ECLI:NL:GHAMS:2008:BH6083, Gerechtshof Amsterdam, 15-10-2008, 23-004915-06
Gerechtshof Amsterdam — Uitspraak 
Datum: 2008-10-15 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Strafrecht

Samenvatting: Voldoende wettig bewijs. Het hof kan geen - op eigen waarneming gebaseerd - oordeel vormen over de verdachte en de overtuigingskracht van de (niet met elkaar overeenkomende) verklaringen van de getuigen. De redelijke termijn vergt heden een einduitspraak, zodat heropening van het onderzoek niet opportuun is te achten. Vrijspraak.

arrestnummer: 
      parketnummer:		23-004915-06 
      datum uitspraak: 		15 oktober 2008 
    
    
    TEGENSPRAAK 
    
    
    
    
    
    
    
    
    
    ARREST VAN HET GERECHTSHOF TE AMSTERDAM
    
    
    
    gewezen op het hoger beroep, ingesteld tegen het vonnis van de rechtbank Amsterdam van 9 oktober 2006 in de strafzaak onder parketnummer 13-447003-06 van het openbaar ministerie tegen
    
    
    
    
      [verdachte], 
      geboren te [geboorteplaats] in het jaar 1964, 
      adres:[adres en woonplaats].
    
    
    
    Onderzoek van de zaak
    
    Dit arrest is gewezen naar aanleiding van het onderzoek op de terechtzitting in eerste aanleg van 25 september 2006 en op de terechtzittingen in hoger beroep van 26 juli 2007, 14 mei 2008 en 1 oktober 2008.
    
    Het hof heeft kennis genomen van de vordering van de advocaat-generaal en van hetgeen door de raadsvrouw naar voren is gebracht.
    
    
    Tenlastelegging
    
    Aan de verdachte is ten laste gelegd hetgeen vermeld staat in de inleidende dagvaarding. Van die dagvaarding is een kopie in dit arrest gevoegd. De daarin vermelde tenlastelegging wordt hier overgenomen.
    
    Voorzover in de tenlastelegging taal- en/of schrijffouten voorkomen, leest het hof deze verbeterd. De verdachte wordt daardoor niet in de verdediging geschaad.
    
    
     
    Omvang van het hoger beroep
    
    Het hoger beroep van de verdachte is kennelijk niet gericht tegen de in het vonnis waarvan beroep opgenomen beslissing ten aanzien van het onder 1 tenlastegelegde.
    
    
    Vonnis waarvan beroep
    
    Het vonnis waarvan beroep kan niet in stand blijven, omdat het hof tot een andere beslissing komt dan de eerste rechter.
    
    
    Vordering van het openbaar ministerie
    
    De advocaat-generaal heeft gevorderd dat de verdachte zal worden vrijgesproken ten aanzien van het onder 2 tenlastegelegde.
    
    
    Vrijspraak
    
    
      Het onderzoek ter terechtzitting in hoger beroep is aangevangen op 26 juli 2007 en is hervat op 14 mei 2008. Op 14 mei 2008 zijn de verdachte en de getuigen [getuige A], [getuige B] , [getuige C] en [getuige D] gehoord. Vervolgens is na requisitoir en pleidooi het onderzoek gesloten en de uitspraak bepaald op 28 mei 2008. Op die datum heeft het hof bij tussenarrest het onderzoek heropend in verband met het verzuim de raadslieden van de benadeelde partijen voor de terechtzitting van 14 mei 2008 op te roepen.
      Ter terechtzitting van 1 oktober 2008 is het onderzoek voortgezet. De verdachte is op die terechtzitting niet verschenen, evenmin als de benadeelde partijen en hun raadslieden. Het onderzoek is vervolgens gesloten, zonder dat nog enig inhoudelijk onderzoek in de zaak heeft plaatsgevonden.
    
    
    
      Naar het oordeel van het hof is in de onderhavige zaak voldoende wettig -en niet geheel van overtuigingskracht gespeend- bewijs voorhanden om tot een bewezenverklaring van feit 2 te komen. Niettemin acht het hof zich niet vrij een dergelijke beslissing te geven. Daarbij is van belang dat het hof ter terechtzitting van 14 mei 2008 geheel anders was samengesteld dan op 1 oktober 2008. Daardoor heeft het hof, zoals het thans is samengesteld, zich geen op eigen waarneming gebaseerd oordeel kunnen vormen over de verdachte, terwijl het evenmin voldoende in staat is de overtuigingskracht van de verklaringen van de getuigen, die onderling niet geheel overeenkomen, adequaat naar waarde te schatten. Ook voor het overige geeft de -noodzakelijkerwijs beperkte- schriftelijk weergave van hetgeen ter terechtzitting is besproken, waaronder de gronden die de advocaat-generaal hebben doen requireren tot vrijspraak, het hof thans onvoldoende houvast voor een verantwoorde beoordeling van het voorhanden bewijs.  
      Aangezien het belang van een berechting binnen redelijke termijn naar het oordeel van het hof vergt dat de zaak heden met een einduitspraak tot een einde komt, zodat heropening van het onderzoek teneinde opnieuw de verdachte en getuigen ter terechtzitting te horen niet opportuun kan worden geacht, brengt het voorgaande mee dat de verdachte moet worden vrijgesproken van hetgeen hem onder 2 is tenlastegelegd. 
    
    
    
    
    Vordering van de benadeelde partij [benadeelde partij A]
    
    De benadeelde partij als bedoeld in artikel 51a van het Wetboek van Strafvordering heeft zich overeenkomstig artikel 51b van dat Wetboek in het onderhavige strafproces gevoegd met een vordering tot vergoeding van door haar geleden schade als gevolg van het aan verdachte onder 1 en 2 tenlastegelegde.
    
    De vordering is in eerste aanleg afgewezen.
    
    Nu niet is gebleken dat de benadeelde partij zich op grond van het bepaalde van artikel 421, derde lid, van het Wetboek van Strafvordering in hoger beroep (wederom) als benadeelde partij in dit strafproces heeft gevoegd, blijft haar vordering buiten beschouwing.
    
    
    Vordering van de benadeelde partij [benadeelde partij B]
    
    De benadeelde partij als bedoeld in artikel 51a van het Wetboek van Strafvordering heeft zich overeenkomstig artikel 51b van dat Wetboek in het onderhavige strafproces gevoegd met een vordering tot vergoeding van door haar geleden schade als gevolg van het aan verdachte onder 1 en 2 tenlastegelegde.
    
    De vordering is in eerste aanleg afgewezen.
    
    Nu niet is gebleken dat de benadeelde partij zich op grond van het bepaalde van artikel 421, derde lid, van het Wetboek van Strafvordering in hoger beroep (wederom) als benadeelde partij in dit strafproces heeft gevoegd, blijft haar vordering buiten beschouwing.
    
    
    Beslissing
    
    Het hof:
    
    Vernietigt het vonnis waarvan beroep en doet opnieuw recht.
    
    Verklaart niet bewezen dat de verdachte het onder 2 tenlastegelegde heeft begaan en spreekt hem daarvan vrij.
    
    
    
    
    
    Dit arrest is gewezen door de vierde meervoudige strafkamer van het gerechtshof te Amsterdam, waarin zitting hadden mr. A.M. van Woensel, mr. H.S.G. Verhoeff en mr. P.J. Baauw, in tegenwoordigheid van mr. S. Aytemur, griffier, en is uitgesproken op de openbare terechtzitting van dit gerechtshof van 15 oktober 2008.
    
    De jongste raadsheer en de griffier zijn buiten staat dit arrest mede te ondertekenen.