ECLI:NL:RBALK:2012:BV2848, Rechtbank Alkmaar, 03-02-2012, 14.810312-07
Rechtbank Alkmaar — Uitspraak 
Datum: 2012-02-03 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Strafrecht

Samenvatting: Onderzoek Sierra. Mensenhandel.
      
      
        De meervoudige kamer van de rechtbank Alkmaar heeft verdachte veroordeeld voor mensenhandel, meermalen gepleegd en deelname aan een criminele organisatie. 
        Ontvankelijkheid openbaar ministerie. Internationale rechtshulp. Tunnelvisie. Overschrijding redelijke termijn.
      
      
      Zie ook BK3440.

RECHTBANK ALKMAAR
      Sector Strafrecht
    
    
    Locatie Alkmaar
    
    Meervoudige strafkamer
    
    
      Parketnummer: [parketnummer]
      Uitspraakdatum: 3 februari 2012
      Tegenspraak
    
    
    Strafvonnis 
    
    Dit vonnis is gewezen naar aanleiding van het onderzoek op de openbare terechtzittingen van 7 juli 2011, 14 december 2011, 21 december 2011, 22 december 2011, 13 januari 2012, 16 januari 2012 en 20 januari 2012 in de zaak tegen:
    
    
      [voornaam] [achternaam],
      geboren op [geboortedatum] te [geboorteplaats] (land)
      zonder vaste woon- of verblijfplaats hier te lande,
      wonende te [plaats] [land], [adres].
    
    
    
      1.	Tenlastelegging 
      Aan verdachte is, na wijziging van de tenlastelegging, ten laste gelegd dat:
    
    
    
      feit 1
      hij op een of meer tijdstip(pen) in of omstreeks de periode van 1 oktober 2000 tot en met 31 december 2004 in/vanuit Bulgarije en/of Duitsland en/of Nederland, tezamen en in vereniging met een ander of anderen, althans alleen, meermalen, althans eenmaal, (telkens)
    
    
    (de, op dat moment, in een zwakke economische en/of financiële en/of psychische en/of sociale positie verkerende) [aangeefster 1] en/of [aangeefster 2] en/of [aangeefster 3] en/of [aangeefster 4],
    
    
      met het oogmerk om die [aangeefster 1] en/of [aangeefster 2] en/of [aangeefster 3] en/of [aangeefster 4], in een ander land, te weten in Nederland, ertoe te brengen zich beschikbaar te stellen tot het verrichten van seksuele handelingen met en/of voor (een) derde(n) tegen betaling, (in Bulgarije) heeft benaderd en/of aangeboden en/of voorgesteld en/of overgehaald, in ieder geval heeft aangeworven, om zich in Nederland beschikbaar te stellen tot het verrichten van seksuele handelingen met en/of voor (een) derde(n) tegen betaling en/of (vervolgens) met dat oogmerk daartoe
      - die [aangeefster 1] per autobus vanuit Bulgarije (via Duitsland) heeft/hebben medegenomen naar Nederland, en/of
      - die [aangeefster 2] per autobus vanuit Bulgarije heeft/hebben medegenomen naar Nederland, en/of
      - die [aangeefster 3] per auto vanuit Bulgarije heeft/hebben medegenomen naar Nederland, en/of
      - die [aangeefster 4] per vliegtuig vanuit Bulgarije heeft/hebben medegenomen naar Nederland;
    
    
    
      feit 2
      hij op een of meer tijdstip(pen) in of omstreeks de periode van 1 oktober 2000 tot en met 31 december 2004 in de gemeente Groningen en/of in de gemeente Alkmaar en/of in de gemeente Deventer en/of in de gemeente Leeuwarden en/of in de gemeente Utrecht, in ieder geval in/vanuit Nederland en/of Bulgarije en/of Duitsland, tezamen en in vereniging met een ander of anderen, althans alleen, meermalen, althans eenmaal, (telkens)
    
    
    
      [aangeefster 1] en/of [aangeefster 2] en/of [aangeefster 3] en/of [aangeefster 4], (telkens) door geweld en/of (een) andere feitelijkhe(i)d(en) en/of door bedreiging met geweld en/of (een) andere feitelijkhe(i)d(en) heeft gedwongen en/of door misbruik van uit feitelijke verhoudingen voortvloeiend overwicht en/of door misleiding heeft/hebben bewogen zich beschikbaar te stellen tot het verrichten van seksuele handelingen met en/of voor (een) derde(n) tegen betaling en/of onder voornoemde omstandigheid/heden enige handeling
      heeft/hebben ondernomen waarvan verdachte en/of zijn mededader(s) wist/wisten, althans redelijkerwijs moest(en) vermoeden dat die [aangeefster 1] en/of [aangeefster 2] en/of [aangeefster 3] en/of [aangeefster 4], zich daardoor tot het verrichten van die seksuele handelingen beschikbaar stelde(n);
    
    
    en/of
    
    
      (telkens) opzettelijk voordeel heeft/hebben getrokken uit de seksuele handelingen van (een) ander(en), genaamd [aangeefster 1] en/of [aangeefster 2] en/of [aangeefster 3] en/of [aangeefster 4], met en/of voor (een) derde(n) tegen betaling, terwijl verdachte en/of zijn mededader(s) wist/wisten, althans redelijkerwijs moest(en) vermoeden dat die [aangeefster 1] en/of [aangeefster 2] en/of [aangeefster 3] en/of [aangeefster 4], zich door geweld en/of (een) andere feitelijkhe(i)d(en) en/of door bedreiging met geweld en/of (een) andere
      feitelijkhe(i)d(en) werd(en) gedwongen en/of door misbruik van uit feitelijke verhoudingen voortvloeiend overwicht en/of door misleiding werd(en) bewogen zich beschikaar te stellen tot het plegen van die seksuele handelingen;
    
    
    en/of
    
    [aangeefster 1] en/of [aangeefster 2] en/of [aangeefster 3] en/of [aangeefster 4], (telkens) door geweld en/of (een) andere feitelijkhe(i)d(en) en/of door bedreiging met geweld en/of (een) andere feitelijkhe(i)d(en) heeft gedwongen dan wel door misbruik vanuit feitelijke verhoudingen voortvloeiend overwicht en/of door misleiding heeft/hebben bewogen, hem/hen uit de opbrengst van de seksuele handelingen van die [aangeefster 1] en/of [aangeefster 2] en/of [aangeefster 3] en/of [aangeefster 4], met en/of voor (een) derde(n) te bevoordelen;
    
    terwijl dat feit/die feiten zwaar lichamelijk letsel ten gevolge heeft/hebben gehad;
    
    immers heeft hij, verdachte, en/of zijn mededader(s)
    
    I) met betrekking tot die [aangeefster 1] in voornoemde periode:
    
    
    
      (- in Bulgarije)
      - terwijl die [aangeefster 1] zich in een zwakke economische en/of financiële en/of psychische en/of sociale positie bevond en/of die in Nederland niet bekend was en/of die onbekend was met de wijze en/of de omstandigheden waaronder er in Nederland (zelfstandig) in de prostitutie gewerkt kan worden en/of de Nederlandse en/of Engelse taal niet of nauwelijks machtig was-
      * een vertrouwensband met die [aangeefster 1] opgebouwd en/of die [aangeefster 1] ingepalmd en/of die [aangeefster 1] misleid door die [aangeefster 1] werk (als kok) in Duitsland te beloven en/of door die [aangeefster 1] toe te zeggen met betrekking tot dit werk alles voor haar te zullen betalen en/of regelen en/of
      * die [aangeefster 1] geld gegeven en/of
      * voor die [aangeefster 1] een paspoort geregeld of laten regelen en/of
      * die [aangeefster 1] intimiderend een vuurwapen, goud en geld getoond en/of
      * in aanwezigheid van die [aangeefster 1] (imponerend) met een vuurwapen geschoten en/of
      * (per autobus) met die [aangeefster 1] een reis gemaakt van Bulgarije naar Duitsland en/of
      (- in Duitsland)
      * die [aangeefster 1] zich in een van hem/hen afhankelijke situatie laten bevinden door haar niet te laten beschikken over haar paspoort/identiteitsdocumenten en/of
      * die [aangeefster 1] voorgehouden dat zij de door hem/hen gemaakte kosten diende terug te betalen en/of
      * die [aangeefster 1] in de prostitutie laten werken en/of
      * die [aangeefster 1] gedreigd te vermoorden als ze zou weigeren in de prostitutie te gaan werken en/of
      * die [aangeefster 1] mishandeld en/of
      * de bewegingsvrijheid van die [aangeefster 1] in grote mate ingeperkt en/of
      * die [aangeefster 1] een of meer ke(e)r(en) verkracht en/of seksueel misbruikt en/of
      * klanten voor die [aangeefster 1] geregeld en/of
      * die [aangeefster 1] van/naar haar werkplek gebracht/opgehaald en/of laten brengen en/of laten ophalen en/of
      * voor die [aangeefster 1] bepaald welke handelingen zij diende te verrichten en/of welk tarief en/of werktijden zij diende te hanteren en/of
      * het door die [aangeefster 1] in de prostitutie verdiende geld van haar afgenomen en/of laten afnemen en/of doen afstaan en/of
      * die [aangeefster 1] (nagenoeg) voortdurend onder controle en/of toezicht gehouden en/of doen geloven dat ze (nagenoeg) voortdurend onder controle en/of toezicht werd gehouden en/of
      * (per auto) met die [aangeefster 1] een reis gemaakt van Duitsland naar Groningen in Nederland en/of
      (- in Nederland)
      * die [aangeefster 1] zich in een van hem/hen afhankelijke situatie laten bevinden door haar niet te laten beschikken over haar paspoort/identiteitsdocumenten en/of
      * die [aangeefster 1] voorgehouden dat zij de door hem/hen gemaakte kosten diende terug te betalen en/of
      * die [aangeefster 1] in de prostitutie laten werken en/of
      * een woonadres en/of een werkplek voor die [aangeefster 1] geregeld en/of laten regelen en/of
      * die [aangeefster 1] van/naar haar werkplek gebracht/opgehaald en/of laten brengen en/of laten ophalen en/of
      * voor die [aangeefster 1] bepaald welke handelingen zij diende te verrichten en/of welk tarief en/of werktijden zij diende te hanteren en/of
      * het door die [aangeefster 1] in de prostitutie verdiende geld van haar afgenomen en/of laten afnemen en/of doen afstaan en/of
      * die [aangeefster 1] (nagenoeg) voortdurend onder controle en/of toezicht gehouden en/of doen geloven dat ze (nagenoeg) voortdurend onder controle en/of toezicht werd gehouden en/of
      * die [aangeefster 1] gedwongen, althans bewogen, om vele uren achter elkaar en/of bij ongesteldheid en/of bij ziekte te werken in de prostitutie en/of
      * bepaald en/of geregeld en/of laten regelen, dat die [aangeefster 1] (onvrijwillig) een abortus heeft ondergaan en/of
      * die [aangeefster 1] mishandeld en/of
      * die [aangeefster 1] bedreigd en/of
      * die [aangeefster 1] doen geloven, dat zij een deel van de opbrengst van haar prostitutiewerk zou gaan ontvangen en/of
      * die [aangeefster 1] doen geloven, dat hij, verdachte, geld voor haar in bewaring hield en/of
      * die [aangeefster 1] voorgewend, dat zij inmiddels genoeg verdiend had om een appartement in Bulgarije te kunnen kopen en/of haar (vervolgens) meegedeeld, dat zij nog een jaar diende te werken om de verbouwing van het (door hem, verdachte, uitgekozen) appartement te kunnen bekostigen (zulks terwijl het feitelijk eigendom van het appartement nimmer aan haar, [aangeefster 1], is overgedragen) en/of
      * door zijn/hun (intimiderende) gedrag en (voortdurende) controle die [aangeefster 1] grote angst ingeboesemd met betrekking tot het welzijn van die [aangeefster 1] en/of haar familie en/of
      * (aldus) op enigerlei (andere) wijze, misbruik gemaakt van het uit de feitelijke verhoudingen voortvloeiend overwicht dat verdachte en/of zijn mededader(s) over die [aangeefster 1] had(den),
    
    
    en/of
    
    II) met betrekking tot die [aangeefster 2] in voornoemde periode:
    
    
      (- in Bulgarije)
      - terwijl die [aangeefster 2] zich in een zwakke economische en/of financiële en/of psychische en/of sociale positie bevond en/of die in Nederland niet bekend was en/of die onbekend was met de wijze en/of de omstandigheden waaronder er in Nederland (zelfstandig) in de prostitutie gewerkt kan worden en/of de Nederlandse en/of Engelse taal niet of nauwelijks machtig was -
      * een vertrouwensband met die [aangeefster 2] opgebouwd en/of die [aangeefster 2] ingepalmd en/of
      * die [aangeefster 2] geld gegeven en/of
      * die [aangeefster 2] voorgespiegeld dat ze veel geld in Nederland kon verdienen en/of die [aangeefster 2] een appartement laten zien dat hij, verdachte, voor een meisje had gekocht dat voor hem, verdachte, werkte en/of
      * voor die [aangeefster 2] een paspoort geregeld en/of laten regelen en/of
      * die [aangeefster 2] voorgehouden dat zij de door hem, verdachte, gemaakte kosten terug diende te betalen en/of
      * die [aangeefster 2] angst ingeboesemd door zijn, verdachtes, gedrag en connecties en/of
      * (per autobus) met die [aangeefster 2] een reis gemaakt van Bulgarije naar Nederland en/of
      (- in Nederland)
      * die [aangeefster 2] zich in een van hem/hen afhankelijke situatie laten bevinden door haar niet te laten beschikken over haar paspoort/identiteitsdocumenten en/of
      * die [aangeefster 2] voorgehouden dat zij de door hem/hen gemaakte kosten diende terug te betalen en/of
      * die [aangeefster 2] in de prostitutie laten werken en/of
      * een woonadres en/of een werkplek voor die [aangeefster 2] geregeld en/of laten regelen en/of
      * die [aangeefster 2] van/naar haar werkplek gebracht/opgehaald en/of laten brengen en/of laten ophalen en/of
      * voor die [aangeefster 2] bepaald welke handelingen zij diende te verrichten en/of welk tarief en/of werktijden zij diende te hanteren en/of
      * het door die [aangeefster 2] in de prostitutie verdiende geld van haar afgenomen en/of laten afnemen en/of doen afstaan en/of
      * die [aangeefster 2] (nagenoeg) voortdurend onder controle en/of toezicht gehouden en/of doen geloven dat ze (nagenoeg) voortdurend onder controle en/of toezicht werd gehouden en/of
      * die [aangeefster 2] gedwongen, althans bewogen, om vele uren achter elkaar en/of bij ongesteldheid en/of bij ziekte te werken in de prostitutie en/of
      * die [aangeefster 2] doen geloven, dat zij een deel van de opbrengst van haar prostitutiewerk zou gaan ontvangen en/of
      * die [aangeefster 2] doen geloven, dat hij, verdachte, geld voor haar in bewaring hield en/of
      * die [aangeefster 2] leugens laten vertellen bij haar registratie op het politiebureau en/of
      * voor die [aangeefster 2] bepaald welke aankopen zij mocht doen en/of
      * de administratie (met betrekking tot verdiensten en kosten) van die [aangeefster 2] verscheurd en/of
      * die [aangeefster 2] zodanig geïntimideerd dat zij, toen hem, verdachte, gebleken was, dat zij, [aangeefster 2], (kleine) geldbedragen voor zichzelf achterhield, dit geld toch aan hem, verdachte, heeft afgegeven en/of
      * die [aangeefster 2] verboden relaties met anderen aan te gaan en/of
      * die [aangeefster 2] een of meer ke(e)r(en) verkracht en/of seksueel misbruikt en/of
      * die [aangeefster 2] mishandeld en/of
      * die [aangeefster 2] bedreigd en/of
      * door zijn, verdachtes, (intimiderende) gedrag en (voortdurende) controle die [aangeefster 2] grote angst ingeboesemd met betrekking tot het welzijn van die [aangeefster 2] en/of haar familie en/of
      * (aldus) op enigerlei (andere) wijze, misbruik gemaakt van het uit de feitelijke verhoudingen voortvloeiend overwicht dat verdachte over die [aangeefster 2] had;
    
    
    en/of
    
    III) met betrekking tot die [aangeefster 3] in voornoemde periode:
    
    
      (- in Bulgarije)
      - terwijl die [aangeefster 3] zich in een zwakke economische en/of financiële en/of psychische en/of sociale positie bevond en/of die in Nederland niet bekend was en/of die onbekend was met de wijze en/of de omstandigheden waaronder er in Nederland (zelfstandig) in de prostitutie gewerkt kan worden en/of de Nederlandse en/of Engelse taal niet of nauwelijks machtig was -
      * een vertrouwensband met die [aangeefster 3] opgebouwd en/of die [aangeefster 3] ingepalmd en/of misleid door die [aangeefster 3] voor te spiegelen, dat zij in Nederland in de prostitutie veel geld kon verdienen en/of met dat verdiende geld dan een appartement in Bulgarije zou kunnen kopen en/of dat ze maar een maand in de prostitutie hoefde te werken om veel geld te verdienen en/of
      * (per auto) met die [aangeefster 3] een reis gemaakt van Bulgarije naar Nederland en/of
      * het paspoort van die [aangeefster 3] afgepakt en haar gedwongen naar Nederland te gaan om in de prostitutie te werken en/of
      (- in Nederland)
      * die [aangeefster 3] zich in een van hem/hen afhankelijke situatie laten bevinden door haar niet te laten beschikken over haar paspoort/identiteitsdocumenten en/of
      * die [aangeefster 3] voorgehouden dat zij de door hem/hen gemaakte kosten diende terug te betalen en/of
      * die [aangeefster 3] in de prostitutie laten werken en/of
      * een woonadres en/of een werkplek voor die [aangeefster 3] geregeld en/of laten regelen en/of
      * die [aangeefster 3] van/naar haar werkplek gebracht/opgehaald en/of laten brengen en/of laten ophalen en/of
      * voor die [aangeefster 3] bepaald welke handelingen zij diende te verrichten en/of welk tarief en/of werktijden zij diende te hanteren en/of
      * het door die [aangeefster 3] in de prostitutie verdiende geld van haar afgenomen en/of laten afnemen en/of doen afstaan en/of
      * die [aangeefster 3] (nagenoeg) voortdurend onder controle en/of toezicht gehouden en/of doen geloven dat ze (nagenoeg) voortdurend onder controle en/of toezicht werd gehouden en/of
      * die [aangeefster 3] gedwongen, althans bewogen, om vele uren achter elkaar en/of bij ongesteldheid en/of bij ziekte te werken in de prostitutie en/of
      * die [aangeefster 3] doen geloven, dat zij een deel van de opbrengst van haar prostitutiewerk zou gaan ontvangen en/of
      * die [aangeefster 3] doen geloven, dat hij, verdachte, geld voor haar in bewaring hield en/of
      * die [aangeefster 3] onder druk gezet om in de prostitutie te blijven werken door die [aangeefster 3] een deel van de opbrengst toe te zeggen en/of haar familie niet op de hoogte te stellen van haar prostitutiewerkzaamheden in Nederland en/of
      * een (schijn)huwelijk tussen die [aangeefster 3] en [medeverdachte 4] geregeld en/of laten regelen en/of
      * een verblijfsvergunning voor die [aangeefster 3] geregeld en/of laten regelen en/of
      * die [aangeefster 3] aangegeven, dat hij, verdachte, aan [medeverdachte 4] een geldbedrag van 15.000,- Euro moest geven voor het tussen haar en die [medeverdachte 4] afgesloten huwelijk en zij, [aangeefster 3], dit bedrag bij elkaar diende te verdienen en/of
      * die [aangeefster 3] mishandeld en/of
      * die [aangeefster 3] bedreigd en/of
      * een of meer ke(e)r(en) intimiderend tegen die [aangeefster 3] geschreeuwd en/of
      * door zijn, verdachtes, (intimiderende) gedrag en (voortdurende) controle die [aangeefster 3] grote angst ingeboesemd met betrekking tot het welzijn van die [aangeefster 3] en/of haar familie en/of
      * (aldus) op enigerlei (andere) wijze, misbruik heeft gemaakt van het uit de feitelijke verhoudingen voortvloeiend overwicht dat verdachte over die [aangeefster 3] had;
    
    
    en/of
    
    IV) met betrekking tot die [aangeefster 4] in voornoemde periode:
    
    
      (- in Bulgarije)
      - terwijl die [aangeefster 4] zich in een zwakke economische en/of financiële en/of psychische en/of sociale positie bevond en/of die in Nederland niet bekend was en/of die onbekend was met de wijze en/of de omstandigheden waaronder er in Nederland (zelfstandig) in de prostitutie gewerkt kan worden en/of de Nederlandse en/of Engelse taal niet of nauwelijks machtig was -
      * een vertrouwensband met die [aangeefster 4] opgebouwd en/of die [aangeefster 4] ingepalmd en/of die [aangeefster 4] misleid, door die [aangeefster 4] voor te spiegelen, dat zij in Nederland in de prostitutie veel geld kon verdienen en/of door haar toe te zeggen behulpzaam te zijn bij het vinden van werk in de prostitutie in Nederland en/of
      * een paspoort voor die [aangeefster 4] geregeld en/of laten regelen en/of
      * die [aangeefster 4] (intimiderend) een vuurwapen getoond en/of
      * die [aangeefster 4] een of meer kee(e)r(en) verkracht en/of seksueel misbruikt en/of
      * (per vliegtuig) met die [aangeefster 4] een reis gemaakt van Bulgarije naar Nederland en/of
      (- in Nederland)
      * die [aangeefster 4] zich in een van hem/hen afhankelijke situatie laten bevinden door haar niet te laten beschikken over haar paspoort/identiteitsdocumenten en/of
      * die [aangeefster 4] voorgehouden dat zij de door hem/hen gemaakte kosten diende terug te betalen en/of
      * die [aangeefster 4] in de prostitutie laten werken en/of
      * een woonadres en/of een werkplek voor die [aangeefster 4] geregeld en/of laten regelen en/of
      * die [aangeefster 4] van/naar haar werkplek gebracht/opgehaald en/of laten brengen en/of laten ophalen en/of
      * voor die [aangeefster 4] bepaald welke handelingen zij diende te verrichten en/of welk tarief en/of werktijden zij diende te hanteren en/of
      * het door die [aangeefster 4] in de prostitutie verdiende geld van haar afgenomen en/of laten afnemen en/of doen afstaan en/of
      * die [aangeefster 4] (nagenoeg) voortdurend onder controle en/of toezicht gehouden en/of doen geloven dat ze (nagenoeg) voortdurend onder controle en/of toezicht werd gehouden en/of
      * die [aangeefster 4] gedwongen, althans bewogen, om vele uren achter elkaar en/of bij ongesteldheid en/of bij ziekte te werken in de prostitutie en/of
      * die [aangeefster 4] doen geloven, dat zij een deel van de opbrengst van haar prostitutiewerk zou gaan ontvangen en/of
      * die [aangeefster 4] doen geloven, dat hij, verdachte, geld voor haar in bewaring hield en/of
      * die [aangeefster 4] mishandeld en/of
      * die [aangeefster 4] bedreigd en/of
      * die [aangeefster 4] een of meer ke(e)r(en) verkracht en/of seksueel misbruikt en/of
      * door zijn/hun (intimiderende) gedrag en (voortdurende) controle die [aangeefster 4] grote angst ingeboesemd met betrekking tot het welzijn van die [aangeefster 4] en/of haar familie en/of
      * (aldus) op enigerlei (andere) wijze, misbruik gemaakt van het uit de feitelijke verhoudingen voortvloeiend overwicht dat verdachte en/of zijn mededader(s) over die [aangeefster 4] had(den);
    
    
    
      feit 3
      hij op een of meer tijdstip(pen) in of omstreeks de periode van 1 januari 2005 tot en met 14 juni 2007 in de gemeente Groningen en/of in de gemeente Amsterdam in ieder geval in/vanuit Nederland en/of Bulgarije, tezamen en in vereniging met een ander of anderen, althans alleen, meermalen, althans eenmaal, (telkens)
    
    
    [slachtoffer 1] en/of [slachtoffer 2] en/of [slachtoffer 3] en/of [slachtoffer 4] en/of [slachtoffer 5] en/of [slachtoffer 6] en/of  [slachtoffer 7], door dwang en/of geweld en/of (een) andere feitelijkhe(i)d(en) en/of door dreiging met geweld en/of (een) andere feitelijkhe(i)d(en) en/of door afpersing en/of fraude en/of misleiding en/of door misbruik van uit feitelijke omstandigheden voortvloeiend overwicht en/of door misbruik van een kwetsbare positie en/of door het geven en/of ontvangen van betalingen en/of voordelen om de instemming van een persoon te verkrijgen die zeggenschap over die [slachtoffer 1] en/of [slachtoffer 2] en/of [slachtoffer 3] en/of [slachtoffer 4] en/of  [slachtoffer 5] en/of [slachtoffer 6] en/of [slachtoffer 7] heeft, heeft/hebben geworven en/of vervoerd en/of overgebracht en/of gehuisvest en/of opgenomen, met het oogmerk van uitbuiting van die [slachtoffer 1] en/of [slachtoffer 2] en/of [slachtoffer 3] en/of [slachtoffer 4] en/of [slachtoffer 5] en/of [slachtoffer 6] en/of [slachtoffer 7]
    
    en/of
    
    
      [slachtoffer 1] en/of [slachtoffer 2] en/of [slachtoffer 3] en/of [slachtoffer 4] en/of [slachtoffer 5] en/of [slachtoffer 6] en/of [slachtoffer 7] (telkens) door dwang en/of geweld en/of (een) andere feitelijkhe(i)d(en) en/of door dreiging met geweld en/of (een) andere feitelijkhe(i)d(en) en/of door afpersing en/of fraude en/of misleiding en/of door misbruik van uit feitelijke
      omstandigheden voortvloeiend overwicht en/of door misbruik van een kwetsbare positie en/of door het geven en/of ontvangen van betalingen en/of voordelen om de instemming van een persoon te verkrijgen die zeggenschap over die [slachtoffer 1] en/of [slachtoffer 2] en/of [slachtoffer 3] en/of [slachtoffer 4] en/of [slachtoffer 5] en/of [slachtoffer 6] en/of [slachtoffer 7] heeft, heeft/hebben gedwongen en/of bewogen zich beschikbaar te stellen tot het verrichten van arbeid en/of diensten (van seksuele aard), dan wel door voornoemde middelen enige handeling heeft/hebben ondernomen waarvan hij, verdachte, en/of zijn mededader(s),
      wist(en) en/of redelijkerwijze moest(en) vermoeden dat die [slachtoffer 1] en/of [slachtoffer 2] en/of [slachtoffer 3] en/of [slachtoffer 4] en/of [slachtoffer 5] en/of [slachtoffer 6] en/of [slachtoffer 7], zich daardoor beschikbaar zou(den) stellen tot het verrichten van arbeid of diensten;
    
    
    en/of
    
    (telkens) opzettelijk voordeel heeft/hebben getrokken uit de uitbuiting van [slachtoffer 1] en/of  [slachtoffer 2] en/of [slachtoffer 3] en/of [slachtoffer 4] en/of [slachtoffer 5] en/of [slachtoffer 6] en/of [slachtoffer 7];
    
    en/of
    
    [slachtoffer 1] en/of [slachtoffer 2] en/of [slachtoffer 3] en/of [slachtoffer 4] en/of [slachtoffer 5] en/of [slachtoffer 6] en/of [slachtoffer 7] (telkens) door dwang en/of geweld en/of (een) andere feitelijkhe(i)d(en) en/of door dreiging met geweld en/of (een) andere feitelijkhe(i)d(en) en/of door afpersing en/of fraude en/of misleiding en/of door misbruik van uit feitelijke omstandigheden voortvloeiend overwicht en/of door misbruik van een kwetsbare positie en/of door het geven en/of ontvangen van betalingen en/of voordelen om de instemming van een persoon te verkrijgen die zeggenschap over die [slachtoffer 1] en/of [slachtoffer 2] en/of [slachtoffer 3] en/of [slachtoffer 4] en/of [slachtoffer 5] en/of [slachtoffer 6] en/of [slachtoffer 7] heeft, heeft/hebben gedwongen dan wel bewogen hem, verdachte, en/of zijn mededader(s) te bevoordelen uit de opbrengst van de seksuele handeling(en) van die [slachtoffer 1] en/of [slachtoffer 2] en/of [slachtoffer 3] en/of [slachtoffer 4] en/of [slachtoffer 5] en/of [slachtoffer 6] en/of [slachtoffer 7];
    
    immers heeft hij, verdachte, en/of zijn mededader(s)
    
    I) met betrekking tot die [slachtoffer 1] (in genoemde periode):
    
    
      * die [slachtoffer 1] in de prostitutie laten werken en/of
      * voor die [slachtoffer 1] bepaald en/of laten bepalen welke handelingen zij diende te verrichten en/of welk tarief en/of welke werktijden zij diende te hanteren en/of
      * het door die [slachtoffer 1] in de prostitutie verdiende geld van haar afgenomen en/of laten afnemen en/of doen afstaan en/of
      * die [slachtoffer 1] (nagenoeg) voortdurend onder controle en/of toezicht gehouden en/of doen geloven dat ze (nagenoeg) voortdurend onder controle en/of toezicht werd gehouden en/of
      * die [slachtoffer 1] gedwongen, althans bewogen, om vele uren achter elkaar en/of bij ongesteldheid en/of bij ziekte te werken in de prostitie en/of
      * die [slachtoffer 1] bedreigd en/of
      * een (schijn)huwelijk tussen die [slachtoffer 1] en [medeverdachte 4] geregeld en/of laten regelen en/of
      * een verblijfsvergunning voor die [slachtoffer 1] geregeld en/of laten regelen en/of
      * door zijn/hun (intimiderende) gedrag en (voortdurende) controle die [slachtoffer 1] grote angst ingeboesemd met betrekking tot het welzijn van die [slachtoffer 1] en/of haar familie en/of
      * (aldus) op enigerlei (andere) wijze, misbruik gemaakt van het uit de feitelijke verhoudingen voortvloeiend overwicht, dat verdachte en/of zijn mededader(s) over die [slachtoffer 1] had(den);
    
    
    II) met betrekking tot die [slachtoffer 2] (in genoemde periode):
    
    
      * die [slachtoffer 2] in de prostitutie laten werken en/of
      * voor die [slachtoffer 2] bepaald en/of laten bepalen welke handelingen zij diende te verrichten en/of welk tarief en/of welke werktijden zij diende te hanteren en/of
      * het door die [slachtoffer 2] in de prostitutie verdiende geld van haar afgenomen en/of laten afnemen en/of doen afstaan en/of
      * die [slachtoffer 2] (nagenoeg) voortdurend onder controle en/of toezicht gehouden en/of doen geloven dat ze (nagenoeg) voortdurend onder controle en/of toezicht werd gehouden en/of
      * die [slachtoffer 2] gedwongen, althans bewogen, om vele uren achter elkaar en/of bij ongesteldheid en/of bij ziekte te werken in de prostitie en/of
      * die [slachtoffer 2] bedreigd en/of
      * door zijn/hun (intimiderende) gedrag en (voortdurende) controle die [slachtoffer 2] grote angst ingeboesemd met betrekking tot het welzijn van die [slachtoffer 2] en/of haar familie en/of
      * (aldus) op enigerlei (andere) wijze, misbruik gemaakt van het uit de feitelijke verhoudingen voortvloeiend overwicht, dat verdachte en/of zijn mededader(s) over die [slachtoffer 2] had(den);
    
    
    III) met betrekking tot die [slachtoffer 3] (in genoemde periode):
    
    
      * die [slachtoffer 3] in de prostitutie laten werken en/of
      * voor die [slachtoffer 3] bepaald en/of laten bepalen welke handelingen zij diende te verrichten en/of welk tarief en/of welke werktijden zij diende te hanteren en/of
      * het door die [slachtoffer 3] in de prostitutie verdiende geld van haar afgenomen en/of laten afnemen en/of doen afstaan en/of
      * die [slachtoffer 3] (nagenoeg) voortdurend onder controle en/of toezicht gehouden en/of doen geloven dat ze (nagenoeg) voortdurend onder controle en/of toezicht werd gehouden en/of
      * die [slachtoffer 3] gedwongen, althans bewogen, om vele uren achter elkaar en/of bij ongesteldheid en/of bij ziekte te werken in de prostitie en/of
      * die [slachtoffer 3] bedreigd en/of
      * door zijn/hun (intimiderende) gedrag en (voortdurende) controle die [slachtoffer 3] grote angst ingeboesemd met betrekking tot het welzijn van die [slachtoffer 3] en/of haar familie en/of
      * (aldus) op enigerlei (andere) wijze, misbruik gemaakt van het uit de feitelijke verhoudingen voortvloeiend overwicht, dat verdachte en/of zijn mededader(s) over die [slachtoffer 3] had(den);
    
    
    IV) met betrekking tot die [slachtoffer 4] (in genoemde periode):
    
    
      * die [slachtoffer 4] in de prostitutie laten werken en/of
      * voor die [slachtoffer 4] bepaald en/of laten bepalen welke handelingen zij diende te verrichten en/of welk tarief en/of welke werktijden zij diende te hanteren en/of
      * het door die [slachtoffer 4] in de prostitutie verdiende geld van haar afgenomen en/of laten afnemen en/of doen afstaan en/of
      * die [slachtoffer 4] (nagenoeg) voortdurend onder controle en/of toezicht gehouden en/of doen geloven dat ze (nagenoeg) voortdurend onder controle en/of toezicht werd gehouden en/of
      * die [slachtoffer 4] gedwongen, althans bewogen, om vele uren achter elkaar en/of bij ongesteldheid en/of bij ziekte te werken in de prostitie en/of
      * die [slachtoffer 4] bedreigd en/of
      * door zijn/hun (intimiderende) gedrag en (voortdurende) controle die [slachtoffer 4] grote angst ingeboesemd met betrekking tot het welzijn van die [slachtoffer 4] en/of haar familie en/of
      * (aldus) op enigerlei (andere) wijze, misbruik gemaakt van het uit de feitelijke verhoudingen voortvloeiend overwicht, dat verdachte en/of zijn mededader(s) over die [slachtoffer 4] had(den);
    
    
    V) met betrekking tot die [slachtoffer 5] (in genoemde periode):
    
    
      * die [slachtoffer 5] in de prostitutie laten werken en/of
      * voor die [slachtoffer 5] bepaald en/of laten bepalen welke handelingen zij diende te verrichten en/of welk tarief en/of welke werktijden zij diende te hanteren en/of
      * het door die [slachtoffer 5] in de prostitutie verdiende geld van haar afgenomen en/of laten afnemen en/of doen afstaan en/of
      * die [slachtoffer 5] (nagenoeg) voortdurend onder controle en/of toezicht gehouden en/of doen geloven dat ze (nagenoeg) voortdurend onder controle en/of toezicht werd gehouden en/of
      * die [slachtoffer 5] gedwongen, althans bewogen, om vele uren achter elkaar en/of bij ongesteldheid en/of bij ziekte te werken in de prostitie en/of
      * die [slachtoffer 5] bedreigd en/of
      * (onder valse voorwendselen) die [slachtoffer 5] in de prostitutie gehouden door die [slachtoffer 5] voor te houden dat zij moet doorwerken om een appartement in Bulgarije te kunnen betalen, terwijl de kosten voor het appartement lager zijn dan verteld en die [slachtoffer 5] reeds voldoende heeft verdiend om het appartement te kunnen betalen en/of
      * door zijn/hun (intimiderende) gedrag en (voortdurende) controle die [slachtoffer 5] grote angst ingeboesemd met betrekking tot het welzijn van die [slachtoffer 5] en/of haar familie en/of
      * (aldus) op enigerlei (andere) wijze, misbruik gemaakt van het uit de feitelijke verhoudingen voortvloeiend overwicht, dat verdachte en/of zijn mededader(s) over die [slachtoffer 5] had(den);
    
    
    VI) met betrekking tot die [slachtoffer 6] (in genoemde periode):
    
    
      * die [slachtoffer 6] in de prostitutie laten werken en/of
      * voor die [slachtoffer 6] bepaald en/of laten bepalen welke handelingen zij diende te verrichten en/of welk tarief en/of welke werktijden zij diende te hanteren en/of
      * het door die [slachtoffer 6] in de prostitutie verdiende geld van haar afgenomen en/of laten afnemen en/of doen afstaan en/of
      * die [slachtoffer 6] (nagenoeg) voortdurend onder controle en/of toezicht gehouden en/of doen geloven dat ze (nagenoeg) voortdurend onder controle en/of toezicht werd gehouden en/of
      * die [slachtoffer 6] gedwongen, althans bewogen, om vele uren achter elkaar en/of bij ongesteldheid en/of bij ziekte te werken in de prostitie en/of
      * die [slachtoffer 6] bedreigd en/of
      * (onder valse voorwendselen) die [slachtoffer 6] in de prostitutie gehouden door die [slachtoffer 6] voor te houden dat zij moet doorwerken om een appartement in Bulgarije te kunnen betalen, terwijl de kosten voor het appartement lager zijn dan verteld en die [slachtoffer 6] reeds voldoende heeft verdiend om het appartement te kunnen betalen en/of
      * door zijn/hun (intimiderende) gedrag en (voortdurende) controle die [slachtoffer 6] grote angst ingeboesemd met betrekking tot het welzijn van die [slachtoffer 6] en/of haar familie en/of
      * (aldus) op enigerlei (andere) wijze, misbruik gemaakt van het uit de feitelijke verhoudingen voortvloeiend overwicht, dat verdachte en/of zijn mededader(s) over die [slachtoffer 6] had(den);
    
    
    VII) met betrekking tot die [slachtoffer 7] (in genoemde periode):
    
    
      * die [slachtoffer 7] in de prostitutie laten werken en/of
      * voor die [slachtoffer 7] bepaald en/of laten bepalen welke handelingen zij diende te verrichten en/of welk tarief en/of welke werktijden zij diende te hanteren en/of
      * het door die [slachtoffer 7] in de prostitutie verdiende geld van haar afgenomen en/of laten afnemen en/of doen afstaan en/of
      * die [slachtoffer 7] (nagenoeg) voortdurend onder controle en/of toezicht gehouden en/of doen geloven dat ze (nagenoeg) voortdurend onder controle en/of toezicht werd gehouden en/of
      * die [slachtoffer 7] gedwongen, althans bewogen, om vele uren achter elkaar en/of bij ongesteldheid en/of bij ziekte te werken in de prostitie en/of
      * die [slachtoffer 7] bedreigd en/of
      * door zijn/hun (intimiderende) gedrag en (voortdurende) controle die [slachtoffer 7] grote angst ingeboesemd met betrekking tot het welzijn van die [slachtoffer 7] en/of haar familie en/of
      * (aldus) op enigerlei (andere) wijze, misbruik gemaakt van het uit de feitelijke verhoudingen voortvloeiend overwicht, dat verdachte en/of zijn mededader(s) over die [slachtoffer 7] had(den);
    
    
    
      feit 4
      hij in of omstreeks de periode van 1 januari 2000 tot en met 14 juni 2007 in de gemeente Groningen en/of in de gemeente Alkmaar en/of in de gemeente Deventer en/of in de gemeente Leeuwarden en/of in de gemeente Utrecht en/of in de gemeente Amsterdam, in elk geval op een of meer plaatsen in Nederland, en/of in Bulgarije en/of in Duitsland heeft deelgenomen aan een organisatie, onder meer bestaande uit verdachte en/of een of meer van de volgende perso(o)n(en) [medeverdachte 1] en/of [medeverdachte 2] en/of [medeverdachte 3] en/of een of meer ander(en), welke organisatie tot oogmerk had het plegen van misdrijven, namelijk het (telkens) plegen van:
      * mensenhandel, als bedoeld in artikel 250a Wetboek van Strafrecht (oud) en/of 273a Wetboek van Strafrecht (oud) en/of 273f van het Wetboek van Strafrecht, waarbij die mensenhandel onder ander bestond uit het seksueel uitbuiten van vrouwen (prostituees);
      * (zware) mishandeling (met voorbedachte rade), als bedoeld in artikel 300 en/of 303 van het Wetboek van Strafrecht, waarbij die zware mishandeling met voorbedachte rade uit een gedwongen abortus bij een prostituee bestond en/of die mishandeling onder andere bestond uit het slaan en/of stompen en/of schoppen van (meerdere) personen (prostituees);
      * verkrachting als bedoeld in artikel 242 Wetboek van Strafrecht, waarbij die verkrachting ondermeer bestond uit het tegen de wil van de prostituee(s) afdingen van seksueel contact;
      * oplichting als bedoeld in artikel 326 Wetboek van Strafrecht (onder andere door het regelen van schijnhuwelijken voor het verkrijgen van verblijfsvergunningen voor prostituees);
      * bedreiging met enig misdrijf tegen het leven gericht/bedreiging met zware mishandeling als bedoeld in artikel 285 Wetboek van Strafrecht (onder andere het bedreigen van prostituees en/of hun familieleden);
      * handelen in strijd met artikel 26, eerste lid van de Wet wapens en munitie, strafbaar gesteld bij artikel 55, eerste lid van de Wet wapens en munitie
      (onder andere het voorhanden hebben/tonen van (een) vuurwapen(s)),
      terwijl hij, verdachte, daaraan (mede) leiding heeft gegeven.
    
    
    
      2. Voorvragen
      De rechtbank heeft vastgesteld dat de dagvaarding geldig is en dat zijzelf bevoegd is tot kennisneming van de zaak.
    
    
    
      Ontvankelijkheid van het openbaar ministerie
      De verdediging heeft een groot aantal gronden aangedragen, die hetzij op zichzelf, maar zeker in samenhang bezien de conclusie zouden rechtvaardigen dat het openbaar ministerie niet-ontvankelijk is in haar vervolging.
    
    
    De rechtbank overweegt reeds hier dat ze de verdediging in dit standpunt niet volgt en overweegt daaromtrent het volgende. 
    
    
      Internationale rechtshulp
      De verdediging heeft betoogd dat het openbaar ministerie ter zake van de verstrekking van informatie aan en de verkrijging van informatie van de Bulgaarse autoriteiten de wet- en regelgeving met betrekking tot de internationale rechtshulp heeft geschonden.
    
    
    
      Met verwijzing naar de Hoge Raad  stelt de rechtbank het volgende voorop.
      De aard en omvang van de rechterlijke toetsing van de rechtmatigheid van onderzoekshandelingen die hebben plaatsgevonden in het buitenland, verschillen naar gelang deze onderzoekshandelingen zijn uitgevoerd onder verantwoordelijkheid van de buitenlandse autoriteiten dan wel onder verantwoordelijkheid van de Nederlandse autoriteiten. 
      Ten aanzien van de onderzoekshandelingen waarvan de uitvoering plaatsvindt onder verantwoordelijkheid van de buitenlandse autoriteiten van een andere tot het EVRM toegetreden staat, is de taak van de Nederlandse strafrechter ertoe beperkt te waarborgen dat de wijze waarop van de resultaten van dit onderzoek in de strafzaak tegen de verdachte gebruik wordt gemaakt, geen inbreuk maakt op zijn recht op een eerlijk proces, zoals bedoeld in artikel 6, eerste lid EVRM. Het behoort niet tot de taak van de Nederlandse rechter om te toetsen of de wijze waarop dit onderzoek is uitgevoerd, strookt met de dienaangaande in het desbetreffende buitenland geldende rechtsregels. Het vertrouwen dat de tot het EVRM toegetreden Staat de bepalingen van dat verdrag eerbiedigt en dat de verdachte in geval van schending van enig ander recht dan zijn recht op een eerlijk proces, het recht heeft op een daadwerkelijk rechtsmiddel als bedoeld in artikel 13 EVRM voor een instantie van die staat, brengt voorts mee dat niet ten toets staat van de Nederlandse strafrechter of in het recht van het desbetreffende buitenland al dan niet een toereikende grondslag bestond voor de verrichte onderzoekshandelingen, eventueel inbreuk is gemaakt op het recht van de verdachte op respect op zijn privéleven, zoals bedoeld in artikel 8, eerste lid EVRM en of die inbreuk geacht kan worden noodzakelijk te zijn, zoals bedoeld in het tweede lid van die bepaling.
    
    
    De rechtbank overweegt dat in het onderhavige geval van belang is dat Bulgarije onder de werking valt van het EVRM en voorts dat de informatie in Bulgarije is verkregen onder verantwoordelijkheid van de Bulgaarse autoriteiten. Daarnaast geldt dat Bulgarije als soevereine staat zelf bepaalt wat de grenzen zijn van de rechtshulp die zij wil verlenen. De grenzen worden bepaald door haar eigen wet- en regelgeving. Voor zover de door Bulgarije toegetreden verdragen bepalingen bevatten met betrekking tot de gevallen waarin en de voorwaarden waaronder een lidstaat moet meewerken aan rechtshulp, zal zij zich op grond van verdragsverplichtingen daaraan niet kunnen onttrekken. Dit laat evenwel onverlet dat dergelijke bepalingen de bevoegdheid van de aangezochte staat om ruimer te zijn met haar medewerking aan rechtshulp niet aantasten, dan wel dat zij bevoegd is geen consequenties te verbinden aan niet naleving van formaliteiten door de verzoekende staat. Naar het oordeel van de rechtbank staat buiten twijfel dat de Bulgaarse autoriteiten instemden met de verrichte opsporingshandelingen en met de verdere rechtshulpverlening zoals die is gerealiseerd.
    
    Centraal staat thans de vraag of er bij de wederzijdse rechtshulp schendingen hebben plaats gevonden, waardoor gezegd moet worden dat de verdachte zijn recht op een eerlijk proces is ontnomen. Hieromtrent wordt het volgende overwogen. 
    
    De Nederlandse politie heeft contact gezocht met de Bulgaarse autoriteiten en verzocht om bijstand te verlenen. Artikel 39, lid 1 Schengenuitvoeringsovereenkomst (SUO), biedt hiervoor de basis. De verdediging heeft betoogd dat aangenomen moet worden dat voor verworven informatie zonder machtiging dwangmiddelen zijn toegepast en gewezen op het verkrijgen van de naam van de gebruiker van een telefoon op de naam van het bedrijf [bedrijf 1]. Hieruit zou volgens de verdediging volgen dat de Bulgaarse politie zonder machtiging een telefoon heeft afgetapt. Derhalve is door de Bulgaarse autoriteiten artikel 39 SUO overtreden, waardoor het recht op privacy als bedoeld in artikel 8 EVRM is geschonden, aldus nog steeds de verdediging. De rechtbank is echter allereerst van oordeel dat de verdediging met dit voorbeeld allerminst aannemelijk heeft gemaakt dat dwangmiddelen zijn toegepast, omdat het zeer goed voorstelbar is dat deze informatie afkomstig is uit een in Bulgarije openbare bron. De rechtbank acht hierdoor dan ook niet aannemelijk (gemaakt) dat de Bulgaarse politie zonder machtiging dwangmiddelen heeft toegepast. Daarnaast geldt overigens, zoals ook eerder is overwogen, dat een soevereine staat niet het recht kan worden ontzegd met betrekking tot verlening van rechtshulp een ruimer beleid te voeren dan haar op grond van verdragsbepalingen kan worden afgedwongen. Bovendien mag Nederland er op vertrouwen dat Bulgarije haar eigen wetgeving naleeft. Hetgeen de verdediging op dit onderdeel dan ook aan grieven aanvoert wordt door de rechtbank verworpen. 
    
    In de stelling van de verdediging dat de opsporingsfunctionarissen niet bevoegd waren om gegevens met betrekking tot telefoongebruik te vragen anders dan na machtiging door de officier van justitie wordt miskend dat artikel 126na Wetboek van strafvordering (Sv) de opsporingsambtenaar een eigen bevoegdheid geeft om een vordering te doen gegevens te verstrekken ter zake van naam, adres, postcode, woonplaats en nummer.
    
    
      Bovengenoemde uitgangspunten in aanmerking genomen is de rechtbank van oordeel dat niet is gebleken dat Bulgarije informatie aan de Nederlandse autoriteiten heeft verstrekt waarvan gezegd moet worden dat aan de verwerving of de verstrekking daarvan gebreken kleven. De Bulgaarse autoriteiten hebben expliciet  bepaald dat door de Nederlandse autoriteiten ten behoeve van het bewijs in de onderhavige zaak van die informatie gebruik mag worden gemaakt. Van schending van artikel 39, lid 2 SUO is dan ook geen sprake.
      Vermelding verdient in dit verband dat [naam Bulgaarse officier van justitie], Bulgaarse officier van justitie en Hoofd Unit Internationale rechtshulp bij het Hoog Parket van Cassatie, bij de rechtshulpverlening volledig betrokken was.
    
    
    De verdediging vindt de gevolgde werkwijze, waarbij de Nederlandse opsporingsfunctionarissen informatie uit Bulgarije hebben ontvangen en gebruikt, waarna die informatie pas later is geformaliseerd, ontoelaatbaar. De rechtbank volgt dit standpunt niet. Niet alleen bestaat er geen wettelijke bepaling die zich daartegen verzet, bovendien hebben de Bulgaarse autoriteiten laten blijken daar geen bezwaar tegen te hebben door achteraf toestemming te verlenen voor het gebruik van die informatie. 
    
    De rechtbank laat verder onbesproken of aan de liaison officer [naam liasion officer] richtlijnen zijn verstrekt nu hiervoor geen wettelijke verplichting bestaat, nog daargelaten de vraag of een overschrijding van dergelijke richtlijnen de door de verdediging genoemde consequentie zou moeten hebben. 
    
    De verdediging heeft voorts veel aandacht besteed aan de omstandigheid dat in het dossier een rechtshulpverzoek is aangetroffen waarop vóór “juni 2007” met pen “5” is geschreven en tevens in het dossier hetzelfde rechtshulpverzoek heeft aangetroffen waarop de datum “6 juni 2007” volledig geprint is. Volgens de verdediging is er sprake van bewust antedateren door de politie. De verbalisant [verbalisant 1] heeft bij de rechter-commissaris hierover een verklaring afgelegd waarin hij aangeeft hoe dat mogelijk is ontstaan.  In haar requisitoir is het openbaar ministerie hierop ook ingegaan. Daarbij is aangegeven dat 5 juni 2007 de datum is waarop het document aan de vertaler is aangeboden en dat het vertaalde verzoek op 6 juni 2007 officieel via het IRC is verstuurd. [verbalisant 1] heeft het verzoek bovendien spoedheidshalve zelf meegenomen naar Bulgarije om het aan [naam Bulgaarse officier van justitie] te overhandigen. De verwarring omtrent de data is volgens het openbaar ministerie hierdoor ontstaan. De rechtbank acht deze verklaring niet onaannemelijk. De verdediging heeft bovendien nagelaten toe te lichten welk belang de politie zou hebben gehad bij het gestelde opzettelijke antedateren en evenmin heeft zij gemotiveerd kunnen betogen welk belang van verdachten hierdoor zou zijn geschonden. Hetgeen met betrekking tot de datering van dit rechtshulpverzoek is gebeurd, wordt door de rechtbank dan ook niet aangemerkt als een vormverzuim in de zin van artikel 359a Sv.
    
    De aanhouding van [verdachte 1] is in de visie van de verdediging onrechtmatig geweest. Dit verweer verwerpt de rechtbank. Via een rechtshulpverzoek heeft de officier van justitie de Bulgaarse autoriteiten verzocht om aanhouding van [verdachte 1] ter overlevering.  Op 27 juni 2007 heeft de regionale rechtbank te Burgas de arrestatie op grond van het Europees arrestatiebevel van 8 mei 2007 rechtmatig geacht , welk vonnis in hoger beroep door het hof is bevestigd. 
    
    Voorts heeft de verdediging de doorzoeking op het adres [adres 5] met betrekking tot [medeverdachte 1] als onrechtmatig bestempeld. Deze doorzoeking is kennelijk uitgevoerd omdat naast het aanvankelijk genoemde adres, [adres 6] waarvoor zowel de Nederlandse rechter-commissaris als de Bulgaarse autoriteiten toestemming had gegeven, een tweede adres is opgedoemd waar [medeverdachte 1] mogelijk zou verblijven. Met toestemming van de Bulgaarse onderzoeksrechter  en op verzoek van de Bulgaarse officier van justitie  is toen ook op dit tweede adres een doorzoeking geweest. De rechtbank is het met de verdediging eens dat de toestemming van de Nederlandse rechter-commissaris vooraf niet dit tweede adres bevatte. De rechter-commissaris verklaarde in zijn besluit van 13 juni 2007, waarin hij toestemming gaf om in de zaken van [verdachte 1], [medeverdachte 1] en [medeverdachte 3] vijf adressen te doorzoeken evenwel ook “dat naar Nederlandse juridische maatstaven doorzoekingen in de woon- en verblijfplaatsen van genoemde verdachten gerechtvaardigd zijn”.   Alle hiervoor beschreven omstandigheden in aanmerking genomen, waarbij vooral van belang is de gegeven toestemming van de Bulgaarse rechter, is de rechtbank van oordeel dat niet gezegd kan worden dat aan die doorzoeking op het laatstgenoemde adres het rechtmatig karakter moet worden ontzegd. 
     
    
      De verdediging heeft betoogd dat door de Nederlandse autoriteiten in het kader van de rechtshulp aan de Bulgaarse autoriteiten persoonlijke gegevens zijn verstrekt en daardoor het (inmiddels vervallen) Besluit Politieregisters is geschonden. Het openbaar ministerie heeft dit bestreden en heeft naar voren gebracht dat artikel 13 van dat besluit wel degelijk daarvoor een wettelijke basis geeft.
      Artikel 13, lid 1 van genoemd besluit luidt voor zover van belang als volgt:
      •	1. Uit een politieregister kunnen gegevens worden verstrekt aan politie-autoriteiten in een ander land indien dit noodzakelijk is: 
      o	a. voor de goede uitvoering van de politietaak in Nederland of voor de uitvoering van opdrachten voortvloeiende uit de signalering van personen door Nederlandse autoriteiten; 
      o	……..
      De aan de Bulgaarse autoriteiten verstrekte informatie is onmiskenbaar verbonden aan het in Nederland uitgevoerde opsporingsonderzoek en aldus noodzakelijk voor de politietaak in Nederland. Niet valt in te zien in welk opzicht de overige door de verdediging genoemde artikelen van het besluit een belemmering vormen om de informatie te verstrekken, die voor de Bulgaarse autoriteiten onmisbaar was om tot de verzochte rechtshulp over te kunnen gaan. Ook in dit geval was derhalve naar het oordeel van de rechtbank geen sprake van een vormverzuim. 
    
    
    De verdediging heeft gesteld dat de verbaliseerplicht is geschonden nu twee dienstreizen naar Bulgarije zijn gemaakt zonder dat daarvan proces-verbaal is gemaakt. Hieromtrent wordt als volgt overwogen. Aan beide dienstreizen ging een reisopdracht vooraf van de hoofdofficier van justitie te Haarlem en hij had aangegeven geen prijs te stellen op het verslag daarvan. Op 16 november 2008 is hierover op verzoek van de rechtbank een proces-verbaal opgemaakt.  Op verzoek van de advocaat-generaal van het parket Amsterdam is op 13 januari 2010 door verbalisant [verbalisant 1] alsnog van de reizen (en de rechtshulpverzoeken) een proces-verbaal opgemaakt.  Met de verdediging is de rechtbank van oordeel dat van de dienstreizen een proces-verbaal had moeten worden opgemaakt. Nu de hoofdofficier van justitie kennelijk had aangegeven dat er geen prijs werd gesteld op een dergelijk proces-verbaal, is het niet onbegrijpelijk dat het opmaken daarvan achterwege is gebleven. In ieder geval kan gelet hierop niet gezegd worden dat gesproken kan worden van het bewust achterhouden van informatie. Doordat de dienstreizen alsnog geverbaliseerd zijn acht de rechtbank dit verzuim hersteld en is er geen aanleiding aan de oorspronkelijke omissie consequenties te verbinden. 
    
    Een volgende schending van de verbaliseerplicht ziet de verdediging in het ontbreken van een door verbalisant [verbalisant 1] opgemaakt proces-verbaal met betrekking tot de doorzoeking in Bulgarije. [verbalisant 1] heeft verklaard slechts bij één doorzoeking aanwezig te zijn geweest – die van [verdachte 1] - en dat hij daarbij slechts heeft geadviseerd over in beslagname.  Dit is ook in overeenstemming met de toestemming die [naam Bulgaarse officier van justitie]geeft, te weten: toestemming om de opsporingshandelingen “bij te wonen”.  Anders dan de verdediging is de rechtbank van oordeel dat [verbalisant 1] bij de doorzoekingen geen opsporingshandelingen heeft verricht - hij was immers niet degene die formeel de beslissing nam om goederen al dan niet in beslag te nemen - en er geen noodzaak was om zelf een proces-verbaal op te maken. 
    
    
      De wijze waarop de verbalisanten informatie aan de Bulgaarse autoriteiten hebben gevraagd had naar het oordeel van de verdediging ook geverbaliseerd moeten worden. De rechtbank merkt allereerst op dat ze de correspondentie tussen het opsporingsteam en [naam liaison officer] zoals die in map 57 is na te lezen, als interne communicatie aanmerkt waarvan gezegd kan worden dat het op zich al ongebruikelijk is om die aan het procesdossier toe te voegen. De rechtbank is van oordeel dat de verbalisanten door middel van de inhoud van de rechtshulpverzoeken voldoende verantwoording hebben afgelegd over hun bevragingen aan de Bulgaarse autoriteiten. Hiermee is inzichtelijk geworden welke informatie het opsporingsteam van de Bulgaarse autoriteiten heeft ontvangen. Zelfs al zou moeten worden aangenomen dat er een discrepantie bestaan tussen de interne communicatie en de inhoud van de rechtshulpverzoeken, dan nog geldt dat verdachten daar geen nadeel van hebben ondervonden omdat niet is in te zien hoe die informatie dan gebruikt zou kunnen zijn. Dat de verbalisanten met opzet stukken hebben willen achterhouden is door de verdediging niet aannemelijk gemaakt. 
      Uit hetgeen hiervoor is overwogen volgt dat er naar het oordeel van de rechtbank geen sprake van is dat bij de wederzijdse rechtshulp schendingen hebben plaats gevonden, waardoor gezegd moet worden dat de verdachte zijn recht op een eerlijk proces is ontnomen.
    
    
    
      Regiefunctie van het openbaar ministerie
      De verdediging heeft uitgebreid verweer gevoerd op het ontbreken van regie door het openbaar ministerie, en wel concreet in de periode tot de rechtbank op 16 november 2009 vonnis heeft gewezen. Ze wijst onder meer op de gebrekkige en late aanlevering van stukken, het achterhouden van stukken en het onvoldoende oog hebben voor naleving van de verbaliseerplicht. Dit culmineerde volgens de verdediging in de weigering op de zitting van de rechtbank van 3, 4 en 5 november 2009 om gevolg te geven aan het bevel van de rechtbank om drie mappen over te leggen, waarin de rechtbank aanleiding zag het openbaar ministerie niet-ontvankelijk te verklaren. De rechtbank overweegt hieromtrent als volgt.
    
    
    Inderdaad is de beslissing van de rechtbank Alkmaar van 16 november 2009 tot het niet- ontvankelijk verklaren van het Openbaar Ministerie, gelet op de processen-verbaal en de vonnissen van dat proces, met name ingegeven door het feit dat de officier van justitie ter zitting niet heeft voldaan aan voornoemd bevel van de rechtbank. Het gerechtshof Amsterdam heeft op 24 oktober 2010 de betreffende vonnissen evenwel vernietigd en de zaken terugverwezen voor behandeling, er rekening mee houdend dat inmiddels was gebleken  dat de bewuste drie mappen stukken bevatten (tapgesprekken) die al in het procesdossier waren opgenomen. Van laatstgenoemd oordeel dient de rechtbank thans dan ook uit te gaan.
    
    
      Het openbaar ministerie heeft aanleiding gezien mr. D.W. Steenhuis rapport te laten uitbrengen (“Alles is niets”) over de lessen die uit de gang van zaken voor het openbaar ministerie zijn te trekken en onder meer is de rapporteur ingegaan op de mate van sturing van het onderzoek door de officieren van justitie.
      Op de vraag hoe de sturing/samenwerking van het openbaar ministerie aan/met het onderzoeksteam verliep luidde de kritische conclusie van Steenhuis:
      “De sturing/samenwerking van het openbaar ministerie met het onderzoeksteam is in eerste instantie goed verlopen. Men was één van zin, er werd regelmatig overlegd over de gang van zaken en de politie voelde zich in zijn waarde gelaten. Langzamerhand echter is de sturing van de (eerste) officier van justitie minder geworden, omdat ze met een steeds grotere case-load te maken kreeg. Daardoor is er, later in het traject, mogelijk teveel aan de politie overgelaten, bijvoorbeeld bij de samenstelling van het procesdossier en de rechtshulp.
      Toen de eerste officier van justitie ziek werd, is er een periode geweest, maar het onderzoek was toen formeel al afgelopen, waarin er nauwelijks contact was tussen het parket en het team. Dat zegt zich daarover herhaald te hebben beklaagd. Toen tenslotte, eind augustus 2008, de derde officier van justitie op de zaak werd gezet, bleven de contacten, op één uitzondering na, beperkt tot de mail en de telefoon”.
      Het openbaar ministerie heeft in zijn repliek op 16 januari 2012 te kennen gegeven zich in de kritiek van het rapport Steenhuis te kunnen vinden.
    
    
    
      De rechtbank is van oordeel dat door de verdediging terecht is aangevoerd dat het openbaar ministerie tot de zitting in november 2009 in onvoldoende mate de regie heeft gevoerd over het onderzoek.
      Anders dan de verdediging is de rechtbank evenwel niet gebleken dat bewust is geprobeerd om de verdediging stukken te onthouden of anderszins te benadelen. Wel is gebleken dat de stukken niet altijd onmiddellijk ter beschikking zijn gesteld, maar die zijn later wel toegevoegd aan het procesdossier. Verder ziet de verdediging over het hoofd dat wanneer door het onderzoeksteam stukken worden aangeleverd, het openbaar ministerie ook gelegenheid moet hebben deze te beoordelen en verwerken. De veronderstelling dat wanneer de officier van justitie een pakket stukken van het onderzoeksteam krijgt aangeleverd hij meteen aan het kopiëren moet (laten) slaan en die blindelings moet verspreiden geeft blijk van het stellen van onredelijke en onrealistische eisen aan het openbaar ministerie. Ook doet de verdediging onrecht aan de omstandigheid dat het hier gaat om een grote en ingewikkelde zaak, waarin het onderzoek na de aanhoudingen nog geruime tijd heeft voortgeduurd. 
      De rechtbank acht het wel aannemelijk dat bij een grotere sturing een minder tumultueuze afwikkeling van de zaak had kunnen plaats vinden. Bovendien moet worden aangenomen dat het ontbreken van regie ook tot vertraging heeft geleid. Een en ander leidt de rechtbank tot het oordeel dat het voor een groot deel aan het openbaar ministerie moet worden toegerekend dat het proces onnodig lang heeft geduurd en dat daardoor de redelijke termijn is overschreden. De rechtbank zal hieraan daarom - beperkte - consequenties verbinden bij de strafoplegging, zoals hieronder nog nader zal worden uitgewerkt. Het verweer dat deze omstandigheden zouden moeten leiden tot niet ontvankelijkheid wordt echter verworpen, reeds omdat op geen enkele wijze is gebleken dat de verdachte in zijn rechten zodanig te kort is gedaan dat niet meer gesproken kan worden van een eerlijk proces.
    
    
    
      Tunnelvisie
      De verdediging heeft betoogd dat artikel 6 EVRM, inhoudende het recht op een fair trial voor verdachten, ook als volgt is geschonden. De politie is dermate vooringenomen geweest bij de uitvoering van het onderzoek, dat sprake is van een zogenaamde tunnelvisie. Het onderzoek van de politie is namelijk uitsluitend gericht geweest op het vergaren van zo veel mogelijk belastend materiaal. Ter adstructie van dit standpunt heeft de verdediging, samengevat, gewezen op de volgende aspecten.
    
    
    De politie is klakkeloos uitgegaan van de juistheid van de vier aangiftes, zonder de betrouwbaarheid daarvan deugdelijk te onderzoeken. Er was echter alle aanleiding daarnaar wel nader onderzoek te doen, alleen al omdat de verklaringen van de aangeefsters niet consistent zijn en innerlijk tegenstrijdig. Zo had het bijvoorbeeld op de weg van de politie gelegen onderzoek te doen naar de financiële positie van die aangeefsters in Bulgarije. Nota bene is inmiddels uit een verhoor van de aangeefster [aangeefster 3] bij de rechter-commissaris gebleken dat deze ondanks haar eerdere ontkenning wel degelijk beschikte over onroerend goed in Bulgarije. Evenmin is onderzoek gedaan naar de melding van die aangeefsters bij het politieteam dat zij tijdens het onderzoek ernstig werden bedreigd. Voorts is ten onrechte niet geverbaliseerd dat in 2006 nog door de politie is geconstateerd dat [aangeefster 3] toen werkzaam was als prostituee. 
    
    Ook bij de aanpak van de zeven vrouwen die later in beeld kwamen, is de politie zeer vooringenomen te werk gegaan, door hen van meet af aan te beschouwen als slachtoffer en hen onder druk te zetten om een verklaring tegen de verdachten af te leggen. Ondanks aanwijzingen van het tegendeel is de politie niet van dit uitgangspunt afgeweken, zelfs niet in het geval van de getuige [slachtoffer 3], waarvan de politie ook zelf dacht dat deze naast slachtoffer ook dader was. 
    
    De politie heeft bovendien vergaande invloed uitgeoefend op het werk van de tolken door hen een lijstje te geven met instructies, die er op neerkwamen dat uitsluitend belastende gesprekken moesten worden uitgewerkt. Voorts heeft de politie het in strijd met de geldende aanwijzingen aan de tolken overgelaten of gesprekken wel of niet zouden worden uitgewerkt.
    
    Voor ontlastend materiaal heeft de politie geen enkel oog gehad. Door opzettelijk alleen belastend materiaal in ogenschouw te nemen en niet te zoeken naar ontlastend materiaal of dat al dan niet bewust te negeren, hebben politie en openbaar ministerie blijk gegeven van een ernstige vorm van tunnelvisie, aldus nog steeds de verdediging. 
    
    Naar het oordeel van de rechtbank is niet aannemelijk geworden dat bij de uitvoering van het strafrechtelijk onderzoek door de politie en het openbaar ministerie sprake is geweest van een algehele vooringenomenheid dan wel tunnelvisie. De politie beschikte bij aanvang van het onderzoek over vier aangiftes die dateerden van verschillende data en waarvan (behoudens wat betreft de aangiftes van [aangeefster 1] en [aangeefster 3], van wie bekend is dat zij een vriendschappelijke verhouding met elkaar hadden) zonder meer kon worden aangenomen dat deze onafhankelijk van elkaar waren gedaan. Op grond van deze aangiftes kon de politie terecht als hypothese aannemen dat sprake was van mensenhandel, gepaard gaand met uitbuiting en onderdrukking. In het daarop gevolgde onderzoek zijn telefoongesprekken getapt, die aanwijzingen opleverden voor de veronderstelling dat de aan die gesprekken deelnemende prostituees (deels) door dezelfde personen en op dezelfde wijze als aangeefsters werden blootgesteld aan mensenhandel. Terecht heeft het openbaar ministerie er in haar repliek op gewezen dat de wijze waarop het onderzoek is verricht geplaatst moet worden in de context van de complexe aard van de zaak. De politie heeft daarbij niet alleen de taak strafbare feiten op te sporen, maar dient ook bescherming te bieden aan eventuele slachtoffers van mensenhandel. De rechtbank acht de wijze waarop de politie heeft gehandeld ten opzichte van de zeven vrouwen die geen aangifte hebben gedaan, gelet hierop, gerechtvaardigd. 
    
    Voor zover het verwijt aan het openbaar ministerie zo moet worden begrepen dat ze in weerwil van de verklaringen van het zevental prostituees vast bleef houden aan haar hypothese dat deze vrouwen slachtoffer waren, overweegt de rechtbank dat de reacties van deze Bulgaarse vrouwen op de hen voorgehouden tapgesprekken in het algemeen onmogelijk te rijmen zijn met de inhoud van de afgeluisterde gesprekken, waardoor ernstig afbreuk wordt gedaan aan de geloofwaardigheid van hun verklaringen. Ook dit verwijt acht de rechtbank daarom ongegrond.
    
    Anders dan de verdediging stelt, heeft de politie de verklaringen van de vier aangeefsters   die elkaar in hoofdlijnen bevestigden - op enkele punten wel nader onderzocht. Zo is bijvoorbeeld onderzoek gedaan naar de door [aangeefster 1] gestelde abortus en het door [aangeefster 3] gestelde (schijn)huwelijk. Voorts is onderzoek gedaan naar hun inschrijvingen in de Kamer van Koophandel. De aangifte van [aangeefster 2] werd bovendien deels bevestigd door de verklaring van getuige [getuige 1]. Ook is naar aanleiding van het verhaal over de bedreigingen door een zekere [betrokkene 1], enig onderzoek gedaan naar deze [betrokkene 1] (waarop diens telefoonnummer in de telefoon van [medeverdachte 2] is teruggevonden). De verdediging verwijt de politie kennelijk dat zij niet “alles” heeft onderzocht. De rechtbank overweegt hieromtrent dat bij een dergelijk groot onderzoek dat binnen een bepaalde tijd dient te worden verricht door een beperkt aantal politie ambtenaren, het onvermijdelijk is dat keuzes worden gemaakt ten aanzien van de inzet van opsporingsmiddelen. De door de politie in het onderzoek Sierra te dien aanzien gemaakte keuzes acht de rechtbank niet onbegrijpelijk en niet getuigen van een tunnelvisie. Dit oordeel had mogelijk anders geluid, indien de verdachten de politie aanknopingspunten hadden gegeven voor nader (ontlastend) onderzoek en de politie daar desalniettemin aan voorbij was gegaan. De verdachten hebben echter geen enkele verklaring afgelegd die enig grond bood voor verder onderzoek. Integendeel, door hun (voornamelijke) zwijgen hebben zij tal van vragen onbeantwoord gelaten. Dit kan de politie echter niet worden verweten. 
    
    Ten slotte kan ook de wijze waarop de tapgesprekken zijn verwerkt niet leiden tot het oordeel dat sprake is geweest van tunnelvisie. Vooropgesteld wordt dat bij opname van een zo groot aantal gesprekken als in dit geval, het praktisch ondoenlijk is alle gesprekken woordelijk uit te werken. De beslissing om in het onderzoek Sierra alleen relevante gesprekken uit te werken is daarom te billijken. Uit het proces-verbaal van verbalisant [verbalisant 2] van 13 januari 2010 en uit de getuigenverhoren van de betrokken verbalisanten blijkt dat de werkwijze in grote lijnen als volgt is geweest. De gesprekken in de Bulgaarse taal werden uitgeluisterd door tolken. Deze tolken beluisterden deze gesprekken op verzoek van de politie aan de hand van een aan hen verstrekte lijst met gegevens zoals “namen, nummers, classificaties, financiën, mensenhandel”. Vervolgens werd door de betreffende tolk aan een rechercheur verteld waarover de gesprekken gingen en werd geadviseerd om zo’n gesprek – gelet op genoemde lijst - samen te vatten dan wel uit te werken. Het moge zo zijn dat door deze werkwijze gesprekken soms de facto op aanwijzing van de tolk werden uitgewerkt of samengevat, dit betekent nog niet dat daardoor is verzuimd “ontlastende” gesprekken uit te werken. Ook gesprekken die voldoen aan de criteria in de genoemde lijst en dus werden aangemerkt als “relevant” en om die reden zijn uitgewerkt, kunnen immers ontlastend zijn. De verdediging heeft in de verschillende pleidooien dan ook tal van uitgewerkte gesprekken aangehaald die in de visie van de verdediging ontlastend zijn. Alleen al hierom kan niet worden aangenomen dat genoemde werkwijze is ingegeven door of heeft geleid tot een tunnelvisie. Bovendien geven de samenvattingen van de gesprekken die niet zijn uitgewerkt geen aanleiding om te veronderstellen dat ontlastende gesprekken zijn “vergeten”. Indien de verdediging desalniettemin meent dat dit het geval is geweest dan had het op haar weg gelegen dit in ieder geval ten aanzien van een of meer gesprekken feitelijk te onderbouwen. Dit heeft zij echter nagelaten. Uit het vorenstaande volgt dat de rechtbank van oordeel is dat de hiervoor geschetste werkwijze ten aanzien van de tapgesprekken in het Sierra onderzoek voldoende zorgvuldig is geweest.
    
    
      Overschrijding redelijke termijn
      De verdediging heeft een beroep gedaan op overschrijding van de redelijke termijn en daarbij betoogd dat wegens de overschrijding op zich, maar ook in combinatie met de andere gebreken het openbaar ministerie niet-ontvankelijk moet worden verklaard. 
      Voor de beoordeling of de redelijke termijn is overschreden zijn de volgende data van belang.
      Op 14 juni 2007 is verdachte aangehouden en is hij van zijn vrijheid beroofd. Op 27 november 2007 wordt de voorlopige hechtenis opgeheven. Op 16 november 2009 wijst de rechtbank vonnis: niet-ontvankelijkheid van het openbaar ministerie. Na ingesteld appel doet het gerechtshof Amsterdam op 25 oktober 2010 uitspraak, waarbij het vonnis wordt vernietigd en de zaak wordt terugverwezen voor verdere behandeling. Op 7 juli 2011 vindt de regiezitting plaats, op 14 december 2011 volgt de inhoudelijke behandeling en de rechtbank doet op 3 februari 2012 uitspraak. De totale duur van de behandeling van de zaak duurde derhalve ruim 4 jaar en 7 maanden. Het betreft een ingewikkelde zaak met internationale aspecten en met veel slachtoffers. Een deel van de vertraging in de behandeling is - zoals hiervoor reeds overwogen - niet los te zien van onvoldoende regievoering door het openbaar ministerie. Daartegenover staat dat ook vele verzoeken van de verdediging de nodige tijd hebben gevraagd. Het voorgaande brengt de rechtbank tot de conclusie dat de redelijke termijn inderdaad is overschreden. Anders dan de verdediging ziet de rechtbank, noch in de overschrijding op zich, noch in samenhang met andere omstandigheden aanleiding om het openbaar ministerie niet-ontvankelijk te verklaren, nu het maatschappelijk belang bij de vervolging van deze ten laste gelegde feiten nog onverminderd aanwezig is. Hierna, onder 7, zal nog worden overwogen welk gevolg er naar het oordeel van de rechtbank wel dient te worden verbonden aan de overschrijding van de redelijke termijn.
    
    
    
      Onrechtmatig tappen
      In de periode van 26 april 2007 tot en met 15 juni 2007 zijn telefoonnummers getapt welke in gebruik waren bij [slachtoffer 6], [slachtoffer 5] en [slachtoffer 4].
    
    
    De raadsvrouw van [verdachte 1] heeft aangevoerd dat op het moment van de aanvang van het tappen onvoldoende verdenking jegens [verdachte 1] bestond. Het enkele feit dat hij de woning aan de [adres 2] betreedt is niet voldoende voor het ontstaan van een verdenking, aldus de raadsvrouwe. 
    
    
      De rechtbank overweegt het volgende. 
      Op 19 december 2000, 25 juli 2003 en 20 november 2006 is aangifte gedaan door drie verschillende Bulgaarse vrouwen tegen [verdachte 1] en [medeverdachte 1].
      Naar aanleiding van deze aangiften is op 1 maart 2007 een strafrechtelijk onderzoek gestart.
      Hierbij is onder meer het pand aan [adres 2] enige tijd geobserveerd. Op 
      2 april 2007 is daarbij gezien dat [verdachte 1] - die werd herkend van een foto die eerder door aangeefster [aangeefster 1] ter beschikking was gesteld - met een sleutel de voordeur van het huis opende en naar binnen ging. Vervolgens is onderzocht welke personen er stonden ingeschreven op het adres [adres 2]. Dit onderzoek wees uit dat onder andere de vrouwen [slachtoffer 6], [slachtoffer 5] en [slachtoffer 4] op dit adres stonden ingeschreven. Dit waren vrouwen van Bulgaarse afkomst.
      Voorts bleek uit het handelsregister van de Kamer van Koophandel dat voornoemde vrouwen ingeschreven stonden als eenmanszaak met als bedrijfsomschrijving het geven van erotische shows. 
      Gelet op het vorenstaande moet het verweer van de raadsvrouw van [verdachte 1] worden verworpen nu er wel degelijk een verdenking tegen [verdachte 1] bestond op het moment dat het tappen is gestart, immers er was al aangifte tegen hem gedaan door drie verschillende vrouwen en op het adres [adres 2], waar [verdachte 1] naar binnen ging, bleken drie Bulgaarse vrouwen te wonen die werkzaam waren in de prostitutie.
    
    
    
      Onrechtmatige observaties
      De verdediging heeft aangevoerd dat gesteld moet worden dat bij de vrouwen die geobserveerd zijn, inbreuk is gemaakt op hun privacy. Zij voert daartoe aan – kort samengevat - dat er door de politie op grond van artikel 2 Politiewet camera’s zijn geplaatst op de voordeur van [adres 2] in de periode van 24 mei 2007 tot en met donderdag 14 juni 2007 en op de voordeur van [adres 4] gedurende de periode 10 mei tot en met 14 mei 2007. Nu voornoemde observaties stelselmatig zijn en er geen bevel van de officier van justitie is op grond van artikel 126g Sv zijn voornoemde observaties onrechtmatig, aldus de verdediging. 
    
    
    
      De rechtbank overweegt dat beoordeeld dient te worden of door de observaties een meer dan beperkte inbreuk is gemaakt op de persoonlijke levenssfeer van de vrouwen, in welk geval zou moeten worden aangenomen dat de observaties niet meer zijn gedekt door artikel 2 van de Politiewet. 
      Om te beoordelen of er sprake is van stelselmatige observatie, moet gekeken worden of door de betreffende observaties een min of meer volledig beeld kan worden verkregen van bepaalde aspecten van iemands leven. Hoewel er gedurende een langere periode een camera is geplaatst op de voordeur van de respectieve adressen, kunnen de onderhavige observaties naar het oordeel van de rechtbank desalniettemin niet als stelselmatig worden aangemerkt. Bij de genoemde panden werd namelijk slechts vanuit de openbare ruimte waargenomen wie vanaf die openbare ruimte het pand binnenging en wie vanuit het pand de openbare ruimte betrad. Aldus was geen sprake van een situatie waarin de geobserveerde personen zich onbespied mochten wanen en waarbij een volledig beeld is verkregen van bepaalde aspecten van het privéleven van de geobserveerde personen. De inbreuk op de privélevens van de vrouwen was derhalve van beperkte omvang. De rechtbank is van oordeel dat - nu er geen sprake is van een stelselmatige observatie - hiervoor geen toestemming van de officier van justitie nodig was. De observaties zijn dan ook niet onrechtmatig geschied.
    
    
    De slotconclusie van de rechtbank ter zake van het verzoek van de verdediging om over te gaan tot niet-ontvankelijk verklaring van het openbaar ministerie, luidt dat zij onvoldoende gronden heeft gevonden om daartoe te besluiten. 
    
    De rechtbank heeft overigens ook vastgesteld dat het openbaar ministerie ontvankelijk is in zijn vervolging en dat er geen redenen zijn voor schorsing van de vervolging.
    
    
      3. Vordering van de officier van justitie
      De officier van justitie heeft gerekwireerd tot bewezenverklaring van de onder 1, 2, 3 en 4 ten laste gelegde feiten en gevorderd dat verdachte ter zake zal worden veroordeeld tot een gevangenisstraf voor de duur van zeven jaren met aftrek van de tijd die verdachte in verzekering en voorlopige hechtenis heeft gezeten. De officier van justitie heeft voorts de gevangenneming van verdachte gevorderd. Ten aanzien van het in beslag genomen geld heeft de officier van justitie verbeurdverklaring gevorderd. De officier van justitie heeft tevens hoofdelijke toewijzing van de vorderingen van benadeelde partijen [aangeefster 1], [aangeefster 2], [aangeefster 3] en [aangeefster 4] gevorderd, met toewijzing van de immateriële schadevergoeding als voorschot, onder oplegging van de schadevergoedingsmaatregel. 
    
    
    4. Bewijs
    
    
      4.1. Redengevende feiten en omstandigheden 
      De rechtbank komt tot bewezenverklaring van de ten laste gelegde feiten op grond van de navolgende bewijsmiddelen.
    
    
    
      Aanleiding en start van het onderzoek
      Op 1 maart 2007 is een strafrechtelijk onderzoek gestart naar aanleiding van een melding bij het Mensenhandel Interventieteam van de regiopolitie Groningen. Het onderzoek kreeg de naam ‘Sierra’. Door het Expertisecentrum Mensenhandel en Mensensmokkel is onderzoek verricht met betrekking tot mensenhandel. Door drie Bulgaarse vrouwen, die in de prostitutie werkten en daartoe waren gedwongen en/of daarin werden uitgebuit, was aangifte gedaan tegen Bulgaarse mannen. Uit nader onderzoek bleek dat een zevental Bulgaarse vrouwen die zich in Nederland bevonden direct of indirect te linken waren aan omstandigheden die zagen op mensenhandel. Tijdens het vervolgonderzoek is door nog een Bulgaarse vrouw aangifte gedaan ter zake van mensenhandel. Het onderzoek resulteerde uiteindelijk in de aanhouding op 14 juni 2007 van verdachten [verdachte 1], [medeverdachte 1] en [medeverdachte 3] in Bulgarije. Verdachten [medeverdachte 2] en [medeverdachte 4] werden beiden in Nederland aangehouden op respectievelijk 14 juni 2007 en 27 augustus 2007.
    
    
    
      Bijnamen van de verdachten in het onderzoek Sierra
      Uit de diverse verklaringen volgt dat met [bijnaam 1 verdachte 1] , [bijnaam 2 verdachte 1] , [bijnaam 3 verdachte 1] , [bijnaam 4 verdachte 1], [bijnaam 5 verdachte 1] [verdachte 1] wordt bedoeld; met [bijnaam 1 medeverdachte 1]  wordt [medeverdachte 1] bedoeld; met [bijnaam 1 medeverdachte 3] , [bijnaam 2 medeverdachte 3]/[bijnaam 2 medeverdachte 3]  wordt verdachte [medeverdachte 3] bedoeld en met [bijnaam 1 medeverdachte 2] , [bijnaam 2 medeverdachte 2]  wordt verdachte [medeverdachte 2] bedoeld. De rechtbank zal bij de navolgende bespreking van de redengevende feiten en omstandigheden ervan uitgaan dat met die bijnamen genoemde personen worden bedoeld.
    
    
    Ten aanzien van feit 1
    
    
      [aangeefster 1] 
      Op 25 juli 2003 heeft [aangeefster 1] (hierna te noemen: [aangeefster 1]), geboren op [datum] te [plaats], Bulgarije aangifte gedaan van onder meer mensenhandel.  In haar aangifte heeft zij verklaard dat zij via haar vriendin [naam vriendin] kort na haar 18e verjaardag een man heeft ontmoet, genaamd [verdachte 1]. Haar vriendin [naam vriendin] zat met [verdachte 1] te praten in de school waar ze beiden op zaten. [aangeefster 1] volgde daar een opleiding tot kok. [naam vriendin] stelde [verdachte 1] aan [aangeefster 1] voor als haar neef. Later vertelde [naam vriendin] haar dat [verdachte 1] [aangeefster 1] wel kon helpen want hij reisde door heel Europa en hij zat in de handel. [naam vriendin] was op de hoogte van de (financiële) problemen van [aangeefster 1], haar moeder en zusje. Drie dagen na de ontmoeting van [verdachte 1] ging [aangeefster 1] samen met [naam vriendin] naar een feestje waar ze [medeverdachte 1] ontmoette. [aangeefster 1] noemde hem [bijnaam 1 medeverdachte 1]. [medeverdachte 1] bleek de beste vriend van [verdachte 1] te zijn. Na die eerste ontmoeting raakten [aangeefster 1] en [medeverdachte 1] aan de praat en toen [medeverdachte 1] van de geldproblemen van [aangeefster 1] hoorde, gaf hij haar 10 euro om haar en haar moeder te helpen. Na ongeveer een week ontmoetten [verdachte 1] en [medeverdachte 1], beiden van Bulgaarse afkomst, elkaar in het bijzijn van [aangeefster 1]. Zij stelden [aangeefster 1] voor om met hen naar Duitsland te gaan.  [aangeefster 1] dacht dat zij in de keuken zou gaan werken.   [aangeefster 1] heeft toen gezegd dat zij geen geld had en niet zo maar naar Duitsland kon gaan; zij wist ook niet hoe ze dat allemaal zou moeten regelen. [verdachte 1] heeft toen voorgesteld dat hij alles zou betalen en regelen. [aangeefster 1] wist niet hoeveel geld ze zou gaan verdienen, maar wel dat het genoeg zou zijn. [aangeefster 1] heeft toen ingestemd, omdat zij en haar familie in geldnood zaten en het door haar te verdienen geld goed konden gebruiken. Nadat [aangeefster 1] aan [verdachte 1] haar naam, een pasfoto en haar geboortebewijs had gegeven, heeft hij voor haar in Sofia haar paspoort opgehaald. Vervolgens is [aangeefster 1] met [verdachte 1], [medeverdachte 1] en [betrokkene 4] in april 2001 vanuit Sofia per bus naar Duitsland vertrokken.  Eenmaal in Duitsland, Hamburg, aangekomen, heeft [medeverdachte 1] aan [aangeefster 1] gezegd dat zij in de prostitutie zou gaan werken. Toen [aangeefster 1] zei dat dit niet de afspraak was, heeft [medeverdachte 1] haar gezegd dat ze niet veel anders kon doen omdat zij geen papieren, geen geld en geen paspoort had. [medeverdachte 1] heeft ook tegen haar gezegd dat hij haar anders zou vermoorden. Vervolgens is [aangeefster 1] drie dagen opgesloten in een huis. In Duitsland heeft [aangeefster 1] ongeveer een maand in de escortservice gewerkt. Het geld dat zij verdiende, moest ze afstaan aan [verdachte 1] en [medeverdachte 1]. Na die maand is zij samen met [verdachte 1], [medeverdachte 1] en [bijnaam 1 aangeefster 1] – in de auto, model Jeep, type Pajero van [verdachte 1] - naar Groningen gegaan.  Toen [aangeefster 1] vroeg wat ze in Nederland gingen doen, hebben ze tegen haar gezegd dat ze achter het raam zou gaan werken. [aangeefster 1] wist niet wat dit betekende.   De eerste keer dat ze moest gaan werken, moest ze met een Russisch meisje mee. [aangeefster 1] heeft van haar klanten geleerd wat ze moest doen. In het begin verdiende zij ongeveer 1200 gulden per dag en al het geld moest zij afdragen aan [medeverdachte 1] die het op zijn beurt weer aan [verdachte 1] gaf.  Uit het register van de Kamer van Koophandel te Groningen blijkt dat [aangeefster 1] per 14 juni 2001 aldaar staat ingeschreven met als handelsnaam ‘[aangeefster 1]‘ met als bedrijfsomschrijving ‘het verrichten van prostitutiewerkzaamheden’. 
    
    
    
      [aangeefster 2]	
      [aangeefster 2] (hierna te noemen: [aangeefster 2]), geboren op[datum] te [plaats], Bulgarije heeft op 19 december 2000 aangifte gedaan van gedwongen prostitutie. [aangeefster 2] heeft verklaard dat zij [verdachte 1] (later geïdentificeerd als [verdachte 1]) leerde kennen toen zij in Sofia in een pizzeria werkte. Op een gegeven moment belde hij haar wel twee of drie keer per dag. In een gesprek gaf [verdachte 1] aan dat hij wel werk voor haar kon regelen in het buitenland. Hij gaf haar toen ook 200 leva. Hij zei tegen haar dat ze wel 700 à 800 per dag kon verdienen. [verdachte 1] heeft toen voor haar een visum geregeld.  [aangeefster 2] had in Bulgarije niet de mogelijkheid om zoveel geld te verdienen. [verdachte 1] vertelde aan [aangeefster 2] dat zij in de prostitutie zou moeten gaan werken en dat hij meisjes voor hem aan het werk had. [aangeefster 2] dacht dat hij een belangrijke positie in Bulgarije had en zij kende verhalen van meisjes die werden gedwongen in de prostitutie te werken. [verdachte 1] wist waar de familie van [aangeefster 2] woonde en zij was bang dat hij haar familie wat aan kon doen; zij wist dat hij veel connecties had.
      Op 27 oktober 2000 is [aangeefster 2] met [verdachte 1] met de bus uit Sofia vertrokken en via Duitsland naar Nederland, Groningen gegaan. Daar moest ze in de raamprostitutie werken.
    
    
    
      [aangeefster 3]
      [aangeefster 3] (hierna te noemen: [aangeefster 3]), geboren op [datum] te [plaats], Bulgarije heeft op 20 november 2006 aangifte gedaan van mensenhandel. In deze aangifte heeft zij onder meer verklaard dat zij in maart 2001 [verdachte 1] (later geïdentificeerd als [verdachte 1]) heeft ontmoet. Hij vertelde haar dat meisjes in Nederland veel geld verdienen in de prostitutie. [aangeefster 3] heeft hem toen verteld dat zij daarin niet was geïnteresseerd. Daarna bleef [verdachte 1] haar bellen en probeerde haar over te halen om in Nederland in de prostitutie te gaan werken. Hij zei steeds dat ze maar een maand hoefde te werken om veel geld te verdienen om kleding en spullen te kunnen kopen. [aangeefster 3] heeft toen uiteindelijk besloten – omdat ze weinig geld had – een maand in de prostitutie te gaan werken. Zij is samen met [verdachte 1] en nog een man naar Nederland gereisd waar ze in mei 2001 aankwamen. Later verklaarde [aangeefster 3] dat haar zus [naam zus] ook mee is gereisd en in de prostitutie heeft gewerkt. Zij had dat eerder niet verteld omdat haar zus getrouwd was en zij haar erbuiten wilde houden.  Ze zijn eerst naar Alkmaar gegaan en de volgende dag naar Groningen gereisd.
    
    
    
      [aangeefster 4] 
      [aangeefster 4] (hierna te noemen: [aangeefster 4]), geboren op [datum] te [plaats], Bulgarije heeft op 24 juni 2005 aangifte gedaan van gedwongen prostitutie.  Zij werkte in Sofia als serveerster. In 2002 ontmoette zij een man genaamd [betrokkene 5]. Met deze man verhuisde ze naar [plaats] waar ze in contact kwam met [verdachte 1] (later geïdentificeerd als [verdachte 1]) die haar behulpzaam wilde zijn met het vinden van werk in Nederland, maar dat dit werk wel in de prostitutie was. Omdat [aangeefster 4] erg arm was en wat geld wilde verdienen is zij met [verdachte 1] naar Nederland gevlogen.
    
    
    Ten aanzien van feit 2
    
    
      [aangeefster 1]
      [aangeefster 1] heeft verklaard dat [verdachte 1] haar – voordat ze vanuit Bulgarije naar Duitsland vertrokken – goud, geld en een pistool heeft laten zien waarbij hij zei dat het een echt pistool was met echte kogels. Waar [aangeefster 1] bij was, heeft [verdachte 1] met het pistool geschoten.  Ook [aangeefster 4] heeft verklaard dat [verdachte 1] in het bezit is van een zwart pistool.  Op een foto die is aangetroffen in de woning van [medeverdachte 4] aan [adres] staan [medeverdachte 4] en [verdachte 1] afgebeeld met een vuurwapen, welk vuurwapen volgens [medeverdachte 4] van [verdachte 1] was. 
    
    
    Eenmaal in Duitsland werd [aangeefster 1] opgesloten in een huis waar nog een man aanwezig was. Zij heeft aan de deur gevoeld maar die was op slot. Ze kon ook niet via een raam ontsnappen omdat zij op drie hoog verbleef. Toen zij in Duitsland in de escortservice moest werken, heeft zij een mobiele telefoon van [verdachte 1] en [medeverdachte 1] gekregen waar de klanten haar op belden. Zij had van [verdachte 1] en [medeverdachte 1] begrepen dat zij de klant 150 euro (300 DM) moest vragen voor één uur. Ze heeft wel eens geprobeerd de taxi ergens anders naartoe te laten rijden, maar ze werd steeds door [verdachte 1] en [medeverdachte 1] gebeld met de vraag waar ze was en dat ze terug moest komen. [aangeefster 1] verklaarde dat zij bang was en dat zij zich opgesloten voelde. Ze kon nergens naartoe omdat ze geen papieren en geen geld had.
    
    
      [aangeefster 1] ging na een maand werken in Duitsland met [verdachte 1] en [medeverdachte 1] per auto naar Nederland, Groningen. Onderweg, toen ze naar het toilet moest, ging [medeverdachte 1] met haar mee. Zij verklaarde dat ze geen moment alleen was.  Toen zij aan het werk was in Groningen, waar ze per taxi naartoe ging, waren er altijd mensen bij om haar in de gaten te houden, zogenaamde ‘dogs’.  Ook [aangeefster 4] heeft verklaard dat [verdachte 1] zijn ‘hondjes’ had, waarmee ze doelde op [medeverdachte 1] en [medeverdachte 2].  [aangeefster 1] werkte zeven dagen in de week, vijftien uur per dag. Ook als ze ongesteld was werkte ze door en gebruikte dan een sponsje. Al het verdiende geld moest zij afgeven. [aangeefster 2] heeft ook verklaard dat zij met een sponsje in door moest werken als ze ongesteld was en dat ze al haar geld aan aan [verdachte 1] moest geven.  [verdachte 1] ging op een gegeven moment terug naar Bulgarije en kwam eens per maand geld halen bij [medeverdachte 1]. [aangeefster 1] heeft in Groningen ongeveer 200.000 gulden verdiend waar zij zelf helemaal niets van heeft gezien. [aangeefster 3] heeft in haar aangifte verklaard dat toen zij door [verdachte 1] naar een appartement in Groningen werd gebracht daar een meisje werkte dat [bijnaam 1 aangeefster 1] (geïdentificeerd als [aangeefster 1]) heette en dat dit meisje later is gevlucht en met [bijnaam 1 betrokkene 6] is getrouwd. [bijnaam 1 aangeefster 1] werkte voor [medeverdachte 1] en nog twee andere meisjes, genaamd [betrokkene 3] en [betrokkene 2] werkte voor [medeverdachte 2]. Al die meisjes gaven hun geld aan [medeverdachte 1], respectievelijk [medeverdachte 2].   
      Als zij eens per maand of eens per drie maanden haar moeder telefonisch sprak, vertelde haar moeder dat [verdachte 1] af en toe langs kwam en haar geld gaf. Hij vertelde haar dan dat het goed ging met [aangeefster 1] maar dat zij hard moest werken in het restaurant. In totaal heeft de moeder van [aangeefster 1] ongeveer 1000 euro gekregen.  Toen [aangeefster 1] en andere Bulgaarse meisjes niet meer in Groningen mochten werken, heeft [aangeefster 1] een maand niet gewerkt. Daarna is zij in een andere straat in Groningen gaan werken, maar daar verdiende zij niet veel omdat ze door het slaan van [medeverdachte 1] blauwe ogen had. Zij werd bijna iedere dag door [medeverdachte 1] geslagen omdat ze niet meer dan 500 gulden per dag verdiende.
      Tijdens het werk werd zij voortdurend door [medeverdachte 1] en [medeverdachte 2] in de gaten gehouden. Ze liepen dan in de straat of dronken op de hoek koffie. Na elke klant moest ze [medeverdachte 1] bellen en het verdiende bedrag doorgeven. Ze kreeg een hoop geschreeuw te horen als ze twee uur geen klant had gehad. Als [medeverdachte 2] iets zag, belde hij direct met [medeverdachte 1] of [verdachte 1] die [aangeefster 1] vervolgens dan weer belde. 
      [aangeefster 1] heeft in juli 2002 nog korte tijd in Nice, Frankrijk, op straat moeten werken. Zij was daar samen met [medeverdachte 1] naartoe gereden in een Mercedes S200. Daarna kwam ze terecht in Alkmaar.   Zij verbleef daar met [verdachte 1] in een appartement op [adres]. Zij moest aan het werk op de Achterdam. [verdachte 1] had [medeverdachte 1] naar Bulgarije gestuurd. [aangeefster 1] heeft toen geprobeerd het met [verdachte 1] op een akkoordje te gooien. Zij wilde proberen een deel van het door haar verdiende geld te krijgen. [aangeefster 1] bleef echter haar geld afdragen aan [verdachte 1] en zij verkeerde in de veronderstelling dat [verdachte 1] het geld voor haar bewaarde. Toen zij op een gegeven moment naar haar geld vroeg, heeft [verdachte 1] tegen haar gezegd dat ze daar niet naar moest vragen. In september 2002 is [aangeefster 1] tien dagen naar Bulgarije geweest.    Na terugkomst is zij opnieuw gaan werken op de Achterdam. In januari 2003 is [verdachte 1] naar Bulgarije gegaan en toen hij half februari 2003 terugkwam, vertelde hij [aangeefster 1] dat hij haar vertrouwde en dat ze partners waren. [aangeefster 1] kwam erachter dat [verdachte 1] meer meisjes voor zich liet werken. Eén meisje in Leeuwarden heeft [verdachte 1] in maart 2003 bericht dat de politie kennelijk naar hem op zoek was, omdat de politie haar een foto van hem had getoond. Daarna is [verdachte 1] naar Bulgarije gegaan en is [aangeefster 1] voor zich zelf gaan werken.  
    
    
    
      In juni 2001 – toen [aangeefster 1] in Groningen werkte – werd zij zwanger. [aangeefster 1] had de stellige overtuiging dat zij van [medeverdachte 1] zwanger was.  [medeverdachte 1] heeft tegen haar gezegd dat zij abortus moest laten plegen. [medeverdachte 1] heeft toen [verdachte 1] gebeld omdat [verdachte 1] altijd op de hoogte gehouden moest worden en gezegd dat ze zwanger was van een klant. Een paar dagen later was de abortus geregeld. [medeverdachte 1] heeft [aangeefster 1] lopend naar een privékliniek in [plaats] gebracht. Hij is niet mee naar binnengegaan maar heeft in een café zitten wachten. Deze kliniek was in het centrum van [plaats], vlakbij de [straat] en het politiebureau. Naar later bleek was dit op het adres [adres] te [plaats]   waar op 15 april 2002 een vrouw, genaamd [aangeefster 1] een abortus heeft ondergaan van een 8,5 week oude vrucht.   [aangeefster 1] zelf hoorde pas diezelfde dag dat ze geaborteerd zou worden. Van [verdachte 1] moest zij de dag na de abortus weer werken om het geld van de verloren dag, dus de dag dat [aangeefster 1] werd geaborteerd en niet kon werken, terug te verdienen. Zij moest elke dag 1000 euro verdienen. De dag na de abortus heeft [aangeefster 1] vijftien uur gewerkt.   Zij heeft tevens verklaard dat zij de abortus op bevel heeft ondergaan en dat zij zich in haar eerdere verklaring in de maand en het jaar heeft vergist omdat alles heel snel was gegaan.  
      [verdachte 1] heeft [aangeefster 1] na verloop van tijd gezegd dat zij een appartement had verdiend. [aangeefster 1] dacht toen dat zij een cadeau van hem kreeg. Toen zij die tien dagen in Bulgarije was is zij met [medeverdachte 1] en [verdachte 1] naar een appartement gaan kijken. Het was oud en moest nog helemaal worden verbouwd en het kostte 15.000 euro toen. Volgens [verdachte 1] moest [aangeefster 1] dan nog een jaar werken om het appartement te laten verbouwen. Het was ook mogelijk dat zij een appartement zou krijgen in een hotel aan de [plaats]. [verdachte 1] was daar bezig een hotel te bouwen. [aangeefster 1] is met [verdachte 1] in Bulgarije, [plaats], naar een notaris geweest. Daar heeft ze een papier ondertekend en de notaris heeft ook getekend. Na de ondertekening, toen [verdachte 1] en [aangeefster 1] naar de auto liepen, vroeg [verdachte 1] haar hem de papieren te geven omdat hij bang was dat zij ze zou verliezen. Zij moest ook haar gouden ketting en armband aan hem geven. Dit goud had zij van hem als cadeau gekregen en hij zou het voor haar bewaren.  
      Toen [aangeefster 1] vanuit Duitsland naar [plaats] ging, had [verdachte 1] verteld dat in [plaats] andere mensen voor hem werkten en dat zij bij hen gingen logeren en werken. [medeverdachte 2] werkte daar als bewaker. Op de aan [aangeefster 1] getoonde foto herkent zij [medeverdachte 2], ook genoemd [bijnaam 2 medeverdachte 2]. [bijnaam 2 medeverdachte 2] zag eruit als een junkie met donkerblond haar tot op zijn schouders, net als een meisje. Hij had in het begin helemaal niets en hij moest eerst voor zijn schulden bij [verdachte 1] werken. [bijnaam 2 medeverdachte 2] betaalde de huur en de andere onkosten en hij gaf al het geld aan [verdachte 1]. Toen de meisjes voor hem begonnen te werken en geld te verdienen, werd hij dikker. Toen de twee straten in [plaats] dicht gingen, is [aangeefster 1] met [medeverdachte 1] naar Frankrijk gestuurd en [bijnaam 2 medeverdachte 2] is samen met [betrokkene 2] en [betrokkene 3] naar Duitsland gegaan. [aangeefster 1] heeft op haar getoonde foto’s [verdachte 1] en [medeverdachte 1] herkend. 
    
    
    Aangeefster [aangeefster 1] heeft tijdens haar verhoor op 29 oktober 2003 een schema getekend van mensen die betrokken (zouden) zijn bij mensenhandel. In dit schema geeft zij de positie van de diverse personen aan, waarmee zij heeft willen aangeven dat [verdachte 1] de baas was over [medeverdachte 1] en [medeverdachte 2]. 
    
    
      [aangeefster 2]
      In [plaats] moest [aangeefster 2] zich bij de politie laten registreren. [betrokkene 8] is toen met haar meegegaan naar het politiebureau en heeft haar van te voren gezegd wat ze tegen de politie moest zeggen.  [betrokkene 6] heeft haar ook uitleg gegeven over het werk en wat de prijzen waren en [verdachte 1] heeft haar verteld dat hij verwachtte dat zij 800 tot 1000 gulden per dag zou verdienen.  De werktijden werden door [verdachte 1] bepaald. Toen [aangeefster 2] haar eigen ‘vitrine’ had, werkte zij van 16.00 of 18.00 uur tot 06.00 uur in de ochtend. Op vrijdag en zaterdag moest zij tot 07.00 of 08.00 uur werken.  
      Op 3 november 2000 heeft op de [straat] te [plaats] een prostitutiecontrole plaatsgevonden. Hierbij is [aangeefster 2], geboren op [datum] te [plaats], gecontroleerd. Zij was in het bezit van een geldig paspoort en was aangemeld bij de vreemdelingendienst. 
      [aangeefster 2] moest al haar verdiende geld aan [verdachte 1] geven, al of niet via [betrokkene 8]. Als [aangeefster 2] geld nodig had voor eten of drinken of benodigdheden voor haar werk, vroeg zij dat aan [verdachte 1]. Dan kreeg ze 25 of 50 gulden. Als ze kleding of verzorgingsartikelen nodig had moest ze dat een dag van te voren aan hem vragen. Soms vond hij het niet het goede moment en soms kreeg ze geld zodat ze de dag erna met [betrokkene 8] of [betrokkene 7] kon gaan winkelen. Er is vaag gesproken over een fifty fifty verdeling van het verdiende geld, maar [aangeefster 2] moest van haar deel eerst de huisvesting, reis, visum en hotelkosten betalen en daarna zou ze pas op basis fifty fifty werken. Toen zij voor zich zelf een administratie bij had gehouden van haar verdiensten, heeft [verdachte 1] – toen hij hier achter kwam - die administratie verscheurd. Ze werd ook gecontroleerd. Dit uitte zich in corrigerende telefoontjes van [verdachte 1] als zij bijvoorbeeld ging zitten in de vitrine of de gordijnen te lang dicht had. Ook belde hij haar kort nadat zij tegen een klant had gezegd dat ze wel voor 50 gulden wilde werken in plaats van voor 60 gulden. Dit laatste deed ze omdat er te weinig klanten waren, waardoor zij haar omzet van 800 gulden niet kon halen. [verdachte 1] gaf haar toen toestemming om voor 50 gulden te werken.   Ook [aangeefster 3] heeft verklaard dat zij steeds door [verdachte 1] werd gecontroleerd.  Elke dag als [aangeefster 2] begon met werken vertelde [bijnaam 3 verdachte 1] haar dat ze voorzichtig moest zijn met geld, met papieren en dat ze niet verliefd mocht worden. Als ze zich niet aan de regels hield, moest hij haar slaan. [aangeefster 2] heeft geprobeerd geld te sparen van hetgeen ze heeft verdiend, maar daar kwam [bijnaam 3 verdachte 1] achter. Hij werd toen heel boos en heeft gezegd dat hij haar niet in elkaar zou slaan omdat ze nog nieuw was.  Als [aangeefster 2] ongesteld was, moest ze werken met een sponsje en deze moest ze elke 10 minuten schoonmaken. Bij het contact met de klant bewoog het sponsje steeds en kreeg ze pijn in haar buik. Zij mocht echter niet gaan zitten, alleen als het echt helemaal niet meer kon.  De seks die zij met [verdachte 1] heeft gehad, was niet op vrijwillige basis. Uiteindelijk is [aangeefster 2] de prostitutie ontvlucht en heeft daarbij hulp gehad van [getuige 1].  Deze laatste heeft verklaard dat hij begin november 2000 door de [straat] te [plaats] liep en een meisje achter het raam zag die zijn aandacht trok, omdat ze erg somber keek en geen uitstraling had die je van een prostituee mag verwachten. Hij probeerde met haar in contact te komen en heeft haar een paar keer een roos gegeven. Hij kwam erachter dat zij [bijnaam aangeefster 2] heette en samen met [betrokkene 8] een kamer deelde. [getuige 1] bemerkte dat zij niet vrij was om te praten. Uiteindelijk is het hen gelukt een plan te maken die haar in staat stelde te vluchten. Hij heeft er bij haar op aangedrongen om aangifte bij de politie te doen. 
    
    
    
      [aangeefster 3]
      [verdachte 1] bracht [aangeefster 3] bij een appartement in [plaats] waar nog zeven vrouwen en vier of vijf jongens waren.  Eén van de meisjes heette [bijnaam 1 aangeefster 1] ([aangeefster 1]). Zij is later van [verdachte 1] gevlucht en getrouwd met [bijnaam betrokkene 6] (naar de rechtbank begrijpt: [betrokkene 6]. [bijnaam 1 aangeefster 1] werkte voor [bijnaam 1 medeverdachte 1] (later geïdentificeerd als [medeverdachte 1]).  Na één nacht in Groningen is [aangeefster 3] met [verdachte 1] terug naar Alkmaar gegaan waar [verdachte 1] haar heeft uitgelegd wat ze moest doen. Hij heeft toen geregeld dat [aangeefster 3] de eerste week een kamer van een ander meisje kon gebruiken en daarna zou ze een eigen kamer krijgen. Ze moest minimaal van 15.00 tot 03.00 uur werken en minimaal twaalf uur per dag. [verdachte 1] vertelde haar ook welke bedragen ze moest vragen voor welke verleende diensten.  Als ze ’s nachts stopte met werken, stond [verdachte 1] in de straat en dan moest ze het verdiende geld aan hem geven. [aangeefster 3] heeft tegen [verdachte 1] gezegd dat ze 50% van het door haar verdiende geld wilde hebben en hij heeft toen tegen haar gezegd dat ze dat zouden regelen als ze weer in Bulgarije zouden zijn. Hij schreeuwde iedere avond dat ze 1000 gulden moest verdienen. Zij werkte zeven dagen per week. Ook als ze ongesteld was moest ze doorwerken. Ze gebruikte dan speciale tampons. Op een papiertje had ze bijgehouden wat ze had verdiend, ongeveer 20.000 gulden. Toen [verdachte 1] dat papiertje vond, heeft hij het weggegooid. 
      [verdachte 1] had gezegd dat zij in het nieuwe jaar weer voor hem moest gaan werken omdat hij alles voor haar had betaald. [aangeefster 3] is toen weer gaan werken in [plaats]. Na een paar dagen heeft [verdachte 1] gezegd dat hij iemand voor een huwelijk had gevonden en dat deze man [medeverdachte 4] heette. Op 4 februari 2002 zijn ze gedrieën naar Bulgarije gevlogen , alwaar zij – door [verdachte 1] gedwongen  - op 5 februari 2002 met [medeverdachte 4] is getrouwd.  De volgende dag is [aangeefster 3] teruggevlogen naar Nederland en meteen gaan werken tot juli 2002.  
      Van juli 2002 tot december 2002 heeft [aangeefster 3] in Bulgarije verbleven. Omdat ze in afwachting was van haar verblijfsvergunning heeft zij vervolgens tot augustus 2003 niet gewerkt. Toen ze in augustus 2003 haar verblijfskaart had, welke [medeverdachte 4] in Bulgarije is komen brengen , en weer naar Nederland ging, is ze eerst een paar dagen in [plaats] gaan werken en vervolgens in [plaats]. Ze hoorde van [verdachte 1] dat hij aan [medeverdachte 4] 15.000 euro voor het huwelijk moest betalen en dat zij dat moest gaan verdienen.  Ze woonde in de [straat] te [plaats], maar [medeverdachte 4] en zij woonden officieel in [plaats] aan de [straat].  [verdachte 1] bracht haar met de auto elke dag naar [plaats]; ze werkte non stop. Ze werd door Bulgaarse mannen in de gaten gehouden. Als [aangeeftster 3] een poosje op een stoel ging zitten, werd ze even later door [verdachte 1] gebeld. Hij zei dan tegen haar dat ze moest staan en werken, niet zitten. [verdachte 1] wist ook wanneer zij met andere meisjes belde.  [aangeefster 2] heeft ook verklaard dat zij werd gecontroleerd door [verdachte 1].  Begin november 2004 heeft [aangeefster 3] tegen [verdachte 1] gezegd dat het jaar voorbij was en dat zij niet langer voor hem wilde werken. Hij heeft toen gezegd dat hij nu een verblijfspas voor haar had en dat ze daarmee vijf jaar in Nederland kon blijven werken. Soms schreeuwde [verdachte 1] tegen haar als hij bijvoorbeeld vond dat ze te weinig verdiend had. Hij heeft haar over de hele periode dat ze voor hem werkte meerdere keren geslagen.  [aangeefster 3] is naar Bulgarije gevlogen waar ze op het vliegveld heeft gezien dat [verdachte 1] geld aan de politie gaf. Vervolgens heeft hij haar paspoort afgepakt en haar naar haar familie gebracht waar hij haar twee dagen later weer ophaalde om naar Nederland te vliegen. [aangeefster 3] is 27 november 2004 weer naar Bulgarije gevlogen, heeft haar telefoonnummer veranderd en is gestopt met het werken in de prostitutie voor [verdachte 1]. 
    
    
    
      [aangeefster 4]
      In eerste instantie heeft [aangeefster 4] in [plaats] gewerkt achter het raam. Het geld dat zij daarmee verdiende, gaf zij aan [verdachte 1]. Hij zou dat geld voor haar bewaren. Daarna is zij in [plaats] gaan werken en verbleef zij in een pand waar nog meer Bulgaarse meisjes woonden die ook in de prostitutie werkten. [aangeefster 4] heeft zich op 21 december 2001 laten inschrijven als eigenaresse van een eenmanszaak onder de handelsnaam ‘[bijnaam aangeefster 4]’ met als bedrijfsomschrijving ‘psychologische seksuele dienstverlening’ en gevestigd te Deventer. 
      Van 1 januari 2002 tot de opheffing op 4 februari 2003 heeft het bedrijf zich gevestigd in [plaats] met als bedrijfsomschrijving ‘het verrichten van prostitutiewerkzaamheden’.   
      Na een incident heeft [verdachte 1] haar geslagen omdat ze volgens hem had gelogen.  [verdachte 1] had haar Bulgaarse identiteitsbewijs afgenomen en heeft haar verplicht om achter het raam te werken. In gesprekken met de andere meisjes hoorde [aangeefster 4] dat niet alleen zij, maar ook de andere meisjes hun geld aan [verdachte 1] moesten afstaan. Zij kreeg per dag ongeveer 15 euro voor drinken en sigaretten en de rest van het geld moest zij aan [verdachte 1] afstaan. Toen na ongeveer een half jaar de raamprostitutie in [plaats] werd stopgezet, werd [aangeefster 4] met een ander meisje naar [plaats] overgebracht. Via een vriend, genaamd [naam vriend], is [aangeefster 4] later in een club in [plaats] terecht gekomen. Daar is ze toen opgepakt door de politie en is zij met haar eigen paspoort teruggestuurd naar Bulgarije. In Bulgarije heeft zij [verdachte 1] opnieuw ontmoet nadat haar familie werd bedreigd. [verdachte 1] heeft toen een Grieks paspoort voor haar geregeld zodat ze weer in Nederland kon gaan werken. Onder druk is zij opnieuw in Nederland in de prostitutie gaan werken waarbij zij wederom haar verdiende geld aan [verdachte 1] moest afstaan. [aangeefster 4] bleef hem betalen omdat haar was beloofd dat hij bij terugkomst in Bulgarije zou helpen een woning voor haar te zoeken en hij zou een auto voor haar kopen. 
      Toen [aangeefster 4] in [plaats] werkte, waren twee mannen werkzaam voor [verdachte 1]. De ene heette [medeverdachte 1] en de ander heette [medeverdachte 2].  De eerste keer dat [aangeefster 4] voor [verdachte 1] is gaan werken was voor nieuwjaar van het jaar 2002. Voordat zij aan het werk ging, heeft [verdachte 1] tegen haar gezegd dat hij haar wilde uitproberen en moest zij hem pijpen. Het is nog een keer voorgekomen dat [aangeefster 4] onvrijwillig seks met hem heeft gehad. De reis naar Nederland heeft hij voor haar betaald en hij had ook haar paspoort geregeld. Hierdoor had zij een schuld bij hem welke moest worden afbetaald.  Zij wist ook dat [verdachte 1] in het bezit was van een pistool, omdat zij dit gezien had toen ze nog in Bulgarije was.  Op een foto die is aangetroffen in de woning van [medeverdachte 4] aan de [straat] te [plaats] staan [medeverdachte 4] en [verdachte 1] afgebeeld met een vuurwapen, welk vuurwapen volgens [medeverdachte 4] van [verdachte 1] was. 
    
    
    
      Toen [aangeefster 4] begon met werken in de prostitutie heeft zij van [verdachte 1] een telefoon gekregen zodat hij haar kon bereiken. [verdachte 1] heeft haar verteld wat ze moest doen en ze kon het ook aan de andere meisjes vragen. Ze mocht van [verdachte 1] tegen niemand zeggen dat ze een pooier had, ze mocht geen vriendinnen maken en ze mocht niemand vertrouwen.
      Het geld dat [aangeefster 4] verdiende, bewaarde ze onder het bed en moest ze later afstaan aan [verdachte 1]. [verdachte 1] wist precies hoeveel mensen er langs waren gekomen. [medeverdachte 1] schreef in een boekje wat de meisjes verdienden en gaf het verdiende geld aan [verdachte 1]. [medeverdachte 1] en [medeverdachte 2] moesten op de meisjes letten. [aangeefster 4] werkte elke dag, vanaf ongeveer 10.00 uur tot ’s avonds 19.00 uur of 23.00 uur. Zij werkte niet ’s nachts.  [aangeefster 4] kon haar werk niet zelf bepalen. Wanneer het huis met de vitrines open was, ging zij werken. Zij moest van [medeverdachte 1] werken. Als zij niet werkte, had zij een probleem. [betrokkene 2] en [betrokkene 3] werkte voor [medeverdachte 2]. [betrokkene 2] was zijn vriendin en [betrokkene 3] was het nichtje van [betrokkene 2]. Er was ook een meisje dat [bijnaam 2 aangeefster 1] heette; [aangeefster 4] sliep met haar op één kamer. [bijnaam 2 aangeefster 1] was de vriendin van [medeverdachte 1]. [aangeefster 4] weet dat [bijnaam 2 aangeefster 1] een keer naar het ziekenhuis moest omdat een condoom was geknapt. [medeverdachte 1] en [medeverdachte 2] waren de hondjes van [verdachte 1]; zij moesten doen wat hij zei. [aangeefster 4] moest haar geld aan [medeverdachte 1] afgeven en [betrokkene 2] en [betrokkene 3] moesten hun geld aan [medeverdachte 2] geven. [verdachte 1] kwam om het geld te halen. Een maand later kwam hij weer en was het geld weer weg. Hij bleef altijd een paar uurtjes. Uit de haar getoonde foto’s herkende [aangeefster 4] [medeverdachte 1] als [medeverdachte 1], [medeverdachte 2] als verdachte [medeverdachte 2], [bijnaam verdachte 1] als [verdachte 1] en [bijnaam 1 aangeefster 1] als medeslachtoffer [aangeefster 1] en vriendin van [medeverdachte 1]. 
      Hoewel [aangeefster 4] niet met zoveel woorden heeft verklaard dat zij tijdens ziekte en/of ongesteldheid moest doorwerken – zij is daar niet over bevraagd - acht de rechtbank dit wel bewezen. De rechtbank leidt dit af uit het feit dat zij heeft verklaard dat zij niet zelf kon bepalen wanneer zij werkte alsmede uit het gegeven dat de aangeefsters [aangeefster 1], [aangeefster 3] en [aangeefster 2], die werden uitgebuit door dezelfde criminele organisatie en derhalve in hetzelfde schuitje zaten als [aangeefster 4], hebben verklaard dat zij gedwongen werden ook bij ziekte en ongesteldheid te werken. Nu [aangeefster 4] heeft verklaard elke dag te moeten werken, kan het niet anders dan dat daar ook een periode bij zit dat zij ziek en/of ongesteld was.
    
    
    Verdachte [verdachte 1] heeft verklaard dat hij geen vragen aangaande de beschuldiging wil beantwoorden zonder tussenkomst van zijn advocaat   en dat de tijd nog niet rijp is om een uitgebreide verklaring af te leggen.  
    
    [medeverdachte 1] heeft verklaard dat [bijnaam 1 aangeefster 1] (de rechtbank begrijpt: [aangeefster 1]) in 2001 en 2002 zijn vriendin is geweest. Hij weet niet hoe haar achternaam luidde.  Hij is samen met haar met de bus vanuit Bulgarije naar Duitsland, [plaats], is gereisd. Daar zijn ze ongeveer tien dagen gebleven.  Vervolgens zijn ze per bus naar Nederland gereisd.  [medeverdachte 1] heeft voorts verklaard dat ze alle twee op zoek waren naar werk en dat hij niet weet of [bijnaam 1 aangeefster 1] werk heeft gevonden in de tijd dat ze samen waren. Hij verklaarde verder dat [bijnaam 1 aangeefster 1] wat geld bij zich had en dat hij de reis, eten en drinken betaalde. Hij kent [verdachte 1] al jaren, sinds [verdachte 1] een relatie met zijn halfzus heeft. Hij kan zich niet herinneren dat [verdachte 1] samen met hen per bus naar Duitsland is gereisd.  Hij kan zich niet herinneren of [verdachte 1] in dezelfde tijd in [plaats] en [plaats] heeft verbleven. Voorts heeft [medeverdachte 1] verklaard dat hij niets kan zeggen over het feit dat [bijnaam 1 aangeefster 1] in de prostitutie heeft gewerkt; hij heeft nooit van haar geprofiteerd en hij heeft haar nooit geslagen. [bijnaam 1 aangeefster 1] had veel vrije tijd en wat ze in die tijd deed wist hij niet.   Hij kent [medeverdachte 2], dat is de buurjongen van zijn oma.  
    
    [medeverdachte 2] heeft zich voornamelijk op zijn zwijgrecht beroepen. Bij het tonen van een foto van [aangeefster 1] heeft hij gezegd dat die vrouw niets met hem te maken heeft en hij niets met haar te maken heeft.  
    
    Uit onderzoek is gebleken dat een persoon genaamd [medeverdachte 2], geboren op [datum], een persoon genaamd [medeverdachte 2], geboren op [datum] en een persoon genaamd [medeverdachte 1], geboren op [datum] op [datum] in hotel [naam hotel] in  [plaats] hebben verbleven. 
    
    
      Bewijsoverweging aangaande de betrouwbaarheid van de verklaringen van aangeefsters
      Door de verdediging is betoogd dat de verklaringen van de vier aangeefsters niet betrouwbaar zijn, aangezien hun verklaringen innerlijk tegenstrijdig zijn en bovendien op essentiële punten zouden afwijken. De verdediging acht de betreffende verklaringen zo onbetrouwbaar dat deze in hun visie zouden moeten worden uitgesloten van het bewijs. 
    
    
    
      De rechtbank verwerpt dit standpunt. De rechtbank is van oordeel dat de verklaringen van de aangeefsters, hoewel op onderdelen wisselend en niet volledig met elkaar in overeenstemming, op hoofdlijnen voldoende consequent en consistent zijn en daarnaast vele, overtuigende details bevatten, zodat zij voldoende overtuigend en betrouwbaar zijn om tot bewijs te dienen. Gelet op de traumatische ervaringen die de aangeefsters hebben meegemaakt, het feit dat sommige van de politieverklaringen zijn afgelegd zonder een tolk in de Bulgaarse taal en het geruime tijdsverloop tussen de verschillende verklaringen bij de politie en de verhoren bij de rechter-commissaris, acht de rechtbank de inconsistenties verklaarbaar en geen afbreuk doen aan de betrouwbaarheid van die verklaringen. Het feit dat er aangeefsters zijn die bij de rechter-commissaris deels zijn teruggekomen op hun eerdere verklaringen, maakt dit oordeel niet anders. Hun verklaringen omtrent de reden waarom zij eerder anders hebben verklaard, acht de rechtbank aannemelijk. Bij dit oordeel omtrent de betrouwbaarheid van de aangeefsters neemt de rechtbank in aanmerking dat deze verklaringen op relevante hoofdlijnen met elkaar overeen komen. Zo hebben alle aangeefsters verklaard dat zij uit Bulgarije komen en daar in contact zijn gekomen met [verdachte 1]. Voorts verklaarden zij dat [verdachte 1] hen voorhield dat hij hen behulpzaam kon zijn bij het vinden van werk in het buitenland, dat zij met hem naar Nederland zijn gereisd en vervolgens door hem zijn verplicht om in de prostitutie te gaan werken, waarbij zij vele uren moesten werken en de verdiensten moesten inleveren bij [verdachte 1], [medeverdachte 1] en/of [medeverdachte 2]. Volgens aangeefsters moesten [medeverdachte 1] en [medeverdachte 2] de door hen in ontvangst genomen gelden afstaan aan [verdachte 1]. Aangeefsters werd door [verdachte 1] voorgehouden dat zij opgebouwde schulden aan hem dienden terug te betalen. Voorts hebben zij alle vier verklaard dat zij door verdachten seksueel misbruikt zijn, dat zij intensief gecontroleerd werden, dat van hen verlangd werd dat zij een bepaalde omzet behaalden en dat zij zo nodig werden aangespoord om harder of langer te werken als de omzet tegen viel. Er werd volgens aangeefsters geweld gebruikt, druk uitgeoefend en gedreigd aan de familie in Bulgarije te openbaren dat ze als prostituee werkzaam waren. Voorts verklaarden zij dat zij bij ziekte en ongesteldheid moesten doorwerken. De verklaringen van aangeefsters worden bovendien deels bevestigd door andere bewijsmiddelen waaronder de getuigenverklaringen van de getuigen [getuige 1]  en [getuige 2] . Het patroon dat door aangeefsters is geschetst, vindt bovendien bevestiging in de inhoud van de begin 2007 getapte telefoongesprekken. De rechtbank gaat dan ook - gelet op hetgeen hiervoor is overwogen - voorbij aan de verklaringen van de getuigen [getuige 3] en [getuige 4], die samengevat, hebben verklaard dat zij samen met [aangeefster 1] in [plaats] hebben gewoond, dat er niets klopt van wat zij heeft verklaard en - meer in het algemeen - dat [aangeefster 1] een onbetrouwbaar persoon is. De rechtbank acht het voorts niet aannemelijk dat de aangeefsters leugenachtig zouden hebben verklaard met het enkele doel om in aanmerking te komen voor de zogenaamde B-9 status of teneinde een hoge schadevergoeding te kunnen verkrijgen. 
      De rechtbank ziet dan ook geen reden voor bewijsuitsluiting van de verklaringen van de vier aangeefsters en heeft deze gebezigd voor het bewijs tegen verdachten voor zover zij worden bevestigd door overige bewijsmiddelen.
    
    
    
      Voor alle vier de aangeefsters
      De rechtbank is op grond van bovenstaande van oordeel dat wettig en overtuigend bewezen kan worden dat verdachte [verdachte 1] de slachtoffers [aangeefster 1], [aangeefster 2], [aangeefster 3] en [aangeefster 4] heeft aangeworven teneinde hen in een ander land tot prostitutie te brengen. Voor het slachtoffer [aangeefster 1] geldt dat verdachte dit verwerven samen met [medeverdachte 1] heeft gedaan. Tevens acht de rechtbank wettig en overtuigend bewezen dat sprake is geweest van een uitbuitingssituatie ten aanzien van genoemde vier personen. Deze uitbuitingssituatie, dan wel het misbruik maken van uit feitelijke verhoudingen voortvloeiend overwicht, bestond er uit dat genoemde personen in een situatie verkeerden die niet gelijk is aan de omstandigheden waarin mondige prostituees in Nederland plegen te verkeren, waarbij zij door verdachten onder grote druk zijn gezet. Zij moesten immers hun zogenaamde schulden afbetalen die waren ontstaan door hun reis naar Nederland, het huren van kamers, het regelen van paspoorten en visa. Ook konden zij niet over hun eigen verdiensten beschikken, hadden zij veelal geen identiteitspapieren ter beschikking en spraken zij geen Nederlands op het moment dat zij hier aankwamen. Door dit alles bevonden zij zich in een sterk afhankelijke positie waardoor zij zich gedwongen zagen zich te prostitueren en hun inkomsten af te staan.
    
    
    
      Dat de vier aangeefsters daadwerkelijk onder grote druk zijn gezet en zich met recht bedreigd voelden, wordt nog bevestigd door het feit dat zij na de aanhouding van verdachten op verschillende wijze zijn benaderd door personen met het dringende verzoek hun aangifte in te trekken of zelfs met rechtstreekse bedreigingen, hetgeen hen wederom angst heeft ingeboezemd.
      [aangeefster 1] heeft daarover verklaard dat zij op 19 juni 2007 is gebeld door ene [betrokkene 1] die vertelde een bekende van [verdachte 1] te zijn. Deze [betrokkene 1], die belde met een Bulgaars nummer, vroeg haar de aangifte een beetje te veranderen. Hij zei dat [bijnaam 7 verdachte 1] een beetje verkeerd had gedaan en vervolgens zei hij dat zij, [aangeefster 1], toch gelukkig was met haar kind en man. Volgens deze man was [verdachte 1] zo’n aardige jongen en was het haar schuld dat hij in de gevangenis was beland. [aangeefster 1] verklaarde dat zij heel boos werd en dat zij hierna [bijnaam 3 aangeefster 3] (naar de rechtbank begrijpt: [aangeefster 3]) heeft gebeld die haar vertelde dat zij ook telefoon had gehad maar er niets mee gedaan had. 
      Nadat [aangeefster 2] - naar aanleiding van haar aangifte in december 2000 - op uitnodiging van de politie op 3 juli 2007 met haar partner op het politiebureau verscheen, gaf zij te kennen geen aanvullende verklaring meer af te willen leggen, hoewel zij eerder nog had gezegd daartoe wel bereid te zijn. Op de vraag waarom zij dit niet wilde doen, antwoordde zij dat ze sms-berichten had ontvangen en ook een Bulgaars sprekende man aan de telefoon had gehad die haar had gevraagd de aangifte in te trekken. [aangeefster 2] gaf verbalisanten te kennen dat zij bang is voor haar kinderen en voor haar moeder die alleen in Bulgarije woont. 
      Uit onderzoek is gebleken dat zowel [aangeefster 1] als [aangeefster 2] eind juni-begin juli 2007 zijn gebeld door telefoonnummer [nummer] en dat hetzelfde telefoonnummer was terug te vinden in de telefoon van verdachte [medeverdachte 2] onder de naam [betrokkene 1] . 
      In een later verhoor bij de rechter-commissaris op 21 oktober 2008 heeft [aangeefster 2] verklaard dat zij nog vaak is benaderd door Bulgaarse mannen en dat zij telefoontjes kreeg van vrienden van [verdachte 1]. Die telefoontjes bezorgden haar stress. Die vrienden vertelden haar dat zij met de advocaat van [verdachte 1], [advocaat verdachte 1] moest bellen. Volgens die vrienden kon [advocaat verdachte 1] haar uitleggen dat zij de aangifte moest intrekken. [aangeefster 2] vond dat te ver gaan. Zij heeft [advocaat verdachte 1] gebeld en gevraagd om kort uit te leggen waarom zij haar telefoonnummer had gekregen. [advocaat verdachte 1] zei dat ze ook niet wist wie [aangeefster 2] belde of smste. Na het telefoongesprek met [advocaat verdachte 1] heeft ze geen telefoontjes of smsjes meer gehad.  
      [aangeefster 4] heeft tijdens haar verhoor op 14 januari 2008 bij verbalisanten aangegeven dat zij bang was voor de verdachten die inmiddels op vrije voeten waren. Zij was bang dat haar ouders in Bulgarije opgezocht zouden worden of dat zijzelf opgezocht zou worden. Haar ouders waren namelijk eerder in Bulgarije opgezocht om achter de verblijfplaats van [aangeefster 4] te komen. [aangeefster 4] gaf vervolgens te kennen geen vragen meer te willen beantwoorden omdat ze het niet erger wilde maken. 
      De Bulgaarse raadsvrouw van [aangeefster 3] heeft naar aanleiding van een oproep aan haar om als getuige te verschijnen, op 16 april 2008 aan de rechter-commissaris te Sofia medegedeeld dat de getuige niet zou verschijnen omdat zij psychisch op instorten staat. Zij zou tien dagen daarvoor en ook al eerder, bedreigd zijn door de persoon tegen wie zij aangifte had gedaan.  Ter adstructie hiervan heeft de raadsvrouw toen een medische verklaring overgelegd.  Later heeft het verhoor alsnog plaatsgevonden voor de Nederlandse rechter-commissaris (12 september 2008) en toen heeft [aangeefster 3] verteld dat er kort voor het in Sofia geplande verhoor een bom was ontploft bij het huis van haar zwager. Daarna zeiden kennissen van [verdachte 1] uit [plaats] dat wat er nu gebeurd was, niets was vergeleken bij wat er zou gebeuren.  
    
    
    Ten aanzien van feit 3
    
    Ten aanzien van [slachtoffer 1], [slachtoffer 3] en [slachtoffer 2]
    
    
      [slachtoffer 1]
      [slachtoffer 1] (hierna: [slachtoffer 1]) is geboren op [datum] te [plaats] (Bulgarije). Na het voltooien van haar middelbare schoolopleiding moest zij door de slechte financiële situatie in Bulgarije gaan werken. Zij kon kiezen om te werken als serveerster of als prostituee. Zij is terecht gekomen in de prostitutie nadat zij in een discotheek aan de [plaats] in contact was gekomen met Bulgaarse meisjes die in België in de prostitutie werkzaam waren. Op negentienjarige leeftijd is zij naar België gegaan. Nadat zij ongeveer een jaar als prostituee in België had gewerkt is zij in 2005 naar [plaats] gekomen.  Sinds 3 oktober 2005 staat zij ingeschreven op het adres [adres 1].  Zij woont daar samen met [slachtoffer 3] (hierna: [slachtoffer 3]) en [slachtoffer 2] (hierna: [slachtoffer 2]).  
    
    
    
      [slachtoffer 1] was werkzaam als prostituee. Op 21 december 2005 heeft [slachtoffer 1] zich ingeschreven bij de Kamer van Koophandel als eenmanszaak met bedrijfsomschrijving “prostitutiebedrijf”. 
      [slachtoffer 1] heeft gebruik gemaakt van de telefoonnummers [nummer] en [nummer].  
      Sinds begin 2006 heeft [slachtoffer 1] een kamer gehuurd in het Wallengebied te [plaats]. 
    
    
    Op 21 augustus 2005 is [slachtoffer 1] per vliegtuig vanuit Nederland naar Bulgarije teruggereisd.  Daar is zij twee dagen later op 23 augustus 2005 getrouwd met de in Nederland woonachtige Spanjaard [medeverdachte 4] (hierna: [medeverdachte 4]). [slachtoffer 1] was toen 20 jaar oud. [medeverdachte 4] is op 20 augustus 2005 per vliegtuig naar Bulgarije gereisd. [medeverdachte 4] heeft Bulgarije vervolgens op 24 augustus 2005 verlaten.  [slachtoffer 1] is niet met hem teruggereisd. Zij heeft Bulgarije enkele dagen later, op 29 augustus 2005, verlaten. 
    
    
    Eerder had [medeverdachte 4] een schijnhuwelijk gesloten met [aangeefster 3]. Dat huwelijk, ook gesloten in Bulgarije, vond plaats op aandrang van [verdachte 1] (hierna: [verdachte 1]) en was bedoeld om er voor te zorgen dat [aangeefster 3] legaal in Nederland kon verblijven en werken.  Het huwelijk tussen [aangeefster 3] en [medeverdachte 4] heeft geduurd van 5 februari 2002 tot en met 17 maart 2005.  [aangeefster 1] heeft verklaard dat [medeverdachte 4] nadat hij gescheiden was van [aangeefster 3] is getrouwd met een ander meisje van [verdachte 1].  [verdachte 1] was getuige bij zowel het huwelijk van [medeverdachte 4] met [aangeefster 3] als dat met [slachtoffer 1].  Tijdens een doorzoeking van de woning van [verdachte 1] in Bulgarije zijn de huwelijksakte van het huwelijk tussen [medeverdachte 4] en [slachtoffer 1] en andere stukken die betrekken hadden op dat huwelijk, aangetroffen.  
    
    [medeverdachte 4] had sinds ongeveer september 2004 een lat-relatie met [getuige 5] (hierna: [getuige 5]). Tijdens die relatie woonde [medeverdachte 4] op het adres [straat] te [plaats]. [medeverdachte 4] was vanaf 20 november 2005 huurder van dit adres.  Op 2 mei 2006 is door de politie geconstateerd dat op dat nummer een naambordje hing met daarop de namen van [medeverdachte 4] en [getuige 5].  [getuige 5] was niet op de hoogte van de huwelijken tussen [medeverdachte 4] en [aangeefster 3] dan wel [slachtoffer 1]. In februari 2007 zijn [medeverdachte 4] en [getuige 5] samen op kosten van [verdachte 1] op een wintersportvakantie naar Bulgarije geweest. 
    
    Op 3 mei 2007 heeft [medeverdachte 4] met [slachtoffer 1] gebeld en haar verteld dat hij de Vreemdelingendienst had gesproken. Volgens hem was het “pasje” verlopen en moest hij zich daarom opnieuw inschrijven op het adres van [slachtoffer 1]. [slachtoffer 1] moest toestemming geven aan [medeverdachte 4] om zich op dat adres in te schrijven, waarna het “pasje” zou worden opgestuurd naar dat adres. [slachtoffer 1] heeft daarop gevraagd of [medeverdachte 4] zich weer zou laten uitschrijven zodra hij zijn pasje had gekregen.  Op 7 mei 2007 heeft [slachtoffer 1] met [verdachte 1] gebeld. Zij heeft hem verteld dat ze met “[medeverdachte 4]” naar de vreemdelingenpolitie is gegaan voor de pasjes, dat hij zich weer moest inschrijven op het adres [adres 1] en zich weer zal laten uitschrijven als zij de pasjes hebben gekregen. [verdachte 1] heeft daarop geantwoord “super, heel goed meisje”. In datzelfde gesprek heeft [slachtoffer 1] aan [verdachte 1] verteld dat [medeverdachte 4] “60” wil, waarop [verdachte 1] heeft geantwoord “geef het maar aan hem, hij is een idioot, hij heeft geen geld”.  Enkele dagen nadat [slachtoffer 1] heeft gesproken met [medeverdachte 4], op 8 mei 2007, heeft [medeverdachte 4] zich ingeschreven op het adres [adres 1].   Uit opgevraagde historische printlijsten is gebleken dat [medeverdachte 4] en [verdachte 1] in een betrekkelijk korte periode, 4 oktober 2006 tot en met 7 januari 2007, ruim tachtig keer telefonisch contact met elkaar hebben gehad.  Over de periode daaraan voorafgaand zijn geen gegevens beschikbaar. [slachtoffer 1] en [medeverdachte 4] hebben in de periode 17 oktober 2006 tot en met 15 april 2007 slechts tien keer telefonisch contact gehad. 
    
    De rechtbank is van oordeel dat - gelet op het feit dat niets bevestigd dat [slachtoffer 1] en [medeverdachte 4] een affectieve relatie hebben, zij afzonderlijk naar Bulgarije zijn gereisd voor het huwelijk en afzonderlijk weer naar Nederland terug zijn gereisd, [medeverdachte 4] een affectieve relatie had met een andere vrouw en in aanmerking genomen het feit dat hij tegen betaling al eerder een schijnhuwelijk in Bulgarije had gesloten met een Bulgaarse prostituee, welk huwelijk slechts een paar maanden voor het sluiten van dit huwelijk was beëindigd - het niet anders kan zijn dan dat het huwelijk tussen [medeverdachte 4] en [slachtoffer 1] een schijnhuwelijk was. Het betoog van de raadsman van [medeverdachte 4] dat hij van oktober 2005 tot en met september 2006 op hetzelfde adres heeft ingeschreven gestaan als [slachtoffer 1] en zij het huwelijk dus geconcretiseerd hebben, schuift de rechtbank terzijde. Niet alleen is hiervoor vastgesteld dat [medeverdachte 4] vanaf 2 november 2005 de woning in Groningen huurde (mede op grond daarvan is het aannemelijk is dat hij niet met [slachtoffer 1] heeft samengewoond), doch bovendien geldt dat reeds uit het hiervoor genoemde gesprek tussen [slachtoffer 1] en [medeverdachte 4] blijkt dat het huwelijk enkel was gericht op het verkrijgen van een verblijfsvergunning voor [slachtoffer 1] om in Nederland als prostituee aan het werk te kunnen gaan, met het verkrijgen van welke verblijfsvergunning [medeverdachte 4] zich ook actief heeft bemoeid.  
    
    
      De betrokkenheid van [verdachte 1] bij het afsluiten van het schijnhuwelijk leidt de rechtbank onder meer af uit het hiervoor genoemde gesprek dat [slachtoffer 1] met [verdachte 1] heeft gevoerd nadat zij door [medeverdachte 4] is gebeld over het regelen van de verblijfsvergunning. In dit gesprek heeft [slachtoffer 1] [verdachte 1] er van op de hoogte gesteld hoe het stond met het regelen van de verblijfsvergunning en heeft [verdachte 1] haar toestemming gegeven [medeverdachte 4] voor zijn bijdrage te betalen. Daarnaast zijn er diverse stukken in beslag genomen in de woning van [verdachte 1] betreffende documenten die verband houden met het huwelijk van [slachtoffer 1] en [medeverdachte 4]. 
      De verdediging heeft hieromtrent aangevoerd dat [verdachte 1] een legitieme reden had om de stukken onder zich te hebben nu hij getuige was bij het huwelijk, doch de rechtbank acht die verklaring in samenhang bezien met voornoemde telefoongesprekken niet aannemelijk.
    
    
    Zowel [aangeefster 1] als [aangeefster 3] hebben verklaard dat het meisje met wie [medeverdachte 4] is getrouwd nadat hij van [aangeefster 3] was gescheiden voor [verdachte 1] in Nederland is gaan werken. 
    
    [verdachte 1] is eenmaal op 9 april 2006 op het adres [adres 1], aangetroffen en voorts heeft hij dit adres gebruikt als “verzendadres” bij het verzenden van geld door middel van moneytransfers in de jaren 2006 en 2007. 
    
    
    In de periode 17 oktober 2006 tot en met 15 april 2007 heeft het hiervoor genoemde nummer eindigend op 395, in gebruik bij [slachtoffer 1], 305 keer telefonisch contact gehad met telefoonnummers die in gebruik waren bij [verdachte 1].  
    
    In de telefoongesprekken die [slachtoffer 1], [slachtoffer 2] en [slachtoffer 3] met elkaar hebben gevoerd, wordt regelmatig gesproken over een zekere “[bijnaam 6 verdachte 1]”.  Op 12 mei 2007 heeft [slachtoffer 2] gebeld met [slachtoffer 1]. [slachtoffer 2] heeft in dat gesprek gezegd: “misschien heeft [bijnaam 3 verdachte 1]…[bijnaam 6 verdachte 1] tegen hem gezegd…”.  [slachtoffer 2] heeft aldus even geaarzeld en vervolgens de naam [bijnaam 3 verdachte 1] verbeterd in [bijnaam 6 verdachte 1]. De tolk heeft verklaard dat [bijnaam 6 verdachte 1] de vrouwelijke vervoeging van [bijnaam 3 verdachte 1] is.  In een aantal gesprekken tussen [slachtoffer 2] en [slachtoffer 1] wordt met [bijnaam 6 verdachte 1] duidelijk gedoeld op een man.  Daarnaast is in de woning waar [slachtoffer 1], [slachtoffer 3] en [slachtoffer 2] verbleven een telefoon aangetroffen met daarin enkel als contact “[bijnaam 6 verdachte 1]” met daarbij het nummer [nummer], één van de telefoonnummers in gebruik bij [verdachte 1].  Voornoemde telefoon was de huistelefoon die door alle drie de dames werd gebruikt.  Gelet op het voorgaande is de rechtbank dan ook van oordeel dat [bijnaam 6 verdachte 1] een versluierde benaming is voor [verdachte 1]. 
    
    
      [slachtoffer 1] heeft regelmatig aan [verdachte 1] doorgegeven wat zij heeft verdiend met haar prostitutiewerkzaamheden. In de avond van 3 mei 2007 heeft [slachtoffer 1] gebeld met [verdachte 1]. In dat gesprek heeft [verdachte 1] op een gegeven moment aan [slachtoffer 1] gevraagd “hoe het gisteravond was”. [slachtoffer 1] heeft geantwoord dat zij hem niet heeft geschreven en heeft hem gevraagd of ze hem nu moet schrijven of dat hij het nu wil horen. [verdachte 1] heeft daarop geantwoord dat hij alleen het eerste cijfer wil horen. Hierop heeft [slachtoffer 1] geantwoord “5”. [verdachte 1] heeft hierop gereageerd met “gaat wel”.  [slachtoffer 1] heeft ook een aantal keren aan [verdachte 1] een sms-bericht gestuurd met daarin enkel een getal zoals “500” of “300”.  Voorts zijn er meer telefoongesprekken tussen [slachtoffer 1] en andere prostituees waarin wordt gesproken over het verdienen van “500”.  Uit een gesprek tussen [slachtoffer 2] en [slachtoffer 1] valt op te maken dat zij blijkbaar aan [verdachte 1] moesten sms’en wat zij hadden verdiend. [slachtoffer 2] heeft in dat gesprek gezegd dat zij [verdachte 1] nu om de twee/drie dagen moeten bellen.  [slachtoffer 1] heeft het door haar met prostitutie verdiende geld afgegeven aan [verdachte 1].  
      De rechtbank is van oordeel dat uit het vorenstaande blijkt dat [slachtoffer 1] verantwoording aflegde aan [verdachte 1] en dat hij op afstand vanuit Bulgarije, controle en toezicht heeft gehouden op [slachtoffer 1]. 
    
    
    Voorts blijkt uit tapgesprekken dat [verdachte 1] [slachtoffer 1] heeft voorgehouden dat zij een appartement, dat voor haar zou zijn aangeschaft, “terug moest verdienen”. In een gesprek tussen [slachtoffer 1] en haar moeder vertelt haar moeder dat [verdachte 1] heeft gezegd dat [slachtoffer 1] eerst de woning moet terugverdienen. Voorts blijkt uit dit gesprek dat [slachtoffer 1] nog tot april 2009 moet werken.  Uit andere gesprekken blijkt ook dat [slachtoffer 1] nog twee jaren moet werken om haar schuld afbetaald te hebben.  In een gesprek tussen [slachtoffer 1] en haar moeder blijkt dat een Chinese man een serieuze verhouding met [slachtoffer 1] wil hebben en dat hij zelfs naar Bulgarije wil gaan om een voorstel aan “[bijnaam 3 verdachte 1]” te doen zodat [slachtoffer 1] eerder vrij komt van haar verplichting en de periode die zij moet werken korter wordt.  Schriftelijke stukken waaruit blijkt dat [slachtoffer 1] een appartement op haar naam heeft staan, zijn niet aangetroffen.
    
    In de periode 5 april 2007 tot en met 17 mei 2007 heeft [slachtoffer 1] slechts op zes dagen niet gewerkt en zij heeft dus in die periode 37 dagen gewerkt.  [slachtoffer 1] moest een minimumbedrag per dienst verdienen.  Hieruit blijkt dat zij vele uren achter elkaar diende te werken, immers, zolang de minimumomzet niet was gehaald, mocht ze veelal niet stoppen met werken.
    
    [slachtoffer 1] heeft ook heeft gewerkt terwijl ze ongesteld en ziek was.  [slachtoffer 1] stond onder spanning als zij onvoldoende verdiende, gebruikte hiervoor pilletjes en vroeg zich af hoe ze het ging volhouden.  Op 14 april 2007 om 1.49 uur voerden [slachtoffer 1] en [slachtoffer 2] een gesprek waarin [slachtoffer 2] heeft gezegd dat ze het echt niet meer vol houdt en dat ze dat tegen [verdachte 1] gaat zeggen, waarop [slachtoffer 1] heeft geantwoord dat het weer hetzelfde liedje zal zijn als ze terugkomt en dat ze toch niet kan vluchten.  Een week later heeft [slachtoffer 1] tegen [slachtoffer 2] gezegd dat als er morgen geen werk is, zij bij [slachtoffer 2] komt drinken. [slachtoffer 1] heeft vervolgens in dat gesprek gezegd dat “[bijnaam 6 verdachte 1]” ([verdachte 1]) hen zal vermoorden als hij te weten komt dat ze drinken onder het werk, hetgeen door [slachtoffer 2] wordt bevestigd.  [slachtoffer 1] is bang dat ze door [verdachte 1] wordt geslagen als ze per ongeluk zwanger raakt en een abortus moeten ondergaan.  [verdachte 1] heeft aldus door zijn intimiderende gedrag en controle [slachtoffer 1] grote angst ingeboezemd met betrekking tot haar welzijn.
    
    Op grond van het bovenstaande is de rechtbank van oordeel dat [verdachte 1] [slachtoffer 1] heeft bewogen dan wel gedwongen tot het verrichten van prostitutiewerkzaamheden met de in de bewezenverklaring genoemde middelen en daar voordeel uit heeft getrokken en bevoordeeld is uit de opbrengst van die seksuele handelingen.
    
    
      [slachtoffer 3]
      [slachtoffer 3] is geboren op [datum] te [plaats] (Bulgarije).  [slachtoffer 3] woonde in ieder geval al sinds 1 januari 2005 op het adres [adres 1].  [slachtoffer 3] woonde daar, zoals hiervoor reeds genoemd, tezamen met [slachtoffer 1] en [slachtoffer 2].  [slachtoffer 3] heeft gebruik gemaakt van het telefoonnummer [nummer].  In de periode 21 december 2006 tot en met 5 mei 2007 heeft zij 246 keer contact gehad met de telefoonnummers die in gebruik waren bij [verdachte 1].  
    
    
    [slachtoffer 3] heeft al langer in Nederland verbleven en gewerkt in de prostitutie.  [slachtoffer 3] heeft in agenda’s en notitieboekjes bijgehouden wat zij in een aantal jaren per dag heeft verdiend met haar prostitutiewerkzaamheden. Uit een aan [slachtoffer 3] toebehorende agenda van 2005 blijkt dat zij in dat jaar meer dan vijf dagen per week heeft gewerkt.  Voorts zijn er notitieboekjes aangetroffen met daarin data (zonder jaartal, beslaande een periode van 1,5 jaar) met daarachter bedragen. Ook uit deze notities blijkt dat [slachtoffer 3] meer dan vijf dagen per week werkte.  [slachtoffer 3] moest een bepaald minimumbedrag per dienst verdienen. [slachtoffer 3] heeft regelmatig in telefoongesprekken gezegd dat ze niet weet of ze 500 haalt of dat ze hoopt 500 te verdienen.  [slachtoffer 3] heeft ook gewerkt terwijl zij ongesteld was en ziek was.  Uit het vorenstaande komt naar voren dat [slachtoffer 3] werd bewogen vele uren achter elkaar te werken. 
    
    Net als bij [slachtoffer 1] en [slachtoffer 2] wordt in telefoongesprekken gesproken over een appartement dat [slachtoffer 3] zou bezitten.  Uit het gesprek op 31 mei 2007 tussen [slachtoffer 3] en [slachtoffer 6] blijkt echter dat [slachtoffer 3] niets op haar naam heeft staan.  Schriftelijke stukken waaruit blijkt dat [slachtoffer 3] een appartement op haar naam heeft staan, zijn niet aangetroffen.
    
    
      [slachtoffer 3] is zeer gestrest als zij onvoldoende klanten heeft en gebruikt kalmeringstabletten.  [slachtoffer 3] is bang dat [verdachte 1] haar vermoordt als zij onvoldoende geld heeft verdiend.  [slachtoffer 3] kan niet stoppen met de werkzaamheden omdat zij dan bang is dat [verdachte 1] tegen haar tekeer gaat of haar iets aan doet.  In een gesprek tussen [slachtoffer 3] en [slachtoffer 2] heeft [slachtoffer 2] gezegd “…hij vertrouwt ons wel, voor jou, jou vertrouwt hij wel, het is niet dat hij iemand stuurt om ons in de gaten te houden, maar toch …”.  [verdachte 1] is voorts op de hoogte van de verdiensten van de dames.  
      Aan de hand van de inhoud van voornoemde gesprekken stelt de rechtbank vast dat [verdachte 1] [slachtoffer 3], al dan niet van een afstand, controleerde en toezicht op haar hield. Door zijn intimiderende gedrag en controle [slachtoffer 3] heeft hij haar grote angst ingeboezemd met betrekking tot haar welzijn.
    
    
    Zowel [aangeefster 1], die ook door [verdachte 1] werd uitgebuit, als [getuige 2] hebben verklaard dat [slachtoffer 3] heeft gewerkt voor [verdachte 1].  Uit de inhoud van diverse tapgesprekken blijkt dat [slachtoffer 3] het door haar met prostitutie verdiende geld heeft afgestaan aan [verdachte 1]. 
    
    Op grond van het bovenstaande is de rechtbank van oordeel dat [verdachte 1] [slachtoffer 3] heeft bewogen dan wel gedwongen tot het verrichten van prostitutiewerkzaamheden met de in de bewezenverklaring genoemde middelen en daar voordeel uit heeft getrokken en is bevoordeeld uit de opbrengst van die seksuele handelingen.
    
    
      [slachtoffer 2]
      [slachtoffer 2] is geboren op [datum] te [plaats] (Bulgarije).  In Bulgarije heeft zij als serveerster in een restaurant gewerkt.  Voordat zij naar Nederland kwam, heeft zij in België gewoond.  Sinds 3 mei 2006, [slachtoffer 2] was toen 21 jaar oud, staat zij ingeschreven op het adres [adres 1].  [slachtoffer 2] heeft hier samen met [slachtoffer 3] en [slachtoffer 1] gewoond.  
    
    
    [slachtoffer 2] was werkzaam als prostituee. Op 13 februari 2007 is [slachtoffer 2] ingeschreven in het register van de Kamer van Koophandel als eenmanszaak met bedrijfsomschrijving “prostitutiebedrijf”.  [slachtoffer 2] heeft gebruik gemaakt van de telefoonnummers [nummer] en [nummer].  In de periode 2 oktober 2006 tot en met 30 maart 2007 heeft [slachtoffer 2] 379 keer telefonisch contact gehad met de telefoonnummers die in gebruik waren bij [verdachte 1].  In de periode 1 mei 2007 tot en met 15 juni 2007 (de periode dat de telefoonnummers van [slachtoffer 2] zijn getapt) heeft [slachtoffer 2] 85 keer telefonisch contact gehad met [verdachte 1].  Van 5 april 2007 tot en met 18 april 2007 (met uitzondering van 17 april 2007) heeft [slachtoffer 2] dagelijks in de vroege ochtend (na haar dienst) sms-berichten gestuurd naar [verdachte 1] met daarin enkel een getal, zoals 300 en 500.  
    
    Op 19 april 2007 heeft [slachtoffer 2] met [slachtoffer 1] een gesprek gevoerd waarin [slachtoffer 2] heeft gezegd dat “[bijnaam 6 verdachte 1]” ([verdachte 1]) die dag heeft gezegd dat ze geen sms-berichten meer mogen versturen, maar dat ze hem om de twee à drie dagen moeten bellen.  Vanaf 19 april 2007 zijn er door [slachtoffer 2] door middel van de bekende telefoonnummers geen sms-berichten meer verstuurd naar [verdachte 1] met daarin enkel getallen. De sms-berichten die zij naar [verdachte 1] heeft verstuurd, heeft zij telkens gewist.  [slachtoffer 2] heeft ook een paar keer via [slachtoffer 1] of [slachtoffer 3] te horen gekregen dat zij [verdachte 1] moest bellen of een sms-bericht moest sturen.  [slachtoffer 2] legt aldus via sms-berichten en telefonisch contact verantwoording af over haar verdiensten met prostitutiewerkzaamheden en zij stond daarmee nagenoeg voortdurend onder controle en toezicht van [verdachte 1]. 
    
    Net als bij [slachtoffer 1] en [slachtoffer 3] zijn er door [slachtoffer 2] telefoongesprekken gevoerd waarin gesproken werd over een appartement. In een gesprek op 4 mei 2007 om 21.20 uur tussen [verdachte 1] en [slachtoffer 2] heeft [verdachte 1] gezegd dat “[bijnaam 1 medeverdachte 1]” haar appartement gaat verbouwen.  Op 8 mei 2007 om 19.36 uur heeft [slachtoffer 2] met [slachtoffer 3] gesproken over materialen die [slachtoffer 2] heeft gekozen voor de badkamer. Vervolgens heeft [slachtoffer 2] gezegd “ik heb met [bijnaam 6 verdachte 1] gesproken en hij zal wat kiezen”.  In een gesprek op 14 mei 2007 om 13.29 uur heeft [verdachte 1] tegen [slachtoffer 2] gezegd dat bepaalde werkzaamheden in de flat nog niet kunnen beginnen, maar dat hij wel kan regelen dat de flat wordt gestuukt.  Uit het dossier is niet gebleken dat [slachtoffer 2] onroerend goed op haar naam heeft staan. 
    
    [slachtoffer 2] heeft gewerkt terwijl zij ongesteld was, zich niet lekker voelde en zij veel pijn had door het werk dat ze deed.  [slachtoffer 2] is net als [slachtoffer 1] bang dat ze door [verdachte 1] wordt geslagen als ze per ongeluk zwanger raakt en een abortus moeten ondergaan.  [slachtoffer 2] stond onder spanning als zij niet genoeg verdiende, gebruikte daarom pilletjes en heeft zich afgevraagd hoe ze het gaat volhouden.  Op 14 april 2007 om 1.49 uur hebben [slachtoffer 1] en [slachtoffer 2] een gesprek gehad waarin [slachtoffer 2] heeft gezegd dat ze het echt niet meer vol houdt en dat ze dat tegen [verdachte 1] gaat zeggen, waarop [slachtoffer 1] heeft geantwoord dat het weer hetzelfde liedje zal zijn als ze terugkomt en dat ze toch niet kan vluchten.  In een gesprek met [slachtoffer 1] heeft [slachtoffer 2] gezegd dat ze er over dacht om “hem” te bellen en te zeggen dat zij het niet meer volhoudt. [slachtoffer 1] heeft daarop geantwoord dat hij haar dan vermoordt, hetgeen door [slachtoffer 2] wordt bevestigd.  Ook bij een gebrek aan klanten is [slachtoffer 2] bang dat “[bijnaam 6 verdachte 1]” haar vermoordt. Verderop in dat gesprek heeft [slachtoffer 2] gesproken over zelfmoord.  Ook in een eerder gesprek met [slachtoffer 1] heeft [slachtoffer 2] gezegd dat als zij “het” vandaag niet verdiend, zij zelfmoord zal plegen.  In een gesprek met [verdachte 1] op 15 april 2007 heeft [slachtoffer 2] aangegeven dat ze in september wil terugkeren, maar [verdachte 1] heeft daarop geantwoord: “geen sprake van”.  Gelet op de inhoud van voornoemde gesprekken is de rechtbank van oordeel dat [verdachte 1] door zijn intimiderende gedrag en controle [slachtoffer 2] grote angst heeft ingeboezemd met betrekking tot haar welzijn.
    
    [slachtoffer 2] moest een bepaald minimumbedrag per dienst verdienen.  Uit tapgesprekken blijkt dat [slachtoffer 2] in bepaalde periodes meer dan 5 dagen per week heeft gewerkt alsook dat zij meer dan 8 uur per dag werkte. Zo heeft zij van 4 april 2007 tot en met 26 april 2007 22 dagen achter elkaar gewerkt; van 29 april 2007 tot en met 18 mei 2007, 19 dagen en van 4 juni 2007 tot en met 14 juni 2007 heeft zij 11 dagen achter elkaar gewerkt.  Uit het vorenstaande blijkt dat [slachtoffer 2] werd bewogen vele uren achter te werken.
    
    Het geld dat [slachtoffer 2] met haar prostitutiewerkzaamheden verdiende moest zij afstaan aan [verdachte 1]. 
    
    
      Zoals de rechtbank hiervoor reeds heeft overwogen, zijn [slachtoffer 1] en [slachtoffer 3] - kort gezegd - uitgebuit door [verdachte 1]. De rechtbank is van oordeel dat dit ook geldt ten aanzien van [slachtoffer 2] en acht daartoe het volgende redengevend. Vast staat dat [slachtoffer 2] in dezelfde periode als [slachtoffer 1] en [slachtoffer 3] woonde in de woning aan de [adres 1]. In deze woning is een telefoon aangetroffen met enkel als contact “[bijnaam 6 verdachte 1]” die door alle drie genoemde dames werd gebruikt. Uit de onderlinge telefonische contacten tussen de vrouwen en [verdachte 1] is gebleken dat [slachtoffer 3] en [slachtoffer 1], op verzoek van [verdachte 1], aan [slachtoffer 2] doorgaven dat zij contact met [verdachte 1] moest opnemen als zij vergeten was hem te informeren over haar verdiensten. Voorts blijkt uit de gesprekken die [slachtoffer 2] heeft gevoerd met onder andere [verdachte 1] dat haar, net als bij [slachtoffer 1], werd voorgehouden dat zij werkte voor een appartement maar dat daarvan verder geen eigendomgegevens zijn aangetroffen. Tenslotte is [verdachte 1] op 9 april 2006 aangetroffen in de woning aan de [adres 1].
      Van de kant van de verdediging is geen aannemelijke verklaring gegeven voor de grote hoeveelheden telefoongesprekken die [slachtoffer 2] en [verdachte 1] hebben gevoerd en voor het feit dat [verdachte 1] in de woning van de drie dames is geweest.
      Op grond van het bovenstaande is de rechtbank dan ook van oordeel dat [verdachte 1] [slachtoffer 2] heeft bewogen dan wel gedwongen tot het verrichten van prostitutiewerkzaamheden met de in de bewezenverklaring genoemde middelen en daar voordeel uit heeft getrokken en is bevoordeeld uit de opbrengst van die seksuele handelingen.
    
    
    Dat [slachtoffer 2] – kort gezegd – heeft ontkend door [verdachte 1] te worden uitgebuit acht de rechtbank ongeloofwaardig. [slachtoffer 2] heeft ontkend dat zij [verdachte 1] kende, maar zij heeft wel 380 keer telefonisch contact met hem gehad. Voort wijst de rechtbank op het feit dat slachtoffers van vrouwenhandel dikwijls geen aangifte durven te doen uit angst voor represailles. De rechtbank gaat derhalve voorbij aan de verklaring van [slachtoffer 2] waarin zij heeft gesteld dat zij – kort gezegd – niet is uitgebuit.
    
    Ten aanzien van [slachtoffer 4], [slachtoffer 5], [slachtoffer 6] en [slachtoffer 7]
    
    
      [slachtoffer 4]
      [slachtoffer 4] (hierna: [slachtoffer 4]) is geboren op[datum] te [plaats] (Bulgarije).  Zij is op 18-jarige leeftijd in Bulgarije in de prostitutie gaan werken.  Begin 2007, op 20 jarige leeftijd, is [slachtoffer 4], naar Nederland gekomen.  [slachtoffer 4] beheerste de Engelse taal slechts matig en sprak geen Nederlands.  Sinds begin februari 2007 heeft [slachtoffer 4] verbleven op het adres [adres 2].  Zij woonde daar samen met [slachtoffer 5].  
    
    
    
      Op 15 februari 2007 heeft [slachtoffer 4] zich laten inschrijven in het register van de Kamer van Koophandel als zelfstandige met bedrijfsomschrijving: het geven van erotische shows.  Sinds 19 februari 2007 stond zij ingeschreven bij kamerverhuurbedrijf  “[naam verhuurbedrijf]” te [plaats].  Sindsdien was zij daar werkzaam in de prostitutie. Haar familie wist niet dat zij in de prostitutie werkte.  [slachtoffer 4] heeft gebruik gemaakt van het telefoonnummer [nummer].  In de periode van 7 februari 2007 tot en met 30 april 2007 heeft [slachtoffer 4] 262 keer telefonisch contact gehad met de telefoonnummers die in gebruik waren bij [medeverdachte 2].  In de periode van 27 april 2007 tot 15 juni 2007 heeft [slachtoffer 4] 97 keer telefonisch contact gehad met de telefoonnummers in gebruik bij [medeverdachte 2]. 
      In de periode van 27 april tot en met 15 juni 2007 heeft [slachtoffer 4] 5 keer telefonisch contact gehad met de telefoonnummers die in gebruik waren bij [verdachte 1]. In de periode van 9 mei 2007 tot 16 juni 2007 heeft [medeverdachte 2] 7 keer telefonisch contact gehad met [verdachte 1].  
    
    
    
      Van 28 april 2007 tot en met 14 juni heeft [slachtoffer 4], met uitzondering van de periode die zij in Bulgarije was (7 mei tot en met 22 mei 2007 ) en 25 mei 2007, in de avond en vroeg in de ochtend sms-berichten gestuurd naar [medeverdachte 2] met daarin enkel getallen vermeld.  De getallen betreffen geldbedragen die [slachtoffer 4] heeft verdiend met haar prostitutiewerkzaamheden.  Voorts heeft zij in voornoemde periode ook wel eens telefonisch aan [medeverdachte 2] doorgegeven wat zij op dat moment had verdiend.  Uit een telefoongesprek tussen [medeverdachte 2] en [slachtoffer 5] blijkt dat [slachtoffer 4] eind april 2007 is beroofd van het geld dat zij had verdiend. [medeverdachte 2] heeft gezegd dat hij het zal opschrijven “net alsof zij een dag vrij heeft gehad”.  In een gesprek dat [slachtoffer 4] even later met [medeverdachte 2] voert, heeft [medeverdachte 2] gezegd, naar aanleiding van het feit dat [slachtoffer 4] is bestolen: “wat heb ik nu aan je hier”.  Van [medeverdachte 2] moet [slachtoffer 4] het gestolen bedrag zo snel mogelijk terugverdienen. [medeverdachte 2] heeft zich ook bemoeid met de datum waarop [slachtoffer 4] naar huis (Bulgarije) mag gaan.  Doordat zij was beroofd (en het gedoe met haar papieren) is [slachtoffer 4] twee dagen later naar huis gegaan.  
      De controle van [medeverdachte 2] blijkt ook uit een tapgesprek van 28 april 2007 om 00.13 uur. [medeverdachte 2] is ervan op de hoogte dat [slachtoffer 4] en [slachtoffer 5] te veel praten.  [medeverdachte 2] komt ook langs om te controleren hoe hard [slachtoffer 4] werkt.  [medeverdachte 2] heeft [slachtoffer 4] aldus gecontroleerd en toezicht gehouden op [slachtoffer 4]. 
    
    
    [slachtoffer 4] heeft ook gewerkt terwijl zij ongesteld of ziek was.  Uit diverse door [slachtoffer 4] gevoerde gesprekken blijkt dat ze een minimumbedrag per dienst moest verdienen.  Ook blijkt uit deze gesprekken dat [slachtoffer 4] wel eens een nachtdienst en een dagdienst werkt.  Hieruit blijkt dat [slachtoffer 4] vele uren achter elkaar diende te werken., ook bij ongesteldheid en ziekte.
    
    Uit diverse telefoongesprekken blijkt dat [slachtoffer 4] in de stress raakt als er weinig werk is en zij onvoldoende geld verdient met haar prostitutiewerkzaamheden.  In een gesprek op 23 mei 2007 laat [slachtoffer 4] zich ontvallen dat ze het vreselijk vindt om dit werk te doen, dat ze nog drie maanden moet en dat ze hier niet wil zitten.  Uit een telefoongesprek blijkt dat [medeverdachte 2] [slachtoffer 4] gebiedt niet te verslappen. De anderen verdienen meer dan zij. [medeverdachte 2] wil dat zij goed haar best doet, dat zij hard werkt en dat ze van haar werk houdt.  Kort daarna, in een ander gesprek, zegt [medeverdachte 2] tegen [slachtoffer 4] dat ze ertegen aan moet gaan, dat 500 niets is en dat ze moet beloven haar best te doen.  [slachtoffer 4] is ook bang dat [medeverdachte 2] tekeer gaat als zij te weinig heeft verdiend.  [medeverdachte 2] heeft aldus door zijn intimiderende gedrag en controle [slachtoffer 5] grote angst heeft ingeboezemd met betrekking tot haar welzijn.
    
    
      Blijkbaar moet [slachtoffer 4] een bepaalde tijd werken om haar schulden af te betalen. 
      Uit een gesprek tussen [medeverdachte 2] en [slachtoffer 5] heeft [medeverdachte 2] naar aanleiding van het feit dat [slachtoffer 4] tevreden is met 700, 800 euro gezegd: “ze zal anders piepen als ik een maand bij haar aftrek, als ik haar geld pik, als ik zeg, ik loop een maand achter, je moet doorwerken”.  Hieruit kan worden afgeleid dat [slachtoffer 4] schulden moet afbetalen en derhalve haar geld moet afstaan aan [medeverdachte 2].
      Dat de prostitutiewerkzaamheden bij [slachtoffer 4] tot enige vermogensvorming heeft geleid is niet gebleken. [slachtoffer 4] heeft verklaard dat zij van plan was een appartement in Bulgarije te kopen. Zij heeft daarvoor naar eigen zeggen geld gespaard maar nog geen aanbetaling gedaan.  
    
    
    
      [slachtoffer 5]
      [slachtoffer 5] (hierna: [slachtoffer 5]) is geboren op [datum] te [plaats] (Bulgarije).  [slachtoffer 5] heeft een aantal jaren in Bulgarije als serveerster gewerkt.  Vervolgens is zij naar België gegaan. [slachtoffer 5] heeft vanaf begin februari 2007 samen met [slachtoffer 4] op het adres [adres 2] verbleven.  Sinds die tijd is zij ook in Nederland in de prostitutie gaan werken.  
      Op 15 februari 2007 is [slachtoffer 5] ingeschreven in het register van de Kamer van Koophandel als zelfstandige met bedrijfsomschrijving “het geven van erotische shows”.  Haar familie is er niet van op de hoogte dat zij in de prostitutie werkzaam is geweest. 
    
    
    [slachtoffer 5] heeft gebruik gemaakt van het telefoonnummer [nummer].  In de periode van 7 februari 2007 tot en met 30 april 2007 heeft [slachtoffer 5] 271 keer telefonisch contact gehad met de telefoonnummers die in gebruik waren bij [medeverdachte 2].  In de periode van 27 april 2007 tot 15 juni 2007 heeft [slachtoffer 5] 244 keer contact gehad met [medeverdachte 2]. 
    
    Van 28 april 2007 tot en met 13 juni 2007 heeft [slachtoffer 5], met uitzondering van 19 en 21 mei 2007 telefonisch of via een sms-bericht aan [medeverdachte 2] doorgegeven wat zij had verdiend met haar prostitutiewerkzaamheden.  [slachtoffer 5] heeft op een aantal dagen zowel overdag als ’s nachts gewerkt.  In een telefoongesprek op 1 mei 2007 tussen [slachtoffer 5] en [slachtoffer 4] vertelt [slachtoffer 5] dat zij sinds 45 dagen gemiddeld 18 uur per dag werkt.  Soms werkt [slachtoffer 5] 18 uur achter elkaar zonder pauze.  Op 1 juni 2007 zegt [medeverdachte 2] in een telefoongesprek met [slachtoffer 5] dat zij ongeveer 14 à 15 uur moet werken.  [slachtoffer 5] heeft ook gewerkt op dagen dat zij ongesteld of ziek was.  Uit een telefoongesprek tussen [slachtoffer 5] en [medeverdachte 2] op 28 april 2007 is gebleken dat [medeverdachte 2] boos is geworden als [slachtoffer 5] geen kamer heeft kunnen regelen.  Als [slachtoffer 5] op 15 mei 2007 aan [medeverdachte 2] doorgeeft dat zij 710 heeft gemaakt, vindt [medeverdachte 2] dat zij nog even door moet zetten. Ook spoort [medeverdachte 2] haar aan om beter haar best te doen als zij niet veel verdient.  Voorts is uit diverse telefoongesprekken gebleken dat [slachtoffer 5] een bepaald minimumbedrag per dag moet verdienen.  Uit een gesprek tussen [slachtoffer 5] en [slachtoffer 6] blijkt dat [slachtoffer 5] het werk psychisch niet aankan.  Toch gaat zij door met het werk. Hieruit blijkt dat [slachtoffer 5] vele uren achter elkaar diende te werken. Ook bij ongesteldheid of ziekte.
    
    [medeverdachte 2] controleert [slachtoffer 5] nagenoeg voortdurend tijdens haar werk en houdt ook toezicht op haar. Zo zegt hij aan [slachtoffer 5] dat hij merkt dat zij en [slachtoffer 4] veel praten en dat hij weet dat [slachtoffer 5] op dat moment een klant heeft.  Op 2 juni 2007 heeft [medeverdachte 2] telefonisch tegen [slachtoffer 5] gezegd dat ze “moet bellen, non-stop”.  [slachtoffer 5] moet [medeverdachte 2] op vaste tijdstippen bellen.  
     
    [slachtoffer 5] raakt gestrest als zij geen werk heeft.  Voorts is zij ook bang als zij te weinig verdient.  Zo zegt zij in een telefoongesprek met [slachtoffer 4] dat ze toch maar gaat werken omdat ze niet anders kan. Ze zit al een paar dagen op 600, 700. Woensdag is een slappe dag maar ze gaat toch maar werken, anders gaat hij tekeer.  [slachtoffer 5] houdt het psychisch niet meer vol om dag- en nachtdiensten te draaien.  Zij heeft daardoor ook gehuild.  Het draaien van dag- en nachtdiensten vindt [slachtoffer 5] afschuwelijk, maar toch gaat zij door met het werk.  [medeverdachte 2] heeft aldus door zijn intimiderende gedrag en controle [slachtoffer 5] grote angst heeft ingeboezemd met betrekking tot haar welzijn.
    
    [medeverdachte 2] houdt zich bezig met het beheer van het door [slachtoffer 5] verdiende geld.  [slachtoffer 5] moet verantwoording afleggen als het bedrag niet klopt. In een gesprek tussen [slachtoffer 5] en [slachtoffer 6] heeft [slachtoffer 5] gezegd: “dan vraag ik aan de baas om me geld te geven” en “want hij geeft me zondag ... zaterdag geld voor de hele week”.  Hieruit blijkt dat [slachtoffer 5] niet over haar eigen geld beschikt. [slachtoffer 5] en [medeverdachte 2] sturen geld mee met de auto. Om meer geld te kunnen sturen heeft [slachtoffer 5] geld van [voornaam slachtoffer 7] en [bijnaam 1 medeverdachte 3] geleend om tot een rond bedrag te komen.  In een telefoongesprek op 23 mei 2007 tussen [slachtoffer 5] en [medeverdachte 2] wordt ook gesproken over een auto die “het ophaalt”. Kort daarvoor wordt in hetzelfde telefoongesprek gesproken over schulden. Hieruit lijdt de rechtbank af dat het om geld gaat. [verdachte 1] is degene die de auto stuurt. 
    
    Uit een telefoongesprek op 13 april 2007 blijkt dat ook [slachtoffer 5] geld wilde verdienen om een appartement te kunnen kopen.  In een gesprek op 20 mei 2007 heeft [slachtoffer 5] gesproken over werken om een schuld af te kunnen betalen.  In een telefoongesprek tussen [slachtoffer 5] en [medeverdachte 2] blijkt dat [medeverdachte 2] een appartement voor haar heeft gekozen. Hij gaat het voorlopige koopcontract tekenen en 10.000 euro aanbetalen.  [slachtoffer 5] heeft verklaard dat [medeverdachte 2] 15.000 euro had aanbetaald.  In haar verklaring van vijf maanden later heeft ze dat veranderd in 10.000 euro.  Volgens [medeverdachte 2] is de prijs van het appartement 61.000 euro.  Door de verdediging zijn stukken aangeleverd over de koop van een appartement. In het dossier zit een voorlopige koopakte waaruit blijkt dat het appartement wordt verkocht voor 61.500 euro.  Voorts zit in het dossier ook de koopakte van een appartement op naam van [slachtoffer 5] met een verkoopprijs van 85.000 leva.  Deze is opgesteld nadat [medeverdachte 2] op de hoogte is van hetgeen hem wordt verweten. De voorlopige koopakte komt weliswaar overeen met de verklaring van [slachtoffer 5] en [medeverdachte 2] dat [slachtoffer 5] een appartement heeft gekocht voor 60.000 euro, maar dit strookt niet met de (definitieve) koopakte van het appartement waarin een bedrag van 85.000 leva (ongeveer 43.00 euro) wordt genoemd. Een verklaring voor dit verschil kan [slachtoffer 5] niet geven.
    
    
      [slachtoffer 6]
      [slachtoffer 6] (hierna: [slachtoffer 6]) is geboren op [datum] te [plaats] (Bulgarije).  Op negentienjarige leeftijd is zij naar Duitsland gegaan en heeft daar gewerkt als prostituee. Eind februari 2007 is zij naar Nederland gekomen.  Sinds 13 februari 2007 is [slachtoffer 6] ingeschreven op het adres [adres 2].  Uit het huurcontract blijkt echter dat zij het appartement op [adres 3] heeft gehuurd.  Op 26 februari 2007 is [slachtoffer 6] ingeschreven in het register van de Kamer van Koophandel als zelfstandige met als bedrijfsomschrijving “erotische dienstverlening”.  Sinds die tijd heeft [slachtoffer 6] in de prostitutie gewerkt. De moeder van [slachtoffer 6] weet niet dat [slachtoffer 6] in de prostitutie werkte.  [slachtoffer 6] heeft gebruik gemaakt van het telefoonnummer [nummer]. 
    
    
    In de periode van 12 januari 2007 tot en met 30 april 2007 heeft [slachtoffer 6] 383 keer telefonisch contact gehad met [medeverdachte 3].  In diezelfde periode heeft [slachtoffer 6] 4 keer contact gehad met de telefoonnummers in gebruik bij [verdachte 1].  In de periode van 27 april 2007 tot en met 15 juni 2007 (de periode dat de telefoonnummers werden getapt) heeft [slachtoffer 6] 463 keer telefonisch contact gehad met [medeverdachte 3]. In de periode van 14 mei 2007 tot 16 juni 2007 heeft [medeverdachte 3] 36 keer contact gehad met [verdachte 1]. 
    
    [slachtoffer 6] moet een minimumbedrag per dienst verdienen.  Als [slachtoffer 6] een bepaald bedrag heeft verdiend, mag ze van [medeverdachte 3] stoppen met de dienst.  Uit diverse telefoongesprekken komt naar voren dat [slachtoffer 6] vele uren achter elkaar werkt. Op 29 april 2007 vertelt [slachtoffer 6] aan [slachtoffer 7] dat zij de volgende dag overdag en ’s nachts moet werken.  Op 17 mei 2007 bespreekt [slachtoffer 6] in een telefoongesprek met [medeverdachte 3] haar diensten. Die zondag moet [slachtoffer 6] een dag- en een nachtdienst werken.  [slachtoffer 6] heeft ook gewerkt terwijl ze ongesteld en ziek was. Dat blijkt uit diverse telefoongesprekken. [slachtoffer 6] vertelt in één van die gesprekken aan [slachtoffer 5] dat zij enkele dagen geleden zoveel pijn had dat ze geen kracht had om naar de klanten te lachen.  Hieruit blijkt dat zij vele uren achter elkaar diende te werken ook bij ongesteldheid en ziekte.
    
    [medeverdachte 3] heeft regelmatig bij [slachtoffer 6] geïnformeerd of ze klanten heeft en hoeveel ze heeft verdiend.  [slachtoffer 6] moet bereikbaar zijn voor [medeverdachte 3].  [medeverdachte 3] loopt ook rond in de buurt van de kamer waar [slachtoffer 6] werkt om te bekijken hoe druk het op straat is.  Ook mag [slachtoffer 6] van [medeverdachte 3] niet bellen met de andere dames. ‘Let goed op. Misschien word je gecontroleerd” zegt [medeverdachte 3] en: “Ik zeg het je maar, dat je het maar weet”.  [medeverdachte 3] wil in de telefoon van [slachtoffer 6] kunnen controleren wie ze gebeld heeft en door wie ze gebeld is.  [medeverdachte 3] wordt boos op [slachtoffer 6] als zij te weinig heeft verdiend.  [slachtoffer 6] moet [medeverdachte 3] zelf ook regelmatig bellen.  [medeverdachte 3] vindt dat [slachtoffer 6] de klanten kaal moet plukken.  [medeverdachte 3] geeft [slachtoffer 6] ook instructies hoe zij klanten moet benaderen door zichzelf aan te bieden en naar binnen te lokken.  [medeverdachte 3] heeft [slachtoffer 6] op deze wijze aldus voortdurend onder controle en toezicht gehouden.
    
    Als [slachtoffer 6] te weinig heeft verdiend, is [medeverdachte 3] ontevreden over [slachtoffer 6].  Als [slachtoffer 6] weinig heeft verdiend is zij bang om aan [medeverdachte 3] te zeggen wat ze heeft verdiend.  [slachtoffer 6] is zeer gespannen als zij te weinig heeft verdiend.  Als [slachtoffer 6] een keer niet heeft gebeld, scheldt [medeverdachte 3] haar uit.  [slachtoffer 6] heeft gehuild omdat ze weinig klanten kreeg en zich afgevraagd “wat doe ik hier? Ik pleeg nog zelfmoord”.  [medeverdachte 3] heeft [slachtoffer 6] gedreigd haar tanden uit haar mond te slaan als ze blijft kletsen met de andere dames  (hetgeen overigens hun huwelijk op 10 juli 2007 in een vreemd licht plaatst). Aan de hand van deze laatste gesprekken stelt de rechtbank vast dat [medeverdachte 3] door zijn intimiderende gedrag en controle [slachtoffer 6] grote angst heeft ingeboezemd met betrekking tot haar welzijn.
    
    Ook bij [slachtoffer 6] is er sprake van een appartement. [slachtoffer 6] en [medeverdachte 3] zijn 5 dagen nadat hij in Bulgarije is vrijgekomen, getrouwd  [medeverdachte 3] heeft vervolgens op 25 juli 2007 het appartement, dat op zijn naam stond, aan [slachtoffer 6] geschonken.  Dit appartement was door [slachtoffer 6] betaald. [medeverdachte 3] heeft de aankoop van het appartement geregeld. [slachtoffer 6] kan echter niet verklaren, ook niet bij benadering, wanneer [medeverdachte 3] dit appartement heeft aangeschaft.  Dat op de datum van de aanhouding van [medeverdachte 3] [slachtoffer 6] dankzij haar prostitutiewerkzaamheden enige vorm van vermogensvorming heeft plaatsgevonden is niet gebleken. De conclusie van de rechtbank is dat [slachtoffer 6] het door haar verdiende geld heeft afgestaan aan [medeverdachte 3] en of [verdachte 1]. 
    
    
      [slachtoffer 7]
      [slachtoffer 7] is geboren op [datum] te [plaats] (Bulgarije).  In Bulgarije heeft zij enige tijd als serveerster gewerkt. Daarna is zij naar Duitsland gegaan en gaan werken in de prostitutie.  In februari 2007 is [slachtoffer 7] naar Nederland gekomen.  [slachtoffer 7] heeft gewoond op het adres [adres 4]. Op 8 februari 2007 is zij daar ingeschreven.  Op 16 februari 2007 heeft zij zich ingeschreven in het register van de Kamer van Koophandel als eenmanszaak met bedrijfsomschrijving “prostituee”.  De ouders van [slachtoffer 7] wisten niet dat zij werkzaam was in de prostitutie. 
    
    
    [slachtoffer 7] heeft gebruik gemaakt van de telefoonnummers [nummer] en [nummer].  In de periode van 7 februari 2007 tot en met 8 februari 2007 heeft [slachtoffer 7] 26 keer telefonisch contact gehad met [medeverdachte 2].  In de periode van 24 april 2007 tot 15 juni 2007 heeft [slachtoffer 7] 15 keer telefonisch contact gehad met [verdachte 1], 34 keer contact gehad met [medeverdachte 1] en 16 keer contact gehad met [medeverdachte 2].  
    
    
      Uit diverse tapgesprekken is gebleken dat [slachtoffer 7] meer dan vijf dagen in de week werkt. In de periode van 27 april 2007 tot en met 4 mei 2007 werkt ze 10 dagen achter elkaar. In de periode van 7 mei 2007 tot en met 4 juni 2007 werkt ze 27 dagen achter elkaar.  
      [slachtoffer 7] heeft gewerkt terwijl zij ongesteld en ziek is. In verschillende telefoongesprekken klaagt zij over hoofdpijn, pijn in haar benen en dat zij zich uitgeput voelt. Ook heeft ze moeite met het werken met een sponsje tijdens haar ongesteldheid.  Hieruit blijkt dat zij vele uren achter elkaar diende te werken ook bij ongesteldheid en ziekte.
    
    
    In een telefoongesprek van 1 mei 2007 vraagt [medeverdachte 1] aan [slachtoffer 7] of er mensen zijn waarop [slachtoffer 7] zegt dat ze niet mag klagen en 300 heeft. [medeverdachte 1] antwoordt met “bravo, bravo”.  Op 2 mei 2007 zegt [medeverdachte 1] in een telefoongesprek dat hij zag dat er al 1 uur voorbij was en dat hij zich afvroeg wat er gebeurd zou zijn. Later in het gesprek vertelt [slachtoffer 7] aan [medeverdachte 1] dat zij 650 heeft waarop [medeverdachte 1] “bravo, goudstuk, bravo” zegt.  Uit het vorenstaande volgt dat [slachtoffer 7] onder controle wordt gehouden.
    
    [slachtoffer 7] is gespannen door het werk.  [slachtoffer 7] voelt zich door het werk ook lichamelijk en geestelijk uitgeput.  Als er weinig werk is, heeft [slachtoffer 7] ook wel zin om te huilen.  In een telefoongesprek van 4 juni 2007 tussen [slachtoffer 7] en [slachtoffer 5] praat [slachtoffer 7] over haar relatie met haar fitnesstrainer en is zij bang dat dit ontdekt wordt omdat zij anders problemen krijgt met de mensen om haar heen. [slachtoffer 5] zegt dat [slachtoffer 7] moet uitkijken om te voorkomen dat haar botten kapot zullen worden geslagen..  [slachtoffer 7] is ook bang om deze relatie voort te zetten, zij wil “haar hoofd niet kwijtraken”.  Aan de hand van deze laatste gesprekken kan worden vastgesteld dat door intimiderend gedrag en controle [slachtoffer 7] grote angst is ingeboezemd met betrekking tot haar welzijn.
    
    Dat [slachtoffer 7] voor [medeverdachte 1] werkt blijkt uit een gesprek tussen [slachtoffer 7] en [slachtoffer 6] op 29 april 2007. [slachtoffer 6] heeft in dat gesprek gezegd dat [medeverdachte 2] in een gesprek heeft gezegd dat “het meisje van [bijnaam 1 medeverdachte 1] (cursivering rechtbank) .. die [bijnaam 1 slachtoffer 7] ([voornaam slachtoffer 7]) die belt en regelt alles voor ons, als je wilt, kan je [bijnaam 2 medeverdachte 1]  ([bijnaam 1 medeverdachte 1]) bellen...”. [bijnaam 1 medeverdachte 1] is één van de bijnamen van [medeverdachte 1].  Het blijkt ook uit een gesprek van 9 juni 2007 tussen [slachtoffer 7] en een andere prostituee, waarin zij spreken over “die van mij”en “die van jou”. De onbekende prostituee zegt: “hij zegt van mij te houden, maar als iemand mij geld zal geven zal ik ook van die persoon houden” en “in plaats dat iemand voor mij zorgt moet hij hier blijven zodat ik voor hem moet zorgen”  Verder op in het gesprek zegt [slachtoffer 7]: “Ik zeg het je eerlijk, nu ik alleen ben voel ik me goed (..) Toen “die van mij” hier bij mij was, werd ik geïrriteerd. Alleen door het feit dat hij thuis was, werd ik geïrriteerd.” Uit een gesprek van enkele dagen later, namelijk 13 juni 2007, tussen Vera en [verdachte 1] blijkt dat [bijnaam 1 medeverdachte 1] dan in Bulgarije is. 
    
    In telefoongesprekken met [medeverdachte 1] heeft [slachtoffer 7] gesproken over het kopen van een appartement. [medeverdachte 1], op dat moment in Bulgarije samen met [verdachte 1], heeft in een gesprek met [slachtoffer 7] gezegd dat het appartement op dezelfde etage is als dat van [slachtoffer 6].  Het appartement komt volgens [medeverdachte 1] op naam van [slachtoffer 7] te staan.  Het appartement wordt door [medeverdachte 1] uitgezocht in bijzijn van [verdachte 1].  Het dossier bevat enkel een akte waaruit blijkt dat [slachtoffer 7] in 2006 samen met de moeder van [medeverdachte 1] een appartement heeft gekocht (hetgeen overigens slechts 28.000 leva (omgerekend nog geen 15.000 euro) heeft gekost volgens de akte).  Schriftelijke stukken waaruit blijkt dat [slachtoffer 7] een appartement heeft gekocht in 2007 zijn niet aangetroffen.
    
    Hoewel uit de telefoongesprekken blijkt dat [slachtoffer 7] een enigszins andere rol/positie heeft dan [slachtoffer 5], [slachtoffer 4] en [slachtoffer 6], is de rechtbank van oordeel dat ook bij [slachtoffer 7] sprake is van uitbuiting door [medeverdachte 1] en [verdachte 1]. De rechtbank zal daar in nadere overweging omtrent [slachtoffer 7] in het hiernavolgende verder op in gaan.
    
    
      Nadere overweging ten aanzien van [slachtoffer 7]
      Ten aanzien van het door [slachtoffer 7] verdiende geld overweegt de rechtbank het volgende. Uit diverse telefoongesprekken blijkt dat [medeverdachte 3], [medeverdachte 2] en [medeverdachte 1] geld opsparen om met de auto mee te sturen. Zo is er op 4 mei 2007 een gesprek geweest tussen [medeverdachte 2] en [medeverdachte 1] waarin [medeverdachte 1] tegen [medeverdachte 2] heeft gezegd dat zodra de auto er is, hij geld krijgt van [medeverdachte 1]. [medeverdachte 1] heeft in dat gesprek gezegd dat hij tegen [slachtoffer 7] heeft gezegd dat de “DVD” zaterdag komt.  Uit de aard en inhoud van het gesprek blijkt dat met de “DVD” het geld wordt bedoeld. In een gesprek dat [medeverdachte 1] en [slachtoffer 7] later op de dag hebben gehad, heeft [medeverdachte 1] aan [slachtoffer 7] verzocht [medeverdachte 2] te bellen om hem aan de “DVD” te herinneren.  [slachtoffer 7] moest van [medeverdachte 1] contact hebben met [medeverdachte 2] wanneer zij “het” kan komen brengen.  De rechtbank van oordeel dat met “het” niets anders kan worden bedoeld dan het geld van [slachtoffer 7]. Uit een gesprek twee dagen later blijkt dat toen werd gesproken over het langsbrengen van het geld.  In een gesprek tussen [medeverdachte 2] en [slachtoffer 7] wordt wederom over de DVD gesproken.  Enkele minuten later heeft [medeverdachte 2] ook telefonisch contact gehad met [slachtoffer 5] over de DVD. In dat gesprek heeft hij ook gezegd dat hij moet kijken wat [medeverdachte 3] heeft.  Blijkbaar wordt het geld van zowel de dames van [medeverdachte 2] ([slachtoffer 5] en [slachtoffer 4]), van [medeverdachte 3] ([slachtoffer 6]) en van [medeverdachte 1] ([slachtoffer 7]) met de auto meegestuurd. [medeverdachte 2] is kort hierna vertrokken naar Bulgarije.  De rechtbank neemt verder nog in aanmerking een tapgesprek tussen [medeverdachte 2] en [slachtoffer 5] waaruit blijkt dat [medeverdachte 1] aan [medeverdachte 2] heeft gevraagd 3000 euro te lenen. Volgens [medeverdachte 2] heeft [medeverdachte 1] gezegd dat hij dat binnen 3,4 dagen weer teruggeeft “van dat van [bijnaam 1 slachtoffer 7] ([voornaam slachtoffer 7]).  Hieruit valt af te leiden dat [medeverdachte 1] –voor wie, zoals hiervoor is vastgesteld, [slachtoffer 7] werkt- blijkbaar de beschikking heeft over het geld van [slachtoffer 7]. Dit past ook in het beeld dat in het Sierra onderzoek is ontstaan van de door [verdachte 1] geleide organisatie (waarover hierna bij de bespreking van feit 4 nader wordt overwogen) waarbij vrouwen als het ware zijn toebedeeld aan een man   vaak ook optredend als haar “minnaar”- (in het geval van [slachtoffer 7]: aan [medeverdachte 1]), welke man het door die vrouw verdiende geld in ontvangst neemt, waarna het geld naar [verdachte 1] in Bulgarije wordt doorgesluisd.
    
    
    Bewijsoverweging ten aanzien van [slachtoffer 4], [slachtoffer 5], [slachtoffer 6] en [slachtoffer 7]
    
    
      Onderlinge contacten [medeverdachte 3] en [medeverdachte 2]
      Tussen de hierbij verdachten [medeverdachte 2] en [medeverdachte 3], is veelvuldig contact geweest over het werk van [slachtoffer 5], [slachtoffer 4] en [slachtoffer 6]. [medeverdachte 2] en [medeverdachte 3] zijn over en weer bekend met hetgeen de dames hebben verdiend met hun werkzaamheden.  De twee verdachten lenen ook wel eens geld van elkaar om een rond bedrag naar Bulgarije te sturen.  Zo blijkt uit een telefoongesprek tussen [slachtoffer 6] en [slachtoffer 7] dat [slachtoffer 6] geld schuldig is aan [medeverdachte 2] omdat [medeverdachte 2] aan [medeverdachte 3] geld had geleend.  In een gesprek tussen [medeverdachte 2] en [slachtoffer 5] heeft [medeverdachte 2] gesproken over “die van [bijnaam 1 medeverdachte 2]” die 500 euro wilde lenen.  Daarnaast neemt de rechtbank nog in aanmerking dat [slachtoffer 4] en [slachtoffer 5] op hetzelfde adres wonen en de telefoonnummers van deze dames en van [medeverdachte 2] op het laatste cijfer na gelijk zijn.   
      [slachtoffer 4] heeft verklaard dat zij geen contact heeft met [medeverdachte 2]. Na confrontatie met de tapgesprekken echter, waaruit blijkt dat zij wel contact heeft met [medeverdachte 2] komt zij hierop terug, maar heeft zij geen verklaring voor de bemoeienis van [medeverdachte 2]. Ook de telefoonnummers van [medeverdachte 3] (eindigend op 191) en [slachtoffer 6] (eindigend op 193) verschillen slechts in het laatste cijfer. Aangenomen moet worden dat de betreffende telefoons gelijktijdig zijn aangeschaft, hetgeen duidt op een georganiseerd verband.
    
    
    
      Betrokkenheid [verdachte 1]
      De betrokkenheid van [verdachte 1] bij de uitbuiting van de hier bedoelde vier dames blijkt uit een aantal telefoongesprekken. Als de dames weinig klanten hebben en [medeverdachte 3] en [medeverdachte 2] hen niet geloven, dan moeten zij maar [verdachte 1] bellen.  Blijkbaar is [verdachte 1] ook op de hoogte van wat de dames zouden moeten kunnen verdienen. Dit blijkt ook uit een telefoongesprek tussen [slachtoffer 5] en [slachtoffer 4] waarin zij beiden hebben gesproken over “de zenuwen van [bijnaam 6 verdachte 1] door gebrek aan klanten”.  Ook blijkt dit uit een telefoongesprek tussen [slachtoffer 7] en [verdachte 1] waarin [verdachte 1] aan [slachtoffer 7] heeft gevraagd waarom het werk minder is geworden. 
    
    
    Voorts blijkt de bemoeienis van [verdachte 1] uit een aantal gesprekken over een boekhouder om de belasting over de verdiensten van de dames te regelen. [medeverdachte 2] heeft in een gesprek met [verdachte 1] gezegd dat de boekhouder niet langs is gekomen en dat dit voor iedereen geldt, vervolgens heeft hij woordelijk gezegd: “voor mij, voor [voornaam slachtoffer 7] en [bijnaam slachtoffer 5] (bijnaam [slachtoffer 5])”.  [verdachte 1] heeft hem vervolgens gezegd dat hij toch niet kan bellen en vragen wat er aan de hand is en heeft geadviseerd dat “[voornaam slachtoffer 7], [bijnaam slachtoffer 5] en die van jou” met de boekhouder moeten praten. [verdachte 1] zegt dat [medeverdachte 2] zichzelf niet mag laten zien bij de boekhouder.  De naam van [slachtoffer 4] komt niet ter sprake, maar gelet op de aard en de inhoud van de andere aangehaalde gesprekken, kan het niet anders dan dat met “die van jou” wordt gedoeld op [slachtoffer 4]. Diezelfde avond heeft [medeverdachte 3] gebeld met [slachtoffer 6] en wordt gesproken over de boekhouder. [slachtoffer 6] heeft in dat gesprek gezegd dat zij morgen met de boekhouder gaat praten, dat ze niet weet of “[voornaam slachtoffer 7]” meegaat, maar dat [bijnaam slachtoffer 5] het wel wil.  De dag nadat [medeverdachte 2] heeft gesproken met [verdachte 1] over de boekhouder heeft hij een gesprek gehad met [slachtoffer 5]. [medeverdachte 2] heeft in dat gesprek gezegd dat als hij terugkomt, zij een andere boekhouder gaan zoeken”.  [slachtoffer 6] heeft met [slachtoffer 7] ook overlegd over de boekhouder. 
    
    Dat [verdachte 1] vanuit Bulgarije [medeverdachte 3] en [medeverdachte 2] heeft aangestuurd, blijkt ook uit een telefoongesprek tussen [slachtoffer 5] en [medeverdachte 2] waarin [medeverdachte 2] heeft gezegd dat hij altijd naar de praatjes van “[bijnaam 5 verdachte 1]” moet luisteren.  
    
    De aansturing door [verdachte 1] blijkt ook uit een aantal gesprekken over het versturen van geld door middel van een moneytransfer. Op 29 mei 2007 om 18.53 uur heeft [verdachte 1] contact gehad met [medeverdachte 3]. [verdachte 1] heeft de opdracht gegeven naar [slachtoffer 3] te gaan en zij zal hem 2.000 euro geven wat [medeverdachte 3] moet overmaken via Western Union.  Twee minuten later heeft [medeverdachte 3] een gesprek met [slachtoffer 6] waarin hij heeft gezegd dat [slachtoffer 6] aan [slachtoffer 3] moet vragen hem te bellen omdat [slachtoffer 3] spullen aan hem moet geven. Hij heeft hierover net een afspraak gemaakt met [verdachte 1].  Om 19.10 uur heeft [slachtoffer 3] gebeld met [medeverdachte 3]. [medeverdachte 3] zal bij haar langs komen om “ze” te geven.  Om 22.05 uur diezelfde dag heeft [medeverdachte 3] naar [slachtoffer 6] een sms gestuurd met daarin het verzoek tegen [slachtoffer 3] te zeggen dat zij de spullen aan hem moet geven.  Enkele minuten later heeft [medeverdachte 3] het geld blijkbaar gekregen.  De dag daarop hebben [medeverdachte 3] en [verdachte 1] weer een gesprek over het versturen van het geld. [medeverdachte 3] wil het geld niet op zijn naam versturen.  Op 30 mei 2007 is door [slachtoffer 6] een bedrag van 2000 euro verstuurd naar [betrokkene 8] te [plaats] (Bulgarije).  Voorts wijst de rechtbank nog op de observatie van 2 april 2007 waarbij is gezien dat [verdachte 1] met een sleutel het pand aan de [adres 2] is binnengegaan. 
    
    Het feit dat de verdachten op deze wijze hebben samengewerkt (waarbij [verdachte 1] vanuit Bulgarije [medeverdachte 3], [medeverdachte 2] en [medeverdachte 1] aanstuurde) vindt steun in de verklaring van [aangeefster 1], die een aantal jaren eerder op soortgelijke wijze door [verdachte 1], [medeverdachte 1] en [medeverdachte 2] is uitgebuit. [medeverdachte 1] en [bijnaam 1 medeverdachte 2] ([medeverdachte 2]) hadden volgens haar een aantal meisjes onder hun hoede en zij moesten elke dag het door de meisjes verdiende geld doorgeven aan [verdachte 1].  Ook [aangeefster 4], die ook evenals [aangeefster 1] een aantal jaren eerder door [verdachte 1], [medeverdachte 1] en [medeverdachte 2], werd uitgebuit, heeft verklaard dat [bijnaam 1 medeverdachte 1] en [bijnaam 1 medeverdachte 2] voor [verdachte 1] werkten. 
    
    Op grond van het bovenstaande is de rechtbank van oordeel dat verdachte (al dan niet tezamen met [medeverdachte 1], [medeverdachte 2] of [medeverdachte 3]) [slachtoffer 4], [slachtoffer 5], [slachtoffer 6] en [slachtoffer 7] heeft bewogen dan wel gedwongen tot het verrichten van prostitutiewerkzaamheden met de in de bewezenverklaring genoemde middelen en daar voordeel uit heeft getrokken en is bevoordeeld uit de opbrengst van die seksuele handelingen.
    
    
      Ten aanzien van feit 4
      De rechtbank acht bewezen dat verdachte [verdachte 1] heeft deelgenomen en leiding gegeven aan een misdadige organisatie die gericht was op het plegen van misdrijven van samenhangende aard.
      De rechtbank leidt uit de bewijsmiddelen af dat de organisatie tot oogmerk had:
      - mensenhandel, als bedoeld in artikel 250a Wetboek van Strafrecht(oud) en/of 273a Wetboek van Strafrecht (oud) en/of 273 f van het Wetboek van Strafrecht, waarbij die mensenhandel onder andere bestond uit het seksueel uitbuiten van vrouwen (prostituees) en
      - mishandeling, als bedoeld in artikel 300 van het Wetboek van Strafrecht, waarbij die mishandeling onder ander bestond uit het slaan en/of stompen en/of schoppen van (meerdere) prostituees en
      - oplichting door het regelen van schijnhuwelijken voor het verkrijgen van verblijfsvergunningen voor prostituees en
      - bedreiging met enig misdrijf tegen het leven gericht/bedreiging met zware mishandeling als bedoeld in artikel 285 Wetboek van Strafrecht (onder andere het bedreigen van prostituees en/of hun familieleden).
    
    
    De bewijsmiddelen bieden geen dan wel onvoldoende steun voor een bewezenverklaring van het oogmerk tot (zware) mishandeling in de vorm van het laten uitvoeren van een abortus, hoewel de angst voor zwangerschap er kennelijk goed in zit. Dit blijkt uit een telefoongesprek tussen [slachtoffer 2] en [slachtoffer 1] waarin [slachtoffer 2] bang is dat [verdachte 1] haar kapot zal slaan als ze zwanger zou zijn en beide dames heel bang zijn voor een abortus.  Ook ziet de rechtbank onvoldoende steun voor de bewezenverklaring van het oogmerk tot handelen in strijd met de Wet wapens en munitie en verkrachting. 
    
    Wat het oogmerk van de organisatie betreft leidt de rechtbank uit de bewijsmiddelen het volgende af. De organisatie waaraan verdachte [verdachte 1] leiding gaf, had tot doel zoveel mogelijk geld te verdienen aan vrouwen die in de prostitutie werkten. Het ten tijde van de feiten gebruikte systeem, waarvan ongestoorde voortzetting werd beoogd, zag er – kort gezegd – als volgt uit. Het geld moest worden verdiend met mensenhandel. Jonge Bulgaarse vrouwen uit arme families werden benaderd voor werkzaamheden in Nederland, waarin hen niet altijd even duidelijk werd gezegd dat het om prostitutiewerkzaamheden ging. Hen werd voorgehouden dat ze veel konden verdienen. Ten behoeve van een verblijfsvergunning werd in ieder geval tenminste tweemaal een schijnhuwelijk geregeld. Eenmaal in de prostitutie werkzaam, moesten de vrouwen hun verdiensten afstaan en waren verplicht een minimum omzet te maken; eerder mochten ze niet stoppen. Dit ging gepaard met zeer intensieve fysieke controle, de mededaders liepen voortdurend langs de ramen en gaven aanwijzingen aan de prostituees wat ze moesten doen om meer klanten te krijgen en wat ze moesten laten (vooral: niet zitten en niet met elkaar praten). Daarnaast moesten de prostituees vele malen per avond/nacht, vaak om het uur, de stand van zaken van de verdiensten via sms berichten doorgeven. Zolang de minimumomzet niet was gehaald mochten ze in het algemeen niet stoppen met werken. Hen werd als eerste te verstaan gegeven dat ze moesten werken om de door de organisatie gemaakte kosten terug te verdienen. De vrouwen werden ook in het gareel gehouden door bedreigingen, onder meer bestaande uit het bekendmaken aan de ouders dat hun dochter in de prostitutie zat. Ook werd er geweld tegen de vrouwen gebruikt. Het verdiende geld moesten ze afstaan aan de leden (van de organisatie). Ongesteldheid, ziekte of pijn waren geen redenen om niet te hoeven werken.
    
    Ook voor het zevental prostituees dat in 2007 werkzaam was voor de criminele organisatie was het systeem niet anders, in die zin dat uit de telefoongesprekken overtuigend blijkt dat ook ten aanzien van hen intensieve controle plaats vond, ze een minimum omzet moesten maken en niet eerder mochten stoppen. Ook voor hen was pijn, ziekte en ongesteldheid geen reden niet te werken. Sommige hartverscheurende telefoongesprekken leveren hiervoor overtuigend bewijs. Bedreigingen werden ook gebruikt om de vrouwen aan het werk te houden. Ongehoorzaamheid (het hebben van een minnaar, het kletsen met vriendinnen) werd niet getolereerd. De inkomsten moesten de vrouwen ook afdragen aan de leden van de organisatie. 
    
    
      [aangeefster 1] en [aangeefster 4] hebben de organisatie zodanig geschetst dat daar uit op te maken is dat in de periode 2000-2005 de organisatie bestond uit [verdachte 1] in een leidinggevende positie en [medeverdachte 1] en [medeverdachte 2] als hulpkrachten. Iedere hulpkracht hield toezicht op één of meer vrouwen, hetgeen onverlet liet dat ze dat toezicht - indien nodig- ook lieten uitstrekken tot de vrouwen van de ander. [verdachte 1] hield in het begin van deze periode ook zelf toezicht op vrouwen, maar liet toch veel over aan laatstgenoemden. In 2007 is [medeverdachte 3] in beeld gekomen en hij verrichtte dezelfde werkzaamheden als [medeverdachte 1] en [medeverdachte 2] met hetzelfde doel: het afnemen van de inkomsten van de prostituees. Uit de telefoongesprekken is op te maken dat zijn gedrag niet afwijkt van dat van [medeverdachte 1] en [medeverdachte 2]. Dit betreft zowel de contacten met [verdachte 1], de bedreigingen, dwang en controle van vrouwen   , als het fungeren als intermediair bij het transporteren van geld.  De rechtbank acht derhalve bewezen dat ook [medeverdachte 3] deelnemer is aan de criminele organisatie.
      Uit niets blijkt dat [medeverdachte 1], [medeverdachte 2] en [medeverdachte 3] inkomsten uit reguliere werkzaamheden hebben ontvangen. Aannemelijk is derhalve dat de kosten voor hun levensonderhoud worden betaald uit de inkomsten van de prostituees.
    
    
    
      Uit de tapgesprekken komt tevens duidelijk naar voren dat [verdachte 1] de baas is en dat hij de orders geeft en dat de vrouwen de dreiging met geweld door [verdachte 1] ervaren. In een gesprek tussen [slachtoffer 1] en [slachtoffer 2], waarbij ze afspreken om, als er geen werk is, samen iets te drinken, zegt [slachtoffer 1] dat [bijnaam 6 verdachte 1] (d.i. [verdachte 1]) hen zal vermoorden, waarna [slachtoffer 2] zegt:”Als hij er achter komt dat we drinken onder het werk schiet hij ons dood”.  
      In een ander gesprek zegt [slachtoffer 1] tegen een onbekende vrouw dat ze niet wil dat hij, met wie blijkens de rest van het gesprek [verdachte 1] wordt bedoeld, weer zo tekeer gaat als vorige keer. “Ik wil niet in elkaar geslagen worden”.  [slachtoffer 1] belt op 9 mei 2007 met waarschijnlijk haar moeder waarbij ze bespreekt dat een Chinese man een serieuze verhouding met haar wil hebben en dat ze tegen hem heeft gezegd dat het niet mogelijk was, maar dat de man twee jaar wil wachten en zelfs naar Bulgarije wil gaan om met [bijnaam 3 verdachte 1] te praten. 
      De Chinese man zou een voorstel aan [bijnaam 3 verdachte 1] willen doen, namelijk samen een zaak opzetten zodat [slachtoffer 1] vrij komt van haar verplichtingen, dat de periode dat zij moet werken korter wordt.  Als de vrouwen klachten hebben zeggen ze dat ze met [verdachte 1] erover gaan bellen.  In een gesprek tussen [slachtoffer 1] en [slachtoffer 2] zegt laatstgenoemde dat ze het niet kan volhouden om de hele winter met 300 of 400 euro terug te komen, waarop [slachtoffer 1] vraagt of hij haar zal laten gaan. Uit de context is duidelijk dat met “hij” [verdachte 1] bedoeld wordt.  [verdachte 1] bepaalt wanneer een vrouw mag stoppen met het prostitutie werk. Het geld moet uiteindelijk bij [verdachte 1] terecht komen en dat is ook het geval.  [verdachte 1] schakelt soms “zijn” prostituee ook in om een andere prostituee te bespioneren teneinde te weten te komen hoeveel klanten die vrouw ontvangt.  Ook wordt voor de ontvangst van geld een persoon ingeschakeld die schoon is, waarmee bedoeld wordt dat de ontvanger een persoon is die geen verdenking op zich laadt door geld in ontvangst te nemen.  Ook blijkt uit een tapgesprek dat in verband met de luchthavencontroles het veiliger is het geld met de auto naar Bulgarije te nemen dan met het vliegtuig.  Verder blijkt ook dat [verdachte 1] zich bemoeit met de keuze van de boekhouder van de vrouwen.  
      Hieruit wordt duidelijk dat de vrouwen op een gestructureerde wijze werden uitgebuit. Op deze wijze waren [verdachte 1], [medeverdachte 1] en [medeverdachte 2] al in ieder geval sinds 2000 bezig en [medeverdachte 3] heeft zich in 2007 daarbij aangesloten. De rechtbank acht op grond van het voorgaande bewezen dat het samenwerkingsverband dan ook duurzaam van aard was. 
    
    
    
      4.2. Bewezenverklaring
      Gezien het bovenstaande acht de rechtbank wettig en overtuigend bewezen dat verdachte de onder 1, 2, 3 en 4 ten laste gelegde feiten heeft begaan, in dier voege dat:
    
    
    
      feit 1
      hij in de periode van 1 oktober 2000 tot en met 31 december 2004 in Bulgarije en/of Duitsland en/of Nederland, tezamen en in vereniging met een ander, althans alleen, meermalen, telkens de, op dat moment, in een zwakke economische en/of financiële en/of sociale positie verkerende [aangeefster 1] en [aangeefster 2] en [aangeefster 3] en [aangeefster 4],
    
    
    
      met het oogmerk om die [aangeefster 1] en [aangeefster 2] en [aangeefster 3] en [aangeefster 4], in een ander land, te weten in Nederland, ertoe te brengen zich beschikbaar te stellen tot het verrichten van seksuele handelingen met derden tegen betaling,
      (in Bulgarije) heeft/hebben benaderd en voorgesteld, in ieder geval heeft aangeworven, om zich in Nederland beschikbaar te stellen tot het verrichten van seksuele handelingen met derden tegen betaling en vervolgens met dat oogmerk daartoe
      - die [aangeefster 1] per autobus vanuit Bulgarije via Duitsland hebben medegenomen naar Nederland, en
      - die [aangeefster 2] per autobus vanuit Bulgarije heeft medegenomen naar Nederland, en
      - die [aangeefster 3] per auto vanuit Bulgarije heeft medegenomen naar Nederland, en
      - die [aangeefster 4] per vliegtuig vanuit Bulgarije heeft medegenomen naar Nederland;
    
    
    
      feit 2
      hij in de periode van 1 oktober 2000 tot en met 31 december 2004 in de gemeente Groningen en/of in de gemeente Alkmaar en/of in de gemeente Deventer en/of in de gemeente Leeuwarden en/of in de gemeente Utrecht, in ieder geval in/vanuit Nederland en/of Bulgarije en/of Duitsland, tezamen en in vereniging met anderen, althans alleen, meermalen, telkens
    
    
    [aangeefster 1] en [aangeefster 2] en [aangeefster 3] en [aangeefster 4], telkens door geweld en andere feitelijkheden en door bedreiging met geweld en andere feitelijkheden hebben gedwongen en door misbruik van uit feitelijke verhoudingen voortvloeiend overwicht en door misleiding hebben bewogen zich beschikbaar te stellen tot het verrichten van seksuele handelingen met derden tegen betaling;
    
    en
    
    telkens opzettelijk voordeel hebben getrokken uit de seksuele handelingen van anderen, genaamd [aangeefster 1] en [aangeefster 2] en [aangeefster 3] en [aangeefster 4], met derden tegen betaling, terwijl verdachte en zijn mededaders wisten, dat die [aangeefster 1] en [aangeefster 2] en [aangeefster 3] en [aangeefster 4], zich door geweld en andere feitelijkheden en/of door bedreiging met geweld en andere feitelijkheden werden gedwongen en door misbruik van uit feitelijke verhoudingen voortvloeiend overwicht en door misleiding werden bewogen zich beschikbaar te stellen tot het plegen van die seksuele handelingen;
    
    en
    
    [aangeefster 1] en [aangeefster 2] en [aangeefster 3] en [aangeefster 4], telkens door geweld en andere feitelijkheden en door bedreiging met geweld en andere feitelijkheden hebben gedwongen dan wel door misbruik vanuit feitelijke verhoudingen voortvloeiend overwicht en door misleiding hebben bewogen, hen uit de opbrengst van de seksuele handelingen van die  [aangeefster 1] en [aangeefster 2] en [aangeefster 3] en [aangeefster 4], met derden te bevoordelen;
    
    terwijl één van die feiten zwaar lichamelijk letsel ten gevolge heeft gehad;
    
    immers heeft hij, verdachte, en zijn mededaders
    
    I) met betrekking tot die [aangeefster 1] in voornoemde periode:
    
    
      - in Bulgarije
      - terwijl die [aangeefster 1] zich in een zwakke economische en/of financiële en/of sociale positie bevond en die in Nederland niet bekend was en die onbekend was met de wijze en de omstandigheden waaronder er in Nederland in de prostitutie gewerkt kan worden en de Nederlandse en Engelse taal niet of nauwelijks machtig was -
      * een vertrouwensband met die [aangeefster 1] opgebouwd en die [aangeefster 1] ingepalmd en die [aangeefster 1] misleid door die [aangeefster 1] werk als kok in Duitsland te beloven en door die [aangeefster 1] toe te zeggen met betrekking tot dit werk alles voor haar te zullen betalen en regelen en
      * die [aangeefster 1] geld gegeven en
      * voor die [aangeefster 1] een paspoort geregeld of laten regelen en
      * die [aangeefster 1] intimiderend een vuurwapen, goud en geld getoond en
      * in aanwezigheid van die [aangeefster 1] met een vuurwapen geschoten en/of
      * per autobus met die [aangeefster 1] een reis gemaakt van Bulgarije naar Duitsland en
      - in Duitsland
      * die [aangeefster 1] zich in een van hen afhankelijke situatie laten bevinden door haar niet te laten beschikken over haar paspoort/identiteitsdocumenten en
      * die [aangeefster 1] voorgehouden dat zij de door hem gemaakte kosten diende terug te betalen en
      * die [aangeefster 1] in de prostitutie laten werken en
      * die [aangeefster 1] gedreigd te vermoorden als ze zou weigeren in de prostitutie te gaan werken en
      * die [aangeefster 1] mishandeld en
      * de bewegingsvrijheid van die [aangeefster 1] in grote mate ingeperkt en
      * die [aangeefster 1] meer keren seksueel misbruikt en
      * klanten voor die [aangeefster 1] geregeld en
      * die [aangeefster 1] van/naar haar werkplek gebracht/opgehaald en/of laten brengen en/of laten ophalen en
      * voor die [aangeefster 1] bepaald welke handelingen zij diende te verrichten en welk tarief en werktijden zij diende te hanteren en
      * het door die [aangeefster 1] in de prostitutie verdiende geld van haar afgenomen en/of laten afnemen en/of doen afstaan en
      * die [aangeefster 1] nagenoeg voortdurend onder controle en toezicht gehouden en
      * per auto met die [aangeefster 1] een reis gemaakt van Duitsland naar Groningen in Nederland en
      - in Nederland
      * die [aangeefster 1] zich in een van hen afhankelijke situatie laten bevinden door haar niet te laten beschikken over haar paspoort/identiteitsdocumenten en
      * die [aangeefster 1] voorgehouden dat zij de door hen gemaakte kosten diende terug te betalen en
      * die [aangeefster 1] in de prostitutie laten werken en
      * een woonadres en/of een werkplek voor die [aangeefster 1] geregeld en/of laten regelen
      * die [aangeefster 1] van/naar haar werkplek gebracht/opgehaald en/of laten brengen en/of laten ophalen en
      * voor die [aangeefster 1] bepaald welke handelingen zij diende te verrichten en welk tarief en/of werktijden zij diende te hanteren en
      * het door die [aangeefster 1] in de prostitutie verdiende geld van haar afgenomen en/of laten afnemen en/of doen afstaan en
      * die [aangeefster 1] nagenoeg voortdurend onder controle en toezicht gehouden
      * die [aangeefster 1] gedwongen, althans bewogen, om vele uren achter elkaar en/of bij ongesteldheid en/of bij ziekte te werken in de prostitutie en
      * bepaald en/of geregeld en/of laten regelen, dat die [aangeefster 1] onvrijwillig een abortus heeft ondergaan en
      * die [aangeefster 1] mishandeld en
      * die [aangeefster 1] bedreigd en
      * die [aangeefster 1] doen geloven, dat zij een deel van de opbrengst van haar prostitutiewerk zou gaan ontvangen en
      * die [aangeefster 1] doen geloven, dat hij, verdachte, geld voor haar in bewaring hield en
      * die [aangeefster 1] voorgewend, dat zij inmiddels genoeg verdiend had om een appartement in Bulgarije te kunnen kopen en haar vervolgens meegedeeld, dat zij nog een jaar diende te werken om de verbouwing van het door hem, verdachte, uitgekozen appartement te kunnen bekostigen zulks terwijl het feitelijk eigendom van het appartement nimmer aan haar, [aangeefster 1], is overgedragen en
      * door hun intimiderende gedrag en controle die [aangeefster 1] grote angst ingeboezemd met betrekking tot het welzijn van die [aangeefster 1] en haar familie en
      * aldus op enigerlei wijze, misbruik gemaakt van het uit de feitelijke verhoudingen voortvloeiend overwicht dat verdachte en zijn mededaders over die [aangeefster 1] hadden;
    
    
    en
    
    II) met betrekking tot die [aangeefster 2] in voornoemde periode:
    
    
      - in Bulgarije
      - terwijl die [aangeefster 2] zich in een zwakke economische en/of financiële en/of sociale positie bevond en die in Nederland niet bekend was en die onbekend was met de wijze en de omstandigheden waaronder er in Nederland in de prostitutie gewerkt kan worden en de Nederlandse en Engelse taal niet of nauwelijks machtig was
      * een vertrouwensband met die [aangeefster 2] opgebouwd en 
      * die [aangeefster 2] geld gegeven en
      * die [aangeefster 2] voorgespiegeld dat ze veel geld in Nederland kon verdienen en die [aangeefster 2] een appartement laten zien dat hij, verdachte, voor een meisje had gekocht dat voor hem, verdachte, werkte en
      * voor die [aangeefster 2] een paspoort geregeld en/of laten regelen en
      * die [aangeefster 2] angst ingeboezemd door zijn, verdachtes, gedrag en connecties en
      * per autobus met die [aangeefster 2] een reis gemaakt van Bulgarije naar Nederland en
      - in Nederland
      * die [aangeefster 2] voorgehouden dat zij de door hem gemaakte kosten diende terug te betalen en
      * die [aangeefster 2] in de prostitutie laten werken en
      * een woonadres en/of een werkplek voor die [aangeefster 2] geregeld en/of laten regelen en
      * die [aangeefster 2] van/naar haar werkplek gebracht/opgehaald en/of laten brengen en/of laten ophalen en
      * voor die [aangeefster 2] bepaald welke handelingen zij diende te verrichten en welk tarief en werktijden zij diende te hanteren en
      * het door die [aangeefster 2] in de prostitutie verdiende geld van haar afgenomen en/of laten afnemen en/of doen afstaan en
      * die [aangeefster 2] nagenoeg voortdurend onder controle en toezicht gehouden en
      * die [aangeefster 2] gedwongen, althans bewogen, om vele uren achter elkaar en/of bij ongesteldheid en/of bij ziekte te werken in de prostitutie en
      * die [aangeefster 2] doen geloven, dat zij een deel van de opbrengst van haar prostitutiewerk zou gaan ontvangen en
      * die [aangeefster 2] leugens laten vertellen bij haar registratie op het politiebureau en
      * voor die [aangeefster 2] bepaald welke aankopen zij mocht doen en
      * de administratie met betrekking tot verdiensten en kosten van die [aangeefster 2] verscheurd en
      * die [aangeefster 2] zodanig geïntimideerd dat zij, toen hem, verdachte, gebleken was, dat zij, [aangeefster 2], kleine geldbedragen voor zichzelf achterhield, dit geld toch aan hem, verdachte, heeft afgegeven en
      * die [aangeefster 2] verboden relaties met anderen aan te gaan en
      * die [aangeefster 2] meer keren seksueel misbruikt en
      * die [aangeefster 2] bedreigd en
      * door zijn, verdachtes, intimiderende gedrag en controle die [aangeefster 2] grote angst ingeboezemd met betrekking tot het welzijn van die [aangeefster 2] en haar familie en
      * aldus op enigerlei wijze, misbruik gemaakt van het uit de feitelijke verhoudingen voortvloeiend overwicht dat verdachte over die [aangeefster 2] had;
    
    
    en
    
    III) met betrekking tot die [aangeefster 3] in voornoemde periode:
    
    
      - in Bulgarije
      - terwijl die [aangeefster 3] zich in een zwakke economische en/of financiële en/of sociale positie bevond en die in Nederland niet bekend was en die onbekend was met de wijze en de omstandigheden waaronder er in Nederland in de prostitutie gewerkt kan worden en de Nederlandse en Engelse taal niet of nauwelijks machtig was -
      * een vertrouwensband met die [aangeefster 3] opgebouwd en die [aangeefster 3] misleid door die [aangeefster 3] voor te spiegelen, dat zij in Nederland in de prostitutie veel geld kon verdienen en met dat verdiende geld dan een appartement in Bulgarije zou kunnen kopen en dat ze maar een maand in de prostitutie hoefde te werken om veel geld te verdienen en
      * per auto met die [aangeefster 3] een reis gemaakt van Bulgarije naar Nederland en
      * het paspoort van die [aangeefster 3] afgepakt
      - in Nederland
      * die [aangeefster 3] zich in een van hem afhankelijke situatie laten bevinden door haar niet te laten beschikken over haar paspoort/identiteitsdocumenten en
      * die [aangeefster 3] voorgehouden dat zij de door hem gemaakte kosten diende terug te betalen en
      * die [aangeefster 3] in de prostitutie laten werken en
      * een woonadres en/of een werkplek voor die [aangeefster 3] geregeld en/of laten regelen en
      * die [aangeefster 3] van/naar haar werkplek gebracht/opgehaald en/of laten brengen en/of laten ophalen en
      * voor die [aangeefster 3] bepaald welke handelingen zij diende te verrichten en welk tarief en werktijden zij diende te hanteren en
      * het door die [aangeefster 3] in de prostitutie verdiende geld van haar afgenomen en/of laten afnemen en/of doen afstaan en
      * die [aangeefster 3] nagenoeg voortdurend onder controle en toezicht gehouden en
      * die [aangeefster 3] gedwongen, althans bewogen, om vele uren achter elkaar en/of bij ongesteldheid en/of bij ziekte te werken in de prostitutie en
      * die [aangeefster 3] doen geloven, dat zij een deel van de opbrengst van haar prostitutiewerk zou gaan ontvangen en
      * die [aangeefster 3] onder druk gezet om in de prostitutie te blijven werken en
      * een schijnhuwelijk tussen die [aangeefster 3] en [medeverdachte 4] geregeld en/of laten regelen en
      * een verblijfsvergunning voor die [aangeefster 3] geregeld en/of laten regelen en
      * die [aangeefster 3] aangegeven, dat hij, verdachte, aan [medeverdachte 4] een geldbedrag van 15.000,- Euro moest geven voor het tussen haar en die [medeverdachte 4] afgesloten huwelijk en zij, [aangeefster 3], dit bedrag bij elkaar diende te verdienen en
      * die [aangeefster 3] mishandeld en
      * die [aangeefster 3] bedreigd en
      * meer keren intimiderend tegen die [aangeefster 3] geschreeuwd en
      * door zijn, verdachtes, intimiderende gedrag en controle die [aangeefster 3] grote angst ingeboezemd met betrekking tot het welzijn van die [aangeefster 3] en haar familie en
      * aldus op enigerlei wijze, misbruik heeft gemaakt van het uit de feitelijke verhoudingen voortvloeiend overwicht dat verdachte over die [aangeefster 3] had;
    
    
    en
    
    IV) met betrekking tot die [aangeefster 4] in voornoemde periode:
    
    
      - in Bulgarije
      - terwijl die [aangeefster 4] zich in een zwakke economische en/of financiële en/of sociale positie bevond en die in Nederland niet bekend was en die onbekend was met de wijze en de omstandigheden waaronder er in Nederland in de prostitutie gewerkt kan worden en de Nederlandse en Engelse taal niet of nauwelijks machtig was -
      * een vertrouwensband met die [aangeefster 4] opgebouwd en die [aangeefster 4] misleid, door die [aangeefster 4] voor te spiegelen, dat zij in Nederland in de prostitutie veel geld kon verdienen en door haar toe te zeggen behulpzaam te zijn bij het vinden van werk in de prostitutie in Nederland en
      * die [aangeefster 4] intimiderend een vuurwapen getoond en
      * die [aangeefster 4] een keer seksueel misbruikt en
      * per vliegtuig met die [aangeefster 4] een reis gemaakt van Bulgarije naar Nederland en
      - in Nederland
      * die [aangeefster 4] zich in een van hen afhankelijke situatie laten bevinden door haar niet te laten beschikken over haar identiteitsdocumenten en
      * die [aangeefster 4] voorgehouden dat zij de door hem gemaakte kosten diende terug te betalen en
      * die [aangeefster 4] in de prostitutie laten werken en
      * een woonadres en/of een werkplek voor die [aangeefster 4] geregeld en/of laten regelen en
      * voor die [aangeefster 4] bepaald welke handelingen zij diende te verrichten en welk tarief en werktijden zij diende te hanteren en
      * het door die [aangeefster 4] in de prostitutie verdiende geld van haar afgenomen en/of laten afnemen en/of doen afstaan en
      * die [aangeefster 4] nagenoeg voortdurend onder controle en toezicht gehouden en
      * die [aangeefster 4] gedwongen, althans bewogen, om vele uren achter elkaar en/of bij ongesteldheid en/of bij ziekte te werken in de prostitutie en
      * die [aangeefster 4] doen geloven, dat zij een deel van de opbrengst van haar prostitutiewerk zou gaan ontvangen en
      * die [aangeefster 4] doen geloven, dat hij, verdachte, geld voor haar in bewaring hield en
      * die [aangeefster 4] mishandeld en
      * die [aangeefster 4] bedreigd en
      * die [aangeefster 4] een keer seksueel misbruikt en
      * door hun intimiderende gedrag en controle die [aangeefster 4] grote angst ingeboezemd met betrekking tot het welzijn van die [aangeefster 4] en haar familie en
      * aldus op enigerlei wijze, misbruik gemaakt van het uit de feitelijke verhoudingen voortvloeiend overwicht dat verdachte en zijn mededaders over die [aangeefster 4] hadden;
    
    
    
      feit 3
      hij in of omstreeks de periode van 1 januari 2005 tot en met 14 juni 2007 in de gemeente Groningen en/of in de gemeente Amsterdam in ieder geval in/vanuit Nederland en/of Bulgarije, tezamen en in vereniging met een ander of anderen, althans alleen, meermalen, telkens
    
    
    [slachtoffer 1] en [slachtoffer 2] en [slachtoffer 3] en [slachtoffer 4] en [slachtoffer 5] en [slachtoffer 6] en [slachtoffer 7] telkens door dwang en andere feitelijkheden en misleiding en door misbruik van uit feitelijke omstandigheden voortvloeiend overwicht en door misbruik van een kwetsbare positie heeft/hebben gedwongen en/of bewogen zich beschikbaar te stellen tot het verrichten van diensten van seksuele aard,
    
    en
    
    telkens opzettelijk voordeel heeft/hebben getrokken uit de uitbuiting van [slachtoffer 1] en [slachtoffer 2] en [slachtoffer 3] en [slachtoffer 4] en [slachtoffer 5] en [slachtoffer 6] en [slachtoffer 7],
    
    en
    
    [slachtoffer 1] en [slachtoffer 2] en [slachtoffer 3] en [slachtoffer 4] en [slachtoffer 5] en [slachtoffer 6] en [slachtoffer 7] telkens door dwang en andere feitelijkheden en misleiding en door misbruik van uit feitelijke omstandigheden voortvloeiend overwicht en door misbruik van een kwetsbare positie heeft/hebben gedwongen dan wel bewogen hem, verdachte, en zijn mededader(s) te bevoordelen uit de opbrengst van de seksuele handelingen van die [slachtoffer 1] en [slachtoffer 2] en [slachtoffer 3] en [slachtoffer 4] en [slachtoffer 5] en [slachtoffer 6] en [slachtoffer 7],
    
    immers heeft hij, verdachte, en/of zijn mededader(s)
    
    I) met betrekking tot die [slachtoffer 1] in genoemde periode:
    
    
      * die [slachtoffer 1] in de prostitutie laten werken en
      * het door die [slachtoffer 1] in de prostitutie verdiende geld van haar afgenomen en/of laten afnemen en/of doen afstaan en
      * die [slachtoffer 1] nagenoeg voortdurend onder controle en toezicht gehouden en
      * die [slachtoffer 1] gedwongen, althans bewogen, om vele uren achter elkaar en/of bij ongesteldheid en/of bij ziekte te werken in de prostitutie en
      * een schijnhuwelijk tussen die [slachtoffer 1] en [medeverdachte 4] geregeld en/of laten regelen en
      * een verblijfsvergunning voor die [slachtoffer 1] geregeld en/of laten regelen en
      * door zijn intimiderende gedrag en controle die [slachtoffer 1] grote angst ingeboezemd met betrekking tot het welzijn van die [slachtoffer 1] en
      * aldus op enigerlei wijze, misbruik gemaakt van het uit de feitelijke verhoudingen voortvloeiend overwicht, dat verdachte over die [slachtoffer 1] had
    
    
    II) met betrekking tot die [slachtoffer 2] in genoemde periode:
    
    
      * die [slachtoffer 2] in de prostitutie laten werken en
      * het door die [slachtoffer 2] in de prostitutie verdiende geld van haar afgenomen en/of laten afnemen en/of doen afstaan en
      * die [slachtoffer 2] nagenoeg voortdurend onder controle en toezicht gehouden en
      * die [slachtoffer 2] gedwongen, althans bewogen, om vele uren achter elkaar en/of bij ongesteldheid en/of bij ziekte te werken in de prostitutie en
      * door zijn intimiderende gedrag en controle die [slachtoffer 2] grote angst ingeboezemd met betrekking tot het welzijn van die [slachtoffer 2] en
      * aldus op enigerlei wijze, misbruik gemaakt van het uit de feitelijke verhoudingen voortvloeiend overwicht, dat verdachte over die [slachtoffer 2] had;
    
    
    III) met betrekking tot die [slachtoffer 3] in genoemde periode:
    
    
      * die [slachtoffer 3] in de prostitutie laten werken en
      * het door die [slachtoffer 3] in de prostitutie verdiende geld van haar afgenomen en/of laten afnemen en/of doen afstaan en
      * die [slachtoffer 3] nagenoeg voortdurend onder controle en toezicht gehouden en
      * die [slachtoffer 3] gedwongen, althans bewogen, om vele uren achter elkaar en/of bij ongesteldheid en/of bij ziekte te werken in de prostitutie en
      * door zijn intimiderende gedrag en controle die [slachtoffer 3] grote angst ingeboezemd met betrekking tot het welzijn van die [slachtoffer 3] en
      * aldus op enigerlei wijze, misbruik gemaakt van het uit de feitelijke verhoudingen voortvloeiend overwicht, dat verdachte over die [slachtoffer 3] had;
    
    
    IV) met betrekking tot die [slachtoffer 4] in genoemde periode:
    
    
      * die [slachtoffer 4] in de prostitutie laten werken en
      * het door die [slachtoffer 4] in de prostitutie verdiende geld van haar afgenomen en/of laten afnemen en/of doen afstaan en
      * die [slachtoffer 4] nagenoeg voortdurend onder controle en toezicht gehouden en
      * die [slachtoffer 4] gedwongen, althans bewogen, om vele uren achter elkaar en/of bij ongesteldheid en/of bij ziekte te werken in de prostitutie en/of
      * door hun intimiderende gedrag en controle die [slachtoffer 4] grote angst ingeboezemd met betrekking tot het welzijn van die [slachtoffer 4] en
      * aldus op enigerlei wijze, misbruik gemaakt van het uit de feitelijke verhoudingen voortvloeiend overwicht, dat verdachte en/of zijn mededader over die [slachtoffer 4] hadden;
    
    
    V) met betrekking tot die [slachtoffer 5] in genoemde periode:
    
    
      * die [slachtoffer 5] in de prostitutie laten werken en
      * het door die [slachtoffer 5] in de prostitutie verdiende geld van haar afgenomen en/of laten afnemen en/of doen afstaan en
      * die [slachtoffer 5] nagenoeg voortdurend onder controle en toezicht gehouden en
      * die [slachtoffer 5] gedwongen, althans bewogen, om vele uren achter elkaar en/of bij ongesteldheid en/of bij ziekte te werken in de prostitutie en
      * onder valse voorwendselen die [slachtoffer 5] in de prostitutie gehouden door die [slachtoffer 5] voor te houden dat zij moet doorwerken om een appartement in Bulgarije te kunnen betalen, terwijl de kosten voor het appartement lager zijn dan verteld en die [slachtoffer 5] reeds voldoende heeft verdiend om het appartement te kunnen betalen en
      * door hun intimiderende gedrag en controle die [slachtoffer 5] grote angst ingeboezemd met betrekking tot het welzijn van die [slachtoffer 5] en
      * aldus op enigerlei wijze, misbruik gemaakt van het uit de feitelijke verhoudingen voortvloeiend overwicht, dat verdachte en zijn mededader over die [slachtoffer 5] hadden;
    
    
    VI) met betrekking tot die [slachtoffer 6] in genoemde periode:
    
    
      * die [slachtoffer 6] in de prostitutie laten werken en
      * het door die [slachtoffer 6] in de prostitutie verdiende geld van haar afgenomen en/of laten afnemen en/of doen afstaan en
      * die [slachtoffer 6] nagenoeg voortdurend onder controle en toezicht gehouden en
      * die [slachtoffer 6] gedwongen, althans bewogen, om vele uren achter elkaar en/of bij ongesteldheid en/of bij ziekte te werken in de prostitutie en
      * onder valse voorwendselen die [slachtoffer 6] in de prostitutie gehouden door die [slachtoffer 6] voor te houden dat zij moet doorwerken om een appartement in Bulgarije te kunnen betalen en
      * door hun intimiderende gedrag en controle die [slachtoffer 6] grote angst ingeboezemd met betrekking tot het welzijn van die [slachtoffer 6] en
      * aldus op enigerlei wijze, misbruik gemaakt van het uit de feitelijke verhoudingen voortvloeiend overwicht, dat verdachte en zijn mededader over die [slachtoffer 6] hadden;
    
    
    VII) met betrekking tot die [slachtoffer 7] in genoemde periode:
    
    
      * die [slachtoffer 7] in de prostitutie laten werken en
      * het door die [slachtoffer 7] in de prostitutie verdiende geld van haar afgenomen en/of laten afnemen en/of doen afstaan en
      * die [slachtoffer 7] nagenoeg voortdurend onder controle en toezicht gehouden en
      * die [slachtoffer 7] gedwongen, althans bewogen, om vele uren achter elkaar en/of bij ongesteldheid en/of bij ziekte te werken in de prostitutie en
      * door hun intimiderende gedrag en controle die [slachtoffer 7] grote angst ingeboezemd met betrekking tot het welzijn van die [slachtoffer 7] en
      * aldus op enigerlei wijze, misbruik gemaakt van het uit de feitelijke verhoudingen voortvloeiend overwicht, dat verdachte en zijn mededader over die [slachtoffer 7] hadden;
    
    
    
      feit 4
      hij in de periode van 1 januari 2000 tot en met 14 juni 2007 in de gemeente Groningen en/of in de gemeente Alkmaar en/of in de gemeente Deventer en/of in de gemeente Leeuwarden en/of in de gemeente Utrecht en/of in de gemeente Amsterdam, in elk geval op een of meer plaatsen in Nederland, en/of in Bulgarije en/of in Duitsland heeft deelgenomen aan een organisatie, onder meer bestaande uit verdachte en [medeverdachte 1] en [medeverdachte 2] en [medeverdachte 3], welke organisatie tot oogmerk had het plegen van misdrijven, namelijk het telkens plegen van:
      * mensenhandel, waarbij die mensenhandel onder andere bestond uit het seksueel uitbuiten van vrouwen (prostituees);
      *mishandeling, waarbij die mishandeling onder andere bestond uit het slaan en/of stompen en/of schoppen van (meerdere) personen (prostituees);
      * oplichting onder andere door het regelen van schijnhuwelijken voor het verkrijgen van verblijfsvergunningen voor prostituees;
      * bedreiging met enig misdrijf tegen het leven gericht/bedreiging met zware mishandeling onder andere het bedreigen van prostituees en/of hun familieleden;
      terwijl hij, verdachte, daaraan (mede) leiding heeft gegeven.
    
    
    Voor zover in de bewezen verklaarde tenlastelegging taal- en/of schrijffouten voorkomen, leest de rechtbank de tenlastelegging verbeterd. Blijkens het verhandelde op de terechtzitting is de verdachte daardoor niet geschaad in zijn verdediging.
    
    Hetgeen aan verdachte onder 1, 2, 3 en 4 meer of anders is ten laste gelegd dan hier als bewezen is aangenomen, is niet bewezen. De verdachte moet hiervan worden vrijgesproken.
    
    
      5. Strafbaarheid van de feiten
      Het bewezen verklaarde levert op:
    
    
    
      ten aanzien van feit 1
      mensenhandel (terwijl het feit wordt gepleegd door twee of meer verenigde personen), meermalen gepleegd;
    
    
    
      ten aanzien van feit 2
      mensenhandel (terwijl het feit wordt gepleegd door twee of meer verenigde personen en terwijl het feit zwaar lichamelijk letsel ten gevolge heeft gehad), meermalen gepleegd;
    
    
    
      ten aanzien van feit 3
      mensenhandel (terwijl het feit wordt gepleegd door twee of meer verenigde personen), meermalen gepleegd;
    
    
    
      ten aanzien van feit 4
      als leider deelnemen aan een organisatie die tot oogmerk heeft het plegen van misdrijven.
    
    
    
      6. Strafbaarheid van verdachte
      Er is geen omstandigheid aannemelijk geworden die de strafbaarheid van verdachte uitsluit. Verdachte is dus strafbaar.
    
    
    
      7. Motivering van de sanctie
      Bij de beslissing over de sanctie die aan verdachte moet worden opgelegd, heeft de rechtbank zich laten leiden door de aard en de ernst van het bewezen verklaarde en de omstandigheden waaronder dit is begaan, alsmede de persoon van verdachte.
    
    
    Daarbij heeft de rechtbank in het bijzonder het volgende in aanmerking genomen.
    
    
      De verdachte heeft zich met anderen op de bewezen verklaarde wijze binnen georganiseerd verband schuldig gemaakt aan - kort gezegd - mensenhandel. Allereerst is bewezen verklaard dat hij een viertal Bulgaarse vrouwen, waarvan er drie slechts 18 jaar oud waren, heeft aangeworven om in Nederland in de prostitutie te gaan werken en langdurig gedwongen er mee door te gaan. Door de vrouwen in strijd met de waarheid een andere situatie in Nederland voor te spiegelen, heeft de verdachte misbruik gemaakt van de slechte sociale en economische situatie waarin zij in Bulgarije verkeerden. Eenmaal in Nederland hebben hij en zijn mededaders met agressief, dreigend en controlerend gedrag voorts de lichamelijke en geestelijke integriteit van de slachtoffers op grove wijze geschonden en op ernstige wijze inbreuk gemaakt op de persoonlijke vrijheid van de vrouwen. Deze vrouwen, die de Nederlandse taal niet spraken, waren als het ware aan de verdachte en zijn mededaders overgeleverd. Zij konden zich veelal niet steeds vrij buitenshuis bewegen en werden voordurend gecontroleerd; geld wat zij verdienden moesten zij geheel of grotendeels afstaan. 
      Verdachte en zijn mededaders hebben zich op deze wijze zonder enig respect voor de eigenwaarde van de slachtoffers aan hen verrijkt. Verdachte speelde daarbij een leidinggevende rol.
      Door het handelen van verdachte en zijn mededaders, zullen de slachtoffers hiervan, naar de ervaring leert, nog gedurende zeer lange tijd de psychische en emotionele schade ondervinden. Zeer strafwaardig is bovendien dat verdachte een jonge Bulgaarse vrouw heeft gedwongen tot het ondergaan van een abortus.
      Daarnaast heeft verdachte een zevental Bulgaarse vrouwen in Amsterdam in de prostitutie laten werken waarbij dwang, bedreiging en controle aan de orde van de dag waren.
      Ze moesten minimaal € 500 per dag verdienen, maakten vaak lange dagen of werkten soms vele dagen achter elkaar, waarbij pijn of ziekte niet aan het moeten realiseren van omzet in de weg mocht staan. Bovendien moesten de vrouwen hun verdiensten geheel of nagenoeg geheel aan verdachte en zijn mededaders afdragen. Ook voor deze vrouwen geldt dat verdachte en zijn mededaders door hun gedrag de lichamelijke en geestelijke integriteit van de vrouwen op grove wijze hebben geschonden en dat ze op ernstige wijze inbreuk hebben gemaakt op de persoonlijke vrijheid van de vrouwen. Dat de vrouwen herhaaldelijk hebben verklaard zich geen slachtoffer te voelen doet aan het vorenstaande niet af, waarbij opmerking verdiend dat de inhoud van de afgeluisterde gesprekken niet te verenigen is met hetgeen de vrouwen verklaarden over hun positie. Verdachte heeft in een crimineel samenwerkingsverband geopereerd dat hem mogelijk maakte om met zijn mededaders er op toe te zien dat de vrouwen voldoende omzet maakten, er permanente druk en controle op hen kon worden uitgeoefend en er voor gezorgd kon worden dat het door de prostituees verdiende geld in hun bezit kwam. Ook hebben zij de methode van het schijnhuwelijk meerdere malen gebruikt om de vrouwen een juridische basis te geven hier rechtmatig hun prostitutiewerkzaamheden te kunnen uitoefenen en daardoor ook de Staat en de IND schade toegebracht. 
      De verdachte heeft zich aldus gedurende een groot aantal jaren schuldig gemaakt aan een reeks van zeer ernstige feiten, waarbij hij, met volledige miskenning van de lichamelijke en geestelijke integriteit van betrokkenen, zijn eigen financieel gewin op de voorgrond heeft gesteld. De slachtoffers hebben dag in dag uit letterlijk aan den lijve moeten ervaren wat de gevolgen waren van de gedragingen van verdachte en zijn mededaders. 
      Daarnaast rekent de rechtbank het verdachte aan dat hij - onder meer door niet te verschijnen ter zitting - op geen enkele wijze blijk heeft gegeven het strafwaardige en verwerpelijke van zijn handelen in te zien, noch blijk heeft gegeven van enige spijtgevoelens.
    
    
    Naar het oordeel van de rechtbank is gelet op hetgeen hiervoor is overwogen een gevangenisstraf van aanzienlijke duur op zijn plaats; de rechtbank acht in beginsel een gevangenisstraf van 7 jaren passend en geboden.
    
    
      De redelijke termijn
      De rechtbank heeft in paragraaf 2 onder het kopje “Overschrijding redelijke termijn” vastgesteld dat de redelijke termijn is overschreden en welke omstandigheden daarbij een rol hebben gespeeld. Voor de vraag, welke conclusie moet worden verbonden aan deze overschrijding met betrekking tot de strafmaat, overweegt de rechtbank dat naast de daar genoemde omstandigheden zij mede van belang acht dat de verdachte reeds enkele maanden na zijn aanhouding in vrijheid is gesteld. De rechtbank acht het - alle hiervoor genoemde omstandigheden in aanmerking genomen - redelijk om de op te leggen gevangenisstraf te verkorten met de periode van 3 maanden.
    
    
    De rechtbank heeft tevens acht geslagen op de omstandigheid dat de verdachte blijkens het hem betreffend uittreksel justitiële documentatie in Nederland weliswaar niet eerder strafrechtelijk is veroordeeld, maar dat hij blijkens informatie van het Bulgaarse ministerie van justitie in Bulgarije wel eerder is veroordeeld tot een langdurige gevangenisstraf ter zake van verkrachting. 
    
    De rechtbank is - alles overwegende - van oordeel dat een geheel onvoorwaardelijke gevangenisstraf van na te melden duur een passende en geboden reactie vormt.
    
    
      Vordering tot verbeurdverklaring
      De officier van justitie heeft ter terechtzitting aangegeven dat op het in beslag genomen geld zowel strafvorderlijk (94 Sv) als conservatoir beslag (94a Sv) is gelegd. De officier van justitie heeft de verbeurdverklaring van dit in beslag genomen geld gevorderd. 
      Uit vaste jurisprudentie (zie HR 19 februari 2008, NJ 2008, 129) volgt dat indien op een goed, bijvoorbeeld geld, conservatoir beslag rust niet tot verbeurdverklaring van dat goed kan worden overgaan. De rechtbank zal dan ook de officier van justitie, zoals hieronder weergegeven, niet-ontvankelijk verklaren in diens vordering tot verbeurdverklaring van het in beslag genomen geld. 
    
    
    
      Bevel gevangenneming
      Met verwijzing naar arrest van de Hoge Raad van 2 december 2003 (LJN AN7088) is de rechtbank, in tegenstelling tot de verdediging, van oordeel dat voor het verlenen van het bevel tot gevangenneming geen nieuwe bezwaren noodzakelijk zijn. De rechtbank zal nu de gronden en de ernstige bezwaren aanwezig zijn derhalve de gevangenneming van verdachte bevelen.
    
    
    8. Vordering benadeelde partijen en schadevergoedingsmaatregel
    
    
      [aangeefster 1]
      De benadeelde partij [aangeefster 1] heeft een vordering tot schadevergoeding van € 65.000 ingediend tegen verdachte wegens materiële en immaterië¬le schade die zij als gevolg van de onder 1 en 2 ten laste gelegde feiten zou hebben geleden te vermeerderen met de wettelijke rente vanaf het ontstaan van de schade. De gestelde schade bestaat uit € 60.000,- aan materiële schade en € 5.000,- aan immateriële schade. 
      De rechtbank is van oordeel dat de materiële schade tot een bedrag van € 60.000,- voortvloeit uit de onder 1 en 2 bewezen verklaarde feiten. De rechtbank is van oordeel dat ook de immateriële schade rechtstreeks voortvloeit uit de onder 1 en 2 bewezen verklaarde feiten en tot een bedrag van € 5.000,- redelijk en billijk voorkomt. De vordering wordt derhalve geheel toegewezen tot een bedrag van € 65.000,-, te vermeerderen met de wettelijke rente vanaf 
      25 juli 2003 tot aan de dag der algehele voldoening.
      Daarbij zal de rechtbank bepalen dat, indien de medeverdachte dit bedrag geheel of gedeeltelijk heeft betaald, verdachte in zoverre zal zijn bevrijd.
      Daarnaast dient verdachte te worden veroordeeld in de kosten die de benadeelde partij heeft gemaakt en ten behoeve van de tenuitvoerlegging nog moet maken. De tot op heden door de benadeelde partij gemaakte kosten worden vastgesteld op nihil.
    
    
    
      Schadevergoedingsmaatregel
      De rechtbank stelt vast dat verdachte jegens de benadeelde partij [aangeefster 1] naar burgerlijk recht aansprakelijk is voor de schade die door de onder 1 en 2 bewezen verklaarde feiten is toegebracht. Daarom zal de rechtbank de schadevergoe¬dingsmaatregel aan verdachte opleggen tot het bedrag waartoe de vordering van de benadeelde partij wordt toegewezen, te weten € 65.000-, vermeerderd met de wettelijke rente vanaf 25 juli 2003 tot aan de dag der algehele voldoening.
    
    
    
      [aangeefster 2]
      De benadeelde partij [aangeefster 2] heeft een vordering tot schadevergoeding van € 6.000 ingediend tegen verdachte wegens materiële en immaterië¬le schade die zij als gevolg van de onder 1 en 2 ten laste gelegde feiten zou hebben geleden te vermeerderen met de wettelijke rente vanaf het ontstaan van de schade. De gestelde schade bestaat uit € 3.500,- aan materiële schade en € 2.500,- aan immateriële schade. 
      De rechtbank is van oordeel dat de materiële schade tot een bedrag van € 3.500,- rechtstreeks voortvloeit uit de onder 1 en 2 bewezen verklaarde feiten. De rechtbank is van oordeel dat ook de immateriële schade rechtstreeks voortvloeit uit de onder 1 en 2 bewezen verklaarde feiten en tot een bedrag van € 2.500,- redelijk en billijk voorkomt. De vordering wordt derhalve geheel toegewezen tot een bedrag van € 6.000,-, te vermeerderen met de wettelijke rente vanaf 19 december 2000 tot aan de dag der algehele voldoening.
      Daarnaast dient verdachte te worden veroordeeld in de kosten die de benadeelde partij heeft gemaakt en ten behoeve van de tenuitvoerlegging nog moet maken. De tot op heden door de benadeelde partij gemaakte kosten worden vastgesteld op nihil.
    
    
    
      Schadevergoedingsmaatregel
      De rechtbank stelt vast dat verdachte jegens de benadeelde partij [aangeefster 2] naar burgerlijk recht aansprakelijk is voor de schade die door de onder 1 en 2 bewezen verklaarde feiten is toegebracht. Daarom zal de rechtbank de schadevergoe¬dingsmaatregel aan verdachte opleggen tot het bedrag waartoe de vordering van de benadeelde partij wordt toegewezen, te weten € 6.000-, vermeerderd met de wettelijke rente vanaf 19 december 2000 tot aan de dag der algehele voldoening.
    
    
    
      [aangeefster 3]
      De benadeelde partij [aangeefster 3] heeft een vordering tot schadevergoeding van in totaal € 72.500,-, vermeerderd met de wettelijke rente, ingediend tegen verdachte wegens materiële en immaterië¬le schade die zij als gevolg van de onder 1 en 2 ten laste gelegde feiten zou hebben geleden. De gestelde schade bestaat uit € 67.500,- aan materiële schade en € 5.000,- aan immateriële schade.
      De rechtbank is van oordeel dat de materiële schade tot een bedrag van € 52.500,- rechtstreeks voortvloeit uit de onder 1 en 2 bewezen verklaarde feiten. Het overige deel, € 15.000,-, zal ten laste van de medeverdachte [medeverdachte 4] worden toegewezen. De rechtbank verklaart de benadeelde partij voor dit deel van de vordering niet ontvankelijk.
      De rechtbank is van oordeel dat ook de immateriële schade rechtstreeks voortvloeit uit de onder 1 en 2 bewezen verklaarde feiten en tot een bedrag van € 5.000,- redelijk en billijk voorkomt. De vordering wordt derhalve toegewezen tot een bedrag van € 57.500,-, te vermeerderen met de wettelijke rente vanaf 20 november 2006 tot aan de dag der algehele voldoening.
      Daarnaast dient verdachte te worden veroordeeld in de kosten die de benadeelde partij heeft gemaakt en ten behoeve van de tenuitvoerlegging nog moet maken.
    
    
    
      Schadevergoedingsmaatregel
      De rechtbank stelt vast dat verdachte jegens de benadeelde partij [aangeefster 3] naar burgerlijk recht aansprakelijk is voor de schade die door de onder 1 en 2 bewezen verklaarde feiten is toegebracht. Daarom zal de rechtbank de schadevergoe¬dingsmaatregel aan verdachte opleggen tot het bedrag waartoe de vordering van de benadeelde partij wordt toegewezen, te weten € 57.500-, vermeerderd met de wettelijke rente vanaf 20 november 2006 tot aan de dag der algehele voldoening.
    
    
    
      [aangeefster 4]
      De benadeelde partij [aangeefster 4] heeft een vordering tot schadevergoeding van € 22.300 ingediend tegen verdachte wegens materiële en immaterië¬le schade die zij als gevolg van de onder 1 en 2 ten laste gelegde feiten zou hebben geleden te vermeerderen met de wettelijke rente vanaf het ontstaan van de schade. De gestelde schade bestaat uit € 17.300,- aan materiële schade en € 5.000,- aan immateriële schade. 
      De rechtbank is van oordeel dat de materiële schade tot een bedrag van € 17.300,- rechtstreeks voortvloeit uit de onder 1 en 2 bewezen verklaarde feiten. De rechtbank is van oordeel dat ook de immateriële schade rechtstreeks voortvloeit uit de onder 1 en 2 bewezen verklaarde feiten en tot een bedrag van € 5.000,- redelijk en billijk voorkomt. De vordering wordt derhalve geheel toegewezen tot een bedrag van € 22.300,-, te vermeerderen met de wettelijke rente vanaf 24 juni 2005 tot aan de dag der algehele voldoening.
      Daarbij zal de rechtbank bepalen dat, indien de medeverdachte dit bedrag geheel of gedeeltelijk heeft betaald, verdachte in zoverre zal zijn bevrijd.
      Daarnaast dient verdachte te worden veroordeeld in de kosten die de benadeelde partij heeft gemaakt en ten behoeve van de tenuitvoerlegging nog moet maken. De tot op heden door de benadeelde partij gemaakte kosten worden vastgesteld op nihil.
    
    
    
      Schadevergoedingsmaatregel
      De rechtbank stelt vast dat verdachte jegens de benadeelde partij [aangeefster 4] naar burgerlijk recht aansprakelijk is voor de schade die door de onder 1 en 2 bewezen verklaarde feiten is toegebracht. Daarom zal de rechtbank de schadevergoe¬dingsmaatregel aan verdachte opleggen tot het bedrag waartoe de vordering van de benadeelde partij wordt toegewezen, te weten € 22.300-, vermeerderd met de wettelijke rente vanaf 24 juni 2005 tot aan de dag der algehele voldoening.
    
    
    
      9. Toepasselijke wettelijke voorschriften
      De volgende wetsartikelen zijn van toepassing:
      36f, 57, 140, 250a (oud), 273a (oud) en 273f van het Wetboek van Strafrecht.
    
    
    
      10. Beslissing
      De rechtbank:
    
    
    Verklaart bewezen dat verdachte de ten laste gelegde feiten heeft begaan zoals hiervoor onder 4.2. weergegeven.
    
    Verklaart niet bewezen wat aan verdachte meer of anders is ten laste gelegd dan hierboven als bewezen is aangenomen en spreekt verdachte daarvan vrij.
    
    Bepaalt dat de bewezen verklaarde feiten de hierboven onder 5. vermelde strafbare feiten opleveren.
    
    Verklaart verdachte hiervoor strafbaar.
    
    Veroordeelt verdachte wegens dit feit tot een gevangenisstraf voor de duur van zes (6) jaren en negen (9) maanden.
    
    Bepaalt dat de tijd die verdachte vóór de tenuitvoerlegging van dit vonnis in verzekering en voorlopige hechtenis heeft doorgebracht, bij de tenuitvoerlegging van de thans opgelegde gevangenisstraf in mindering wordt gebracht, voor zover die tijd niet reeds op een andere straf in mindering is gebracht.
    
    Verklaart de officier van justitie niet ontvankelijk in zijn vordering tot verbeurdverklaring van € 14.668,98.
    
    
      Wijst toe de vordering tot vergoeding van de door de benadeelde partij [aangeefster 1] geleden schade tot een bedrag van € 65.000,- vermeerderd met de wettelijke rente vanaf 25 juli 2003 tot aan de dag der algehele voldoening en veroor¬deelt verdach¬te tot betaling van dit bedrag aan [aangeefster 1], voornoemd, rekeningnummer 3989600, ter attentie van Stichting Beheer Derdengelden Advocatenkantoor Oudegracht, tegen behoorlijk bewijs van kwijting. 
      Bepaalt dat, indien genoemd bedrag geheel of gedeeltelijk door de medeverdachte is betaald, verdachte in zoverre zal zijn bevrijd.
      Veroor¬deelt verdachte in de kosten door de benadeel¬de partij gemaakt, tot op heden vastgesteld op nihil, en in de kosten ten behoeve van de tenuit¬voerlegging alsnog te maken.
    
    
    
      Legt verdachte als schadevergoedingsmaatregel ten behoeve van het slachtoffer [aangeefster 1] de verplichting op tot betaling aan de staat van een bedrag van € 65.000,- vermeerderd met de wettelijke rente vanaf 25 juli 2003 tot aan de dag der algehele voldoening, bij gebreke van betaling of verhaal te vervangen door 158 dagen hechtenis, met dien verstande dat dit verdachte niet van zijn betalingsverplichting ontslaat. 
      Bepaalt dat betalingen aan de benadeelde partij, voornoemd, in mindering strekken op de verplichting tot betaling aan de staat en dat betalingen aan de staat in mindering strekken op de verplichting tot betaling aan de benadeelde partij. 
      Bepaalt dat, voor zover dit bedrag of een gedeelte daarvan reeds door of namens de medeverdachte aan de benadeelde partij en/of de staat is betaald, verdachte in zoverre van die verplichting zal zijn ontslagen.
    
    
    
      Wijst toe de vordering tot vergoeding van de door de benadeelde partij [aangeefster 2] geleden schade tot een bedrag van € 6.000,- vermeerderd met de wettelijke rente vanaf 19 december 2000 tot aan de dag der algehele voldoening en veroor¬deelt verdach¬te tot betaling van dit bedrag aan [aangeefster 2], voornoemd, rekeningnummer 3989600, ter attentie van Stichting Beheer Derdengelden Advocatenkantoor Oudegracht, tegen behoorlijk bewijs van kwijting. 
      Veroor¬deelt verdachte in de kosten door de benadeel¬de partij gemaakt, tot op heden vastgesteld op nihil, en in de kosten ten behoeve van de tenuit¬voerlegging alsnog te maken.
    
    
    
      Legt verdachte als schadevergoedingsmaatregel ten behoeve van het slachtoffer [aangeefster 2] de verplichting op tot betaling aan de staat van een bedrag van € 6.000,- vermeerderd met de wettelijke rente vanaf 19 december 2000 tot aan de dag der algehele voldoening, bij gebreke van betaling of verhaal te vervangen door 14 dagen hechtenis, met dien verstande dat dit verdachte niet van zijn betalingsverplichting ontslaat. 
      Bepaalt dat betalingen aan de benadeelde partij, voornoemd, in mindering strekken op de verplichting tot betaling aan de staat en dat betalingen aan de staat in mindering strekken op de verplichting tot betaling aan de benadeelde partij. 
    
    
    
      Wijst toe de vordering tot vergoeding van de door de benadeelde partij [aangeefster 3] geleden schade tot een bedrag van € 57.500,- vermeerderd met de wettelijke rente vanaf 20 november 2006 tot aan de dag der algehele voldoening en veroor¬deelt verdach¬te tot betaling van dit bedrag aan [aangeefster 3], voornoemd, rekeningnummer 3989600, ter attentie van Stichting Beheer Derdengelden Advocatenkantoor Oudegracht, tegen behoorlijk bewijs van kwijting. 
      Veroor¬deelt verdachte in de kosten door de benadeel¬de partij gemaakt, tot op heden vastgesteld op nihil, en in de kosten ten behoeve van de tenuit¬voerlegging alsnog te maken.
      Verklaart de benadeelde partij voor het overige niet-ontvankelijk.
    
    
    
      Legt verdachte als schadevergoedingsmaatregel ten behoeve van het slachtoffer [aangeefster 3] de verplichting op tot betaling aan de staat van een bedrag van € 57.500,- vermeerderd met de wettelijke rente vanaf 20 november 2006 tot aan de dag der algehele voldoening, bij gebreke van betaling of verhaal te vervangen door 139 dagen hechtenis, met dien verstande dat dit verdachte niet van zijn betalingsverplichting ontslaat. 
      Bepaalt dat betalingen aan de benadeelde partij, voornoemd, in mindering strekken op de verplichting tot betaling aan de staat en dat betalingen aan de staat in mindering strekken op de verplichting tot betaling aan de benadeelde partij. 
    
    
    
      Wijst toe de vordering tot vergoeding van de door de benadeelde partij [aangeefster 4] geleden schade tot een bedrag van € 22.300,- vermeerderd met de wettelijke rente vanaf 24 juni 2005 tot aan de dag der algehele voldoening en veroor¬deelt verdach¬te tot betaling van dit bedrag aan [aangeefster 4], voornoemd, rekeningnummer 3989600, ter attentie van Stichting Beheer Derdengelden Advocatenkantoor Oudegracht, tegen behoorlijk bewijs van kwijting. 
      Bepaalt dat, indien genoemd bedrag geheel of gedeeltelijk door de medeverdachte is betaald, verdachte in zoverre zal zijn bevrijd.
      Veroor¬deelt verdachte in de kosten door de benadeel¬de partij gemaakt, tot op heden vastgesteld op nihil, en in de kosten ten behoeve van de tenuit¬voerlegging alsnog te maken.
    
    
    
      Legt verdachte als schadevergoedingsmaatregel ten behoeve van het slachtoffer [aangeefster 4] de verplichting op tot betaling aan de staat van een bedrag van € 22.300,- vermeerderd met de wettelijke rente vanaf 24 juni 2005 tot aan de dag der algehele voldoening, bij gebreke van betaling of verhaal te vervangen door 54 dagen hechtenis, met dien verstande dat dit verdachte niet van zijn betalingsverplichting ontslaat. 
      Bepaalt dat betalingen aan de benadeelde partij, voornoemd, in mindering strekken op de verplichting tot betaling aan de staat en dat betalingen aan de staat in mindering strekken op de verplichting tot betaling aan de benadeelde partij. 
      Bepaalt dat, voor zover dit bedrag of een gedeelte daarvan reeds door of namens de medeverdachte aan de benadeelde partij en/of de staat is betaald, verdachte in zoverre van die verplichting zal zijn ontslagen.
    
    
    Beveelt de gevangenneming van verdachte, welk bevel afzonderlijk is geminuteerd. 
     
    
      Samenstelling rechtbank en uitspraakdatum
      Dit vonnis is gewezen door
      mr. A.C.M. Rutten, voorzitter,
      mrs. C.A. Boom en A. Eichperger, rechters,
      in tegenwoordigheid van de griffiers mr. D.M.A. Richelle en D.L. Meyer,
      en uitgesproken op de openbare terechtzitting van 3 februari 2012.