ECLI:NL:OGHACMB:2011:BP7470, Gemeenschappelijk Hof van Justitie van Aruba, Curaçao, Sint Maarten en van Bonaire, Sint Eustatius en Saba, 28-01-2011, AR 246/08 – H 119/10
Gemeenschappelijk Hof van Justitie van Aruba, Curaçao, Sint Maarten en van Bonaire, Sint Eustatius en Saba — Uitspraak 
Datum: 2011-01-28 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Civiel recht

Samenvatting: In geschil is of er sprake is van misbruik van bevoegdheid door op de verbeurde dwangsommen aanspraak te maken. Hof oordeelt dat niet is komen vast te staan dat het onmogelijk is voor appellant om aan hoofdveroordeling te voldoen. Het afleveren van vergadertafel heeft appellant geheel in eigen hand gehad. Hof oordeelt dat er geen sprake is van misbruik van bevoegdheid en ziet evenmin aanleiding tot matiging van de verplichting tot betaling van de verbeurde dwangsommen.

ZAAKNR.: AR 246/08 – H 119/10
      UITSPRAAK: 28 januari 2011
    
    
    
      GEMEENSCHAPPELIJK HOF VAN JUSTITIE
       van Aruba, Curaçao, Sint Maarten en 
      van Bonaire, Sint Eustatius en Saba
    
    
    Vonnis in de zaak van:
    
    
      de naamloze vennootschap [xxx] N.V.,
      gevestigd in Sint Maarten,
      hierna te noemen: [N.V.],
      oorspronkelijk eiseres, thans appellante,
      gemachtigde: mr. Maarten Le Poole,
    
    
    tegen
    
    
      [geïntimeerde], 
      wonende in Anguilla,
      hierna te noemen: [geïntimeerde],
      oorspronkelijk gedaagde, thans geïntimeerde,
      gemachtigde: mr. M.N. Hoeve.
    
    
    
    Het verloop van de procedure
    
    1.1. Voor hetgeen in eerste aanleg is gesteld en gevorderd, voor de procesgang aldaar en voor de overwegingen en beslissingen van het Gerecht in eerste aanleg van de Nederlandse Antillen, zittingsplaats Sint Maarten (GEA), wordt verwezen naar het in de zaak met AR nummer 246 van 2008 gewezen en op 1 december 2009 uitgesproken vonnis. De inhoud van dat vonnis geldt als hier ingevoegd.
    
    1.2. [N.V.] is bij akte van hoger beroep, ingekomen op 11 januari 2010, in hoger beroep gekomen van voornoemd vonnis. In een op 19 februari 2010 ingediende memorie van grieven heeft zij twee grieven voorgedragen en toegelicht en geconcludeerd dat het Hof het bestreden vonnis zal vernietigen en, opnieuw rechtdoende, haar vorderingen zal toewijzen, met veroordeling van [geïntimeerde] in de kosten van beide instanties.
    
    1.3. [geïntimeerde] heeft in een memorie van antwoord, met producties, het hoger beroep bestreden en geconcludeerd tot bevestiging van het bestreden vonnis, met veroordeling van [N.V.] in de kosten van het geding. 
    
    1.4. Op 17 december 2010, de voor schriftelijk pleidooi bepaalde dag, hebben de gemachtigden van partijen pleitnota’s overgelegd.
    
    1.5. Vonnis is bepaald op heden.
    
    
    2. De grieven
    
    Voor de grieven wordt verwezen naar de memorie van grieven. 
    
    
    3. Waarvan in hoger beroep moet worden uitgegaan
    
    Het GEA heeft onder 2 van het bestreden vonnis feiten vastgesteld. Deze vaststelling is niet in geschil en ook het Hof zal ervan uitgaan.
    
    
    4. Beoordeling
    
    4.1. Grief 1 betreft de inhoud van het deurwaardersexploit van 20 december 2007 (productie 3 bij inleidend verzoekschrift). De grief faalt. Degene die op straffe van een dwangsom is veroordeeld iets te doen of na te laten, is die dwangsom verschuldigd als hij in gebreke blijft met voldoening aan de hoofdverplichting na betekening van de uitspraak waarbij de dwangsom is vastgesteld, eventueel na verloop van de termijn of vervulling van de voorwaarde die dat vonnis nader bevat. Krachtens artikel 611a lid 3 Rv is betekening van die uitspraak daartoe voldoende; niet nodig is dat nog een nadere aanmaning of bevel tot nakoming wordt gegeven. Zie de memorie van toelichting bij het ontwerp-Landsverordening, houdende vaststelling van een nieuw Wetboek van Burgerlijke Rechtsvordering, Staten van de Nederlandse Antillen 2002/2003-2709 (E-110), p. 48 (gepubliceerd in Wetboek van Burgerlijk Procesrecht van Aruba, ed. H.Th Lopez, 2005, p. 298), alsmede de Gemeenschappelijke memorie van toelichting bij de Benelux-overeenkomst houdende eenvormige wet betreffende de dwangsom, Kamerstukken 13 788 (R 1015), 1975/1976, nr. 3, p. 18 bovenaan (te raadplegen op www.statengeneraaldigitaal.nl).
    
    4.2. Mocht dit al anders zijn, dan sluit het Hof zich aan bij de door het GEA gegeven uitleg van het exploit.
    
    4.3. Ook de tweede grief faalt. [N.V.] heeft niet aan de hoofdveroordeling (‘om de … vergadertafel aan [geïntimeerde] te leveren uiterlijk op 30 november 2007’) voldaan. Het Hof sluit zich aan bij het oordeel terzake van het GEA van 1 april 2008 (KG 40/08) in het executie-kort geding (productie 1 bij conclusie van antwoord) en in het bestreden vonnis. 
    
    4.4. Een blijvende of tijdelijke, gehele of gedeeltelijke onmogelijkheid voor [N.V.] om aan de hoofdveroordeling te voldoen, bedoeld in artikel 611d lid 1 Rv, is niet komen vast te staan. 
    
    4.5. [geïntimeerde] maakt geen misbruik van bevoegdheid door op de verbeurde dwangsommen aanspraak te maken en voor matiging van de verplichting tot betaling van verbeurde dwangsommen, bedoeld in artikel 611d lid 2 Rv, ziet het Hof geen aanleiding. De dwangsom dient als prikkel voor de voldoening van de hoofdveroordeling. Het GEA heeft in het veroordelend vonnis van 19 oktober 2007(KG 172/07) een maximum van US$ 75.000,= gesteld aan verbeurde dwangsommen, welk maximum in casu is bereikt. Tegen de hoogte van dit maximum heeft het Hof geen bedenkingen, ook niet indien de waarde van de vergadertafel ‘nog maar ongeveer US$ 900.=’ zou zijn, zoals door [N.V.] gesteld (repliek onder 6). Dat [geïntimeerde] advocaat is (in Anguilla) en dat verhaal door [geïntimeerde] van het maximum [N.V.] in financiële moeilijkheden heeft gebracht en zelfs tot ‘de rand van de afgrond’ heeft gevoerd (memorie van grieven onder 2.5), maken in het onderhavige geval het voorgaande niet anders, mede in aanmerking genomen dat [N.V.] de aflevering van de vergadertafel geheel in eigen hand had (zie ook hiervóór rov. 4.4).
    
    4.6. Uit het voorgaande volgt dat het bestreden vonnis moet worden bevestigd. [N.V.] dient de kosten van de procedure in hoger beroep te dragen.
    
    
    5. Beslissing
    
    Het Hof bevestigt het bestreden vonnis en veroordeelt [N.V.] in de kosten van de procedure in hoger beroep aan de zijde van [geïntimeerde] gevallen en tot op heden begroot op NAF. 5.100,= aan gemachtigdensalaris en NAF. 219,50 aan verschotten.
    
    
    Aldus gewezen door mrs. J. de Boer, J.R. Sijmonsma en F.J.P. Lock, leden van het Hof, en ter openbare terechtzitting van 28 januari 2011 in Sint Maarten uitgesproken in aanwezigheid van de griffier.