ECLI:NL:RBZUT:2004:AR8458, Rechtbank Zutphen, 29-12-2004, 06/060339-04
Rechtbank Zutphen — Uitspraak 
Datum: 2004-12-29 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Strafrecht

Samenvatting: Ernstige geweldpleging tijdens de nachtelijke uren op 30 juli 2004 in het uitgaanscentrum van Apeldoorn leidt tot aanzienlijke straffen voor de drie betrokken daders.

RECHTBANK ZUTPHEN
      Meervoudige kamer voor strafzaken
    
    
    
      Parketnummer: 06/060339-04
      Uitspraak d.d.: 29 december 2004
      tegenspraak / dip - oip
      VERKORT VONNIS
    
    
    in de zaak tegen:
    
    
      [verdachte],
      geboren te [geboorteplaats] op [geboortedatum],
      wonende te [adres],
      thans gedetineerd in het huis van bewaring te Arnhem.
    
    
    Onderzoek van de zaak
    
    Dit vonnis is gewezen naar aanleiding van het onderzoek op de terechtzitting van 15 december 2004.
    
    De tenlastelegging
    
    Aan verdachte is ten laste gelegd dat:
    
    
      hij op of omstreeks 30 juli 2004 in de gemeente Apeldoorn ter uitvoering van
      het door verdachte voorgenomen misdrijf om tezamen en in vereniging met een
      ander of anderen, althans alleen, opzettelijk [slachtoffer] van het leven
      te beroven, met dat opzet die [slachtoffer] meermalen, althans eenmaal, (met
      kracht en/of terwijl deze [slachtoffer] op de grond lag) heeft geschopt en/of
      getrapt en/of geslagen en/of gestompt op/tegen/in het hoofd/het gezicht en/of
      (elders) op/tegen het lichaam, terwijl de uitvoering van dat voorgenomen
      misdrijf niet is voltooid;
      art 287 Wetboek van Strafrecht
      art 45 lid 1 Wetboek van Strafrecht
      art 47 lid 1 ahf/sub 1 Wetboek van Strafrecht
    
    
    ALTHANS, dat
    
    
      hij op of omstreeks 30 juli 2004 in de gemeente Apeldoorn tezamen en in
      vereniging met anderen of een ander, althans alleen, aan een persoon, (te
      weten [slachtoffer]), opzettelijk zwaar lichamelijk letsel (een
      hersenbloeding en/ofhersenletsel), heeft toegebracht, door deze [slachtoffer]
      opzettelijk meermalen,althans eenmaal, (met kracht en/of terwijl deze
      [sla[slachtoffer] op de grond lag) te schoppen en/of te trappen en/of te slaan en/of
      te stompen op/tegen/in het hoofd/het gezicht en/of (elders) op/tegen het
      lichaam;
      art 302 lid 1 Wetboek van Strafrecht
      art 47 lid 1 ahf/sub 1 Wetboek van Strafrecht
    
     
    ALTHANS, dat
    
    
      hij op of omstreeks 30 juli 2004 in de gemeente Apeldoorn met een ander of
      anderen, op of aan de openbare weg, de Nieuwstraat, in elk geval op of aan een
      openbare weg, openlijk in vereniging geweld heeft gepleegd tegen [slachtoffer], welk geweld bestond uit het meermalen, althans eenmaal, (met kracht
      en/of terwijl deze [slachtoffer] op de grond lag) schoppen en/of trappen en/of
      slaan en/of stompen op/tegen/in het hoofd/het gezicht en/of (elders) op/tegen
      het lichaam;
      art 141 lid 1 Wetboek van Strafrecht
    
    
    Taal- en/of schrijffouten
    
    Voor zover in de tenlastelegging taal- en/of schrijffouten en/of kennelijke omissies voorkomen, zijn deze in de bewezenverklaring verbeterd. De verdachte is daardoor niet geschaad in de verdediging.
    
    Vrijspraak
    
    
      Naar het oordeel van de rechtbank is niet wettig en overtuigend bewezen dat de verdachte zich heeft schuldig gemaakt aan het (mede) plegen van het primair ten laste gelegde. 
      Daartoe wordt overwogen dat  uit het onderzoek naar voren is gekomen dat verdachte zich met zijn twee medeverdachten jegens het slachtoffer heeft schuldig gemaakt aan een reeks van geweldshandelingen die is besloten met de door getuigen vermelde zeer harde en gerichte schop tegen het hoofd, tengevolge waarvan het slachtoffer in een plas bloed bewusteloos is blijven liggen.
      Naar het oordeel van de rechtbank kan slechts van deze laatste geweldshandeling worden vastgesteld, dat deze moet zijn verricht met tenminste voorwaardelijk opzet op de dood van het slachtoffer.
      Aangezien onduidelijk is gebleven wie van de verdachten bedoelde schop aan het slachtoffer heeft toegediend en voor collectieve toerekening op dit punt geen aanleiding bestaat, dient verdachte van dit feit te worden vrijgesproken.
    
    
    Bewezenverklaring
    
    
      Naar het oordeel van de rechtbank is wettig en overtuigend bewezen dat de verdachte het ten laste gelegde heeft begaan, te weten dat: 
      hij op 30 juli 2004 in de gemeente Apeldoorn tezamen en in vereniging met anderen aan een persoon, te weten [slachtoffer], opzettelijk zwaar lichamelijk letsel (een hersenbloeding en/of hersenletsel) heeft toegebracht, door deze [slachtoffer] opzettelijk meermalen met kracht en/of terwijl deze [slachtoffer] op de grond lag te schoppen of te trappen en te slaan en/of te stompen op/tegen/in het hoofd/het gezicht en elders op/tegen het lichaam.
    
    
    Bewijsoverweging
    
    
      Naar het oordeel van de rechtbank laten de bewijsmiddelen, in samenhang bezien met de ter terechtzitting vertoonde video-opnames, redelijkerwijs geen andere conclusie toe dan dat verdachte zich ten minste willens en wetens heeft blootgesteld aan de aanmerkelijke kans dat het slachtoffer (mede) door zijn toedoenzwaar lichamelijk letsel zou oplopen.
      Aan dit oordeel staat niet in de weg dat het bewezenverklaarde letsel hoogstwaarschijnlijk is veroorzaakt door de hiervoor besproken laatste geweldshandeling, nu niet is gebleken of aannemelijk is geworden, dat verdachte zijn deelneming aan het geweld reeds voordien onvoorwaardelijk had gestaakt.
    
    
    Vrijspraak van het meer of anders tenlastegelegde
    
    Wat meer of anders is ten laste gelegd dan hiervoor bewezen is verklaard, is naar het oordeel van de rechtbank niet bewezen. De verdachte behoort daarvan te worden vrijgesproken.
    
    Strafbaarheid van het bewezenverklaarde
    
    Het bewezene levert op het misdrijf: medeplegen van zware mishandeling.
    
    Oplegging van straf en/of maatregel
    
    
      De rechtbank acht na te melden strafoplegging in overeenstemming met de aard en de ernst van het bewezenverklaarde en de omstandigheden waaronder dit is begaan, mede gelet op de persoon van verdachte, zoals van een en ander tijdens het onderzoek ter terechtzitting is gebleken.
      De rechtbank heeft bij de straftoemeting in het bijzonder het volgende in aanmerking genomen.
      Verdachte heeft in het nachtelijk uur op 30 juli 2004 in het uitgaanscentrum te Apeldoorn samen met zijn mededaders - onder invloed van alcohol en/of cocaïne -  buitensporig geweld toegepast jegens [slachtoffer]. Zij hebben zich gedrieën gekeerd tegen genoemde [slachtoffer], hoewel deze uitsluitend met de medeverdachte [naam 1] in conflict was geraakt. [slachtoffer] heeft daaraan ernstig letsel overgehouden, zodanig dat het op dit moment nog onduidelijk is of hij ooit volledig zal herstellen. Verdachte heeft bij dit feit bepaald niet de minste rol vervuld. 
      De rechtbank heeft bij het bepalen van de straf betrokken dat [slachtoffer] had kunnen voorzien dat hij door het geven van een kopstoot aan [naam 1] voornoemd waarschijnlijk tegengeweld zou uitlokken. [slachtoffer] had - mede gelet op de plaats en het tijdstip van het gebeuren en zijn hoedanigheid van politieman - beter moeten weten.   
      Van feiten als deze is bekend dat zij een enorme impact hebben op de gemeenschap
      en bijdragen aan de binnen de samenleving levende onveiligheidsgevoelens. 
      De rechtbank heeft in zijn voordeel laten meewegen dat verdachte niet eerder met politie en justitie in aanraking is gekomen terzake geweldsdelicten en heeft doen blijken het verwerpelijke van zijn handelwijze in te zien.
    
    
    Inbeslaggenomen voorwerpen
    
    Onder verdachte zijn een aantal voorwerpen in beslag genomen. Daarvan zal de teruggave worden gelast aan verdachte, aangezien er geen strafvorderlijk belang meer aanwezig is dat zich daartegen verzet.
    
    Verzoek schorsing voorlopige hechtenis 
    
    Gelet op het hiervoor overwogene kan het verzoek van de raadsman tot schorsing van het bevel voorlopige hechtenis niet worden gehonoreerd.
    
    Toepasselijke wettelijke voorschriften
    
    Deze strafoplegging is gegrond op de artikelen 10, 27, 47 en 302 van het Wetboek van Strafrecht.
    
    BESLISSING
    
    De rechtbank beslist als volgt.
    
    Verklaart niet bewezen, dat verdachte het primair tenlastegelegde heeft begaan en spreekt verdachte daarvan vrij.
    
    Verklaart, zoals hiervoor overwogen, bewezen dat verdachte het subsidiair tenlastegelegde heeft begaan.
    
    Verklaart niet bewezen hetgeen verdachte meer of anders is ten laste gelegd dan hierboven is bewezen verklaard en spreekt verdachte daarvan vrij.
    
    Verklaart het bewezenverklaarde strafbaar, kwalificeert dit als hiervoor vermeld en verklaart verdachte strafbaar.
    
    Veroordeelt verdachte tot een gevangenisstraf voor de duur van 18 (achttien) maanden.
    
    Bepaalt, dat een gedeelte van de gevangenisstraf, groot 6 (zes) maanden, niet zal worden ten uitvoer gelegd, tenzij de rechter later anders mocht gelasten, op grond dat veroordeelde zich vóór het einde van een proeftijd van 2 jaren aan een strafbaar feit heeft schuldig gemaakt.
    
    Beveelt, dat de tijd, door veroordeelde vóór de tenuitvoerlegging van deze uitspraak in verzekering en voorlopige hechtenis doorgebracht, bij de uitvoering van de opgelegde gevangenisstraf in mindering zal worden gebracht.
    
    
      Gelast de teruggave van de in beslag genomen, nog niet teruggegeven voorwerpen aan veroordeelde, te weten:
      -een blauw poloshirt, merk CP, type Company;
      -een vaal blauwe spijkerbroek, merk Japan;
      -een paar blauw sportschoenen, merk Converse, type All Star;
      -een paar meerkleurige sportschoenen, merk Nike, type Air;
      -een paar bruinkleurige sportschoenen, merk Puma;
      -een paar meerkleurig schonen, merk Nike, type Indoor;
      -een meerkleurig petje, merk Burberry, type London;
      -een meerkleurig petje.
    
    
    Aldus gewezen door mrs. Van Harreveld, voorzitter, Maanicus en Boks, rechters, in tegenwoordigheid van Van Bun, griffier, en uitgesproken op de openbare terechtzitting van 29 december 2004.