ECLI:NL:RBARN:1999:AA3699, Rechtbank Arnhem, 28-10-1999, 98/1411
Rechtbank Arnhem — Uitspraak 
Datum: 1999-10-28 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Bestuursrecht

Samenvatting: -

465 /                                                                                                                                Kamer II
      nadeelcompensatieregeling schadeclaim
    
    
    
      Arrondissementsrechtbank te Arnhem
      Enkelvoudige Kamer Bestuursrecht
      Reg.nr.: 98/1411
    
    
    UITSPRAAK
    
    in het geding tussen: 
    
    
      A te B, eiser,
      en
      de Dijkstoel van het Polderdistrict Tieler- en Culemborgerwaarden 
      te Geldermalsen, verweerder.
    
    
    
    
    1. Aanduiding bestreden besluit
    
    Besluit van verweerder van 18 juni 1998.
    
    2. Feiten en procesverloop
    
    
      Op 14 april 1998 is namens eiser, vennoot van Autobedrijf A v.o.f. te B, aan verweerder verzocht om een vergoeding van f 30.000,- toe te kennen voor de omzetschade die 
      eiser stelt te hebben geleden door de dijkverbeterings-
      werkzaamheden die in de periode april 1996 tot en met september 
      1996 hebben plaatsgevonden in het dijkvak Vuren-Gorinchem.
    
    
    
      Bij besluit van 22 april 1998 heeft verweerder bepaald dat eisers 
      aanvraag niet in behandeling zal worden genomen.
    
    
    
      Namens eiser is op 19 mei 1998 tegen dat besluit bezwaar 
      gemaakt.
    
    
    
      Bij brief van 12 juni 1998 is eisers bezwaarschrift voorgelegd aan 
      de secretaris van de schadebeoordelingscommissie.
    
    
    
      Bij het hierboven aangeduide besluit van 18 juni 1998 heeft 
      verweerder het bezwaarschrift ongegrond verklaard.
    
    
    
      Namens eiser heeft mr. H. Steehouwer, advocaat te Gorinchem, op 
      29 juli 1998 tegen dit besluit beroep ingestel-d.
    
    
    
      Verweerder heeft op 11 september 1998 een verweer-schrift 
      ingediend.
    
    
    
      Het beroep is behandeld ter zitting van de rechtbank van 10 
      augustus 1999, waar eiser is verschenen, bijgestaan door mr. H. 
      Steehouwer, en waar verweerder zich heeft doen vertegen-
      woordigen door mr. F.J.P. Delissen, advocaat te Nijmegen, 
      alsmede T.P.J. Mulder en G.H. Wiltink, medewerkers van 
      verweerder.
    
    
    3. Overwegingen
    
    
      In dit geding moet worden beoordeeld of het bestreden besluit, 
      waarbij verweerder de bezwaren tegen het besluit van 22 april 
      1998 ongegrond heeft verklaard, de rechterlijke toetsing kan 
      doorstaan.
    
    
    
      In zijn besluit van 22 april 1998 heeft verweerder, voor zover van 
      belang, eisers aanvraag - naar de rechtbank ter zitting is gebleken - 
      afgewezen omdat de termijn voor het indienen van een verzoek om 
      schadevergoeding ingevolge artikel 4 van de 
      Nadeelcompensatieregeling Polderdistrict Tieler- en 
      Culemborgerwaarden (hierna: Nadeelcompensatieregeling) is 
      verstreken.
    
    
    
      Aan het bestreden besluit ligt eveneens ten grondslag dat eisers 
      verzoek om schadevergoeding niet tijdig is ingediend. Gelet hierop 
      heeft verweerder wederom geen noodzaak gezien om eisers 
      aanvraag aan de schadebeoordelingscommissie voor te leggen.
    
    
    
      Eiser kan zich met dit besluit niet verenigen en stelt zich op het 
      standpunt dat zijn aanvraag om schadevergoeding tijdig is 
      ingediend zodat verweerder in strijd met de Nadeelcompensatie-
      regeling heeft gehandeld door eisers verzoek om schade-
      vergoeding niet voor te leggen aan de adviescommissie.
      Eiser stelt voorts dat verweerder zowel in het primaire besluit als in 
      de beslissing op bezwaar ten onrechte geen melding heeft gemaakt 
      van de mogelijkheid bezwaar dan wel beroep aan te tekenen.
    
    
    De rechtbank overweegt als volgt.
    
    
      In artikel 1 van de Deltawet grote rivieren (hierna: Dgr) is, voor 
      zover hier van belang, bepaald dat deze wet van toepassing is op 
      de uitvoering van werken voor:
      a. de versterking van de dijkvakken, opgenomen in de bij deze wet 
      behorende lijst; en
      b. de aanleg of de versterking van de kaden, aangegeven op de bij 
      deze wet behorende lijst met bijbehorende kaarten.
    
    
    
      In artikel 7 van de Dgr is vervolgens bepaald dat, voor zover blijkt 
      dat een belanghebbende ten gevolge van de uitvoering van een 
      werk als bedoeld in artikel 1 schade lijdt of zal lijden welke 
      redelijkerwijs niet of niet geheel te zijnen laste behoort te blijven en 
      waarvan de vergoeding niet of niet voldoende op andere wijze is 
      verzekerd, het bestuursorgaan dat tot de uitvoering van het werk 
      overgaat, aan die belang-hebbende een naar billijkheid te bepalen 
      schadevergoeding toekent.
    
    
    
      Ingevolge artikel 59, eerste lid, van de Waterschapswet is, ten 
      aanzien van onderwerpen waarin door een wet, een algemene 
      maatregel van bestuur of een provinciale verordening is voorzien, 
      het waterschapsbestuur bevoegd tot het maken van verordeningen 
      voorzover deze verordeningen met die hogere regelingen niet in 
      strijd zijn.
    
    
    
      In 1996 is de Nadeelcompensatieregeling van verweerder van 
      kracht geworden. 
    
    
    
      Op grond van artikel 2, eerste lid, aanhef en onder b, van deze 
      Nadeelcompensatieregeling kan een belanghebbende die schade 
      lijdt of zal lijden als gevolg van het aanleggen, wijzigen of 
      onderhouden van waterstaatswerken bij verweerder een aanvraag 
      tot verlening van een schadevergoeding indienen.
    
    
    
      Ingevolge artikel 4, eerste lid, aanhef en onder b, van de 
      Nadeelcompensatieregeling kan een aanvraag als bedoeld in 
      artikel 2 worden ingediend gedurende een termijn van uiterlijk zes 
      weken, te rekenen vanaf het moment dat de werkzaamheden als 
      bedoeld in artikel 2, eerste lid, aanhef en onder b, zijn uitgevoerd.
      In het tweede lid van dit artikel is bepaald dat, indien de schade 
      zich niet binnen de in het eerste lid genoemde termijn manifesteert, 
      de aanvraag kan worden ingediend gedurende een termijn van 
      uiterlijk zes weken nadat de aanvrager het ontstaan van de schade 
      redelijkerwijs heeft kunnen constateren.
    
    
    
      Eerst ter zitting heeft eiser -naar de rechtbank begrijpt- aangevoerd 
      dat artikel 4 van de Nadeelcompensatieregeling wegens strijd met 
      artikel 7 van de Dgr onverbindend dient te worden verklaard omdat 
      in artikel 4 van de Nadeelcompensatie-regeling -anders dan in 
      artikel 7 van de Dgr- een termijn wordt gesteld voor het indienen 
      van een verzoek om schade-vergoeding.
    
    
    
      Naar het oordeel van de rechtbank treft deze stelling doel.
      Zij overweegt daartoe als volgt.
    
    
    
      Vooropgesteld dient te worden dat de door eiser gestelde schade in 
      beginsel een gevolg is van door verweerder verrichte dan wel aan 
      hem toe te rekenen werkzaamheden in het kader van de uitvoering 
      van een werk als bedoeld in artikel 1 van de Dgr. Het betreft hier 
      derhalve schade in de zin van artikel 7 van de Dgr.
    
    
    
      Vaststaat dat verweerder een Nadeelcompensatieregeling heeft 
      vastgesteld, in welke regeling procedurebepalingen zijn 
      opgenomen met betrekking tot verzoeken om schadevergoeding. 
      Verweerder heeft eisers verzoek aan de Nadeelcompensatie-
      regeling getoetst en vervolgens met toepassing van artikel 4 
      afgewezen wegens overschrijding van de indieningstermijn.
    
    
    
      De rechtbank is van oordeel dat noch in de Deltawet grote rivieren 
      noch in enige andere wet het indienen van een verzoek om 
      schadevergoeding als bedoeld in artikel 7 van de Dgr aan een 
      termijn is gebonden. Voor zover het Gecombineerd College van het 
      Polderdistrict Tieler- en Culemborgerwaarden al bevoegd was om 
      ten aanzien van schade als bedoeld in artikel 7 van de Dgr nadere 
      regels te stellen, mogen deze regels in ieder geval niet in strijd zijn 
      met artikel 7 van de Dgr. Nu de Dgr geen termijnen kent voor het 
      indienen van de aanvraag is artikel 4 van de 
      Nadeelcompensatieregeling in strijd met artikel 7 van de Dgr. 
      Verweerder had artikel 4 van de Nadeelcompensatieregeling dan 
      ook buiten toepassing moeten laten, zodat het bestreden besluit 
      wegens strijd met de wet moet worden vernietigd.
    
    
    
      Nu het beroep reeds om die reden gegrond is, behoeven de 
      overige gronden van beroep verder geen bespreking.
    
    
    
      De rechtbank acht termen aanwezig om toepassing te geven aan 
      artikel 8:75 van de Awb en verweerder te veroordelen in de door 
      eiser gemaakte proceskosten, welke zijn begroot op ? 1.420,-. Van 
      andere kosten is de rechtbank in dit verband niet gebleken.
    
    
    
      Het vorenstaande leidt de rechtbank, mede gelet op artikel 8:74 
      van de Awb, tot de volgende beslissing.
    
    
    
    4. Beslissing
    
    De rechtbank
    
    
      verklaart het beroep gegrond;
      vernietigt het bestreden besluit;
      bepaalt dat verweerder een nieuw besluit dient te nemen met 
      inachtneming van hetgeen in deze uitspraak is overwogen;
      veroordeelt verweerder in de proceskosten van eiser ten bedrage 
      van f  1.420,-;
      wijst het Polderdistrict Tieler- en Culemborgerwaarden aan als de 
      rechtspersoon die deze kosten aan eiser dient te vergoeden;
      bepaalt voorts dat het Polderdistrict Tieler- en
      Culemborgerwaarden aan eiser het door hem betaalde griffierecht 
      ad f 420,- vergoedt.
    
    
    
    
      Aldus gegeven door mr. W.P.C.G. Derksen, rechter, en in het 
      openbaar uitgesproken op 28 oktober 1999, in tegenwoor-dig-heid 
      van mr. D.S.M. Bak als griffier.
    
    
    De griffier,                     De rechter, 
    
    
    
      Tegen deze uitspraak staat, behoudens het bepaalde in artikel 6:24 
      juncto 6:13 van de Awb, binnen zes weken na de dag van 
      verzending hiervan, voor belanghebbenden hoger beroep open bij 
      de Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State, Postbus 
      20019, 2500 EA 's Gravenhage.
    
    
    
      Verzonden op: 28 oktober 1999
      Coll: