ECLI:NL:RVS:2004:AO7999, Raad van State, 14-04-2004, 200402897/1
Raad van State — Uitspraak 
Datum: 2004-04-14 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Bestuursrecht

Samenvatting: Bij besluit van 6 april 2004, kenmerk MPM1443/MW2004.11482, heeft verweerder aan verzoekster een last onder dwangsom opgelegd als geregeld in artikel 5:32 van de Algemene wet bestuursrecht.

200402897/1.
      Datum uitspraak: 14 april 2004
    
    
    
      AFDELING
      BESTUURSRECHTSPRAAK
    
    
    Uitspraak van de Voorzitter van de Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State op een verzoek om het treffen van een voorlopige voorziening (artikel 8:81 van de Algemene wet bestuursrecht) in het geding tussen:
    
    
      de besloten vennootschap met beperkte aansprakelijkheid
      "De Plaatijzerindustrie B.V.", gevestigd te Apeldoorn,
      verzoekster,
    
    
    en
    
    
      het college van gedeputeerde staten van Gelderland,
      verweerder.
    
    
    1.    Procesverloop
    
    Bij besluit van 6 april 2004, kenmerk MPM1443/MW2004.11482, heeft verweerder aan verzoekster een last onder dwangsom opgelegd als geregeld in artikel 5:32 van de Algemene wet bestuursrecht.
    
    
      Tegen dit besluit heeft verzoekster bezwaar gemaakt.
      Bij brief van 7 april 2004, bij de Raad van State ingekomen op diezelfde dag, heeft verzoekster de Voorzitter verzocht een voorlopige voorziening te treffen.
    
    
    
      De Voorzitter heeft het verzoek ter zitting behandeld op 13 april 2004. Verzoekster is daar vertegenwoordigd door mr. E. van der Hoeven en G.E.
      van Reekum, gemachtigden. Verweerder is vertegenwoordigd door H.W. Nieuwenhuis, G.J.H. Breteler en P.W.H.Th. Rosendaal, ambtenaren van de provincie.
    
    
    2.    Overwegingen
    
    2.1.    De last onder dwangsom is opgelegd voor het stralen, gloeien en coaten van vaten. Omdat verzoekster die activiteiten heeft uitgevoerd op andere locaties binnen de inrichting dan is aangevraagd en vergund en het gloeien ook nog is uitgevoerd met oliegestookte in plaats van de vergunde electrische branders, is de Voorzitter van oordeel dat zij zich niet gehouden heeft aan hetgeen de Wet milieubeheervergunning van 28 juli 1997 op dit punt inhoudt. Verweerder was dus bevoegd om handhavend op te treden.
    
    2.2.    Aan de last onder dwangsom is een begunstigingstermijn van één uur verbonden. Verweerder meent dat die begunstigingstermijn toereikend is om de gewraakte activiteiten te beëindigen. Een dergelijke termijn is naar het oordeel van de Voorzitter echter niet aanvaardbaar, indien niet is onderzocht of bepaalde behandelingsprocessen op het moment van het uitvaardigen van de last gaande waren en in redelijkheid konden worden beëindigd binnen een uur. Alleen hierom al is een voorlopige voorziening aangewezen.
    
    2.3.    De Voorzitter stelt vast dat de desbetreffende activiteiten overdekt hebben plaatsgevonden, hetzij in één van de aanwezige hallen, hetzij in de gloeioven of de romneyloods, die tijdelijk op het terrein van de inrichting zijn geplaatst. Niet is gebleken dat door die activiteiten ernstige gevaar, schade of hinder voor de omgeving is veroorzaakt en dat de milieugevolgen van die activiteiten wezenlijk afwijken van wat krachtens de vergunning van 1997 is toegestaan.
    
    2.4.    Verzoekster voert de desbetreffende activiteiten – waarvan zij overigens stelt dat ze deze in het verleden op een vergelijkbare wijze heeft uitgevoerd – uit om enkele orders tijdig te verwerken. Die orders bestaan onder meer uit het produceren en behandelen van vaten die volgens haar te groot zijn om op de gebruikelijke wijze te behandelen. In ieder geval is ten aanzien van het grootste nog te verwerken vat komen vast te staan dat een behandeling anders dan op de door verzoekster beoogde wijze niet mogelijk is, terwijl voor vervoer naar elders ter behandeling van dat vat aldaar geen transportvergunning voorhanden is. 
    
    2.5.    Voor de in geding zijnde activiteiten heeft verzoekers een melding ingediend als bedoeld in artikel 8.19, tweede lid, van de Wet milieubeheer. Die melding is niet geaccepteerd, doch inmiddels is verzoekster doende een vergunning aan te vragen, zodat legalisering op afzienbare termijn niet is uit te sluiten.
    
    2.6.    Na afweging van de betrokken belangen, ziet de Voorzitter met het oog op de onderhanden orders aanleiding om een voorlopige voorziening te treffen op de hierna onder 3. weergegeven wijze.
    
    2.7.    Verweerder dient op na te melden wijze te worden veroordeeld in de proceskosten.
    
    3.    Beslissing
    
    De Voorzitter van de Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State:
    
    I.    schorst bij wijze van voorlopige voorziening het besluit van het college van gedeputeerde staten van Gelderland van 6 april 2004, kenmerk MPM1443/MW2004.11482, tot en met 30 april 2004;
    
    II.    veroordeelt het college van gedeputeerde staten van Gelderland in de door verzoekster in verband met de behandeling van het verzoek gemaakte proceskosten tot een bedrag van € 666,00, welk bedrag geheel is toe te rekenen aan door een derde beroepsmatig verleende rechtsbijstand; het bedrag dient door de provincie Gelderland te worden betaald aan verzoekster;
    
    III.    gelast dat de provincie Gelderland aan verzoekster het door haar voor de behandeling van het verzoek betaalde griffierecht (€ 273,00) vergoedt.
    
    Aldus vastgesteld door mr. Th.G. Drupsteen, als Voorzitter, in tegenwoordigheid van mr. M.A.G. Stolker, ambtenaar van Staat.
    
    
      w.g. Drupsteen    w.g. Stolker
      Voorzitter    ambtenaar van Staat
    
    
    Uitgesproken in het openbaar op 14 april 2004
    
    157.