ECLI:NL:RBAMS:2004:AO3194, Rechtbank Amsterdam, 06-02-2004, 13/047666-03
Rechtbank Amsterdam — Uitspraak 
Datum: 2004-02-06 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Strafrecht

Samenvatting: Verdachte heeft in een tijdsbestek van twee weken tien oudere vrouwen in de leeftijd variërend van 65 tot 85 jaar met geweld van hun tas beroofd. Verdachte benaderde deze vrouwen op een kwalijke en laffe wijze van achteren en trok vervolgens de tas met kracht uit hun hand.

RECHTBANK AMSTERDAM
    
    
    Parketnummer: [nummer]
    
    Datum uitspraak: 6 februari 2004
    
    op tegenspraak
    
    
    
    VERKORT VONNIS
    
    
    van de rechtbank Amsterdam, negende meervoudige kamer C, in de strafzaak tegen:
    
    [verdachte]
    
    
      geboren te [geboortedatum],
      ingeschreven in de gemeentelijke basisadministratie persoonsgegevens op het adres [adres], 
      gedetineerd in de [Penitentiaire Inrichting].
      De rechtbank heeft beraadslaagd naar aanleiding van het onderzoek op de terechtzitting van 23 januari 2004.
    
    
    
    1. Telastelegging
    
    Aan verdachte is telastegelegd hetgeen staat omschreven in de dagvaarding zoals ter terechtzitting gewijzigd. Van de dagvaarding en de vordering wijziging telastelegging zijn kopieën als bijlagen 1 en 2 aan dit vonnis gehecht. De gewijzigde telastelegging geldt als hier ingevoegd.
    
    
    2. Voorvragen
    
    --------------
    
    
    3. Waardering van het bewijs
    
    3.1. De rechtbank acht niet wettig en overtuigend bewezen hetgeen verdachte onder 3 is telastegelegd, zodat verdachte daarvan dient te worden vrijgesproken.
    
    3.2. De rechtbank acht wettig en overtuigend bewezen hetgeen verdachte onder 1, 2, 4, 5, 6, 7, 8, 9, 10 en 11 is telastegelegd. Met dien verstande, dat hij:
    
     Ten aanzien van het onder 1 telastegelegde:
    
    op 8 juli 2003 te Amsterdam, op de openbare weg de Geer Ban, met het oogmerk van wederrechtelijke toe-eigening heeft weggenomen een grijze tas onder meer inhoudend een portemonnee, ziekenfondskaart en tramkaart, toebehorende aan [slachtoffer1], welke diefstal werd vergezeld van geweld tegen [slachtoffer1], 76 jaar, gepleegd met het oogmerk om die diefstal gemakkelijk te maken, welk geweld hierin bestond dat hij, verdachte, die tas met kracht uit de hand van die [slachtoffer1] heeft gerukt.
    
    Ten aanzien van het onder 2 telastegelegde:
    
    op 9 juli 2003 te Amsterdam, op de openbare weg de Wolbrantskerkweg, met het oogmerk van wederrechtelijke toe-eigening heeft weggenomen een tas, toebehorende aan [slachtoffer2], welke diefstal werd vergezeld van geweld tegen [slachtoffer2], 65 jaar, gepleegd met het oogmerk om die diefstal gemakkelijk te maken, welk geweld hierin bestond dat hij, verdachte, die tas met grote kracht uit de hand van die [slachtoffer2] heeft getrokken waardoor genoemde [slachtoffer2] ten val kwam.
    
    Ten aanzien van het onder 4 telastegelegde:
    
    op 12 juli 2003 te Amsterdam met het oogmerk van wederrechtelijke toe-eigening heeft weggenomen een tas met onder andere een bibliotheekpas, een ziekenfondspas, een bril, een bos sleutels, een stadsmobielpas en een portemonnee met 50 euro, toebehorende aan[slachtoffer3], welke diefstal werd vergezeld van geweld tegen [slachtoffer3], gepleegd met het oogmerk om die diefstal gemakkelijk te maken, welk geweld hierin bestond dat hij, verdachte, die tas uit de hand van die [slachtoffer3] heeft getrokken.
    
    Ten aanzien van het onder 5 telastegelegde:
    
    op een tijdstip gelegen in de periode van 7 juli 2003 tot en met 14 juli 2003 te Amsterdam, op de openbare weg het Ouwerdingenpad, met het oogmerk van wederrechtelijke toe-eigening heeft weggenomen een tas, inhoudende een ziekenfondspas, een giropasje en 120 euro, toebehorende aan [slachtoffer4], welke diefstal werd vergezeld van geweld tegen [slachtoffer4], 85 jaar, gepleegd met het oogmerk om die diefstal gemakkelijk te maken, welk geweld hierin bestond dat hij, verdachte, die tas met kracht uit de handen van die [slachtoffer4] heeft gerukt.
    
    Ten aanzien van het onder 6 telastegelegde:
    
    
      op 14 juli 2003 te Amsterdam, op de openbare weg de Notweg, met het oogmerk van wederrechtelijke toe-eigening heeft weggenomen een tas, onder meer inhoudende een
      stadsmobielpas, een strippenkaart, een ziekenfondspas en een donorkaart, toebehorende aan [slachtoffer5], welke diefstal werd vergezeld van geweld tegen [slachtoffer5], 81 jaar, gepleegd met het oogmerk om die diefstal gemakkelijk te maken, welk geweld hierin bestond dat hij, verdachte, die tas met grote kracht uit de hand van die [slachtoffer5] heeft getrokken.
    
    
    Ten aanzien van het onder 7 telastegelegde:
    
    op 14 juli 2003 te Amsterdam, op de openbare weg de Notweg, met het oogmerk van wederrechtelijke toe-eigening heeft weggenomen een tas, onder meer inhoudende een portefeuille, een portemonnee en medicijnen, toebehorende aan [slachtoffer6], welke diefstal werd vergezeld van geweld tegen [slachtoffer6], 79 jaar, gepleegd met het oogmerk om die diefstal gemakkelijk te maken, welk geweld hierin bestond dat hij, verdachte, met kracht aan de om de pols van die [slachtoffer6] gewikkeld tas heeft gerukt waarbij die [slachtoffer6] ten val kwam.
    
    Ten aanzien van het onder 8 telastegelegde:
    
    op 16 juli 2003 te Amsterdam, op de openbare weg Remijden, met het oogmerk van wederrechtelijke toe-eigening heeft weggenomen een boodschappentas, onder meer inhoudende een portemonnee, krasloten en sleutels, toebehorende aan [slachtoffer7], welke diefstal werd vergezeld van geweld tegen [slachtoffer7], 68 jaar, gepleegd met het oogmerk om die diefstal gemakkelijk te maken, welk geweld hierin bestond dat hij, verdachte, die tas met kracht uit de hand van die [slachtoffer7] heeft gerukt.
    
    Ten aanzien van het onder 9 telastegelegde:
    
    
      op 16 juli 2003 te Amsterdam, op de openbare weg de Eastonstraat, met het oogmerk van
      wederrechtelijke toe-eigening heeft weggenomen een tas, onder meer inhoudende een portemonnee met 30 euro, een stadsmobielpas en een paraplu, toebehorende aan [slachtoffer8], welke diefstal werd vergezeld van geweld tegen [slachtoffer8], 79 jaar, gepleegd met het oogmerk om die diefstal gemakkelijk te maken, welk geweld hierin bestond dat hij, verdachte, die tas met kracht uit de hand van die [slachtoffer8] heeft getrokken.
    
    
    Ten aanzien van het onder 10 telastegelegde:
    
    op 17 juli 2003 te Amsterdam, op de openbare weg de Geer Ban, met het oogmerk van wederrechtelijke toe-eigening heeft weggenomen een tas, onder meer inhoudende sleutels, brood, een zwart mapje en een zwarte portemonnee, toebehorende aan [slachtoffer9] welke diefstal werd vergezeld van geweld tegen [slachtoffer9] 82 jaar, gepleegd met het oogmerk om die diefstal gemakkelijk te maken, welk geweld hierin bestond dat hij, verdachte, die tas met kracht uit haar hand heeft gerukt.
    
    Ten aanzien van het onder 11 telastegelegde:
    
    op 22 juli 2003 te Amsterdam, op de openbare weg Geer Ban, met het oogmerk van wederrechtelijke toe-eigening heeft weggenomen een tas, onder meer inhoudende een AOWkaart, sleutels, een portemonnee en 130 euro, toebehorende aan [slachtoffer10]] welke diefstal werd vergezeld van geweld tegen [slachtoffer10] 68 jaar, gepleegd met het oogmerk om die diefstal gemakkelijk te maken, welk geweld hierin bestond dat hij, verdachte, die tas met kracht van de schouder van die [slachtoffer10] heeft gerukt.
    
    Voorzover in de telastelegging taal- en/of schrijffouten voorkomen, zijn deze verbeterd. Verdachte is hierdoor niet in zijn verdediging geschaad.
    
    
    4. Het bewijs
    
    De rechtbank grondt haar beslissing dat verdachte het bewezen geachte heeft begaan op de feiten en omstandigheden die in de bewijsmiddelen zijn vervat.
    
    5. De strafbaarheid van de feiten
    
    De bewezen geachte feiten zijn volgens de wet strafbaar. Het bestaan van een rechtvaardigingsgrond is niet aannemelijk geworden.
    
    
    6. De strafbaarheid van verdachte
    
    Er is geen omstandigheid aannemelijk geworden die de strafbaarheid van verdachte uitsluit. Verdachte is dan ook strafbaar.
    
    
    7. Motivering van de straf en de maatregelen
    
    De hierna te noemen strafoplegging is in overeenstemming met de ernst van het bewezen geachte, de omstandigheden waaronder dit is begaan en de persoon van verdachte, zoals van een en ander ter terechtzitting is gebleken.
    
    7.1 Gevangenisstraf
    
    De rechtbank heeft bij de keuze tot het opleggen van een vrijheidsbenemende straf en bij de vaststelling van de duur daarvan in het bijzonder het volgende laten meewegen.
    
    Verdachte heeft in een tijdsbestek van twee weken tien oudere vrouwen in de leeftijd variërend van 65 tot 85 jaar met geweld van hun tas beroofd. Verdachte benaderde deze vrouwen op een kwalijke en laffe wijze van achteren en trok vervolgens de tas met kracht uit hun hand. Verdachte bleek zijn slachtoffers desgevraagd op een berekenende en consistente wijze uit te zoeken, nu oudere vrouwen, blijkens zijn opgaaf, een gemakkelijk doelwit vormen. Het handelen van verdachte werd daarbij slechts ingegeven door financieel gewin zonder dat hij zich rekenschap heeft gegeven van de gevolgen van zijn handelen. Enkele slachtoffers zijn door de handelwijze van verdachte ten val gekomen. Dat zij, mede gelet hun leeftijd, geen zwaarder letsel hebben bekomen, is een gelukkige omstandigheid die echter geenszins aan verdachte toe te rekenen is. De ervaring leert, dat slachtoffers van verdachtes handelwijze gedurende geruime tijd de psychische nadelige gevolgen daarvan kunnen ondervinden. Voorts worden hierdoor de bestaande gevoelens van onveiligheid in de maatschappij bevestigd en versterkt. 
    
    De rechtbank heeft acht geslagen op het feit, dat verdachte blijkens het hem betreffende uittreksel uit het Justitieel Documentatieregister d.d. 28 juli 2003 eerder is veroordeeld voor diverse strafbare feiten.
    
    De rechtbank heeft eveneens acht geslagen op het Pro Justitia Rapport, gedateerd 14 januari 2004, dat over de verdachte is opgemaakt door [psycholoog]. In dit rapport wordt geadviseerd verdachte als enigszins verminderd toerekeningsvatbaar te beschouwen en hem een verplicht reclasseringscontact op te leggen in het kader van een deels voorwaardelijke straf. [psycholoog] voornoemd geeft aan, dat de gedragsstoornis van verdachte, in combinatie met zijn gokgedrag en cannabis afhankelijkheid een verhoogde kans op recidive geeft.
    
    
    
    De rechtbank heeft voorts acht geslagen op rapporten van Jellinek Justitiële Verslavingszorg van 14 augustus 2003 en 12 december 2003, waarin deze instelling zich bereid verklaart verdachte ondersteuning te bieden in zijn streven een verslavingsvrij en gestructureerd bestaan op te bouwen, indien dit in het kader van een verplicht reclasseringscontact geschiedt.
    
    Anders dan de officier van justitie heeft de rechtbank de indruk gekregen dat verdachte serieus gemotiveerd is zijn leven te veranderen. De rechtbank heeft aansluiting gezocht bij de straffen die doorgaans voor soortgelijke vergrijpen worden opgelegd, zijnde een gevangenisstraf van ongeveer drie jaren. De rechtbank ziet in voornoemde rapporten aanleiding bovendien een deel van de gevangenisstraf voorwaardelijk op te leggen onder na te noemen bijzondere voorwaarde.
    
    7.2 Ten aanzien van de benadeelde partijen en de schadevergoedingsmaatregel
    
    Uit het onderzoek ter terechtzitting is gebleken dat de vordering van [slachtoffer4] van zo eenvoudige aard is dat zij zich leent voor de behandeling in dit strafgeding. Tevens is komen vast te staan dat de benadeelde partij als gevolg van het onder 5 bewezen geachte feit, rechtstreeks materiële schade heeft geleden. De rechtbank waardeert deze op een bedrag van 225 euro (tweehonderd vijfentwintig euro). De vordering kan dan ook tot dat bedrag worden toegewezen. Voorts dient de verdachte te worden veroordeeld in de kosten die de benadeelde partij heeft gemaakt en ten behoeve van de tenuitvoerlegging van deze uitspraak nog zal maken.
    
    In het belang van [slachtoffer4] voornoemd wordt, als extra waarborg voor betaling aan laatstgenoemde, de maatregel van artikel 36f van het Wetboek van Strafrecht aan verdachte opgelegd.
    
    Uit het onderzoek ter terechtzitting is gebleken dat de vordering van [slachtoffer7] eveneens van zo eenvoudige aard is dat zij zich leent voor de behandeling in dit strafgeding. Tevens is komen vast te staan dat de benadeelde partij als gevolg van het onder 8 bewezen geachte feit, rechtstreeks immateriële schade heeft geleden. De rechtbank waardeert deze op een bedrag van 145 euro (honderd vijfenveertig euro). De vordering kan dan ook tot dat bedrag worden toegewezen. Voorts dient de verdachte te worden veroordeeld in de kosten die de benadeelde partij heeft gemaakt en ten behoeve van de tenuitvoerlegging van deze uitspraak nog zal maken.
    
    In het belang van [slachtoffer7] voornoemd wordt, als extra waarborg voor betaling aan laatstgenoemde, de maatregel van artikel 36f van het Wetboek van Strafrecht aan verdachte opgelegd.
    
    7.3 De onttrekking aan het verkeer
    
    De vordering tot onttrekking aan het verkeer van een zwart luchtdrukwapen wordt afgewezen, nu dit wapen niet is gebruikt bij de telastegelegde feiten, niet aan verdachte toebehoort en geen verboden wapen is in de zin van de Wet wapens en munitie.
    
    8. Toepasselijke wettelijke voorschriften
    
    De op te leggen straf en maatregelen zijn gegrond op de artikelen 14a, 14b, 14c, 36f, 57 en 312 van het Wetboek van Strafrecht.
    
    De rechtbank komt op grond van het voorgaande tot de volgende beslissing.
    
    9. Beslissing
    
    Verklaart niet bewezen hetgeen onder 3 is telastegelegd en spreekt verdachte daarvan vrij.
    
    Verklaart bewezen dat verdachte het onder 1, 2, 4, 5, 6, 7, 8, 9, 10 en 11 telastegelegde heeft begaan zoals hiervoor in rubriek 3.2 is aangegeven.
    
    Verklaart niet bewezen hetgeen aan verdachte meer of anders is telastegelegd dan hiervoor is bewezen verklaard en spreekt verdachte daarvan vrij.
    
    Het bewezenverklaarde levert op:
    
    Ten aanzien van het onder 1, 2, 5, 6, 7, 8, 9, 10 en 11 bewezenverklaarde:
    
    Diefstal, vergezeld van geweld tegen een persoon, gepleegd met het oogmerk om die diefstal gemakkelijk te maken, terwijl het feit wordt gepleegd op de openbare weg.
    
    Ten aanzien van het onder 4 bewezenverklaarde:
    
    Diefstal, vergezeld van geweld tegen een persoon, gepleegd met het oogmerk om die diefstal gemakkelijk te maken.
    
    Veroordeelt verdachte tot een gevangenisstraf voor de duur van 36 maanden.
    
    Beveelt dat de tijd die door veroordeelde voor de tenuitvoerlegging van deze uitspraak in verzekering en in voorlopige hechtenis is doorgebracht, bij de tenuitvoerlegging van die straf in mindering gebracht zal worden.
    
    Beveelt dat een gedeelte, groot 6 maanden, van deze gevangenisstraf niet tenuitvoergelegd zal worden, tenzij later anders wordt gelast. 
    
    Stelt daarbij een proeftijd van 2 jaar vast.
    
    De tenuitvoerlegging kan worden gelast indien veroordeelde zich voor het einde van de proeftijd aan een strafbaar feit schuldig maakt.
    
    Tevens kan de tenuitvoerlegging worden gelast indien veroordeelde gedurende de proeftijd de hierna vermelde bijzondere voorwaarde niet naleeft.
    
    Stelt als bijzondere voorwaarde:
    
    dat veroordeelde zich onverwijld stelt en dat hij gedurende de proeftijd blijft onder toezicht en leiding van Reclassering Nederland en zich gedurende die proeftijd gedraagt naar de door of namens die instelling te geven aanwijzingen, zolang deze instelling dat noodzakelijk oordeelt.
    
    Geeft aan genoemde instelling opdracht veroordeelde bij de naleving van die aanwijzingen hulp en steun te verlenen.
    
    
      Gelast de bewaring ten behoeve van de rechthebbende van:
      · een zwart luchtdrukwapen
      Gelast de teruggave aan [slachtoffer10] van:
      · een zwarte tabaksdoos
      · een KPN telefoonkaart
    
    
    
      Gelast de teruggave aan [slachtoffer11] van:
      · een pandbrief d.d. 26 juni 2003 voor een laptop op naam van [slachtoffer11]
    
    
    
      Gelast de teruggave aan verdachte van:
      · papier met adressen en telefoonnummers
      · een orchidee in een potje
      · losse watjes en clearskin van Dr. Van der Hoog
    
    
    Wijst toe de vordering van de benadeelde partij [slachtoffer4], wonende op het [adres] tot een bedrag van 225 euro (tweehonderd vijfentwintig euro), en veroordeelt verdachte aan [slachtoffer4] voornoemd, het voornoemde bedrag te betalen. 
    
    Veroordeelt verdachte voorts in de kosten door de benadeelde partij gemaakt en ten behoeve van de tenuitvoerlegging van deze uitspraak nog te maken, tot op heden begroot op nihil.
    
    Legt aan verdachte de verplichting op, aan de Staat, ten behoeve van het slachtoffer [slachtoffer4], te betalen de som van 225 euro (tweehonderd vijfentwintig euro), bij gebreke van betaling en verhaal te vervangen door hechtenis voor de duur van 4 dagen, met dien verstande dat de toepassing van die hechtenis de hiervoor opgelegde verplichting niet opheft. Bepaalt dat, indien en voorzover verdachte heeft voldaan aan een van voornoemde betalingsverplichtingen, daarmee de andere is vervallen.
    
    Wijst eveneens toe de vordering van de benadeelde partij [slachtoffer7], wonende op het [adres] tot een bedrag van 145 euro (honderd vijfenveertig euro), en veroordeelt verdachte aan [slachtoffer7] voornoemd, het voornoemde bedrag te betalen. 
    
    Veroordeelt verdachte voorts in de kosten door de benadeelde partij gemaakt en ten behoeve van de tenuitvoerlegging van deze uitspraak nog te maken, tot op heden begroot op nihil.
    
    Legt aan verdachte de verplichting op, aan de Staat, ten behoeve van het slachtoffer [slachtoffer7], te betalen de som van 145 euro (honderd vijfenveertig euro), bij gebreke van betaling en verhaal te vervangen door hechtenis voor de duur van 2 dagen, met dien verstande dat de toepassing van die hechtenis de hiervoor opgelegde verplichting niet opheft. Bepaalt dat, indien en voorzover verdachte heeft voldaan aan een van voornoemde betalingsverplichtingen, daarmee de andere is vervallen.
     
    
      Dit vonnis is gewezen door 
      mr. J.M.J. Lommen-van Alphen, 	voorzitter,
      mrs. F. Salomon en P.B. Martens, 	rechters,
      in tegenwoordigheid van mr. A.M.J. Adriaansen, 	griffier
      en uitgesproken op de openbare terechtzitting van deze rechtbank van 6 februari 2004.