ECLI:NL:RBSGR:2009:BI0650, Rechtbank 's-Gravenhage, 11-03-2009, 328811 - KG ZA 09-85
Rechtbank 's-Gravenhage — Uitspraak 
Datum: 2009-03-11 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Civiel recht

Samenvatting: Omgangsregeling.

RECHTBANK 'S-GRAVENHAGE
    
    Sector civiel recht - voorzieningenrechter
    
    
      Vonnis in kort geding van 11 maart 2009,
      gewezen in de zaak met zaak- / rolnummer: 328811 / KG ZA 09-85 van:
    
    
    
    
      [de man],
      wonende te [plaats],
      eiser,
      advocaat mr. D.K.P.K. El Fadili te Leiden,
    
    
    tegen:
    
    
      [vrouw],
      wonende te [plaats ],
      gedaagde,
      advocaat mr. N.M. Zeeman te Zoetermeer.
    
    
    
    Partijen worden hierna respectievelijk aangeduid als ‘de man’ en ‘de vrouw’.
    
    
    1.	De feiten
    
    Op grond van de stukken en het verhandelde ter zitting van 3 maart 2009 wordt in dit geding van het volgende uitgegaan. 
    
    1.1.	Partijen hebben van eind 2005 tot eind mei 2007 een affectieve relatie gehad. Uit deze relatie is geboren de minderjarige [A] op [datum] 2006. 
    
    1.2.	De man heeft de minderjarige niet erkend noch heeft hij het ouderlijk gezag over haar. 
    
    1.3.	Op 4 januari 2008 is de relatie tussen partijen officieel beëindigd. 
    
    1.4.	Sinds januari 2008 heeft de man omgang met de minderjarige van één keer per twee weken op zaterdag gedurende één uur onder begeleiding van de vrouw.
    
    1.5.	Partijen hebben getracht hun problemen middels mediation op te lossen, maar dit is niet gelukt. 
    
    1.6.	De man heeft bij verzoekschrift van 12 januari 2009 een bodemprocedure bij deze rechtbank gestart, waarin hij verzoekt om vervangende toestemming voor erkenning, gezamenlijk gezag en een omgangsregeling. De datum van behandeling is nog niet bekend.
    
    
    
    
    
    2.	De vordering, de gronden daarvoor en het verweer
    
    2.1. De man vordert, na wijziging van eis, te bepalen dat de man, totdat in de bodemprocedure is beslist, omgang zal hebben met [A] gedurende één zaterdag in de twee weken van 10.00 tot 14.00 uur, op verbeurte van een dwangsom van € 250,- voor iedere keer  dat de vrouw nadat twee dagen verstreken zijn, in gebreke blijft om aan dit vonnis te voldoen.
    
    
      2.2. Daartoe voert de man het volgende aan. 
      De man heeft als biologische vader recht op omgang met [A], hetgeen ook in het belang is van [A]. De man heeft gedurende de samenwoning met de vrouw mede zorggedragen voor opvoeding en verzorging van [A]. De huidige omgangsregeling van één uur om de twee weken onder begeleiding van de vrouw, acht de man onvoldoende en het strikte toezicht van de vrouw geeft hem geen enkele gelegenheid een band met de minderjarige op te bouwen. Er zijn geen contra-indicaties die een beperking van de omgang rechtvaardigen.
    
    
    2.3. De vrouw voert gemotiveerd verweer, dat hierna, voor zover nodig, zal worden besproken. 
    
    
    3.	De beoordeling van het geschil
    
    3.1. Tussen partijen is niet in geschil dat er omgang moet zijn tussen de man en het kind maar partijen twisten over de invulling ervan. De vrouw stelt zich op het standpunt dat de huidige mondeling overeengekomen omgangsregeling tussen de man en het kind weliswaar kan worden uitgebreid, maar dat de omgang altijd onder begeleiding moet plaatsvinden,   totdat [A] een jaar of zeven is. De man betwist dit en stelt dat de omgang zowel uitgebreid als onbegeleid moet worden. 
    
    
      3.2. De voorzieningenrechter overweegt dat uitgangspunt is dat de man recht heeft op (onbegeleide) omgang met de minderjarige nu hij haar biologische vader is. Dat betekent dat de vrouw onverkort haar medewerking moet verlenen aan de omgang. Aan de man kan het recht op omgang slechts worden ontzegd, indien omgang niet in het belang van het kind moet worden geacht. 
      3.3. Naar het oordeel van de voorzieningenrechter leveren de door de vrouw aangevoerde redenen onvoldoende aanwijzing op dat onbegeleide omgang niet in het belang van het kind zou zijn. De stelling van de vrouw dat zij geen vertrouwen heeft in de man en dat er in het verleden enige incidenten zijn voorgevallen, heeft de vrouw desgevraagd niet nader kunnen onderbouwen. De man heeft dit ook gemotiveerd weersproken. Bovendien wijzen deze argumenten meer op een vertrouwenskwestie aan de zijde van de vrouw dan dat de belangen van de minderjarige in het geding zijn. De stelling van de vrouw dat zij het onbegrijpelijk vindt dat de man eerst zestien maanden niet omkeek naar [A] en nu opeens wel kan niet leiden tot het oordeel dat onbegeleide omgang niet in het belang van de minderjarige is te achten. De vrouw heeft ter zitting bovendien aangegeven dat de omgangsregeling sinds januari 2008, weliswaar begeleidt, goed verloopt en dat [A] een blij en gelukkig kind is. Naar voorlopig oordeel is genoegzaam gebleken dat de man zijn best doet om het vertrouwen van de vrouw te herwinnen doordat hij reeds sinds januari 2008 meewerkt aan de door haar gewenste omgangsregeling. Daarentegen is ter zitting naar voren gekomen dat de vrouw deze houding van de man onvoldoende waardeert, door de omgang zo te willen inperken. Daarmee handelt zij niet in het belang van [A]. Een en ander leidt de voorzieningenrechter tot het voorlopig oordeel dat in beginsel niet is gebleken van enige omstandigheden die tot het oordeel zouden kunnen leiden dat onbegeleide omgang tussen de man en het kind niet in het belang van de minderjarige is. 
    
    
    
      3.4. Desalniettemin ziet de voorzieningenrechter aanleiding, mede gelet op het feit dat het evenmin in het belang is van het kind dat de verhouding tussen partijen (nog meer) op scherp komt te staan, om een (voorlopige) omgangsregeling vast te stellen in de vorm zoals die ter zitting is besproken. De voorzieningenrechter ziet in dat hij de vrouw hiermee tegemoet komt, maar verwacht dat op deze wijze het vertrouwen van de vrouw in de man kan worden opgebouwd, zodat de communicatie tussen partijen kan worden verbeterd. Dit is ook in het belang van [A]. De voorzieningenrechter gaat er dan ook van uit dat de vrouw een actieve en positieve houding bij de uitvoering van de omgangsregeling zal innemen. De omgangsregeling die de voorzieningenrechter zal vaststellen, ziet er als volgt uit: elke zaterdag om de twee weken van 10.00 tot 14.00 uur, de ene keer in het bijzijn van de vrouw en de andere keer zonder de vrouw. De eerste zes weken zal de omgang (begeleid en onbegeleid) plaatsvinden in de woonplaats van de vrouw, en vervolgens zal de onbegeleide omgang in de woonplaats van de man in [plaats] plaatsvinden. Deze omgangsvorm zal vanaf heden ingaan, in die zin dat de eerstvolgende zaterdag waarop omgang plaats zou vinden op de hiervoor omschreven wijze zal plaatsvinden.  
      3.5. Gelet op de houding van de vrouw, ziet de voorzieningenrechter aanleiding tot oplegging van een dwangsom, als stimulans tot nakoming van de te geven beslissing, is aangewezen. De op te leggen dwangsom zal worden gemaximeerd. Voorts zal er worden bepaald dat de op te leggen dwangsom vatbaar is voor matiging door de rechter, voor zover handhaving daarvan naar maatstaven van redelijkheid en billijkheid onaanvaardbaar zou zijn, mede in aanmerking genomen de mate waarin aan de veroordeling is voldaan, de ernst van de overtreding en de mate van verwijtbaarheid daarvan.
    
    
    3.6. In de omstandigheid dat partijen een affectieve relatie hebben gehad, wordt aanleiding gevonden te bepalen dat iedere partij de eigen proceskosten draagt. 
    
    
    4.	De beslissing
    
    De voorzieningenrechter:
    
    
    - stelt een omgangsregeling tussen de man en het kind vast, waarbij de man elke veertien dagen op zaterdag van 10.00 tot 14.00 uur omgang heeft met het kind, de ene keer onder begeleiding van de vrouw en de andere keer zonder begeleiding van de vrouw, waarvan de eerste zes weken in [plaats] en vervolgens de onbegeleide omgang in de woonplaats van de man in [plaats]; 
    
    - bepaalt dat de vrouw een dwangsom van € 250,- verbeurt voor iedere keer dat zij niet voldoet aan voornoemde omgangsregeling;
    
    - bepaalt dat bovenstaande dwangsom vatbaar is voor matiging op de wijze zoals onder 3.5 is vermeld;
    
    - verklaart dit vonnis tot zover uitvoerbaar bij voorraad;
    
    - bepaalt dat iedere partij de eigen kosten draagt;
    
    - wijst af het meer of anders gevorderde.
    
    
    Dit vonnis is gewezen door mr. J.M.J. Keltjens en in het openbaar uitgesproken op 11 maart 2009. 
    
    ib