ECLI:NL:CBB:2001:AB1111, College van Beroep voor het bedrijfsleven, 27-02-2001, AWB 98/506 en 98/507
College van Beroep voor het bedrijfsleven — Uitspraak 
Datum: 2001-02-27 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Bestuursrecht

Samenvatting: -

College van Beroep voor het bedrijfsleven
    
    
    
      No.AWB 98/506 en 98/507				27 februari 2001
      	27351
    
    
    
    
    
    Uitspraak in de zaak van:
    
    
      Desmepol B.V., te Arnhem, appellante,
      vertegenwoordigt door A, directeur van appellante, 
      tegen
      de Staatssecretaris van Economische Zaken, te 's-Gravenhage, verweerder,
      gemachtigden: mr drs S.R. Stein en drs A.P. Bottenberg, werkzaam bij verweerder.
    
    
    
    
    
    
      1.	De procedure
      Op 16 juni 1998 heeft het College van appellante beroepschriften ontvangen, waarbij 
      beroep wordt ingesteld tegen besluiten van verweerder van 15 mei 1998, nrs. WJA/JZ 
      98029354 en WJA/JZ 98029367.
      Deze beroepschriften zijn aangevuld bij brieven van 28 juli 1998, respectievelijk 
      10 augustus 1998.
      Bij deze besluiten heeft verweerder beslist dat de bezwaren van appellante, gericht tegen 
      twee besluiten van 12 november 1996, niet-ontvankelijk dienen te worden verklaard.
      Verweerder heeft op 16 oktober 1998 verweerschriften ingediend.
      Het College heeft de zaken behandeld ter zitting van 16 januari 2001, waar partijen bij 
      monde van hun gemachtigden hun standpunt nader hebben toegelicht.
      2.	De grondslag van het geschil
      2.1	Op grond van de stukken en het onderzoek ter zitting zijn in deze zaak de volgende feiten  
      en omstandigheden voor het College komen vast te staan.
      - Op 31 juli 1990 heeft B uit hoofde van de Investeringspremieregeling regionale 
      projecten 1988 (hierna: de IPR-regeling), subsidies aangevraagd bij het College van 
      GS van Gelderland. 
      - Bij brieven van 21 december 1990 heeft verweerder aan B subsidies toegezegd van 
      tweemaal ten hoogste Ÿ 1.367.550.-. Deze subsidies hadden betrekking op een vijftal 
      deelprojecten, uit te voeren door Rexort Recycling B.V. en Texplast Recycling B.V., 
      beiden dochterondernemingen van B. Tijdens de looptijd van de projecten is de rol 
      van Rexort Recycling International B.V. overgenomen door appellante.
      - Bij brieven van 19 september 1994 heeft B verweerder verzocht om vaststelling van 
      het subsidiebedrag. Naar aanleiding van het door de Accountantsdienst van 
      verweerder verrichte verificatie-onderzoek, heeft appellante bij brief van 6 september 
      1995 om verlenging van de realisatietermijn inzake bepaalde na-investeringen 
      verzocht.
      - Bij brieven van 12 november 1996 heeft verweerder aan B meegedeeld dat zij tot 1 
      december 1996 de bewuste apparatuur in gebruik kon stellen. Tevens zou na een 
      onderzoek door de accountantsdienst van het Ministerie van EZ beoordeeld worden 
      of toestemming zou worden gegeven voor een verlenging van de realisatie-termijn.
      - Tegen deze besluiten heeft appellante op 16 december 1996 een bezwaarschrift 
      ingediend.
      - Bij besluiten van 27 februari 1997, gericht aan B,  heeft verweerder de aan B 
      toekomende subsidies vastgesteld op het aan haar in het vooruitzicht gestelde 
      maximum.
      - Tegen deze besluiten heeft appellante eveneens een bezwaarschrift ingediend.
      - Vervolgens heeft verweerder de bestreden besluiten genomen.
    
    
    
    
      3.	De bestreden besluiten
      Bij de bestreden besluiten is - voor zover van belang - het volgende overwogen en beslist:
      "	Vooropgesteld dient te worden dat de onderhavige subsidie niet aan u, maar 
      aan B is toegezegd. De aan B gerichte brief van 12 november 1996 betreft het 
      antwoord op een door B in het kader van die eerdere subsidieverlening gedaan 
      verzoek. B is de enige die aan de besluiten in het kader van deze 
      subsidieverlening rechten kan ontlenen.
    
    
    
      Tijdens de op 6 maart 1997 gehouden hoorzitting voerde u aan, dat het project 
      waarvoor subsidie is verleend is afgesloten zonder dat u in staat bent geweest 
      projectonderdelen af te ronden. Als gevolg hiervan is slechts een klein deel van 
      de vastgestelde subsidie aan u ten goede gekomen.
    
    
    
      Ik ben van mening dat het door u gestelde belang niet een rechtstreeks bij de 
      brief van 12 november 1996 betrokken belang betreft. De schade die u immers 
      zegt te ondervinden is niet het directe gevolg van een besluit van mij, maar 
      vloeit voort uit de afspraken die u met de subsidiebegunstigde, Dordtwijck, 
      hebt gemaakt omtrent de door u uit te voeren werkzaamheden en de vergoeding 
      die u daarvoor van Dordtwijck zou krijgen."
    
    
    
      4.	Het standpunt van appellante
      Appellante heeft ter ondersteuning van de beroepen - samengevat - het volgende tegen de 
      bestreden besluiten aangevoerd.
      Ten onrechte is appellante niet-ontvankelijk verklaard in haar bezwaar. De besluiten zijn 
      weliswaar niet rechtstreeks aan appellante gericht, maar dit wordt ook niet door de Awb 
      vereist. Appellante wordt rechtstreeks financieel door de besluiten geraakt. 
      In de tijd van de subsidieaanvraag was appellante onderdeel van het concern van B. Onder 
      de IPR-regeling was het niet mogelijk dat een dochter van een concern zelfstandig een 
      subsidieaanvraag deed, zodat appellante enkel door het indienen van bezwaar tegen de 
      besluiten tot subsidievaststelling een rechtsingang heeft.
      Zij is door de besluiten van 27 februari 1997 wel degelijk rechtstreeks geraakt, hetgeen 
      appellante tot belanghebbende in de zin van artikel 1:2 van de Awb maakt.
      5.	De beoordeling van het geschil
      Ingevolge artikel 9 van de Kaderwet verstrekking financi‰le middelen EZ kan tegen een 
      beschikking, genomen op grond van deze wet en tegen een beschikking anders dan op 
      grond van deze wet, inzake de verstrekking van financi‰le middelen aan ondernemers, een 
      belanghebbende beroep instellen bij het College van Beroep voor het bedrijfsleven.
      Artikel 1:2, eerste lid, van de Awb, bepaalt dat onder een belanghebbende moet worden 
      verstaan degene wiens belang rechtstreeks bij een besluit is betrokken.
      Hieromtrent overweegt het College als volgt.
      De IPR-regeling bepaalt dat uitsluitend subsidie kan worden verleend aan de aanvrager. In 
      onderhavige zaken is B de aanvrager en ontvanger van de subsidies. 
      De geadresseerde van de besluiten van verweerder van respectievelijk 12 november 1996 
      en 27 februari 1997 is eveneens B. Als mede-uitvoerder van de projecten waarvoor 
      subsidie is verleend, brengen deze besluiten voor appellante slechts gevolgen met zich via 
      de contractuele relatie tussen appellante en de aanvrager. Het belang van appellante is 
      aldus afgeleid van het belang van de aanvrager. Dat appellante financieel door de besluiten 
      is geraakt, kan hieraan niet afdoen.
      Nu het belang van appellante niet rechtstreeks bij de besluiten in het kader van de 
      subsidieverlening is betrokken, heeft verweerder appellante terecht niet-ontvankelijk 
      verklaard in haar bezwaren tegen deze besluiten, zodat de beroepen ongegrond dienen te 
      worden verklaard.
      Het College acht geen termen aanwezig voor een proceskostenveroordeling met toepassing 
      van artikel 8:75 van de Algemene wet bestuursrecht.
    
    
    
    
    
      6.	De beslissing
      Het College verklaart de beroepen ongegrond.
    
    
    Aldus gewezen door mr B. Verwayen, mr J.A. Hagen en mr M.A. Fierstra, in tegenwoordigheid van mr A.J. Medze, als griffier, en uitgesproken in het openbaar op 27 februari 2001.
    
    
    w.g. B. Verwayen	w.g. A.J. Medze