ECLI:NL:RBHAA:2003:AH9727, Rechtbank Haarlem, 07-07-2003, 15/034012-03
Rechtbank Haarlem — Uitspraak 
Datum: 2003-07-07 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Strafrecht

Samenvatting: Verdachte heeft zich samen met anderen schuldig gemaakt aan mensensmokkel via Schiphol. Hierdoor is aan vijf mensen op illegale wijze wederrechtelijk toegang tot Nederland verschaft. Verdachte heeft gehandeld uit winstbejag. Verdachte is veroordeeld tot een gevangenisstraf van 24 maanden waarvan 6 maanden voorwaardelijk met een proeftijd van twee jaren.

RECHTBANK HAARLEM
      VESTIGING SCHIPHOL
      SECTOR STRAFRECHT
    
    
    MEERVOUDIGE STRAFKAMER 
    
    
    
      Parketnummer: 15/034012-03 
      Uitspraakdatum: 7 juli 2003
      Tegenspraak 
    
    
    
    VERKORT STRAFVONNIS (art. 138b Sv) 
    
    
    Dit vonnis is gewezen naar aanleiding van het onderzoek op de openbare terechtzitting van 22 april en 23 juni 2003 in de zaak tegen:
    
    
      [verdachte] 
      geboren op [geboortedatum] te [geboorteplaats]
      wonende te [woonplaats]
      thans gedetineerd in PI Midden Holland- HvB De Geniepoort, Alphen aan de Rijn.
    
    
    
      1. Tenlastelegging 
      Aan verdachte is tenlastegelegd wat in de dagvaarding is omschreven, zoals deze ter terechtzitting van 22 april 2003 overeenkomstig de vordering van de officier van justitie is gewijzigd. Van deze dagvaarding en vordering zijn kopieën respectievelijk als bijlage I en bijlage II, aan dit vonnis gehecht en deze maken daarvan deel uit. 
    
    
    
      2. Voorvragen
      De rechtbank heeft vastgesteld dat de dagvaarding geldig is, dat zijzelf bevoegd is tot kennisneming van de zaak, dat het openbaar ministerie ontvankelijk is in zijn vervolging en dat er geen redenen zijn voor schorsing van de vervolging.
    
    
    
      3. Bewijs
      Vrijspraak
      Naar het oordeel van de rechtbank is niet bewezen hetgeen verdachte onder feit 4 en feit 5 ten laste is gelegd. Verdachte moet daarvan worden vrijgesproken. 
    
    
    
      Bewezenverklaring
      De rechtbank acht wettig en overtuigend bewezen dat verdachte de onder 1, 2 en 3 tenlastegelegde feiten heeft begaan op de wijze als vermeld in de van dit vonnis deel uitmakende bijlage III..
    
    
    Voorzover in de bewezenverklaarde tenlastelegging taal- en/of schrijffouten voorkomen, zijn deze verbeterd. Blijkens het verhandelde op de terechtzitting is de verdachte daardoor niet geschaad in zijn verdediging.
    
    Hetgeen aan verdachte  meer of anders is tenlastegelegd dan hier als bewezen is aangenomen, is niet bewezen. De verdachte moet hiervan worden vrijgesproken.
    
    
      4. Strafbaarheid van  de  feiten
      Het bewezenverklaarde levert op:
    
    
    
      t.av. feit 1, 2, 3:
      medeplegen van een ander uit winstbejag behulpzaam zijn bij het zich verschaffen van toegang tot Nederland, terwijl hij ernstige redenen heeft te vermoeden dat de toegang wederrechtelijk is, meermalen gepleegd.
    
    
    
      5. Strafbaarheid van verdachte
      Er is geen omstandigheid aannemelijk geworden die de strafbaarheid van verdachte uitsluit. Verdachte is dus strafbaar.
    
    
    6. Motivering van sancties en van overige beslissingen
    
    
      Hoofdstraf
      Bij de beslissing over de straf die aan verdachte moet worden opgelegd, heeft de rechtbank zich laten leiden door de aard en de ernst van de feiten en de omstandigheden waaronder dit is begaan, alsmede de persoon van verdachte zoals van een en ander uit het onderzoek ter terechtzitting is gebleken.
    
    
    
      In het bijzonder heeft de rechtbank het navolgende in aanmerking genomen. 
      Verdachte heeft zich samen met anderen beziggehouden met -kort gezegd- mensensmokkel. Hierbij is bewerkstelligd dat (in totaal) een vijftal personen op illegale wijze wederrechtelijk de toegang tot Nederland werd verschaft.  Verdachte deed zulks uit winstbejag. 
      Door commerciële mensensmokkel wordt niet alleen het overheidsbeleid inzake bestrijding van illegale toegang tot en illegaal verblijf in Nederland en andere Schengenlanden doorkruist, maar wordt ook bijgedragen tot het instandhouden van een illegaal vreemdelingencircuit met alle randverschijnselen van dien.  Als gevolg hiervan  wordt het maatschappelijk verkeer   gefrustreerd en gecorrumpeerd, terwijl het beeld en de positie van de "echte" asielzoeker daardoor kunnen worden geschaad. 
      De rechtbank heeft in haar oordeel betrokken dat verdachte een organiserende rol in het geheel heeft gespeeld, hetgeen onder meer af te leiden valt uit de vele tapgesprekken waaruit blijkt dat verdachte degene is die alles in Nederland regelde. 
      Op grond van het vorenoverwogene is de rechtbank van oordeel dat een vrijheidsbenemende straf van na te noemen duur moet worden opgelegd. Een gedeelte daarvan behoeft vooralsnog niet ten uitvoer te worden gelegd om verdachte ervan te weerhouden in de toekomst opnieuw soortgelijke feiten te begaan.
    
    
    
      Verbeurdverklaring
      De rechtbank is van oordeel dat de onder verdachte inbeslaggenomen en niet teruggegeven voorwerpen, te weten een telefoontoestel, 2 vliegtickets alsmede 5.000 US $ dienen te worden verbeurd verklaard. Uit het onderzoek op de terechtzitting is gebleken dat de bewezenverklaarde feiten met behulp van deze voorwerpen, welke aan verdachte toebehoren, zijn begaan of voorbereid. Aangenomen moet worden dat het bij verdachte aangetroffen en hem toebehorende geldbedrag geheel of grotendeels door middel van de bewezenverklaarde feiten zijn verkregen. 
    
    
    
      Onttrekking aan het verkeer
      De rechtbank is van oordeel dat de volgende inbeslaggenomen voorwerpen, te weten een Ghanees paspoort alsmede twee Griekse vervoersbewijzen, dienen te worden onttrokken aan het verkeer. Uit het onderzoek ter terechtzitting is gebleken dat deze voorwerpen tot het begaan van de bewezenverklaarde feiten zijn bestemd en het ongecontroleerde bezit daarvan in strijd is met de wet of het algemeen belang.
    
    
    
    
      7. Toepasselijke wettelijke voorschriften
      De volgende wetsartikelen zijn van toepassing:
      14a, 14b, 14c, 33, 33a, 36b, 36c, 47, 57 en 197A van het Wetboek van Strafrecht.
    
    
    
      8. Beslissing
      De rechtbank:
    
    
    Spreekt verdachte vrij van de hem onder  4. en 5. tenlastegelegde feiten. 
    
    
      Verklaart bewezen dat verdachte de tenlastegelegde feiten heeft begaan zoals
      hiervoor onder 3. vermeld.
    
    
    Verklaart niet bewezen wat aan verdachte meer of anders is tenlastegelegd dan hierboven als bewezen is aangenomen en spreekt verdachte daarvan vrij.
      
    Bepaalt dat de bewezenverklaarde feiten de hierboven onder 4. vermelde strafbare feiten opleveren.
    
    Verklaart verdachte hiervoor strafbaar.
    
    Veroordeelt verdachte tot een gevangenisstraf voor de duur van 24 MAANDEN, met bevel dat van deze straf een gedeelte, groot 6 MAANDEN, niet zal worden tenuitvoergelegd, tenzij de rechter later anders mocht gelasten op grond dat veroordeelde zich voor het einde van de op twee jaar bepaalde proeftijd aan een strafbaar feit heeft schuldig gemaakt.
    
    Bepaalt dat de tijd die verdachte vóór de tenuitvoerlegging van dit vonnis in verzekering en voorlopige hechtenis heeft doorgebracht, bij de tenuitvoerlegging van de thans opgelegde gevangenisstraf in mindering wordt gebracht, voorzover die tijd niet reeds op een andere vrijheidsstraf in mindering is gebracht.
    
    
      Verklaart verbeurd: 
      -1 telefoontoestel, kleur grijs [nummer], 1 vliegticket [nummer], 1 vliegticket [nummer], geld buitenlands, 50x 100 US $.	
      Verklaart onttrokken aan het verkeer:
      -een paspoort GHANA [nummer] alsmede twee stuks Griekse vervoersbewijzen [nummer].
    
    
    
      Gelast de teruggave aan verdachte van:
       -2 formulieren kleur wit, rooster werkgever Hago.
    
    
     
    
      9. Samenstelling rechtbank en uitspraakdatum
      Dit vonnis is gewezen door
      mr. Van Zaltbommel,  voorzitter,
      mrs. Van Andel en Scherpenhuijsen Rom, rechters,
      in tegenwoordigheid van de griffier mr. Blum,
      en uitgesproken op de openbare terechtzitting van 7 juli 2003.