ECLI:NL:RVS:2006:AY5871, Raad van State, 09-08-2006, 200600685/1
Raad van State — Uitspraak 
Datum: 2006-08-09 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Bestuursrecht

Samenvatting: Bij besluit van 11 februari 2005 heeft de Minister van Buitenlandse Zaken (hierna: de Minister) het verzoek van appellant om inzage in de stukken die ten grondslag hebben gelegen aan het in het kader van een asielprocedure opgemaakt individueel ambtsbericht van 1 september 2004 gedeeltelijk ingewilligd.

200600685/1.
      Datum uitspraak: 9 augustus 2006
    
    
    
      AFDELING
      BESTUURSRECHTSPRAAK
    
    
    Uitspraak op het hoger beroep van:
    
    [appellant], zonder vaste woon- of verblijfplaats,
    
    tegen de uitspraak in zaak no. SBR 05/1293 van de rechtbank Utrecht van 12 december 2005 in het geding tussen:
    
    appellant
    
    en
    
    de Minister van Buitenlandse Zaken.
    
    1.    Procesverloop
    
    Bij besluit van 11 februari 2005 heeft de Minister van Buitenlandse Zaken (hierna: de Minister) het verzoek van appellant om inzage in de stukken die ten grondslag hebben gelegen aan het in het kader van een asielprocedure opgemaakt individueel ambtsbericht van 1 september 2004 gedeeltelijk ingewilligd.
    
    Bij besluit van 13 april 2005 heeft de Minister het daartegen door appellant gemaakte bezwaar ongegrond verklaard.
    
    Bij uitspraak van 12 december 2005, verzonden op 14 december 2005, heeft de rechtbank Utrecht (hierna: de rechtbank) het daartegen door appellant ingestelde beroep ongegrond verklaard. Deze uitspraak is aangehecht.
    
    Tegen deze uitspraak heeft appellant bij brief van 23 januari 2006, bij de Raad van State ingekomen op dezelfde dag, hoger beroep ingesteld. Deze brief is aangehecht.
    
    Bij brief van 7 februari 2006 heeft de Minister van antwoord gediend.
    
    Bij brief van 21 maart 2006 heeft appellant de toestemming verleend als bedoeld in artikel 8:29, vijfde lid, van de Algemene wet bestuursrecht (hierna: de Awb).
    
    Na afloop van het vooronderzoek zijn nadere stukken ontvangen van appellant. Deze zijn aan de andere partij toegezonden.
    
    De Afdeling heeft de zaak ter zitting behandeld op 13 juli 2006, waar appellant, vertegenwoordigd door mr. A. Portier, advocaat te Arnhem, en de Minister, vertegenwoordigd door mr. P.L.G. van Velzen, werkzaam bij het ministerie, zijn verschenen.
    
    2.    Overwegingen
    
    2.1.    Ingevolge artikel 10, tweede lid, van de Wet openbaarheid van bestuur (hierna: de Wob) - voor zover hier van belang - blijft het verstrekken van informatie ingevolge deze wet achterwege voor zover het belang daarvan niet opweegt tegen de volgende belangen:
    
    (…)
    
    d. inspectie, controle en toezicht door bestuursorganen;
    
    e. de eerbiediging van de persoonlijke levenssfeer;
    
    (…)
    
    g. het voorkomen van onevenredige bevoordeling of benadeling van bij de aangelegenheid betrokken natuurlijke personen of rechtspersonen dan wel van derden.
    
    2.2.    Bij besluit van 13 april 2005 heeft de Minister zijn weigering gehandhaafd om een aantal passages openbaar te maken uit de twee memoranda die ten grondslag hebben gelegen aan het individuele ambtsbericht dat is opgemaakt in het kader van de asielaanvraag van appellant. De Minister heeft zich daarbij wat betreft de beide memoranda van 24 september 2003, met als bijlage een samenvatting en vragen in het Frans, en 2 augustus 2004, met als bijlage een rapport van de vertrouwenspersoon, beroepen op de belangen gediend met bronbescherming, eerbiediging van de persoonlijke levenssfeer en het voorkomen van onevenredige bevoordeling of benadeling van bij de aangelegenheid betrokken natuurlijke personen of rechtspersonen dan wel van derden en wat betreft het memorandum van 2 augustus 2004 voorts op bescherming van de gehanteerde methoden en technieken van onderzoek.
    
    2.3.    Appellant bestrijdt het oordeel van de rechtbank dat niet is gebleken dat appellant in zijn belangen is geschaad dan wel dat de Minister onzorgvuldig heeft gehandeld doordat appellant niet tot en met 13 april 2005 in de gelegenheid is gesteld gronden in te dienen. In dit verband voert appellant aan dat normaliter gedurende een termijn van veertien dagen gronden kunnen worden ingediend, en dat hem slechts een termijn van dertien dagen werd gegeven.
    
    2.4.    Bij brief van 30 maart 2005 is appellant ervan in kennis gesteld dat hij tot en met 12 april 2005 alsnog gronden kan indienen. Nu appellant gedurende een als redelijk aan te merken termijn in de gelegenheid is gesteld alsnog gronden in te dienen en appellant niet voor ommekomst van de gestelde termijn heeft verzocht om verlenging van de termijn, is de rechtbank terecht tot de slotsom gekomen dat appellant door de handelwijze van de Minister niet in zijn belangen is geschaad, noch dat de Minister onzorgvuldig heeft gehandeld.
    
    2.5.    Appellant betoogt voorts dat de rechtbank heeft miskend dat de aan het individuele ambtsbericht ten grondslag liggende memoranda in het publieke belang openbaar moeten worden gemaakt, zodat iedere burger kan controleren of bij het uitbrengen van het individuele ambtsbericht sprake is van een goede en democratische bestuursvoering. In dit verband heeft appellant gesteld dat de Minister zich van ongeoorloofde onderzoeksmethoden bedient, zoals het navraag doen naar personen die in Nederland om asiel hebben gevraagd bij de autoriteiten van het land van herkomst.
    
        Appellant bestrijdt verder het oordeel van de rechtbank dat vragen met betrekking tot de totstandkoming en het waarheidsgehalte van het ambtsbericht in de individuele asielprocedure aan de orde kunnen worden gesteld. In dit verband stelt appellant dat die vragen niet altijd in een asielprocedure aan de orde kunnen worden gesteld doordat in die procedure in beginsel wordt uitgegaan van de juistheid en volledigheid van de door de Minister uitgebrachte individuele ambtsberichten. Voorts stelt appellant dat rechtbanken niet altijd de aan een individueel ambtsbericht ten grondslag liggende stukken inzien, waardoor informatie die ten grondslag ligt aan de afwijzing van een aanvraag om toelating als vluchteling niet aan rechtelijke controle is onderworpen.
    
    2.6.    Het recht op openbaarmaking ingevolge de Wob dient uitsluitend het publieke belang van een goede en democratische bestuursvoering, welk belang de Wob vooronderstelt. Daarom kan ten aanzien van de openbaarheid geen onderscheid worden gemaakt naar gelang de persoon of de oogmerken van de verzoeker. De rechtbank is dan ook terecht ervan uit gegaan dat bij de in het kader van de Wob te verrichten belangenafweging enkel het algemene of publieke belang bij openbaarmaking en de door de weigeringsgronden te beschermen belangen worden betrokken. De omstandigheid dat behalve appellant ook anderen belang kunnen hebben bij openbaarmaking van de door de Minister gebruikte bronnen en de gehanteerde methoden en technieken van onderzoek maakt niet dat de rechtbank de door de Minister gemaakte belangenafweging anders had moeten beoordelen dan zij heeft gedaan. Een specifiek belang bij openbaarmaking van appellant en/of anderen kan in die afweging niet worden betrokken.
    
    2.7.    Na met toepassing van artikel 8:29, vijfde lid, van de Awb kennis te hebben genomen van de niet aan appellant verstrekte tekstpassages in de twee memoranda, stelt de Afdeling vast dat de belangen waarop de Minister zich heeft beroepen, bij de informatie in deze passages aan de orde zijn. De passages hebben betrekking op namen, identiteit, functies en werkomgeving van vertrouwenspersonen en andere geraadpleegde bronnen, gebruikte methoden en technieken van onderzoek respectievelijk het kennisniveau. Gelet op de inhoud van deze passages is de Afdeling met de rechtbank van oordeel dat de Minister bij afweging van de betrokken belangen in redelijkheid openbaarmaking van deze passages achterwege heeft kunnen laten.
    
    2.8.    In dit geding staat slechts ter beoordeling of de aan het ambtsbericht ten grondslag gelegde stukken terecht niet geheel openbaar zijn gemaakt. De rechtbank heeft dan ook met juistheid overwogen dat vragen met betrekking tot de totstandkoming en het waarheidsgehalte van het individuele ambtsbericht in dit geding niet ter beoordeling staan.
    
    2.9.    De rechtbank heeft voorts met juistheid overwogen dat de Minister onder verwijzing naar vaste jurisprudentie van de Afdeling in zaken als deze het bezwaar van appellant als kennelijk ongegrond heeft kunnen aanmerken en derhalve van het horen van appellant heeft kunnen afzien. Appellant betoogt derhalve tevergeefs dat de rechtbank ten onrechte heeft overwogen dat de Minister mocht afzien van het horen van appellant.
    
    2.10.    Het hoger beroep is ongegrond. De aangevallen uitspraak dient te worden bevestigd.
    
    2.11.    Voor een proceskostenveroordeling bestaat geen aanleiding.
    
    3.    Beslissing
    
    De Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State
    
    Recht doende in naam der Koningin:
    
    bevestigt de aangevallen uitspraak.
    
    Aldus vastgesteld door mr. D.A.C. Slump, Voorzitter, en mr. F.P. Zwart en mr. P.A. Offers, Leden, in tegenwoordigheid van mr. G.J. Michiels van Kessenich, ambtenaar van Staat.
    
    
      w.g. Slump    w.g. Michiels van Kessenich
      Voorzitter    ambtenaar van Staat
    
    
    Uitgesproken in het openbaar op 9 augustus 2006
    
    450.