ECLI:NL:RBAMS:2003:AN7286, Rechtbank Amsterdam, 04-11-2003, 13/067457-03
Rechtbank Amsterdam — Uitspraak 
Datum: 2003-11-04 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Strafrecht

Samenvatting: De rechtbank Amsterdam heeft vonnis gewezen in vijf zogenoemde "autokrakers"-zaken. Het OM heeft deze zaken voor de meervoudige strafkamer gebracht en niet, zoals gebruikelijk, voor de politierechter. In alle zaken is door het OM 12 maanden celstraf geëist, in verband met recidive. De rechtbank heeft straffen opgelegd van 12 maanden (waarvan drie voorwaardelijk), tien maanden, zes maanden en vier maanden (in twee gevallen).

RECHTBANK AMSTERDAM
    
    
    Parketnummer: 13/067457-03
    
    Datum uitspraak: 4 november 2003
    
    bij verstek
    
    
    
    VERKORT VONNIS
    
    
    van de rechtbank Amsterdam, vijfde meervoudige kamer D, in de strafzaak tegen:
    
    [verdachte],
    
    
      geboren te [geboorteplaats] op [geboortedatum],
      zonder vaste woon- of verblijfplaats in Nederland,
      gedetineerd in het [Huis van Bewaring] te [plaats].
    
    
    De rechtbank heeft beraadslaagd naar aanleiding van het onderzoek op de terechtzitting van 21 oktober 2003.
    
    
    1. Telastelegging
    
    Aan verdachte is telastegelegd hetgeen staat omschreven in de dagvaarding, waarvan een kopie als bijlage aan dit vonnis is gehecht. De in die dagvaarding vermelde telastelegging geldt als hier ingevoegd.
    
    
    2. Voorvragen
    
    --------------
    
    3. Waardering van het bewijs
    
    De rechtbank acht wettig en overtuigend bewezen dat verdachte het onder 1. primair telastegelegde heeft begaan met dien verstande dat verdachte
    
    op 26 september 2003 te Amsterdam met het oogmerk van wederrechtelijke toe-eigening uit een personenauto (merk Renault, type Scenic, grijs van kleur en gekentekend [nummer]) heeft weggenomen cd's, toebehorende aan [slachtoffer], waarbij verdachte zich de toegang tot de plaats van het misdrijf heeft verschaft door een ruit van die personenauto te forceren.
     
    
    Voorzover in de telastelegging taal- en/of schrijffouten voorkomen, zijn deze verbeterd. Verdachte is hierdoor niet in zijn verdediging geschaad.
    
    
    
    4. Het bewijs
    
    De rechtbank grondt haar beslissing dat verdachte het bewezen geachte heeft begaan op de feiten en omstandigheden die in de bewijsmiddelen zijn vervat.
    
    
    
    5. De strafbaarheid van het feit
    
    Het bewezen geachte feit is volgens de wet strafbaar. Het bestaan van een rechtvaardigingsgrond is niet aannemelijk geworden.
    
    
    
    6. De strafbaarheid van verdachte
    
    Er is geen omstandigheid aannemelijk geworden die de strafbaarheid van verdachte uitsluit. Verdachte is dan ook strafbaar.
    
    
    
    7. Motivering van de straffen
    
    De hierna te noemen strafoplegging is in overeenstemming met de ernst van het bewezen geachte, de omstandigheden waaronder dit is begaan en de persoon van verdachte, zoals van een en ander ter terechtzitting is gebleken.
    
    De rechtbank heeft bij de keuze tot het opleggen van een vrijheidsbenemende straf en bij de vaststelling van de duur daarvan in het bijzonder laten meewegen dat verdachte door het openbreken van een auto en het wegnemen van cd's aan de rechthebbende veel schade en overlast heeft bezorgd.
    
    De rechtbank neemt voorts in aanmerking dat verdachte, blijkens het hem betreffende uittreksel uit het Algemeen Documentatieregister, reeds vele malen ver-oordeeld is terzake van soortgelijke delicten. 
    
    Een onvoorwaardelijke vrijheidsstraf van na te melden duur acht de rechtbank dan ook passend en geboden.
    
    
    
      Verbeurdverklaring
      Het inbeslaggenomen en niet teruggegeven voorwerp, te weten: 1 schroevendraaier, dat aan verdachte toebehoort, dient te worden verbeurd verklaard en is daarvoor vatbaar, aangezien met behulp van dat voorwerp het bewezen geachte is begaan.
    
    
    
    
    8. Toepasselijke wettelijke voorschriften
     
    De op te leggen straffen zijn gegrond op de artikelen 33, 33a en  311 van het Wetboek van Strafrecht.
    
    De rechtbank komt op grond van het voorgaande tot de volgende beslissing.
    
    9. Beslissing (bij verstek)
    
    Verklaart bewezen dat verdachte het telastegelegde heeft begaan zoals hiervoor in rubriek 3 is aangegeven.
    
    Verklaart niet bewezen hetgeen aan verdachte meer of anders is telastegelegd dan hiervoor is bewezen verklaard en spreekt verdachte daarvan vrij.
    
    Het bewezenverklaarde levert op:
    
    Diefstal, waarbij de schuldige zich de toegang tot de plaats van het misdrijf heeft verschaft door middel van braak.
    
    Verklaart het bewezene strafbaar.
    
    Verklaart [verdachte], daarvoor strafbaar.
    
    Veroordeelt verdachte tot een gevangenisstraf voor de duur van 4 (VIER) MAANDEN.
    
    Beveelt dat de tijd die door veroordeelde voor de tenuitvoerlegging van deze uitspraak in verzekering en in voorlopige hechtenis is doorgebracht, bij de tenuitvoerlegging van die straf in mindering gebracht zal worden.
    
    
      Verklaart verbeurd: 
      1 schroevendraaier.
    
    
    
      Gelast de teruggave aan verdachte van:
      1 paar schoenen, zwart Puma, maat 47
      2 paar sokken, maat 39/40
    
    
    
      Gelast de bewaring ten behoeve van de rechthebbende van: 
      4 Duitse compact disc's
    
    
    
      Dit vonnis is gewezen door 
      mr. M.J.C. van Kamp, 	voorzitter,
      mrs. D.J. Markx en M.E.I. Beudeker, 	rechters,
      in tegenwoordigheid van mr. M. Oosterhuis, 	griffier
      en uitgesproken op de openbare terechtzitting van deze rechtbank van 4 november 2003.