ECLI:NL:RBROE:2009:BI6723, Rechtbank Roermond, 13-05-2009, AWB 08/1835
Rechtbank Roermond — Uitspraak 
Datum: 2009-05-13 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Bestuursrecht

Samenvatting: Vrijstelling ex artikel 19, tweede lid, van de WRO ten behoeve van een vliegveld voor ultra-light vliegtuigen en een verkeerseducatiecentrum.
        Diverse omwonenden en de Stichting Milieufederatie Limburg hebben beroep ingesteld tegen deze vrijstelling. De rechtbank is van oordeel dat verweerders bevoegd waren om de vrijstelling te verlenen op grond van artikel 19, tweede lid, van de WRO. Het vrijstellingsbesluit is voorzien van een goede ruimtelijke onderbouwing. De rechtbank acht niet aannemelijk dat met de effecten van het te realiseren vliegveld en verkeerseducatiecentrum op het gebied van onder andere licht, geluid, privacy, veiligheid en natuur een dusdanig onevenredige inbreuk wordt gemaakt op de belangen van eisende partijen dat verweerders in redelijkheid niet tot verlening van vrijstelling hadden mogen overgaan.

RECHTBANK ROERMOND
      Sector bestuursrecht, meervoudige kamer
    
    
    Procedurenummer: AWB 08 / 1835
    
    Uitspraak van de rechtbank als bedoeld in artikel 8:70 van de Algemene wet bestuursrecht (Awb)
    
    inzake
    
    
      [Eiser],
      gemachtigde [naam]
    
    
    tegen
    
    Burgemeester en wethouders van de gemeente Venlo en Maasbree, verweerders.
    
    
    1.	Procesverloop
    
    1.1.	Bij besluit van 7 oktober 2008 hebben verweerders aan [vrijstellinghouder], hierna te noemen vrijstellinghouder, vrijstelling verleend als bedoeld in artikel 19, tweede lid, van de Wet op de Ruimtelijke Ordening (WRO) voor het realiseren van een Micro Light Aviation (MLA) vliegveld en een verkeerseducatiecentrum in [gemeente] zoals aangegeven op de bij het besluit behorende tekening.
    
    1.2.	Tegen dit besluit is namens eiser bij schrijven van 14 november 2008  op grond van de Awb rechtstreeks beroep ingesteld bij de rechtbank. 
    
    1.3.	Met toepassing van artikel 8:26 van de Awb is vrijstellinghouder in de gelegenheid gesteld als partij aan het geding deel te nemen. 
    
    1.4.	De door verweerder ter uitvoering van artikel 8:42 van de Awb ingezonden stukken zijn in afschrift aan zowel de gemachtigde van eiser als aan vrijstellinghouder gezonden.
    
    
      1.5.	Het beroep is gevoegd behandeld met de zaken met procedurenummers 08/1784, 08/1786, 08/1789, 08/1791 en 08/1820 ter zitting van 2 april 2009, waar eiser en zijn gemachtigde, zoals aangekondigd, niet zijn verschenen en waar verweerders zich hebben laten vertegenwoordigen [namen] Vrijstellinghouder is verschenen bij de heer [naam] en heeft zich laten bijstaan door diens gemachtigde. . Zijdens vrijstellinghouder zijn tevens als medegemachtigden verschenen
      Na de zitting zijn de zaken weer gesplitst en wordt afzonderlijk uitspraak gedaan.
    
    
    
    2.	Overwegingen
    
    2.1.	[bedrijf] exploiteert een bedrijf dat zich hoofdzakelijk bezig houdt met import, export, verkoop, design, assemblage, onderhoud en reparaties van MLA vliegtuigen. [bedrijf] is ook eigenaar van een MLA-vliegveld en vliegschool aan de [adres en gemeente]. Het vliegveld wordt ook gebruikt door een vereniging van MLA-vliegers.
    
    2.2.	In verband met de ontwikkeling van het grootschalig glastuinbouwgebied Californië dient het bedrijf van [bedrijf] verplaatst te worden. De keuze voor de nieuwe locatie is gevallen op een terrein dat is gelegen in de gemeenten [gemeente], parallel aan de noordzijde van de A67 en ten westen van het bedrijventerrein Trade Port West. Naast een MLA-vliegveld is op deze locatie ook een verkeerseducatiecentrum voorzien.
    
    2.3.	De onder 2.2. weergegeven voorgenomen ontwikkeling van het vliegveld en verkeerseducatiecentrum is in strijd met het vigerende bestemmingplan Buitengebied Maasbree van de gemeente Maasbree en (voor zover het de toegangsweg naar het vliegveld en verkeerseducatiecentrum betreft) het bestemmingsplan Trade Port West deelplan II van de gemeente Venlo.
    
    2.4.	Op 8 april 2008 heeft vrijstellinghoudster ten behoeve van de realisatie van het vliegveld en het verkeerseducatiecentrum een aanvraag voor een vrijstelling als bedoeld in artikel 19, tweede lid, van de WRO ingediend. De bij deze aanvraag behorende ruimtelijke onderbouwing wordt gevormd door het voorontwerp bestemmingsplan Traffic Port van juli 2007.
    
    2.5.	Bij besluit van 9 juli 2008 heeft de Minister van Verkeer en Waterstaat vergunning verleend voor het gebruik en het inrichten van het MLA-vliegveld (BIGNAL vergunning).  Bij besluit van 9 januari 2009 heeft de Minister de tegen deze BIGNAL vergunning gemaakte bezwaren ongegrond verklaard.
    
    2.6.	Na publicatie van het voornemen van verweerders om vrijstelling te verlenen zijn door eiser, die in de directe omgeving van de projectlocatie wonen en daar ook een nertsenfarm exploiteren, zienswijzen ingediend. Deze, maar ook de door anderen ingediende zienswijzen, hebben niet geleid tot aanpassing van het ontwerpbesluit. Bij besluit van 7 oktober 2008 hebben verweerders de gevraagde vrijstelling verleend. Van dit besluit maakt het zienswijzenrapport van 15 september 2008 onderdeel uit.
    
    2.7.	Bij besluit van 4 november 2008 heeft het college van burgemeester en wethouders van de gemeente Maasbree aan vrijstellinghoudster de voor het MLA-vliegveld en het verkeerseducatiecentrum benodigde milieuvergunning verleend.
    
    2.8.	In beroep heeft eiser aangevoerd dat voor het onderhavige project niet kan worden volstaan met een vrijstellingsprocedure als bedoeld in artikel 19, tweede lid, van de WRO. Het project komt volgens eiser niet voor op de provinciale lijst van gevallen als bedoeld in artikel 19, tweede lid, van de WRO. Verder is eiser van mening dat niet wordt voldaan aan de wettelijke vereisten aangaande luchtkwaliteit en geluid. Volgens eiser heeft geen deugdelijke belangenweging plaatsgevonden.
    
    2.9.	Het oordeel van de rechtbank.
    
    2.9.1.	Het thans bestreden besluit heeft betrekking op een door verweerders krachtens artikel 19, tweede lid, van de WRO verleende vrijstelling van het bestemmingsplan. Het betreft hier een discretionaire bevoegdheid van verweerder, zodat de rechtbank dient te beoordelen of aan de wettelijke bevoegdheidsvoorwaarden is voldaan en voor het overige het besluit van verweerder heeft te respecteren, tenzij gezegd moet worden dat verweerder bij de uitoefening van die bevoegdheid in strijd heeft gehandeld met een geschreven of ongeschreven rechtsregel dan wel met enig algemeen rechtsbeginsel.
    
    
      2.9.2.	Vrijstellinghouder heeft een verzoek ingediend ter verkrijging van vrijstelling van het bestemmingsplan als bedoeld in artikel 19, tweede lid van de WRO. De WRO maakt een dergelijk verzoek mogelijk. Dat aanvankelijk was gekozen voor een procedure tot wijziging van het bestemmingsplan maar in verband met tijdsdruk alsnog is gekozen voor een vrijstellingsprocedure, doet daaraan niet af. De rechtbank verwijst voor dit oordeel mede naar de jurisprudentie van de Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State (zie onder andere ABRS 8 september 2004, LJN: AR2204) waaruit volgt dat de wet geen rangorde kent tussen deze procedure en de procedure tot wijziging van een bestemmingsplan. Verweerders hebben zich overigens terecht op het standpunt gesteld dat ook de vrijstellingsprocedure met voldoende waarborgen is omkleed.  
      De provincie Limburg heeft zich in het advies d.d. 22 mei 2008 over het ontwerpbestemmingsplan Traffic Port op het standpunt gesteld dat dit advies, gezien de zwaarte van de daarin gemaakte opmerkingen, voldoende grondslag biedt voor de toepassing van artikel 19, tweede lid, van de WRO, zoals bedoeld in de “lijst van gevallen ex artikel 19, lid 2” van de Handreiking Ruimtelijke Ontwikkeling Limburg. Het advies heeft de instemming van de VROM-inspectie Regio Zuid. De rechtbank is gelet hierop alsmede gelet op het bepaalde onder C op de “lijst van gevallen van ex artikel 19, lid 2” van oordeel dat verweerders toepassing hebben mogen gegeven aan artikel 19, tweede lid van de WRO. Hetgeen eiser hieromtrent heeft aangevoerd treft dan ook geen doel.
    
    
    2.9.3.	Ten aanzien van de voorwaarde dat een vrijstelling voorzien dient te zijn van een goede ruimtelijke onderbouwing, overweegt de rechtbank in de eerste plaats dat daaronder blijkens voormelde wettelijke bepaling bij voorkeur wordt verstaan een (inter)gemeentelijk structuurplan, terwijl tevens is vereist dat daarbij in elk geval moet worden ingegaan op de relatie met het geldende bestemmingsplan dan wel de toekomstige bestemming. De bij de vrijstelling behorende ruimtelijke onderbouwing wordt gevormd door een voorontwerp bestemmingsplan.
    
    2.9.4.	Blijkens de geldende bestemmingsplannen en de ruimtelijke onderbouwing is de projectlocatie gelegen op gronden die zijn bestemd als “agrarisch gebied met landschappelijke en/of natuurlijke waarde”. In de ruimtelijke onderbouwing wordt in voldoende mate ingegaan op het rijksbeleid, het provinciaal beleid, het gemeentelijk beleid en de ruimtelijke inpassing van het project. In de ruimtelijke onderbouwing zijn met name de nabije ligging van het industriegebied Trade Port West en de toekomstige ontwikkelingen in de directe omgeving zoals die voortvloeien uit het regionale samenwerkingsverband “Klavertje 4” betrokken. Door eiser zijn op dit punt geen (specifieke) gronden ingebracht. Met betrekking tot de door eiser in beroep tegen de onderdelen van de ruimtelijke onderbouwing met betrekking tot de luchtkwaliteit en geluid aangevoerde gronden overweegt de rechtbank als volgt.
    
    
      2.9.5.	Er is ten behoeve van de ruimtelijke onderbouwing een akoestisch onderzoek uitgevoerd waaruit volgt dat met name de MLA’s van belang zijn voor de geluidproductie. Blijkens dit rapport kan het vliegveld worden gerealiseerd. Niet aannemelijk is gemaakt dat het onderzoek naar inhoud of wijze van totstandkoming ondeugdelijk is. Door eiser zijn geen rapporten van een akoestisch onderzoek (met andere uitkomst) overgelegd. Voorts heeft verweerder ter zitting verklaard, en ook uit het rapport blijkt, dat het rapport is gemaakt overeenkomstig de handleiding meten en rekenen industrielawaai 1999 waarin de gehanteerde ISO norm is opgenomen. De rechtbank is gelet hierop van oordeel dat voldoende controleerbaar is welke norm is gehanteerd. Nu niet is gebleken dat niet is voldaan aan de wettelijke geluidsnormen treft de hiertegen gerichte grond geen doel.
      De rechtbank acht het, gelet op de conclusie van vorenbedoeld rapport, niet aannemelijk dat eiser onevenredige geluidshinder zal ondervinden van de MLA’s. Daarbij komt dat de in de voor het vliegveld afgegeven milieuvergunning opgenomen geluidsnormen afdwingbaar zijn en dat de door eiser gestelde nadelige gevolgen van het geluid niet zijn onderbouwd.
    
     
    
      2.9.6.	In het kader van de vrijstelling is een onderzoek uitgevoerd naar de gevolgen van het plan voor de luchtkwaliteit. Op grond van dit onderzoek is geconcludeerd dat de normen voor de luchtkwaliteit geen belemmering vormen voor de uitvoering van het plan. Tevens heeft bij memo van 19 januari 2009 een actualisering van dit rapport plaatsgevonden. Hierin wordt geconcludeerd dat het vervallen van het Besluit luchtkwaliteit 2005 en de invoering van de Wet luchtkwaliteit en het gebruik van de meest recente emissiefactoren en achtergrondconcentraties geen verandering brengt in de conclusie van het eerdere rapport. 
      Door eiser zijn geen deskundige rapporten overgelegd waaruit blijkt dat het door verweerder gehanteerde rapport naar wijze van totstandkoming of inhoud ondeugdelijk is. Van strijdigheid van het plan met de geldende wet- en regelgeving is dan ook niet gebleken.
    
    
    
      2.9.7.	Gelet op het vorenstaande is de rechtbank van oordeel dat de vrijstelling is voorzien van een goede ruimtelijke onderbouwing zodat verweerder bevoegd was de vrijstelling te verlenen. In het vorenoverwogene ligt tevens besloten dat hetgeen eiser heeft aangevoerd niet kan leiden tot de conclusie dat sprake is van een zodanig onevenwichtige belangenweging dat verweerder in redelijkheid niet tot het verlenen van vrijstelling heeft mogen overgaan. 
      Het beroep is ongegrond.
    
     
    3.	Beslissing
    
    De rechtbank:
    
    verklaart het beroep ongegrond.
    
    Aldus gedaan door mrs. L.M.J.A. barones van Hövell tot Westerflier-Dassen (voorzitter),  Th.M. Schelfhout en N.J.J. Derks-Voncken, in tegenwoordigheid van mr. C.H.M. Bartholomeus als griffier en in het openbaar uitgesproken op 13 mei 2009.
    
    
      w.g. mr. C.H.M. Bartholomeus,
      griffier	w.g. mr. L.M.J.A. barones van Hövell tot Westerflier-Dassen,
      voorzitter
    
    
    
    
      Voor eensluidend afschrift:
      de wnd. griffier:
    
    
    
    
    verzonden op: 13 mei 2009
    
    
    Een belanghebbende en het bestuursorgaan kunnen tegen deze uitspraak binnen zes weken na de datum van verzending van deze uitspraak hoger beroep instellen bij de Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State, Postbus 20019, 2500 EA Den Haag. Ingevolge artikel 6:5 van de Awb bevat het beroepschrift een of meer grieven tegen de uitspraak en moet een afschrift van de uitspraak bij het beroepschrift worden overgelegd.