ECLI:NL:RBAMS:2008:BD0888, Rechtbank Amsterdam, 09-04-2008, AWB 08-880 WAO en AWB 08-881 WAO
Rechtbank Amsterdam — Uitspraak 
Datum: 2008-04-09 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Bestuursrecht

Samenvatting: Brief door verweerder ten onrechte niet aangemerkt als herzieningsverzoek
        Verzoeker vraagt aan verweerder om op grond van een gedane toezegging hem een WAO-uitkering te verstrekken; verweerder heeft dit opgevat als een verzoek om herziening van een eerder besluit. Naar het oordeel van de rechter heeft verweerder het verzoek ten onrechte opgevat als een herzieningsverzoek. Het primaire besluit is hiermee geen besluit en is geen bezwaar mogelijk. Beroep is gegrond; bezwaar niet-ontvankelijk en vovo afgewezen.

Rechtbank Amsterdam
      Sector Bestuursrecht Algemeen
      voorlopige voorzieningen
    
    
    
    	UITSPRAAK 			
    
    
    in het geding met reg.nrs. AWB 08/880 WAO en AWB 08/881 WAO 
    
    tussen: 
    
    
      [verzoeker], wonende te [woonplaats],  
      verzoeker, 
      vertegenwoordigd door mr. S.C.M.W. Geuljans, 
    
    
    en:
    
    
      de Raad van bestuur van het Uitvoeringsinstituut werknemersverzekeringen, gevestigd te Amsterdam, 
      verweerder,
      vertegenwoordigd door mr. R.A. Sowka. 
    
    
    
    
      1. PROCESVERLOOP 
      De voorzieningenrechter heeft een verzoek tot het treffen van een voorlopige voorziening ontvangen. Dit verzoek hangt samen met een beroepschrift gericht tegen een besluit van verweerder van 11 februari 2008. 
    
    
    Het onderzoek is gesloten ter zitting van 26 maart 2008.  
    
    
    2. OVERWEGINGEN
    
    Bij besluit van 24 november 2004 heeft verweerder de aanvraag om een WAO-uitkering afgewezen. Bij beslissing op bezwaar heeft verweerder het bezwaar van verzoeker niet-ontvankelijk verklaard wegens niet-verschoonbare termijnoverschrijding. Verzoeker heeft hiertegen geen rechtsmiddelen aangewend.   
    
    
      Bij brief van 5 november 2007 heeft verzoeker gesteld dat hij recht heeft op een WAO-uitkering en dat hij op grond van toezeggingen door verweerder erop mocht vertrouwen dat aan hem (met terugwerkende kracht) een uitkering toegezegd zou worden. Verweerder heeft deze brief aangemerkt als een verzoek om terug te komen op het voornoemd besluit van 
      24 november 2004. 
    
    
    Bij besluit van 8 november 2007 heeft verweerder geweigerd om terug te komen op de beslissing van 24 oktober 2004, omdat uit onderzoek is gebleken dat er geen nieuwe feiten of omstandigheden zijn die ertoe leiden dat de genomen beslissing onjuist zou zijn. Verzoeker heeft hiertegen bezwaar gemaakt. 
    
    Bij het bestreden besluit heeft verweerder het bezwaar van verzoeker ongegrond verklaard en het besluit van 8 november 2007 gehandhaafd. Verweerder heeft tegen dit besluit beroep ingesteld en een verzoek tot het treffen van een voorlopige voorziening ingediend. 
    
    Verzoeker heeft zich in het verzoek tot het treffen van een voorlopige voorziening op het standpunt gesteld dat hij op grond van toezeggingen van verweerder recht heeft op een WAO-uitkering met terugwerkende kracht. Op grond van het vertrouwensbeginsel had verweerder deze toezegging moeten nakomen, aldus verzoeker
    
    De rechter overweegt als volgt. 
    
    De rechter zal onmiddellijk uitspraak doen in de hoofdzaak.
    
    
      Anders dan verweerder is de rechter van oordeel dat de brief van 5 november 2007 niet kan worden gezien als een verzoek tot herziening van het besluit van 24 november 2004. 
      Gelet op de inhoud van de brief van 5 november 2007 vraagt verzoeker verweerder immers  op grond van een gedane toezegging binnen 7 dagen aan hem een WAO-uitkering toe te kennen en om aan hem voorschotten te verlenen en niet om een herziening van een eerder besluit. Bovendien blijkt uit het verslag van de hoorzitting in bezwaar dat verzoeker tijdens de hoorzitting expliciet heeft gesteld dat “hij met de brief van 5 november 2007 niet heeft beoogd te vragen of het UWV terugkomt op het besluit van 24 november 2004, maar dat het UWV, in navolging van de gedane toezegging van [manager Claim], manager Claim, overgaat tot betaling van de uitkering WAO.” Verzoeker heeft voornoemde stelling ter zitting van 
      26 maart 2008 bevestigd. 
    
    
    Uit het bovenstaande volgt dat het besluit van 8 november 2007 geen besluit is in de zin van de Awb. Immers, nu verzoeker niet heeft verzocht om een herziening kan het besluit tot weigering van de herziening niet worden beschouwd als een afwijzing van een aanvraag. Ook heeft dit besluit geen rechtsgevolgen. Op grond van de artikelen 1:3, 7:1 en 8:1 van de Algemene wet bestuursrecht is er dan ook geen sprake van een besluit waartegen bezwaar open staat. 
    
    Gelet op het voorgaande is de rechter van oordeel dat verweerder het bezwaar van verzoeker gericht tegen het besluit van 8 november 2007 niet-ontvankelijk had moeten verklaren. Nu er rechtens geen andere mogelijkheid is, ziet de rechter aanleiding om met toepassing van artikel 8:72, vierde lid, van de Algemene wet bestuursrecht zelf in de zaak te voorzien. De rechter verklaart het bezwaar alsnog niet-ontvankelijk. 
    
    Gelet op het voorgaande wijst de rechter het verzoek af.
      
    De rechtbank ziet aanleiding om verweerder te veroordelen in de door eiser gemaakte proceskosten. Deze worden begroot op € 966,00 (zijnde 1 punt voor het indienen van het verzoekschrift + 1 punt voor het indienen van het beroepschrift + 1 punt voor het verschijnen ter zitting x factor 1 x € 322,00). Tevens dient verweerder het door verzoeker voor de behandeling van het verzoek en beroep betaalde griffierecht (tweemaal € 39,-) te vergoeden. 
    
     
    3. BESLISSING
    
    De voorzieningenrechter:
    
    
      -	verklaart het beroep gegrond; 
      -	vernietigt het bestreden besluit; 
      -	verklaart het bezwaarschrift niet-ontvankelijk; 
      -	bepaalt dat deze uitspraak in de plaats treedt van het vernietigde besluit; 
      -	veroordeelt verweerder in de kosten van deze procedure, aan de zijde van verzoeker begroot op € 966,00 te betalen door het Uitvoeringsinstituut werknemersverzekeringen aan verzoeker; 
      -	bepaalt dat aan eiser het door hem betaalde griffierecht ad € 78,- wordt vergoed, te betalen door het Uitvoeringsinstituut werknemersverzekeringen aan verzoeker;
      -	wijst het verzoek af.
    
    
    
    Deze uitspraak is gedaan op 9 april 2008 door mr. H.P. Kijlstra, voorzieningenrechter, in tegenwoordigheid van F. Nales, griffier, en bekendgemaakt door verzending aan partijen op de hieronder vermelde datum. 
    
    
    De griffier, 				De voorzieningenrechter, 
    
    
    
    
    
    
    
    
    
    
    
    
    
    
    
    Tegen deze uitspraak kan - voor zover het betreft een onderdeel in de hoofdzaak (reg.nr. AWB 08/881 WAO) kan de belanghebbende en het bestuursorgaan gedurende zes weken na toezending van deze uitspraak hoger beroep instellen bij de Centrale Raad van Beroep te Utrecht. 
    
    
      Afschrift verzonden op: 
      DOC: B