ECLI:NL:GHSGR:2003:AI0965, Gerechtshof 's-Gravenhage, 06-06-2003, 2200058703
Gerechtshof 's-Gravenhage — Uitspraak 
Datum: 2003-06-06 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Strafrecht

Samenvatting: Verdachte heeft zich schuldig gemaakt aan een poging tot moord door van korte afstand meerdere schoten op het slachtoffer te lossen. Hierbij is het slechts aan het toeval te danken geweest, dat het slachtoffer niet dodelijk is getroffen. 
        Voorts is komen vast te staan dat de verdachte, blijkens een hem betreffend uittreksel uit het Justitieel Documentatieregister d.d. 4 september 2002, al eerder is veroordeeld voor het plegen van geweldsdelicten, hetgeen hem er kennelijk niet van heeft weerhouden het onderhavige feit te plegen.

parketnummer		1010125402
      datum uitspraak	6 juni 2003
      tegenspraak 
    
    
    
    GERECHTSHOF TE 'S-GRAVENHAGE meervoudige kamer voor strafzaken
    
    
    ARREST 
    
    gewezen op het hoger beroep tegen het vonnis van de rechtbank te Rotterdam van 18 december 2002 in de strafzaak tegen de verdachte:
    
    [verdachte]
    
    
    1. Onderzoek van de zaak
    
    
      Dit arrest is gewezen naar aanleiding van het 
      onderzoek op de terechtzitting in eerste aanleg en het onderzoek op de terechtzitting in hoger beroep van dit hof van 26 mei 2003.
    
    
    
    2. Tenlastelegging
    
    Aan de verdachte is tenlastegelegd hetgeen vermeld staat in de inleidende dagvaarding, waarvan een kopie in dit arrest is gevoegd.
    
    
    3. Procesgang
    
    In eerste aanleg is de verdachte ter zake van het tenlastegelegde veroordeeld tot een gevangenisstraf voor de duur van vier jaren, met aftrek van voorarrest.
    
    Namens de verdachte is tegen het vonnis hoger beroep ingesteld.
    
    
    4. Beoordeling van het vonnis
    
    Het vonnis waarvan beroep kan niet in stand blijven omdat het hof zich daarmee niet verenigt.  
    
    
    5. Bewezenverklaring
    
    Het hof acht wettig en overtuigend bewezen dat de verdachte het tenlastegelegde heeft begaan op de wijze als is vermeld in de hierna ingevoegde bijlage die van dit arrest deel uitmaakt.
    
    Hij in de periode van 15 juli 2002 tot en met 16 juli 2002 te Rotterdam tet uitvoering van het voornemen om opzettelijk en met voorbedachten rade een persoon genaamd [slachtoffer] van het leven te beroven met dat opzet en na kalm beraad en rustig overleg, meermalen, met een vuurwapen op die [slachtoffer] heeft geschoten, zijnde de uitvoering van dat voornemen niet voltooid.
    
    Hetgeen ter zake meer of anders is tenlastegelegd, is niet bewezen. De verdachte moet daarvan worden vrijgesproken.
    
    Voor zover in de tenlastelegging taal- en/of schrijf-fouten voorkomen, zijn deze in de bewezenverklaring verbeterd. Blijkens het verhandelde ter terechtzitting is de verdachte daardoor niet geschaad in de verdediging.
    
    
    6. Bewijsvoering
    
    Het hof grondt zijn overtuiging dat de verdachte het bewezenverklaarde heeft begaan op de feiten en omstandig-heden die in de bewijsmiddelen zijn vervat en die reden geven tot de bewezenverklaring.
    
    De bewijsmiddelen zullen in die gevallen waarin de wet aanvulling van het arrest met de bewijsmiddelen vereist in een aan dit arrest gehechte bijlage worden opgenomen.
    
    
    7. Strafbaarheid van het bewezenverklaarde
    
    Het bewezenverklaarde levert op:
    
    POGING TOT MOORD.
    
    
    8. Strafbaarheid van de verdachte
    
    Er is geen omstandigheid aannemelijk geworden die de strafbaarheid van de verdachte uitsluit. De verdachte is dus strafbaar.
    
    
    9. Strafmotivering
    
    De advocaat-generaal mr. Renckens heeft gevorderd dat het vonnis waarvan beroep zal worden vernietigd en dat de verdachte ter zake van het tenlastegelegde zal worden veroordeeld tot een gevangenisstraf voor de duur van vier jaren, met aftrek van voorarrest.
    
    Het hof heeft de op te leggen straf bepaald op grond van de ernst van het feit en de omstandigheden waaronder dit is begaan en op grond van de persoon en de persoonlijke omstandigheden van de verdachte, zoals daarvan is gebleken uit het onderzoek ter terechtzitting.
    
    
      Daarbij is in het bijzonder het volgende in aanmerking genomen.
      Verdachte heeft zich schuldig gemaakt aan een poging tot moord door van korte afstand meerdere schoten op het slachtoffer te lossen. Hierbij is het slechts aan het toeval te danken geweest, dat het slachtoffer niet dodelijk is getroffen. 
      Voorts is komen vast te staan dat de verdachte, blijkens een hem betreffend uittreksel uit het Justitieel Documentatieregister d.d. 4 september 2002, al eerder is veroordeeld voor het plegen van geweldsdelicten, hetgeen hem er kennelijk niet van heeft weerhouden het onderhavige feit te plegen.
    
    
    Het hof is dan ook van oordeel dat alleen een geheel onvoorwaardelijke gevangenisstraf van na te melden duur een passende reactie vormt.
    
    
    10. Toepasselijke wettelijke voorschriften
    
    Het hof heeft gelet op de artikelen 45 en 289 van het Wetboek van Strafrecht.
    
    
    Beslissing
    
    Het hof:
    
    Vernietigt het vonnis waarvan beroep en doet opnieuw recht.
    
    Verklaart bewezen dat de verdachte het tenlastegelegde, zoals hierboven omschreven, heeft begaan.
    
    Verklaart niet bewezen hetgeen ter zake meer of anders is tenlastegelegd en spreekt de verdachte daarvan vrij.
    
    Bepaalt dat het bewezenverklaarde het hierboven vermelde strafbare feit oplevert.
    
    Verklaart de verdachte strafbaar ter zake van het bewezenverklaarde.
    
    Veroordeelt de verdachte tot een gevangenisstraf voor de duur van VIER JAREN.
    
    
      Bepaalt dat de tijd, die door de verdachte vóór de tenuitvoerlegging van deze uitspraak in voorarrest is doorgebracht, bij de uitvoering van de opgelegde gevangenisstraf in mindering wordt gebracht, voor zover 
      die tijd niet reeds op een andere vrijheidsstraf in mindering is gebracht.
    
    
    
    
      Dit arrest is gewezen door mrs. Wurzer, Van der Putten-Göbbels en De Groot, 
      in bijzijn van de griffier mr. Berkepeis. 
      Het is uitgesproken op de openbare terechtzitting van het hof van 6 juni 2003.