ECLI:NL:RBZUT:2004:AR7908, Rechtbank Zutphen, 21-12-2004, 06/060266-04
Rechtbank Zutphen — Uitspraak 
Datum: 2004-12-21 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Strafrecht

Samenvatting: De rechtbank Zutphen heeft bij vonnis van 21 december 2004 de verdachte A.  veroordeeld tot een gevangenisstraf van 12 jaar wegens moord op zijn zwager.
        De rechtbank acht bewezen dat A. het slachtoffer met opzet en na kalm beraad en rustig overleg heeft gedood. Hij heeft met veel moeite een pistool en munitie gekocht, hij heeft herhaaldelijk te kennen gegeven dat hij het slachtoffer zou doden en hij heeft, toen hij op weg ging naar het slachtoffer, tegen een getuige verklaard dat hij het slachtoffer zou vermoorden als deze ook maar een verkeerde opmerking zou maken. Hoewel A. zich volgens de getuigen redelijk opstelde en een vreedzame oplossing van het conflict mogelijk leek, pakte hij plotseling zijn pistool en vuurde daarmee twee- of driemaal op het slachtoffer. 
        Het verweer van A. dat hij het slachtoffer alleen maar pijn wilde doen is niet aannemelijk geworden, gelet op de wijze van schieten en de plaats en de aard van de letsels van het slachtoffer.
        Bij de straftoemeting heeft de rechtbank rekening gehouden met het feit dat moord een van de ernstigste delicten is. Anderzijds heeft de rechtbank rekening gehouden met de rapportage van de psycholoog waaruit blijkt dat sprake is van ene persoonlijkheidsstoornis, waardoor het feit in licht verminderde mate aan A. valt toe te rekenen. Tevens heeft de rechtbank in haar oordeelsvorming betrokken dat het aannemelijk is dat de moord een reactie was op misdragingen van het slachtoffer jegens de zuster en moeder van A.
        Ten slotte heeft de rechtbank de wapens en de munitie onttrokken aan het verkeer.

RECHTBANK ZUTPHEN
      Meervoudige kamer voor strafzaken
    
    
    
      Parketnummer: 06/060266-04
      Uitspraak d.d.: 21 december 2004
      tegenspraak / oip
    
    
    VERKORT VONNIS
    
    in de zaak tegen:
    
    
      [verdachte],
      geboren te [geboorteplaats] op [geboortedatum],
      wonende te [adres],
      thans gedetineerd in het huis van bewaring  Ooyerhoekseweg te Zutphen.
    
    
    Onderzoek van de zaak
    
    Dit vonnis is gewezen naar aanleiding van het onderzoek op de terechtzitting van 7 december 2004.
    
    De tenlastelegging
    
    Nadat de tenlastelegging op de terechtzitting overeenkomstig artikel 314a van het Wetboek van Strafvordering is gewijzigd, is aan de verdachte ten laste gelegd dat:
    
    
      hij op 16 juni 2004 in de gemeente Zutphen opzettelijk en met voorbedachten
      rade [slachtoffer] van het leven heeft beroofd, immers heeft verdachte met dat
      opzet en na kalm beraad en rustig overleg, met een vuurwapen een aantal
      kogels/patronen afgevuurd op:
      - het hoofd en/of;
      - de rechterschouder en/of;
      - de linkerflank van [slachtoffer], tengevolge waarvan deze is overleden;
      art 289 Wetboek van Strafrecht.
    
    
    ALTHANS, dat
    
    
      hij op 16 juni 2004 in de gemeente Zutphen opzettelijk [slachtoffer] van het leven
      heeft beroofd, immers heeft verdachte met dat opzet met een vuurwapen een
      aantal kogels/patronen afgevuurd op:
      - het hoofd en/of;
      - de rechterschouder en/of;
      - de linkerflank van [slachtoffer], tengevolge waarvan deze is overleden;
      art 287 Wetboek van Strafrecht.
    
    
    Taal- en/of schrijffouten
    
    Voor zover in de tenlastelegging taal- en/of schrijffouten en/of kennelijke omissies voorkomen, zijn deze in de bewezenverklaring verbeterd. De verdachte is daardoor niet geschaad in de verdediging.
    
    Bewezenverklaring
    
    Naar het oordeel van de rechtbank is wettig en overtuigend bewezen dat de verdachte het ten laste gelegde heeft begaan, te weten dat: 
    
    
      hij op 16 juni 2004 in de gemeente Zutphen opzettelijk en met voorbedachten
      rade [slachtoffer] van het leven heeft beroofd, immers heeft verdachte met dat
      opzet en na kalm beraad en rustig overleg, met een vuurwapen een aantal
      kogels/patronen afgevuurd op:
      - het hoofd of de rechterschouder en;
      - de linkerflank van [slachtoffer], tengevolge waarvan deze is overleden.
    
    
    
      Bewijsoverweging
      Aangaande het bewezenverklaarde overweegt de rechtbank dat uit de bewijsmiddelen het volgende naar voren komt:
    
    
    
      Enkele dagen voor het delict heeft zich van verdachte een hevige woede meester gemaakt jegens zijn zwager [slachtoffer], niet alleen omdat deze zich wederom te buiten zou zijn gegaan aan het mishandelen van verdachtes zuster / [slachtoffer's] vrouw [naam 1], maar vooral omdat deze nu ook verdachtes moeder ernstig zou hebben beledigd en bedreigd met gebruik van een mes. 
      In deze periode heeft verdachte zich na veel moeite een pistool en munitie aangeschaft en voorts herhaaldelijk te kennen gegeven [slachtoffer] te zullen doden, zulks nadat hij eerder had opgemerkt dat eenieder die zijn moeder bedreigde, de doodstraf verdiende.
      Op weg naar de ontmoeting die moest leiden tot opheldering over het incident rond zijn moeder heeft verdachte tegen een neef verklaard, dat hij [slachtoffer] zou vermoorden indien deze ook maar één verkeerde opmerking zou maken. Omdat een (mogelijke) getuige van bedoeld incident de aan verdachte gemelde toedracht niet kon of wilde bevestigen en [slachtoffer] zich volgens de aanwezige neven van verdachte bovendien redelijk opstelde, leek bedoelde ontmoeting te kunnen leiden tot een vreedzame oplossing van het gerezen conflict.
      Tot verrassing van de omstanders pakte verdachte niettemin plotseling zijn tot dan toe verborgen pistool om daarmede twee of driemaal te vuren op de zich vlakbij bevindende en geheel weerloze [slachtoffer], volgens verdachte omdat deze hem uitdaagde met de Turkse woorden ‘Hodri meydan’.
    
    
    Anders dan de verdediging is de rechtbank van oordeel, dat dit schieten onder voormelde omstandigheden niet kan worden gezien als een impulshandeling, maar slechts als het alsnog uitvoeren van een aan subjectieve criteria gebonden voornemen.
    
    Hoewel verdachte ter terechtzitting voorts heeft benadrukt, dat hij [slachtoffer] niet wilde doden, maar slechts pijn wilde doen en blijvend letsel aan het onderlichaam wilde bezorgen, is de rechtbank voorts van oordeel, dat deze stelling niet aannemelijk is geworden en dat de bewijsmiddelen, waaronder met name die betreffende de wijze van schieten, alsmede de plaats en aard van de door [slachtoffer] bekomen letsels redelijkerwijs geen andere conclusie toelaten, dan dat verdachte zich tenminste willens en wetens heeft blootgesteld aan de aanmerkelijke kans dat hij door zijn handelen voor [slachtoffer] dodelijk letsel zou veroorzaken. 
    
    Vrijspraak van het meer of anders tenlastegelegde
    
    Wat meer of anders is ten laste gelegd dan hiervoor bewezen is verklaard, is naar het oordeel van de rechtbank niet bewezen. De verdachte behoort daarvan te worden vrijgesproken.
    
    Strafbaarheid van het bewezenverklaarde
    
    Het bewezene levert op het misdrijf: moord.
     
    Strafbaarheid van de verdachte
    
    
      Over verdachte is een psychologisch rapport gedateerd 14 september 2004 opgemaakt door drs. [deskundige]. Met de conclusie van dit rapport, te weten dat verdachte enigszins verminderd toerekeningsvatbaar te achten is, kan de rechtbank zich verenigen. Zij neemt deze conclusie over.
      Verdachte is strafbaar, nu overigens geen omstandigheid is gebleken of aannemelijk geworden die de strafbaarheid van verdachte uitsluit.
    
    
    Oplegging van straf en/of maatregel
    
    De rechtbank acht na te melden strafoplegging in overeenstemming met de aard en de ernst van het bewezenverklaarde en de omstandigheden waaronder dit is begaan, mede gelet op de persoon van verdachte, zoals van een en ander bij het onderzoek ter terechtzitting is gebleken.
    
    De rechtbank heeft bij de straftoemeting in het bijzonder in aanmerking genomen -en vindt daarin de redenen die tot de keuze van een onvoorwaardelijke vrijheidsstraf van na te melden duur leiden - dat het met voorbedachten rade van het leven beroven van een medemens een van de ernstigste delicten is, die het Wetboek van Strafrecht kent en dat een genoegzame strafrechtelijke reactie uit een oogpunt van vergelding slechts gevonden kan worden in een gevangenisstraf van zeer lange duur. Daarmee wordt tevens rekening gehouden met de ernstige schok die de rechtsorde is toegebracht en met het leed dat de dood van het slachtoffer voor diens nabestaanden heeft veroorzaakt.
    
    Anderzijds heeft de rechtbank bij de bepaling van de strafmaat rekening gehouden met de conclusie van het door de psycholoog drs. [deskundige] op 14 december 2004 uitgebrachte rapport, zakelijk inhoudende dat het gebeurde aan verdachte in licht verminderde mate valt toe te rekenen wegens een bij hem aanwezige persoonlijkheidsstoornis met narcistische en theatrale trekken. De rechtbank verenigt zich met deze conclusie en neemt deze over.
    
    Voorts acht de rechtbank aannemelijk dat verdachtes handelen, hoewel geenszins gerechtvaardigd of verontschuldigbaar, een reactie was op misdragingen van het slachtoffer jegens de zuster en de moeder van verdachte.
    
    In beslag genomen voorwerpen
    
    De na te melden in beslag genomen en nog niet teruggegeven voorwerpen, dienen te worden onttrokken aan het verkeer, nu deze bij gelegenheid van het onderzoek naar het door verdachte begane misdrijf werden aangetroffen en deze aan verdachte toebehorende voorwerpen hebben gediend tot het misdrijf of kunnen dienen tot het begaan of de voorbereiding van soortgelijke misdrijven en deze van zodanige aard zijn dat het ongecontroleerde bezit daarvan in strijd is met de wet c.q. het algemeen belang.
    
    Toepasselijke wettelijke voorschriften
    
    Deze beslissing is gegrond op de artikelen 10, 27, 36b, 36c, 36d en 289 van het Wetboek van Strafrecht.
    
    BESLISSING
    
    De rechtbank beslist als volgt.
    
    Verklaart, zoals hiervoor overwogen, bewezen dat verdachte het primair tenlastegelegde heeft begaan.
    
    Verklaart niet bewezen hetgeen verdachte meer of anders is ten laste gelegd dan hierboven is bewezen verklaard en spreekt verdachte daarvan vrij.
    
    Verklaart het bewezenverklaarde strafbaar, kwalificeert dit als hiervoor vermeld en verklaart verdachte strafbaar.
    
    Veroordeelt verdachte tot een gevangenisstraf voor de duur van 12 (twaalf) jaren.
    
    Beveelt, dat de tijd, door veroordeelde vóór de tenuitvoerlegging van deze uitspraak in verzekering en voorlopige hechtenis doorgebracht, bij de uitvoering van de opgelegde gevangenisstraf in mindering zal worden gebracht.
    
    
      Beveelt de onttrekking aan het verkeer van de in beslag genomen, nog niet teruggegeven voorwerpen, te weten:
      Pistool, Atmaca 2004 light 1442
      Pistool, Record FB 6 mm
      Pistool, Perfecta MO FBI8000
      Pistool, Brevete, incl. magazijn: houder met 3 patronen
      Munitie, Geko 6,35 mm
      Munitie, Twister 9mm
      Munitie , Sellier & Bellot 6 mm
    
    
    Aldus gewezen door mrs. Van Harreveld, voorzitter, De Bie en Schmitz, rechters, in tegenwoordigheid van mr. Segerink, griffier, en uitgesproken op de openbare terechtzitting van 21 december 2004.
    
    Mr. Schmitz is buiten staat dit vonnis mede te ondertekenen.