ECLI:NL:GHSGR:2000:AD9901, Gerechtshof 's-Gravenhage, 17-07-2000, 1005002698
Gerechtshof 's-Gravenhage — Uitspraak 
Datum: 2000-07-17 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Strafrecht

Samenvatting: Medeplegen van doodslag en Medeplegen van opzettelijke vrijheidsberoving.
        Een bekennende verklaring bij politie niet als bewijsmiddel gebruikt (na bewijsverweer dat die bekennende verklaring niet in vrijheid is afgelegd).
        6 jaar gevangenisstraf.

rolnummer 		2200003899
      parketnummer		1005002698
      datum uitspraak	17 juli 2000
      tegenspraak
    
    
    
    
      GERECHTSHOF TE ‘s-GRAVENHAGE
      meervoudige kamer voor strafzaken
    
    
    
    ARREST
    
    gewezen op het hoger beroep, ingesteld door de verdachte en de officier van justitie tegen het vonnis van de arrondissementsrechtbank te Rotterdam van 18 december 1998 in de strafzaak tegen
    
    
      	[verdachte]
      	geboren te [plaats] (Marokko) op [...] 1977,
      	thans gedetineerd in de penitentiaire inrichting "De Schie" te Rotterdam.
    
    
    
    Onderzoek van de zaak
    
    Dit arrest is gewezen naar aanleiding van het onderzoek op de terechtzittingen in eerste aanleg en het onderzoek op de terechtzittingen in hoger beroep van 28 mei 1999, 5 juli 1999, 1 oktober 1999, 26 november 1999, 10 maart 2000, 12 mei 2000 en 3 juli 2000.
    
    
    Beoordeling van het vonnis
    
    Het vonnis waarvan beroep kan niet in stand blijven omdat het hof zich daarmee niet verenigt.
    
    
    Vrijspraak
    
    
      Naar het oordeel van het hof is niet bewezen hetgeen aan de verdachte onder 1 primair is tenlastegelegd.
      De verdachte moet derhalve hiervan worden vrijgesproken.
    
    
    
    Bewezenverklaring
    
    Het hof acht wettig en overtuigend bewezen dat de verdachte het onder 1 subsidiair en 2 tenlastegelegde heeft began op de wijze als is vermeld in de hierna ingevoegde bijlage die van dit arrest deel uitmaakt.
    
    Bijlage:
    
    
      1.
      hij op of omstreeks 19 november 1997 te Rotterdam, tezamen en in vereniging met anderen, opzettelijk een persoon genaamd [slachtoffer] van het leven heeft beroofd, immers hebben verdachte en zijn mededaders opzettelijk met kracht die meermalen geschopt en/ og getrapt en/ of geslagen en/ of gestompt en die [slachtoffer] vervolgens in het water van de Bergsingel gegooid zodat [slachtoffer] tengevolge van de door hem opgelopen verwonding(en) of verdrinking is overleden;
    
    
    
      2.
      hij op 19 november 1997 te Rotterdam, tezamen en in vereniging met anderen, opzettelijk een persoon genaamd [slachtoffer] wederrechtelijk van de vrijheid heeft beroofd en beroofd gehouden, immers heeft hij, verdachte tezamen en in vereniging met anderen die [slachtoffer] belet een woning aan de [adres] te verlaten;
    
    
    
      Hetgeen meer of anders is tenlastegelegd, is niet bewezen. De verdachte moet daarvan worden vrijgesproken.
      Voorzover in de bewezenverklaarde tenlastelegging taal- en/of schrijffouten voorkomen, zijn deze in de bewezenverklaring verbeterd. Blijkens het verhandelde ter terechtzitting is de verdachte daardoor niet geschaad in de verdediging.
    
    
    
    Bewijsvoering
    
    Het hof grondt zijn overtuiging dat de verdachte het bewezenverklaarde heeft begaan op de feiten en omstandigheden die in de bewijsmiddelen zijn vervat en die reden geven tot de bewezenverklaring.
    
    De bewijsmiddelen zullen in die gevallen waarin de wet aanvulling van het arrest met de bewijsmiddelen vereist in een aan dit arrest gehechte bijlage worden opgenomen.
    
    Bewijsverweer
    
    
      Ter zitting van dit hof in hoger beroep van 3 juli 2000 heeft de raadsman van de verdachte bepleit dat de bekennende verklaring van de verdachte bij de politie afgelegd op 6 juli 1998 (verklaring V 2/4 dossier), moet worden uitgesloten van het bewijs, nu niet gezegd kan worden dat deze verklaring in vrijheid is afgelegd.
      Wat hier ook van zij, het hof zal deze bekennende verklaring niet als bewijsmiddel gebruiken.
    
    
    
    Strafbaarheid van het bewezenverklaarde
    
    Het bewezenverklaarde levert op:
    
    1 subsidiair.	Medeplegen van doodslag.
    
    2. 	Medeplegen van opzettelijk iemand wederrechtelijk van de vrijheid beroven/beroofd houden.
    
    
    Strafbaarheid van de verdachte
    
    
      Er is geen omstandigheid aannemelijk geworden die de strafbaarheid van de verdachte uitsluit.
      De verdachte is dus strafbaar.
    
    
    
    Strafmotivering
    
    De verdachte is in eerste aanleg terzake van het onder 1 subsidiair en 2 tenlastegelegde veroordeeld tot een gevangenisstraf voor de tijd van zes jaren met aftrek van voorarrest.
    
    De advocaat-generaal heeft gevorderd dat de verdachte terzake van het onder 1 primair en 2 tenlastegelegde zal worden veroordeeld tot een gevangenisstraf voor de tijd van negen jaren met aftrek van voorarrest.
    
    Het hof heeft in hoger beroep de op te leggen straf bepaald op grond van de ernst van de feiten, de omstandigheden waaronder deze zijn begaan en op grond van de persoon en de persoonlijke omstandigheden van de verdachte zoals daarvan is gebleken uit het onderzoek ter terechtzitting.
    
    
      Daarbij is in het bijzonder het volgende in aanmerking genomen.
      De verdachte heeft zich schuldig gemaakt aan medeplegen van wederrechtelijke vrijheidsberoving en doodslag.
      De verdachte heeft samen met anderen systematisch geweld toegepast op het slachtoffer. Het slachtoffer, beschuldigd van diefstal, is door de verdachte en diens mededaders tegen zijn wil langdurig vastgehouden en er is door middel van grof geweld gepoogd het slachtoffer de diefstal te laten bekennen. Hierbij is nietsontziend tewerk gegaan en toen het slachtoffer uiteindelijk ten gevolge van het op hem toegepaste geweld geen tekenen van leven meer gaf, hebben de verdachte en zijn mededaders niet geschuwd zich van het lichaam te ontdoen door het slachtofer in het water te gooien. Door met anderen aldus te handelen heeft de verdachte blijk gegeven van een totaal gebrek aan respect voor andermans leven, Door dit handelen is de rechtsorde in ernstige mate geschokt. Het opzettelijk nemen van het leven van een ander is de meest vergaande inbreuk op de rechtsorde die het Nederlandse strafrecht kent. Het hof rekent de verdachte het bewezenverklaarde, gelet op het voorgaande, zwaar aan en is van oordeel dat alleen een onvoorwaardelijke vrijheidsbenemende straf van na te melden duur passend en geboden is. Daarbij heeft het hof de ten tijde van de feiten jeugdige leeftijd van de verdachte meegewogen.
    
    
    
    Toepasselijke wettelijke voorschriften
    
    Het hof heeft gelet op de artikelen 47, 57, 282 en 287 van het Wetboek van Strafrecht.
    
    BESLISSING
    
    Het hof:
    
    Vernietigt het vonnis waarvan beroep en doet opnieuw recht.
    
    Verklaart niet bewezen dat de verdachte het onder 1 primair tenlastegelegde heeft begaan en spreekt de verdachte daarvan vrij.
    
    Verklaart bewezen dat de verdachte het onder 1 subsidiair en 2 tenlastegelegde, zoals hierboven omschreven, heeft begaan.
    
    Verklaart niet bewezen hetgeen terzake meer of anders is tenlastegelegd en spreekt de verdachte daarvan vrij.
    
    Bepaalt dat het bewezenverklaarde de hierboven vermelde strafbare feiten oplevert.
    
    Verklaart het bewezenverklaarde strafbaar en ook de verdachte te dier zake strafbaar.
    
    Veroordeelt de verdachte tot een gevangenisstraf voor de duur van
    
    ZES JAREN.
    
    Bepaalt dat de tijd door de verdachte vóór de tenuitvoerlegging van deze uitspraak in voorarrest doorgebracht, bij de uitvoering van de opgelegde gevangenisstraf in mindering wordt gebracht, voorzover die tijd niet reeds op een andere vrijheidsstraf in mindering is gebracht.
    
    
    
      Dit arrest is gewezen door mrs Van Sandick, Stoker-Klein en Scholten-Hinloopen,
      in bijzijn van de griffier mr De Vries.
      Het is uitgesproken op de openbare terechtzitting van het hof van 17 juli 2000.