ECLI:NL:RBASS:2010:BN1335, Rechtbank Assen, 29-06-2010, 278449 \ CV EXPL 10-1278
Rechtbank Assen — Uitspraak 
Datum: 2010-06-29 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Civiel recht

Samenvatting: Kosten tandheelkundige behandeling ten behoeve van een minderjarig kind. Ouder normaliter geen partij bij de overeenkomst. Het enkele feit dat een ouder die het gezag uitoefent over zijn minderjarige kind op grond van artikel 1:247 BW een verzorgingsplicht heeft, brengt niet mee dat hij persoonlijk aansprakelijk is voor de kosten van de behandeling.

RECHTBANK ASSEN
      Sector kanton
    
    
    Locatie Assen
    
    zaak-/rolnummer: 278449 \ CV EXPL  10-1278
    
    
    vonnis van de kantonrechter van 29 juni 2009
    
    
    in de zaak van
    
    
    
      de besloten vennootschap met beperkte aansprakelijkheid Fa-Med B.V.,
      hierna te noemen: Fa-med B.V.,
      gevestigd te Amersfoort,
      eisende partij,
      gemachtigde: GIW Gerechtsdeurwaarders,
    
    
    
    tegen
    
    1.	[Gedaagde sub 1], zowel voor zichzelf als in zijn hoedanigheid van wettelijk vertegenwoordiger van [het kind], wonende te [adres],
    
    
      hierna te noemen: [gedaagde sub 1]
      gedaagde,
      gemachtigde: mr. J.W. Flipse
      toevoegingsnummer: [-]
    
    
    
    2.	[Gedaagde sub 2], zowel voor zichzelf als in haar hoedanigheid van wettelijk vertegenwoordiger van [het kind], wonende te [adres],
    
    
      hierna te noemen: [gedaagde sub 2]
      gedaagde,
      niet in de procedure verschenen.
    
    
    
    
      1.	De procedure
      Het verloop van de procedure blijkt uit:
      -	de dagvaarding van 29 januari 2010 ;
      -	de conclusie van antwoord van van der Sluijs;
      -	de nadere toelichtingen van partijen.
    
    
     
    
      2.	De vaststaande feiten
      De kantonrechter gaat uit van de volgende feiten, die vaststaan omdat ze niet of niet voldoende zijn betwist en/of blijken uit de in zoverre onweersproken gelaten inhoud van de overgelegde producties.
    
    
    2.1	Gedaagden zijn de ouders van een minderjarige dochter, [het kind]. Na hun scheiding in 2000 is het kind bij [gedaagde sub 2] gaan wonen. Partijen hebben beiden het ouderlijk gezag.
    
    2.2	Op 18 maart 2009 heeft de rechtsvoorganger van Fa-Med, Orthondontistenpraktijk [X], een bedrag van € 833,00 gefactureerd voor een tandheelkundige behandeling van het kind. De factuur is gezonden aan het adres van [gedaagde sub 2] in Zoetermeer. De vordering is aan Fa-med gecedeerd. 
    
    2.3	De factuur is onbetaald gebleven. Fa-Med heeft deze in handen gesteld van haar incassogemachtigde, Bosveld Gerechtsdeurwaarders & Incasso's. Deze heeft na diverse aanmaningen contact gehad met [gedaagde sub 2] en haar uitstel van betaling verleend. Toen betaling uitbleef, heeft zij gedaagden in rechte betrokken.
    
     
    
      3.	De vordering en het verweer
      3.1	Fa-Med vordert dat gedaagden bij vonnis, uitvoerbaar bij voorraad, hoofdelijk worden veroordeeld:
      A.	om aan Fa-Med te betalen € 833,00 voor de tandheelkundige behandeling, € 36,15 aan rente tot 6 januari 2010 en € 150,00 aan incassokosten (in totaal derhalve 
      € 1.019,15), te vermeerderen met wettelijke rente over € 833,00 vanaf 6 januari 2010 tot de dag der algehele voldoening;
      B.	in de kosten van deze procedure.
    
    
    3.2	Fa-Med legt aan haar vordering ten grondslag dat zij in opdracht en voor rekening van gedaagde partij(en) een of meerdere medische behandelingen heeft verricht ten behoeve van hun minderjarige kind en dat gedaagden als ouders c.q. wettelijke vertegenwoordigers van hun minderjarige kind aansprakelijk zijn voor de betaling daarvan. Hiermee zijn zij in verzuim.
    
    3.3	[gedaagde sub 2] is niet verschenen. [gedaagde sub 1] heeft gemotiveerd verweer gevoerd. Hierop zal voor zover van belang bij de beoordeling nader worden ingegaan.
    
    4.	Beoordeling
    
    Vordering tegen [gedaagde sub 2]
    
    4.1	[gedaagde sub 2] is niet in de procedure verschenen en heeft de vordering dus noch voor zich nog als wettelijk vertegenwoordiger van haar minderjarige kind betwist. Nu de vordering de kantonrechter niet onrechtmatig of ongegrond voorkomt, zal deze (in beide hoedanigheden) worden toegewezen, met veroordeling van [gedaagde sub 2] in de kosten van deze procedure.
    
     
    Vordering tegen [gedaagde sub 1] 
    
    
      4.2	De kantonrechter stelt vast dat [gedaagde sub 1] niet betwist dat de tandheelkundige behandeling ten behoeve van zijn minderjarige dochter is uitgevoerd. In geschil is slechts of [gedaagde sub 1] gehouden is om het daarvoor in rekening gebrachte bedrag te voldoen. 
      [gedaagde sub 1] meent van niet. Hij voert aan dat hij nimmer opdracht voor die behandeling heeft gegeven, noch toestemming aan [gedaagde sub 2], zodat hij niet aansprakelijk is voor de kosten daarvan.
    
    
    
      4.3	[gedaagde sub 1] is in deze zaak zowel gedagvaard als wettelijk vertegenwoordiger van het kind als voor zichzelf. De vordering die tegen hem is ingesteld in zijn hoedanigheid van wettelijk vertegenwoordiger van het kind is toewijsbaar. Ingeval van een medische behandeling ten behoeve van een kind, wordt namelijk in beginsel het kind zelf als opdrachtgever beschouwd. [gedaagde sub 1] heeft niet gesteld dat dit hier anders ligt, noch dat de overeenkomst waarop de behandeling berust vernietigbaar is. 
      Nu [gedaagde sub 1] nog steeds het ouderlijk gezag uitoefent, heeft Fa-Med hem gelet op de regels van procesrecht terecht als wettelijk vertegenwoordiger van het kind gedagvaard.  Voor zover de vordering [gedaagde sub 1] in die hoedanigheid betreft, zal deze dan ook worden toegewezen. Dat [gedaagde sub 1] niets van de behandeling wist doet daaraan niet af. 
      De gevorderde rente en buitengerechtelijke kosten zullen eveneens worden toegewezen. Fa-Med heeft voldoende onderbouwd en aannemelijk gemaakt dat zij voorafgaand aan deze procedure meer (incasso)werkzaamheden heeft verricht dan die waarvoor de proceskostenveroordeling vergoeding biedt.
    
    
    
      4.4	Het voorgaande geldt niet voor zover de vordering strekt tot veroordeling van [gedaagde sub 1] in persoon. [gedaagde sub 1] is persoonlijk slechts gehouden om de factuur (ten laste van zijn eigen vermogen) te betalen, indien niet alleen het kind maar ook hijzelf als opdrachtgever kan worden aangemerkt. Het enkele feit dat [gedaagde sub 1] het ouderlijk gezag over het kind heeft, maakt hem geen opdrachtgever en geen partij bij de behandelings-overeenkomst. Dat artikel 1:247 lid 1 BW met gezag belaste ouders verplicht hun kinderen (ook medisch) te verzorgen en op te voeden, leidt evenmin tot persoonlijke aansprakelijkheid van [gedaagde sub 1] jegens Fa-Med. Genoemde bepaling heeft naar het oordeel van de kantonrechter geen externe werking. 
      Nu Fa-Med geen andere gronden voor aansprakelijkheid heeft aangevoerd, zal de kantonrechter haar vordering op [gedaagde sub 1] in persoon afwijzen.
    
    
    4.5	Aangezien [gedaagde sub 1] terecht is gedagvaard als wettelijke vertegenwoordiger van het kind, zal de kantontrechter hem in die hoedanigheid (hoofdelijk) veroordelen in de kosten van deze procedure.
    
    
    
      De beslissing
      De kantonrechter:
    
    
    1.	veroordeelt [gedaagde sub 1] en [gedaagde sub 2] in hun hoedanigheid van wettelijk vertegenwoordiger van [het kind] en veroordeelt [gedaagde sub 2] tevens voor zichzelf, hoofdelijk - waarbij betaling door de één, de andere bevrijdt -  om aan Fa-med B.V. te betalen € 1.019,15 te vermeerderen met de wettelijke rente over € 833,00 vanaf 6 januari 2010 tot aan de dag van volledige betaling;
    
     
    2.	veroordeelt [gedaagde sub 1] en [gedaagde sub 2] in hun hoedanigheid van wettelijk vertegenwoordiger van [het kind] en veroordeelt [gedaagde sub 2] tevens voor zichzelf, hoofdelijk - waarbij betaling door de één, de andere bevrijdt -  tot betaling van de proceskosten, tot deze uitspraak aan de zijde van Fa-med B.V. begroot op € 87,89 aan dagvaardingskosten, € 158,00 aan vast recht en € 200,00 aan salaris gemachtigde;
    
    3.	verklaart dit vonnis tot zover uitvoerbaar bij voorraad;
    
    4.	wijst het meer of anders gevorderde af.
    
    
    
    
    
      Dit vonnis is gewezen door de kantonrechter mr. M.E. van Rossum en in het openbaar uitgesproken op 29 juni 2009.
      typ/conc: 201/MEvR
      coll: