ECLI:NL:GHARN:2011:BP3995, Gerechtshof Arnhem, 17-01-2011, P10/0314
Gerechtshof Arnhem — Uitspraak 
Datum: 2011-01-17 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Strafrecht

Samenvatting: Het hof bevestigt de beslissing van de rechtbank Arnhem met aanvulling van gronden: Het hof acht het van belang dat de ontstane patstelling wordt doorbroken. In dat licht, en tegen de achtergrond van het feit dat eerder al sprake is geweest van een transmuraal verlof, valt wellicht door de kliniek de mogelijkheid te onderzoeken om, hoewel niet gebruikelijk in deze fase van de behandeling, de reclassering als “neutrale derde” bij de behandeling te betrekken en zo het perspectief voor de terbeschikkinggestelde op de ook door de kliniek beoogde resocialisatie te vergroten.

TBS P10/0314 
      Beslissing d.d. 17 januari 2011
    
    
    De kamer van het hof als bedoeld in artikel 67 van de Wet op de rechterlijke organisatie heeft te beslissen op het beroep van
    
    
      [Betrokkene],
      geboren te [plaats] op [datum] 1959,
      verblijvende in [verblijfplaats].
    
    
    Het beroep is ingesteld tegen de beslissing van de rechtbank Arnhem van 24 september 2010, houdende verlenging van de terbeschikkingstelling met een termijn van één jaar.
    
    
      Het hof heeft gelet op de stukken van het dossier, waaronder:
      - het proces-verbaal van het onderzoek in eerste aanleg;
      - de beslissing waarvan beroep (abusievelijk gedateerd 24 september 2009);
      - de akte van hoger beroep van de terbeschikkinggestelde d.d. 24 september 2010;
      - de aanvullende informatie van de [verblijfplaats] van 17 december 2010 met als bijlage de wettelijke aantekeningen van 1 juli 2007 tot 1 december 2010. 
    
    
    Het hof heeft ter terechtzitting van 3 januari 2011 gehoord de terbeschikkinggestelde, bijgestaan door zijn raadsman mr N.P.C.C. Langenberg, advocaat te Breda, en de advocaat-generaal, mr J.W. Rijkers. 
    
    
    Overwegingen:
    
    Het standpunt van het openbaar ministerie
    
    Primair wordt verzocht de behandeling te schorsen voor het opmaken van een maatregelrapport door de reclassering om uit de ontstane patstelling te komen. Subsidiair kan de TBS-maatregel met een termijn van één jaar worden verlengd. 
    
    Het standpunt van de terbeschikkinggestelde en zijn raadsman
    
    Het primaire standpunt komt overeen met het verzoek van de advocaat-generaal de behandeling te schorsen voor het opmaken van een maatregelrapport door de reclassering met het oog op een eventuele voorwaardelijke beeindiging. Subsidiair refereert de verdediging zich aan het oordeel van het hof. De terbeschikkinggestelde heeft te kennen gegeven mee te willen werken met de reclassering. 
    
    Het oordeel van het hof
    
    
      Het hof is van oordeel dat de rechtbank op juiste gronden heeft geoordeeld en op juiste wijze heeft beslist de terbeschikkingstelling te verlengen met een termijn van één jaar. Daarom zal de beslissing waarvan beroep met overneming van die gronden worden bevestigd, met aanvulling van de volgende grond. 
      Het hof heeft overwogen de behandeling te schorsen voor het opmaken van een maatregelrapport omtrent de voorwaarden voor een eventuele voorwaardelijke beëindiging van de verpleging van overheidswege. Gezien echter de huidige situatie dat de terbeschikkinggestelde nog geen enkel verlof geniet, acht het hof het opmaken van een maatregelrapport in dit stadium te vroeg. Hieraan ligt mede ten grondslag de patstelling die in de behandeling is ontstaan tussen de kliniek en de terbeschikkinggestelde. De kliniek is bereid een zeer geleidelijk resocialisatietraject in te gaan maar de terbeschikkinggestelde weigert aan iedere verdere behandeling mee te werken omdat in zijn ogen het eerdere transmurale verlof ten onrechte is ingetrokken en de kliniek haar beloftes en afspraken niet nakomt. Het hof acht het van belang dat de ontstane patstelling wordt doorbroken. In dat licht, en tegen de achtergrond van het feit dat eerder al sprake is geweest van een transmuraal verlof, valt wellicht door de kliniek de mogelijkheid te onderzoeken om, hoewel niet gebruikelijk in deze fase van de behandeling, de reclassering als “neutrale derde” bij de behandeling te betrekken en zo het perspectief voor de terbeschikkinggestelde op de ook door de kliniek beoogde resocialisatie te vergroten.
    
    
    
    Beslissing
    
    Het hof:
    
    Wijst af het verzoek tot aanhouding.
    
    Bevestigt met aanvulling van gronden zoals hiervoor is overwogen de beslissing van de rechtbank Arnhem van 24 september 2010 met betrekking tot de terbeschikkinggestelde [betrokkene].
    
    
    
     
    
      Aldus gedaan door
      mr Y.A.J.M. van Kuijck als voorzitter,
      mr J.M.J. Denie en mr. T.M.L. Wolters als raadsheren, 
      en drs. R. Poll en prof. dr. B.C.M. Raes als raden,
      in tegenwoordigheid van mr R. Salet als griffier,
      en op 17 januari 2011 in het openbaar uitgesproken.
    
    
    De raden zijn buiten staat deze beslissing mede te ondertekenen.