ECLI:NL:RVS:2012:BX2533, Raad van State, 25-07-2012, 201112847/1/A2
Raad van State — Uitspraak 
Datum: 2012-07-25 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Bestuursrecht

Samenvatting: Bij besluit van 15 juli 2010 heeft het dagelijks bestuur de aan IMDS toegekende subsidie op grond van de Subsidieregeling Noordelijke Innovatie Ondersteuningsfaciliteit 2008 (hierna: NIOF 2008) vastgesteld op een bedrag van € 11.076,00.

201112847/1/A2.
      Datum uitspraak: 25 juli 2012
    
    
    
      AFDELING
      BESTUURSRECHTSPRAAK
    
    
    Uitspraak op het hoger beroep van:
    
    
      de besloten vennootschap met beperkte aansprakelijkheid IMDS R&D B.V. (hierna: IMDS), gevestigd te Roden,
      appellante,
    
    
    tegen de uitspraak van de rechtbank Groningen van 26 oktober 2011 in zaak nr. 11/482 in het geding tussen:
    
    IMDS
    
    en
    
    het dagelijks bestuur van het Samenwerkingsverband Noord-Nederland.
    
    1. Procesverloop
    
    Bij besluit van 15 juli 2010 heeft het dagelijks bestuur de aan IMDS toegekende subsidie op grond van de Subsidieregeling Noordelijke Innovatie Ondersteuningsfaciliteit 2008 (hierna: NIOF 2008) vastgesteld op een bedrag van € 11.076,00.
    
    Bij besluit van 19 april 2011 heeft het dagelijks bestuur het door IMDS daartegen gemaakte bezwaar ongegrond verklaard.
    
    Bij uitspraak van 26 oktober 2011, verzonden op 31 oktober 2011, heeft de rechtbank het door IMDS daartegen ingestelde beroep ongegrond verklaard. Deze uitspraak is aangehecht.
    
    Tegen deze uitspraak heeft IMDS bij brief, bij de Raad van State ingekomen op 9 december 2011, hoger beroep ingesteld. De gronden van het hoger beroep zijn aangevuld bij brief van 9 januari 2012.
    
    Het dagelijks bestuur heeft een verweerschrift ingediend.
    
    IMDS heeft nadere stukken ingediend.
    
    De Afdeling heeft de zaak ter zitting behandeld op 8 juni 2012, waar IMDS, vertegenwoordigd door mr. M. Broekema, en het dagelijks bestuur, vertegenwoordigd door mr. D.G.I. Bos en drs. C. van Rosendal, werkzaam bij het Samenwerkingsverband Noord-Nederland, zijn verschenen.
    
    2. Overwegingen
    
    2.1. Ingevolge artikel 1, aanhef en onder l, wordt in de NIOF 2008 verstaan onder loonkosten: brutoloon inclusief vakantiegeld.
    
    Ingevolge artikel 6, eerste lid, zijn de kosten van het in dienst nemen van een kennisdrager subsidiabel.
    
    Ingevolge het tweede lid worden als subsidiabele kosten in aanmerking genomen de loonkosten van een in dienst te nemen kennisdrager. Reis- en verblijfkosten en kosten op het gebied van begeleiding en scholing zijn niet subsidiabel.
    
    Ingevolge artikel 15, eerste lid, dient de subsidieontvanger uiterlijk binnen 4 weken na afloop van de activiteiten of het tijdvak waarvoor subsidie is verleend een aanvraag tot subsidievaststelling in, met gebruikmaking van een daartoe ter beschikking gesteld aanvraagformulier.
    
    Ingevolge artikel 16 wordt het subsidiebedrag vastgesteld op basis van de subsidiabele kosten die zijn gemaakt en betaald ten behoeve van het project.
    
    Ingevolge artikel 3, eerste lid, aanhef en onder h, van de Wet vermindering afdracht loonbelasting en premie voor de volksverzekeringen (hierna: de WVA) kan de inhoudingsplichtige de over een tijdvak af te dragen loonbelasting, dan wel af te dragen loonbelasting en premie voor de volksverzekeringen verminderen, doch niet verder dan tot nihil, met: de Speur- en Ontwikkelingswerk (hierna: S&O)-afdrachtvermindering.
    
    2.2. Bij aanvraag van 22 september 2008 heeft IMDS verzocht om een subsidie voor het in dienst nemen van een kennisdrager. Bij besluit van 4 februari 2009 heeft het dagelijks bestuur aan IMDS een subsidie verleend van € 17.500,00.
    
    Bij besluit van 15 juli 2010 heeft het dagelijks bestuur de aan IMDS verleende subsidie vastgesteld. Uit de bijgevoegde berekening blijkt dat het dagelijks bestuur van de loonkosten van in totaal € 55.591,00 een bedrag van € 22.324,00 heeft afgetrokken. Dit bedrag heeft betrekking op loonkosten waarop afdrachtvermindering inzake de Wet Bevordering Speur- en Ontwikkelingswerk (thans de WVA; hierna: de S&O-afdrachtvermindering) heeft plaatsgevonden.
    
    In het besluit op bezwaar heeft het dagelijks bestuur zich op het standpunt gesteld dat IMDS de opgegeven loonkosten, waarop de S&O-afdrachtvermindering is toegepast, via een fiscaal voordeel heeft terugontvangen, zodat zij die kosten niet heeft gemaakt en betaald. Ingevolge artikel 16 van de NIOF 2008 zijn deze kosten niet-subsidiabel, aldus het dagelijks bestuur.
    
    Bij de aangevallen uitspraak heeft de rechtbank dit standpunt gevolgd.
    
    2.3. IMDS betoogt dat de rechtbank ten onrechte heeft geoordeeld dat het dagelijks bestuur de loonkosten waarop S&0-afdrachtvermindering heeft plaatsgevonden, mocht aftrekken van de subsidiabele loonkosten.
    
    IMDS voert daartoe aan, dat de rechtbank ten onrechte ervan uit is gegaan dat de S&O-afdrachtvermindering tot gevolg heeft dat de loonkosten worden verlaagd. Volgens IMDS is de S&O-afdrachtvermindering een generieke fiscale maatregel. Het financieel voordeel wordt verantwoord in de winst- en verliesrekening en leidt niet tot een vermindering van de loonkosten als zodanig.
    
    IMDS voert verder aan dat nu de uiteindelijke vaststelling van de hoogte van de S&O-afdrachtvermindering in de regel plaatsvindt na datum subsidievaststelling, zij de loonkosten voor de kennisdrager volledig heeft gemaakt en betaald. Artikel 16 van de NIOF 2008 laat het dagelijks bestuur niet de ruimte de S&O-afdrachtvermindering in mindering te brengen of om verrekeningen die na afloop van de subsidieperiode worden vastgesteld in mindering te brengen, aldus IMDS.
    
    
      2.3.1. Bij de S&O-afdrachtvermindering mag de werkgever loonbelasting over de uren van medewerkers die betrekking hebben op innovatie- en ontwikkelingsactiviteiten in mindering brengen op de totaal af te dragen loonbelasting. Niet in geschil is dat de S&O-afdrachtvermindering in dit geval betrekking heeft op de loonkosten van dezelfde kennisdrager als waarvoor de subsidie is verleend. Evenmin is in geschil dat indien de S&O-afdrachtvermindering niet zou zijn toegepast, het dagelijks bestuur wel subsidie ingevolge de NIOF 2008 zou hebben verleend over de totale gemaakte loonkosten van de kennisdrager. Zowel met de S&O-afdrachtvermindering als de NIOF 2008 wordt beoogd ondernemers te stimuleren innovatieve werkzaamheden te doen verrichten, door hen tegemoet te komen in de loonkosten. In dit geval heeft IMDS tweemaal voordeel in de loonkosten van de kennisdrager genoten. Dat het bij de S&0-afdrachtvermindering gaat om een fiscale maatregel, waarbij het voordeel tot uiting komt op de winst- en verliesrekening en dat de WVA samenloop met andere subsidies toelaat, laat onverlet dat IMDS dubbel voordeel heeft genoten voor de loonkosten van de kennisdrager voor hetzelfde project. 
      De rechtbank heeft voorts terecht geoordeeld, dat de zinsnede "gemaakt en betaald" in artikel 16 van de NIOF 2008 het dagelijks bestuur de ruimte laat voor verrekening van andere voordelen. Het dagelijks bestuur heeft zich in dit verband op het standpunt kunnen stellen dat die zinsnede ziet op "de uiteindelijk gemaakte en betaalde loonkosten". Nu IMDS door de S&O-afdrachtvermindering is tegemoetgekomen in de loonkosten voor dezelfde kennisdrager voor hetzelfde project, heeft zij deze loonkosten uiteindelijk niet gemaakt en betaald. Artikel 16 van de NIOF 2008 noopte het dagelijks bestuur dan ook niet tot het vaststellen van de subsidie inclusief de S&O-afdrachtvermindering.
    
    
    De rechtbank heeft derhalve terecht geoordeeld dat het dagelijks bestuur de loonkosten waarop S&0-afdrachtvermindering heeft plaatsgevonden, mocht aftrekken van de subsidiabele loonkosten.
    
    Het betoog faalt.
    
    2.4. Het hoger beroep is ongegrond. De aangevallen uitspraak dient te worden bevestigd.
    
    2.5. Voor een proceskostenveroordeling bestaat geen aanleiding.
    
    3. Beslissing
    
    De Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State
    
    Recht doende in naam der Koningin:
    
    bevestigt de aangevallen uitspraak.
    
    Aldus vastgesteld door mr. H. Troostwijk, voorzitter, en mr. S.F.M. Wortmann en mr. C.J. Borman, leden, in tegenwoordigheid van mr. R.F.J. Bindels, ambtenaar van staat.
    
    
      w.g. Troostwijk w.g. Bindels
      voorzitter ambtenaar van staat
    
    
    Uitgesproken in het openbaar op 25 juli 2012
    
    85-680.