BIJVOEGSEL (zie pg. 1510): Schriftelijke antwoorden van de minister van Justitie op vragen, gesteld in de eerste termijn van de behandeling van de begroting van Justitie voor het jaar 2001 (27400 VI)
Staten-Generaal — Handelingen 
Datum: 2014-07-09 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Handeling 2000-2001, nr. 20 item 1569-1580

 
 
 

Handeling

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Vergadernummer
Datum vergadering

17-11-2000

Tweede Kamer der Staten-Generaal

2000-2001

nr. 20

08-11-2000

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 
 Er is geen inhoudsopgave aanwezig.
 
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in vergadering

BIJVOEGSEL (zie pg. 1510): Schriftelijke antwoorden van de minister van Justitie op vragen, gesteld in de eerste termijn van de behandeling van de begroting van Justitie voor het jaar 2001 (27400 VI)Pagina 1569-1580
Lijst van ingekomen stukken, met de door de voorzitter terzake gedane voorstellen (woensdag 8 november 2000)Pagina 1568-1568
Voortzetting van de behandeling van: - het wetsvoorstel Wijziging van enkele belastingwetten c.a. in verband met de tweede tranche van het ondernemerspakket 2001 (Wet ondernemerspakket 2001) (27209)Pagina 1541-1568
Voortzetting van de behandeling van: - het wetsvoorstel Vaststelling van de begroting van de uitgaven en de ontvangsten van het Ministerie van Justitie (VI) voor het jaar 2001 (27400 VI)Pagina 1510-1541
BIJVOEGSEL (zie pg. 1510): Schriftelijke antwoorden van de minister van Justitie op vragen, gesteld in de eerste termijn van de behandeling van de begroting van Justitie voor het jaar 2001 (27400 VI)Pagina 1580-1586
Regeling van werkzaamheden (woensdag 8 november 2000)Pagina 1494-1495
Presentie en opening (woensdag 8 november 2000)Pagina 1467-1467
Behandeling van: - het wetsvoorstel Vaststelling van de begroting van de uitgaven en de ontvangsten van het Ministerie van Landbouw, Natuurbeheer en Visserij (XIV) voor het jaar 2001 (27400 XIV); - het wetsvoorstel Vaststelling van de begroting van de uitgaven en de ontvangsten van het Diergezondheidsfonds voor het jaar 2001 (27400 F)Pagina 1467-1494
Voortzetting van de behandeling van: - begroting van het Ministerie van Landbouw, Natuurbeheer en Visserij (XIV) voor het jaar 2001 (27400 XIV); - begroting van het Diergezondheidsfonds voor het jaar 2001 (27400 F)Pagina 1499-1510
BIJVOEGSEL (zie pg. 1510): Schriftelijke antwoorden van de minister van Justitie op vragen, gesteld in de eerste termijn van de behandeling van de begroting van Justitie voor het jaar 2001 (27400 VI)Pagina 1569-1586
Debat naar aanleiding van een algemeen overleg van 7 november 2000 inzake sanctiebeleid SchipholPagina 1495-1499

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 65 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 

 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 Noot 1 (zie blz. 1510)
 
 
 BIJVOEGSEL
 
 
 
 Schriftelijke
antwoorden van de minister van Justitie op vragen, gesteld in de eerste termijn
van de behandeling van de begroting van Justitie voor het jaar 2001 (27 400-VI)
 
 
 
 
 CDA
 
 
 Vraag van het lid Van de Camp (CDA) en vraag van het lidDittrich (D66): Wat is de aanpak van de minister van het huiselijk geweld?
 
 Enkele sprekers hebben gevraagd naar de aanpak van het huislijk geweld.
De heer Van de Camp wil weten hoe ik aankijk tegen de taak van Justitie bij
huiselijk geweld, en dan niet alleen preventie, maar ook hulpverlening. Hij
wil ook een reactie op het Oostenrijks model, dat zich niet alleen richt op
daderaanpak, maar ook op slachtofferhulp. De heer Dittrich pleitte voor 34
regionale steunpunten voor huiselijk geweld. Hij vraagt of ik bereid ben bij
te dragen in de financiering van die punten.
 
 Mijn beleid heeft zich in het begin van deze kabinetsperiode in belangrijke
mate gericht op de stimulering en ondersteuning van activiteiten die in het
veld zijn ontplooid, en die zich vooral richten op een integrale aanpak. Daarnaast
zijn door Justitie in de afgelopen jaren veel initiatieven genomen die ons
moeten helpen de aanpak van huiselijk geweld te verbeteren. Zo zijn er onderzoeken
gestart of in voorbereiding over huiselijk geweld in allochtone gezinnen,
over stalking, over de relatie tussen geweld op straat en geweld in huiselijke
kring en over de wijze waarop politie en openbaar ministerie omgaan met aangifte
en vervolging van huiselijk geweld. Ook zal binnenkort een onderzoek starten
naar de wijze waarop in andere landen is voorzien in een regeling waarbij
niet het slachtoffer maar de pleger van huiselijk geweld het huis verlaat
en hoe dit in de praktijk werkt. Ik zal op grond van de informatie die het
onderzoek oplevert een standpunt innemen over de toegevoegde waarde van bijzondere
wetgeving op dit gebied.
 
 De inzet voor de aanpak van huiselijk geweld binnen mijn departement alleen
is echter niet voldoende gebleken. Daarom heb ik een knelpuntenanalyse laten
uitvoeren. Daaruit blijkt onder meer dat samenwerking met alle betrokken instanties
op centraal en decentraal niveau nodig is om daadwerkelijk resultaten te kunnen
bereiken. Om de aanpak van huiselijk geweld op interdepartementaal en decentraal
niveau te verbeteren, is inmiddels een interdepartementaal project van start
gegaan. Binnen dit project zullen activiteiten in gang worden gezet om, onder
meer, de door mijn ministerie geïnventariseerde knelpunten aan te pakken.
Bijzondere aandacht zal daarbij worden gegeven aan de samenwerking en communicatie
tussen alle bij de bestrijding van huiselijk geweld betrokken partijen. Het
is de bedoeling dat de rijksoverheid binnen het project, of dat nu preventie,
opsporing en vervolging of hulpverlening betreft, effectief samenwerkt in
de bestrijding en voorkoming van huiselijk geweld. Dat impliceert dus niet
alleen een grote betrokkenheid van mijn departement maar ook van dat van mijn
collega's van BZK, VWS, SZW en OCenW. Bovendien wil ik de provinciale en lokale
overheden bij het project betrekken, want centraal geïnitieerd beleid
op dit onderwerp moet vooral op decentraal niveau effectief zijn.
 
 Rond de jaarwisseling verwacht ik uw Kamer het plan van aanpak van het
project, dat op 1 oktober jl. is gestart, te kunnen toesturen. Daarin zal
onder meer een overzicht van concrete activiteiten worden opgenomen. Ik zeg
u toe dat de mogelijke instelling van advies- en meldpunten huiselijk geweld
daarbij ook aandacht zal krijgen. 
 
 
 Vraag van het lid Van de Camp (CDA): Kan de minister aangeven
wanneer het wetsontwerp Anonieme Aangifte kan worden verwacht? 
 
 
 Het bestrijden van geweld op straat is gebaat bij een grote aangifte-
en meldingsbereidheid door zowel slachtoffers als getuigen. Echter soms zijn
mensen niet in staat om aangiften of meldingen te doen. Daar kunnen verschillende
redenen voor zijn, bijvoorbeeld dat men bang is voor de negatieve gevolgen
die aangifte of melding zou kunnen hebben voor de eigen veiligheid.
 
 Onder verantwoordelijkheid van de interdepartementale werkgroep geweld
op straat zijn de mogelijkheden verkend om binnen de huidige wetgeving te
komen tot een breder gebruik van anonieme meldingen bij nader te bepalen delicten.
Hierover heb ik advies gevraagd aan de Raad van Hoofdcommissarissen en het
College van Procureurs Generaal. Binnenkort zal ik uw Kamer berichten over
mijn standpunt en over de acties die ik wil laten ondernemen.
 
 
 Vraag van het lid Van de Camp (CDA): Wanneer wordt de stammenstrijd
Justitie/VWS op het terrein van drugs (paddo's) beslecht?
 
 
 De ministers van VWS en van Justitie hebben elk een eigen bevoegdheid
op het terrein van de Opiumwet. Aan het feit dat zij bepaalde kwesties soms
vanuit die eigen bevoegdheid zullen beoordelen, zou ik niet de kwalificatie
«stammenstrijd» willen verbinden. Justitie en VWS werken op het
terrein van het drugsbeleid nauw samen.
 
 Met betrekking tot paddo's kan ik u het volgende zeggen. In de loop van
november 2000 zal de Werkgroep Smart Shops II haar advies uitbrengen. Daarin
zal ook worden ingegaan op de problematiek van deze paddo's. Na ontvangst
en beoordeling van dat rapport zullen de betrokken departementen – VWS
en Justitie – een standpunt inzake deze hallucinogene paddestoelen innemen.
 
 In het antwoord op uw schriftelijke vragen heb ik reeds aangegeven dat
de positie van hallucinogene paddestoelen door de uitspraak in appèl
in de zaak «Kerkdriel» is verduidelijkt. In het licht van die
uitspraak – en ook tegen de achtergrond van het geringe gezondheidsrisico –
heeft het Openbaar Ministerie besloten om aan «paddo zaken» een
lage vervolgingsprioriteit te geven.
 
 
 Vraag van het lid Van de Camp (CDA): Is er tijdens het overleg
van de Minister-President met President Clinton gesproken over bevoegdheden
voor de Drug Enforcement Agency (DEA) in Nederland? En zo ja, hoe verhouden
die bevoegdheden zich met de Wet bijzondere opsporingsbevoegdheden?
 
 
 In het overleg tussen minister-president Kok en president Clinton is niet
gesproken over de DEA en dus ook niet over de bevoegdheden van de DEA in Nederland.
Met betrekking tot de mogelijkheden om in Nederland op te treden, gelden voor
de DEA dezelfde uitgangspunten als voor andere buitenlandse opsporingsinstanties.
Buitenlandse instanties zijn niet bevoegd zelfstandig opsporingshandelingen
te verrichten op Nederlands grondgebied. Hierop bestaat alleen een uitzondering
indien een verdrag of overeenkomst daarin expliciet voorziet. Daarvan is geen
sprake in de relatie met de VS.
 
 Opsporings- of vervolgingshandelingen in Nederland ten behoeve van het
buitenland vinden plaats op basis van een rechtshulpverzoek en steeds onder
leiding van de Nederlandse officier van justitie.
 
 Deze uitvoering is gebonden aan Nederlandse wet- en regelgeving. Er kunnen
op Nederlands grondgebied ten behoeve van het buitenland dus geen activiteiten
worden verricht die naar Nederlands recht niet zijn toegestaan.
 
 
 Vraag van het lid Van de Camp (CDA): Hoe luiden de gevallen
inzake de witte illegalen d.d. 7 november 2000?
 
 
 Er zijn 7604 aanvragen op grond van de tijdelijke regeling witte illegalen
ingediend. Hiervan zijn 600 aanvragen te laat ingediend waarvan er inmiddels
500 zijn afgewezen.
 
 Thans zijn 4708 aanvragen in eerste aanleg afgewezen. In ongeveer 3700
gevallen is thans tegen deze beslissing een bezwaarschrift ingediend.
 
 In ongeveer 2000 zaken is een verblijfsvergunning verleend op grond van
de tijdelijke regeling witte illegalen. 
 
 
 Vraag van het lid Van de Camp (CDA): Kan de staatssecretaris
inzage geven naar de kosten van administratieve uitzetting ten opzichte van
daadwerkelijke uitzetting?
 
 
 De heer Van de Camp heeft gevraagd naar de kosten van de administratieve
uitzetting ten opzichte van daadwerkelijke uitzetting.
 
 Deze kosten kunnen niet gespecificeerd worden. Zij worden bepaald in het
individuele geval. De met een uitzetting gemoeide kosten worden daarbij niet
afzonderlijk geadministreerd. De heer Van de Camp kan er overigens van uitgaan
dat de kosten van een administratieve uitzetting vele malen lager zijn dan
die van een gedwongen verwijdering.
 
 
 Vraag van het lid Van de Camp (CDA): Aan de staatssecretaris
wordt gevraagd of door de achterstanden bij de behandeling van reguliere aanvragen
(zoals weergegeven in de beantwoording van de schriftelijke vragen naar aanleiding
van de begroting) er een groot aantal vreemdelingen na drie jaar automatisch
een Vergunning tot Verblijf (VTV) krijgen op basis van het driejarenbeleid.
 
 
 U heeft mij gevraagd of door de achterstanden bij de behandeling van reguliere
aanvragen (zoals weergegeven in de beantwoording van de schriftelijke vragen
naar aanleiding van de begroting) er een groot aantal vreemdelingen na drie
jaar automatisch een Vergunning tot Verblijf (VTV) krijgen op basis van het
driejarenbeleid. Dat is niet juist.
 
 Een vreemdeling die langdurig in onzekerheid verkeert omtrent de uitkomst
van zijn toelatingsprocedure kan onder bepaalde omstandigheden in aanmerking
komen voor een verblijfsvergunning op grond van het zogeheten driejarenbeleid.
Naast het tijdsverloop zijn er een tweetal elementen die een belangrijke rol
spelen bij het al dan niet verlenen van een vergunning tot verblijf op basis
van dit beleid.
 
 Het eerste heeft betrekking op de vraag of aan het ingediende bezwaar-
of beroepschrift schorsende werking verbonden is en daarmee bepaalde perioden
niet meetellen bij de bepaling van het tijdsverloop. Het tweede houdt in dat
een beroep op het driejaren beleid zal worden afgewezen bij het bestaan van
zogenaamde contra-indicaties. 
 
 Het aantal de zaken waarin mogelijk een VTV op basis van het driejarenbeleid
verleend zou kunnen worden is derhalve beduidend lager dan de in vraag genoemde
achterstanden.
 
 
 Vraag van het lid Van de Camp (CDA): Is de minister in staat
de eenheid van wetgeving te bewaken nu VROM en V&W hun gang gaan met hun
sectorwetten?
 
 
 De heer Van de Camp maakt zich zorgen over de eenheid van de wetgeving
en dan vooral of ik er nog wel in slaag die goed te bewaken. Zowel de regering
als de Kamers hebben de taak de eenheid van de wetgeving te bewaken.
 
 Binnen het kabinet ben ik de eerstverantwoordelijke voor de wetgevingskwaliteit.
Vanuit die verantwoordelijkheid zie ik het streven naar harmonisatie als een
van de belangrijkste uitdagingen op het terrein van het wetgevingskwaliteitsbeleid.
Natuurlijk moeten we niet harmoniseren om het harmoniseren. Waar dat nodig
en mogelijk is, moet de wetgever kiezen voor eenheid in begrippen, opzet en
systematiek van de wetgeving. De toegankelijkheid en duidelijkheid van de
wetten zijn daarmee gediend. Bovendien is er vanuit een oogpunt van wetgevingseconomie
winst te boeken: waar vroeger een onderwerp op verschillende terreinen op
uiteenlopende manier werd geregeld, gebeurt dat nu in veel gevallen op één
plaats of op één manier. Aan die eenheid wordt voortdurend door
het kabinet gewerkt en met succes. Bij de wetgevingstoets door Justitie is
harmonisatie een belangrijk element, zoals ook blijkt uit de nota wetgevingskwaliteitsbeleid,
die ik u enkele weken geleden heb toegestuurd. Daarnaast hebben de Aanwijzingen
voor de regelgeving, checklists voor wetgevingsjuristen en verschillende wetgevingsnota's
onmiskenbaar een harmoniserend effect. Denk maar aan de nota over experimenteerbepalingen
en de versnelde implementatie van Europese regelgeving.
 
 Meer eenheid in de wetgeving wordt ook bereikt door concrete wetten en
wetsvoorstellen. Twee voorbeelden daarvan wil ik hier slechts noemen.
 
 In de eerste plaats de belangrijke winst die er met de Algemene wet bestuursrecht
is geboekt, bij voorbeeld op het terrein van de rechtsbescherming en de subsidies.
 Die wet wordt verder uitgebouwd om verdere harmonisatie te
bereiken.
 
 Ik wijs ook op het wetsvoorstel voor een rijksprojectenprocedure in de
Wet op de Ruimtelijke Ordening. Dat wetsvoorstel beoogt juist om bijzondere
projectwetten te voorkomen. Het biedt daarmee net als de AWB een sectoroverstijgend
kader.
 
 Harmonisatie is kortom een lastige klus, maar het kabinet heeft zeker
vorderingen gemaakt. De vraag van de heer Van de Camp beantwoord ik derhalve
positief.
 
 
 
 PvdA
 
 
 Vraag van het lid Kalsbeek (PvdA): Wordt het niet eens de hoogste
tijd dat er een oplossing komt voor al die mensen die in de war zijn en waarvoor
de politie in crisissituaties maar moet zorgen dat zo iemand onder de pannen
komt? Er moet dringend overleg zijn tussen de minister van Justitie en zijn
collega's van VWS en GSB om spijkers met koppen te slaan. Een plan van aanpak
dient er aan het begin van 2001 te zijn, naar de mening van de PvdA-fractie.
 
 Zoals gemeld in de voortgangsrapportage van het Integraal Veiligheidprogramma
doen de Inspectie Politie en de Inspectie voor de Gezondheidszorg onderzoek
naar de opvang en zorg van personen die door hun gedrag in aanraking komen
met de politie en soms van zorg verstoken blijven. Het eerste deel van dit
onderzoek – «Mensen zonder zorg» – is in juli van
dit jaar aan de Kamer gezonden. Het tweede deel, dat naar verwachting eind
dit jaar wordt afgerond, beschrijft de dagelijkse politiepraktijk rond de
opvang van en zorg voor mensen in acute psychische nood. Na afronding van
het tweede deel van dit onderzoek zal het kabinet een reactie op het totale
onderzoek «Mensen zonder zorg» naar uw Kamer sturen. Ik stel me
hierbij voor dat een plan van aanpak deel uit maakt van deze reactie.
 
 Vraag van het lid Kalsbeek (PvdA): De Ama's is een kwetsbare
groep die tot 18 jaar begeleiding krijgt, daarna niet meer. Ama's hebben na
hun 18e jaar ook nog behoefte aan hulp, met name bij arbeidstoegeleiding.
Aan de staatssecretaris wordt gevraagd om een reactie. 
 
 Op 29 mei 2000 is de nota van 24 maart 2000, waarin het nieuwe beleid
ten aanzien van alleenstaande minderjarige asielzoekers (ama's) is neergelegd,
met de Tweede Kamer besproken. Aan de uitwerking van dit nieuwe beleid wordt
thans hard gewerkt. Eén van de uit te werken onderdelen betreft de
begeleiding van de (ex) ama's van 18 jaar en ouder. Over de inhoud van de
uitwerking en de voortgang van de implementatie van het nieuwe beleid zal
de Tweede Kamer dit najaar worden geïnformeerd.
 
 Vraag van het lid Kalsbeek (PvdA): Kan de minister geld reserveren
voor de aanleg van een park van 2 hectare op de plek van de gevangenis Noord-Singel
in Amsterdam?
 
 De betrokkenheid van de minister van Justitie in deze betreft niet zozeer
de aanleg van een wijkpark, alswel de mogelijke verplaatsing van de Penitentiaire
Inrichting Noordsingel die thans op de beoogde locatie is gevestigd. Over
deze problematiek heeft op 1 november jongstleden overleg plaatsgevonden met
de gemeente Rotterdam. De gemeente heeft daarbij de dringende noodzaak benadrukt
in de deelgemeente Noord meer groenvoorzieningen te realiseren. Dezerzijds
is in dat overleg aangegeven dat die wens vanzelfsprekend wordt gerespecteerd,
maar dat verplaatsing van de P.I. Noordsingel alleen onder twee strikte voorwaarden
kan plaatsvinden. De eerste voorwaarde is dat de verhuizing financieel haalbaar
moet zijn, de tweede voorwaarde dat over de eventuele nieuwe locatie open
overleg dient te worden gevoerd. Er is een werkgroep ingesteld met vertegenwoordigers
van de gemeente Rotterdam, de Rijksgebouwendienst en Justitie, die als opdracht
heeft te onderzoeken of verplaatsing van de P.I. Noordsingel ten behoeve van
het aanleggen van een wijkpark onder de genoemde voorwaarden haalbaar is.
Deze werkgroep zal uiterlijk 1 april 2001 rapporteren. Zodra over de toekomst
van de PI Noordsingel een beslissing is genomen, zal ik uw Kamer daarover
informeren.
 
 Vraag van het lid Santi (PvdA) en vraag van het lidDittrich (D66): Hoe staat de minister tegenover het afgeven van een voorwaardelijke
toevoeging zonder draagkrachttoets met daarbij de voorwaarde dat wanneer de
dader de schade betaalt, inclusief de kosten van rechtsbijstand, de toevoeging
achteraf wordt ingetrokken?
 
 en
 
 Hoe staat de minister tegenover een vergoeding van de rechtsbijstandskosten
aan het slachtoffer door het OM, als het slachtoffer zich door een fout van
het OM niet heeft kunnen voegen in het strafproces, maar naar de civiele rechter
moest gaan?
 
 
 In mijn brief van 30 oktober jl., waarin ik reageerde op de motie De Graaf
c.s., heb ik aangegeven mij te kunnen voorstellen dat aan slachtoffers een
voorwaardelijke toevoeging wordt afgegeven waarbij aan hen geen eigen bijdrage
wordt opgelegd. Daardoor zijn zij in staat om kosteloos een schadevergoedingsactie
bij de burgerlijke rechter in te dienen. Het voorstel om een toevoeging voorwaardelijk
af te geven houdt in dat de kosten van rechtsbijstand waar mogelijk op de
dader zullen moeten worden verhaald, zoals dat in de huidige situatie ook
reeds gebruik is. Het voorstel van het lid Santi komt naar mijn mening geheel
overeen met mijn bedoeling. Ik breng overigens in herinnering dat ik in mijn
brief heb aangegeven de financiële gevolgen nog niet te kunnen overzien.
De gevolgen zijn ook niet binnen mijn begroting voorzien. Ik laat de financiële
gevolgen zo spoedig mogelijk onderzoeken. In het voorjaar van 2001 zal ik
u over de uitkomsten nader informeren en voorstellen doen ter dekking van
de kosten.
 
 De heer Dittrich stelt voor om slachtoffers die tengevolge van een fout
van het Openbaar Ministerie zich niet hebben kunnen voegen in het strafproces
een forfaitaire vergoeding te geven met het oog op het indienen van hun claim
bij de civiele rechter. Ik vind dit een sympathieke gedachte. Het Openbaar
Ministerie bestudeert op dit moment een dergelijke voorstel. Ik wacht dat
voorstel af.
 
 
 Vragen van het lid Santi (PvdA): Aan de minister wordt gevraagd
te komen met een notitie over een wetgevingsprogramma civielrechtelijke wetgeving.
 
 
 
 Aan de minister wordt gevraagd op korte termijn te komen met een notitie
waarin wordt aangegeven welke civiele onderwerpen wel kunnen worden afgewerkt,
welke niet en wat daarvan de reden is.
 
 
 De heer Santi heeft aandacht gevraagd voor de civielrechtelijke wetgeving.
Hij heeft gewezen op een aantal grote projecten die aan de Kamer zijn voorgelegd
of nog zullen worden voorgelegd. Het lijkt mij overigens een goed idee om
met de Kamer van gedachten te wisselen over het wetgevingsprogramma op het
brede terrein van het privaatrecht. Wij kunnen dan ook bekijken welke onderwerpen
nog in deze kabinetsperiode kunnen worden behandeld. Het wetgevingsprogramma
op dit terrein is omvangrijk. Ik noem enige belangrijke onderwerpen.
 
 Ik wijs op de herziening van het burgerlijk procesrecht. Ik hoop dat wij
nog dit najaar het wetsvoorstel mondeling kunnen behandelen.
 
 Ik noem op het gebied van corporate governance de wetsvoorstellen over
beschermingsconstructies, openbaarheid van inkomens en de toepassing van internationale
jaarrekeningstandaarden. Verder op dit terrein de familiestichting en de personenvennootschap.
 
 Op het gebied van het personen- en familierecht werken we, naast de wetsvoorstellen
over de openstelling van het huwelijk, aan wetsvoorstellen over het huwelijksvermogensrecht.
 
 Op het gebied van het faillissementsrecht liggen er nu drie voorstellen
bij uw Kamer en we kijken of er nog andere verbeteringen nodig zijn.
 
 Het terrein van het auteursrecht wordt vooral beïnvloed door de nieuwe
technologieën. Een wetsontwerp over het auteursrecht in de informatiemaatschappij
is in voorbereiding. Hetzelfde geldt voor wetsontwerpen over de digitale handtekening
en electronic commerce. Ik hoop dat we volgend jaar het nieuwe erfrecht en
schenkingsrecht in het Staatsblad hebben. Een heel nieuw verzekeringsrecht
ligt al bij uw Kamer. Het programma op het gebied van het internationaal privaatrecht
is omvangrijk: conflictenrecht pensioenverevening, afstamming, onrechtmatige
daad, goederenrecht, adoptie, geregistreerd partnerschap en huwelijk. Sommige
liggen in de Kamer en andere hoop ik binnenkort in te dienen. Op het gebied
van het consumentenrecht gaat het om wetsontwerpen over verkoop op afstand,
koop onroerend goed, vergelijkende reclame, garanties bij koop, te late betaling
bij handelstransacties. Een wetsontwerp over het concurrentiebeding is in
voorbereiding en een wetsontwerp voor arbeidsovereenkomsten voor bepaalde
tijd.
 
 
 
 GroenLinks
 
 
 Vraag van het lid Halsema (GroenLinks): Aan de minister wordt
gevraagd te reageren op het artikel van Ido Weyers in de Volkskrant van 2
oktober.
 
 Een dezer dagen ontvangt de Kamer mijn antwoord op de vragen die mw. Arib
eerder stelde naar aanleiding van het artikel van de heer Weyers in de Volkskrant.
Daarin heb ik het niet-strafrechtelijke karakter van Stop toegelicht.
 
 Vraag van het lid Halsema (GroenLinks): De minister wordt verzocht
een evaluatie uit te voeren van de financieringsproblematiek bij de afgesloten
convenanten tussen DJI, Raad voor de Kinderbescherming, gezinsvoogdij en de
Stichting reclassering. De minister wordt verzocht vervolgens de Kamer op
de hoogte te stellen.
 
 Op 19 oktober j.l. is mij het convenant aangeboden, dat is afgesloten
tussen de Justitiële Jeugdinrichtingen, de Raad voor de Kinderbescherming,
de gezinsvoogdijinstellingen/jeugdreclassering en de Stichting Reclassering
Nederland met betrekking tot nazorg na detentie aan jeugdige delinquenten.
 
 De financiering van de nazorg vindt plaats uit de reguliere budgetten
van de verschillende partners en levert momenteel geen problemen op.
 
 De implementatie van de werkafspraken, zoals deze zijn neergelegd in het
convenant, wordt gevolgd door het landelijk platform jeugdreclassering, alwaar
eventuele knelpunten besproken worden. Over een jaar zal evaluatie van het
convenant plaats vinden, waarbij ook eventuele financiële knelpunten
aan de orde kunnen komen. Tezijnertijd zal ik de Kamer van de resultaten op
de hoogte stellen. 
 
 
 Vraag van het lid Halsema (GroenLinks): Verzoek tot versterking
van de sociale infrastructuur in wijken en steden door voorzieningen te treffen
met behulp van niet gebruikt geld van het terugkeerbeleid.
 
 
 Door de fractie van GroenLinks wordt een relatie gelegd tussen het terugkeerbeleid
en de druk op kwetsbare wijken en gebieden. Het verzoek om niet gebruikt geld
van het terugkeerbeleid in te zetten om de sociale infrastructuur in die kwetsbare
wijken en gebieden te versterken kan ik niet honoreren vanwege het simpele
feit dat het geld volledig wordt gebruikt wordt voor het beoogde doel, namelijk
de effectuering van de terugkeer van vreemdelingen. In totaal is hiervoor
circa 39 miljoen gulden beschikbaar bij de Immigratie en Naturalisatie Dienst
en de Internationale Organisatie voor Migratie.
 
 
 Vraag van het lid Halsema (GroenLinks): Aan de minister wordt
gevraagd om de sobere «Wallagecellen» op te heffen nu er vermindering
is van het cellentekort.
 
 
 De discussie over de wenselijkheid van de zgn. «Wallagecellen»
staat naar mijn mening los van de capaciteitssituatie in het gevangeniswezen.
 
 Wallagecellen zijn in 1994 in het kader van het Grote Stedenbeleid, met
brede steun in de Tweede Kamer, in het leven geroepen met het doel het leefklimaat
in een aantal grote steden veiliger te maken. In het kader hiervan werd het
OM de mogelijkheid geboden personen die stelselmatig overlast veroorzaken
rechtstreeks in een Wallagecel te kunnen plaatsen («lik-op-stuk»).
Deze overlastgevers zijn altijd de doelgroep geweest van de Wallagecellen
respectievelijk het sobere regime. Hiertoe behoren naar verhouding veel verslaafde
delinquenten.
 
 Het sobere regime is indertijd ontwikkeld om kort verblijvende gedetineerden,
met beperkte begeleiding en (dus) tegen lage kosten in te sluiten. Dit neemt
echter niet weg dat ook in het sober regime voldaan wordt aan alle wettelijke
eisen die de Penitentiaire Beginselenwet stelt ten aanzien van de uitvoering
van activiteiten.
 
 Op een totaal van circa 1100 cellen sober regime zou omzetting van deze cellen naar een standaardregime f 7,5 mln. extra kosten met
zich meebrengen.
 
 
 Vraag van het lid Halsema (GroenLinks): Wat is de stand van
zaken m.b.t de Nationale mensenrechtencommissie?
 
 
 Het is juist dat Nederland geen nationale mensenrechtencommissie, zoals
bedoeld in de aanbevelingen van de Raad van Europa en de Verenigde Naties,
kent. Dit wil echter niet zeggen dat de functies die een nationale mensenrechtencommissie
zou kunnen vervullen in Nederland niet worden vervuld. Reeds lang geleden
is in Nederland erkend dat het instellen van onafhankelijke instanties, die
zich bezig houden met specifieke aspecten van de bescherming van de rechten
van de mens, van grote waarde kan zijn. Ik denk daarbij aan de Nationale Ombudsman,
die onder andere op het gebied van de toetsing van politieoptreden een belangrijke
mensenrechtenfunctie vervult. Ik denk ook aan de Commissie Gelijke Behandeling,
die van groot belang is voor de bevordering van gelijkheid in de Nederlandse
samenleving. En ik denk aan de Registratiekamer: de bewaker van de privacy
van de Nederlandse burger. Op het gebied van het buitenlands beleid bestaat
de Adviesraad Internationale Aangelegenheden, die een mensenrechtencommissie
kent.
 
 Al deze instanties vervullen belangrijke taken op het gebied van de toetsing
van binnen- en buitenlands beleid aan grondwettelijk en internationaal vastgelegde
mensenrechten. Bij de totstandkoming van wet- en regelgeving wordt door mijn
ministerie en door de andere departmenten getoetst of de voorgenomen regeling
verenigbaar is met mensenrechtennormen. Ook bij de Raad van State en in het
parlement wordt hier veel aandacht aan besteed.
 
 
 Vraag van het lid Halsema (GroenLinks): Mevrouw Halsema verzoekt
de regering een notitie voor te bereiden met daarin een visie op arbeidsmigratie.
 
 
 Mevrouw Halsema heeft de regering verzocht een notitie voor te bereiden
met daarin een visie op arbeidsmigratie. Zij heeft daarbij verwezen naar uitspraken
van oud-minister Chevenement van Frankrijk, gedaan tijdens de informele JBZ-Raad
van 29 juli jl. in Marseille. Net als voor de Franse regering is arbeidsmigratie
ook voor de Nederlandse regering een onderwerp dat nadere aandacht behoeft.
Dit onderwerp zal, wat mij betreft, de komende tijd interdepartementaal moeten
worden bekeken. Daarbij zouden in elk geval thema's als krapte op de arbeidsmarkt,
de bestrijding van de werkloosheid en de verhouding met het gezinsherenigings-
en terugkeerbeleid aan de orde moeten komen. Ik wil die discussie eerst afwachten.
 
 
 Vraag van het lid Halsema (GroenLinks): Mevrouw Halsema vraagt
hoe het staat met de ondertekening van de Internationale Conventie voor de
bescherming van de rechten van alle arbeidsmigranten en hun families.
 
 
 Bij de vraag of ondertekening van deze Conventie kan plaatsvinden is,
net als bij andere verdragen, onderzocht of en zo ja welke gevolgen ondertekening
kan hebben voor de nationale wetgeving en het gevoerde beleid terzake.
 
 De bedoelde Conventie heeft vergaande consequenties voor het Nederlandse
beleid en de wetgeving. Met name denk ik hierbij aan de Koppelingswet, nu
de Conventie rechten geeft aan zowel legale als illegale arbeidsmigranten
met betrekking tot onder andere salariëring, werkomstandigheden en sociale
zekerheidsvoorzieningen. Ondertekening van deze Conventie zou daarmee indruisen
tegen hetgeen bepaald is in de Koppelingswet en het staande beleid. Met het
oog hierop is ondertekening, laat staan ratificatie, van deze Conventie door
de Nederlandse regering niet wenselijk.
 
 Verder wil ik er in dit verband op wijzen dat voor inwerkingtreding van
deze Conventie twintig ratificaties noodzakelijk zijn. Tot op heden hebben
slechts 12 staten deze Conventie ondertekend. Het betreft hierbij evenwel
staten die geen ontvangende landen zijn van arbeidsmigranten. Ik noem in dit
verband onder andere, Kaapverdische Eilanden, Colombia, Chili, Egypte, Mexico,
Marokko, Filippijnen, Seychellen en Sri Lanka. 
 
 
 
 VVD
 
 
 Vraag van het lid Nicolaï (VVD): Doet de nota wetgevingskwaliteitsbeleid
voldoende recht aan de motie Nicolaï, waarin de regering wordt opgeroepen
om de taak van de Minister van Justitie bij de wetgevingskwaliteit te versterken?
 
 Een paar weken geleden heb ik u de nota wetgevingskwaliteitsbeleid toegestuurd.
Deze nota geeft uitvoering aan de motie die heer Nicolaï bij de vorige
begrotingsbehandeling heeft ingediend. De motie Nicolaï riep op tot versterking
van mijn positie ten aanzien van de wetgevingskwaliteit. De heer Nicolaï
vraagt nu of de nota wetgevingskwaliteitsbeleid zijn motie voldoende recht
doet. De nota bevat verschillende manieren waarop de rol van Justitie wordt
versterkt. Ik noem er een paar. De invoering van de zogenoemde quick scan
leidt tot vroegtijdige beoordeling van wetgevingsvoornemens. Daarnaast wordt
het mogelijk om op voornemens tot regelgeving een kosten/baten-analyse los
te laten. Justitie is daar telkens bij betrokken. De Kamer heeft er bij verschillende
aangelegenheden op aangedrongen om de wetgevingstoets vroeger in het proces
te plaatsen en te versterken. Deze nota bevat het besluit daartoe. De toetsing
door Justitie is een versterking van haar rol.
 
 Het gaat echter om meer. Het Wetgevingskwaliteitsbeleid moet ook breed
in de rijksdienst gedragen worden. De nota heeft die steun in het kabinet
en de departementen juist omdat Justitie ook faciliteert en stimuleert. Naar
mijn oordeel bevat de nota wetgevingskwaliteitsbeleid dan ook een goede mix
van meer dwingende elementen en ondersteuning van de departementen.
 
 
 Vraag van het lid Nicolaï (VVD): De minister wordt gevraagd
te reageren op de recidivecijfers bij straatgeweld; het beeld is niet glashelder.
Recidiveert 85%? Wat zijn de juiste cijfers?
 
 
 Het cijfer van 85% recidive onder plegers van geweldsmisdrijven op straat
dat de heer Nicolai noemt, is mij niet bekend. Uit het rapport «Geweld:
gemeld en geteld» uit 1999, dat ik eerder aan de Kamer heb doen toekomen,
komt juist een veel lager cijfer naar voren. Van al degenen
die in 1998 met de politie in aanraking kwamen voor een geweldsdelict, had
de helft in de drie voorgaande jaren geen enkel politiecontact gehad.
 
 Het WODC ontwikkelt thans een systematische Recidivemonitor. Hiermee zal
het de komende jaren mogelijk worden om de recidive van verschillende groepen
delictplegers nauwkeurig vast te stellen. Dat wil zeggen, de mate waarin men
opnieuw met justitie in aanraking komt. De groep plegers van geweld op straat
zal hierin worden meegenomen.
 
 Van belang is in dit verband dat van alle delicten die er in ons land
worden gepleegd, een onevenredig groot aandeel op het conto is te schrijven
van een relatief kleine subgroep. Dit is de harde kern. Vaak wordt gesproken
over zo'n 20% van de delinquenten, die zo'n 80% van alle misdrijven op zijn
geweten heeft. De regering streeft er nadrukkelijk naar om de effectiviteit
van het strafrechtelijk optreden te verhogen. Gewerkt wordt aan strafmodaliteiten
en interventies die met name de recidive onder de harde kern van delictplegers
kunnen terugbrengen. Een voorbeeld is de Individuele Traject Benadering van
jeugdige veelplegers (ITB).
 
 
 Vraag van het lid Vos (VVD) en vraag van het lidVan der
Staaij (SGP): De stelling is dat de jurisdictie op de helling gaat door
Internet. Wat is nog de waarde van bijvoorbeeld kinderpornoregels als alles
grenzeloos via Internet uit het buitenland kan worden verkregen?
 
 
 De heer Van der Staaij vroeg wanneer zijn eerder dit jaar aangenomen motie
over virtuele kinderporno zal worden uitgevoerd. De heer Vos bracht naar voren
dat de kinderpornoregels via internet alles uit het buitenland kan worden
verkregen.
 
 Over dit onderwerp vindt thans overleg plaats in het kader van het Verdrag
over Cybercrime van de Raad van Europa. De bedoeling is dat dit overleg eind
van dit jaar wordt afgerond. Het ziet ernaar uit dat de bestrijding van kinderporno,
daaronder begrepen de virtuele kinderporno daarin zal worden opgenomen. Dat
betekent dat de Staten die dat Verdrag bekrachtigen, verplicht zijn dit in
hun wetgeving strafbaar te stellen. Het lijkt me goed even op dit verdrag
te wachten, zodat we dit strafbaar kunnen stellen in overeenstemming met de
internationaal overeengekomen normen.
 
 
 
 SP
 
 
 Vraag van het lid De Wit (SP): Kan de minister een toelichting
geven op de stand van zaken t.a.v. het opheffen van de gebreken in het duidelijk
en verplicht registreren van nevenfuncties van rechters?
 
 en vindt de minister dat openbaarheid ook toegankelijkheid inhoudt bij
de registratie van nevenfuncties van rechters?
 
 en worden de HR, de RvSt en de Centrale Raad van Beroep ook opgenomen
in het traject van het registreren van nevenfuncties van rechters?
 
 
 In mijn brief bij het rapport nevenfuncties zittende magistratuur van
het WODC heb ik aangegeven dat de registratie van nevenfuncties van rechters
moet worden verbeterd. De verplichting tot registratie hoeft niet meer wettelijk
te worden geregeld. Dit is reeds vastgelegd in art. 44, tweede en derde lid
van de Wet rechtspositie rechterlijke ambtenaren. Het gaat nu om de uitvoering
van de wet.
 
 Uit het rapport van het WODC blijkt dat tot nu toe registratie van nevenfuncties
niet eenduidig plaatsvindt. Daarom ga ik in overleg met de rechtsprekende
macht een formulier opstellen dat in een algemene maatregel van bestuur zal
worden opgenomen. Dan is eenduidige registratie verzekerd. Voorts zal het
resultaat van de invulling van deze formulieren op internet worden gepubliceerd.
Het register is dus maximaal openbaar.
 
 Inmiddels wordt door het project BISTRO, een onderdeel van het project
versterking rechterlijke organisatie, gewerkt aan publicatie van het register
nevenfuncties op internet.
 
 Daarnaast wil ik met de rechtsprekende macht afspreken dat er een algemene
gedragscode wordt opgesteld. Daaronder valt ook de wijze hoe inhoudelijk bezien
met nevenfuncties wordt omgegaan. Ik ga er van uit dat dit bijdraagt aan de
algemene bewustwording binnen de rechtsprekende macht van dit vraagstuk. 
 
 De Hoge Raad, de Raad van State en de Centrale Raad van Beroep worden
uiteraard ook bij dit traject betrokken.
 
 
 Vraag van het lid De Wit (SP): Hoe ver is de minister met het
overleg met de Orde van Advocaten aangaande de betaling van advocaten uit
onrechtmatig verkregen gelden van zijn cliënt?
 
 en
 
 Wat vindt de minister van de ideeën van de Deken van de Orde van
Advocaten om advocaten te betalen uit de opbrengsten van de Pluk-ze wetgeving?
 
 
 In mijn antwoord op de vragen die de heer De Wit over dit onderwerp heeft
gesteld heb ik uiteengezet met de Orde van Advocaten te willen overleggen
over mogelijke aanpassingen van het bestaande instrumentarium om betrokkenheid
van advocaten bij witwassen van crimineel geld te voorkomen. Ik ben nog doende
met de instelling van een werkgroep daarvoor. De interessante ideeën
die de heer De Wit noemt (een toevoeging als sprake is van crimineel geld;
het opzetten van een fonds uit de Pluk-ze-wetgeving) kunnen naar mijn mening
aan de orde komen als blijkt dat het bestaande instrumentarium niet meer toereikend
is en nieuwe maatregelen gewenst zijn. Ik wil dat pas beoordelen als de werkgroep
de werkzaamheden heeft afgerond. Het lijkt mij juist dat ik ook pas op dat
moment in overleg treedt met de VC Justitie.
 
 Op korte termijn ontvangt u van mij de nota naar aanleiding van het nader
verslag over de Wet Strafbaarstelling Witwassen. Daarin zal ik uitgebreid
op dit onderwerp in gaan.
 
 
 Vraag van het lid De Wit (SP): De heer De Wit noemde het wetsvoorstel
inzake de kosten van bestuurlijke voorprocedures «afbreken van de rechtsstaat».
 
 
 Ik heb de behoefte nu alvast op te merken dat de heer De Wit de inhoud
van dat wetsvoorstel onjuist weergeeft. Het wetsvoorstel zal naar verwachting
binnenkort in de Kamer worden behandeld. Voor de kosten van de procedure bij
de rechter kan de burger die gelijk krijgt als vanouds een vergoeding krijgen.
Het wetsvoorstel gaat uitsluitend over de bezwaarschriftprocedure en andere
bestuurlijke voorprocedures. Zelfs daarin kan de burger die
daarvoor in aanmerking komt, als vanouds een beroep doen op de Wet op de rechtsbijstand.
In dat licht vind ik de kwalificatie «afbreken van de rechtsstaat»
op zijn zachtst gezegd overtrokken.
 
 
 Vraag van het lid De Wit (SP) en vraag van het lidKant (SP): Kent u het bericht «Kinderrechter verdwijnt als specialisme»
(Trouw 31 oktober jl.)?
 
 Kunt u deze ontwikkeling bevestigen? Kunt u uiteenzetten welke tendens
zichtbaar is in de gemiddelde aanstellingsduur van kinderrechters? Hoe lang
is nu de gemiddelde aanstellingsduur?
 
 Is het verdwijnen van de gespecialiseerde kinderrechter niet in strijd
met artikel 40 van het VN-verdrag inzake de rechten van het kind? Zo neen,
waarom niet?
 
 Deelt u de mening dat het onwenselijk is dat de gespecialiseerde kinderrechter
verdwijnt? Zo neen, waarom niet? Zo ja, welke maatregelen gaat u hiertegen
ondernemen?
 
 
 Ik heb kennisgnomen van de door de leden Kant en De Wit, beiden van de
SP, op 6 november jl. gestelde schriftelijke vragen. Binnen de gebruikelijke
termijn zal ik de Tweede Kamer mijn antwoorden hierop doen toekomen.
 
 Hierop vooruitlopend, kan ik als eerste reactie op de in de eerste termijn
door de SP-fractie gestelde mondelinge vraag over dit onderwerp berichten,
dat het niet in de rede ligt de functie van kinderrechter af te schaffen.
 
 
 
 D66
 
 
 Vraag van het lid Dittrich (D66): Gevraagd wordt een reactie
te geven om de Commissie gelijke behandeling in te schakelen bij rechtszaken
waarin aspecten van gelijke behandelingsaspecten een rol spelen, maar waarover
de Commissie geen verzoek heeft gekregen.
 
 en
 
 Gevraagd wordt een reactie te geven op de motivatieplicht van de rechter
bij afwijking van het oordeel van de Commissie gelijke behandeling.
 
 
 Reeds thans is de rechter verplicht om, in het geval het oordeel van de
Commissie Gelijke Behandeling is meegenomen in de procedure, te motiveren
waarom hij van een oordeel van de Commissie afwijkt. De wet behoeft daarom
niet te worden aangepast.
 
 Blijkens de recente evaluatie van de werkwijze van de Commissie heeft
de Commissie zich in de eerste fase van haar bestaan geconcentreerd op de
ontwikkeling van haar beleid bij de beoordeling van aan haar voorgelegde zaken.
Dat betekent dat zij in deze fase nog geen gebruik heeft willen maken van
haar bevoegdheid zaken bij de rechter aanhangig te maken.
 
 De Commissie heeft op basis van de genoemde evaluatie zich een oordeel
gevormd over haar functioneren. Het kabinet zal zich nog een standpunt over
dit oordeel vormen. Deze kabinetsreactie zal begin 2001 aan de Kamer worden
toegezonden.
 
 
 Vraag van het lid Dittrich (D66): Is de regering bereid onderzoek
te doen naar de mogelijkheid van een raamwet, zoals in de Verenigde Staten
en Frankrijk, waarin minimale registratie van uitingen van racisme en verplichte
rapportage hiervan zijn neergelegd?
 
 
 Met betrekking tot de bestrijding van discriminatie is de vraag gesteld
of de regering bereid is onderzoek te doen naar de wenselijkheid van een wettelijke
voorziening die verplicht tot een minimale registratie van diverse uitingen
van racisme. Een dergelijke registratie zou, als ik het goed begrepen heb,
moeten worden gevoed door allerlei instellingen en instanties, zoals de politie,
woningbouwverenigingen en anti-discriminatiebureaus etc. Ik meen dat gelet
op het ruime bereik en de beoogde doelstelling ervan, mijn collega voor Grote
Steden- en Integratiebeleid de meest aangewezen persoon is om een afgewogen
oordeel te vellen over het nut en noodzaak van onderzoek naar de wenselijkheid
van een dergelijke wettelijke voorziening. Ik zal deze kwestie dan ook aan
hem voorleggen.
 
 
 Vraag van het lid Dittrich (D66): De motie Apostolou over teelt
en toevoer nederwiet die met meerderheid door de Tweede Kamer is aangenomen
is niet uitgevoerd. Kan de minister, mede gezien de ontwikkelingen in het
Verenigd Koninkrijk terugkomen op zijn argumentatie de motie niet uit te voeren? 
 
 
 Ik heb bij brief van 15 september jl. aan uw kamer kenbaar gemaakt wat
mijn overwegingen zijn om de motie Apostolou niet te volgen. Ik heb daarbij
ook aangegeven welke stappen ik zal volgen bij de verdere uitwerking van de
notitie «Het pad naar de achterdeur». De vaste commissie voor
justitie heeft in reactie op mijn brief een 30 tal vragen geformuleerd in
haar verslag van 19 oktober. Ik zie geen aanleiding om mijn standpunt inzake
de motie Apostolou opnieuw te bezien. Ik zal het traject volgen dat nu is
ingezet. Concreet betekent dit dat ik de commissie antwoord zal geven op de
vragen die zij heeft geformuleerd.
 
 
 Vraag van het lid Dittrich (D66): Is de minister bereid in
samenspraak met BZK te bezien of bij de politie expliciete expertise over
racisme-uitingen kan komen?
 
 
 Met de heer Dittrich ben ik het eens, dat opgetreden moet worden wanneer
tijdens een demonstratie bevolkingsgroepen worden gediscrimineerd. Ik zal
dan ook met de minister van BZK bespreken hoe de expertise met betrekking
tot discriminatie en racisme binnen de politie kan worden vergroot. Daarbij
zal ik de ervaringen betrekken die inmiddels zijn opgedaan met het Landelijk
Expertise Centrum Discriminatiezaken van het Openbaar Ministerie. Ook de suggestie
om bij demonstraties een tolk of allochtone agenten mee te sturen wanneer
de verwachting bestaat dat leuzen zullen worden gescandeerd in een buitenlandse
taal, zal ik meenemen richting de minister van BZK.
 
 
 Vraag van het lid Dittrich (D66): Wat is de reactie van de
Minister op het feit dat de Nationale ombudsman een onderzoek instelt naar
de overbrenging van Nederlandse gedetineerden uit Marokko? 
 
 
 In zijn brief van 27 oktober heeft de Nationale ombudsman mij geïnformeerd
dat hij een onderzoek uit eigen beweging instelt naar de wijze waarop uitvoering
wordt gegeven aan het Verdrag tussen het Koninkrijk der Nederlanden en het
Koninkrijk Marokko inzake de overbrenging van gevonniste personen.
 
 Uit de brief van de Nationale ombudsman van 6 november 2000 blijkt mij
dat, en nu citeer ik, «De aanleiding tot dit onderzoek wordt gevormd
door negatieve signalen die de Nationale ombudsman in de afgelopen periode
hebben bereikt over de rol van het Ministerie van Justitie en het Ministerie
van Buitenlandse Zaken, met name de Nederlandse diplomatieke vertegenwoordiging
in Marokko, bij de uitvoering van dit verdrag».
 
 In het besloten Algemene Overleg met de Vaste Kamercommissie voor Justitie
van afgelopen donderdag ben ik reeds gedetailleerd ingegaan op stand van zaken
in de ontvangen verzoeken.
 
 Nu de Nationale ombudsman een onderzoek is gestart, lijkt het me niet
aangewezen nu op de gang van zaken rond de verzoeken in te gaan.
 
 Ik ben voornemens om in het kader van mijn aanstaande bezoek aan Marokko
de praktische gang van zaken bij de eerste verzoeken te bespreken.
 
 
 Vraag van het lid Dittrich (D66): Wat is de reactie van de
minister over regiezitting, waarbij zaken tegen bekennende verdachte versneld
worden afgedaan?
 
 
 De heer Dittrich heeft gevraagd om een reactie op het idee van de regiezitting.
Dit idee is ook naar voren gebracht in het kader van het onderzoek naar de
grondslagen van het Wetboek van Strafvordering. Dit onderzoek wordt verricht
door een onderzoeksgroep die onder leiding staat van de Groningse hoogleraar
Knigge en professor Groenhuijsen uit Tilburg. De resultaten van het eerste
onderzoeksjaar, waarin de behandeling van de strafzaak op de terechtzitting
centraal stond en die van het tweede jaar die over de daaraan voorafgaande
fase: het voorbereidend onderzoek, gaat, zijn zeker belangwekkend te noemen.
Zij verdienen brede discussie, nadere bestudering en een samenhangende reactie.
Ik ben van plan om in de loop van het volgend jaar een notitie aan uw Kamer
te zenden, waarin ik aankondig op welke wijze ik mij voorstel dat aan de onderzoeken
(en dus ook het voorstel over de regiezitting) gevolg zal worden gegeven.
 
 
 Vraag van het lid Dittrich (D66): Wil de minister de Politiewet
zodanig aanpassen dat de hoofdofficier van justitie informatie dient te verstrekken
aan de gemeenteraad, dit teneinde een democratisch gat te dichten?
 
 
 Voor het optreden van de hoofdofficier van justitie, en dus ook voor zijn
optreden in de lokale driehoek, kan de hoofdofficier via het College van procureurs-generaal,
ter verantwoording worden geroepen door de minister van Justitie. Deze laatste
kan op zijn beurt ter verantwoording worden geroepen in de Tweede Kamer. Niet
valt in te zien, zoals in deze vraag wordt gesuggereerd, dat er hier sprake
zou zijn van een democratisch gat.
 
 Voor het overige verwijs ik voor een discussie over dit punt naar het
binnenkort bij de Kamer in te dienen wetsvoorstel tot wijziging van de Politiewet
met betrekking tot het regionaal bestel.
 
 
 Vraag van het lid Dittrich (D66): Is de minister bereid te
stimuleren dat zo'n programma als al in Amsterdam voorkomt (GRIP) landelijk
wordt ingevoerd? Daar is immers weinig recidive.
 
 
 Het project GRIP en de evaluatie ervan wordt door het ministerie van Justitie
gefinancierd. Het daderbehandelprogramma als zodanig is nog niet van start
gegaan omdat de instroom van daders stagneert. Tegelijkertijd loopt er een
uitgebreid procesmatig en effectevaluatie-onderzoek.
 
 Het project GRIP is een tweejarige pilot waarvan de uitkomsten worden
afgewacht. Pas daarna kan worden beslist of de resultaten zodanig zijn dat
bredere toepassing bevorderd zou moeten worden.
 
 
 Vraag van het lid Dittrich (D66): Wat vindt de minister van
de uitspraak van de rector van de Islamitische Universiteit van Rotterdam
dat een man soms zijn vrouw mag slaan?
 
 
 Ik deel die mening absoluut niet. In de artikelen 300 e.v. van het wetboek
van Strafrecht is mishandeling strafbaar gesteld. Artikel 304 Sr spreekt zelfs
over een strafverzwarende omstandigheid indien er sprake is van mishandeling
door een echtgenoot gepleegd. Dit artikel is op een ieder die in Nederland
woont van toepassing, ongeacht de herkomst c.q. het geloof van de persoon
van de verdachte c.q. het slachtoffer. 
 
 
 Vraag van het lid Dittrich (D66): De minister wordt gevraagd
naar de mogelijkheid om de naam van een dader op verzoek na de veroordeling
aan het slachtoffer bekend te maken.
 
 
 De heer Dittrich vroeg naar de mogelijkheid om de naam van de dader op
verzoek na de veroordeling aan het slachtoffer bekend te maken. Op grond van
artikel 51d van het Wetboek van Strafvordering heeft het slachtoffer als benadeelde
partij al voor de aanvang van de terechtzitting het recht om kennis te nemen
van de processtukken waarbij zij belang heeft. Dat betekent dat de naam van
de verdachte dan bekend is. In de aanwijzing slachtofferzorg voor het openbaar
ministerie is eveneens opgenomen dat aan het slachtoffer die daartoe de wens
te kennen geeft, informatie moet worden verstrekt over het verloop van de
strafrechtelijke procedure en dus ook de uitkomst daarvan. Noodzaak voor het
geven van een wettelijke grondslag aan deze reeds bestaande praktijk zie ik
niet aanwezig.
 
 
 Vraag van het lid Dittrich (D66): De heer Dittrich vraagt om
een Blijf uit mijn huis wet.
 
 
 Voor mijn antwoord verwijs ik naar het antwoord op de vragen van het lid
Van de Camp over de aanpak van huiselijk geweld.
 
 
 
 RPF/GPV
 
 
 Vraag van het lid Rouvoet (RPF/GPV): Wat wordt bedoeld met
«Justitie gaat wetgeving maken op het Internet» (persbericht 26
oktober)? Wat is de betekenis van deze vorm van digitale inspraak aan het
begin van het wetgevingsproces?
 
 Moeten regering en parlement de uitkomsten van deze inspraakronde overnemen?
Zo niet, werkt deze vorm van inspraak dan niet demotiverend naar de «insprekers»?
 
 
 In verband met de uitvoering van de Europese richtlijn auteursrecht in
de informatiemaatschappij in de nationale wetgeving wordt getracht om naast
de «gewone» vormen van overleg, consultatie van belanghebbenden
ook via het Internet te laten verlopen. Bij deze complexe materie zijn namelijk
zeer diverse belangen betrokken en het idee is dat meer inzicht kan worden
gekregen door de discussie op een openbaar toegankelijke wijze
te voeren. Burgers kunnen op de site bovendien met elkaar in discussie over
dit terrein. Gehoopt wordt een betere indruk te krijgen in de verscheidenheid
van ontwikkelingen en ook om de meningen van de consument te vernemen. Aan
de verantwoordelijkheid van regering en parlement doet deze consultatie natuurlijk
niet af. Wel wordt getracht op deze manier meer inzicht in het wetgevingsproces
te bieden. Het laat zich bezien in hoeverre van de ingebrachte informatie
gebruik zal worden gemaakt.
 
 
 Vraag van het lid Rouvoet (RPF/GPV): Aan de minister wordt
gevraagd te komen met een notitie over de vraag of de taak van de rechter
nog steeds is te controleren of men zich aan de regels houdt en of de regels
correct worden toegepast. Daarnaast heeft de wetgever de plicht om zelf aan
te geven wat de betekenis en reikwijdte van wetsbepalingen zijn.
 
 
 Het lid Rouvoet heeft een vraag gesteld met betrekking tot de scheiding
der machten. Hij geeft daarbij aan dat het met enige regelmaat voorkomt dat
de aloude gedachte dat de wetgever regels stelt en de onafhankelijke rechter
controleert of men zich er aan houdt en of de regels correct worden toegepast
een wat schematische voorstelling van zaken is. Hij geeft daarbij als voorbeeld
de uitspraak van de Rechtseenheidskamer 4 mei jl. inzake Afghanistan, waarin
het beleid inzake de toepassing van de zogenaamde derde landen exceptie niet
werd geaccordeerd.
 
 In de eerste plaats wil ik opmerken dat ik de rol van de onafhankelijk
rechter natuurlijk niet ter discussie stel. De vreemdelingenrechter kan en
mag evenwel slechts marginaal toetsen. Dat betekent dat deze rechter zich
dient te beperken tot een toetsing aan algemene beginselen van behoorlijk
bestuur. Daarbij betrekt deze rechter onder andere de vraag of de invulling
van het beleid kennelijk onredelijk is te achten. De beperking van de rechterlijke
beoordeling tot marginale toetsing hangt samen met het feit dat ik ten aanzien
van de besluitvorming omtrent het vreemdelingen- en asielbeleid binnen de
kader van de vreemdelingenwet en internationale verdragen een beoordelings-
en beleidsvrijheid heb.
 
 Marginale toetsing staat dus voorop.
 
 In dit verband wil ik benadrukken dat de Rechtseenheidskamer een bijzondere
positie inneemt. Er is immers geen sprake van hoger beroep onder de huidige
vreemdelingenwet. De Rechteenheidskamer waarborgt de eenvormigheid in de jurisprudentie.
Dit zal gaan veranderen onder de nieuwe Vreemdelingenwet, waarin hoger beroep
zal worden geïntroduceerd. In het kader van de behandeling van de nieuwe
Vreemdelingenwet is dit onderwerp aan de orde geweest. Ik ben derhalve van
mening dat een aparte notitie hierover niet nodig is.
 
 
 Vraag van het lid Rouvoet (RPF/GPV): Kan de staatsecretaris
aangeven hoe ver hij is met de invoering van de motie inzake toetsing en opvang
van asielzoekers in de regio? Heeft het overleg met de EU en VN al iets opgeleverd
of wacht de staatsecretaris de nieuwe UNHCR af?
 
 
 Over de uitvoering van de motie over opvang in de regio kan ik het volgende
mededelen. Wij zijn te rade gegaan bij de UNHCR die in het kader van het vijftigjarig
bestaan van het Verdrag van Genève een proces van mondiale consultaties
heeft gestart. Wij hebben dit proces aangegrepen om het onderwerp opvang in
de regio op deze wijze aan de orde te stellen. Dit proces lijkt ons een gelegenheid
bij uitstek om dit onderwerp op internationaal niveau in te brengen. Momenteel
worden de onderwerpen die door de verschillende landen zijn aangedragen ter
bespreking in het kader van deze mondiale consultaties geïnventariseerd.
Derhalve kan op dit moment nog geen uitsluitsel worden gegeven over de onderwerpen,
alsmede de verdere gang van zaken met betrekking tot dit proces. Het proces
moet immers nog van start gaan.
 
 
 Vraag van het lid Rouvoet (RPF/GPV): Kan de minister de Kamer
informeren over de afspraken tussen Nederland en de Verenigde Staten over
intensievere samenwerking bij de bestrijding van XTC?
 
 
 De intensivering van de samenwerking tussen Nederland en de VS bij de
bestrijding van XTC is in algemene zin aan de orde geweest in het overleg
tussen minister president Kok en president Clinton. Het voornemen tot nauwere
samenwerking wordt nu verder uitgewerkt en zal zijn weerslag krijgen in de
nota over de intensivering van het XTC beleid. De regering streeft ernaar
deze nota voor het eind van dit jaar aan de Tweede Kamer aan te bieden.
 
 
 Vraag van het lid Rouvoet (RPF/GPV): Kan de minister helderheid
verschaffen over de positie van de regering met betrekking tot Eurojust?
 
 
 De vraag is gesteld of de Minister helderheid kan verschaffen over de
positie van de regering met betrekking tot EUROJUST. De regering is voorstander
van de oprichting van dit nieuwe orgaan, dat tot doel heeft het vervolgingsbeleid
in de lidstaten voor de vraagstukken van ernstige criminaliteit te coördineren.
De Raad van Ministers van de EU (JBZ) heeft inmiddels ingestemd met het oprichten
van een voorlopige eenheid, die vast aan het werk gaat zolang de onderhandelingen
over de definitieve vormgeving nog niet zijn afgerond. Volgens de conclusies
van Tampere dient deze (definitieve) besluitvorming te zijn afgerond met een
door de Raad aanvaard rechtsinstrument voor het einde van 2001. Het belang
van EUROJUST ligt naar de mening van de regering in de mogelijkheid met de
nationale verantwoordelijken voor het vervolgingsbeleid – in Nederland
het College van PG's – in Europa tot een effectieve aanpak te komen
van de grensoverschrijdende criminaliteit in de EU, mede op basis van de analyses
van Europol. Daarbij ziet Nederland een verbinding met de onderwerpen waarvoor
Europol is opgezet, maar in de Brusselse discussie is deze beperking niet
dwingend aangebracht. De essentie van EUROJUST is dat het nationale vervolgingsbeleid
in de lidstaten op elkaar kan worden afgestemd, maar dat van een zelfstandig,
supranationaal europees vervolgingsbeleid geen sprake zal zijn. In die zin
wijkt de constructie van EUROJUST af van het voorstel van de Europese Commissie
om voor de fraude met europese gelden een Europese Officier van Justitie in
het leven te roepen, die op grond van de bevindingen van OLAF tot vervolging
in een door hem te kiezen lidstaat of lidstaten kan besluiten. Ten aanzien
 van dit laatste voorstel dient de regering haar houding nog
te bepalen.
 
 
 Vraag van het lid Rouvoet (RPF/GPV): Moeten de Trusted Third
Parties gezien worden als een soort internetnotarissen, en zo ja, is dan publieke
regulering niet het meest aangewezen instrument?
 
 
 De heer Rouvoet vroeg of trusted third parties (ttp's) niet als een soort
internetnotarissen moeten worden gezien en of om die reden niet een publieke
regeling aangewezen is in plaats van certificering. Ik wijs erop dat met het
begrip ttp's een heel divers aanbod van produkten op de markt wordt aangeduid
die als gemeenschappelijk kenmerk hebben dat zij alle iets met veiligheid
en betrouwbaarheid te maken hebben. Voor een deel lijken deze producten op
wat in de klassieke omgeving de notarissen deden. De ontwikkeling is echter
nog in een te vroeg stadium om nu al te kunnen vaststellen of een publieke
regeling is vereist. Vooralsnog ziet het ernaar uit dat een systeem van certificering
toereikend zal zijn om te voorzien in de maatschappelijke behoefte aan zekerheid
bij het gebruik van deze producten.
 
 
 Vraag van het lid Rouvoet (RPF/GPV): Aan de minister wordt
gevraagd waarom er niet langer wordt gestreefd naar het opheffen van het vereiste
van de dubbele strafbaarheid.
 
 
 De heer Rouvoet vraagt waarom er niet langer werd gestreefd naar het opheffen
van het vereiste van dubbele strafbaarheid, als het gaat om de juridische
infrastructuur voor de informatiemaatschappij. In de praktijk blijken een
aantal haken en ogen te zitten aan dit streven. Wanneer in Nederland bepaald
gedrag niet is strafbaar gesteld is dit vaak een bewuste keuze van de wetgever
om de burger daarin vrij te laten. Hiermee is bezwaarlijk verenigbaar dat
Nederland wel medewerking verleent aan de opsporing en vervolging van dergelijk
gedrag in de gevallen dat het buitenland wel tot strafbaarheid is overgegaan. 
 
 
 
 SGP
 
 
 Vraag van het lid Van der Staaij (SGP) en vraag van het lid Rouvoet (RPF/GPV): Hoe biedt de minister tegenwicht aan de consequenties
van het autonomiedenken op het gebied van euthanasie, dat zich steeds meer
ontwikkelt in de richting van een recht op zelfdoding? Hoe kunnen hier uiteindelijk
nog gezaghebbende grenzen worden getrokken?
 
 Een discussie over de plaats van het zogeheten zelfbeschikkingsrecht in
ons rechtsbestel zal in het algemeen weinig betekenis kunnen hebben. Pas in
directe relatie met bepaalde onderwerpen krijgt zo'n discussie zin.
 
 Zo is zeer onlangs, tijdens het wetgevingsoverleg over het bij de Kamer
aanhangige wetsvoorstel inzake euthanasie, dit punt aan de orde geweest. Dit
naar aanleiding van de vraag of dat wetsvoorstel «drijft» op de
erkenning van het zelfbeschikkingsrecht.
 
 In antwoord op die vraag is uiteengezet wat volgens het kabinet het uitgangspunt
is van het wetsvoorstel. Dat geef ik hieronder nogmaals weer.
 
 Het wetsvoorstel maakt het mogelijk dat artsen gehoor geven aan de uitdrukkelijke
en weloverwogen wens van een uitzichtloos en ondraaglijk lijdende patiënt
om te sterven Het wetsvoorstel sluit daarmee aan bij het maatschappelijke
uitgangspunt, in ons rechtstelsel algemeen aanvaard, dat mensen zoveel als
mogelijk is hun leven naar eigen inzicht kunnen inrichten.
 
 Dit uitgangspunt kan niet worden opgevat als een zelfbeschikkingsrecht.
Concreet geldt de in het wetsvoorstel euthanasie opgenomen straffeloosheid
slechts voor de arts, die zich houdt aan de normen en ethiek van zijn professie.
Verder dient hij strikte criteria in acht te nemen. Criteria die in het wetsvoorstel
zijn vastgelegd en waarover met de Kamer inmiddels een eerste indringende
gedachtewisseling heeft plaatsgehad.
 
 Niet minder belangrijk is het feit dat ingevolge het wetsvoorstel nimmer
op welke arts dan ook de plicht komt te rusten om aan de stervenswens van
de betrokken patiënt medewerking te verlenen. Het wetsvoorstel schept
geen afdwingbaar recht op levensbeëindiging. 
 
 Om deze twee redenen kan niet gezegd worden dat het wetsvoorstel als uitgangspunt
het zelfbeschikkingsrecht zou hebben.
 
 Wat de verhouding van de idee van zelfbeschikking tot internationale mensenrechtenverdragen
betreft, geldt eveneens dat een discussie daarover in abstracto weinig betekenis
kan hebben. Ook hier geldt dat gekeken zal moeten worden naar de precieze
formulering en draagwijdte van de afzonderlijke rechten, mede gelet op de
daarin opgenomen beperkingsgronden.
 
 Vrijheidsrechten zijn inderdaad vooral individuele rechten. Dat neemt
niet weg dat dergelijke rechten binnen collectiviteiten als familie, gezin
en geloofsgemeenschap een rol kunnen spelen en door degenen die deel uitmaken
van dergelijke collectiviteiten tot gelding kunnen worden gebracht. Voor het
entameren van een discussie over mensenrechten als rechten van collectiviteiten
bestaat naar mijn mening geen aanleiding.
 
 
 Vraag van het lid Van der Staaij (SGP): Uit gesprekken met
ex-gevangenen is de SGP gebleken hoe makkelijk het in de praktijk blijkt te
zijn om in de gevangenis zelf aan drugs te komen.
 
 Dit beeld is anders dan uit officiële regeringsstukken blijkt, hoe
verklaart de minister deze discrepantie?
 
 Is het gedoogbeleid een eigen leven gaan leiden in de gevangenis?
 
 Oproep aan de minister om de strijd aan te binden tegen drugsgebruik in
gevangenissen en om strenger te controleren op drugsbezit bij bezoeker. 
 
 
 Het is niet zo dat drugs in gevangenissen gedoogd worden. Integendeel.
Het beleid dat gericht is op vermindering van drugs in inrichtingen is de
laatste jaren zelfs sterk geïntensiveerd, bijvoorbeeld door strengere
controle van gedetineerden nadat zij bezoek van buiten hadden ontvangen. In
voorkomende gevallen worden gedetineerden zelfs tijdelijk uitgesloten van
bezoek wanneer zij in het bezit blijken te zijn van drugs.
 
 Het volledig voorkomen van drugs in inrichtingen is echter niet mogelijk.
Dat zou een te verregaande inperking betekenen van de contacten met de buitenwereld.
 
 
 
 Vraag van het lid Van der Staaij (SGP): De heer Van der Staaij
vraagt of met de introductie van een anti-geweldscode het probleem van een
tekortschietende disciplinering kan worden ondervangen.
 
 
 Het geweld op straat kent niet één enkele oorzaak, maar
zeer vele op allerlei verschillende niveaus. Ik noem er enkele. Vanuit de
sociologie wijst men op de culturele veelzijdigheid van onze samenleving,
op het toenemend individualisme en het gebrek aan toezicht. Vanuit de psychologie
wijst men onder meer op het gebrek aan zelfbeheersing. Dit wordt ook door
de heer Van der Staaij naar voren gebracht.
 
 Er zijn natuurlijk net zo veel verschillende oplossingsrichtingen. Bijvoorbeeld
door een mentaliteitsverandering te bewerkstelligen, door te werken aan zelfbeheersing
en door respect te hebben voor anderen.
 
 Het terugdringen van geweld op straat kan wellicht ook worden bevorderd
door beter met elkaar af te spreken welke gedragsregels er nu eigenlijk gelden
in de publiek ruimte.
 
 Eén van de taken van het Platform tegen Geweld op Straat betreft
het ontwikkelen en uitdragen van een anti-geweldscode. Afgelopen week heeft
de heer Deetman als voorzitter van het Platform aan mijn ambtgenoot van Binnenlandse
Zaken en Koninkrijksrelaties en aan mij de handreiking voor een gedragscode
tegen geweld aangeboden.
 
 Onder de slogan «Doe mee, geweld nee» heeft het platform deze
handreiking voor een gedragscode ontwikkeld, die primair bedoeld is voor maatschappelijke
sectoren, zoals bijvoorbeeld het onderwijs, het verkeer en openbaar vervoer,
de sportwereld en de horeca.
 
 In de handreiking worden geen gedragsregels voorgeschreven, maar men laat
zien hoe ze ontwikkeld kunnen worden en welke grondbeginselen en waarden hierbij
om de hoek komen kijken.
 
 Sommige organisaties zijn al een eind op weg met het opstellen en hanteren
van gedragsregels. Zo zijn de door Koninklijk Horeca Nederland ontwikkelde
huisregels te vinden in nagenoeg alle erkende horecagelegenheden. Organisaties
die nog niet zover zijn kunnen met behulp van deze handreiking voor hun sector
gedragscodes ontwikkelen. 
 
 
 Vraag van het lid Van der Staaij (SGP): Er dreigt gewenning
aan de plaats die psychisch gestoorden en zwervers in het straatbeeld innemen.
Op welke titel kan hier uiteindelijk worden ingegrepen?
 
 
 Voor het antwoord kan worden verwezen naar het antwoord op de vraag van
de PvdA over straatlozen die in crisissituaties ondergebracht moeten worden.
Toegevoegd kan worden dat in de kabinetsreactie, naast een plan van aanpak
ook in gegaan zal worden op de titel van ingrijpen. 
 
 
 Vraag van het lid Van der Staaij (SGP): Welke maatregelen neemt
de Minister ten aanzien van de resocialisatie van dak- en thuisloze gedetineerden,
in het bijzonder de kort-gestraften?
 
 
 In mijn brief aan uw kamer van december vorig jaar gaf ik al aan dat het
hebben van een dak boven het hoofd, één van de essentiële
voorwaarden is voor reïntegratie. De reclassering van het Leger des Heils
heeft voor de moeilijke dak- en thuislozen een traject ontwikkeld. Daarbij
wordt in de inrichting het hulpaanbod voorbereid, de gedetineerde op de dag
van ontslag bij de poort door de reclassering opgehaald en begeleidt naar
een woonvoorziening van het Leger des Heils.
 
 
 Vraag van het lid Van der Staaij (SGP): Wat is de stand van
zaken met betrekking tot het penitentiair programma, met name de relatie met
niet-justitieel gebonden organisaties?
 
 
 De vraag was onder meer of ook niet-justitieel gebonden organisaties een
kans krijgen om die programma's uit te voeren. Dit is het geval. Zo is de
opvangvoorziening van de Stichting Exodus als penitentiair programma erkend
en ontvangt deze Stichting in het kader daarvan middelen van Justitie. Ook
de organisatie Delinkwentie en Samenleving voert zo'n erkend programma uit.
 
 
 Vraag van het lid Van der Staaij (SGP): Aan de minister wordt
gevraagd een reactie te geven op het vorderingsbeleid bij «eerste overtreders». 
 
 
 De heer Van der Staaij vroeg mij om een reactie op de vermeende misplaatste
zachtheid met betrekking tot het vorderingsbeleid bij «eerste overtreders».
Wetenschappelijk onderzoek wijst uit dat in geval van first-offenders een
serieuze, maar zeker niet te zware reactie het meest effectief is om deze
categorie overtreders te behoeden voor herhaling. Daarbij moet bedacht worden
dat het in aanraking komen met het justitiële systeem voor deze categorie
op zich al schok is, veelal al voldoende om niet in herhaling te vallen. Eerst
wanneer sprake is van herhaaldelijk strafbaar gedrag ligt een zwaardere straf
in de rede.
 
 
 Vraag van het lid Van der Staaij (SGP): Welke problemen kunnen
zich voordoen in het licht van de krapte op de arbeidsmarkt; zullen er bijvoorbeeld
voldoende mensen aangetrokken kunnen worden voor de rechterlijke macht?
 
 
 Zoals u weet heeft de werving, selectie en opleiding van leden van de
rechterlijke macht reeds geruime tijd mijn volle aandacht. De toenemende krapte
op de arbeidsmartkt, ook onder juristen, maakt dat het ook in de toekomst
grote inspanning zal vergen om de benodigde werving, selectie en opleiding
van nieuwe rechters en officieren op peil te houden.
 
 In samenwerking met het PVRO project Personeelsbeleid Rechterlijke Organisatie
wordt een landelijke arbeidsmarktstrategie ontwikkeld. Er wordt bekeken welke
centrale wervingsactiviteiten er kunnen worden ontwikkeld gericht op handhaving
van het relatief goede imago van de rechterlijke macht op de arbeidsmarkt.
U kunt daarbij bijvoorbeeld denken aan permanente werving van beginnende en
ervaren juristen via het internet. Niet alleen voor de functie van rechter
maar voor allerlei functies binnen de rechterlijke organisatie. Voorts kunt
u denken aan het structureel onderhouden van contacten met universiteiten.
Daarnaast zullen de lokale wervingsactiviteiten voornamelijk gericht op vacaturevervulling
worden ondersteund en gefaciliteerd. Dit kan bijvoorbeeld door eenduidig informatiemateriaal
ten behoeve van nieuwe medewerkers beschikbaar te stellen. Of, zoals reeds
is gebeurd, door de ontwikkeling van een ludieke advertentiecampagne voor
het werven van buitenstaanders voor het beroep van rechter.
Zoals u onlangs in de landelijke dagbladen heeft kunnen zien, heeft de rechtbank
Rotterdam van deze advertentiecampagne gebruik gemaakt. Ook andere rechtbanken
kunnen op elk gewenst moment van deze campagne gebruik maken.
 
 Naast de ontwikkeling van maatregelen gericht op de profilering van de
rechterlijke organisatie op de arbeidsmarkt wordt er ook hard gewerkt aan
verbetering van het gehele proces van de werving, selectie en opleiding van
leden rechterlijke macht. Ook een gedegen en vlot instroomproces is van belang
om te kunnen concurreren met andere beroepsgroepen op de arbeidsmarkt.
 
 Verder is een betrouwbare en actuele prognose van de benodigde capaciteit
op de lange termijn noodzakelijk. Alleen dan kunnen centrale en lokale wervings-
en selectie-activiteiten tijdig worden ingezet en, indien nodig, geïntensiveerd.
De eerste capaciteitsprognose voor de Zittende Magistratuur en het Openbaar
Ministerie wordt binnenkort geleverd.
 
 
 Vraag van het lid Van der Staaij (SGP): In hoeverre is bij
de politie voldoende capaciteit en deskundigheid (talenkennis) aanwezig om
adequaat te reageren op internationale rechtshulpverzoeken? 
 
 
 De vraag of bij de politie voldoende capaciteit en deskundigheid is om
te voldoen aan internationale verzoeken om rechtshulp is niet met een eenvoudig
ja of nee te beantwoorden. Dergelijke verzoeken dienen te worden behandeld
naast de andere politietaken, die ook de aandacht opeisen. Om de goede afdoening
van de verzoeken te bevorderen heb ik heb mijn volle steun gegeven aan de
totstandkoming van een achttal regionale centra voor de behandeling van rechtshulpverzoeken,
de zg. ICC's. Hierin werken OM en Politie samen aan een snelle en volledige
beantwoording van de rechtshulpverzoeken. In ieder geval is daarmee de bewaking
van de afdoening van inkomende rechtshulpverzoeken verzekerd. Er is ook voorzien
in een opleiding van de ICC medewerkers, zodat hun deskundigheidsniveau adequaat
is. Bij het behandelen van rechtshulpverzoeken gaat de regering ervan uit
dat verzoeken in een «bekende» vreemde taal (Engels, Frans, Duits)
ook zonder vertaling te begrijpen zijn, terwijl de beantwoording conform de
internationale regelgeving in het Nederlands kan worden gesteld.
 
 
 Vraag van het lid Van der Staaij (SGP): Aan de minister wordt
gevraagd de Kamer in te lichten over de situatie met betrekking tot de aangekondigde
wetgeving over gegevensverstrekking door internetproviders.
 
 
 De heer Van der Staaij vroeg naar de situatie met betrekking tot de aangekondigde
wetgeving over gegevensverstrekking door internetserviceproviders. Dit wetsvoorstel
zal in december van dit jaar naar de ministerraad worden gezonden. 
 
 
 Vraag van het lid Van der Staaij (SGP): Er dreigt gewenning
aan de plaats die psychisch gestoorden en zwervers in het staatbeeld innemen.
Op welke titel kan hier uiteindelijk worden ingegrepen om te helpen?
 
 
 Door het ministerie van VWS worden vele initiatieven ontplooid en ondersteund
om aan deze mensen de nodige hulp te bieden. Deze hulp wordt geboden in een
primair vrijwillig kader. Wanneer dit onvoldoende is biedt de Wet bijzonder
opnemingen in psychiatrische ziekenhuizen (Bopz) de mogelijkheid om personen,
die vanwege hun psychische stoornis een gevaar vormen voor de samenleving
of voor zichzelf, tegen hun wil in op te nemen in een psychiatrisch ziekenhuis.
 
 
 
 
 
 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/h-tk-20002001-20-1569-1580.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl