ECLI:NL:CBB:2001:AB1321, College van Beroep voor het bedrijfsleven, 25-04-2001, AWB 00/472
College van Beroep voor het bedrijfsleven — Uitspraak 
Datum: 2001-04-25 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Bestuursrecht

Samenvatting: -

College van Beroep voor het bedrijfsleven
      (zesde enkelvoudige kamer)
    
    
    
      No. AWB 00/472						25 april 2001
      	5135
    
    
    
    
    Uitspraak in de zaak van:
    
    
      A, te B, appellant,
      tegen
      de Minister van Landbouw, Natuurbeheer en Visserij, te 's-Gravenhage, verweerder,
      gemachtigde: mr J.A. Diephuis, werkzaam bij verweerder.
    
    
    
    
    
    
      1.	De procedure
      Op 6 juni 2000 heeft het College van appellant een beroepschrift ontvangen, waarbij beroep 
      wordt ingesteld tegen een op 2 mei 2000 verzonden besluit van verweerder.
      Bij dit besluit heeft verweerder beslist op het bezwaar dat appellant heeft gemaakt tegen een 
      besluit van 11 november 1999, genomen naar aanleiding van de aanvraag van appellant op 
      grond van de Regeling EG-steunverlening akkerbouwgewassen (hierna: de Regeling).
      Verweerder heeft op 17 augustus 2000 een verweerschrift ingediend.
      Het College heeft de zaak onderzocht ter zitting van 28 februari 2001, alwaar partijen 
      - appellant in persoon en verweerder bij monde van zijn gemachtigde - hun standpunten 
      nader hebben toegelicht.
    
    
    
    
      2.	De grondslag van het geschil
      2.1	Artikel 5bis van Verordening (EEG) nr. 3887/92 luidt als volgt:
      "	Onverminderd de voorschriften van de artikelen 4 en 5 kan een steunaanvraag , 
      in geval van een door de bevoegde instantie erkende klaarblijkelijke fout, na de 
      indiening op elk moment worden aangepast."
    
    
    
      Ingevolge artikel 9, tweede lid, van de Regeling - voor zover hier van belang - kan de 
      steunaanvraag oppervlakten na 15 mei van het betrokken verkoopseizoen worden gewijzigd 
      indien sprake is van een duidelijke fout.
      Ingevolge artikel 4:5, eerste lid van de Algemene wet bestuursrecht (hierna: Awb) kan, 
      indien de aanvrager niet heeft voldaan aan enig wettelijk voorschrift voor het in behandeling 
      nemen van de aanvraag of indien de verstrekte bescheiden onvoldoende zijn voor de 
      beoordeling van de aanvraag, het bestuursorgaan besluiten de aanvraag niet te behandelen, 
      mits de aanvrager de gelegenheid heeft gehad binnen een door het bestuursorgaan gestelde 
      termijn de aanvraag aan te vullen.
      2.2	Op grond van de stukken en het onderzoek ter zitting zijn in deze zaak de volgende feiten 
      en omstandigheden voor het College komen vast te staan.
      - In de door verweerders uitvoeringsdienst Laser uitgegeven brochure 'Aanvraag 
      oppervlakten 1999 Vereenvoudigde regeling en Voederareaal' staat onder het kopje 
      Productieregio voorzover hier van belang vermeld: "Wat het akkerbouwareaal betreft, 
      is Nederland verdeeld in twee productieregio's. Dit geldt niet voor het voederareaal." 
      In de toelichting op het zijdens verweerder verstrekte formulier voor de aanvraag 
      oppervlakten 1999 vereenvoudigde regeling en voederareaal staat onder i, met 
      betrekking tot de productieregio, vermeld: "Alleen van toepassing voor 
      gewaspercelen, die u opgeeft voor een akkerbouwbijdrage".   
      - Op 7 april 1999 heeft Laser een aanvraag oppervlakten 1999, vereenvoudigde 
      regeling en voederareaal, ontvangen van appellant. Daarbij heeft appellant - voor 
      zover hier van belang - de volgende opgave gedaan:
      Volgnummer	bijdragecode	gewascode	oppervlakte	productieregio
      3		805		259		2.93 ha			1
      4		800		234		6.00 ha			1
      5		805		259 		4.02 ha			1
      6		815		259		4.13 ha
    
    
    
      	De gewascode 259 staat voor snijma‹s en de gewascode 234 voor zomertarwe. De 
      bijdragecodes 800 en 805 houden in dat de desbetreffende gewassen als voederareaal 
      worden opgegeven. De bijdragecode 815 houdt in dat het gewas voor subsidie 
      ingevolge de Regeling in aanmerking wordt gebracht.
      	Op het formulier heeft appellant als totale oppervlakte voederareaal 12.95 ha 
      opgegeven.
      -	Verweerder heeft bij besluit van 11 november 1999 de aanvraag goedgekeurd en de 
      oppervlakte voederareaal vastgesteld op 12.95 ha en de aanvraag voor 
      akkerbouwsubsidie toegewezen tot een bedrag van fl. 3511,41. Blijkens de bijlage bij 
      dit besluit heeft de subsidie betrekking op 4.13 ha ma‹s (perceel 6).
      -	Appellant heeft tegen voormeld besluit tijdig bezwaar gemaakt. Hierbij heeft hij 
      aangegeven dat het zijn bedoeling was voor de percelen 3 t/m 5 akkerbouwsubsidie 
      aan te vragen, hetgeen verweerder duidelijk kon zijn uit het feit dat bij deze percelen 
      - zoals vereist - de productieregio was vermeld. Deze percelen bedragen samen 
      precies het maximale aantal hectaren dat voor akkerbouwsubsidie ingevolge de 
      vereenvoudigde regeling mag worden opgegeven. Abusievelijk heeft appellant bij deze 
      percelen de bijdragecode voor voederareaal opgegeven, terwijl hij bij perceel 6, dat hij 
      nu juist als voederareaal had willen opgeven, bij vergissing de bijdragecode voor 
      ma‹ssubsidie heeft vermeld. Dit laatste had verweerder eveneens duidelijk kunnen zijn 
      nu appellant bij perceel 6 de productieregio niet heeft opgegeven.
      -	Vervolgens heeft verweerder het bestreden besluit genomen.
    
    
    
    
    
    
    
    
      3.	Het bestreden besluit
      Verweerder heeft het bezwaar van appellant tegen de vaststelling van voederareaal 
      ontvankelijk verklaard, nu die vaststelling gelet op de aangevoerde bezwaren moet worden 
      geduid als de afwijzing van door appellant beoogde akkerbouwsubsidie. 
      Voorts heeft verweerder onder meer overwogen:
      "	Artikel 9, tweede lid, aanhef en sub a, van de Regeling bepaalt dat de aanvraag 
      oppervlakten in afwijking van het eerste lid na 15 mei kan worden gewijzigd in 
      geval van een duidelijke fout.
    
    
    
      Als producent bent u verantwoordelijk voor het juist invullen van uw eigen 
      aanvraag. De gevolgen van een onjuiste opgave dienen in beginsel voor uw 
      rekening te blijven, behalve in het geval er sprake is van een duidelijke fout. Er 
      is sprake van een duidelijke fout, indien redelijkerwijs is uitgesloten dat ten tijde 
      van de aanvraag die opgave conform uw bedoeling was. Objectief moet 
      derhalve vast staan dat de destijds gedane opgave kennelijk fout was.
    
    
    
      Er is sprake van een duidelijke vergissing in de zin van het werkdocument van 
      de Europese Commissie van 18 januari 1999, indien er een tegenstrijdigheid in 
      de aanvraag zit die wijst op een vergissing.
    
    
    
      Ik ben van mening, dat in uw geval geen sprake is van een duidelijke vergissing. 
      Uw aanvraag is als zodanig onlogisch en onvolledig ingevuld. Echter dit heeft 
      niet tot gevolg dat er sprake is van een kennelijke fout.
      Op uw aanvraagformulier heeft u in de kolom "productieregio" bij de percelen 3 
      t/m 5 een 1 vermeld. In de toelichting op het aanvraagformulier wordt 
      aangegeven dat u deze kolom alleen moet invullen bij gewaspercelen die u 
      opgeeft voor een akkerbouwsubsidie. Er is geen sprake van een 
      tegenstrijdigheid op uw aanvraagformulier, aangezien u voor perceel 6 - 
      waarvoor subsidie wordt aangevraagd - niet de kolom "productieregio" heeft 
      ingevuld.
    
    
    
      De oppervlakte van de drie ma‹spercelen heeft u onderaan het formulier bij 
      "Totale oppervlakte voederareaal" opgegeven. Er is geen sprake van een 
      strijdigheid op het aanvraagformulier waaruit zou blijken dat u voor beide 
      percelen in aanmerking komt voor subsidie."
    
    
    
    
    
    
      4.	Het standpunt van appellant
      Appellant heeft ter ondersteuning van het beroep - samengevat - het volgende tegen het 
      bestreden besluit aangevoerd.
      Verweerder had aan het feit dat alleen voor de percelen met de volgnummers 3, 4 en 5 de 
      productieregio was ingevuld, in samenhang met de totale oppervlakte voor deze percelen 
      van 12.95 ha, kunnen zien dat sprake was van een duidelijke fout.
      5.	De beoordeling van het geschil
      Bij het bestreden besluit heeft verweerder overwogen dat de aanvraag van appellant "als 
      zodanig onlogisch en onvolledig is ingevuld".
      Het College onderschrijft dit standpunt van verweerder, nu immers bij perceel 6, waarvoor 
      gelet op de bijdragecode ogenschijnlijk subsidie werd gevraagd, geen productieregio is 
      ingevuld terwijl dit wel het geval is bij de ogenschijnlijk niet voor subsidie in aanmerking 
      gebrachte percelen 3, 4 en 5.
      Reeds gelet op de, ook uit de brochure en het aanvraagformulier 1999 blijkende, noodzaak 
      van vermelding van de productieregio voor de hoogte van de akkerbouwsubsidie, had het 
      naar het oordeel van het College op de weg van verweerder gelegen appellant op grond van 
      het bepaalde in artikel 4:5 Awb in de gelegenheid te stellen zijn aanvraag aan te vullen. 
      Bovendien had de geconstateerde onlogische wijze van invulling van de aanvraag 
      verweerder aanleiding behoren te geven te onderzoeken of wellicht sprake was van een 
      fout. Door een en ander na te laten heeft verweerder gehandeld in strijd met het in artikel 
      3:2 Awb neergelegde beginsel dat een bestuursorgaan bij de voorbereiding van een besluit 
      de nodige kennis vergaart omtrent de relevante feiten en af te wegen belangen. 
      Het bestreden besluit berust voorts niet op een deugdelijke motivering als vereist in artikel 
      7:12 van de Awb. De omstandigheid dat appellant in de aanvraag voor het enige 
      ogenschijnlijk voor subsidie in aanmerking gebrachte perceel niet en - uitsluitend - voor drie 
      andere percelen wel de voor subsidietoekenning van belang zijnde productieregio heeft 
      vermeld, maakt naar het oordeel van het College dat wel degelijk sprake is van een 
      tegenstrijdigheid in de aanvraag. Dit klemt temeer nu de totale oppervlakte van 
      laatstgenoemde drie percelen exact de maximale subsidiabele oppervlakte akkerbouw 
      ingevolge de vereenvoudigde regeling bedraagt en dit maximum bij verweerders 
      uitvoeringsdienst Laser genoegzaam bekend mag worden verondersteld.
      Het beroep is gelet op het vorenstaande gegrond en het bestreden besluit komt op grond 
      van het bepaalde in de artikelen 3:2 en 7:12 van de Awb voor vernietiging in aanmerking.
      Verweerder dient met inachtneming van het voorgaande opnieuw te beslissen op het 
      bezwaar van appellant.
      Het College ziet geen aanleiding verweerder te veroordelen tot vergoeding van de door 
      appellant in de verband met de behandeling van het beroep gemaakte kosten. 
    
    
    
      6.	De beslissing
      Het College:
      -	verklaart het beroep gegrond en vernietigt het bestreden besluit;
      -	bepaalt dat verweerder met inachtneming van deze uitspraak opnieuw zal	beslissen op het bezwaarschrift van appellant;
      -	bepaalt dat de Staat aan appellant het door hem betaalde griffierecht van 	fl. 225,-- (zegge: tweehonderdvijfentwintig gulden) vergoedt.
    
    
    
    Aldus gewezen door mr M.A. van der Ham in tegenwoordigheid van mr F.W. du Marchie Sarvaas, als griffier, en uitgesproken in het openbaar op 25 april 2001.
    
    w.g. M.A. van der Ham			w.g. F.W. du Marchie Sarvaas