ECLI:NL:RBALM:2000:AA5480, Rechtbank Almelo, 07-04-2000, 37334 KG ZA 86 - 2000
Rechtbank Almelo — Uitspraak 
Datum: 2000-04-07 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Civiel recht

Samenvatting: -

ARRONDISSEMENTSRECHTBANK TE ALMELO
      Kort Geding
      zaaknummer: 37334 kg za 86 van 2000. 
      datum uitspraak: 7 april 2000  (mcg)
    
    
    
    
      de besloten vennootschap met beperkte aansprakelijkheid K&C Textiles B.V.,
      gevestigd  te Blaricum, kantoorhoudende te Amsterdam,
      eiseres,
      hierna te noemen K&C Textiles ,
      procureur: mr T.J. van Drooge,
      advocaat: mr M.L.M. Frantzen (Ouderkerk a/d Amstel),
    
    
    tegen
    
    
      de besloten vennootschap met beperkte aansprakelijkheid Buttonboss B.V.,
      gevestigd en kantoorhoudende te Enschede,
      gedaagde,
      hierna te noemen Buttonboss ,
      advocaat: mr J.F.M.J. Mathijsen (Amsterdam).
    
    
    De president van de arrondissementsrechtbank te Almelo, rechtdoende in kort geding.
    
    Gehoord partijen en gezien de stukken;
    
    Overweegt ten aanzien (van):
    
    het verloop van de procedure:
    
    1.	K&C Textiles heeft gevorderd overeenkomstig het slot van de in deze zaak uitgebrachte dagvaarding. Ter zitting heeft zij haar standpunten doen toelichten door haar advocaat, waarbij deze pleitnotities heeft gehanteerd. Namens gedaagde is verweer gevoerd. Daarbij zijn eveneens pleitnotities gehanteerd. Tenslotte hebben partijen na verder debat de stukken van het geding overgelegd en vonnis gevraagd.
    
    waarvan kan worden uitgegaan:
    
    
      2.	Door de Stichting Sail Amsterdam (SSA) zijn gesprekken gevoerd met zowel Buttonboss als met K&C Textiles over toestemming voor de verkoop van caps op het terrein van het evenement Sail 2000. SSA heeft besloten die toestemming aan K&C Textiles te verlenen. Buttonboss houdt zich bezig met de import van caps en met het bedrukken en borduren daarvan met logo’s voor reclamedoeleinden. K&C Textiles heeft aan Buttonboss opdrachten verstrekt tot het vervaardigen van caps, waaronder caps voor het evenement Sail 2000, welke opdrachten Buttonboss heeft aangenomen. Buttonboss heeft caps voor diverse klanten van K&C Textiles aan K&C Textiles geleverd. K&C Textiles heeft zich tegenover Buttonboss beklaagd over de kwaliteit van een deel van de geleverde caps. Hierover is vervolgens over en weer gecorrespondeerd, in welke correspondentie Buttenboss K&C Textiles onder meer een ordinaire wanbetaler heeft genoemd. 
      3.	Van (een gedeelte van) deze correspondentie zijn afschriften verstuurd door Buttonboss aan enige zakelijke relaties van K&C Textiles. K&C Textiles heeft Buttonboss een termijn gesteld om de uitlating dat zij een ordinaire wanbetaler is te onderbouwen. Buttonboss heeft hieraan geen gevolg gegeven.
    
    
    de standpunten van partijen:
    
    4.	K&C Textiles vordert Buttonboss te veroordelen tot het afgeven van een ondertekende verklaring gesteld op haar briefpapier met de navolgende tekst:
    
    
      “De president van de rechtbank te Almelo heeft bij vonnis in kort geding van (datum) Buttonboss veroordeeld tot het afgeven van de volgende verklaring:
      ten onrechte heb ik de vennootschap K&C Textiles B.V. te Amsterdam, ervan beschuldigd een ordinaire wanbetaler te zijn. Deze beschuldiging heb ik op verzoek van K&C Textiles niet kunnen waarmaken of kunnen onderbouwen. Ik moet dan ook toegeven dat mijn beschuldiging  volstrekt onjuist is”;
    
    
    5.	Subsidiair wordt het aan de kort geding rechter overgelaten om in plaats van deze tekst een tekst “nader vast te stellen”. Daarnaast vordert K&C Textiles Buttonboss te gebieden zich te onthouden van het geven aan derden van onjuiste, niet geverifieerde informatie over K&C Textiles, dit op straffe van een dwangsom.
    
    6.	K&C Textiles baseert haar vorderingen op de hiervoor vastgestelde feiten en stelt dat sprake is van onrechtmatig handelen en van dreigend onrechtmatig handelen door Buttonboss jegens K&C Textiles, tengevolge waarvan de eer en goede naam van K&C Textiles zijn c.q. dreigen te worden aangetast. Tegelijkertijd is sprake van oneerlijke en (dus) onrechtmatige mededinging.
    
    7.	Buttonboss bestrijdt dat K&C door haar uitlating dat K&C een ordinaire wanbetaler  is, in haar eer en goede naam is en kan zijn aangetast. Buttonboss mocht K&C immers gerechtvaardigd een wanbetaler noemen, omdat K&C weigerde de afgekeurde caps ondanks het eigendomsvoorbehoud te retourneren danwel te voldoen aan haar betalingsverplichting. Daarnaast is de genoemde uitlating van Buttonboss door Buttonboss niet verstrekt aan derden. De wel door Buttonboss verzonden correspondentie is verstuurd op uitdrukkelijk verzoek van The Licensing Channel (LTC), dit zonder verkeerde bedoelingen. Buttonboss bestrijdt verder ook dat sprake is van het vereiste spoedeisende belang. 
    
    de beoordeling van het geschil:
    
    8.	Een spoedeisend belang aan de zijde van K&C Textiles wordt voorshands aangenomen omdat zij middels dit kort geding een einde wenst te maken aan het door haar gestelde onrechtmatige handelen en ook  met dit kort geding wordt beoogd om dreigend onrechtmatig handelen te voorkomen. Het desbetreffende verweer van Buttonboss faalt dan ook.
    
    9.	Aannemelijk is geworden dat Buttonboss de tussen haar en K&C Textiles gevoerde correspondentie aan derden, te weten aan TLC en aan SSA, heeft gefaxed. Dit echter met uitzondering van de brief met de uitlating van Buttonboss dat K&C Textiles een wanbetaler is. In de wel verstrekte correspondentie laat Buttonboss zich in onmiskenbaar onbehoorlijke bewoordingen uit over K&C Textiles. Naast uitlatingen als “absolute mierenneuker”, “vervelende kwal” en “druiloren”  wordt onder meer vermeld dat Buttonboss door K&C Textiles wordt geterroriseerd, zij al in een vroeg stadium door collega’s en relaties was gewaarschuwd voor een samenwerking met K&C Textiles alsmede dat K&C Textiles niet op een open en eerlijke manier zaken pleegt te doen.
    
    10.	Voorshands oordelend is de door Buttonboss aan enkele derden overgelegde correspondentie ten aanzien van K&C Textiles beledigend en nodeloos krenkend van inhoud en strekking. Niet valt uit te sluiten dat K&C Textiles daardoor in haar goede naam is geschaad. 
    
    11.	Dat er tevens sprake van zou zijn dat Buttonboss heeft gehandeld vanuit haar positie als concurrent van K&C Textiles en (dus) van oneerlijke mededinging is onvoldoende aannemelijk geworden. De correspondentie is immers op verzoek van de LTC verzonden. Niet onaannemelijk is dat de afbeelding van een cap met het Sail 2000-logo in de brochure (voorpagina) van Buttonboss is geplaatst om juist de mogelijkheden en de vakbekwaamheid van Buttonboss te tonen. Dit te meer daar er caps met diverse logo’s op de voorpagina van die brochure  staan vermeld.
    
    12.	Niet is aannemelijk geworden dat de brief waarin eiseres een ordinaire wanbetaler wordt genoemd door gedaagde aan derden is verstrekt. De vordering omtrent de voorgestelde danwel nader aan te passen rectificatie van deze uitlating dient om deze reden te worden afgewezen.
    
    13.	Kijkend naar de tekst van de tweede vordering, is ondanks voormelde beledigende en krenkende inhoud niet komen vast te staan dat er in de door Buttenboss aan de derden LTC en SSA verschafte gegevens daarnaast sprake is van onjuiste, niet geverifieerde informatie, waartoe de tweede vordering van K&C Textiles zich immers uitdrukkelijk beperkt. Kennelijk wenst K&C Textiles van voormelde andere beledigingen in rechte geen werk te maken. De conclusie moet dan ook zijn dat ook deze tweede vordering niet voor toewijzing vatbaar is.
    
    14.	De vorderingen zullen dus worden afgewezen en K&C Textiles zal, als de in het ongelijk gestelde partij, worden veroordeeld in de kosten van dit geding.
    
    
    RECHTDOENDE IN KORT GEDING:
    
    Wijst af  het gevorderde;
    
    Veroordeelt K&C Textiles in de kosten van dit geding, tot op deze uitspraak aan de zijde van Buttonboss begroot op f. 400,- voor verschotten  en f. 1500,- wegens het salaris van de advocaat.
    
    Aldus gewezen te Almelo door mr Koopmans, president en uitgesproken ter openbare terechtzitting van 7 april 2000, in tegenwoordigheid van de griffier.