ECLI:NL:RBSHE:2009:BM3851, Rechtbank 's-Hertogenbosch, 17-07-2009, 628607
Rechtbank 's-Hertogenbosch — Uitspraak 
Datum: 2009-07-17 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Civiel recht

Samenvatting: Ontbinding arbeidsovereenkomst zonder vergoeding. Werkneemster heeft de keuze gemaakt om spullen van een klant mee naar huis te nemen. Werkneemster had haar eigen verantwoordelijkheid en is door haar leidinggevende nergens toe gedwongen.

RECHTBANK 's-HERTOGENBOSCH
      Sector Kanton, locatie Eindhoven
    
    
    inzake
    
    
      de besloten vennootschap met beperkte aansprakelijkheid Fair Play Centers B.V.
      gevestigd te Kerkrade
      verzoekster
      hierna: Fair Play
      gemachtigde: mr. S.G.J. Habets
    
    
    tegen
    
    
      [verweerster]
      wonende te [woonplaats]
      verweerster
      hierna: [werkneemster]
      gemachtigde: mr. J.H.M. van Dinten 
    
    
    De procedure
    
    Op 3 juni 2009 is ter griffie een verzoekschrift ontvangen van Fair Play. [werkneemster] heeft een verweerschrift ingediend op 6 juli 2009. Op 8 juli 2009 heeft de griffie een brief van mr. Habets ontvangen. De mondelinge behandeling van de zaak heeft plaatsgevonden op 9 juli 2009. Op de zitting hebben partijen hun standpunten nader toegelicht. De gemachtigden hebben zich bediend van pleitnotities. De griffier heeft aantekeningen gemaakt van wat partijen verder naar voren hebben gebracht. 
    
    De feiten
    
    [werkneemster] is op 11 april 1964 geboren. Zij is op 1 december 2003 voor onbepaalde tijd in dienst getreden bij de rechtsvoorganger van Fair Play. Haar functie was medewerker amusementscenter. Het salaris bedraagt € 1.650,13 bruto per maand exclusief emolumenten
    
    Op 15 mei 2009 heeft Fair Play haar vertrouwen in [werkneemster] opgezegd en haar op staande voet ontslagen. [werkneemster] is van mening dat er geen sprake is van een rechtsgeldig ontslag op staande voet, omdat een dringende reden voor het ontslag ontbreekt. 
    
    Het verzoek
    
    Fair Play verzoekt - voor zover het dienstverband tussen partijen nog zou bestaan - ontbinding van de arbeidsovereenkomst wegens gewichtige redenen, gelegen in een verandering in de omstandigheden. Fair Play beroept zich op de vaststaande feiten en op de in het verzoekschrift genoemde, hier als herhaald te beschouwen gronden. Samengevat stelt zij het volgende.
     
    Op 12 mei 2009 was [werkneemster] aan het werk in het amusementscenter. Een Antilliaanse man kwam binnen en liet een tas met spullen achter. Een collega van [werkneemster], de heer [x], heeft in de plastictas gekeken. [x] vermoedde dat de spullen in de tas van diefstal afkomstig waren. [werkneemster] stelde voor de politie te informeren, zodat de tas in beslag genomen kon worden. Dit is niet gebeurd. Toen de man terugkwam voor zijn tas gaf [x] deze niet terug. [werkneemster] vroeg haar leidinggevende, de heer [y], wat er met de spullen moest gebeuren. [werkneemster], [y] en [x] namen vervolgens spullen mee uit de tas. [werkneemster] heeft dus zonder toestemming zaken van een klant toegeëigend. [werkneemster] heeft verzuimd om de politie te bellen, dan wel om een andere leidinggevende in te schakelen. [werkneemster] is op geen enkele wijze gedwongen om de spullen mee te nemen en dient daar zelf verantwoordelijkheid voor te nemen. [werkneemster] wist dat dit absoluut niet door Fair Play werd getolereerd. In eerste instantie heeft zij ook nog getracht de waarheid te verdraaien door een onjuiste voorstelling van zaken te geven. Betrouwbaarheid en integriteit zijn de belangrijkste eigenschappen die een medewerker bij Fair Play moet bezitten, nu een medewerker van Fair Play dagelijks wordt blootgesteld aan geldstromen en zodoende voortdurend aan de verleiding wordt blootgesteld om zich geld toe te eigenen. Nu is gebleken dat [werkneemster] deze eigenschappen niet bezit, is er geen basis meer voor een voortzetting van het dienstverband. Door de gebezigde handelwijze van [werkneemster] heeft zij het vertrouwen dat Fair Play in haar had zo ernstig beschaamd, dat een vruchtbare samenwerking in de toekomst onmogelijk is geworden. Ook bij de directe collega's en leidinggevenden van [werkneemster] is er voor haar geen draagvlak meer. Er is een onomkeerbare verandering van de omstandigheden. Fair Play verzoekt daarom de ontbinding van de arbeidsovereenkomst - voor zover nodig - op de kortst mogelijke termijn.
    
    Voor een vergoeding is er geen plaats aangezien de oorzaak van de ontstane situatie geheel en al voor rekening en risico van [werkneemster] komt. Het verwijtbare gedrag van [werkneemster] dient haar zwaar te worden aangerekend. 
    
    Het verweer
    
    [werkneemster] concludeert primair tot afwijzing van het verzoek. Voor het geval de arbeidsovereenkomst toch wordt ontbonden, verzoekt [werkneemster] om een vergoeding toe te kennen van € 13.750,98 bruto [werkneemster] beroept zich op de in het verweerschrift genoemde, hier als herhaald te beschouwen gronden. Samengevat stelt zij het volgende.
    
    
      De door Fair Play gestelde verstoorde arbeidsrelatie is niet aan de orde. [werkneemster] heeft erkend dat zij de spullen uit de tas niet mee had mogen nemen, maar Fair Play gaat ten onrechte voorbij aan het feit dat [werkneemster] in opdracht en op voorstel van haar leidinggevende heeft gehandeld. [werkneemster] heeft meerdere malen voorgesteld om de politie te informeren. Zij kreeg echter van [y] te horen dat dit onwenselijk was. [y] zei dat de spullen weggegooid of verdeeld mochten worden. [werkneemster] heeft op initiatief van [y] spullen meegenomen. 
      [werkneemster] heeft nooit met kwade opzet gehandeld of verkeerde intenties gehad. [werkneemster] heeft zich altijd als goed werknemer gedragen en is nimmer op haar functioneren aangesproken. Haar persoonlijke omstandigheden dienen ook zwaar mee te wegen. Zij is een alleenstaande vrouw met een koopwoning. Zij heeft te maken met hoge hypotheeklasten tegenover relatief beperkte inkomsten, zeker als zij van een bijstandsuitkering afhankelijk wordt. Gezien haar leeftijd en de huidige economische tijden zal zij moeilijk een andere baan kunnen vinden. Gelet op deze omstandigheden moet het verzoek tot ontbinding van de arbeidsovereenkomst worden afgewezen. In geval van ontbinding van de arbeidsovereenkomst dient een correctiefactor C=1 te worden toegepast.
    
    
    De beoordeling van het verzoek
    
    1. De kantonrechter heeft zich ervan vergewist dat het verzoek geen verband houdt met het bestaan van een opzegverbod als bedoeld in artikel 7:685 lid 1 BW. 
    
    2. De als eerste te beantwoorden vraag is gezien het verweer van [werkneemster] of de arbeidsovereenkomst moet worden ontbonden. Die vraag moet bevestigend beantwoord worden. Het is begrijpelijk dat het vertrouwen van Fair Play in [werkneemster] is verdwenen. Nu betrouwbaarheid en integriteit juist de belangrijkste eigenschappen zijn voor het werken bij Fair Play, moet een vruchtbare samenwerking in de toekomst uitgesloten worden. 
    
    3. Er zijn dus voldoende gewichtige redenen om voor zover de arbeidsovereenkomst nog bestaat deze op korte termijn te ontbinden, zodat het verzoek in zoverre toewijsbaar is. De kantonrechter overweegt volledigheidshalve dat Fair Play in haar petitum niet met zoveel woorden vraagt de arbeidsovereenkomst te ontbinden voor het geval deze nog bestaat, maar dat dit blijkt uit de tekst van het verzoek en uit de pleitnotities van mr. Habets. 
    
    
      4. Beoordeeld moet worden of aan [werkneemster] in redelijkheid een vergoeding toekomt. De kantonrechter is van oordeel dat [werkneemster] geen vergoeding toekomt. In verband daarmee wordt het volgende overwogen.
      5. Op grond van het over en weer gestelde is voldoende aannemelijk dat het geheel aan [werkneemster] te wijten is dat er geen vruchtbare samenwerking meer mogelijk is. Het is tenslotte het ernstig verwijtbare gedrag van [werkneemster] dat geleid heeft tot de vertrouwensbreuk tussen hem en zijn werkgever. De gevolgen voor de persoonlijke omstandigheden van [werkneemster] komen voor haar rekening en risico gezien de ernst van de gedragingen en het belang van Fair Play om haar medewerkers te kunnen vertrouwen. 
      6. Het beroep van [werkneemster] op het handelen volgens de voorschriften van haar leidinggevende leidt niet tot de toekenning van een vergoeding. [werkneemster] heeft de keuze gemaakt om spullen mee te nemen. [werkneemster] had haar eigen verantwoordelijkheid en is door haar leidinggevende nergens toe gedwongen. 
      7. Gezien de aard van de procedure worden de kosten tussen partijen gecompenseerd in die zin dat iedere partij de eigen kosten draagt.
    
    
    Beslissing
    
    De kantonrechter: 
    
    ontbindt de arbeidsovereenkomst tegen 18 juli 2009;
    
    bepaalt dat iedere partij de eigen kosten draagt.
    
    Deze beschikking is gegeven door mr. C.J. Harts en uitgesproken op de openbare terechtzitting van bovengenoemde datum.