ECLI:NL:RBHAA:2011:BS1471, Rechtbank Haarlem, 01-08-2011, 15/800492-11
Rechtbank Haarlem — Uitspraak 
Datum: 2011-08-01 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Strafrecht

Samenvatting: Promis; invoer verdovende middelen; invoer cocaine; medeplegen; LOVS; LOVS richtlijnen.
        Verdachte heeft zich samen met een ander schuldig gemaakt aan de opzettelijke invoer van 630,4 gram van een materiaal bevattende cocaïne. Dit is een voor de gezondheid van personen schadelijke stof. De ingevoerde hoeveelheid was van dien aard, dat deze bestemd moet zijn geweest voor verdere verspreiding en handel. De verspreiding van en handel in cocaïne gaan gepaard met vele andere vormen van criminaliteit, waaronder de door gebruikers gepleegde strafbare feiten ter financiering van hun behoefte aan deze stof. Op grond van de aard en de ernst van het bewezen verklaarde is de rechtbank van oordeel dat alleen een gevangenisstraf als passende straf in aanmerking komt. Bij het bepalen van de duur van deze gevangenisstraf heeft de rechtbank acht geslagen op de landelijke oriëntatiepunten straftoemeting zoals deze in het Landelijk Overleg Voorzitters Strafsectoren ("LOVS") zijn overeengekomen. De rechtbank is van oordeel dat gelet op de omstandigheden van onderhavige zaak - te weten dat verdachte het initiatief heeft genomen tot de smokkel en zijn minderjarige echtgenote daarbij heeft betrokken, voor de strafmaat in beginsel bepalend is het totale gewicht van de drugs, te weten 630 gram. Anderzijds houdt de rechtbank rekening met zijn relatief jeugdige leeftijd en de armoedige leefomstandigheden van verdachte en zijn vrouw in Suriname. Tegen de achtergrond van het feit dat deze problemen niet binnen afzienbare tijd zijn opgelost ziet de rechtbank aanleiding om anders dan de officier van justitie, een deel van de op te leggen gevangenisstraf in voorwaardelijke vorm op te leggen, zodat verdachte ervan wordt weerhouden opnieuw een dergelijke misstap te begaan.

RECHTBANK HAARLEM
    
    Sector Strafrecht
    
    Locatie Schiphol
    
    Meervoudige strafkamer
    
    
      Parketnummer: 15/800492-11
      Uitspraakdatum: 1 augustus 2011
      Tegenspraak
    
    
    Strafvonnis
    
    Dit vonnis is gewezen naar aanleiding van het onderzoek op de openbare terechtzitting van 18 juli 2011 in de zaak tegen:
    
    
      [verdachte], 
      geboren op [geboortedatum] te Paramaribo (Suriname),
      zonder bekende woon- of verblijfplaats hier te lande,
      thans gedetineerd in de Penitentiaire Inrichting Haarlem.
    
    
    
      1. Tenlastelegging 
      Aan verdachte is ten laste gelegd dat:
    
    
    
      hij op of omstreeks 07 april 2011 te Schiphol, gemeente Haarlemmermeer, tezamen 
      en in vereniging met een ander of anderen, althans alleen, opzettelijk binnen het grondgebied van Nederland heeft gebracht een hoeveelheid van een materiaal bevattende cocaïne, zijnde cocaïne een middel als bedoeld in de bij de Opiumwet behorende lijst I, dan wel aangewezen krachtens het vijfde lid van artikel 3a van die wet, althans bevattende een (ander) middel als bedoeld in de bij de Opiumwet behorende lijst I, dan wel aangewezen krachtens het vijfde lid van artikel 3a van die wet.
    
    
    Voor zover in de tenlastelegging taal- en/of schrijffouten voorkomen, zijn deze verbeterd. Blijkens het verhandelde op de terechtzitting is de verdachte daardoor niet geschaad in zijn verdediging.
    
    
      2. Voorvragen
      De rechtbank heeft vastgesteld dat de dagvaarding geldig is, dat zijzelf bevoegd is tot kennisneming van de zaak, dat het openbaar ministerie ontvankelijk is in zijn vervolging en dat er geen redenen zijn voor schorsing van de vervolging.
    
    
    
      3. Vordering van de officier van justitie
      De officier van justitie heeft gerekwireerd tot:
      - bewezenverklaring van het ten laste gelegde feit;
      - de oplegging van een gevangenisstraf voor de duur van zes (6) maanden, met aftrek van de tijd die verdachte vóór de tenuitvoerlegging van dit vonnis in verzekering en voorlopige hechtenis heeft doorgebracht.
    
    
    4. Bewijsbeslissingen
    
    
      4.1. Bewijsmiddelen
      De rechtbank komt tot bewezenverklaring van het ten laste gelegde feit op grond van de volgende bewijsmiddelen waarbij de rechtbank - nu verdachte een bekennende verdachte als bedoeld in artikel 359, derde lid, van het Wetboek van Strafvordering is - zal volstaan met een opsomming van de bewijsmiddelen, te weten:
    
    
    
      * De bekennende verklaring van verdachte, afgelegd ter terechtzitting van 18 juli 2011, inhoudende dat hij op 7 april 2011 te Schiphol tezamen met een ander opzettelijk cocaïne binnen het grondgebied van Nederland heeft gebracht.
      * Het proces-verbaal van aanhouding en bevindingen d.d. 7 april 2011 betreffende verdachte [verdachte] (dossierparagraaf 1.1).
      * Het proces-verbaal van aanhouding en bevindingen d.d. 7 april 2011 betreffende medeverdachte [medeverdachte] (dossierparagraaf 2.1).
      * Het proces-verbaal van onderzoek verdovende middelen d.d. 16 april 2011 betreffende verdachte [verdachte] (dossierparagraaf 1.1.4).
      * Het proces-verbaal van onderzoek verdovende middelen d.d. 18 april 2011 betreffende medeverdachte [medeverdachte] (dossierparagraaf 2.1.5).
      * Het rapport van het Douane Laboratorium te Amsterdam d.d. 20 april 2011 betreffende verdachte [verdachte], kenmerk 3496 X 11 (los opgenomen).
      * Het rapport van het Douane Laboratorium te Amsterdam d.d. 20 april 2011 betreffende medeverdachte [medeverdachte], kenmerk 3500 X 11 (los opgenomen).
    
    
    De hiervoor door de rechtbank als processen-verbaal aangeduide bewijsmiddelen zijn in de wettelijke vorm opgemaakt door daartoe bevoegde personen en voldoen ook overigens aan de daaraan bij de wet gestelde eisen. 
    
    
      4.2. Bewezenverklaring
      Gezien het bovenstaande acht de rechtbank wettig en overtuigend bewezen dat verdachte het ten laste gelegde feit heeft begaan, in dier voege dat:
    
    
    hij op 7 april 2011 te Schiphol, gemeente Haarlemmermeer, tezamen en in vereniging met een ander, opzettelijk binnen het grondgebied van Nederland heeft gebracht een hoeveelheid van een materiaal bevattende cocaïne, zijnde cocaïne een middel als bedoeld in de bij de Opiumwet behorende lijst I.
    
    Voor zover in de bewezen verklaarde tenlastelegging taal- en/of schrijffouten voorkomen, zijn deze verbeterd. Blijkens het verhandelde op de terechtzitting is de verdachte daardoor niet geschaad in zijn verdediging.
    
    Hetgeen aan verdachte meer of anders is ten laste gelegd dan hier als bewezen is aangenomen, is niet bewezen. De verdachte moet hiervan worden vrijgesproken.
    
    
      5. Strafbaarheid van het feit
      Het bewezen verklaarde is strafbaar en levert op:
    
    
    Medeplegen van opzettelijk handelen in strijd met een in artikel 2, onder A, van de Opiumwet gegeven verbod.
    
    
      6. Strafbaarheid van verdachte
      Er is geen omstandigheid aannemelijk geworden die de strafbaarheid van verdachte uitsluit. Verdachte is dus strafbaar.
    
    
    
      7. Motivering van de straf
      Bij de beslissing over de straf die aan verdachte moet worden opgelegd, heeft de rechtbank zich laten leiden door de aard en de ernst van het bewezen verklaarde en de omstandigheden waaronder dit is begaan, alsmede de persoon van verdachte, zoals van een en ander uit het onderzoek ter terechtzitting is gebleken.
    
     
    
      In het bijzonder heeft de rechtbank het volgende in aanmerking genomen. 
      Verdachte heeft zich samen met een ander schuldig gemaakt aan de opzettelijke invoer van 630,4 gram van een materiaal bevattende cocaïne. Dit is een voor de gezondheid van personen schadelijke stof. De ingevoerde hoeveelheid was van dien aard, dat deze bestemd moet zijn geweest voor verdere verspreiding en handel. De verspreiding van en handel in cocaïne gaan gepaard met vele andere vormen van criminaliteit, waaronder de door gebruikers gepleegde strafbare feiten ter financiering van hun behoefte aan deze stof.
    
    
    Op grond van de aard en de ernst van het bewezen verklaarde is de rechtbank van oordeel dat alleen een gevangenisstraf als passende straf in aanmerking komt. Bij het bepalen van de duur van deze gevangenisstraf heeft de rechtbank acht geslagen op de landelijke oriëntatiepunten straftoemeting zoals deze in het Landelijk Overleg Voorzitters Strafsectoren ("LOVS") zijn overeengekomen. De rechtbank is van oordeel dat gelet op de omstandigheden van onderhavige zaak - te weten dat verdachte het initiatief heeft genomen tot de smokkel en zijn minderjarige echtgenote daarbij heeft betrokken, voor de strafmaat in beginsel bepalend is het totale gewicht van de drugs, te weten 630 gram. Anderzijds houdt de rechtbank rekening met zijn relatief jeugdige leeftijd en de armoedige leefomstandigheden van verdachte en zijn vrouw in Suriname. Tegen de achtergrond van het feit dat deze problemen niet binnen afzienbare tijd zijn opgelost  ziet de rechtbank aanleiding om anders dan de officier van justitie, een deel van de op te leggen gevangenisstraf in voorwaardelijke vorm op te leggen, zodat verdachte ervan wordt weerhouden opnieuw een dergelijke misstap te begaan.
    
    Op grond van hetgeen hiervoor is overwogen is de rechtbank van oordeel dat een vrijheidsbenemende straf van na te noemen duur moet worden opgelegd. De rechtbank zal bepalen dat een gedeelte daarvan vooralsnog niet ten uitvoer zal worden gelegd en zal daaraan een proeftijd verbinden van twee jaar opdat verdachte er tijdens die proeftijd van wordt weerhouden strafbare feiten te begaan.
    
    
      8. Toepasselijke wettelijke voorschriften
      De volgende wetsartikelen zijn van toepassing:
      14a, 14b, 14c en 47 van het Wetboek van Strafrecht en
      2 en 10 van de Opiumwet.
    
    
    
      9. Beslissing
      De rechtbank:
    
    
    Verklaart bewezen dat verdachte het ten laste gelegde feit heeft begaan zoals hiervoor onder 4.2. weergegeven.
    
    Verklaart niet bewezen wat aan verdachte meer of anders is ten laste gelegd dan hierboven als bewezen is aangenomen en spreekt verdachte daarvan vrij.
    
    Bepaalt dat het bewezen verklaarde feit het hierboven onder 5. vermelde strafbare feit oplevert.  
    
    Verklaart verdachte hiervoor strafbaar.
    
    Veroordeelt verdachte tot een gevangenisstraf voor de duur van ZES (6) MAANDEN, met bevel dat van deze straf een gedeelte, groot TWEE (2) MAANDEN, niet zal worden tenuitvoergelegd, tenzij de rechter later anders mocht gelasten op grond dat verdachte zich voor het einde van de op twee (2) jaar bepaalde proeftijd aan een strafbaar feit heeft schuldig gemaakt.
    
    Bepaalt dat de tijd die verdachte vóór de tenuitvoerlegging van dit vonnis in verzekering en voorlopige hechtenis heeft doorgebracht, bij de tenuitvoerlegging van de thans opgelegde gevangenisstraf in mindering wordt gebracht, voor zover die tijd niet reeds op een andere straf in mindering is gebracht.
    
    Beveelt de opheffing van het bevel tot voorlopige hechtenis met ingang van het tijdstip waarop de duur van die voorlopige hechtenis gelijk wordt aan de duur van het onvoorwaardelijk gedeelte van de opgelegde gevangenisstraf.
    
    
      Samenstelling rechtbank en uitspraakdatum
      Dit vonnis is gewezen door:
      mr. M.E. Fortuin, voorzitter,
      mr. E.P.W. van de Ven en mr. J.N.A. Jolink, rechters,
      in tegenwoordigheid van mr. S.V. Ramdharie, griffier,
      en uitgesproken op de openbare terechtzitting van maandag 1 augustus 2011.