ECLI:NL:RBMID:2005:AT4201, Rechtbank Middelburg, 29-03-2005, 273-04
Rechtbank Middelburg — Uitspraak 
Datum: 2005-03-29 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Strafrecht

Samenvatting: n.v.t

RECHTBANK MIDDELBURG
      Sector strafrecht
      meervoudige kamer
    
    
    
      Parketnummers: 12/000273-04 – 12/005676-03 (TUL)
      Datum uitspraak: 29 maart 2005
    
    
    Tegenspraak
    
    
      ------------------------------------------------ 
      Datum inverzekeringstelling: 					30 november 2004
      Datum voorlopige hechtenis: 					2 december 2004
      ------------------------------------------------ 
    
    
    V O N N I S
    
    van de rechtbank Middelburg, meervoudige kamer voor strafzaken, in de strafzaak tegen:
    
    
      [verdachte],
      geboren op [geboortedatum] te [geboorteplaats],
      wonende [adres + woonplaats],
      thans gedetineerd in de penitentiaire inrichting Zuid West – Huis van Bewaring Torentijd te Middelburg, Torentijdweg 1,
    
    
    ter terechtzitting verschenen.
    
    Als raadsman van de verdachte is ter terechtzitting verschenen mr. H.M. Dunsbergen, advocaat te Goes.
    
    Onderzoek van de zaak
    
    
      Dit vonnis is gewezen naar aanleiding van het onderzoek op de terechtzitting van 
      15 maart 2005.
    
    
    
      De rechtbank heeft kennisgenomen van de vordering van de officier van justitie 
      mr. G. Oosterveld en van hetgeen door en/of namens de verdachte naar voren is gebracht.
      De officier van justitie heeft gevorderd dat de verdachte ter zake van het onder 1, 2, 3 en 4 tenlastegelegde zal worden veroordeeld tot een gevangenisstraf voor de duur van 2 jaren, met aftrek van voorarrest, met toewijzing van de vordering van de benadeelde partij [benadeelde partij] tot een bedrag van € 7.668,13, en -in combinatie daarmee- oplegging van de schadevergoedingsmaatregel als bedoeld in artikel 36f van het Wetboek van Strafrecht tot een bedrag van € 7.668,13 subsidiair hechtenis voor de duur van 75 dagen. 
      Voorts heeft de officier van justitie gevorderd dat de tenuitvoerlegging zal worden gelast van de voorwaardelijk opgelegde gevangenisstraf voor de duur van 6 maanden (parketnummer 12/005676-02).
    
    
    De officier van justitie heeft ter terechtzitting kenbaar gemaakt dat het openbaar ministerie voornemens is een vordering ter ontneming van het wederrechtelijk verkregen voordeel, als bedoeld in artikel 36e van het Wetboek van Strafrecht, tegen de verdachte aanhangig te maken.
    
    Tenlastelegging
    
    Aan de verdachte is tenlastegelegd hetgeen vermeld staat in de inleidende dagvaarding. De tekst van de tenlastelegging luidt als volgt.
    
    Aan verdachte wordt tenlastegelegd dat:
    
    
      1.
      hij in of omstreeks de periode van 01 januari 2004 tot en met 30 november 2004
      te Middelburg en/of Vlissingen en/of Heinkenszand en/of Kruiningen en/of
      Yerseke en/of een of meer andere plaatsen in het arrondissement Middelburg, in
      elk geval in Nederland, heeft deelgenomen aan een organisatie, te weten
      een samenwerkingsverband van hem, verdachte en/of [medeverdachte 1] en/of
      [medeverdachte 2] en/of [medeverdachte 3] en/of [medeverdachte 4] en/of [medeverdachte 5] en/of een of meer andere personen, welke organisatie tot oogmerk
      had het plegen van misdrijven, namelijk:
    
    
    
      - het opzettelijk al dan niet in de uitoefening van een beroep of bedrijf
        telen/bereiden/bewerken/verwerken/verkopen/afleveren/verstrekken/vervoeren
        van hennep, zijnde een middel van lijst II behorende bij de Opiumwet en/of
    
    
    - diefstal van stroom/elektriciteit;
    
    
      zulks terwijl hij, verdachte, leider en/of bestuurder van die organisatie
      was.
      art 140 lid 1 Wetboek van Strafrecht
    
    
    
      2.
      hij op een of meer tijdstip(pen) in of omstreeks de periode van 01 januari
      2004 tot en met 30 november 2004 te Middelburg (op het adres [adres]) en/of te Krabbendijke (op het adres [adres])
      en/of te Yerseke (op het adres [adres]) en/of elders in het arrondissement
      Middelburg, in elk geval in Nederland, tezamen en in vereniging met (een)
      ander(en), althans alleen, al dan niet in de uitoefening van een beroep of
      bedrijf, meermalen, althans eenmaal, opzettelijk heeft geteeld en/of bereid
      en/of bewerkt en/of verwerkt en/of verkocht en/of afgeleverd en/of verstrekt
      en/of vervoerd, in elk geval meermalen, althans eenmaal, opzettelijk aanwezig
      heeft gehad (telkens) een (groot) aantal hennepplanten en/of delen daarvan, in
      elk geval (telkens) een of meer hoeveelhe(i)d(en) van meer dan 30 gram van een
      materiaal bevattende hennep, zijnde hennep een middel als bedoeld in de bij de
      Opiumwet behorende lijst II, dan wel aangewezen krachtens het vijfde lid van
      artikel 3a van die wet;
    
    
    
      art 3 ahf/ond B Opiumwet
      art 3 ahf/ond C Opiumwet
    
    
    
      3.
      hij op een of meer tijdstip(pen) in of omstreeks de periode van 01 januari
      2004 tot en met 30 november 2004 te Middelburg (op het adres [adres]) en/of te Krabbendijke (op het adres [adres]) en/of te
      Yerseke (op het adres [adres]) tezamen en in vereniging met een ander of
      anderen, althans alleen, met het oogmerk van wederrechtelijke toe-eigening
      (meermalen) heeft weggenomen (telkens) een/of meer hoeveelhe(i)d(en)
      stroom/elektriciteit, in elk geval enig goed, geheel of ten dele toebehorende
      aan [benadeelde partij], in elk geval aan een ander of anderen dan aan verdachte
      en/of zijn mededader(s), waarbij verdachte en/of zijn mededader(s) zich
      (telkens) de toegang tot de plaats des misdrijfs heeft/hebben verschaft en/of
      die/dat weg te nemen stroom/electriciteit (telkens) onder zijn/hun bereik
      heeft/hebben gebracht door middel van braak en/of verbreking;
      art 310 Wetboek van Strafrecht
      art 310 Wetboek van Strafrecht
      art 311 lid 1 ahf/sub 4 Wetboek van Strafrecht
      art 311 lid 1 ahf/sub 5 Wetboek van Strafrecht
    
    
    
      4.
      hij op of omstreeks 30 november 2004 te Yerseke, gemeente Reimerswaal, tezamen
      en in vereniging met een ander of anderen, althans alleen, een wapen van
      categorie III, te weten een gasrevolver (merk [merk]),
      voorhanden heeft gehad;
    
    
    
      De in deze telastelegging gebruikte termen en uitdrukkingen worden, voorzover
      daaraan in de Wet wapens en munitie betekenis is gegeven, geacht in dezelfde
      betekenis te zijn gebezigd;
      art 26 lid 1 Wet wapens en munitie
    
    
    Bewezenverklaring
    
    De rechtbank acht wettig en overtuigend bewezen dat de verdachte het onder 1, 2, 3 en 4 tenlastegelegde heeft begaan met dien verstande dat:
    
    
      1.
      hij in de periode van 01 januari 2004 tot en met 15 november 2004 op plaatsen in het
      arrondissement Middelburg, heeft deelgenomen aan een organisatie, te weten een samenwerkingsverband van hem, verdachte en [medeverdachte 2] en [medeverdachte 3] e[medeverdachte 4] en [medeverdachte 5] welke organisatie tot oogmerk organisatie tot oogmerk had het plegen van misdrijven, namelijk:
    
    
    - het opzettelijk telen/bewerken van hennep, zijnde een middel van lijst II behorende bij de Opiumwet en
    
    - diefstal van stroom/elektriciteit
    
    
      2.
      hij op tijdstippen in de periode van 01 januari 2004 tot en met 15 november 2004 te Middelburg (op het adres [adres]) en te Krabbendijke (op het adres [adres]) en te Yerseke (op het adres [adres]), tezamen en in vereniging met 
      anderen, meermalen, opzettelijk heeft geteeld en bewerkt een groot aantal hennepplanten en delen daarvan, zijnde hennep een middel als bedoeld in de bij de Opiumwet behorende lijst II. 
    
    
    
      3.
      hij op tijdstippen in de periode van 01 januari 2004 tot en met 15 november 2004 te Middelburg (op het adres [adres]) en te Krabbendijke (op het adres [adres]) en te Yerseke (op het adres [adres]) tezamen en in vereniging met 
      anderen, met het oogmerk van wederrechtelijke toe-eigening meermalen heeft weggenomen telkens een hoeveelheid stroom/elektriciteit, toebehorende aan [benadeelde partij], waarbij verdachte en zijn mededader(s) die weg te nemen stroom/electriciteit telkens onder hun bereik
      hebben gebracht door middel van verbreking;
    
    
    
      4.
      hij op 30 november 2004 te Yerseke, gemeente Reimerswaal, een wapen van
      categorie III, te weten een gasrevolver (merk [merk]),
      voorhanden heeft gehad.
    
    
    Hetgeen aan de verdachte meer of anders is tenlastegelegd dan hier bewezen is verklaard, is niet bewezen. De verdachte moet daarvan worden vrijgesproken.
    
    Bewijsvoering
    
    De rechtbank grondt haar overtuiging dat de verdachte het bewezenverklaarde heeft begaan op de feiten en omstandigheden die in de bewijsmiddelen zijn vervat en die reden geven tot de bewezenverklaring.
    
    De bewijsmiddelen zullen in die gevallen waarin de wet aanvulling van het vonnis met de bewijsmiddelen vereist in een aan dit vonnis gehechte bijlage worden opgenomen.
    
    Bewijsoverweging
    
    
      Door de verdediging is aangevoerd dat er geen sprake is van een criminele organisatie, waarin verdachte deelnemer was of zelfs leiderschap had. De rechtbank verwerpt dit verweer ten dele.
      Uit de processtukken valt af te leiden dat gedurende lange tijd en op grote schaal op zolders of vrije kamers in woningen van mensen die veelal in een financieel moeilijke positie verkeerden hennepkwekerijen werden gebouwd. Door aan hen, de locatiehouders, een deel van de opbrengst in het vooruitzicht te stellen, hun (achterstallige) huur te betalen of (behoudens in gevallen waar de stroom werd afgetapt) te beloven dat hun energierekening zou worden betaald, werden zij bewogen tot de afgifte van hun huissleutel. Met de huissleutel ging een van de verdachten, nadat de hennepkwekerij was ingericht, het huis binnen om de planten te verzorgen en te controleren of de installaties goed werkten. 
      De verdachten [medeverdachte 1] en [medeverdachte 4] waren in het begin alleen actief. In een later stadium kwam de broer van [medeverdachte 4], [medeverdachte 3], erbij. Door hen werden gezamenlijk afspraken gemaakt met de locatiehouders en werden de taken verdeeld, betreffende de bouw en de verzorging van de kwekerij. De locatiehouders werd in het vooruitzicht gesteld dat de energierekening achteraf zou worden betaald, wanneer zij, bij eventuele ontdekking van de kwekerij door de politie, geen namen zouden noemen. 
      [medeverdachte 2] leverde hand- en spandiensten bij de bouw en later, toen het aantal kweeklocaties toenam, verzorgde hij in sommige gevallen ook de planten. 
      Met het starten van de kwekerij op de [adres] in Middelburg en de [adres] te Krabbendijke hebben de verdachten [medeverdachte 5] en [verdachte] ook aan de criminele organisatie deel genomen. Alhoewel zij niet van alle activiteiten van de anderen op de hoogte waren, wisten [medeverdachte 5] en [verdachte] wel dat zij zich bezig hielden met het telen en bewerken van hennep. De beide [medeverdachte 5 + verdachte] hebben hun aandeel geleverd door financiële middelen te verschaffen, potten en potgrond te leveren, hun aanhangwagen beschikbaar te stellen en de anderen te machtigen op hun rekening bouwmaterialen aan te schaffen ten behoeve van de bouw van de kwekerijen. Bij de bouw van een aantal hennepkwekerijen is een stroomkabel buiten de meter om aangelegd, zodat elektriciteit werd gebruikt zonder dat deze geregistreerd en daardoor ook niet betaald werd.
      Gelet op het bovenstaande en op het duurzame en gestructureerde karakter van de samenwerking is de rechtbank van oordeel dat verdachte heeft deel genomen aan een criminele organisatie, die het opzetten en onderhouden van hennepkwekerijen beoogde. De taken en werkzaamheden werden in onderling overleg verdeeld. Gelet op die taakverdeling en op het aandeel van elk van de deelnemers kan niet worden afgeleid dat één van hen leider van de organisatie was. Niet van belang is dat bij de uitvoering van de misdrijven in wisselende samenstelling werd gewerkt. Ieder maakte op zijn manier deel uit van het geheel en wist dat ook. 
    
    
    Strafbaarheid van het bewezenverklaarde
    
    De rechtbank is met de advocaat van oordeel dat er sprake is van meerdaadse samenloop en zij zal toepassing geven aan artikel 57 van het Wetboek van Strafrecht.
    
    Er is geen omstandigheid aannemelijk geworden die de strafbaarheid van het onder 1, 2, 3 en 4 bewezenverklaarde uitsluit, zodat dit strafbaar is.
    
    Het bewezenverklaarde levert de navolgende strafbare feiten op.
    
    1. Deelnemen aan een organisatie die tot oogmerk heeft het plegen van misdrijven.
    
    2. Medeplegen van opzettelijk handelen in strijd met het in artikel 3, eerste lid, aanhef en onder B van de Opiumwet gegeven verbod, meermalen gepleegd.
    
    3. Diefstal, door twee of meer verenigde personen, waarbij de schuldige het weg te nemen goed onder zijn bereik heeft gebracht door middel van verbreking, meermalen gepleegd.
    
    4. Handelen in strijd met artikel 26 eerste lid van de Wet wapens en munitie.
    
    Strafbaarheid van de verdachte
    
    Er is geen omstandigheid aannemelijk geworden die de strafbaarheid van de verdachte uitsluit. De verdachte is dus strafbaar. 
    
    Motivering van de op te leggen sanctie
    
    
      Bij het bepalen van de op te leggen straf heeft de rechtbank rekening gehouden met het volgende:
      - de ernst van de feiten en de omstandigheden, waaronder deze zijn begaan;
      - de persoon en de persoonlijke omstandigheden van de verdachte.
    
    
    Voor wat betreft de ernst van de feiten en de omstandigheden, waaronder deze zijn begaan, heeft de rechtbank in het bijzonder het volgende in aanmerking genomen.
    
    
      Verdachte heeft zich schuldig gemaakt aan deelneming aan een criminele organisatie en aan grootschalige hennepteelt en eveneens aan diefstal van stroom zoals hiervoor al is overwogen.
      De rechtbank overweegt dat het verdachte meer dan duidelijk moest zijn dat het telen van hennep ontoelaatbaar is. Juist door de illegaliteit van het telen van hennep zijn grote financiële winsten te behalen. Het gebruik van hennep vormt, door het toenemende THC-gehalte, een gevaar voor de gezondheid van de gebruikers en het leidt door het verslavende karakter van het gebruik tot veel criminaliteit en overlast. 
      Niet is gebleken dat bij de bewezenverklaarde feiten wapens zijn gebruikt. Echter, bij verdachte in zijn woning is een vuurwapen aangetroffen hetgeen een potentieel gevaar vormt. 
    
    
    
      Voor wat betreft de persoon van de verdachte heeft de rechtbank in het bijzonder gelet op:
      - het op naam van de verdachte staand uittreksel uit het Algemeen Documentatieregister d.d. 3 december 2004;
      - het over de verdachte uitgebrachte voorlichtingsrapport d.d. 9 maart 2005 van de Stichting Reclassering Nederland, Ressort Den Haag, unit Middelburg.
    
    
    
      Verdachte is reeds eerder voor het telen van hennep veroordeeld. Dit heeft hem er niet van weerhouden zich opnieuw schuldig te maken aan soortgelijke feiten. 
      Op grond van het bovenstaande acht de rechtbank een onvoorwaardelijke gevangenisstraf van na te melden duur passend en geboden. Gezien de hoogte van die straf behoort het opleggen
      van de bijzondere voorwaarde van elektronisch toezicht bij een voorwaardelijke gevangenisstraf ook niet meer tot de mogelijkheden. 
    
    
    Vordering tot schadevergoeding
    
    
      [benadeelde partij] heeft zich als benadeelde partij gevoegd in het geding over deze strafzaak en heeft een vordering ingediend tot vergoeding van geleden schade tot een bedrag van € 11.485,17.
      De raadsman van verdachte heeft de vordering van de benadeelde partij betwist. Hij heeft geconcludeerd tot niet-ontvankelijkheid van de vordering omdat zij niet van eenvoudige aard is nu de schade niet eenduidig is komen vast te staan.
      De rechtbank acht de schade aan de locatie [adres] (post 3) € 1.204,19  voldoende duidelijk. Aannemelijk is dat deze schade het gevolg is van het onder feit 3 bewezenverklaarde. De locatie [adres] (post 5) is niet aan verdachte tenlastegelegd. De benadeelde partij moet voor de tengevolge van dat feit geleden schade niet-ontvankelijk worden verklaard en kan deze slechts bij de burgerlijke rechter aanbrengen.
      De rechtbank acht de berekening van de schade aan de [adres] (post 1) niet eenvoudig vast te stellen nu de duur en de intensiteit van het stroomverbruik onduidelijk is. Zij zal de benadeelde partij voor dat deel van de vordering, alsmede voor de gevorderde BTW van alle locaties, niet-ontvankelijk verklaren. 
      De vordering van de benadeelde partij kan dus tot het bedrag van € 1.204,19 worden toegewezen. Het overige deel van de vordering wordt niet-ontvankelijk verklaard. Dit geldt ook voor de gevorderde BTW.
      De verdachte is niet tot betaling gehouden voor zover het toegewezen bedrag reeds door zijn mededaders is voldaan. In de beslissing zal zulks tot uitdrukking worden gebracht.
      Voorts dient de verdachte -samen met de mededaders- te worden veroordeeld in de kosten die de benadeelde partij heeft gemaakt en ten behoeve van de tenuitvoerlegging van deze uitspraak nog moet maken.
      Tevens ziet de rechtbank aanleiding tot het opleggen van een verplichting tot betaling aan de Staat van een bedrag van € 1.204,19 ten behoeve van de benadeelde [benadeelde partij].
    
    
    Vordering tenuitvoerlegging
    
    
      Door de raadsman is aangevoerd dat de vordering tenuitvoerlegging in een erg laat stadium aan verdachte is betekend en dat de betekening in ieder geval hebben plaats gevonden na de eerste terechtzitting in deze zaak. Daarom dient het Openbaar Ministerie niet-ontvankelijk te worden verklaard.
      De rechtbank overweegt hieromtrent dat de wet slechts eist dat de behandeling van de vordering tot tenuitvoerlegging –dat wil zeggen de inhoudelijke behandeling- gelijktijdig met de hoofdzaak plaats vindt. In het algemeen zou het wenselijk zijn dat een vordering tot tenuitvoerlegging in een vroeg stadium bekend is, maar de gevolgde werkwijze is niet in strijd met de wet. De officier van justitie is ontvankelijk in haar vordering.
      Indien de raadsman van mening is dat hij te weinig tijd voor de voorbereiding heeft gehad, had hij om aanhouding of een korte schorsing kunnen vragen, hetgeen niet is gedaan.
    
    
    
      Bij vonnis van 29 augustus 2003 heeft de politierechter te Middelburg de verdachte
      veroordeeld tot een voorwaardelijke gevangenisstraf voor de duur van 6 maanden, met een proeftijd van twee jaar onder de voorwaarde dat de verdachte zich voor het einde van die proeftijd niet zal schuldig maken aan een strafbaar feit.
    
    
    Deze proeftijd liep nog ten tijde van het begaan van de bewezenverklaarde feiten.
    
    
      De rechtbank is van oordeel dat de vordering van het openbaar ministerie tot tenuitvoerlegging van die voorwaardelijke straf gegrond is, nu uit de overige inhoud van dit vonnis blijkt dat de verdachte de genoemde voorwaarde niet heeft nageleefd.
      De rechtbank zal daarom de gevorderde tenuitvoerlegging van de niet-tenuitvoergelegde straf gelasten.
    
    
    Toepasselijke wettelijke voorschriften
    
    De rechtbank heeft gelet op de artikelen 14g, 24c, 36f, 47, 57, 140, 310 en 311 van het Wetboek van Strafrecht en op de artikelen 3 en 11 van de Opiumwet, alsmede op de artikelen 26 en 55 van de Wet wapens en munitie.
    
    DE BESLISSING
    
    De rechtbank beslist als volgt.
    
    Zij verklaart bewezen dat de verdachte het onder 1, 2, 3 en 4 tenlastegelegde, zoals hierboven omschreven heeft begaan.
    
    Zij verklaart niet bewezen hetgeen ter zake meer of anders ten laste is gelegd en spreekt de verdachte daarvan vrij.
    
    Zij bepaalt dat het onder 1, 2, 3 en 4 bewezenverklaarde de hierboven vermelde strafbare feiten oplevert.
    
    Zij verklaart de verdachte te dier zake strafbaar.
    
    Zij veroordeelt de verdachte tot een gevangenisstraf voor de duur van 12 (twaalf) maanden.
    
    Zij beveelt dat de tijd die de veroordeelde vóór de tenuitvoerlegging van deze uitspraak in voorarrest heeft doorgebracht bij de uitvoering van de opgelegde gevangenisstraf geheel in mindering wordt gebracht, voor zover die tijd niet reeds op een andere vrijheidsstraf in mindering is gebracht.
    
    
      Zij wijst de vordering van de benadeelde partij [benadeelde partij], [adres + vestigingsplaats], ten dele toe. Dit betreft het deel post 3 [adres].
      Zij veroordeelt de verdachte tegen behoorlijk bewijs van kwijting aan deze benadeelde partij te betalen € 1.204,19.
      Zij veroordeelt de verdachte tevens in de kosten door de benadeelde partij gemaakt, tot op heden begroot op nihil, en in de kosten ten behoeve van de tenuitvoerlegging van deze uitspraak nog te maken.
    
    
    Zij verklaart de benadeelde partij niet-ontvankelijk in de vordering voor wat betreft het overige deel (post 1 [adres], post 5 [adres] en de gevorderde BTW) en bepaalt dat de benadeelde partij dit deel van de vordering slechts bij de burgerlijke rechter kan aanbrengen.
    
    Zij legt aan verdachte de verplichting op aan de Staat ten behoeve van de benadeelde [benadeelde partij], [adres + vestigingsplaats] te betalen € 1.204,19 bij gebreke van volledige betaling en volledig verhaal te vervangen door hechtenis voor de duur van 24 dagen, met dien verstande dat de toepassing van de vervangende hechtenis de hiervoor opgelegde verplichting niet opheft.
    
    Zij bepaalt daarbij dat voldoening, door verdachte of zijn mededaders, aan de verplichting tot betaling aan de Staat van € 1.204,19 ten behoeve van [benadeelde partij] de veroordeling tot betaling aan [benadeelde partij] tot laatstgenoemd bedrag doet vervallen, alsmede dat betaling van dat bedrag aan [benadeelde partij] de verplichting tot betaling aan de Staat van dat bedrag doet vervallen.
    
    Zij gelast de tenuitvoerlegging van de bij vonnis van de politierechter te Middelburg d.d. 29 augustus 2003 opgelegde voorwaardelijke gevangenisstraf van 6 (zes) maanden.
    
    
      Dit vonnis is gewezen door:
      mr. R.J.G. Lameijer, 			voorzitter,
      mrs. F.C.J.E. van Hemert-Meeuwis en E.J. Govaers, 	rechters,
      in tegenwoordigheid van A.S. Heberlein-Guiran als griffier en uitgesproken op de openbare terechtzitting van deze rechtbank van 29 maart 2005.
    
    
    Mr. Govaers is buiten staat dit vonnis te ondertekenen.