ECLI:NL:RBZUT:2002:AF1083, Rechtbank Zutphen, 15-11-2002, 02/1539 en 02/1542
Rechtbank Zutphen — Uitspraak 
Datum: 2002-11-15 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Bestuursrecht

Samenvatting: Schorsende werking van bezwaar op grond van art. 6:16 Awb juncto monumentenverordening.
      
      
        Monumentenvergunning en bouwvergunning verleend voor het veranderen van een pakhuis in een woning. Door verzoekster ingediend bezwaarschrift is zowel tegen de verlening van de monumentenvergunning als tegen de verlening van de bouwvergunning gericht.
        Ingevolge artikel 7.11 van de monumentenverordening blijft een vergunning buiten werking gedurende de in art. 6:7 Awb genoemde termijn. Indien gedurende die termijn beroep is ingesteld op grond van de Awb, blijft de vergunning buiten werking totdat op dat beroep is beslist, tenzij met toepassing van art. 107 Wet op de Raad van State op een desbetreffend verzoek beslist wordt de schorsing op te heffen. Een redelijke uitleg van dit artikellid brengt met zich dat de monumentenvergunning, indien tegen de verlening daarvan tijdig bezwaar is gemaakt, ook gedurende de bezwaarschrift-procedure buiten werking blijft.
        Het betoog van verweerder, dat genoemd artikellid buiten toepassing dient te blijven, faalt. Art. 6:16 Awb laat toe dat bij of krachtens wettelijk voorschrift wordt afgeweken van de hoofdregel dat het bezwaar of beroep niet de werking schorst van het besluit waartegen het is gericht, ook indien dat wettelijke voorschrift is vastgesteld door een lagere wetgever, zoals de raad van verweerders gemeente. Ook anderszins zijn er geen aanknopingspunten te vinden om het betreffende artikellid onverbindend te achten, dan wel in het onderhavige geval buiten toepassing te laten. Verweerders stelling dat de vaststelling door de raad van dit artikellid op een vergissing berust, kan niet leiden tot een ander oordeel. Nu verweerder nog niet op het (tijdig ingediende) bezwaarschrift van verzoekster heeft beslist, moet worden geoordeeld dat de monumentenvergunning nog niet in werking is getreden. Verzoeken om voorlopige voorziening afgewezen.
      
      
      
        Het college van burgemeester en wethouders van Zutphen, verweerder.
        mr. K. van Duyvendijk

RECHTBANK ZUTPHEN
      Sector Bestuursrecht
    
    
    
    Reg.nrs.: 02/1539 en 02/1542
    
    
    
    UITSPRAAK
    
    op de verzoeken om een voorlopige voorziening in het geschil tussen:
    
    
      [verzoekster], te [woonplaats] verzoekster,
      en
      het college van burgemeester en wethouders van de gemeente Zutphen, verweerder,
      alsmede [3e partij], te [woonplaats], derde-partij.
    
    
    
    
    1. Aanduiding bestreden besluiten
    
    
      a.	Besluit van verweerder van 20 maart 2002, waarbij aan de derde-partij op grond van artikel 7 van de gemeentelijke monumentenverordening een monumentenvergunning is verleend voor het veranderen van een pakhuis in een woning, op het perceel plaatselijk bekend [adres] te Zutphen (02/1542).
      b. Besluit van verweerder van 21 maart 2002, waarbij aan de derde-partij voor het hiervoor genoemde veranderen van het pakhuis bouwvergunning is verleend (02/1539).
    
    
    
    2. Procesverloop
    
    
      Verzoekster heeft bij brief van 16 april 2002 een bezwaarschrift bij verweerder ingediend.
      Bij brief van 1 november 2002 heeft mr. F.B.M. van Aanhold, advocaat te Zutphen, verzocht
      om een voorlopige voorziening met betrekking tot zowel de monumentenvergunning als de
      bouwvergunning.
    
    
    
      De verzoeken zijn behandeld ter zitting van 14 november 2002. Verzoekster is in persoon
      verschenen, bijgestaan door mr. Van Aanhold voornoemd. Verweerder heeft zich laten
      vertegenwoordigen door J.J.T. van Stiphout, W.R.L. Verdurmen en W.H. Wensink. Namens
      de derde-partij zijn verschenen R. Leegwater en J. Veltenaar.
    
    
    
    3. Motivering
    
    
      Ingevolge artikel 8:81 van de Algemene wet bestuursrecht (Awb) dient te worden nagegaan,
      of onverwijlde spoed, gelet op de betrokken belangen, een voorlopige voorziening vereist.
    
    
    
      Niet in geschil is dat het in rubriek 2 genoemde bezwaarschrift zowel tegen de verlening van
      de monumentenvergunning als tegen de verlening van de bouwvergunning is gericht.
    
    
    
      Artikel 7, elfde lid, van de – door de raad van verweerders gemeente op 29 januari 1991
      vastgestelde en laatstelijk op 18 december 1993 gewijzigde – monumentenverordening luidt:
      “Een vergunning blijft buiten werking gedurende de in artikel 6:7 van de Algemene wet
      bestuursrecht genoemde termijn. Indien gedurende die termijn beroep is ingesteld op grond 
    
    
    
      van de Algemene wet bestuursrecht, blijft de vergunning buiten werking totdat op dat beroep
      is beslist, tenzij met toepassing van artikel 107 van de Wet op de Raad van State op een
      desbetreffend verzoek beslist wordt de schorsing op te heffen”.
    
    
    
      Een redelijke uitleg van dit artikellid brengt met zich dat de monumentenvergunning, indien
      tegen de verlening daarvan tijdig bezwaar is gemaakt, ook gedurende de bezwaarschrift-procedure buiten werking blijft.
    
    
    
      Het betoog van verweerder, dat genoemd artikellid buiten toepassing dient te blijven, faalt.
      Artikel 6:16 van de Awb laat toe dat bij of krachtens wettelijk voorschrift wordt afgeweken van
      de hoofdregel dat het bezwaar of beroep niet de werking schorst van het besluit waartegen
      het is gericht, ook indien dat wettelijke voorschrift is vastgesteld door een lagere wetgever,
      zoals de raad van verweerders gemeente. Ook anderszins zijn er geen aanknopingspunten
      te vinden om het betreffende artikellid onverbindend te achten, dan wel in het onderhavige
      geval buiten toepassing te laten. Verweerders stelling dat de vaststelling door de raad van dit
      artikellid op een vergissing berust, kan niet leiden tot een ander oordeel.
    
    
    
      Nu verweerder nog niet op het (tijdig ingediende) bezwaarschrift van verzoekster heeft
      beslist, moet worden geoordeeld dat de monumentenvergunning nog niet in werking is
      getreden. Hieruit volgt dat het op grond van artikel 7 van de monumentenverordening thans
      (nog) verboden is het in geding zijnde – als beschermd monument aangewezen – pakhuis in
      enig opzicht te wijzigen, hetgeen tevens met zich brengt dat geen gebruik mag worden
      gemaakt van de verleende bouwvergunning. Met de werkzaamheden mag derhalve thans
      geen begin worden gemaakt.
    
    
    
      Gelet hierop kan niet worden gezegd dat onverwijlde spoed, gelet op de betrokken belangen,
      thans een voorlopige voorziening vereist.
    
    
    
      Er bestaat geen aanleiding voor een proceskostenveroordeling op grond van artikel 8:75 van
      de Awb.
    
    
    
    4. Beslissing
    
    De voorzieningenrechter,
    
    recht doende:
    
    - wijst de verzoeken af.
    
    
      Aldus gegeven door mr. K. van Duyvendijk en in het openbaar uitgesproken op 15 november
      2002 in tegenwoordigheid van de griffier.
    
    
    
    
    
    
    
    Afschrift verzonden op: