ECLI:NL:OGHNAA:2010:BL0351, Gemeenschappelijk Hof van Justitie van de Nederlandse Antillen en Aruba, 18-01-2010, 170/2009
Gemeenschappelijk Hof van Justitie van de Nederlandse Antillen en Aruba — Uitspraak 
Datum: 2010-01-18 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Strafrecht

Samenvatting: Betreft verzoek om verlof onder elektronisch toezicht. Hof oordeelt dat zij terughoudend dient te toetsen. Oordeel van Minister van Justitie dat verzoeker niet dan wel onvoldoende voorbereid is op terugkeer in de maatschappij is naar het oordeel van het Hof in redelijkheid besloten.

Datum beschikking: 18 januari 2010
      H.A.R.nummer: 170/2009 
    
    
    
      GEMEENSCHAPPELIJK HOF VAN JUSTITIE
      VAN DE NEDERLANDSE ANTILLEN EN ARUBA
    
    
    Deze beschikking ex artikel 43 Sv is gegeven in de zaak van:
    
    
      [verzoeker],
      Hierna te noemen: verzoeker,
      geboren op Curaçao op 31 december 1975,
      thans gedetineerd in de Bon Futuro gevangenis alhier.
    
    
    
    1. Het verloop van de procedure
    
    
      Bij verzoekschrift op 21 december 2009 ter griffie van het Gerecht in eerste aanleg ingediend, heeft verzoeker een vordering in kort geding ingediend. Verzoeker heeft verzocht om bij vonnis in kort geding uitvoerbaar bij voorraad het Land de Nederlandse Antillen te bevelen om verzoeker onmiddellijk onder elektronisch toezicht te stellen c.q. te plaatsen, zulks op verbeurte van een dwangsom, met veroordeling van het Land de Nederlandse Antillen in de kosten van de procedure.  
      Het verzoek is, nadat de raadsman van verzoeker, mr. E.B. Wilsoe, had laten weten dat het verzoek moet worden opgevat als een verzoek ex art. 43 Sv gericht aan het Hof, op 12 januari 2010 in raadkamer behandeld. Verschenen en gehoord zijn verzoeker, zijn raadsman en de (waarnemend) procureur-generaal, mr. A.C. van der Schans. 
    
    
    
    2. De feiten
    
    
      Bij vonnis van dit Hof van 25 september 2007 is verzoeker veroordeeld ter zake van, kort gezegd, medeplegen van diefstal met geweld, mishandeling, bedreiging en vuurwapenbezit tot een gevangenisstraf voor de duur van zeven jaar met aftrek van voorarrest. Het tegen dit vonnis ingesteld cassatieberoep is door de Hoge Raad verworpen bij arrest van 27 januari 2009. 
      Verzoeker heeft een verzoek ingediend om verlof onder de voorwaarde van elektronisch toezicht zoals geregeld in de Beschikking elektronisch toezicht (P.B. 2005, 76). Dit verzoek is afgewezen bij Ministeriële Beschikking van 10 december 2009 van de Minister van Justitie. 
    
    
    
    3. Beoordeling 
    
    3.1 Volgens inmiddels vaste jurisprudentie van het Hof kan in gevallen als de onderhavige een voorziening worden gevraagd ex artikel 43 Sv. Anders dan de procureur-generaal heeft betoogd, kan verzoeker dus in zijn verzoek worden ontvangen.
    
    3.2 Ingevolge artikel 3 Beschikking elektronisch toezicht, voor zover hier van belang, kan aan een gedetineerde die is veroordeeld tot onvoorwaardelijke gevangenisstraf, niet zijnde voorlopige hechtenis, op diens verzoek door de Minister van Justitie verlof onder de voorwaarde van elektronisch toezicht worden vergund. Blijkens de bewoordingen van deze bepaling komt aan de Minister van Justitie een ruime mate van beslisvrijheid toe bij de beslissing op verzoeken als de onderhavige. Het Hof dient de onderhavige beschikking van de Minister van Justitie dan ook terughoudend te toetsen, waarbij uitgegaan dient te worden van de feiten en omstandigheden die bekend waren of behoorden te zijn ten tijde van het geven van de beschikking. 
    
    3.3 De Minister van Justitie heeft de volgende overwegingen ten grondslag gelegd aan de onderhavige beschikking. Op grond van de verstrekte gegevens moet verzoeker geacht worden niet dan wel onvoldoende voorbereid te zijn op terugkeer in de maatschappij. Immers is verzoeker in het verleden bij herhaling onherroepelijk veroordeeld ter zake van gewelds- en vermogensdelicten, in een bepaald geval met een gewelddadig component en vuurwapenbezit, toont verzoeker volgens de gevangenis weinig initiatief te resocialiseren en heeft verzoeker volgens de Stichting Reclassering Curaçao zich in het verleden nooit aan afspraken met die instelling gehouden, toont verzoeker thans aan zich te realiseren dat hij inzicht moet leren krijgen in zijn eigen persoon, zijn denken en handelen en om risicosituaties te leren herkennen en zal verzoeker daartoe een agressieregulatietraining moeten volgen, welke in de gevangenis moet aanvangen, alvorens een gunstige prognose voor verblijf erbuiten kan worden gesteld, aldus de Minister van Justitie. 
    
    3.4 Naar het oordeel van het Hof heeft de Minister van Justitie bij afweging van alle betrokken belangen in redelijkheid afwijzend kunnen beslissen op het verzoek van verzoeker, gelet op de ernst van de feiten waarvoor verzoeker is veroordeeld bij het vonnis van het Hof van 25 september 2007 in samenhang bezien met het strafrechtelijk verleden van verzoeker. Ook houdt het Hof er rekening mee dat uit de stukken niet of nauwelijks feiten blijken die ten voordele van verzoeker strekken. Dat, zoals de raadsman heeft gesteld, het gevangeniswezen positief heeft geadviseerd, blijkt niet uit de stukken. Op grond van al het voorgaande kan de stelling dat verzoeker, ondanks zijn bereidheid daartoe, thans (nog) niet in staat is gesteld om een agressieregulatietraining te volgen niet tot een ander oordeel leiden. 
    
    3.5 De slotsom is dat de beschikking van 10 december 2009 in rechte stand houdt en het verzoek afgewezen dient te worden.
    
    
    4. De beslissing
    
    Het Hof:
    
    Wijst het verzoek af. 
    
    
    Aldus gegeven in raadkamer door mrs. H.L. Wattel, J.P. de Haan en M. Schoemaker, leden van het Gemeenschappelijk Hof van Justitie van de Nederlandse Antillen en Aruba, op 18 januari 2010 in tegenwoordigheid van de griffier.