ECLI:NL:CBB:2001:AB1469, College van Beroep voor het bedrijfsleven, 27-04-2001, AWB 01/328
College van Beroep voor het bedrijfsleven — Uitspraak 
Datum: 2001-04-27 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Bestuursrecht

Samenvatting: -

De president van het College van Beroep voor het bedrijfsleven
    
    
      No.AWB 01/328						27 april 2001
      	11230
    
    
    
    
    Uitspraak op het verzoek om voorlopige voorziening in de zaak van:
    
    
      A, te X, verzoekster,
      gemachtigde: mr J.F.C.M. Mulders, verbonden aan de Stichting Rechtsbijstand te Roermond, 
      tegen
      1. de minister van Landbouw, Natuurbeheer en Visserij te Den Haag en 
      2. de directeur van de Rijksdienst voor de keuring van Vee en Vlees te Rijswijk, hierna 
      individueel en gezamenlijk aan te duiden als verweerder.
    
    
    
    
    
    
      1.	De procedure
      Bij besluit van 4 april 2001 heeft verweerder - voor zover hier van belang - bepaald dat alle 
      evenhoevigen op het bedrijf van verzoekster met ingang van 4 april 2001 als verdacht van 
      mond- en klauwzeer (hierna: mkz) worden aangemerkt en dat deze dieren zullen worden 
      gevaccineerd en vervolgens gedood, met dien verstande dat verzoekster nader zal worden 
      bericht of ook de runderen op haar bedrijf zullen worden gedood. 
      Bij brief van 11 april 2001 heeft verzoekster bij verweerder bezwaar gemaakt tegen het 
      besluit van 4 april 2001.
      Bij brief van 17 april 2001 heeft verweerder verzoekster medegedeeld dat ook de runderen 
      op haar bedrijf zullen worden gedood.
    
    
    
      Bij faxbericht van 24 april 2001 heeft verzoekster zich tot de president van het College 
      gewend met het verzoek het besluit van 4 april 2001, zoals nader uitgewerkt in de brief van 
      17 april 2001, bij wijze van voorlopige voorziening te schorsen. Op 25 april 2001 heeft 
      verzoekster het verzoek van 24 april 2001 ingetrokken.
      Bij faxbericht van 26 april 2001 heeft verzoekster zich wederom tot de president van het 
      College gewend met het verzoek het besluit van 4 april 2001, zoals nader uitgewerkt in de 
      brief van 17 april 2001, bij wijze van voorlopige voorziening te schorsen.
      Partijen hebben de president op 26 april 2001 telefonisch toestemming verleend zonder 
      zitting op het verzoek te beslissen. Gelet hierop heeft de president, mede in aanmerking 
      genomen het bepaalde in artikel 8:83, vierde lid, van de Algemene wet bestuursrecht 
      (hierna: Awb), besloten zonder zitting uitspraak te doen.
    
    
    
      2.	De grondslag van het geschil	
      2.1	In de considerans van Richtlijn 85/511/EEG van 18 november 1985 van de Raad van de 
      Europese Gemeenschappen, houdende vaststelling van gemeenschappelijke maatregelen 
      ter bestrijding van mond- en klauwzeer (Pb EG 1985, L 315/11; hierna: de Richtlijn), 
      wordt onder meer het volgende overwogen:
      "	(.)
      	Overwegende dat, zodra de aanwezigheid van de ziekte wordt vermoed, 
      maatregelen moeten worden getroffen om de ziekte onmiddellijk doeltreffend 
      te kunnen bestrijden nadat bevestiging van het vermoeden is verkregen (.)
      (.)."
    
    
    
      In de considerans van Richtlijn 90/423/EEG van 26 juni 1990 van de Raad van de 
      Europese Gemeenschappen (Pb EG 1990, L 224/13), waarbij - voor zover hier van belang - 
      de Richtlijn is gewijzigd, wordt onder meer het volgende overwogen:
    
    
    
    
    
      " (.)
      	Overwegende dat uit een door de Commissie uitgevoerde studie inzake de 
      bestrijding van mond- en klauwzeer is gebleken dat een niet-vaccinatiebeleid 
      voor de Gemeenschap als geheel de voorkeur verdient boven een 
      vaccinatiebeleid (.)
      	Overwegende dat uit de studie van de Commissie over het toekomstige 
      communautaire beleid inzake vaccinatie duidelijk is gebleken dat vanaf een 
      bepaalde datum de vaccinatie tegen deze ziekte officieel moet worden 
      stopgezet en dat die stopzetting vergezeld moet gaan van een beleid waarbij 
      besmette dieren systematisch worden afgemaakt en afgevoerd voor destructie
      	(.)
      	Overwegende dat het in extreme situaties waarin de epizo”tie zich op grote 
      schaal dreigt te verspreiden, noodzakelijk kan zijn noodvaccinaties uit te 
      voeren (.)." 
    
    
    Artikel 13 van de Richtlijn, zoals gewijzigd, luidt - voor zover hier van belang - als volgt:
    
    
      " 1.	De Lid-Staten zien erop toe dat (.) het gebruik van mond- en 
      klauwzeervaccins verboden wordt (.)
      (.)
      	3.	Onverminderd het bepaalde in lid 1 (.) kan worden besloten een 
      noodvaccinatie uit te voeren op een wijze die een volledige immuniteit van de 
      dieren garandeert, wanneer de aanwezigheid van mond- en klauwzeer is 
      bevestigd en de ziekte zich op grote schaal dreigt te verspreiden. (.)
      	Het besluit om tot noodinenting over te gaan wordt genomen door de 
      Commissie, in samenwerking met de betrokken Lid-Staat (.)."
    
    
    
      In Beschikking 2001/246/EG van 27 maart 2001 van de Commissie van de Europese 
      Gemeenschappen (Pb EG 2001, L 88/21), houdende vaststelling van voorschriften voor de 
      bestrijding en de uitroeiing van mond- en klauwzeer in Nederland op grond van artikel 13 
      van Richtlijn 85/511/EEG, zoals gewijzigd bij Beschikking 2001/279/EG van 5 april 2001 
      (Pb EG 2001, L 96/19 hierna: de Beschikking), wordt onder meer het volgende bepaald: 
    
    
    
      " Artikel 1
      	Voor de toepassing van deze beschikking gelden de onderstaande definities:
      	1.	Preventieve doding: het doden van gevoelige dieren op bedrijven in een 
      gebied met een bepaalde straal rond een bedrijf waarvoor de in artikel 4 of 
      artikel 5 van Richtlijn 85/511/EEG vastgestelde beperkende maatregelen van 
      toepassing zijn. 
      	(.)
    
    
    
    
    
      	2.	Suppressievaccinatie: noodvaccinatie van dieren van gevoelige soorten op 
      ge‹dentificeerde bedrijven in een bepaald gebied, het vaccinatiegebied, die 
      uitsluitend wordt uitgevoerd in combinatie met preventieve doding als 
      omschreven in punt 1. 
      	(.)
      	3.	Beschermende vaccinatie: noodvaccinatie van runderen op ge‹dentificeerde 
      bedrijven in het vaccinatiegebied, die uitsluitend wordt uitgevoerd in 
      combinatie met de preventieve doding van bepaalde categorie‰n andere dieren 
      van gevoelige soorten, als omschreven in punt 1, en al dan niet in combinatie 
      met suppressievaccinatie als omschreven in punt 2. Deze vaccinatie (.) mag 
      slechts plaatsvinden op voorwaarde dat de in het kader van de beschermende 
      vaccinatie gevaccineerde dieren van gevoelige soorten niet preventief worden 
      gedood.
    
    
    
      	Artikel 2
      	1.	Onverminderd Richtlijn 85/511/EEG (.) mogen de bevoegde autoriteiten 
      van Nederland besluiten gebruik te maken van noodvaccinatie onder de in de 
      bijlagen vastgestelde voorwaarden.
      	2.	Voordat met suppressievaccinatie en beschermende vaccinatie wordt 
      begonnen onder de in bijlage I, respectievelijk bijlage II vastgestelde 
      voorwaarden, ziet Nederland erop toe dat de lidstaten en de Commissie 
      officieel in kennis worden gesteld van alle gegevens betreffende de 
      geografische en administratieve omschrijving van het vaccinatiegebied, het 
      aantal betrokken bedrijven en dieren (naar soort), het tijdstip waarop het 
      vaccineren wordt voltooid, en de omstandigheden die de tenuitvoerlegging van 
      deze maatregelen verantwoorden.
      (.)
    
    
    
      	Bijlage I
      	Voorwaarden voor de toepassing van suppressievaccinatie (.)
      	(.) Het vaccinatiegebied moet gelegen zijn in het in bijlage III, deel A, 
      omschreven gebied.
      	(.)
    
    
    
      	Bijlage II
      	Voorwaarden voor de toepassing van beschermende vaccinatie (.)
      	(.) Het vaccinatiegebied moet gelegen zijn in het in bijlage III, deel B, 
      omschreven gebied.
      	(.)
    
    
    
      	Bijlage III
      	A.	Gebied voor suppressievaccinatie:
      	Delen van de provincies Gelderland, Overijssel, Noord-Brabant en Flevoland 
      in Nederland, als omschreven en gemeld overeenkomstig artikel 2, lid 2.
      	B.	Gebied voor beschermende vaccinatie:
      	Een gebied van ongeveer 25 kilometer rond Oene, als omschreven en gemeld 
      overeenkomstig artikel 2, lid 2."
    
    
    
      In de Gezondheids- en welzijnswet voor dieren (hierna: de Wet) wordt onder meer het 
      volgende bepaald:
      " Artikel 15
      (.)
      4.	Bij algemene maatregel van bestuur wordt bepaald wanneer dieren als 
      verdachte dieren moeten worden aangemerkt.
    
    
    
      	Artikel 17
      1.	Onze Minister kan hetzij voor geheel Nederland, hetzij voor bepaalde 
      gedeelten daarvan, bevelen dat dieren die door een besmettelijke dierziekte 
      kunnen worden aangetast, daartegen op een door hem te bepalen wijze 
      voorbehoedend worden behandeld, worden gemerkt, worden opgesloten of 
      aangelijnd, dan wel voor die dieren andere maatregelen bevelen ter 
      voorkoming van overbrenging van besmetting.
      (.)
    
    
    
      	Artikel 21
      1.	Een door Onze Minister aangewezen ambtenaar deelt de burgemeester (.) 
      zo spoedig mogelijk mede welke maatregelen tot bestrijding van de ziekte door 
      hem nodig worden geacht.
      2.	De burgemeester neemt de nodig geachte maatregelen zo spoedig mogelijk.
      3.	In spoedeisende gevallen neemt de in het eerste lid bedoelde ambtenaar deze 
      maatregelen zelf en stelt hij de burgemeester daarvan onmiddellijk in kennis.
    
    
    
      	Artikel 22
      1.	De in artikel 21 bedoelde maatregelen kunnen zijn:
      (.)
      f.	het doden van zieke en verdachte dieren;
      (.)
      j.	het behandelen van dieren op een door Onze Minister aangegeven wijze.
    
    
    
      	Artikel 109
      Tegen een op grond van deze wet genomen besluit kan een belanghebbende 
      beroep instellen bij het College van Beroep voor het bedrijfsleven."
    
    
    
      In het Besluit verdachte dieren (hierna: het Besluit) wordt onder meer het volgende 
      bepaald:
      " Artikel 2
      Dieren worden als verdachte dieren aangemerkt, indien:
      (.)
      c.	de aangewezen ambtenaar redenen heeft om aan te nemen dat de dieren in 
      de gelegenheid zijn geweest om te worden besmet, en de diersoort voor de 
      desbetreffende besmettelijke dierziekte vatbaar is.
    
    
    
      	Artikel 5
      1.	Dieren die op grond van artikel 2, onderdelen b of c, als verdacht worden 
      aangemerkt, blijven verdacht gedurende een periode van:
      (.)
      b.	21 dagen bij mond- en klauwzeer;
      (.)."
    
    
    
      Op 21 maart 2001 heeft de minister van Landbouw, Natuurbeheer en Visserij (hierna: de 
      minister) de Regeling noodvaccinatie mond- en klauwzeer 2001 vastgesteld. Op 3 april 
      2001 heeft de minister deze regeling gewijzigd, onder de volgende toelichting:
      " Met de Regeling noodvaccinatie mond- en klauwzeer 2001 is met ingang van 
      21 maart jl. voorzien in de mogelijkheid een noodvaccinatie in te stellen voor 
      bedrijven gelegen rond een ziektehaard, in gebieden die op grond van artikel 30 
      van de Gezondheids- en welzijnswet voor dieren zijn aangewezen als 
      toezichtsgebieden inzake mond- en klauwzeer. De directeur van de Rijksdienst 
      voor de keuring van Vee en Vlees bepaalt de feitelijke afbakening van het 
      gebied waarin wordt gevaccineerd. De onderhavige wijziging voorziet er in dat 
      het instrument van noodvaccinatie ook kan worden ingezet in het gebied 
      omschreven in de bijlage bij de regeling.
      Gelet op de verdergaande verspreiding van mond- en klauwzeer in het gebied 
      rondom Oene, is thans besloten in de noord-Veluwe noodvaccinaties uit te 
      voeren in een groter gebied dan gebruikelijk. Met het oog daarop zijn in de 
      bijlage de grenzen van dit gebied vastgesteld, waarbij zoveel mogelijk is 
      aangesloten bij natuurlijke grenzen. Overeenkomstig de voorschriften van de 
      richtlijn wordt thans, na voorafgaande kennisgeving aan de Commissie, een 
      aanvang gemaakt met de vaccinatie in het aangegeven gebied."
    
    
    
      In de Regeling noodvaccinatie mond- en klauwzeer 2001, zoals gewijzigd (hierna: de 
      Regeling), wordt onder meer het volgende bepaald:
      " Gelet op artikel 13, derde lid, van Richtlijn 85/511/EEG (.) en de in dat 
      verband gedane kennisgeving aan de Commissie van de Europese 
      Gemeenschappen;
      Gelet op de artikelen 17, eerste lid, en 31 van de Gezondheids- en welzijnswet 
      voor dieren; 
    
    	
    	(.)
    
    
      	Artikel 1
      Voor mond- en klauwzeer gevoelige dieren binnen een van de op grond van de 
      artikelen 17 en 30 van de Gezondheids- en welzijnswet voor dieren 
      aangewezen toezichtsgebieden inzake mond- en klauwzeer, worden in een door 
      de directeur van de Rijksdienst voor de keuring van Vee en Vlees te bepalen 
      zone rond de ziektehaard, dan wel in het in de bijlage omschreven gebied, 
      overeenkomstig de door hem gegeven aanwijzingen gevaccineerd tegen mond- 
      en klauwzeer.
    
    	
    	(.)
    	
    
      	Bijlage 
      	Vaccinatiegebied Noord Veluwe
      (.)."
    
    
    
      2.2	Bij de beoordeling van het verzoek om voorlopige voorziening gaat de president uit van de 
      volgende feiten en omstandigheden.
      - Het bedrijf van verzoekster, een veehouderij, is gelegen in het door de Regeling 
      bestreken gebied. De afstand tot de dichtstbijzijnde veehouderij waar mond- en 
      klauwzeer is vastgesteld bedraagt meer dan twee kilometer.
      - De evenhoevigen op het bedrijf van verzoekster zijn op 4 april 2001 gevaccineerd 
      tegen mond- en klauwzeer.
      - Bij brief van 10 april 2001 heeft de minister de voorzitter van de Tweede Kamer der 
      Staten-Generaal onder meer het volgende medegedeeld:
    
    
    
      " Bij Beschikking van 5 april 2001 heeft de Europese Commissie Nederland 
      toestemming verleend om in het gebied begrensd door de IJssel, de spoorlijn 
      Apeldoorn-Deventer, het Veluwe Massief en de spoorlijn Amersfoort-Zwolle 
      (hierna aan te duiden als de regio Oene) over te gaan tot vaccinatie van alle 
      voor mond- en klauwzeer gevoelige dieren. De Commissie heeft Nederland 
      daarbij de mogelijkheid geboden er voor te kiezen alle gevaccineerde dieren 
      vervolgens te doden dan wel de gevaccineerde runderen in leven te laten. (.)
      	(.)
    
    	
    
      	Overwegingen van veterinaire aard Als in een gebied waar MKZ is 
      uitgebroken, tot vaccinatie wordt overgegaan valt te verwachten dat op een 
      aantal bedrijven, ondanks het feit dat de dieren zijn gevaccineerd, zich alsnog 
      MKZ zal manifesteren. Het vaccin activeert het virus uit dieren in de 
      incubatietijd, dat wil zeggen dieren die voor de komst van de vaccinatieploeg 
      waren besmet. (.) Dit is een belangrijk bijkomend voordeel van vaccinatie: 
      besmette bedrijven vallen eerder op, doordat een groter aantal dieren plotseling 
      ziek wordt. (.) Ook in de regio Oene treedt dit verschijnsel thans op.
    
    
    
    
    
      	Een ander, veel nadeliger aspect van vaccinatie in een gebied waar MKZ heerst 
      is dat reeds gevaccineerde dieren drager van het virus kunnen worden zonder 
      dat er van ziekte-verschijnselen sprake is. Dit kan met name het geval zijn in de 
      eerste 4 - 5 dagen na vaccinatie wanneer nog onvoldoende immuniteit is 
      opgebouwd. De dieren die het virus bij zich dragen, zonder dat dit opvalt, 
      kunnen de bron zijn van nieuwe MKZ-uitbraken, namelijk als er weer dieren 
      worden geboren: na korte tijd zullen deze jonge dieren niet meer door 
      immuniteit van de moeder zijn beschermd. (.) De enige mogelijkheid om aan 
      de noodzaak van herhaald vaccineren te ontkomen is gelegen in het alsnog 
      ruimen van alle gevaccineerde dieren.
    
    
    
      	Economische aspecten Bij suppressievaccinatie kan, in het gunstigste geval, 
      in het vaccinatiegebied na ongeveer 3 maanden vanaf het moment van 
      vaccinatie de normale bedrijfsvoering weer zijn gang hernemen (.) Dat geldt 
      ook voor het toezichtsgebied van 10 km rond het vaccinatiegebied (.) Bij 
      beschermende vaccinatie is in het vaccinatiegebied voor een lange periode 
      (minimaal ‚‚n jaar) geen waardetoevoeging mogelijk en ook in het toezichts-
      gebied er omheen heeft men met forse beperkingen te maken (geen 
      herbevolking en geen verplaatsing). (.)
    
    
    
      	Standpunt agrarisch bedrijfsleven (.) 
      	Hedenavond heeft de voorzitter van de LTO mij medegedeeld dat LTO van 
      oordeel is dat aan de beschermende vaccinatie zodanig zwaarwegende 
      bezwaren van veterinaire, economische en sociaal-maatschappelijke aard zijn 
      verbonden dat de keuze voor deze optie sterk wordt ontraden. Ook de 
      voorzitter van de Centrale Organisatie van de Vleessector heeft mij (.) laten 
      weten dat COV van mening is dat alle gevaccineerde dieren op zo kort 
      mogelijke termijn dienen te worden geruimd (.). Daarnaast heeft de voorzitter 
      van de Nederlandse Zuivel Organisatie (.) mij medegedeeld het standpunt van 
      LTO en COV te onderschrijven.
    
    
    
      	Conclusie Aan de keuze voor beschermende vaccinatie, dat wil zeggen het na 
      vaccinatie in leven laten van de aanwezige rundveestapel zijn zeer ernstige 
      bezwaren verbonden. Die bezwaren zijn met name van veterinaire aard. (.)." 
    
    
    
    
    
    
    
      3.	Het standpunt van verzoekster
      Verzoekster heeft het volgende naar voren gebracht.
      De evenhoevigen op het bedrijf van verzoekster zijn meer dan drie dagen geleden inge‰nt 
      en meer dan eenentwintig dagen geleden verdachtverklaard. Ingevolge het bepaalde in 
      artikel 5 van het Besluit mogen deze dieren slechts voor een periode van eenentwintig 
      dagen verdacht worden verklaard. Het gaat niet aan de verdachtverklaring langer te laten 
      voortduren en op grond hiervan tot het doden van de dieren over te gaan.
    
    
    
      4.	De beoordeling van het geschil
      4.1	Ingevolge het bepaalde bij artikel 8:81 van de Algemene wet bestuursrecht (hierna: Awb) 
      juncto artikel 19, eerste lid, van de Wet bestuursrechtspraak bedrijfsorganisatie kan, 
      hangende de beslissing op bezwaar en indien van de beslissing daarop beroep bij het 
      College openstaat, wat gelet op het bepaalde bij artikel 109 van de Wet hier het geval is, de 
      president van het College op verzoek een voorlopige voorziening treffen, indien 
      onverwijlde spoed, gelet op de betrokken belangen, zulks vereist.
      Nu verweerder de evenhoevigen op het bedrijf van verzoekster zo spoedig mogelijk wenst 
      te doden, acht de president het belang van verzoekers spoedeisend.
    
    
    
      4.2	De president stelt, evenals in een eerdere uitspraak (zaak AWB 01/311), voorop dat het 
      inschatten van de hier aan de orde zijnde veterinaire risico's in de eerste plaats tot de 
      bevoegdheid van verweerder behoort. Het is niet aan het College, laat staan aan de 
      president in een voorlopige voorziening procedure, een zodanige inschatting in zichzelf na 
      te wegen. Voor de president komt het treffen van een voorlopige voorziening in dit opzicht 
      eerst binnen handbereik wanneer het door verweerder gegeven expos‚ over de veterinaire 
      aspecten zo evident en overtuigend door de verzoekende partij op losse schroeven wordt 
      gezet, dat dit expos‚ niet langer als basis voor het door verweerder ingezette en 
      gehandhaafde beleid kan dienen. Geplaatst tegen deze achtergrond neemt de president het 
      volgende in aanmerking.
      4.3	Naar voorlopig oordeel kan niet met vrucht worden betoogd dat verweerder de 
      evenhoevigen op het bedrijf van verzoekster niet als verdacht van mkz heeft kunnen 
      aanmerken. Gezien de veedichtheid in de regio Oene en het feit dat het tot 3 april 2001 
      gevoerde beleid niet heeft kunnen voorkomen dat zich in deze regio uitbraken van mkz zijn 
      blijven voordoen, heeft verweerder in redelijkheid tot het oordeel kunnen komen dat zich 
      mogelijk ook buiten de twee kilometer-zones rond besmettingshaarden in de regio Oene 
      evenhoevigen bevinden die drager van smetstof zijn, waarmee is voldaan aan het in artikel 
      2, aanhef en onder c, van het Besluit neergelegde criterium voor verdachtverklaring van 
      deze evenhoevigen. Gesteld noch gebleken is dat het bedrijf van verzoekster zich in een 
      zodanig bijzondere situatie bevindt dat de evenhoevige dieren op dit bedrijf, ondanks het 
      vorenoverwogene, niet als verdacht van mkz zouden kunnen worden aangemerkt.   
      4.3.1	Voorshands uitgaande van de rechtmatigheid van de verdachtverklaring, is de president 
      voorlopig van oordeel dat niet met vrucht kan worden gesteld dat verweerder niet in 
      redelijkheid heeft kunnen besluiten tot suppressieve vaccinatie en doding van de dieren op 
      het bedrijf van verzoekster. Weliswaar zijn deze maatregelen, mede gelet op de afstand van 
      het bedrijf van verzoekster tot de dichtstbijzijnde gelokaliseerde besmettingshaard, 
      onmiskenbaar uiterst rigoreus, maar de Wet laat de bevoegde autoriteiten een ruime 
      discretionaire bevoegdheid bij de vaststelling welke maatregelen passend zijn te achten ter 
      bestrijding van een besmettelijke dierziekte. Gelet op de veedichtheid in de regio Oene en 
      het patroon van uitbraken zijn de getroffen maatregelen, die zijn aan te merken als een 
      uiterste poging verdere verspreiding van het virus tot staan te brengen en te voorkomen dat 
      het zich buiten deze regio verspreidt, niet zozeer kennelijk onredelijk te achten dat 
      ingrijpen door de president gerechtvaardigd is.
      4.3.2	Door erop te wijzen dat de evenhoevigen op haar bedrijf meer dan drie dagen geleden zijn 
      inge‰nt, heeft verzoekster kennelijk willen betogen dat deze dieren inmiddels voldoende 
      immuniteit voor mkz hebben opgebouwd om niet langer vatbaar te zijn voor het virus. 
      Daargelaten de juistheid van de door verzoekster genoemde termijn, is in deze 
      omstandigheid naar voorlopig oordeel geen grond gelegen voor het oordeel dat de dieren 
      op het bedrijf van verzoekster niet langer een risicofactor zouden vormen bij de bestrijding 
      van het virus. Voorshands uitgaande van de rechtmatigheid van de verdachtverklaring, kan 
      niet worden uitgesloten dat zich op het bedrijf van verzoekster dieren bevinden die reeds 
      met mkz waren besmet toen zij werden ge‰nt. Gesteld noch gebleken is dat gevaccineerde 
      dragers van het mkz-virus geen smetstof uitscheiden. Voorts wordt in juni 2001 een 
      congres gewijd aan, onder meer, de risico's die 'carriers' meebrengen. Mitsdien kan naar 
      voorlopig oordeel niet worden gezegd dat de veterinaire risico's van het in leven laten van 
      gevaccineerde dieren, zoals die op het bedrijf van verzoekster, thans slechts zo theoretisch 
      zouden zijn dat deze risico's door verweerder als verwaarloosbaar bij de bestrijding van het 
      virus zouden moeten worden genegeerd. Derhalve kan niet met vrucht worden gezegd dat 
      verzoekster zodanig overtuigende argumenten heeft aangedragen dat de veterinaire 
      uitgangspunten van het door verweerder gevoerde beleid onmiskenbaar op losse schroeven 
      zijn gezet.
      4.3.3	Namens verzoekster is aangevoerd dat de evenhoevigen op haar bedrijf, nu het tijdsverloop 
      sinds de verdachtverklaring op 4 april 2001 meer dan eenentwintig dagen bedraagt, niet 
      langer als verdacht in de zin van de Wet en het Besluit zijn aan te merken.
      	De president volgt verzoekster niet in dit betoog. Hij overweegt daartoe het volgende. 
      	Ingevolge de artikelen 21 juncto 22, eerste lid, aanhef en onder f, van de Wet kunnen de 
      maatregelen ter bestrijding van de ziekte die door het bevoegd gezag nodig worden geacht 
      zijn: het doden van zieke en verdachte dieren.  
      	Het besluit tot het doden van de dieren maakt deel uit van een besluit waarin de dieren van 
      verzoekster als verdacht werden aangemerkt. Op basis van die verdenking is, naast nog een 
      aantal andere beslissingen over te nemen maatregelen, onder meer tot de maatregel tot 
      doden van de dieren besloten. 
      	Wat er zij van de vraag of, zoals verzoekster stelt, de beslissing inzake de verdenking van 
      de dieren inmiddels volgens het Besluit is uitgewerkt, die omstandigheid leidt niet zonder 
      meer tot de conclusie dat de - in de beslissingen in primo eveneens genomen - beslissingen 
      de betrokken dieren te doden, hun geldigheid hebben verloren. 
    
    
    
      	Uit deze bepaling kan wellicht worden afgeleid dat er geen grondslag is voor het nemen 
      van een beslissing tot het doden van dieren, indien zo'n beslissing eerst wordt genomen na 
      ommekomst van de daar genoemde termijn van eenentwintig dagen, er geen nieuwe 
      beslissing tot verdenking is genomen en de verdenking niet, met toepassing van artikel 5, 
      derde lid, van het Besluit is verlengd. Naar voorlopig oordeel volgt echter uit tekst noch 
      strekking van de Wet of het Besluit dat de geldigheidsduur van zo'n besluit tot doden aan 
      dezelfde termijnen is gebonden als die, welke zijn vastgesteld voor de duur van de 
      verdenking.
      	Voor het oordeel dat de tekst van het bepaalde bij artikel 22, eerste lid, onder f, van de 
      Wet, inhoudende dat de in artikel 21 bedoelde maatregel kan zijn het doden van verdachte 
      dieren, geen andere uitleg toelaat dan dat de betrokken dieren niet alleen ten tijde van het 
      nemen van het voor beroep vatbare besluit, maar ook ten tijde van het uitvoering geven 
      daaraan de status 'verdacht ' in de zin van het Besluit moeten hebben, ziet de president 
      voorshands onvoldoende reden. Denkbaar is dat aan een besluit tot doden nog geen 
      uitvoering is gegeven, terwijl uit een oogpunt van bestrijding van de dierziekte de 
      noodzaak, in de zin van artikel 21 van de Wet, tot het nemen van die maatregel nog steeds 
      bestaat. Voor de conclusie dat de wetgever beoogd zou hebben dat verweerder in dergelijke 
      gevallen steeds - en dus ook hier - telkenmale na het verstrijken van de termijn van 
      eenentwintig dagen een nieuw besluit tot verdachtverklaring zou moeten nemen, ziet de 
      president voorshands onvoldoende aanknopingspunt in tekst en strekking van de 
      onderhavige bepalingen. 
      	Aan het besluit van 4 april 2001, zoals nader ingevuld bij brief van 17 april 2001, tot het 
      doden is de grondslag dus niet zonder meer komen te ontvallen doordat de periode waarin 
      dieren volgens artikel 5 van het Besluit verdacht blijven inmiddels is verstreken.
      4.4	Of verweerder, gesteld voor de vraag of hij direct verder uitvoering moet geven aan de 
      aangezegde maatregel tot doding, bij een belangenafweging bijvoorbeeld mede de 
      omstandigheid betrekt dat het College bij zijn uitspraak van 26 april 2001 in de zaak B 
      (zaak AWB 01/282) het Hof van Justitie van de Europese gemeenschappen via een 
      spoedprocedure prejudici‰le vragen heeft gesteld over de geldigheid van het 
      vaccinatieverbod als bedoeld in artikel 13 van de Richtlijn en de entingsbeschikkingen van 
      de Europese Commissie, ligt primair bij verweerder ter beantwoording. Het moge zo zijn 
      dat uit het stellen van deze vragen blijkt van twijfel bij het College omtrent de geldigheid 
      van het vaccinatieverbod en de wijze waarop de Commissie toepassing heeft gegeven aan 
      voormeld artikel 13, maar deze twijfel is niet zo groot dat hier voor de president, gelet op 
      de terzake geldende jurisprudentie van het Hof van Justitie van de Europese 
      gemeenschappen (bijvoorbeeld de uitspraak van 21 februari 1991 in de zaken C-143/88 en 
      C-92/89) de vrijheid zou bestaan een mede op een gemeenschapshandeling gebaseerd 
      bestuursbesluit te schorsen. 
      4.5	Al het vorenstaande in aanmerking genomen ziet de president geen aanleiding tot het 
      treffen van de gevraagde voorlopige voorziening.
      De president acht geen termen aanwezig ‚‚n der partijen onder toepassing van artikel 8:75 
      van de Awb te veroordelen in de kosten die de andere partij in verband met de behandeling 
      van het verzoek heeft moeten maken.
    
    
    Toepassing gevend aan het bepaalde bij artikel 8:83, vierde lid, van de Awb wordt beslist als volgt.
    
    
      5	De beslissing
      De president wijst het verzoek om een voorlopige voorziening af:
    
    
    Aldus gewezen door mr R.R. Winter, president, in tegenwoordigheid van mr drs B. van Velzen, als griffier, en uitgesproken in het openbaar op 27 april 2001.
    
    w.g. R.R. Winter					w.g. B. van Velzen