ECLI:NL:RBAMS:2008:BH5914, Rechtbank Amsterdam, 07-11-2008, 13/497430-2008
Rechtbank Amsterdam — Uitspraak 
Datum: 2008-11-07 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Strafrecht

Samenvatting: IRK, EAB Oostenrijk, interlocutoire uitspraak.
        Verdenking betrof: als bestuurder-op-papier benadelen van schuldeisers van een bedrijf, door daaraan ong 1 miljoen Euro te onttrekken in periode van +/- 3 maanden voordat "das Konkursverfahren eröffnet" was. In Oostenrijk heet dat "betrügerisches Krida", wat lijkt op bedrieglijke bankbreuk, zij het dat het in Oostenrijk ook strafbaar is voordat het faillissement is uitgesproken.
        De OvJ stelt dat er in feite een "surséance-achtige situatie" was in de periode waarin de geldopnamen plaatsvonden.
        Er is geen lijstfeit aangekruist. De IRK gaat vragen stellen.

RECHTBANK AMSTERDAM
      			INTERNATIONALE RECHTSHULPKAMER
    
    
    
      Parketnummer: 13/497430-2008
      RK nummer: 08/5025
    
    
    
    Datum uitspraak: 7 november 2008 
    
    
    INTERLOCUTOIRE UITSPRAAK
    
    op de vordering ex artikel 23 van de Overleveringswet (OLW), ingediend door de officier van justitie bij deze rechtbank. Deze vordering dateert van 19 september 2008 en strekt onder meer tot het in behandeling nemen van een Europees aanhoudingsbevel (EAB), uitgevaardigd op 3 juli 2008 door de Officier van Justitie, verbonden aan de Staatsanwaltschaft Graz, Oostenrijk. Dit bevel betreft de aanhouding en overlevering van:
    
    
      	[opgeëiste persoon]
      	geboren te [geboorteplaats] (destijds Sovjet Unie), op [geboortedatum], 
      	zonder vaste woon- of verblijfplaats in Nederland,
      	thans gedetineerd in de Penitentiaire Inrichting ‘Noord Holland Noord’,
                  	Huis van Bewaring ‘Zwaag’ te Zwaag,
    
    
    hierna te noemen de opgeëiste persoon.
    
    
    1. Procesgang
    
    De vordering is behandeld op de openbare zitting van 24 oktober 2008. Daarbij zijn de officier van justitie, de opgeëiste persoon en zijn raadsman, mr. G.P. van Eijk, advocaat te ’s-Gravenhage, gehoord. De opgeëiste persoon is bijgestaan door een tolk in de Griekse taal.
     
    
    2. Grondslag en inhoud van het EAB
    
    Aan het EAB ligt een bevel tot aanhouding van het Openbaar Ministerie te Graz, gedateerd 3 juli 2008, ten grondslag.
    
    Het EAB houdt het verzoek in om overlevering ten behoeve van een door de justitiële autoriteiten van de uitvaardigende staat ingesteld strafrechtelijk onderzoek. Dit onderzoek betreft het vermoeden dat de opgeëiste persoon zich schuldig heeft gemaakt aan een naar het recht van Oostenrijk strafbaar feit.
    
    Dit feit is omschreven in onderdeel e) van het EAB, waarvan een door de griffier gewaarmerkte fotokopie als bijlage aan deze uitspraak is gehecht. 
    
    
    
    3. Identiteit van de opgeëiste persoon 		
    
    De opgeëiste persoon heeft ter zitting verklaard dat hij, in afwijking van hetgeen de vordering vermeldt, geboren is in [geboorteplaats] (destijds Sovjet Unie), dat de bovenvermelde personalia overigens juist zijn en dat hij niet de Nederlandse, maar de Griekse nationaliteit heeft. 
    
    4. Strafbaarheid 
    
    Feit waarvoor dubbele strafbaarheid is vereist 
    
    De uitvaardigende justitiële autoriteit heeft het feit niet aangeduid als een feit waarvoor het vereiste van toetsing van dubbele strafbaarheid niet geldt. 
    
    In dat geval dient de rechtbank na te gaan of de omschrijving van het feit voldoet aan de eisen, gesteld in artikel 7, eerste lid, 2e van de OLW.
    
    In dit verband is het navolgende naar voren gebracht:
    
    De raadsman heeft betoogd dat de feitelijke handelingen, die de opgeëiste persoon in Oostenrijk worden verweten, naar het recht van Nederland niet strafbaar zijn, omdat niet is gebleken dat op enig moment het faillissement van [bedrijf] is uitgesproken. Bij gebreke van de op grond van artikel 7 van de OLW vereiste dubbele strafbaarheid, moet de overlevering worden geweigerd, aldus de verdediging.
    
    De officier van justitie heeft zich op het standpunt gesteld dat hetgeen verdachte verweten wordt, kan worden gekwalificeerd als bedrieglijke bankbreuk (artikel 341 Wetboek van Strafrecht). Ofschoon wellicht nog geen sprake is van een uitgesproken faillissement, is klaarblijkelijk wel sprake van een met surseance van betaling gelijk te stellen situatie, die volgens de officier van justitie ook binnen het bereik van artikel 341 Wetboek van Strafrecht valt. 
    
    5. Beraadslaging
    
    Nadat het onderzoek ter zitting was gesloten, is tijdens de beraadslaging gebleken dat de rechtbank behoefte heeft aan nadere informatie om te kunnen beoordelen of de omschrijving van het feit voldoet aan de eisen, gesteld in bovengenoemd artikel.
    
    De rechtbank overweegt daarbij het volgende.
    
    Vast staat dat de opgeëiste persoon ervan verdacht wordt dat hij - kort samengevat - in de periode van 6 oktober tot 7 december 2006 als "handelsrechtelijk zaakvoerder" van [bedrijf] samen met een ander geld heeft opgenomen van de zakenrekening van dat bedrijf en hierdoor de voldoening van de schuldeisers van dat bedrijf heeft "verijdeld of beknot", met een schade van € 991.000,- tot gevolg. De Oostenrijkse autoriteiten kunnen het exacte moment, waarop voornoemd bedrijf insolvent is geworden, niet vaststellen. Vast staat volgens die autoriteiten wel dat de faillissementsprocedure ("Konkursverfahren") met betrekking tot bedoeld bedrijf is "geopend" op 27 december 2006.
    
    Voorgaande feitelijke gang van zaken, die naar Oostenrijks recht een strafbaar feit oplevert, zou kunnen vallen onder één of meer van de bepalingen in Boek II, Titel XXVI van het Nederlandse Wetboek van Strafrecht (Benadeling van schuldeisers of rechthebbenden). De rechtbank beschikt echter thans over onvoldoende feitelijke informatie, om te kunnen beoordelen of dit inderdaad zo is. 
    
    Wil immers sprake kunnen zijn van naar Nederlands recht strafbare gedragingen ingevolge de hiervoor genoemde titel, dan dient vast te staan dat [bedrijf] in staat van faillissement is verklaard. Uit de nu voorhanden informatie volgt slechts dat met betrekking tot [bedrijf] op 27 december 2006 een "Konkursverfahren" is "geopend". 
    
    Het is de rechtbank niet geheel duidelijk of met het "openen" van het "Konkursverfahren" van [bedrijf] wordt bedoeld dat het faillissement van genoemde vennootschap op de betreffende datum is aangevraagd en  eventueel niet is uitgesproken dan wel dat het faillissement op die datum daadwerkelijk is uitgesproken, zodat de vennootschap zich thans in staat van faillissement bevindt.
    
    De rechtbank verzoekt de officier van justitie aan de uitvaardigende justitiële autoriteit de vraag voor te leggen of het openen van het "Konkursverfahren" ook ertoe heeft geleid dat [bedrijf] in staat van faillissement is verklaard, en zo ja wanneer dat het geval is geweest.  
    
    Daartoe zal het onderzoek worden heropend en voortgezet op vrijdag 21 november 2008, 11.00 uur.
    
    
    8. Beslissing
    
    
    HEROPENT en SCHORST het onderzoek ter zitting tot 
    
    vrijdag 21 november 2008, 11.00 uur,
    
    teneinde de officier van justitie in de gelegenheid te stellen bovengestelde vraag aan de uitvaardigende justitiële autoriteit voor te leggen en haar antwoord aan het dossier toe te voegen.
    
    
    
      BEVEELT de oproeping van de opgeëiste persoon met tijdig bericht aan de raadsman, 
      mr. G.P. van Eijk te ’s-Gravenhage.
    
    
    
    BEVEELT tevens de oproeping van een tolk in de Griekse taal.
    
    
     
    
      Aldus gedaan door
      mr. E.D. Bonga-Sigmond,  				voorzitter,
      mrs. M.M. van der Nat en W.J. van Bennekom, 			rechters,
      in tegenwoordigheid van L.C. Werkman,		                              griffier,
      en uitgesproken ter openbare zitting van 7 november 2008.
    
    
    
    
    
    
    
    
    
    
    
    
    
    
    
    
    
    
    De jongste rechter is buiten staat deze uitspraak mede te ondertekenen.
    
    
    
    
    
    
    
    
    
    
    
    
    
    
    
    
    
    
    
    
    
    Ingevolge artikel 29, tweede lid, van de OLW staat tegen deze uitspraak geen gewoon rechtsmiddel open.