ECLI:NL:GHARN:2012:BV8248, Gerechtshof Arnhem, 15-02-2012, 21-000308-07
Gerechtshof Arnhem — Uitspraak 
Datum: 2012-02-15 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Strafrecht

Samenvatting: Ontnemingszitting 36e Wetboek van Strafrecht.

Parketnummer: 21-000308-07
    
    
    arrest				
    
    
    
    GERECHTSHOF ARNHEM
    
    
    Sector strafrecht
    
    
      Parketnummer:	21-000308-07 
      Uitspraak d.d.:	15 februari 2012
      TEGENSPRAAK
      ONTNEMINGSZAAK
      Promis
    
    
    
    
      Arrest van de meervoudige kamer voor strafzaken
      gewezen op het hoger beroep, ingesteld tegen het vonnis van de rechtbank Arnhem van 
      17 januari 2007 op de vordering ingevolge artikel 36e van het Wetboek van Strafrecht, in de zaak tegen
    
    
    
    
      [veroordeelde],
      geboren te [geboorteplaats] op [1979], 
      wonende te [woonplaats], de Wellenkamp 1556.
    
    
    
    Het hoger beroep
    
    De veroordeelde heeft tegen het hiervoor genoemde vonnis hoger beroep ingesteld.
    
    
    Onderzoek van de zaak
    
    
      Dit arrest is gewezen naar aanleiding van het onderzoek op de terechtzitting van het hof van 4 januari 2012 en, overeenkomstig het bepaalde bij artikel 422 van het Wetboek van Strafvordering, het onderzoek op de terechtzitting in eerste aanleg.
      Het hof heeft kennisgenomen van de vordering van de advocaat-generaal. Deze vordering is na voorlezing aan het hof overgelegd. Het hof heeft voorts kennis genomen van hetgeen door veroordeelde en zijn raadsvrouw, mr C. Maat, naar voren is gebracht.
    
    
    
    Het vonnis waarvan beroep
    
    Het hof verenigt zich niet met het vonnis waarvan beroep zodat dit behoort te worden vernietigd en opnieuw moet worden rechtgedaan.
    
    
    Vordering
    
    De inleidende schriftelijke vordering van de officier van justitie strekt tot schatting van het door veroordeelde wederrechtelijk verkregen voordeel op € 331.590,00 en tot oplegging van de verplichting tot betaling van dit bedrag aan de Staat. De advocaat-generaal heeft ter terechtzitting in hoger beroep gevorderd dat het door veroordeelde wederrechtelijk verkregen voordeel wordt geschat op € 331.590,00 en dat aan veroordeelde wordt opgelegd de verplichting tot betaling van € 326.590,00 aan de Staat.
    
    
    De vaststelling van het wederrechtelijk verkregen voordeel
    
    De veroordeelde is bij vonnis van rechtbank Arnhem van 13 april 2005  (parketnummer 05-090037-04) terzake van het medeplegen van opzettelijk handelen in strijd met het in artikel 2 onder A en B van de Opiumwet gegeven verbod meermalen gepleegd en deelnemen aan een criminele organisatie veroordeeld tot gevangenisstraf.
    
    Uit het strafdossier en bij de behandeling van de vordering ter terechtzitting in hoger beroep is gebleken dat veroordeelde uit het bewezenverklaarde handelen financieel voordeel heeft genoten.
    
    Voor de schatting van de omvang van het wederrechtelijk verkregen voordeel neemt het hof voornoemd vonnis als uitgangspunt en volgt het grotendeels het in het kader van het onderzoek in de aan deze ontnemingsvordering ten grondslag liggende hoofdzaak opgemaakte financieel verslag.1 
    
    Veroordeelde is in de hoofdzaak veroordeeld voor de invoer vanuit Curaçao naar Nederland van cocaïne in de periode van 1 januari 2004 tot en met 13 april 2004 en voor de verkoop van cocaïne in Nederland in de periode van 1 januari 2003 tot en met 13 april 2004 en voor de deelname aan een criminele organisatie welke tot oogmerk had de invoer in Nederland van cocaïne en de verkoop van cocaïne in de periode van 1 januari 2004 tot en met 13 april 2004. 
    
    De advocaat-generaal berekent evenals de officier van justitie het wederechtelijk voordeel op basis van de abstracte voordeelberekeningsmethode en neemt daarvoor als basis de bedragen die gemoeid waren met de moneytransfers.
    
    De verdediging stelt zich op het standpunt dat onvoldoende is aangetoond dat al de moneytransfers betrekking hebben op de invoer en verkoop van de cocaïne en dat deze derhalve niet kunnen en mogen dienen als basis voor de berekening van het wederrechtelijk verkregen voordeel.
    
    
      Het hof oordeelt als volgt.
      Veroordeelde heeft ter terechtzitting bij de rechtbank in Arnhem op 20 december 2006 verklaard dat hij met betrekking tot de invoer en verkoop van de cocaïne geen boekhouding heeft bijgehouden2 Het dossier noch het verhandelde ter terechtzitting op 4 januari 2012 geeft het hof inzicht in de exacte opbrengsten en kosten van de handel in cocaïne of in hetgeen door de veroordeelden individueel werd ontvangen. Het is aan veroordeelde om duidelijk te maken dat de grote hoeveelheid moneytransfers en de daarmee gepaard gaande bedragen gelden betreffen die op legale wijze zijn verkregen. Dit is niet of onvoldoende aannemelijk geworden. Gelet hierop hanteert het hof de abstracte voordeelsberekening en gaat hierbij uit van de moneytransfers.
    
    
    
      Bruto-opbrengst
      In de periode van 1 januari 2003 tot en met 13 april 2004 is middels moneytransfers vanuit Nederland naar de Nederlandse Antillen overgemaakt een bedrag van € 663.180,00.3 Derhalve kan dit bedrag als bruto wederrechtelijk voordeel worden aangenomen. Er is geen serieus aanknopingspunt voor de veronderstelling dat deze moneytransfers of een deel daarvan (ook) op andere transacties betrekking hadden dan de drugszaken waarvoor veroordeelde is vervolgd. 
    
    
    
    Aantal transporten
    
    Uit het ingestelde onderzoek zijn een aantal kosten bekend geworden welke gemaakt zijn ten behoeve van de inkoop van cocaïne. Ook is een gemiddelde verkoopprijs voor één kilogram cocaïne vastgesteld. Uit de informatie van de Nationale Recherchedienst en uit ervaringsgegevens van recente onderzoeken binnen de politie Gelderland-Zuid is bekend dat de verkoopprijs voor een kilogram cocaïne voor de tussenhandel gemiddeld € 31.290,00 bedraagt en voor de gebruikers gemiddeld € 40.000,00 . In het voordeel van veroordeelde gaat het hof uit van een verkoopprijs in Nederland van € 31.000,00.
    
    
      [medeveroordeelde [naam] heeft verklaard dat hij voor € 4000,00 op Curaçao één kilo cocaïne kon kopen.4 Voorts heeft [naam]verklaard dat hij voor de bewerking 
      € 500,00 voor de bewerking moest betalen.5 
    
    
    
      Per kilo cocaïne werd derhalve een brutowinst behaald van € 31.000,000 minus 
      € 4.000,00 minus € 500,000 = € 26.500,00.
    
    
    Uit het onderzoek in de hoofdzaak valt af te leiden dat per transport ongeveer een kilo cocaïne werd vervoerd.6 Op basis hiervan schat het hof het aantal transporten op 663.180 / 26.500 = 25.
    
    
    
    
    Kosten per transport 
    
    Uit het ingestelde onderzoek zijn een aantal kosten bekend geworden welke gemaakt zijn ten behoeve van de inkoop van cocaïne.7
    
    
      Beloning per koerier	€ 4.000,00
      Verblijfskosten		€    400,00
      Kosten moneytransfer	€      93,00
      Bemiddelingskosten	€    550,00 +/+
      Totaal			€  5.043,00
    
    
    
    Kosten totaal
    
    
      De kosten gemaakt voor 25 transporten bedraagt 25 maal € 5.043,00 = 
      € 126.075,00.
    
    
    
    Schatting 
    
    
      Gelet op het bovenstaande schat het hof het door de invoer en de daarop volgende verkoop van de cocaïne verkregen wederrechtelijk verkregen voordeel op 
      € 663.180,00 minus € 126.075,00 = € 537.105,00.
    
    
    Veroordeelde stelt dat het merendeel van het wederrechtelijk voordeel dient te worden toegerekend aan zijn mededader. Hij heeft echter net zo min als zijn mededader enig inzicht gegeven in hun onderlinge verdeling van het voordeel. In het onherroepelijk vonnis van de aan deze ontnemingszaak ten grondslag liggende hoofdzaak van 13 april 2005 is door de rechtbank geen onderscheid gemaakt in de betrokkenheid van veroordeelde en zijn mededader in de bewezen verklaarde feiten. Het hof zal een pondspondsgewijze verdeling van het wederrechtelijk verkregen voordeel toepassen tussen veroordeelde en diens medeveroordeelde.
    
    Gelet op het bovenstaande schat het hof het door veroordeelde wederrechtelijk verkregen voordeel op € 537.105,00 / 2 = € 268.552,50
    
    
    Redelijke termijn
    
    De verdediging heeft gesteld dat er in de ontnemingsprocedure sprake is geweest van een overschrijding van de redelijke termijn als genoemd in artikel 6 EVRM en dat om die reden een korting zou moeten worden gegeven op, de verplichting tot betaling aan de Staat. De advocaat-generaal heeft zich op het zelfde standpunt gesteld.
    
    Het hoger beroep in deze zaak is ingesteld op 24 januari 2007. De zaak is in hoger beroep behandeld ter terechtzitting van 4 januari 2012, hetgeen een overschrijding van de redelijke termijn inhoudt van drie jaren. Nu deze overschrijding niet te wijten is aan veroordeelde zal het hof de betalingsverplichting met € 5.000,00 verminderen.
    
    
    
    Betalingsverplichting
    
    
      Het hof stelt de verplichting tot betaling aan de Staat op een bedrag van (afgerond) 
      € 263.550,00.
    
    
    
    
    Toepasselijke wettelijke voorschriften
    
    Het hof heeft gelet op artikel 36e van het Wetboek van Strafrecht.
    
    Dit voorschrift is toegepast, zoals het gold ten tijde van het bewezenverklaarde
    
    
    
    BESLISSING
    
    Het hof:
    
    Vernietigt het vonnis waarvan beroep en doet opnieuw recht:
    
    Stelt het bedrag waarop het door de veroordeelde wederrechtelijk verkregen voordeel wordt geschat vast op een bedrag van € 268.552,50 (tweehonderdachtenzestigduizend vijfhonderdtweeënvijftig euro en vijftig cent).
    
    Legt de veroordeelde de verplichting op tot betaling aan de Staat ter ontneming van het wederrechtelijk verkregen voordeel van een bedrag van € 263.550,00 (tweehonderddrieenzestigduizend vijfhonderdvijftig euro).
    
    
    
    
    
      Aldus gewezen door
      mr H. Abbink, voorzitter,
      mr B.P.J.A.M. van der Pol en mr M.C.J. Groothuizen, raadsheren,
      in tegenwoordigheid van mr G.W. Jansink, griffier,
      en op 15 februari 2012 ter openbare terechtzitting uitgesproken.
      mr M.C.J. Groothuizen is buiten staat dit arrest mede te ondertekenen.
    
    
    
    
      1 Wanneer hierna wordt verwezen naar dossierpagina's, wordt -tenzij anders vermeld-, bedoeld de dossierpagina's in het doorgenummerde relaas van de verbalisant [verbalisant 1], inspecteur van de politie Gelderland, als opgenomen in het door de voornoemde verbalisant naar waarheid opgemaakte schriftelijk bescheid, te weten de berekening van het wederrechtelijk verkregen voordeel, van 24 maart 2005, alsmede de daarbij behorende bijlagen in de vorm van processen-verbaal en schriftelijke bescheiden
      2 Verklaring van de veroordeelde in het proces-verbaal terechtzitting van de rechtbank Arnhem van 20 december 2006.
      3 Dossierpagina 43, punt 4.5.1 van het hiervoor genoemde verslag en bijlage MOT.03, inhoudende een overzicht van de Moneytransfers in de periode 1 januari 2003-13 april 2004, dossierpagina's 961 tot en met 965, van het voornoemde verslag.
      4 De verklaring van [medeveroordeelde [naam]] van 27 april 2004 dossierpagina 85, laatste regel, als opgenomen in het proces-verbaal in het door de verbalisanten [verbalisant 3], hoofdagent en [verbalisant 4], agent, beiden op ambtbelofte opgemaakte proces-verbaal van 27 april 2004, opgenomen als bijlage V1.20 bij het voornoemde verslag.
      5 De verklaring van [medeveroordeelde [naam]] van 27 april 2004 dossierpagina 84, 3e alinea, als opgenomen in het proces-verbaal in het door de verbalisanten [verbalisant 3], hoofdagent en [verbalisant 4], agent, beiden op ambtsbelofte opgemaakte proces-verbaal van 27 april 2004, opgenomen als bijlage V1.20 bij het voornoemde verslag
      6 Dossierpagina 15. laatste alinea van voornoemd verslag.
      7 Dossierpagina 22, eerste alinea van voornoemd verslag