ECLI:NL:CBB:2001:AB0879, College van Beroep voor het bedrijfsleven, 21-03-2001, AWB 00/554
College van Beroep voor het bedrijfsleven — Uitspraak 
Datum: 2001-03-21 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Bestuursrecht

Samenvatting: -

College van Beroep voor het bedrijfsleven
      (zesde enkelvoudige kamer)
    
    
    
      No. AWB 00/554						21 maart 2001
      	5135
    
    
    
    
    Uitspraak in de zaak van:
    
    
      A, te B, appellant,
      gemachtigde: mr ir. J.L. Mieras, werkzaam bij de Zuidelijke Land- en Tuinbouworganisatie te 
      Goes, 
      tegen
      de Minister van Landbouw, Natuurbeheer en Visserij, te 's-Gravenhage, verweerder,
      gemachtigde: mr J.A. Diephuis, werkzaam bij verweerder.
    
    
    
    
    
    
      1.	De procedure
      Op 5 juli 2000 heeft het College van appellant een beroepschrift ontvangen, waarbij beroep 
      wordt ingesteld tegen een op 30 mei 2000 verzonden besluit van verweerder van 
      29 mei 2000.
      Bij dit besluit heeft verweerder beslist op het bezwaar dat appellant heeft gemaakt tegen de 
      beslissing die verweerder op de aanvraag van appellant ingevolge de Regeling EG-
      steunverlening akkerbouwgewassen (hierna: de Regeling) heeft genomen.
      Verweerder heeft op 22 augustus 2000 een verweerschrift ingediend.
      Op 21 februari 2001 heeft het onderzoek ter zitting plaatsgevonden, waarbij partijen bij 
      monde van hun gemachtigden hun standpunten nader hebben toegelicht.
    
    
    
      2.	De grondslag van het geschil
      Op grond van de stukken en het onderzoek ter zitting zijn in deze zaak de volgende feiten 
      en omstandigheden voor het College komen vast te staan.
      - Appellant heeft op 7 mei 1999 bij verweerders uitvoeringsdienst LASER een 
      aanvraag oppervlakten 1999, vereenvoudigde regeling en voederareaal, ingediend. 
      Hierbij heeft hij als bijdragecode voor de percelen met de volgnummers 1 en 5, met 
      een oppervlakte van onderscheidenlijk 2.71 ha en 0.47 ha, 805 opgegeven, hetgeen 
      staat voor voederareaal. Voor perceel 3 met een oppervlakte van 3.29 ha, heeft 
      appellant als bijdragecode 810, hetgeen staat voor overige granen, opgegeven.
      - Bij besluit van 26 november 1999 is aan appellant bericht dat zijn aanvraag op grond 
      van de Regeling is toegewezen tot een bedrag van fl. 2797,22. Uit de bijlage bij dit 
      besluit blijkt dat deze subsidie betrekking heeft op de oppervlakte overige granen van 
      perceel 3. Bij dit besluit is tevens aan appellant meegedeeld dat de voor hem 
      definitief vastgestelde oppervlakte voederareaal ten behoeve van de Regeling 
      dierlijke EG-premies 3.18 ha is.
      - Op 7 december 1999 heeft appellant tegen voormeld besluit bezwaar gemaakt. 
      Hierbij heeft hij meegedeeld dat hij in zijn aanvraag voor de percelen 1 en 5 
      abusievelijk bijdragecode 805 heeft ingevuld en dat dit 815 moet zijn. Bij het 
      bezwaarschrift heeft appellant een gecorrigeerd aanvraagformulier gevoegd.  
      - Vervolgens heeft verweerder het bestreden besluit genomen.
    
    
    
      3.	Het bestreden besluit
      Bij het bestreden besluit heeft verweerder het bezwaar van appellant kennelijk ongegrond 
      verklaard. Daartoe heeft verweerder - zakelijk samengevat - het volgende aangevoerd. 
      De mededeling dat ten name van appellant een voederareaal is geregistreerd is in beginsel 
      slechts van belang bij het beoordelen van een aanvraag in het kader van de Regeling 
      dierlijke EG-premies. Nu appellant echter stelt dat hij met zijn aanvraag in het kader van de 
      onderhavige Regeling niet beoogd heeft voederareaal op te geven en dat het primaire 
      besluit in zoverre moet worden aangemerkt als de afwijzing van akkerbouwsubsidie, is het 
      bezwaar ontvankelijk.
      Op grond van artikel 9, tweede lid, aanhef en onder a, van de Regeling kan een aanvraag in 
      afwijking van het eerste lid van deze bepaling na 15 mei van het desbetreffende jaar nog 
      worden gewijzigd, indien sprake is van een duidelijke fout. De Europese Commissie heeft 
      in een werkdocument van 18 januari 1999 aangegeven dat onder meer sprake is van een 
      duidelijke vergissing indien een tegenstrijdigheid in de aanvraag daarop wijst. De aanvraag 
      van appellant behelst niet een dergelijke tegenstrijdigheid en vormde ook overigens voor 
      verweerder geen reden te twijfelen aan hetgeen appellant met zijn aanvraag beoogde. 
      In de aanvraag heeft appellant immers tevens de oppervlakte van de percelen 1 en 5 
      tezamen als totale oppervlakte voederareaal vermeld. Voorts heeft appellant bij alle 
      percelen de productieregio vermeld, terwijl in de toelichting bij het aanvraagformulier is 
      aangegeven dat deze kolom slechts moet worden ingevuld indien de producent het perceel 
      opgeeft voor akkerbouwsubsidie. Nu appellant ook bij percelen, die reeds gelet op het soort 
      gewas niet voor subsidie in aanmerking konden komen, de productieregio heeft opgegeven, 
      vormde ook deze vermelding geen reden te twijfelen aan de bedoeling van appellant met 
      betrekking tot de percelen 1 en 5.
    
    
    
      4.	Het standpunt van appellant
      Appellant heeft ter ondersteuning van het beroep - samengevat - het volgende tegen het 
      bestreden besluit aangevoerd.
      Appellant is in zijn belangen geschaad nu hij naar aanleiding van zijn bezwaar niet is 
      gehoord.
      Hij heeft wel degelijk een klaarblijkelijke fout gemaakt, nu appellant geen dierpremie heeft 
      aangevraagd en dus ook geen voederareaal behoefde op te geven. Appellant wijst er in dit 
      verband op dat met ingang van het jaar 2000 uitdrukkelijk in het aanvraagformulier wordt 
      gevraagd of EG-dierpremie wordt aangevraagd. 
      Naar zijn opvatting is bovendien op grond van de regelgeving niet vereist dat het moet 
      gaan om een fout, die verweerder spontaan had moeten kunnen ontdekken. Op grond van 
      het vorenstaande had verweerder, toen duidelijk werd dat appellant zich had vergist en nu 
      geen sprake is van bedrog, appellant in de gelegenheid moeten stellen zijn aanvraag nog te 
      wijzigen.
      Appellant loopt als gevolg van de handelwijze van verweerder een bedrag aan 
      akkerbouwsubsidie mis van fl. 2703,70.
      Appellant verzoekt het College het bestreden besluit te vernietigen en te bepalen dat hij 
      alsnog voor de percelen 1 en 5 voor subsidie ingevolge de Regeling in aanmerking komt. 
    
    
    
      5.	De beoordeling van het geschil
      Het College stelt voorop dat verweerder zich op goede gronden op het standpunt stelt dat 
      slechts aan het bezwaar van appellant tegemoet zou kunnen worden gekomen indien zou 
      moeten worden geoordeeld dat door appellant bij zijn aanvraag oppervlakten een 
      klaarblijkelijke fout is gemaakt. Immers alleen in dat geval is het blijkens artikel 5bis van 
      Verordening (EEG) nr. 3887/92 ook na afloop van de uiterste indieningsdatum van een 
      aanvraag mogelijk die aanvraag te wijzigen en zou het onrechtmatig zijn appellant aan zijn 
      aanvankelijke opgave te houden.
      Zoals het College reeds eerder heeft overwogen, is slechts sprake van een klaarblijkelijke 
      fout indien objectief vaststaat dat de aanvankelijke opgave kennelijk fout was. Dit is het 
      geval wanneer uit de aanvraag oppervlakte zelf blijkt dat de gedane opgave niet juist kan 
      zijn.
      Hiervan is in het onderhavige geval geen sprake. De aanvraag is immers niet innerlijk 
      tegenstrijdig en bevat ook anderszins geen ongerijmdheden.
      De omstandigheid dat appellant in 1999 geen aanvraag ingevolge de Regeling dierlijke 
      EG-premies heeft ingediend doet hier niet aan af, nu dit immers uit de onderhavige 
      aanvraag zelf niet kan worden afgeleid. 
      Op grond van het vorenstaande was verweerder gehouden te beslissen, zoals hij bij het 
      bestreden besluit heeft gedaan. Het beroep moet daarom ongegrond worden verklaard.
      Het College acht geen termen aanwezig voor een proceskostenveroordeling met toepassing 
      van artikel 8:75 van de Algemene wet bestuursrecht.
    
    
    
      6.	De beslissing
      Het College verklaart het beroep ongegrond.
    
    
    Aldus gewezen door mr M.A. van der Ham in tegenwoordigheid van mr F.W. du Marchie Sarvaas, als griffier, en uitgesproken in het openbaar op 21 maart 2001.
    
    
    w.g. M.A. van der Ham	w.g. F.W. du Marchie Sarvaas