ECLI:NL:RBAMS:2003:AL9074, Rechtbank Amsterdam, 06-10-2003, EA 03-5780
Rechtbank Amsterdam — Uitspraak 
Datum: 2003-10-06 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Civiel recht

Samenvatting: Beschikking van de kantonrechter te Amsterdam op een verzoek als bedoeld in artikel 7:685 van het Burgerlijk Wetboek

RECHTBANK AMSTERDAM
      sector kanton - locatie Amsterdam
      kenmerk: EA 03-5780
      6 oktober 2003
      166
    
    
    
    
    Beschikking van de kantonrechter te Amsterdam op een verzoek als bedoeld in artikel 7:685 van het Burgerlijk Wetboek, ingediend door:
    
    
    
      De besloten vennootschap met beperkte aansprakelijkheid [verzoekster]
      gevestigd te Amsterdam
      verzoekster 
      gemachtigde: M.M. Hoogenhout, LTB Accountants te Aalsmeer
    
    
    
    t e g e n
    
    
    
      [verweerder]
      wonende te Amsterdam
      verweerder 
      gemachtigde: mr. P.J.M.H. van der Vugt, FNV te Amsterdam
    
    
    
    
    VERLOOP VAN DE PROCEDURE	
    
    Verzoekster heeft op 11 augustus 2003 een verzoek ingediend dat strekt tot ontbinding van de tussen partijen bestaande arbeidsovereenkomst.
    
    Verweerder heeft op 4 september 2003 een verweerschrift ingediend.
    
    Het verzoek is behandeld ter terechtzitting van 9 september 2003. Verzoekster is verschenen bij [verzoekster], directeur en haar gemachtigde. Verweerder is verschenen, vergezeld door zijn gemachtigde.
    
    
    BEOORDELING VAN HET VERZOEK
    
    Als gesteld en onvoldoende weersproken staat vast:
    
    
      Verweerder, thans 36 jaar oud, is sedert 19 mei 1998 in dienst van verzoekster 
      laatstelijk als productiemedewerker. Het brutosalaris bedraagt EUR 1.692,72 per 
      maand exclusief vakantietoeslag.
      in 1998 is verweerder 8 dagen arbeidsongeschikt geweest, in 1999 17 dagen, 
      2000 8 dagen, 2001 25 dagen. In november 2002 heeft verweerder zich 
      ziekgemeld ten gevolge van een val met zijn brommer waardoor hij twee 
      gescheurde vingers had opgelopen. Hij is tot 10 februari 2003 arbeidsongeschikt 
      geweest.
      Bij brief van 28 januari 2003 heeft verzoekster aan verweerder
      meegedeeld dat zij had vernomen dat verweerder ingaande 27 januari 2003 voor 
      50% het werk kon hervatten en met ingang van 10 februari 2003 weer volledig. 
      In deze brief wordt een geschil aangekaart over de invulling van de 50%: 
      verzoekster stelt zich op het standpunt dat dit niet is 50% van de tijd maar een 
      loonkundige prestatie van 50%, hetgeen meebracht dat verweerder meer uren 
      dan 50% diende te draaien en dat verweerder had geweigerd meer dan 4 uur per 
      dag te werken. Aldus was verweerder bezig de arbeidsverhouding te verstoren 
      aldus de brief.
      In een brief van 3 februari 2003 wordt door verzoekster hetzelfde thema 
      aangesneden.
      Op 18 februari 2003 heeft een gesprek plaatsgevonden tussen verzoekster en 
      verweerder waarbij de gemachtigde van verweerder, ook als vertegenwoordiger 
      van zijn vakbond, aanwezig was. In een brief van 24 februari 2003 heeft 
      verzoekster de inhoud van dat gesprek weergegeven. Gerefereerd wordt aan 
      discussie over de invulling van het begrip 50%. De omstandigheid dat 
      verweerder in zijn standpunt volhard heeft, levert een negatieve uitstraling en als 
      partijen zouden blijven verschillen van inzicht, zou verzoekster de 
      arbeidsovereenkomst laten ontbinden volgens de brief.
      In een brief van 25 maart 2003 wordt gemeld dat verzoekster heeft 
      geconstateerd dat het werktempo van verweerder laag is en dat hij met tegenzin 
      werkt. Dat wordt bewust provocerend genoemd.
    
    
    
      In een brief van 9 april 2003 wordt verweerder gewaarschuwd voor het feit dat
       hij op het werk langdurige telefoongesprekken voert en dat verweerder als 
      excuus had aangevoerd dat hij bereikbaar moest zijn voor zijn zieke vrouw. De 
      discussie wordt door verzoekster aangemerkt als bewust bezig zijn de 
      arbeidsverhouding te verstoren.
    
    
    
      In een brief van 29 april 2003 heeft de gemachtigde van verweer-der bezwaar 
      gemaakt en meegedeeld dat naar het inzicht van verweerder hij zijn 
      werkzaamheden altijd naar behoren uitvoert. Tengevolge van de verwonding uit 
      november 2002 kan verweerder nog steeds niet zijn hand volledig gebruiken, om 
      welke reden de gemachtigde er op wijst dat het beter zou zijn hem geen werk 
      met een heggenschaar op te dragen. Ook maakt de gemachtigde er bezwaar 
      tegen dat verweerder door verzoekster buiten de groep wordt geplaatst door zijn 
      arbeidstijden te veranderen en tegen het verbod om een mobiele telefoon bij zich 
      te dragen. In de brief wordt onderkend dat verzoekster bezig lijkt te zijn met 'het 
      op-bouwen van een dossier, teneinde verweerder te kunnen ontslaan'.
    
    	
    
      In een brief van 6 mei 2003 heeft de gemachtigde van verzoekster meegedeeld 
      dat het duidelijk verweerder was die de arbeidsverhouding aan het verstoren is. 
      Hij werd door de bedrijfsarts volledig arbeidsgeschikt geacht.
    
    	
    
      In een brief van 4 juni 2003 heeft verzoekster bezwaar gemaakt tegen de 
      beschuldiging door verweerder van beschadiging van zijn auto en in een brief van 
      5 augustus 2003 heeft verzoekster verweerder op non actief 
      gesteld in afwachting van de behandeling van een ontbindingsverzoek. Als reden 
      wordt aangegeven dat de houding en het gedrag van verweerder tijdens het 
      werk verstorend is voor de arbeidsrelatie. Goede communicatie is allang niet 
      meer mogelijk.
    
    
    
      Verzoekster verzoekt om ontbinding van de arbeidsovereenkomst wegens 
      gewichtige redenen in de zin van een verandering in de omstandigheden van 
      zodanige aard dat de arbeidsovereenkomst tussen partijen billijkheidshalve 
      dadelijk behoort te eindigen. Daartoe stelt verzoekster - kort gezegd - dat 
      verweerder sedert februari 2003 op geen enkele wijze zijn goede wil wil tonen, 
      zoals blijkt uit de omstandigheid dat hij , 50% arbeidsongeschikt zijnde, niet 
      meer dan de helft van de arbeidsuren wil werken. Verweerder blijft sedertdien 
      provoceren door een laag arbeidstempo te hanteren, en allerlei discussies met 
      verzoekster aan te gaan over de kleinste dingen. Verweerder bleef langdurig 
      telefoneren op zijn mobiele telefoon. Hij weigerde constructief mee te werken en 
      liet zijn ontevredenheid blijken. Verzoekster was genoodzaakt om verweerder
       niet meer met zijn collega's te laten samenwerken en verweerder heeft zijn 
      onvrede hierover laten blijken door de vakbond in te schakelen. De beschuldiging 
      van beschadiging van de auto was kwetsend, mede omdat het ver-zoekster er 
      alles aan gelegen was om op een plezierige wijze te kunnen blijven
       samenwerken. De situatie werd onhoudbaar en zodanig gespannen en verstoord
       dat er escalatie dreigt.
    
    
    
      Verweerder betwist dat er gewichtige redenen voor ontbinding zijn in de door 
      verzoekster bedoelde zin en verzet zich tegen de door verzoekster gevorderde 
      ontbinding. Verweerder verzoekt voor het geval de kantonrechter de 
      arbeidsovereenkomst zal ontbinden om een vergoeding van EUR 18.323,69 ten 
      laste van verzoekster toe te kennen. Verweerder voert ter ondersteuning van zijn
       stellingen - kort gezegd - aan dat de ziekmeldingen in het verleden reëel zijn
       geweest en niet buitensporig. Over de 50% arbeidsongeschiktheid ontstond een 
      discussie waarin verzoekster een onredelijke eis stelde. Het eenvoudig te 
      honoreren verzoek om een stofkapje te mogen dragen, gaf allerlei problemen.
       Verweerder stelt naar beste kunnen te werken. Hij geeft toe dat hij bij zwaar 
      knipwerk met de heggenschaar nog pijn aan zijn hand ondervindt en dat hij
       daardoor in zijn werk belemmerd wordt. Verweerder erkent één maal onder 
      werktijd met zijn zwangere echtgenote te hebben gebeld, Dat hield verband met 
      haar ziekte. Aan het verzoek om niet meer onder werktijd te bellen heeft 
      verweerder verder voldaan. Toch werd hem verboden een mobiele telefoon bij
       zich te dragen, terwijl de collega's hem wel bij zich mogen hebben en overigens
       ook privé mogen bellen. De wijziging van de werktijd was alleen maar bedoeld 
      om verweerder van de collega's af te zonderen en onder de duim te krijgen.
       Verweerder heeft geklaagd over het feit dat zijn auto op het bedrijfsterrein 
      beschadigd is geraakt. Hij heeft niemand beschuldigd ook al omdat hij niet
       weet wie het heeft gedaan. Verweerder is van mening dat hij geen goed meer 
      kan doen.
    
    
    
      Verzoekster heeft geen enkel ernstig verwijt jegens verweerder aan-nemelijk 
      kunnen maken. Alle brieven die verzoekster aan verweerder heeft verzonden 
      ademen een sfeer van opblazen van - zoals ook verzoekster zegt - de kleinste 
      dingen. De discussie is gestart naar aanleiding van een debat over de betekenis 
      van het begrip 50% arbeidsgeschikt, waarin van het standpunt van verzoekster 
      tenminste gezegd kan worden dat dit dubieus is en bovendien een medisch 
      oordeel inhoudt voor het geven waarvan ver-zoekster de nodige deskundigheid
       mist.
    
    
    
      De maatregelen van verzoekster jegens verweerder met betrekking tot het 
      vaststellen van een gewijzigd aanvangsmoment voor de arbeid en ten aanzien 
      van de mobiele telefoon lijken slechts ingegeven door de wens om de 
      verhoudingen zo ziek mogelijk te maken.
    
    
    Ook de op non actief stelling ontbeert in feite enige grond.
    
    
      Het heeft er alle schijn van dat de vakbond van verweerder in de brief van 29 
      april 2003 alle gelijk van de wereld had, toen zij verzoekster verweet bezig te 
      zijn met het opbouwen van een dossier teneinde verweerder te kunnen ontslaan.
       Daar komt bij dat het ver-zoekster zelf is geweest die in de aanvang een en 
      ander in de sleutel van de toepassing van de Wet Poortwachter heeft gezet.
    
    
    
      Ter terechtzitting heeft verweerder desgevraagd meegedeeld niet te weten of
       terugkeer op de arbeid succesvol zou kunnen zijn. De kantonrechter heeft ter 
      terechtzitting uit de opstelling van de directeur van verzoekster moeten opmaken
       dat zulks bij een ongewijzigde opstelling van verzoekster niet tot de reële
       mogelijkheden behoort en van verweerder niet is te verlangen. Op grond van het
       bovenstaande wordt vastgesteld dat de goede verstandhouding, noodzakelijk
       voor een verdere samen-werking tussen partijen, blijvend is komen te ontbreken.
       De arbeidsovereenkomst wordt daarom ontbonden.
    
    
    
      Op gronden van billijkheid komt aan verweerder ten laste van verzoekster een
       vergoe-ding toe, te stellen op het hieronder toe te kennen bedrag, dat mede is
       bepaald aan de hand van hetgeen reeds is overwogen ten aanzien van de
       wijziging in de omstandigheden en de beoordeling van de wederzijdse verwijten.
       Voorts hebben bij de bepaling van de hoogte van de vergoeding meegewo-gen
       de duur van het dienstverband, de leeftijd van verweerder en de hoogte van zijn
       loon.
    
    
    
      Nu aan verweerder een vergoeding wordt toegekend, moet aan verzoekster de
       gelegenheid worden geboden haar verzoek in te trekken.
    
    
    
      Er zijn termen de proceskosten te compenseren, behoudens in het geval dat
       verzoekster het verzoek intrekt, in welk geval verzoekster in de kosten aan de
       zijde van verweerder wordt veroordeeld.
    
    
    
    
    
    BESLISSING
     
    De kantonrechter:
    
    
      ontbindt de arbeidsovereenkomst tussen partijen met ingang van 6 november
       2003;
    
    
    
      kent aan verweerder een vergoeding toe ten laste van verzoekster ter hoogte van
       EUR 18.000,- bruto, een en ander strekkende tot aanvulling van door
       verweerder te ontvangen uitkeringen dan wel elders verdiend loon;
    
    
    
      veroordeelt verzoekster tot betaling van deze vergoeding en verklaart deze
       veroordeling uitvoerbaar bij voorraad.
    
    
    
      bepaalt dat het onder I t/m III gestelde rechtskracht ontbeert, indien het verzoek
       door verzoekster uiterlijk op 30 oktober 2003 wordt ingetrokken;
    
    
    wijst het meer of anders verzochte af;
    
    
      bepaalt dat partijen ieder de eigen proceskosten dragen, behoudens in het geval
       verzoekster het verzoek zal intrekken, in welk geval verzoekster wordt veroor--
      deeld in de kosten van deze procedure aan de zijde van verweerder, die tot op
       heden worden begroot op EUR 545,- voor salaris van zijn gemachtigde,
      voorzover verschuldigd, inclusief BTW;
    
    
    
    Aldus gegeven door mr. J. Westhoff, kantonrechter, en in het openbaar uitgesproken op 6 oktober 2003 in aanwezigheid van de griffier.
    
    De griffier	De kantonrechter