ECLI:NL:GHARN:2009:BH6222, Gerechtshof Arnhem, 17-03-2009, 24-003194-07
Gerechtshof Arnhem — Uitspraak 
Datum: 2009-03-17 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Strafrecht

Samenvatting: Vervolging wegens dronken rijden en rijden tijdens ontzegging. Veel recidive, maar het hof acht aannemelijk geworden dat de leefomstandigheden van verdachte drastisch zijn gewijzigd. Daarom oplegging van een werkstraf.

Parketnummer: 24-003194-07 
      Parketnummer eerste aanleg: 07-605701-06
    
    
    
    Arrest van 17 maart 2009 van het gerechtshof te Arnhem, nevenzittingsplaats Leeuwarden, meervoudige strafkamer, op het hoger beroep tegen het vonnis van de politierechter in de rechtbank Zwolle-Lelystad van 1 oktober 2007 in de strafzaak tegen:
    
    
      [verdachte],
      geboren op [1960] te [geboorteplaats],
      wonende te [woonplaats], [adres],
    
    
    verschenen in persoon.
    
    
      Het vonnis waarvan beroep
      De politierechter in de rechtbank Zwolle-Lelystad heeft de verdachte bij het vonnis wegens misdrijven veroordeeld tot een straf, zoals in dat vonnis omschreven.
    
    
    
      Gebruik van het rechtsmiddel
      De verdachte is op de voorgeschreven wijze en tijdig in hoger beroep gekomen.
    
    
    
      Het onderzoek ter terechtzitting in hoger beroep
      Dit arrest is gewezen naar aanleiding van het onderzoek op de terechtzitting in hoger beroep, alsmede het onderzoek op de terechtzitting in eerste aanleg.
    
    
    
      De vordering van de advocaat-generaal
      De advocaat-generaal heeft gevorderd dat het hof verdachte wegens de onder 1 en 2 ten laste gelegde feiten zal veroordelen tot een werkstraf voor de duur van eenhonderdtwintig uren, subsidiair zestig dagen hechtenis.
    
    
    
      De beslissing op het hoger beroep
      Het hof zal het vonnis vernietigen en opnieuw recht doen.
    
    
    
      Tenlastelegging
      Aan de verdachte is tenlastegelegd, dat:
      1. 
      hij op of omstreeks 06 november 2006 in de gemeente [gemeente] als bestuurder van een voertuig, (personenauto), dit voertuig heeft bestuurd, na zodanig gebruik van alcoholhoudende drank, dat het alcoholgehalte van zijn adem bij een onderzoek, als bedoeld in artikel 8, tweede lid, aanhef en onder a van de Wegenverkeerswet 1994, 640 microgram, in elk geval hoger dan 220 microgram, alcohol per liter uitgeademde lucht bleek te zijn;
    
    
    
      2. 
      hij op of omstreeks 06 november 2006 in de gemeente [gemeente] terwijl hij wist of redelijkerwijs moest weten dat hem bij rechterlijke uitspraak de bevoegdheid tot het besturen van motorrijtuigen was ontzegd, gedurende de tijd dat hem die bevoegdheid was ontzegd, op de weg, de [straat], een motorrijtuig, (personenauto), heeft bestuurd.
    
    
    
      Bewezenverklaring
      Het hof acht wettig en overtuigend bewezen dat:
    
    
    
      1. 
      hij op 06 november 2006 in de gemeente [gemeente] als bestuurder van een voertuig, (personenauto), dit voertuig heeft bestuurd, na zodanig gebruik van alcoholhoudende drank, dat het alcoholgehalte van zijn adem bij een onderzoek, als bedoeld in artikel 8, tweede lid, aanhef en onder a van de Wegenverkeerswet 1994, 640 microgram alcohol per liter uitgeademde lucht bleek te zijn;
    
    
    
      2. 
      hij op 06 november 2006 in de gemeente [gemeente] terwijl hij wist dat hem bij rechterlijke uitspraak de bevoegdheid tot het besturen van motorrijtuigen was ontzegd, gedurende de tijd dat hem die bevoegdheid was ontzegd, op de weg, de [straat], een motorrijtuig, (personenauto), heeft bestuurd.
    
    
    Het hof acht niet bewezen hetgeen aan verdachte als voormeld onder 1 en 2 meer of anders is ten laste gelegd dan hierboven als bewezen is aangenomen.
    
    
      Kwalificatie
      Het bewezen verklaarde levert respectievelijk op de misdrijven:
    
    
    
      1. 
      overtreding van artikel 8, tweede lid, aanhef en onder a van de Wegenverkeerswet 1994; 
    
    
    
      2. 
      overtreding van artikel 9, eerste lid van de Wegenverkeerswet 1994.
    
    
    
      Strafbaarheid
      Het hof acht verdachte strafbaar. Strafuitsluitingsgronden worden niet aanwezig geacht.
    
    
    
      Strafmotivering
      Het hof heeft de op te leggen straf bepaald op grond van de aard en de ernst van de strafbare feiten, de omstandigheden waaronder deze zijn begaan en de persoon van de verdachte. Het hof heeft daarbij in het bijzonder gelet op het volgende.
      Verdachte heeft een auto bestuurd terwijl hij alcohol had gedronken. Uit ademanalyse is gebleken dat de hoeveelheid alcohol per liter uitgeademde lucht bij verdachte bijna het drievoudige van de maximaal toegestane hoeveelheid bedroeg. Verdachte heeft de verkeersveiligheid derhalve ernstig in gevaar gebracht. Bovendien heeft hij gereden terwijl hij wist dat de rijbevoegdheid hem bij rechterlijke uitspraak was ontzegd. 
    
    
    Uit een uittreksel uit het Justitieel Documentatieregister d.d. 12 januari 2009 blijkt bovendien dat verdachte zich eerder vele malen schuldig heeft gemaakt aan soortgelijke feiten. 
    
    Gelet op het voorgaande acht het hof thans in beginsel oplegging van een onvoorwaardelijke gevangenisstraf passend. 
    
    Verdachte heeft ter terechtzitting aangevoerd dat zijn leefomstandigheden inmiddels drastisch zijn gewijzigd. Oplegging van een onvoorwaardelijke gevangenisstraf zou voor hem tot onoverkomelijke moeilijkheden leiden. Waar hij tot eind 2007 aan alcohol verslaafd een zwervend bestaan leidde, heeft hij thans en sindsdien - met hulp van de Stichting Rehoboth - zijn leven zodanig op de rails, dat hij onder begeleiding van genoemde stichting een eigen woonruimte heeft, en een regelmatig en goed georganiseerd leven leidt. Daarnaast is ook sprake van herstel van de relatie met zijn dochter. Oplegging van een onvoorwaardelijke gevangenisstraf zou tot gevolg kunnen hebben dat hij zijn woonruimte (en zijn uitkering) verliest en daarmee het ingezette herstel van zijn sociale reïntegratie in gevaar brengen.
    
    Het hof acht het door verdachte gestelde aannemelijk en zal, overeenkomstig de vordering van de advocaat-generaal, een werkstraf opleggen van na te melden duur.  
    
    
      Toepassing van wetsartikelen
      Het hof heeft gelet op de artikelen 22c(oud), 22d en 57 (oud) van het Wetboek van Strafrecht en de artikelen 8 (oud), 9 (oud) en 176 van de Wegenverkeerswet 1994.
    
    
    
      De uitspraak
      HET HOF,
      RECHT DOENDE OP HET HOGER BEROEP:
    
    
    vernietigt het vonnis, waarvan beroep, en opnieuw recht doende:
    
    verklaart het verdachte onder 1 en 2 ten laste gelegde bewezen en kwalificeert dit als hiervoor vermeld en verklaart deze feiten en verdachte strafbaar;
    
    veroordeelt verdachte [verdachte] tot taakstraf, bestaande uit een werkstraf, voor de duur van honderdtwintig uren, met bevel voor het geval dat de veroordeelde de werkstraf niet naar behoren verricht, dat vervangende hechtenis voor de duur van zestig dagen zal worden toegepast;
    
    verklaart niet bewezen hetgeen aan verdachte als voormeldonder 1 en 2 meer of anders is ten laste gelegd dan hierboven als bewezen is aangenomen en spreekt verdachte daarvan vrij.
    
    Dit arrest is aldus gewezen door mr. S.H. Wachter, voorzitter, mr. P.J.M. van den Bergh en mr. G.J. Niezink, in tegenwoordigheid van mr. A. Meester als griffier, zijnde mr. Niezink voornoemd buiten staat dit arrest mede te ondertekenen.