ECLI:NL:RBHAA:2003:AM2637, Rechtbank Haarlem, 22-10-2003, 15/030207-03
Rechtbank Haarlem — Uitspraak 
Datum: 2003-10-22 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Strafrecht

Samenvatting: Verdachte heeft zich schuldig gemaakt aan het plegen van ontucht met drie tienervriendinnen van zijn dochter en een meisje dat hij van de manege kende. De ontucht bestond uit het betasten van borsten en geslachtsdelen van de slachtoffers. Verdachte heeft één van de slachtoffers getongzoend en gevingerd. De rechtbank Haarlem heeft  verdachte voor de bewezenverklaarde feiten veroordeeld tot een gevangenisstraf van 27 maanden, waarvan 6 maanden voorwaardelijk zijn opgelegd, met een proeftijd van twee jaar.

RECHTBANK HAARLEM
      SECTOR STRAFRECHT
    
    
    MEERVOUDIGE STRAFKAMER 
    
    
    
      Parketnummer: 15/030207-03 
      Uitspraakdatum: 22 oktober 2003
      Tegenspraak 
    
    
    
    VERKORT STRAFVONNIS (art. 138b Sv) 
    
    
    Dit vonnis is gewezen naar aanleiding van het onderzoek op de openbare terechtzitting van 8 oktober 2003 in de zaak tegen:
    
    
      [verdachte], 
      geboren op [geboortedatum] te [geboorteplaats], 
      wonende te [woonplaats]
      thans gedetineerd in de PI Midden Holland, HvB Haarlem.
    
    
    
      1. Tenlastelegging 
      Aan verdachte is tenlastegelegd wat in de dagvaarding is omschreven. Een kopie van die dagvaarding is als bijlage I aan dit vonnis gehecht en maakt daarvan deel uit.
    
    
    
      2. Voorvragen
      De rechtbank heeft vastgesteld dat de dagvaarding geldig is, dat zijzelf bevoegd is tot kennisneming van de zaak, dat het openbaar ministerie ontvankelijk is in zijn vervolging en dat er geen redenen zijn voor schorsing van de vervolging.
    
    
    
      3. Bewijs
      3.1 Vrijspraak
      Naar het oordeel van de rechtbank is niet bewezen hetgeen verdachte onder 1 primair, 2 primair, 2 subsidiair en 3 primair ten laste is gelegd. Verdachte moet daarvan worden vrijgesproken.
    
    
    
      3.2 Bewezenverklaring
      De rechtbank acht wettig en overtuigend bewezen dat verdachte de onder 1 subsidiair,  2 meer subsidiair, 3 subsidiair en 4 tenlastegelegde feiten heeft begaan in dier voege dat 
    
    
    1. SUBSIDIAIR:
    
    
      hij in de periode van 01 juni 2000 tot en met 1 augustus 2000 te [woonplaats], met [slachtoffer A], geboren op [geboorteplaats], die de leeftijd van twaalf jaren maar nog niet die van zestien jaren had bereikt, buiten echt,  ontuchtige handelingen heeft gepleegd, die mede bestonden uit het seksueel binnendringen van het lichaam van die [slachtoffer A], hebbende verdachte:
      - zijn tong in de mond van die [slachtoffer A] gebracht en gehouden en
      - zijn vinger in de vagina van die [slachtoffer A] gestopt en gehouden en
      - de vagina onder de kleding van die [slachtoffer A] gestreeld;
    
    
    2. MEER SUBSIDIAIR:
    
    
      hij in de periode van 15 februari 2003 tot en met 16 februari 2003 te [woonplaats], met 
      [slachtoffer B], geboren op [geboortedatum], die toen de leeftijd van zestien jaren nog niet had bereikt, buiten echt, ontuchtige handelingen heeft gepleegd, bestaande die ontucht hierin dat hij, verdachte:
      - de borsten van die [slachtoffer B] onder de kleding van die [slachtoffer B] heeft betast en
      - in de borsten van die [slachtoffer B] heeft geknepen;
    
    
    3 SUBSIDIAIR:
    
    
      hij in de periode van 01 november 2002 tot en met 20 december 2002 te [woonplaats], door 
      geweld of andere feitelijkheden [slachtoffer C] heeft gedwongen tot het dulden van een ontuchtige handeling, 
      bestaande uit het duwen van ijsklontjes tegen de blote borsten van die [slachtoffer C] en
      bestaande dat geweld of die andere feitelijkheden uit het:
      - op de grond duwen van die [slachtoffer C] en
      - boven die [slachtoffer C] hangen en
      - wegduwen van de handen van die [slachtoffer C];
    
    
    4.
    
    
      hij in de periode van 01 maart 2002 tot en met 01 juni 2002 te [woonplaats], met 
      [slachtoffer D], geboren op (geboortedatum), die toen de leeftijd van zestien jaren nog niet had bereikt, 
      buiten echt, ontuchtige handelingen heeft gepleegd, bestaande die ontucht hierin dat hij, verdachte,:
      - de vagina van die [slachtoffer D] onder de kleding heeft betast en gestreeld en
      - de borsten van die [slachtoffer D] onder de kleding heeft betast en over de borsten van die [slachtoffer D] heeft 
         gewreven en
      - in de borsten van die [slachtoffer D] heeft geknepen.
    
    
    
      Voorzover in de bewezenverklaarde tenlastelegging taal- en/of schrijffouten voorkomen , zijn deze 
      verbeterd. Blijkens het verhandelde op de terechtzitting is de verdachte daardoor niet geschaad in zijn 
      verdediging.
    
    
    
      Hetgeen aan verdachte onder 1 subsidiair, 2 meer subsidiair, 3 subsidiair en 4 meer of anders is 
      tenlastegelegd dan hier als bewezen is aangenomen, is niet bewezen. De verdachte moet hiervan worden 
      vrijgesproken.
    
    
    
      4. Strafbaarheid van de feiten
      Het bewezenverklaarde levert op:
    
    
    
      Feit 1 subsididiair :	        met iemand die de leeftijd van twaalf jaren, maar nog niet die van 
                                                                         zestien jaren heeft bereikt, buiten echt, ontuchtige handelingen             
                                                                         plegen die mede bestaan uit het sexueel binnendringen van het 
                                                                         lichaam.
    
    
    
      Feit 2 meer subsidiair en feit 4 (telkens) : met iemand beneden de zestien jaren, buiten echt, ontuchtige 
                                                                         handelingen plegen. 
    
    
    Feit 3 subsidiair	: feitelijke aanranding van de eerbaarheid
    
    
    
      5. Strafbaarheid van verdachte
      Er is geen omstandigheid aannemelijk geworden die de strafbaarheid van verdachte uitsluit. Verdachte is dus strafbaar.
    
    
    6. Motivering van sanctie en van overige beslissingen
    
    
      Hoofdstraf
      Bij de beslissing over de straf die aan verdachte moet worden opgelegd, heeft de rechtbank zich laten leiden door de aard en de ernst van de feiten en de omstandigheden waaronder deze zijn begaan, alsmede de 
      persoon van verdachte zoals van een en ander uit het onderzoek ter terechtzitting en uit de bespreking aldaar van het vanwege de Reclassering Nederland uitgebrachte voorlichtingsrapport van 20 juni 2003 is gebleken. 
    
    
    
      In het bijzonder heeft de rechtbank het navolgende in aanmerking genomen. 
      Verdachte heeft met drie tienervriendinnen van zijn dochter en met een meisje dat hij van de manege van zijn dochter kende ontucht gepleegd.  
      Met het laatstgenoemde meisje heeft hij getongzoend. Voorts heeft hij haar gevingerd tijdens een feest op een woonboot, waar veel meisjes en ouders van meisjes van de manege aanwezig waren.
      Door zijn handelen heeft hij zowel het vertrouwen van dit meisje als dat van haar ouders ,die er op mochten vertrouwen dat met name door de aanwezigheid van ouders hun kinderen veilig naar een dergelijk feest 
      zouden kunnen gaan, ernstig beschaamd.
      De vriendinnen van de dochter van verdachte kwamen bij verdachte thuis en bleven daar ook slapen. Naar zij zelf vertellen vertrouwden zij verdachte volledig.
      Hij heeft door het betasten van deze meisjes ernstig inbreuk gemaakt op de lichamelijke integriteit van deze meisjes en hij heeft het vertrouwen wat die meisjes in volwassenen mogen hebben beschaamd. De rechtbank acht aannemelijk dat één en ander bij de slachtoffers kan leiden tot psychische schade, waarvan - naar de ervaring leert - de nadelige gevolgen nog lange tijd merkbaar kunnen zijn. 
      Bij twee van de slachtoffers is van zodanige schade reeds gebleken. 
    
    
    
      Op grond van het vorenoverwogene is de rechtbank van oordeel dat een vrijheidsbenemende straf van na te noemen duur moet worden opgelegd. Een gedeelte daarvan behoeft vooralsnog niet ten uitvoer te worden 
      gelegd om verdachte ervan te weerhouden in de toekomst opnieuw strafbare feiten te begaan.
    
    
    
    
      Vordering van de benadeelde partijen
      De benadeelde partij [slachtoffer A] heeft een vordering tot schadevergoeding van €780,57 ingediend tegen 
      verdachte wegens materië-le schade die zij als gevolg van het onder 1 tenlastegelegde feit zou hebben geleden. 
      Voor de immateriële schade heeft zij een schadevergoeding ingediend ter hoogte van  7.500,--
      De rechtbank is van oordeel dat de kosten voor het maken van het medisch rapport van de psycholoog, alle 
      consulten van de psycholoog (behalve de te late afmelding van 6 oktober 2001) en de consulten van de huisarts 
      als materiële schade eenvoudig zijn vast te stellen en rechtstreeks voortvloeien uit dit bewezenverklaarde feit. 
      De vordering tot materiële schadevergoeding zal dan ook tot een bedrag van € 751,57 worden toegewezen.
      De rechtbank is van oordeel dat naar billijkheid een bedrag van € 1000,-- in deze strafprocedure kan worden toegewezen wegens immateriële schade en dat de vordering ter zake in zoverre voor toewijzing vatbaar is. 
      Daarnaast dient verdachte te worden veroordeeld in de kosten die de benadeelde partij heeft gemaakt en ten behoeve van de tenuitvoerlegging nog moet maken. De tot op heden door de benadeelde partij gemaakte kosten worden vastgesteld op € 810,- incl.. BTW De rechtbank zal de benadeelde partij voor het overige niet in haar vordering ontvangen.
    
    
    
      Schadevergoedingsmaatregel
      Tevens acht de rechtbank termen aanwezig om een schadevergoe-dingsmaatregel aan verdachte op te leggen tot het bedrag waartoe de vordering van de benadeelde partij is toegewezen, te weten € 751,57 + € 1.000,- =  
      €  1751,57.
    
    
    
      De benadeelde partij [slachtoffer B] heeft een vordering tot schadevergoeding van  5.000,-- ingediend tegen verdachte wegens materiële schade die zij als gevolg van het onder 2 tenlastegelegde feit zou hebben geleden. 
      De rechtbank is van oordeel dat naar billijkheid een bedrag van € 300,-- in deze strafprocedure kan worden toegewezen wegens immateriële schade en dat de vordering ter zake in zoverre voor toewijzing vatbaar is. 
      Daarnaast dient verdachte te worden veroordeeld in de kosten die de benadeelde partij heeft gemaakt en ten behoeve van de tenuitvoerlegging nog moet maken. De tot op heden door de benadeelde partij gemaakte kosten worden vastgesteld op €  810,- incl. BTW De rechtbank zal de benadeelde partij voor het overige niet in haar vordering ontvangen.
    
    
    
      Schadevergoedingsmaatregel
      Tevens acht de rechtbank termen aanwezig om een schadevergoe-dingsmaatregel aan verdachte op te leggen tot het bedrag waartoe de vordering van de benadeelde partij is toegewezen, te weten € 300,-- 
    
    
    
      7. Toepasselijke wettelijke voorschriften
      De volgende wetsartikelen zijn van toepassing:
    
    
    14a, 14b, 14c, 36f, 57, 245, 246 en 247 van het Wetboek van Strafrecht.
    
    
    
      8. Beslissing
      De rechtbank:
    
    
    Spreekt verdachte vrij van de hem onder 1 primair, 2 primair, 2 subsidiair en 3 primair tenlastegelegde feiten. 
    
    Verklaart bewezen dat verdachte de onder 1 subsidiair, 2 meer subsidiair, 3 subsidiair en 4 tenlastegelegde feiten heeft begaan zoals hiervoor onder 3. vermeld.
    
    Verklaart niet bewezen wat aan verdachte meer of anders is tenlastegelegd dan hierboven onder 1 subsidiair, 2 meer subsidiair, 3 subsidiair en 4  als bewezen is aangenomen en spreekt verdachte daarvan vrij.
    
    Bepaalt dat de bewezenverklaarde feiten de hierboven onder 4. vermelde strafbare feiten opleveren.
    
    Verklaart verdachte hiervoor strafbaar.
    
    
      Veroordeelt verdachte tot een gevangenisstraf voor de duur van ZEVENENTWINTIG MAANDEN, met 
      bevel dat van deze straf een gedeelte, groot ZES MAANDEN, niet zal worden tenuitvoergelegd, tenzij de rechter later anders mocht gelasten op grond dat veroordeelde zich voor het einde van de op twee jaar bepaalde proeftijd aan een strafbaar feit heeft schuldig gemaakt.
    
    
    
      Bepaalt dat de tijd die verdachte vóór de tenuitvoerlegging van dit vonnis in verzekering en voorlopige 
      hechtenis heeft doorgebracht, bij de tenuitvoerlegging van de thans opgelegde gevangenisstraf in mindering wordt gebracht, voorzover die tijd niet reeds op een andere vrijheidsstraf in mindering is gebracht.
    
    
    
      Wijst toe de vordering tot vergoeding van de door de benadeelde partij [slachtoffer A] geleden schade tot een bedrag van €  1751,57 en veroor-deelt verdach-te tot betaling van dit bedrag aan [slachtoffer A], voornoemd, tegen behoorlijk bewijs van kwijting. (Het rekeningnummer is bekend bij [advocaat van verdachte]) Verklaart de benadeelde partij voor het overige niet ontvankelijk in de vordering.
      Veroordeelt verdachte in de kosten door de benadeelde partij gemaakt, tot op heden vastgesteld op € 810,- incl  BTW en in de kosten ten behoeve van de tenuitvoerlegging alsnog te maken.
    
    
    
      Legt verdachte als schadevergoedingsmaatregel ten behoeve van het slachtoffer [slachtoffer A] de verplichting op tot betaling aan de staat van een bedrag van € 1751,57, bij gebreke van betaling of verhaal te vervangen door 35 dagen hechtenis. 
      Bepaalt dat betalingen aan de benadeelde partij, voornoemd, in mindering strekken op de verplichting tot betaling aan de staat en dat betalingen aan de staat in mindering strekken op de verplichting tot betaling aan de benadeelde partij.
    
    
    
      Wijst toe de vordering tot vergoeding van de door de benadeelde partij [slachtoffer B] geleden schade tot een bedrag van € 300,-- en veroor-deelt verdach-te tot betaling van dit bedrag aan [slachtoffer B], voornoemd, tegen behoorlijk 
      bewijs van kwijting. (Het rekeningnummer is bekend bij [advocaat van verdachte]) Verklaart de benadeelde partij voor het overige niet ontvankelijk in de vordering.
      Veroordeelt verdachte in de kosten door de benadeelde partij gemaakt, tot op heden vastgesteld op €  810,- incl.  BTW en in de kosten ten behoeve van de tenuitvoerlegging alsnog te maken
    
    
    
      Legt verdachte als schadevergoedingsmaatregel ten behoeve van het slachtoffer [slachtoffer B] de verplichting op tot betaling aan de staat van een bedrag van € 300, bij gebreke van betaling of verhaal te vervangen door 6 dagen hechtenis. 
      Bepaalt dat betalingen aan de benadeelde partij, voornoemd, in mindering strekken op de verplichting tot betaling aan de staat en dat betalingen aan de staat in mindering strekken op de verplichting tot betaling aan de benadeelde partij.
    
    
    
      9. Samenstelling rechtbank en uitspraakdatum
      Dit vonnis is gewezen door
      mr. Honig, voorzitter,
      mrs. Boogaard en Goossens, rechters,
      in tegenwoordigheid van de griffier mr. Chung A Hing,
      en uitgesproken op de openbare terechtzitting van 22 oktober 2003.