ECLI:NL:CBB:2001:AB1118, College van Beroep voor het bedrijfsleven, 03-04-2001, AWB 00/973
College van Beroep voor het bedrijfsleven — Uitspraak 
Datum: 2001-04-03 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Bestuursrecht

Samenvatting: -

College van Beroep voor het bedrijfsleven
    
    
    
      No.AWB 00/973						3 april 2001
      	27300
    
    
    
    
    Uitspraak in de zaak van:
    
    
      IntersuranceNet B.V., te Heerlen, appellante,
      gemachtigde: A, directeur van appellante, 
      tegen
      de Minister van Economische Zaken, verweerder,
      gemachtigde: R. Volkers, ir M. van Hattum en mr drs M. Sprey, allen werkzaam bij Senter.
    
    
    
    
    
    
      1.	De procedure
      Op 21 december 2000 heeft het College van appellante een beroepschrift ontvangen, 
      waarbij beroep wordt ingesteld tegen een besluit van verweerder van 15 december 2000.
      Bij dat besluit heeft verweerder beslist op het bezwaarschrift dat appellante had ingediend 
      tegen de afwijzing van haar aanvraag om subsidie op grond van het Besluit kredieten 
      elektronische-dienstenontwikkeling (hierna: het Besluit).
      Verweerder heeft onder overlegging van op de zaak betrekking hebbende stukken onder 
      dagtekening 12 januari 2001 een verweerschrift ingediend.
      Appellante heeft het College met het oog op de zitting op 29 januari 2001 haar pleitnota 
      doen toekomen.
      Op 20 februari 2001 heeft het onderzoek ter zitting plaatsgevonden. Bij die gelegenheid 
      hebben partijen hun standpunten nader doen toelichten.
      2.	De grondslag van het geschil
      2.1	Krachtens artikel 2, eerste lid, van het Besluit verstrekt verweerder op aanvraag een 
      subsidie in de vorm van een krediet aan een ondernemer die voor eigen rekening en risico 
      een ontwikkelingsproject, als bedoeld in artikel 1, aanhef en onder c, van het Besluit 
      uitvoert.
      Artikel 5, eerste lid, van het Besluit bepaalt dat er een Adviescommissie elektronische 
      diensten (hierna: commissie) is, die tot taak heeft verweerder op zijn verzoek te adviseren 
      omtrent aanvragen om een krediet op grond van het Besluit.
      Ingevolge artikel 9, aanhef en onder a, van het Besluit beslist verweerder in ieder geval 
      afwijzend op een aanvraag, indien de aanvraag niet voldoet aan het Besluit en de daarop 
      berustende bepalingen.
      In artikel 10, tweede lid, van het Besluit is onder b en c bepaald dat de commissie 
      verweerder in ieder geval een negatief advies geeft, indien:
      (b) onvoldoende vertrouwen bestaat in de technische en economische haalbaarheid van het 
      ontwikkelingsproject, in het bijzonder de mogelijkheid het krediet en de bijgeschreven 
      rente af te lossen binnen de economische levensduur van de eruit voortvloeiende diensten;
      (c) gegronde vrees bestaat dat de betrokkene het project niet kan financieren.
      2.2	Op grond van de stukken en het onderzoek ter zitting zijn in deze zaak de volgende feiten 
      en omstandigheden voor het College komen vast te staan.
      -	Appellante heeft onder dagtekening 8 juni 1998 bij verweerder op grond van het 
      Besluit een aanvraag om subsidie ingediend en daarbij als korte omschrijving van de 
      activiteiten vermeld: het ontwikkelen en exploiteren van universele systemen voor 
      assurantie- en leningtransacties, betreffende informaties en mutaties, zulks onder de 
      benaming "IntersuranceNet Informatie".
      -	Op het aanvraagformulier is als korte samenvatting van het project vermeld:
    
    
    
      "	Alle verzekeraars hebben individuele automatiseringssystemen. 
      Tussenpersonen werken ook met een verscheidenheid aan systemen. Hoewel de 
      diverse verzekerings- en leningproducten van verzekeraars en tussenpersonen 
      vergelijkbaar zijn en de verschillen en overeenkomsten duidelijk aan te geven 
      zijn, is in de praktijk geen inzicht te verkrijgen omdat het scala van systemen 
      geen overzichtsmogelijkheid biedt voor de consumenten (afnemers). Met het 
      universele systeem van IntersuranceNet kan iedereen alle informatie over alle 
      aanbieders en overal hun producten bekijken en vergelijken via het internet."
    
    
    
      -	In een bijlage bij de aanvraag is onder de aanhef "Aanvullende mededelingen" onder 
      meer het volgende vermeld:
    
    
    
      "	IntersuranceNet dient thans een kredietaanvraag in voor het door haar te 
      ontwikkelen algemene assurantie- en lening-informatiesysteem voor iedereen. 
      De inkomstenbron voor dit systeem bestaat uit reclamediensten die 
      IntersuranceNet biedt aan producenten en dienstverleners op assurantie- 
      schade- en lening-gebied.
      Binnen een jaar zal IntersuranceNet de ontwikkeling starten van een algemeen 
      assurantie- en lening-mutatiesysteem voor iedereen en daarvoor ook een 
      krediet-aanvraag indienen. Hier zal de inkomstenbron bestaan uit een 
      percentage over de premie-omzet voor verzekeringen die door gebruikmaking 
      van het IntersuranceNet afgesloten en geprolongeerd zullen worden, te betalen 
      door de aanbieders van de producten.
      Bij haar ge‹ntegreerd ondernemings- en projectplan is IntersuranceNet van 
      beide ontwikkelingen uitgegaan. Het een heeft ook veel te maken met het 
      ander. het mutatiesysteem kan uitsluitend gebouwd worden als het 
      informatiesysteem er al is. De offerte van de softwareontwikkelaar is hier ook 
      op afgestemd."
    
    
    
      -	Bij de aanvrage waren voorts gevoegd een 27 pagina's tellend ondernemingsplan, 
      onder meer bevattende een begroting voor de verschillende projectonderdelen, 
      alsmede een offerte van een automatiseringsbedrijf, betreffende de ontwikkeling van 
      software en de configuratie van computersystemen, voorzien van een aanmerkelijke 
      hoeveelheid bijlagen.
      - Verweerder heeft naar aanleiding van voornoemde aanvraag het advies ingewonnen 
      van de commissie.
      - Verweerder heeft op grond van het negatieve advies van de commissie bij besluit van 
      12 november 1998 de aanvraag van appellante om subsidie afgewezen.
      - Verweerder heeft het tegen dit besluit ingediende bezwaarschrift ongegrond 
      verklaard bij besluit van 27 april 1999.
      - Bij uitspraak van 11 juli 2000, no. AWB 99/468, heeft het College het tegen 
      laatstgenoemd besluit ingestelde beroep gegrond verklaard en dat besluit vernietigd, 
      zulks wegens schending van het motiveringsbeginsel, vervat in artikel 7:12, eerste 
      lid, van de Algemene wet bestuursrecht (hierna: Awb).
      - Genoemde vernietiging berust met name op de grond dat de commissie bij haar 
      advisering en verweerder bij zijn besluitvorming aangaande de aanvraag om subsidie 
      voor het project(onderdeel) betreffende een algemeen assurantie- en lening-
      informatiesysteem, onvoldoende onderscheid hadden gemaakt tussen genoemd 
      projectonderdeel en het later te realiseren onderdeel, betreffende een algemeen 
      assurantie- en lening-mutatiesysteem. In dat verband heeft het College geconcludeerd 
      dat van een op eerstgenoemd systeem toegesneden beoordeling en motivering geen 
      sprake was, aangezien hetgeen in de adviezen van de commissie en in het - toen - 
      bestreden besluit was vermeld als grond voor afwijzing, betrekking had op het geheel 
      van eerderomschreven systemen.
      - Verweerder heeft vervolgens de commissie om advies gevraagd aangaande voormeld 
      informatiesysteem en overeenkomstig het tot afwijzing van de aanvraag strekkende 
      advies van 3 november 2000 bij nader besluit op bezwaarschrift d.d. 
      15 december 2000 de aanvraag om subsidie voor het project(onderdeel) betreffende 
      het informatiesysteem - andermaal - afgewezen.
    
    
    
      3.	Het bestreden besluit
      Bij het bestreden besluit heeft verweerder onder verwijzing naar het advies van de 
      commissie onder meer het volgende overwogen:
      "	Naar mijn mening is dit advies niet in strijd met het Besluit. De constateringen 
      die de adviescommissie ten grondslag heeft gelegd aan haar advies, volgen uit 
      het projectvoorstel. Conform de uitspraak van het College heeft de 
      adviescommissie zich beperkt tot het informatiedeel van het projectvoorstel. 
      Op basis van de de beschrijving in het projectvoorstel ten aanzien van dit 
      informatiedeel van het project, zijn de constateringen van de adviescommissie 
      begrijpelijk en niet onjuist. Ook de hieruit voortvloeiende conclusie dat 
      onvoldoende vertrouwen bestaat in de economische haalbaarheid van het 
      project, is naar mijn mening terecht. Terecht heeft de adviescommissie 
      geconstateerd dat onderbouwing van de markt, de kostprijs van de diensten en 
      de commerci‰le onderbouwing onvoldoende zijn. Dat hieruit de conclusie volgt 
      dat onvoldoende vertrouwen bestaat in de economische haalbaarheid acht ik 
      begrijpelijk. Om in de economische haalbaarheid voldoende vertrouwen te 
      hebben is het noodzakelijk dat inzicht in de markt bestaat, dat de kostprijs 
      gefundeerd is opgebouwd en van bereidheid om deze kostprijs te betalen blijkt. 
      Deze aspecten zijn naar mijn mening wezenlijk voor een dergelijk oordeel, 
      maar ontbreken.
    
    
    
      Voorts acht ik het redelijk dat de adviescommissie op basis van de aannames 
      een inschatting heeft gemaakt van de amortisatie. Hierbij heeft de 
      adviescommissie naar mijn mening terecht de voor u meest gunstige bedragen 
      en uitganspunten genomen. Op basis van deze inschatting is aan te geven of het 
      kredo-krediet terug betaald kan worden. Vastgesteld is dat slechts 7% van de 
      totale exploitatiekosten van beide deelprojecten betrekking op dit deelproject 
      mogen hebben om de kredo-verplichtingen te kunnen terugbetalen. Ook deze 
      constatering is gebaseerd op  het projectvoorstel. Ook hier kan ik geen strijd 
      met het Besluit constateren.
    
    
    
      Het uitgebrachte advies is daarom niet in strijd met het Besluit. Ik kan de 
      conclusies van de adviescommissies volgen en herleiden tot het door u 
      ingediende projectvoorstel. Ik neem het nieuw uitgebrachte advies over."
    
    
    
      4.	Het standpunt van appellant
      In beroep heeft appellante, samengevat weergegeven, tegen het bestreden besluit het 
      volgende naar voren gebracht.
      Verweerder heeft door het opnieuw vragen van advies aan de commissie en het volgen van 
      het uitgebrachte advies blijk gegeven van een onjuiste uitleg van de uitspraak van het 
      College van 11 juli 2000, welke uitspraak gezien zijn bewoordingen had behoren te leiden 
      tot inwilliging van het verzoek om subsidie.
      Verweerder heeft het nieuwe afwijzende besluit ten onrechte uitsluitend gemotiveerd met 
      argumenten waartegen het bezwaarschrift d.d. 17 november 1998 inzake de 
      oorspronkelijke afwijzing niet was gericht. Die argumenten zijn ontleend aan het advies 
      van de commissie van 3 november 2000, welk advies evenwel buiten de orde is, daar het 
      niet eerder kon worden bestreden en niet door het College kon worden beoordeeld bij zijn 
      uitspraak van 11 juli 2000.
      Ter zitting heeft appellante nog inhoudelijke bezwaren tegen het advies van de Commissie 
      en het bestreden besluit naar voren gebracht.
      5.	De beoordeling van het geschil
      5.1	Wat de grondslag van het bestreden besluit betreft, gaat het College er vanuit dat 
      verweerder overeenkomstig het advies van de commissie, dat in verband met het bepaalde 
      in artikel 10, tweede lid, aanhef en onder b en c, van het Besluit strekte tot afwijzing van de 
      thans aan de orde zijnde aanvraag van subsidie, die aanvraag onder toepassing van artikel 
      9, eerste lid, aanhef en onder a, van het Besluit heeft afgewezen.
      Naar het oordeel van het College zijn de in voormeld artikel 10, tweede lid, genoemde 
      criteria niet alleen van betekenis voor de advisering door de commissie, doch zijn zij  
      evenzeer maatgevend voor van de besluitvorming van verweerder in het kader van de 
      toepassing van artikel 9, aanhef en onder a, van het Besluit.
      Verweerder heeft, naar moet worden aangenomen, beoogd ter zake van de motivering van 
      het bestreden besluit overeenkomstig het bepaalde in artikel 3:49 van de Awb te verwijzen 
      naar meergenoemd advies van de commissie d.d. 3 november 2000, alsmede om de in dit 
      besluit vervatte afwijzing te baseren op de in meergenoemd artikel 10, tweed lid, aanhef 
      onder b en c, genoemde gronden.
      5.2	Appellante heeft in de procedure die heeft geleid tot het bestreden besluit en in beroep, 
      tegen de wijze van besluitvorming van verweerder en de inhoud van het bestreden besluit 
      argumenten, als hiervoor weergegeven, van formeel juridische aard naar voren gebracht.
      Naar het oordeel van het College treffen deze argumenten geen doel.
      Immers, de door het College op 11 juli 2000 uitgesproken vernietiging was gegrond op 
      schending van het motiveringsbeginsel, vervat in artikel 7:12 van de Awb.
      Zulks betekende geenszins dat - zoals appellante lijkt te betogen - verweerder gehouden 
      was op basis van de tot dan toe bekende feiten en omstandigheden de door appellante 
      ingediende aanvraag om subsidie in te willigen.
      Geoordeeld moet worden dat verweerder terecht aanleiding heeft gevonden de commissie 
      te verzoeken hem te adviseren aangaande het thans aan de orde zijnde project(onderdeel) 
      en daarbij acht te slaan op genoemde uitspraak van het College. Gelet op het bepaalde bij 
      het Besluit, was het mede uit het oogpunt van een zorgvuldige voorbereiding van het 
      bestreden besluit geboden andermaal het advies van de commissie in te winnen
      Evenzeer was het geboden, alvorens opnieuw op appellantes bezwaarschrift te beslissen, 
      haar in de gelegenheid te stellen haar zienswijze te geven over de inhoud van het door de 
      commissie uitgebrachte advies en haar uit te nodigen te worden gehoord.
      Verweerder heeft appellante een en andermaal bedoelde gelegenheid en uitnodiging 
      gegeven, doch appellante heeft onder vermelding van argumenten als eerder weergegeven, 
      aan verweerder te kennen gegeven daarvan geen gebruik te maken.
      Eerst ter zitting van het College zijn vanwege appellante argumenten van inhoudelijke aard 
      tegen het advies van de commissie en het bestreden besluit naar voren gebracht.
      Gezien vorenomschreven opstelling van appellant in de procedure die heeft geleid tot het 
      bestreden besluit, geeft de inhoud van evenbedoelde bezwaren het College geen aanleiding 
      tot het instellen van nader onderzoek.
      Tenslotte acht het College geen termen aanwezig voor een proceskostenveroordeling met 
      toepassing van artikel 8:75 van de Awb.
    
    
    
      6.	De beslissing
      Het College verklaart het beroep ongegrond.
    
    
    Aldus gewezen door mr C.M. Wolters, mr H.C. Cusell en mr J.A. Hagen in tegenwoordigheid van S.F.E. Raeven, als griffier, en uitgesproken in het openbaar op 3 april 2001.
    
    w.g. C.M. Wolters						w.g. S.F.E. Raeven