ECLI:NL:RBROT:1999:AA3678, Rechtbank Rotterdam, 10-09-1999, VDIVERS 99/1994, 99/1998, 99/2012
Rechtbank Rotterdam — Uitspraak 
Datum: 1999-09-10 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Bestuursrecht

Samenvatting: -

442 / ARRONDISSEMENTSRECHTBANK TE ROTTERDAM
    
    President
    
    
    
    
      Reg. nrs.: VDIVERS 99/1994-SCR
                VDIVERS 99/1998-SCR
                VDIVERS 99/2012-SCR
    
    
    
    Uitspraak
    
    
      naar aanleiding van de verzoeken om voorlopige voorziening als 
      bedoeld in artikel 8:81 van de Algemene wet bestuursrecht in 
      verband met de procedures tussen
    
    
    
      Horeca A B.V., gevestigd te B, verzoekster,
      gemachtigde mr. G.P. Lobé, advocaat te Rotterdam,
    
    
    en
    
    
      ? het dagelijks bestuur van de deelgemeente Feijenoord, 
      verweerder 1;
      ? de directeur van het Ontwikkelingsbedrijf Rotterdam, 
      verweerder 2.
    
    
    
      Mede als partij heeft aan dit geding deelgenomen:
      de gemeente Rotterdam.
    
    
    1. Ontstaan en loop van de procedure
    
    
      Bij besluit van 6 september 1999 heeft verweerder 1 het 
      Ontwikkelingsbedrijf Rotterdam, afdeling Beheer Onroerend Goed, 
      aangeschreven tot het treffen van voorzieningen aan de panden 
      gelegen aan de […]straat 171 tot en met 175, waarbij op 
      basis van artikel 24 van de Woningwet de keuze is gelaten tussen 
      het ofwel binnen 4 werkdagen slopen van de panden ofwel het 
      treffen van zodanige voorzieningen dat het gevaar voor de omgeving 
      en de gebruikers van het pand wordt weggenomen.
    
    
    
      Bij brief van 6 september 1999 is verzoekster namens verweerder 1 
      verzocht om gehoor te geven aan het verbod ingevolge artikel 7.2.1 
      van de Bouwverordening Rotterdam 1993 en om het pand gelegen 
      aan de […]straat 173 niet meer te gebruiken op grond van 
      genoemd artikel in verband met direct gevaar voor de omgeving en 
      eventuele bezoekers.
    
    
    
      Per faxbericht van 7 september 1999 heeft verweerder 2 verzoekster 
      medegedeeld dat het pand […]straat 173 niet meer mag 
      worden gebruikt, dat dit pand op de kortst mogelijke termijn dient te 
      worden gesloopt en dat de sloop van het onderhavige pand op 
      vrijdag 10 september 1999 zal aanvangen.
    
    
    
      Namens verzoekster is bij brieven van 8, 9 en 10 september 1999 
      bezwaar gemaakt tegen het besluit van 6 september 1999, de brief 
      van gelijke datum van verweerder 1 en het faxbericht van 7 
      september 1999 van verweerder 2.
    
    
    
      Voorts heeft de gemachtigde van verzoekster bij brief van 9 
      september 1999, nader aangevuld op 10 september 1999, de 
      president verzocht een voorlopige voorziening te treffen. 
    
    
    
      Het onderzoek ter zitting heeft plaatsgevonden op 10 september 
      1999. Verzoekster heeft zich laten vertegen-woordigen door haar 
      gemachtig-de, bijgestaan door zijn kantoorgenoot mr. F.I.S.A.L. van 
      Velsen. Ver-weerders 1 en 2 hebben zich laten vertegenwoordigen 
      door mr. S. Brevet, bijgestaan door A. van Stekelenburg, B. Slotboom 
      en J. van Herk. Blijkens het verhandelde ter zitting heeft de 
      gemeente Rotterdam zich eveneens laten vertegenwoordigen door 
      mr. S. Brevet.
    
    
    
      Na sluiting van het onderzoek ter zitting heeft de president mondeling 
      uitspraak gedaan zoals opgenomen onder rubriek 3 van deze 
      uitspraak.
    
    
    2. Overwegingen
    
    
      Op grond van artikel 8:81, eerste lid, van de Algemene wet 
      be-stuurs-recht (hierna: Awb) kan, indien tegen een besluit bij de 
      recht-bank beroep is ingesteld dan wel, voor-afgaand aan een 
      moge-lijk beroep bij de rechtbank, bezwaar is gemaakt of 
      admini-stra-tief beroep is inge-steld, de president van de rechtbank 
      die bevoegd is of kan worden in de hoofdzaak, op verzoek een 
      voorlo-pige voorzie-ning treffen indien onverwijlde spoed, gelet op de 
      betrokken belangen, dat vereist.
    
    
    
      Voorzover de daartoe uit te voeren toetsing meebrengt dat de 
      recht-matigheid van de bestreden besluiten wordt beoordeeld, heeft 
      het oordeel van de president een voorlopig karakter en is dat oordeel 
      niet bindend voor de beslissingen op bezwaar of eventueel in de 
      hoofdzaak.
    
    
    
      Blijkens de gedingstukken en het verhandelde ter zitting is de 
      gemeente Rotterdam sinds 5 juni 1998 eigenaar van het pand aan 
      (onder andere) de […]straat 173 te Rotter-dam. Verzoekster 
      is sinds 1 februari 1994 huurster van dit pand en exploiteert daarin 
      haar onderneming, althans wordt deze onderneming mede voor haar 
      rekening en risico gedreven in dat pand.
    
    
    
      Bij besluit van 6 april 1998 heeft verweerder 1 aan het 
      Ontwikke-lingsbedrijf Rotterdam vergunning verleend tot het slopen 
      van (onder andere) het pand gelegen aan de […]straat 173.
      Tegen dit besluit zijn geen rechtsmiddelen aangewend, de president 
      is daar althans niet van gebleken.
    
    
    
      Uit het verhandelde ter zitting volgt dat inmiddels - op basis van de 
      op 6 april 1998 verleende sloopvergunning - de in die vergunning 
      genoemde panden waren gesloopt, met uitzondering van de panden 
      aan de […]straat 171 tot en met 175.
    
    
    
      In het pand […]straat 175 heeft op 21 augustus 1999 brand 
      gewoed. Kort daarop is dit pand gesloopt.
    
    
    
      Ten aanzien van het besluit van verweerder 1 van 6 september 
      1999
    
    
    
      In dit besluit heeft verweerder 1 het Ontwikkelingsbedrijf Rotter-dam 
      (eigenlijk: de gemeente Rotterdam) als eigenaar van de panden 
      […]-straat 171 tot en met 175 aangeschreven tot het treffen van 
      voorzieningen aan genoemde panden.
      Hierbij is overwogen dat de panden niet voldoen aan een aantal 
      voorschriften uit het Bouwbesluit, waarbij het met name gaat om het 
      feit dat sprake is van onvoldoende stabiliteit en samenhang van de 
      panden (de gevels staan los van de rest van de panden, een 
      strijdig-heid met artikel 73 van het Bouwbesluit) en het feit dat de 
      panden niet meer waterdicht zijn (door de scheuren en kieren in de 
      panden loopt water naar binnen, een strijdigheid met artikel 89 van 
      het Bouwbesluit).
      Tevens is overwogen dat, gelet op de zeer slechte staat van de 
      panden en de kosten die het treffen van voorzieningen met zich 
      zouden brengen, het feit dat het gaat om een slooplocatie en dat de 
      verdere levensduur van de panden nihil is, het treffen van 
      voorzie-ningen als "niet-redelijk" in de zin van artikel 23 van de 
      Woningwet moet worden beschouwd.
      Voorts is overwogen dat, nu verweerder 1 van oordeel is dat sprake 
      is van groot gevaar voor zowel de directe omgeving van de panden 
      als mogelijke gebruikers van de panden, de keuze wordt gegeven 
      tussen enerzijds het treffen van de benodigde voorzieningen en 
      anderzijds het binnen 4 werkdagen slopen van de panden, waarbij 
      verweerder 1, gelet op het grote risico voor de omgeving van de 
      panden, van oordeel is dat alleen met het slopen van de panden het 
      gevaar kan worden weggenomen.
      Tenslotte is overwogen dat dan ook besloten is op basis van artikel 
      14, eerste lid, en 17, eerste lid, in combinatie met artikel 21, tweede 
      lid, van de Woningwet aan te schrijven, waarbij op basis van artikel 
      24 van de Woningwet de keuze wordt gelaten tussen ofwel het 
      binnen 4 werkdagen slopen van de panden ofwel het treffen van 
      zodanige voorzieningen dat het gevaar voor de omgeving en 
      gebruikers van het pand wordt weggenomen.
    
    
    
      Van de zijde van verzoekster is gesteld dat zij belanghebbende is bij 
      het door haar bestreden besluit van 6 september 1999 van 
      verweerder 1, aangezien haar positie als huurster van het pand aan 
      de […]straat 173 te Rotterdam ingrijpend wordt aangetast 
      door dit besluit en de uitvoering daarvan.
    
    
    
      Verweerder 1 heeft in dit verband gesteld dat verzoekster niet als 
      belanghebbende bij de aanschrijving van 6 september 1999 kan 
      worden aangemerkt, aangezien van feitelijk gebruik van het 
      betrokken pand door verzoekster al maanden geen sprake meer is 
      en de nog aanwezige inventaris van verzoekster in het pand dermate 
      gering in omvang is dat deze goederen op eenvoudige wijze uit het 
      pand kunnen worden verwijderd en elders kunnen worden 
      opgeslagen.
    
    
    De president overweegt als volgt.
    
    
      Ingevolge artikel 8:1 in verbinding met artikel 7:1 van de Awb kan 
      een belanghebbende bezwaar maken tegen een besluit en 
      vervolgens beroep instellen bij de rechtbank.
    
    
    
      In artikel 1:2 van de Awb is bepaald dat onder belanghebbende 
      wordt verstaan degene wiens belang rechtstreeks bij een besluit 
      betrokken is.
      Hierbij moet sprake zijn van 
      - een eigen belang;
      - een persoonlijk belang;
      - een objectief bepaalbaar belang;
      - een rechtstreeks belang, waarbij voldoende nauw causaal verband 
      tussen het besluit en het getroffen belang dient te bestaan.
    
    
    
      De president is gelet op de feiten en omstandigheden van het 
      onderhavige geval zoals die zijn gebleken uit de door partijen 
      overgelegde stukken en het verhandelde ter zitting van oordeel dat 
      zou kunnen worden betwijfeld of verzoekster in haar hoedanigheid 
      van huurster van het betreffende pand als belanghebbende bij het 
      besluit van 6 september 1999 kan worden aangemerkt.
    
    
    
      Zo al zou moeten worden aangenomen dat verzoekster wel als 
      belang-hebbende bij genoemd besluit kan worden aangemerkt, kan 
      de president verzoeksters gemachtigde niet volgen in zijn opvatting 
      dat verzoek-ster een spoedeisend belang heeft bij het treffen van 
      een voorlopige voorziening ten aanzien van dat besluit.
      In dit oordeel heeft de president betrokken dat van (recent) feitelijk 
      gebruik van het betrokken pand door verzoekster niet is gebleken en 
      dat de nog aanwezige goederen van verzoekster in het pand op 
      eenvoudige wijze te verwijderen zijn en elders opgeslagen kunnen 
      worden. Daarnaast is niet gebleken van feiten en/of 
      omstan-digheden op grond waarvan verweerder niet (meer) 
      gerechtigd - in publiek-rechtelijke zin - zou zijn om reeds op basis 
      van de rechtens onaantastbaar geworden sloopvergunning van 6 
      april 1998 tot uitvoering van de sloop over te gaan.
      Voorts merkt de president nog op dat de privaatrech-telijke 
      geschil-len die tussen verzoekster en de gemeente Rotterdam 
      bestaan in het kader van het al dan niet van rechtswege ontbonden 
      zijn van de huurovereen-komst in verband met het in economische 
      en juridische zin geheel vergaan zijn van het verhuurde, evenmin tot 
      het oordeel kunnen leiden dat verzoekster een spoedeisend belang 
      heeft bij het treffen van een voorlopige voorziening.
    
    
    
      Reeds gelet op het voorgaande komt het verzoek om een voorlopige 
      voorziening te treffen ten aanzien van het besluit van verweerder 1 
      van 6 september 1999 niet voor toewijzing in aanmerking.
    
    
    
      Ten aanzien van de brief van 6 september 1999 van verweerder 
      1 en het faxbericht van 7 september 1999 van verweerder 2
    
    
    
      Bij brief van 6 september 1999 heeft verweerder 1 verzoekster 
      medegedeeld dat de bouwinspecteur, de heer Groen, op 2 
      september 1999 heeft geconstateerd dat de bouwkundige staat van 
      de panden gelegen aan de […]straat 171 en 173 zo slecht 
      is, dat direct gevaar voor de omgeving en eventuele bezoekers van 
      deze panden bestaat. De heer Groen heeft hierop aan de afdeling 
      Sloopwerken van de dienst Gemeentewerken verzocht het trottoir 
      direct voor de panden met een hek af te zetten, zodat het gevaar iets 
      kleiner zou worden. Een daadwerkelijke oplossing is hiermede echter 
      niet bereikt.
      Voorts is medegedeeld dat het op grond van artikel 7.2.1 van de 
      Bouwverordening Rotterdam 19993 verboden is een bouwwerk te 
      gebruiken indien zulks gevaarlijk is in verband met de 
      bouwvallig-heid van het bouwwerk dan wel de bouwvalligheid van 
      een in de nabijheid gelegen bouwwerk.
      Verzocht is dan ook gehoor te geven aan dit verbod en het pand 
      gelegen aan de […]straat 173 niet meer te gebruiken op 
      grond van bovengenoemd artikel van de Bouwverordening 
      Rotterdam 1993 in verband met direct gevaar voor de omgeving en 
      eventuele bezoekers.
    
    
    
      Per faxbericht van 7 september 1999 heeft verweerder 2 verzoekster 
      medegedeeld dat op last van Bouw- en Woningtoezicht het pand 
      […]straat 175 na de brand alsnog is gesloopt, waardoor de 
      combinatie […]straat 173/171 bouwkundig instabiel is 
      geworden en instortingsgevaar dreigt.
      Voorts is medegedeeld dat de panden niet meer gebruikt mogen 
      worden en dat zij op de kortst mogelijke termijn dienen te worden 
      gesloopt.
      Tenslotte is medegedeeld dat de sloop van de onderhavige panden 
      vrijdag 10 september 1999 zal aanvangen.
    
    
    
      Van de zijde van verzoekster is gesteld dat de brief van verweerder 1 
      van 6 september 1999 als besluit in de zin van de Awb dient te 
      worden aangemerkt, aangezien deze brief volgens verzoekster te 
      vergelijken is met de aanschrijving aan het Ontwikkelingsbedrijf 
      Rotterdam van 6 september 1999. Tevens dient de aanzegging tot 
      sloop als bedoeld in het faxbericht van verweerder 2 van 7 
      september 1999 als besluit in de zin van de Awb te worden 
      aangemerkt, aangezien dit eveneens voortvloeit uit genoemde 
      aanschrijving. 
    
    
    
      Van de zijde van verweerder 1 en verweerder 2 is in dit verband 
      gesteld dat de brief van verweerder 1 van 6 september 1999 geen 
      besluit als bedoeld in de Awb behelst, maar slechts een verzoek om 
      gehoor te geven aan het verbod ingevolge artikel 7.2.1 van de 
      Bouwverordening Rotterdam 1993.
      Het faxbericht van verweerder 2 van 7 september 1999 is evenmin 
      een besluit in de zin van de Awb; dit is slechts een feitelijke 
      mededeling van de eigenaar van het pand aan de huurder van dat 
      pand, inhoudende dat hij zich als eigenaar zal houden aan de hem 
      opgelegde last.
    
    
    De president overweegt als volgt.
    
    
      Zoals hierboven reeds is overwogen kan een belanghebbende 
      ingevolge artikel 8:1 in verbinding met artikel 7:1 van de Awb 
      bezwaar maken tegen een besluit en vervolgens beroep instellen bij 
      de rechtbank.
    
    
    
      In artikel 1:3, eerste lid, van de Awb is bepaald dat onder besluit 
      wordt verstaan een schriftelijke beslissing van een bestuursorgaan, 
      inhoudende een publiekrechtelijke rechtshandeling.
    
    
    
      De president is met verweerder van oordeel dat vooralsnog aan 
      gerede twijfel onderhevig is of aan de brief van verweerder 1 van 6 
      september 1999 en het faxbericht van verweerder 2 van 7 september 
      1999 het uit artikel 1:3 van de Awb voortvloeiende besluitkarakter 
      kan worden toegekend.
      Hierbij heeft de president in aanmerking genomen dat de brief van 
      verweerder 1 van 6 september 1999, gelet op de bewoordingen 
      daarvan,  naar zijn voorlopig oordeel als mededeling/verzoek van 
      feitelijke aard moet worden aangemerkt en niet als te zijn gericht op 
      rechtsge-volg. Het verbod om het betrokken pand te gebruiken vloeit 
      overigens rechtstreeks voort uit het in de brief van 6 september 1999 
      genoemde artikel 7.2.1 van de Bouwverordening Rotterdam 1993. 
      Aan de vraag of dit verbod te dezen ook geldt, doet de door 
      verzoek-ster bestreden brief op zichzelf niets toe of af.
    
    
    
      Voor wat betreft het faxbericht van verweerder 2 van 7 september 
      1999 heeft de president hierbij in aanmerking genomen dat dit 
      bericht naar zijn voorlopig oordeel eveneens als mededeling van 
      feitelijke aard dient te worden aangemerkt, welke geen verdere 
      strekking heeft dan namens verweerder 2 is betoogd.
    
    
    
      Uit het voorgaande volgt dat verweerder 1 het namens verzoekster 
      ingediende bezwaar tegen zijn brief van 6 september 1999 naar 
      verwachting niet-ontvanke-lijk zal verklaren en dat verweerder 2 het 
      namens verzoekster ingediende bezwaar tegen zijn faxbericht van 7 
      september 1999 naar verwachting eveneens niet-ontvankelijk zal 
      verklaren, zodat er geen aanleiding is voor het treffen van een 
      voorlopige voorziening ten aanzien van bedoelde brief en faxbericht.
    
    
    
      Voor een veroordeling in de proceskosten ziet de president geen 
      aanleiding.
    
    
    Gelet op het voorgaande wordt als volgt beslist.
    
    3. Beslissing
    
    De president,
    
    recht doende:
    
    wijst de verzoeken om voorlopige voorziening af.
    
    
    
      Deze uitspraak is gedaan door mr. C.W.J. Schoor als president.
      De beslissing is, in tegenwoordig-heid van mr. C.W. van der Wal-de 
      Jong als griffier, uitge-sproken in het openbaar op 10 september 
      1999.
    
    
    De griffier:                     De president:
    
    Afschrift verzonden op: