ECLI:NL:GHAMS:2001:AF7446, Gerechtshof Amsterdam, 01-03-2001, 23-002905-00
Gerechtshof Amsterdam — Uitspraak 
Datum: 2001-03-01 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Strafrecht

Samenvatting: Medeplegen van moord in relationele sfeer.
        Vader met messteken om het leven gebracht.
        5 jaren gevangenisstraf.

arrestnummer 
      rolnummer 23-002905-00
      datum uitspraak 1 maart 2001
      tegenspraak
    
    
    
    
    Verkort arrest van het Gerechtshof te Amsterdam
    
    
      gewezen op het hoger beroep ingesteld tegen het vonnis van de arrondissementsrechtbank te Amsterdam van 9 juni 2000 in de strafzaak onder parketnummer 13/124139-99
      tegen
    
    
    
    
    
      	[verdachte],
      	geboren te [plaats] op [geboortedatum] 1978,
      	wonende te [adres].
    
    
    Het onderzoek van de zaak
    
    Dit arrest is gewezen naar aanleiding van het onderzoek op de terechtzitting in eerste aanleg van 31 mei 2000 en in hoger beroep van 30 november 2000 en 15 februari 2001.
    
    Het hof heeft kennis genomen van de vordering van de advocaat-generaal en van hetgeen door de verdachte en de raadsman naar voren is gebracht.
    
    
    
    De tenlastelegging
    
    Aan de verdachte is tenlastegelegd hetgeen vermeld staat in de inleidende dagvaarding. Van de dagvaarding is een kopie in dit arrest gevoegd. De inhoud daarvan wordt hier overgenomen.
    
    
    Het vonnis waarvan beroep
    
    Het hof zal het vonnis waarvan beroep vernietigen omdat het zich daarmee niet verenigt.
    
    
    De bewijslevering
    
    Naar het eenparig oordeel van het hof is wettig en overtuigend bewezen hetgeen aan de verdachte primair is tenlastegelegd, met dien verstande dat
    
    hij op 18 september 1999 te Amsterdam tezamen en in vereniging met anderen opzettelijk en met voorbedachte rade [slachtoffer] van het leven heeft beroofd, immers heeft/hebben verdachte en/of zijn mededaders toen en aldaar opzettelijk en na kalm beraad en rustig overleg met een of meerdere messen veelvuldig op het lichaam van die [slachtoffer] ingestoken, tengevolge waarvan die [slachtoffer] letsel te weten: een of meer perforaties van de linker- en rechterlong en het hart en de darmen en de lever en het gebied achter de buikholte en massale bloeduitstortingen heeft bekomen, tengevolge waarvan die [slachtoffer] is overleden.
    
    Voor zover in de tenlastelegging taal- en/of schrijffouten voorkomen, zijn deze in de bewezenverklaring verbeterd. Blijkens het verhandelde ter terechtzitting is de verdachte daardoor niet geschaad in de verdediging.
    
    Hetgeen meer of anders is tenlastegelegd, is niet bewezen. De verdachte moet hiervan worden vrijgesproken.
    
    Het hof grondt zijn overtuiging dat de verdachte het bewezenverklaarde heeft begaan, op de feiten en omstandigheden die in de bewijsmiddelen zijn vervat.
    
    
    De strafbaarheid van het feit
    
    Er is geen omstandigheid aannemelijk geworden die de strafbaarheid van het bewezenverklaarde uitsluit, zodat dit strafbaar is.
    
    Het primair bewezenverklaarde levert op: 
    
    	medeplegen van moord
    
    
    De strafbaarheid van de verdachte
    
    Er is geen omstandigheid aannemelijk geworden die de strafbaarheid van de verdachte uitsluit, zodat de verdachte strafbaar is.
    
    De op te leggen straf 
    
    De rechtbank heeft verdachte vrijgesproken van het hem tenlastegelegde. De advocaat-generaal heeft in hoger beroep gevorderd de verdachte ten aanzien van het primair tenlastegelegde te veroordelen tot een onvoorwaardelijke gevangenisstraf van tien jaren.
    
    Het hof heeft in hoger beroep de op te leggen straf bepaald op grond van de ernst van het feit en de omstandigheden waaronder dit is begaan en gelet op de persoon van de verdachte.
    
    Het hof heeft daarbij in het bijzonder het volgende in beschouwing genomen.
    
    Nadat de zwager van verdachte, [medeverdachte 1], van zijn vrouw had gehoord dat zij door haar vader meermalen seksueel was misbruikt, heeft hij dit vrijwel meteen aan verdachte, de broer van zijn vrouw, meegedeeld. Verdachte was aldus als een van de eersten van de verkrachting op de hoogte. Later heeft [medeverdachte 1] tijdens een familiebijeenkomst, waarbij ook verdachte aanwezig was, besproken dat hij zijn schoonvader [slachtoffer] dood wilde als hij naar Nederland kwam en hij heeft zijn zwager [medeverdachte 2] bereid gevonden zijn schoonvader te doden. Verdachte is met zijn zwager [medeverdachte 2] meegegaan naar Schiphol om [slachtoffer], zijn vader, op te halen en naar diens woning te brengen. Aldaar is verdachte bij de moord op zijn vader aanwezig geweest. Hij heeft niets gedaan om zijn vader te waarschuwen en hiermee zijn dood te voorkomen. Hij heeft evenmin getracht [medeverdachte 2] te weerhouden van het doden van zijn vader. Na de moord heeft verdachte meegeholpen de sporen te laten verdwijnen, door schone kleren aan te trekken en door met [medeverdachte 2] richting Spaarnwoude te gaan om zich van hun schoenen met bloedspatten en het moordwapen te ontdoen. Door op deze wijze te handelen heeft verdachte geprobeerd de waarheid te verbergen. Door deze moord is de rechtsorde ernstig geschokt.
    
    Dit feit rechtvaardigt het opleggen van een vrijheidsbenemende straf van lange duur. 
    
    Anderzijds neemt het hof in overweging dat verdachte zwaar onder druk van de familie stond. Bovendien was verdachte ten tijde van het plegen van het delict nog jong. Voorts was de rol van verdachte tijdens het tenlastegelegde ondergeschikt aan die van zijn twee zwagers [medeverdachte 2] en [medeverdachte 1].
    
    Het hof heeft kennis genomen van een de verdachte betreffend uittreksel uit het Justitieel Documentatieregister d.d. 11 januari 2001, waaruit blijkt dat verdachte niet eerder is veroordeeld.
    
    Het hof heeft tevens kennis genomen van een psychologisch rapport d.d. 20 april 2000 van mr. drs. S.H. Gooren, waaruit blijkt dat bij verdachte geen gebrekkige ontwikkeling of ziekelijke stoornis van de geestvermogens tijdens het ten laste gelegde noch tijdens het onderzoek bestonden. 
    
    Al het bovenstaande in overweging genomen is het hof van oordeel dat na te noemen aan verdachte op te leggen gevangenisstraf passend en geboden is.
    
    
    De toepasselijke wettelijke voorschriften
    
    De opgelegde straf is gegrond op de artikelen 47 en 289 van het Wetboek van Strafrecht.
    
    
    De beslissing
    
    Het hof:
    
    Vernietigt het vonnis waarvan beroep.
    
    Verklaart wettig en overtuigend bewezen dat de verdachte het primair tenlastegelegde feit, zoals hierboven omschreven, heeft begaan.
    
    Verklaart niet wettig en overtuigend bewezen hetgeen aan de verdachte primair meer of anders is tenlastegelegd en spreekt hem daarvan vrij.
    
    Verklaart dat het bewezenverklaarde het hierboven vermelde strafbare feit oplevert. 
    
    Verklaart het bewezenverklaarde strafbaar en ook de verdachte daarvoor strafbaar.
    
    
      Veroordeelt de verdachte tot een gevangenisstraf voor de tijd
      van 
    
    
    	VIJF JAREN.
    
    Bepaalt dat de tijd die door de veroordeelde vóór de tenuitvoerlegging van deze uitspraak in verzekering en in voorlopige hechtenis is doorgebracht, bij de uitvoering van de opgelegde gevangenisstraf in mindering wordt gebracht.
    
    
    
    Dit arrest is gewezen door de derde meervoudige strafkamer van het gerechtshof te Amsterdam, waarin zitting hadden mrs. Van Hartingsveld, Splinter-Van Kan en Vermeulen, in tegenwoordigheid van Meerbeek als griffier, en is uitgesproken op de openbare terechtzitting van dit gerechtshof van 1 maart 2001.
    
    Mr. Vermeulen is buiten staat dit arrest mede te ondertekenen.