ECLI:NL:GHSGR:2003:AI1010, Gerechtshof 's-Gravenhage, 17-06-2003, 2200310602
Gerechtshof 's-Gravenhage — Uitspraak 
Datum: 2003-06-17 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Strafrecht

Samenvatting: Het bewezenverklaarde levert op:
        2. en 6.Door beloften opzettelijk uitlokken van diefstal 
        voorafgegaan of vergezeld van geweld of bedreiging met 
        geweld tegen personen, gepleegd met het oogmerk om die 
        diefstal voor te bereiden of gemakkelijk te maken, 
        terwijl het feit wordt gepleegd op de openbare weg en 
        door twee of meer verenigde personen, meermalen gepleegd;
        3.Door beloften opzettelijk uitlokken van afpersing terwijl 
        het feit wordt gepleegd op de openbare weg en door twee 
        of meer verenigde personen;

parketnummer		1001003901
      datum uitspraak	17 juni 2003
      tegenspraak 
    
    
    
    GERECHTSHOF TE 'S-GRAVENHAGE meervoudige kamer voor strafzaken
    
    
    ARREST 
    
    
      gewezen op het hoger beroep tegen het vonnis van de rechtbank te Rotterdam van 28 juni 2002 in de strafzaak 
      tegen de verdachte:
    
    
    [verdachte]
    
    
    1. Onderzoek van de zaak
    
    Dit arrest is gewezen naar aanleiding van het onderzoek op de terechtzittingen in eerste aanleg en het onderzoek op de terechtzitting in hoger beroep van dit hof van 3 juni 2003.
    
    
    2. Tenlastelegging
    
    
      Aan de verdachte is tenlastegelegd hetgeen vermeld staat in de inleidende dagvaarding, zoals ter terechtzitting in 
      eerste aanleg op vordering van de officier van justitie gewijzigd.
      Van de dagvaarding en van de vorderingen wijziging tenlastelegging zijn kopieën in dit arrest gevoegd. 
    
    
    
    3. Procesgang
    
    
      In eerste aanleg is de verdachte van het onder 4, 12, 13, 14, 15 en 16 tenlastegelegde vrijgesproken en terzake van 
      het onder 1, 2, 3, 5, 6, 7, 8, 9, 10, 11, 17, 18, 19, 20 en 21 tenlastegelegde veroordeeld tot een gevangenisstraf 
      voor de duur van zeven jaren, met aftrek van voorarrest, met beslissingen omtrent het inbeslaggenomene, 
      beslissingen omtrent de vorderingen van de benadeelde partijen en oplegging van de in artikel 36f van het 
      Wetboek van Strafrecht voorziene betalingsverplichtingen, een en ander als nader in het vonnis omschreven.
    
    
    Namens de verdachte is tegen het vonnis hoger beroep ingesteld.
    
    
    
      4. Omvang van het hoger beroep 
      De raadsman van de verdachte heeft ter terechtzitting in hoger beroep medegedeeld dat het hoger beroep niet is 
      gericht tegen de in het vonnis waarvan beroep genomen beslissing tot vrijspraak van de verdachte van hetgeen 
      hem onder 4, 12, 13, 14, 15 en 16 cumulatief is tenlastegelegd, noch tegen de beslissing tot vrijspraak 
      van de verdachte van hetgeen hem bij de onderdelen 02   (zaak "Italjet") en 12 (zaak "Kooi") onder 19 is 
      tenlastegelegd. 
      Ingevolge artikel 404 van het Wetboek van Strafvordering kan de verdachte, indien in eerste aanleg strafbare 
      feiten gevoegd aan het oordeel van de rechtbank zijn onderworpen, alleen hoger beroep instellen ten aanzien 
      van die gevoegde zaken waarin hij niet van de gehele tenlastelegging is vrijgesproken. Dat de onder 4, 12, 13, 
      14, 15 en 16 tenlastegelegde feiten door de verdediging van het hoger beroep worden uitgezonderd, ligt mitsdien, 
      mede gezien het bepaalde in artikel 407, tweede lid, van het Wetboek van Strafvordering, in de rede. 
      Daarentegen brengt het bepaalde in artikel 407, eerste lid, van het Wetboek van Strafvordering evenwel met zich 
      dat onderdelen van een tenlastegelegd feit, ter zake van welke onderdelen de verdachte in eerste aanleg is 
      vrijgesproken, met bewezenverklaring van hetgeen hem overigens bij dat feit is tenlastegelegd, niet aan het 
      oordeel van de rechter in hoger beroep kunnen worden onttrokken. Nu aan de verdachte onder 19 het misdrijf van 
      gewoonteheling, als voorzien in artikel 417 van het Wetboek van Strafrecht, is tenlastegelegd en geen sprake 
      is van zestien cumulatief tenlastegelegde opzethelingen, als voorzien in artikel 416 van het Wetboek van 
      Strafrecht, zijn ook de onderdelen 02 en 12 derhalve aan het oordeel van het hof onderworpen. 
      Waar hierna wordt gesproken van "de zaak" of "het vonnis" wordt daarmee mitsdien gedoeld op de onder 1, 2, 3, 5, 6, 
      7, 8, 9, 10, 11, 17, 18, 19, 20 en 21 tenlastegelegde feiten en de ter zake door de rechtbank gegeven 
      beslissingen. 
    
    
    
      5. Geldigheid van de inleidende dagvaarding 
      De raadsman van de verdachte heeft bij wijze van verweer aangevoerd dat de dagvaarding ten aanzien van de onder 1, 
      2, 3, 5, 6, 7, 8, 9, 10 en 11 tenlastegelegde feiten nietig dient te worden verklaard voor zover het de telkens in die feiten opgenomen zinsnede betreft "althans die [naam] en/of zijn mededader(s) (telkens) geld, althans een beloning te geven nadat hij/zij aan hem, Kranenburg, een (bepaald merk en/of type) bromfiets/bromscooter had(den) bezorgd/geleverd", 
      aangezien degenen die de in die tenlastegelegde feiten bedoelde gekwalificeerde diefstallen en/of afpersingen 
      hebben gepleegd niet tot die delicten kunnen zijn aangezet door een eerst nadien door de verdachte aan hen 
      verrichte betaling en de aangehaalde zinsnede mitsdien niet één van de in artikel 47 van het Wetboek van 
      Strafrecht bedoelde uitlokkingsmiddelen behelst. 
      Het hof verwerpt dit verweer, nu, indien- hetgeen ook de kennelijke bedoeling van de tenlastelegger is geweest -
      deze feiten in onderling verband en samenhang en in het licht van het onder 19 tenlastegelegde worden bezien, 
      daarin de verdenking is verwoord dat er tussen de verdachte en degenen die vorenbedoelde delicten pleegden 
      de (stilzwijgende) afspraak bestond dat laatstbedoelden voor elke bromfiets/bromscooter, die zij zouden weten te 
      bemachtigen en die zij bij de verdachte zouden kunnen afzetten, een geldbedrag dan wel beloning van de 
      verdachte zouden ontvangen en aldus met een betaling achteraf tevens een betaling voor toekomstig te verwerven 
      bromfietsen/bromscooters in het vooruitzicht werd gesteld, zodat sprake is van een belofte in de zin van 
      artikel 47, eerste lid en onder ten 2°, van het Wetboek van Strafrecht. 
      De raadsman van de verdachte heeft voorts het verweer gevoerd dat de dagvaarding ten aanzien van het onder 21 
      tenlastegelegde feit nietig dient te worden verklaard, aangezien niet is gespecificeerd uit welke personen de 
      vermeende organisatie bestond en mitsdien niet duidelijk is op welk samenwerkingsverband wordt gedoeld. 
      Het hof verwerpt ook dit verweer. Volgens vaste jurisprudentie behoeft in de regel in een op artikel 140, 
      eerste lid, van het Wetboek van Strafrecht gebaseerde tenlastelegging niet concreet te worden vermeld welke 
      criminele organisatie wordt bedoeld, wat de werkwijze van die organisatie zou zijn en welke specifieke personen 
      daaraan zouden deelnemen. De termen "deelnemen" en "organisatie" hebben niet alleen een kwalificatieve 
      betekenis, doch worden in het algemeen ook voldoende feitelijk geacht. Het hof ziet geen aanleiding om in de 
      onderhavige zaak tot een andersluidend oordeel te komen, temeer niet nu uit hetgeen overigens aan de verdachte ten 
      laste is gelegd voldoende duidelijk naar voren komt op welke criminele organisatie de steller van de 
      tenlastelegging het oog heeft gehad, wat de activiteiten van die organisatie zouden zijn en welke personen onder 
      meer aan die organisatie zouden deelnemen. De vraag of die personen metterdaad een gestructureerd samenwerkings-
      verband hebben gevormd is van bewijsrechtelijke aard en raakt niet de geldigheid van de dagvaarding. 
    
    
    6. Beoordeling van het vonnis
    
    Het vonnis waarvan beroep kan niet in stand blijven omdat het hof zich daarmee niet verenigt.  
    
    
    7. Vrijspraak
    
    Naar het oordeel van het hof is niet wettig en overtuigend bewezen hetgeen aan de verdachte onder 1, 5, 8, 11 en 21 is tenlastegelegd.
    
    De verdachte moet derhalve hiervan worden vrijgesproken.
    
    
    8. Bewezenverklaring
    
    Het hof acht wettig en overtuigend bewezen dat de verdachte het onder 2, 3, 6, 7, 9, 10, 17, 18, 19 en 20 tenlastegelegde heeft begaan op de wijze als is vermeld in de hierna ingevoegde bijlage die van dit arrest deel uitmaakt.
    
    
    
      Hetgeen terzake meer of anders is tenlastegelegd, is niet bewezen. De verdachte moet daarvan worden vrijgesproken.
      Voorzover in de tenlastelegging taal- en/of schrijffouten voorkomen, zijn deze in de bewezenverklaring verbeterd. 
      Blijkens het verhandelde ter terechtzitting is de verdachte daardoor niet geschaad in de verdediging.
    
    
    
    9. Bewijsvoering
    
    
      Het hof grondt zijn overtuiging dat de verdachte het 
      bewezenverklaarde heeft begaan op de feiten en 
      omstandigheden die in de bewijsmiddelen zijn vervat en 
      die reden geven tot de bewezenverklaring.
    
    
    
      De bewijsmiddelen zullen in die gevallen waarin de wet 
      aanvulling van het arrest met de bewijsmiddelen vereist 
      in een aan dit arrest gehechte bijlage worden opgenomen.
    
    
    
    10. Strafbaarheid van het bewezenverklaarde 
    
    Het bewezenverklaarde levert op:
    
    
      2. en 6.
      Door beloften opzettelijk uitlokken van diefstal 
      voorafgegaan of vergezeld van geweld of bedreiging met 
      geweld tegen personen, gepleegd met het oogmerk om die 
      diefstal voor te bereiden of gemakkelijk te maken, 
      terwijl het feit wordt gepleegd op de openbare weg en 
      door twee of meer verenigde personen, meermalen gepleegd;
    
    
    
      3.
      Door beloften opzettelijk uitlokken van afpersing terwijl 
      het feit wordt gepleegd op de openbare weg en door twee 
      of meer verenigde personen;
    
    
    
      7.
      Door beloften opzettelijk uitlokken van diefstal 
      voorafgegaan of vergezeld van bedreiging met geweld tegen 
      personen, gepleegd met het oogmerk om die diefstal voor 
      te bereiden of gemakkelijk te maken, terwijl het feit 
      wordt gepleegd op de openbare weg en door twee of meer 
      verenigde personen;
    
    
    
      9. en 10.
      Door beloften opzettelijk uitlokken van diefstal 
      voorafgegaan van bedreiging met geweld tegen personen, 
      gepleegd met het oogmerk om die diefstal voor te 
      bereiden, terwijl het feit wordt gepleegd op de openbare 
      weg en door twee of meer verenigde personen, meermalen 
      gepleegd;
    
    
    
      17. en 18.
      Diefstal door twee of meer verenigde personen, meermalen 
      gepleegd;
    
    
    
      19.
      Van het plegen van opzetheling een gewoonte maken;
    
    
    
      20.
      Handelen in strijd met artikel 26, eerste lid, van de Wet 
      wapens en munitie, en het feit begaan met betrekking tot 
      een wapen van categorie II,
      en handelen in strijd met artikel 26, eerste lid, van de 
      Wet wapens en munitie, 
      en handelen in strijd met artikel 13, eerste lid, van de 
      Wet wapens en munitie, meermalen gepleegd.
    
    
    
    11. Strafbaarheid van de verdachte 
    
    
      Er is geen omstandigheid aannemelijk geworden die de 
      strafbaarheid van de verdachte uitsluit. De verdachte is 
      dus strafbaar.
    
    
    
    12. Strafmotivering
    
    
      De advocaat-generaal mr Ter Hart heeft gevorderd dat het 
      vonnis waarvan beroep zal worden bevestigd behoudens ten 
      aanzien van de opgelegde straf en dat, in zoverre opnieuw 
      rechtdoende, de verdachte zal worden veroordeeld tot een 
      gevangenisstraf voor de duur van zes jaren, met aftrek 
      van voorarrest.
    
    
    
      Het hof heeft de op te leggen straf bepaald op grond van 
      de ernst van de feiten en de omstandigheden waaronder 
      deze zijn begaan en op grond van de persoon en de 
      persoonlijke omstandigheden van de verdachte, zoals 
      daarvan is gebleken uit het onderzoek ter terechtzitting.
    
    
    
      Daarbij is in het bijzonder het volgende in aanmerking 
      genomen. De verdachte heeft zich schuldig gemaakt aan 
      uitlokking van een zestal straatroven, waarbij degenen 
      die die straatroven hebben gepleegd het gebruik van 
      fysiek geweld of bedreiging van geweld, bestaande uit het 
      richten van een op een vuurwapen gelijkend voorwerp, niet 
      hebben geschuwd teneinde de veelal jeugdige slachtoffers 
      hun bromfiets of bromscooter afhandig te maken. De 
      verdachte heeft, op de momenten dat hij de plegers van 
      die straatroven daartoe aanzette, slechts één doel voor 
      ogen gehad: eigen financieel gewin. Alle bij die 
      straatroven buitgemaakte bromfietsen of bromscooters zijn 
      door hem immers van de materiële daders gekocht. 
      Daarnaast heeft hij nog drie bromfietsen of bromscooters 
      gekocht, welke eveneens, naar hij wist, door een 
      straatroof waren verkregen én nog vier bromfietsen of 
      bromscooters gekocht, welke, naar hij evenzeer wist, door 
      een diefstal met braak waren verkregen. Het hof rekent 
      het de verdachte in hoge mate aan dat hij, zonder enige 
      compassie voor de slachtoffers, een reeks van ernstige 
      misdrijven heeft geïnitieerd en doen continueren. Het hof 
      rekent het de verdachte tevens aan dat hij zijn 
      strafrechtelijke aansprakelijkheid voor het merendeel van 
      de hier bedoelde en bewezenverklaarde feiten -naar thans 
      kan worden vastgesteld: tegen beter weten in -heeft 
      betwist, op grond waarvan niet anders kan worden 
      geconcludeerd dan dat hij geen, althans nauwelijks enig 
      inzicht heeft in de laakbaarheid van zijn handelen. 
      De verdachte heeft zich daarenboven zelf aan een tweetal 
      gekwalificeerde diefstallen van motoren schuldig gemaakt, 
      welke feiten -gezien het Uittreksel uit het Justitieel 
      Documentatieregister d.d. 28 mei 2003- door hem slechts 
      enige maanden, nadat hij voor het plegen van een 
      soortgelijk feit tot een onvoorwaardelijke 
      gevangenisstraf was veroordeeld, zijn begaan. 
      De verdachte heeft ten slotte een pistoolmitrailleur, een 
      tweetal geluiddempers en een aanzienlijke hoeveelheid 
      munitie voorhanden gehad. 
      Het vorenstaande rechtvaardigt zonder meer een 
      onvoorwaardelijke gevangenisstraf van aanzienlijke duur. 
      Hoewel het hof zich rekenschap heeft gegeven van het feit 
      dat de medeverdachte S.A. [naam] door de rechtbank te 's-
      Gravenhage voor een groot aantal feiten tot een 
      gevangenisstraf voor de duur van vierentwintig maanden, 
      waarvan acht maanden voorwaardelijk, is veroordeeld, 
      heeft het hof dat gegeven bij de strafoplegging in de 
      onderhavige zaak slechts een beperkte rol laten spelen, 
      aangezien de strafoplegging niet door het 
      gelijkheidsbeginsel wordt beheerst, de gekwalificeerde 
      diefstallen en/of afpersingen overigens merendeels door 
      de verdachte -als uitlokker van die feiten en/of als 
      gewoontheler -zijn geïnstigeerd, weshalve het aan hem 
      gemaakte verwijt van een andere aard is dan het 
      aan de genoemde medeverdachte gemaakte verwijt en 
      daarenboven van de zijde van de verdediging niet is 
      aangevoerd en ook anderszins niet aannemelijk is geworden 
      dat de persoonlijke omstandigheden van de verdachte 
      vergelijkbaar zijn met die van meergenoemde 
      medeverdachte. 
      Alles tegen elkaar afwegende, acht het hof een geheel 
      onvoorwaardelijke gevangenisstraf van de nader in het 
      dictum te bepalen duur ten dezen een passende en geboden 
      reactie. 
    
    
    
    13. Beslag
    
    
      Ten aanzien van de inbeslaggenomen voorwerpen, te weten 
      één groot model betonschaar (B-11) en één klein model 
      betonschaar (F-2), zoals aangegeven op de aan dit arrest 
      gehechte kopie van de lijst van inbeslaggenomen 
      voorwerpen onder 5., zal het hof de teruggave gelasten 
      aan de verdachte.
    
    
    
      Ten aanzien van het inbeslaggenomen Nederlandse geld ter 
      waarde van € 475,-, zoals aangegeven op de aan dit arrest 
      gehechte kopie van de lijst van inbeslaggenomen 
      voorwerpen onder 1., zal het hof de teruggave gelasten 
      aan de verdachte.
    
    
    
    14. Vorderingen tot schadevergoeding
    
    
      14.1
      I[naam]derhavige strafproces heeft [naam], zich als benadeelde partij 
      gevoegd en een vordering ingediend tot vergoeding van 
      geleden schade als gevolg van het thans ten laste van de 
      verdachte onder 19 -onderdeel 16- bewezenverklaarde feit 
      tot een bedrag van f. 6.034,- (€ 2.738,11).
    
    
    
      De benadeelde partij heeft de vordering in hoger beroep 
      gehandhaafd tot het - in eerste aanleg toegewezen - 
      bedrag van € 2.632,-.
    
    
    
      Naar het oordeel van het hof heeft de benadeelde partij 
      aangetoond tot een bedrag van € 2.032,57 schade te hebben 
      geleden, zijnde de nieuwwaarde van de scooter ad. 
      € 2.540,72 (fl. 5.599,--) minus een -door het hof ten 
      dezen ex aequo et bono vastgestelde -afschrijving van 20% 
      per jaar. Anders dan de verdediging is het hof van 
      oordeel dat deze materiële schade een rechtstreeks gevolg 
      is van het ten laste van de verdachte onder 19 -onderdeel 
      16- bewezenverklaarde feit, aangezien het inmiddels de 
      vierde scooter op rij was, welke door de verdachte -nog 
      op dezelfde dag waarop de diefstal werd gepleegd -werd 
      geheeld en de daders van die diefstal -N.Z. [naam] en 
      S.A. [naam] -blijkens hun verklaringen uit financiële 
      motieven tot het plegen van onder meer de diefstal van de 
      onderhavige scooter zijn overgegaan én in de -uitgekomen 
      -verwachting dat zij deze scooter aan de verdachte zouden 
      kunnen verkopen. 
      De vordering zal mitsdien tot voornoemd bedrag ad.       
      € 2.032,57 worden toegewezen en voor het overige worden 
      afgewezen. 
    
    
    
      14.[naam]onderhavige strafproces heeft [naam], zich als benadeelde partij 
      gevoegd en een vordering ingediend tot vergoeding van 
      geleden schade als gevolg van het thans ten laste van de 
      verdachte onder 19 -onderdeel 13- bewezenverklaarde feit 
      tot een bedrag van f. 4.000,- (€ 1.815,12).
    
    
    
      In hoger beroep is deze vordering wederom aan de orde tot 
      het - in eerste aanleg toegewezen - bedrag van 
      € 1.815,12.
    
    
    
      Naar het oordeel van het hof is de vordering van de 
      benadeelde partij betreffende de materiële schade ad.     
      € 1.497,47, nu geen nota's zijn overgelegd, niet van zo 
      eenvoudige aard dat zij zich leent voor behandeling in 
      het onderhavige strafproces. 
    
    
    
      Het hof zal dan ook bepalen dat de benadeelde partij 
      niet-ontvankelijk is in de vordering, voor zover deze 
      strekt tot vergoeding van materiële schade. De benadeelde 
      partij kan de vordering in zoverre slechts bij de 
      burgerlijke rechter aanbrengen.
    
    
    
      De immateriële schade, ter zake waarvan de benadeelde 
      partij een vergoeding ad. € 317,65 heeft gevorderd, staat 
      naar het oordeel van het hof -mede gelet op hetgeen door 
      de benadeelde partij in dat kader ter toelichting is 
      aangevoerd -in een te ver verwijderd verband van hetgeen 
      ten laste van de verdachte onder 19- onderdeel 13- 
      bewezen is verklaard om als rechtstreekse schade in de 
      zin van artikel 361, tweede lid, onder b, van het Wetboek 
      van Strafvordering te kunnen worden aangemerkt, reden 
      waarom de benadeelde partij ook in zoverre niet in de 
      vordering kan worden ontvangen. 
    
    
    
    
    
    
    
    
      14.3
      In het onderhavige strafproces heeft [naam], zich als benadeelde partij gevoegd en een 
      vordering ingediend tot vergoeding van geleden schade als 
      gevolg van het aan de verdachte onder 1 en 19 -onderdeel 
      1- tenlastegelegde tot een bedrag van f. 3.329,20 
      (€ 1.510,73).
    
    
    
      De benadeelde partij heeft de vordering in hoger beroep 
      gehandhaafd tot het - in eerste aanleg toegewezen - 
      bedrag van € 792,75.
    
    
    
      Nu de verdachte terzake van het onder 1 en 19 -onderdeel 
      1- tenlastegelegde wordt vrijgesproken dient de 
      benadeelde partij niet-ontvankelijk te worden verklaard 
      in de vordering tot vergoeding van de als gevolg van die 
      feiten geleden schade.
    
    
    
      14.4
      In het onderhavige strafproces heeft [naam], zich in zijn 
      hoedanigheid als benadeelde partij gevoegd namens [naam] en een vordering ingediend tot vergoeding van 
      geleden schade als gevolg van het thans onder meer ten 
      laste van de verdachte onder 3 bewezenverklaarde feit tot 
      een bedrag van f. 5.390,16 (€ 2.445,95).
    
    
    
      De benadeelde partij heeft de vordering in hoger beroep 
      gehandhaafd tot het - in eerste aanleg toegewezen - 
      bedrag van € 715,23.
    
    
    
      De verdachte heeft de vordering van de benadeelde partij 
      betwist.
    
    
    
      Naar het oordeel van het hof heeft de benadeelde partij 
      aangetoond dat de gestelde schade is geleden en dat deze 
      schade het rechtstreekse gevolg is van het ten laste van 
      de verdachte onder 3 bewezenverklaarde. De vordering van 
      de benadeelde partij zal derhalve worden toegewezen.
    
    
    
      14.5
      In het onderhavige strafproces heeft [naam], zich in zijn 
      hoedanigheid van wettelijk vertegenwoordiger als 
      benadeelde partij gevoegd namens [naam] en een 
      vordering ingediend tot vergoeding van geleden schade als 
      gevolg van het aan de verdachte onder 4 en 19 -onderdeel 
      4- tenlastegelegde tot een bedrag van f. 1.727,60 
      (€ 783,95).
    
    
    
    
      De benadeelde partij heeft de vordering in hoger beroep 
      gehandhaafd tot het - in eerste aanleg toegewezen - 
      bedrag van € 712,-.
    
    
    
      Nu de verdachte terzake van het onder 4 en 19 -onderdeel 
      4- tenlastegelegde wordt vrijgesproken dient de 
      benadeelde partij niet-ontvankelijk te worden verklaard 
      in de vordering tot vergoeding van de als gevolg van die 
      feiten geleden schade.
    
    
    
      14.6
      In het onderhavige strafproces heeft [naam], zich als 
      benadeelde partij gevoegd en een vordering ingediend tot 
      vergoeding van geleden schade als gevolg van het thans 
      onder meer ten laste van de verdachte onder 7 
      bewezenverklaarde feit tot een bedrag van f. 6.347,38 (€ 
      2.880,32).
    
    
    
      De benadeelde partij heeft de vordering in hoger beroep 
      gehandhaafd tot het - in eerste aanleg toegewezen - 
      bedrag van € 2.848,81.
    
    
    
      De verdachte heeft de vordering van de benadeelde partij 
      niet althans onvoldoende gemotiveerd betwist.
      De vordering van de benadeelde partij zal derhalve worden 
      toegewezen.[naam]derhavige strafproces heeft [naam], zich als benadeelde 
      partij gevoegd en een vordering ingediend tot vergoeding 
      van geleden schade als gevolg van het thans onder meer 
      ten laste van de verdachte onder 9 bewezenverklaarde feit 
      tot een bedrag van f. 2.260,- (€ 1.025,54).
    
    
    
      In hoger beroep is deze vordering wederom aan de orde tot 
      het - in eerste aanleg toegewezen - bedrag van € 907,56.
    
    
    
      Naar het oordeel van het hof is de vordering van de 
      benadeelde partij [naam] niet van zo eenvoudige 
      aard dat zij zich leent voor behandeling in het 
      onderhavige strafproces nu geen nota's ter onderbouwing 
      van de vordering zijn overgelegd. 
      Het hof zal dan ook bepalen dat de benadeelde partij 
      niet-ontvankelijk is in de vordering tot 
      schadevergoeding. De benadeelde partij kan deze slechts 
      bij de burgerlijke rechter aanbrengen.
    
    
    
    
    
      14.8
      In het onderhavige strafproces heeft [naam], zich als 
      benadeelde partij gevoegd en een vordering ingediend tot 
      vergoeding van geleden schade als gevolg van het thans 
      ten laste van de verdachte onder 17 bewezenverklaarde 
      feit tot een bedrag van f. 200,- (€ 90,76).
    
    
    
      In hoger beroep is deze vordering wederom aan de orde tot 
      het - in eerste aanleg toegewezen - bedrag van € 90,76.
    
    
    
      De verdachte heeft de vordering van de benadeelde partij 
      erkend.
      De vordering van de benadeelde partij zal derhalve worden 
      toegewezen.
    
    
    
      14.9
      Bovenstaande brengt mee, dat de verdachte dient te worden 
      veroordeeld in de kosten die de benadeelde partijen 
      [namen] tot aan deze 
      uitspraak in verband met hun vorderingen hebben gemaakt, 
      welke kosten het hof voor elk van die partijen begroot op 
      nihil, en de kosten die de benadeelde partijen ten 
      behoeve van de tenuitvoerlegging van deze uitspraak nog 
      moet maken.
    
    
    
      Nu is gesteld noch gebleken dat de verdachte kosten heeft 
      moeten maken ter verdediging tegen de vordering van de 
      benadeelde partijen [namen] 
      kunnen beslissingen dienaangaande achterwege blijven.
    
    
    
    15. Toepasselijke wettelijke voorschriften
    
    
      Het hof heeft gelet op de artikelen 47, 57, 63, 310, 311, 
      312, 317, 416 en 417 van het Wetboek van Strafrecht 
      alsmede op de artikelen 13, 26 (oud) en 55 Wet wapens en 
      munitie.
    
    
    
    BESLISSING 
    
    Het hof:
    
    
      Vernietigt het vonnis waarvan beroep -voor zover aan het 
      oordeel van het hof onderworpen- en doet opnieuw recht.
    
    
    
      Verklaart niet bewezen dat de verdachte het onder 1, 5, 
      8, 11 en 21 tenlastegelegde heeft begaan en spreekt de 
      verdachte daarvan vrij.
    
    
    
      Verklaart bewezen dat de verdachte het onder 2, 3, 6, 7, 
      9, 10, 17, 18, 19 en 20 tenlastegelegde, zoals hierboven 
      omschreven, heeft begaan.
    
    
    
      Verklaart niet bewezen hetgeen terzake meer of anders is 
      tenlastegelegd en spreekt de verdachte daarvan vrij.
    
    
    
      Bepaalt dat het bewezenverklaarde de hierboven vermelde 
      strafbare feiten oplevert.
    
    
    
      Verklaart de verdachte strafbaar terzake van het bewezen-
      verklaarde.
    
    
    
      Veroordeelt de verdachte tot een gevangenisstraf voor de 
      duur van VIJF jaren.
    
    
    
      Bepaalt dat de tijd, die door de verdachte vóór de 
      tenuitvoerlegging van deze uitspraak in voorarrest is 
      doorgebracht, bij de uitvoering van de opgelegde 
      gevangenisstraf in mindering wordt gebracht, voorzover 
      die tijd niet reeds op een andere straf in mindering is 
      gebracht.
    
    
    
      Gelast de teruggave van de inbeslaggenomen voorwerpen 
      zoals vermeld onder 5 op de aan dit arrest gehechte kopie 
      van de beslaglijst. 
    
    
    
      Gelast de teruggave van € 475,- (VIERHONDERD 
      VIJFENZEVENTIG EURO) aan de verdachte.
    
    
    
      Wijst toe de vordering tot schadevergoeding van de 
      benadeelde partij [naam], Prof. Oudemanstraat 50 te 
      Delft, tot een bedrag van € 2.032,57 (TWEEDUIZEND 
      TWEEËNDERTIG EURO EN ZEVENENVIJFTIG EUROCENT) en 
      veroordeelt de verdachte om dit bedrag tegen behoorlijk 
      bewijs van kwijting te betalen aan de benadeelde partij.
    
    
    
      Wijst af hetgeen door de benadeelde partij [naam] meer 
      of anders is gevo[naam]erklaart de benadeelde partij [naam], niet-ontvankelijk in de 
      vordering.
    
    
    
      Bepaalt dat de benadeelde partij [naam] de vordering, 
      strekkende tot vergoeding van materiële schade ad. 
      € 1.497,47, slechts bij de burgerlijke rechter kan 
      aanbrengen.
    
    
    
      Verklaart de benadeelde partij [naam], niet-ontvankelijk in de vordering. 
      Wijst toe de vordering tot schadevergoeding van de 
      benadeelde partij [naam] tot het gevorderde bedrag van € 715,23 
      (ZEVENHONDERDVIJFTIEN EURO EN DRIEËNTWINTIG EUROCENT) en 
      veroordeelt de verdachte om dit bedrag tegen behoorlijk 
      bewijs van kwijting te betalen aan de benadeelde partij 
      in diens hoedanigheid van wettelijk vertegenwoordiger van 
      S. Harreman.
    
    
    
      Verklaart de benadeelde partij [naam], optredende als 
      wettelijk vertegenwoordiger van [naam], niet-
      ontvankelijk in de vordering. 
    
    
    
      Wijst toe de vordering tot schadevergoeding van de 
      benadeelde partij [naam] tot het gevorderde bedrag van € 
      2.848,81 (TWEEDUIZENDACHTHONDERD ACHTEËNVEERTIG EURO EN 
      EENENTACHTIG EUROCENT) en veroordeelt de verdachte om dit 
      bedrag tegen behoorlijk bewijs van kwijting te betalen 
      aan de benadee[naam]klaart de benadeelde partij [naam], niet-ontvankelijk in de 
      vordering. 
    
    
    
      Bepaalt dat de benadeelde partij [naam] de 
      vordering slechts bij de burgerlijke rechter kan 
      aanbrengen.
    
    
    
      Wijst toe de vordering tot schadevergoeding van de 
      benadeelde partij [naam] tot het gevorderde bedrag van € 90,76 
      (NEGENTIG EURO EN ZESENZEVENTIG EUROCENT) en veroordeelt 
      de verdachte om dit bedrag tegen behoorlijk bewijs van 
      kwijting te betalen aan de benadeelde partij.
    
    
    
      Veroordeelt de verdachte in de kosten die de benadeelde 
      partijen [namen] ieder in 
      verband met hun vordering hebben gemaakt -welke kosten 
      tot aan deze uitspraak voor elk van deze partijen zijn 
      begroot op nihil- en ten behoeve van de tenuitvoerlegging 
      nog moet maken.
    
    
    
      Bepaalt dat de verplichting tot betaling aan de 
      benadeelde partijen [namen] 
      komt te vervallen voorzover door één of meer medeverdach-
      te(n) een bedrag bij wege van schadevergoeding aan deze 
      benadeelde partijen is betaald.
    
    
    
    
    
    
    
    
      Dit arrest is gewezen door 
      mrs E.P. von Brucken Fock, L.A.J.M. van Dijk en A.C. 't 
      Hart, in bijzijn van de griffier mr V.H. Brouwer.
      Het is uitgesproken op de openbare terechtzitting van het 
      hof van 17 juni 2003.
    
    
    
      Mr A.C. 't Hart is buiten staat dit arrest te 
      ondertekenen