ECLI:NL:CBB:2001:AB0877, College van Beroep voor het bedrijfsleven, 21-03-2001, AWB 00/481
College van Beroep voor het bedrijfsleven — Uitspraak 
Datum: 2001-03-21 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Bestuursrecht

Samenvatting: -

College van Beroep voor het bedrijfsleven
      (zesde enkelvoudige kamer)
    
    
    
      No. AWB 00/481	21 maart 2001
      	5135
    
    
    
    
    Uitspraak in de zaak van:
    
    
      A, te B, appellant,
      gemachtigde: mr ir. J.L. Mieras, werkzaam bij de Zuidelijke Land- en Tuinbouworganisatie te 
      Goes, 
      tegen
      de Minister van Landbouw, Natuurbeheer en Visserij, te 's-Gravenhage, verweerder,
      gemachtigde: mr J.A. Diephuis, werkzaam bij verweerder. 
    
    
    
    
    
      1.	De procedure
      Op 8 juni 2000 heeft het College van appellant een beroepschrift ontvangen, waarbij 
      beroep wordt ingesteld tegen een op 3 mei 2000 verzonden besluit van verweerder van 
      2 mei 2000.
      Bij dit besluit heeft verweerder beslist op het bezwaar dat appellant heeft gemaakt tegen de 
      beslissing die verweerder op de aanvraag van appellant ingevolge de Regeling EG-
      steunverlening akkerbouwgewassen (hierna: de Regeling) heeft genomen.
      Verweerder heeft op 21 augustus 2000 een verweerschrift ingediend.
      Op 28 februari 2001 heeft het onderzoek ter zitting plaatsgevonden, waarbij partijen 
      - appellant in persoon en bij monde van zijn gemachtigde en verweerder bij gemachtigde - 
      hun standpunten nader hebben toegelicht.
    
    
    
      2.	De grondslag van het geschil
      Op grond van de stukken en het onderzoek ter zitting zijn in deze zaak de volgende feiten 
      en omstandigheden voor het College komen vast te staan.
      - Appellant heeft op 21 april 1999 bij verweerders uitvoeringsdienst LASER een 
      aanvraag oppervlakten 1999, vereenvoudigde regeling en voederareaal, ingediend. 
      Hierbij heeft hij als bijdragecode voor de percelen met de volgnummers 2, 3, 4 en 9, 
      met een gezamenlijke oppervlakte van 12.90 ha, 805 opgegeven, hetgeen staat voor 
      voederareaal. In het aanvraagformulier heeft appellant als totale oppervlakte 
      voederareaal 12.95 ha ingevuld. 
      - Bij besluit van 15 november 1999 is aan appellant bericht dat zijn aanvraag is 
      goedgekeurd en dat de voor hem definitief vastgestelde oppervlakte voederareaal ten 
      behoeve van de Regeling dierlijke EG-premies 12.90 ha is.
      - Bij brief van 10 december 1999 heeft appellant tegen voormeld besluit bezwaar 
      gemaakt. Hierbij heeft hij aangegeven dat hij in zijn aanvraag abusievelijk 
      bijdragecode 805 heeft ingevuld en dat dit 815 moet zijn. Appellant stelt dat hij de 
      subsidie hard nodig heeft en verzoekt de aanvraag opnieuw te beoordelen en in te 
      willigen.
      - Vervolgens heeft verweerder het bestreden besluit genomen.
    
    
    
      3.	Het bestreden besluit
      Bij het bestreden besluit heeft verweerder het bezwaar van appellant kennelijk ongegrond 
      verklaard. Daartoe heeft verweerder - zakelijk samengevat - het volgende aangevoerd.
      De mededeling dat ten name van appellant een voederareaal is geregistreerd is in beginsel 
      slechts van belang bij het beoordelen van een aanvraag in het kader van de Regeling 
      dierlijke EG-premies. Nu appellant echter stelt dat hij met zijn aanvraag in het kader van de 
      onderhavige Regeling niet beoogd heeft voederareaal op te geven en dat het primaire 
      besluit in zoverre moet worden aangemerkt als de afwijzing van akkerbouwsubsidie, is het 
      bezwaar ontvankelijk.
      Op grond van artikel 9, tweede lid, aanhef en onder a, van de Regeling kan een aanvraag in 
      afwijking van het eerste lid van deze bepaling na 15 mei van het desbetreffende jaar nog 
      worden gewijzigd, indien sprake is van een duidelijke fout. De Europese Commissie heeft 
      in een werkdocument van 18 januari 1999 aangegeven dat onder meer sprake is van een 
      duidelijke vergissing indien een tegenstrijdigheid in de aanvraag daarop wijst. De aanvraag 
      van appellant behelst niet een dergelijke tegenstrijdigheid en vormde ook overigens voor 
      verweerder geen reden te twijfelen aan hetgeen appellant met zijn aanvraag beoogde. 
      In de aanvraag heeft appellant immers tevens de oppervlakte van de percelen 2, 3, 4 en 9 
      tezamen, zij het ten onrechte als 12.95 ha, als totale oppervlakte voederareaal vermeld. 
      Voorts heeft appellant bij - vrijwel - alle percelen de productieregio vermeld, terwijl in de 
      toelichting bij het aanvraagformulier is aangegeven dat deze kolom slechts moet worden 
      ingevuld indien de producent het perceel opgeeft voor akkerbouwsubsidie. Nu appellant 
      ook bij percelen, die niet voor subsidie in aanmerking komen, de productieregio heeft 
      opgegeven, vormde ook deze vermelding geen reden te twijfelen aan de bedoeling van 
      appellant met betrekking tot de percelen 2, 3, 4 en 9.
      In het verweerschrift heeft verweerder er op gewezen dat in de toelichting op het 
      aanvraagformulier staat vermeld dat de productieregio alleen van toepassing is voor de 
      gewaspercelen die voor een akkerbouwbijdrage worden opgegeven. Dit betekent iets 
      anders dan dat de productieregio bij andere percelen niet mag worden ingevuld.
      4.	Het standpunt van appellant
      Appellant heeft ter ondersteuning van het beroep - samengevat - het volgende tegen het 
      bestreden besluit aangevoerd.
      Appellant is in zijn belangen geschaad nu hij naar aanleiding van zijn bezwaar niet is 
      gehoord. Juist tijdens een hoorzitting kunnen misverstanden tijdig, voordat beroep moet 
      worden ingesteld, uit de weg worden geruimd. 
    
    
    
    
      Appellant heeft ook in de jaren 1996 tot en met 1998 subsidie op grond van de Regeling 
      aangevraagd. Daarbij heeft hij steeds de productieregio ingevuld, zonder daarmee ooit 
      problemen te hebben ondervonden. In de voorafgaande jaren heeft hij wel de juiste 
      bijdragecode ingevuld. 
      Juist nu appellant ook voor percelen, die hij niet voor subsidie in aanmerking wilde 
      brengen - zoals blijkt uit de bijdragecode 999 - de productieregio invulde, behelsde de 
      aanvraag wel degelijk een tegenstrijdigheid. Nu op het aanvraagformulier 
      eigenaardigheden voorkomen, die nader bestudeerd hadden kunnen worden, is de stelling 
      dat geen sprake is van een duidelijke vergissing onvoldoende onderbouwd. Daarbij komt 
      dat de oppervlakte, die totaal als voederareaal is opgegeven, exact voldeed aan de 
      maximale oppervlakte die in het kader van de vereenvoudigde regeling voor subsidie in 
      aanmerking kan worden gebracht.
      Van de zijde van verweerder is onvoldoende informatie ingewonnen bij appellant en zijn 
      de omstandigheden van het geval onvoldoende onderzocht.
      Ter zitting heeft appellant er nog op gewezen dat hij in 1999 en 2000 door LASER wel is 
      geattendeerd op onjuiste kadastrale gegevens en oppervlaktematen in de desbetreffende 
      aanvraagformulieren. Niet valt in te zien waarom dit niet eveneens is gebeurd met 
      betrekking tot de bijdragecodes. 
      Appellant verzoekt het College het bestreden besluit te vernietigen en te bepalen dat hij 
      alsnog voor subsidie ingevolge de Regeling in aanmerking komt. 
      5.	De beoordeling van het geschil
      Het College stelt voorop dat verweerder zich op goede gronden op het standpunt stelt dat 
      slechts aan het bezwaar van appellant tegemoet zou kunnen worden gekomen indien zou 
      moeten worden geoordeeld dat door appellant bij zijn aanvraag oppervlakten een 
      klaarblijkelijke fout is gemaakt. Immers alleen in dat geval is het blijkens artikel 5bis van 
      Verordening (EEG) nr. 3887/92 ook na afloop van de uiterste indieningsdatum van een 
      aanvraag mogelijk die aanvraag te wijzigen en zou het onrechtmatig zijn appellant aan zijn 
      aanvankelijke opgave te houden.
      Zoals het College reeds eerder heeft overwogen, is slechts sprake van een klaarblijkelijke 
      fout indien objectief vaststaat dat de aanvankelijke opgave kennelijk fout was. Dit is het 
      geval wanneer uit de aanvraag oppervlakte zelf blijkt dat de gedane opgave niet juist kan 
      zijn.
      Hiervan is in het onderhavige geval geen sprake. De aanvraag bevat immers geen 
      ongerijmdheden. Het feit dat appellant bij de in geschil zijnde percelen - onverplicht - de 
      productieregio heeft ingevuld kan niet als zodanig worden aangemerkt, nu appellant die 
      productieregio immers ook heeft vermeld bij percelen, waarvoor hij blijkens de 
      bijdragecode 999 geen subsidie aanvroeg. Ook de totale oppervlakte, die als voederareaal 
      is opgegeven, vormt op zichzelf geen aanwijzing dat appellant zich in zijn aanvraag 
      kennelijk heeft vergist. Hierbij komt nog dat appellant in de optelling van de als 
      voederareaal opgegeven percelen een vergissing heeft begaan.
      Tenslotte wijst het College er op dat de omstandigheid dat appellant door LASER wel is 
      gewezen op andere, kennelijk in het oog lopende, onjuistheden in zijn aanvraag, aan het 
      vorenstaande niet af kan doen.  
      Op grond van het vorenstaande was verweerder gehouden te beslissen, zoals hij bij het 
      bestreden besluit heeft gedaan. Het beroep moet daarom ongegrond worden verklaard.
      Het College acht geen termen aanwezig voor een proceskostenveroordeling met toepassing 
      van artikel 8:75 van de Algemene wet bestuursrecht.
    
    
    
      6.	De beslissing
      Het College verklaart het beroep ongegrond.
    
    
    
      Aldus gewezen door mr M.A. van der Ham in tegenwoordigheid van mr F.W. du Marchie Sarvaas, als griffier, en uitgesproken in het openbaar op 21 maart 2001.
      w.g. M.A. van der Ham			w.g. F.W. du Marchie Sarvaas