ECLI:NL:CBB:2000:AA9274, College van Beroep voor het bedrijfsleven, 21-12-2000, AWB 98/1323
College van Beroep voor het bedrijfsleven — Uitspraak 
Datum: 2000-12-21 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Bestuursrecht

Samenvatting: -

IV	
      College van Beroep voor het bedrijfsleven
      (vijfde enkelvoudige kamer)
    
    
    
      No. AWB 98/1323					21 december 2000
      	27605
    
    
    
    
    Uitspraak in de zaak van:
    
    
      A, appellante,
      gemachtigde: E. Wolfhagen,
      tegen
      de Minister van Economische Zaken, verweerder,
      gemachtigde: mr C. Cromheecke, werkzaam bij Senter.
    
    
    
    
    
    
      1.	De procedure
      Op 21 december 1998 heeft het College van appellante een beroepschrift ontvangen, 
      waarbij beroep wordt ingesteld tegen een besluit van verweerder van 14 december 1998.
      Bij dit besluit heeft verweerder beslist op het bezwaar dat appellante heeft gemaakt tegen 
      de afwijzing van haar verzoek om een verklaring als bedoeld in artikel 11, lid 1, onderdeel 
      b, van de Wet op de Inkomstenbelasting 1964.
      Verweerder heeft op 12 maart 1999 een verweerschrift ingediend.
      Op 7 december 2000 heeft het onderzoek ter zitting plaatsgevonden, alwaar verweerder 
      zijn standpunt heeft toegelicht. Appellante heeft zich met bericht van verhindering niet ter 
      zitting doen vertegenwoordigen.
    
    
    
      2.	De grondslag van het geschil
      2.1	Bij de Wet op de inkomstenbelasting 1964 (hierna: de Wet IB) is onder meer het volgende 
      bepaald:
      "	Artikel 11
      	1.	In geval in een kalenderjaar: 
      	a. (.); 
      	b. in een onderneming die de belastingplichtige voor eigen rekening feitelijk 
      drijft voor een bedrag van meer dan Ÿ 3600 wordt ge‹nvesteerd in niet eerder 
      gebruikte bedrijfsmiddelen met betrekking waartoe op een door de 
      belastingplichtige gedaan verzoek door Onze Minister van Economische Zaken 
      is verklaard dat sprake is van investeringen die door Onze Minister van 
      Financi‰n in overeenstemming met Onze Minister van Economische Zaken en 
      na overleg met Onze Minister van Volkshuisvesting, Ruimtelijke Ordening en 
      Milieubeheer bij ministeri‰le regeling zijn aangewezen als investeringen die in 
      het belang zijn van een doelmatig gebruik van energie (energie-investeringen), 
      wordt - onverminderd de toepassing van onderdeel a - op verzoek bij de 
      aangifte van de belastingplichtige een in het tweede lid, onderdeel b, aange- 
      wezen percentage van het bedrag aan energie-investeringen ten laste gebracht 
      van de winst over dat jaar (energie-investeringsaftrek)."
      (.)
      11. Het eerste lid, eerste volzin, onderdeel b, is slechts van toepassing indien de 
      energie-investering is aangemeld binnen een door hem te stellen termijn.
      12. Bij ministeri‰le regeling kunnen:
      a. (.);
      b. regels worden gesteld met betrekking tot het twaalfde lid."
    
    
    
      	Bij de op grond van laatstgenoemd artikellid gegeven Uitvoeringsregeling energie-
      investeringsaftrek (hierna: de Uitvoeringsregeling) is onder meer bepaald:
      "	Artikel 3
      1. De termijn bedoeld in artikel 11, elfde lid, van de wet waarbinnen aangegane 
      verplichtingen dan wel de gemaakte voortbrengingskosten ter zake van een 
      investering als bedoeld in artikel 2 moeten zijn aangemeld, wordt gesteld op 
      drie maanden. Deze termijn vangt aan;
      a. met betrekking tot verplichtingen:
      bij het aangaan van verplichtingen;
      (.)
    
    
    
    
    
      2.2	Op grond van de stukken en het onderzoek ter zitting zijn in deze zaak de volgende feiten 
      en omstandigheden voor het College komen vast te staan.
      - Met een daartoe bestemd formulier, op 6 mei 1998 door het Bureau energie-
      investeringsaftrek van de Belastingdienst ontvangen, heeft appellante een investering 
      aangemeld alsmede een verzoek gedaan om afgifte van een energieverklaring ten 
      behoeve van 3 HR-verwarmingsketels (code 210101 volgens de energielijst 1998).
      - Op het meldingsformulier heeft appellante 21 januari 1998 vermeld als datum 
      waarop voortbrengingskosten zijn aangevangen.
      - Bij besluit van 26 oktober 1998 heeft verweerder appellantes verzoek op grond van 
      de volgende overweging afgewezen:
    
    
    
      "	U meldt het bedrag van de investering aan als zijnde voortbrengingskosten. 
      Daar echter de werkzaamheden door derden zijn verricht, worden de door u 
      gemaakte kosten aangemerkt als zijnde aanschaffingskosten. Als het 
      aanschaffingskosten betreft moet een melding binnen drie maanden na het 
      verstrekken van de opdracht ontvangen zijn bij bureau EIA te Breda. De 
      melding is ontvangen op 6 mei 1998 en de opdracht voor de hieronder gemelde 
      kosten, is volgens de bij de melding aanwezige informatie verstrekt op 
      21 januari 1998. Dit betekent dat de kosten te laat gemeld zijn en ik kan voor 
      uw melding dan ook geen verklaring afgeven."
    
    
    
      - Hiertegen heeft appellante op 10 november 1998 een bezwaarschrift bij verweerder 
      ingediend.
      - Na appellante ter zake van haar bezwaren te hebben gehoord heeft verweerder het 
      bestreden besluit genomen, waarbij op gronden als hiervoor vermeld, het primaire 
      besluit van 26 oktober 1998 is gehandhaafd.
    
    
    
      3.	Het standpunt van appellante
      Appellante heeft zich erover verwonderd dat ondanks de goede uitleg omtrent de gang van 
      zaken tijdens de hoorzitting haar verzoek om de gewenste verklaring niet is gehonoreerd.
      Door een misverstand met de installateur is het verzoek enkele weken te laat verzonden. 
      Nu duidelijk is gemaakt wat de reden vormde voor de te late indiening rekent zij in beroep 
      alsnog op toewijzing van de energie-investering. 
      4.	De beoordeling van het geschil
      Niet in geschil is dat moet worden uitgegaan van 21 januari 1998 als datum waarop 
      verplichtingen zijn aangegaan ter zake van de door appellante aangemelde investeringen. 
      Aangezien voorts vaststaat dat het aanmeldingsformulier is ingediend op 6 mei 1998, 
      zijnde meer dan drie maanden nadien, is niet voldaan aan het termijnvoorschrift van 
      voornoemd artikel 3, eerste lid aanhef en onder a, van de Uitvoeringsregeling.
      Hetgeen appellante heeft aangevoerd biedt geen grond voor het oordeel dat verweerder niet 
      in redelijkheid heeft kunnen besluiten om voornoemde bepaling van de Uitvoerings-
      regeling toe te passen. Niet kan worden staande gehouden dat in het onderhavige geval 
      sprake was van zodanige bijzondere omstandigheden, dat van toepassing van genoemd 
      voorschrift had behoren te worden afgezien.
      Naar het oordeel van het College betreft hetgeen appellante heeft aangevoerd, 
      omstandigheden welke binnen haar risicosfeer zijn gelegen. 
      Zoals verweerder in het bestreden besluit in aanmerking heeft genomen, is het de 
      verantwoordelijkheid van de aanvrager om zich op de hoogte te stellen van de 
      voorschriften die bij de Uitvoeringsregeling zijn gegeven en deze in acht te nemen.
      Het hiervoor overwogene leidt tot de conclusie dat het beroep ongegrond moet worden 
      verklaard.
      Het College acht geen termen aanwezig voor een proceskostenveroordeling met toepassing 
      van artikel 8:75 van de Algemene wet bestuursrecht.
    
    
    
    
    
    
      5.	De beslissing
      Het College verklaart het beroep ongegrond.
      Aldus gewezen door mr H.C. Cusell, in tegenwoordigheid van mr J.A. Hoovers-Backaert, 
      als griffier, en uitgesproken in het openbaar op 21 december 2000.
    
    
    w.g. H.C. Cusell	w.g. J.A. Hoovers-Backaert
    
    
    
    
    
    
    
    
    
    
    
      Tegen een uitspraak waarin de begrippen "investeren" en  "bedrijfsmiddelen" worden toegepast kan beroep 
      in cassatie worden ingesteld. Verwezen wordt naar de aanbiedingsbrief bij deze uitspraak.