ECLI:NL:RBBRE:2008:BC8601, Rechtbank Breda, 04-04-2008, 811421-07 [P]
Rechtbank Breda — Uitspraak 
Datum: 2008-04-04 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Strafrecht

Samenvatting: De rechtbank spreekt verdachte vrij van het plegen van ontucht met 7 minderjarige meisjes die aan zijn zorg waren toevertrouwd. De rechtbank is van oordeel dat de handelingen van verdachte (het wassen met een washand van gezicht, hals en rug van de meisjes onder de douche) de kwalificatie ontuchtig niet kunnen dragen nu deze handelingen weliswaar in strijd waren met de huidige sociaal-ethische normen maar niet  seksueel van aard waren.

RECHTBANK BREDA
    
    Sector strafrecht
    
    parketnummer: 811421-07 [P]
    
    vonnis van de meervoudige kamer d.d. 4 april 2008
    
    in de strafzaak tegen
    
    
      [verdachte],
      geboren op [datum en plaats]
      wonende te [adres]  
    
    
    raadsman mr. Van der Hout, advocaat te bergen op Zoom.
    
    
      1	Onderzoek van de zaak
      De zaak is inhoudelijk behandeld op de zitting van 21 maart 2008, waarbij de officier van justitie, mr. Van Aken, en de verdediging hun standpunten kenbaar hebben gemaakt.
    
    
    
      2	De tenlastelegging
      De tenlastelegging is als bijlage aan dit vonnis gehecht. 
      De verdenking komt er, kort en feitelijk weergegeven, op neer dat verdachte ontucht heeft gepleegd met 7 minderjarige meisjes die aan zijn zorg waren toevertrouwd danwel ontucht heeft gepleegd met 7 meisjes die de leeftijd van 16 jaar nog niet hadden bereikt. 
    
    
    
      3	De voorvragen
      De dagvaarding is geldig.
      De rechtbank is bevoegd.
    
    
    De ontvankelijkheid van de officier van justitie.
    
    De raadsman heeft aangevoerd dat de officier van justitie niet-ontvankelijk dient te worden verklaard nu tijdens het voorbereidend onderzoek een aantal formaliteiten niet, dan wel niet volledig of correct is nageleefd welke dwingend zijn voorgeschreven in de “Aanwijzing opsporing en vervolging van seksueel misbruik”. De raadsman heeft daartoe gewezen op het ontbreken van (verslaglegging van) een informatief gesprek voorafgaande aan de aangifte en het gegeven dat er in slechts twee gevallen een audioverhoor is gemaakt, hetgeen temeer klemt nu uit de opgenomen verhoren blijkt dat deze onvoldoende objectief hebben plaatsgevonden, in het bijzonder het door verbalisant [naam] gevoerde verhoor. 
    
    De rechtbank is, zoals hierna onder 4.3 uiteengezet, van oordeel dat door de opsporingsambtenaren in de onderhavige strafzaak niet geheel conform de “Aanwijzing opsporing en vervolging van seksueel misbruik” is gehandeld. Dit kan in zijn algemeenheid niet zonder consequenties blijven. Bij de beantwoording van de vraag of handelen in strijd met de Aanwijzing moet leiden tot niet-ontvankelijkheid van de officier van justitie is doorslaggevend of er doelbewust of met grove veronachtzaming van de belangen van de verdachte aan diens recht op een eerlijke behandeling van zijn zaak is tekortgedaan. De rechtbank is van oordeel dat er in dit geval geen sprake is van een zodanig ernstige schending van vormvoorschriften dat geen eerlijke rechtsgang meer mogelijk is zodat de officier van justitie ontvankelijk is in haar vervolging. De onvolkomenheden van de gevolgde procedure zijn daartoe onvoldoende zwaarwegend en dienen met name een rol te spelen bij de waardering van het bewijs. 
    
    Er is geen reden voor schorsing van de vervolging.
    
    
      4	De beoordeling van het bewijs
      4.1	Het standpunt van de officier van justitie
      De officier van justitie acht wettig en overtuigend bewezen dat verdachte ontucht heeft gepleegd met de meisjes, met uitzondering van [slachtoffer 7], en baseert zich daarbij op de aangifte van [naam aangever] de verklaringen van de getuigen en de eigen verklaring van verdachte. De meisjes hebben bij verdachte gedoucht en de officier van justitie volgt de verklaringen van de meisjes dat verdachte ook de rug, billen en benen van de kinderen heeft gewassen. De officier van justitie vindt dat deze handelingen, gelet op de leeftijd van de meisjes en gezien de omstandigheden waaronder ze zijn gepleegd, kunnen worden gezien als ontuchtige handelingen terwijl de meisjes aan de zorg van verdachte waren toevertrouwd. De officier van justitie acht hierbij doorslaggevend of de slachtoffers door de handelingen van verdachte in hun seksuele schaamtegevoel zijn gekwetst en acht daarbij het gevoel van het slachtoffer bepalend.     
      4.2	Het standpunt van de verdediging
      De verdediging is van mening dat de rechtbank niet tot een bewezenverklaring kan komen. De verklaringen van de meisjes kunnen volgens de raadsman niet voor het bewijs worden meegenomen aangezien de verklaringen niet spontaan tot stand zijn gekomen. Daarnaast heeft de verdediging aangevoerd dat verdachte geen seksuele handelingen heeft verricht bij de meisjes en dat verdachte ook niet die bedoeling heeft gehad. Het ontuchtige karakter is niet aangetoond zodat verdachte integraal dient te worden vrijgesproken. 
      4.3	Het oordeel van de rechtbank
      De rechtbank stelt aan de hand van de verklaring van verdachte het volgende vast. Verdachte organiseerde als schoolhoofd van basisschool [naam school] jarenlang Sinterklaasavonden waarbij kinderen uit groep 8 zwarte piet mochten spelen. De kinderen gingen dan mee naar het huis van verdachte, werden daar geschminkt en omgekleed en vervolgens gingen ze bij verschillende gezinnen en instellingen op Sinterklaasbezoek. Na afloop van de bezoeken gingen de kinderen wederom naar het huis van verdachte waar ze zich omkleedden en afschminkten. Dit afschminken gebeurde normaliter onder de douche en verdachte hielp hen bij het wassen. Verdachte bekent de meisjes te hebben geholpen bij het douchen door met een washand hun gezicht en hals te wassen. Ook heeft verdachte ter zitting verklaard dat het best zou kunnen zijn dat hij incidenteel, zo nodig, ook wel eens een rug van een meisje heeft gewassen. 
    
    
    De rechtbank is van oordeel dat de verhoren van de slachtoffers door de politie niet geheel volgens de “Aanwijzing opsporing en vervolging van seksueel misbruik” hebben plaatsgevonden. Zo zijn de slachtoffers, ondanks hun nog jonge leeftijd, niet in de studio gehoord en hebben deze verhoren in het bijzijn van de (stief)vader en/of de moeder plaatsgevonden. Daarnaast zijn van de verhoren, op de verhoren van [slachtoffer 2] en [slachtoffer 3] na, geen audio opnamen gemaakt. Op grond van de audio opnamen van de verhoren van [slachtoffer 2] en [slachtoffer 3] heeft de rechtbank geconstateerd dat de ondervraging van [slachtoffer 2] en [slachtoffer 3] door de verbalisanten niet in alle opzichten optimaal en conform de Aanwijzing is verlopen. Dit klemt te meer nu het dossier geen inzicht biedt in de wijze waarop de meisjes in eerste instantie hun verhaal hebben verteld, de reactie van de ouders daarop en de tijdspanne tussen die eerste verhalen en het verhoor bij de politie. Gezien voornoemde omstandigheden is de rechtbank niet in staat gebleken de betrouwbaarheid van de verklaringen van de slachtoffers te toetsen. Dit betekent dat de verklaringen van de slachtoffers, voor zover deze afwijken van hetgeen verdachte heeft verklaard, als onvoldoende controleerbaar op hun bewijskracht van het bewijs zullen worden uitgesloten. 
    
    De vraag die de rechtbank dient te beantwoorden is of hetgeen verdachte heeft gedaan, het helpen bij het douchen door met een washand het gezicht en de hals van de meisjes te wassen, de kwalificatie ontuchtig kan dragen. Blijkens de wetsgeschiedenis van de artikelen 242 tot en met 249 Sv is het doel van de zedelijkheidswetgeving het beschermen van de seksuele integriteit van personen, die daartoe zelf, op een bepaald moment, niet in staat zijn. Bij ontucht moet het daarbij, blijkens de vaste jurisprudentie van de Hoge Raad, gaan om handelingen van seksuele aard die in strijd zijn met de sociaal-ethische norm. 
    
    De rechtbank is van oordeel dat verdachte voorbij is gegaan aan de gevoelens van de kinderen door de naakte meisjes, die een leeftijd van 11 – 12 jaar hadden, onder de douche met een washand te wassen. De meisjes hebben een leeftijd bereikt waarin zij zich lichamelijk beginnen te ontwikkelen. Het is dan begrijpelijk dat zij zich ongemakkelijk voelen en zich schamen wanneer de leraar hen naakt ziet en hen wast. Verdachte had dit anders kunnen en ook moeten regelen en organiseren en had zelf veel meer afstand moeten nemen.  De rechtbank is van oordeel dat verdachte zich hiervan, zeker gezien zijn positie als schooldirecteur, bewust had moeten zijn. Daarbij komt dat verdachte eerder was gewaarschuwd door getuige [getuige 1] dat sommige kinderen het niet prettig vonden om door verdachte onder de douche te worden gewassen. 
    
    De rechtbank stelt zich derhalve op het standpunt dat de vastgestelde handelingen van verdachte niet in overeenstemming zijn met de huidige sociaal-ethische normen. Dit is evenwel onvoldoende om te kunnen spreken van ontuchtige handelingen. Daarvoor is het tevens noodzakelijk dat er sprake is van seksuele handelingen. Op zichzelf is het wassen van de hals, het gezicht en incidenteel de rug van een kind met een washand onder douche niet aan te merken als een handeling van seksuele aard. Alleen onder bijzondere omstandigheden kan een dergelijke handeling als een handeling van seksuele aard worden gezien. Van zodanige omstandigheden is de rechtbank echter niet gebleken. Uit het procesdossier en het verhandelde ter terechtzitting is ook niet vastgesteld kunnen worden dat verdachte oneerbare en seksuele bedoelingen heeft gehad met het wassen van de kinderen. Concluderend is de rechtbank van oordeel dat de handelingen van verdachte de kwalificatie ontuchtig niet kunnen dragen. Zij zal verdachte dan ook vrijspreken van het primair en subsidiair ten laste gelegde feit.
    
    
    
    
    
    
    
    
      5	De beslissing
      De rechtbank:
    
    
    
      Voorvragen
      - verklaart de officier van justitie ontvankelijk in de vervolging van verdachte;
    
    
    
    
      Vrijspraak
      - spreekt verdachte vrij van het primair en subsidiair tenlastegelegde feit;
    
    
    - heft het geschorste bevel tot voorlopige hechtenis op;
    
    
    
    Dit vonnis is gewezen door mr. Janssen, voorzitter, mr. Kok en mr. Van den Hombergh, rechters, in tegenwoordigheid van mr. Fleskens, griffier, en is uitgesproken ter openbare terechtzitting op 4 april 2008.
    
    
     
    BIJLAGE I: De tenlastelegging
    
    Aan bovenbedoelde gedagvaarde persoon wordt tenlastegelegd dat
    
    
    
      hij op een op meer tijdstippen in of omstreeks de periode van 1 december 2003
      tot en met 05 december 2006 te Ossendrecht, gemeente Woensdrecht, (telkens)
      ontucht heeft gepleegd met een of meer aan zijn zorg en/of opleiding en/of
      waakzaamheid toevertrouwde minderjarige(n) te weten
    
    
    
      - [slachtoffer 3] en bestaande die ontucht uit het
      betasten (met een washand) van de rug en benen van die [slachtoffer 3] en/of
      - [slachtoffer 2] en bestaande die ontucht uit het
      betasten (met een washand) van de rug en/of billen en/of benen van die [slachtoffer 2]
      en/of
      - [slachtoffer 1] en bestaande die ontucht uit
      het betasten (met een washand) van het gezicht en/of de rug en/of de billen
      en/of de benen en/of de armen van die [slachtoffer 1] en/of
      - [slachtoffer 5] en bestaande die ontucht uit het
      betasten (met een washand) van de armen en/of buik en/of rug en/of gezicht van
      die [slachtoffer 5] en/of
      - [slachtoffer 6] en bestaande die ontucht uit het
      betasten (met een washand) van de armen en/of rug en/of benen en/of de
      halsstreek en/of borststreek van die [slachtoffer 6] en/of
      - [slachtoffer 4], geboren op 31 maart 1995 en bestaande die ontucht uit
      het betasten (met een washand) van de rug en/of het gezicht en/of de armen
      en/of de buik van die [slachtoffer 7] en/of
      - [slachtoffer 7], geboren in 1994 en/of 1995 en bestaande die ontucht uit het
      betasten (met een washand) van het lichaam van die [slachtoffer 7];
      art 249 lid 1 Wetboek van Strafrecht
    
    
    
    
      subsidiair, althans, indien het vorenstaande onder 1 niet tot een veroordeling
      mocht of zou kunnen leiden:
    
    
    
      hij op een op meer tijdstippen in of omstreeks de periode van 1 december 2003
      tot en met 05 december 2006 te Ossendrecht, gemeente Woensdrecht, (telkens)
      met een of meer perso(o)n(en) die toen de leeftijd van zestien jaren nog niet
      had(den) bereikt, buiten echt een of meer ontuchtige handeling(en) heeft
      gepleegd te weten met:
      - [slachtoffer 3] en bestaande die ontuchtige
      handelingen uit het betasten (met een washand) van de rug en benen van die
      [slachtoffer 3] en/of
      - [slachtoffer 2] en bestaande die ontuchtige
      handelingen uit het betasten (met een washand) van de rug en/of billen en/of
      benen van die [slachtoffer 2] en/of
      - [slachtoffer 1] en bestaande die ontuchtige
      handelingen uit het betasten (met een washand) van het gezicht en/of de rug
      en/of de billen en/of de benen en/of de armen van die [slachtoffer 1] en/of
      - [slachtoffer 5] en bestaande die ontuchtige
      handelingen uit het betasten (met een washand) van de armen en/of buik en/of
      rug en/of gezicht van die [slachtoffer 5] en/of
      - [slachtoffer 6] en bestaande die ontuchtige
      handelingen uit het betasten (met een washand) van de armen en/of rug en/of
      benen en/of de halsstreek en/of borststreek van die [slachtoffer 6] en/of
      - [slachtoffer 4], geboren op 31 maart 1995 en bestaande die ontuchtige
      handelingen uit het betasten (met een washand) van de rug en/of het gezicht
      en/of de armen en/of de buik van die [slachtoffer 7] en/of
      - [slachtoffer 7], geboren in 1994 en/of 1995 en bestaande die ontuchtige
      handelingen uit het betasten (met een washand) van het lichaam van die [slachtoffer 7];
      art 247 Wetboek van Strafrecht