ECLI:NL:RVS:2006:AX6326, Raad van State, 31-05-2006, 200509637/1
Raad van State — Uitspraak 
Datum: 2006-05-31 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Bestuursrecht

Samenvatting: Bij besluit van 20 juli 2004 heeft de raad voor rechtsbijstand te 's-Hertogenbosch (hierna: de raad) de aanvraag van appellant om toevoeging buiten behandeling gesteld.

200509637/1.
      Datum uitspraak: 31 mei 2006
    
    
    
      AFDELING
      BESTUURSRECHTSPRAAK
    
    
    Uitspraak op het hoger beroep van:
    
    [appellant], wonend te [woonplaats],
    
    tegen de uitspraak in zaak no. AWB 05/116 van de rechtbank 's-Hertogenbosch van 5 oktober 2005 in het geding tussen:
    
    appellant
    
    en
    
    de raad voor rechtsbijstand te 's-Hertogenbosch.
    
    1.    Procesverloop
    
    Bij besluit van 20 juli 2004 heeft de raad voor rechtsbijstand te 's-Hertogenbosch (hierna: de raad) de aanvraag van appellant om toevoeging buiten behandeling gesteld.
    
    Bij besluit van 1 december 2004 heeft de raad het daartegen door appellant gemaakte bezwaar ongegrond verklaard.
    
    Bij uitspraak van 5 oktober 2005, verzonden op 6 oktober 2005, heeft de rechtbank 's-Hertogenbosch (hierna: de rechtbank) het daartegen door appellant ingestelde beroep ongegrond verklaard. Deze uitspraak is aangehecht.
    
    Tegen deze uitspraak heeft appellant bij brief van 17 november 2005, bij de Raad van State ingekomen op dezelfde datum, hoger beroep ingesteld. De gronden zijn aangevuld bij brief van 3 februari 2006. Deze brieven zijn aangehecht.
    
    Bij brief van 27 maart 2006 heeft de raad van antwoord gediend.
    
    De zaak is door een meervoudige kamer van de Afdeling verwezen naar een enkelvoudige.
    
    De Afdeling heeft de zaak ter zitting behandeld op 11 mei 2006, waar de raad, vertegenwoordigd door mr. M. Linssen, werkzaam bij de raad, is verschenen. Appellant is niet verschenen.
    
    2.    Overwegingen
    
    2.1.    Ingevolge artikel 25, eerste lid, van de Wet op de rechtsbijstand, voor zover hier van belang, wordt bij de aanvraag om een toevoeging een door de burgemeester van de woonplaats van de rechtzoekende kosteloos af te geven verklaring overgelegd.
    
        Ingevolge het vierde lid worden bij of krachtens algemene maatregel van bestuur nadere regels gesteld omtrent de in het eerste lid bedoelde verklaring en de daarbij over te leggen bewijsstukken, alsmede omtrent het bij wege van steekproef opvragen door de raad van gegevens bij de administratie der belastingen. Deze regels kunnen inhouden dat in bepaalde gevallen met een andere dan de in het eerste lid bedoelde verklaring volstaan kan worden.
    
        Ingevolge artikel 15 van het Besluit draagkrachtcriteria rechtsbijstand kan, indien de rechtzoekende uitsluitend een uitkering geniet ingevolge de Wet werk en bijstand of uitsluitend verstrekkingen ontvangt ingevolge de Regeling opvang asielzoekers, bij de indiening van de aanvraag om toevoeging worden volstaan met de overlegging van een verklaring van de rechtzoekende hieromtrent en van een desbetreffend bewijsstuk. Desgewenst kan de raad van de rechtzoekende verlangen andere bescheiden over te leggen.
    
        Ingevolge artikel 6 van de Regeling gegevensverstrekking draagkracht rechtzoekenden (hierna: de Regeling), voor zover hier van toepassing, overlegt de rechtsbijstandverlener, indien de rechtzoekende ten tijde van het verzoek om toevoeging uitsluitend een uitkering geniet ingevolge de Wet werk en bijstand of uitsluitend verstrekkingen ontvangt ingevolge de Regeling opvang asielzoekers, bij de indiening om het verzoek om toevoeging een desbetreffende verklaring van de rechtzoekende, die door deze is ondertekend, en het laatst verstrekte, originele bewijs van uitkering respectievelijk een origineel bewijs omtrent toekenning van de verstrekkingen.
    
    2.2.    De raad heeft bij besluit van 20 juli 2004 de aanvraag van appellant om een toevoeging met inachtneming van artikel 4:5, eerste lid, aanhef en onder a, van de Algemene wet bestuursrecht, buiten behandeling gesteld, op de grond dat appellant geen origineel bewijs van uitkering heeft verstrekt, zoals bedoeld in artikel 6 van de Regeling.
    
    2.3.    Appellant betoogt dat de rechtbank heeft miskend dat hij bij brief van 3 juni 2004 aan de raad een origineel bewijs van uitkering heeft verstrekt. Voorts voert hij aan dat het bestreden besluit onvoldoende duidelijk maakt welke informatie onbrak bij de raad. Appellant was in de veronderstelling dat de raad met de ontbrekende informatie doelde op het vonnis van de politierechter. De rechtbank is hier ten onrechte aan voorbijgegaan, aldus appellant. Ook heeft de rechtbank volgens appellant ten onrechte overwogen dat de raad door middel van diverse brieven heeft verzocht om toezending van een recent origineel bewijs van uitkering. Appellant stelt dat de raad slechts bij brief van 16 april 2004 heeft gevraagd om toezending van een recent origineel bewijs van uitkering.
    
    
      2.4.    De Afdeling overweegt als volgt. De door appellant genoemde brief van 3 juni 2004, waarmee appellant kennelijk doelt op de brief van 1 juni 2004, bevat als bijlage weliswaar een bewijs van uitkering maar deze bijlage is door de raad terecht als kopie aangemerkt. Ook elders in het dossier is een origineel bewijs van uitkering niet aangetroffen. De stelling van appellant dat hij reeds een dergelijk bewijs heeft opgestuurd vindt derhalve geen steun in de stukken en is door de rechtbank terecht verworpen. 
      2.5.    Over de onvolledigheid van de aanvraag heeft de raad met appellant een uitgebreide correspondentie gevoerd. In dat kader heeft de raad appellant bij brieven van 7 januari 2004 en 4 maart 2004 expliciet verzocht om een originele uitkeringsspecificatie op te sturen. Aan deze correspondentie heeft de raad in de beslissing op bezwaar gerefereerd. Derhalve kon en mocht appellant niet veronderstellen dat de raad met de ontbrekende informatie doelde op het vonnis van de politierechter. Met de rechtbank is de Afdeling van oordeel dat de raad terecht de aanvraag van appellant om toevoeging buiten behandeling heeft gesteld.
    
    
    2.6.    Het hoger beroep is ongegrond. De aangevallen uitspraak dient te worden bevestigd.
    
    2.7.    Voor een proceskostenveroordeling bestaat geen aanleiding.
    
    3.    Beslissing
    
    De Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State
    
    Recht doende in naam der Koningin:
    
    bevestigt de aangevallen uitspraak.
    
    Aldus vastgesteld door mr. C.H.M. van Altena, Lid van de enkelvoudige kamer, in tegenwoordigheid van mr. M.H. Broodman, ambtenaar van Staat.
    
    
      w.g. Van Altena    w.g. Broodman
      Lid van de enkelvoudige kamer    ambtenaar van Staat
    
    
    Uitgesproken in het openbaar op 31 mei 2006
    
    306-512.