ECLI:NL:CBB:2001:AA9635, College van Beroep voor het bedrijfsleven, 23-01-2001, AWB 98/1040
College van Beroep voor het bedrijfsleven — Uitspraak 
Datum: 2001-01-23 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Bestuursrecht

Samenvatting: -

College van Beroep voor het bedrijfsleven
    
    
    
      No. AWB 98/1040						23 januari 2001
      	25100
    
    
    
    
    Uitspraak inzake het verzoek om herziening van:
    
    A, verzoeker.
    
    
    
    
      1.	De procedure
      Op 5 oktober 1998 heeft het College een verzoekschrift ontvangen, waarbij verzoeker vraagt om herziening van de uitspraak van het College van 12 maart 1998 in de zaak no. AWB 97/1107.
      Bij deze uitspraak heeft het College het beroep ongegrond verklaard, dat verzoeker had 
      ingesteld tegen een besluit dat op 30 juli 1997 is genomen het Examenbureau, bedoeld in 
      artikel 85 van de Wet op de Accountants-Administratieconsulenten.
      Bij dit besluit heeft het Examenbureau, uitvoering gevend aan de uitspraak van het College 
      tussen partijen van 8 juli 1997, geregistreerd onder no. 96/0579/116/246, opnieuw beslist 
      op het bezwaar van appellant tegen de hem op 11 maart 1996 medegedeelde uitslag van het 
      door hem afgelegde tentamen leer van de accountantscontrole.
      Op 9 november 1998 heeft verzoeker de gronden van zijn verzoek aangevuld.
      Het College heeft bedoeld Examenbureau (hierna: het Examenbureau) in de gelegenheid 
      gesteld op het herzieningsverzoek te reageren.
      Op 14 december 1998 heeft het Examenbureau een schriftelijke uiteenzetting over de zaak 
      gegeven.
      Op 29 december 1998 heeft verzoeker op deze uiteenzetting schriftelijk gereageerd.
      Op 15 januari, 19 februari en 14 april 1999 heeft het Examenbureau nadere conclusies 
      ingediend, waarop verzoeker op 9 april en 6 december 1999 op deze nadere conclusies 
      heeft gereageerd.
      Op 26 januari 2000 heeft het Examenbureau schriftelijk verslag gedaan van zijn contact 
      met verzoeker, dat het heeft opgenomen na verzoek van het College. 
      Op 20 maart 2000 heeft verzoeker op dit verslag gereageerd onder overlegging van nadere 
      stukken.
      De mondelinge behandeling van het verzoek heeft plaatsgevonden ter zitting van het 
      College van 31 oktober 2000. Bij die gelegenheid hebben verzoeker en het Examenbureau 
      hun standpunten nader uiteengezet.
    
    
     
    
      2.	Het wettelijk kader
      Ingevolge artikel 19 van de Wet bestuursrechtspraak bedrijfsorganisatie, juncto artikel 
      8:88, eerste lid, van de Algemene wet bestuursrecht (hierna: Awb) kan het College op 
      verzoek van een partij een onherroepelijk geworden uitspraak herzien op grond van feiten 
      of omstandigheden die:
      a. hebben plaatsgevonden voor die uitspraak,
      b. bij de indiener van het verzoekschrift v¢¢r de uitspraak niet bekend waren en 
      redelijkerwijs niet bekend konden zijn, en
      c. waren zij bij het College eerder bekend geweest, tot een andere uitspraak zouden hebben 
      kunnen leiden.
    
    
    
    
    
      3.	De uitspraak waarvan herziening is verzocht
      Bij de litigieuze uitspraak van 12 maart 1998 in de zaak no. AWB 97/1107 heeft het 
      College het beroep van verzoeker inzake de hem op 11 maart 1996 medegedeelde uitslag 
      van het door hem afgelegde tentamen 'Leer van de accountantscontrole' ongegrond 
      verklaard op grond van onder meer de volgende overwegingen:
      "	Het College overweegt (.) dat de bezwaren van appellant zoals zij indertijd 
      aan verweerder zijn voorgelegd in het bijzonder betrekking hadden op de 
      beantwoording van vraag 3 van de ochtendzitting op 24 januari 1996. 
      Verweerder heeft met betrekking tot die vraag de gemiddelde 
      puntenwaardering van de eerste en tweede corrector en een weergave van het 
      standpunt van de derde corrector omtrent de beantwoording van dit onderdeel 
      in zijn besluit opgenomen. Voorts is aangegeven dat en waarom geen 
      bonuspunten zijn verstrekt voor het van de standaarduitwerking afwijkende, 
      door appellant gegeven antwoord. Aldus heeft verweerder naar het oordeel van 
      het College een zodanig inzicht verschaft in de totstandkoming van de 
      puntenwaardering dat een gemotiveerde bestrijding daarvan voor appellant 
      mogelijk was.
      		Het College is voorts niet van oordeel dat de procedure die door 
      verweerder is gevolgd in het kader van de herbeoordeling van het bezwaar, 
      welke heroverweging geleid heeft tot het thans bestreden besluit, in afwijking 
      van hetgeen daaromtrent is voorgeschreven in de Awb dan wel anderszins op 
      onzorgvuldige wijze zou hebben plaatsgevonden. Dat in andere gevallen wel 
      op een eerdere tentamenuitslag is teruggekomen maakt dit niet anders.
      		Uit hetgeen omtrent de door appellant aangehaalde gevallen is 
      meegedeeld is het College overigens niet gebleken dat verweerder bij de 
      herbeoordeling van tentamenuitslagen er een praktijk op nahoudt waarin naar 
      willekeur wel of niet ten gunste van de betrokkene op de uitslag wordt 
      teruggekomen. Reeds daarom - nog daargelaten de vraag of aan zodanige 
      praktijk gevolgen voor de beoordeling van het beroep van appellant zouden 
      moeten worden verbonden - treft appellants desbetreffende grief geen doel.
      		De omstandigheid tenslotte dat de door appellant geraadpleegde 
      deskundigen tot een ander oordeel omtrent de juistheid van het door appellant 
      op de derde vraag van de ochtendzitting van 24 januari 1996 gegeven antwoord 
      zijn gekomen dan de correctoren die met de beoordeling van het tentamen 
      waren belast, kan niet leiden tot het oordeel dat verweerder de door die 
      correctoren gegeven waardering deswege niet in stand had mogen laten. 
      Mitsdien faalt ook deze grief. "
    
    
    
    
    
      4.	Het verzoek om herziening
      Bij zijn verzoekschrift heeft verzoeker onder meer het volgende aangevoerd:
      "	In januari 1996 heb ik examen gedaan voor het onderdeel Leer van de 
      Accountantscontrole. Dit examen bestond uit drie onderdelen. Voor ieder van 
      deze onderdelen waren 100 punten te verdienen. Het eindcijfer was het gewone 
      gemiddelde. Voldoende was 55 punten en hoger, onvoldoende 54 punten en 
      lager.
    
    
    
      Mijn score was 163 punten, rekenkundig afgerond op 54,33 punten, nader 
      afgerond op 54 punten, en derhalve net onvoldoende.
    
    
    
      Het correctiewerk geschiedde in eerste aanleg door twee los van elkaar 
      opererende correctoren. Het gewone gemiddelde aantal punten van deze beide 
      correctoren was het eindcijfer.
    
    
    
      Na bezwaar werd het werk herbeoordeeld door een derde corrector, die in mijn 
      geval ook tot een onvoldoende kwam.
    
    
    
      Bij de behandelingen voor uw College bent u tenminste drie maal misleid. De 
      ergste vorm van misleiding betrof de zitting van 29 januari 1998, waarin de 
      secretaris van het examenbureau (verweerder) mededeelde, dat "de gehele 
      vakcommissie mijn werk opnieuw integraal had beoordeeld, en onvoldoende 
      had bevonden". Blijkens het reeds aan u toegezonden schrijven van de 
      voorzitter van deze vakcommissie is dit niet het geval geweest. Ik verwijs 
      hiervoor naar mijn schrijven van 7 september jl.
    
    
    
      Tijdens de zitting van 13 mei 1997 heeft de secretaris van het examenbureau 
      toegegeven, dat de beide eerste correctoren met elkaar hadden moeten 
      overleggen, wanneer de ‚‚n op een voldoende eindcijfer uitkwam en de ander 
      op een onvoldoende. Maar zo zei hij letterlijk: "Dat was hier niet aan de orde". 
      Op 29 januari 1998 gaf hij echter toe, dat wel degelijk de ene corrector op een 
      voldoende was uitgekomen en de ander op een onvoldoende. Een tweede maal 
      misleiding derhalve. Overigens zou overleg tussen de beide correctoren met 
      grote mate van zekerheid tot een voldoende eindcijfer hebben geleid.
    
    
    
      Direct hieropvolgend (ook weer op 29 januari) stelde hij dat de correctoren 
      destijds helemaal niet hoefden te overleggen, immers het ging om de drie 
      onderdelen apart, en per onderdeel waren de correctoren wel eensgezind. Dit is 
      buitengewoon onlogisch en volgens mij bekende correctoren zeker niet waar. 
      Dit is een derde keer misleiding.
    
    
    
    
    
    
      Verder kwam verweerder tijdens de zitting van 29 januari 1998 ineens met de 
      mededeling dat 164 gescoorde punten ook onvoldoende zouden zijn. Ook dit 
      was tijdens de zitting niet verifieerbaar. Later hebben correctoren mij 
      verzekerd, dat normaal rekenkundig afgerond werd, derhalve 164 punten werd 
      eerst afgerond op 54,67 punten, hetgeen ander afgerond werd op 55 punten. "
    
    
    
      5.	Het standpunt van het Examenbureau
      Het Examenbureau heeft betoogd dat de door verzoekers aangedragen feiten geen feiten 
      zijn als bedoeld in artikel 8:88 van de Awb. 
      De gang van zaken tijdens het tentamen heeft het Examenbureau in zijn hiervoor vermelde 
      contact met verzoeker als volgt samengevat:
      "	De door u afgelegde tentamens op 24 januari 1996 (ochtendzitting en 
      middagzitting) en 25 januari 1996 (ochtendzitting) zijn door verschillende 
      correctoren beoordeeld. Per zitting heeft een tweetal correctoren onafhankelijk 
      van elkaar uw uitwerkingen beoordeeld. De van toepassing zijnde reglementen 
      voorzagen in een middeling van deze onafhankelijk van elkaar bepaalde scores, 
      welke de uitslag van de uitwerking bepaalde. De middeling van de drie 
      afzonderlijk vastgestelde uitslagen levert het eindoordeel op voor het vak Leer 
      van de Accountantscontrole. De gemiddelden per zitting zijn aan u per 
      beslissing van 30 juli 1997 bekend gemaakt.
    
    
    
      De afzonderlijke scores voor de ochtendzitting van 24 januari 1996  bedragen 
      67 en 61. Gemiddeld is dit 64 punten. De middagzitting van 24 januari 1996 
      levert een puntenwaardering van 44 en 54 punten op. Gemiddeld is dit 49 
      punten. De ochtendzitting van 25 januari 1996 geeft een score van 50 en 50 
      punten. De middeling van de drie uitwerkingen geeft aan dat het eindoordeel 
      onvoldoende is. "
    
    
    
      6.	De beoordeling van het verzoek
      6.1	Verzoeker heeft ten eerste aangevoerd dat het Examenbureau een onjuiste mededeling 
      heeft gedaan, namelijk dat de vakcommissie het tentamenwerk opnieuw integraal 
      beoordeeld en onvoldoende bevonden had. Dienaangaande overweegt het College als 
      volgt.
    
    
    
      Blijkens rubriek 3 van de uitspraak waarvan verzoeker herziening vraagt, heeft het 
      Examenbureau in die procedure "vermeld dat de herbeoordeling van het tentamen later nog 
      is voorgelegd aan de vakcommissie en dat deze de eerdergenomen beslissing heeft 
      onderschreven". Op 4 november 1997 is dit tentamenwerk hiertoe door de vakcommissie 
      behandeld, naar is bevestigd in een thans overgelegde verklaring van haar voorzitter. 
      Hieruit volgt dat de behandeling door de vakcommissie heeft plaats gehad nadat het 
      Examenbureau een beslissing had genomen op verzoekers bezwaar, en dat deze 
      behandeling niet van betekenis kan zijn bij een beoordeling van die beslissing. 
      In zijn overwegingen in de uitspraak waarvan verzoeker herziening vraagt, heeft het 
      College een eventuele herbeoordeling door de vakcommissie buiten beschouwing gelaten. 
      De vraag of de vakcommissie het examenwerk opnieuw integraal heeft beoordeeld en 
      onvoldoende bevonden, behoeft geen beantwoording nu ook een ontkennend antwoord 
      daarop derhalve geen omstandigheid vormt die, ware zij eerder bij het College bekend 
      geweest, tot een andere uitspraak op het beroep zou hebben kunnen leiden. 
      6.2	Verzoeker heeft voorts betoogd dat ‚‚n van de beide correctoren tot een voldoende voor de 
      drie onderdelen van het tentamen tezamen was gekomen, en dat derhalve beide (eerste) 
      correctoren met elkaar hadden moeten overleggen. Het College volgt verzoeker niet in dit 
      betoog en overweegt hiertoe als volgt.
      Het Examenbureau heeft ten verweer in de zaak no. AWB 97/1107 onder meer uiteengezet 
      dat de resultaten van elke aan een tentamenonderdeel gewijde zitting afzonderlijk door 
      twee correctoren (hierna: de eerste correctoren) werd beoordeeld en dat vervolgens per 
      zitting de score werd berekend door de scores van beide correctoren te middelen. De beide 
      correctoren traden in overleg met elkaar en zonodig werd een derde corrector ingeschakeld, 
      indien de uitwerking van een tentamenonderdeel door de ene met een voldoende en door de 
      andere met een onvoldoende werd beoordeeld. De procedure van onderling overleg tussen 
      beide correctoren werd niet toegepast op het resultaat van het tentamen als geheel. Deze 
      praktijk was tussen partijen in die zaak niet in geschil, en heeft geen onderwerp uitgemaakt 
      van de beoordeling door het College in die zaak.
      Uit hetgeen thans is gebleken over de gang van zaken tijdens het tentamen, hiervoor in 
      rubriek 4 aangehaald en door verzoeker niet betwist, blijkt dat het oordeel van de twee 
      eerste correctoren over de resultaten van elk der afzonderlijke tentamenonderdelen 
      eensluidend is geweest. 
      De omstandigheid dat de eerste correctoren niet met elkaar in overleg zijn getreden over de 
      resultaten van het door verzoeker afgelegde tentamen, hoewel zij over het resultaat van de 
      drie tentamenonderdelen tezamen genomen wel van oordeel verschilden, vormt derhalve 
      evenmin een omstandigheid die, ware zij eerder bij het College bekend geweest, tot een 
      andere uitspraak op het beroep zou hebben kunnen leiden. 
      6.3	Hetgeen hiervoor is overwogen leidt tot de slotsom dat geen sprake is van feiten of 
      omstandigheden in de zin van art. 8:88, lid 1, onder c, Awb en dat derhalve niet is voldaan 
      aan de voorwaarden voor herziening, neergelegd in dit artikel 8:88 Awb. 
      Het verzoek om herziening is dan ook ongegrond.
    
    
    
    7.	De beslissing
    
    Het College verklaart het verzoek om herziening ongegrond.
    
    
      Aldus gewezen door mr B. Verwayen, mr M.J. Kuiper en mr J.A. Hagen, 
      in tegenwoordigheid van mr M.M. Smorenburg, als griffier, en uitgesproken in het 
      openbaar op 23 januari 2001.
    
    
    
      w.g. B. Verwayen		De griffier is niet in de
      		gelegenheid deze uitspraak mede 	te ondertekenen