ECLI:NL:RBAMS:2005:AS4628, Rechtbank Amsterdam, 02-02-2005, 13/123091-04
Rechtbank Amsterdam — Uitspraak 
Datum: 2005-02-02 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Strafrecht

Samenvatting: Verdachte heeft zonder enige concrete aanleiding en geheel onverwacht het vuur geopend op een groep jongens in het centrum van Muiderberg. Drie van deze jongens zijn ook daadwerkelijk geraakt, en hebben lichamelijk letsel ondervonden.

RECHTBANK AMSTERDAM
    
    
    Parketnummer: 13/123091-04
    
    Datum uitspraak: 2 februari 2005
    
    op tegenspraak
    
    
    
    VERKORT VONNIS
    
    
    van de rechtbank Amsterdam, zevende meervoudige kamer A, in de strafzaak tegen:
    
    [verdachte],
    
    
      geboren te [geboorteplaats] op [geboortedatum] 1985,
      ingeschreven in de gemeentelijke basisadministratie persoonsgegevens op het adres [adres], 
      gedetineerd in de Penitentiaire Inrichting Vught – Nieuw Vosseveld 1 te Vught.
    
    
    De rechtbank heeft beraadslaagd naar aanleiding van het onderzoek op de terechtzitting van 19 januari 2005.
    
    
    1. Telastelegging
    
    Aan verdachte is telastegelegd hetgeen staat omschreven in de dagvaarding, waarvan een kopie als bijlage aan dit vonnis is gehecht. De in die dagvaarding vermelde telastelegging geldt als hier ingevoegd.
    
    
    2. Voorvragen
    
    …
    
    
    3. Waardering van het bewijs
    
    Geen voorbedachten rade
    
    
      Buiten kijf staat dat sprake is van een voorgeschiedenis tussen een groep jongens uit Muiderberg waarvan verdachte deel uitmaakte en een groep jongeren van Marokkaanse afkomst uit Naarden-Bussum, waartussen wrijvingen bestonden.
      Evenzeer staat vast dat zich in de twee dagen voorafgaande aan het (onder 1) ten laste gelegde voorval, een proces heeft voorgedaan bij en tussen vader [medeverdachte] en zoon [verdachte], dat stap voor stap heeft geleid tot hetgeen onder 1 is ten laste gelegd.
      Daarmee kan echter nog niet worden gezegd dat sprake is (geweest) van voorbedachten rade. Daaraan staat in de weg dat niet is gebleken van een vooropgezet en uitgedacht plan om het tot een schieten te laten komen op de 3e april 2004. 
      Evenmin is gebleken van een voornemen of opzet vooraf op het doden van anderen, welk voornemen vervolgens slechts door een van buiten komende omstandigheid onafhankelijk van de wil van de dader niet (geheel) ten uitvoering is gekomen.
    
    
    De ten laste gelegde poging tot moord acht de rechtbank dan ook niet bewezen, en verdachte wordt daarvan vrijgesproken.
    
    De rechtbank acht wettig en overtuigend bewezen dat verdachte  
    
    Ten aanzien van het onder 1 telastegelegde
    
    
      op 3 april 2004 te Muiderberg, gemeente Muiden, ter uitvoering van het door verdachte voorgenomen misdrijf om tezamen en in vereniging met een ander opzettelijk [slachtoffer 1] en [slachtoffer 2] en [slachtoffer 3] en [slachtoffer 4] en [slachtoffer 5] van het leven te beroven, tezamen en in vereniging met een ander, met dat opzet, zich in de richting van die [slachtoffer 1] en [slachtoffer 2] en [slachtoffer 3] en [slachtoffer 4] en [slachtoffer 5] heeft gekeerd en naar die [slachtoffer 1] en [slachtoffer 2] en [slachtoffer 3] en [slachtoffer 4] en [slachtoffer 5] is toegegaan waarbij hij, verdachte met een pistool kogels op de lichamen van die [slachtoffer 1] en [slachtoffer 2] en [slachtoffer 3] en [slachtoffer 4] en [slachtoffer 5] heeft afgevuurd, 
      ten gevolge waarvan voornoemde [slachtoffer 1] wonden in de buik en voet heeft bekomen en ten gevolge waarvan voornoemde [slachtoffer 2] wonden in zijn been en linkerzij heeft bekomen en ten gevolge waarvan voornoemde [slachtoffer 3] een wond in zijn arm heeft bekomen;
    
    
    Ten aanzien van het onder 2 telastegelegde
    
    op 3 april 2004 te Muiderberg, gemeente Muiden, tezamen en in vereniging met een ander, een wapen van categorie III, te weten een pistool (merk Browning type FN High Power, kaliber 9 mm), en munitie van categorie III, te weten patronen, voorhanden heeft gehad.
    
    Voorzover in de telastelegging taal- en/of schrijffouten voorkomen, zijn deze verbeterd. Verdachte is hierdoor niet in zijn verdediging geschaad.
    
    
    4. Het bewijs
    
    De rechtbank grondt haar beslissing dat verdachte het bewezen geachte heeft begaan op de feiten en omstandigheden die in de bewijsmiddelen zijn vervat.
    
    
    5. De strafbaarheid van de feiten
    
    De bewezen geachte feiten zijn volgens de wet strafbaar. Het bestaan van een rechtvaardigingsgrond is niet aannemelijk geworden.
    
    
    
    
    
    6. De strafbaarheid van verdachte
    
    Psychische overmacht
    
    
      De rechtbank verwerpt het beroep van de verdediging op psychische overmacht en verdachte zal niet worden ontslagen van alle rechtsvervolging. 
      Daartoe stelt de rechtbank voorop, dat van absolute psychische overmacht niet is gebleken. Het dossier en het verhandelde ter zitting bieden voorts geen grond om te oordelen dat verdachte heeft gehandeld onder invloed van een wezenlijke en buitennormale psychische druk, waardoor onvoldoende sprake is van een voor strafbaarheid vereiste aanwezigheid van een daadwerkelijke wilsvrijheid ten tijde van de gedraging. Met name de rapportages van het PBC, waarin de invloed van de vader van verdachte uitvoerig is gerelateerd, staan in de weg aan een dergelijke verstrekkende conclusie. In dit verband zij er nog in het bijzonder op gewezen dat uit die rapporten blijkt dat verdachte weliswaar als verminderd toerekeningsvatbaar is te beschouwen, maar niet dat hij niet in staat is om naar eigen vermogen en inzicht te beslissen. Verdachte heeft de ongeoorloofdheid van de hem te lastegelegde feiten kunnen inzien, en er is op geen enkele wijze aannemelijk geworden dat verdachte desalniettemin niet in staat was te handelen naar dat inzicht.
    
    
    Er is geen omstandigheid aannemelijk geworden die de strafbaarheid van verdachte uitsluit. Verdachte is dan ook strafbaar.
    
    
    7. Motivering van de straf en maatregel 
    
    De officier van justitie heeft gevorderd dat verdachte ter zake van de door haar bewezengeachte feiten 1 en 2 (onder meer) zal worden veroordeeld tot een gevangenisstraf voor de duur van acht jaren met aftrek van voorarrest.
    
    De hierna te noemen strafoplegging is in overeenstemming met de ernst van het bewezen geachte, de omstandigheden waaronder dit is begaan en de persoon van verdachte, zoals van een en ander ter terechtzitting is gebleken.
    
    
      De rechtbank heeft bij de keuze tot het opleggen van een vrijheidsbenemende straf en bij de vaststelling van de duur daarvan in het bijzonder het volgende laten meewegen. Verdachte heeft zonder enige concrete aanleiding en geheel onverwacht het vuur geopend op een groep jongens. Drie van deze jongens zijn ook daadwerkelijk geraakt, en hebben lichamelijk letsel ondervonden. Naar de ervaring leert, zullen deze jongens, maar ook de jongens die niet zijn geraakt, nog lang nadelige psychische gevolgen kunnen ondervinden van deze handelwijze van verdachte. Het feit dat verdachte ter terechtzitting zijn excuses heeft aangeboden, doet aan deze punten helaas niet af.
      Verdachte is tot zijn handelen gekomen in de publieke ruimte, in het centrum van Muiderberg. Daardoor heeft hij gevoelens van onveiligheid niet alleen bij de slachtoffers, maar in de gehele Nederlandse samenleving aangewakkerd.
      Zijn handelen staat verder in geen verhouding tot de mogelijke voorgeschiedenis. Het overgaan tot niet alleen het dragen, maar ook het gebruik van het vuurwapen zoals dit is gebeurd, is buiten elke proportie, en maatschappelijk volstrekt onaanvaardbaar.
      Op grond van deze overwegingen is het opleggen van een onvoorwaardelijke gevangenisstraf van substantiële duur zonder meer aangewezen te achten.
    
    
    Met de persoonlijke omstandigheden, zoals deze mede tot uitdrukking komen in het psychiatrisch rapport van het Pieter Baan Centrum d.d. 11 januari 2005, waaruit onder meer blijkt dat verdachte verminder toerekeningsvatbaar is, en het gegeven dat verdachte niet eerder in aanraking is geweest met politie en justitie, heeft de rechtbank rekening gehouden. De rechtbank ziet, gelet op de jonge leeftijd van verdachte, aanleiding de straf te matigen, zodat verdachte kans krijgt om na zijn detentie een nieuw leven op te bouwen. 
    
    Op grond van het bovenstaande acht de rechtbank de oplegging van een gevangenisstraf van na te noemen duur passend en geboden.
    
    Onttrekking aan het verkeer
    
    De inbeslaggenomen en niet teruggegeven voorwerpen, te weten:
    
    
      12     8.00 STK Huls                                
              LUGER 9 MM. Volgnr.04020557-0014
              Patroonhulzen
      13     1.00 STK Munitie                             
               Kogelpunt Volgnr.04020557-0015
              aangetroffen in boom, 
    
    
    dienen onttrokken te worden aan het verkeer en zijn daarvoor vatbaar, aangezien met behulp van dit voorwerp het bewezen geachte is begaan en deze voorwerpen van zodanige aard zijn dat het ongecontroleerde bezit daarvan in strijd is met de wet en het algemeen belang.
    
    Ten aanzien van de benadeelde partijen
    
    [slachtoffer 1]
    
    
      Uit het onderzoek ter terechtzitting is gebleken dat een deel van de vordering van de benadeelde partij [slachtoffer 1], van zo eenvoudige aard is dat dit zich leent voor de behandeling in dit strafgeding. Tevens is komen vast te staan dat de benadeelde partij als gevolg van het hiervoor onder 1 bewezen geachte feit, rechtstreeks schade heeft geleden. De rechtbank waardeert deze op een bedrag van € 464,96 (vierhonderd vierenzestig euro en zesennegentig eurocent) aan materiële schade, te weten reiskosten, kleding en medicijnen en 
      € 15.000,-- (vijftienduizend euro) aan immateriële schade. De vordering kan dan ook tot dat bedrag worden toegewezen.
    
    
    Voorts dient de verdachte te worden veroordeeld in de kosten die de benadeelde partij heeft gemaakt en ten behoeve van de tenuitvoerlegging van deze uitspraak nog zal maken.
    
    Het overige deel van de vordering van de benadeelde partij is niet van zo eenvoudige aard dat dit zich leent voor behandeling in dit strafgeding. Gelet hierop zal de rechtbank bepalen dat de benadeelde partij in dat deel van de vordering niet-ontvankelijk is. De benadeelde partij kan dat deel van de vordering slechts bij de burgerlijke rechter aanbrengen.
    
    In het belang van [slachtoffer 1] voornoemd wordt, als extra waarborg voor betaling aan laatstgenoemde, de maatregel van artikel 36f van het Wetboek van Strafrecht aan verdachte opgelegd.
    
    [slachtoffer 2]
    
    Uit het onderzoek ter terechtzitting is gebleken dat een deel van de vordering van de benadeelde partij [slachtoffer 2], van zo eenvoudige aard is dat dit zich leent voor de behandeling in dit strafgeding. Tevens is komen vast te staan dat de benadeelde partij als gevolg van het hiervoor onder 1 bewezen geachte feit, rechtstreeks schade heeft geleden. De rechtbank waardeert deze op een bedrag van € 768,94 (zevenhonderd achtenzestig euro en vierennegentig eurocent) aan materiële schade, te weten op een bedrag van € 500 gestelde vergoeding voor kleding en de gevorderde reinigingskosten auto en € 10.000,-- (tienduizend euro) aan immateriële schade. De vordering kan dan ook tot dat bedrag worden toegewezen.
    
    Voorts dient de verdachte te worden veroordeeld in de kosten die de benadeelde partij heeft gemaakt en ten behoeve van de tenuitvoerlegging van deze uitspraak nog zal maken.
    
    Het overige deel van de vordering van de benadeelde partij is niet van zo eenvoudige aard dat dit zich leent voor behandeling in dit strafgeding. Gelet hierop zal de rechtbank bepalen dat de benadeelde partij in dat deel van de vordering niet-ontvankelijk is. De benadeelde partij kan dat deel van de vordering slechts bij de burgerlijke rechter aanbrengen.
    
    In het belang van [slachtoffer 2] voornoemd wordt, als extra waarborg voor betaling aan laatstgenoemde, de maatregel van artikel 36f van het Wetboek van Strafrecht aan verdachte opgelegd.
    
    [slachtoffer 3]
    
    Uit het onderzoek ter terechtzitting is gebleken dat een deel van de vordering van de benadeelde partij [slachtoffer 3], van zo eenvoudige aard is dat dit zich leent voor de behandeling in dit strafgeding. Tevens is komen vast te staan dat de benadeelde partij als gevolg van het hiervoor onder 1 bewezen geachte feit, rechtstreeks schade heeft geleden. De rechtbank waardeert deze op een bedrag van € 420,-- (vierhonderd twintig euro) aan materiële schade, te weten een leren jas en een vestje en € 9.000,-- (negenduizend euro) aan immateriële schade. De vordering kan dan ook tot dat bedrag worden toegewezen.
    
    Voorts dient de verdachte te worden veroordeeld in de kosten die de benadeelde partij heeft gemaakt en ten behoeve van de tenuitvoerlegging van deze uitspraak nog zal maken.
    
    Het overige deel van de vordering van de benadeelde partij is niet van zo eenvoudige aard dat dit zich leent voor behandeling in dit strafgeding. Gelet hierop zal de rechtbank bepalen dat de benadeelde partij in dat deel van de vordering niet-ontvankelijk is. De benadeelde partij kan dat deel van de vordering slechts bij de burgerlijke rechter aanbrengen.
    
    In het belang van [slachtoffer 3] voornoemd wordt, als extra waarborg voor betaling aan laatstgenoemde, de maatregel van artikel 36f van het Wetboek van Strafrecht aan verdachte opgelegd.
    
    [slachtoffer 5]
    
    Uit het onderzoek ter terechtzitting is gebleken dat een deel van de vordering van de benadeelde partij [slachtoffer 5], van zo eenvoudige aard is dat dit zich leent voor de behandeling in dit strafgeding. Tevens is komen vast te staan dat de benadeelde partij als gevolg van het hiervoor onder 1 bewezen geachte feit, rechtstreeks schade heeft geleden. De rechtbank waardeert deze op een bedrag van € 7.000 (zevenduizend euro) aan immateriële schade. De vordering kan dan ook tot dat bedrag worden toegewezen.
    
    Voorts dient de verdachte te worden veroordeeld in de kosten die de benadeelde partij heeft gemaakt en ten behoeve van de tenuitvoerlegging van deze uitspraak nog zal maken.
    
    Het overige deel van de vordering van de benadeelde partij is niet van zo eenvoudige aard dat dit zich leent voor behandeling in dit strafgeding. Gelet hierop zal de rechtbank bepalen dat de benadeelde partij in dat deel van de vordering niet-ontvankelijk is. De benadeelde partij kan dat deel van de vordering slechts bij de burgerlijke rechter aanbrengen.
    
    In het belang van [slachtoffer 5] voornoemd wordt, als extra waarborg voor betaling aan laatstgenoemde, de maatregel van artikel 36f van het Wetboek van Strafrecht aan verdachte opgelegd.
    
    [slachtoffer 4]
    
    Uit het onderzoek ter terechtzitting is gebleken dat een deel van de vordering van de benadeelde partij [slachtoffer 4], van zo eenvoudige aard is dat dit zich leent voor de behandeling in dit strafgeding. Tevens is komen vast te staan dat de benadeelde partij als gevolg van het hiervoor onder 1 bewezen geachte feit, rechtstreeks schade heeft geleden. De rechtbank waardeert deze op een bedrag van € 7.000 (zevenduizend euro) aan immateriële schade. De vordering kan dan ook tot dat bedrag worden toegewezen.
    
    Voorts dient de verdachte te worden veroordeeld in de kosten die de benadeelde partij heeft gemaakt en ten behoeve van de tenuitvoerlegging van deze uitspraak nog zal maken.
    
    Het overige deel van de vordering van de benadeelde partij is niet van zo eenvoudige aard dat dit zich leent voor behandeling in dit strafgeding. Gelet hierop zal de rechtbank bepalen dat de benadeelde partij in dat deel van de vordering niet-ontvankelijk is. De benadeelde partij kan dat deel van de vordering slechts bij de burgerlijke rechter aanbrengen.
    
    In het belang van [slachtoffer 4] voornoemd wordt, als extra waarborg voor betaling aan laatstgenoemde, de maatregel van artikel 36f van het Wetboek van Strafrecht aan verdachte opgelegd.
    
    
    8. Toepasselijke wettelijke voorschriften
    
    De op te leggen straf en maatregel zijn gegrond op de artikelen 36b, 36c, 36f, 45, 47, 57 en 287 van het Wetboek van Strafrecht en op de artikelen 26 en 55 (oud) van de Wet wapens en munitie.
    
    De rechtbank komt op grond van het voorgaande tot de volgende beslissing.
    
    
    9. Beslissing
    
    Verklaart bewezen dat verdachte het telastegelegde heeft begaan zoals hiervoor in rubriek 3 is aangegeven.
    
    Verklaart niet bewezen hetgeen aan verdachte meer of anders is telastegelegd dan hiervoor is bewezen verklaard en spreekt verdachte daarvan vrij.
    
    Het bewezenverklaarde levert op:
    
    Ten aanzien van het onder 1 bewezenverklaarde
    
    Medeplegen van poging tot doodslag, meermalen gepleegd.
    
    Ten aanzien van het onder 2 bewezenverklaarde
    
    Medeplegen van handelen in strijd met artikel 26, eerste lid van de Wet wapens en munitie en het feit begaan met betrekking tot een vuurwapen van categorie III en handelen in strijd met artikel 26, eerste lid van de Wet wapens en munitie.
    
    Verklaart het bewezene strafbaar.
    
    Verklaart verdachte, [verdachte], daarvoor strafbaar.
    
    Veroordeelt verdachte tot een gevangenisstraf voor de duur van 4 (vier) jaren.
    
    Beveelt dat de tijd die door veroordeelde voor de tenuitvoerlegging van deze uitspraak in verzekering en in voorlopige hechtenis is doorgebracht, bij de tenuitvoerlegging van die straf in mindering gebracht zal worden.
    
    Verklaart onttrokken aan het verkeer:
    
    
      12     8.00 STK Huls                                
              LUGER 9 MM. Volgnr.04020557-0014
              Patroonhulzen
      13     1.00 STK Munitie                             
               Kogelpunt Volgnr.04020557-0015
              aangetroffen in boom
    
    
    Wijst de vordering van de benadeelde partij [slachtoffer 1], wonende op het adres [adres] toe tot een bedrag van € 15.464,96 (vijftienduizend vierhonderd vierenzestig euro en zesennegentig eurocent).
    
    Veroordeelt verdachte aan [slachtoffer 1] voornoemd, het toegewezen bedrag te betalen, behoudens voorzover deze vordering reeds door of namens een ander is betaald.
    
    Veroordeelt verdachte voorts in de kosten door de benadeelde partij gemaakt en ten behoeve van de tenuitvoerlegging van deze uitspraak nog te maken, tot op heden begroot op nihil.
    
    
      Bepaalt dat de benadeelde partij voor het overige niet-ontvankelijk in zijn vordering is.
      Legt aan verdachte de verplichting op, aan de Staat, ten behoeve van het slachtoffer [slachtoffer 1], te betalen de som van € 15.464,96 (vijftienduizend vierhonderd vierenzestig euro en zesennegentig eurocent), bij gebreke van betaling en verhaal te vervangen door hechtenis voor de duur van 212 dagen, met dien verstande dat de toepassing van die hechtenis de hiervoor opgelegde verplichting niet opheft.
    
    
    Wijst de vordering van de benadeelde partij [slachtoffer 2], wonende op het adres[adres] toe tot een bedrag van € 10.768,94 (tienduizend zevenhonderd achtenzestig euro en vierennegentig eurocent).
    
    Veroordeelt verdachte aan [slachtoffer 2] voornoemd, het toegewezen bedrag te betalen, behoudens voorzover deze vordering reeds door of namens een ander is betaald.
    
    Veroordeelt verdachte voorts in de kosten door de benadeelde partij gemaakt en ten behoeve van de tenuitvoerlegging van deze uitspraak nog te maken, tot op heden begroot op nihil.
    
    Bepaalt dat de benadeelde partij voor het overige niet-ontvankelijk in zijn vordering is.
    
    
      Legt aan verdachte de verplichting op, aan de Staat, ten behoeve van het slachtoffer 
      [slachtoffer 2], te betalen de som van € 10.768,94 (tienduizend zevenhonderd achtenzestig euro en vierennegentig eurocent), bij gebreke van betaling en verhaal te vervangen door hechtenis voor de duur van 188 dagen, met dien verstande dat de toepassing van die hechtenis de hiervoor opgelegde verplichting niet opheft.
    
    
    Wijst de vordering van de benadeelde partij [slachtoffer 3], wonende op het adres [adres] toe tot een bedrag van € 9.420,-- (negenduizend vierhonderd twintig euro).
    
    Veroordeelt verdachte aan [slachtoffer 3] voornoemd, het toegewezen bedrag te betalen, behoudens voorzover deze vordering reeds door of namens een ander is betaald.
    
    Veroordeelt verdachte voorts in de kosten door de benadeelde partij gemaakt en ten behoeve van de tenuitvoerlegging van deze uitspraak nog te maken, tot op heden begroot op nihil.
    
    Bepaalt dat de benadeelde partij voor het overige niet-ontvankelijk in zijn vordering is.
    
    Legt aan verdachte de verplichting op, aan de Staat, ten behoeve van het slachtoffer [slachtoffer 3], te betalen de som van € 9.420,-- (negenduizend vierhonderd twintig euro), bij gebreke van betaling en verhaal te vervangen door hechtenis voor de duur van 182 dagen, met dien verstande dat de toepassing van die hechtenis de hiervoor opgelegde verplichting niet opheft.
    
    Wijst de vordering van de benadeelde partij [slachtoffer 5], wonende op het adres [adres] toe tot een bedrag van € 7.000,-- (zevenduizend euro).
    
    Veroordeelt verdachte aan [slachtoffer 5] voornoemd, het toegewezen bedrag te betalen, behoudens voorzover deze vordering reeds door of namens een ander is betaald.
    
    Veroordeelt verdachte voorts in de kosten door de benadeelde partij gemaakt en ten behoeve van de tenuitvoerlegging van deze uitspraak nog te maken, tot op heden begroot op nihil.
    
    Bepaalt dat de benadeelde partij voor het overige niet-ontvankelijk in zijn vordering is.
    
    
      Legt aan verdachte de verplichting op, aan de Staat, ten behoeve van het slachtoffer 
      [slachtoffer 5], te betalen de som van € 7.000 (zevenduizend euro), bij gebreke van betaling en verhaal te vervangen door hechtenis voor de duur van 140 dagen, met dien verstande dat de toepassing van die hechtenis de hiervoor opgelegde verplichting niet opheft.
    
    
    Wijst de vordering van de benadeelde partij [slachtoffer 4], wonende op het adres [adres] toe tot een bedrag van € 7.000 (zevenduizend euro).
    
    Veroordeelt verdachte aan [slachtoffer 4] voornoemd, het toegewezen bedrag te betalen, behoudens voorzover deze vordering reeds door of namens een ander is betaald.
    
    Veroordeelt verdachte voorts in de kosten door de benadeelde partij gemaakt en ten behoeve van de tenuitvoerlegging van deze uitspraak nog te maken, tot op heden begroot op nihil.
    
    Bepaalt dat de benadeelde partij voor het overige niet-ontvankelijk in zijn vordering is.
    
    
      Legt aan verdachte de verplichting op, aan de Staat, ten behoeve van het slachtoffer 
      [slachtoffer 4], te betalen de som van € 7.000 (zevenduizend euro), bij gebreke van betaling en verhaal te vervangen door hechtenis voor de duur van 140 dagen, met dien verstande dat de toepassing van die hechtenis de hiervoor opgelegde verplichting niet opheft.
    
    
    
    
      Dit vonnis is gewezen door 
      mr. B.J.L.M. van Dijk, 	voorzitter,
      mrs. H.J. Tijselink en R.M. Troost, 	rechters,
      in tegenwoordigheid van mr. R.K. Bos, 	griffier
      en uitgesproken op de openbare terechtzitting van deze rechtbank van 2 februari 2005.