ECLI:NL:RBZUT:2010:BN1807, Rechtbank Zutphen, 21-07-2010, 09/1636 WRO
Rechtbank Zutphen — Uitspraak 
Datum: 2010-07-21 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Bestuursrecht

Samenvatting: Gebruik en aanleg van de gronden aan de Flevoweg te Harderwijk als tijdelijk parkeerterrein is in overeenstemming met het bestemmingsplan. Verweerder niet bevoegd ontheffing te verlenen als bedoeld in artikel 3.22, lid 1, van de Wro.

RECHTBANK ZUTPHEN	
      Sector Bestuursrecht
      Meervoudige kamer
    
    
    Reg.nr.: 09/1636 WRO
    
    Uitspraak in het geding tussen:
    
    
      [eiseres] 
      te Harderwijk, 
      eiseres,
    
    
    en
    
    
      het college van burgemeester en wethouders van de gemeente Harderwijk
      verweerder;
    
    
    
      de Gemeente Harderwijk, 
      derde-partij. 
    
    
    1. Procesverloop
    
    Bij besluit van 7 september 2009 (hierna: het bestreden besluit) heeft verweerder - na voorbereiding volgens de uniforme openbare voorbereidingsprocedure - aan de gemeente Harderwijk voor een periode van vijf jaar ontheffing op de voet van artikel 3.22 van de Wet ruimtelijke ordening (Wro) verleend voor het realiseren van een tijdelijk parkeerterrein aan de Flevoweg te Harderwijk, kadastraal bekend gemeente Harderwijk, [sectie en nrs.].
    
    Eiseres heeft beroep ingesteld. Verweerder heeft de op de zaak betrekking hebbende stukken en een verweerschrift ingezonden.
    
    Het beroep is behandeld ter zitting van 10 juni 2010, waar namens eiseres B.J. van Grootveld is verschenen, bijgestaan door mr. I.P.A. van Heijst, advocaat te Arnhem. Verweerder heeft zich laten vertegenwoordigen door G. Maatkamp en C.M.J. Visser.
    
    2. Overwegingen
    
    
      2.1	Aan het bestreden besluit ligt een verzoek ten grondslag van de gemeente Harderwijk voor het realiseren van tijdelijke parkeerterreinen.
      De parkeerterreinen, waaronder het thans in geding zijnde terrein, zijn bedoeld om de overloop in het zomerseizoen van auto’s van bezoekers van met name het Dolfinarium op te vangen. 
      2.2	Ingevolge artikel 3.22, eerste lid, van de Wro kunnen burgemeester en wethouders met het oog op de voorziening in een tijdelijke behoefte voor een bepaalde termijn ontheffing verlenen van een bestemmingsplan. 
    
    
    
      2.3	Ter plaatse is van kracht het -  inmiddels onherroepelijke -  bestemmingsplan “Waterfront-Zuid Waterstad”. Op grond van dit bestemmingsplan hebben de gronden waarop het parkeerterrein is voorzien de bestemming “Gemengd - Uit te werken”. 
      Ingevolge artikel 4, eerste lid, van de bij het bestemmingsplan behorende voorschriften zijn de op de plankaart voor “Gemengd - Uit te werken” aangewezen gronden, voor zover hier van belang, bestemd voor parkeren.
      Ingevolge artikel 4, vijfde lid, van de planvoorschriften, is het verboden de gronden en bouwwerken te gebruiken, dan wel te laten gebruiken in strijd met de in het eerste lid, gegeven bestemming.
      Vast staat dat het bestemmingsplan geen aanlegvergunningenstelsel bevat.
    
    
    De rechtbank is van oordeel, zoals ook door verweerder ter zitting naar voren is gebracht, dat het gebruik en de aanleg van de gronden als parkeerterrein in overeenstemming zijn met de voorschriften van het bestemmingsplan.
    
    Uit het vorenstaande volgt dat verweerder niet bevoegd was een ontheffing van het bestemmingsplan als bedoeld in artikel 3.22, eerste lid, van de Wro te verlenen.
    
    
      2.4	Het beroep is gegrond. Het bestreden besluit dient te worden vernietigd. 
      De rechtbank komt aan een inhoudelijke behandeling van het beroep niet toe.
      De rechtbank ziet, nu verweerder niet bevoegd was de ontheffing te verlenen, aanleiding zelf in de zaak te voorzien door te bepalen dat deze uitspraak in zoverre in de plaats treedt van het vernietigde besluit.
    
    
    2.5	Er is aanleiding voor een veroordeling van verweerder in de proceskosten van eiseres. Met toepassing van het Besluit proceskosten bestuursrecht, zoals dit vanaf 1 oktober 2009 luidt, worden ter zake van rechtsbijstand 2 punten toegekend, waarbij een wegingsfactor 1 wordt gehanteerd.
    
    3. Beslissing
    
    De rechtbank:
    
    
      - verklaart het beroep gegrond;
      - vernietigt het besluit van 7 september 2009;
      - bepaalt dat deze uitspraak in zoverre in de plaats treedt van het vernietigde besluit; 
      - bepaalt dat verweerder het door eiseres betaalde griffierecht van € 297,-- vergoedt;
      - veroordeelt verweerder in de proceskosten van eiseres tot een bedrag van €  874,-- ter
        zake van verleende rechtsbijstand, te betalen aan eiseres.
    
    
    Deze uitspraak is gedaan door mr. W.J.B. Claasen-Dales, voorzitter, en mr. drs. N.C. van Lookeren Campagne en mr. A.L.M. Steinebach-de Wit, leden. De beslissing is in tegenwoordigheid van de griffier in het openbaar uitgesproken op 21 juli 2010.