ECLI:NL:CBB:2001:AB0310, College van Beroep voor het bedrijfsleven, 22-02-2001, AWB 99/978
College van Beroep voor het bedrijfsleven — Uitspraak 
Datum: 2001-02-22 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Bestuursrecht

Samenvatting: -

College van Beroep voor het bedrijfsleven
      (zesde enkelvoudige kamer)
    
    
    
      No. AWB 99/978					22 februari 2001
      	5135
    
    
    
    
    Uitspraak in de zaak van:
    
    
      Maatschap A en B, te C, appellante,
      gemachtigde: Ir. S. Boonstra, werkzaam bij NLTO Advies te Drachten, 
      tegen
      de Minister van Landbouw, Natuurbeheer en Visserij, te 's- Gravenhage, verweerder,
      gemachtigde: mr L.P. de Wit, werkzaam bij verweerder
    
    
    
    
    
      1.	De procedure
      Op 30 november 1999  heeft het College van appellante een beroepschrift ontvangen, 
      waarbij beroep wordt ingesteld tegen een besluit van verweerder van 21 oktober 1999, dat 
      op 22 oktober 1999 werd verzonden. 
      Bij dit besluit heeft verweerder de bezwaren van appellante tegen een besluit op grond van 
      de Regeling EG-steunverlening akkerbouwgewassen (hierna: de Regeling) ongegrond 
      verklaard.
      Bij brief van 14 december 1999 heeft appellante de gronden voor het beroep toegezonden.
      Verweerder heeft op 11 februari 2000 een verweerschrift met bijlagen ingediend.
      Het onderzoek ter zitting heeft plaatsgevonden op 11 januari 2001, waarbij verweerder zijn 
      standpunt nader heeft toegelicht bij monde van zijn gemachtigde. Appellante en haar 
      gemachtigde zijn,  met voorafgaande kennisgeving, ter zitting niet verschenen.
      2.	De grondslag van het geschil
      2.1	De toepasselijke regelgeving.
      In artikel 1, derde lid, van Verordening (EG) nr. 658/96 van de Commissie van 
      9 april 1996, betreffende bepaalde voorwaarden voor de toekenning van 
      compensatiebedragen in het kader van de steunregeling voor producenten van 
      akkerbouwgewassen is het volgende bepaald:
      "	Bouwland, waarvoor in hetzelfde verkoopseizoen, op grond van artikel 1, lid 2, 
      van Verordening ( EG) nr. 729/70 van de Raad gefinancierde 
      oppervlaktesteunsteun wordt aangevraagd voor andere dan de in de 
      Verordening ( EEG) nr. 1765/92 bedoelde akkerbouwgewassen, komt niet voor 
      een compensatiebedrag in aanmerking."
    
    
    
      In artikel 9, tweede lid, van Verordening (EEG) nr. 3887/92 is, voor zover hier van belang, 
      bepaald dat wanneer wordt vastgesteld dat de in de steunaanvraag oppervlakten 
      aangegeven oppervlakte groter is dan de geconstateerde oppervlakte, het steunbedrag wordt 
      berekend op basis van de feitelijk geconstateerde oppervlakte. Er wordt echter geen aan de 
      oppervlakte gekoppelde steun toegekend wanneer het vastgestelde verschil groter is dan 
      20% van de geconstateerde oppervlakte.
      Ingevolge artikel 11, derde lid, van Verordening (EEG) nr. 3887 kan, voor zover hier van 
      belang, een beroep op overmacht aanvaard worden bij onteigening van een belangrijk deel 
      van het landbouwareaal van het door het bedrijfshoofd beheerde bedrijf, indien deze 
      onteigening op de dag van de indiening van de aanvraag niet was te voorzien. 
      Ingevolge artikel 9, eerste lid, van de Regeling kan de aanvraag oppervlakten tot uiterlijk 
      15 mei voorafgaand aan het betrokken verkoopseizoen worden gewijzigd. In het tweede lid 
      van dit artikel is echter bepaald dat - onder meer - indien sprake is van een duidelijke fout 
      de aanvraag na 15 mei kan worden gewijzigd.
    
    
    
    
      2.2	Op grond van de stukken en het onderzoek ter zitting zijn in deze zaak de volgende feiten 
      en omstandigheden voor het College komen vast te staan.
      - Appellante heeft op een daartoe strekkend formulier op 21 april 1998 een "aanvraag 
      oppervlakten 1998 vereenvoudigde regeling en voederareaal" ingediend bij 
      verweerder. Na correctie door een ambtenaar van verweerders dienst Laser is 
      definitief opgegeven een totale oppervlakte 43.16 ha voor voederareaal en 7.63 ha 
      voor akkerbouwsteun.
      - Alvorens het formulier voor de aanvraag oppervlakten 1998 in te vullen is er 
      telefonisch overleg geweest tussen appellante en de heer van der Greft (hierna: Van 
      der Greft) van verweerder dienst Laser. Tijdens dit overleg is gesproken over de 
      vraag hoe gehandeld moest worden nu voor enkele ma‹spercelen van appellante 
      onduidelijk was of zij als akkerland konden worden aangemerkt. Deze 
      onduidelijkheid ontstond tijdens de afhandeling van de aanvraag oppervlakten 1997 
      van appellante. Bij een door verweerder op 14 mei 1998 hieromtrent genomen 
      beslissing op bezwaar kwam een einde aan deze onduidelijkheid.
      - Bij brief van 6 november 1998 heeft verweerders dienst Laser aan appellante 
      meegedeeld dat is gebleken dat appellante op 31 maart 1998 in het kader van de 
      Regeling gedroogde voedergewassen een contract/leveringsaangifte heeft afgesloten 
      met grasdrogerij Oosterwolde te Oosterwolde (hierna: de grasdrogerij). Uit een 
      vergelijking tussen de perceelsindelingslijst behorende bij dit contract en de door 
      appellante opgegeven percelen voor voederareaal en akkerbouwsteun blijkt dat voor 
      totaal 19 percelen met een totale oppervlakte van 46.17 ha in het kader van de 
      regeling gedroogde voedergewassen een leveringsaangifte is ingediend. Dezelfde 19 
      percelen heeft appellante - tot een totale oppervlakte van 43.91 ha - tevens op de 
      verklaring oppervlakten opgegeven voor voederareaal en voor akkerbouwsteun. Voor 
      deze 19 percelen is daarom sprake van het (gedeeltelijk) dubbel aanvragen van steun. 
      Aangezien het niet is toegestaan gelijktijdig voor een zelfde oppervlakte steun aan te 
      vragen ingevolge de Regeling gedroogde voedergewassen en de Regeling dierlijke 
      EG-premies of de EG-regeling steunverlening akkerbouwgewassen, deelt Laser mee 
      dat overwogen wordt de oppervlakte voor akkerbouwsteun en de oppervlakte 
      voederareaal in het kader van de Regeling dierlijke EG-premies te verminderen 
      conform de sanctieregeling neergelegd in artikel 9, tweede lid, van Verordening 
      (EEG) nr. 3887/92. Appellant wordt in de gelegenheid gesteld zijn zienswijze op dit 
      voornemen kenbaar te maken.
      - Bij brief van 17 november 1998 heeft appellante op voormelde brief gereageerd en 
      daarbij verzocht af te zien van het voornemen tot toepassing van een sanctie.
      - Bij een op 27 november 1998 verzonden besluit deelt verweerder mee dat de 
      aanvraag oppervlakten 1998 is afgewezen. Blijkens de bijlage bij dit besluit is zowel 
      de subsidiabele oppervlakte akkerbouwgewassen als de definitieve oppervlakte 
      voederareaal - na toepassing van een sanctie - op 0 ha vastgesteld.
      - Bij brief van 8 december 1998 maakt appellante vervolgens bezwaar tegen dit 
      besluit.
      - Nadat appellante haar bezwaren  heeft toegelicht op een op 2 september 1999 
      gehouden hoorzitting heeft verweerder het bestreden besluit genomen.
    
    
    
      3.	Het bestreden besluit
      Het bestreden besluit houdt - samengevat - onder meer het volgende in.
      Het beroep van appellante op het vertrouwensbeginsel kan niet slagen, omdat niet is 
      aangetoond dat bij Van der Greft ten tijde van het advies inzake de aanvraag van 1998 
      bekend was dat er voor de bewuste percelen ook een grasdroogcontract was afgesloten.
      Appellante heeft door ondertekening van het grasdroogcontract verklaard dat zij over de 
      percelen, waarop het contract betrekking heeft, in het kalenderjaar dat begint op 
      1 januari voor aanvang van het verkoopseizoen, geen subsidie heeft aangevraagd of zal 
      aanvragen in het kader van de Regeling. Verder staat in het contract vermeld dat appellante 
      kennis heeft genomen van het feit dat bij overtreding sancties zullen volgen in het kader 
      van de Regeling en bij het uitbetalen van dierpremies. Reeds daaruit had appellante kunnen 
      afleiden dat de toepasselijke regelgeving  het niet toelaat dat voor dezelfde oppervlakte 
      cumulatie van subsidie kan plaatsvinden.
    
    
    
      De stelling van appellante dat de onduidelijkheden omtrent de definitie van het begrip 
      akkerland van een aantal percelen genoemd in de aanvraag oppervlakten 1997, die pas 
      werden opgelost met de beslissing op bezwaar van 14 mei 1998, een beroep op overmacht 
      zouden rechtvaardigen, wijst verweerder van de hand met een verwijzing naar het bepaalde 
      bij artikel 11, derde lid, van Verordening (EEG) nr. 3887/92.
      Verder merkt verweerder op dat appellante, na het bekend worden van de beslissing op 
      bezwaar van 14 mei 1998, cumulatie van subsidie had kunnen voorkomen door - zonder 
      korting - haar aanvraag tot en met 15 mei 1998 te wijzigen. Ook van de mogelijkheid om 
      de aanvraag - met een korting van 1% per werkdag - te wijzigen tot 9 juni 1998 heeft 
      appellante geen gebruik gemaakt.
      Tenslotte merkt verweerder op dat op grond van het feitencomplex in deze zaak niet kan 
      worden gesproken van een "duidelijke" fout als bedoeld in artikel 9, tweede lid, onder a 
      van de Regeling, die wijziging van de aanvraag na 15 mei 1998 mogelijk zou maken.
      4.	Het standpunt van appellant
      Appellant heeft ter ondersteuning van het beroep onder meer het volgende aangevoerd.
      "	Door de maatschap A-B is d.d. 21 april 1998 een Aanvraag oppervlakten 1998 
      ingediend. De Aanvraag Oppervlakten 1997 is door LASER eind 1997 
      afgewezen, in verband met onduidelijkheden omtrent de definitie Akkerland 
      van een aantal percelen. Indertijd is tegen de afwijzing bezwaar aangetekend, 
      omdat de maatschap een oppervlakte cultuurgrond, die wel voldeed aan de 
      definitie Akkerland, in het kader van het Plan van Tijdelijk Gebruik 
      ruilverkaveling "Midden Opsterland" is kwijtgeraakt aan derden. Het bezwaar 
      is d.d. 11 mei 1998 gehonoreerd. De beslissing op het bezwaar is 
      14 mei 1998 verzonden.
    
    
    
      De bezwarenbehandeling van de Aanvraag oppervlakten 1997 en de beslissing 
      op het bezwaarschrift liepen echter parallel met de aanvraagperiode Aanvraag 
      oppervlakten 1998 en het indienen van de leveringsaangifte voor de regeling 
      Gedroogde voedergewassen 1998. In voornoemde aanvraagperioden was het 
      volstrekt onduidelijk of de percelen opgegeven op de Aanvraag oppervlakten 
      1998, voldeden aan de definitie Akkerland (einddatum van het indienen van de 
      Aanvraag oppervlakten was 15 mei 1998). De beslissing op het bezwaar is 
      binnen gekomen na de daadwerkelijke aanvraagperiode. Omdat in onderhavige 
      aanvraagperiode toch een Aanvraag oppervlakten moest worden ingediend, is 
      d.d. 7 april 1998 contact gezocht met LASER over hoe de Aanvraag 
      oppervlakten 1998 moest worden opgesteld. De heer Van der Greft 
      (regelingsdeskundige premieregelingen LASER regio Noord) adviseerde ons 
      de percelen gewoon op te geven. De Aanvraag oppervlakten 1998 is voor de 
      ma‹spercelen dan ook overeenkomstig de Aanvraag oppervlakten 1997 
      ingevuld (zie bijlage). Indien er een afwijzing zou volgen, moesten we bij 
      LASER aan de bel trekken. De problematiek zou dan bij LASER bekend zijn. 
      (.) Bovendien is tijdens de hoorzitting bezwarenbehandeling Aanvraag 
      Oppervlakten 1997, d.d. 19 maart 1998, de onduidelijkheid omtrent de op te 
      geven percelen door mij expliciet aangehaald. In het verslag van de hoorzitting 
      is hierover vermeld: "Als er duidelijkheid is over deze 5,83 hectare, weet je wat 
      je voor het volgend jaar moet opgeven". Daarbij is op de Aanvraag 
      oppervlakten 1998 vermeld dat er nog een bezwarenprocedure loopt voor het 
      aanvraagjaar 1997. (.)
    
    
    
      In de overwegingen wordt door de regiomanager aangehaald dat de geschetste 
      onduidelijkheid niets af doet aan het feit dat door de maatschap het 
      contract/leveringsaangifte met de grasdrogerij is ondertekend. In de optiek van 
      de maatschap is dit echter wel terzake. Op het moment van het afsluiten van het 
      contract/leveringsaangifte d.d. 31 maart 1998 was de beslissing op het bezwaar 
      Aanvraag oppervlakten 1997 nog niet bekend. Op dat moment stond niet vast 
      of de ma‹spercelen voldeden aan de definitie Akkerland en was opgave van 
      deze percelen voor de regeling Gedroogde voedergewassen zonder sanctie 
      mogelijk. De aangehaalde uitspraak van het College van Beroep voor het 
      bedrijfsleven doet hier niets aan af.
    
    
    
      In de overweging wordt verder aangehaald dat de heer Van der Greft zich het 
      gesprek kan herinneren, waarin geschetste problematiek is aangekaart, 
      aangaande het invullen van de Aanvraag Oppervlakten 1998. Of hij gezegd 
      heeft dat de aanvraag van 1998 overeenkomstig de aanvraag van 1997 kon 
      worden ingevuld, voor wat betreft de ma‹spercelen weet hij niet meer, maar het 
      zou best kunnen. Uit het telefonisch overleg d.d. 18 augustus 1998 blijkt mijns 
      inziens alwel dat de heer Van der Greft dit heeft gezegd, nu de aanvraag 1998, 
      conform de beslissing op het bezwaar is aangepast. Vanuit die optiek lijkt een 
      beroep op het vertrouwensbeginsel gerechtvaardigd."
    
    
    
      5.	De beoordeling van het geschil
      Door appellante wordt niet betwist dat 19 in haar aanvraag oppervlakte 1998 als 
      voederareaal en voor akkerbouwsteun opgegeven percelen  tevens staan vermeld op haar 
      leveringsaangifte in het kader van de Regeling  gedroogde voedergewassen van 31 maart 
      1998. Evenmin betwist appellante dat een dergelijke cumulatie van steunaanvragen voor 
      dezelfde percelen op grond van de toepasselijke regelgeving niet is toegestaan.
      Appellante stelt dat het advies van de medewerker van Laser - inhoudende dat de 
      onduidelijkheid rond de vraag of ma‹spercelen vermeld in de aanvraag oppervlakten 1997 
      als akkerland mogen worden aangemerkt, kan worden ondervangen door deze percelen in 
      de aanvraag 1998 conform de opgave 1997 op te nemen -  een beroep op  het 
      vertrouwensbeginsel rechtvaardigt.
      Het College kan appellante hierin niet volgen en overweegt daartoe als volgt.
      Vaststaat dat de aanleiding van het telefoongesprek tussen appellante en Van der Greft van 
      Laser was, dat met betrekking tot enkele ma‹spercelen in verband met de lopende 
      bezwaarprocedure inzake de aanvraag 1997 onduidelijkheid bestond of deze aan de 
      definitie akkerland voldeden.
      Appellante heeft, juist gezien voormelde aanleiding van dit telefoongesprek, op geen 
      enkele wijze aannemelijk gemaakt dat de medewerker van Laser daarbij het vertrouwen 
      heeft opgewekt dat het mogelijk zou zijn dezelfde percelen in aanmerking te brengen voor 
      zowel akkerbouwsteun als voor subsidie op grond van de Regeling gedroogde 
      voedergewassen.
      Veeleer is aannemelijk dat van de zijde van Laser het advies is gegeven om voor de 
      bewuste ma‹spercelen de voor 1997 verstrekte gegevens ook voor 1998 te gebruiken, 
      omdat bij een voor appellante ongunstige beslissing op het bezwaarschrift inzake 1997 
      deze percelen achteraf nog geschrapt hadden kunnen worden uit de aanvraag 1998.
      Voor zover appellante heeft willen betogen dat de onduidelijkheid rond de in 1997 voor 
      akkerbouwsteun opgegeven percelen een beroep op overmacht rechtvaardigt kan het 
      College appellante  hierin evenmin volgen. De onduidelijkheid vloeit immers voort uit de 
      onteigening van een deel van het premiewaardig landbouwareaal van appellante op basis 
      van het plan van Tijdelijk Gebruik Ruilverkaveling "Midden Opsterland". Artikel 11, derde 
      lid, onder c, van Verordening ( EEG) 3887/92 bepaalt dat een beroep op overmacht alleen 
      aanvaard kan worden als de onteigening op de dag van de indiening van de aanvraag niet 
      voorzienbaar was. Daarvan is hier geen sprake.
    
    
    
      Aangezien ook overigens niet is gebleken van feiten of omstandigheden op grond waarvan 
      moet worden geoordeeld dat het bestreden besluit onrechtmatig is, dient het beroep 
      ongegrond te worden verklaard.
      Het College acht geen termen aanwezig voor een proceskostenveroordeling met toepassing 
      van artikel 8:75 van de Algemene wet bestuursrecht.
    
    
    
      6.	De beslissing
      Het College verklaart het beroep ongegrond.
    
    
    Aldus gewezen door mr A.M. van der Ham in tegenwoordigheid van mr F.W. du Marchie Sarvaas, als griffier, en uitgesproken in het openbaar op 22 februari 2001.
    
    
    w.g. M.A. van der Ham	w.g. F.W. du Marchie Sarvaas