ECLI:NL:RBUTR:2005:CA0517, Rechtbank Utrecht, 28-09-2005, 168694/HA ZA 03-2081 BL
Rechtbank Utrecht — Uitspraak 
Datum: 2005-09-28 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Civiel recht

Samenvatting: Onterechte opzegging lidmaatschap Vereniging van Nederlandse Therapeuten.

zaak/rolnr. 168694/HA ZA 03-2081 BL 28 september 2005
    
    
      VONNIS van de rechtbank Utrecht,
      enkelvoudige kamer voor de behandeling
      van burgerlijke zaken, in de zaak van:
    
    
    
      [eiser],
      wonende te [woonplaats], gemeente [gemeente],
      eiser,
      procureur: mr. J. van Ravenhorst,
    
    
    
      -tegen 
      de vereniging met volledige rechtsbevoegdheid
      VERENIGING VAN NATUURGENEESKUNDIG
      THERAPEUTEN,
      gevestigd en kantoorhoudende te Amersfoort,
      gedaagde,
      procureur: mr. C. Beijer.
    
    
    Partijen worden ook in dit vonnis genoemd: [eiser] respectievelijk de VNT.
    
    
      1. Het verloop van het geding
      1.1. Voor het verloop van de procedure tot 20 oktober 2004 wordt verwezen naar het tussenvonnis
      dat de rechtbank op die dag tussen partijen heeft uitgesproken, Het verdere procesverloop
      blijkt uit de volgende stukken:
      • proces-verbaal van getuigenverhoor op 21 januari 2005;
      • proces-verbaal van voortzetting van getuigenverhoor en tegenverhoor op 12 april 2005;
      • conclusie na enquête aan de zijde van [eiser];
      • conclusie van antwoord na enquête aan de zijde van de VNT.
      1.2 Tenslotte hebben partijen vonnis gevraagd.
    
    
    
      2. De verdere beoordeling van het geschil
      2.1 De rechtbank blijft bij de inhoud van het tussenvonnis van 20 oktober 2004 en bouwt daarop voort. Bij dat tussenvonnis heeft de rechtbank [eiser] toegelaten tot het bewijs van zijn stelling dat hij tijdens de bespreking op 16 oktober 2002 met de aanwezige bestuursleden van de VNT afspraken heeft gemaakt die meebrengen dat hij, [eiser], geen bij- en nascholingscursussen hoeft te volgen. Tevens heeft de rechtbank [eiser] toegelaten tot het bewijs van zijn stelling dat de door hem als productie 6 overgelegde transscriptie van een telefoongesprek van hem met de heer [getuige 2], penningmeester van de VNT, een correcte weergave is van hetgeen zij op 16 oktober 2002 over en weer hebben verklaard.  
      2.2. [eiser] heeft ter voldoening aan de bewijsopdracht zichzelf als getuige doen horen.
      Voorts heeft [eiser] als getuigen voorgebracht:
      • [getuige 1], wonende te [woonplaats]
      • [getuige 2], wonende te [woonplaats].
      De VNT heeft in het tegenverhoor als getuige doen horen [getuige 3] wonende te [woonplaats].
      2.3. Ten aanzien van hetgeen [eiser] als getuige heeft verklaard, stelt de rechtbank voorop
      dat hij als partij getuige dient te worden aangemerkt. Zijn verklaring dat - kort samengevat -
      tijdens de bespreking op 16 oktober 2002 een packagedeal is tot stand gekomen die inhield
      dat hij geen claim zou indienen en de VNT niets meer van hem zou horen, alsmede dat hij
      daartegenover was ontslagen van de verplichting om na- en bijscholingscursussen te volgen,
      kan daarom alleen dan bewijs in zijn voordeel opleveren, indien aanvullende bewijzen voorhanden zijn die zodanig sterk zijn en zodanig essentiële punten betreffen, dat zij zijn verklaring voldoende geloofwaardig maken. Op grond daarvan komt het bij de beantwoording
      van de vraag of [eiser] het van hem verlangde bewijs heeft geleverd in het bijzonder aan op
      hetgeen de getuigen [getuige 1] en [getuige 2] hebben verklaard.
      2.4. De getuige [getuige 1] heeft onder meer het volgende verklaard:
      “ ( ... )
      2. Ik ben aanwezig geweest bij een bespreking van 16 oktober 2002 waarbij eveneens aanwezig waren: de heer [eiser], de heer [A], de voorzitter en de penningmeester van de VNT. Op uw vraag wat er toen besproken is antwoord ik dat er aan het einde van de bespreking een packagedeal uitkwam. Deze hield in dat de heer [eiser] lid bleef van de VNT, maar geen contact meer opnam met de VNT. Andersom gold precies hetzelfde, de VNT zou ook geen contact meer opnemen met de heer [eiser]. Het enige punt dat nog open stond betrof de contributie. Daarover hebben tijdens dat gesprek de heer [eiser] en de penningmeester over onderhandeld. Het resultaat hiervan was dat de heer [eiser] de helft
      van de contributie moest betalen. Dat was het enige wat nog aan contact zou bestaan tussen de heer [eiser] en de VNT.
      3. Op uw vraag of het niet volgen van bij -en nascholingscursussen door de heer [eiser] onderdeel uitmaakte van de voorgenoemde packagedeal, antwoord ik dat dat naar mijn mening wel het geval was.
      4. Op uw vraag door wie expliciet is aangegeven dat de heer [eiser] geen bij -en nascholingscursussen hoefde te volgen antwoord ik dat ik dat niet meer precies weet. Er zijn bij die bespreking een heleboel punten aan de orde geweest Een van die punten betrof het volgen van bij -en nascholingscursussen. Het resultaat van die bespreking is geweest, ik geloof dat de penningmeester met voorstel kwam om alle punten met de packagedeal af te maken, dat alle punten die besproken waren in de packagedeal zijn meegenomen. Op deze manier werd getracht te voorkomen dat in de toekomst wederom een geschil tussen partijen zou ontstaan. Op de vraag of het volgen van bij- en nascholingscursussen expliciet uit de packagedeal is gehouden, antwoord ik dat het niet geval was.
      5. Op uw vraag of ik verbaasd was over de brief van de heer [A] van 28 oktober 2002 (productie 2, conclusie van repliek) antwoord ik dat ik daar inderdaad verbaasd over was. Er werd een hele andere uitleg gegeven aan hetgeen wij in de bespreking van 16 oktober 2002 waren overeengekomen. Ik ben er vanuit gegaan dat we alles hadden besproken en met de packagedeal toekomstige problemen zouden worden. (…)
      12. In mijn ogen zijn alle onderwerpen waarover wij tijdens die bespreking hebben gesproken, meegenomen in de packagedeal ten einde de geschillen tussen de heer [eiser] en de VNT te beëindigen alsmede problemen in de toekomst te voorkomen. Naar mijn mening zijn er geen voorwaarden aan de packagedeal verbonden. Alle besproken onderwerpen zijn meegenomen. (…)” 
      De getuige [getuige 2] heeft onder meer verklaard:
      “ (… )
      8. Op uw vraag of ik in dat telefoongesprek heb aangegeven dat de heer [eiser] niet zou worden aangesproken op bij -en nascholing antwoord ik dat ik dit inderdaad zo gezegd heb. Dit was mijn perceptie van hetgeen 's-middags onder meer was afgesproken. 
      - Op uw vraag hoe naar mijn mening het bezemkastmodel dat de heer [eiser] gebruikte luidde, antwoord ik als volgt: de VNT hoort niets meer van de heer [eiser] en de heer [eiser] hoort niets meer van de VNT en de heer [eiser] laat de claim vallen.
      - Ik heb 's-avonds in het telefoongesprek aangegeven wat mijn perceptie was van het bezemkastmodel. (. .. ) "
      2.5. De rechtbank constateert op grond van het voorgaande dat de partijgetuigenverklaring
      van [eiser] op wezenlijke onderdelen wordt bevestigd door hetgeen de getuigen [getuige 1] en
      [getuige 2] hebben verklaard. Deze getuigen hebben verklaard dat naar hun mening op 16 oktober 2002 een totaalpakket aan afspraken is gemaakt waarbij tevens is overeengekomen dat [eiser] geen bij- en nascholingscursussen hoefde te volgen. De rechtbank acht daarom de
      door [eiser] gestelde afspraak bewezen. Hieraan doet niet af dat [eiser], [getuige 1] en [getuige 2]
      zich niet specifiek kunnen herinneren wat door welke personen is gezegd over de bij- en nascholingscursussen. Immers wat daarvan verder ook zij, voor de betrokken getuigen was op
      16 oktober 2002 duidelijk dat deze kwestie onderdeel was van de toen gemaakte afspraken.
      2.6. Evenmin doet aan dit alles af dat [getuige 2] zich na 16 oktober 2002 op het standpunt heeft
      gesteld dat hij een verkeerde invulling heeft gegeven aan hetgeen op 16 oktober 2002 is
      besproken. De rechtbank is van oordeel dat in deze kwestie meer relevantie toekomt aan wat
      volgens de oorspronkelijke perceptie van [getuige 2] de uitkomst van het overleg op 16 oktober
      2002 was, dan aan de visie die hij later (blijkbaar na overleg met andere bestuursleden van
      de VNT) heeft ontwikkeld. Dit geldt te meer nu [getuige 2] heeft verklaard dat de transscripties
      van het op 16 oktober 2002 met [eiser] gevoerde telefoongesprek juist zijn op het punt van
      het niet door hem, [eiser], hoeven volgen van bij- en nascholingscursussen.
      2.7. De rechtbank is van oordeel dat hetgeen de getuige [getuige 3] heeft verklaard
      onvoldoende tegen dit alles opweegt. Deze getuige staat in feite alleen in zijn opvatting dat 
      voor [eiser] het volgen van bij- en nascholingscursussen verplicht bleef. Ook overigens is
      rechtbank van dat hetgeen deze getuige heeft verklaard onvoldoende afdoet aan hetgeen de overige getuigen hebben verklaard. Derhalve doet zich de situatie voor die is omschreven in onderdeel 4.6 van het tussenvonnis van 20 oktober 2004 en is geen sprake van een situatie waarin door toedoen van [eiser] de relatie met VNT verder is geëscaleerd. [eiser] mag vasthouden aan hetgeen hij met de VNT heeft afgesproken. Dit brengt mee dat de opzegging van het lidmaatschap zozeer indruist tegen hetgeen redelijk en billijk is, dat de VNT in redelijkheid dit besluit niet had kunnen nemen. Er bestaat immers geen grond die aanleiding kon zijn voor de opzegging.  De rechtbank zal dit besluit om die reden vernietigen zoals [eiser] subsidiair heeft gevorderd in plaats van voor recht te verklaren dat het lidmaatschap van [eiser] niet is geëindigd. De rechtbank begrijpt dat de primaire vordering uitsluitend was bedoeld voor de situatie dat de rechtbank zou oordelen dat in feite door formele gebreken geen opzegging had plaatsgevonden. Deze situatie doet zich blijkens het voorgaande en hetgeen in het tussenvonnis van 20 oktober 2004 is vermeld niet voor.
      2.8. Wel zal de rechtbank voor recht verklaren dat de VNT aansprakelijk is voor alle door 
      [eiser] geleden en nog te lijden schade die het gevolg is van het feit dat de VNT ten onrechte
      heeft gehandeld alsof zijn lidmaatschap met ingang van 1 januari 2003 is geëindigd. Met het
      voorgaande is immers gegeven dat de opzegging van het lidmaatschap van [eiser] geen
      redelijke grond had. Integendeel, de rechtbank is van oordeel dat deze opzegging dusdanig
      ongefundeerd is. dat de VNT aansprakelijk is voor de schade die [eiser] daardoor heeft geleden.
      De rechtbank acht de mogelijkheid van schade aannemelijk. Dit volgt reeds in voldoende
      mate uit het vaststaande feit dat VNT een vereniging is waarvan het lidmaatschap door
      sommige ziektekostenverzekeraars als voorwaarde wordt gesteld om consulten door patiënten
      van natuurgeneeskundige therapeuten voor vergoeding in aanmerking te doen komen.
      Opzegging van het lidmaatschap door de VNT doet deze declaratiemogelijkheid vervallen en
      leidt tot inkomensschade voor [eiser]. óók omdat de VNT aan de diverse ziektekostenverzekeraars
      heeft meegedeeld dat [eiser] sinds 1 januari 2003 geen lid meer is van haar. Dit een en ander rechtvaardigt verwijzing naar een schadestaatprocedure.
      2.9. De rechtbank zal de VNT, als de in het ongelijk gestelde partij, in de kosten van deze procedure veroordelen.
    
    
    
      3. De beslissing
      De rechtbank:
      3.1. vernietigt het besluit van het algemeen bestuur van de VNT tot opzegging met ingang
      van 1 januari 2003 van het lidmaatschap van [eiser] van de VNT;
      3.2. verklaart voor recht dat de VNT aansprakelijk is voor alle door [eiser] geleden en nog te
      lijden schade ten gevolge van deze opzegging van het lidmaatschap, met bepaling dat de
      schade nader zal worden opgemaakt bij staat en zal worden vereffend volgens de wet;
      3.3. veroordeelt de VNT in de proceskosten aan de zijde van [eiser] gevallen. tot op deze uitspraak
      aan diens zijde begroot op € 2.712,-- aan salaris voor de procureur en op € 501,16 voor
      te vermeerderen met de wettelijke rente over beide bedragen vanaf twee dagen
      van dit vonnis tot aan de dag algehele
      mr. Dijkhuis-Paviéevié en is uitgesproken ter openbare terechtzitting van woensdag 28 september 2005.