ECLI:NL:CBB:2001:AA9526, College van Beroep voor het bedrijfsleven, 16-02-2001, AWB 99/1027
College van Beroep voor het bedrijfsleven — Uitspraak 
Datum: 2001-02-16 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Bestuursrecht

Samenvatting: -

College van Beroep voor het bedrijfsleven
    
    
      No.AWB 99/1027						16 januari 2001
      	20020
    
    
    
    
    Uitspraak in de zaak van:
    
    
      A, appellant van een beslissing van de raad van tucht 
      voor registeraccountants en Accountants-Administratieconsulenten te 's-Gravenhage (hierna: de raad van tucht), gewezen op 11 oktober 1999,gemachtigde: mr A.F.J.A. Leijten, advocaat te Amsterdam.
    
    
    
    
    
      1.	De procedure
      Bij brief, verzonden op 15 oktober 1999, heeft de raad van tucht appellant afschrift toe-
      gezonden van zijn op 11 oktober 1999 genomen beslissing op een klacht, op 29 juli 1998 
      ingediend tegen appellant door Vertimart Holding B.V. (hierna: klaagster).
      Bij een op 15 december 1999 bij het College binnengekomen beroepschrift heeft appellant 
      tegen die beslissing beroep bij het College ingesteld. 
      De raad van tucht heeft bij brief van 26 januari 2000 de op de zaak betrekking hebbende 
      stukken doen toekomen aan de griffier van het College.
      Bij brief van 10 maart 2000 heeft klaagster gereageerd op de in het beroepschrift van 
      appellant aangevoerde grieven.
      Het College heeft de zaak behandeld ter terechtzitting van 19 december 2000.
      Appellant en klaagster hebben hun standpunt doen toelichten.
    
    
    
      2.	De vaststaande feiten
      Het College gaat uit van de feiten zoals die zijn vastgesteld in de bestreden beslissing van 
      de raad van tucht, nu tegen die vaststelling geen grieven zijn aangevoerd.
      3.	De bestreden tuchtbeslissing
      Bij de bestreden tuchtbeslissing, die aan deze uitspraak is gehecht en als hier ingelast wordt 
      beschouwd, heeft de raad van tucht de klacht gegrond verklaard en aan appellant de 
      maatregel van schriftelijke berisping opgelegd.
      4.	De middelen van beroep
      Appellant heeft - samengevat - tegen de bestreden tuchtbeslissing de volgende middelen 
      voorgedragen.
      4.1	De raad van tucht heeft te eenzijdig de nadruk gelegd op de titel die aan de rapportage is 
      gegeven. De inhoud en formulering van het rapport hebben niet de strekking om 
      onttrekkingen te constateren of te suggereren, laat staan om daar een oordeel over te geven.
      4.2	De raad van tucht heeft ten onrechte geoordeeld dat de aangehaalde passages uit het rapport 
      de indruk geven dat het om een eigen deskundig oordeel van appellant gaat.
      4.3	De raad van tucht heeft ten onrechte geoordeeld dat appellant in de 'Overige bemerkingen' 
      in het rapport als door de raad van tucht aangehaald, suggestieve opmerkingen heeft 
      gemaakt.
      4.4	De raad van tucht is ten onrechte op basis van het niet geraadpleegd hebben van klaagster 
      tot het oordeel gekomen dat het rapport een deugdelijke grondslag mist.
      4.5	De raad van tucht heeft ten onrechte geoordeeld dat appellant onjuist heeft gehandeld door 
      geen maatregelen te nemen om het risico van verspreiding van zijn rapport te beperken of 
      te verhinderen.
      4.6	De raad van tucht is ten onrechte tot de conclusie gekomen dat appellant niet de vereiste 
      bereidheid heeft getoond om na het uitbrengen van het rapport onduidelijkheden en 
      misverstanden uit de weg te ruimen.
      Op grond hiervan heeft appellant het College verzocht de bestreden beslissing te 
      vernietigen dan wel de opgelegde maatregel te heroverwegen en te mitigeren.
    
    
    
      5.	De beoordeling
      5.1	De eerste twee middelen kunnen gezamenlijk worden besproken. Ingevolge artikel 11, 
      eerste lid, van de Gedrags- en beroepsregels registeraccountants 1994 (GBR-1994) doet de 
      registeraccountant slechts mededelingen omtrent de uitkomst van zijn arbeid voorzover 
      zijn deskundigheid en de door hem verrichte werkzaamheden daarvoor een deugdelijke 
      grondslag vormen. Tevens dient hij ervoor zorg te dragen dat zijn mededelingen een 
      duidelijk beeld geven van de uitkomsten van zijn arbeid.
      Het College is met de raad van tucht van oordeel dat de rapportage van appellant een 
      onduidelijk beeld geeft omtrent de uitkomsten van zijn arbeid en deels een deugdelijke 
      grondslag ontbeert. Uit het rapport blijkt allereerst onvoldoende welke uitgangspunten 
      reeds door de opdrachtgever waren meegegeven en van welke (verdere) uitgangspunten 
      appellant vervolgens zelf is uitgegaan. Niet duidelijk blijkt of ook appellant het re‰el vond 
      om het gezamenlijke aandeelhouderschap te reconstrueren vanaf 1 januari 1991 en 
      evenmin of en waarom ook appellant de omstandigheid dat zijn opdrachtgever in die 
      periode al werkzaamheden voor de vennootschap verrichtte daartoe voldoende achtte. Ook 
      onduidelijk is op welke gronden appellant tot het oordeel is gekomen om als re‰le 
      uitgangspositie te kiezen dat een lening die aan de vennootschap was verstrekt zou zijn 
      kwijtgescholden of omgezet in aandelenkapitaal. Dit uitgangspunt lijkt moeilijk door de 
      opdrachtgever te kunnen zijn voorgeschreven, het volgt ook niet zonder meer uit het 
      eerdere uitgangspunt en de formulering 'mijns inziens' duidt op een eigen oordeel van 
      appellant. Op zijn minst had appellant daarom in het rapport moeten onderbouwen waarom 
      dit uitgangspunt re‰el was.
    
    
    
      Eenzelfde onduidelijkheid doet zich bij de door de raad van tucht geciteerde 'Overige 
      bemerkingen' voor. Het rapport cre‰ert al met al het beeld dat de door Vertimart Holding 
      B.V. aan Vertimart Consultants B.V. verstrekte lening geen correcte grondslag heeft en dat 
      daardoor niet goed verantwoorde onttrekkingen uit de vennootschap hebben 
      plaatsgevonden. Voor dat beeld wordt geen deugdelijke onderbouwing gegeven. Het beeld 
      wordt nog versterkt door de titel van het rapport: 'Onttrekkingen 1991/1996 Vertimart 
      Consultants B.V.'
    
    
    
      Deze middelen treffen derhalve geen doel.
      5.2	Het derde en vierde middel kunnen eveneens gezamenlijk worden besproken. Zoals 
      hiervoor reeds werd overwogen cre‰ert het rapport al met al het hiervoor geschetste beeld 
      en wordt voor dat beeld geen deugdelijke onderbouwing gegeven. Anders dan appellant 
      meent, wordt daarmee wel degelijk de suggestie gewekt dat de heer B ten 
      nadele van de heren C onjuist heeft gehandeld door gelden aan de 
      vennootschap te onttrekken zonder dat daarvoor een re‰le grondslag aanwezig was. Deze 
      suggestie wordt in het rapport niet onderbouwd en evenmin blijkt op welke bevindingen de 
      suggestie is gebaseerd.
      Naar het oordeel van het College had appellant zich ofwel van een dergelijke suggestie 
      dienen te onthouden door in neutrale bewoordingen aan te geven dat hij in het beperkte 
      kader van zijn opdracht geen grondslag voor de geconstateerde geldstromen had kunnen 
      vinden, waarbij hij nader onderzoek had aanbevolen, dan wel had hij zelf dat nader 
      onderzoek dienen te verrichten, waarbij hij dan de heer B om een reactie had 
      kunnen vragen. De raad van tucht heeft derhalve terecht geoordeeld dat binnen de gegeven 
      verhoudingen het doen van suggestieve mededelingen terwijl de klaagster niet in de 
      gelegenheid was gesteld om daarop te reageren onjuist was.
      Ook deze middelen treffen derhalve geen doel.
    
    
    
    
      5.3	Het vijfde middel mist feitelijke grondslag. Uit de bestreden beslissing kan niet worden 
      opgemaakt dat de raad van tucht heeft geoordeeld appellant maatregelen had moeten 
      nemen om verspreiding van zijn rapport tegen te gaan. De raad van tucht heeft 
      klaarblijkelijk en terecht tot uitdrukking willen brengen dat het ontbreken van duidelijkheid 
      omtrent de opdracht in het rapport in combinatie met reeds bestaande gespannen 
      verhoudingen binnen de vennootschap in dit geval het risico in zich droeg dat het rapport 
      door de ene tegen de andere partij zou worden gebruikt. Appellant had zich van dit risico 
      bewust moeten zijn en had derhalve des te zorgvuldiger moeten zijn met het verschaffen 
      van duidelijkheid omtrent de opdracht dan wel zelf maatregelen moeten nemen om te 
      voorkomen dat het rapport verkeerd zou worden gebruikt.
      Appellant heeft nog wel betwist dat hij, gelet op hetgeen hij ten tijde van het uitbrengen 
      van zijn rapport van de vennootschap en de aandeelhouders wist, in dit geval had moeten 
      begrijpen dat het bedoelde risico bestond, maar het College is van oordeel dat zowel uit de 
      opdracht als uit het rapport kan worden opgemaakt dat spanningen en verdachtmakingen 
      tussen de aandeelhouders bestonden. Het College volstaat er in dit verband mee te wijzen 
      op bladzijde 6 van het rapport waarin wordt vermeld dat bij Vertimart Holding B.V. wel 
      degelijk bekend was dat de vordering op Vertimart Consultants B.V. oninbaar zou zijn. De 
      woorden 'wel degelijk' geven duidelijk aan dat wordt aangesloten bij een discussie tussen 
      de aandeel-houders. Ook blijkt daaruit dat het rapport bedoelt ondersteuning te bieden aan 
      een van de partijen in deze discussie.
    
    
    Ook deze grief kan derhalve niet slagen.
    
    
      5.4	Ter ondersteuning van zijn zesde grief heeft appellant gewezen op zijn brief aan klaagster 
      van 5 november 1997, waarin hij onder meer het volgende heeft geschreven:
      "	Graag zou ik alsnog een poging willen ondernemen u te volgen in uw kritiek 
      op mijn brief d.d. 4 april 1997.
      Ik beschik evenwel niet over de stukken, die een nadere onderbouwing geven 
      van de prijs van de aandelenpakketten Vertimart Consultants B.V., die op 29 
      december 1994 aan Oudkerk Beheer B.V. en 't Rijpje N.V. zijn overgedragen.
      U verwijst naar een stelsel van afspraken, welke ultimo 1994 in "glasheldere 
      overeenkomsten" zijn vastgelegd.
    
    
    
      Ik beschik slechts over de "management en adviseursregeling" welke is 
      opgenomen in de notulen van de aandeelhoudersvergadering d.d. 29 december 
      1994. Deze regeling leidt niet tot de conclusie, dat ik zaken onjuist zou hebben 
      ge‹nterpreteerd.
      Wel kan ik mij voorstellen, dat er uwerzijds (als aandeelhouder van Vertimart 
      Holding B.V.) immateri‰le activa zijn overgedragen, die niet zichtbaar 
      gewaardeerd konden worden in de balans per 1 januari 1994.
      Indien u mij daar nader over kunt informeren, dan wordt de startpositie voor 
      elk der partijen waarschijnlijk veel inzichtelijker.
      Dan blijft slechts de discussie over in hoeverre de activiteiten van de heren C in de jaren 1991 tot en met 1993 zijn meegewogen in de 
      vastgestelde goodwill op aandelen Vertimart Consultants B.V.
      Mij is evenwel onvoldoende bekend om in die discussie te treden.
    
    
    Mag ik van u vernemen?"
    
    
      Volgens appellant blijkt uit deze brief dat hij zich uitdrukkelijk en onmiddellijk bereid 
      heeft getoond overleg te voeren over de inhoud van zijn rapport, c.q. zijn brief uit te 
      breiden of aan te passen, indien nieuwe informatie daartoe aanleiding zou geven.
    
    
    
      Het College is hieromtrent van oordeel dat appellant zich in de gegeven omstandigheden 
      (een rapport dat een onduidelijk beeld geeft omtrent de uitkomsten van appellants arbeid en 
      deels een deugdelijke grondslag ontbeert, dat door de opdrachtgever in een gerechtelijke 
      procedure is gebruikt en dat bij derden onduidelijkheden en/of misverstanden oproept) te 
      afwachtend heeft opgesteld. In de gegeven omstandigheden had appellant zich actiever 
      moeten opstellen door, zonder nadere voorwaarden te stellen, zo spoedig mogelijk een 
      gesprek met de klaagster aan te gaan om zijn rapport te verduidelijken.
    
    
    Ook dit middel wordt derhalve verworpen.
    
    
      5.5	Het College acht de door de raad van tucht opgelegde maatregel in overeenstemming met 
      de aard en de ernst van de verweten gedraging.
      De bestreden beslissing moet derhalve in stand blijven en het beroep moet worden 
      verworpen.
    
    
    
    
      Deze beslissing berust op de artikelen 52, 53 en 54a tot en met 54f van de Wet op de 
      Registeraccountants en artikel 11 GBR-1994.
    
    
    
      6.	De beslissing
      7.	
      Het College verwerpt het beroep.
    
    
    Aldus gewezen door mr B. Verwayen, mr J.A. Hagen en mr M.A. Fierstra, in tegenwoordigheid van mr M.S. Hoppener, als griffier, en uitgesproken in het openbaar op 16 januari 2001.
    
    
    w.g. B. Verwayen						w.g. M.S. Hoppener