ECLI:NL:RBBRE:2011:BP3476, Rechtbank Breda, 09-02-2011, Pk.nr. 811282-10  Rk.nr.11/96
Rechtbank Breda — Uitspraak 
Datum: 2011-02-09 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Strafrecht

Samenvatting: Betreft raadkamer beslissing inzake een onthouding stukken in een zaak waar een babylijkje is gevonden. De stukken die onthouden worden zijn een rapport van een deskundige en stukken m.b.t. benoeming van en de vraagstelling aan een deskundige terzake een 2e uit te voeren sectie.

RECHTBANK BREDA
    
    
    
      parketnr. 811282-10
      rk-nummer:  11/96
    
    
    
    
      Beslissing op het bezwaarschrift ex artikel 32 van het wetboek van
      strafvordering van:
    
    
    
      [verdachte]
      geboren op [datum en plaats]
      wonende te [adres]
    
    
    1.	De procedure.
    
    
      De procedure blijkt onder meer uit de volgende stukken:
      - het bezwaarschrift;
      - het proces-verbaal van het onderzoek in raadkamer d.d.2 februari 2011,
        waaruit blijkt dat de officier van justitie is gehoord.
        Tevens zijn verdachte en haar raadsman gehoord.
    
    
    2. De beoordeling.
    
    
      Verdachte wordt er van verdacht in de maand september 2009 haar pasgeboren
      kind van het leven te hebben beroofd uit vrees voor ontdekking van de
      bevalling.
    
    
    
      Verdachte is op 25 juli 2010 in verzekering gesteld. Nadat de
      rechter-commissaris de bewaring had bevolen en tegen verdachte een
      gerechtelijk vooronderzoek was geopend, is verdachte niet voorgeleid voor de
      strafraadkamer van de rechtbank.
    
    
    
      Verdachte heeft tot aan het moment dat zij in vrijheid werd gesteld, diverse
      verklaringen afgelegd. Op vordering van de Officier van Justitie heeft de
      rechter-commissaris opdracht gegeven tot diverse onderzoeken. Het betreft een
      opdracht aan het NFI tot het verrichten van een sectie en een aantal daarmee
      samenhangende onderzoeken. Tevens zijn een psycholoog en een psychiater
      benoemd voor het uitbrengen van een dubbelrapportage omtrent verdachte. Verder
      is een reclasseringsrapport uitgebracht over verdachte.
    
    
    
      Kennisneming van het voorlopig rapport van het NFI dd 26 juli 2010 is aan
      verdachte onthouden, doch na bezwaar zijn zowel het voorlopige als later ook
      het definitieve rapport (dd 21 oktober 2010) van het NFI aan verdachte
      verstrekt.
    
    
    
      Bij brief van 17 januari 2011 heeft de rechter-commissaris belast met het
      onderzoek in het gerechtelijk vooronderzoek tegen verdachte, aan haar
      raadsman medegedeeld dat het rapport uitgebracht door de deskundige [naam deskundige] aan
      verdachte zal worden onthouden. Dat gold blijkens die brief eveneens voor de
      stukken betrekking hebbend op de benoeming van en de vraagstelling aan een
      deskundige ter zake een 2e uit te voeren sectie.
    
    
    Tegen deze beslissing tot onthouding richt zich het bezwaarschrift.
    
    
      Ten aanzien van het deskundigenrapport gaat de rechtbank op grond van de
      behandeling ter zitting er van uit dat het hier gaat om een algemeen rapport
      over kinderdood. Nu het blijkbaar een algemeen rapport betreft en de daarin
      vervatte informatie waarschijnlijk ook via openbare bronnen ter kennis van
      verdachte kan komen, valt zonder verdere toelichting, die ontbreekt, niet in
      te zien welk belang van het onderzoek onthouding vordert.
    
    
    
      Ten aanzien van de overige hiervoor weergegeven stukken, moet vooropgesteld
      worden dat er inmiddels sectierapporten liggen van het NFI die aan verdachte
      -------------------------------------------------------------------------------
      zijn verstrekt. De conclusies uit dat rapport zijn duidelijk. Waarom er
      desondanks weer een rapport wordt aangevraagd, is de rechtbank niet duidelijk
      geworden. Mogelijk dat dit onderzoek ten doel heeft om via aanvullende vragen
      en een aanvullend onderzoek nadere informatie te verkrijgen omtrent de
      doodsoorzaak. Zonder toelichting, die ontbreekt, valt echter niet in te zien
      waarom in dat geval te vrezen valt dat verdachte door kennis te nemen van de
      inhoud van de thans onthouden stukken, de waarheidsvinding zou kunnen
      belemmeren, laat staan ernstig belemmeren. Verdachte heeft immers al
      uitgebreide verklaringen afgelegd, waarin zij precies weergeeft hoe de
      bevalling is gegaan, dat het kind niet leefde en wat zij daarna heeft gedaan.
      Indien de onthouden stukken al zouden kunnen leiden tot een andere
      proceshouding van verdachte en het afwijken van haar eerdere verklaringen,
      dan levert dat naar het oordeel van de rechtbank, gelet op de reeds afgelegde
      verklaringen, geen zodanig onderzoeksbelang op, dat daardoor onthouding wordt
      gerechtvaardigd. Zeker niet nu verdachte al eerder met verschillen tussen
      haar weergave van de feiten en de mening van deskundigen is geconfronteerd en
      daarna,, voor zover de rechtbank dat op basis van de aan haar ter beschikking
      staande stukken kan beoordelen, haar eerdere verklaring niet heeft aangepast.
      Hoogstens dat zij haar verklaringen heeft aangevuld met een nadere
      beschrijving van het gebeuren. Evenmin is van onregelmatigheden aan de zijde
      van verdachte in dit onderzoek gebleken.
    
    
    3. De beslissing.
    
    De rechtbank verklaart het bezwaarschrift gegrond.
    
    
    
    
      Deze beslissing is gegeven op 9 februari 2011 door mr Kooijman, voorzitter, en
      mrs Woerdeman en Van Gessel, rechters, in tegenwoordigheid van Jacet, griffier.