ECLI:NL:RVS:2003:AI1792, Raad van State, 03-09-2003, 200301249/1
Raad van State — Uitspraak 
Datum: 2003-09-03 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Bestuursrecht; Omgevingsrecht

Samenvatting: Bij besluit van 20 maart 2001 heeft appellant aan [vergunninghoudster] vrijstelling en bouwvergunning verleend voor de uitbreiding van een herstelinrichting voor motorvoertuigen op het perceel Koningin [locatie] te [plaats] (hierna: het perceel).

200301249/1.
      Datum uitspraak: 3 september 2003
    
    
    
      AFDELING
      BESTUURSRECHTSPRAAK
    
    
    Uitspraak op het hoger beroep van:
    
    
      het college van burgemeester en wethouders van Amerongen,
      appellant,
    
    
    tegen de uitspraak van de rechtbank te Utrecht van 14 januari 2003 in het geding tussen:
    
    [verzoeker], wonend te [woonplaats]
    
    en
    
    appellant.
    
    1.    Procesverloop
    
    Bij besluit van 20 maart 2001 heeft appellant aan [vergunninghoudster] vrijstelling en bouwvergunning verleend voor de uitbreiding van een herstelinrichting voor motorvoertuigen op het perceel Koningin [locatie] te [plaats] (hierna: het perceel).
    
    Bij besluit van 6 november 2001 heeft appellant het daartegen door [verzoeker] gemaakte bezwaar ongegrond verklaard en het besluit van 20 maart 2001, onder aanvulling van de motivering, gehandhaafd.
    
    Bij uitspraak van 14 januari 2003, verzonden op 15 januari 2003, heeft de rechtbank te Utrecht (hierna: de rechtbank) het daartegen door [verzoeker] ingestelde beroep gegrond verklaard en de bestreden beslissing op bezwaar vernietigd. Deze uitspraak is aangehecht.
    
    Tegen deze uitspraak heeft appellant bij brief van 21 februari 2003, bij de Raad van State ingekomen op 24 februari 2003, hoger beroep ingesteld. Deze brief is aangehecht.
    
    
      Bij brief van 7 april 2003 heeft [verzoeker] van antwoord gediend.
      [vergunninghoudster] heeft bij brief van 18 april 2003 een reactie ingediend.
    
    
    De Afdeling heeft de zaak ter zitting behandeld op 15 juli 2003, waar appellant, vertegenwoordigd door mr. M. van Hal-Scheffer, advocaat te Utrecht, en [verzoeker] in persoon, bijgestaan door mr. J.A. Wols, gemachtigde, zijn verschenen.
    
    2.    Overwegingen
    
    2.1.    Het perceel is ingevolge het ter plaatse geldende bestemmingsplan “Bedrijventerrein” bestemd voor “Bedrijven”. Voor wat betreft de relevante planvoorschriften wordt verwezen naar de aangevallen uitspraak.
    
    2.2.    Appellant betoogt dat de rechtbank heeft miskend dat de uitbreiding van de herstelinrichting als een zelfstandig onderdeel van het bedrijf kan worden aangemerkt, op welk onderdeel categorie 3 van de van het bestemmingsplan deel uitmakende Staat van inrichtingen van toepassing is en dat daarvoor vrijstelling, als bedoeld in artikel 2.1.3a van de voorschriften kan worden verleend.
    
    2.3.    Dit betoog faalt. De Afdeling onderschrijft het oordeel van de rechtbank – en de overwegingen die aan dit oordeel ten grondslag liggen – dat, nu het een uitbreiding betreft van een bedrijf waarop categorie 4 van de Staat van inrichtingen van toepassing is, op deze uitbreiding dezelfde categorie (4) van toepassing is. Ook de Afdeling is van oordeel dat de uitbreiding in functioneel en bouwkundig opzicht deel uitmaakt van het bestaande (garage)bedrijf. De omstandigheid dat in het bedrijfspand te onderscheiden bedrijfsactiviteiten plaatsvinden, doet daaraan niet af.
    
    2.3.1.    Appellant heeft nog een beroep gedaan op de uitspraak van de Afdeling van 4 december 2002, inzake nr. 200201191/1. Dit beroep faalt, reeds omdat de omschrijving van een niet-zelfstandig onderdeel van het daar gevestigde bedrijf door de Afdeling is gegeven in het kader van de vraag of de detailhandelsactiviteiten als ondergeschikte activiteiten van de ter plaatse toegestane handels- en bedrijfsactiviteiten kunnen worden aangemerkt. Deze situatie doet zich hier niet voor.
    
    2.4.    Het oordeel van de rechtbank dat appellant geen toepassing heeft kunnen geven aan de in artikel 2.1.3a neergelegde vrijstellingsbevoegdheid, is juist. De rechtbank heeft derhalve de op grond daarvan verleende, in bezwaar gehandhaafde, bouwvergunning terecht vernietigd.
    
    2.5.    Het hoger beroep is ongegrond. De aangevallen uitspraak moet worden bevestigd.
    
    2.6.    Voor een proceskostenveroordeling bestaat geen aanleiding.
    
    3.    Beslissing
    
    De Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State
    
    Recht doende in naam der Koningin:
    
    bevestigt de aangevallen uitspraak.
    
    Aldus vastgesteld door mr. F.P. Zwart, Voorzitter, en mr. B.J. van Ettekoven en mr. A.W.M. Bijloos, Leden, in tegenwoordigheid van mr. C.E.C.M. van Roosmalen, ambtenaar van Staat.
    
    
      w.g. Zwart    w.g. Van Roosmalen
      Voorzitter    ambtenaar van Staat
    
    
    Uitgesproken in het openbaar op 3 september 2003
    
    53-412.