ECLI:NL:RBROT:2007:BA1291, Rechtbank Rotterdam, 14-02-2007, 249792 / HA ZA 05-3216
Rechtbank Rotterdam — Uitspraak 
Datum: 2007-02-14 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Civiel recht

Samenvatting: De rechtbank acht het om redenen van proceseconomie wenselijk om tussentijds hoger beroep tegen het tussenvonnis toe te staan. 
      
      zie ook LJN AZ0398

RECHTBANK ROTTERDAM
    
    Sector civiel recht
    
    
      Zaak-/rolnummer: 249792 / HA ZA 05-3216
      Uitspraak: 14 februari 2007
    
    
    Vonnis van de enkelvoudige kamer in de zaak van:
    
    
      de rechtspersoon naar het recht van de plaats van vestiging COMPUTTEL NORTH AMERICA INC.,
      gevestigd te Washington, USA,
      eiseres in de hoofdzaak,
      verweerster in het incident,
      procureur mr. O.E. Meijer,
      advocaat mr. G.P.F. Vollebregt,
    
    
    - tegen -
    
    
      de besloten vennootschap met beperkte aansprakelijkheid VEGE HOLDING B.V.,
      gevestigd te Spijkenisse,
      gedaagde in de hoofdzaak,
      eiseres in het incident,
      procureur mr. J.A.A. Oomens,
      advocaat mr. M.J. Siegers en mr. W.H.A.M. van den Muijsenbergh.
    
    
    
    Partijen worden hierna aangeduid als "Computtel" respectievelijk "Vege".
    
    De rechtbank heeft kennisgenomen van de stukken in het griffiedossier.
    
    
    1. De verdere beoordeling in het bevoegdheidsincident
    
    1.1 Bij tussenvonnis van 11 oktober 2006 is de incidentele vordering van Vege afgewezen en is de zaak naar de rol verwezen voor conclusie van antwoord in de hoofdzaak.
    
    1.2 Bij brief van 30 november 2006 heeft Vege de rechtbank verzocht tussentijds hoger beroep van voormeld tussenvonnis toe te staan. Zij heeft hieraan, kort gezegd, ten grondslag gelegd dat de bevoegdheidsvraag een principieel punt betreft, terwijl een andere beslissing tot een aanzienlijke bekorting (namelijk: een direct einde) van de procedure zou hebben geleid. Computtel heeft zich bij brief van 30 januari 2007 tegen inwilliging van dit verzoek verzet.  
    
    
      1.3 De rechtbank stelt allereerst vast dat Vege het verzoek om tussentijds hoger beroep open te stellen tijdig heeft gedaan. 
      Bij het nemen van de beslissing op het verzoek van Vege wordt verder in aanmerking genomen dat het verzoek ertoe strekt een uitzondering te maken op de in artikel 337 lid 2 Rv neergelegde hoofdregel dat hoger beroep van tussenvonnissen slechts is toegestaan tegelijk met dat tegen het eindvonnis. Uit de wetsgeschiedenis van vorenbedoelde bepaling kan worden afgeleid dat het de bedoeling is om bij het toestaan van tussentijds hoger beroep een grote mate van terughoudendheid te betrachten en dat de beslissing daartoe afhankelijk is van de vraag of in het voorliggende geval sprake is van bijzondere omstandigheden die afwijking van de in artikel 337 lid 2 Rv neergelegde hoofdregel doelmatiger maken. Daarbij dient belang te worden toegekend aan de omstandigheid dat alle partijen tussentijds hoger beroep hebben bepleit. 
      Dat laatste doet zich niet voor, daar Computtel bezwaar heeft gemaakt tegen toewijzing van het verzoek. In dezen is evenwel sprake van bijzondere omstandigheden op grond waarvan het doelmatiger moet worden geacht om thans van de in artikel 337 lid 2 Rv neergelegde hoofdregel af te wijken. De rechtbank acht het om redenen van proceseconomie wenselijk om tussentijds hoger beroep tegen het tussenvonnis toe te staan. Gelet op de aard van de beslissing in het incident en het te verwachten verdere procesverloop in de hoofdzaak weegt het belang van proceseconomie zwaarder dan het belang om vertraging van de procedure in eerste aanleg te voorkomen. Derhalve wordt het verzoek van Vege gehonoreerd. 
    
    
    1.4 Nu Vege heeft laten weten dat zij inmiddels reeds hoger beroep heeft ingesteld, zal de procedure in de hoofdzaak in afwachting van het hoger beroep worden verwezen naar de parkeerrol.
    
    
    2. De beslissing
    
    De rechtbank,
    
    in het incident
    
    staat tussentijds hoger beroep toe;
    
    in de hoofdzaak
    
    houdt iedere verdere beslissing aan. 
    
    
    Dit vonnis is gewezen door L. de Loor-Alwin.
    
    
    
    
      Uitgesproken ter openbare terechtzitting.
      625/1548