ECLI:NL:RBSHE:2005:AT7593, Rechtbank 's-Hertogenbosch, 10-06-2005, Awb 04 / 1638   Awb 04 / 1639   Awb 04 / 1668
Rechtbank 's-Hertogenbosch — Uitspraak 
Datum: 2005-06-10 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Bestuursrecht

Samenvatting: De rechtbank heeft zich onbevoegd verklaard op grond van artikel 8:4, aanhef en onder g (ond) van de Awb.

Rechtbank 'S-HERTOGENBOSCH
      Sector bestuursrecht
      Meervoudige kamer
    
    
    Proces-verbaal mondelinge uitspraak
    
    
      AWB 04/1638
      AWB 04/1639
      AWB 04/1668
    
    
    Proces-verbaal ingevolge de Algemene wet bestuursrecht (Awb) van de mondelinge uitspraak van de meervoudige kamer van de rechtbank van 10 juni 2005 in het geschil tussen:
    
    
      1. [eiseres], gevestigd te Nuenen, eiseres sub 1;
      2. [eiseres], gevestigd te Breugel, eiseres sub 2;
      3. [eiseres] gevestigd te Nuenen, eiseres sub 3,
      hierna gezamenlijk eiseressen,
      [gemachtigde], advocaat te Breda,
    
    
    en
    
    de directeur van de Belastingdienst/Zuidwest, gevestigd te Roosendaal, verweerder.
                                  
    
      Zitting hebben: mr. L.C. Michon, voorzitter;
      		 mr. D.J. de Lange en mr. J.H.G. van den Broek, leden;
      		 mr. E.M. de Stigter, griffier.
    
    
    Bij brief van 6 april 2004 heeft verweerder medegedeeld dat het verzoek van eiseressen van 30 maart 2004 om inzage te geven in de "notitie schijnhandelingen" niet wordt ingewilligd.
    
    Tegen dit besluit hebben eiseressen bij (fax)brief van 9 april 2004, aangevuld bij brief van 4 mei 2004, afzonderlijk bezwaar gemaakt bij verweerder. 
    
    Bij brief van 11 mei 2004 heeft verweerder eiseressen medegedeeld geen ander standpunt in te nemen. 
    
    Hiertegen hebben eiseressen bij brieven van 15 juni 2004 afzonderlijk beroep bij de rechtbank ingesteld.
    
    Verweerder heeft bij brief van 28 juli 2004 een verweerschrift aan de rechtbank toegezonden.
     
    Eiseressen hebben bij brieven van 30 november 2004 een conclusie van repliek en verweerder heeft bij brieven van 10 januari 2005 een conclusie van dupliek aan de rechtbank toegezonden.
    
    De beroepen zijn behandeld ter zitting van 10 juni 2005, waar eiseressen zijn verschenen bij [gemachtigde], een kantoorgenoot van hun gemachtigde. Voor eiseres sub 3 is tevens verschenen [gemachtigde]. Verweerder heeft zich ter zitting doen vertegenwoordigen door [gemachtigde] en [gemachtigde], beiden werkzaam bij de Belastingdienst.
    
    
      Gezien de gedingstukken en gehoord het verhandelde ter zitting komt de rechtbank tot de navolgende beslissing:
      - verklaart zich in alledrie de zaken onbevoegd.
    
    
    Daartoe heeft de rechtbank het volgende overwogen:
    
    Het besluit om geen inzage te verlenen is gegeven in een procedure naar aanleiding van een besluit op grond van artikel 25 van de Invorderingswet 1990 op een verzoek om uitstel van betaling.
    
    De wijze waarop men tegen een dergelijk besluit in beroep kan komen is geregeld in de Leidraad Invordering (beleidsregels van de Belastingdienst).
    
    Naast hetgeen in de Leidraad is opgenomen, is hoofdstuk 6 van het Voorschrift Awb 1997 op de beroepsfase van toepassing. In artikel 6.2.3 van het Voorschrift is het inzien van stukken geregeld.
    
    
      Dit alles is terug te voeren op artikel 25 van de Invorderingswet. Het besluit om geen inzage te verlenen is dus een besluit genomen op grond van een wettelijk voorschrift inzake belastingen als bedoeld in artikel 8:4, aanhef en onder g, van de Awb, zoals dat gold voor inwerkingtreding van de Wet belastingsrechtspraak in twee feitelijke instanties. Op grond van deze wetsbepaling kon tegen dat besluit geen beroep worden ingesteld.
      Weliswaar is deze uitzonderingsbepaling bij genoemde inwerkingtreding komen te vervallen, maar in casu stuit beoordeling van het beroep af op artikel XXIII van de Wet belastingsrechtspraak in twee feitelijke instanties. Op grond van het eerste lid van dat artikel blijft op dit beroep het voor de inwerkingtreding van die wet geldende recht van toepassing.
    
    
    De stelling van eiseressen dat artikel 8:4, aanhef en onder g, van de Awb slechts ziet op aanslagen en uitspraken als bedoeld in hoofdstuk V van de Algemene wet inzake rijksbelastingen kan niet worden gevolgd. In dit verband wordt verwezen naar het arrest van de Hoge Raad van 1 maart 2000 (BNB 2000/171), waarin is overwogen dat die bepaling ertoe strekt geheel in het algemeen beschikkingen op het gebied van belastingen van beroep op de rechtbank uit te zonderen, ook indien tegen een dergelijke beschikking niet ingevolge enige bepaling van een belastingwet bezwaar en beroep openstaat. Staat immers zodanig bezwaar en beroep wèl open, dan sluit reeds het bepaalde in artikel 8:6, eerste lid, van de Awb beroep op de rechtbank uit. 
    
    Op grond van artikel 8:4, aanhef en onder g, van de Awb is de rechtbank derhalve niet bevoegd kennis te nemen van de geschillen.
    
    De rechtbank acht geen termen aanwezig om een proceskostenveroordeling uit te spreken. 
    
    De rechtbank heeft er melding van gemaakt dat tegen deze uitspraak binnen zes weken na verzending van dit proces-verbaal hoger beroep kan worden ingesteld bij de Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State, Postbus 20019, 2500 EA Den Haag.
    
    Waarvan is opgemaakt proces-verbaal,
    
    
    
    
    
    
      de griffier						de voorzitter
      mr. E.M. de Stigter			                         mr. L.C. Michon
    
    
    
    
    
    
    
      Afschrift verzonden:
      3
    
    
    
    
      3
      AWB 04/1638
      AWB 04/1639
      AWB 04/1668