ECLI:NL:RBMAA:2006:AX8777, Rechtbank Maastricht, 16-05-2006, 03/005367-03
Rechtbank Maastricht — Uitspraak 
Datum: 2006-05-16 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Strafrecht

Samenvatting: De rechtbank is van oordeel dat, gelet op hetgeen is komen vast te staan, de veiligheid van anderen dan wel de algemene veiligheid van personen verlenging van de terbeschikkingstelling van veroordeelde eist. De vordering van de officier van justitie zal derhalve worden toegewezen.

RECHTBANK MAASTRICHT
      Sector Strafrecht 
    
    
    
      Parketnummer: 03/005367-03
      Repertoirenr.: 06/146
    
    
    Deze beslissing is gegeven door de meervoudige raadkamer voor strafzaken naar aanleiding van de vordering van de officier van justitie in het arrondissement Maastricht d.d. 27 maart 2006, ingekomen ter griffie op 29 maart 2006, strekkende tot verlenging met twee jaren van de termijn van de terbeschikkingstelling van:
    
    
      [naam veroordeelde],
      geboren te [geboorteplaats veroordeelde] op [geboortedatum veroordeelde],
      thans verpleegd wordende in het centrum voor forensisch psychiatrische zorg Oldenkotte te Rekken.
    
    
    hierna te noemen: [veroordeelde].
    
    
    
      De rechtbank heeft gezien:
      - het met redenen omklede advies d.d. 10 maart 2006 van drs. M. Hanoeman, psychiater, en mede ondertekend door drs. G.C.J. Blondelle, hoofd behandeling, dr. L.M.C. van den Bosch, circuitmanager behandeling en plaatsvervangend directeur en P.A.J. Zijlstra, directeur en hoofd van de inrichting, allen verbonden aan het centrum voor forensisch psychiatrische zorg Oldenkotte te Rekken betreffende de verlenging van de termijn van terbeschikkingstelling van [veroordeelde];
      - de conclusie risicotaxatie van maart 2006 van M. De Jager en K. Van Bekkum;
      - het vonnis van deze rechtbank d.d. 15 april 2004, waarbij de maatregel van terbeschikkingstelling is opgelegd.
    
    
    De rechtbank heeft voorts gelet op hetgeen tijdens de terechtzitting van 2 mei 2006 omtrent de vordering van de officier van justitie en de persoon van [veroordeelde] naar voren is gekomen.
    
    
    
      De ontvankelijkheid 
      De officier van justitie heeft de vordering tot verlenging van de maatregel van terbeschikkingstelling ingediend binnen de daarvoor in artikel 509o, eerste lid, van het Wetboek van Strafvordering genoemde termijn. De officier van justitie is derhalve ontvankelijk in haar vordering.
    
    
    
    
      De verlenging van de terbeschikkingstelling 
      Het advies van het centrum voor forensisch psychiatrische zorg Oldenkotte te Rekken houdt onder meer in:
      Inschatting delictgevaarlijkheid
      In verband met het feit dat de behandeling van [veroordeelde] nog niet daadwerkelijk een aanvang heeft kunnen nemen, als ook in verband met de complexiteit van de problematiek van mevrouw, achten wij de kans op recidive nog onverminderd aanwezig.
    
    
    
      5.  Advies ten aanzien van de wenselijkheid van verlenging van de tbs
      [veroordeelde] verblijft nog slechts een zeer korte periode in onze kliniek. De behandeling van mevrouw in de vorm van deelname aan verschillende therapieën heeft  dan ook nog geen aanvang kunnen nemen. Gezien de ernst en de complexiteit van de  problematiek van [veroordeelde] verwachten wij dat de behandeling van [veroordeelde] nog geruime tijd in beslag zal nemen.
      Wij adviseren u dan ook, zo u besluit te verlengen, de termijn van terbeschikkingstelling te verlengen met een termijn van twee jaren.
    
    
    
      De conclusie risicotaxatie d.d. maart 2006 van M. De Jager en K. Van Bekkum houdt onder meer in:
      Het risico van recidive, op een soortgelijk delict als indexdelict, wordt op zowel de middellange als lange termijn als hoog getaxeerd indien betrokkene nu zou terugkeren in de maatschappij. Met name haar psychische/psychotische kwetsbaarheid speelt bij deze inschatting een bepalende rol. Dit omdat betrokkene vooral vanuit psychotische beleving en angst tot een delict(gedrag) lijkt te komen. Opgemerkt moet echter worden dat betrokkene aangeeft dat ze wel weet wat ze doet en delicten ook doelbewust plant. Daarnaast geeft betrokkene aan dat ze er geen moeite mee heeft om een delict (doden van dieren, brandstichting) te plegen. Bij de laatste brand hoopte ze zelfs dat er doden zouden vallen. Voorts heeft betrokkene, vanwege de korte opnametijd, nog geen behandeling gehad. Verondersteld wordt dan ook dat zij de vaardigheden niet heeft om met, voor haar, risicovolle situaties om te gaan.
      Vanwege het feit dat betrokkene zeer kort verblijft in Oldenkotte zijn (eventuele) andere delictfactoren alsmede beschermende factoren nog onvoldoende duidelijk. 
    
    
    
      De getuige-deskundige M. Hanoeman  heeft ter terechtzitting onder meer verklaard - zakelijk weergegeven:
      [veroordeelde] is op 20 februari 2006 opgenomen in het centrum voor forensisch psychiatrische zorg Oldenkotte te Rekken. [veroordeelde] heeft behoefte aan een gestructureerde omgeving. Bij gebrek daaraan zal zij chaotisch gedrag vertonen. (...) Indien [veroordeelde] onbehandeld in de maatschappij terugkeert, zullen er zich, onder de druk van buitenaf, psychotische symptomen manifesteren, met name het horen van stemmen die opdrachten geven. (...) [veroordeelde] staat in het centrum op de wachtlijst om behandeld te worden. De wachttijd bedraagt ongeveer twee maanden. Er heeft een risicotaxatie plaatsgevonden. Deze taxatie heeft uitgewezen dat het gevaar voor recidive hoog is. (...) Gelet op het nog te volgen behandelplan is een verlening van de maatregel met twee jaren noodzakelijk.
    
    	
    De rechtbank is van oordeel dat, gelet op hetgeen is komen vast te staan, de veiligheid van anderen dan wel de algemene veiligheid van personen verlenging van de terbeschikkingstelling van [veroordeelde] eist. De vordering van de officier van justitie zal derhalve worden toegewezen.
    
    
    
      Beslissing
      De rechtbank
    
    
    - verlengt de termijn van de terbeschikkingstelling met twee jaren.
    
    
    Aldus gegeven door mr. Th.J.M. Oostdijk, voorzitter, mr. F.A.G.M. Vluggen en mr. E.W.A. van den Berg, rechters, in tegenwoordigheid van mr. G.L.P. Biesmans, griffier, en uitgesproken ter openbare terechtzitting van deze rechtbank op 16 mei 2006.