ECLI:NL:GHARN:2010:BO8210, Gerechtshof Arnhem, 10-12-2010, 24-002403-09
Gerechtshof Arnhem — Uitspraak 
Datum: 2010-12-10 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Strafrecht

Samenvatting: Veroordeling voor bedreiging van een beveiligingsmedewerker van een bankinstelling. Verdachte heeft de orde in het bankgebouw daarmee volledig verstoord. De cliëntèle moest door een achteruitgang naar buiten worden geloodst. Het hof acht een dergelijk optreden in of in de directe nabijheid van een openbare en dienstverlenende instelling volstrekt onacceptabel. Oplegging van een gevangenisstraf voor de duur van vier weken.

Parketnummer: 24-002403-09 
      Parketnummer eerste aanleg: 07-038515-09
    
    
    
    Arrest van 10 december 2010 van het gerechtshof te Arnhem, nevenzittingsplaats Leeuwarden, meervoudige strafkamer, op het hoger beroep tegen het vonnis van de politierechter in de rechtbank Zwolle-Lelystad van 23 september 2009 in de strafzaak tegen:
    
    
      [verdachte],
      geboren op [1989] te [geboorteplaats],
      wonende te [woonplaats], [adres],
    
    
    
      niet ter terechtzitting verschenen. Wel verschenen is de raadsvrouw van verdachte,
      D.G. Nagel, advocaat te Almere.
    
    
    
      Het vonnis waarvan beroep
      De politierechter in de rechtbank Zwolle-Lelystad heeft de verdachte bij het vonnis wegens een misdrijf veroordeeld tot een straf, zoals in dat vonnis omschreven.
    
    
    
      Gebruik van het rechtsmiddel
      De verdachte is op de voorgeschreven wijze en tijdig in hoger beroep gekomen.
    
    
    
      Het onderzoek ter terechtzitting in hoger beroep
      Dit arrest is gewezen naar aanleiding van het onderzoek op de terechtzitting in hoger beroep, alsmede het onderzoek op de terechtzitting in eerste aanleg.
    
    
    De raadsvrouw van verdachte heeft verklaard uitdrukkelijk gemachtigd te zijn verdachte ter terechtzitting te verdedigen.
    
    
      De vordering van de advocaat-generaal
      De advocaat-generaal heeft gevorderd dat het hof verdachte zal veroordelen tot een gevangenisstraf voor de duur van vier weken.
    
    
    
      De beslissing op het hoger beroep
      Het hof zal het vonnis vernietigen en opnieuw recht doen.
    
    
    
      Tenlastelegging
      Aan de verdachte is ten laste gelegd, dat:
    
    
    hij op of omstreeks 12 februari 2009 in de gemeente [gemeente] [slachtoffer] heeft bedreigd met zware mishandeling, immers heeft verdachte opzettelijk voornoemde [slachtoffer] dreigend de woorden toegevoegd: "Kom dan, kom dan naar buiten, dan maak ik je dood" en/of "Doe de deur open of ik maak je af. Kom dan naar buiten, dan sla ik je in elkaar, lafaard. Kom dan, ik maak je dood" en/of "Kom dan naar buiten, mietje. Ik maak je af, kom dan", althans woorden van gelijke dreigende aard of strekking.
    
    
      Bewezenverklaring
      Het hof acht bewezen dat:
    
    
    hij op 12 februari 2009 in de gemeente [gemeente] [slachtoffer] heeft bedreigd met zware mishandeling, immers heeft verdachte opzettelijk voornoemde [slachtoffer] dreigend de woorden toegevoegd: "Kom dan, kom dan naar buiten, dan maak ik je dood" en "Doe de deur open of ik maak je af. Kom dan naar buiten, dan sla ik je in elkaar, lafaard. Kom dan, ik maak je dood" en "Kom dan naar buiten, mietje. Ik maak je af, kom dan".
    
    Het hof acht niet bewezen hetgeen aan verdachte als voormeld meer of anders is ten laste gelegd dan hierboven als bewezen is aangenomen.
    
    
      Kwalificatie
      Het bewezen verklaarde levert op het misdrijf:
    
    
    bedreiging met zware mishandeling.
    
    
      Strafbaarheid
      Het hof acht verdachte strafbaar. Strafuitsluitingsgronden worden niet aanwezig geacht.
    
    
    
      Strafmotivering
      Het hof heeft de op te leggen straf bepaald op grond van de aard en ernst van het feit, de omstandigheden waaronder dit is begaan en de persoon van verdachte. Daarbij heeft het hof in het bijzonder het navolgende in aanmerking genomen.
      Verdachte heeft zich schuldig gemaakt aan bedreiging van een beveiligingsmedewerker, die op dat moment werkzaam was bij een bankinstelling te Almere. Verdachte was enkele dagen eerder - niet zonder reden - de toegang tot het kantoor ontzegd. Het hof rekent het verdachte zwaar aan dat hij met zijn bedreigingen niet alleen aangever angst heeft aangejaagd, maar ook de orde in het gebouw volledig heeft verstoord. Uit de stukken blijkt dat de aanwezige cliëntèle, al dan niet in tranen, door de achteruitgang naar buiten moesten worden geloodst om hen een verdere confrontatie met verdachte te besparen. Ook bij het personeel, op dat moment doende met de normale uitoefening van hun werkzaamheden, hebben verdachtes gedragingen sporen nagelaten. Het hof acht deze gang van zaken in of in de directe nabijheid van een openbare en dienstverlenende instelling volstrekt onacceptabel. Verdachte zelf erkent dat hij zich weliswaar respectloos heeft gedragen, maar dat dit door de betreffende beveiliger is uitgelokt. Hij acht het incident blijkens zijn ten overstaan van verbalisanten afgelegde verklaring verder 'niet de moeite waard'.
      Het hof heeft voorts gelet op het de verdachte betreffend uittreksel uit het justitieel documentatieregister van 15 september 2010. Uit dit negen pagina's tellend stuk blijkt dat verdachte, thans 21 jaar oud, veelvuldig is veroordeeld voor al dan niet gekwalificeerde vermogensdelicten en delicten met een geweldsaspect.
      Dit gegeven alsmede de ernst van het bewezen verklaarde feit in aanmerking nemende, acht het hof de in eerste aanleg opgelegde werkstraf van 40 uren niet toereikend. De raadsvrouw van verdachte heeft ter terechtzitting van het hof van 26 november 2010 verzocht om - mocht het hof tot een bewezenverklaring komen - toepassing te geven aan het bepaalde in artikel 9a  van het Wetboek van Strafrecht. Hiermee wordt een beroep gedaan op clementie van de zijde van het hof. Het hof stelt evenwel vast dat de basis waarop deze clementie zou moeten worden verleend ontbreekt. Verdachte bagatelliseert het bewezen verklaarde in vergaande mate en is om redenen van kennelijk financiële aard niet ter terechtzitting verschenen. Het hof kan zich daardoor geen beeld vormen van zijn persoon, noch van zijn eventueel bijgestelde visie op het thans ter beoordeling staande incident en zijn intenties voor de toekomst.
      Alles afwegende is het hof van oordeel dat - conform de vordering van de advocaat-generaal - oplegging van een onvoorwaardelijke gevangenisstraf de enige passende en geboden reactie is op het bewezen verklaarde feit. 
    
    
    
      Toepassing van wetsartikelen
      Het hof heeft gelet op de artikelen 63 en 285 van het Wetboek van Strafrecht, zoals deze artikelen golden ten tijde van het bewezen verklaarde.
    
    
    
      De uitspraak
      HET HOF,
      RECHT DOENDE OP HET HOGER BEROEP:
    
    
    vernietigt het vonnis, waarvan beroep, en opnieuw recht doende:
    
    verklaart het verdachte ten laste gelegde bewezen, kwalificeert dit als hiervoor vermeld en verklaart dit feit en verdachte strafbaar;
    
    verklaart niet bewezen hetgeen aan verdachte als voormeld meer of anders is ten laste gelegd dan hierboven als bewezen is aangenomen en spreekt verdachte daarvan vrij;
    
    veroordeelt verdachte [verdachte] tot gevangenisstraf voor de duur van vier weken.
    
    Dit arrest is aldus gewezen door mr. P. Greve, voorzitter, S.H. Wachter en mr. A.J. Rietveld, in tegenwoordigheid van J.B. Schwerzel als griffier, zijnde mr. S.H. Wachter buiten staat dit arrest mede te ondertekenen.