ECLI:NL:RBUTR:2000:AA9509, Rechtbank Utrecht, 19-12-2000, 10/031470-00
Rechtbank Utrecht — Uitspraak 
Datum: 2000-12-19 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Strafrecht

Samenvatting: -

Parketnummer van de berechte zaak: 10/031470-00
      Datum uitspraak: 19 december 2000
      Tegenspraak
    
    
    VONNIS
    
    
      van de ARRONDISSEMENTSRECHTBANK TE ROTTERDAM, meervoudige kamer voor
      strafzaken, in de zaak tegen:
      [verdachte 1],
      geboren te [geboorteplaats] op 21 mei 1969,
      wonende te [adres],
      ten tijde van het onderzoek ter terechtzitting gedetineerd in de penitentiaire
      inrichting Oosterhoek, Huis van Bewaring Grave te Grave.
    
    
    
      Dit vonnis is gewezen naar aanleiding van het onderzoek op de terechtzitting
      van 18 december 2000.
    
    
    TENLASTELEGGING
    
    
      Aan de verdachte is ten laste gelegd hetgeen vermeld staat in de inleidende
      dagvaarding onder parketnummer 10/031470-00. Van deze dagvaarding is een
      kopie in dit vonnis gevoegd (bladzijden genummerd 1A en 1B). 
    
    
    DE EIS VAN DE OFFICIER VAN JUSTITIE
    
    
      De officier van justitie mr. De Kimpe heeft gerekwireerd, zakelijk weergegeven,
      de bewezenverklaring van het primair ten laste gelegde. Zij vordert primair 
      aanhouding van de zaak, teneinde verdachte te kunnen laten opnemen in het 
      Pieter Baan Centrum om te onderzoeken of de maatregel van terbeschikkingstelling
      een passende reactie is, en subsidiair de veroordeling van de verdachte tot een 
      gevangenisstraf voor de duur van twaalf maanden met aftrek van de tijd die 
      verdachte in voorarrest heeft doorgebracht, waarvan vijf maanden voorwaardelijk 
      met een proeftijd van drie jaren, onder de bijzondere voorwaarde dat verdachte 
      zich houdt aan de aanwijzingen van de reclassering en wordt opgenomen in een dubbele 
      diagnosekliniek.
    
    
    NIET BEWEZEN
    
    
      Het primair en subsidiair ten laste gelegde is niet wettig en overtuigend
      bewezen, zodat de verdachte daarvan dient te worden vrijgesproken.
    
    
    MOTIVERING
    
    
      De rechtbank acht het ten laste gelegde niet wettig en overtuigend bewezen
      daar zij van oordeel is dat in het dossier wettige bewijsmiddelen ontbreken
      waaruit zou kunnen blijken dat het slachtoffer tengevolge van het handelen
      van verdachte letsel, al dan niet aan te merken als zwaar lichamelijk
      letsel, heeft bekomen en/of pijn heeft ondervonden.
    
    
    
      Zij overweegt in dit verband dat de zich in het dossier bevindende verklaring
      van de hoofdverpleegkundige van de penitentiaire inrichting tot zulk
      bewijs niet gebruikt kan worden. Het benaderen en verhoren van bedoelde
      verpleegkundige, nadat de behandelend arts eerder op uitdrukkelijk verzoek
      van het slachtoffer had geweigerd om over deze medische informatie te
      verstrekken, is geschied met de kennelijke bedoeling het beroepsgeheim van
      de behandelend arts te omzeilen. Met de raadsman is de rechtbank van mening
      dat het maatschappelijk belang dat gediend is met de eerbiediging van dit
      beroepsgeheim zo zwaar moet wegen dat schending daarvan tot gevolg heeft
      dat het aldus vergaarde bewijs onrechtmatig is verkregen.
    
    
    
      Nu er geen andere wettige bewijsmiddelen zijn waaruit het tenlastegelegde
      letsel en/of de tenlastegelegde pijn kan blijken, dient de verdachte te
      worden vrijgesproken.
    
    
    BESLISSING
    
    De rechtbank:
    
    
      - verklaart niet bewezen, dat de verdachte het primair of subsidiair ten
      laste gelegde heeft begaan en spreekt de verdachte daarvan vrij;
    
    
    
      - heft op het bevel tot voorlopige hechtenis van de verdachte met ingang
      van heden en beveelt de onmiddellijke invrijheidstelling.
    
    
    
      Dit vonnis is gewezen door:
      mr. Den Os-Brand, voorzitter,
      en mrs. Hofmeijer-Rutten en Van Breevoort-de Bruin, rechters,
      in tegenwoordigheid van mr. Graumans, griffier,
      en uitgesproken op de openbare terechtzitting van deze rechtbank op
      19 december 2000.