ECLI:NL:RBDOR:2011:BQ0492, Rechtbank Dordrecht, 07-04-2011, 11/5100067-09
Rechtbank Dordrecht — Uitspraak 
Datum: 2011-04-07 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Strafrecht

Samenvatting: Verdachte heeft bijna drie jaar lang ontuchtige handelingen gepleegd met zijn nichtje, in ieder geval vanaf het moment dat zij twaalf jaar oud was. Verdachte heeft het slachtoffer onder andere getongzoend, zich door haar laten pijpen, haar gevingerd en hij heeft tweemaal gemeenschap met haar gehad. De rechtbank veroordeelt verdachte tot een gevangenisstraf van twee jaren, met aftrek van voorarrest. Bovendien moet hij een schadevergoeding betalen aan het slachtoffer.

RECHTBANK DORDRECHT
    
    Sector strafrecht
    
    parketnummer: 11/500067-09
    
    verkort vonnis van de meervoudige kamer d.d. 7 april 2011 
    
    in de strafzaak tegen
    
    
      [verdachte],
      geboren te [geboorteplaats] op [1974],
      wonende te [adres en woonplaats],
      hierna: verdachte.
    
    
    Raadsman mr. A. Ong Sien Hien, advocaat te Rotterdam.
    
    De zaak is inhoudelijk behandeld op de terechtzittingen van 1 december 2009, 28 oktober 2010 en 24 maart 2011.
    
    De rechtbank heeft de processtukken gezien en kennis genomen van de vordering van de officier van justitie en van hetgeen de verdediging naar voren heeft gebracht. Bovendien heeft zij kennisgenomen van de vordering van de benadeelde partij.
    
    
      1  De tenlastelegging
      Aan de verdachte is ten laste gelegd hetgeen in de dagvaarding is omschreven. De tekst van de tenlastelegging is als bijlage 1 aan dit vonnis gehecht en maakt hiervan deel uit.
    
    
    
      2 De voorvragen
      De dagvaarding voldoet aan alle wettelijke eisen en is dus geldig.
      De rechtbank is bevoegd van het tenlastegelegde kennis te nemen.
      De officier van justitie is ontvankelijk in de vervolging. 
      Er zijn geen redenen voor schorsing van de vervolging.
    
    
    3 Het onderzoek ter terechtzitting
    
    
      3.1 De vordering van de officier van justitie
      De officier van justitie heeft - het primair ten laste gelegde feit bewezen achtend - gevorderd dat verdachte zal worden veroordeeld tot een gevangenisstraf voor de duur van dertig maanden, met aftrek van voorarrest. 
    
    
    
      3.2 De verdediging
      De verdediging heeft primair vrijspraak bepleit en subsidiair een strafmaatverweer gevoerd. 
    
    
    4 De bewijsbeslissing
    
    
      4.1 De bewezenverklaring
      De rechtbank acht wettig en overtuigend bewezen dat verdachte 
    
    
    
      (primair)
      in  de periode van  24 juni 2005 tot en met 2 mei 2008 
      te Numansdorp, gemeente Cromstrijen, en Strijen,  
      met [benadeelde partij] (geboren op [in 1993]), 
      die de leeftijd van twaalf jaren maar nog niet die van zestien jaren had 
      bereikt, buiten echt,  ontuchtige handelingen heeft gepleegd, 
      die  mede bestonden uit het seksueel binnendringen van het 
      lichaam van die [benadeelde partij],
      hebbende verdachte; 
      -die [benadeelde partij] meerdere malen over de rug en de 
      billen en over de borsten en over de vagina gestreeld en/of gewreven en 
      -die [benadeelde partij] ge(tong)zoend en 
      -zich door die [benadeelde partij] laten pijpen en 
      -die [benadeelde partij] gebeft/gelikt (na)bij de vagina en 
      -die [benadeelde partij] gevingerd in en/of (na)bij de vagina en 
      -zijn, verdachtes, stijve penis in de vagina van die [benadeelde partij] gebracht 
      en gehouden.
    
    
    De rechtbank acht niet bewezen hetgeen meer of anders is ten laste gelegd. Verdachte zal daarvan worden vrijgesproken. 
    
    Met name geldt dit voor de periode vanaf 1 januari 2004 tot en met 23 juni 2005, omdat aangeefster toen nog niet de leeftijd van twaalf jaren had bereikt.
    
    Voor zover in de bewezen verklaarde tenlastelegging taal- en/of schrijffouten voorkomen, zijn deze in de bewezenverklaring verbeterd. Blijkens het verhandelde ter terechtzitting is de verdachte daardoor niet geschaad in de verdediging.
    
    
      4.2 De bewijsmiddelen
      De rechtbank grondt haar overtuiging dat verdachte het bewezenverklaarde heeft begaan op de feiten en omstandigheden die in de bewijsmiddelen zijn vervat en die reden geven tot de bewezenverklaring.
    
    
    De bewijsmiddelen zullen in die gevallen waarin de wet aanvulling van het vonnis met de bewijsmiddelen vereist, dan wel, voor zover artikel 359, derde lid, tweede volzin, van het Wetboek van Strafvordering wordt toegepast, met een opgave daarvan, in een aan dit vonnis gehechte bijlage worden opgenomen.
    
    
      4.3 Nadere bewijsoverweging
      De rechtbank acht de verklaringen van aangeefster in de kern geloofwaardig en betrouwbaar. Zij heeft consistent verklaard over hetgeen zou zijn voorgevallen tussen haar en haar oom, de verdachte. Bovendien blijkt uit het dossier dat aangeefster op verschillende momenten vóór haar aangifte ten overstaan van een derde (haar vriendinnetje [getuige 1]) heeft gesproken over de ontuchtige handelingen tussen haar en verdachte. Het is ook door toedoen van [getuige 1] geweest dat deze zaak naar buiten is gekomen. Het initiatief voor het strafrechtelijk onderzoek en voor de vervolging heeft aldus niet bij aangeefster gelegen. Hoewel de verklaring van aangeefster ten aanzien van de frequentie door haar enigszins aangedikt lijkt te zijn, doet dit niets af aan het oordeel van de rechtbank dat de ontuchtige handelingen tussen verdachte en aangeefster meerdere malen en met enige regelmaat hebben plaatsgevonden.
    
    
    Voorts acht de rechtbank voor de beoordeling van de geloofwaardigheid en betrouwbaarheid van de verklaringen van aangeefster van belang dat verdachte in de bewezen verklaarde periode regelmatig seksueel getinte sms-berichten naar aangeefster stuurde. Deze berichten passen naadloos in het beeld dat aangeefster van verdachte heeft geschetst.
    
    De verklaring van aangeefster dat zij op 19 juli 2007 gemeenschap heeft gehad met verdachte wordt ondersteund door de verklaring van haar vriendinnetje, die heeft verklaard dat aangeefster door haar oom werd opgehaald om te gaan 'neuken'. Verdachte heeft bovendien geen deugdelijke verklaring kunnen geven waar hij die dag was. Ook de inhoud van de sms-berichten die verdachte op 15 juli 2007 aan het slachtoffer heeft gestuurd, sluiten aan bij haar verklaring dat de afspraak voor 'het neuken' op de 19e reeds op de 15e is gemaakt. Ook voor deze sms-berichten heeft verdachte geen deugdelijke verklaring gegeven.
    
    Tot slot volgt uit de tot het bewijs gebezigde verklaringen van aangeefster dat verdachte in zijn seksuele toenadering steeds verder ging en daarbij gebruik maakte van gelegenheden die zich voordeden. Het is de rechtbank niet gebleken dat aangeefster haar verklaringen omtrent die seksuele toenaderingen heeft aangedikt. Bovendien heeft verdachte toegegeven dat hij op enig moment grensoverschrijdend is bezig geweest.
    
    Door prof.dr. H.F.M. Crombag is een onderzoek ingesteld naar de betrouwbaarheid van de in deze zaak afgelegde verklaringen, meer in het bijzonder de verklaringen van aangeefster. De rechtbank heeft de bevindingen en conclusies van dat onderzoek buiten beschouwing gelaten bij haar beoordeling, omdat zij van oordeel is dat de rapportage van deze deskundige op punten blijk geeft van een vooringenomenheid ten nadele van verdachte.
    
    
      5 De strafbaarheid van het bewezenverklaarde
      Er zijn geen feiten of omstandigheden aannemelijk geworden die de strafbaarheid van het feit uitsluiten. Het bewezenverklaarde levert op:
    
    
    
      (primair)
      MET IEMAND, DIE DE LEEFTIJD VAN TWAALF JAREN MAAR NOG NIET DIE VAN ZESTIEN JAREN HEEFT BEREIKT, BUITEN ECHT, ONTUCHTIGE HANDELINGEN PLEGEN DIE MEDE BESTAAN UIT HET SEKSUEEL BINNENDRINGEN VAN HET LICHAAM, MEERMALEN GEPLEEGD.
    
    
    6 De strafbaarheid van de verdachte
    
    
      6.1 De rapporten van de deskundigen 
      Uit het door drs. C. Moerland, psycholoog, over verdachte uitgebracht rapport van 15 april 2009 komt onder meer het navolgende naar voren:
    
    
    Bij betrokkene is geen sprake van een psychische stoornis in engere zin, zoals een persoonlijkheidsstoornis en waarschijnlijk ook niet van een pedoseksuele geaardheid; voor geen van deze stoornissen zijn aanwijzingen gevonden. 
    
    Wel heeft hij narcistische persoonlijkheidskenmerken, als gevolg waarvan hij in bovengemiddelde mate competitief is ingesteld en een sterke aandrang heeft zich te bewijzen, zich te doen gelden (en bewonderd te worden). Er is onvoldoende aanleiding er vanuit te gaan dat hij in verminderde mate in staat was zijn wil in vrijheid te bepalen en een adequatere gedragsalternatief te kiezen. Geadviseerd wordt hem toerekeningsvatbaar te beschouwen voor het hem tenlastegelegde.
    
    Op 27 september 2010 heeft voornoemde psycholoog gerapporteerd dat hij verdachte nogmaals heeft gesproken en dat hij opnieuw tot de conclusie komt dat bij hem geen sprake is van een stoornis of een gebrekkige ontwikkeling van de geestvermogens. De psycholoog acht verdachte nog steeds volledig toerekeningsvatbaar voor hetgeen hem ten laste wordt gelegd. 
    
    
      6.2 Het oordeel van de rechtbank 
      De rechtbank volgt de conclusies van voormelde rapporten op grond van de onderbouwing ervan en legt deze ten grondslag aan haar beslissing. Zij is van oordeel dat op grond van het strafdossier, het verhandelde ter terechtzitting en de rapporten van voornoemde deskundige, voldoende vast is komen te staan dat het ten laste gelegde en bewezen verklaarde feit volledig aan verdachte kunnen worden toegerekend. 
    
    
    Nu ook overigens uit het onderzoek ter terechtzitting geen omstandigheden aannemelijk zijn geworden die de strafbaarheid van verdachte uitsluiten, is verdachte strafbaar voor het door hem gepleegde strafbare feit.
    
    7 De redenen die de straf hebben bepaald of tot de maatregel hebben geleid
    
    
      7.1 Strafmotivering
      De rechtbank heeft de op te leggen straf bepaald op grond van de ernst van het feit en de omstandigheden waaronder dit is begaan, evenals op grond van de persoon en persoonlijke omstandigheden van de verdachte. 
    
    
    Daarbij is in het bijzonder het volgende in aanmerking genomen.
    
    Verdachte heeft gedurende een periode van bijna drie jaren ontuchtige handelingen gepleegd met het slachtoffer, verdachtes nichtje. De ontuchtige handelingen, die mede bestonden uit het seksueel binnendringen van het lichaam van het slachtoffer, vonden in ieder geval plaats vanaf het moment dat zij twaalf jaar oud was. Verdachte heeft het slachtoffer onder andere meerdere malen getongzoend, zich door haar laten pijpen, haar gevingerd en hij heeft tweemaal gemeenschap met het slachtoffer gehad. 
    
    Verdachte heeft slechts oog gehad voor zijn eigen behoeftebevrediging en meerdere malen op ernstige wijze de lichamelijke integriteit van het slachtoffer geschonden. Op jeugdige leeftijd moeten kinderen in hun eigen tempo leren omgaan met hun zich ontwikkelende seksualiteit. Daarbij moeten zij worden beschermd tegen personen die op seksueel gebied veel volwassener zijn dan zij. Dat is de reden dat de wetgever seksueel contact tussen volwassenen en kinderen beneden de leeftijd van zestien jaren strafbaar heeft gesteld. Verdachte heeft zich echter herhaaldelijk seksueel opgedrongen aan het slachtoffer, waarbij hij steeds een stapje verder ging. Dat het slachtoffer verliefd was op verdachte en zich niet verzette tegen de seksuele toenaderingen van verdachte, doet aan het laakbaar handelen niets af. Verdachte had als volwassene op de rem moeten trappen en zich moeten realiseren dat zijn handelen volstrekt niet geoorloofd was. 
    
    Het mag als algemeen bekend worden verondersteld dat dergelijke feiten een enorme impact op de slachtoffers hebben en tot langdurige psychische schade kunnen leiden, zeker wanneer het een jong meisje betreft. Verdachte heeft er ter terechtzitting op geen enkele wijze blijk van gegeven het verwerpelijke van zijn handelen in te zien, wat de rechtbank hem ten zeerste aanrekent.
    
    Voorts neemt de rechtbank het verdachte bijzonder kwalijk dat hij het vertrouwen dat zijn nichtje in haar oom had op die manier heeft geschaad. De ontuchtige handelingen met het slachtoffer vonden regelmatig plaats in de woning van verdachte en zijn gezin, terwijl het slachtoffer daar logeerde. Dit is bij uitstek een omgeving waar het slachtoffer zich thuis en veilig had behoren te voelen.
    
    In de regel wordt voor dit soort feiten een uitgangspunt gehanteerd van twee tot drie jaren gevangenisstraf, afhankelijk van de frequentie van de handelingen en de duur van de periode waarbinnen een en ander zich heeft afgespeeld.
    
    Gelet op de frequentie van de handelingen en de duur van de periode waarbinnen een en ander zich heeft afgespeeld, is de rechtbank van oordeel dat in beginsel een gevangenisstraf van meer dan twee jaren op zijn plaats is.
    
    De reclassering heeft gerapporteerd over de persoonlijke omstandigheden van verdachte, maar zich onthouden van een strafadvies, gelet op de ontkennende houding van verdachte. De eerder genoemde psycholoog acht een behandeling of toezicht van verdachte niet geïndiceerd, omdat verdachte zijn leven aardig op de rails heeft.
    
    In de ouderdom van de zaak en de niet aan verdachte te wijten vertragingen met betrekking tot de afdoening van de zaak vindt de rechtbank aanleiding om af te wijken van de eis van de officier van justitie en voor de strafoplegging te volstaan met de ondergrens van het eerder geformuleerde uitgangspunt, te weten een onvoorwaardelijke gevangenisstraf van twee jaren. 
    
    De persoonlijke omstandigheden van verdachte, zoals door de verdediging gesteld, zijn naar het oordeel van de rechtbank niet zodanig zwaarwegend dat die een verdere matiging van de op te leggen straf rechtvaardigen.
    
    
      8 De benadeelde partij
      De benadeelde partij [benadeelde partij] heeft een schadevergoeding gevorderd van € 5.610,00. Dit bedrag bestaat uit € 5.000,00 aan vergoeding van immateriële schade en € 610,00 aan vergoeding van materiële schade.
    
    
    De rechtbank is van oordeel dat de schade een rechtstreeks gevolg is van de bewezen verklaarde feiten en acht verdachte aansprakelijk voor die schade.
    
    Het gevorderde is voldoende aannemelijk gemaakt en niet inhoudelijk weersproken, zodat de vordering zal worden toegewezen.
    
    Tevens zal de gevorderde wettelijke rente worden toegewezen vanaf het tijdstip waarop de schade is ontstaan, te weten vanaf het einde van de bewezen verklaarde periode, te weten 2 mei 2008.
    
    Met betrekking tot de toegekende vordering zal de rechtbank tevens de schademaatregel opleggen.
    
    
      9 De wettelijke voorschriften
      De opgelegde straf en maatregel berusten op de artikelen 36f, 57 en 245 van het Wetboek van Strafrecht, zoals deze artikelen luidden ten tijde van het bewezen verklaarde.
    
    
    
      10 De beslissing
      De rechtbank:
    
    
    
      - verklaart het ten laste gelegde bewezen, zodanig als hierboven onder 4.1 is omschreven;
      - spreekt verdachte vrij van wat meer of anders is ten laste gelegd;
    
    
    - verklaart dat het bewezenverklaarde de onder 5 vermelde strafbare feiten oplevert;
    
    - verklaart verdachte strafbaar;
    
    - veroordeelt verdachte tot een gevangenisstraf van 2 (twee) jaren;
    
    - beveelt dat de tijd die door de veroordeelde voor de tenuitvoerlegging van deze uitspraak in voorarrest is doorgebracht in mindering wordt gebracht bij de tenuitvoerlegging van de opgelegde gevangenisstraf;
    
    
    
      Benadeelde partij
      - veroordeelt verdachte tot betaling aan de benadeelde partij [benadeelde partij] van € 5.610,00 waarvan € 610,00 ter zake van materiële schadevergoeding en € 5.000,00 ter zake van immateriële schadevergoeding; vermeerderd met de wettelijke rente, berekend vanaf 2 mei 2008 tot aan de dag der algehele vergoeding;
      - veroordeelt verdachte in de kosten van de benadeelde partij tot nu toe gemaakt en ten behoeve van de tenuitvoerlegging nog te maken, tot op heden begroot op nihil; 
    
    
    - legt aan verdachte de verplichting op aan de Staat, ten behoeve van het slachtoffer [benadeelde partij], € 5.610,00 te betalen, vermeerderd met de wettelijke rente, berekend vanaf 2 mei 2008 tot aan de dag der algehele voldoening, bij niet betaling te vervangen door 63 dagen hechtenis, met dien verstande dat toepassing van de vervangende hechtenis de betalingsverplichting niet opheft;
    
    - bepaalt dat bij voldoening van de schademaatregel de betalingsverplichting aan de benadeelde partij vervalt en omgekeerd.
    
    
    
    Dit vonnis is gewezen door mr. G.A.F.M. Wouters, voorzitter, mr. G.J. Schiffers-Hanssen en mr. G.A.J.M. van Vugt, rechters, in tegenwoordigheid van D.J. Boogert, griffier, en is uitgesproken ter openbare terechtzitting van 7 april 2011.
    
    Mr. Van Vugt is door afwezigheid buiten staat dit vonnis mede te ondertekenen.
    
    
    
    BIJLAGE I: De tenlastelegging 
    
    1. 
    
    
      hij 
      in of omstreeks de periode van 1 januari 2004 tot en met 2 mei 2008 
      te Numansdorp, gemeente Cromstrijen, en/of Strijen, in elk geval in Nederland 
      met [benadeelde partij] (geboren op [in 1993]), 
      die de leeftijd van twaalf jaren maar nog niet die van zestien jaren had 
      bereikt, buiten echt, een of meer ontuchtige handeling(en) heeft gepleegd, 
      die bestond(en) uit of mede bestond(en) uit het seksueel binnendringen van het 
      lichaam van die [benadeelde partij], 
    
    
    
      hebbende verdachte; 
      -die [benadeelde partij] meerdere malen, althans eenmaal over de rug en/of de 
      bil(len) en/of over de borst(en) en/of over de vagina, althans in elk geval 
      over het lichaam gestreeld en/of gewreven en/of 
      -die [benadeelde partij] ge(tong)zoend en/of 
      -zich door die [benadeelde partij] laten pijpen en/of 
      -die [benadeelde partij] gebeft/gelikt (na)bij de vagina en/of 
      -die [benadeelde partij] gevingerd in en/of (na)bij de vagina en/of 
      -zijn, verdachtes, (stijve) penis in de vagina van die [benadeelde partij] gebracht 
      en/of gehouden;
    
    
    
    
    
      SUBSIDIAIR: voorzover het vorenstaande onder 1 niet tot een veroordeling mocht
      of zou kunnen leiden:
    
    
    
      hij 
      in of omstreeks de periode van 1 januari 2004 tot en met 2 mei 2008 
      te Numansdorp, gemeente Cromstrijen, en/of Strijen, in elk geval in Nederland 
      met [benadeelde partij] (geboren op [in 1993]), 
      die de leeftijd van twaalf jaren maar nog niet die van zestien jaren had 
      bereikt, buiten echt, een of meer ontuchtige handeling(en) heeft gepleegd, 
    
    
    
      hebbende hij, verdachte; 
      -die [benadeelde partij] meerdere malen, althans eenmaal over de rug en/of de 
      bil(len) en/of over de borst(en) en/of over de vagina, althans in elk geval 
      over het lichaam gestreeld en/of gewreven en/of 
      -die [benadeelde partij] gezoend en/of 
      -zich door die [benadeelde partij] laten pijpen en/of 
      -die [benadeelde partij] gelikt (na)bij de vagina en/of 
      -de (blote) vagina van die [benadeelde partij] heeft betast althans aangeraakt;
    
    
    
    
      Parketnummer: 11/500067-09
      Vonnis d.d. 7 april 2011