 AAW/WAO
    
    U I T S P R A A K
    
    in het geding tussen:
    
    [appellant], wonende te [woonplaats], appellant,
    
    en
    
    
      het bestuur van de Bedrijfsvereniging voor de
      Bouwnijverheid, gedaagde.
    
    
    I. ONTSTAAN EN LOOP VAN HET GEDING
    
    
      Namens appellant is mr Y. Reichardt, werkzaam bij SRK
      Rechtsbijstand te Zoetermeer, op bij aanvullend
      beroepschrift aangegeven gronden in hoger beroep gekomen
      van een door de rechtbank te Breda onder dagtekening 10
      mei 1994 tussen partijen gegeven uitspraak, waarnaar
      hierbij wordt verwezen.
    
    
    
      Gedaagde is eveneens van deze uitspraak in hoger beroep
      gekomen, doch heeft dit hoger beroep bij brief van 8 mei
      1996 ingetrokken.
    
    
    Partijen hebben nadere stukken ingezonden.
    
    
      Het geding is behandeld ter zitting van de Raad op
      12 november 1996, waar voor appellant is verschenen
      mr Reichardt voornoemd, terwijl gedaagde - zoals tevoren
      bericht - niet is verschenen.
    
    
    II. MOTIVERING
    
    
      Bij de bestreden beslissing van 29 oktober 1992 heeft
      gedaagde geweigerd om de uitkeringen van appellant
      ingevolge de Algemene Arbeidsongeschiktheidswet (AAW) en
      de Wet op de arbeidsongeschiktheidsverzekering (WAO),
      welke laatstelijk werden berekend naar een mate van
      arbeidsongeschiktheid van 25 tot 35%, te verhogen.
    
    
    
      De rechtbank heeft het tegen deze beslissing ingestelde
      beroep ongegrond verklaard voor zover dit betrekking had
      op gedaagdes weigering tot herziening van de uitkering
      ingevolge de WAO en dat beroep gegrond verklaard voor
      zover dit betrekking had op gedaagdes weigering tot
      herziening van de uitkering ingevolge de AAW. Voorts
      heeft de rechtbank in haar uitspraak bepaald dat gedaagde
      een nader besluit neemt ten aanzien van appellants
      verzoek om herziening van de uitkering ingevolge de AAW,
      appellants verzoek om schadevergoeding afgewezen en
      gedaagde veroordeeld in de proceskosten van appellant
      ten bedrage van f 1.470,- te vergoeden door gedaagdes
      bedrijfsvereniging.
    
    
    
      Tijdens de behandeling van het geding in hoger beroep
      heeft gedaagde zijn standpunt in zoverre gewijzigd dat
      appellant op en na 19 april 1991 voor 35 tot 45%
      arbeidsongeschikt in de zin van de WAO wordt geacht.
    
    
    
      Gedaagde heeft appellant op 3 november 1995 een nieuw
      besluit toegezonden waarbij gedaagde de uitkering van
      appellant ingevolge de WAO met ingang van 19 april 1991
      heeft herzien en nader vastgesteld naar een mate van
      arbeidsongeschiktheid van 35 tot 45%.
    
    
    
      Gedaagde heeft de Raad een afschrift van dit besluit
      gezonden en daarbij verzocht naast de bestreden
      beslissing van 29 oktober 1992 ook het besluit van 
      3 november 1995 ten gronde te beoordelen.
    
    
    
      Tijdens de behandeling van het beroep ter zitting van de
      Raad is gebleken dat gedaagde bij brief van 8 mei 1996
      zijn besluit van 3 november 1995 heeft ingetrokken. Nu
      appellant daardoor niet in zijn belangen wordt geschaad
      ziet de Raad hierin aanleiding om het ingetrokken besluit
      niet in zijn beoordeling te betrekken.
    
    
    
      In geding is derhalve de vraag of de bestreden beslissing
      van 29 oktober 1992 in rechte stand kan houden. Op grond
      van het navolgende beantwoordt de Raad die vraag
      ontkennend.
    
    
    
      Gedaagde heeft de Raad bij brief van 8 mei 1996 bericht
      dat appellant, in afwachting van de resultaten van een
      nog in te stellen medisch en arbeidskundig onderzoek,
      vanaf 3 april 1992 voor 80 tot 100% arbeidsongeschikt in
      de zin van de AAW en de WAO wordt beschouwd. Hieruit
      volgt dat gedaagde het in de bestreden beslissing van
      29 oktober 1992 neergelegde standpunt niet langer
      handhaaft. De Raad ziet hierin aanleiding die beslissing
      te vernietigen.
    
    
    
      Naar het oordeel van de Raad kan ook de aangevallen
      uitspraak niet in stand kan blijven. De Raad wijst er in
      dit verband op dat het hem is opgevallen dat de rechtbank
      in het dictum van haar uitspraak heeft nagelaten de
      bestreden beslissing van 29 oktober 1992 te vernietigen
      voor zover daarbij geweigerd is appellants uitkering
      ingevolge de AAW te herzien. Voorts heeft de rechtbank
      verzuimd gedaagde te veroordelen tot vergoeding van het
      griffierecht. De Raad acht het daarom aangewezen de
      aangevallen uitspraak in zijn geheel vernietigen.
    
    
    
      De Raad acht geen termen aanwezig te voldoen aan het
      verzoek van appellants gemachtigde om overwegingen ten
      overvloede te wijden aan de vraag of gedaagde bij de
      bestreden beslissing appellants resterende
      verdiencapaciteit op juiste wijze heeft vastgesteld.
      Daarbij is in aanmerking genomen dat deze vraag ten volle
      aan de orde kan komen tijdens de behandeling van een
      eventueel toekomstig beroep ingeval appellant een nader
      besluit zou nemen omtrent appellants mate van
      arbeidsongeschiktheid.
    
    
    
      Met betrekking tot de proceskosten overweegt de Raad het
      volgende.
    
    
    
      De Raad acht termen aanwezig om op grond van artikel 8:75
      van de Algemene wet bestuursrecht gedaagde te veroordelen
      in de proceskosten van appellant in beroep en in hoger
      beroep.
    
    
    
      De vergoeding voor de kosten van rechtsbijstand in eerste
      aanleg begroot de Raad overeenkomstig de begroting van de
      rechtbank op f 1.420,-. In hoger beroep begroot de Raad
      deze kosten op f 2.130,-.
    
    
    
      Namens appellant is tevens verzocht om vergoeding van de
      kosten die appellant in beroep heeft gemaakt in verband
      met het inwinnen van inlichtingen bij zijn behandelend
      cardioloog ad f 50,-. Naar het oordeel van de Raad komen
      deze kosten voor vergoeding in aanmerking.
    
    
    
      Ten slotte heeft appellant verzocht om vergoeding van de
      in beroep gemaakte kosten voor het inwinnen van advies
      bij de medisch adviseur J.H.C.M. Fouchier. Blijkens een
      ter zitting van de Raad overgelegde specificatie
      bedroegen deze kosten f 447,-, zijnde 3 uren à f 149,-.
      De Raad is van oordeel dat ook deze kosten in beginsel
      voor vergoeding in aanmerking komen, nu aan dat advies
      een (zich onder de gedingstukken bevindend) schriftelijk
      verslag van deze medisch adviseur ten grondslag ligt,
      zoals artikel 1 onder b van het Besluit proceskosten
      bestuursrecht, Stb. 1993, 763 (hierna: Bpb) eist.
      Overeenkomstig het bepaalde in artikel 1.1.III van het
      Besluit tarieven in strafzaken, naar welk besluit het Bpb
      verwijst, worden deze kosten forfaitair vergoed tot een
      bedrag van f 349,80, zijnde 3 uur à f 116,60.
    
    
    
      Gelet op hetgeen hiervoor is overwogen alsmede op het
      bepaalde in de artikelen 24 en 25, eerste lid van de
      Beroepswet, stelt de Raad ten slotte vast dat het door
      appellant zowel in eerste aanleg als in hoger beroep
      gestorte griffierecht door gedaagde dient te worden
      vergoed.
    
    
    Beslist wordt als volgt.
    
    III. BESLISSING
    
    De Centrale Raad van Beroep,
    
    Recht doende:
    
    
      Vernietigt de aangevallen uitspraak, alsmede de bestreden
      beslissing;
      Veroordeelt gedaagde in de proceskosten van appellant in
      beroep tot een bedrag groot ƒ 1.819,80 en in hoger beroep
      tot een bedrag groot ƒ 2.130,-, te betalen door gedaagdes
      bedrijfsvereniging;
      Verstaat dat gedaagdes bedrijfsvereniging aan appellant
      het gestorte recht van ƒ 175,- vergoedt.
    
    
    
      Aldus gegeven door mr K.J.S. Spaas als voorzitter en
      mr M.M. van der Kade en mr R.M. van Male als leden, in
      tegenwoordigheid van mr A.W.M. van Bommel als griffier en
      uitgesproken in het openbaar op 10 december 1996.
    
    
    (get.) K.J.S. Spaas.
    
    (get.) A.W.M. van Bommel.