ECLI:NL:CBB:2001:AB1294, College van Beroep voor het bedrijfsleven, 18-04-2001, AWB 00/250
College van Beroep voor het bedrijfsleven — Uitspraak 
Datum: 2001-04-18 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Bestuursrecht

Samenvatting: -

College van Beroep voor het bedrijfsleven
    
    
    
      No. AWB 00/250						18 april 2001
      	5135
    
    
    
    
    Uitspraak in de zaak van:
    
    
      A, te B, appellant,
      gemachtigde: A.A.M. van de Ven, werkzaam bij ABAB Accountants,
      tegen
      de Minister van Landbouw, Natuurbeheer en Visserij, te 's-Gravenhage, verweerder,
      gemachtigde: mr M.T. Veldhuizen, werkzaam bij verweerders ministerie.
    
    
    
    
    
    
      1.	De procedure
      Op 28 maart 2000 heeft het College van appellant een beroepschrift ontvangen, waarbij 
      beroep wordt ingesteld tegen een besluit van verweerder van 15 maart 2000.
      Bij dit besluit heeft verweerder beslist op het bezwaar, dat appellant heeft gemaakt tegen de 
      beslissing op zijn aanvraag om steun op grond van de Regeling EG-steunverlening 
      akkerbouwgewassen.
      Verweerder heeft op 6 juli 2000 een verweerschrift ingediend.
      Op 14 februari 2001 heeft het onderzoek ter zitting plaatsgevonden, waar verweerder bij 
      monde van zijn gemachtigde zijn standpunt nader heeft toegelicht. Appellant is niet ter 
      zitting verschenen.
    
    
    
    
      2.	De grondslag van het geschil
      2.1	Bij de regeling EG-steunverlening akkerbouwgewassen (hierna: de Regeling) is onder meer 
      het volgende bepaald
      "					Artikel 1
    
    
    
      In deze regeling wordt verstaan onder:
      (.)
      e. raadsverordening: verordening (EEG) nr. 1765/92 van de Raad van 30 juni 
      1992 tot instelling van een steunregeling voor producenten van bepaalde 
      akkerbouwgewassen (PbEG L 181);
      (.)
      m. akkerland:
      a. geheel van tot het bedrijf behorende grond met uitzondering van grond die 
      gedurende de achtereenvolgende kalenderjaren 1987 tot en met 1991 als 
      blijvend grasland, grond voor blijvende teelten, bosgrond of grond voor van 
      bouwland uit productie is geweest;
      niet agrarische doeleinden in gebruik was:
      b. grond die overeenkomstig de beschikking ter zake van het uit produktie 
      nemen
      van bouwland uit productie is geweest. (.)
    
    
    						Artikel 3
    
    
      Overeenkomstig de raadsverordening, verordening 3508/92, verordening 
      3887/92, (.) en deze regeling (.) worden jaarlijks op aanvraag de 
      beschikkingen tot subsidievaststelling gegeven aan producenten van 
      akkerbouwgewassen(.)."
    
    
    
      Bij verordening (EEG) nr. 1765/92 is - voor zover in dit geding van belang - het volgende 
      bepaald:
      "					Artikel 10
      1. De compensatiebedragen voor granen en eiwithoudende gewassen en de 
      compensatie voor de verplichting om grond uit productie te nemen worden 
      uitbetaald in de periode van 16 oktober tot en met 31 december die volgt op de 
      oogst.
      2. Om voor het compensatiebedrag in aanmerking te komen moet de producent 
      uiterlijk op 15 mei voorafgaand aan de betrokken oogst:
      - hebben ingezaaid
      - een aanvraag hebben ingediend."
    
    
    
    
      Bij Verordening (EEG) nr. 3887/92, zoals gewijzigd bij Verordening (EG) nr. 229/95, is 
      onder meer het volgende bepaald:
      "				Artikel 4
      1. Onverminderd de eisen die in de sectori‰le verordeningen worden gesteld, 
      moet een steunaanvraag "oppervlakten" alle benodigde gegevens bevatten, en 
      met name:
      - de identificatie van het bedrijfshoofd,
      - de voor de identificatie van alle percelen landbouwgrond van het bedrijf 
      benodigde gegevens, de oppervlakte van deze percelen, hun ligging, het gebruik 
      ervan, eventueel het feit dat het om een ge‹rrigeerd perceel gaat, en de 
      betrokken steunregeling,
      (.)
    
    
    
      2.a De steunaanvraag "oppervlakten" mag na de uiterste datum voor de 
      indiening ervan worden gewijzigd op voorwaarde dat de bevoegde autoriteiten 
      de wijziging uiterlijk op de data als bedoeld in de artikelen 10, 11 en 12 van 
      Verordening (EEG) nr. 1765/92 van de Raad ontvangen.
      (.)
      Wat de percelen landbouwgrond betreft, mag de steunaanvraag "oppervlakten" 
      slechts worden gewijzigd in bijzondere gevallen die naar behoren zijn 
      gemotiveerd, zoals met name een overlijden, een huwelijk, aan- of verkoop of 
      de sluiting van een pachtovereenkomst. De Lid-staten stellen de desbetreffende 
      voorwaarden vast. Het is evenwel niet mogelijk een perceel toe te voegen aan 
      de percelen die voor een braaklegging of als voederareaal zijn aangegeven, 
      tenzij het een geval betreft dat 
      overeenkomstig de desbetreffende bepalingen naar behoren is gemotiveerd en 
      op voorwaarde dat dit perceel reeds voor braaklegging of als voederareaal was 
      opgenomen in een steunaanvraag van een ander bedrijfshoofd, welke laatste 
      steunaanvraag dienovereenkomstig wordt gecorrigeerd.
    
    
    (.)
    
    
      				Artikel 5 bis
      Onverminderd de voorschriften van de artikelen 4 en 5 kan een steunaanvraag, 
      in geval van een door de bevoegde instantie erkende klaarblijkelijke fout, na de 
      indiening op elk moment worden aangepast."
    
    
    
      2.2	Op grond van de stukken en het onderzoek ter zitting zijn in deze zaak de volgende feiten 
      en omstandigheden voor het College komen vast te staan.
      - Appellant heeft met gebruikmaking van het daarvoor bestemde formulier op 
      6 april 1999 steun aangevraagd op grond van de Regeling. Het aanvraagformulier 
      heeft betrekking op in totaal zes percelen. Bij de percelen 1 en 2 heeft hij de 
    
    
    
      bijdragecode 810, respectievelijk 815 vermeld en bij de percelen 3, 4, 5 en 6 steeds 
      bijdragecode 999.
      - Blijkens de bij genoemd formulier behorende brochure betreffen de bijdragecodes 810 
      en 815 akkerbouwsteun en staat bijdragecode 999 voor percelen die niet voor 
      bijdrage in aanmerking worden gebracht.
      - Bij besluit van 24 november 1999 heeft verweerders uitvoerende dienst LASER 
      appellant bericht dat zijn aanvraag voor akkerbouwsubsidie is toegewezen en dat hij 
      recht heeft op een bedrag van fl. 3.113,51.
      - Bij brief van 26 november 1999 heeft appellant hiertegen bezwaar gemaakt met de 
      mededeling dat hij het aanvraagformulier niet goed heeft ingevuld door bij de percelen 
      5 en 6 bijdragecode 999 in plaats van bijdragecode 815 te vermelden.
      - Vervolgens heeft verweerder het bestreden besluit genomen.
    
    
    
      3.	Het bestreden besluit en het standpunt van verweerder
      Bij het bestreden besluit heeft verweerder appellants bezwaar ongegrond verklaard en 
      hiertoe onder meer als volgt overwogen:
      "	Het wijzigen van uw aanvraag is, op grond van artikel 4 lid 2 sub a en artikel 5 
      bis van Verordening (EEG) 3887/92, thans nog slechts mogelijk indien er 
      sprake is van een klaarblijkelijke fout. De uitleg van het begrip klaarblijkelijke of 
      "manifeste" fout is vastgelegd in het Werkdocument van de commissie 
      "Manifeste fouten"/ Brussel, 18-1-'99 VI-7103/98 Rev2-NL. De vraag die moet 
      worden gesteld is, of de fout die u maakte, op grond van de richtlijnen in het 
      genoemd document, kan worden beschouwd als zijnde manifest. 
    
    
    
      Na een eerste bestudering van uw aanvraag leek deze volledig juist. De goede 
      gebruikstitel, bijdragecodes en gewascodes waren gebruikt, de oppervlakten-
      totalen waren correct ingevuld, de aanvraag was ondertekend en de 
      topografische kaarten waren bij de aanvraag gevoegd. Ook na een uitgebreider 
      administratief onderzoek door LASER kwamen er geen andere afwijkingen of 
      onjuistheden in uw aanvraag naar voren. Er was geen overdeclaratie op de 
    
    
    
      percelen, niet bestaande combinaties van bijdrage- en gewascode of anderszins 
      onjuiste opgaven in uw aanvraag. LASER kon ook na dit uitgebreider 
      onderzoek niet vermoeden dat u uw aanvraag anders wenste in te dienen dan 
      dat u had gedaan. 
    
    
    
    
    
      Op grond van het bovenstaande kom ik tot de conclusie dat de fout die u in uw 
      aanvraag maakte niet kan worden beschouwd als een manifeste fout en dat uw 
      aanvraag derhalve niet meer kan worden gewijzigd. "
    
    
    
      Ter zitting heeft verweerder onder meer nog het volgende aangevoerd:
      "	In het Werkdocument van de Europese Commissie over "manifeste fouten" 
      wordt uiteengezet wat we onder een klaarblijkelijke fout moeten verstaan. Het 
      fout invullen van de bijdragecode valt daar niet onder, tenzij dit ertoe zou leiden 
      dat er een tegenstrijdigheid in de aanvraag zou ontstaan, die bij aandachtiger 
      onderzoek kan worden ontdekt. Hierbij moeten de in dezelfde aanvraag 
      verstrekte gegevens onderling worden vergeleken. 
    
    
    
      In casu leiden de in de aanvraag verstrekte gegevens niet tot een 
      tegenstrijdigheid in de aanvraag en kan dus niet gesproken worden van een 
      klaarblijkelijke fout."
    
    
    
      4.	Het standpunt van appellant
      Appellant heeft bij beroepschrift onder meer het volgende tegen het bestreden besluit 
      aangevoerd:
      "	Op de genoemde percelen werd door A snijma‹s geteeld, zoals ook blijkt uit de 
      op het formulier versnelde gewascode, nl. 259, 
    
    
    
      Op grond van de vereenvoudigde regeling kan in productieregio 2 maximaal 
      voor 92 ton granen bijdrage worden aangevraagd, wat overeenkomt met 
      maximaal 18,4 ha. De totale oppervlakte van de percelen met volgnummer 1 t/m 
      4 op het formulier, die in aanmerking komt voor een bijdrage, bedraagt 5,20 ha. 
      De totale oppervlakte van de percelen met volgnummer 5 t/m 6 bedraagt 3,80 
      ha. 
    
    
    Als zodanig komt in totaal 9 ha. in aanmerking, 
    
    
      Het feit, dat de bijdragecode van de percelen met volgnummer 5 en 6 
      abusievelijk niet juist werd ingevuld, kan op grond van het bovenstaande o.i. 
      duidelijk als een vergissing worden aangewerkt. Het kan in redelijkheid niet 
    
    
    
      verwacht worden dat voor percelen die aan alle voorwaarden voor de 
      bijdrageregeling voldoen, geen bijdrage wordt gevraagd. 
    
    
    
      Dat had in elk geval bij de beoordeling van de aanvrage door Bureau Laser 
      vragen op moeten roepen die de mogelijkheid van aanpassing van de aanvrage 
      v¢¢r de definitieve toekenning ervan mogelijk hadden moeten maken."
    
    
    
      5.	De beoordeling van het geschil
      Het College stelt voorop dat verweerder zich op goede gronden op het standpunt stelt dat 
      slechts aan het bezwaar van appellant tegemoet had kunnen worden gekomen, indien door 
      appellant bij de aanvraag oppervlakten een klaarblijkelijke fout is gemaakt. Immers alleen in 
      dit geval is het blijkens artikel 5 bis van Verordening (EEG) nr. 3887/92 ook na afloop van 
      de uiterste indieningsdatum van een aanvraag mogelijk die aanvraag te wijzigen en zou het 
      onrechtmatig zijn appellante aan haar oorspronkelijke opgave te houden.
      De Commissie van de Europese Gemeenschappen heeft in een werkdocument van 
      18 januari 1999, VI/7103/98 Rev2-NL, enkele richtsnoeren inzake manifeste fouten in de 
      zin van genoemd artikel 5 bis vastgesteld. Als manifeste fouten worden in dit werkdocument 
      aangemerkt direct in het oog springende fouten en tegenstrijdigheden, die bij een 
      aandachtiger onderzoek van de in de aanvraag verstrekte gegevens geconstateerd worden, 
      alsmede eigenaardigheden, die betrekking hebben op aanduidingen of nummers van percelen 
      of dieren. Benadrukt wordt dat het moet gaan om identificatiefouten. Fouten met 
      betrekking tot de teelt gelden in beginsel niet als duidelijke fouten. Bij verwisseling van 
      percelen zou een uitzondering gemaakt kunnen worden, mits het niet gaat om een perceel, 
      dat wordt gebruikt als braakgrond of met voedergewassen beteelde oppervlakte. 
      Het College overweegt dat genoemd werkdocument niet is aan te merken als een 
      verordening, een richtlijn of een beschikking in de zin van artikel 249 EG en dat derhalve 
      aan dit werkdocument niet de verbindende kracht toekomt die verweerder hieraan wenst te 
      verbinden. Naar zijn inhoud betreft dit werkdocument bovendien niet een limitatief systeem 
      van mogelijke gronden om wijziging van de aanvraag na de sluitingsdatum toe te laten.
      Dit neemt niet weg dat verweerder de bevoegdheid om aan de hand van dit werkdocument 
      en de daaraan voorafgaande, qua strekking vergelijkbare werkdocumenten, binnen de door 
      Verordening (EEG) nr. 3887/92 getrokken grenzen een vaste beleidslijn te ontwikkelen, 
      zeker niet ontzegd kan worden.
    
    
    
      Verweerder heeft er terecht op gewezen dat de "aanvraag oppervlakten 1999 
      vereenvoudigde regeling en voederareaal" geen tegenstrijdigheden bevat. Uit dien hoofde 
      bestond er derhalve geen aanleiding te twijfelen aan de juistheid van die aanvraag.
      Het is ook geenszins eigenaardig dat een producent percelen waarop hij in het betreffende 
      jaar akkerbouwgewassen zal telen, in een aanvraag zou vermelden zonder voor deze 
      percelen subsidie te (willen) vragen. Immers, subsidie wordt slechts verleend voor percelen 
      "akkerland", waaronder blijkens de definitie van "akkerland" in artikel 1 van de Regeling, 
      niet vallen de percelen die gedurende de achtereenvolgende kalanderjaren 1987 tot en met 
      1991 als blijvend grasland, grond voor blijvende teelten, bosgrond of grond voor niet 
      agrarische doeleinden in gebruik was. Of een perceel voor subsidie in aanmerking zou 
      kunnen komen is dus bij enkele kennisname van de aanvraag niet vast te stellen.
      Nu de aanvrager blijkens artikel 4 van Verordening (EEG) nr. 3887/92 verplicht is alle 
      percelen van het bedrijf in de aanvraag te vermelden, kan het argument dat vermelding op 
      het formulier zinloos zou zijn als het niet de bedoeling was subsidie aan te vragen, ook geen 
      doel treffen.
      In het licht van deze overwegingen biedt, hetgeen appellant heeft aangevoerd, geen grond 
      voor het oordeel, dat verweerder de aanwezigheid van een klaarblijkelijke fout, als bedoeld
      in artikel 5 bis van Verordening (EEG) nr. 3887/92 had moeten erkennen en naar aanleiding 
      van appellants bezwaarschrift wijziging van de aanvraag had moeten toestaan.
      Het beroep dient derhalve ongegrond te worden verklaard.
      Het College acht geen termen aanwezig voor een proceskostenveroordeling met toepassing 
      van artikel 8:75 van de Algemene wet bestuursrecht.
    
    
    
    
    
    
      6.	De beslissing
      Het College verklaart het beroep ongegrond.
    
    
    Aldus gewezen door mr  D. Roemers, mr M.J. Kuiper en mr W.E. Doolaard in tegenwoordigheid van mr R.P.H. Rozenbrand, als griffier, en uitgesproken in het openbaar op 18 april 2001.
    
    
    w.g. D. Roemers				w.g. R.P.H. Rozenbrand