ECLI:NL:GHLEE:2010:BN7958, Gerechtshof Leeuwarden, 17-09-2010, 24-001899-09
Gerechtshof Leeuwarden — Uitspraak 
Datum: 2010-09-17 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Strafrecht

Samenvatting: Verdachte wordt ter zake van (tweemaal) diefstal en diefstal met braak van koper en/of andere materialen veroordeeld tot werkstraf van 80 uren, subsidiair 40 dagen vervangende hechtenis.

Parketnummer: 24-001899-09 
      Parketnummer eerste aanleg: 18-652564-08
    
    
    Arrest van 17 september 2010 van het gerechtshof te Leeuwarden, meervoudige strafkamer, op het hoger beroep tegen het vonnis van de politierechter in de rechtbank Groningen van 23 maart 2009 in de strafzaak tegen:
    
    
      [verdachte],
      geboren op [1974] te [geboorteplaats],
      wonende te [woonplaats], [adres],
    
    
    verschenen in persoon, bijgestaan door zijn raadsman mr. C. Eenhoorn, advocaat te Groningen.
    
    
      Het vonnis waarvan beroep
      De politierechter in de rechtbank Groningen heeft de verdachte bij het vonnis wegens misdrijven veroordeeld tot een straf, een maatregel opgelegd en op de vorderingen tot schadevergoeding van de benadeelde partijen beslist, zoals in dat vonnis omschreven.
    
    
    
      Gebruik van het rechtsmiddel
      De verdachte is op de voorgeschreven wijze en tijdig in hoger beroep gekomen.
    
    
    
      Het onderzoek ter terechtzitting in hoger beroep
      Dit arrest is gewezen naar aanleiding van het onderzoek op de terechtzitting in hoger beroep.
    
    
    
      De vordering van de advocaat-generaal
      De advocaat-generaal heeft gevorderd dat het hof de verdachte ten aanzien van het onder 1, 2 en 3 ten laste gelegde zal veroordelen tot een werkstraf van 100 uren, subsidiair 50 dagen vervangende hechtenis. Daarnaast heeft de advocaat-generaal gevorderd dat het hof de vordering van de benadeelde partij [benadeelde 1] zal toewijzen tot € 2500,00, met oplegging van de schadevergoedingsmaatregel, en de benadeelde partij [benadeelde 2] niet-ontvankelijk zal verklaren in de vordering.
    
    
    
      De beslissing op het hoger beroep
      Het hof zal het vonnis vernietigen en opnieuw recht doen.
    
    
    
      Tenlastelegging
      Aan de verdachte is ten laste gelegd, dat:
    
    
    
      1.
      hij op of omstreeks 7 april 2008, te [plaats], in ieder geval in de gemeente [gemeente], met het oogmerk van wederrechtelijke toeëigening heeft weggenomen een hoeveelheid lood, in elk geval enig goed, geheel of ten dele toebehorende aan het [benadeelde 1], in elk geval aan een ander of anderen dan aan verdachte; 
    
    
    
      2.
      hij in of omstreeks de periode van 12 maart 2008 tot en met 25 maart 2008, te [plaats], in ieder geval in de gemeente [gemeente], met het oogmerk van wederrechtelijke toe?igening in/uit de woning [adres] en/of in/uit de woning [adres] heeft weggenomen een hoeveelheid koper en/of een hoeveelheid metaal, in elk geval enig goed, geheel of ten dele toebehorende aan de woningbouwvereniging [bedrijf], in elk geval aan een ander of anderen dan aan verdachte, waarbij verdachte zich de toegang tot de plaats des misdrijfs heeft verschaft en/of de/het weg te nemen goed(eren) onder zijn bereik heeft gebracht door middel van braak, verbreking en/of inklimming;
    
    
    
      3.
      hij in of omstreeks de periode van 1 januari 2008 tot en met 7 april 2008, te [plaats], in ieder geval in de gemeente [gemeente], met het oogmerk van wederrechtelijke toeëigening heeft weggenomen een hoeveelheid lood, in elk geval enig goed, geheel of ten dele toebehorende aan de woningbouwvereniging [benadeelde 2], in elk geval aan een ander of anderen dan aan verdachte.
    
    
    
      Bewezenverklaring
      Het hof acht wettig en overtuigend bewezen dat verdachte het ten laste gelegde heeft begaan, met dien verstande dat:
    
    
    
      1.
      hij op 7 april 2008, te [plaats], met het oogmerk van wederrechtelijke toe?igening heeft weggenomen een hoeveelheid lood, toebehorende aan het [benadeelde 1];
    
    
    
      2.
      hij in de periode van 12 maart 2008 tot en met 25 maart 2008, te [plaats], met het oogmerk van wederrechtelijke toeëigening uit de woning [adres] en uit de woning [adres] heeft weggenomen een hoeveelheid koper en een hoeveelheid metaal, toebehorende aan de woningbouwvereniging [bedrijf], waarbij verdachte zich de toegang tot de plaats des misdrijfs heeft verschaft door middel van braak;
    
    
    
      3.
      hij in de periode van 1 januari 2008 tot en met 7 april 2008, te [plaats], met het oogmerk van wederrechtelijke toeëigening heeft weggenomen een hoeveelheid lood, toebehorende aan de woningbouwvereniging [benadeelde 2].
    
    
    Het hof acht niet bewezen hetgeen aan verdachte als voormeld onder 1, 2 en 3 meer of anders is ten laste gelegd dan hierboven als bewezen is aangenomen.
    
    
      Kwalificatie
      Het bewezen verklaarde levert respectievelijk op de misdrijven:
    
    
    
      1. en 3., telkens: 
      diefstal; 
    
    
    
      2. 
      diefstal, waarbij de schuldige zich de toegang tot de plaats van het misdrijf heeft verschaft door middel van braak.
    
    
    
      Strafbaarheid
      Het hof acht verdachte strafbaar. Strafuitsluitingsgronden worden niet aanwezig geacht.
    
    
    
      Strafmotivering
      Het hof heeft de op te leggen straf bepaald op grond van de aard en ernst van de feiten, de omstandigheden waaronder de feiten zijn begaan en de persoon van verdachte. Daarbij heeft het hof in het bijzonder het navolgende in aanmerking genomen.
    
    
    Verdachte heeft zich driemaal schuldig gemaakt aan (gekwalificeerde) diefstal van koper en/of andere metalen. Door het plegen van deze feiten heeft verdachte niet alleen inbreuk gemaakt op het eigendomsrecht van anderen, maar ook hinder veroorzaakt bij hen.
    
    Uit het verdachte betreffende Uittreksel Justitiële Documentatie d.d. 31 augustus 2010 blijkt dat verdachte al meerdere malen is veroordeeld voor het plegen van strafbare feiten, waaronder vermogensdelicten.
    
    Verdachte is bij vonnis van de politierechter veroordeeld tot een onvoorwaardelijke gevangenisstraf. De ernst van de feiten en het strafrechtelijk verleden van verdachte rechtvaardigen naar het oordeel van het hof op zichzelf de keuze van de politierechter voor deze strafmodaliteit. Sinds het wijzen van het vonnis is er echter geruime verstreken, waarin verdachte niet in aanraking is gekomen met politie en justitie. Daarin en in hetgeen de raadsman van verdachte ter terechtzitting in hoger beroep ook overigens aangaande de persoonlijke omstandigheden van verdachte heeft aangevoerd, ziet het hof aanleiding een werkstraf van na te noemen duur aan verdachte op te leggen. 
    
    
      Benadeelde partij [benadeelde 1]
      Uit het onderzoek ter terechtzitting van het hof is gebleken dat de benadeelde partij zich in het geding in eerste aanleg heeft gevoegd en dat de vordering geheel is toegewezen. Derhalve duurt de voeging ter zake van de gehele vordering tot schadevergoeding in het geding in hoger beroep voort. 
    
    
    Naar het oordeel van het hof is de vordering van de benadeelde partij niet op eenvoudige wijze vast te stellen, zodat zij zich niet leent voor behandeling in het strafgeding. 
    
    Het hof overweegt hiertoe dat uit de aan het voegingsformulier gehechte verzekeringspapieren blijkt dat de benadeelde partij ten tijde van de diefstal niet meer verzekerd was bij ING-verzekeringen, zodat het bijgevoegde polisaanhangsel niet kan dienen ter onderbouwing van de schade.
    
    Gelet op het bepaalde in artikel 361, derde lid, van het Wetboek van Strafvordering, dient de benadeelde partij dan ook niet ontvankelijk te worden verklaard, met bepaling, dat de benadeelde partij de vordering slechts bij de burgerlijke rechter kan aanbrengen.
    
    Gelet op het vorenstaande dienen de benadeelde partij en de verdachte ieder de eigen kosten te dragen van het geding. 
    
    
      Benadeelde partij [benadeelde 2]
      Uit het onderzoek ter terechtzitting van het hof is gebleken, dat de benadeelde partij zich in het geding in eerste aanleg heeft gevoegd, dat zij in eerste aanleg niet-ontvankelijk is verklaard en dat zij zich in het geding in hoger beroep niet opnieuw heeft gevoegd. Derhalve duurt de voeging ter zake van haar vordering tot schadevergoeding in het geding in hoger beroep niet voort en kan het hof niet op die vordering beslissen.
    
    
    
      Toepassing van wetsartikelen
      Het hof heeft gelet op de artikelen 22c, 22d, 57, 63, 310 en 311 van het Wetboek van Strafrecht, zoals deze artikelen golden ten tijde van het bewezen verklaarde.
    
    
    
      De uitspraak
      HET HOF,
      RECHT DOENDE OP HET HOGER BEROEP:
    
    
    vernietigt het vonnis, waarvan beroep, en opnieuw recht doende:
    
    verklaart het verdachte onder 1, 2 en 3 ten laste gelegde bewezen en kwalificeert dit als hiervoor vermeld en verklaart deze feiten en verdachte strafbaar;
    
    verklaart niet bewezen hetgeen aan verdachte als voormeld onder 1, 2 en 3 meer of anders is ten laste gelegd dan hierboven als bewezen is aangenomen en spreekt verdachte daarvan vrij;
    
    veroordeelt verdachte [verdachte] tot taakstraf, bestaande uit een werkstraf, voor de duur van tachtig uren, met bevel voor het geval dat de veroordeelde de werkstraf niet naar behoren verricht, dat vervangende hechtenis voor de duur van veertig dagen zal worden toegepast;
    
    verklaart de benadeelde partij [benadeelde 1] niet-ontvankelijk in de vordering;
    
    bepaalt dat de benadeelde partij de vordering slechts bij de burgerlijke rechter kan aanbrengen;
    
    bepaalt dat de benadeelde partij en verdachte ieder de eigen kosten dragen van het geding.
    
    Dit arrest is aldus gewezen door mr. J. Hielkema, voorzitter, mr. H.M.E. Laméris-Tebbenhoff Rijnenberg en mr. H. Heins, in tegenwoordigheid van mr. J. Brink als griffier.