ECLI:NL:RBSGR:2006:AY5989, Rechtbank 's-Gravenhage, 09-08-2006, 09/757304-06
Rechtbank 's-Gravenhage — Uitspraak 
Datum: 2006-08-09 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Strafrecht

Samenvatting: Verdachte heeft zich tezamen met anderen schuldig gemaakt aan een gewapende overval van een bedrijf, nadat een van de medeverdachten bij een bezoek aan het bedrijf had gezien dat er stapels geld lagen. De verdachten zijn met bivakmutsen op en in het donker gekleed het bedrijf binnen gegaan. Tijdens de overval is door verdachte en zijn mededader gedreigd met geweld, door een mes en een pistool te tonen. Bovendien was een van de slachtoffers een 79 jaar oude man. Daarnaast heeft verdachte zich schuldig gemaakt aan diefstal van twee auto's, de diefstal van twee lasergame-vesten en een inbraak in een woning. Artikelen 36b, 36d, 36f, 47, 57, 310, 311, 312 van het Wetboek van Strafrecht.

RECHTBANK 'S-GRAVENHAGE
      SECTOR STRAFRECHT
    
    
    
      MEERVOUDIGE KAMER
      (VERKORT VONNIS)
    
    
    parketnummer	09/757304-06
    
    	's-Gravenhage, 9 augustus 2006
    
    
    De rechtbank 's-Gravenhage, rechtdoende in strafzaken, heeft het navolgende vonnis gewezen in de zaak van de officier van justitie tegen de verdachte:
    
    
    
      	[verdachte],
      	geboren te [geboorteplaats] op 15 maart 1985,
      	adres: [adres],
      	thans gedetineerd in de penitentiaire inrichting Haaglanden "De Sprang" te
      	's-Gravenhage.
    
    
    
    De terechtzitting.
    
    Het onderzoek is gehouden ter terechtzitting van 26 juli 2006.
    
    De verdachte, bijgestaan door zijn raadsvrouw mr. Van Kempen, advocaat te 's-Gravenhage, is ter terechtzitting verschenen en gehoord.
    
    Er hebben zich benadeelde partijen gevoegd.
    
    De officier van justitie mr. Kuipers heeft gevorderd dat verdachte terzake van het hem onder 1 telastgelegde wordt vrijgesproken en dat verdachte terzake van het hem onder 2, 3 primair, 5, 6, 7, 8 en 9 telastgelegde wordt veroordeeld tot een gevangenisstraf voor de duur van 4 jaar, met aftrek van de tijd in voorarrest doorgebracht.
    
    De officier van justitie heeft voorts gevorderd dat de blijkens de lijst van inbeslaggenomen, niet teruggegeven voorwerpen - hierna te noemen beslaglijst, waarvan een fotokopie, gemerkt C, aan dit vonnis is gehecht - onder verdachte inbeslaggenomen voorwerpen genummerd 54, 55 en 59 zullen worden onttrokken aan het verkeer, dat de blijkens de beslaglijst inbeslaggenomen voorwerpen genummerd 49, 50, 60 en 61 zullen worden verbeurdverklaard en dat de blijkens de beslaglijst inbeslaggenomen voorwerpen genummerd 51, 52, 53, 56, 57 en 58 zullen worden teruggegeven aan de verdachte
    
    
      De officier van justitie heeft geconcludeerd tot
      - niet-ontvankelijk verklaring van de benadeelde partij [benadeelde partij 1];
      - hoofdelijke toewijzing van de vordering van de benadeelde partij [benadeelde partij 2] tot een bedrag van € 562,50, met toepassing van de schadevergoedingsmaatregel en tot niet-ontvankelijk verklaring van de benadeelde partij voor het overige;
      - hoofdelijke toewijzing van de vordering van de benadeelde partij [benadeelde partij 3], met toepassing van de schadevergoedingsmaatregel;
      - hoofdelijke toewijzing van de vordering van de benadeelde partij [benadeelde partij 4], met toepassing van de schadevergoedingsmaatregel.
    
    
    
    De telastlegging.
    
    Aan de verdachte is telastgelegd hetgeen is vermeld in de ingevoegde fotokopie van de dagvaarding, gemerkt A.
    
    
    Vrijspraak.
    
    De rechtbank acht op grond van het onderzoek ter terechtzitting niet wettig en overtuigend bewezen hetgeen de verdachte onder 1, 4, 7, 8 en 9 is telastgelegd, zodat hij daarvan dient te worden vrijgesproken.
    
    
      Ten aanzien van het onder 7 telastgelegde overweegt de rechtbank als volgt.
      Verdachte heeft ter terechtzitting ontkend en na voorhouden van de tapgesprekken op bladzijden 371 en 398 - waarin gesproken wordt over een [E] - tot zijn verdediging aangevoerd dat er meerdere [E]s binnen de familie zijn. De medeverdachte [medeverdachte C] bekent dat hij deze inbraak heeft gepleegd, maar heeft de namen van zijn mededaders niet genoemd. Daarom is onvoldoende gebleken dat verdachte zich schuldig heeft gemaakt aan deze inbraak.
    
    
    
      Ten aanzien van het onder 8 telastgelegde overweegt de rechtbank het volgende.
      Uit het dossier is naar voren gekomen dat er binnen de telastgelegde periode in de wijk [Q] te [Z] uit diverse woningen onder andere flatscreen televisies zijn weggenomen. Mede gelet hierop is op basis van de aangifte en de zich in het dossier bevindende tapgesprekken niet vast te stellen of en zo ja waar verdachte en zijn mededaders hebben ingebroken.
    
    
    
      Ten aanzien van het onder 9 telastgelegde overweegt de rechtbank als volgt.
      Zonder onderzoek door de politie naar eventuele braaksporen en de door de getuige waargenomen koevoet, dat ontbreekt, is niet wettig en overtuigend bewezen dat verdachte en zijn mededaders zich schuldig hebben gemaakt aan een poging tot inbraak.
    
    
    
    De bewijsmiddelen.
    
    De rechtbank grondt haar overtuiging dat de verdachte het bewezenverklaarde heeft begaan op de feiten en omstandigheden die in de bewijsmiddelen zijn vervat en die reden geven tot de bewezenverklaring.
    
    In die gevallen waarin de wet aanvulling van het vonnis vereist met de bewijsmiddelen, dan wel, voor zover artikel 359, derde lid, tweede volzin, van het Wetboek van Strafvordering wordt toegepast, met een opgave daarvan, zal zulks plaatsvinden in een aanvulling die als bijlage aan dit vonnis zal worden gehecht.
    
    
    De bewezenverklaring.
    
    Door de voormelde inhoud van vorenstaande bewijsmiddelen - elk daarvan, ook in zijn onderdelen, gebruikt voor het bewijs van datgene waarop het blijkens zijn inhoud betrekking heeft - staan de daarin genoemde feiten en omstandigheden vast. Op grond daarvan is de rechtbank tot de overtuiging gekomen en acht zij wettig bewezen, dat de verdachte de onder 2, 3 primair, 5 en 6 telastgelegde feiten heeft begaan, met dien verstande, dat de rechtbank bewezen acht - en als hier ingelast beschouwt, zulks met verbetering van eventueel in de telastlegging voorkomende type- en taalfouten, zoals weergegeven in de bewezenverklaring, door welke verbetering de verdachte niet in de verdediging is geschaad - de inhoud van de telastlegging, zoals deze is vermeld in de fotokopie daarvan, gemerkt B.
    
    
      Ten aanzien van het onder 6 telastgelegde overweegt de rechtbank het volgende.
      Medeverdachte [medeverdachte A] heeft bij de politie (p. 298 van het dossier) verklaard dat hij deze inbraak heeft gepleegd samen met [E] en [F]. Deze verklaring vindt steun in het feit dat de telefoonpaal in de directe nabijheid van de woning op het tijdstip van de inbraak is aangestraald door de mobiele telefoon van verdachte.
    
    
    
      Verdachte heeft tot zijn verdediging nog aangevoerd dat hij zijn aanwezigheid in [N] kan verklaren omdat zijn vriendin in een zonnebankcentrum werkt en hij haar daar mogelijk heeft opgehaald.
      De rechtbank verwerpt dit verweer omdat zij die verklaring niet geloofwaardig acht, teminder daar verdachte toen hij werd geconfronteerd met het gegeven dat een zonnebankcentrum omtrent 1:00 uur in de nacht doorgaans gesloten pleegt te zijn, zijn verklaring wijzigde door aan te voeren dat hij op dat tijdstip mogelijk bij een vriendin van zijn vriendin is geweest.
    
    
    Gelet op voornoemde bewijsmiddelen en de verwerping van het door verdachte gevoerde verweer, acht de rechtbank wettig en overtuigend bewezen dat verdachte de inbraak te [N] - zoals onder 6 telastgelegd is - tezamen met [F] en [E] heeft gepleegd.
    
    
    Strafbaarheid van het bewezenverklaarde en van de verdachte.
    
    
      Het bewezenverklaarde is volgens de wet strafbaar.
      De verdachte is deswege strafbaar, nu geen strafuitsluitingsgronden aannemelijk zijn geworden.
    
    
    
    Strafmotivering.
    
    Na te melden straf en maatregel zijn in overeenstemming met de ernst van de gepleegde feit, de omstandigheden waaronder deze zijn begaan en gegrond op de persoon en de persoonlijke omstandigheden van de verdachte, zoals daarvan tijdens het onderzoek ter terechtzitting is gebleken.
    
    
      Voorts wordt in het bijzonder het volgende in aanmerking genomen.
      Verdachte heeft zich tezamen met anderen schuldig gemaakt aan een gewapende overval van een bedrijf, nadat een van de medeverdachten bij een bezoek aan het bedrijf had gezien dat er stapels geld lagen. De verdachten zijn met bivakmutsen op en in het donker gekleed het bedrijf binnen gegaan. Tijdens de overval is door verdachte en zijn mededader gedreigd met geweld, door een mes en een pistool te tonen. Bovendien was een van de slachtoffers een 79 jaar oude man.
      Verdachte is voorbij gegaan aan de psychische gevolgen die dit voor de slachtoffers met zich heeft gebracht en nog altijd met zich brengt. De roofoverval heeft daarnaast de slachtoffers ook materiële schade berokkend. Voorts veroorzaakt een dergelijk feit gevoelens van onrust en onveiligheid in de samenleving.
      Daarnaast heeft verdachte zich schuldig gemaakt aan diefstal van twee auto's, de diefstal van twee lasergame-vesten en een inbraak in een woning in [N]. Uit het gedrag van verdachte komt en grote mate van gebrek aan respect voor de eigendommen van een ander naar voren. Door diefstallen in het algemeen wordt schade toegebracht aan de benadeelden en in het bijzonder wordt bij een inbraak in een woning een ernstige inbreuk gemaakt op de persoonlijke levenssfeer van betrokkenen. Dergelijke feiten veroorzaken gevoelens van angst en onrust in de maatschappij.
    
    
    De rechtbank heeft acht geslagen op het op naam van verdachte staand uittreksel uit het Justitieel Documentatieregister d.d. 13 april 2006, waaruit blijkt dat verdachte zich reeds eerder schuldig heeft gemaakt aan soortgelijke feiten.
    
    Tot slot heeft de rechtbank acht geslagen op het Voorlichtingsrapport van de Reclassering Nederland, d.d. 25 juli 2006 opgesteld door J. Toncman, reclasseringswerker, waarin de rapporteur de rechtbank verzoekt geen verplicht reclasseringscontact op te leggen.
    
    Gelet op het vorenstaande acht de rechtbank een onvoorwaardelijke gevangenisstraf van na te melden duur passend en geboden.
    
    
    Inbeslaggenomen voorwerpen.
    
    De rechtbank zal de blijkens de beslaglijst inbeslaggenomen voorwerpen genummerd 54, 55 en 59 onttrekken aan het verkeer, zijnde deze voorwerpen voor onttrekking aan het verkeer vatbaar, aangezien deze aan de dader of verdachte toebehorende voorwerpen bij gelegenheid van het onderzoek naar de door hem begane feiten, zijn aangetroffen, terwijl deze voorwerpen kunnen dienen tot het begaan of de voorbereiding van soortgelijke feiten dan wel tot de belemmering van de opsporing daarvan en deze voorwerpen van zodanige aard zijn dat het ongecontroleerde bezit daarvan in strijd is met de wet of met het algemeen belang.
    
    De rechtbank zal de teruggave aan verdachte gelasten van de blijkens de beslaglijst inbeslaggenomen voorwerpen genummerd 49 t/m 53, 56 t/m 58 en 60 en 61. Ten aanzien van de voorwerpen onder nummers 49, 50, 60 en 61, te weten de geldbedragen, overweegt de rechtbank dat niet is komen vast te staan dat de geldbedragen van misdrijf afkomstig zijn.
    
    
    De vordering van de benadeelde partij.
    
    [Benadeelde partij 1], wonende te [woonplaats], heeft zich als benadeelde partij gevoegd ter zake van de vordering tot schadevergoeding. De rechtbank zal de benadeelde partij niet-ontvankelijk verklaren in de vordering, nu het aan de vordering ten grondslag liggende feit niet bewezen is verklaard;
    
    [Benadeelde partij 2], wonende te [woonplaats], heeft zich als benadeelde partij gevoegd ter zake van de vordering tot schadevergoeding, groot € 1.212,50.
    
    Benadeelde partij vraagt vergoeding voor het verdwenen kasgeld en voor gederfde inkomsten. Ten aanzien van eerstgenoemde post, het kasgeld, zal de rechtbank de vordering toewijzen tot een bedrag van € 180,-, nu vaststaat dat in elk geval dit bedrag is weggenomen en het rechtstreeks - naar uit het onderzoek ter terechtzitting is gebleken - haar grondslag vindt in het onder 2 aan verdachte telastgelegde en bewezenverklaarde feit. Voor het overige zal de rechtbank de benadeelde partij niet ontvankelijk verklaren in haar vordering nu de vordering niet van zo eenvoudige aard is dat zij zich leent voor behandeling in het strafgeding.
    
    Dit brengt mee, dat de verdachte dient te worden veroordeeld in de kosten die de benadeelde partij tot aan deze uitspraak  in verband met zijn vordering heeft gemaakt, welke kosten de rechtbank begroot op nihil, en de kosten die de benadeelde partij ten behoeve van de tenuitvoerlegging van deze uitspraak nog moet maken.
    
    [Benadeelde partij 3], wonende te [woonplaats], heeft zich als benadeelde partij gevoegd ter zake van de vordering tot schadevergoeding, groot € 4.405,10.
    
    Voorzover de vordering betrekking heeft op de vervanging van het rijbewijs, is de vordering door de bij het Voegingsformulier gevoegde bescheiden gestaafd, terwijl die vordering op genoemd punt rechtstreeks - naar uit het onderzoek ter terechtzitting is gebleken - haar grondslag vindt in het onder 3 aan verdachte telastgelegde en bewezenverklaarde feiten.
    
    De rechtbank zal de benadeelde partij voor het overige niet ontvankelijke verklaren in de vordering, nu dit hogere deel van de vordering niet van zo eenvoudige aard is dat het zich leent voor behandeling in het strafgeding;
    
    Dit brengt mee, dat de verdachte dient te worden veroordeeld in de kosten die de benadeelde partij tot aan deze uitspraak  in verband met zijn vordering heeft gemaakt, welke kosten de rechtbank begroot op nihil, en de kosten die de benadeelde partij ten behoeve van de tenuitvoerlegging van deze uitspraak nog moet maken.
    
    [Benadeelde partij 4] gevestigd te [vestigingsplaats], heeft zich als benadeelde partij gevoegd ter zake van de vordering tot schadevergoeding, groot € 4.896,49.
    
    
      Deze vordering, voorzover deze géén betrekking heeft op het gestolen kasgeld, is door de bij het Voegingsformulier gevoegde bescheiden gestaafd, terwijl die vordering, die gedeeltelijk eenvoudig van aard is, rechtstreeks - naar uit het onderzoek ter terechtzitting is gebleken - haar grondslag vindt in het onder 6 aan verdachte telastgelegde en bewezenverklaarde feiten.
      De rechtbank zal derhalve bepalen dat de benadeelde partij gedeeltelijk ontvankelijk is in zijn vordering en zal deze vordering deels toewijzen
    
    
    Voorzover de vordering betrekking heeft op het gestolen kasgeld, zal de rechtbank de benadeelde partij slechts deels ontvankelijk verklaren in zijn vordering tot schadevergoeding. Deze post ter hoogte van € 4.000,- is niet volledig toewijsbaar omdat deze onvoldoende wordt gestaafd met de door de benadeelde partij overgelegde stukken. De zich in het dossier bevindende verklaring van [medeverdachte A] (p. 298) biedt echter voldoende aanknopingspunten om aan te nemen dat verdachte en zijn mededaders bij de inbraak in [N] tenminste € 1.800,- aan contant geld buit hebben gemaakt. [medeverdachte A] heeft immers verklaard dat hij het geld gedeeld heeft met zijn twee mededaders en dat hij zelf een bedrag van ongeveer € 600,- of € 700,- heeft ontvangen.
    
    Dit brengt mee, dat de verdachte dient te worden veroordeeld in de kosten die de benadeelde partij tot aan deze uitspraak  in verband met zijn vordering heeft gemaakt, welke kosten de rechtbank begroot op nihil, en de kosten die de benadeelde partij ten behoeve van de tenuitvoerlegging van deze uitspraak nog moet maken.
    
    
    Schadevergoedingsmaatregel. 
    
    Nu verdachte jegens de slachtoffers naar burgerlijk recht aansprakelijk is voor de schade die door het onder 2, 3 en 6 bewezenverklaarde strafbare feiten is toegebracht en verdachte voor deze feiten zal worden veroordeeld, tot betaling aan de staat van een bedrag groot € 180,- ten behoeve van het slachtoffer genaamd [benadeelde partij 2], tot betaling aan de staat van een bedrag groot € 54,60 ten behoeve van het slachtoffer genaamd [benadeelde partij 3] en tot betaling aan de staat van een bedrag groot € 3.249,52 ten behoeve van het slachtoffer [benadeelde partij 4].
    
    
    De toepasselijke wetsartikelen.
    
    
      De op te leggen straffen en maatregelen zijn gegrond op de artikelen:
      - 36b, 36d, 36f, 47, 57, 310, 311, 312 van het Wetboek van Strafrecht;
    
    
    
    Beslissing.
    
    
    De rechtbank, 
    
    verklaart niet wettig en overtuigend bewezen dat de verdachte de onder 1, 4, 7, 8 en 9 telastgelegde feiten heeft begaan en spreekt de verdachte daarvan vrij;
    
    verklaart wettig en overtuigend bewezen, dat de verdachte de onder 2, 3 primair, 5 en 6 telastgelegde feiten heeft begaan en dat het bewezenverklaarde uitmaakt:
    
    
      2:
      diefstal gepleegd door twee of meer personen, vergezeld van bedreiging met geweld tegen personen, gepleegd met het oogmerk om die diefstal gemakkelijk te maken;
    
    
    
      3 primair en 5:
      diefstal gepleegd door twee of meer personen, meermalen gepleegd;
    
    
    
      6:
      diefstal gepleegd door twee of meer personen, waarbij de schuldige zich de toegang tot de plaats van het misdrijf heeft verschaft en het weg te nemen goed onder zijn bereik te hebben gebracht door middel van verbreking;
    
    
    verklaart het bewezenverklaarde en de verdachte deswege strafbaar;
    
    veroordeelt de verdachte tot:
    
    
    	een gevangenisstraf voor de duur van 40 maanden;
    
    
    bepaalt dat de tijd, door de veroordeelde vóór de tenuitvoerlegging van deze uitspraak in verzekering en voorlopige hechtenis doorgebracht, bij de tenuitvoerlegging van de hem opgelegde gevangenisstraf geheel in mindering zal worden gebracht, voorzover die tijd niet reeds op een andere straf in mindering is gebracht;
    
    
      in verzekering gesteld op		: 11 april 2006,
      in voorlopige hechtenis gesteld op	: 14 april 2006,
    
    
    
    verklaart onttrokken aan het verkeer de blijkens de aan dit vonnis gehechte beslaglijst inbeslaggenomen voorwerpen, genummerd 54, 55, 59,;
    
    gelast de teruggave aan verdachte van de blijkens de aan dit vonnis gehechte beslaglijst inbeslaggenomen voorwerpen, genummerd 49 t/m 53, 56 t/m 58 en 60 en 61;
    
    verklaart de benadeelde partij [benadeelde partij 1] niet ontvankelijk in de vordering;
    
    wijst de vordering tot schadevergoeding van de benadeelde partij [benadeelde partij 2] gedeeltelijk toe en veroordeelt verdachte voorts:
    
    om tegen behoorlijk bewijs van kwijting te betalen aan [benadeelde partij 2], [adres], een bedrag van € 180,- met veroordeling tevens in de proceskosten door de benadeelde partij gemaakt, tot deze uitspraak begroot op nihil, en ten behoeve van de tenuitvoerlegging nog te maken;
    
    legt aan verdachte op de verplichting tot betaling aan de staat van een bedrag groot € 180,- ten behoeve van het slachtoffer genaamd [benadeelde partij 2];
    
    bepaalt dat in geval noch volledige betaling noch volledig verhaal van het verschuldigde bedrag volgt - onder handhaving van voormelde verplichting - vervangende hechtenis zal worden toegepast voor de duur van 3 dagen;
    
    bepaalt dat de verdachte bij gehele of gedeeltelijke betaling door zijn mededader(s) aan de benadeelde partij, dan wel bij gehele of gedeeltelijke voldoening van de, aan de mededader(s) opgelegde, verplichting tot betaling aan de staat, zal zijn bevrijd tot de hoogte van het betaalde bedrag;
    
    verklaart de benadeelde partij [benadeelde partij 2] voor het overige niet ontvankelijk in vordering;
    
    wijst de vordering tot schadevergoeding van de benadeelde partij [benadeelde partij 3] gedeeltelijk toe en veroordeelt verdachte voorts:
    
    om tegen behoorlijk bewijs van kwijting te betalen aan [benadeelde partij 3], [adres], een bedrag van € 54,60 (vervanging rijbewijs) met veroordeling tevens in de proceskosten door de benadeelde partij gemaakt, tot deze uitspraak begroot op nihil, en ten behoeve van de tenuitvoerlegging nog te maken;
    
    legt aan verdachte op de verplichting tot betaling aan de staat van een bedrag groot € 54,60 ten behoeve van het slachtoffer genaamd [benadeelde partij 3];
    
    bepaalt dat in geval noch volledige betaling noch volledig verhaal van het verschuldigde bedrag volgt - onder handhaving van voormelde verplichting - vervangende hechtenis zal worden toegepast voor de duur van 1 dag;
    
    bepaalt dat de verdachte bij gehele of gedeeltelijke betaling door zijn mededader(s) aan de benadeelde partij, dan wel bij gehele of gedeeltelijke voldoening van de, aan de mededader(s) opgelegde, verplichting tot betaling aan de staat, zal zijn bevrijd tot de hoogte van het betaalde bedrag;
    
    verklaart de benadeelde partij [benadeelde partij 3] voor het overige niet ontvankelijk in vordering;
    
    wijst de vordering tot schadevergoeding van de benadeelde partij [benadeelde partij 4] gedeeltelijk toe en veroordeelt verdachte voorts:
    
    om tegen behoorlijk bewijs van kwijting te betalen aan [benadeelde partij 4], een bedrag van € 3.249,52 met veroordeling tevens in de proceskosten door de benadeelde partij gemaakt, tot deze uitspraak begroot op nihil, en ten behoeve van de tenuitvoerlegging nog te maken;
    
    legt aan verdachte op de verplichting tot betaling aan de staat van een bedrag groot  € 3.249,52 ten behoeve van het slachtoffer genaamd [benadeelde partij 4];
    
    bepaalt dat in geval noch volledige betaling noch volledig verhaal van het verschuldigde bedrag volgt - onder handhaving van voormelde verplichting - vervangende hechtenis zal worden toegepast voor de duur van 64 dagen;
    
    bepaalt dat de verdachte bij gehele of gedeeltelijke betaling door zijn mededader(s) aan de benadeelde partij, dan wel bij gehele of gedeeltelijke voldoening van de, aan de mededader(s) opgelegde, verplichting tot betaling aan de staat, zal zijn bevrijd tot de hoogte van het betaalde bedrag;
    
    verklaart de benadeelde partij [benadeelde partij 4] voor het overige niet ontvankelijk in vordering, nu dit hogere deel van de vordering niet van zo eenvoudige aard is dat het zich leent voor behandeling in het strafgeding;
    
    
    verklaart niet bewezen hetgeen aan de verdachte meer of anders is telastgelegd dan hierboven is bewezen verklaard en spreekt de verdachte daarvan vrij.
    
    
      Dit vonnis is gewezen door
      mrs	De Boer,	voorzitter,
      	De Bruijn en Van Harte,	rechters,
      in tegenwoordigheid van mr Mijnders,	griffier,
      en uitgesproken ter openbare terechtzitting van deze rechtbank van 9 augustus 2006.