ECLI:NL:RBHAA:2005:AU4688, Rechtbank Haarlem, 18-10-2005, 15/635035-05
Rechtbank Haarlem — Uitspraak 
Datum: 2005-10-18 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Strafrecht

Samenvatting: Gekwalificeerde doodslag, art. 288 Sr; geen sprake van verzekeren van straffeloosheid; opzet gericht op dood; diefstal met geweld; zie ook AU4662.
        Ten aanzien van het onder feit 1 subsidiair tenlastegelegde is de rechtbank anders dan de raadsman van mening dat verdachte het opzet heeft gehad om [slachtoffer 1] en [slachtoffer 2] van het leven te beroven. Uit de in het dossier aanwezige stukken, zoals de verklaringen van de beide aangevers, de getuigenverklaringen, het sporenonderzoek en de verklaring van verdachte zelf dat alleen hij een vuurwapen bij zich droeg, is genoegzaam vast komen te staan dat verdachte gericht heeft geschoten op voornoemde slachtoffers en dat de kogels uit het pistool van verdachte de verwondingen bij de slachtoffers hebben veroorzaakt. Dat het wapen van zijn cliënt per ongeluk zou zijn afgegaan wordt als volstrekt onaannemelijk verworpen en vindt zijn weerlegging in de voornoemde bewijsmiddelen.
        Uit het voorgaande vloeit naar het oordeel van de rechtbank voort, dat verdachte het opzet had beide slachtoffers dodelijk te verwonden door gericht met een vuurwapen op vitale delen te schieten.

RECHTBANK HAARLEM
      SECTOR STRAFRECHT
    
    
    MEERVOUDIGE STRAFKAMER 
    
    
    
      Parketnummers: 15/635035-05, 23/004032-03 (tul)
      Uitspraakdatum: 18 oktober 2005
      Tegenspraak
    
    
    
    VERKORT STRAFVONNIS (art. 138b Sv)
    
    
    Dit vonnis is gewezen naar aanleiding van het onderzoek op de openbare terechtzitting van 4 oktober 2005 in de zaak tegen:
    
    
      [verdachte], 
      geboren op [geboortedatum] te [geboorteplaats],
      wonende te [woonplaats],
      thans gedetineerd in het P.I Amsterdam, HvB Demersluis.
    
    
    
      1. Tenlastelegging 
      Aan verdachte is tenlastegelegd wat in de dagvaarding is omschreven. Een kopie van die dagvaarding is als bijlage I aan dit vonnis gehecht en maakt daarvan deel uit.
    
    
    
      2. Voorvragen
      De rechtbank heeft vastgesteld dat de dagvaarding geldig is, dat zijzelf bevoegd is tot kennisneming van de zaak, dat het openbaar ministerie ontvankelijk is in zijn vervolging en dat er geen redenen zijn voor schorsing van de vervolging.
    
    
    
      3. Bewijs
      3.1. Vrijspraak
      De rechtbank acht niet bewezen hetgeen verdachte onder feit 1 primair ten laste is gelegd. Ten aanzien daarvan overweegt de rechtbank dat niet is bewezen dat verdachte en zijn medeverdachten de kogels op de slachtoffers hebben afgevuurd met het oogmerk om bij betrapping op heterdaad aan zichzelf en andere deelnemers van dat strafbare feit straffeloosheid in de zin van art. 288 Sr te verzekeren. Verdachte moet derhalve worden vrijgesproken van dit feit.
    
    
    
      3.2. Bewijsoverweging
      De raadsman van de verdachte heeft primair aangevoerd dat onvoldoende duidelijk is wie de schoten heeft gelost. Hij is van mening dat niet wettig en overtuigend bewezen kan worden dat zijn cliënt de schoten heeft gelost die het letsel bij de slachtoffers [slachtoffer 1] en [slachtoffer 2] hebben veroorzaakt. Subsidiair voert de raadsman aan dat het opzet ten aanzien van de doodslag heeft ontbroken. Verdachte geeft aan dat het pistool per ongeluk is afgegaan. Hooguit kan er sprake zijn van een poging tot diefstal met geweld. Er dient dan ook vrijspraak te volgen voor de al dan niet gekwalificeerde doodslag. 
    
    
    
      Ten aanzien van het onder feit 1 subsidiair tenlastegelegde is de rechtbank anders dan de raadsman van mening dat verdachte het opzet heeft gehad om [slachtoffer 1] en [slachtoffer 2] van het leven te beroven. Uit de in het dossier aanwezige stukken, zoals de verklaringen van de beide aangevers, de getuigenverklaringen, het sporenonderzoek en de verklaring van verdachte zelf dat alleen hij een vuurwapen bij zich droeg, is genoegzaam vast komen te staan dat verdachte gericht heeft geschoten op voornoemde slachtoffers en dat de kogels uit het pistool van verdachte de verwondingen bij de slachtoffers hebben veroorzaakt. Dat het wapen van zijn cliënt per ongeluk zou zijn afgegaan wordt als volstrekt onaannemelijk verworpen en vindt zijn weerlegging in de voornoemde bewijsmiddelen.
      Uit het voorgaande vloeit naar het oordeel van de rechtbank voort, dat verdachte het opzet had beide slachtoffers dodelijk te verwonden door gericht met een vuurwapen op vitale delen te schieten.
    
    
    
      3.3. Bewezenverklaring
      De rechtbank acht wettig en overtuigend bewezen dat verdachte de tenlastegelegde feiten heeft begaan in dier voege dat:
    
    
    
      Feit 1 subsidiair.
      hij op 10 januari 2005 te Hoofddorp, gemeente Haarlemmermeer, tezamen en in vereniging met anderen, ter uitvoering van het door verdachte en zijn mededaders voorgenomen misdrijf om opzettelijk [slachtoffer 1] en [slachtoffer 2] van het leven te beroven, met dat opzet met een vuurwapen één kogel op het hoofd van die [slachtoffer 1] hebben afgevuurd waarbij die [slachtoffer 1] in het hoofd is geraakt en kogels op het lichaam van die [slachtoffer 2] hebben afgevuurd waarbij die [slachtoffer 2] in ieder geval één maal in de buikstreek is geraakt, terwijl de uitvoering van dat voorgenomen misdrijf niet is voltooid,
    
    
    EN
    
    hij op 10 januari 2005 te Hoofddorp, gemeente Haarlemmermeer, tezamen en in vereniging met anderen, ter uitvoering van het door verdachte en zijn mededaders voorgenomen misdrijf om uit een bedrijf, [bedrijf A], gelegen aan de [a-laan] te Hoofddorp met het oogmerk van wederrechtelijke toeëigening weg te nemen enig geldbedrag, toebehorende aan [bedrijf A], en daarbij die voorgenomen diefstal te doen voorafgaan en te doen vergezellen van geweld en bedreiging met geweld tegen [slachtoffer 1] en/of gasten van [bedrijf A], te plegen met het oogmerk om die diefstal gemakkelijk te maken en om bij betrapping op heterdaad aan zichzelf de vlucht mogelijk te maken;
    
    
      waartoe verdachte en zijn mededaders:
      - overleg hebben gevoerd en plannen en afspraken hebben gemaakt over de handelwijze bij het beroven van [bedrijf A] en;
      - naar voornoemd bedrijf zijn gegaan met medeneming van een vuurwapen;
      - [slachtoffer 1], medewerker van [bedrijf A], met een vuurwapen hebben bedreigd en hem daarbij dreigend de woorden: "Geld, geld" hebben toegevoegd en
      - die [slachtoffer 1] met kracht om de nek hebben gegrepen en
      - de loop van het vuurwapen tegen het achterhoofd van die [slachtoffer 1] hebben gezet en
      - met dat vuurwapen kogels hebben afgevuurd op het hoofd van die [slachtoffer 1] en het lichaam van [slachtoffer 2], een gast van [bedrijf A];
      terwijl de uitvoering van die voorgenomen misdrijven niet is voltooid;
    
    
    
      Feit 2.
      hij op 10 januari 2005 te Duivendrecht, gemeente Ouder-Amstel, tezamen en in vereniging met een ander met het oogmerk van wederrechtelijke toe-eigening heeft weggenomen twee fooienpotten (inhoudende een geldbedrag) en een mobiele telefoon, toebehorende aan [slachtoffer 3] en/of [slachtoffer 4], welke diefstal werd voorafgegaan en vergezeld van geweld en bedreiging met geweld tegen [slachtoffer 3], gepleegd met het oogmerk om die diefstal gemakkelijk te maken, welk geweld en welke bedreiging met geweld hierin bestonden dat hij, verdachte en zijn mededader
      - die [slachtoffer 3] bij zijn jas pakte en hem, die [slachtoffer 3], in de richting van het kantoor van het tankstation duwden en
      - hebben geroepen "dit is een overval" en
      - een vuurwapen hebben gepakt en doorgeladen en gericht op die [slachtoffer 3].
    
    
    
      Feit 3.
      hij in de periode van 10 januari 2005 tot en met 2 februari 2005 te Amsterdam of te Hoofddorp, gemeente Haarlemmermeer een wapen van categorie III, te weten een pistool (merk Bruni, type BBM315, kal. 6.35 mm), voorhanden heeft gehad;
    
    
    Voorzover in de bewezenverklaarde tenlastelegging taal- en/of schrijffouten voorkomen, zijn deze verbeterd. Blijkens het verhandelde op de terechtzitting is de verdachte daardoor niet geschaad in zijn verdediging.
    
    Hetgeen aan verdachte meer of anders is tenlastegelegd dan hier als bewezen is aangenomen, is niet bewezen. De verdachte moet hiervan worden vrijgesproken.
    
    
      4. Strafbaarheid van de feiten
      Het bewezenverklaarde levert op:
    
    
    
      Ten aanzien van feit 1 subsidiair:
      Medeplegen van poging tot doodslag, meermalen gepleegd
      en
      van poging tot diefstal, voorafgegaan en vergezeld van geweld en bedreiging met geweld tegen personen, gepleegd met het oogmerk om die diefstal gemakkelijk te maken en om bij betrapping op heterdaad aan zichzelf de vlucht mogelijk te maken, terwijl het feit wordt gepleegd door twee of meer personen.
    
    
    
      Ten aanzien van feit 2:
      Medeplegen van diefstal voorafgegaan en vergezeld van geweld tegen personen, gepleegd met het oogmerk om die diefstal gemakkelijk te maken.
    
    
    
      Ten aanzien van feit 3: 
      Handelen in strijd met artikel 26, eerste lid, van de Wet wapens en munitie en het feit begaan met betrekking tot een vuurwapen van categorie III, strafbaar gesteld bij artikel 55 lid 3, onder a van de Wet wapens en munitie. 
    
    
    
      5. Strafbaarheid van verdachte
      Er is geen omstandigheid aannemelijk geworden die de strafbaarheid van verdachte uitsluit. Verdachte is dus strafbaar.
    
    
    6. Motivering van sanctie(s) en van overige beslissingen
    
    
      Hoofdstraf
      De officier van justitie heeft gevorderd verdachte te veroordelen voor het onder feit 1 primair, feit 2 en feit 3 tenlastegelegde tot een gevangenisstraf van 9 jaren met aftrek van de tijd in verzekering en voorlopige hechtenis doorgebracht.Voorts heeft de officier van justitie de rechtbank gevraagd de vorderingen van de benadeelde partijen toe te wijzen waarbij de officier van justitie zich refereert aan het oordeel van de rechtbank met betrekking tot de vordering van [slachtoffer 1], voor zover deze ziet op loonderving. Verder vraagt de officier van justitie in beide gevallen de schadevergoedingsmaatregel conform artikel 36f van het Wetboek van Strafrecht op te leggen.
    
    
    Bij de beslissing over de straf die aan verdachte moet worden opgelegd, heeft de rechtbank zich laten leiden door de aard en de ernst van de feiten en de omstandigheden waaronder deze zijn begaan, alsmede de persoon van verdachte zoals van een en ander uit het onderzoek ter terechtzitting en uit de bespreking aldaar van de vanwege de door het Pieter Baan Centrum te Utrecht uitgebrachte rapportage van 20 juli 2005, opgesteld door G. Ruitinga, arts assistent Psychiatrie (in samenwerking met P.K.J. Ronhaar, psychiater) en A.J. de Groot, psycholoog, alsmede de vanwege de Reclassering Leger des Heils te Amsterdam uitgebrachte rapportages d.d. 7 november 2003, 29 januari 2004 en 13 juli 2004 en de retourzending van het rapportageverzoek van 10 augustus 2005, is gebleken.
    
    
      In het bijzonder heeft de rechtbank het navolgende in aanmerking genomen. Verdachte heeft zich samen met twee medeverdachten schuldig gemaakt aan poging tot doodslag, meermalen gepleegd tijdens een gewapende (onvolbrachte) overval op een snookercentrum. Verdachte heeft samen met medeverdachte [medeverdachte 1] het plan tot het plegen van de overval besproken, nadat eerder die dag een door hen gepleegde overval op een tankstation niet de beoogde opbrengst had opgeleverd.
      Vervolgens heeft verdachte de minderjarige medeverdachte [medeverdachte 2] bij het plan betrokken. Verdachte is, tezamen met medeverdachte [medeverdachte 2], met een doorgeladen vuurwapen in de hand, het snookercentrum binnengegaan. Verdachte heeft dit pistool op het hoofd van de barman van het snookercentrum gezet en hem tegen de grond gewerkt. Een gast van het snookercentrum die de barman te hulp schoot is tijdens de daarop ontstane worsteling door verdachte beschoten, waarbij hij onder andere twee maal van dichtbij in zijn zij is geraakt. Hierna heeft verdachte het pistool wederom op het hoofd van de barman gericht, waarna hij deze in het hoofd heeft geschoten. De medeverdachte [medeverdachte 2] is, terwijl de barman voor de eerste maal onder bedreiging van het vuurwapen naar de grond werd gewerkt, richting de kassa gelopen. De medeverdachte [medeverdachte 1] is in de vluchtauto blijven wachten. Nadat de schoten waren gelost zijn verdachte en zijn medeverdachten gevlucht met de auto. Deze rolverdeling was van tevoren besproken.
    
    
    Uit het ter terechtzitting besproken dossier komt naar voren dat dit feit niet alleen lichamelijke verwondingen bij de slachtoffers heeft veroorzaakt, maar ook dat een van hen letterlijk doodsangsten heeft uitgestaan ten tijde van het gebeuren. Zo heeft slachtoffer [slachtoffer 1] in zijn aangifte verklaard dat hij de loop van het wapen tegen zijn linkerachterhoofd voelde, meteen daarna een dof “poefgeluid” hoorde, zijn oren vervolgens begonnen te piepen, zijn hele hoofd begon te tintelen en warm werd, hij door had dat hij in zijn hoofd was geschoten en dacht dat hij in zijn hersenen was geraakt. Dat de slachtoffers niet fataal of ernstiger zijn verwond mag een buitengewoon gelukkig toeval heten. Het is algemeen bekend dat slachtoffers van dit soort misdrijven gedurende lange tijd de psychische gevolgen daarvan ondervinden.
    
    Slechts enkele uren daarvoor had verdachte met medeverdachte [medeverdachte 1] ook al een overval gepleegd op een tankstation te Duivendrecht, waarbij verdachte eveneens een doorgeladen wapen op zijn slachtoffer heeft gericht en twee fooienpotten alsmede een mobiele telefoon heeft meegenomen.
    
    Gewapende overvallen behoren tot een categorie strafbare feiten die een ernstige inbreuk maken op de rechtsorde en gevoelens van onveiligheid en onrust in de samenleving veroorzaken.
     
    Ten nadele van verdachte houdt de rechtbank rekening met het feit dat verdachte vele malen eerder terzake van geweldsdelicten en vermogensdelicten is veroordeeld. Voorts neemt zij in aanmerking dat verdachte ter zitting geen enkele blijk heeft gegeven het laakbare van zijn handelen in te zien.
    
    Op grond van het vorenoverwogene en gelet op de ernst van de feiten is de rechtbank van oordeel dat geen andere straf dan een die na te noemen vrijheidsbeneming medebrengt, passend en geboden is.
    
    
      Vordering benadeelde partij
      De benadeelde partij [slachtoffer 1] heeft een vordering tot schadevergoeding van € 4.452,55 ingediend tegen verdachte wegens immateriële en materiële schade die hij als gevolg van het onder 1 tenlastegelegde feit zou hebben geleden.
      De rechtbank is van oordeel dat deze schade tot een bedrag van € 2.038,00 (kleding en immateriële schade) eenvoudig is vast te stellen en rechtstreeks voortvloeit uit dit bewezenverklaarde feit. In zoverre zal de vordering dan ook worden toegewezen.
      Daarbij zal de rechtbank bepalen dat, indien een medeverdachte dit bedrag geheel of gedeeltelijk heeft betaald, verdachte in zoverre zal zijn bevrijd.
      Daarnaast dient verdachte te worden veroordeeld in de kosten die de benadeelde partij heeft gemaakt en ten behoeve van de tenuitvoerlegging nog moet maken.
      De rechtbank zal de benadeelde partij voor het overige (loonderving) niet in zijn vordering ontvangen aangezien deze post niet eenvoudig is vast te stellen.
    
    
    
      De benadeelde partij [slachtoffer 2] heeft ter terechtzitting een vordering tot schadevergoeding van € 1.810,00 ingediend tegen verdachte wegens immateriële (€ 1.750,00) en materiele ( € 60,00) schade die hij als gevolg van het onder 1 tenlastegelegde feit zou hebben geleden.
      De rechtbank is van oordeel dat deze schade tot het gevorderde bedrag eenvoudig is vast te stellen en rechtstreeks voortvloeit uit dit bewezenverklaarde feit. De vordering zal dan ook worden toegewezen.
      Daarbij zal de rechtbank bepalen dat, indien een medeverdachte dit bedrag geheel of gedeeltelijk heeft betaald, verdachte in zoverre zal zijn bevrijd.
      Daarnaast dient verdachte te worden veroordeeld in de kosten die de benadeelde partij heeft gemaakt en ten behoeve van de tenuitvoerlegging nog moet maken.
    
    
    
      Schadevergoedingsmaatregel
      Tevens acht de rechtbank termen aanwezig om een schadevergoedingsmaatregel aan verdachte op te leggen tot het bedrag waartoe de vorderingen van de benadeelde partijen zijn toegewezen, te weten respectievelijk € 2.038,00 en € 1.810,00.
    
    
    
      Vordering tenuitvoerlegging voorwaardelijke straf van de zaak met parketnummer: [parketnummer]:
      Bij arrest van 19 februari 2004 heeft het gerechtshof te Amsterdam betrokkene ter zake van mishandeling, meermalen gepleegd, veroordeeld tot een geheel voorwaardelijke gevangenisstraf voor de duur van 3 (zegge:drie) maanden. Ten aanzien van die straf is de proeftijd op twee jaren bepaald onder de algemene voorwaarde dat betrokkene zich binnen die periode niet schuldig maakt aan een strafbaar feit. Deze proeftijd is nog niet geëindigd.
      De officier van justitie vordert thans dat de rechtbank zal gelasten dat genoemde, niet tenuitvoergelegde straf alsnog zal worden tenuitvoergelegd.
      De rechtbank heeft bij het onderzoek ter terechtzitting bevonden dat zij bevoegd is over de vordering te oordelen en dat de officier van Justitie daarin ontvankelijk is.
    
    
    
      De rechtbank is van oordeel dat de vordering kan worden toegewezen, nu uit de overige inhoud van dit vonnis blijkt dat verdachte niet heeft nageleefd de voorwaarde dat hij zich voor het einde van de proeftijd niet zal schuldig maken aan een strafbaar feit.
      Gelast zal mitsdien worden, gelet op artikel 14g van het wetboek van Strafrecht, de tenuitvoerlegging van de gevangenisstraf voor de duur van 3 (zegge: drie ) maanden.
    
    
    
      7. Toepasselijke wettelijke voorschriften
      De volgende wetsartikelen zijn van toepassing: 
      Wetboek van Strafrecht artikelen: 36f, 45, 47, 57, 287, 310, 312.
      Wet wapens en munitie: artikelen: 26, 55.
    
    
    
      8. Beslissing
      De rechtbank:
    
    
    Spreekt verdachte vrij van het hem onder feit 1 primair tenlastegelegde feit.
    
    Verklaart bewezen dat verdachte de tenlastegelegde feiten heeft begaan zoals hiervoor onder 3.3 vermeld.
    
    Verklaart niet bewezen wat aan verdachte meer of anders is tenlastegelegd dan hierboven als bewezen is aangenomen en spreekt verdachte daarvan vrij.
    
    Bepaalt dat de bewezenverklaarde feiten de hierboven onder 4. vermelde strafbare feiten opleveren.
    
    Verklaart verdachte hiervoor strafbaar.
    
    Veroordeelt verdachte tot een gevangenisstraf voor de duur van 9 (zegge: negen) jaren.
    
    Bepaalt dat de tijd die verdachte vóór de tenuitvoerlegging van dit vonnis in verzekering en voorlopige hechtenis heeft doorgebracht, bij de tenuitvoerlegging van de thans opgelegde gevangenisstraf in mindering wordt gebracht, voorzover die tijd niet reeds op een andere vrijheidsstraf in mindering is gebracht.
    
    
      Wijst toe de vordering tot vergoeding van de door de benadeelde partij [slachtoffer 1] geleden schade tot een bedrag van € 2.038,00 en veroordeelt verdachte tot betaling van dit bedrag aan [slachtoffer 1], voornoemd, rekeningnummer: [rekeningnummer], tegen behoorlijk bewijs van kwijting.
      Bepaalt dat, indien genoemd bedrag geheel of gedeeltelijk door een medeverdachte is betaald, verdachte in zoverre zal zijn bevrijd.
      Veroordeelt verdachte in de kosten door de benadeelde partij gemaakt, tot op heden vastgesteld op nihil, en in de kosten ten behoeve van de tenuitvoerlegging alsnog te maken.
      Verklaart de benadeelde partij voor het overige niet ontvankelijk in zijn vordering.
    
    
    
      Wijst toe de vordering tot vergoeding van de door de benadeelde partij [slachtoffer 2] geleden schade tot een bedrag van  € 1.810,00 en veroordeelt verdachte tot betaling van dit bedrag aan [slachtoffer 2], voornoemd, tegen behoorlijk bewijs van kwijting.
      Bepaalt dat, indien genoemd bedrag geheel of gedeeltelijk door een medeverdachte is betaald, verdachte in zoverre zal zijn bevrijd.
      Veroordeelt verdachte in de kosten door de benadeelde partij gemaakt, tot op heden vastgesteld op nihil, en in de kosten ten behoeve van de tenuitvoerlegging alsnog te maken.
    
    
    
      Legt verdachte als schadevergoedingsmaatregel ten behoeve van de slachtoffers [slachtoffer 1] en [slachtoffer 2] de verplichting op tot betaling aan de staat van een bedrag van respectievelijk € 2.038,00 en € 1.810,00 bij gebreke van betaling of verhaal respectievelijk te vervangen door respectievelijk 40 en 30 dagen hechtenis.
      Bepaalt dat, voorzover dit bedrag of een gedeelte daarvan reeds door of namens een medeverdachte aan de benadeelde partijen en/of de staat is betaald, verdachte inzoverre van die verplichting zal zijn ontslagen.
      Bepaalt dat betalingen aan de benadeelde partijen, voornoemd, in mindering strekken op de verplichting tot betaling aan de staat en dat betalingen aan de staat in mindering strekken op de verplichting tot betaling aan de benadeelde partijen.
    
    
    Wijst toe de vordering van de officier van justitie opgelegd in de zaak met parketnummer [parketnummer] en gelast de tenuitvoerlegging van de niet tenuitvoergelegde gevangenisstraf, groot 3 (zegge: drie) maanden, opgelegd bij arrest van het gerechtshof te Amsterdam d.d. 19 februari 2004.
    
    
      9. Samenstelling rechtbank en uitspraakdatum
      Dit vonnis is gewezen door
      mr. Honig, voorzitter,
      mrs. Baardman en Van Acker, rechters,
      in tegenwoordigheid van de griffier mr. Ket,
      en uitgesproken op de openbare terechtzitting van 18 oktober 2005.