ECLI:NL:CBB:2001:AB1027, College van Beroep voor het bedrijfsleven, 31-03-2001, AWB 01/229
College van Beroep voor het bedrijfsleven — Uitspraak 
Datum: 2001-03-31 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Bestuursrecht

Samenvatting: -

De president van het College van Beroep voor het bedrijfsleven
    
    
      No.AWB 01/229						31 maart 2001
      	11230
    
    
    
    
    Uitspraak op het verzoek om voorlopige voorziening in de zaak van:
    
    
      A, te B, verzoekster,
      gemachtigde: mr E. Couwenberg, werkzaam bij de Stichting Rechtsbijstand te Tilburg, 
      tegen
      de Directeur van de Rijksdienst voor de keuring van Vee en Vlees, te Voorburg, verweerder, 
      gemachtigden: mr G.J.H. Houtzagers en mr E.J. Daalder, advocaten te 's-Gravenhage.
    
    
    
    
    
      1.	De procedure
      Bij besluit van 29 maart 2001 heeft verweerder aan verzoekster medegedeeld dat alle 
      evenhoevige dan wel voor mond- en klauwzeer gevoelige dieren op het bedrijf van 
      verzoekster met ingang van 29 maart 2001 als verdacht van mond- en klauwzeer worden 
      aangemerkt, alsmede dat ter bestrijding van het mond- en klauwzeervirus en ter 
      voorkoming van verspreiding ervan het noodzakelijk is dat alle evenhoevige dieren op het 
      bedrijf van verzoekster worden gedood en dat deze dieren, in afwachting daarvan, worden 
      gevaccineerd tegen mond- en klauwzeer, over het precieze tijdstip verzoekster nader zal 
      worden ge‹nformeerd.
      Tegen deze beslissing heeft verzoekster bij brief van 30 maart 2001 een bezwaarschrift bij 
      verweerder ingediend.
      Op 30 maart 2001 heeft verzoekster zich eveneens tot de president van het College gewend 
      met het verzoek, bij wege van een voorlopige voorziening, dit besluit van verweerder te 
      schorsen, dan wel een passende voorlopige voorziening te treffen om onevenredig nadeel te 
      voorkomen. 
      De president heeft het verzoek om voorlopige voorziening behandeld ter zitting van 31 
      maart 2001, waar partijen, bij monde van hun gemachtigden, hun standpunten nader 
      hebben toegelicht. 
    
    
    
      2.	De grondslag van het geschil
      De considerans, alsmede de artikelen 2, 4,5 en 13 van de Richtlijn 85/511/EEG van 
      18 november 1985 van de Europese Gemeenschappen tot vaststelling van 
      gemeenschappelijke maatregelen ter bestrijding van mond- en klauwzeer, zoals nadien 
      enkele malen gewijzigd (Pb EG L315, hierna: de Richtlijn) luiden, voor zover hier van 
      belang, als volgt:
      "	(.)
       Overwegende dat, zodat de aanwezigheid van de ziekte wordt vermoed, 
      maatregelen moeten worden getroffen om de ziekte onmiddellijk 
      doeltreffend te kunnen bestrijden nadat bevestiging van het vermoeden is 
      gekregen.
    
    
    
      					Artikel 2
       (.)
       Voorts wordt verstaan onder:
       a) (.)
       b) (.)
       c) besmet dier: alle voor de ziekte vatbare dieren waarop:
       - klinische symptomen of na het slachten letsels werden vastgesteld die op  
       mond- en klauwzeer kunnen duiden, of
       - de aanwezigheid van mond- en klauwzeer officieel werd vastgesteld na  
       laboratoriumonderzoek;
       d. van besmetting verdacht dier: alle voor de ziekte vatbare dieren die 
       klinische symptomen of na het slachten letsels vertonen, zodat met recht de 
       aanwezigheid van mond- en klauwzeer mag worden vermoed:
       e. van besmetting verdacht dier: alle voor de ziekte vatbare dieren die - 
       volgens de ingewonnen epizo”tiologische inlichtingen - rechtstreeks of 
       onrechtstreeks in contact kunnen zijn geweest met het mond- en 
       klauwzeervirus.
    
    
    
    
    
    
      					Artikel 4
      1. De Lidstaten zien erop toe dat, wanneer er zich op een bedrijf een of meer 
      van besmetting verdachte dieren bevinden, onverwijld een officieel 
      onderzoek wordt ingesteld om na te gaan of deze ziekte al dan niet aanwezig 
      is, en in het bijzonder dat de offici‰le dierenarts de passende monsters 
      neemt of laat nemen voor laboratoriumonderzoek.
      Zodra de bevoegde autoriteit van de verdenking in kennis gesteld is, laat zij 
      het bedrijf onder officieel toezicht plaatsen en geeft zij met name opdracht:
      - alle dieren van alle categorie‰n voor de ziekte vatbare dieren op het bedrijf 
      te tellen en voor iedere categorie het aantal dieren aan te geven dat reeds 
      gestorven is dan wel mogelijk besmet is; bij de telling moeten ook de dieren 
      in aanmerking worden genomen die in de periode van verdenking geboren 
      en gestorven zijn; de gegevens van deze telling moeten op verzoek worden 
      overgelegd en kunnen bij elke inspectie worden gecontroleerd,
      - alle voor de ziekte vatbare dieren op het bedrijf op stal te houden of onder 
      te brengen op andere plaatsen waar zij ge‹soleerd kunnen worden,
      (.)
      2. De bevoegde autoriteit kan de in lid 1 bedoelde maatregelen uitbreiden 
      tot de onmiddellijk aangrenzende bedrijven wanneer in verband met de 
      ligging hiervan, de plaatselijke situatie of de contacten met de dieren van 
      het bedrijf die van de ziekte worden verdacht, voor een eventuele 
      besmetting moet worden gevreesd.
      3. De in de leden 1 en 2 genoemde maatregelen worden pas opgeheven 
      wanneer officieel is vastgesteld dat het vermoeden van mond- en klauwzeer 
      niet langer bestaat.
    
    
    
      					Artikel 5
      Zodra is bevestigd dat zich in een bedrijf een of meer dieren als omschreven 
      in artikel 2, onder c, bevinden, zien de Lid-Staten erop toe dat de bevoegde 
      autoriteit de volgende maatregelen neemt:
      1. De offici‰le dierenarts neemt de passende monsters of laat deze nemen 
      met het oog op de onderzoeken door het in de bijlage vermelde 
      laboratorium, wanneer deze monsternemingen en onderzoeken niet zijn 
      verricht tijdens de periode van verdenking overeenkomstig artikel 4, lid 1, 
      eerste alinea;
      2. Naast de in artikel 4, lid 1, genoemde maatregelen, worden onverwijld de 
      volgende maatregelen getroffen:
      - worden alle voor de ziekte vatbare dieren op het bedrijf onder officieel 
      toezicht ter plaatse afgemaakt, op zodanige wijze dat alle gevaar voor 
      verspreiding van het mond- en klauwzeervirus kan worden voorkomen,
      - worden voornoemde dieren, na het afmaken, onder officieel toezicht 
      vernietigd, op zodanige wijze dat alle gevaar voor verspreiding van het 
      mond- en klauwzeervirus kan worden voorkomen,
      (.)
      3. De onder 1 bedoelde bepalingen kunnen buiten werking worden gesteld 
      wanneer een secundaire besmettingshaard optreedt die epidemiologisch is 
      verbonden met een primaire besmettingshaard waarvoor reeds monsters zijn 
      genomen;
      4. de bevoegde autoriteit kan de onder 1 bedoelde maatregelen uitbreiden tot 
      de onmiddellijk aangrenzende bedrijven, wanneer in verband met de ligging 
      hiervan, de plaatselijke situatie of de contacten met de dieren van het bedrijf 
      waar de ziekte werd geconstateerd, voor een besmetting moet worden 
      gevreesd.
    
    
    
      					Artikel 13
      	1. De Lid-Staten zien erop toe dat:
    
    
    
      - het gebruik van mond- en klauwzeervaccins verboden wordt;
      (.)
    
    
    
      3. Onverminderd het bepaalde in lid 1 met betrekking tot het gebruik van 
      mond- en klauwzeervaccins, kan worden besloten een noodvaccinatie uit te 
      voeren op een wijze die een volledige immuniteit van de dieren garandeert, 
      wanneer de aanwezigheid van mond- en klauwzeer is bevestigd en de ziekte 
      zich op grote schaal dreigt te verspreiden. De in dat geval te nemen 
      maatregelen hebben met name betrekking op:
    
    
    
      - de omvang van het geografisch gebied waar de noodvaccinatie moet   
      worden uitgevoerd,
      - soort en leeftijd van de te vaccineren dieren
      - de duur van de vaccinatiecampagne
      - een specifiek verbod op verplaatsing voor gevaccineerde dieren en de   
      producten daarvan
      - het specifieke merken en registreren van de gevaccineerde dieren
      - andere in verband met de noodsituatie vereiste maatregelen.
    
    
    
      Het besluit om tot noodinenting over te gaan wordt genomen door de 
      Commissie, in samenwerking met de betrokken Lid-Staat, volgens de 
      procedure van artikel 16. Bij dit besluit wordt in het bijzonder rekening 
      gehouden met de dichtheid van de veebezetting in sommige gebieden en de 
      noodzaak speciale rassen te beschermen.
    
    
    
      In afwijking van de eerste alinea mag het besluit om tot noodinenting rond 
      de ziektehaard over te gaan evenwel worden genomen door de betrokken 
      Lid-Staat na kennisgeving aan de Commissie, mits de wezenlijke belangen 
      van de Gemeenschap niet in gevaar worden gebracht. Dit besluit wordt 
      onmiddellijk ge‰valueerd in het kader van het Permanent Veterinair Comit‚ 
      volgens de procedure van artikel 16."
    
    
    
    
      Een ingevolge deze Richtlijn vastgestelde beschikking van de Europese Commissie 
      (hierna: de Commissie) van 27 maart 2001 (hierna: de beschikking) luidt, voor zover hier 
      van belang:
      "	Overwegende hetgeen volgt:
      	(.)
      	6. Het op grote schaal doden van dieren of besmette of verontreinigde 
      bedrijven kan er al snel toe leiden dat de capaciteit voor het veilig vernietigen 
      van karkassen is opgebruikt waardoor onvermijdelijk vertraging ontstaat bij het 
      preventief doden, wat dan weer kan leiden tot verdere verspreiding van het 
      virus.
      	(.)
      	9. Toepassing van vaccinatie zal onvermijdelijk de status ten aanzien van     
      mond- en klauwzeer in het internationale handelsverkeer in het gedrang     
      brengen, niet alleen voor de lidstaat of het deel van het grondgebied van de 
      lidstaat waar vaccinatie wordt uitgevoerd.
      	(.)
      	Artikel 1
      Voor de toepassing van deze beschikking gelden de onderstaande definities:
      (.)
      2. Suppressievaccinatie: noodvaccinatie van dieren van gevoelige soorten 
      op ge‹dentificeerde bedrijven in een bepaald gebied, het vaccinatiegebied, 
      die uitsluitend wordt uitgevoerd in combinatie met preventieve doding 
      als omschreven in punt 1. 
      	(.)
      	Artikel 2
      1. Onverminderd Richtlijn 85/511/EEC, en met name de artikelen 4,5 en 9, 
      mag Nederland besluiten gebruik te maken van suppressievaccinatie onder de 
      in de bijlage vastgestelde voorwaarden.
      	(.)"
    
    
    
      In de in dit artikel genoemde bijlage is onder meer het volgende bepaald:
      "	Voorwaarden voor de toepassing van suppressievaccinatie bij de bestrijding en 
      uitroeiing van mond- en klauwzeer op grond van artikel 13, lid 3 van Richtlijn 
      85/511/EEG
    
    
    
      1. Omvang van het geografische gebied waar suppressievaccinatie wordt 
      toegepast.
    
    
    
      Het vaccinatiegebied omvat een gebied met een straal van maximaal
      2 km rond een bedrijf waarvoor de in artikel 4 of artikel 5 van 
      Richtlijn 85/511/EEG vastgestelde beperkende maatregelen worden 
      toegepast. 
    
    
    
      Het vaccinatiegebied moet gelegen zijn in het in bijlage I bij 
      Beschikking 2001/223/EG van de Commissie, zoals laatstelijk 
      gewijzigd, vastgestelde deel van het grondgebied van Nederland.
      (.)
    
    
    Andere in verband met de suppressievaccinatie vereiste maatregelen
    
    
      6.1. Aanpassing van de overeenkomstig artikel 9 van Richtlijn 85/511/EEG 
      vastgestelde gebieden.
    
    
    
      Een beschermingsgebied van ten minste 2 km en een toezichtsgebied 
      van en minste 10 km rond het in punt 1 bedoelde vaccinatiegebied.
      (.)"
    
    
    
      In de Gezondheids- en welzijnswet voor dieren (hierna: de wet), is het volgende bepaald:
      "	Artikel 15
      1. (..)
      4. Bij algemene maatregel van bestuur wort bepaald wanneer dieren als 
        verdachte dieren moeten worden aangemerkt.
    
    
    
      Artikel 17
      1. Onze Minister kan hetzij voor geheel Nederland, hetzij voor bepaalde  
      gedeelten daarvan bevelen dat dieren die door een besmettelijke dierziekte  
      kunnen worden aangetast, daartegen op een door hem te bepalen wijze  
      voorbehoedend worden behandeld, worden gemerkt, worden opgesloten of  
      aangelijnd, dan wel voor die dieren andere maatregelen bevelen ter   
      voorkoming van overbrenging van besmetting.
      (.)
    
    
    
      Artikel 21
      1. Een door Onze Minister aangewezen ambtenaar deelt de burgemeester, zo 
      nodig na overleg met het hoofd van de voor de provincie waar het geval zich 
      heeft voorgedaan, door de stichting genoemd in artikel 82 aangewezen of 
      ingestelde gezondheidsdienst voor dieren, zo spoedig mogelijk mede welke 
      maatregelen tot bestrijding van de ziekte door hem nodig worden geacht.
      2. De burgemeester neemt de nodig geachte maatregelen zo spoedig mogelijk.
      3. In spoedeisende gevallen neemt de in het eerste lid bedoelde ambtenaar deze 
      maatregelen zelf en stelt hij de burgemeester dan onmiddellijk in kennis.
    
    
    
      Artikel 22
      1. De in artikel 21 bedoelde maatregelen kunnen zijn:
      (.)
      f. het doden van zieke en verdachte dieren;
      (.)
      j. het behandelen van dieren op een door Onze Minister aangegeven wijze.
    
    
    
    
    
      Artikel 24
      Een door Onze Minister aangewezen ambtenaar stelt het tijdstip vast waarop de 
      verdenking is ontstaan dat een dier lijdt aan een besmettelijke dierziekte 
      alsmede het tijdstip waarop deze verdenking eindigt en stelt daarbij tevens vast 
      welke op het bedrijf aanwezige dieren op het tijdstip waarop de verdenking is 
      ontstaan reeds ziek waren en welke dieren op dat tijdstip van de ziekte verdacht 
      waren.
    
    
    
      Artikel 31
      Indien in het belang van de bestrijding van besmettelijke dierziekten naar het 
      oordeel van Onze Minister een onverwijlde voorziening noodzakelijk is, kan 
      hij bepalen dat door hem krachtens dit hoofdstuk vastgestelde regelingen 
      onmiddellijk na hun bekendmaking in werking treden. In dat geval kan hij 
      zodanige regeling, in afwijking van het bepaalde in artikel 4, eerste lid, van de 
      Bekendmakingswet, op andere dan de daar genoemde wijze bekend maken.
    
    
    
      Artikel 109
      Tegen een op grond van deze wet genomen besluit kan een belanghebbende  
      beroep instellen bij het College van Beroep voor het bedrijfsleven.
    
    
    
      Artikel 111
      Bij of krachtens algemene maatregel van bestuur kunnen ter uitvoering van   
      krachtens het Verdrag tot oprichting van de Europese Economische  
      Gemeenschap vastgestelde verplichtingen inzake onderwerpen waarop deze  
      wet van toepassing is, regelen worden gesteld waarbij kan worden afgeweken 
      van bepalingen van deze wet." 
    
    
    
      In het Besluit verdachte dieren (Stb. 1994, 731) (hierna: het besluit) is onder meer het 
      volgende bepaald:
      "	Artikel 2
      Dieren worden als verdachte dieren aangemerkt, indien:
      (.)
      c. de aangewezen ambtenaar redenen heeft om aan te nemen dat de dieren in de 
      gelegenheid zijn geweest om te worden besmet, en de diersoort voor de 
      desbetreffende besmettelijke dierziekte vatbaar is."
    
    
    
    
    
      In de Regeling noodvaccinatie mond- en klauwzeer 2001 van 21 maart 2001 (hierna: de 
      Regeling), is onder meer bepaald:
      "	Artikel 1
      Voor mond- en klauwzeer gevoelige dieren binnen een van de op grond van de 
      artikelen 17 en 30 van de Gezondheids- en welzijnswet voor dieren   
      aangewezen toezichtsgebieden inzake mond- en klauwzeer, worden in een door 
      de directeur van de Rijksdienst voor de keuring van Vee en Vlees te bepalen 
      zone rond de ziektehaard overeenkomstig de door hem gegeven aanwijzingen 
      gevaccineerd tegen mond- en klauwzeer."
    
    
    
    
      In de Regeling toezichtsgebied Oene, Olst en Oosterwolde mond en klauwzeer 2001 van 
      21 maart 2001 (hierna: de Regeling toezichtsgebied) is ondermeer het toezichtsgebied 
      Oosterwolde vastgesteld. 
    
    
    
      2.2	Bij de beoordeling van het verzoek om voorlopige voorziening gaat de president uit van de 
      volgende feiten en omstandigheden. 
      - Verzoekster exploiteert, in maatschapsverband, een bedrijf aan C te B. Onder 
      hetzelfde kadastrale UBN nummer als het onderhavige bedrijf van verzoekster, wordt 
      een ander bedrijf, gelegen aan D te B, door verzoekster en/of beide maten van 
      verzoekster en/of hun zoon ge‰xploiteerd. 
      - Op 29 maart 2001 is in de omgeving van het bedrijf aan de C van verzoekster, bij een 
      bedrijf te E (hierna: het primaire bedrijf), een geval van de besmettelijke dierziekte 
      mond- en klauwzeer vastgesteld. 
      - Vervolgens heeft verweerder het bestreden besluit genomen. 
    
    
    
    
    
    
    
      3.	Het besluit ten aanzien waarvan het verzoek om voorlopige voorziening is gedaan en 
      het standpunt van verweerder 
      Het besluit ten aanzien waarvan het verzoek om voorlopige voorziening is gedaan houdt 
      onder meer het volgende in.
      "	Hierbij deel ik u, overeenkomstig artikel 24 van de Gezondheids-   en 
      welzijnswet voor dieren (GWWD), mede dat alle evenhoevige danwel voor 
      mond- en klauwzeer gevoelige dieren op uw bedrijf op grond van artikel 2, 
      onderdeel c, van het Besluit verdachte dieren (Stb. 1994, 731) met ingang van 
      heden als verdacht van mond- en klauwzeer worden aangemerkt. 
    
    
    
      De reden van verdenking is dat in de omgeving van uw bedrijf, te weten in E 
      op 29 maart 2001 een geval van mond- en klauwzeer is vastgesteld. Daardoor 
      kan niet uitgesloten worden dat de dieren op uw bedrijf in de gelegenheid zijn 
      geweest om te worden besmet met mond- en klauwzeer.
    
    
    
      Voorts deel ik u mede, dat ik overeenkomstig artikel 21, derde lid, van de 
      GWWD spoedheidshalve de volgende maatregelen neem:
      1. Ter bestrijding van het mond- en klauwzeervirus en ter voorkoming van 
      verspreiding ervan is het noodzakelijk dat alle evenhoevige dieren op uw 
      bedrijf, overeenkomst artikel 22, eerste lid, onderdeel f, van de GWWD, 
      worden gedood. Over het precieze tijdstip van het doden van de dieren zult u 
      nog nader ge‹nformeerd worden.
      In afwachting van het doden van de op uw bedrijf aanwezige evenhoevige 
      dieren zullen zij overeenkomstig artikel 17, eerste l lid, van de GWWD worden 
      gevaccineerd tegen mond- en klauwzeer. Het vaccineren geschiedt namens de 
      Rijksdienst voor de keuring van Vee en Vlees. De gevaccineerde dieren 
      worden terstond na de vaccinatie voorzien van een daartoe door de directeur 
      van de Rijksdienst voor de keuring van Vee en Vlees aangewezen 
      identificatiemerk. Over het precieze tijdstip waarop uw dieren gevaccineerd 
      zullen worden zult u nog ander ge‹nformeerd worden." 
    
    
    
      Ter zitting heeft verweerder daaraan nog het volgende toegevoegd.
      Op 18 maart 2001 zijn 47 bloedmonsters genomen voor het uitvoeren van tests op het 
      mond- en klauwzeervirus bij dieren op een bedrijf te E. Op grond van de definitieve uitslag 
      van die tests van 29 maart 2001 is het mond- en klauwzeervirus bij bedoeld bedrijf 
      vastgesteld. Het bedrijf van verzoekster aan C is gedeeltelijk gelegen binnen een straal van 
      2 kilometer binnen deze ziektehaard. 
      Ter onderbouwing van deze stelling heeft verweerder ter zitting 4 topografische kaarten 
      overgelegd waarop de locatie van het primaire bedrijf is aangewezen, alsmede het 
      aansluitende gebied binnen een straal van 2 kilometer rond het primaire bedrijf.
      Op grond van het vigerende beleid, worden de evenhoevige dieren op bedrijven binnen een 
      cirkel van 2 kilometer rond de ziektehaard gevaccineerd en vervolgens gedood. Het beleid 
      van verweerder is redelijk te achten. Het betreft weliswaar een rigoureuze maatregel, maar 
      deze is als rechtmatig aan te merken. Verweerder is bevoegd tot het nemen van de 
      onderhavige beslissing. 
      Het bedrijf aan de C van verzoekster is weliswaar gedeeltelijk buiten voornoemde 2 
      kilometerzone gelegen, doch gedeeltelijk ook binnen deze 2 kilometerzone, zodat gelet 
      daarop, op grond van voornoemd beleid de dieren op dit bedrijf van verzoekster worden 
      gevaccineerd en vervolgens worden gedood. 
      De dieren op het bedrijf gelegen aan D te B en gesitueerd buiten de 
      2 kilometerzone, worden thans niet gevaccineerd of geruimd.
      Verweerder concludeert tot afwijzing van het verzoek tot het treffen van een voorlopige 
      voorziening.
      4.	Het standpunt van verzoekster
      Verzoekster heeft - samengevat - het volgende aangevoerd.
      Ten onrechte heeft verweerder tot de onderhavige maatregelen besloten. In een laat 
      stadium, eerst bij de mondelinge behandeling van het verzoek om voorlopige voorziening, 
      is door verweerder aangevoerd dat noodvaccinaties worden uitgevoerd bij de dieren op het 
      bedrijf van verzoekster en deze dieren vervolgens worden gedood om reden dat het bedrijf 
      van verzoekster is gelegen binnen een straal van 2 kilometer rond het primaire bedrijf. 
    
    
    
    
    
      Gelet op de aard van deze beslissing en de verregaande consequenties daarvan voor 
      verzoekster, had het op de weg van verweerder gelegen om de beslissing van voornoemde 
      motivering te voorzien. Nu dit niet is geschied, is het onderhavige besluit onvoldoende 
      gemotiveerd. 
      Het onderhavige besluit is voorts ten onrechte genomen, aangezien het bedrijf (waaronder 
      de stal en het vee) van verzoekster slechts voor een klein gedeelte binnen en grotendeels 
      buiten de 2 kilometerzone vanaf het primaire bedrijf is gelegen. 
      Bovendien zijn de dieren op dit bedrijf van verzoekster niet besmet. Voorts heeft de 
      buurman van verzoekster die een bedrijf op korte afstand van het bedrijf van verzoekster 
      exploiteert, welk bedrijf is gelegen buiten de 2 kilometerzone, geen mededeling van 
      verweerder ontvangen dat op zijn bedrijf noodvaccinaties worden uitgevoerd en zijn bedrijf 
      vervolgens wordt geruimd. 
      Onder hetzelfde kadastrale UBN nummer als het onderhavige bedrijf van verzoekster, 
      wordt nog een ander bedrijf, gelegen aan D te B, ge‰xploiteerd. Dit bedrijf is gelegen 
      buiten voornoemde cirkel van 2 kilometer.
      Met betrekking tot de spoedeisendheid van de door hen verzochte voorlopige voorziening, 
      heeft verzoekster erop gewezen dat verweerder voornemens is op korte termijn op dit 
      bedrijf van verzoekster noodvaccinaties uit te voeren. Gelet daarop heeft zij een 
      spoedeisend belang bij het treffen van een voorlopige voorziening. 
    
    
    
      5.	De beoordeling van het geschil
      Ingevolge het bepaalde bij artikel 8:81 van de Algemene wet bestuursrecht (Awb) juncto 
      artikel 19, eerste lid, van de Wet bestuursrechtspraak bedrijfsorganisatie kan, hangende de 
      beslissing op bezwaar en indien van de beslissing daarop beroep bij het College openstaat, 
      de president van het College op verzoek een voorlopige voorziening treffen, indien 
      onverwijlde spoed, gelet op de betrokken belangen, dat vereist.
      Hieromtrent overweegt de president als volgt. 
      Verzoekster heeft aangevoerd dat haar dieren niet zijn besmet zodat gelet daarop de 
      beslissing ten onrechte is genomen. De president overweegt te dier zake dat partijen niet 
      van mening verschillen dat de dieren op het primaire bedrijf in de zin van de Richtlijn als 
      besmet dienen te worden aangemerkt, hetgeen ook uit de overgelegde stukken blijkt. Zulks 
      brengt met zich dat de onderhavige dieren terecht in de zin van artikel 15, vierde lid, van de 
      wet en het besluit door verweerder als verdachte dieren zijn aangemerkt. De president 
      overweegt hierbij dat de aanwijzing van de dieren op het bedrijf van verzoekster als 
      "verdachte dieren" vooralsnog voldoende lijkt te zijn onderbouwd. 
      Zoals de president al eerder heeft overwogen, moet in aanmerking worden genomen dat het 
      begrip "verdacht" een ruime betekenis toekomt. Volgens artikel 15, vierde lid, van de Wet 
      wordt bij algemene maatregel van bestuur bepaald wanneer dieren als verdachte dieren 
      moeten worden aangemerkt. Dit is gebeurd bij het besluit. Ingevolge het bepaalde in 
      artikel 2, onder c, luidt het criterium dat de ambtenaar redenen heeft om aan te nemen dat 
      de dieren in de gelegenheid zijn geweest om te worden besmet. Het is niet de taak van de 
      rechter om zelf daaromtrent een oordeel te geven. Hij toetst of het betrokken gezag niet in 
      redelijkheid tot zijn oordeel heeft kunnen komen. Niet is gebleken dat verweerder, gelet op 
      het onderstaande, niet in redelijkheid tot zijn oordeel heeft kunnen komen. 
      Partijen verschillen niet van mening dat verweerder de bevoegdheid heeft om binnen een 
      straal van 2 kilometer rond het primaire bedrijf over te gaan tot het uitvoeren van aan 
      doding voorafgaande noodvaccinaties en vervolgens doding van de dieren. Ter zake van 
      voornoemde bevoegdheid overweegt de president dat ingevolge artikel 21 van de wet de 
      aangewezen ambtenaar in spoedeisende gevallen kan overgaan tot het nemen van 
      maatregelen tot bestrijding van een besmettelijke dierziekte, zoals mond- en klauwzeer. 
      Ingevolge artikel 22, eerste lid, aanhef en onder f, kunnen die maatregelen zijn het doden 
      van zieke en verdachte dieren. De president is voorshands van oordeel dat verweerder gelet 
      op het bepaalde in de artikelen 13, derde lid van de Richtlijn, juncto artikel 17, eerste lid 
      van de wet, juncto artikel 1 van de Regeling de bevoegdheid heeft om de dieren op het 
      bedrijf bij verzoekster in een door verweerder te bepalen zone rond de ziektehaard in E 
      overeenkomstig de door hem gegeven aanwijzingen te vaccineren tegen mond- en 
      klauwzeer alvorens tot doding over te gaan. 
      In dit verband overweegt de president dat artikel 13, derde lid, laatste alinea van de 
      Richtlijn de mogelijkheid aan de betrokken Lid-Staat biedt te besluiten tot noodinenting 
      over te gaan, zulks rond de ziektehaard, na kennisgeving aan de Commissie en mits de 
      wezenlijke belangen van de Gemeenschap niet in gevaar worden gebracht. Verweerder 
      heeft conform het bepaalde in dit artikel aan de Commissie kennis gegeven van zijn besluit 
      om tot noodinenting over te gaan. Gesteld noch gebleken is dat de wezenlijke belangen van 
      de Gemeenschap in gevaar worden gebracht. 
      In het onderhavige geschil is aan de orde de vraag of verweerder op juiste gronden gebruik 
      heeft gemaakt van voornoemde bevoegdheid en heeft mogen beslissen dat het bedrijf van 
      verzoekster is gelegen binnen de 2 kilometerzone, om noodvaccinaties uit te voeren en 
      vervolgens de dieren te doden.
      Dienaangaande overweegt de president dat hem slechts een marginale toetsing toekomt. De 
      president toetst met name of het betrokken gezag op feitelijk juiste grondslag tot zijn 
      oordeel is gekomen en voorts of gezegd moet worden dat het betrokken gezag niet in 
      redelijkheid tot dat oordeel heeft kunnen komen. 
      Voor het oordeel dat de beslissing van verweerder, inhoudende dat het bedrijf van 
      verzoekster moet worden behandeld als een bedrijf dat gelegen is binnen de 
      2 kilometerzone, zodat overgegaan wordt tot aan doding voorafgaande vaccinatie en tot 
      doding van dieren, onmiskenbaar onrechtmatig is, zodat de voorgenomen maatregelen 
      moeten worden geschorst, ziet de president voorshands geen plaats. Hij overweegt hier-
      omtrent dat het uiteraard niet zo kan zijn dat in een geval het onderhavige slechts ge‰nt 
      en/of gedood wordt op het binnen de zone gelegen gedeelte. Er van uitgegaan moet immers 
      worden dat in zo'n geval de contacten tussen mens en dier en dieren onderling zodanig zijn 
      dat het risico van besmetting op het bedrijf voor alle voor mond- en klauwzeer gevoelige 
      dieren gelijk is, zodat met betrekking tot deze dieren dezelfde maatregelen aangewezen 
      zijn.
    
    
    
    
      Verweerder heeft, nu blijkens de overgelegde kaarten een niet als zeer gering aan te 
      merken gedeelte van de bedrijfsgebouwen aan C van verzoekster binnen de 2 
      kilometerzone ligt, in redelijkheid tot de slotsom kunnen komen dat dit met zich brengt dat 
      dit gehele bedrijf als zodanig moet worden behandeld. Dat de buurman net buiten de zone 
      ligt maakt vorenvermelde niet anders. 
      De president overweegt voorts dat de aard van de maatregel onmiskenbaar uiterst rigoureus 
      is, maar naar het oordeel van de president niet onredelijk. Bij dit oordeel wordt betrokken 
      het mogelijk epidemisch karakter van de ziekte. Van belang daarbij is de uit onder rubriek 
      2.2 weergegeven gebleken veterinaire aspecten van de zaak en met name de aard van de 
      besmetting en daarmee samenhangende nauwelijks te overziene risico's van verspreiding, 
      de door verweerder te beoordelen noodzaak tot uitbreiding van zones wanneer het virus om 
      zich grijpt, het capaciteitstekort bij het (preventief) ruimen waardoor vertraging ontstaat bij 
      het preventief doden en de noodzakelijkheid van een extra hulpmiddel bij de bestrijding 
      van het virus.
      Verweerder heeft bij afweging van de in aanmerking komende belangen waaronder deze 
      belangen en de belangen van verzoekster in redelijkheid tot de slotsom kunnen komen dat 
      het bedrijf van verzoekster behandeld diende te worden als ware het geheel gelegen binnen 
      de 2 kilometerzone en dat gelet daarop de inzet van de nadere maatregel tot vaccineren en 
      de maatregel tot doding noodzakelijk was. 
      Zoals al gezegd, komt de president alleen een marginale toetsing toe. Die toetsing kan niet 
      - bij de huidige stand van zaken met betrekking tot de mond- en klauwzeer epidemie - tot 
      het oordeel leiden dat de beslissing van verweerder zozeer kennelijk onredelijk is dat een 
      schorsing van de besluiten in de rede ligt. 
      Het voorgaande brengt de president tot het oordeel dat de beslissingen van verweerder niet 
      zozeer kennelijk onredelijk zijn dat een onmiddellijk ingrijpen van de president 
      noodzakelijk is, zodat het verzoek niet voor toewijzing in aanmerking komt.
    
    
    
      De president ziet geen termen aanwezig om een der partijen met toepassing van artikel 
      8:75 van de Algemene wet bestuursrecht te veroordelen in de kosten die de andere partij in verband met de behandeling van het verzoek heeft moeten maken.
    
    
    6.	De beslissing
    
    
      De president wijst het verzoek om een voorlopige voorziening af.
      Aldus gewezen door mr D. Roemers, fungerend president, in tegenwoordigheid van mr I.K. Rapmund, als griffier, en uitgesproken in het openbaar op 31 maart 2001.
    
    
    w.g. D. Roemers					w.g. I.K. Rapmund