ECLI:NL:RBZLY:2009:BH6472, Rechtbank Zwolle-Lelystad, 16-03-2009, 155559 / KG ZA 09-125
Rechtbank Zwolle-Lelystad — Uitspraak 
Datum: 2009-03-16 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Bestuursrecht

Samenvatting: Verzoek om schorsing van tijdelijk huisverbod bij wege van voorlopige voorziening niet-ontvankelijk wegens het niet betalen van griffierecht. Geen strijd met artikel 6 EVRM. Het huisverbod is niet aan te merken als een punitieve maatregel doch als een bestuursrechtelijke preventieve maatregel. Volgens vaste jurisprudentie van de Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State (ABRS) staat de heffing van griffierecht voor een bedrag zoals thans in geding in het algemeen niet in de weg aan het uit artikel 6 van het EVRM voortvloeiende recht op toegang tot de rechter.

RECHTBANK ZWOLLE-LELYSTAD
      Sector civiel recht
    
    
    Locatie Zwolle
    
    
      zaaknummer:	155559 / KG ZA 09-125
      datum zitting:	16 maart 2009
    
    
    Proces-verbaal mondelinge uitspraak
    
    gedaan op 16 maart 2009
    
    naar aanleiding van het verzoek om voorlopige voorziening als bedoeld in artikel 8:81 van de Algemene wet bestuursrecht in het geding tussen
    
    
      [verzoeker], verzoeker, 
      wonende te [plaats],
      gemachtigde mr. F.G.D. Pykstra, advocaat te Zwolle,
    
    
    en
    
    
      de burgemeester van de gemeente Kampen, verweerder,
      vertegenwoordigd door mr. J.J. van Gaalen-Rens en mr. J.H.G. Frissen,
    
    
    in welke zaken belanghebbende is:
    
    
      [belanghebbende],
      wonende te [plaats].
    
    
    Na de sluiting van het onderzoek ter zitting op 16 maart 2009 heeft de voorzieningenrechter onmiddellijk mondeling uitspraak gedaan. De beslissing en de gronden van de beslissing luiden als volgt.
    
    
      Beslissing
      De voorzieningenrechter,
    
    
    recht doende:
    
    verklaart het verzoek om voorlopige voorziening niet-ontvankelijk. 
    
    
    Gronden
    
    Ingevolge artikel 8:82, eerste lid, van de Algemene wet bestuursrecht (Awb) wordt van de verzoeker door de griffier een griffierecht geheven.
    
    Op grond van het tweede lid van dit artikel is artikel 8:41, tweede lid, van de Awb van overeenkomstige toepassing.
    
    Ingevolge artikel 8:41, tweede lid, tweede volzin, van de Awb wordt het beroep niet-ontvankelijk verklaard, indien het bedrag niet binnen de gestelde termijn is bijgeschreven of gestort, tenzij redelijkerwijs niet kan worden geoordeeld dat de indiener in verzuim is geweest.
    
    
      De voorzieningenrechter is gebleken dat de griffier in de ontvangstbevestiging van het verzoekschrift verzoeker c.q. diens raadsman op de verschuldigdheid van het griffierecht (€ 150,--) heeft gewezen en voorts dat hij is verzocht het verschuldigde bedrag voor aanvang van de behandeling van het verzoek te (laten) voldoen.
      Verzoeker is er daarbij niet op gewezen dat het verzoek niet-ontvankelijk kan worden verklaard als het griffierecht niet-tijdig is voldaan.
    
    
    
      Verzoekers gemachtigde heeft voorafgaand aan de behandeling ter zitting schriftelijk laten weten dat het griffierecht waarschijnlijk niet voor de zitting kan worden betaald en dat gelet op de tekst van de wet in dat geval niet-ontvankelijkverklaring van het verzoek dreigt. Hij heeft voorts verklaard dat hij in dat geval een beroep zal doen op het Europees Verdrag tot bescherming van de rechten van de mens en de fundamentele vrijheden (EVRM).
      Ter zitting heeft verzoekers gemachtigde dit standpunt herhaald. Hij is van mening dat de verschuldigdheid van griffierecht in een geding als het onderhavige de toegang tot de rechter beperkt. Voorts heeft hij er op gewezen dat verzoeker niet in staat is geweest om het griffierecht te voldoen aangezien het hem niet is toegestaan zijn woning te betreden.
    
    
    Vaststaat dat het griffierecht niet voor aanvang van de zitting is voldaan. 
    
    
      Anders dan verzoeker meent is naar het voorlopig oordeel van de voorzieningenrechter het huisverbod niet aan te merken als een punitieve maatregel doch als een bestuursrechtelijke preventieve maatregel.
      De voorzieningenrechter wijst er vervolgens op dat naar vaste jurisprudentie van de Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State (ABRS) de heffing van griffierecht voor een bedrag zoals thans in geding in het algemeen niet in de weg staat aan het uit artikel 6 van het EVRM voortvloeiende recht op toegang tot de rechter. Bovendien voorziet de Awb niet in de mogelijkheid tot vrijstelling of ontheffing van de verplichting tot het betalen van griffierecht. De voorzieningenrechter verwijst ter zake – onder meer – naar de uitspraak van de ABRS van 19 oktober 2005 (LJN: AV3185).
    
    
    Ter zitting heeft verzoeker desgevraagd verklaard dat hij in staat is geweest om het benodigde geld tijdig te lenen. De voorzieningenrechter is gelet daarop van oordeel dat de omstandigheid dat verzoeker zijn woning niet heeft kunnen betreden om de betaling te regelen, hem niet heeft belet om tijdig het verschuldigde griffierecht te voldoen.
    
    De voorzieningenrechter is ook overigens niet gebleken van feiten en omstandigheden die redelijkerwijs tot het oordeel kunnen leiden dat verzoeker niet in verzuim is geweest.
    
    
    
      Aldus gedaan door mr. I.M. Blaauw, voorzieningenrechter, en door deze en 
      mr. J.W.M. Bunt, griffier, ondertekend.
    
    
    	
    
    
    
    
    
    
    
    
    
    
    
    Afschrift verzonden op:
    
    
    
    
    
    
    
    
    
    
    
    
    
    
    
    
      Rechtsmiddel
      Tegen deze uitspraak staat geen rechtsmiddel open.