ECLI:NL:CBB:2001:AA9894, College van Beroep voor het bedrijfsleven, 07-02-2001, AWB 99/242
College van Beroep voor het bedrijfsleven — Uitspraak 
Datum: 2001-02-07 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Bestuursrecht

Samenvatting: -

College van Beroep voor het bedrijfsleven
      (tweede enkelvoudige kamer)
    
    
    
      No. AWB 99/242					7 februari 2001	 
      	26040
    
    
    
    
    Uitspraak in de zaak van:
    
    
      Stichting Opmaat, te Emmen, appellante,
      gemachtigde: mr drs. M. Kremer, advocaat te Groningen,
      						tegen
      de Algemene Directie van de Arbeidsvoorzieningsorganisatie, 
      te Zoetermeer, verweerster.
    
    
    
    
    
    
      1.	Op 27 maart 1998 heeft appellante bij het Arbeidsbureau Assen veertien aanvragen ingediend om afgifte van een verklaring langdurig werkloze ingevolge de Wet 
      vermindering afdracht loonbelasting en premie voor de volksverzekeringen (Stb. 1995, 
      635; hierna: de Wet).
      Bij besluiten van 14 april 1998 heeft de directeur bemiddeling van de Regionale Directie 
      voor de Arbeidsvoorziening Drenthe de aanvragen wegens overschrijding van de 
      aanvraagtermijn afgewezen.
      Bij brief van 14 mei 1998 heeft appellante bij verweerster bezwaar gemaakt tegen die 
      besluiten.
      Bij besluit van 4 februari 1999 heeft verweerster het bezwaar van appellante ongegrond 
      verklaard.
      Bij een op 15 maart 1999 ter griffie van het College ontvangen beroepschrift heeft 
      appellante beroep ingesteld tegen laatstgenoemde beslissing.
      Bij brief van 27 april 1999 heeft appellante de gronden van het beroep aangevuld.
      Op 27 mei 1999 heeft verweerster een verweerschrift ingediend.
      2.	Bij besluit van 20 december 1995 (Stcrt. 1995, 249), laatstelijk gewijzigd bij besluit van 16 
      december 1997 (Stcrt. 1997, 249), heeft de Minister van Sociale Zaken en Werk-
      gelegenheid, gelet op artikel 13 van de Wet, nadere regels gesteld ter bevordering van een 
      goede uitvoering van de vermindering langdurig werklozen in de Uitvoeringsregeling 
      langdurig werklozen (hierna: de ULW).
      Bij artikel 2, eerste lid, van de ULW is bepaald dat de inhoudingsplichtige de Arbeids-
      voorzieningsorganisatie schriftelijk verzoekt, onder overlegging van zo mogelijk een 
      afschrift van de overeenkomst tot het verrichten van arbeid, zo spoedig mogelijk, doch in 
      elk geval binnen twee maanden na de dag van indiensttreding van de langdurig werkloze, 
      de verklaring, vereist voor toepassing van de vermindering langdurig werklozen, bedoeld 
      in hoofdstuk IV van de Wet, te verstrekken.
      Een verzoek als bedoeld in het eerste lid, ingediend na de in dat lid genoemde periode, 
      wordt ingevolge artikel 2, tweede lid, van de ULW niet in behandeling genomen.
      3.	Uit de bij het verweerschrift overgelegde afschriften van de aanvraagformulieren van 
      appellante blijkt dat de langdurig werklozen bij haar in dienst zijn getreden op 1 mei, 
      1 november, 1 december, 15 december en 29 december 1997.
      4.	Het aanvullend beroepschrift d.d. 27 april 1999, houdende de gronden van het beroep, 
      wordt in afschrift aan deze uitspraak gehecht en moet als hier herhaald en ingelast worden 
      beschouwd.
      5.	Ter beantwoording staat de vraag of verweerster bij het bestreden besluit het bezwaar van 
      appellante terecht ongegrond heeft verklaard. Het College beantwoordt die vraag 
      bevestigend en overweegt daartoe als volgt.
    
    
    
      Volgens vaste jurisprudentie van het College zijn de criteria die verweerster voor de 
      toepassing van deze termijnbepaling hanteert, te weten dat aan de indieningstermijn van 
      een verzoek ter verkrijging van een verklaring strikt de hand wordt gehouden en dat slechts 
      indien bijzondere omstandigheden zulks rechtvaardigen, een termijnoverschrijding 
      verschoonbaar wordt geacht, aanvaardbaar. In dit verband wordt verwezen naar de 
      College-uitspraken van 28 november 1995 in zaak 95/0039/106/213, van 27 april 1999 in 
      96/1085/106/213, van 29 juni 1999 in AWB 97/518 en van 2 mei 2000 in AWB 98/899.
      6.	Hetgeen door appellante is aangevoerd, kan niet tot het oordeel leiden dat de aanvragen ten 
      onrechte niet voor inwilliging in aanmerking zijn gebracht. Het College overweegt daartoe 
      dat bij artikel 2, eerste en tweede lid, van de ULW is bepaald dat deze aanvragen, onder 
      overlegging van zo mogelijk een afschrift van de overeenkomst tot het verrichten van 
      arbeid, zo spoedig mogelijk, doch in elk geval binnen twee maanden na de dag van 
      indiensttreding moeten worden ingediend en dat aanvragen die later worden ingediend niet 
      in behandeling worden genomen. Appellante had aanvankelijk kunnen volstaan met de 
      indiening van haar aanvragen en had voor de overlegging van de overeenkomsten tot het 
      verrichten van arbeid uitstel kunnen vragen. Dat appellante in de maanden november en 
      december 1997 werd geconfronteerd met een explosieve groei van het aantal in dienst te 
      nemen Melkert-I functionarissen, hetgeen samen met de door appellante genoemde interne 
      omstandigheden en ontwikkelingen en de handelwijze van de gemeente Emmen tot 
      overschrijding van de indieningstermijn heeft geleid, kan niet leiden tot het oordeel dat de 
      termijnoverschrijding verschoonbaar is. De gevolgen van dergelijke omstandigheden 
      komen volgens vaste jurisprudentie van het College geheel voor rekening en risico van 
      appellante.
      Ten aanzien van het argument van appellante dat zij in bezwaar niet is gehoord overweegt 
      het College dat ingevolge artikel 7:3, aanhef en onder b, Awb door een bestuursorgaan van 
      het horen van belanghebbenden in bezwaar kan worden afgezien indien het bezwaar 
      kennelijk ongegrond is. Bij uitspraak van 29 juni 1999 in zaak 97/518 heeft het College 
      reeds geoordeeld dat in het geval dat de oorspronkelijke aanvraag een verzoek om 
    
    
    
    
      toepassing van een in sterke mate gebonden bevoegdheid betreft, en het bestuursorgaan, 
      gelet op de inhoud van het bezwaar in redelijkheid mocht oordelen dat alle relevante feiten 
      en omstandigheden aan hem bekend waren, het achterwege laten van het horen in bezwaar 
      in beginsel de rechterlijke toetsing in beroep zal kunnen doorstaan. Het onderhavige geval 
      beantwoordt aan deze criteria. Verweerster mocht derhalve zonder appellante te horen op 
      het bezwaar beslissen.
      De omstandigheid dat - naar appellante stelt - met de door haar ingediende aanvragen grote 
      financi‰le belangen zijn gemoeid is niet van belang voor de beantwoording van de vraag of 
      de termijnoverschrijding verschoonbaar kan worden geacht. Dit geldt ook voor het feit dat 
      verweerster geruime tijd nodig heeft gehad om op het bezwaarschrift te beslissen.
      7.	Gelet op het vorenstaande is het bij het College ingestelde beroep kennelijk ongegrond, 
      zodat voortzetting van het onderzoek niet nodig is.
      Het College acht geen termen aanwezig om een der partijen met toepassing van artikel 8:75 
      van de Algemene wet bestuursrecht te veroordelen in de kosten die de andere partij in 
      verband met de behandeling van het beroep heeft moeten maken.
      Met toepassing van artikel 19 van de Wet bestuursrechtspraak bedrijfsorganisatie, juncto 
      artikel 8:54 van de Algemene wet bestuursrecht leidt dit tot de volgende beslissing.
    
    
    
    
    
    
    
    De beslissing
    
    
      Het College verklaart het beroep ongegrond.
      Aldus gewezen door mr C.M. Wolters, in tegenwoordigheid van mr E.B. Burger, als griffier, en uitgesproken in het openbaar op				.
    
    
    w.g. C.M. Wolters						w.g. E.B. Burger