ECLI:NL:RBSGR:2003:AF5507, Rechtbank 's-Gravenhage, 06-03-2003, 09-753232-02
Rechtbank 's-Gravenhage — Uitspraak 
Datum: 2003-03-06 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Strafrecht

Samenvatting: -

RECHTBANK 'S-GRAVENHAGE
      SECTOR STRAFRECHT
    
    
    
      MEERVOUDIGE KAMER
      (VERKORT VONNIS)
      parketnummer 09-753232-02
      rolnummer 0009
    
    
    's-Gravenhage, 6 maart 2003 
    
    
    De rechtbank 's-Gravenhage, rechtdoende in strafzaken, heeft het navolgende vonnis gewezen in de zaak van de officier van justitie tegen de verdachte:
    
    
      [verdachte],
      geboren op [geboortedatum] te [geboorteplaats] (Marokko),
      wonende te [adres].
    
    
    
    De terechtzitting.
    
    Het onderzoek is gehouden ter terechtzitting van 20 februari 2003.
    
    De verdachte, bijgestaan door zijn raadsman mr H.S. van Keeken,  is verschenen en gehoord. 
    
    De officier van justitie mr Vos heeft gevorderd dat verdachte terzake van het hem bij dagvaarding telastgelegde wordt veroordeeld tot een gevangenisstraf voor de duur van 12 maanden, met aftrek van de tijd in verzekering en voorlopige hechtenis doorgebracht, waarvan 9 maanden voorwaardelijk met een proeftijd van 2 jaar en een werkstraf van 240 uren subsidiair 120 dagen hechtenis.
    
    
    De telastlegging.
    
    Aan verdachte is telastgelegd hetgeen is vermeld in de ingevoegde fotokopie van de dagvaarding, gemerkt A.
    
    
    De bewijsmiddelen.
    
    P.M.
    
    
    De bewezenverklaring.
    
    Door de voormelde inhoud van vorenstaande bewijsmiddelen staan de daarin genoemde feiten en omstandigheden vast en is de rechtbank op grond daarvan tot de overtuiging gekomen en acht zij wettig bewezen, dat verdachte het bij dagvaarding vermelde feit heeft begaan, met dien verstande, dat de rechtbank bewezen acht -en als hier ingelast beschouwt, zulks met verbetering van eventueel in de telastlegging voorkomende type- en taalfouten, zoals weergegeven in de bewezenverklaring, door welke verbetering verdachte niet in de verdediging is geschaad- de inhoud van de telastlegging, zoals deze is vermeld in de fotokopie daarvan, gemerkt B.
    
    
    Strafbaarheid van het bewezenverklaarde en van de verdachte.
    
    Het bewezenverklaarde is volgens de wet strafbaar, omdat het na te melden misdrijf oplevert.
    
    Verdachte is deswege strafbaar, nu geen strafuitsluitingsgronden aannemelijk zijn geworden.
    
    
    Strafmotivering.
    
    Na te melden straffen zijn in overeenstemming met de ernst van het gepleegde feit, de omstandigheden, waaronder het is begaan en de persoon en de persoonlijke omstandigheden van de verdachte, zoals van een en ander tijdens het onderzoek ter terechtzitting is gebleken.
    
    Voorts wordt met betrekking tot de op te leggen straffen het volgende overwogen. Verdachte heeft deel uitgemaakt van een groep mensen die gedurende een periode van een aantal jaren handelde in drugs. Verdachte zelf heeft gedurende een periode van ongeveer zeven maanden meermalen met anderen cocaïne verkocht en afgeleverd. Hard drugs brengen schade toe aan de volksgezondheid. Zij werken ook andere strafbare feiten in de hand die leiden tot grote financiële schade en een gevoel van onveiligheid in de maatschappij.
    
    De rechtbank heeft acht geslagen op een voorlichtingsrapport van de Reclassering Nederland, ressort Den Haag d.d. 5 december 2002 betreffende verdachte.
    
    Verdachte is, blijkens een hem betreffend uitgebreid uittreksel uit het algemeen documentatieregister, reeds eerder voor een strafbaar feit veroordeeld, zij het niet voor Opiumwet delicten.
    
    
    De toepasselijke wetsartikelen.
    
    
      De artikelen:
      -	14a, 14b, 14c, 22c, 22d, 47 en 57 van het Wetboek van Strafrecht;
      -	2 en 10 van de Opiumwet, en de daarbij behorende lijst I.
    
    
    
    Beslissing.
    
    De rechtbank, 
    
    verklaart in voege als overwogen wettig en overtuigend bewezen, dat verdachte het bij dagvaarding telastgelegde feit heeft begaan en dat het bewezene uitmaakt:
    
    medeplegen van opzettelijk handelen in strijd met het in artikel 2, eerste lid, onder B van de Opiumwet gegeven verbod, meermalen gepleegd;
    
    verklaart het bewezene en verdachte deswege strafbaar;
    
    veroordeelt verdachte te dier zake tot:
    
    gevangenisstraf voor de duur van 360 dagen;
    	
    bepaalt, dat een gedeelte van die straf, groot 266 dagen niet zal worden tenuitvoergelegd, zulks onder de algemene voorwaarde, dat de veroordeelde zich voor het einde van de hierbij op 2 jaar vastgestelde proeftijd niet schuldig maakt aan een strafbaar feit;
    
    bepaalt, dat de tijd, door verdachte vóór de tenuitvoerlegging van deze uitspraak in verzekering en voorlopige hechtenis doorgebracht bij de uitvoering van de opgelegde gevangenisstraf geheel in mindering zal worden gebracht;
    
    
      in verzekering gesteld op :10 september 2002,
      in voorlopige hechtenis gesteld op :13 september 2002, 
      welke voorlopige hechtenis werd geschorst met ingang van :12 december 2002,
    
    
    heft op het geschorste bevel tot voorlopige hechtenis;
    
    veroordeelt verdachte te dier zake voorts tot:
    
    een taakstraf, bestaande uit een werkstraf, zijnde het verrichten van onbetaalde arbeid, voor de tijd van 120 (ÉÉNHONDERD EN TWINTIG) UREN;
    
    beveelt, voor het geval dat de veroordeelde de taakstraf niet naar behoren verricht, dat vervangende hechtenis zal worden toegepast voor de tijd van 60 (ZESTIG) DAGEN;
    
    verklaart niet bewezen hetgeen aan verdachte bij dagvaarding meer of anders is telastgelegd dan hierboven is bewezen verklaard en spreekt verdachte daarvan vrij.
    
    
      Dit vonnis is gewezen door
      mrs Timmermans, voorzitter,
      De Graaf en Jalink, rechters,
      in tegenwoordigheid van Van Dijk, griffier,
      en uitgesproken ter openbare terechtzitting van deze rechtbank van 6 maart 2003.
    
    
    parketnummer 09/753232-02