ECLI:NL:CBB:2001:AB1295, College van Beroep voor het bedrijfsleven, 18-04-2001, AWB 00/531
College van Beroep voor het bedrijfsleven — Uitspraak 
Datum: 2001-04-18 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Bestuursrecht

Samenvatting: -

College van Beroep voor het bedrijfsleven
    
    
    
      No. AWB 00/531							18 april 2001
      	5135
    
    
    
    
    Uitspraak in de zaak van:
    
    
      A, te B, appellante,
      tegen
      de Minister van Landbouw, Natuurbeheer en Visserij, te 's-Gravenhage, verweerder,
      gemachtigde: mr I. Opsomer, werkzaam bij verweerders ministerie.
    
    
    
    
    
    
      1.	De procedure
      Op 23 juni 2000 heeft het College van appellante een beroepschrift ontvangen, waarbij 
      beroep wordt ingesteld tegen een besluit van verweerder van 9 mei 2000.
      Bij dit besluit heeft verweerder beslist op het bezwaar, dat appellante heeft gemaakt tegen 
      de vaststelling van appellantes oppervlakte voederareaal  naar aanleiding van haar aanvraag 
      oppervlakten 1999 vereenvoudigde regeling en voederareaal in het kader van de Regeling 
      EG-steunverlening akkerbouwgewassen en de Regeling dierlijke EG-premies.
      Verweerder heeft op 3 augustus 2000 een verweerschrift ingediend.
      Op 14 februari 2001 heeft het onderzoek ter zitting plaatsgevonden. Hierbij hebben partijen 
      hun standpunten nader toegelicht, verweerder bij monde van zijn gemachtigde. Appellante 
      werd ter zitting vertegenwoordigd door C en D.
    
    
    
    
      2.	De grondslag van het geschil
      2.1	Bij de regeling EG-steunverlening akkerbouwgewassen (hierna: de Regeling) is onder meer 
      het volgende bepaald
      "				Artikel 1
    
    
    
      In deze regeling wordt verstaan onder:
      (.)
      e. raadsverordening: verordening (EEG) nr. 1765/92 van de Raad van 30 juni 
      1992 tot instelling van een steunregeling voor producenten van bepaalde 
      akkerbouwgewassen (PbEG L 181);
      (.)
      m. akkerland:
      a. geheel van tot het bedrijf behorende grond met uitzondering van grond die 
      gedurende de achtereenvolgende kalenderjaren 1987 tot en met 1991 als 
      blijvend grasland, grond voor blijvende teelten, bosgrond of grond voor niet 
      agrarische doeleinden in gebruik was:
      b. grond die overeenkomstig de beschikking ter zake van het uit produktie 
      nemen van bouwland uit productie is geweest;
      (.)
    
    
    
      					Artikel 3
      Overeenkomstig de raadsverordening, verordening 3508/92, verordening 
      3887/92, (.) en deze regeling (.) worden jaarlijks op aanvraag de 
      beschikkingen tot subsidievaststelling gegeven aan producenten van 
      akkerbouwgewassen(.)."
    
    
    
      Bij Verordening (EEG) nr. 1765/92 is - voor zover in dit geding van belang - het volgende 
      bepaald:
      "					Artikel 10
      1. De compensatiebedragen voor granen en eiwithoudende gewassen en de 
      compensatie voor de verplichting om grond uit productie te nemen worden 
      uitbetaald in de periode van 16 oktober tot en met 31 december die volgt op de 
      oogst.
      2. Om voor het compensatiebedrag in aanmerking te komen moet de producent 
      uiterlijk op 15 mei voorafgaand aan de betrokken oogst:
      - hebben ingezaaid
      - een aanvraag hebben ingediend."
    
    
    
    
    
    
      Bij Verordening (EEG) nr. 3887/92, zoals gewijzigd bij Verordening (EG) nr. 229/95, is 
      onder meer het volgende bepaald:
      "			Artikel 4
    
    
    
      1. Onverminderd de eisen die in de sectori‰le verordeningen worden gesteld, 
      moet een steunaanvraag "oppervlakten" alle benodigde gegevens bevatten, en 
      met name:
      - de identificatie van het bedrijfshoofd,
      - de voor de identificatie van alle percelen landbouwgrond van het bedrijf 
      benodigde gegevens, de oppervlakte van deze percelen, hun ligging, het gebruik 
      ervan, eventueel het feit dat het om een ge‹rrigeerd perceel gaat, en de 
      betrokken steunregeling,
      (.)
    
    
    
      2.a De steunaanvraag "oppervlakten" mag na de uiterste datum voor de 
      indiening ervan worden gewijzigd op voorwaarde dat de bevoegde autoriteiten 
      de wijziging uiterlijk op de data als bedoeld in de artikelen 10, 11 en 12 van 
      Verordening (EEG) nr. 1765/92 van de Raad ontvangen.
      (.)
      Wat de percelen landbouwgrond betreft, mag de steunaanvraag "oppervlakten" 
      slechts worden gewijzigd in bijzondere gevallen die naar behoren zijn 
      gemotiveerd, zoals met name een overlijden, een huwelijk, aan- of verkoop of 
      de sluiting van een pachtovereenkomst. De Lid-staten stellen de desbetreffende 
      voorwaarden vast. Het is evenwel niet mogelijk een perceel toe te voegen aan 
      de percelen die voor een braaklegging of als voederareaal zijn aangegeven, 
      tenzij het een geval betreft dat 
      overeenkomstig de desbetreffende bepalingen naar behoren is gemotiveerd en 
      op voorwaarde dat dit perceel reeds voor braaklegging of als voederareaal was 
      opgenomen in een steunaanvraag van een ander bedrijfshoofd, welke laatste 
      steunaanvraag dienovereenkomstig wordt gecorrigeerd.
    
    
    (.)
    
    				Artikel 5 bis
    
    
      Onverminderd de voorschriften van de artikelen 4 en 5 kan een steunaanvraag, 
      in geval van een door de bevoegde instantie erkende klaarblijkelijke fout, na de 
      indiening op elk moment worden aangepast."
    
    
    
    
    
    
    
    
      2.2	Op grond van de stukken en het onderzoek ter zitting zijn in deze zaak de volgende feiten 
      en omstandigheden voor het College komen vast te staan.
      - Op 7 mei 1999 heeft verweerder van appellante een formulier aanvraag oppervlakten 
      vereenvoudigde regeling en voederareaal ontvangen, waarbij appellante 33 ha 
      voederareaal heeft opgegeven. Met betrekking tot de percelen 15, 16, 19 en 20 heeft 
      appellant de gewascode 259 en de bijdragecode 999 (geen bijdrage) ingevuld.
      - In de periode tussen 15 mei 1999 en 27 november 1999 heeft verweerder appellante 
      diverse malen gewezen op de omstandigheid dat haar aanvraag onvolledig en deels 
      onjuist was. Op aanwijzing van appellante zijn vervolgens veranderingen in de 
      aanvraag aangebracht. De meldingen van verweerder en de aanwijzingen van 
      appellante betroffen niet de bijdragecode van de percelen 15, 16, 19 en 20.
      - Bij brief van 27 november 1999 (verzonden op 13 december 1999) heeft verweerder 
      aan appellante medegedeeld dat haar aanvraag is goedgekeurd. Voor haar is de 
      definitieve oppervlakte voederareaal vastgesteld op 33 ha.
      - Bij schrijven van 11 januari 2000 heeft appellante bezwaar gemaakt. In haar 
      bezwaarschrift spreekt appellante de hoop uit dat verweerder alsnog bereid zal zijn de 
      bijdragecode voor de percelen 15, 16, 19 en 20 te wijzigen.
      - Bij besluit van 9 mei 2000 heeft verweerder de bezwaren van appellante ongegrond 
      verklaard.
    
    
    
      3.	Het bestreden besluit
      Het bestreden besluit houdt - samengevat - onder meer het volgende in.
      De brief van 27 november 1999 beoogt slechts de oppervlakte van het voederareaal vast te 
      stellen. Deze vaststelling van het voederareaal is niet op rechtsgevolg gericht. Het betreft 
      geen besluit in de zin van artikel 1:3 van de Algemene wet bestuursrecht (hierna: de Awb).
      In feite wordt bezwaar gemaakt tegen het feit dat de aanvraag van appellante is aangemerkt 
      als een opgave voederareaal; appellante stelt met haar aanvraag te hebben beoogd in 
      aanmerking te komen voor subsidie op grond van de Regeling. Hierom is het bezwaar 
      ontvankelijk.
      Appellante is verantwoordelijk voor het juist invullen van de aanvraag. De gevolgen van een 
      onjuiste opgave dienen voor haar rekening te blijven tenzij sprake is van een duidelijke 
      vergissing.
      In het werkdocument van de Europese Commissie van 18 januari 1999, VI/7103/98 
      Rev2-NL wordt gepreciseerd wanneer sprake is van een duidelijke vergissing. Hierbij gaat 
      het, kort gezegd, om vergissingen, die bij enkele vergelijking van de op het 
      aanvraagformulier verstrekte gegevens reeds blijken. 
      Er is hier geen sprake van een zodanige fout. De aanvraag als zodanig is niet onlogisch, niet 
      onvolledig en consequent ingevuld. Het staat de ondernemer vrij om al dan niet steun aan te 
      vragen.
      4.	Het standpunt van appellant
      Appellant heeft ter ondersteuning van het beroep onder meer het volgende tegen het 
      bestreden besluit aangevoerd.
      "	Uit het besluit van bureau Laser van 9 mei 2000 blijkt dat zij van mening is dat 
      cli‰nte haar aanvraag voor de subsidie op grond van EG-regelingsteunverlening 
      akkerbouwgewassen onvolledig en/of deels onjuist heeft ingevuld. Vervolgens 
      somt bureau Laser een aantal van de onjuistheden en/of onvolledigheden in de 
      aanvraag van cli‰nte op. Cli‰nte bestrijdt de beweringen van bureau Laser 
      omtrent de invulling van het aanvraagformulier voor de EG-regeling 
      steunverlening akkerbouwgewassen. (.)
      Cli‰nte concludeert dat er sprake is van een duidelijke fout in de aanvraag 
      oppervlakten ten behoeve van de subsidie in het kader van EG-regeling 
      steunverlening akkerbouwgewassen. Cli‰nte stelt derhalve dat zij voor meer 
      percelen grond in aanmerking komt voor een subsidie op grond van 
      bovengenoemde regeling dan is opgegeven in het besluit van de teammanager 
      van bureau Laser van 27 november 1999.
      Cli‰nte verzoekt u, gelet op het vorengaande, het beroep van cli‰nte gegrond te 
      verklaren en het besluit van bureau Laser van 9 mei 2000 met betrekking tot de 
      toewijzing van het voederareaal van cli‰nte en de daaruit voortvloeiende 
      subsidie op grond van EG-regeling steunverlening akkerbouwgewassen te 
      vernietigen en te bepalen, dat cli‰nte alsnog het juiste aantal hectare 
      voederareaal krijgt toegewezen 
    
    
    
      ten behoeve van de subsidie op grond van de EG-regeling steunverlening 
      akkerbouwgewassen. (.)"
    
    
    
    
      Ter zitting is benadrukt, dat vanuit LASER Groningen aan appellante is medegedeeld, dat 
      het, als zij een bezwaarschrift zou indienen, voor haar wel in orde zou komen, hetgeen haar 
      gezien de andere wijzigingen die na indiening nog in de aanvraag zijn aangebracht, ook zeer 
      aannemelijk was voorgekomen.
    
    
    
      5.	De beoordeling van het geschil
      Het College stelt voorop dat verweerder zich op goede gronden op het standpunt stelt dat 
      slechts aan het bezwaar van appellante tegemoet had kunnen worden gekomen, indien door 
      appellante bij de aanvraag oppervlakten een klaarblijkelijke fout is gemaakt. Immers alleen 
      in dat geval is het blijkens artikel 5 bis van Verordening (EEG) nr. 3887/92 ook na afloop 
      van de uiterste indieningsdatum van een aanvraag mogelijk die aanvraag te wijzigen en zou 
      het onrechtmatig zijn appellante aan haar oorspronkelijke opgave te houden.
      De Commissie van de Europese Gemeenschappen heeft in een werkdocument van 
      18 januari 1999, VI/7103/98 Rev2-NL, enkele richtsnoeren inzake manifeste fouten in de 
      zin van genoemd artikel 5 bis vastgesteld. Als manifeste fouten worden in dit werkdocument 
      aangemerkt direct in het oog springende fouten en tegenstrijdigheden, die bij een 
      aandachtiger onderzoek van de in de aanvraag verstrekte gegevens geconstateerd worden, 
      alsmede eigenaardigheden, die betrekking hebben op aanduidingen of nummers van percelen 
      of dieren. Benadrukt wordt dat het moet gaan om identificatiefouten. Fouten met 
      betrekking tot de teelt gelden in beginsel niet als duidelijke fouten. Bij verwisseling van 
      percelen zou een uitzondering gemaakt kunnen worden, mits het niet gaat om een perceel, 
      dat wordt gebruikt als braakgrond of met voedergewassen beteelde oppervlakte. 
      Het College overweegt dat genoemd werkdocument niet is aan te merken als een 
      verordening, een richtlijn of een beschikking in de zin van artikel 249 EG en dat derhalve 
      aan dit werkdocument niet de verbindende kracht toekomt die verweerder hieraan wenst te 
      verbinden. Naar zijn inhoud betreft dit werkdocument bovendien niet een limitatief systeem 
      van mogelijke gronden om wijziging van de aanvraag na de sluitingsdatum toe te laten.
      Dit neemt niet weg dat verweerder de bevoegdheid om aan de hand van dit werkdocument 
      en de daaraan voorafgaande, qua strekking vergelijkbare werkdocumenten, binnen de door 
      Verordening (EEG) nr. 3887/92 getrokken grenzen een vaste beleidslijn te ontwikkelen, 
      zeker niet ontzegd kan worden.
      Verweerder heeft er terecht op gewezen dat de "aanvraag oppervlakten 1999 
      vereenvoudigde regeling en voederareaal" geen tegenstrijdigheden bevat. Uit dien hoofde 
      bestond er derhalve geen aanleiding te twijfelen aan de juistheid van die aanvraag.
      Het is ook geenszins eigenaardig dat een producent percelen waarop hij in het betreffende 
      jaar akkerbouwgewassen zal telen, in een aanvraag zou vermelden zonder voor deze 
      percelen subsidie te (willen) vragen. Immers, subsidie wordt slechts verleend voor percelen 
      "akkerland", waaronder blijkens de definitie van "akkerland" in artikel 1 van de Regeling, 
      niet vallen de percelen die gedurende de achtereenvolgende kalenderjaren 1987 tot en met 
      1991 als blijvend grasland, grond voor blijvende teelten, bosgrond of grond voor niet 
      agrarische doeleinden in gebruik was. Of een perceel voor subsidie in aanmerking zou 
      kunnen komen is dus bij enkele kennisname van de aanvraag niet vast te stellen.
      Nu de aanvrager blijkens artikel 4 van Verordening (EEG) nr. 3887/92 verplicht is alle 
      percelen van het bedrijf in de aanvraag te vermelden, kan het argument dat vermelding op 
      het formulier zinloos zou zijn als het niet de bedoeling was subsidie aan te vragen, ook geen 
      doel treffen.
      In het licht van deze overwegingen biedt, hetgeen appellant heeft aangevoerd, geen grond 
      voor het oordeel, dat verweerder de aanwezigheid van een klaarblijkelijke fout, als bedoeld
      in artikel 5 bis van Verordening (EEG) nr. 3887/92 had moeten erkennen en naar aanleiding 
      van appellants bezwaarschrift wijziging van de aanvraag had moeten toestaan.
      Het College merkt tenslotte op, dat hetgeen appellante eerst ter zitting naar voren heeft 
      gebracht aangaande de door LASER Groningen bij haar gewekte verwachting, dat haar 
      probleem door indiening van een bezwaarschrift zou worden opgelost, reeds omdat de 
      beweerde uitspraak te vaag en algemeen is geen grond kan opleveren voor het oordeel dat 
      verweerder anders heeft moeten beslissen dan bij het bestreden besluit gedaan.
    
    
    
      Het beroep dient gelet op het vorengaande ongegrond te worden verklaard.
      Het College acht geen termen aanwezig voor een proceskostenveroordeling met toepassing 
      van artikel 8:75 van de Algemene wet bestuursrecht.
    
    
    
      6.	De beslissing
      Het College verklaart het beroep ongegrond.
    
    
    Aldus gewezen door mr  D. Roemers, mr M.J. Kuiper en mr W.E. Doolaard in tegenwoordigheid van mr R.P.H. Rozenbrand, als griffier, en uitgesproken in het openbaar op 18 april 2001.
    
    w.g. D. Roemers				w.g. R.P.H. Rozenbrand