Voortzetting van de behandeling van het wetsvoorstel Vaststelling van de begrotingsstaat van de begroting van Jeugd en Gezin (XVII) voor het jaar 2008 (31200 XVII)
Staten-Generaal — Handelingen 
Datum: 2014-07-03 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Handeling 2007-2008, pag. 2073-2095

 
 
 

Handeling

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Vergadernummer
Datum vergadering

15-01-2008

Tweede Kamer der Staten-Generaal

2007-2008

nr. 27, pagina 2073-2095

22-11-2007

 

 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties over kamerdossier

Kamerdossier 31200-XVIIToon publicaties die dit dossier behandelen

 
 
 Publicaties in vergadering

Voortzetting van de behandeling van het wetsvoorstel Vaststelling van de begrotingsstaat van de begroting van Jeugd en Gezin (XVII) voor het jaar 2008 (31200 XVII)Pagina 2073-2095
Stemmingen in verband met het wetsvoorstel Wijzigingen van enkele belastingwetten en enige andere wetten (Overige fiscale maatregelen 2008) (31206)Pagina 2098-2099
Spoeddebat over het ontslagrecht (29544)Pagina 2149-2168
Stemmingen over moties, ingediend bij de behandeling van de wetsvoorstellen Wijziging van enkele belastingwetten (Belastingplan 2008) (31205) en Wijzigingen van enkele belastingwetten en enige andere wetten (Overige fiscale maatregelen 2008) (31206), te weten de motie-Jules Kortenhorst c.s. over maatregelen gericht op excessieve beloningsbestanddelen (31205, nr. 38), de motie-Vendrik c.s. over de toekomst van de Wet BIG (31205, nr. 39), de motie-Koser Kaya over het vragen van advies over verdere sociaaleconomische hervormingen (31205, nr. 40) en een aantal andere motiesPagina 2099-2101
Voortzetting van de behandeling van het wetsvoorstel Vaststelling van de begrotingsstaten van het Ministerie van Defensie (X) voor het jaar 2008 (31200 X)Pagina 2115-2149
Regeling van werkzaamheden (donderdag 22 november 2007)Pagina 2095-2096
Voortzetting van de behandeling van het wetsvoorstel Vaststelling van de begrotingsstaat van de begroting van Jeugd en Gezin (XVII) voor het jaar 2008 (31200 XVII)Pagina 2102-2115
Stemmingen in verband met het wetsvoorstel Wijziging van enkele belastingwetten (Belastingplan 2008) (31205)Pagina 2096-2098
Stemming over een motie, ingediend bij het spoeddebat over het Belastingplan, te weten de motie-Vendrik/Karabulut over het eigenwoningforfait en aftopping van het pensioensparen (30111, nr. 27)Pagina 2101-2101
Stemmingen in verband met het wetsvoorstel Wijziging van arbeidsongeschiktheidswetten en de Wet financiering sociale verzekeringen in verband met de verhoging van de uitkering voor volledig arbeidsongeschikten naar 75% en in verband met de uitsluiting van de wachttijd in verband met wijziging van het Schattingsbesluit arbeidsongeschiktheidswetten (Wet verhoging uitkeringshoogte arbeidsongeschiktheidswetten) (31106)Pagina 2101-2101
Stemmingen in verband met het wetsvoorstel Wijziging van de Experimentenwet Kiezen op Afstand in verband met de verlenging van de werkingsduur van die wet (31142), en over de motie-Kalma c.s. over een goedkeuringsprocedure voor stemmen via internet door kiesgerechtigden in het buitenland (31142, nr. 7)Pagina 2101-2102
Voortzetting van de behandeling van het wetsvoorstel Vaststelling van de begrotingsstaten van het Ministerie van Justitie (VI) voor het jaar 2008 (31200 VI), en van de motie-Verdonk/Fritsma over een pilot gesloten opvang voor AMV's (31200 VI, nr. 42), de motie-De Wit/Azough over de instelling van een commissie voor interne periodieke toetsing van vonnissen (31200 VI, nr. 47), de motie-De Wit/Azough over hulp aan slachtoffers van financieel-economische misdaad (31200 VI, nr. 48) en een aantal andere motiesPagina 2061-2072
Debat naar aanleiding van een algemeen overleg op 8 november 2007 over de overname van ABN AMRO (31052)Pagina 2072-2073
Presentie en opening (donderdag 22 november 2007)Pagina 2061-2061

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 114 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
Aan de orde is de voortzetting van de behandeling van: het wetsvoorstel Vaststelling van de begrotingsstaat van de begroting van
Jeugd en Gezin (XVII) voor het jaar 2008 (31200 XVII).(Zie vergadering van 20 november 2007.)De voorzitter:Door mij zijn schriftelijke antwoorden ontvangen van de minister voor
Jeugd en Gezin, gesteld in de eerste termijn.Deze antwoorden zullen worden opgenomen in een bijlage bij de Handelingen
voor deze vergadering.(De bijlage is opgenomen aan het eind van deze editie)1De voorzitter:Mijn streven is erop gericht dat de minister zijn antwoord voor de lunchpauze
afrondt. Na de lunchpauze gaan wij door met de tweede termijn van de Kamer.
Wij moeten volgens de planning om 17.00 uur met de afhandeling van de begroting
van Defensie beginnen. Ik sta geen uitloop toe. Dus zodra ik denk dat wij
dat tijdstip niet halen, geef ik geen mogelijkheid meer tot het plegen van
interrupties. Ik kan een en ander echter pas beoordelen als wij iets gevorderd
zijn.De algemene beraadslaging wordt hervat.Minister Rouvoet:Voorzitter. Voor u staat een minister met een missie. Die missie is eigenlijk
samengevat in de woorden jeugd en gezin. Jeugd betekent dat het kind centraal
wordt gesteld, ervoor zorgen dat de jeugd inderdaad de toekomst heeft. Gezin
betekent de plek waar kinderen voor de rest van hun leven een goede start
krijgen. Daarom wil ik bouwen aan een gezinsvriendelijker samenleving. Het
coalitieakkoord stelt het volgende: "In het gezin worden kinderen opgevoed,
wordt geborgenheid geboden en worden essentiële waarden en normen voorgeleefd
en overgedragen aan volgende generaties. Ouders moeten daarvoor voldoende
tijd, middelen en vaardigheden hebben. Er zal een gezinsvriendelijk beleid
worden gevoerd om dat te bevorderen."Ik zie het als mijn centrale missie om aan dit nieuwe terrein van een
gezinsvriendelijk beleid een belangrijke impuls te geven. Indien gezinnen
zich goed kunnen ontplooien, krijgen kinderen alle kans om veilig en gezond
op te groeien. Om die reden heb ik het gezin in mijn beleidsprogramma een
centrale positie laten innemen. Om die reden ook maakt ondersteuning van gezinnen
al een belangrijk deel van mijn begroting voor 2008 uit. Bovendien werk ik
om die reden deze notie in het komende begrotingsjaar verder uit in een gezinsnota.Het is misschien wel aardig om erop te wijzen dat deze missie begin 1995
al in een nota van de toenmalige GPV-fractie is geformuleerd. "Het gezin
welgezind" heette die. Er moest een minister voor gezinszaken komen,
die voor een integraal beleid zorgt en het kabinetsbeleid in brede zin op
gezinsvriendelijkheid toetst. Die suggestie werd een halfjaar later inderdaad
opgepikt door de toenmalige fractievoorzitter van het CDA, de heer Heerma.
Mevrouw Sterk heeft daar terecht op gewezen.Nu is het dan zover: een speciaal programmaministerie met een minister
met eigen bevoegdheden, een eigen begroting van bijna 6 mld. en ook nog eens
zeggenschap over een deel van het AWBZ-kader en een bijzondere betrokkenheid
bij tal van onderwerpen die raken aan jeugd- en gezinsbeleid. Hiermee kiest
dit kabinet welbewust voor een expliciet gezinsbeleid in plaats van wat tot
dusver gangbaar was: een impliciet gezinsbeleid. Dat wij deze belangrijke
stap nu zetten, zal zeker ook iets te maken hebben met het feit dat het stof
van de felle ideologische strijd, die de afgelopen decennia in Nederland,
maar ook daarbuiten, is gevoerd over de ordening van de samenleving, de waardering
van het individu en de betekenis van gemeenschapsverbanden zoals het gezin,
is neergedaald. Dat heeft zeker ook geleid tot een herwaardering van het gezin
als het primaire leefverband bij uitstek. Zo wordt er nu meer en breder aandacht
besteed aan de noodzaak van het vinden van een nieuwe balans tussen bijvoorbeeld
de individuele ontplooiing van mensen en een gezond gezinsleven, het vraagstuk
van de combinatie van arbeid en zorg. Ook wordt er aandacht besteed aan de
gevolgen voor kinderen van overheidsbeleid, maar ook van keuzen die mensen
zelf maken. Ik denk aan de discussie die ik met de Kamer over de gevolgen
van echtscheiding heb gevoerd. Die gevolgen zijn centraler komen te staan.
In tv-programma's, in allerlei bladen en op congressen wordt intensief gedebatteerd
over vragen die te maken hebben met opvoeding en de verantwoordelijkheid van
ouders, maar ook met de gevolgen voor de samenleving van een slechte opvoeding.
In die zin heb ik de indruk dat het opvoedingsdebat waarvoor mevrouw Sterk
dinsdag pleitte al volop gaande is. Van columnisten tot de Wetenschappelijke
Raad voor het Regeringsbeleid, wie heeft zich er nog niet over uitgelaten?
Ik zal dat debat waar mogelijk blijven stimuleren en er zelf ook intensief
aan deelnemen. De gezinsnota die in de begroting is aangekondigd voor het
komend begrotingsjaar zal daaraan ongetwijfeld ook nieuwe impulsen geven.
Overigens wordt er vanzelfsprekend aan die gezinsnota gewerkt in nauwe samenspraak
met wetenschappers, maatschappelijke organisaties, ouderorganisaties en ouders
zelf. Dat is al begonnen tijdens mijn 100 dagentoer en nog vorige week hebben
wij een inspirerend rondetafelgesprek gevoerd over thema's die te maken hebben
met gezin en opvoeding. Dat zal niet het laatste gesprek zijn.Mevrouw Sterk (CDA):Ik ga in op de opmerking over het opvoeddebat, zoals voorgesteld door
het CDA. Het is natuurlijk waar dat hierover op allerlei verschillende plaatsen
wordt gedebatteerd. Dat vind ik een goede zaak. Het doel is dat wij hierover
met elkaar debatteren, dat alle groepen die zich hiermee bezighouden op één
plek over bepaalde thema's die opvoeders aangaan van gedachten wisselen en
dat er eventueel conclusies uitkomen waar wij in de politiek iets moeten doen.
Dat zou kunnen in de gezinsnota. Hoe kijkt de minister tegen dat voorstel
aan?Minister Rouvoet:Ik heb net gezegd dat wij hiermee al begonnen zijn, eigenlijk al bij de
ontwikkeling van het beleidsprogramma Alle kansen voor alle kinderen. Daarbij
is ook gesproken met ouders en maatschappelijke organisaties over de hoofdelementen
van de kernwaarden waaraan zo'n beleidsprogramma moet voldoen. Dat is gebeurd
in verschillende sessies waarbij dit ook is getoetst aan diverse groepen ouders.
Allochtone ouders hebben hierbij bijvoorbeeld inbreng gehad om die kernwaarden
te toetsen. Dat raakte ook aan gezin en opvoeding. Dat debat is voortgegaan.
Wij hebben in deze Kamer intensieve debatten gevoerd, ook over verplichte
vormen van opvoedingsondersteuning. Dat debat is in de samenleving intensief
opgepakt. Het woedt overal. Ik merk dat overal om mij heen. Ik heb daar aansluiting
bij gezocht door te zeggen dat wij die gezinsnota niet op het departement
moeten schrijven met elkaar zonder in gesprek te gaan met al die mensen die
daaraan inspirerende bijdragen kunnen leveren. Vandaar dat ik enige tijd geleden
het initiatief heb genomen om een serie rondetafelgesprekken, semiconferenties
en dergelijke op te zetten. Daar zijn wij druk mee bezig. De eerste bijeenkomsten
hebben al plaatsgevonden. Er volgen ongetwijfeld nog meer van dit soort contacten.
Dus precies datgene wat mevrouw Sterk voor ogen heeft heb ik ook voor ogen:
intensief betrekken van al diegenen die opvattingen hebben over gezinsbeleid
en opvoeding, met het oog op de totstandkoming van de gezinsnota. Overigens
twijfel ik er niet aan dat als de gezinsnota er eenmaal ligt dat debat niet
zal stoppen maar intensief zal doorgaan. Ik neem aan dat mevrouw Sterk dat
ook wenst.Mevrouw Sterk (CDA):De minister doelt op de jeugdcultuurdebatten die hij organiseert. Dat
vind ik toch een wezenlijk andere insteek dan de vraag hoe
wij ouders kunnen aanspreken op hun rol als opvoeders en hoe wij in het onderwijs,
waar ook opvoeders zijn, elkaar hierop kunnen aanspreken. Ik zie een vorm
van verlegenheid tussen bijvoorbeeld leraren en ouders om elkaar aan te spreken
op ieders verantwoordelijkheid. Over dat soort thema's moet het debat wat
ons betreft gaan. Als de minister zegt dat hij hiernaar wil kijken en dat
hij dit wil meenemen in de debatten die hij op dit moment organiseert, vind
ik dat op zichzelf positief.Minister Rouvoet:Wij spreken inderdaad over hetzelfde en wij willen ook hetzelfde. Het
jeugdcultuurdebat is een ander onderwerp. Ik neem de suggestie graag mee in
het debat dat volop gaande is en waaraan wij zullen blijven werken.Een apart onderdeel in het debat over gezins- en kindvriendelijk beleid
betreft de rol van de overheid en in het bijzonder de betrokkenheid van de
overheid bij de opvoed- en opgroeiproblematiek. Dat is een terugkerend punt
van discussie. Elk kind heeft recht op goede ondersteuning bij zijn ontwikkeling
tot volwassenheid. Ik wil mij er de komende jaren voor inzetten dat kinderen
gezond en veilig kunnen opgroeien, dat zij thuis dus niet worden mishandeld
of misbruikt, en dat dat zo snel mogelijk stopt als dat wel gebeurt. Dat zij
en hun ouders emotionele en gedragsproblemen de baas kunnen worden, zodat
het hun sociale en schoolleven niet belemmert. Dat er voldoende bewustzijn
en aandacht bij ouders en kinderen is. Dat zij niet afhaken op school, geen
alcohol- of drugsproblemen en overgewicht ontwikkelen.Het is de Kamer misschien opgevallen dat ik nadrukkelijk de ouders noem.
Dat is niet voor niets. Naar mijn volle overtuiging zijn het de ouders die
primair verantwoordelijk zijn voor het gelukkig en gezond opgroeien van hun
kind. Als zij behoefte hebben aan advies of ondersteuning, moeten de professionele
hulpverleners meedenken, helpen en zorg leveren. Als ook die weg doodloopt,
en de ontwikkeling van kinderen in gevaar kan komen, dient de overheid in
te grijpen, in het belang van het kind. Ik deel de stelling van de heer Van
der Vlies dat het daarbij gaat om het zoeken naar de juiste balans, en dat
wij zo min mogelijk de verantwoordelijkheid van de ouders over moeten nemen
of daar inbreuk op moeten maken. Terughoudendheid is het uitgangspunt. Ingrijpen
moet alleen gebeuren als het echt niet anders kan. Maar dan moet het ook wel
gebeuren. Ook dan zullen de inspanningen er altijd op gericht moeten zijn
de ouders weer in staat te stellen de opvoeding weer zelf op zich te nemen.
Jeugdzorg en jeugdbescherming hebben als centrale opdracht om samen met de
ouders te werken aan een opvoedklimaat dat de kinderen veilig­heid, bescherming,
vertrouwen en een perspectief op een gezonde toekomst biedt. Een andere benadering
zou ook niet verwacht mogen worden van een minister die is groot gebracht
met het leerstuk van de soevereiniteit in eigen kring.Recent onderzoek van Unicef mag dan uitwijzen dat de kinderen in Nederland
de gelukkigste ter wereld zijn, en een ander onderzoek mag dan melden dat
het met 95% van onze jeugd goed gaat, mij maken de cijfers en percentages
waar ik het afgelopen anderhalf jaar mee ben geconfronteerd duidelijk, dat
er ook nog heel veel te doen is om de groep kinderen die niet gelukkig is
en met wie het niet goed gaat, een betere jeugd en toekomst te kunnen bieden.
Ik geef een paar cijfers. Jaarlijks worden 19.000 kinderen fysiek mishandeld
door hun ouders, 4700 kinderen zijn slachtoffer van seksuele mishandeling.
Ruim 80.000 kinderen worden fysiek of emotioneel verwaarloosd door hun ouders.
Dat betekent: geen aandacht, geen schone kleren, geen ontbijt, slecht eten,
weggehouden worden van school. 17% van de kinderen op de basisschool
heeft gedragsproblemen, 8% van de basisschoolleerlingen en 11%
van de middelbareschoolleerlingen kampen met overgewicht. Meer dan de helft
van de veertienjarigen drinkt alcohol, en van hen drinkt 75% op één
avond vijf glazen of meer. Bijna 20% van de jongens van 15 jaar heeft
het afgelopen jaar veertig keer of meer geblowd, en 8% van de kinderen
leeft in een gezin met weinig inkomsten. Berichten in de media stellen ook
niet gerust. De wachtlijsten in de jeugdzorg zijn een terugkerend onderwerp.
Wijken als Slotervaart, Ondiep en Kanaleneiland zuchten onder het juk van
veertien- en vijftienjarige Marokkaanse jongens op wie hulpverleners en politie
geen vat krijgen. Onze jongeren staan bekend als de zuipschuiten van Europa,
en drama's als met het meisje Savanna en het Maasmeisje hebben laten zien
dat het soms vreselijk mis kan lopen.Mevrouw Langkamp (SP):Ik wil nog even terug naar de opmerking van de minister over de rol van
de ouders bij de opvoeding, en dat de overheid hen waar nodig moet ondersteunen.
Gaat de minister nog apart in op die opvoedingsondersteuning?Minister Rouvoet:Voorzitter. Ik kom later op dat punt nog terug. Dit was een algemene inleiding
over gezin en jeugd.Mevrouw Verdonk (Verdonk):Voorzitter. Ik dank de minister voor de algemene inleiding. Ik heb nu
echter wel genoeg algemene inleiding gehoord. Ik kan ook de kranten lezen,
ik heb zelf ook al die rapporten gelezen en dat er gepraat wordt weten wij
ook al lang. Mijn vraag is wat de minister nu concreet gaat doen.Minister Rouvoet:Voorzitter. Ik kom bij al die punten vanzelfsprekend terecht, en ook op
de concrete vraag die mevrouw Verdonk in haar inleiding dinsdag heeft gesteld,
zal ik zeker nog ingaan.Ik geef deze opsomming niet voor niets. Je zou bijna gaan denken: waar
bent u aan begonnen. Voor mij is het echter reden om te zeggen dat mijn portefeuille
de mooiste portefeuille is van dit kabinet. Het gaat om onze jeugd. Ik vind
het een geweldige uitdaging om vorm te geven aan het jeugdbeleid, gericht
op de jeugd van vandaag, eigentijds beleid te voeren dat antwoord geeft op
de vragen van vandaag. Dat is mijn drijfveer geweest bij het schrijven van
mijn beleidsprogramma "Alle kansen voor alle kinderen", dat de Kamer
in juni heeft ontvangen. Dat is ook de reden geweest om vanaf dag één
de mouwen op te stropen en aan de slag te gaan, samen met alle werkers in
het veld, om de zorg voor onze jeugd te verbeteren waar dat kan, en knelpunten
aan te pakken waar dat moet. Wij zijn niet op onze handen gaan zitten; en "wij",
dat zijn ook de 26.000 jeugdzorgmedewerkers in het land.Mevrouw Verdonk (Verdonk):Voorzitter. De minister is nu een kwartier bezig, kunnen wij alstublieft...De voorzitter:Mevrouw Verdonk, alstublieft.Mevrouw Verdonk (Verdonk):Voorzitter, ik zie het al helemaal voor me. Straks komen de concrete zaken
aan bod, en als wij dan willen interrumperen...De voorzitter:U heeft het woord niet. De minister heeft het woord.Minister Rouvoet:Ik was juist toe aan de zeer concrete vraag van mevrouw Verdonk. Zij heeft
aangegeven dat ik negen maanden minister ben en gevraagd wat er in die tijd
is gebeurd.Wat is er sinds het aantreden van dit kabinet en deze minister gebeurd,
behalve dat het programmaministerie is opgezet? Ik doe een willekeurige greep,
maar op een aantal zaken kom ik uitgebreid terug. Eerst een impressie van
wat er is en wordt verzet aan werk. In trefwoorden: kindgebonden budget, gesloten
jeugdzorg, actieplan bestrijding kindermishandeling, Centrum Jeugd en Gezin,
EKD, Verwijsindex, verbetering professionalisering, nieuwe financieringssystematiek
provinciale jeugdzorg, werk aan effectiviteit van methodieken en behandelingen,
plan van aanpak bureaucratie en verbeterde beleidsinformatie, Beter beschermd
en het voortzetten van het Deltaplan gezinsvoogdij, verlaging caseload gezinsvoogden,
integrale indicatiestelling, verscherping van alcoholpreventie voor jeugd,
campussen, verruiming van de grond voor ondertoezichtstelling, en de verbetering
van de positie van pleegouders. Dat is een waslijst van zaken die in gang
zijn gezet en waarmee wij concrete stappen hebben gezet.Mevrouw Agema (PVV):Dat is een heel mooie opsomming van zaken waarover wij hebben gesproken,
maar de minister heeft nog geen enkel concreet resultaat kunnen presenteren.Minister Rouvoet:Daarover verschillen wij van mening. Een aantal zaken dat ik heb genoemd,
is inmiddels omgezet in concrete daden. Ik heb het kindgebonden budget genoemd.
Dat is voortvarend opgepakt. Inmiddels heeft de Eerste Kamer het behandeld.
Ik wijs op de concrete afspraken met de gemeenten over de Centra voor Jeugd
en Gezin. Er is overeenstemming bereikt over de nieuwe financieringssystematiek
met de provincies. Dat zijn geen kleine dingen. Als de Kamer stelt dat er
nog niets concreets is gebeurd, doet zij overigens geweldig onrecht aan het
werk dat dagelijks wordt gedaan door allerlei werkers, in het verlengde van
wat ik zojuist heb opgesomd. Het gaat niet alleen om de zorg voor en de hulp
aan de kinderen, maar ook om het verbeteren van de organisatie. Dat gebeurt
naast al het andere werk, omdat men ervan doordrongen is dat de handen uit
de mouwen moeten worden gestoken. Dat gebeurt vanaf de eerste dag. Wij zijn
niet op onze handen gaan zitten.Mevrouw Verdonk (Verdonk):Voorzitter. Ik noem één voorbeeld uit de lange lijst van
de minister, het EKD. Als dat kenmerkend is voor de manier waarop de rest
van de zaken is aangepakt, is er eigenlijk nog steeds niets gebeurd.Minister Rouvoet:Dat is ter beoordeling van mevrouw Verdonk. Zij kan vaststellen dat met
betrekking tot het EKD sprake is van een probleem, als gevolg van de uitspraak
van de rechter. Ik heb zo snel mogelijk bekeken hoe wij daarmee verder kunnen
om het doel wat ik en het merendeel van de Kamer voor ogen hebben, namelijk
een landelijk werkend EKD, zo snel mogelijk te bereiken. Er is sprake van
vertraging door de uitspraak van de rechter. Dat betreur ik zeer, maar in
de brief aan de Kamer heb ik duidelijk gemaakt dat wij niet stil gaan zitten.
Wij gaan door met de digitalisering van de JGZ-dossiers. Daarna komen wij
zo snel mogelijk tot die landelijke kop, waardoor het oorspronkelijke doel,
een landelijk werkend EKD, wordt bereikt, met zo gering mogelijke vertraging.Mevrouw Verdonk (Verdonk):De minister gaat nu inhoudelijk in op het EKD, maar ik neem aan dat wij
er dadelijk uitgebreid over komen te spreken. De minister sprak over een waslijst.
Ik noem daarvan één voorbeeld, het EKD, maar de minister spreekt
direct over vertraging, vertraging, vertraging. Dat is kenmerkend voor de
hele lijst die hij noemt.Minister Rouvoet:Mevrouw Verdonk ziet een aantal dingen over het hoofd. Wij hebben in de
Kamer concrete debatten gevoerd, bijvoorbeeld over de aanpak van de kindermishandeling.
Dat is geen vertraging, vertraging, vertraging. Dat is keihard aanpakken,
omdat het nodig is. Als mevrouw Verdonk vraagt of wat er bij het EKD is gebeurd,
namelijk vertraging door een uitspraak van een rechter, kenmerkend is voor
de lange lijst van zaken die ik heb genoemd, is mijn antwoord: neen. Dat kan
zijzelf vaststellen aan de hand van alle zaken die wel zijn doorgegaan. Daar
waar sprake is van vertraging, ligt dat overigens niet aan de minister en
de mensen die ermee werken. Wij gaan zo snel mogelijk door op de ingeslagen
weg om tot resultaat te komen. Dat is kenmerkend voor deze aanpak. Wij willen
resultaten boeken. Dat is nodig.Mevrouw Dezentjé Hamming (VVD):Deze minister zegt dat bij het EKD een kink in de kabel is gekomen en
wat vertraging is opgetreden. Dit valt mij op omdat het een grote mislukking
is geworden. Ik wijs erop dat het geen onheil is van buitenaf. De minister
is hiervoor verantwoordelijk geweest. Er is een verkeerde aanbesteding gedaan,
dus je kunt niet zeggen dat de rechter daartoe besloten heeft. De Stichting
EKD is failliet en er is maar één minister voor verantwoordelijk.
Ik wil weten welke consequenties deze minister daaraan verbindt.Minister Rouvoet:Ik herhaal wat ik in een brief aan de Kamer heb gezet. De sector voor
de jeugdgezondheids­zorg is verantwoordelijk voor de ontwikkeling van
het EKD. Die heeft het opgepakt en heeft ook de stichting in het leven geroepen.
Deze minister subsidieert de Stichting EKD. Dat is de situatie. De Stichting
EKD is niet failliet. Ik heb de Kamer schriftelijk precies uiteengezet hoe
het zit met het geld; men kan dat in de stukken lezen. Ik bestrijd de stellingen
van mevrouw Dezentjé Hamming. Wij gaan door met het ontwikkelen van
een landelijk werkend EKD.Mevrouw Dezentjé Hamming (VVD):Ik stel vast dat de minister eindverantwoordelijk is voor deze aanbesteding
en dat hij daaraan geen conclusies verbindt. Dat vind ik een slecht zaak.Minister Rouvoet:Dat is een onterechte conclusie. Ik heb de Kamer uitvoerig meegedeeld
wie verantwoordelijk is voor de aanbesteding.Mevrouw Agema (PVV):Het gaat mij om concrete resultaten. De minister moet het toch met mij
eens zijn dat concrete resultaten niet betekenen dat je met mensen gaat praten
en dat je allerlei plannen optuigt? Concrete resultaten betekenen dat er veel
minder kinderen dan 107.000 per jaar worden mishandeld. Onder zijn bewind
zijn de wachtlijsten weer explosief toegenomen. Er staan 4000 kinderen op
een wachtlijst voor jeugdzorg en niet 0 kinderen. Dat bedoel ik met concrete
resultaten: niet praten.Minister Rouvoet:Ik ben het daarmee zeer mee, vandaar de ambities verwoord in de begroting.
Ik werk zoveel mogelijk met concrete resultaten en ben daarop aanspreekbaar.
Als de stelling van mevrouw Agema is dat het mij niet is gelukt om het beleidsprogramma
binnen een halfjaar uit te voeren, heeft zij gelijk. Dat mag ook niet worden
verwacht. Ik ben het zeer met haar eens dat wij moeten sturen op concrete
resultaten. De eerste resultaten zijn geboekt, dat heb ik proberen aan te
geven. Wij zijn actief van start gegaan. Ik hoop dat zij het met mij eens
is dat een actieplan voor de bestrijding van kindermishandeling meer is dan
het praten over en het maken van plannen. Er is concreet gestart met een plan
dat precies moet leiden tot wat mevrouw Agema ook wil, namelijk dat er minder
kinderen de dupe zijn van kindermishandeling. Daarop wil ik sturen en daaraan
wordt keihard gewerkt. Ik heb aangegeven dat wij de komende drieënhalf
jaar nog een heleboel te doen hebben om het ambitieuze beleidsprogramma daadwerkelijk
uit te voeren.Dit brengt mij bij een belangrijk punt in het programma en in de bijdragen
van de Kamer. Het is van groot belang dat de gezamenlijke inzet van overheid,
professionals en ook ouders zich de komende jaren richt op een omslag naar
preventie, zodat risico's eerder worden opgespoord, problemen zo mogelijk
worden voorkomen en in ieder geval in een vroeg stadium worden opgelost. Daarin
spelen de Centra voor Jeugd en Gezin – vorige week heb ik een brief
geschreven over de wettelijke verankering – een belangrijk rol. Die
centra worden voor ouders en aanstaande ouders, kinderen en jongeren een herkenbaar
en laagdrempelig centraal punt in stad of wijk voor opgroei- en opvoedvragen,
adequate en passende hulp en coördinatie van die hulp. Ouders, jongeren
en kinderen kunnen daar dus met alle mogelijke vragen terecht. Als het nodig
is, kan er ook direct hulp worden geboden zonder indicatie. Naar mijn idee
werkt dit juist drempelverlagend in plaats van drempelverhogend. Gemeenten
krijgen de plicht om een Centrum voor Jeugd en Gezin in te richten waarin
de opvoedings- en gezinsondersteuning is gebundeld en organisaties samenwerken
die de jeugdgezondheidszorg en de lokale jeugdzorg uitvoeren. Er is een verbinding
met Bureau Jeugdzorg en met de zorg- en adviesteams.Mevrouw Langkamp deed de suggestie om de Bureaus Jeugdzorg op te doeken
en te laten opgaan in de Centra voor Jeugd en Gezin. Ik heb niet voor die
lijn gekozen, zoals ik de Kamer heb gemeld. De Centra voor Jeugd en Gezin
zijn op preventie gericht voor alle jongeren, terwijl Bureau Jeugdzorg zich
op de geïndiceerde jeugdzorg richt, zoals u weet. Het Centrum voor Jeugd
en Gezin en het Bureau Jeugdzorg moeten wel zo goed mogelijk schakelen. Dat
is essentieel. Idealiter gebeurt dat door het onderbrengen van een voorpostfunctionaris
van het Bureau Jeugdzorg in het Centrum voor Jeugd en Gezin. Daarvoor is geen
experiment nodig, zeg ik tegen mevrouw Dezentjé Hamming. Dit kan namelijk
al en het gebeurt ook al. Wij verkennen bijvoorbeeld ook de mogelijkheden
van betere stroomlijning van wat lokaal en provinciaal gebeurt in het kader
van opvoeden. Voor de samenwerking van gemeenten en provincies is in het kader
van het bestuursakkoord met de gemeenten afgesproken dat daarvoor pilots worden
uitgevoerd. Daarover zal ik de Kamer uiteraard later berichten.Mevrouw Verdonk had het idee dat de AMK's bij het Centrum voor Jeugd en
Gezin zouden kunnen worden gevoegd. Ik ben daarvan geen voorstander. De Centra
voor Jeugd en Gezin zijn er voor preventie en voor het bieden van hulp om
ernstige problemen te voorkomen. De AMK's komen in beeld als er al flink iets
misgegaan is. Het is ander werk en een andere focus. Hier geldt overigens
wel dat de lijn kort moet zijn. Dat kan via de voorpostfunctionaris naar het
Bureau Jeugdzorg, want daar zit het AMK. Toevoeging van het AMK aan het Centrum
voor Jeugd en Gezin werkt drempelverhogend. Dat moeten wij niet willen.Mevrouw Koşer Kaya (D66):De Centra voor Jeugd en Gezin worden door veel partijen gedragen. Het
is fijn als effectiever en efficiënter kan worden opgetreden, zeker als
wij willen dat een kind direct hulp krijgt. In heel veel gemeenten zijn ook
centra voor de eerstelijnsgezond­heidszorg. De samenwerking gaat niet
zo goed. Ik heb geen zin in zoveel instanties naast elkaar die omwille van
de financiën en de concurrentie om het geld langs elkaar heen werken.
Hoe zorgt de minister voor een goede samenwerking? Ik was niet happy met het
schriftelijke antwoord.Minister Rouvoet:Ik dacht u daarmee een heel eind tegemoet te komen, mevrouw Koşer
Kaya. Zoals u weet, schrijf ik van hieruit geen blauwdruk voor over de precieze
inrichting van alle Centra voor Jeugd en Gezin. Ik geef wel een basismodel.
Daaraan moet een Centrum voor Jeugd en Gezin in ieder geval voldoen. Het is
aan gemeenten, die daarvoor ook het geld hebben gekregen, om die centra te
ontwikkelen en in te richten. Vanuit de gemeenten kan de verbinding gelegd
worden met de eerstelijnscentra die u terecht noemt. Dat zit niet in het basismodel,
omdat het in kleinere gemeenten weer anders werkt als in de grote steden.
Het staat gemeenten vrij om die koppeling direct aan te brengen en in veel
gevallen zal dat ongetwijfeld ook gebeuren.Mevrouw Koşer Kaya (D66):Ik wil in dezen geen vrijblijvende houding omdat die budgetten gescheiden
zijn. Als budgetten gescheiden zijn, is samenwerking vaak niet zo snel te
realiseren. Als er in een gemeente een centrum voor eerstelijnszorg is, moet
dat verplicht worden om samen te werken met het Centrum voor Jeugd en Gezin.
Anders blijft men langs elkaar werken en daarin heb ik geen zin. Dat heeft
vaak geleid tot Savanna-achtige situaties. Dat wil ik niet.Minister Rouvoet:Het ging vaak om vragen die speelden binnen de jeugdgezondheidszorg. Ik
ben graag bereid om bij de gemeenten het belang van samenwerking
met de eerstelijnscentra en waar mogelijk het samen brengen met het Centrum
voor Jeugd en Gezin onder de aandacht te brengen. Zoals u weet, zit het niet
in het basismodel dat ik voor álle centra en álle gemeenten
van belang vind. Ik hecht eraan om dat te behouden. Er is brede overeenstemming
bereikt over dat basismodel. Het belang van een goede samenwerking met de
eerstelijnsgezondheidszorg is evident. Daarvan hoef ik de gemeenten eigenlijk
niet meer te overtuigen. Veel gemeenten weten dat wel. Het is niet aan mij
om te zeggen dat het in alle gemeenten per se in één Centrum
voor Jeugd en Gezin moet worden samengevoegd. Daarvoor is niet gekozen in
dit basismodel.Mevrouw Verdonk (Verdonk):Bij zijn stelselherziening invoering van het Centrum voor Jeugd en Gezin
slaat de minister de deur dicht voor een eventueel in elkaar opgaan van het
Bureau Jeugdzorg en het Centrum voor Jeugd en Gezin.Ik hoor uit het veld dat er veel bezwaren tegen zijn, dat het niet goed
gaat op de manier zoals die nu wordt ingevoerd. Als die geluiden de minister
ook bereiken, is hij dan bereid om gedurende het proces toch nog te kijken
naar een mogelijkheid om beide organisaties in elkaar te laten opgaan, dus
eigenlijk de deur op een kier te houden?Minister Rouvoet:Ik heb eerder aangegeven dat in 2009 de evaluatie van de Wet op de jeugdzorg
plaatsvindt. Dat is hét moment om te kijken of nadere afspraken moeten
worden gemaakt over de taakverdeling tussen gemeenten en provincies. Ik ben
aan deze missie niet begonnen met de gedachte dat ik een stelselwijziging
ging doorvoeren maar dat ik de jeugdzorg ging verbeteren. Met de gemeenten
is afgesproken dat in de loop van die evaluatie gekeken wordt of nadere afspraken
gemaakt moeten worden. Dit punt zal zeker onderdeel zijn van de discussie
over de evaluatie van de Wet op de jeugdzorg.Mevrouw Verdonk (Verdonk):Ik ben blij met de toezegging dat er dan een mogelijkheid is.De minister is er geen voorstander van om het AMK bij het Centrum voor
Jeugd en Gezin te voegen. Maar daar komt wel alle informatie bij elkaar over
de situatie in een gezin, zowel vanuit de zorgadviesteams, als vanuit de huisarts
en andere hulpverleners. Waarom kiest hij ervoor om dat toch niet te doen?Minister Rouvoet:Het is inderdaad essentieel dat de informatie terechtkomt op de juiste
plaats. Korte lijnen vormen onderdeel van de afspraken die wij maken. Het
is dan ook van belang dat medewerkers van Bureau Jeugdzorg een korte lijn
hebben met de Centra voor Jeugd en Gezin en de voorpostfunctie vervullen.
Als er aanwijzingen voor kindermishandelingen zijn, zal de medewerker van
de jeugdgezondheidszorg rechtstreeks een melding moeten doen bij het AMK.
Waar nodig kan de melding bij het AMK ook tot stand komen via voorpostfunctionarissen.
Hoe korter de lijnen, hoe beter het is. Hiervoor is het niet nodig dat in
alle Centra voor Jeugd en Gezin een apart meldpunt voor kindermishandeling
komt. Deze meldpunten zijn er al bij het Bureau Jeugdzorg. Ik deel uw standpunt
dat een korte lijn belangrijk is, zodat de melding zo snel mogelijk op de
juiste plaats terechtkomt en ingegrepen kan worden.Mevrouw Dezentjé Hamming (VVD):De minister merkt op dat een experiment niet nodig is en dat een voorpost
wel voldoende is. Volgens de geluiden uit het veld is dat echter niet het
geval. Ik vraag de minister waarom hij dit niet een kans wil geven. Als deze
wet in stand gehouden wordt, kan men ook op basis van de geluiden uit het
veld een andere werkwijze overwegen. De voorpost versoepelt de geïndiceerde
zorg in dit traject. Ook als een indicatie spoedig wordt afgegeven, duurt
het altijd nog zo'n negen weken voordat de zorg daadwerkelijk op gang komt.
Mijn vraag is of de minister niet wil meewerken aan een experiment met doorlopende
zorg, waarbij de preventie lokale zorg en de zwaardere, provinciale zorg snel
en in samenhang kan worden aangeboden.De voorzitter:Wilt u afronden, mevrouw Dezentjé Hamming (VVD) Voorzitter, ik
leg even uit wat ik wil, want ik heb het idee dat dit voor de minister niet
helemaal duidelijk is, zodat hij in staat is te antwoorden.Er is meer vereist dan een schakel naar de jeugdzorg met zijn voorpost
die niet voldoende is. Het moet ook geen harde verantwoordelijkheidsgrens
worden bij indicatie.Minister Rouvoet:Ik zie in de praktijk veel initiatieven die precies beantwoorden aan hetgeen
u wilt, namelijk een veel betere aansluiting tussen het lokale, preventieve
domein en de geïndiceerde, zware vormen van jeugdzorg. Een experiment
kan op zichzelf niets veranderen aan het feit dat na de indicatie nog veel
wachttijd resteert. U sprak van negen weken. Dat lossen wij niet op door Bureau
Jeugdzorg veel actiever in het centrum te trekken, want jeugdzorg vormt het
preventieve domein. Wij moeten er wel voor zorgen dat de aansluiting zo goed
mogelijk is. Dat doen wij op verschillende manieren. Ik heb voorbeelden in
het land gezien waarbij de voorpostfunctionaris buitengewoon actief was en
mee de wijk in ging met de medewerker van jeugdgezond­heidszorg. Hij wilde
er namelijk bij zijn, prima. Ik ken voorbeelden waarbij de indicatiestelling,
de harde kern van het werk van Bureau Jeugdzorg, in het Centrum voor Jeugd
en Gezin wordt geplaatst, zodat men dicht bij elkaar zit. Wij kennen de experimenten
van "Opvoeden in de buurt" waarbij provincies en grootstedelijke
regio's samenwerken met gemeenten om precies datgene te doen wat u ook wilt,
namelijk het verbeteren van de aansluiting. Hiervoor zijn dus geen experimenten
meer nodig. Deze lopen gedeeltelijk al. Ik wil evenmin experimenten in tien
probleemwijken. Ik wil in alle gemeenten zo gaan werken en hiervoor zijn de
Centra voor Jeugd en Gezin bedoeld.Mevrouw Dezentjé Hamming (VVD):Ik stel vast dat die schotten hiermee in stand blijven en dat wil ik juist
voorkomen. Als dan toch gescheiden trajecten blijven bestaan, heb ik nog een
andere vraag. Stel dat iets fout gaat met een kind. Wie is er dan voor verantwoordelijk
dat deze zaak gaat lopen bij zowel de jeugdzorg als het Centrum voor Jeugd
en Gezin? Daarnaast wil ik weten aan wie de directeur van zo'n Centrum voor
Jeugd en Gezin rapporteert; wie is de baas?Minister Rouvoet:Binnen het Centrum voor Jeugd en Gezin is er de zorgcoördinatie die
plaatsvindt onder de regie van de gemeenten. De vorige week hebben wij de Kamer bij brief aangegeven hoe wij dat zien. Op die manier is duidelijk
wie er binnen de lokale, preventieve jeugdzorg de zorgcoördinatie heeft.
Het spreekt vanzelf dat de jeugdgezondheidszorg zelf verantwoordelijkheid
heeft voor wat zij doet als professional in de richting van consultatiebureaus
en de GGD. De samenwerking met de Centra voor Jeugd en Gezin, onder regie
van de gemeenten, is niet vrijblijvend. Mij staat niet voor ogen dat wij directeuren
en managementlagen in de Centra voor Jeugd en Gezin krijgen. Dat moet u ook
niet willen. Wij willen nu juist geen bureaucratie, geen nieuwe instantie
en geen nieuwe laag maar een bundeling van bestaande gemeentelijke activiteiten
en verantwoordelijkheden in de Centra voor Jeugd en Gezin. Dus ik wil wegblijven
van alles wat gaat in de richting van een nieuwe bureaucratie. Vandaar mijn
aarzelingen als u termen gebruikt zoals casemanager. Die kennen wij bij het
Bureau Jeugdzorg maar die kennen wij in die zin niet bij de Centra voor Jeugd
en Gezin, behalve als u daarmee bedoelt de zorgcoördinator. Als u er
een nieuwe bureaucratische laag mee bedoelt, dan hebben wij daar een meningsverschil
over.Mevrouw Dezentjé Hamming (VVD):Ik heb geen antwoord gekregen op mijn vraag wie verantwoordelijk is als
het mis gaat met een kind dat bij beide instanties loopt.Minister Rouvoet:De verantwoordelijkheden liggen, zoals ze liggen. De provincie is verantwoordelijk
voor de provinciaal georganiseerde jeugdzorg. Dat verandert niet met de komst
van de Centra voor Jeugd en Gezin in de gemeente. Het is wel van belang dat
de aansluiting verbeterd wordt. Dat doet echter niets af aan de verantwoordelijkheid
van de provincies voor datgene wat bij Bureaus Jeugdzorg en het provinciale
zorgaanbod gebeurt. Die blijven daar gewoon verantwoordelijk voor. Zoals de
gemeenten verantwoordelijk blijven voor de preventie. Ook dat verandert niet
met de komst van de Centra voor Jeugd en Gezin.Mevrouw Langkamp (SP):Het motto van deze minister is: de vrijblijvendheid is voorbij. Hij zei
dat net ook weer. Ik begrijp dan niet dat hij de vormgeving van die Centra
voor Jeugd en Gezin grotendeels aan de gemeenten overlaat. Het landelijke
kader is heel beperkt. Ik begrijp niet waarom hij zichzelf niet een veel sterkere
regierol toebedeelt. Alleen samenwerken is gewoon niet voldoende. Lokaal maatwerk
is veel te vrijblijvend.Minister Rouvoet:Dat zou het zijn als er alleen lokaal maatwerk zou zijn. Ik kijk echter
wat essentieel is en welke taken de gemeente nu al heeft. Die willen wij samenbrengen
in een Centrum voor Jeugd en Gezin. Dat is het basismodel en dat wil ik overal
hebben. Vervolgens verplicht ik de gemeenten – daar zijn al afspraken
over gemaakt – om goede samenwerkingsafspraken te maken met alle partners.
Daar bovenop komt alles wat zij er nog bij willen hebben. Daar zit het maatwerk.
Er moet echter een basismodel zijn. Dat kan ook bijna niet anders, aangezien
de situatie in Rotterdam heel anders is dan in Ermelo. Daar zullen andere
partners betrokken worden bij die samenwerking, dan in bijvoorbeeld in de
G4. Die ruimte moet er zijn, maar ik leg wel de bodem met het basismodel.
Dat is minder mager dan u doet voorkomen, mevrouw Langkamp. Daar zitten de
vijf Wmo-functies, die de gemeente nu al heeft, in, daar zit de hele jeugdgezondheidszorg
in en daar zit opvoed- en opgroei-ondersteuning in. Verder is er een relatie
met het onderwijs, via de zorgadviesteams. En er is een relatie met Bureau
Jeugdzorg en met het hele veld daarachter, zoals geïndiceerde provinciale
jeugdzorg. Er zit dus heel wat in het basismodel. Daar bovenop mogen gemeenten
dan nog meer afspraken maken met andere partijen.Mevrouw Langkamp (SP):Ik begrijp het niet helemaal. De minister geeft in zijn brief over de
Centra voor Jeugd en Gezin aan dat als het gaat om de zorg voor kinderen in
de leeftijd van min negen maanden tot vier jaar, er nog een gat zit. Waarom
dan niet verloskunde, kraamzorg, lactatiekunde standaard in het Centrum voor
Jeugd en Gezin opnemen?Minister Rouvoet:De consultatiebureaus zijn er voor kinderen van nul tot vier jaar en die
zitten er wel bij. De verbinding met verloskunde en kraamzorg zal vaak wel
gelegd worden. In het basismodel hebben wij die functies opgenomen die ik
overal standaard wil hebben. Neemt u van mij aan dat gemeenten niet zullen
aarzelen om, zodra het van belang is om er een andere partij bij te betrekken,
dat ook te doen. Ik zie dat gebeuren en ik heb daar vertrouwen in. Ik hoef
niet alles voor te schrijven wat gemeenten zelf al doen. De gemeenten krijgen
van mij geld en ze krijgen de opdracht om het basismodel door te voeren. Ik
zie overal bewegingen die mij zeer optimistisch stemmen over hoe dat Centrum
voor Jeugd en Gezin straks gaat werken.Mevrouw Langkamp (SP):Ik vind dit echt te mager. Ik vind dat u te weinig regie neemt op dit
punt. U bent te vrijblijvend.De voorzitter:Ik was even afgeleid, maar om de planning van de dag enigszins goed te
laten verlopen, doen wij de interrupties in tweeën: een vraag en een
afsluitende vraag.Mevrouw Sterk (CDA):Ik heb één vraag. Het is toch wel de bedoeling dat de verloskundige
en de huisarts toegang krijgen tot het elektronisch kinddossier? In die zin
is die keten dan toch wel geborgd? Daar moeten de signalen namelijk in komen
als het mis gaat.Minister Rouvoet:Dat klopt. Als het gaat om het elektronisch kinddossier is in de volgende
fase in een verbinding met verloskunde en de kraamzorg voorzien.De voorzitter:Hoeveel blokjes heeft u, mijnheer de minister? Dan weten de leden wat
zij kunnen verwachten en dan kan ik aan het eind van ieder blokje interrupties
toestaan.Minister Rouvoet:Ik heb het antwoord niet ingedeeld in blokjes, maar ik ben voortvarend
bezig om de lijn van de Kamer rondom preventieve en provinciale zorg en dergelijke
langs te lopen. Ik heb het niet in harde blokjes aangegeven.De voorzitter:Dit betekent dus een vrij amorf geheel?Minister Rouvoet:Dit zou ik een diskwalificatie van deze tekst vinden, voorzitter.De voorzitter:Dat kan ik niet overzien. Maar ik ben op weg naar een soort planning.
Ik wil niet dat het vannacht weer drie uur wordt.Minister Rouvoet:Dat begrijp ik. Ik zal mijn best doen om daaraan te werken. Ik ga in mijn
tekst zo concreet mogelijk in op de gestelde vragen, gegroepeerd rondom het
lokale beleid, de provinciale jeugdzorg en "beter beschermd". Dit
zijn grofweg de thema's die in ieder geval aan de orde komen, in samenhang
met het gezin en dergelijke.De voorzitter:Dan moet ik het anders gaan doen en nu tegen de leden zeggen dat zij allen
in totaal drie keer kunnen interrumperen. Sommigen weten dat zij dit al gedaan
hebben. Anderen hebben dit aantal dan nog te goed. Ik kan er niets anders
aan doen. Dit is nu een besluit.Mevrouw Verdonk (Verdonk):Als u mij niet kwalijk neemt, voorzitter, ik heb er weliswaar bezwaar
tegen dat u nu zegt dat wij nog drie keer mogen interrumperen, maar daarvoor
heb ik begrip. Het kan echter niet zo zijn dat interrupties die al geweest
zijn, meetellen voor de toekomst.De voorzitter:Anders is het niet eerlijk ten opzichte van de leden die niet geïnterrumpeerd
hebben.Mevrouw Verdonk (Verdonk):Zij hebben de kans gehad, voorzitter, en zij hebben die niet genomen.De voorzitter:Zij hadden daartoe op andere punten aanleiding. Ik ga proberen een goed,
eerlijk debat te laten voeren met een eerlijk aantal interrupties voor iedereen.
Wij gaan dit nu doen en u moet daaraan gewoon meewerken.Minister Rouvoet:Voorzitter. Ik zal niet lang stilstaan bij de financiële kant van
de Centra voor Jeugd en Gezin. Deze is de Kamer uitvoerig in brieven gemeld.
Dit sla ik dan ook over. Mede in reactie op een vraag van mevrouw Verdonk
wijs ik erop dat een belangrijk deel van die middelen via een brede doeluitkering
naar de gemeenten zal gaan. Zodra er sprake is van een landelijke dekking,
zullen deze middelen worden overgeheveld naar het Gemeentefonds. De verwachting
is dat dit in 2012 zal kunnen plaatsvinden.Zoals ik heb aangekondigd in de brief over de wettelijke verankering van
de Centra voor Jeugd en Gezin, zal ik in de Wet op de jeugdzorg vastleggen
dat de gemeente – in veel gevallen zal dat de wethouder Jeugd zijn –
de partijen kan aanspreken op het bieden van een oplossing, als problemen
zich opstapelen en meerdere instanties bij het gezin of bij het kind betrokken
zijn. De gemeente is er eindverantwoordelijk voor dat er door relevante lokale
partijen op gebieden zoals zorg, onderwijs en veiligheid tot een oplossing
wordt gekomen.Mevrouw Sterk is bezorgd dat het geld in stenen en structuren gaat zitten.
Deze zorg kan ik wegnemen, want het budget is bestemd voor de basistaken en
de functies en moet dus direct ten goede komen aan de ondersteuning van en
de zorg voor kinderen. Door de bundeling van activiteiten in het Centrum voor
Jeugd en Gezin zal in die structurele situatie juist minder energie in overleg
en structuren gaan zitten, waardoor ook die inzet ten gunste kan komen van
ondersteuning aan en zorg voor ouders en kinderen. Ik ben er dus niet op gericht
om nieuwe gebouwen neer te zetten, helemaal niet. Gemeenten zullen in veel
gevallen aansluiting vinden bij een consultatiebureau of een brede school.
Het is helemaal niet nodig om te investeren in stenen, maar vooral om aan
te sluiten bij wat er al is.In de centra kunnen ouders ondersteuning krijgen bij de opvoeding van
hun kinderen. Dit aanbod geldt dus voor alle ouders. Risico's voor de kinderen
worden ingeschat. Willen wij ervoor zorgen dat het aantal kinderen die worden
mishandeld of verwaarloosd maar die wij niet kennen, gaat dalen, dan zullen
wij op zoek moeten gaan naar de risico's, waarop zo nodig hulp wordt geboden.
In de richting van mevrouw Koşer Kaya zeg ik nogmaals dat dit niet
betekent dat de medewerker van de Jeugdgezondheidszorg bij elke ouder de hele
vragenlijst gaat afwerken, zoals zij leek te veronderstellen. De professionele
jeugdzorgmedewerker of consultatiebureaumedewerker moet nagaan of zich bij
dat kind bepaalde risico's in de opvoeding zouden kunnen voordoen en daarop
de relevante vraag aan de orde stellen. Zo zijn deze lijsten bedoeld. Dit
is het werkmateriaal waarbinnen de professionals hun weg vinden om een zo
goed mogelijke inschatting te maken van de situatie van dat kind of dat gezin.
Zo gebeurt het ook nu al in veel gevallen met lijsten van "potentiële
vragen", om het zo maar te zeggen.Mevrouw Koşer Kaya (D66):Ik ben blij om te vernemen dat aanvullende vragen pas aan de orde komen
wanneer iets geconstateerd wordt door de arts die het kind ziet. Heb ik dat
goed begrepen?Minister Rouvoet:Ja, dat is steeds de bedoeling geweest. Aan de hand van vragen wordt bekeken
of er risico's zijn en dan wordt er doorgevraagd.Mevrouw Koşer Kaya (D66):Waarom staat dit kabinet een risicoanalysebeleid voor? Waar komt die risicoanalyse überhaupt
vandaan?Minister Rouvoet:Het woord "risicoanalyse" roept veel misverstanden op. Ik heb
daar al een paar keer met de Kamer over gediscussieerd. Wat met dat begrip
wordt aangegeven, is in essentie wat medewerkers van de Jeugdgezondheidszorg
doen op een consultatiebureau: inschatten of er risico's zijn. Dat kan gewoon
gaan om risico's voor de lichamelijke ontwikkeling, maar het kan ook gaan
om een bedreiging van de veiligheid of om kindermishandeling. Dat is het werk
van de JGZ-medewerkers. Op een aantal plaatsen gebeurt dit aan de hand van
gestructureerde vragenlijsten. Dit is een vrij strak programma waarbinnen
de professional zich beweegt. Op andere plaatsen gebeurt dit op een andere
manier.Uit de cijfers over kindermishandeling blijkt dat er gestructureerder
te werk moet worden gegaan om iets te doen aan het probleem. De Jeugdgezondheidszorg
heeft de basisdataset ontwikkeld waar mevrouw Koşer Kaya over sprak,
niet mijn ministerie. De professionals willen zicht krijgen op de risico's
rondom kindermishandeling. Daarvoor moet er scherper worden ingezoomd op een
aantal punten zodra er een signaal komt dat er iets niet goed zit. Dit proces
speelt zich binnen de Jeugd gezondheidszorg af. Het is de sector
die het ontwikkelt. Er zitten vragen tussen waarover de Kamer of ikzelf zich
misschien afvragen of die relevant zijn. Ik heb de Kamer toegezegd dat ik
dat onder de aandacht van de sector zal brengen. Zij zijn verantwoordelijk
voor wat zij op de vragenlijst willen handhaven. Die toezegging zal ik zeker
gestand doen. Voor de sector is dit een hulpmiddel om risico's in te kunnen
schatten.Mevrouw Koşer Kaya (D66):Waarom wordt niet aan de individuele, professionele hulpverlener overgelaten
welke vragen er gesteld moeten worden? Waarom is er een waslijst aan vragen?
Waarom laat de minister het niet aan de professionals over, als hij zo veel
vertrouwen in hen heeft?Minister Rouvoet:Het wordt overgelaten aan de professionals. Dat zeg ik mevrouw Koşer
Kaya nu juist. Het is de sector, de beroepsgroep, die het belangrijk vindt
om te inventariseren welke zaken aan de orde kunnen zijn. Ik schrijf geen
vragen voor. Volgens Jeugdgezondheidszorg kunnen dit soort dingen relevant
zijn om zicht te krijgen op kindermishandeling en andere risico's. Een professional
gaat daarmee aan het werk tijdens het spreekuur op het consultatiebureau of
bij de mensen thuis. Die handelt als een echte professional, met behulp van
wat hem door zijn beroepsgroep wordt aangeboden. Ik schrijf niets voor. Professionals
moeten precies dat doen wat mevrouw Koşer Kaya van hen vraagt.Mevrouw Bouchibti (PvdA):De minister spreekt over opvoedingsondersteuning voor alle ouders. Wat
gebeurt er als ouders weigeren, mee te werken? Komt er dan dwang en drang?
Ik hoop dat de minister nog komt te spreken over de doorzettingsmacht van
de wethouder. Het is ontzettend belangrijk dat de minister uitspreekt dat
wethouders die macht krijgen. De wethouder is verantwoordelijk als het niet
goed gaat. Het is dus belangrijk dat de wethouder de doorzettingsmacht krijgt
die hij verdient.Minister Rouvoet:Het laatste punt van mevrouw Bouchibti heb ik uitvoerig besproken in mijn
brief. Daarin staat hoe het gaat met doorzettingsmacht, de regierol, de beslissingsbevoegdheid,
kortom, de regie die de gemeente heeft bij de Centra Jeugd en Gezin en alle
daarbij betrokken partners. Dat loopt, zoals in de brief staat aangegeven,
via een escalatiemodel waarbij er wordt gezorgd voor niet-vrijblijvende afspraken.
De wethouder krijgt de ruimte en de bevoegdheid om de partijen daaraan te
houden. Er is een rol voor de inspecties voorzien als men daar niet uitkomt.In de algemenere discussie over openbare orde en veiligheidsproblematiek,
zoals overlastgevende jongeren, wordt breder gesproken over doorzettingsmacht.
Daarover zijn wij met gemeenten in ruime zin bezig om te zien wat zij nodig
hebben. Dit overstijgt de functie van het Centrum voor Jeugd en Gezin. Hierbij
zijn ook andere bewindslieden betrokken die verantwoordelijk zijn voor openbare
orde en veiligheid. Wij zullen de Kamer daarover uitvoerig informeren. Wij
onderkennen het probleem dat speelt in bijvoorbeeld Kanaleneiland en Slotervaart.
Tijdens het algemeen overleg over hangjongeren heb ik een oplopende schaal
van opvoedingsondersteuning gepresenteerd. Deze schaal loopt van vrijwillige,
ambulante mogelijkheden naar vormen van drang en bemoeizorg, waarbij de handen
aan de bel worden gehouden door Centra voor Jeugd en Gezin en de jeugdzorgmedewerkers.
De mogelijkheden tot dwang worden uitgebreid. De overheid kan dan ingrijpen.
Aan het einde van de schaal zijn er de mogelijkheden tot verplichte opvoedingsondersteuning.
Als de grond voor de ondertoezichtstelling bijvoorbeeld wordt verruimd, geeft
dit de rechter de mogelijkheid om een kind onder toezicht te stellen en daaraan
de voorwaarde te verbinden dat de ouders op een cursus voor opvoedingsondersteuning
gaan.Mevrouw Bouchibti (PvdA):Ik dank de minister voor zijn antwoorden over dwang en drang. Ik heb geen
antwoord gekregen op de vraag over de doorzettingsmacht van de wethouder.
De wethouder gaat namelijk niet over Bureau Jeugdzorg. De gezinsvoogd heeft
hierin alle vrijheid.Minister Rouvoet:De wethouder gaat daar niet rechtstreeks over, maar de gemeente is wel
verantwoordelijk voor het maken van afspraken, ook met Bureau Jeugdzorg. De
voorpostfunctionaris zit in het Centrum voor Jeugd en Gezin en behoort tot
de partijen. Met de voorpostfunctionaris worden niet-vrijblijvende afspraken
over samenwerking gemaakt, onder het motto "één gezin, één
plan". Zo weten wij wie het initiatief neemt. De wethouder moet een beroep
kunnen doen op de partijen die bij het Centrum voor Jeugd en Gezin betrokken
zijn. Bureau Jeugdzorg hoort bij deze partijen.De heer Dibi (GroenLinks):De minister wil in elke gemeente een Centrum voor Jeugd en Gezin instellen.
Een belangrijk aspect daarbij is dat een voorpostfunctionaris van het Bureau
Jeugdzorg aanwezig is. Is de fysieke aanwezigheid van een voorpostfunctionaris
van Bureau Jeugdzorg in een Centrum voor Jeugd en Gezin verplicht en wettelijk
verankerd? In de brief van 16 november 2007 schrijft de minister dat
de aanwezigheid van deze functionaris de ideale situatie is.Minister Rouvoet:De fysieke aanwezigheid van medewerkers is niet gedurende de hele week
verplicht. Zeker in de grote steden zullen deze medewerkers vaak fysiek aanwezig
zijn. Gemeenten moeten bepalen hoe lang deze medewerkers aanwezig moeten zijn.
De lijn moet kort zijn. In veel gevallen gaat dit om meer dan alleen telefonische
bereikbaarheid. In minder dichtbevolkte plattelandsgebieden is het begrijpelijkerwijs
ondoenlijk voor Bureau Jeugdzorg om in alle Centra voor Jeugd en Gezin iemand
te stationeren. Tijdens de voorbereidingen is mij gebleken dat men vaak kiest
voor een roulatiesysteem. Een medewerker van Bureau Jeugdzorg is zo op één
dag op meerdere plaatsen in de Centra voor Jeugd en Gezin aanwezig. Naarmate
het aantal centra toeneemt en zeker de grotere gemeenten in elke wijk een
Centrum voor Jeugd en Gezin willen hebben, zal het niet doenlijk zijn om in
iedere wijk de fysieke aanwezigheid van medewerkers van Bureau Jeugdzorg te
waarborgen. Voor mij is het essentieel dat de voorpostfunctie gewaarborgd
is. Daarover zijn met de gemeenten en provincies afspraken gemaakt.De heer Dibi (GroenLinks):Op heel veel plekken verandert dan niets. Telefonisch contact is nu ook
mogelijk. Ik bereid de minister voor op een motie in mijn tweede
termijn over de verplichte aanwezigheid van een voorpostfunctionaris in het
Centrum voor Jeugd en Gezin.Minister Rouvoet:Ik heb mijn afwegingen op dit punt gegeven. Ik verwijs naar de afspraken
daarover in het basismodel.Mevrouw Sterk heeft de suggestie gedaan om allochtone ouders tot een taalcursus
te verplichten als bij hun kind een taalachterstand wordt vastgesteld. Dit
lijkt mij geen goede gedachte. Dit onderwerp is weliswaar relevant, maar het
raakt vooral de inburgering en heeft niet te maken met de kerntaken die wij
bij het Centrum voor Jeugd en Gezin neerleggen. Er vindt momenteel wel overleg
plaats tussen OCW, WWI en Jeugd en Gezin over de vraag hoe ouders die weinig
of geen Nederlands spreken, kunnen worden doorverwezen naar taalcursussen.
Die functie is er natuurlijk wel voor de Centra voor Jeugd en Gezin als men
daarop stuit.De heer Voordewind wil de preventie van zelfdoding bij het Centrum voor
Jeugd en Gezin onderbrengen. Het is bekend dat wij onder aanvoering van de
minister van VWS werken aan een actieplan preventie zelfdoding. De suggesties
die in de nota van de fractie van de ChristenUnie zijn opgenomen, zal ik daar
graag bij betrekken. Het spreekt vanzelf dat een Centrum voor Jeugd en Gezin
signalen zal oppakken en zal moeten oppakken en daar professioneel op moet
reageren. De professionals zelf zitten natuurlijk primair bij de ggz, maar
daarmee moet dan heel snel contact worden opgenomen. Ik neem de voorstellen
en suggesties graag mee in de voorbereiding van het actieplan.Mevrouw Sterk heeft een pleidooi gehouden voor een extra contactmoment
voor vijftienjarigen met de jeugdgezondheidszorg en om tegelijkertijd de contactmomenten
in de eerste levensjaren te flexibiliseren. Via de Zorgadviesdienst kunnen
risicokinderen al worden doorverwezen naar de jeugdgezondheidszorg. Het RIVM
werk aan een herziening van de Richtlijn Contactmomenten. Mogelijk kan een
efficiëntere uitvoering van bestaande contacten ruimte bieden om meer
aandacht te schenken aan risicokinderen. Ik wijs er wel op dat het invoeren
van een extra consult voor vijftien- en zestienjarigen bij benadering 9 mln.
kost. Ik verwacht niet dat een efficiëntere uitvoering die besparing
oplevert. Na ontvangst van het advies van het RIVM en overleg met de veldpartijen
zal ik de Kamer hierover informeren.Zij heeft ook gewezen op het dreigende tekort aan jeugdartsen en verpleegkundigen
in de jeugdgezond­heidszorg als gevolg van de vergrijzing. Daarmee is
een belangrijk punt aangeroerd. Het Capaciteitsorgaan heeft geadviseerd dat
jaarlijks 137 tot 152 artsen instromen in de deelopleiding jgz om de verwachte
uitstroom door de vergrijzing tegen te gaan. De werkgevers zijn verantwoordelijk
voor het aantrekken en opleiden van voldoende artsen en verpleegkundigen en
de sector zelf heeft diverse initiatieven genomen om het tekort aan jeugdartsen
en verpleegkundigen op te vangen door nieuwe zorgverleners aan te trekken
en zittend personeel zo veel mogelijk te behouden.Vanaf 2008 wordt de opleiding tot jeugdarts uit het opleidingsfonds van
de minister van VWS gefinancierd, 6,2 mln. voor de collectieve preventie.
Jaarlijks kunnen 50 jeugdartsen instromen in de tweejarige deelleiding jgz
die in 2006 is gestart. Ik overleg met GGD Nederland en ActiZ hoe de groeiende
vraag naar jeugdartsen ondervangen kan worden. Daarbij wordt rekening gehouden
met de huidige opleidingsinfrastructuur, de uitvoeringsconsequenties en de
budgettaire mogelijkheden. Ik zal samen met hen hiervoor een aanpak opstellen.Nu stap ik over naar de verwijsindex risicojongeren waarbij ik ervan zal
afzien om opnieuw een uiteenzetting te geven over de vraag hoe de verwijsindex
moet werken. Wij hebben daar al uitvoerig over gesproken. Dit dient de aanpak
van Een gezin, een plan. Zoals bekend is er in oktober een proeftuin van start
gegaan en wordt de verwijsindex medio 2009 landelijk ingevoerd. In de wet
komt bovendien een meldrecht voor de hulpverleners en daardoor wordt de mogelijkheid
gecreëerd voor beroepsbeoefenaren met geheimhoudingsplicht om zonder
toestemming van diegene die het betreft, een melding aan de verwijsindex te
doen. Dit recht noopt de hulpverlener om zorgvuldig af te wegen of melden
aan de orde is, gelet op het belang van het kind.Over het elektronisch kinddossier is in interruptiedebatjes al het een
en ander gezegd. Het is bedoeld om de omzetting van de papieren mappen in
digitale dossiers te bewerkstelligen, waardoor kinderen die verhuizen niet
meer zo snel kunnen zoekraken voor de jeugdgezond­heidszorg. Ik heb inmiddels
de Kamer geïnformeerd over de richting die ik wil kiezen om de digitalisering
van dossiers en de landelijke uitwisseling van informatie zo snel mogelijk
te bereiken na de uitspraak van de rechter. Ik zet nu dus eerst en vooral –
overigens gesteund door partijen – in op een snelle digitalisering van
de lokale systemen van jeugdgezondheidszorg. De systemen die zij aanschaffen
zullen op termijn wel moeten voldoen aan de landelijke standaarden om uitwisseling
van gegevens mogelijk te maken. Die standaarden worden nog dit jaar in overleg
met partijen vastgesteld. Daarnaast laat ik de haalbaarheid onderzoeken van
de uitwisseling van relevante informatie tussen de jeugdgezondheidszorg en
andere organisaties die zich met jeugd bezighouden zoals de jeugdzorg, de
leerplichtambtenaar en de politie.Naar aanleiding van een eerder debat dat wij hierover hebben gevoerd,
wijs ik erop dat dit de toegang tot het EKD onverlet laat. Bij een verbreding
van de toegang van het EKD bestonden en bestaan bij mij en ook bij de betreffende
instanties stevige bezwaren. Ik heb gemerkt dat ook bij de Kamer bereidheid
is om te kijken op welke wijze materieel kan worden bijgedragen aan de uitwisseling
van relevante gegevens tussen professionele organisaties.De heer Voordewind vraagt of het niet te vroeg is om de stichting EKD
op te heffen. Ik heb de Kamer gemeld dat de partijen die de stichting hebben
opgericht, namelijk GGD Nederland en ActiZ, overigens in samenspraak met de
VNG, zelf hebben besloten om de stichting op te heffen omdat deze te veel
verbonden is aan de aanpak van één centraal landelijk EKD. De
expertise van de stichting blijft behouden want de producten die de stichting
heeft ontwikkeld, worden waar mogelijk gebruikt. De inventarisaties en contacten
van de stichting blijven benut. Daarover vindt overleg plaats met ActiZ, GGD
Nederland en de VNG.Mevrouw Dezentjé Hamming (VVD):Hoe garandeert de minister dat het op te zetten EKD naadloos aansluit
op het elektronisch patiëntendossier, waarvan het in feite een hoofdstuk
moet worden? Omtrent het hanteren van verschillende systemen zijn er ook problemen
geweest bij de Belastingdienst. Ik wil een keiharde toezegging van de
minister dat het EKD naadloos aansluit op het elektronisch patiëntendossier,
zonder problemen met de koppeling.Minister Rouvoet:Dat is de bedoeling, want anders moet het niet worden gedaan. Het EKD
blijft binnen de medische beroepsgroep, binnen het EPD. Dat is essentieel.
Ik wijs op de drama's die wij hebben meegemaakt. Het risico bestaat dat ouders
met hun kinderen tussen ziekenhuizen gaan shoppen. Het is essentieel dat het
EKD onderdeel gaat uitmaken van het elektronisch patiëntendossier. Dat
gebeurt op het moment dat dat verantwoord kan. De voorbereidingen daarvoor
vinden plaats.Mevrouw Dezentjé Hamming (VVD):Het gaat puur om een automatiseringsvraagstuk. Als nu een EKD wordt opgezet
met bepaalde veldjes en er daarnaast wordt gewerkt aan de voorbereiding van
een elektronisch patiëntendossier, dan zie ik de bui al hangen. Eén
van de grote IT-problemen is dat het nooit mengt. Het EKD moet nu stoppen.
Alles moet gericht zijn op het maken van een hoofdstuk in het elektronisch
patiëntendossier. Ik spreek nu puur over de IT. Ik wil de toezegging
hebben dat die op elkaar gaan aansluiten en dat een en ander van begin af
aan wordt meegenomen.Minister Rouvoet:Wij zijn het eens over het doel maar niet helemaal over de route. Ik voel
er eerlijk gezegd helemaal niets voor om nu te stoppen met het EKD omdat de
jeugdgezondheidszorg daar dringende behoefte aan heeft. Wij moeten dat ook
niet willen. Het eerste probleem dat moet worden geslecht is dat door verhuizing
van kinderen naar andere gemeentes de aansluiting met de jeugdgezondheidsdossiers
misgaat en zij kwijtraken. Dat is de inzet van de jeugdgezondheids­zorg.
Ik steun dat voluit. Daarom zet ik in op een snelle digitalisering van de
dossiers via het EKD. Ik ben het ermee eens dat wij ervoor moeten zorgen dat
in een volgende fase de aansluiting met het EPD plaatsvindt. Die aansluiting
moet in de ICT perfect zijn; dat is een harde voorwaarde in dat traject.Mevrouw Koşer Kaya (D66):Ik juich die digitalisering toe maar ik begrijp niet dat de minister toch
de toegang tot dat dossier gaat verbreden. Als vaststaat dat de veiligheid
van een kind in het geding is, is het veel belangrijker dat degene die voor
dat dossier, dat kind, verantwoordelijk is, de mensen aanwijst die aan de
oplossing van de problemen kan meewerken. Dat kan iemand van school, van het
maatschappelijk werk en van justitie zijn. Het dossier moet liggen bij één
persoon, de direct medisch betrokkene of de dossierhouder. Het is niet de
bedoeling dat iedereen daarin kan komen. Ik maak mij daar ernstig zorgen over.Minister Rouvoet:Wij zijn het daar volstrekt over eens. Om die reden heb ik ook gezegd
dat er niets verandert aan de toegang tot het EKD. Die lijn heb ik eerder
vastgelegd in het overleg. Ik heb zojuist aangegeven dat zowel organisaties
zelf als het College Bescherming Persoonsgegevens fundamentele bezwaren zouden
hebben tegen het verbreden van de toegang tot het EKD. Dat gebeurt dus niet.
Het EKD is het EKD van de jeugdgezondheidszorg. In de gefaseerde aanpak die
ik voorsta, wordt er eerst gedigitaliseerd. De verwijsindex kan ook op lokale
systemen aansluiten. In een volgende aanpak kunnen wij er een landelijke kop
opzetten om de verhuisbewegingen te ondervangen, om het zo maar te zeggen.
Ik zie net als de Kamer in dat de relevante spelers in de brede jeugdketen
ook behoefte hebben aan informatie-uitwisseling. U doelt daar ook op. Daarom
ga ik na of via een schakelpunt en het uitwisselen van standaardberichten
anderen dan jeugdgezondheidszorgmedewerkers, zo nodig, relevante informatie
kunnen krijgen zonder echter toegang te krijgen tot het elektronisch kinddossier.
Dit gebeurt ook met het EPD. Ik ben het met u eens dat de toegangsmogelijkheid
tot het EKD beperkt moet blijven tot de jeugdgezondheidszorgmedewerkers.Mevrouw Koşer Kaya (D66):Natuurlijk is het van cruciaal belang dat er informatie wordt uitgewisseld.
Ik wil niet dat het zo vormgegeven wordt dat andere partijen automatisch informatie
uit het dossier kunnen halen. Ik wil dat er een dossierhouder is die, zo nodig,
iemand kan inschakelen en die dus bijvoorbeeld een maatschappelijk werkster
aan het werk kan zetten na haar uitgelegd te hebben welk probleem er precies
moet worden aangepakt.Minister Rouvoet:Volgens mij zijn wij het erover eens hoe het moet werken. Het gaat om
informatie-uitwisseling tussen betrokken deskundigen. Daarvoor is niet nodig
en is het ook niet mogelijk om elkaar toegang te geven tot elkaars dossiers.
Wel moet duidelijk zijn dat je op een vernieuwende manier relevante informatie
uitwisselt. Het gebeurt op verantwoordelijkheid van de dossierhouder, zoals
u dat noemt. Die lijn heb ik in het algemeen overleg uiteengezet. Ik ben daarbij
gebleven. Ik heb in de eerste termijn vastgesteld dat de Kamer het ermee eens
is dat wij zonder de toegang te verbreden materieel tegemoet komen aan de
noodzaak om beter informatie uit te wisselen.Mevrouw Koşer Kaya (D66):Dan is de dossierhouder dus verantwoordelijk?Minister Rouvoet:Ja.De voorzitter:Mevrouw Verdonk, u begint aan uw laatste interruptie.Mevrouw Verdonk (Verdonk):Voorzitter. Ik vind het zeer onjuist als tijdens het spel de spelregels
worden veranderd. Ik neem hier dan ook geen genoegen mee.De voorzitter:Ik heb u vanaf dat moment drie interrupties toegezegd. U begint nu aan
de derde.Mevrouw Verdonk (Verdonk):Nee, dit is mijn eerste.De voorzitter:Ik krijg hier toch echt andere informatie.Mevrouw Verdonk (Verdonk):Nee, dit is mijn eerste.De voorzitter:Komt u zo even kijken.Mevrouw Verdonk (Verdonk):Dat is goed.Op pagina 19 van de begroting staat een klein staatje meetbare gegevens.
Daar staat dat ernaar wordt gestreefd dat in 2011 100% van de gemeenten
een CJG hebben. U gaf net aan dat dit 2012 is. Ook staat er
een percentage gemeenten dat gebruikmaakt van het landelijk EKD: in 2008 100%.
Ik hoor u nu heel wat anders zeggen. Klopt dat?Minister Rouvoet:Het eerste klopt niet, het tweede wel. Het eerste klopt niet, omdat ik
heb gezegd dat de ambitie en de afspraak zijn dat er in 2011 een landelijk
dekkend netwerk van CJG's is. Zodra dat in 2011 is gerealiseerd, kan de brede
doeluitkering overgaan in een storting in het Gemeentefonds. Dat is met ingang
van 2012 het geval. Dat is de afspraak. Het tweede punt klopt natuurlijk wel,
want de rechter heeft uitgesproken dat de in de begroting verwoorde ambitie
niet zonder meer realiseerbaar is. Ik herhaal dat ik mij ervoor blijf inspannen
dat in 2008 met het EKD de stappen worden gezet die wij kunnen zetten: digitalisering
en doorgaan met de verwijsindex. De landelijke kop daarop zal iets meer tijd
vergen dan in de begroting kon worden voorzien.Mevrouw Verdonk (Verdonk):Op pagina 8 van de begroting wordt wel rekening gehouden met de uitkomsten
van de rechtsgang en bij de meetbare resultaten niet. Dat vind ik vreemd.
Het is ook jammer, want op meetbare resultaten word je afgerekend.Minister Rouvoet:Nu even nuchter. Aangezien wij wisten dat er een rechtszaak liep, hebben
wij in de begroting onze ambitie geformuleerd, dus wat wij wensten. In het
voetnootje waar u naar verwijst, hebben wij gezet: denk erom, wij zijn ons
bewust van het feit dat er een rechterlijke uitspraak komt. Wij kunnen niet
overzien wat daar de gevolgen van zijn. Dit is onze ambitie, dus als het aan
ons ligt, ligt er dit; komt er een rechterlijke uitspraak, dan moeten wij
hier opnieuw naar kijken. Zo werkt een begroting, mevrouw Verdonk.De heer Voordewind (ChristenUnie):Wil de minister bij de verdere ontwikkeling van het elektronisch kinddossier
ook de verwijsindex meenemen als een mogelijke oplossing om informatie tussen
verschillende instanties uit te wisselen? Het gaat erom dat er niet alleen
een melding plaatsvindt, maar dat er ook een kop op de verwijsindex komt met
een korte probleemschets om zo te voorkomen dat men het hele elektronisch
kinddossier moet openbreken.Minister Rouvoet:Ik zou bijna zeggen: maak het nu niet ingewikkelder dan het al is. Over
de verwijsindex hebben wij nu juist met elkaar afgesproken dat die geen inhoudelijke
informatie bevat. Dat wil ik graag zo houden. Deze index heeft een aparte
functie. Ik begrijp wel wat de heer Voordewind bedoelt, maar over wat hij
wil bereiken via de verwijsindex heb ik gezegd dat wij gaan onderzoeken hoe
wij de uitwisseling van informatie ketenbreed kunnen verbeteren. Dat kunnen
wij niet bereiken via de verwijsindex zonder inbreuk te maken op het principe
dat daar geen inhoudelijke informatie in zit. Die weg zou ik dan ook niet
willen bewandelen. Wel zijn dit verwante trajecten, waarbij alles erop is
gericht dat professionals onderling de informatie uitwisselen die zij moeten
uitwisselen. Daarmee heeft de heer Voordewind een punt.Een TNO-rapport wees onlangs uit dat het aantal kinderen dat een beroep
doet op de jeugdzorg, de jeugd-ggz, de Wajong en het speciaal onderwijs jaarlijks
stijgt. Ik voeg hieraan toe dat het niet per definitie verkeerd is dat er
een toenemend beroep op de jeugdzorg wordt gedaan. Het is namelijk belangrijk
dat kinderen die in een onveilige situatie verkeren, die in hun ontwikkeling
worden bedreigd of die ondersteuning nodig hebben ook daadwerkelijk worden
geholpen. Het is dan ook goed dat er sneller wordt gesignaleerd. Het gaat
er natuurlijk wel om dat zo veel mogelijk wordt voorkomen dat problemen zo
groot worden dat jeugdzorg nodig is. Vandaar mijn inzet op preventie.Dit vraagt om gerichte acties van de rijksoverheid, maar ook van provincies,
gemeenten en zorgverleners. Samen moeten wij er alles aan doen dat er geen
kinderen in de kou komen te staan. Wij moeten greep krijgen op de groeiende
jeugdzorg en samen met de sector werken aan vereenvoudiging en aan meer doelmatigheid
van de werkwijze. Daarom heb ik besloten om een nadere analyse te laten verrichten
naar het preventieve vermogen van de werking van de keten. Welke kinderen
maken gebruik van de jeugdzorg? Wat is hun jeugdzorgverleden? Maken zij wellicht
gebruik van meer vormen van zorg?Ondertussen zitten wij natuurlijk niet stil. Samen met de sector, provincie
en gemeente gaan wij ervoor zorgen dat de indicatiestelling en de zorg beter
worden gestroomlijnd en dat belemmerende wet- en regelgeving wordt weggenomen.
Ouders, kinderen en professionals moeten dat gaan merken. Snellere hulp, niet
steeds hetzelfde verhaal hoeven vertellen, minder formulieren invullen. Eerder
deze week heeft de Kamer van mij het plan ontvangen om de bureaucratie in
de jeugdzorg terug te dringen. Het doel is om de ervaren regeldruk door professionals
in 2011 te hebben verlaagd met 25%, zodat professionals meer tijd aan
de kinderen kunnen besteden en minder aan formulieren. Met een vijftal provincies
werk ik op dit moment aan concrete afspraken over de inspanningen waarmee
wij dat kunnen bereiken. Met hen zal ik die afspraken binnenkort bezegelen.De SP heeft aangegeven dit onvoldoende ambitieus te vinden. Ik meen dat
ik met mijn doelstelling van 25% reductie een pittige ambitie heb uitgesproken.
In mijn brief heeft men kunnen lezen dat een van mijn speerpunten is de indicatiestelling
eenvoudiger te maken. Die opvatting delen wij dus.Om de sector verder te professionaliseren, gaan wij samen met partijen
uit de sector zien wat er nodig is om in de jeugdzorg te werken, te zorgen
voor betere opleidingen, standaarden te ontwikkelen voor het handelen van
professionals en tucht- en toetsrecht te ontwikkelen. Een stuurgroep onder
leiding van voormalig staatssecretaris Kalsbeek begeleidt het actieplan Professionalisering
in de jeugdzorg, dat samen met de beroepsgroepen is opgesteld en dat de Kamer
eind september heeft ontvangen. Daarin wordt onder meer gewerkt aan het tot
stand komen van tuchtrecht en van een beroepenregister voor de sector.Tegelijk gaan wij onderzoeken welke behandelmethoden in de jeugdzorg werken
en welke niet. Er moet meer evidence based worden gewerkt in de jeugdzorg,
daarvan is iedereen doordrongen. Via het onderzoeksprogramma Zorg voor jeugd,
dat vorige week is gepresenteerd en dat Zon NW gaat uitvoeren, willen wij
meer kennis krijgen over de effectiviteit van signaleringsinstrumenten en
behandelingen in de jeugdgezond­heidszorg en de geïndiceerde
zorg. Ik stel daarvoor de komende zes jaar 42 mln. beschikbaar.De ChristenUnie vroeg om bundeling van alle kennis op het gebied van jeugd
en gezin, toegankelijk voor de beroepsgroep en de ouders. Zij zou daartoe
het Nederlands Jeugdinstituut willen verbreden. Ik ben het ermee een dat wij
kennis over jeugd en gezin niet los van elkaar moeten zien. Dat is ook wel
gebleken uit mijn inleiding. Kennis zou zo veel mogelijk moeten worden gebundeld
zodat zaken elkaar kunnen versterken. Ik zie daarbij voor het NJI zeker een
rol weggelegd. Het NJI richt zich overigens nu al op verbetering van de kwaliteit
van zorg en dienstverlening aan jeugdigen en hun opvoeders, dus in die zin
functioneert het al een beetje als kenniscentrum voor jeugd en gezin, maar
ik zal naar aanleiding van de vraag van de heer Voordewind graag in overleg
treden met het NJI en bezien of die functie voldoende is. Ik kom daar graag
bij gelegenheid van de gezinsnota op terug. Het kabinet heeft voor komend
jaar extra middelen beschikbaar gesteld om aan de groeiende vraag te voldoen.
Kinderen mogen immers in de tussentijd niet tussen de wal en het schip vallen.
Er is 97 mln. extra beschikbaar bovenop de 40 mln. die vanaf 2007 extra structureel
beschikbaar was gesteld. Het bedrag komt toe aan de hele keten: AMK, Zorgaanbod,
de Raden voor de Kinderbescherming en OTS. Daarnaast is 52 mln. beschikbaar
voor de gesloten jeugdzorg. De Kamer heeft daar via de motie-Van Geel bij
de algemene beschouwingen nog eens 40 mln. bij gedaan.De Kamer ontvangt binnenkort een nota van wijziging die nodig is voor
de technische verwerking van de 40 mln. die zij extra ter beschikking heeft
gesteld. Wij bekijken nu hoe dat geld zo ingezet kan worden, dat het daar
terechtkomt waar dat het meest nodig is, waar de besteding zo effectief mogelijk
is en waar de effecten duurzaam zijn, ondanks het feit dat het om incidenteel
geld gaat. Daarbij denk ik aan de sectoren van de licht verstandelijk gehandicapten
en de jeugd-ggz. Ik zal de Kamer daar nader over informeren.De voorzitter:De nota van wijziging is inmiddels door de Kamer ontvangen en is ook rondgedeeld.
Deze heeft nr. 7.Als de minister dit deel heeft afgerond geef ik nu de gelegenheid tot
interrupties nieuwe stijl.Mevrouw Langkamp (SP):Voorzitter. Ik wil nog even terugkomen op de bureaucratie. De minister
noemt de 25% een pittige ambitie, maar ik vind het een heel teleurstellende
ambitie. De gezinsvoogden zijn 60% tot 70% van hun tijd kwijt
aan papierwerk. 25% minder betekent dat zij nog steeds bijna de helft
van hun tijd met papierwerk bezig zijn. Heeft de minister wel eens met gezinsvoogden
gesproken?Minister Rouvoet:Zeker heb ik dat. Ik heb het nu echter nog slechts over de vermindering
van de bureaucratie gehad. Mevrouw Langkamp weet dat in het kader van het
Deltaplan Gezinsvoogdij tegelijkertijd de caseload van de gezinsvoogden naar
beneden wordt gebracht, zodat zij meer tijd krijgen om te werken met de kinderen
die zij onder hun hoede hebben. Wij moeten echter niet de indruk wekken dat
met een reductie van 25%, nog steeds sprake is van 75% overbodige
bureaucratie. Er is te veel bureaucratie, en de regeldruk moet worden teruggedrongen,
zeker, maar dat er regeldruk zal blijven is logisch, dat is in alle sectoren
zo. Het is dus niet zo dat de bureaucratie tot nul gereduceerd kan worden.
25% in deze termijn is een heel ambitieuze stap die heel veel vergt
van de medewerkers. Die zullen immers op een andere manier moeten gaan werken.
Natuurlijk kun je je ambitie heel hoog stellen, maar dan wordt het de medewerkers
alleen maar moeilijker gemaakt om dat in de afgesproken tijd te realiseren;
het moet immers wel gebeuren naast het werken met de kinderen. Vandaar dat
ik twee lijnen kies: terugdringen van regeldruk en bureaucratie, en het verlagen
van de caseload.Mevrouw Langkamp (SP):Ik heb een heel eenvoudig voorstel. Waarom wordt de indicatiestelling
niet beperkt tot één A4'tje? Dat kan de regeldruk echt aanzienlijk
verminderen, en dan komen wij volgens mij echt veel hoger uit dan de 25%
die de minister nu als ambitie heeft geformuleerd.Minister Rouvoet:Los van de vraag of het één A4'tje moet worden, denk ik
dat ook mevrouw Langkamp wil dat de kinderen de zorg krijgen die zij nodig
hebben. Dan is het mij iets te eenvoudig om bij de indicatiestelling te volstaan
met één A4'tje. Ik ben het wel met haar eens dat de indicatiestelling
eenvoudiger kan. Ook daar wordt keihard aan gewerkt, en dat is mevrouw Langkamp
ook bekend. Ik heb de Kamer onlangs geïnformeerd dat wij in het kader
van de provinciale jeugdzorg de omvang en duur uit de indicatiestelling gaan
halen. Dat betekent een aanzienlijke vereenvoudiging en het voorkomen van
dubbel werk. Er wordt dus gewerkt aan het verder terugdringen van onnodige
bureaucratie en regeldruk langs de lijnen die mevrouw Langkamp voorstelt.Mevrouw Dezentjé Hamming (VVD):Ik heb hier het tijdschrift Jeugd en Co. Daarin staat een serie Hoe doen
de buren het. In deel I van de serie wordt een voorbeeld genoemd uit Engeland.
Nadat hij was geconfronteerd met een Britse Savanna, heeft Tony Blair daar
het initiatief heeft genomen tot het invoeren van een Children Act. Dat is
een verzamelwet voor jeugdbeleid die lokale overheden en instellingen verplicht
om beter samen te werken en budgetten van instellingen samen te voegen om
tot één goed behandelplan te komen. Kent de minister de wet,
en neemt hij ook de ervaringen uit het buitenland mee?Minister Rouvoet:Sterker nog, dat hebben wij gedaan, want mevrouw Dezentjé geeft
een beschrijving van wat wij gaan doen in het Centrum voor Jeugd en Gezin.
Via de Brede doeluitkering gaan wij de budgetten samenvoegen. Daar ben ik
dus mee bezig. Wij hebben goed gekeken naar de buren en zij misschien ook
wel naar ons.Mevrouw Agema (PVV):Voorzitter. In de eerste termijn heb ik gevraagd naar de wachttijd voor
de wachtlijsten in de jeugdzorg. Die termijn staat nu op negen weken, waarna
een kind pas wordt aangemerkt als wachtend. De minister schrijft met het oog
op de prestatie-indicator dat hij vindt dat de wachttijd minder dan negen
weken moet bedragen. Dat is weinig concreet. Ik heb in de eerste termijn gevraagd
of de minister daar twee weken van kan maken. Als een kind dus twee weken
wacht op geïndiceerde jeugdzorg, dan wordt het aangemerkt als wachtend.
Ik heb in de schriftelijke beantwoording nog geen reactie gekregen. Ik krijg
die alsnog graag.Ik heb ook de toezegging van de minister gehad dat hij zou komen met een
meerjarige raming van het totale aantal kinderen dat jaarlijks een beroep
doet op jeugdzorg. Hoe staat het daarmee?Minister Rouvoet:Ik heb beide toezeggingen aan de Kamer gedaan. Ik heb de Kamer gemeld
dat wij onze energie nu richten op het terugdringen van de wachtlijsten. Ik
heb de Kamer meer dan eens geïnformeerd over de lijnen waarlangs ik dat
wil doen. Ik heb de provincies al gevraagd zich te beraden op het opnieuw
bezien van de termijn die mevrouw Agema noemt en die als standaardwachttijd
wordt aangehouden, voordat men op de wachtlijst komt. Dat is die termijn van
negen weken. Wij hebben hierover ook al gesproken in het algemeen overleg
over de wachtlijsten. Ik vind het van groot belang dat wij de problematiek
van de wachtlijsten oplossen. Ook moeten wij bezien of het nodig is die termijn
op negen weken te houden. Wat mij betreft moet de termijn naar beneden, maar
dat hangt ook af van het verdere gesprek met de provincies. Ik kan nog niet
concreet zeggen hoeveel weken het worden.Dan het ramingsmodel wat betreft de groei van de jeugdzorg. Om een nieuwe
financieringssystematiek te kunnen ontwerpen, heb ik het Sociaal en Cultureel
Planbureau gevraagd een objectief ramingsmodel voor de toenemende vraag naar
jeugdzorg te ontwikkelen. Aan de hand van een jaarlijks advies van het onafhankelijke
adviesorgaan dat er gaat komen, komen wij vervolgens tot de vaststelling van
een budget voor de provincies. De provinciale jeugdzorg wordt dan met ingang
van 2009 gefinancierd op basis van de raming, zoals de Kamer die voor ogen
heeft.Mevrouw Agema (PVV):Ik zou graag zien dat de minister zijn "liefheid" een beetje
afschudt en tegen de provincies zegt dat hij niet gaat kijken of de standaardwachttijd
negen weken kan zijn, maar dat het twee weken wordt, dat ieder kind dat langer
dan twee weken wacht door hem als wachtend wordt aangemerkt en dat daarvoor
snel geïndiceerde jeugdzorg moet worden geleverd.Minister Rouvoet:Ik dank mevrouw Agema voor het compliment over mijn karakter. Dat heeft
zij ook in haar eerste termijn gegeven. Ik heb het thuis nog eens getoetst
en het werd wel herkend geloof ik, althans wat het eerste gedeelte betreft,
de "liefheid". In ernst, wat ik doe is partijen, waaronder provincies,
houden aan hun wettelijke verantwoordelijkheden. Die zijn belegd bij de provincies
waar het gaat om het aanbod van de provinciale geïndiceerde jeugdzorg.
Daaraan houd ik de provincies. Ik ben echter niet de professional die zegt
dat de ene behandeling zo lang duurt en een andere zo lang. Ik maak harde
afspraken met de provincies over wachtlijsten en wachttijden. Ik heb het traject
aangegeven en ik spreek de eerstverantwoordelijke aan. Zo hoort het ook op
grond van de wet die door regering en parlement is vastgesteld.Dit brengt mij bij de vraag van mevrouw Dezentjé Hamming over de
doorlooptijden bij AMK's. Zij vroeg mij op dat punt scherpe prestatieafspraken
met provincies te maken en had begrepen dat de doorlooptijd zou kunnen worden
verkort van de huidige dertien naar zes weken. Uit de informatie die ik over
de eerste kwartalen van 2007 heb gekregen en aan de Kamer heb gemeld, blijkt
dat er enkele AMK's zijn met een gemiddelde doorlooptijd van acht weken –
zes weken ben ik daarbij niet tegengekomen – om een zorgvuldig onderzoek
naar een melding te kunnen doen. Dat moet natuurlijk zorgvuldig gebeuren.
Daarom heb ik u in mijn brief van 16 november jongstleden bericht dat
ik in ieder geval toe wil naar een maximale doorlooptijd van gemiddeld acht
weken. Met de MOgroep en het interprovinciaal overleg zal ik een verdere aanscherping
bespreken, maar ik wil in ieder geval naar die acht weken omdat dat mogelijk
blijkt te zijn. Ik houd hierbij rekening met de normen die naar aanleiding
van het programma Beter Beschermd worden vastgesteld.Ik heb al iets over de nieuwe financieringssystematiek gezegd. Het belang
daarvan hoef ik denk ik niet te herhalen; wij hebben onlangs uitvoerig hierover
gesproken. De nieuwe financieringssystematiek is een belangrijk spoor om wachtlijsten
te voorkomen. Andere sporen zijn nadruk op preventie, doelmatigheid bevorderen,
professionaliseren van de sector en aanpak van de bureaucratie. Omdat er geen
nadere vragen over de financieringssystematiek zijn gesteld, anders dan ik
zojuist in de richting van mevrouw Agema heb beantwoord, kan ik het daarbij
laten.De overheid moet ingrijpen als hulpverlening door Bureau Jeugdzorg niet
mogelijk is, omdat de ouders of het kind de hulp die nodig is niet accepteren
en de ontwikkeling van het kind in gevaar komt. Dan kan een kinderbeschermingsmaatregel
worden opgelegd. Als dit gebeurt, moet het snel en goed gebeuren voor een
snelle start van de hulp en een effectieve professionele ondersteuning. De
afgelopen jaren werd duidelijk dat de werklast, met name van gezinsvoogden,
te hoog was. Daarom zal het aantal cases – kinderen – dat een
gezinsvoogd onder zijn hoede neemt in 2008 worden verlaagd naar vijftien,
zoals in de begroting is aangekondigd.Mevrouw Langkamp heeft gevraagd of er in bepaalde regio's een tekort is
aan gezinsvoogden en crisisplaatsen. Van het eerste is geen sprake. Inmiddels
heb ik ook haar schriftelijke vragen specifiek over Noord-Holland beantwoord.
Er is wel verloop geweest, in de ene regio overigens meer dan in de andere,
maar er zijn bij alle bureaus meer mensen aangenomen dan er zijn vertrokken,
waardoor het aantal voogdijmedewerkers uiteindelijk is toegenomen. De provincies
zijn verantwoordelijk voor voldoende crisisplaatsen. Gezien de urgentie van
de problematiek gaat een crisisgeval altijd voor. De provincies moeten hiermee
rekening houden bij de inkoop van jeugdzorg.Ik bedank mevrouw Sterk voor haar initiatiefnota Gezin boven tehuis, waarin
ervan wordt uitgegaan dat pleegzorg het beste alternatief is voor kinderen
die niet meer thuis kunnen wonen. Ik ondersteun die lijn en zal de nota met
grote belangstelling bestuderen. Ik kom er zeker op terug en ik twijfel er
niet aan dat wij nog een keer separaat over pleegzorg komen te spreken.De heer Voordewind vraagt naar de mogelijkheden om het pleegzorgverlof
te flexibiliseren. Er is al veel flexibiliteit mogelijk met bijvoorbeeld het
ouderschapsverlof en de Wet aanpassing arbeidsduur. Voor het overige lijkt
het mij een thema dat opnieuw bij de behandeling van de begroting SZW aan
de orde zou kunnen komen, waar de verlofregelingen in algemene
zin aan de orde zijn. De mogelijkheden voor verlof zijn er al.De heer Voordewind (ChristenUnie):Ik ben mij bewust van de huidige regelingen. Zij zijn echter allemaal
gebonden in tijd, ook de regeling voor ouderschapsverlof. Ik heb gevraagd
of flexibeler kan worden omgegaan met pleegzorgverlof, omdat het om een veel
langere periode gaat dan alleen het eerste jaar.Minister Rouvoet:Ik wil de suggestie graag meenemen. Dit sluit aan bij wat ik tegen mevrouw
Sterk zei over voorstellen om op het terrein van de pleegzorg verbeteringen
aan te brengen. Ik ben graag bereid om met mijn collega van Sociale Zaken
en Werkgelegenheid hier wat verder naar te kijken.Mevrouw Langkamp (SP):Komt de minister nog op mijn vraag over de pleegzorgproblemen bij de William
Schrikker Groep? De William Schrikker Groep heeft de minister een brandbrief
gestuurd, dat 113 kinderen nog voor de kerstdagen hun pleeggezin uit dreigen
te gaan. Ik wil daarop graag een reactie van de minister.Minister Rouvoet:Ik antwoord even uit mijn hoofd. Ik heb de Kamer eerder gezegd dat ik
mij bewust ben van het feit dat er 15 november nader bericht zou komen.
Ik weet op dit moment niet of dat bericht gekomen is en wat de reactie is.
Als mevrouw Langkamp het goed vindt, kom ik daarop graag terug in de tweede
termijn. Ik houd dit vast, want ik zie het belang ervan wel in.Mevrouw Langkamp (SP):Misschien kan ik de minister een beetje helpen? Het overleg met het ipo
heeft namelijk niets opgeleverd. Is de minister bereid om dit probleem op
te lossen?Minister Rouvoet:Om mevrouw Langkamp een goed antwoord te kunnen geven, wilt u mij misschien
toestaan, voorzitter, om daarop terug te komen in mijn tweede termijn?Mevrouw Langkamp (SP):Ik zou dat antwoord graag vóór de tweede termijn willen
hebben, want dan kan ik eventueel een motie indienen.Minister Rouvoet:Ik zal zien wat ik kan doen. Ik begrijp waar de vraag vandaan komt en
waarom mevrouw Langkamp dat wil. Ik kijk even naar de medewerkers of er al
iets aan te leveren is. Dan kan ik dat misschien aan het eind van mijn eerste
termijn meenemen. Ik ben graag bereid om te kijken wat ik kan doen om inhoudelijk
te reageren.Begin oktober is een handboek beschikbaar gesteld aan alle instanties
in de jeugdzorg. RAAK staat voor een gecoördineerde aanpak van kindermishandeling,
meer opvoedingsondersteuning, betere samenwerking bij vroegsignalering, snelle
interventie en deskundigheidsbevordering van medewerkers door de hele keten.Mevrouw Verdonk vroeg naar een interventieplicht bij kinderen. Als kindermishandeling
wordt geconstateerd, moet een huisarts uiteraard actie ondernemen. Ik voel
niet voor een wettelijke interventieplicht omdat het vaak om vermoedens van
kindermishandeling gaat. De huisarts heeft de professionele vrijheid en ook
de ruimte nodig om te signaleren of vermoedens terecht zijn en legt die zo
snel mogelijk ter beoordeling voor het AMK.Voor kinderen die zijn aangewezen op gesloten jeugdzorg wordt de capaciteit
het komende jaar uitgebreid. Op dit moment zijn die jongeren wegens plaatsgebrek
vaak aangewezen op een plaats in een justitiële jeugdinrichting. Dat
vinden wij allemaal niet de juiste plaats voor die kinderen. Zij horen niet
tussen kinderen die worden gestraft omdat zij een veroordeling hebben gehad.
Bovendien moeten deze jeugdigen behandeld worden. Daarom komen vanaf 1 januari
aanstaande vijf justitiële jeugdinrichtingen onder de verantwoordelijkheid
van de gesloten jeugdzorg.Vorige week heb ik in het Poortje in Groningen, een van de instellingen,
gezien dat de overgang voortvarend wordt opgepakt. De jongeren worden niet
alleen behandeld en krijgen scholing in de instelling, er is ook voorzien
in nazorg als zij weer naar huis mogen. Het gezin waar de jongeren vandaan
komt, wordt voorbereid op de terugkeer. Voor de jongeren zelf wordt als zij
leerplichtig zijn, een plaats op school gezocht.Mevrouw Bouchibti vroeg mij ook naar de kwaliteit van de gesloten jeugdzorg.
De inspectie zal alle instellingen binnen een jaar na de start onderzoeken.
Er zal ook gekeken worden of aanpassing van het aanbod noodzakelijk is, bijvoorbeeld
op het terrein van personeel, groepsgrootte en aangeboden interventies. Ik
zal de Kamer in het voorjaar van 2008 samen met de staatssecretaris van Justitie
informeren over de financiële aspecten van de overkomst, zoals eerder
in een overleg toegezegd. Zoals u weet, worden daarvoor transitieplannen opgesteld
per inrichting.In dit verband stelde de heer Dibi zijn vragen over visitatie van kinderen
die seksueel misbruikt zijn. Kinderen die het slachtoffer zijn van seksueel
misbruik, zitten nu nog veelal op een civielrechtelijke titel in een justitiële
jeugdinrichting. Per 1 januari 2008 maken wij een begin met de scheiding
tussen straf- en civielgeplaatsten. Zo lang de jeugdigen nog in een justitiële
jeugdinrichting zijn ingesloten, kan het in het belang van hun eigen veiligheid
zijn dat alle kinderen worden gevisiteerd. De directeur heeft de ruimte om
daarvan af te zien, maar hanteert in de praktijk als criterium de veiligheid
en de belangen van de kinderen zelf.In de gesloten jeugdzorg is hiervoor een wettelijke regeling getroffen,
die afwijkt van de regeling die in de JJI's geldt. In de wijziging van de
Wet op de jeugdzorg die gesloten jeugdzorg mogelijk maakt, is de mogelijkheid
opgenomen om jeugdigen te onderzoeken áán het lichaam en de
kleding. Dat is dus geen visiteren. Onderzoek in het lichaam is in de gesloten
jeugdzorg niet toegestaan.De mogelijkheid om een jeugdige te onderzoeken aan het lichaam en de kleding
mag alleen in het hulpver­leningsplan gesloten jeugdzorg worden opgenomen
als het daarvoor in het wetsvoorstel opgenomen criterium van toepassing is.
Dat betekent dat onderzoek aan het lichaam alleen mag om te controleren of
afspraken worden nagekomen, voor de handhaving van de huisregels, bijvoorbeeld
het verbod op drugsgebruik, of om te voorkomen dat de hulpverlening aan een
andere jeugdige wordt belemmerd, met name de angst voor het binnensmokkelen
van drugs voor een derde persoon. Dat betreft dus het onderzoek aan het lichaam
of de kleding.De specifieke situatie van een jeugdige moet altijd meegenomen worden
in de afweging om een beperkende maatregel op te nemen in het
hulpverleningsplan. Als sprake is van een kwetsbare jeugdige, kan ervoor gekozen
worden om geen onderzoek aan het lichaam te laten plaatsvinden. Eventuele
veiligheidsrisico zullen dan zoveel mogelijk op andere wijzen worden weggenomen,
bijvoorbeeld via extra toezicht.De heer Dibi (GroenLinks):De vraag was tweeledig. Aan de ene kant ging het om visiteren en aan de
andere kant om separeren.Hoor ik de minister inderdaad zeggen dat het noodzakelijk is om jongeren
te visiteren die civielrechtelijk geplaatst zijn in de JJI's en die te maken
hebben gehad met seksueel misbruik?Minister Rouvoet:Nee, ik ben niet degene die kan zien of het noodzakelijk is. De directeur
heeft de mogelijkheid om een onderscheid in regime te maken tussen strafgeplaatsten
en civielgeplaatsten. Als strafgeplaatsten weten dat civielgeplaatsten niet
gevisiteerd worden, kunnen wij wel voorspellen wat er gebeurt. Dan vindt er
een enorme druk en chantage plaats ten aanzien van laatstgenoemden om er bijvoorbeeld
voor te zorgen dat die drugs wel de gevangenis in komen. Het is in het belang
van de veiligheid van de kinderen maar ter beoordeling van de directeur om
na te gaan of er een verschil in regime te maken is. Dat hangt ook met de
gebouwelijke situatie samen. Als in de JJI al meer scheiding bestaat tussen
straf en civiel, is meer mogelijk. Als beide regimes door elkaar zitten, wat
veelal het geval is, dan zal de directeur in het belang van de desbetreffende
kinderen de afweging maken of al of niet wordt overgegaan tot visiteren.De heer Dibi (GroenLinks):Wat mij betreft mag hard worden opgetreden tegen jongeren die druk uitoefenen
op andere jongeren. Ook mag heel scherp worden toegezien, ook door de directeur,
op wat wel of niet binnenkomt. Wij mogen kindermishandeling echter nooit beantwoorden
met een vorm van geïnstitutionaliseerde kindermishandeling, want dat
doen wij uiteindelijk. Kinderen die in hun jeugd seksueel misbruikt zijn,
worden als zij op verlof zijn geweest, opnieuw in hun lichaamsholten gevisiteerd
door hulpverleners. Kunt u voor deze specifieke doelgroep niet op zoek gaan
naar alternatieven hiervoor?Minister Rouvoet:Dat is precies de reden dat wij zo snel mogelijk van deze situatie af
moeten en degenen die niet thuishoren in een justitiële jeugdinrichting,
in de gesloten jeugdzorg opnemen. Hier kan immers een ander regime toegepast
worden en kan veel meer rekening gehouden worden met hetgeen deze jongeren
nodig hebben. Ik ben het met de heer Dibi eens dat de situatie eigenlijk zeer
ongewenst is. Directeuren van justitiële jeugdinrichtingen hebben de
ruimte om in het belang van de jongeren de afweging te maken waar visiteren
achterwege kan blijven en waar niet. Indien de veiligheid van jongeren meer
bedreigd wordt als men afziet van visiteren, zal een directeur ertoe overgaan
om wel te visiteren. Ik vind het een geweldig moeilijk dilemma, juist gelet
op de schrijnende problematiek van deze kinderen. Ik zou echter niet graag
door een algemene regel hun veiligheid verder in gevaar brengen. Ik neem aan
dat de heer Dibi dat ook niet wil. De heer Dibi vraagt naar de separaties in de jeugd ggz-instellingen in
relatie tot personeelsgebrek. Uiteraard mag niet vaker gebruikgemaakt worden
van de separeer als gevolg van personeelsgebrek. Ik heb echter geen cijfers
over oneigenlijk gebruik van separeren. Wel weet ik dat momenteel door GGZ
Nederland en de ggz-instellingen wordt gewerkt aan het terugdringen van afzonderen.
De eerste resultaten hiervan zijn positief. Het personeelstekort in de jeugd
ggz speelt voornamelijk bij de kinder- en jeugdpsychiaters en minder bij de
andere beroepsgroepen. Om dit tekort te lenigen, wordt de opleidingsduur voor
kinderpsychiaters verkort. De specialisatie wordt opgenomen in de algemene
opleiding tot psychiater. Dit zal naar verwachting binnen enkele jaren zijn
vruchten afwerpen.Zowel schriftelijk als mondeling heb ik aangegeven dat wij bezien of de
positie van gemeenten dan wel burgemeesters in het geval van "drang en
dwang" versterkt kan worden door middel van een bredere doorzettingsmacht.
Als kinderen ernstig in hun ontwikkeling worden bedreigd en ouders hieraan
niets kunnen of willen veranderen, kan de rechter maatregelen nemen om dat
in hun plaats te doen en besluiten tot ondertoezichtstelling of ontneming
van het ouderlijk gezag. Hij kan hierbij bepalen dat opvoedingsondersteuning
noodzakelijk is en ouders hiertoe verplichten.De heer Dibi (GroenLinks):Ik vind uw antwoord over de separeer nogal technocratisch. U heeft geen
cijfers over hoe vaak dat nu voorkomt.Minister Rouvoet:Niet wat betreft het oneigenlijk gebruik.De heer Dibi (GroenLinks):Moet u daar geen cijfers van hebben? Het gebruik maken van een isoleercel
laat niet alleen diepe sporen na bij de kinderen die in de isoleercel moet
zitten, maar ook bij de hulpverleners die ze moeten dwingen om daar te gaan
zitten. In Engeland wordt er gebruik gemaakt van intensive care units. Door
een wand die open en dicht kan, staan de kinderen toch nog in contact met
hun omgeving. Wilt u die cijfers niet inzichtelijk maken?Minister Rouvoet:Het klinkt technocratisch, maar er zijn geen cijfers over het oneigenlijk
gebruik van de separeer. Er is geen medewerker die zegt: ik heb deze week
drie keer oneigenlijk gebruik gemaakt van de separeer. Uit het feit dat GGZ
Nederland en de ggz-instellingen bezig zijn om het verschijnsel van de separeer
als zodanig terug te dringen, omdat men de nadelen daarvan onderkent, mag
al wel blijken dat men helemaal niet gericht is op het oneigenlijk gebruiken
daarvan. In uw eerste termijn zei u dat kinderen te vaak in hun kamer worden
opgesloten met de deur op slot. Dat zal zeker voorkomen, maar dat is geen
separeer of isoleer. Het gebruik van de separeer of de isoleer is zeker bij
jeugdigen ingrijpend. Vandaar de inzet van de sector zelf om dat als zodanig
terug te dringen. Daaruit leid ik ook af dat er geen aanleiding is om te veronderstellen
dat er heel veel oneigenlijk gebruik van gemaakt wordt.De heer Dibi (GroenLinks):Ik had het in de eerste termijn niet over opgesloten worden in je kamer,
maar over opgesloten worden in een isoleercel en dus gesepareerd worden. Onderzoek
toont aan dat in Nederland in vergelijking met andere landen
heel vaak gebruik gemaakt wordt van de separeer, omdat er weinig alternatieven
zijn. Het lijkt mij dan ook logisch dat er vaak oneigenlijk gebruik gemaakt
wordt van de separeer. Zou u niet op zoek moeten gaan naar alternatieven?
De sector zelf wil het gebruik inderdaad terugdringen en wel met 10%.
Dat vind ik vrij weinig. Moet u daar niet veel meer bovenop zitten?Minister Rouvoet:Ik wil even waarschuwen tegen deze redenering. U zegt: dan lijkt het mij
logisch dat er ook heel vaak oneigenlijk gebruik van zal worden gemaakt. U
heeft daar echter ook geen cijfers of informatie over. Ik wijs er nu juist
op dat de sector er zelf erg op gericht is, het gebruik van de isoleer en
separeer terug te dringen. Dat betekent dat men onderkent dat dat voor kinderen
een ingrijpende maatregel is. Daarover ben en blijf ik in gesprek met de sector
zelf en ik onderstreep dan het belang daarvan. Ik vind het echter riskant
om daaruit af te leiden dat er dus veel misbruik of oneigenlijk gebruik van
wordt gemaakt. Als het gaat om de relatie met het personeelsgebrek heb ik
gezegd dat het niet zozeer gaat om de andere beroepsgroepen die in de jeugd-ggz
werkzaam zijn, maar dat het met name gaat om de kinder- en jeugdpsychiaters.
Het tekort daaraan zal niet snel een aanleiding zijn om iemand in de isoleer
op te nemen, want zij hebben een heel specifieke functie binnen de jeugd-ggz.
Ik denk dus dat wij het eens zijn over het belang om, waar het kan het gebruik
van de isoleer terug te dringen.Ik heb al het een en ander gezegd over de doorzettings­macht. Mevrouw
Bouchibti had mij nog een vraag gesteld over de wethouder en de verplichte
opvoedondersteuning. Daar heb ik echter al over gesproken.Mevrouw Bouchibti (PvdA):Nu u er toch weer over begint, wil ik u vragen of u mij duidelijkheid
kunt geven over de doorzettingsmacht van de burgemeesters. Wij hebben al verschillende
keren gesproken over een pilot en dat in combinatie van het Centrum voor Jeugd
en Gezin en over Bureau Jeugdzorg met een voorpost in het CJG.Minister Rouvoet:Ik heb in de brief al aangegeven dat ik dat op dit moment niet kan doen,
omdat wij daarover het gesprek met de gemeenten aangaan en bekijken wat zij
nodig hebben. Dat is een bredere problematiek en die gaat ook boven het terrein
van het Centrum voor Jeugd en Gezin. Daarover zal de Kamer door een bredere
delegatie van het kabinet nader geïnformeerd worden. Dit gaat het terrein
van sec jeugd en gezin namelijk te boven en het heeft veel meer te maken met
openbare orde en veiligheid. Ik verwijs u naar de brief die ik u heb gestuurd
en waarin dat is aangekondigd.Mevrouw Verdonk (Verdonk):Wij hebben Operatie Jong gehad. Het belangrijkste punt daaruit is dat
er regie moet worden gevoerd over de jeugdzorg. Wie voert nu de regie op gemeentelijk
niveau? Is dat de wethouder? Als het niet de wethouder is, is er geen regie.Minister Rouvoet:Ik zou niet graag de conclusie trekken dat er dan geen regie is. Het systeem
is duidelijk. De regie berust bij de gemeente en de gemeente zal die veelal
leggen bij de wethouder die specifiek met het jeugdbeleid bezig is. Maar niet
in iedere gemeente is er een wethouder jeugd. Het is echter een verantwoordelijkheid
van het gemeentebestuur, van het college van B en W. In de praktijk zal dat
veelal de wethouder zijn die met jeugdbeleid bezig is. Volgens mij is het
zo helder als glas. Die heeft de regie over alles wat met het Centrum voor
Jeugd en Gezin te maken heeft.Mevrouw Verdonk (Verdonk):Ik hoor u altijd van die kleine woordjes ertussenin zetten: "in de
meeste gevallen" en dit en dat. De wethouder Jeugd – en als er
geen wethouder is voor alleen Jeugd, dan in ieder geval die met Jeugd in zijn
pakket – heeft dus de regie over de jeugdzorg in de gemeenten?Minister Rouvoet:Dat heb ik toch zojuist gezegd? Mevrouw Verdonk doet nu alsof ik hiervandaan
tegen alle gemeenten ga zeggen: "Jij moet wethouder x en jij moet wethouder
y aanwijzen". De gemeente heeft de verantwoordelijkheid. Dat weet mevrouw
Verdonk heel goed. Er is altijd een collectieve verantwoordelijkheid van het
gemeentebestuur, maar uiteindelijk is de verantwoordelijkheid belegd bij een
van de leden van het college. Wat ligt nu meer voor de hand dan dat dit de
wethouder Jeugd zou zijn, zou ik mevrouw Verdonk willen vragen. Wij waren
het al eens en wij zijn het nog steeds eens.Voor jongeren die geen zicht hebben op een opleiding of baan en die dreigen
af te glijden, maar met de gebruikelijke instrumenten niet meer worden bereikt,
doen wij de komende jaren pilots met campussen. Daarvan zijn er inmiddels
acht gestart en per 1 januari aanstaande komt ook "De Uitdaging"
van Defensie over naar Jeugd en Gezin. De pilots zijn verschillend van opzet
en intensiteit, maar hebben allemaal tot doel – de heer Van der Vlies
vroeg daarnaar – om jongeren te motiveren, hun werkervaring en een leerstructuur
te geven en hen terug te leiden naar school of werk. In de komende twee jaar
zullen wij de pilots evalueren. Wij bekijken dan welke aanpak de meeste vruchten
afwerpt en welke elementen geschikt zijn om over te nemen.Mevrouw Bouchibti vroeg mij om te overwegen, pilots voor twaalf- tot vijftienjarigen
toe te voegen. Ik vind het inderdaad belangrijk dat wij ook naar die doelgroep
kijken. Het gaat dan niet primair om toeleiding naar arbeid, maar naar een
opleiding. Ik wil vooropstellen dat zeker bij die leeftijdsgroep het primaat
zou moeten liggen bij de leerplicht, het streven om hen terug te krijgen naar
school, eventueel via initiatieven zoals de rebound. Daar ligt het hoofdaccent.
Ik wil wel serieus bekijken of voor deze jongeren een plek op een campus een
laatste alternatief zou kunnen zijn, en of wij daarover van de lopende pilots
voldoende kunnen afleiden voor die leeftijdscategorie. Zo niet, dan wil ik
graag bezien hoe wij dit wel kunnen bereiken. Ik heb de Kamer al beloofd dat
ik voor de zomer nadere informatie geef. In dat traject wil ik dit graag meenemen,
omdat ik het belang inzie van pilots waarin ook ervaring met twaalf- tot vijftienjarigen
kan worden meegenomen.Mevrouw Bouchibti (PvdA):Ik heb de afgelopen maanden, of eigenlijk al jaren, veel contact gehad
met stadsdeelvoorzitter Ahmed Marcouch, die soms letterlijk met zijn handen
in het haar zit, zeven dagen per week keihard werkt en eveneens vraagt om
een pilot, liever gisteren dan vandaag. Wat is hierop uw antwoord?Minister Rouvoet:Ik ken die vraag ergens van. Mijn antwoord heb ik net gegeven.
Ik ben graag bereid om te bekijken, nu wij in die pilotfase zitten, of wij
het element van de leeftijdsgroep die mevrouw Bouchibti aanduidt, laten wij
zeggen "zestien-min" – daar zit een groot probleem in grote
steden – in die pilot kunnen verwerken.Mevrouw Bouchibti (PvdA):Neemt u dan ook mee dat het een pilot zou moeten worden in Amsterdam-Slotervaart?Minister Rouvoet:Er zijn meer gemeenten met deze problemen, maar wij zijn niet in de laatste
plaats met een gemeente als Amsterdam concreet in gesprek. Laat ik zeggen
dat wij vanaf 1 januari tien pilots hebben. Ik kan dan denken aan ombouw
van een bestaande pilot, aan uitbouw van een pilot of eventueel aan een nieuwe
pilot, al zit daaraan weer een verhaal vast. Ik zou dit nu niet heel specifiek
voor één gemeente kunnen bepalen, maar ik denk dat Amsterdam
een van de gemeenten is die als eerste graag van deze mogelijkheden zouden
gebruikmaken.De heer Van der Vlies (SGP):Mede naar aanleiding van wat ik gisteren inbracht, heb ik een vraag over
de divergentie in programma's binnen de campussen en in onderling vergelijk.
Hoe vrij is een campus om een eigen cultuur, een eigen programma te ontwikkelen,
los van de accenten die anderen leggen?Minister Rouvoet:Zeker in de pilotfase is daartoe een vrij ruime mogelijkheid, omdat wij
nu juist willen ontdekken welke aanpak voor precies die doelgroep, de moeilijkste,
echt werkt. Bij de evaluatie zullen wij bekijken welke elementen daarvan vruchtbaar
zijn gebleken en welke elementen eigenlijk niet zo veel toevoegen. Als wij
daarna willen overgaan tot een ruimere invoering van het concept van de campus,
dan willen wij daarin natuurlijk wel de beste elementen verzameld hebben.De heer Van der Vlies (SGP):De vrijheidsmarge is toch beperkt door het feit dat iedere campus een
doelstelling heeft?Minister Rouvoet:Ja. Die heb ik zojuist aangegeven.De heer Van der Vlies (SGP):Wat vindt de minister van het organiseren van uitstapjes en culturele
activiteiten die wat tijd betreft in mindering komen op activiteiten in de
richting van de arbeidsmarkt zoals scholing en opleiding? Er zou een zeker
evenwicht moeten zijn, dunkt mij.Minister Rouvoet:Dat denk ik ook. Juist in een campus, ook gedurende de pilotfase, ligt
het accent op elementen als disciplinering: op tijd komen, je aan je afspraken
houden, je werk afmaken. Als dat goed functioneert, kunnen daar echter ook
vormen van beloning tegenover staan. Ik zou niet graag zeggen dat elementen
van ontspanning op een campus niet thuishoren. Ik laat dit over aan de mensen
die nu met de campussen bezig zijn. Er moet een balans gevonden worden. Het
zou wel eens erg kunnen bijdragen aan het disciplineren als de jongeren in
de campussen merken dat het wat oplevert als zij zich houden aan hun afspraken
en hun levenswijze verbeteren. Disciplinering en straf, dagritme en ruimte
voor ontspanning maken allemaal deel uit van het programma. De heer Van der
Vlies heeft natuurlijk gelijk dat het accent van de campus ligt op het terugleiden
naar arbeid of scholing.Ik kom hiermee op het punt van de gezinsonder­steuning en het voorwaarden
scheppen om een goede en gezonde ontwikkeling van kinderen mogelijk te maken.
Ouders moeten hiervoor voldoende tijd, vaardigheden en middelen hebben. Daarom
komt er boven op de kinderbijslag het inkomensafhankelijke, kindgebonden budget.
Beide Kamers hebben hier al mee ingestemd. Ik ben verheugd over de voortvarendheid
waarmee dit is gebeurd. Het kindgebonden budget kan in 2008 als toeslag per
huishouden worden ingevoerd. Daarmee wordt voor 103.000 gezinnen het verzilveringprobleem
opgelost dat vastzit aan de kinderkorting. Een jaar later wordt het budget
daadwerkelijk kindgebonden, en krijgen de ouders een budget per kind. Met
deze aanpak worden gezinnen met lagere inkomens en gezinnen met meer kinderen
beter gesteund.De heer Van der Vlies zei dat het kindgebonden budget hem een doorn in
het oog was. Ik heb de indruk dat hij met name doelde op het feit dat het
nog niet de breedte heeft die hem voor ogen staat. Ik zou hem willen zeggen
vooral zijn zegeningen te tellen. Er wordt hier een belangrijke stap gezet,
waarbij in de komende jaren maar liefst 600 mln. extra ondersteuning naar
de gezinnen gaat die ook hij op het oog heeft. In 2011 is er zelfs sprake
van een kindgebonden budget van 1,3 mld.De heer Van der Vlies (SGP):De oorspronkelijke gedachte van het kindgebonden budget echter, die deze
minister als geen ander kent, ging ervan uit dat ook de kinderopvanggelden
daarbij een zekere en zelfs hoge relevantie hebben. Die blijven er nu buiten.
Dat is de doorn in mijn oog.Minister Rouvoet:De heer Van der Vlies en ik zijn het eens over het belang van een kindgebonden
budget en van een brede ondersteuning. Hij heeft gelijk dat het breder zou
kunnen. Dat was aanvankelijk ook de bedoeling. Ik heb hem bij eerdere gelegenheid
al gezegd dat het een enorme stap is dat er nu een kindgebonden budget komt.
Het kan inderdaad beter. Ik blijf er echter de nadruk op leggen dat dit kabinet
feitelijk een extra ondersteuning realiseert voor die gezinnen die de heer
Van der Vlies en ik op het oog hebben. Deze extra ondersteuning loopt op tot
1,3 mld. in 2011. Dat is niet niks.Mevrouw Bouchibti vraagt of ik opnieuw onderzoek wil laten doen naar sociale
uitsluiting van kinderen ten gevolge van armoede. Ik vind het aantal kinderen
dat in armoede leeft zorgwekkend. Ik sluit aan bij het rapport dat de PvdA-fractie
bij de algemene politieke beschouwingen heeft ingebracht. Het kabinet is er
veel aan gelegen om daaraan wat te doen. Het armoedebeleid ligt bij de staatssecretaris
van Sociale Zaken. Ik ben volop gemotiveerd om bij de bespreking van de gezinsnota
ook aan dit aspect aandacht te besteden. Ik zal hierover zeker met de staatssecretaris
overleggen. Ik vind het van belang om de gevolgen van armoede voor kinderen
in de nota over gezin en opvoeding te betrekken.Een aantal leden heeft gesproken over de gezonde leefstijl van jongeren.
Het is belangrijk dat jongeren voldoende bewegen, niet roken, gezond eten,
geen drugsgebruiken en niet te jong drinken, dat is onder de
zestien, en niet te vaak of te veel drinken. De zorgen van deze sprekers zijn
terecht. Het aantal kinderen dat flink drinkt, is zorgwekkend hoog. Daaraan
moet een halt worden toegeroepen. Het kabinet heeft onlangs nieuwe stappen
gezet in de alcoholbrief. Afgelopen vrijdag is deze brief vastgesteld. De
belangrijkste doelen zijn dat jongeren niet voor hun zestiende beginnen met
drinken, dat zij minder gaan drinken, dat minder mensen geestelijk en lichamelijk
afhankelijk worden van alcohol en dat schadelijke gevolgen in gezin, verkeer
en bij het uitgaan worden verminderd.Mevrouw Agema stelt in aanvulling op de voorstellen van het kabinet voor
om een algeheel alcoholverbod in het verkeer voor jongeren onder de 21 jaar
in te stellen. Ik vraag mij af wat de achterliggende bedoeling van de leeftijdsgrens
is, maar de gedachte spreekt mij aan. Het lijkt mij goed om bij de bespreking
van de alcoholbrief dit voorstel te bespreken. Er komt over deze brief een
uitvoerig debat tussen de drie verantwoordelijke bewindslieden en de Kamer.
Ik spreek graag over dit onderwerp en ben bereid om voorafgaand aan het debat
de suggestie van mevrouw Agema aan de collega's van Verkeer en Waterstaat
en van Justitie door te geven. Zij dragen een belangrijke verantwoordelijkheid
voor alcohol en verkeer. Hetzelfde geldt voor de suggestie van mevrouw Langkamp
om reclame voor alcohol te verbieden en breezers uit de supermarkten te bannen.
De alcoholbrief gaat daar ook op in. Laat de ambitie van het kabinet door
middel van deze brief helder zijn.Mevrouw Bouchibti wil meer intramurale behandelplekken creëren voor
kinderen die te veel gebruikmaken van genotmiddelen. Uit een inventarisatie
van GGZ Nederland is gebleken dat er een tekort is aan plaatsen voor jongeren
met verslavingsproblemen. De vorige minister van Volksgezondheid heeft aan
het veld en aan de Kamer uitgelegd dat de verslavingszorg de behandelcapaciteit
voor jongeren met 300 plaatsen mag uitbreiden. Die uitbreiding is volgens
mij een goede ontwikkeling. Ik zal bij de huidige minister van Volksgezondheid
informeren naar de stand van zaken ervan.Mevrouw Bouchibti en de heer Voordewind hebben een vraag gesteld over
alcoholpoli's. Daarvan bestaat er één in Nederland. Morgenavond
breng ik samen met minister Klink van VWS een werkbezoek aan deze poli om
te horen en te zien wat voor opvang en behandeling daar worden gegeven. Het
lijkt mij goed om terug te komen op de ervaringen die wij daar opdoen. Ik
heb de opmerkingen van mevrouw Bouchibti en de heer Voordewind ter harte genomen.Mevrouw Agema (PVV):Ik vind het fijn om te horen dat de minister positief reageert op mijn
voorstel over het alcoholgebruik van jongeren tot 21 jaar. Ik vraag de minister
of hij voorafgaande aan het AO daarover wil duidelijk maken wat de haken en
ogen zijn aan mijn voorstel om jongeren tot 21 jaar die meerijden met een
jongere tot 21 jaar die gedronken heeft, strafbaar te stellen.Minister Rouvoet:Ik zal dit punt onder de aandacht brengen van de collega's van Verkeer
en Waterstaat en Justitie. Ik stel mij voor om dit punt in het AO terug te
laten keren. Ik kan niet overzien of wij in staat zijn om het voorafgaande
aan het AO te doen. Ik doe mijn best om goed geprepareerd te zijn op deze
vraag.De heer Van der Vlies (SGP):De Kamer komt nog te spreken over de alcoholbrief. Alcoholconsumptie is
echter een inherent onderwerp bij dit beleidsterrein. Dat geeft een spanningsveld
bij de vraag waar wat behandeld en gevraagd hoort te worden. De lijn in de
alcoholbrief is om veel verantwoordelijkheid bij het lokale bestuur te leggen.
Ik kan mij daar niet veel bij voorstellen als het gaat om normstelling, bijvoorbeeld
een leeftijdsgrens. Bij verschillen tussen gemeenten krijgen wij immers niet
het gewenste effect. Is de minister gevoelig voor die invalshoek? Kiest hij
ook voor een landelijke normstelling?Minister Rouvoet:Wij hebben daar goed naar gekeken. Bij het overleg kunnen wij daar uitvoerig
over komen te spreken. De alcoholbrief geeft de gemeenten meer mogelijkheden
voor een alcoholbestrijdingsbeleid. Wij moeten ook vaststellen dat veel verantwoordelijkheden
en bevoegdheden al bij de gemeenten berusten. De handhaving van de Drank-
en Horecawet is een gemeentelijke bevoegdheid. Wij geven de gemeenten meer
ruimte om daar op een vernieuwende manier werk van te maken door bijvoorbeeld
het bezit van alcohol op straat strafbaar te stellen. Kortom, de gemeenten
krijgen meer ruimte om de verantwoordelijkheid die zij al hebben beter in
te vullen.Een concreet antwoord op de vraag van de heer Van der Vlies is dat er
inderdaad meer duidelijkheid is als voor alle gemeenten dezelfde grens geldt.
Wij hebben vastgesteld dat een aantal gemeenten daar al gedachten over heeft,
andere gemeenten hebben die ambitie minder. Wij stellen voor om de gemeenten
de ruimte te geven om – als ze dat willen – de leeftijdsgrens
op te hogen, bij voorkeur natuurlijk in regionaal verband omdat je dan ongewenste
effecten van eventuele verschuivingen zo veel mogelijk kunt tegengaan. Ik
stel vast dat de gemeenten nu ook al vrij zijn in het vaststellen van de sluitingstijden
van de horeca. Dit leidt ook niet tot onoverkomelijke problemen of geweldige
verplaatsingen. Ik heb begrip voor gedachte, maar wij menen er goed aan te
doen om de gemeenten die ruimte te bieden en te bezien hoe dit gaat. Gemeenten
hebben belang bij meer mogelijkheden voor een straffer alcoholbeleid dan zij
nu hebben. Dit is een voorschot op de discussie die ik graag zal voeren, want
dit onderwerp gaat mij zeer aan het hart. Ik ben uiteraard bereid om hier
tijdens het algemeen overleg uitgebreid op in te gaan met de collega's.De heer Van der Vlies (SGP):Ik begrijp de wens om de gemeenten meer ruimte te bieden om maatwerk te
leveren in de plaatselijke situatie, maar een normstelling is toch een rijksverantwoordelijkheid.
Ik kan echt niet voor de geest krijgen dat wij het effect dat wij daarvan
hopen, kunnen binnenhalen als wij dit laten divergeren over regio's, laat
staan over gemeenten.Minister Rouvoet:Ik wijs op de sluitingstijden van horeca. Dit is ook een normstelling,
maar die laten wij wel aan de gemeenten over op grond van de Drank- en Horecawet.
Er is niet gebleken dat dit geweldige effecten heeft zoals de heer Van der
Vlies vreest of dat dit tot enorme verplaatsingen heeft geleid. Jongelui willen
graag in hun eigen woonplaats stappen en uitgaan; zij gaan geen grote afstanden
reizen omdat zij ergens anders makkelijker of meer kunnen drinken. Het kabinet heeft besloten om de gemeenten die ruimte te bieden. Ik ga
ervan uit dat een aantal gemeenten, in ieder geval die gemeenten die met een
alcoholprobleem en een jongerenprobleem kampen, niet zal aarzelen om deze
mogelijkheid met twee handen aan te grijpen. Niets belemmert welke gemeente
dan ook om die beslissing te nemen.Mevrouw Sterk (CDA):Ik heb twee vragen gesteld over het thema alcohol en ik ben benieuwd of
de minister dat nu afsluit.Minister Rouvoet:Ik was er nog niet mee klaar.De heer Voordewind (ChristenUnie):Ik wil aanhaken bij de opmerkingen over de alcoholpoli's en de minister
erop wijzen dat het Trimbos-instituut een onderzoek wil uitvoeren om na te
gaan of er een landelijk dekkend netwerk moet komen. Ik wil de minister dit
in de aanloop naar het debat meegeven.Minister Rouvoet:Dank u wel.Mevrouw Sterk heeft gevraagd of er een nieuwe icoontje kan komen in de
Kijkwijzer om te waarschuwen voor overmatig alcoholgebruik in films. Ik wijs
erop dat dit icoontje al bestaat. De spuit en het glas waarschuwen kijkers
voor drugsgebruik en alcoholmisbruik in een televisieprogramma of film. Ouders
kunnen daarover alle informatie vinden op de site van de Kijkwijzer. Dit is
bedoeld voor overmatig alcohol- en drugsgebruik in de betreffende programma's.Mevrouw Sterk (CDA):Hoe denkt de minister er dan over dat dit icoontje niet bij soaps verschijnt?Minister Rouvoet:Bij alle programma's die door de Kijkwijzer worden beoordeeld, kan dit
icoontje worden geplaatst. Ik heb de systematiek van de Kijkwijzer nog eens
doorgenomen. Men kijkt met name naar die aspecten die hoog scoren. De ene
keer zijn het racistisch uitlatingen, de andere keer overheerst het seksuele
aspect en weer een andere keer drugs- en alcoholgebruik. De twee of maximaal
drie zaken die het hoogst scoren in negatieve zin, kunnen worden gepubliceerd.
Voor zover mijn informatie reikt, geldt dit ook voor soaps. Een nieuw icoontje
voegt dus niets toe aan de bestaande mogelijkheden. Een andere vraag is of
het bereik van de Kijkwijzer voldoende is, maar die vraag hebt u niet gesteld.Mevrouw Sterk (CDA):Indirect heb ik die vraag wel gesteld, want ik vroeg u naar de zuipnorm
en de soaps. Voorafgaand aan soaps, waar veel jonge kinderen naar kijken,
mogen geen alcoholreclames worden uitgezonden. Vervolgens krijgen kinderen
in die soaps wel een patroon van drankgebruik te zien, waarvan je je kunt
afvragen of het een goede norm is.Minister Rouvoet:Het kabinet maakt zich sterk voor een mediacode. Die code is bedoeld als
zelfregulering. Minister Plasterk is hierover in gesprek met zowel de commerciële
als de publieke omroeporganisaties. Het ministerie voor Jeugd en Gezin is
daarbij betrokken. Over de voortgang van deze code wordt de Kamer begin 2008
geïnformeerd in een brief over mediawijsheid. De relatie tussen soaps
en de zuipnorm zal in deze brief zeker aan de orde komen.In de jeugdpreventienota die volgend jaar verschijnt, zal ik in een samenhangende
visie uitwerken hoe wij kunnen komen tot een gezonde jeugdcultuur. Minister
Klink van Volksgezondheid komt volgend jaar met een beleidsbrief over een
algemene aanpak met convenantspartners van overgewicht. Verder komt er een
nota over gezonde voeding en een drugspreventieplan. Bij al die initiatieven
is Jeugd en Gezin intensief betrokken.Mevrouw Sterk maakt zich zorgen over de seksualisering van de samenleving.
De door de CDA-woordvoerster beschreven reclamefoto's getuigen niet van goede
smaak en leveren een straatbeeld op dat ook ik afkeur. Aan de andere kant
is de vrijheid van meningsuiting een groot goed en past de overheid terughoudend
op dit terrein. Al deze invloeden vragen om een grotere weerbaarheid van jongeren
zelf. Ouders, opvoeders, scholen, kerken en andere maatschappelijke organisaties
hebben een belangrijke taak om jongeren hierin de weg te wijzen en te ondersteunen.
Ik zal het thema seksualiteit in het kader van de jeugdcultuur aan de orde
stellen in de brede preventienota jeugd. Die nota heeft een breed bereik en
zal aansluiten bij de andere stukken hierover van het kabinet.Bij hulpverleners ligt een bijzondere verantwoordelijkheid voor de bescherming
van kwetsbare jongeren. Zij dienen jongeren te ondersteunen in hun seksualiteit.
In feite gaat het hierbij om de professionaliteit van de hulpverleners. Het
zal daar dan ook een plek moeten krijgen.De heer Dibi nodigde mij uit om een keer mee te lopen in Amsterdam-West.
Ik ben daar recentelijk nog geweest, maar niettemin ga ik graag in op zijn
uitnodiging om een hiphopfestival en een zaalvoetbaltoernooi te bezoeken.
Ik zal zoeken naar een gaatje in mijn agenda om daar samen iets van mee te
kunnen maken. "Ben je down met tori?", vroeg de heer Dibi mij. In
eerste instantie wilde ik alleen een "tjoeri" maken, maar in tweede
instantie dacht ik dat het toch maar het beste was om te antwoorden: sabi
toch!De voorzitter:Kunt u het ook ondertitelen?Minister Rouvoet:Toen ik de vraag kreeg, had ik geen ondertiteling nodig en ik ga ervan
uit dat de heer Dibi geen ondertiteling nodig heeft om mijn antwoord te begrijpen.Voorzitter. Ik ben aan de hand van de vragen van de Kamer uitvoerig ingegaan
op alle aspecten van de nota. Tot slot wil ik alleen nog iets zeggen over
de William Schrikker Stichting. Ik kreeg zojuist namelijk van mijn medewerkers
door dat de kinderen die nu in een pleeggezin zijn opgenomen, daarvoor een
indicatie hebben. Het is de verantwoordelijkheid van de provincies om ervoor
te zorgen dat deze kinderen blijvend in een pleeggezin worden opgevangen.
Ik spreek de provincies erop aan dat deze kinderen niet uit een pleeggezin
worden gezet. Ik zal hieraan bijzondere aandacht geven.Mevrouw Agema (PVV):In de schriftelijke beantwoording komt de minister terug op mijn voorstel
om de prostitutieleeftijd te verhogen van 18 naar 21 jaar. Dat heb ik ook
al op 5 juli voorgesteld en daar ben ik een aantal keren uitgebreid op
teruggekomen. Wat ik nu zo jammer vind, is dat u nu schrijft dat u vindt dat
de minister van Justitie hierop terug moet komen bij de behandeling
van de kaderwet vergunningen prostitutie. Die wet staat echter nog niet eens
op de langetermijn­planning van de Kamer. Ik verzoek u dan ook om met
de Kamer af te spreken dat wij mijn voorstel niet naar de lange termijn verschuiven.
Laten wij dus een begin maken en afspreken dat de prostitutieleeftijd verhoogd
moet worden naar 21 jaar, zodat meisjes van 17, bijna 18 veel minder gauw
het slachtoffer zullen worden van loverboys. Dan nemen wij hierover een krachtig
besluit.Minister Rouvoet:Ik ga niet over de planning van de Kamer. In het overleg waarnaar u verwijst,
heb ik gezegd dat, aangezien het hierbij om de verhoging van een grens in
het Wetboek van Strafrecht, iets waar de minister van Justitie over gaat,
uw verzoek c.q. suggestie naar hem zou doorgeleiden. Ik heb hem voor Prinsjesdag
gevraagd om daarnaar te kijken. Zo ben ik ook wel weer. De minister van Justitie
heeft vervolgens in het overleg met de Kamer over kindermishandeling gezegd
dat hij hierover met de Kamer van gedachten wil wisselen bij gelegenheid van
de behandeling van de evaluatie van de opheffing bordeelverbod uit de prostitutiewetgeving.
Ik vrees dat u het daar even mee zult moeten doen. U zult namelijk met de
minister van Justitie hierover tot zaken komen. Ik weet niet wat de stand
van zaken bij de evaluatie is, als het gaat om de agenda van de Kamer. Nogmaals,
u moet bij de minister van Justitie zijn om een wijziging te bereiken van
het Wetboek van Strafrecht.Mevrouw Agema (PVV):Ik moet bij u zijn omdat de meisjes op wie ik doel zo vaak in het hulpverleningscircuit
terechtkomen. Wij moeten dat hier met ons allen voorkomen. Inderdaad is dit
onderwerp nog in geen enkele planning opgenomen. Ik overweeg dan ook om hierover
in de tweede termijn een motie in te dienen. Wij zullen echt sneller moeten
handelen; dit moet dus niet naar de lange termijn verschoven worden.Mevrouw Sterk (CDA):Ik wil nog even een vraag stellen ter verduidelijking. De 113 pleegkinderen
van de William Schrikker Stichting komen niet op straat te staan? Dat gaat
u dus samen met de provincie regelen?Minister Rouvoet:Op dit moment beschik ik over niet meer informatie dan ik aan de Kamer
gegeven heb. Ik heb een eerste reactie gegeven, maar misschien vindt u het
goed dat ik mij voor de tweede termijn nog even verdiep in de informatie die
inmiddels kennelijk binnen is gekomen, maar waarover ik op dit moment niet
beschik. Ik wil daar dus graag eerst goed naar kijken, voordat ik uitgebreider
antwoord.Mevrouw Sterk (CDA):Het gaat hierbij om kinderen die op straat terecht kunnen komen. U kunt
toch wel zeggen dat u uw uiterste best zal doen en daarin uw verantwoordelijkheid
neemt, samen met de provincie, om dat te voorkomen? Hoe dit opgelost wordt,
zal mij, eerlijk gezegd, uiteindelijk een zorg zijn, want het gaat mij in
eerste instantie om de pleegkinderen.Minister Rouvoet:Dat heb ik gezegd.Mevrouw Sterk (CDA):Dat hebt u toegezegd?Minister Rouvoet:Ik heb zojuist gezegd dat ik de provincie erop aanspreek om te bewerkstelligen
dat die kinderen niet uit hun pleeggezin gezet worden.Mevrouw Sterk (CDA):Oké. Ik had nog een vrij fundamentele vraag in verband met dit
begrotingsdebat en daar is de minister niet op ingegaan. Wij hebben namelijk
geconstateerd dat hij voor een aantal onderdelen beleidsverantwoordelijkheid
heeft, maar dat het financiële beheer bij zijn collega van VWS ligt.
Dit betekent dat wij, als wij de minister concreet aanspreken op zijn beleidsverantwoordelijkheid
waarvoor een andere financiële prioritering nodig is, daarvoor naar minister
Klink moeten. Dit geldt ook voor de Inspectie jeugdzorg. Deze inspectie valt
onder de verantwoordelijkheid van deze minister, maar de echte verantwoording
ligt bij minister Klink, omdat het geld hiervoor in zijn begroting staat.
Dit geldt ook voor de apparaatskosten.Minister Rouvoet:Dat laatste is zeker waar. Dat is ook inherent aan de keuze voor een programmaminister.
Dat houdt in dat er geen nieuw apparaat wordt opgetuigd. Een programmaminister
is wezenlijk iets anders dan een minister zonder portefeuille, dus zonder
eigen begroting, wat wel vaker is voorgekomen. Deze minister heeft wel een
eigen begroting, en wel van 5,8 mld.. Ik ga daar dus over. Daarenboven heb
ik inhoudelijke zeggenschap over delen van het AWBZ-kader, namelijk voor de
licht verstandelijk gehandicapten (lvg) en de jeugd-ggz. Als het om de inhoudelijke
verantwoording gaat, moet u dus bij mij zijn. Daarover zijn ook afspraken
gemaakt. Dit is aan de Kamer gemeld zowel in mijn begroting als in de begrotingstoelichting
van het ministerie van VWS.Nogmaals, de verantwoording voor de inhoud van de besteding van de middelen
voor jeugd-ggz en lvg-problematiek berust bij mij. Dit komt bovenop de bevoegdheid
die ik sowieso heb en het budget. Ik ga ook over dat geld; technisch is het
niet mogelijk om dat uit het AWBZ-kader te halen in verband met het bekende
systeem van indicatiestelling in de AWBZ. Dit kan daarom niet naar mijn begroting
overgeheveld worden. U kunt mij, nogmaals, wel aanspreken op de besteding.
Dit geldt ook voor het aansturen en de inhoud van de inspectie. Daarvoor geldt,
zoals voor alle apparaatskosten, dat die niet op mijn begroting zijn aan te
treffen. Dat is inherent aan de welbewuste keuze voor een programmaministerie.Mevrouw Dezentjé Hamming (VVD):Mijn laatste interruptie gebruik ik voor een simpele vraag. Er is een
nieuw programmaministerie met een nieuwe minister. Kan hij aangeven op welke
resultaten wij hem in 2011 mogen afrekenen, de opening van de Centra voor
Jeugd en Gezin daargelaten? Ik hoef maar drie resultaten te horen.Minister Rouvoet:Ik kan er meer noemen. Ik kan worden aangesproken op de uitvoering van
het beleidsprogramma Alle kansen voor alle kinderen en op de daarin gestelde
doelen. Ik zal die doelen per jaar operationaliseren in de begroting, met
concrete, afrekenbare prestatienormen. Daarvan staat er nu ook al een aantal
in de begroting. Deze minister kan aan het einde van de periode, en waar mogelijk
en nodig tussentijds, worden afgerekend op alles wat in het beleidsprogramma
staat. Ik wil dit beleidsprogramma uitnodigen want dat is nodig
met het oog op de situatie van de jeugd in ons land.Mevrouw Dezentjé Hamming (VVD):Mijn vervolgvraag betreft de campussen; binnenkort wordt gestart met de
pilots. Ik heb er behoefte aan dat van tevoren wordt vastgesteld welke normen
er zijn om aan het einde van de pilots te beoordelen of zij al dan niet succesvol
zijn geweest.Minister Rouvoet:De pilots zijn onder het vorige kabinet, waar de partij van mevrouw Dezentjé
Hamming verantwoordelijkheid in droeg, gestart. Er zijn daarbij afspraken
gemaakt over de aanpak. De pilotfase is bedoeld om de elementen eruit te halen
die voor het definitieve stadium van belang zijn; daar moeten alle campussen
aan voldoen. Daar is de pilotfase voor.Mevrouw Bouchibti (PvdA):Ik was niet tevreden met het antwoord van de minister over de intramurale
behandelplekken. Ik wil graag dat actie ondernomen wordt en dat daarover voor
1 maart 2008 duidelijkheid komt in een brief. Er wordt hierover al jaren
gesproken en het is belangrijk om nu eens actie te ondernemen.Minister Rouvoet:Ik heb gezegd dat ik mijn collega zal vragen naar de stand van zaken ten
aanzien van de toezegging die door de vorige minister van VWS is gedaan. Ik
zal de Kamer daar uiteraard over informeren.De voorzitter:Mijnheer Dibi, u mag nog een halve vraag stellen.De heer Dibi (GroenLinks):Het ging om een misverstand. Als mondelinge vragen op die manier schriftelijk
worden afgedaan, dan is dat teleurstellend want dat is nogal kort. Ik stelde
een vraag over de kinderbijslag. De kinderbijslag komt bij arme gezinnen op
dit moment vooral terecht op de grote hoop en wordt gebruikt om huur, gas
en licht en deurwaarders te betalen. Ik kan daar uit eigen ervaring over meepraten.
Tegelijkertijd kan een achttienjarige ontzettend veel geld lenen, tot duizenden
euro's aan toe. Een achttienjarige moet zijn eigen zorgverzekering kunnen
afsluiten. Het Nibud constateert dat jongeren geen financieel verantwoorde
keuzes maken. Is de minister bereid om het gemiddelde bedrag voor zak- en
kleedgeld over te maken op de rekening van het kind? De minister zegt dat
dat tot de verantwoordelijkheid van de ouders behoort. Bij arme gezinnen lukt
dat echter niet. Is de minister bereid om hiernaar een onderzoek te verrichten,
eventueel gericht op jongeren ouder dan twaalf jaar, dus van veertien jaar
of zestien jaar?Minister Rouvoet:Ik ben hierover in de schriftelijke behandeling vrij helder geweest omdat
ik vind dat de kinderbijslag uit hoofde van de Algemene Kinderbijslagwet bedoeld
is als een bijdrage voor de ouders in de kosten van het opvoeden van kinderen.
Daar is de kinderbijslag voor bedoeld. Ik ben het eens met de heer Dibi dat
het in veel gevallen verstandig kan zijn om jongeren te leren om met geld
om te gaan. Er zijn allerlei zakgeldregelingen bekend die ouders zelf bepalen.
Als ouders besluiten dat zij een deel van de kinderbijslag aan hun kinderen
geven, dan staat dat hen vrij. De regeling is echter niet ontworpen om kinderen
zakgeld te geven, maar om ouders te ondersteunen in de kosten van het opvoeden
van kinderen. Zo houd ik het ook graag. Het wettelijk systeem biedt ook niet
zomaar ruimte om daaraan afbreuk te doen. Ik kan aan het verzoek van de heer
Dibi echt niet tegemoetkomen.Mevrouw Langkamp (SP):Ik vraag graag nog aandacht voor de psychosociale hulp aan gezinnen in
de vorm van de gezinsverzorgster. Die hulp staat op de tocht en dreigt per
1 januari te verdwijnen. Kan de minister garanderen dat die hulp nog
wel wordt geboden?Minister Rouvoet:Dit moet ik even uit mijn hoofd doen. Ik heb dit punt volgens mij al twee
keer mondeling behandeld. Bovendien heb ik in het laatste debat dat hier aan
de orde was, aan mevrouw Langkamp gemeld dat ik de vragen van, naar ik meen,
mevrouw Kant uitvoerig heb beantwoord. Ik heb uitvoerig uiteengezet wat precies
de situatie van de psychosociale verzorging is, de gespecialiseerde gezinsverzorging.
Ik heb uitgerekend voor de SP-fractie uitvoerig op schrift gesteld wat daar
precies al dan niet aan de orde is in relatie tot de AWBZ dan wel tot de mogelijkheden
van gemeenten en provincies om daartoe over te gaan. Over de antwoorden beschikt
mevrouw Langkamp dus al.Mevrouw Langkamp (SP):U hebt mijn fractie daar inderdaad over geïnformeerd, maar het is
nog steeds niet duidelijk of de hulp na 1 januari aanstaande wordt voortgezet.
Gemeenten kunnen hiervoor zorgen, maar het is totaal niet duidelijk hoe zij
dit vorm geven en uitvoeren. Daarom vraag ik de minister om een brief waarin
hij uiteenzet hoe de gemeenten dit gaan uitvoeren. Ik vrees dat met de gezinsverzorgster
hetzelfde gebeurt als met de huishoudelijke hulp in de thuiszorg. Die wordt
op dit moment helemaal afgebroken. Huishoudelijke hulp verdwijnt. Ik ben bang
dat dit ook met de gezinsverzorgster gebeurt. Daarom krijg ik van deze minister
graag de garantie dat dit niet gebeurt en krijg ik hierover graag nog een
brief van hem.Minister Rouvoet:Ik zeg uit mijn hoofd dat ik heb uitgelegd hoe het zit met de indicatie
door het CIZ, dat recht op zorg via de AWBZ beoordeelt. Het gaat om gespecialiseerde
gezinsverzorging. Daarnaast hebben gemeenten en provincies de mogelijkheid
om daar op grond van hun verantwoordelijkheid ook ruimte voor te bieden. Ik
ga naar aanleiding van de vraag van mevrouw Langkamp graag na of ik iets kan
toevoegen aan wat ik eerder op schrift heb gesteld. Ik zal kijken of ik haar
tegemoet kan komen door uiteen te zetten hoe het echt in elkaar zit en waarin
al dan niet risico's schuilen. Ik bekijk graag wat ik kan toevoegen aan de
eerder verstrekte informatie.Mevrouw Verdonk (Verdonk):Het grootste gedeelte van het budget van de minister voor Jeugd en Gezin
wordt gevormd door de kinderbijslag. Ik citeer uit de begroting: "Binnen
het kabinet is de minister van SZW verantwoordelijk voor de sturing en het
toezicht op een rechtmatige, doelmatige en doeltreffende uitvoering van de
AKW door de Socialeverzekeringsbank." Wat doet de minister voor Jeugd
en Gezin dan?Minister Rouvoet:De SVB is de uitvoeringsorganisatie. Ik ga over het geld van de kinderbijslag.
Mevrouw Verdonk leest correct voor dat de minister van SZW
verantwoordelijk is voor de uitvoeringsorganisatie. Die doet natuurlijk meer
dan het uitkeren van kinderbijslag. Ik zie niet graag dat de verantwoordelijkheid
voor de uitvoering wordt versnipperd over verschillende ministers die allemaal
een lijntje met de SVB hebben. De minister van SZW blijft daar dus verantwoordelijk
voor. De middelen staan alleen op mijn begroting. Wijzigingen in bijvoorbeeld
de kinderbijslag en het kindgebonden budget worden op verantwoordelijkheid
van mij doorgevoerd. De Kamer kan mij daarop aanspreken.De algemene beraadslaging wordt geschorst.De voorzitter:Om tien voor drie beginnen wij met de regeling van werkzaamheden. Daarna
houden wij stemmingen. Vervolgens begint de tweede termijn.De vergadering wordt van 14.05 uur tot 14.50 uur geschorst. 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/h-tk-20072008-2073-2095.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl