ECLI:NL:RBHAA:2007:AZ8622, Rechtbank Haarlem, 14-02-2007, 321950 / CV EXPL 06-8937
Rechtbank Haarlem — Uitspraak 
Datum: 2007-02-14 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Civiel recht

Samenvatting: Overeengekomen betalingsregeling beschouwd als erkenning van de vordering.

RECHTBANK HAARLEM
      Sector kanton
    
    
    Locatie Haarlem
    
    
      zaak/rolnr.: 321950 / CV EXPL 06-8937
      datum uitspraak: 14 februari 2007
    
    
    VONNIS VAN DE KANTONRECHTER 
    
    inzake
    
    
      de besloten vennootschap
      Telfort B.V.
      te Amsterdam
      eisende partij
      hierna te noemen Telfort
      gemachtigde: mr. C.T. Snijder
    
    
    tegen
    
    
      [gedaagde]
      te [woonplaats]
      gedaagde partij
      hierna te noemen [gedaagde]
      gemachtigde: mr. J. Sprakel
    
    
    De procedure
    
    
      Voor de loop van het geding verwijst de kantonrechter naar de volgende stukken, waarvan de inhoud als hier ingevoegd is te beschouwen:
      - de dagvaarding van 22 augustus 2006, met producties,
      - de conclusie van antwoord, met producties,
      - het door de kantonrechter tussen partijen gewezen en op 25 oktober 2006 uitgesproken tussenvonnis,
      - de aantekeningen van de griffier van de ingevolge dat vonnis op 17 november 2006 gehouden comparitie van partijen en de voor en bij die gelegenheid door Telfort in het geding gebrachte stukken,
      - de akte uitlating aan de zijde van [gedaagde],
      - de akte uitlating aan de zijde van Telfort.
    
    
    De feiten
    
    
      Als enerzijds gesteld en anderzijds erkend, dan wel niet of onvoldoende betwist en/of op grond van de onweerspro-ken inhoud van de overgelegde producties, staat tussen partij-en het volgende vast:
      a. Partijen hebben op 9 september 2005 een overeenkomst met klantnummer 2040381 gesloten voor een mobiele telefoonaansluiting met nummer 06-26694086.
      a. Telfort heeft [gedaagde] factuur 65432055 (datum 27 oktober 2005) gestuurd ten belope van €11,70. [gedaagde] heeft van deze factuur €8,35 betaald.
      b. Telfort heeft [gedaagde] factuur 65915759 (datum 28 november 2005) gestuurd ten belope van €264,33.
      c. Partijen hebben ter zake van de in sub b. en c. genoemde facturen eind mei 2006 een betalingsregeling getroffen voor €60,00 per maand met ingang van 15 juni 2006 onder de voorwaarde dat deze regeling onmiddellijk zou komen te vervallen en het totale (restant)bedrag opeens opeisbaar zou worden, indien [gedaagde] de regeling niet correct zou nakomen.
      d. [gedaagde] heeft in het kader van de betalingsregeling een betaling van €60,00 verricht.
    
    
    De vordering
    
    Telfort vordert (samengevat) veroordeling van [gedaagde] tot betaling van €301,97 vermeerderd met de contractuele rente van 1% per maand over €267,68 vanaf 18 augustus 2006 tot aan de dag der algehele voldoening en met veroordeling van [gedaagde] in de kosten van de procedure.
    
    Telfort stelt daartoe onder meer het volgende. [gedaagde] is uit hoofde van de facturen 65432055 en 65915759 nog €267,68 aan Telfort verschuldigd. Door ondanks aanmaning met betaling in gebreke te blijven, heeft [gedaagde] Telfort genoodzaakt haar vordering ter incasso uit handen te geven. Telfort heeft daardoor vermogensschade geleden, bestaande uit de buitengerechtelijke kosten ten belope van €75,00. [gedaagde] dient deze kosten ingevolge de algemene betalingsvoorwaarden dan wel ingevolge art. 6:96 lid 2 sub c BW aan Telfort te voldoen. Voorts is [gedaagde] contractuele rente verschuldigd geworden. Deze bedraagt, berekend tot 18 augustus 2006, €5,19. De verzuimrente bedraagt €14,10. Na aanmaning heeft [gedaagde] een betaling van €60,00 verricht en deze strekt op de vordering in mindering. [gedaagde] is verder met de nakoming van de betalingsregeling in gebreke gebleven. Door een betalingsregeling te sluiten, heeft [gedaagde] de vordering reeds erkend.
    
    Het verweer
    
    [gedaagde] betwist de vordering. Op zijn verweer zal, voor zover relevant, in de beoordeling van het geschil nader worden ingegaan.
    
    De beoordeling van het geschil
    
    Tussen partijen staat vast dat [gedaagde] met Telfort een betalingsregeling heeft gesloten en dat hij in het kader daarvan een betaling heeft verricht. Verder is gesteld noch gebleken dat [gedaagde] de betalingsregeling is aangegaan onder het voorbehoud dat hij de vordering niet erkende. Naar het oordeel van de kantonrechter volgt daaruit dat [gedaagde] de verschuldigdheid van de facturen heeft erkend. [gedaagde] heeft niet de mogelijkheid op zijn erkenning in een gerechtelijke procedure nog terug te komen, zodat de vordering ten aanzien van de hoofdsom zal worden toegewezen.
    
    Tegen de gevorderde contractuele rente is geen afzonderlijk verweer gevoerd, zodat ook deze zal worden toegewezen.
    
    
      Hetgeen partijen verder te berde hebben gebracht, behoeft geen bespreking meer, nu het gezien hetgeen reeds is overwogen, niet tot een andere beslissing kan leiden.
      De proceskosten komen voor rekening van [gedaagde], omdat deze in het ongelijk wordt gesteld.
    
    
    Beslissing
    
    De kantonrechter:
    
    - veroordeelt [gedaagde] tot betaling aan Telfort van €301,97, vermeerderd met de wettelijke rente over €267,68 vanaf 18 augustus 2006 tot aan de dag der algehele voldoening; 
    
    
      - veroordeelt [gedaagde] tot betaling van de proceskosten, die aan de kant van Telfort tot en met vandaag worden begroot op de bedragen zoals deze hieronder zijn gespecificeerd:
      exploot				€ 74,06 
      vastrecht			€ 90,00
      salaris gemachtigde		€ 150,00;
    
    
    - verklaart dit vonnis uitvoerbaar bij voorraad;
    
    - wijst af hetgeen meer of anders mocht zijn gevorderd.
    
    
    Dit vonnis is gewezen door mr. F.J.P. Veenhof en uitgesproken op de openbare terechtzitting van bovengenoemde datum.