ECLI:NL:RBROT:2011:BT8806, Rechtbank Rotterdam, 13-10-2011, 10/711087-11
Rechtbank Rotterdam — Uitspraak 
Datum: 2011-10-13 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Strafrecht

Samenvatting: Verdachte heeft zich schuldig gemaakt aan het openlijk in vereniging plegen van geweld tegen personen en goederen. Het geweld betrof het gooien van eieren en het belagen met bomen, palen en takken door een groep jongeren, gericht tegen een familie die op een vakantiepark in een huisje verbleef.

RECHTBANK ROTTERDAM
    
    
      Sector civiel 
      Team Jeugd, strafzaken
    
    
    
      Parketnummer: 10/711087-11 
      Datum uitspraak: 13 oktober 2011
      Tegenspraak
    
    
    Verkort vonnis van de rechtbank Rotterdam, meervoudige kamer voor strafzaken, in de zaak tegen de verdachte:
    
    
      [naam verdachte],
      geboren op [geboortedatum] te [geboorteplaats],
      ingeschreven in de gemeentelijke basisadministratie op het adres,
      [adres],
      raadsvrouw mr. W.R. Arema, advocaat te Rotterdam.
    
    
    
    ONDERZOEK OP DE TERECHTZITTING
    
    Het onderzoek op de terechtzitting heeft plaatsgevonden op 29 september 2011, gelijktijdig met de behandeling van de zaken tegen de (deels minderjarige) medeverdachten. 
    
    
    TENLASTELEGGING
    
    Aan de verdachte is ten laste gelegd hetgeen is vermeld in de dagvaarding. De tekst van de tenlastelegging is als bijlage aan dit vonnis gehecht. Deze bijlage maakt deel uit van dit vonnis.
    
    
    EIS OFFICIER VAN JUSTITIE
    
    
      De officier van justitie mr. De Beer heeft gerekwireerd tot:
      - bewezenverklaring van het onder 1 en 2 ten laste gelegde;
      - veroordeling van de verdachte tot gevangenisstraf voor de duur van 90 dagen met aftrek
        van voorarrest, waarvan 60 dagen voorwaardelijk, met een proeftijd van twee jaar;
      - veroordeling van de verdachte tot een werkstraf voor de duur van 150 uren; 
      - gedeeltelijke toewijzing van de vordering van de benadeelde partij [benadeelde partij 1] tot  
        een bedrag van € 1.000,- met oplegging van de schadevergoedingsmaatregel;
      - toewijzing van de vordering van de benadeelde partij [benadeelde partij 3] van € 500,- met   
        oplegging van de schadevergoedingsmaatregel;
      - gedeeltelijke toewijzing van de vordering van de benadeelde partij [benadeelde partij 2]  
         van € 500,- met oplegging van de schadevergoedingsmaatregel; 
      - gedeeltelijke toewijzing van de vordering van de benadeelde partij [benadeelde partij 4] tot  
        een bedrag van € 943,- met oplegging van de schadevergoedingsmaatregel;
      - toewijzing van de vordering van de benadeelde partij [benadeelde partij 5] van € 500,- met   
        oplegging van de schadevergoedingsmaatregel;
    
    
    
      - niet-ontvankelijk verklaring van de vordering van de benadeelde partij [benadeelde 
        partij 6].
    
    
    
    MOTIVERING VRIJSPRAAK
    
    De raadsvrouw heeft ten aanzien van het onder 1 ten laste gelegde feit vrijspraak bepleit, wegens het ontbreken van voldoende wettig en overtuigend bewijs. 
    
    De rechtbank overweegt het volgende. 
    
    De rechtbank acht bewezen dat verdachte op 16 juli 2011 op het vakantiepark Zuytlant Buiten geweldshandelingen heeft gepleegd. Dit blijkt onder andere uit de verklaring van verdachte zelf en die van [getuige 1] en [getuige 2]. Om echter te kunnen komen tot een bewezenverklaring van een poging tot zware mishandeling moet kunnen worden vastgesteld dat sprake is geweest van handelingen waarmee verdachte de aanmerkelijke kans heeft aanvaard dat [slachtoffer 3] en/of [slachtoffer 1] ten gevolge van deze handelingen zwaar lichamelijk letsel zou(den) kunnen bekomen. De rechtbank is gezien de inhoud van het dossier van oordeel dat niet is vast te stellen dat de geweldshandelingen van verdachte [slachtoffer 3] en/of [slachtoffer 1] betroffen. Ook anderszins is dat niet gebleken.  
    
    De verdachte dient derhalve van het onder 1 ten laste gelegde te worden vrijgesproken.  
    
    
    BEWEZENVERKLARING
    
    Wettig en overtuigend is bewezen dat de verdachte het onder 2 ten laste gelegde heeft begaan op die wijze dat:
    
    2.
    
    
      hij op 16 juli 2011 te Simonshaven, gemeente Bernisse, op of aan de openbare weg, de Wevelsweg, openlijk in vereniging geweld heeft gepleegd tegen [slachtoffer 3] en [slachtoffer 5] en [slachtoffer 2] en [slachtoffer 4] en [slachtoffer 1] en het huisje waarin die personen zich bevonden, en bomen en steunpalen voor bomen op het vakantiepark Zuytland Buiten, welk geweld bestond uit het
      - gooien van eieren tegen genoemd huisje en
      - slaan tegen een ruit van dat huisje en
      - bomen en steunpalen en takken uit de grond rukken en afbreken en
      - bomen en palen met zich te voeren en
      - schreeuwen naar die genoemde personen en
      - met een grote groep omsingelen en insluiten van genoemde [slachtoffer 5] en [slachtoffer 4]   
        en
      - meermalen slaan van die [slachtoffer 5] en [slachtoffer 2] en [slachtoffer 4] en
      - met een hard voorwerp, slaan op/tegen het hoofd van [slachtoffer 4] en
      - met palen en boomstammen en takken slaan in de richting van en op/tegen de rug en/of    
        benen en/of keel, van die [slachtoffer 3] en [slachtoffer 5]en [slachtoffer 4] en [slachtoffer 2]    
        en [slachtoffer 1] en
      - (meermalen) schoppen en/of trappen tegen het lichaam van [slachtoffer 3]  en [slachtoffer 5]  
        en [slachtoffer 4] en [slachtoffer 2] en [slachtoffer 1] en 
      - gooien van een paal, naar of in de richting van die [slachtoffer 3] en [slachtoffer 1] en 
      - met een paal een ruit van dat huisje vernielen.
    
     
    Hetgeen meer of anders is ten laste gelegd is niet bewezen. De verdachte moet daarvan worden vrijgesproken.
    
    
    BEWIJSMOTIVERING
    
    De overtuiging dat de verdachte het bewezen verklaar¬de heeft begaan is gegrond op de inhoud van de wettige bewijsmiddelen, houdende daartoe redengevende feiten en omstandigheden. Het vonnis zal in die gevallen waarin de wet dit vereist worden aangevuld met een later bij dit vonnis te voegen bijlage met daarin de inhoud dan wel de opgave van de bewijsmiddelen.
    
    
    NADERE BEWIJSMOTIVERING
    
    De raadsvrouw heeft namens de verdachte ten aanzien van het onder 2 ten laste gelegde feit een beroep op noodweer gedaan en verzocht verdachte te ontslaan van alle rechtsvervolging, daar verdachte zich diende te verdedigen tegen vermoedelijk [slachtoffer 2]. In de visie van de raadsvrouw stond de verdachte voor de keuze gelagen te worden of zelf te slaan en heeft hij voor het laatste gekozen. 
    
    De rechtbank overweegt als volgt. 
    
    Voor een geslaagd beroep op noodweer dient allereerst de vraag te worden beantwoord of aannemelijk is geworden dat er sprake was van een ogenblikkelijke en wederrechtelijke aanranding, waartegen vervolgens noodzakelijke verdediging geboden was. 
      
    Uit de inhoud van het dossier en het verhandelde ter terechtzitting is gebleken dat de groep waartoe verdachte behoorde zelf de confrontatie heeft gezocht met de familie [naam familie]. Tegen die achtergrond was naar het oordeel van de rechtbank geen sprake van een ogenblikkelijke wederrechtelijke aanranding waartegen een noodzakelijk verdediging geboden was. Het beroep op noodweer slaagt dan ook reeds hierom niet en het beroep op noodweerexces om dezelfde reden evenmin. 
    
    Het beroep op noodweer (exces) wordt dan ook verworpen.
    
    Voorts heeft de raadsvrouw gedeeltelijke vrijspraak bepleit voor het onder 2 ten laste gelegde daar verdachte, nadat hij vermoedelijk [slachtoffer 2] had geslagen, zich zou hebben gedistantieerd. Hetgeen verder ten laste is gelegd kan de verdachte derhalve niet worden toegerekend, aldus de raadsvrouw. 
      
    De rechtbank overweegt als volgt. 
    
    Het verweer dat verdachte niet al het gepleegde openlijk geweld kan worden toegerekend nu hij zich heeft gedistantieerd nadat hij iemand geslagen had, wordt verworpen. Van medeplegen is sprake wanneer twee of meer personen gezamenlijk een strafbaar feit plegen. Daarvoor is niet vereist dat iedereen aan alle uitvoeringshandelingen heeft deelgenomen. In geval van het in vereniging plegen van openlijk geweld is voor een bewezenverklaring daarvan van belang of door verdachte een significante en wezenlijke bijdrage aan het geweld is geleverd. 
    
    Gezien de inhoud van het dossier en het verhandelde ter terechtzitting kan naar het oordeel van de rechtbank worden vastgesteld, dat verdachte zich met anderen schuldig heeft gemaakt aan het openlijk in vereniging plegen van geweld tegen de familie [naam familie] n en het vakantie huisje waarin deze familie verbleef. Immers verdachte heeft één van de slachtoffers geslagen, hetgeen een wezenlijke en significante bijdrage aan het geweld is geweest. 
    
    Het feit is strafbaar. 
    
    
    STRAFBAARHEID FEITEN 
    
    Het bewezen feit levert op:
    
    2. Openlijk in vereniging geweld plegen tegen personen en goederen.	
    
    Het feit is strafbaar.  
    
    
    STRAFBAARHEID VERDACHTE
    
    De verdachte is strafbaar.
    
    
    STRAFMOTIVERING
    
    De straf die aan de verdachte wordt opge¬legd, is gegrond op de ernst van het feit, de omstandigheden waaronder het feit is begaan en de persoon en de persoonlijke omstan¬digheden van de verdachte. Daarbij wordt in het bijzonder het volgende in aanmerking genomen.
    
    De verdachte heeft zich samen met anderen in de nacht van 15 op 16 juli 2011 te Simonshaven op het vakantiepark Zuytland Buiten schuldig gemaakt aan het plegen van openlijk geweld tegen aangever [naam aangever] en zijn familieleden, en het vakantiehuisje waarin deze familie verbleef, door eieren te gooien en vervolgens de familie en het huisje te belagen met bomen, palen en takken, met als gevolg een vechtpartij, waarbij de familie gewond en het huisje beschadigd is geraakt. 
    
    Dat dit groepsgeweld voor de slachtoffers erg beangstigend moet zijn geweest blijkt uit de toelichting bij hun vorderingen benadeelde partij. De ervaring leert bovendien dat slachtoffers van dergelijke voorvallen daar nog lange tijd de nadelige (psychische) gevolgen van kunnen ondervinden. Daarbij draagt dergelijk groepsgeweld voorts bij aan gevoelens van angst en onveiligheid in de samenleving. 
    
    Bij het bepalen van de duur van de op te leggen straf is in het voordeel van de verdachte in aanmerking genomen dat hij blijkens het op zijn naam gesteld uittreksel uit de Justitiële Documentatie d.d. 31 augustus 2011 niet eerder is veroordeeld.
    
    De Reclassering heeft op 14 september 2011 gerapporteerd. De Reclassering adviseert aan de verdachte een (gedeeltelijke) voorwaardelijke gevangenisstraf op te leggen. Het recidiverisico wordt als laag ingeschat, omdat de verdachte (op een HALT-afdoening na), first offender is en er geen gevaarrisico’s zijn, nu hij net is geslaagd voor zijn opleiding en zijn leven op orde heeft. 
    
    De raadsvrouw heeft verzocht het vorenstaande advies van de Reclassering over te nemen. De raadsvrouw verzoekt geen voorwaardelijke gevangenisstraf op te leggen, daar er sprake is van een laag recidive risico en het goed gaat met de verdachte. Daarbij heeft de verdachte reeds 30 dagen in voorarrest gezeten, hetgeen een grote indruk op hem heeft gemaakt. 
    
    De rechtbank is van oordeel dat een onvoorwaardelijke gevangenisstraf gelijk aan het voorarrest onvoldoende recht doet aan de ernst van het feit. De rechtbank is van oordeel dat een deels voorwaardelijke gevangenisstraf en een werkstraf voor de duur van 80 uur passend en geboden is. De rechtbank beoogt met de voorwaardelijke straf de verdachte ervan te weerhouden opnieuw strafbare feiten te plegen.
    
    Alles afwegend wordt na te noemen straf passend en geboden geacht.
    
    
    VORDERING BENADEELDE PARTIJEN/SCHADEVERGOEDINGSMAATREGEL 
    
    Als benadeelde partijen hebben zich in het geding gevoegd: 
    
    
      - [benadeelde partij 1], wonende te [woonplaats], ter zake van het onder 2 ten laste gelegde.  
        [benadeelde partij 1] vordert een vergoeding van immateriële schade van € 1.000,- en een  
        vergoeding van materiële schade van € 2.142,64;
      - [benadeelde partij 2], wonende te [woonplaats], ter zake van het onder 2 ten laste gelegde.           
        [benadeelde partij 2] vordert een vergoeding van immateriële schade van € 500,- en een   
        vergoeding van materiële schade van € 24,99;
      - [benadeelde partij 3], wonende te [woonplaats], ter zake van het onder 2 ten laste gelegde.
        [benadeelde 3] vordert een vergoeding van immateriële schade van € 500,-;
      - [benadeelde partij 4], wonende te [woonplaats], ter zake van het onder 2 ten laste gelegde. 
        [benadeelde partij 4] vordert een vergoeding van immateriële schade van € 500,- en een 
        vergoeding van materiële schade van € 597,45;
      - [benadeelde partij 5], wonende te [woonplaats], ter zake van het onder 2 ten laste gelegde. 
        [benadeelde partij 5] vordert een vergoeding van immateriële schade van € 500,-;
      - [benadeelde partij 6], wonende te [woonplaats], ter zake van het onder 2 ten laste 
        gelegde. 
        [benadeelde partij 6] vordert een vergoeding van materiële schade van € 1.088,83.
    
    
    Ten aanzien van de gevorderde immateriële schade  
    
    Vast is komen te staan dat aan de benadeelde partijen, [benadeelde partij 1], [benadeelde partij 2], [benadeelde partij 3], [benadeelde partij 4] en [benadeelde partij 5], als gevolg van het onder 2 bewezen verklaarde strafbare feit rechtstreeks immateriële schade is toegebracht. Die schade zal naar maatstaven van billijkheid en gelet op de algemene ervaringsregels worden vastgesteld op € 500,- per persoon, zodat de vorderingen van immateriële schade van [benadeelde partij 1], [benadeelde partij 2], [benadeelde partij 3], [benadeelde partij 4] en [benadeelde partij 5] tot dit bedrag zullen worden toegewezen.
    
    Ten aanzien van de gevorderde materiële schade 
    
    Niet is vast komen te staan dat de door [benadeelde partij 1] gevorderde materiële schade rechtstreeks als gevolg van het onder 2 bewezen verklaarde is toegebracht. De vordering van [benadeelde partij 1] zal wat betreft de gevorderde materiële schade niet ontvankelijk worden verklaard. Dit deel van de vordering kan slechts bij de burgerlijke rechter worden aangebracht.
    
    Niet is vast komen te staan dat de door [benadeelde partij 4] gevorderde materiële schade rechtstreeks als gevolg van het onder 2 bewezen verklaarde is toegebracht. De vordering van [benadeelde partij 4] zal wat betreft de gevorderde materiële schade niet ontvankelijk worden verklaard. Dit deel van de vordering kan slechts bij de burgerlijke rechter worden aangebracht.
    
    Niet is vast komen te staan dat de door [benadeelde partij 2] gevorderde materiële schade rechtstreeks als gevolg van het onder 2 bewezen verklaarde is toegebracht. De vordering van [benadeelde partij 2] zal wat betreft de gevorderde materiële schade niet ontvankelijk worden verklaard. Dit deel van de vordering kan slechts bij de burgerlijke rechter worden aangebracht.
    
    De vordering van de benadeelde partij [benadeelde partij 6] is niet van zo eenvoudige aard, nu [benadeelde partij 6] in opdracht van verschillende eigenaren de vordering heeft ingediend. De vordering leent zich derhalve niet voor behandeling in dit strafgeding. [benadeelde partij 6] zal niet ontvankelijk worden verklaard. De vordering kan slechts bij de burgerlijke rechter worden aangebracht.
    
    Nu de verdachte de strafbare feiten ter zake waarvan schadevergoeding zal worden toegekend samen met mededaders heeft gepleegd, zijn zij daarvoor ieder hoofdelijk aansprakelijk. Indien en voor zover de mededaders de benadeelde partijen betalen is de verdachte in zoverre jegens de benadeelde partijen van deze betalingsverplichting bevrijd. Het vorenstaande laat onverlet dat de verdachte en zijn mededaders onderling voor gelijke delen in de schadevergoeding moeten bijdragen, tenzij de billijkheid een andere verdeling vordert. 
    
    Nu de vorderingen van de benadeelde partijen (in overwegende mate) zullen worden toegewe¬zen, zal de verdachte worden veroordeeld in de kosten door de benadeelde partijen gemaakt, tot op heden begroot op nihil en in de kosten ten behoeve van de tenuitvoer¬legging nog te maken.
    
    Tevens wordt oplegging van de hierna te noemen maatregel als bedoeld in artikel 36f van het Wetboek van Strafrecht passend en geboden geacht.
    
    
    TOEPASSELIJKE WETTELIJKE VOORSCHRIFTEN
    
    Gelet is op de artikelen 9, 14a, 14b, 14c, 22c, 22d, 36f, 45 en 141 van het Wetboek van Strafrecht.
    
    
    
    
    BESLISSING
    
    De rechtbank:
    
    verklaart niet bewezen, dat de verdachte het onder 1 ten laste gelegde feit heeft begaan en spreekt de verdachte daarvan vrij;
    
    verklaart bewezen, dat de verdachte het onder 2 ten laste gelegde feit, zoals hiervoor omschreven, heeft begaan;
    
    verklaart niet bewezen hetgeen aan de verdachte meer of anders ten laste is gelegd dan hiervoor bewezen is verklaard en spreekt de verdachte ook daarvan vrij;
    
    stelt vast dat het bewezen verklaarde oplevert het hier¬voor vermelde strafbare feit;
    
    verklaart de verdachte strafbaar;
    
    veroordeelt de verdachte tot gevangenisstraf voor de tijd van 90 (negentig) dagen;  
    
    bepaalt dat van deze gevangenisstraf een gedeelte, groot 60 (zestig) dagen, niet ten uitvoer zal worden gelegd, tenzij de rechtbank later anders mocht gelasten;
    
    
      stelt daarbij een proeftijd vast van 2 (twee) jaren; de tenuit¬voerlegging kan worden gelast indien:
      -	de veroordeelde zich vóór het einde van de proeftijd aan een strafbaar feit schuldig maakt;
    
    
    beveelt dat de tijd die door de veroordeelde voor de tenuit¬voerlegging van deze uitspraak in verzekering en in voorlopige hechtenis is doorge¬bracht, bij de uitvoering van de opgelegde gevangenisstraf in mindering wordt gebracht, voor zover deze tijd niet reeds op een andere vrijheids¬straf in mindering is gebracht;
    
    
      legt de verdachte een taakstraf op bestaande uit een werkstraf voor de duur van 
      80 (tachtig) uur, waarbij de Stichting Reclassering Nederland dient te bepalen uit welke werkzaamheden de werkstraf dient te bestaan;
    
    
    beveelt dat, voor het geval de veroordeelde de werkstraf niet naar behoren verricht, vervangende hechtenis zal worden toegepast voor de duur van 40 dagen;
    
    verklaart de benadeelde partij [benadeelde partij 1] niet-ontvankelijk in de vordering wat betreft de gevorderde materiële schade; bepaalt dat dit deel van de vordering slechts kan worden aangebracht bij de burgerlijke rechter;
    
    wijst de vordering van de benadeelde partij [benadeelde partij 1] ten aanzien van de immateriële schade toe tot een bedrag van € 500,-  en veroor¬deelt de verdachte dit bedrag tegen kwij¬ting aan [benadeelde partij 1], wonende te [woonplaats], te betalen, met dien verstande dat indien en voor zover zijn mededaders betalen de verdachte in zoverre van deze verplichting is bevrijd;
    
    
      bepaalt dat dit bedrag wordt vermeerderd met de wettelijke rente vanaf 16 juli 2011 tot aan de dag van de algehele voldoening;
      legt aan de verdachte de schadevergoedingsmaatregel op, inhoudende de verplichting aan de Staat ten behoeve van de benadeelde partij [benadeelde partij 1], te betalen € 500,-, bij gebreke van volledige betaling en volle¬dig verhaal te vervangen door hechtenis voor de duur van 
      10 dagen, met dien verstande dat de toepassing van de vervangende hechtenis de hiervoor opgelegde verplichting niet opheft;
    
    
    
      verklaart de benadeelde partij [benadeelde partij 2] niet-ontvankelijk in de vordering wat betreft de gevorderde materiële schade; 
      bepaalt dat dit deel van de vordering slechts kan worden aangebracht bij de burgerlijke rechter;
    
    
    wijst de vordering van de benadeelde partij [benadeelde partij 2], ter zake de immateriële schade toe en veroor¬deelt de verdachte tegen kwij¬ting aan [benadeelde partij 2], wonende te [woonplaats], te betalen € 500,-, met dien verstande dat indien en voor zover zijn mededaders betalen de verdachte in zoverre van deze verplichting is bevrijd;
    
    bepaalt dat dit bedrag wordt vermeerderd met de wettelijke rente vanaf 16 juli 2011 tot aan de dag van de algehele voldoening;
    
    legt aan de verdachte de schadevergoedingsmaatregel op, inhoudende de verplichting aan de Staat ten behoeve van de benadeelde partij [benadeelde partij 2], te betalen € 500,-, bij gebreke van volledige betaling en volle¬dig verhaal te vervangen door hechtenis voor de duur van 10 dagen, met dien verstande dat de toepassing van de vervangende hechtenis de hiervoor opgelegde verplichting niet opheft;
    
    wijst de vordering van de benadeelde partij [benadeelde partij 3] toe en veroor¬deelt de verdachte tegen kwij¬ting aan [benadeelde partij 3], wonende te [woonplaats], te betalen € 500,-, met dien verstande dat indien en voor zover zijn mededaders betalen de verdachte in zoverre van deze verplichting is bevrijd;
    
    bepaalt dat dit bedrag wordt vermeerderd met de wettelijke rente vanaf 16 juli 2011 tot aan de dag van de algehele voldoening;
    
    
      legt aan de verdachte de schadevergoedingsmaatregel op, inhoudende de verplichting aan de Staat ten behoeve van de benadeelde partij [benadeelde partij 3] te betalen € 500,-, bij gebreke van volledige betaling en volle¬dig verhaal te vervangen door hechtenis voor de duur van 
      10 dagen, met dien verstande dat de toepassing van de vervangende hechtenis de hiervoor opgelegde verplichting niet opheft;
    
    
    verklaart de benadeelde partij [benadeelde partij 4] niet-ontvankelijk in de vordering wat betreft de gevorderde materiële schade; bepaalt dat dit deel van de vordering slechts kan worden aangebracht bij de burgerlijke rechter;
    
    wijst de vordering van de benadeelde partij [benadeelde partij 4] ten aanzien van de immateriële schade toe en veroor¬deelt de verdachte tegen kwij¬ting aan [benadeelde partij 4], wonende te [woonplaats], te betalen € 500,-, met dien verstande dat indien en voor zover zijn mededaders betalen de verdachte in zoverre van deze verplichting is bevrijd;
    
    bepaalt dat dit bedrag wordt vermeerderd met de wettelijke rente vanaf 16 juli 2011 tot aan de dag van de algehele voldoening;
    
    
      legt aan de verdachte de schadevergoedingsmaatregel op, inhoudende de verplichting aan de Staat ten behoeve van de benadeelde partij [benadeelde partij 4] te betalen € 500,-, bij gebreke van volledige betaling en volle¬dig verhaal te vervangen door hechtenis voor de duur van 
      10 dagen, met dien verstande dat de toepassing van de vervangende hechtenis de hiervoor opgelegde verplichting niet opheft;
    
    
    wijst de vordering van de benadeelde [benadeelde partij 5] toe en veroor¬deelt de verdachte tegen kwij¬ting aan [benadeelde partij 5], wonende te [woonplaats], te betalen € 500,-, met dien verstande dat indien en voor zover zijn mededaders betalen de verdachte in zoverre van deze verplichting is bevrijd;
    
    bepaalt dat dit bedrag wordt vermeerderd met de wettelijke rente vanaf 16 juli 2011 tot aan de dag van de algehele voldoening;
    
    
      legt aan de verdachte de schadevergoedingsmaatregel op, inhoudende de verplichting aan de Staat ten behoeve van de benadeelde partij [benadeelde partij 5] te betalen € 500,-, bij gebreke van volledige betaling en volle¬dig verhaal te vervangen door hechtenis voor de duur van 
      10 dagen, met dien verstande dat de toepassing van de vervangende hechtenis de hiervoor opgelegde verplichting niet opheft;
    
    
    
      verklaart de benadeelde partij [benadeelde partij 6] niet-ontvankelijk in de vordering; 
      bepaalt dat de vordering slechts kan worden aangebracht bij de burgerlijke rechter;
    
    
    veroordeelt de verdachte tevens in de kosten door de benadeelde partijen gemaakt, tot op heden begroot op nihil, en in de kosten ten behoeve van de tenuitvoerlegging nog te maken;
    
    verstaat dat betalingen aan de benadeelde partijen, waaronder begrepen betaling door zijn mededaders, tevens geldt als betaling aan de Staat ten behoeve van de benadeelde partijen en omgekeerd.
    
    
    
      Dit vonnis is gewezen door:
      mr. Melkert, voorzitter, 
      en mrs. De Geus en Paling, rechters, 
      in tegenwoordigheid van mr. Van Dijk, griffier, 
      en uitgesproken op de openbare terechtzitting van deze recht¬bank op 13 oktober 2011.
    
     
    Bijlage bij vonnis van 13 oktober 2011:
    
    
    TEKST TENLASTELEGGING
    
    Aan de verdachte wordt ten laste gelegd dat 
    
    1.
    
    
      hij op of omstreeks 16 juli 2011 te Simonshaven, gemeente Bernisse,
      tezamen en in vereniging met anderen of een ander, althans alleen,
      ter uitvoering van het voornemen om
      aan [slachtoffer 3] en/of [slachtoffer 1] opzettelijk en al dan niet met
      voorbedachten rade zwaar lichamelijk letsel toe te brengen, met dat opzet en
      al dan niet na kalm beraad en rustig overleg,
      -naar het vakantiepark waar genoemde perso(o)n(en) zich bevonden is gegaan
      en/of het huisje waar die perso(o)n(en) zich bevonden heeft (op)gezocht en/of
      -met een paal en/of een boomstam en/of een ketting in de richting van en/of
      op/tegen de rug en/of benen en/of keel, althans het lichaam, van die [slachtoffer 3] en/of [slachtoffer 1] heeft geslagen en/of
      -een paal, althans een daarop gelijkend hard voorwerp naar of in de richting
      van die [slachtoffer 3] en [slachtoffer 1] heeft gegooid en/of
      terwijl de uitvoering van dat voornemen niet is voltooid;
    
    
    (artikel 303/302 jo 45 Wetboek van strafrecht)
    
    
    2.
    
    
      hij op of omstreeks 16 juli 2011 te Simonshaven, gemeente Bernisse,
      op of aan de openbare weg, de Wevelsweg,
      openlijk in vereniging geweld heeft gepleegd tegen [slachtoffer 3] en/of [slachtoffer 5] en/of [slachtoffer 2] en/of [slachtoffer 4] en/of [slachtoffer 1] en/of
      het huisje waarin die perso(o)n(en) zich bevonden, en/of bomen en/of
      steunenpalen voor bomen en/of een auto op het vakantiepark Zuytland Buiten,  ,
      welk geweld bestond uit het
      - gooien van eieren tegen genoemd huisje en/of
      - slaan tegen een ruit van dat huisje en/of schoppen tegen dat huisje en/of
      - een of meer bomen en/of steunpalen en/of takken uit de grond rukken en/of
        afbreken en/of
      - een of meer bomen en/of palen en/of kettingen met zich te voeren en/of
      - schreeuwen naar die genoemde personen en/of
      - (met een grote groep) omsingelen en/of insluiten van genoemde [slachtoffer 5]
        en/of [slachtoffer 4] en/of [slachtoffer 1] en/of
      - gooien van steentjes in de richting van genoemde personen en/of tegen dat
        huisje en/of
      - (meermalen) (met de vuisten) slaan en/of stompen  van die [slachtoffer 3]
        en/of [slachtoffer 5] en/of [slachtoffer 2] en/of [slachtoffer 4] en/of [slachtoffer 1] en/of
      - met een paal, althans een zwaar en/of hard voorwerp, slaan op/tegen het
        hoofd van [slachtoffer 4] en/of
      - met (een) pa(a)l(en) en/of (een) boomstam(men) en/of (een) tak(ken) en/of
        (een) ketting(en) slaan in de richting van en/of op/tegen de rug en/of benen
        en/of keel, althans het lichaam, van die [slachtoffer 3] en/of [slachtoffer 5]
        en/of [slachtoffer 4] en/of [slachtoffer 2] en/of [slachtoffer 1] en/of
      - (meermalen) schoppen en/of trappen tegen het lichaam van [slachtoffer 3]
        en/of [slachtoffer 5] en/of [slachtoffer 4] en/of [slachtoffer 2] en/of [slachtoffer 1] en/of
      - gooien van een paal, althans een daarop gelijkend hard voorwerp naar of in
        de richting van die [slachtoffer 3] en [slachtoffer 1] en/of
      - met een paal een ruit van dat huisje vernielen en/of
      - [met een hard voorwerp] tegen/op een auto [een Renault Megane Scenic] slaan
        en/of schoppen en/of trappen;
    
    
    (art 141 Wetboek van Strafrecht)