ECLI:NL:GHAMS:2004:AP0315, Gerechtshof Amsterdam, 12-02-2004, 23-003108-03
Gerechtshof Amsterdam — Uitspraak 
Datum: 2004-02-12 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Strafrecht

Samenvatting: Het hof acht wettig en overtuigend bewezen dat de verdachte het tenlastegelegde heeft begaan, met dien verstande dat hij op 20 maart 2003 te Schiphol, gemeente Haarlemmermeer, opzettelijk binnen het grondgebied van Nederland heeft gebracht, ongeveer 17.954,3 gram van een materiaal bevattende cocaïne.
        5 jaar gevangenisstraf.

arrestnummer  
      rolnummer 23-003108-03
      datum uitspraak 12 februari 2004  
      tegenspraak 
    
    
    
    VERKORT ARREST VAN HET GERECHTSHOF TE AMSTERDAM
    
    
    
      gewezen op het hoger beroep, ingesteld tegen het vonnis van de rechtbank te Haarlem van 6 augustus 2003 in de strafzaak onder parketnummer 15/000618-03 van het openbaar ministerie
      tegen  
    
    
    
    
      [verdachte]
      geboren te [geboorteplaats] op [geboortedatum] 1981,
      wonende [adres],
      thans gedetineerd  in Kamp Zeist, Richelleweg 1-13, 3769 AZ  Soesterberg
    
    
    
    Onderzoek van de zaak
    
    Dit arrest is gewezen naar aanleiding van het onderzoek op de terechtzittingen in eerste aanleg van 23 juli 2003 en in hoger beroep van 29 januari 2004.
    
    Het hof heeft kennis genomen van de vordering van de advocaat-generaal en van hetgeen door de verdachte en de raadsman naar voren is gebracht.
    
    
    
    Tenlastelegging
    
    Aan de verdachte is ten laste gelegd hetgeen vermeld staat in de inleidende dagvaarding. Van die dagvaarding is een kopie in dit arrest gevoegd. De daarin vermelde tenlastelegging wordt hier overgenomen. 
    
    Voorzover in de tenlastelegging taal- en/of schrijffouten voorkomen, verbetert het hof deze. De verdachte wordt daardoor niet in de verdediging geschaad.
    
    
    Het vonnis waarvan beroep
    
    Het vonnis waarvan beroep zal worden vernietigd.
    
    
    Bewijs
    
    Het hof acht wettig en overtuigend bewezen dat de verdachte het tenlastegelegde heeft begaan, met dien verstande dat 
    
    hij op 20 maart 2003 te Schiphol, gemeente Haarlemmermeer, opzettelijk binnen het grondgebied van Nederland heeft gebracht, ongeveer 17.954,3 gram van een materiaal bevattende cocaïne.
    
    
    Hetgeen  meer of anders is ten laste gelegd, is niet bewezen. De verdachte moet hiervan worden vrijgesproken.
    
    Het hof grondt zijn overtuiging dat de verdachte het bewezengeachte heeft begaan op de feiten en omstandigheden die in de bewijsmiddelen zijn vervat.
    
    Verdachte voert aan niet te hebben geweten dat hij cocaïne vervoerde. De cocaïne moet zonder zijn medeweten in zijn bagage zijn gestopt. Het hof verwerpt dit verweer. 
    
    Verdachte heeft ter terechtzitting in hoger beroep verklaard dat hij op het vliegveld van Curacao op de gebruikelijke wijze, via de incheckbalie, zijn blauwe rolkoffer van het merk " Bric's"  heeft ingecheckt. Tevens heeft hij verklaard dat hij tijdens het inchecken van zijn rolkoffer heeft gezien dat er een label uit de computer rolde, bestaande uit de zogenaamde claimtag, dat aan zijn vliegticket werd gehecht en uit het bagagelabel, dat aan zijn rolkoffer werd bevestigd. 
    
    Uit de stukken van het dossier blijkt echter dat aan de blauwe rolkoffer een zogenaamd " Limited Release"  label met handgeschreven tekst was bevestigd, wat inhoudt dat de blauwe rolkoffer van de verdachte aan de gate van het vliegtuig is ingenomen en alsnog als ruimbagage is ingecheckt. Verdachte was in het bezit van de bijbehorende handgeschreven claimtag en kon de door de computer aangemaakte claimtag niet tonen. Verdachte's stelling dat hij bij het inchecken deze koffer (slechts gevuld met persoonlijke bezittingen en zonder cocaïne) als ruimbagage heeft afgegeven is naar het oordeel van het hof daarmee hoogst onaannemelijk. Het hof is gelet op vorenstaande van oordeel dat verdachte derhalve moet hebben geweten dat er in zijn rolkoffer cocaïne werd vervoerd en willens en wetens de aanmerkelijke kans heeft aanvaard dat het om een grote hoeveelheid als de onderhavige zou gaan. Het is overigens ook hoogst onaannemelijk dat drugssmokkelaars een dergelijke grote hoeveelheid cocaïne welke een aanzienlijke waarde vertegenwoordigt, verstoppen in een koffer van een willekeurige, hiervan onwetende reiziger, met het risico dat deze hoeveelheid voorgoed buiten hun macht geraakt. 
    
    Gelet op bovenstaande feiten en omstandigheden acht het hof de tenlastegelegde opzet bewezen. 
     
    Strafbaarheid van het bewezengeachte
    
    Er is geen omstandigheid aannemelijk geworden die de strafbaarheid van het bewezengeachte uitsluit, zodat dit strafbaar is.
    
    
      Het bewezengeachte levert op:
      Opzettelijk handelen in strijd met een in artikel 2, eerste lid, onder A van de Opiumwet gegeven verbod.
    
    
    
    Strafbaarheid van de verdachte
    
    Er is geen omstandigheid aannemelijk geworden die strafbaarheid van de verdachte uitsluit, zodat de verdachte strafbaar is.
    
    
    Oplegging van straf
    
    De rechtbank heeft de verdachte veroordeeld tot een gevangenisstraf voor de duur van 5 jaren met aftrek van de tijd die door veroordeelde in verzekering en voorlopige hechtenis is doorgebracht, met teruggave aan verdachte van het inbeslaggenomen en nog niet teruggeven voorwerp, te weten een telefoontoestel. 
    
    Tegen voormeld vonnis is namens de verdachte hoger beroep ingesteld.
    
    De advocaat-generaal heeft gevorderd dat de verdachte zal worden veroordeeld tot een gevangenisstraf voor de duur van 5 jaren met aftrek van de tijd die door veroordeelde in verzekering en voorlopige hechtenis is doorgebracht, met teruggave aan verdachte van het inbeslaggenomen en nog niet teruggegeven voorwerp, te weten een telefoontoestel.
     
    Het hof heeft in hoger beroep de op te leggen straf bepaald op grond van de ernst van het feit en de omstandigheden waaronder dit is begaan en gelet op de persoon van de verdachte.
     
    Het hof heeft daarbij in het bijzonder het volgende in beschouwing genomen.
    
    
      Verdachte heeft zich schuldig gemaakt aan de invoer van bijna 18 kilo van een materiaal 
      bevattende cocaïne. Cocaïne is een voor de gezondheid van personen schadelijke stof. Deze aanzienlijke hoeveelheid kan alleen bedoeld zijn voor het handelscircuit waar met de verkoop hoge winsten zullen worden gehaald. 
    
    
    Blijkens een hem betreffend uittreksel uit het Algemeen Documentatieregister van de  Justitiële Documentatiedienst van 15 december 2003, is verdachte eerder veroordeeld.
    
    Het hof acht, alles afwegende, een gevangenisstraf van na te melden duur passend en geboden.
    
    
    Toepasselijke wettelijke voorschriften
    
    De op te leggen straf is gegrond op de artikelen 2 en 10 van de Opiumwet.
    
    
    Beslissing
    
    Het hof:
    
    Vernietigt het vonnis waarvan beroep en doet opnieuw recht.
    
    
    Verklaart wettig en overtuigend bewezen dat de verdachte het tenlastegelegde heeft begaan zoals hierboven in de rubriek bewijs omschreven.
    
    Verklaart niet wettig en overtuigend bewezen hetgeen de verdachte meer of anders is ten laste gelegd en spreekt verdachte daarvan vrij.
    
    				
    Verklaart dat het bewezenverklaarde het hierboven vermelde strafbare feit oplevert.
    
    
      Verklaart het bewezenverklaarde strafbaar en ook de verdachte daarvoor strafbaar.
      Veroordeelt de verdachte tot een gevangenisstraf voor de duur van 5 (VIJF) JAREN.
    
    
    Beveelt dat de tijd, die door de veroordeelde vóór de tenuitvoerlegging van deze uitspraak in deze zaak in verzekering en in voorlopige hechtenis is doorgebracht, bij de uitvoering van de opgelegde gevangenisstraf in mindering wordt gebracht.
    
    Gelast de teruggave aan verdachte van het inbeslaggenomen en nog niet teruggegeven voorwerp, te weten: 1 STK Telefoontoestel, Kl: meerkl. NOKIA mobiel, imeinr.: [nummer].
    
    
    Dit arrest is gewezen door de zesde meervoudige strafkamer van het gerechtshof te Amsterdam, waarin zitting hadden mrs. Van Breukelen-Van Aarnhem, Gonggrijp-Van Mourik en Heutink, in tegenwoordigheid van mr. Duijts, griffier en is uitgesproken op de openbare terechtzitting van dit gerechtshof van 12 februari 2004.