ECLI:NL:RVS:2012:BV7277, Raad van State, 29-02-2012, 201103003/1/A1
Raad van State — Uitspraak 
Datum: 2012-02-29 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Bestuursrecht; Omgevingsrecht

Samenvatting: Bij besluit van 25 januari 2010 heeft de raad het projectbesluit Nieuw Gemeentehuis Leiderdorp vastgesteld.

201103003/1/A1.
      Datum uitspraak: 29 februari 2012
    
    
    
      AFDELING
      BESTUURSRECHTSPRAAK
    
    
    Uitspraak op het hoger beroep van:
    
    [appellant A] en [appellant B], wonend te Leiderdorp,
    
    tegen de uitspraak van de rechtbank 's-Gravenhage van 14 januari 2011 in zaak nr. 10/1798 in het geding tussen:
    
    [appellant A] en [appellant B]
    
    en
    
    
      1. de raad van de gemeente Leiderdorp
      2. het college van burgemeester en wethouders van Leiderdorp.
    
    
    1. Procesverloop
    
    Bij besluit van 25 januari 2010 heeft de raad het projectbesluit Nieuw Gemeentehuis Leiderdorp vastgesteld.
    
    Bij besluit van 2 februari 2010 heeft het college bouwvergunning eerste fase verleend voor het oprichten van een gemeentehuis en een loods op het perceel Willem Alexanderlaan te Leiderdorp.
    
    Bij mondelinge uitspraak van 14 januari 2011, waarvan het proces-verbaal is verzonden op 2 februari 2011, heeft de rechtbank het door [appellant A] en [appellant B] tegen voormelde besluiten ingestelde beroep niet-ontvankelijk verklaard. Het proces-verbaal van deze uitspraak is aangehecht
    
    Tegen deze uitspraak hebben [appellant A] en [appellant B] bij brief, bij de Raad van State ingekomen op 10 maart 2011, hoger beroep ingesteld.
    
    De raad en het college hebben een verweerschrift ingediend.
    
    [appellant A] en [appellant B] hebben nadere stukken ingediend.
    
    De Afdeling heeft de zaak ter zitting behandeld op 3 oktober 2011, waar [appellant B], in persoon, en de raad en het college, vertegenwoordigd door J. Borst, werkzaam bij de gemeente, bijgestaan door mr. R. Lever, advocaat te Leiden, zijn verschenen.
    
    2. Overwegingen
    
    2.1. Ingevolge artikel 1:2, eerste lid, van de Algemene wet bestuursrecht (hierna: de Awb) wordt onder belanghebbende verstaan: degene wiens belang rechtstreeks bij een besluit is betrokken.
    
    2.2. Het bouwplan voorziet in het oprichten van een gemeentehuis, deels met een hoogte van ongeveer 8,5 m en deels met een hoogte van ongeveer 11 m. Op het hoogste gedeelte zullen twee windturbines worden geplaatst met een hoogte van ongeveer 6 m. Het bouwplan voorziet daarnaast in het oprichten van een loods.
    
    
      Op het perceel rust ingevolge het bestemmingsplan "Centrum" de bestemming "Agrarisch". Het bouwplan is hiermee in strijd. Om het mogelijk te maken heeft de raad een projectbesluit genomen. Vervolgens heeft het college bouwvergunning eerste fase verleend. 
      2.3. [appellant A] en [appellant B] betogen dat de rechtbank ten onrechte heeft overwogen dat hun belangen niet rechtstreeks bij de in beroep bestreden besluiten zijn betrokken, als bedoeld in artikel 1:2 van de Awb. Zij voeren, samengevat weergegeven, daartoe aan dat, ondanks dat sprake is van een beperkte mate van zicht op het bouwplan, zij toch als belanghebbenden moeten worden aangemerkt.
    
    
    2.3.1. Om als belanghebbende in de zin van de Awb te kunnen worden aangemerkt, dient een natuurlijk persoon volgens vaste jurisprudentie een voldoende objectief bepaalbaar, eigen, persoonlijk en actueel belang te hebben dat hem in voldoende mate onderscheidt van anderen en dat rechtstreeks wordt geraakt door het bestreden besluit.
    
    2.3.2. De rechtbank heeft overwogen dat [appellant A] en [appellant B], gezien de afstand van 230 á 240 m tussen hun woning en het bouwplan en de tussenliggende bebouwing en bomen slechts in beperkte mate zicht hebben, hetgeen door [appellant A] en [appellant B] in hoger beroep niet is bestreden. Volgens de rechtbank verschilt de positie van [appellant A] en [appellant B] daarin niet van die van anderen in hun woonwijk. Naar het oordeel van de rechtbank is daarmee hun belang onvoldoende specifiek en onderscheidend en kan niet worden gesproken van een persoonlijk van anderen te onderscheiden belang.
    
    Anders dan [appellant A] en [appellant B] betogen, bestaat geen aanleiding voor het oordeel dat sprake is van bijzondere omstandigheden op grond waarvan zij desondanks als belanghebbende moeten worden aangemerkt. De Afdeling overweegt daartoe als volgt.
    
    2.3.3. De omstandigheid dat [appellant B] beroep heeft ingesteld tegen het besluit van 17 mei 2009 van de minister van Verkeer en Waterstaat, waarbij op grond van artikel 15, eerste lid, van de Tracéwet, het Tracébesluit A4 Burgerveen-Leiden 2009, gedeelte Leiderdorp-Leiden is vastgesteld, voor zover het, voor zover thans van belang, de natuurcompenserende maatregelen betreft en als belanghebbende bij dat besluit werd aangemerkt, laat onverlet dat [appellant A] en [appellant B] een voldoende objectief bepaalbaar, eigen, persoonlijk en actueel belang dienen te hebben bij de thans aan de orde zijnde besluiten van 25 januari 2010 en 2 februari 2010 dat hen in voldoende mate onderscheidt van anderen en dat rechtstreeks wordt geraakt door die besluiten. De enkele omstandigheid dat zij zich de natuurbelangen aantrekken, die zich volgens hen tegen bebouwing verzetten, maakt niet dat zij een persoonlijk belang als hiervoor in 2.3.1 omschreven hebben.
    
    2.3.4. Dat het projectbesluit, zoals [appellant A] en [appellant B] betogen, regels bevat die naar zij stellen andere bouwwerken, naast het gemeentehuis, mogelijk maken, leidt niet tot een ander oordeel. Het projectbesluit is, gelet op artikel 46, zesde lid, van de Woningwet (oud), thans slechts aan de orde voor zover dat ziet op het bouwplan. Nu [appellant A] en [appellant B] ten aanzien van de verleende bouwvergunning niet als belanghebbende in de zin van de Awb zijn aan te merken, zijn zij dat evenmin ten aanzien van het daarop betrekking hebbende gedeelte van het projectbesluit.
    
    2.3.5. Tot slot maakt de door [appellant A] en [appellant B] aangevoerde omstandigheid dat toepassing van het zichtcriterium ertoe leidt dat geen van de omwonenden belanghebbende zou zijn, wat daar ook van zij, niet dat zij reeds daarom als belanghebbende zouden moeten worden aangemerkt.
    
    Het betoog faalt.
    
    2.4. Het hoger beroep is ongegrond. De aangevallen uitspraak dient te worden bevestigd.
    
    2.5. Voor een proceskostenveroordeling bestaat geen aanleiding.
    
    3. Beslissing
    
    De Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State
    
    Recht doende in naam der Koningin:
    
    bevestigt de aangevallen uitspraak.
    
    Aldus vastgesteld door mr. P.B.M.J. van der Beek-Gillessen, voorzitter, en mr. R. van der Spoel en mr. C.J.M. Schuyt, leden, in tegenwoordigheid van mr. N.D.T. Pieters, ambtenaar van staat.
    
    
      w.g. Van der Beek-Gillessen w.g. Pieters
      voorzitter ambtenaar van staat
    
    
    Uitgesproken in het openbaar op 29 februari 2012
    
    473.