ECLI:NL:RBROT:2000:AA8111, Rechtbank Rotterdam, 17-10-2000, 310496
Rechtbank Rotterdam — Uitspraak 
Datum: 2000-10-17 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Civiel recht

Samenvatting: -

VONNIS VAN DE KANTONRECHTER TE ROTTERDAM
    
    I N Z A K E 
    
    
      de besloten vennootschap
      CANAL+ NEDERLAND B.V.,
      gevestigd te Hilversum,
      eiseres bij dagvaarding van 23 mei 2000,
      gekozen domicilie: Karel Doormanstraat 14 te Rotterdam, 
      gemachtigde: Maas-Delta deurwaarders,
    
    
    T E G E N
    
    
      [gedaagde]
      wonende te [woonplaats]
      in persoon.
    
    
    1 HET VERLOOP VAN DE PROCEDURE
    
    1.1 Eiseres, verder "Canal+" te noemen, heeft bij dagvaarding gevorderd bij vonnis, uitvoerbaar bij voorraad, [gedaagde],te veroordelen:
    
    -	aan Canal+ te betalen f. 1.253,57, vermeerderd met de wettelij-ke rente over het verschuldigde bedrag vanaf de dag der dagvaarding tot aan die van voldoening;
    
    -	binnen 2 werkdagen na betekening van het vonnis de decoder aan Canal+ te geven, zulks op straffe van een dwangsom;
    
    met veroordeling van [gedaagde] in de kosten van het geding. 
    
    1.2 [gedaagde] heeft mondeling geantwoord en daarbij verweer gevoerd.
    
    1.3 Bij vonnis is een comparitie van partijen gelast. Deze compa-ritie heeft plaats gehad. Van hetgeen daar is verhandeld zijn aantekeningen gemaakt. Deze bevinden zich bij de stukken. Ter comparitie van partijen is een datum voor de uitspraak van dit vonnis bepaald.
    
    2 DE VASTSTAANDE FEITEN
    
    Tussen partijen staat het volgende vast:
    
    2.1 [gedaagde] heeft op 4 april 1997 een abonnement genomen op de door Canal+ gedistribueerde abonneetelevisieprogramma's, waarbij Canal+ [gedaagde] een decoder in gebruik gaf en [gedaagde] een waarborgsom van f. 75,-- betaalde en verder maandelijks abonne-mentsgeld moest betalen. In juli 1999 is de decoder bij [gedaagde] gestolen. Per 28 maart 2000 is het abonnement beëindigd.
    
    2.2 Per brief van 3 januari 2000 schreef [gedaagde] aan (de gemachtigde van) Canal+ als volgt:
    
       "Hierbij deel ik u mee dat in juli 1999 mijn filmkastje is gestolen. ik had toen gelijk filmnet opgebeld en dat hun het gelijk zouden blokkeren. Maar indien ik helemaal geen filmnet meer heb krijg ik nog steeds rekeningen om het te betalen. Hierbij stuur ik het bewijs van de politie en dat bewijs heb ik ook opgestuurd naar Canal+."
    
    2.3 Van toepassing zijn de abonnementsvoorwaarden van Canal+. Deze bepalen onder III.2 dat Canal+ zich de eigendom van de decoder voorbehoudt en dat de abonnee verantwoordelijk is voor (onder meer) diefstal daarvan. Verder is daar bepaald dat de abonnee de decoder bij het einde van het abonnement onverwijld aan Canal+ moet retourneren, bij gebreke waarvan hij een boete van f. 750,-- verbeurt. 
    
    
      2.4 De abonnementsvoorwaarden bepalen onder III.5 dat bij (onder meer) diefstal de abonnee dit per aangetekend schrijven binnen 
      5 dagen dient mede te delen aan Canal+.
    
    
    2.5 Volgens de bepaling van III.6 van de abonnementsvoorwaarden is de abonnee verplicht bij (vermoeden van) diefstal binnen 24 uur na vaststelling aangifte te doen bij de politie. Op dat voorschrift volgt de zin:
    
       "Bij het niet voldoen aan de hier genoemde verplichtingen is artikel III.2 van deze abonnementsvoorwaarden van overeenkom-stige toepassing, ten aanzien van de direct opeisbare boete en de overige verschuldigde vergoeding."
    
    2.6 Volgens de bepaling van IV.2 van de abonnementsvoorwaarden kan de abonnee slechts opzeggen tegen het eind van de lopende periode (van twaalf maanden). 
    
    3 HET GESCHIL EN DE BEOORDELING DAARVAN
    
    3.1 De hoofdsom waarvan Canal+ betaling eist, bestaat uit f. 628,30 abonnementsgeld en f. 500,-- boete wegens niet retourneren van de decoder. [gedaagde] voert aan dat de decoder gestolen is. Zij meent dat zij daarom geen boete en vanaf het tijdstip van de diefstal ook geen abonnementsgeld meer hoeft te betalen.
    
    3.2 In verband met de diefstal heeft [gedaagde] uiteengezet dat tussen 12 en 22 juli 1999 tijdens haar vakantie in haar woning is ingebroken, waarbij onder meer de decoder is gestolen. Zij legt de aangifte bij de politie, ondertekend door haar moeder op 24 juli 1999, over. Toen [gedaagde] op 10 augustus 1999 van vakantie terugkwam, heeft zij meteen gebeld om de decoder te blokkeren. Zij moest de aangifte opsturen. Zij heeft alles opgestuurd. Later is zij ook nog langs het deurwaarderskantoor geweest en zij moest toen de aangifte meenemen. Aldus [gedaagde]. 
    
    3.3 Canal+ stelt dat zij eerst per brief van 3 januari 2000 (hiervóór 2.5) van [gedaagde] vernomen heeft dat de decoder gestolen was. Volgens Canal+ heeft zij deze brief beantwoord. [gedaagde] zegt dat zij dit antwoord niet heeft ontvangen. Canal+ heeft de datum van haar antwoord niet vermeld, de inhoud daarvan niet weergegeven en ook geen kopie daarvan overgelegd. Aldus voldoet zij op dit punt niet aan haar stelplicht en gaat de kantonrechter ervan uit dat Canal+ de genoemde brief van [gedaagde] niet heeft beantwoord. 
    
    3.4 Daarom wordt aangenomen dat Canal+ destijds niet duidelijk heeft geprotesteerd tegen de voorstelling van zaken die in genoem-de brief van [gedaagde] gegeven wordt. Mede in het licht daarvan, heeft zij in deze procedure onvoldoende weersproken dat [gedaagde], zoals uit haar genoemde brief en uit haar verweer naar voren komt, heeft voldaan aan de verplichtingen die haar onder III.5 en III.6 van de abonnementsvoorwaarden in geval van diefstal van de decoder zijn opgelegd (melding en aangifte). Daarvan wordt daarom uitgegaan. 
    
    3.5 Gezien het vorenstaande is zonder verdere toelichting, die ten deze ontbreekt, niet duidelijk op welke contractuele grond Canal+ betaling van boete verlangt. In de hiervóór (2.4) uit III.6 aangehaalde zin wordt weliswaar verwezen naar de boetebepaling onder III.2 van de abonnementsvoorwaarden, maar alleen voor het geval de abonnee niet aan de verplichting tot melding en tot aangifte voldoet. Uit de abonnementsvoorwaarden is niet op te maken dat diefstal van de decoder op zich zelf gezien tot verbeur-te van een boete leidt, zodat in het midden kan blijven hoe een dergelijk beding beoordeeld zou moeten worden. 
    
    3.6 Gezien het bovenstaande kan de vordering wat betreft de boete niet worden toegewezen. Met betrekking tot het abonnementsgeld wordt het volgende overwogen.
    
    3.7 Volgens de dagvaarding betreft bovengenoemd bedrag ad f. 628,30 het abonnementsgeld tot 31 augustus 1999. Uit het verweer van [gedaagde] komt echter naar voren dat het volgens haar gaat om abonnementsgeld over de periode na de diefstal. Dit wordt door Canal+ niet duidelijk weersproken. Zij heeft de post abonnements-geld niet gespecificeerd of gedocumenteerd. Wel vermeldt zij in de dagvaarding de beëindigingsdatum van het abonnement, 28 maart 2000. Zij bevestigt dat zij geen verband legt tussen de betaling van het de abonnementsgeld en het (kunnen) kijken. Wegens dit alles wordt aangenomen dat de lezing van [gedaagde] op dit punt juist is.
    
    3.8 In verband met het standpunt van [gedaagde] dat zij na de diefstal geen abonnementsgeld meer hoeft te betalen, is van belang dat haar bovengenoemde mededeling kort na de diefstal aan Canal+ bedoeld was "om de decoder te blokkeren". Zoals ook blijkt uit de brief van [gedaagde] van 3 januari 2000 (hiervóór 2.2) kwam in haar opvatting door haar melding een einde aan de dienstverlening van Canal+ en als gevolg daarvan aan haar verplichting tot perio-dieke betaling daarvan. Dit wordt door Canal+ bestreden.
    
    3.9 Bij de beoordeling van dit geschilpunt moet ervan worden uitgegaan dat [gedaagde] als gevolg van diefstal van de decoder de door Canal+ gedistribueerde programma's niet meer kon ontvangen, zodat er geen evenwicht meer was tussen de wederzijds prestaties. De overeenkomst tussen partijen bevat voor dit geval geen rege-ling. Het gaat hier niet om opzegging zoals geregeld in IV.2 van de abonnementsvoorwaarden. Deze leemte behoort naar de eisen van redelijkheid en billijkheid te worden aangevuld. 
    
    3.10 Dit moet hier gebeuren in die zin, dat [gedaagde] vanaf het tijdstip van haar melding van de diefstal van de decoder geen maandelijks abonnementsgeld meer verschuldigd is. Onder de gegeven omstandigheden mocht namelijk van Canal+ worden verwacht dat, in geval zij op dit abonnementsgeld aanspraak wilde blijven maken, zij aan [gedaagde] in antwoord op de diefstalmelding een voorstel deed omtrent de verdere uitvoering van de overeenkomst, mogelijk met behulp van een vervangende decoder. Gesteld noch gebleken is dat hiervan sprake is geweest.  
    
    3.11 Uit het bovenstaande volgt dat Canal+ haar geldvordering moet worden ontzegd. Haar vordering tot teruggave van de decoder kan niet slagen omdat aangenomen moet worden dat [gedaagde] niet in staat is daaraan te voldoen. Tevens moet Canal+, als de in het ongelijk gestelde partij, in de proceskosten worden veroordeeld. 
    
    4 DE BESLISSING
    
    De kantonrechter te Rotterdam:
    
    ontzegt Canal+ haar vordering;
    
    veroordeelt Canal+ in de proceskosten, tot aan deze uitspraak aan de zijde van [gedaagde], begroot op f. 100,-- aan noodzakelijke reis- en verletkosten.
    
    Dit vonnis is gewezen door de kantonrechter mr J.V.M. Los en uitgesproken ter openbare terechtzitting van het kantongerecht te Rotterdam van dinsdag 17 oktober 2000.