ECLI:NL:RBALM:2008:BC6931, Rechtbank Almelo, 09-01-2008, 75837 ha za 06-72
Rechtbank Almelo — Uitspraak 
Datum: 2008-01-09 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Civiel recht

Samenvatting: Dexia-zaak

RECHTBANK ALMELO
      Sector Civiel
    
    
    
      zaaknummer: 75837 ha za 06-72
      datum vonnis: 9 januari 2008 (vdv)
    
    
    Vonnis van de rechtbank Almelo, enkelvoudige kamer voor burgerlijke zaken, in de zaak van:
    
    
      X,  
      wonende te E,
      eiser in conventie, verweerder in reconventie,
      verder te noemen: X,
      procureur: mr. E.H. Hoeksma,
    
    
    tegen
    
    
      de naamloze vennootschap
      DEXIA Bank Nederland N.V.,
      gevestigd te Amsterdam,
      gedaagde in conventie, eiseres in reconventie,
      verder te noemen: Dexia,
      procureur: mr. J. Vestering,
      advocaat: mr. H. Post te Helmond.
    
    
    Het procesverloop
    
    1.    X heeft gevorderd conform de inleidende dagvaarding. Dexia heeft een akte van schorsing, X een akte tot hervatting van de procedure en Dexia vervolgens een conclusie van antwoord in conventie tevens eis in reconventie genomen. X heeft vervolgens een conclusie van repliek in conventie tevens conclusie van antwoord in reconventie en akte wijziging van eis en akte vermeerdering van eis en akte intrekking van eis en Dexia een conclusie van dupliek in conventie tevens houdende conclusie van repliek in reconventie genomen. Na een conclusie van dupliek in reconventie van X, hebben partijen vonnis verzocht.
    
    De beoordeling van het geschil en de motivering van de beslissing 
    
    
      De vordering (kort samengevat)
      2.   Nadat X in 2001 was benaderd door Spaar Select, een cliëntenremisier van Bank Labouchere (rechtsvoorgangster van Dexia), heeft X bewilligd in een afspraak met een medewerker R van Spaar Select.
      Deze presenteerde aan de hand van een door Spaar Select opgesteld “Persoonlijk Financieel Plan”(productie 1 dagvaarding) de completering van de pensioenvoorziening van X. 
      Dit resulteerde in het op 19 februari 2001 door X afsluiten van een Overwaarde Effect zonder Herbelegging Vooruitbetaling onder nummer 22600334 (dagvaarding productie 2).
    
    
    
    
      3.   Het aankoopbedrag van de (achterliggende) aandelen bedroeg € 58.274,40, de totaal te betalen rente tijdens de looptijd van de overeenkomsten € 64.258,80, zodat het totaal van de overeengekomen leasesom bedroeg € 122.533,20.
      Op het Overwaarde Effect diende X gedurende de looptijd van 180 maanden maandelijks een bedrag van € 680,74 bij vooruitbetaling te voldoen; de eerste 60 termijnen (minus 20% korting) voldeed X in één keer middels betaling van € 32.675,40 afkomstig uit een daartoe afgesloten (tweede hypothecaire)lening bij de Postbank.
    
    
    4.   Verdere voorwaarden (voor zover van belang):
    
    
      2.  Deze lease-overeenkomst wordt aangegaan voor een ononderbroken periode van
      180 maanden, te rekenen vanaf de aankoopdag van de waarden.
      3.  Lessee kan deze lease-overeenkomst na 60 maanden dagelijks met onmiddellijke ingang en zonder annuleringskosten beëindigen, onder betaling of verrekening van de restant-hoofdsom op dat moment. 
      ......
      6.  Zodra lessee al datgene aan de Bank heeft betaald wat hij haar krachtens deze lease-overeenkomst en de daarbij behorende Bijzondere Voorwaarden Effecten Lease verschuldigd is of zal worden, is lessee automatisch en van rechtswege eigenaar van de waarden geworden.
    
    
    5.   Bij brief van 16 januari 2003 heeft X zijn ongerustheid tegenover Dexia geuit over de (mogelijke) consequenties van de constructie (productie 8 dagvaarding).
    
    6.   Bij brief van 18 november 2005 (productie 6 dagvaarding) heeft X Dexia aansprakelijk gesteld omdat de Overwaarde Effect de overeenkomst buitengerechtelijk ontbonden en vernietigd en gesommeerd tot terugbetaling van zijn ingelegde gelden, zulks -subsidiair- met inachtname van een billijkheidscorrectie. 
    
    7.   Het voorgaande baseert X onder meer op de bepalingen van de volgens hem ten deze  toepasselijke Wet Consumenten Krediet respectievelijk het ontbreken van de benodigde vergunning ex artikel 9 dezer wet zulks in de zin van de aandelenleasejurisprudentie dezer rechtbank (Dexia-Cosar LJN AS 4746 e.v.) zomede de schending door Dexia van de te zijnen aanzien in acht te nemen zorgplicht bij het aangaan van die overeenkomsten respectievelijk het onrechtmatig optreden van (de medewerker van) Spaar Select. 
    
    8.   X vordert (met inbegrip van de vermeerderde eis):
    
    
      I.    Voor recht te verklaren dat de overeenkomst Overwaarde Effect nietig is althans deze   
            nietig te verklaren, althans deze te ontbinden althans te verklaren dat deze          
            buitengerechtelijk is ontbonden, althans dat Dexia onrechtmatig heeft gehandeld en   
            deswege schadeplichtig is. 
      II.   Dexia te veroordelen aan X te voldoen tegen bewijs van kwijting het door hem 
             betaalde ad € 32.675,40 subsidiair een bedrag van € 28.456,21.
      III. Voornoemd bedrag vermeerderd met wettelijke rente vanaf de dag van totstandkoming 
            der overeenkomst althans de dagen dat de onderscheiden betalingen zijn verricht althans 
            de dag dat Dexia in verzuim (16 januari 2003 althans 18 november 2005) verkeert 
            althans vanaf de dag der dagvaarding, tot aan de dag der betaling.
      IV. Vervallenverklaring van de restschuld van X.
    
    
    
      V.   Dexia te bevelen op straffe ener dwangsom de BKR-notering van X ongedaan te  
             maken.
      VI.  Dexia te veroordelen in de proceskosten.
      VII. Het vonnis uitvoerbaar bij voorraad te verklaren.
    
    
    
      Het verweer van Dexia(kort samengevat)
      9.  Dexia stelt dat de aandelenleaseovereenkomst Overwaarde Effect is afgesloten via de assurantietussenpersoon Spaar Select B.V. die X ter zake heeft geïnformeerd en geadviseerd. Na getoonde interesse van X heeft Spaar Select hem een aanvraagformulier verschaft en de Bank heeft die door X ondertekend retourontvangen. Vervolgens heeft de Bank de overeenkomst aan Spaar Select verstuurd.
      Dexia stelt aan haar zorgplicht ten opzichte van X te hebben voldaan.
    
    
    
      10.  Voor deze overeenkomst wordt voorzien in aflossing van de aankoopsom en diende X uit hoofde van deze overeenkomsten gedurende de looptijd een maandelijks bedrag, bestaande uit rente en aflossing over de aankoopsom van de portefeuille, aan de Bank te voldoen.
      Volledigheidshalve wijst de Bank erop dat hierbij na het verstrijken van de looptijd van deze overeenkomsten geen zogenaamde restschuld kan ontstaan, ook niet in geval van te zeer gedaalde aandelenkoersen. Slechts in het geval deze tussentijds wordt beëindigd, hetgeen in casu het geval is geweest, bestaat de mogelijkheid dat X nog een bedrag verschuldigd is; bij verkoop van de aan de overeenkomst ten grondsslag liggende aandelen is een negatief resultaat van € 8.185,03 ontstaan, welk bedrag van X in reconventie zal worden gevorderd.
      Voorts heeft X uit hoofde van de overeenkomsten van een bedrag van € 6.273,39 aan dividend een bedrag van € 5.632,59 uitgekeerd gekregen, terwijl de rest ad € 648,80 is verrekend met achterstallige termijnen, en dat hij nalaat in zijn vordering te betrekken.
    
    
    11.  Dexia doet voor alles een beroep op het niet inachtnemen door X in de dagvaarding van de substantiëringsplicht ex artikel 111 lid 3 Rv.
    
    12.  Ten aanzien van het optreden van Spaar Select als effectenbemiddelaar zodanig, dat die niet (meer) was vrijgesteld van de vergunningsplicht ex artikel 12 van de vrijstellings-regeling Wet Toezicht effectenverkeer 1995, zulks vanwege de omstandigheid dat Spaar Select niet enkel X als klant bij de Bank heeft aangebracht, maar zich ook heeft beziggehouden met advisering en/of aanbevelen van specifieke effectentransacties, stelt Dexia dat dit nog niet tot nietigheid van de overeenkomst leidt: niet de overeenkomst zelf is strijdig met een dwingendrechtelijke wetsbepaling, hoogstens het handelen van de tussenpersoon.
    
    13.  Naar aanleiding van de door X gestelde grondslag van onrechtmatige daad stelt Dexia dat alleen al de tekst van de overeenkomsten duidelijk maakt dat het hier niet om een spaarvorm gaat, maar over een geldlening, X al eerder in juni 1999 een effectenleaseovereenkomst Cash-Clicken Lease-Service nummer 12002442 (productie 4 CvA) had gesloten en derhalve beter wist, de door X ingeroepen bepalingen van NR 99 omtrent zorgplicht en schriftelijke informatieverschaffing op (het afsluiten van) deze overeenkomsten niet van toepassing zijn en overigens wel degelijk onderzoek naar diens financiële positie onder meer middels de BKR-registratie heeft plaatsgevonden.
    
    14.  Betreffende de schade wijst Dexia erop dat X niet door hem genoten fiscale of andere voordelen verdisconteert in zijn vordering zomede het causaal verband tussen de gevorderde schade en het onrechtmatig handelen ontbreekt.
    
    
      Reconventie
      15.  In reconventie vordert Dexia de bestaande restschuld ad € 8.185,03 vermeerderd met een restschuld uit de overeenkomst Cash Clicken ad € 39,45, een en ander vermeerderd met contractuele althans wettelijke rente.
      Volgens X lost deze vordering zich op in de in conventie toe te passen restitutieformule.
    
    
    De beoordeling
    
    16.  De overeenkomst Overwaarde Effect staat tussen partijen vast evenals het feit dat X daarop € 32.675,40 heeft voldaan zomede een bedrag van € 5.632,59 aan dividend heeft uitgekeerd gekregen en die overeenkomst inmiddels (door X tussentijds) is beëindigd. 
    
    
      Wet Consumenten Krediet
      17.   De rechtbank acht de WCK ten deze niet van toepassing vanwege overschrijding van het op 19 februari 2001 geldende grensbedrag van € 40.840,--: beslissend is de totale kredietsom en dat is de leasesom ad € 122.533,20.
    
    
    
      Zorgplicht/onrechtmatige daad/Spaar Select
      18. Ten aanzien van de overeenkomst is derhalve de gestelde onrechtmatige daad als grondslag voor de vordering van X te bezien:
    
    
    a.	Spaar Select is een zogenaamde cliëntenremisier en is als zodanig weliswaar aan te merken als een effectenbemiddelaar als bedoeld in artikel 1 sub b Wte, maar is op grond van artikel 12 van het Vrijstellingsbesluit onder bepaalde voorwaarden vrijgesteld van de vergunningplicht. De belangrijkste van die voorwaarden is dat zij haar activiteiten beperkt tot het aanbrengen van klanten bij de in dat artikel genoemde instellingen.
    
    b.	Dat Dexia een instelling als bedoeld in artikel 12 van het Vrijstellingsbesluit is, staat niet ter discussie. Nagegaan moet derhalve slechts worden of Spaar Select zich beperkt heeft tot het aanbrengen van X als klant bij Dexia of dat Spaar Select verdere, voor een cliëntenremisier ontoelaatbare bemoeienis met de zaak gehad heeft. Daarvoor is het nodig om vast te stellen wat er onder aanbrengen wordt verstaan.
    
    c.	Een wettelijke definitie van het begrip aanbrengen in het kader van de Wte en de daarop gegronde regelgeving bestaat niet. Wel wordt er op haar website (www.afm.nl) een uiteenzetting  van het begrip gegeven door de Autoriteit Financiële Markten (AFM). Daar is, voor zover hier van belang, te lezen: Cliëntenremisiers mogen alleen cliënten aanbrengen bij effecteninstellingen die een vergunning hebben van de AFM. Cliëntenremisiers mogen bijvoorbeeld geen vermogensbeheer verrichten, orders van cliënten doorgeven of geld van cliënten onder zich houden. Daarnaast mogen zij geen cliënten aanbrengen bij andere cliëntenremisiers. Cliëntenremisiers mogen wel cliënten uitleggen wat een aandeel of een obligatie is. Echter zij mogen niet een specifiek aandeel, obligatie, effectenleaseproduct etc. beroeps- of bedrijfsmatig adviseren. 
    
    d.	Uitgaande van deze uitleg -en de rechtbank gaat bij gebrek aan een andere gezaghebbende uitleg van deze uitleg, die zij ook onderschrijft, uit- was het aan Spaar Select toegestaan om X te informeren mits die informatie beperkt was tot kenmerken van beleggingscategorieën en om hem door te verwijzen naar Dexia, maar niet om X te adviseren.
    
    e.	Een andere voorwaarde is dat de cliëntenremisier zich houdt aan enkele specifieke gedragsregels die voortvloeien uit het Bte en dan hoofdzakelijk uit artikel 24 daarvan en uit de NR, in dit geval de NR 99.  Dat zijn, voor zover in deze specifieke zaak van belang, dat hij handelt in het belang van de cliënt en de adequate functionering van de effectenmarkten, in het belang van de cliënt kennis neemt van diens financiële positie, ervaring en beleggingsdoelstelling voor zover dat redelijkerwijs van belang is met het oog op het verrichten van zijn diensten, de cliënt de gegevens en bescheiden verstrekt die nodig zijn voor de beoordeling van de door hem aangeboden diensten en de effecten waarop die diensten betrekking hebben en een verbod op het zogenaamde “cold calling” i.e. een verbod om hen die nog geen cliënt zijn telefonisch of persoonlijk te benaderen anders dan in het geval de betrokkenen daar vooraf schriftelijk dan wel telefonisch mee heeft ingestemd dan wel in het contact slechts wordt aangeboden om schriftelijke of elektronische informatie te verschaffen. 
    
    
      f.	Op grond van de op dit punt gestelde -met name (het sluiten van) de eerdere aandelenleaseovereenkomst- moet worden aangenomen dat Spaar Select het cold calling-verbod niet heeft overtreden. 
      De vraag blijft dan in hoeverre Spaar Select zich voldoende verdiept heeft in de beleggingsdoelstellingen van X, diens financiële positie, beleggingsdoelstelling(en) en beleggingservaring en aldus ook in diens belang gehandeld heeft. 
    
    
    g.	Met betrekking tot het tot stand komen van het contact met Spaar Select is door X  immers onweersproken gesteld, dat hij door Spaar Select is benaderd en hem vervolgens aan de hand van een Persoonlijk Financieel Plan een beleggingsconstructie is gepresenteerd en geadviseerd waarmede het vermogen snel kon worden vergroot en vooral zijn pensioenvoorziening kon worden gecomplementeerd. 
    
    h.	Met betrekking tot hetgeen verricht is door Spaar Select om zich een beeld te vormen van X, diens financiële positie, beleggingsdoelstellingen en beleggingservaring, is door X, naast hetgeen reeds onder g hierboven is weergegeven, onweersproken gesteld dat hij, X, aan de medewerker van Spaar Select naar aanleiding van diens vragen verteld heeft dat hij een pensioenbreuk wilde ondervangen. Schriftelijke productinformatie van Spaar Select anders dan Het Persoonlijk Financieel Plan, zegt hij niet gekregen te hebben en naar aanleiding van vragen voor het tekenen van de overeenkomst werd verwezen naar de looptijd van 60 maanden, dat hem nooit duidelijk is geweest dat hij een lening heeft aangegaan, dat hij daar niet op gewezen is, dat hij dat uit de tekst van de overeenkomst niet heeft kunnen opmaken, dat over een maandbedrag, leasen, koersdaling en over een restschuld nooit gesproken is, dat ook nooit aan de orde is geweest dat hij alles kon kwijtraken.
    
    i.	Deze onder h weergegeven stellingen van X zijn weliswaar, naar uit de overgelegde producties en dan met name het aanvraagformulier aandelenlease van 7 februari 2001 (productie 3 conclusie van antwoord) en de overeenkomst Overwaarde Effect moet worden afgeleid, niet allemaal juist maar niettemin kan er de conclusie uit getrokken worden dat X, ook na aanvankelijke aarzeling en ondanks een eerder gesloten aandelenleasecontract, niet begrepen heeft wat hem is voorgehouden alsmede dat ook de voorlichting tekortgeschoten is.
    
    Onjuist is immers dat er niet over leasen gesproken is, want de door X ondertekende overeenkomst is een leaseovereenkomst, evenals dat X niet uit de overeenkomst had kunnen opmaken dat er sprake van een lening was, want er is immers sprake van rente in de overeenkomst, dat over een maandbedrag niet gesproken is, want dat maandbedrag is naast de looptijd in de overeenkomst vermeld.  
    
    Dat de voorlichting tekortgeschoten is, blijkt genoegzaam uit het feit dat Spaar Select, naar onweersproken gesteld is, in de vooraf mondelinge aan X verstrekte informatie er kennelijk geen aandacht aan het break-evenrendement geschonken is en de omstandigheid dat X, die onvoldoende beleggingservaring had, van de hele opzet kennelijk niets begrepen heeft, zoals uit zijn persoonlijke statements die bij de stukken zijn gevoegd blijkt. Dat er voorafgaand aan het sluiten van de overeenkomst concreet gewezen is op de mogelijkheid van verlies is gesteld noch gebleken. In ieder geval blijkt daarvan niets uit het door Dexia overgelegde Aanvraag Formulier Aandelenlease.
    
    
      j.	Uit een overgelegde productie, het aanvraagformulier aandelenlease van 7 februari 2001 van Spaar Select dat voorafgegaan is aan de overeenkomst Overwaarde Effect van 
      19 februari 2001 blijkt dat er toen al een keuze is gemaakt voor deze beleggingsconstructie. 
      Op dat formulier, afkomstig van Spaar Select met de naam van haar adviseur Wolterink, het adviseursnummer 1204 en de handtekening van X, is namelijk vermeld dat X uit de dertien daarop genoemde constructies gekozen heeft voor Overwaarde Effect met onder meer een vooruitbetaling van f 72.000,--.
      De rechtbank leidt ook daaruit in combinatie met het Persoonlijk Financieel plan en uit het feit dat er geen daaraan voorafgaande correspondentie tussen X en Labouchère is overgelegd, af dat Spaar Select degene is die geadviseerd heeft over de wijze van beleggen en tot welk bedrag. Dat levert een handelen in strijd met de Vrijstellingsregeling op, immers is meer dan aanbrengen en is als beroeps- of bedrijfsmatig adviseren aan te merken. 
    
    
    k.	De conclusie tot zover is dat Spaar Select in haar relatie tot X niet alleen onrechtmatig gehandeld heeft door te handelen in strijd met de voorschriften van de Vrijstellingsregeling en daarmee in strijd met artikel 7 Wte, maar zich ook niet gedragen heeft als een goed opdrachtnemer overeenkomstig de bepalingen van titel 7:7 BW, immers niet gehandeld heeft als een redelijk handelend bekwaam vakgenoot dient te handelen, hetgeen, naast een contractuele tekortkoming ook weer als onrechtmatig handelen is aan te merken. Spaar Select is daarmee aansprakelijk voor de door X als gevolg van haar onrechtmatig handelen opgekomen schade.
    
    19.	Daarmee komt de rechtbank toe aan de aansprakelijkheid van Dexia, zowel voor zover die een gevolg is van haar eigen gedragingen als op grond van het bepaalde in artikel       6:76 BW voor gedragingen van Spaar Select. 
    
    Dienaangaande wordt het volgende overwogen:
    
    a.	De rechtbank stelt voorop dat tussenpersonen -en dus ook cliëntenremisiers- een belangrijke instrument voor financiële instellingen zijn om hun producten in de markt te (kunnen) zetten. Dat legt op de instelling die van de diensten van een cliëntenremisier gebruik maakt en hem doorgaans -zoals dat ook in dit geval kennelijk is gebeurd nu op dit punt niets anders is gesteld of gebleken- ook middels de toekenning van provisie betaalt, een grote verantwoordelijkheid met betrekking tot de selectie van de tussenpersoon van wie hij cliënten en opdrachten accepteert.
    
    b.	Een en ander blijkt ook uit het bepaalde in artikel 41 NR 99 dat de effecteninstelling onder andere gebiedt om zich met betrekking tot de onder i, ii en iii van dat artikel genoemde effecteninstellingen te onthouden van een aantal zaken waaronder het verrichten van effectentransacties voor deze instellingen. Spaar Select zou, indien zij zich aan de voor haar geldende regels had gehouden weliswaar niet tot één van die categorieën behoord hebben, maar nu zij zich niet aan die regels gehouden heeft, behoort zij daar wel toe en is zij met name aan te merken als een effecteninstelling die niet beschikt over een vergunning als bedoeld in artikel 7, eerste lid Wte (categorie i).  
    
    c.	De vraag is nu of Dexia voldoende zorgvuldigheid heeft betracht bij het aanvaarden van X als klant, c.q. het contracteren met X op basis van wat door Spaar Select aan haar omtrent X en hetgeen de inhoud van de door X gewenste overeenkomst(en) met haar geweest zou zijn, is medegedeeld en die vraag beantwoordt de rechtbank ontkennend. Het aanvraagformulier d.d. 7 februari 2001, waarop Dexia zich beroept, geeft geen informatie omtrent de financiële positie van X, noch omtrent diens beleggingservaring of beleggingsdoelstelling. 
    
    Op dit van Spaar Select afkomstige aanvraagformulier effectenlease, in de tijd voorafgaand aan de overeenkomst Overwaarde Effect  is keuze gemaakt voor vooruitbetaling voor 5 jaar en dienvolgens bijbehorende kredietsom. Daaraan kan alleen verboden advisering door de medewerker van Spaar Select, die dat formulier heeft ingevuld en van zijn naam en adviseursnummer (1204) voorzien heeft, ten grondslag gelegen hebben. Dexia had dat kunnen en moeten onderkennen en zich van contracteren met X op basis van die adviezen moeten onthouden. Door dat na te laten en aldus te handelen in strijd met artikel 41 NR 99 is de overeenkomst tussen X en Dexia nietig, immers ligt aan artikel 41 NR 99 dezelfde gedachte ten grondslag als aan artikel 7 Wte, namelijk een adequate werking van de financiële markten en de positie van de belegger. Daarnaast heeft Dexia ook onrechtmatig jegens X gehandeld en is zij daardoor ook aansprakelijk voor de door X als gevolg van het complex van onrechtmatige handelingen geleden schade. 
    
    
      d.	Los van bovenstaande kan tevens geconcludeerd worden dat Dexia door aldus te handelen -en naar mag worden aangenomen aan Spaar Select provisie te betalen- gebruik heeft gemaakt van de hulp van Spaar Select bij het tot stand brengen van de overeenkomst met X en daarmee tevens voor de gedragingen van Spaar Select aansprakelijk is.         
      De vordering, voor zover toewijsbaar, is dienvolgens ook tegen Dexia toewijsbaar.
    
    
    20.	Gelet op de conclusies dat de overeenkomst Overwaarde Effect op deze gronden nietig is, is het gevolg daarvan dat de rechtsgrond(en) die ten grondslag lag(en) aan de wederzijds verrichte prestaties met terugwerkende kracht daaraan is (zijn) ontvallen. Beide partijen dienen financieel hersteld te worden in de toestand waarin zij zich ten tijde van het sluiten van de overeenkomst bevonden. Dat betekent dat de aandelen voor rekening van Dexia blijven, Dexia in beginsel al niets meer te vorderen had van X en hetgeen door X aan haar betaald is in beginsel als onverschuldigd aan hem terug moet betalen. Het onderdeel I van de vordering van X is in zoverre in principe toewijsbaar.
    
    
      21.   Met betrekking tot onderdeel II wordt daarbij overwogen dat het zoals door X zelf reeds in zijn dagvaarding onder ogen gezien naar maatstaven van redelijkheid en billijkheid onaanvaardbaar is, dat de overeenkomst met terugwerkende kracht geheel ten nadele van Dexia teniet wordt gedaan omdat aannemelijk is dat de nietigheid van die overeenkomst niet door hem zou zijn ingeroepen als de waarde van de aandelen gestegen was. De rechtbank vindt daarin aanleiding om op de voet van het bepaalde in artikel 6:278 lid 2 BW te bepalen dat de helft van het door X aan Dexia betaalde, verminderd met de restschuld, zulks onder aftrek van door hem ontvangen dividend, door Dexia aan X moet worden terugbetaald. De rechtbank relateert dit speciaal aan deze (vorm van) overeenkomst die niet tot een restschuld behoeft te leiden, maar (alleen tot het moment van tussentijdse beëindiging) niet de verwachte opbrengst heeft gebracht. 
      Zulks komt neer op:
      € (32.675,40 - € 8.185,03) : 2 = € 12.245,19 - € 5.632,59 = € 6.612,60.
    
    
    22.	Door Dexia is nog een beroep op eigen schuld van X gedaan. De rechtbank onderschrijft de stelling van Dexia dat de schade mede aan X moet worden toegerekend, immers heeft hij zich met enige, maar onvoldoende beleggingservaring, zonder voldoende schriftelijke productinformatie vooraf en zonder voldoende onderzoek naar het aangeboden product te hebben gedaan, in een voor hem kennelijk duister avontuur gestort zomede de overeenkomst die nog een zeer aanzienlijke looptijd had, op een relatief ongunstig moment heeft beëindigd.
    
    23.  Anderzijds is ook Dexia zodanig tekortgeschoten in haar de jegens X betamende zorg, dat de rechtbank daarin aanleiding vindt om de schade met toepassing van de billijkheidscorrectie van artikel 6:101, eerste lid BW over de partijen te verdelen als hiervoor onder (21) overwogen.
    
    
      24.	De vordering van X tegen Dexia tot doorhaling van de BKR-notering wordt afgewezen omdat Dexia onvoldoende door X weersproken heeft gesteld, daartoe niet bij machte te zijn, dat is aan de BRK zelf. 
      De rechtbank zal de restschuld voornoemd vervallen verklaren.
      Hetgeen partijen verder verdeeld houdt, waaronder de eis in reconventie, behoeft gelet op bovenstaande geen bespreking.
    
    
    25.	Als ieder gedeeltelijk in het ongelijk gesteld, dient elke partij de eigen kosten van het geding te dragen.
    
    De beslissing
    
    De rechtbank rechtdoende:
    
    
      In conventie:
      I. 	Verklaart voor recht dat de tussen partijen d.d. 19 februari 2001 gesloten overeenkomst Overwaarde Effect met het nummer 22600334 nietig is zomede een uit die overeenkomst voortgevloeide restschuld vervallen is.
    
    
    II.	Veroordeelt Dexia om aan X te betalen een bedrag van € 6.612,60 (zesduizendzeshonderdtwaalf euro en zestig eurocent) vermeerderd met de wettelijke rente hierover van 18 november 2005 tot de dag van betaling.
    
    III.   Verklaart onderdeel II van het dictum uitvoerbaar bij voorraad.
    
    IV.   Wijst af het meer af anders gevorderde.
    
    
      In reconventie:
      V.   Wijst af de vordering van Dexia.
    
    
    
      In conventie en reconventie:
      VI.	Compenseert de proceskosten in die zin dat iedere partij haar eigen kosten draagt.
    
    
    Dit vonnis is gewezen te Almelo door mr. Van der Veer en op 9 januari 2008 in het openbaar uitgesproken in tegenwoordigheid van de griffier.