ECLI:NL:RBUTR:2008:BD9003, Rechtbank Utrecht, 30-07-2008, 16-600168-08
Rechtbank Utrecht — Uitspraak 
Datum: 2008-07-30 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Strafrecht

Samenvatting: Vrijspraak ontvoering. Veroordeling voor diefstal, met geweld tegen personen. Gevangenisstraf van 10  maanden, waarvan vijf voorwaardelijk met een proeftijd van twee jaar.

RECHTBANK UTRECHT
      Sector strafrecht
    
     
    
      Parketnummer: 16/600168-08
      Datum uitspraak: 30 juli 2008
    
    
    
    Vonnis van de meervoudige kamer voor strafzaken op tegenspraak gewezen in de zaak zaken tegen:
    
    
      [verdachte C], 
      geboren op [1987] te [geboorteplaats],
      wonende te [adres].
    
    
    Raadsvrouwe: mr. H.J. Roks.
    
    
    
      Dit vonnis is gewezen naar aanleiding van het onderzoek op de terechtzitting van 
      16 juli 2008.
    
    
    
    De tenlastelegging
    
    Aan de verdachte is ten laste gelegd wat in de dagvaarding is omschreven. Een kopie van die dagvaarding is als bijlage I aan dit vonnis gehecht. De inhoud daarvan geldt als hier ingevoegd.
    
    
    Vrijspraak 
    
    
      Niet wettig en overtuigend is bewezen hetgeen aan verdachte onder 2 is ten laste gelegd.
      De verdachte moet daarvan worden vrijgesproken.
    
     
    Op grond van de aangifte van [aangever X]  en de verklaringen van verdachte  en de medeverdachten  staat in voldoende mate vast dat aangever op 2 december 2007 samen met -onder meer- verdachte in een auto naar Breda is (mee)gereden, dat hij een nacht heeft verbleven in de woning van (de ex-vriendin van) medeverdachte [verdachte A] in Breda en dat hij op 3 december 2007 met de trein is teruggereisd naar Amersfoort. De rechtbank is echter met de officier en de raadsman van oordeel dat niet wettig en overtuigend is bewezen dat daarbij sprake is geweest van een situatie waarbij aangever wederrechtelijk van zijn vrijheid is beroofd en beroofd is gehouden. De verdachte dient derhalve te worden vrijgesproken.
    
    
    De bewezenverklaring
    
    (De vindplaatsvermeldingen, voorkomend in de – navolgende – beoordeling van het bewijs en de motivering daarvan, verwijzen naar de doorlopende paginanummering van het op ambtseed in de wettelijke vorm opgemaakte proces-verbaal nr. PL0940/07-019792J.)
    
    [aangeefster Y]  en [aangever X]  hebben aangifte gedaan van diefstal met geweld uit hun woning. [getuige W]  was op dat moment eveneens in de woning en heeft een getuigenverklaring afgelegd. Getuige [getuige W] heeft verklaard dat zij door medeverdachte [verdachte A] stevig werd vastgehouden bij haar armen en dat hij zijn knie op haar bovenbeen heeft gezet. Hij heeft tegen haar gezegd dat ze haar mond moest houden, anders zou hij haar vast tapen en tape op haar mond doen. Verder hoorde zij medeverdachte [verdachte A] zeggen dat hij haar katten zou vermoorden. Medeverdachten [verdachte A] en [verdachte B] hebben tegen de getuige gezegd dat zij haar zouden verkrachten voor het gezicht van [aangeefster Y]. Voorts heeft de getuige gezien dat [aangever X] een paar keer werd geslagen. Bij het verhoor bij de rechter-commissaris heeft de getuige verklaard dat [aangeefster Y] een klap heeft gekregen met een vlakke hand in haar gezicht. Voorts heeft [getuige W] verklaard dat verdachten allemaal verklaarden dat ze voor geld kwamen en dat dit geld was van [aangeefster Y] dat op haar rekening zou staan. Op het moment dat [aangeefster Y] in de woning arriveerde hebben verdachte en zijn medeverdachten zich verborgen gehouden in de kinderslaapkamer. Vervolgens zijn zij tevoorschijn gekomen, hebben ze de tassen van [aangeefster Y] doorzocht en er geld uitgehaald. De verklaring van [getuige W] komt op belangrijke punten overeen met de aangiften van [aangeefster Y] en [aangever X]. Voorts hebben verdachte  en zijn medeverdachten [verdachte A] , [verdachte E]  en [verdachte B]  bekend dat zij in de nacht van 1 december 2007 in de woning van [aangeefster Y] zijn geweest. Medeverdachte [verdachte B]  heeft verklaard dat verdachte een tas van [aangeefster Y] heeft onderzocht en er geld heeft uitgehaald. Verder heeft medeverdachte [verdachte B]  bekend dat hij vanuit de woning een koffer met een messenset en ondergoed heeft weggenomen. Ook is er een geldbedrag weggenomen . Deze goederen behoorden toe aan [aangeefster Y]. 
    
    
      Gezien het voorgaande acht de rechtbank het ten laste gelegde feit wettig en overtuigend 
      bewezen als hieronder is vermeld, namelijk dat 
    
    
    
      hij op 1 december 2007 te Amersfoort tezamen en in vereniging
      met anderen, met het oogmerk van wederrechtelijke toeëigening heeft weggenomen
      een geldbedrag en een koffer met een messenset en een hoeveelheid ondergoed, toebehorende aan [aangeefster Y], 
    
    
    welke diefstal werd vergezeld van geweld en bedreiging met geweld tegen [aangeefster Y] en [aangever X] en [getuige W], gepleegd met het oogmerk om die diefstal gemakkelijk te maken, welk geweld en welke bedreiging met geweld hierin bestonden dat verdachte tezamen en in vereniging met anderen,
    
    
      voornoemde [aangever X]
      - meerdere malen heeft geslagen 
    
    
    en
    
    
      voornoemde [aangeefster Y]
      - met de vlakke hand tegen haar gezicht heeft geslagen 
    
    
    en
    
    
      voornoemde [getuige W]
      - met kracht heeft vastgepakt bij haar armen en
      - een knie op haar been heeft gezet en
      - hierbij mondeling heeft toegevoegd:
      * "Je moet je mond houden, anders tape ik je vast en krijg je tape op/over je
      mond", en
      * "Ik vermoord je katten" en
      * "We gaan je verkrachten voor het gezicht van [aangeefster Y]";
    
    
    Voor zover in het bewezen verklaarde deel van de tenlastelegging taal- en/of schrijffouten voorkomen, zijn deze in de bewezenverklaring verbeterd. De verdachte is daardoor niet in zijn verdediging geschaad.
    
    Hetgeen meer of anders is ten laste gelegd is niet bewezen. De verdachte moet hiervan worden vrijgesproken.
    
    
    De strafbaarheid van het feit
    
    Er is geen omstandigheid aannemelijk geworden die de strafbaarheid van het bewezenverklaarde uitsluit, zodat dit strafbaar is.
    
    Het bewezenverklaarde levert het navolgende strafbare feit op.
    
    Diefstal, vergezeld van geweld of bedreiging met geweld tegen personen, gepleegd met het oogmerk om die diefstal gemakkelijk te maken, terwijl het feit wordt gepleegd door twee of meer verenigde personen.
    
    
    De strafbaarheid van de verdachte
    
    Er is geen omstandigheid aannemelijk geworden die de strafbaarheid van de verdachte uitsluit. De verdachte is dus strafbaar.
    
    
    Motivering van de op te leggen sanctie
    
    
      De officier van justitie heeft ter terechtzitting gevorderd dat verdachte van feit 2 wordt vrijgesproken en ter zake van het onder 1 ten laste gelegde feit wordt veroordeeld tot -kort gezegd- een gevangenisstraf voor de duur van 30 maanden met aftrek van het voorarrest, waarvan 10 maanden voorwaardelijk met een proeftijd van 2 jaar, met de bijzondere voorwaarde dat verdachte zich moet houden aan de aanwijzingen van de reclassering.  
      Voorts heeft de officier van justitie ten aanzien van de vordering van de benadeelde partij Verhoeven toewijzing van € 2.750,00 aan materiële schade gevorderd, met toepassing van de schadevergoedingsmaatregel. Voor het overige dient de vordering niet-ontvankelijk te worden verklaard.
    
    
    Bij het bepalen van de op te leggen straf heeft de rechtbank rekening gehouden met de ernst van het feit, de omstandigheden waaronder dit is begaan en de persoon van de verdachte.
    
    Wat betreft de ernst van het feit en de omstandigheden waaronder dit is begaan, heeft de rechtbank in het bijzonder het volgende in aanmerking genomen.
    
    
      Verdachte en zijn medeverdachten hebben de slachtoffers midden in de nacht in de woning van een van hen overvallen. Deze overval had ten doel een geldbedrag dat een van de slachtoffers in huis zou hebben te bemachtigen. Verdachte en zijn medeverdachten hebben met geweld en bedreiging met geweld een geldbedrag, een koffer met een messenset en ondergoed buitgemaakt.  
      Door het gewelddadige karakter van de overval is er een grove inbreuk gemaakt op de persoonlijke en geestelijke integriteit van de slachtoffers, des te meer nu zij in de woning van een van hen zijn overvallen. In een woning moet men zich veilig en geborgen kunnen voelen. De rechtbank rekent verdachte aan dat hij niet heeft stilgestaan bij de mogelijk nog lang nawerkende gevolgen die een dergelijke gebeurtenis kan hebben voor de slachtoffers. Voorts veroorzaakt een dergelijke overval angst en onrust in de samenleving.
      De rechtbank houdt in het voordeel van verdachte rekening met het feit dat de overval niet zijn initiatief is geweest en uit het dossier is gebleken dat zijn rol minder groot is geweest.
    
    
    Wat betreft de persoon van de verdachte heeft de rechtbank in het bijzonder gelet op:
    
    
      - de inhoud van een de verdachte betreffend uittreksel uit de justitiële documentatie d.d. 
      7 februari 2008, waaruit blijkt dat de verdachte eerder is veroordeeld wegens het plegen van strafbare feiten;
    
    
    - een voorlichtingsrapport betreffende de verdachte van de Leger des Heils Jeugdzorg & Reclassering d.d. 29 mei 2008, opgemaakt door T.E.M.M. Scholtens, reclasseringswerker, waarin onder andere is vermeld dat nader onderzoek naar de persoonlijkheid van de verdachte is geïndiceerd, hetgeen binnen ambulante hulpverlening mogelijk is.
    
    De rechtbank acht, alles afwegende, een deels onvoorwaardelijke gevangenisstraf van na te melden duur passend en geboden. 
    
    Dit betekent dat aan de verdachte een lagere straf wordt opgelegd dan door de officier van justitie gevorderd. De rechtbank ziet hiertoe reden, ondanks het feit dat zij net als de officier van justitie het onder 1 ten laste gelegde feit bewezen acht, aangezien in vergelijkbare gevallen aan verdachten, niet dergelijke straffen als door de officier van justitie thans gevorderd worden opgelegd en er ook overigens geen bijzondere omstandigheden aanwezig zijn die een hogere straf dan in vergelijkbare zaken pleegt te worden opgelegd, rechtvaardigen. 
    
    
    De vordering van de benadeelde partij [aangeefster Y]
    
    
      De benadeelde partij heeft overeenkomstig het bepaalde in artikel 51b van het Wetboek van Strafvordering opgave gedaan van de inhoud van de vordering. 
      De vordering strekt tot vergoeding van geleden schade ten gevolge van het onder 1 ten laste gelegde feit, te weten een bedrag van € 3.000,00 wegens materiële schade en een bedrag van € 1.500,00 wegens immateriële schade.
    
    
    Vast is komen te staan dat aan de benadeelde partij rechtstreeks schade is toegebracht door het ten aanzien van verdachte bewezenverklaarde feit. De materiële schade wordt begroot op € 1.500,00. De vordering zal daarom tot voormeld bedrag worden toegewezen.
    
    Het deel van de vordering van de benadeelde partij dat betrekking heeft op de immateriële schade en het overige deel van de materiële schade is niet van zo eenvoudige aard dat deze onderdelen van de vordering zich lenen voor behandeling in dit strafgeding. De benadeelde partij zal daarin niet-ontvankelijk worden verklaard met bepaling dat deze delen van de vordering slechts bij de burgerlijke rechter kunnen worden aangebracht.
    
    De verdachte is op de voet van de artikelen 6:6 e.v. BW niet tot vergoeding gehouden indien en voor zover het toegewezen bedrag reeds door (een) mededader(s) is voldaan.
    
    Na te noemen maatregel wordt opgelegd omdat verdachte naar burgerlijk recht hoofdelijk aansprakelijk is voor de schade die door het strafbare feit is toegebracht.
      
    
    De toepasselijke wettelijke voorschriften
    
    De op te leggen straf is gegrond op de artikelen 14a, 14b, 14c, 14d, 36f, 63 en 312 van het Wetboek van Strafrecht.
    
    
    DE BESLISSING
    
    De rechtbank beslist als volgt:
    
    Verklaart niet bewezen dat de verdachte het onder 2 ten laste gelegde feit heeft begaan en spreekt de verdachte daarvan vrij.
    
    Verklaart bewezen dat de verdachte het onder 1 ten laste gelegde feit, zoals hiervoor vermeld, heeft begaan.
    
    Verklaart niet bewezen wat aan de verdachte meer of anders is ten laste gelegd dan hierboven als bewezen is aangenomen en spreekt de verdachte daarvan vrij.
    
    Verklaart dat het bewezenverklaarde strafbaar is en dat dit het hierboven vermelde strafbare feit oplevert.
    
    Verklaart de verdachte daarvoor strafbaar.
    
    Veroordeelt de verdachte tot een GEVANGENISSTRAF voor de duur van 10 MAANDEN.
    
    Bepaalt dat van deze gevangenisstraf een gedeelte, groot 5 MAANDEN, niet ten uitvoer zal worden gelegd, tenzij later anders mocht worden gelast.
    
    
      Stelt daarbij een proeftijd vast van twee jaren.
      Bepaalt dat de tenuitvoerlegging kan worden gelast indien:
      -	de veroordeelde zich voor het einde van de proeftijd aan een strafbaar feit schuldig maakt.
      -    de veroordeelde na te melden bijzondere voorwaarde niet naleeft:
      - dat de veroordeelde zich gedurende de proeftijd gedraagt naar de door of namens de Reclassering Nederland te geven aanwijzingen, zolang die reclasseringsinstelling dat nodig acht, met opdracht aan voornoemde instelling de veroordeelde bij de naleving van de voorwaarden hulp en steun te verlenen.
    
    
    Beveelt dat de tijd die de veroordeelde vóór de tenuitvoerlegging van deze uitspraak in verzekering en voorlopige hechtenis heeft doorgebracht, bij de uitvoering van de opgelegde gevangenisstraf geheel in mindering zal worden gebracht.
    
    Wijst de vordering van de benadeelde partij [aangeefster Y], domicilie kiezende te Utrecht, ten dele toe tot een bedrag van € 1.500,00 (zegge vijftienhonderd euro). 
    
    Veroordeelt de verdachte om dit bedrag tegen kwijting aan deze benadeelde partij te betalen, met dien verstande dat verdachte van deze verplichting zal zijn bevrijd indien en voor zover dit bedrag door (een) mededader(s) is betaald.
    
    Bepaalt dat de benadeelde partij niet-ontvankelijk is in de vordering voor wat betreft het overige gedeelte van de vordering en dat dit deel van de vordering slechts kan worden aangebracht bij de burgerlijke rechter.
    
    Legt aan de veroordeelde de verplichting op om aan de Staat ten behoeve van de benadeelde partij voornoemd te betalen € 1.500,00 (zegge vijftienhonderd euro) bij gebreke van volledige betaling en volledig verhaal te vervangen door hechtenis voor de duur van 30 dagen, met dien verstande dat de toepassing van de vervangende hechtenis de hiervoor opgelegde verplichting niet opheft.
    
    Indien en voor zover door de veroordeelde en/of (een) mededader(s) dit bedrag aan de Staat ten behoeve van de benadeelde partij is betaald, vervalt daarmee de verplichting van de veroordeelde om voormeld bedrag aan de benadeelde partij te betalen. Andersom vervalt de verplichting tot betaling aan de Staat indien en voor zover door de veroordeelde en/of (een) mededader(s) voormeld bedrag aan de benadeelde partij is betaald.
     
    
      Dit vonnis is gewezen door mrs. W. Foppen, M.P. Gerrits-Janssens en C.E.M. Nootenboom-Lock, bijgestaan door mr. S.L.D. Marx als griffier en uitgesproken op de openbare terechtzitting van deze rechtbank van 30 juli 2008.
      Mr. W. Foppen is buiten staat dit vonnis mede te ondertekenen.