ECLI:NL:RBHAA:2010:BM9803, Rechtbank Haarlem, 14-06-2010, 15-800262-10
Rechtbank Haarlem — Uitspraak 
Datum: 2010-06-14 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Strafrecht

Samenvatting: Opiumwet. De meervoudige kamer van de rechtbank Haarlem is van oordeel dat een verdachte die zeven zakken met 'stokjes zoet' bij zich had, waarbij in deze Surinaamse lekkernijen ongeveer 1,4 kilo cocaine verborgen zat, ontslagen dient te worden van alle rechtsvervolging. Naar het oordeel van de rechtbank heeft verdachte alle maatregelen genomen die in redelijkheid van haar konden worden gevergd om wetsnaleving te verzekeren. 
      
      De rechtbank overweegt onder meer dat verdachte de man van wie zij de lekkernijen kreeg vertrouwde. Hij had twee kinderen bij haar op het kinderdagverblijf zitten. De stokjes waren verpakt in doorzichtige zakken. Aan de stokjes zoet  zelf was niets opvallends of bijzonders op te merken. Verdachte heeft zelfs gegeten van de lekkernijen die de man aan het kinderdagverblijf had gegeven. Van bijkomende suspecte omstandigheden die tot een ander oordeel zouden dienen te leiden, is de rechtbank niet gebleken. De rechtbank komt tot de conclusie dat verdachte van het opzettelijk – ook in voorwaardelijke zin – binnen het grondgebied van Nederland brengen van een hoeveelheid cocaïne moet worden vrijgesproken.

RECHTBANK HAARLEM
      Sector Strafrecht
    
    
    Locatie Schiphol
    
    Meervoudige strafkamer
    
    
      Parketnummer: 15/800262-10
      Uitspraakdatum: 14 juni 2010
      Tegenspraak 
    
    
    Strafvonnis
    
    Dit vonnis is gewezen naar aanleiding van het onderzoek op de openbare terechtzitting van 31 mei 2010 in de zaak tegen:
    
    
      [verdachte], 
      geboren op [geboortedatum] 1964 te [geboorteplaats] (Suriname),
      zonder bekende woon- of verblijfplaats hier te lande,
      thans gedetineerd in P.I. Overijssel, PIV Zwolle, te Zwolle.
    
    
    
      1. Tenlastelegging 
      Aan verdachte is ten laste gelegd dat:
    
    
    
      zij op of omstreeks 24 februari 2010 te Schiphol, gemeente Haarlemmermeer, opzettelijk binnen het grondgebied van Nederland heeft gebracht een hoeveelheid, van een materiaal bevattende cocaïne, zijnde cocaïne een middel als bedoeld in de bij de Opiumwet behorende lijst I, dan wel aangewezen krachtens het vijfde lid van artikel 3a van die wet, althans bevattende een (ander) middel als bedoeld in de bij de Opiumwet behorende lijst I, dan wel
      aangewezen krachtens het vijfde lid van artikel 3a van die wet.
    
    
    Voor zover in de tenlastelegging taal- en/of schrijffouten voorkomen, leest de rechtbank deze verbeterd. De verdachte wordt daardoor niet in de verdediging geschaad.
    
    
      2. Voorvragen
      De rechtbank heeft vastgesteld dat de dagvaarding geldig is, dat zijzelf bevoegd is tot kennisneming van de zaak, dat het openbaar ministerie ontvankelijk is in zijn vervolging en dat er geen redenen zijn voor schorsing van de vervolging.
    
    
    
      3. Vordering van de officier van justitie
      De officier van justitie heeft gerekwireerd tot bewezenverklaring van het ten laste gelegde feit en gevorderd dat verdachte ter zake daarvan zal worden veroordeeld tot een gevangenisstraf voor de duur van elf maanden met aftrek van de tijd die in verzekering en voorlopige hechtenis is doorgebracht.
      Ten aanzien van de onder verdachte in beslag genomen voorwerpen heeft de officier van justitie de verbeurdverklaring gevorderd van het vliegticket en het geld en teruggave aan verdachte van de Samsung mobiele telefoons.
    
    
    
      4. Bewijs 
      4.1. Vrijspraak
      Naar het oordeel van de rechtbank is niet bewezen hetgeen verdachte als misdrijf ten laste is gelegd, te weten de opzettelijke invoer van cocaïne, zodat verdachte daarvan moet worden vrijgesproken. 
    
    
    
      De rechtbank overweegt in dit verband het volgende.
      Voor het antwoord op de vraag of verdachte opzettelijk cocaïne binnen het grondgebied van Nederland heeft gebracht, acht de rechtbank de volgende omstandigheden van belang.
      Verdachte heeft tijdens het voorbereidend onderzoek en ter terechtzitting verklaard dat zij niet wist dat er cocaïne zat in de “stokjes zoet” die zij van een man, genaamd Roy, heeft gekregen. Ter staving van haar ontkenning heeft verdachte aangevoerd dat de kinderen van Roy al een half jaar bij haar op het kinderdagverblijf zaten en dat Roy vaker krakelingetjes en “stokjes zoet” meenam voor de kinderen in het kinderdagverblijf. Hij maakte de lekkernijen zelf en leverde deze ook aan supermarkten. Nadat verdachte schriftelijk aan de ouders had medegedeeld dat zij op vakantie zou gaan naar Nederland, werd zij een week voor haar vertrek benaderd door Roy met de vraag of zij een pak met Surinaamse lekkernijen die in Nederland niet verkrijgbaar zouden zijn, waaronder “stokjes zoet”, wilde meenemen naar Nederland. Verdachte heeft verklaard dat zij twee dagen voor vertrek van Roy de spullen kreeg, welke zaten in een grote transparante zak. Daarnaast kreeg zij een groot pak van ongeveer vier kilo die bestemd was voor het kinderdagverblijf en voor de verjaardag van verdachte. Verdachte heeft verklaard dat zij aan Roy heeft gevraagd of hij de spullen die naar Nederland moesten uit de zak wilde halen, zodat zij kon zien wat het was. Verdachte heeft toen niets vreemds bemerkt. Verdachte heeft verklaard dat de “stokjes zoet”uit de grote zak die bestemd waren voor het kinderdagverblijf die dag nog zijn verdeeld onder de kinderen en dat zij er zelf ook van heeft gegeten. 
    
    
    
      Waar de officier van justitie zich op het standpunt stelt dat op zijn minst sprake is van voorwaardelijk opzet, aangezien verdachte de spullen niet goed zou hebben gecontroleerd, en de raadsman van verdachte heeft aangevoerd dat verdachte er geen rekening mee hoefde te houden dat in de zakken “stokje zoet”, met als ingrediënten suiker en deeg, tevens cocaïne zat, is de rechtbank van oordeel dat de zich in het dossier bevindende stukken noch het onderzoek ter terechtzitting kunnen leiden tot de vaststelling dat verdachte opzettelijk cocaïne binnen het grondgebied van Nederland heeft gebracht. Verdachte vertrouwde de man die twee kinderen bij haar op het kinderdagverblijf had zitten. Ze wist ook wat ze meenam. De stokjes waren verpakt in doorzichtige zakken. Aan de “stokjes zoet” zelf was niets opvallends of bijzonders op te merken. Verdachte heeft zelfs gegeten van de lekkernijen die de man aan het kinderdagverblijf had gegeven. Van bijkomende suspecte omstandigheden die tot een ander oordeel zouden dienen te leiden, is de rechtbank niet gebleken.
      De rechtbank komt tot de conclusie dat verdachte van het opzettelijk – ook in voorwaardelijke zin – binnen het grondgebied van Nederland brengen van een hoeveelheid cocaïne moet worden vrijgesproken.    
    
    
    
      4.2. Redengevende feiten en omstandigheden  
      Verdachte is op 24 februari 2010 op de luchthaven Schiphol, gemeente Haarlemmermeer, aangekomen. Als ruimbagage had zij onder andere een hardschalige koffer van het merk Samsonite bij zich. In die koffer zaten onder meer zakken met zogenoemde “stokjes zoet”. Na opening van een van die zakken roken verbalisanten een chemische lucht.  
    
    
    Bij nader onderzoek van de zeven zakken met “stokjes zoet” uit de koffer is uit al deze zakken een “stokje zoet” gehaald en door midden gebroken, waarbij een witte harde substantie werd aangetroffen. Deze stof is vervolgens getest met de MMC-cocaïnetest, welke een positieve kleurreactie gaf. De zeven zakken hadden samen een gewicht van in totaal 4.086,5 gram. Vervolgens is de zending in zijn geheel voor nadere analyse overgebracht naar het Nederlands Forensisch Instituut. 
    
    
      In het rapport van 7 april 2010 heeft de deskundige van het Nederlands Forensisch Instituut, Ing. A.G.A. Sprong geconcludeerd dat het onderzoeksmateriaal cocaïne bevat en dat het totale gewicht van de cocaïne ongeveer 1,4 kilogram is. 
      Verdachte heeft tijdens het voorbereidend onderzoek en ter terechtzitting verklaard dat zij de “stokjes zoet” op verzoek van een man, genaamd Roy, die zij kende van haar kinderdagverblijf heeft meegenomen naar Nederland.  
    
    
    Aldus staat vast dat verdachte een hoeveelheid van ongeveer 1,4 kilo van een materiaal bevattende cocaïne het grondgebied van Nederland heeft binnengebracht. Dat verdachte geen wetenschap had van de inhoud van de “stokjes zoet” (zie hiervoor onder 4.1), doet aan het voorgaande niet af, nu het bij de niet-opzettelijke invoer van cocaïne enkel gaat om de feitelijke gedraging van de invoer. 
    
    
      4.3. Bewezenverklaring
      Gezien het bovenstaande acht de rechtbank wettig en overtuigend bewezen dat verdachte het ten laste gelegde feit heeft begaan, in dier voege dat 
    
    
    zij op 24 februari 2010 te Schiphol, gemeente Haarlemmermeer, binnen het grondgebied van Nederland heeft gebracht een hoeveelheid, van een materiaal bevattende cocaïne, zijnde cocaïne een middel als bedoeld in de bij de Opiumwet behorende lijst I.
    
    Hetgeen aan verdachte meer of anders is ten laste gelegd dan hier als bewezen is aangenomen, is niet bewezen. De verdachte moet hiervan worden vrijgesproken
     
    
      5. Strafbaarheid van het feit
      Het bewezen verklaarde levert op:
      Handelen in strijd met een in artikel 2, onder A, van de Opiumwet gegeven verbod.
    
    
    
      6. Strafbaarheid van verdachte
      Naar het oordeel van de rechtbank heeft verdachte alle maatregelen genomen die in redelijkheid van haar konden worden gevergd om wetsnaleving te verzekeren. De rechtbank verwijst hiervoor naar het onder 4.1. gestelde. 
    
    
    Op grond van bovenstaande komt de rechtbank tot het oordeel dat de verdachte niet strafbaar is voor de haar ten laste gelegde en bewezen geachte feiten en derhalve dient te worden  ontslagen van alle rechtsvervolging. 
    
    
      7. Beslissing
      De rechtbank:
    
    
    Spreekt verdachte vrij van het impliciet primair ten laste gelegde feit.
    
    Verklaart bewezen dat verdachte het impliciet subsidiair ten laste gelegde feit heeft begaan zoals hiervoor onder 4.3. weergegeven.
    
    Verklaart niet bewezen wat aan verdachte meer of anders is ten laste gelegd dan hierboven als bewezen is aangenomen en spreekt verdachte daarvan vrij.
    
    Bepaalt dat het bewezen verklaarde feit het hierboven onder 5. vermelde strafbare feit oplevert.  
    
    Verklaart de verdachte niet strafbaar en ontslaat de verdachte terzake van alle rechtsvervolging. 
    
    
      Gelast de teruggave aan verdachte van:
      -	1.00 STK Vliegticket
      KLM;
      -	1.00 STK GSM-toestel
      SAMSUNG;
      -	1.00 STK GSM-toestel
      SAMSUNG;
      -	Geld Nederlands
      4 stuks a 100 euro.
    
     
    
      8. Samenstelling rechtbank en uitspraakdatum
      Dit vonnis is gewezen door
      mr. J. Candido, voorzitter,
      mrs. T. van Muijden en S.M. Christiaan, rechters,
      in tegenwoordigheid van de griffiers mr. D.J.H.J. van Leeuwen en C.W. van der Hoek,
      en uitgesproken op de openbare terechtzitting van 14 juni 2010.