ECLI:NL:CBB:2001:AB0870, College van Beroep voor het bedrijfsleven, 21-03-2001, AWB 00/369
College van Beroep voor het bedrijfsleven — Uitspraak 
Datum: 2001-03-21 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Bestuursrecht

Samenvatting: -

College van Beroep voor het bedrijfsleven
      (zesde enkelvoudige kamer)
    
    
    
      No. AWB 00/369				21 maart 2001
      	5135
    
    
    
    
    Uitspraak in de zaak van:
    
    
      Maatschap A, te B, appellante,
      gemachtigde: G. Kemperman, werkzaam bij Accountantsbureau Flevoland te Zeewolde, 
      tegen
      de Minister van Landbouw, Natuurbeheer en Visserij, te 's-Gravenhage, verweerder,
      gemachtigde: mr I. Opsomer, werkzaam bij verweerder.
    
    
    
    
    
    
      1.	De procedure
      Op 4 mei 2000 heeft het College van appellante een beroepschrift ontvangen, waarbij 
      beroep wordt ingesteld tegen een op 24 maart 2000 verzonden besluit van verweerder. 
      Bij dit besluit heeft verweerder beslist op het bezwaar dat appellante heeft gemaakt tegen 
      een op grond van de Regeling EG-steunverlening akkerbouwgewassen 
      (hierna: de Regeling) genomen besluit van verweerder.
      Bij brief van 11 augustus 2000 heeft appellante een aanvulling gegeven op het 
      beroepschrift.
      Verweerder heeft op 24 augustus 2000 een verweerschrift ingediend.
      Op 21 februari 2001 heeft het onderzoek ter zitting plaatsgevonden, waar partijen, bij 
      monde van hun gemachtigden hun standpunten hebben toegelicht.
      2.	De grondslag van het geschil
      2.1	De toepasselijke regelgeving.
      Artikel 2 van Verordening ( EEG) nr 762/94 luidt:
      "	Onverminderd het bepaalde in artikel 7, lid 4, van Verordening (EEG) 
      nr 1765/92 wordt onder "uit produktie nemen van de grond" verstaan, het aan 
      de produktie onttrekken van een oppervlakte die het jaar voordien met het oog 
      op het oogsten van een gewas bebouwd is geweest. 
      Grond die in het kader van de Verordeningen (EEG) nr. 2328/91 en (EEG) 
      nr. 1765/92 reeds eerder uit produktie is genomen, wordt echter, onverminderd 
      het bepaalde in artikel 4, lid 1, van de onderhavige verordening met 
      daadwerkelijk bebouwde grond gelijk gesteld."
    
    
    
      Ingevolge artikel 19, eerste lid, van de Regeling moeten de percelen in het aan de 
      braaklegging voorafgaande verkoopseizoen bebouwd zijn geweest met gewassen die met 
      het oog op een oogst zijn geteeld of uit produktie zijn geweest overeenkomstig de 
      Beschikking ter zake van het uit produktie nemen van bouwland, dan wel ingevolge de 
      Regeling.
    
    
    
      2.2	Op grond van de stukken en het onderzoek ter zitting zijn in deze zaak de volgende feiten 
      en omstandigheden voor het College komen vast te staan.
      -	Appellante heeft op 23 april 1999 een aanvraag oppervlakten 1999, algemene 
      regeling en voederareaal  bij verweerder ingediend. Hierbij heeft zij het perceel met 
      volgnummer 4 (1.76 ha) als braakperceel opgegeven.
      -	Bij een op 13 december 1999 verzonden besluit heeft verweerder de aanvraag 
      afgewezen met als reden "niet toegestane voorvrucht braakperceel".
      -	Appellante heeft tegen voormeld besluit tijdig bezwaar gemaakt. Hierbij heeft zij 
      aangevoerd dat het desbetreffende perceel in de aanvraag oppervlakten 1998 niet als 
      braak is opgegeven, maar dat het in 1998 feitelijk wel "zwart" heeft gelegen. Zij heeft 
      ter ondersteuning van deze stelling een verklaring van M.H. de Groot overgelegd.
      -	Bij brief van 11 augustus 2000 heeft appellante een copie van een door een 
      controleur van Nak Agro Nederland BV gemaakte kavelschets overgelegd, waaruit 
      eveneens zou blijken dat het bewuste perceel in 1998 feitelijk braak heeft gelegen.
      -	Vervolgens heeft verweerder het bestreden besluit genomen.
    
    
    
      3.	Het bestreden besluit
      Het bestreden besluit houdt - samengevat - het volgende in.
      Het perceel met het volgnummer 4 voldoet niet aan de voorwaarden neergelegd in artikel 
      19, lid 1, van de Regeling. Het was immers in 1998 niet beteeld met een gewas dat door de 
      producent in het kader van de in artikel 24 van de Landbouwwet bedoelde landbouwtelling 
      was ingedeeld in de categorie tuinbouw op de open grond of in de categorie akkerbouw. 
      Evenmin was het in 1998 uit productie overeenkomstig de Beschikking ter zake van het uit 
      productie nemen van bouwland dan wel ingevolge de Regeling.
      4.	Het standpunt van appellant
      In haar beroepschrift heeft appellante het volgende aangevoerd;
      "	De reden van de afwijzing, is gelegen in het feit dat cli‰nt volgens Laser, een 
      niet toegestane voorvrucht zou hebben gehad. Voor dit perceel geldt het 
      volgende: In 1998 was er bij de aanvraag 1998 opgegeven dat dit grasland zou 
      zijn (perceel 7, bijdragecode 875 en gewascode 266). In werkelijkheid werd er 
      op dit perceel geen gewas verbouwd. Dit blijkt ook uit een verklaring van de 
      heer J. de Groot welke bij de bezwaarbrief bijgevoegd was. Laser heeft dit 
      overgenomen. Echter op basis van het feit dat dit perceel niet als braak 
      opgegeven is zou het niet voldoen aan de eisen. In 1998 werd er 12 ha ma‹s 
      geteeld en zodoende was er geen reden om met de braakregeling mee te doen. 
      Om bouwplantechnische reden, gepland was om 6 ha uien te telen, is dit 
      perceel niet in gebruik genomen. Feitelijk heeft het perceel aan alle 
      voorwaarden voldaan om in aanmerking te komen als een goedgekeurde 
      voorvrucht voor een braakperceel.
    
    
    
      Wij zijn van mening dat de feitelijke omstandigheden moeten tellen en niet de 
      administratieve omstandigheden die Laser hanteert. Op deze wijze wordt cli‰nt 
      om een administratieve reden onevenredig zwaar beboet."
    
    
    
      5.	De beoordeling van het geschil
      De vraag die partijen verdeeld houdt is of het door appellante in 1999 opgegeven 
      braakperceel met volgnummer 4 door verweerder op goede gronden niet als zodanig is 
      geaccepteerd.
      Tussen partijen is niet in geschil dat het bewuste perceel in 1998 niet is bebouwd geweest 
      met een gewas dat met het oog op een oogst is geteeld. Evenmin is er meningsverschil 
      omtrent de vraag of het perceel in 1998 niet uit productie is geweest overeenkomstig de 
      Beschikking ter zake van het uit productie nemen van bouwland. Tenslotte zijn partijen het 
      er ook over eens dat het perceel in 1998 niet als braakperceel ingevolge de Regeling is 
      opgegeven. Daarmee staat vast dat het perceel niet voldoet aan de voorwaarden die artikel 
      19, eerste lid, van de Regeling stelt aan een braakperceel.
      Nu het verweerder, gelet op de achterliggende communautaire regelgeving, niet vrij staat af 
      te wijken van de voorwaarden neergelegd  in genoemd artikel 19 was verweerder gehouden 
      het bewuste perceel niet als braakperceel te accepteren. Het feit dat appellante met 
      getuigenverklaringen en langs andere weg meent te kunnen aantonen dat het bewuste 
      perceel feitelijk braak heeft gelegen in 1998 kan haar daarom, tegen deze achtergrond, niet 
      baten.
      Aangezien ook overigens niet is gebleken van feiten of omstandigheden op grond waarvan 
      moet worden geoordeeld dat het bestreden besluit onrechtmatig is, dient het beroep 
      ongegrond te worden verklaard.
      Het College acht geen termen aanwezig voor een proceskostenveroordeling met toepassing 
      van artikel 8:75 van de Algemene wet bestuursrecht.
    
    
    
    
    
      6.	De beslissing
      Het College verklaart het beroep ongegrond.
    
    
    Aldus gewezen door mr M.A. van der Ham in tegenwoordigheid van mr F.W. du Marchie Sarvaas, als griffier, en uitgesproken in het openbaar op 21 maart 2001.
    
    
    w.g. M.A. van der Ham	w.g. F.W. du Marchie Sarvaas