ECLI:NL:RBBRE:2012:BV7034, Rechtbank Breda, 28-02-2012, 801080-11
Rechtbank Breda — Uitspraak 
Datum: 2012-02-28 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Strafrecht

Samenvatting: Tijdens een voetbalwedstrijd wordt een overtreding gemaakt door het latere slachtoffer. Hierop reageren verdachte en zijn medeverdachte door samen naar het slachtoffer toe te lopen en hem een trap tegen zijn lichaam te geven, waardoor het slachtoffer op de grond terechtkomt. Terwijl het slachtoffer op de grond ligt, wordt aan hem door een ander dan verdachte en zijn medeverdachte zwaar lichamelijk letsel toegebracht. De rechtbank spreekt verdachte vrij van het primair tenlastegelegde medeplegen van een poging tot doodslag en het subsidiair tenlastegelegde medeplegen van zware mishandeling. Niet kan worden vastgesteld dat verdachte het opzet heeft gehad op het doden dan wel zwaar mishandelen van het slachtoffer. Daarbij kan evenmin worden vastgesteld dat hij een bijdrage heeft geleverd aan het bij het slachtoffer toegebrachte zwaar lichamelijk letsel. De rechtbank acht wel wettig en overtuigend bewezen dat verdachte openlijk en in vereniging geweld heeft gepleegd tegen het slachtoffer, zoals onder het tweede subsidiair ten laste is gelegd. Nu verdachte van het primair en het subsidiair tenlastegelegde feit is vrijgesproken, heeft de rechtbank bij het opleggen van de straf geen rekening gehouden met het zwaar lichamelijk letsel dat aan het slachtoffer is toegebracht. De rechtbank heeft bij de strafoplegging aansluiting gezocht bij de straffen die voor soortgelijke feiten worden opgelegd.

RECHTBANK BREDA
    
    Sector strafrecht
    
    parketnummer: 801080-11 
    
    vonnis van de meervoudige kamer d.d. 28 februari 2012
    
    in de strafzaak tegen
    
    
      [verdachte]
      geboren op [datum en plaats]
      wonende te [adres]
      raadsman mr. M.R.J. Schönfeld, advocaat te Breda
    
    
    
      1	Onderzoek van de zaak
      De zaak is inhoudelijk behandeld op de zitting van 14 februari 2012, waarbij de officier van justitie, mr. Kerkhofs, en de verdediging hun standpunten kenbaar hebben gemaakt.
    
    
    
      2	De tenlastelegging
      De tenlastelegging is als bijlage aan dit vonnis gehecht. 
      De verdenking komt er, kort en feitelijk weergegeven, op neer dat verdachte:
      samen met anderen geprobeerd heeft om [slachtoffer] te doden dan wel samen met anderen [slachtoffer] zwaar lichamelijk letsel heeft toegebracht dan wel openlijk en in vereniging geweld heeft gepleegd tegen die [slachtoffer].
    
    
    
      3	De voorvragen
      De dagvaarding is geldig.
      De rechtbank is bevoegd.
      De officier van justitie is ontvankelijk in de vervolging. 
      Er is geen reden voor schorsing van de vervolging.
    
    
    
      4	De beoordeling van het bewijs
      4.1	Het standpunt van de officier van justitie
      De officier van justitie is van mening dat er onvoldoende wettig en overtuigend bewijs is voor het primair tenlastegelegde medeplegen van poging tot doodslag. Het is niet komen vast te staan dat [slachtoffer] (hierna te noemen: [slachtoffer]) met kracht tegen zijn hoofd is geschopt, op het moment dat hij op de grond lag. Ook voor het subsidiair tenlastegelegde medeplegen van zware mishandeling is naar de mening van de officier van justitie onvoldoende wettig en overtuigend bewijs aanwezig. Weliswaar staat vast dat aan [slachtoffer] zwaar lichamelijk letsel is toegebracht, maar niet is komen vast te staan dat verdachte hiervoor verantwoordelijk was. De officier van justitie verzoekt verdachte voor het primaire en het subsidiaire feit vrij te spreken. De officier van justitie acht de meer subsidiair tenlastegelegde openlijke geweldpleging wel wettig en overtuigend bewezen. Zij baseert zich daarbij op de aangifte en de verklaringen van de getuigen [getuige 1] en [getuige 2], medeverdachte [mededader 1] (hierna te noemen: [mededader 1]) en verdachte.
      4.2	Het standpunt van de verdediging
      De verdediging is van mening dat de rechtbank niet tot een bewezenverklaring kan komen van het primaire en subsidiaire tenlastegelegde feit. In dit verband merkt de verdediging op dat niets uit het strafdossier erop wijst dat verdachte gedragingen heeft verricht die zouden kunnen leiden tot de dood dan wel tot zware mishandeling van [slachtoffer]. Evenmin kunnen de gedragingen van anderen aan hem worden toegerekend, nu bij verdachte het voor medeplegen vereiste dubbele opzet niet heeft bestaan. Ook het meer subsidiaire feit kan volgens de verdediging niet bewezen worden verklaard. Verdachte heeft, nadat er een overtreding tegen hem was gemaakt door [slachtoffer], naar [slachtoffer] toe gereageerd. Er was sprake van een één tegen één situatie. Verdachte maakte op het moment van zijn handelen geen deel uit van een groep die het voornemen had om in vereniging geweld te plegen tegen [slachtoffer]. De verdediging is gelet op het vorenstaande van mening dat verdachte integraal dient te worden vrijgesproken.
      4.3	Het oordeel van de rechtbank
      Primair:
      De rechtbank is van oordeel dat niet kan worden vastgesteld dat verdachte het opzet heeft gehad op het doden van [slachtoffer]. Gelet hierop zal de rechtbank verdachte van het medeplegen van poging tot doodslag van [slachtoffer] vrijspreken.
    
    
    
      Subsidiair:
      Ook kan naar het oordeel van de rechtbank niet worden vastgesteld dat verdachte het opzet heeft gehad op de zware mishandeling van [slachtoffer]. Evenmin kan worden vastgesteld dat hij een bijdrage heeft geleverd aan het aan [slachtoffer] toegebrachte zwaar lichamelijk letsel. Daarbij hecht de rechtbank veel waarde aan de verklaring van [slachtoffer] dat verdachte al door een teamgenoot van [slachtoffer] was vastgepakt, toen hem zwaar lichamelijk letsel werd toegebracht. Gelet hierop zal de rechtbank verdachte ook vrijspreken van het medeplegen van zware mishandeling van [slachtoffer].
    
    
    
      Tweede subsidiair:
      De rechtbank overweegt dat er in het dossier veel verschillende verklaringen zitten over hetgeen zich op 10 september 2011 op het voetbalveld in Terheijden heeft afgespeeld. De rechtbank zal daarom de aangifte van [slachtoffer] en de verklaringen van verdachte en [mededader 1] als uitgangspunt voor de bewezenverklaring nemen.
    
    
    
      [slachtoffer] [achternaam slachtoffer] speelde als speler van SV Terheijden op 10 september 2011 een voetbalwedstrijd tegen TSC uit Oosterhout. Deze voetbalwedstrijd vond plaats op het voetbalveld van SV Terheijden aan de Ruitersvaartseweg te Terheijden, gemeente Drimmelen. Tijdens de wedstrijd schopte [slachtoffer] tegen het onderbeen van de speler van TSC met nummer 9. [slachtoffer] zag dat de spelers van TSC met nummers 8 en 9 vervolgens naar hem toe kwamen en hem begonnen te duwen ter hoogte van zijn borst. [slachtoffer] zag en voelde dat hij tegen zijn linker bovenbeen en in zijn zij werd geschopt. Hierdoor is hij op de grond gevallen. 
      [mededader 1] speelde als speler van TSC Oosterhout met nummer 8. Nadat [slachtoffer] [verdachte], nummer 9 van TSC Oosterhout, tijdens de wedstrijd een trap tegen zijn onderbeen gaf, liep [mededader 1] op [slachtoffer] af en gaf hem een trap. Vervolgens is hij weggelopen.   
    
    
    Verdachte speelde als speler van TSC Oosterhout met nummer 9. Hij kreeg tijdens de wedstrijd van [slachtoffer] een harde schop van achteren. Hierop liep hij naar [slachtoffer] toe om verhaal te halen. Hij gaf hem vervolgens een duw en een trap. Vervolgens werd hij vastgepakt door een speler van SV Terheijden en bij [slachtoffer] weggetrokken. 
    
    Op basis van deze verklaringen stelt de rechtbank vast dat [slachtoffer] door verdachte en [mededader 1] is geschopt/getrapt. De vraag waar de rechtbank zich voor staat gesteld, is of verdachte en [mededader 1] deze geweldpleging in vereniging hebben gepleegd. In dit verband wijst de rechtbank op de hierna volgende getuigenverklaringen.
    
    Getuige [getuige 3] zag dat, nadat [slachtoffer] een speler van TSC natrapte, de spelers van TSC met nummers 8 en 9 hard naar [slachtoffer] toeliepen en de speler met nummer 8 tegen [slachtoffer] aan duwde.  
    
    Getuige (getuige 1) zag dat onmiddellijk na het natrappen door [slachtoffer], er een reactie kwam van de spelers van TSC met nummers 8 en 9. Hij zag dat de speler met nummer 8 [slachtoffer] wegduwde en dat de speler met nummer 9 [slachtoffer] op zijn bovenlichaam trapte. [getuige 1] heeft speler nummer 9 vastgepakt en bij [slachtoffer] weggetrokken. [slachtoffer] lag toen al op de grond.  
    
    Getuige [getuige 4] zag dat, nadat [slachtoffer] een speler tegen zijn schenen trapte, [slachtoffer] meteen door twee spelers van TSC werd benaderd, waaronder de speler met nummer 8. [slachtoffer] werd door deze speler getrapt. [slachtoffer] is uiteindelijk op de grond terecht gekomen door toedoen van deze twee spelers.  
    
    Getuige [getuige 5] zag dat de speler die [slachtoffer] had nagetrapt en een speler van TSC met nummer 8 samen op [slachtoffer] afkwamen en dat zij probeerden [slachtoffer] neer te halen door hem te trappen. Hij zag dat [slachtoffer] op een gegeven moment op de grond viel. 
    
    Ook de getuigen [getuige 6] en [getuige 7] hebben gezien dat na het natrappen door [slachtoffer], twee spelers van TSC naar [slachtoffer] toeliepen.   
    
    
      Op basis van de aangifte en genoemde getuigenverklaringen stelt de rechtbank vast dat, nadat [slachtoffer] verdachte natrapte, verdachte en [mededader 1] samen naar [slachtoffer] toe zijn gegaan. Zij hebben [slachtoffer] vervolgens geduwd en trappen gegeven, waardoor [slachtoffer] op de grond terechtkwam. Verdachte en [mededader 1] hebben aldus nagenoeg tegelijkertijd geweld gepleegd tegen eenzelfde slachtoffer, namelijk [slachtoffer]. De rechtbank leidt hieruit af dat tussen verdachte en [mededader 1] sprake is geweest van een nauwe en bewuste samenwerking gericht op het plegen van geweld tegen [slachtoffer]. De rechtbank acht dan ook wettig en overtuigend bewezen dat verdachte openlijk en in vereniging geweld heeft gepleegd tegen [slachtoffer]. De rechtbank volgt het verweer van de verdediging dat verdachte geen deel uitmaakte van een groep die het voornemen had om geweld te plegen dan ook niet.
      4.4	De bewezenverklaring
      De rechtbank acht wettig en overtuigend bewezen dat verdachte 
    
    
    Tweede subsidiair:
    
    op 10 september 2011 te Terheijden, gemeente Drimmelen, met een ander, op of aan de openbare weg, de Ruitervaartseweg, en een voor het publiek toegankelijke plaats, het voetbalveld van SV Terheijden, openlijk in vereniging geweld heeft gepleegd tegen [slachtoffer], welk geweld bestond uit het meerdere malen met kracht tegen het lichaam trappen of schoppen;
    
    De rechtbank acht niet bewezen hetgeen meer of anders is ten laste gelegd. Verdachte zal daarvan worden vrijgesproken.
    
    
      5	De strafbaarheid
      Er zijn geen feiten of omstandigheden aannemelijk geworden die de strafbaarheid van het feit uitsluiten. Dit levert het in de beslissing genoemde strafbare feit op.
    
    
    Verdachte is strafbaar, omdat niet is gebleken van een omstandigheid die zijn strafbaarheid uitsluit.
    
    
      6	De strafoplegging
      6.1	De vordering van de officier van justitie
      De officier van justitie vordert aan verdachte op te leggen een werkstraf van 160 uur en daarnaast een voorwaardelijke gevangenisstraf van twee maanden met aftrek van het voorarrest en met een proeftijd van twee jaar. De officier van justitie heeft hierbij rekening gehouden met het zwaar lichamelijk letsel dat, nadat [slachtoffer] door toedoen van verdachte en [mededader 1] op de grond terecht is gekomen, aan [slachtoffer] is toegebracht.
      6.2	Het standpunt van de verdediging
      De verdediging acht de door de officier van justitie gevorderde straf veel te hoog. Verdachte is niet eerder met politie of justitie in aanraking gekomen. Daarbij heeft hij tijdens het voetballen nooit een rode of gele kaart gehad. De verdediging verzoekt de werkstraf te matigen en af te zien van het opleggen van een voorwaardelijke gevangenisstraf.
      6.3	Het oordeel van de rechtbank
      De rechtbank stelt voorop dat hetgeen [slachtoffer] is overkomen op het voetbalveld als uitermate kwalijk moet worden beoordeeld. Als gevolg van zijn overtreding binnen het voetbalspel heeft daarna een escalatie van geweld plaatsgevonden waar [slachtoffer] het slachtoffer van is geworden. Hij heeft daarbij zwaar lichamelijk letsel opgelopen. De rechtbank houdt verdachte en zijn medeverdachte [mededader 1] weliswaar niet verantwoordelijk voor het toegebrachte zwaar lichamelijk letsel, maar zij hebben wel openlijk en in vereniging geweld gepleegd tegen [slachtoffer] door hem tegen het lijf te trappen. De rechtbank acht deze handeling van verdachte afkeurenswaardig. Verdachte had de actie van [slachtoffer] door de scheidsrechter moeten laten afstraffen in plaats van hierop gewelddadig te reageren. 
    
    
    Verdachte heeft geen strafblad. De rechtbank zal dit in zijn voordeel meenemen bij het bepalen van de straf. 
    
    Nu verdachte door de rechtbank zal worden vrijgesproken van het medeplegen van poging tot doodslag en zware mishandeling van [slachtoffer], zal de rechtbank bij de strafbepaling geen rekening houden met het zwaar lichamelijk letsel dat door een ander dan verdachte aan [slachtoffer] is toegebracht. De rechtbank acht verdachte enkel verantwoordelijk voor de door hem en [mededader 1] gegeven trappen tegen het lichaam van [slachtoffer], waar [slachtoffer], zoals uit zijn eigen verklaring blijkt, geen noemenswaardig letsel aan heeft overgehouden. De rechtbank zal dan ook in substantiële zin afwijken van de eis van officier van justitie. 
    
    Alles afwegende en rekeninghoudend met de straffen die voor soortgelijke feiten worden opgelegd, acht de rechtbank een werkstraf van 40 uur met aftrek van het voorarrest passend. De rechtbank zal verdachte dan ook deze straf opleggen.
    
    
      7	De wettelijke voorschriften
      De beslissing berust op de artikelen 9, 22c, 22d, 27 en 141 van het Wetboek van Strafrecht, zoals deze artikelen luidden ten tijde van het bewezen verklaarde.
    
    
    
      8	De beslissing
      De rechtbank:
    
    
    
      Vrijspraak
      - spreekt verdachte vrij van het onder primair en subsidiair tenlastegelegde feit;
    
    
    
      Bewezenverklaring
      - verklaart het ten laste gelegde bewezen, zodanig als hierboven onder 4.4 is omschreven;
      - spreekt verdachte vrij van wat meer of anders is ten laste gelegd;
    
    
    
      Strafbaarheid
      - verklaart dat het bewezen verklaarde het volgende strafbare feit oplevert:
               Tweede subsidiair: Openlijk in vereniging geweld plegen tegen personen;
      - verklaart verdachte strafbaar;
    
    
    
      Strafoplegging
      - veroordeelt verdachte tot een werkstraf van 40 uren;
      - beveelt dat indien verdachte de werkstraf niet naar behoren verricht, vervangende hechtenis zal worden toegepast van 20 dagen;
      - bepaalt dat de tijd die verdachte in voorarrest heeft doorgebracht in mindering wordt gebracht bij de uitvoering van de werkstraf naar rato van twee uur per dag;
    
    
    - heft het geschorste bevel tot voorlopige hechtenis op.
    
    
      Dit vonnis is gewezen door mr. Schoonen, voorzitter, mr. Slot en mr. Scheij, rechters, in tegenwoordigheid van mr. Venekamp-Vriends, griffier, en is uitgesproken ter openbare zitting op 28 februari 2012.
      BIJLAGE I: De tenlastelegging
    
    
    
      hij op of omstreeks 10 september 2011 te Terheijden, gemeente Drimmelen, ter
      uitvoering van het door verdachte voorgenomen misdrijf om tezamen en in
      vereniging met een ander of anderen, althans alleen, opzettelijk [slachtoffer] van het leven te beroven, met dat opzet die [slachtoffer] meerdere malen
      (met kracht) in/tegen het gezicht en/of het hoofd en/of e buik en/of de milt
      en/of de ribben en/of de zij en/of de rug en/of het lichaam heeft geslagen
      en/of gestompt en/of geschopt en/of getrapt, terwijl de uitvoering van dat
      voorgenomen misdrijf niet is voltooid;
      art 287 Wetboek van Strafrecht
      art 45 lid 1 Wetboek van Strafrecht
      art 47 lid 1 ahf/sub 1 Wetboek van Strafrecht
    
    
    
      subsidiair, althans, indien het vorenstaande onder 1 niet tot een veroordeling
      mocht of zou kunnen leiden:
    
    
    
      hij op of omstreeks 10 september 2011 te Terheijden, gemeente Drimmelen,
      tezamen en in vereniging met anderen of een ander, althans alleen, aan een
      persoon, (te weten [slachtoffer]), opzettelijk zwaar lichamelijk letsel
      (een gescheurde milt en/of een klaplong), heeft toegebracht, door deze
      opzettelijk (meerdere malen) (met kracht) in/tegen het gezicht en/of het hoofd
      de buik en/of de milt en/of zij en/of de rug en/of het lichaam te slaan en/of
      te stompen en/of te trappen/schoppen;
      art 302 lid 1 Wetboek van Strafrecht
      art 47 lid 1 ahf/sub 1 Wetboek van Strafrecht
    
    
    
      tweede subsidiair, althans, indien het vorenstaande onder 1 niet tot een
      veroordeling mocht of zou kunnen leiden:
    
    
    
      hij op of omstreeks 10 september 2011 te Terheijden, gemeente Drimmelen, met
      een ander of anderen, op of aan de openbare weg, de Ruitervaartseweg, en/of
      een voor het publiek toegankelijke plaats, het voetbalveld van SV Terheijden,
      in elk geval op of aan een openbare weg, openlijk in vereniging geweld heeft
      gepleegd tegen [slachtoffer], welk geweld bestond uit het meerdere malen
      (met kracht) in/tegen het gezicht en/of het hoofd en/of de buik en/of de milt
      en/of de ribben en/of de zij en/of de rug en/of het lichaam slaan en/of
      stompen en/of trappen en/of schoppen, (ook) terwijl die [slachtoffer] op de
      grond lag;
      art 141 lid 1 Wetboek van Strafrecht