ECLI:NL:RBSHE:2012:BW8430, Rechtbank 's-Hertogenbosch, 15-06-2012, 01/845012-05
Rechtbank 's-Hertogenbosch — Uitspraak 
Datum: 2012-06-15 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Strafrecht

Samenvatting: Verlenging duur terbeschikkingstelling met twee jaren.
        Gronddelict: doodslag.

uitspraak
      RECHTBANK 's-HERTOGENBOSCH
    
     
    Sector Strafrecht
    
    
      Parketnummer: 01/845012-05 
      Uitspraakdatum: 15 juni 2012
    
    
    Beslissing verlenging terbeschikkingstelling
    
    Beslissing in de zaak van:
    
    
      [Terbeschikkinggestelde],
      geboren te [geboorteplaats] op [1985],
      verblijvende FPC De Kijvelanden te Rhoon.
    
    
    
      Het onderzoek van de zaak.
      Bij arrest van het gerechtshof te 's-Hertogenbosch van 23 mei 2006 is betrokkene ter beschikking gesteld. Deze terbeschikkingstelling is voor het laatst, bij beschikking van deze rechtbank van 21 juni 2010, met twee jaar verlengd. 
      De vordering van de officier van justitie bij deze rechtbank van 26 april 2012 strekt tot verlenging van de termijn van terbeschikkingstelling voor de duur van twee jaar. 
    
    
    
      Deze vordering is behandeld ter openbare terechtzitting van deze rechtbank van 1 juni 2012.
      Hierbij zijn de officier van justitie, de deskundige en de terbeschikkinggestelde en zijn raadsman gehoord.
    
    
    
      In het dossier bevinden zich onder andere:
      - het advies van drs. (naam psychiater), psychiater, voorzitter raad van bestuur, (naam psychiater), psychiater en (naam psycholoog), GZ-psycholoog, hoofd risicomanagement & behandeling, van de inrichting waar betrokkene verblijft, d.d. 4 april 2012;
      - de omtrent de terbeschikkinggestelde gehouden wettelijke aantekeningen;
      - het persoonsdossier van terbeschikkinggestelde.
    
    
    
      De beoordeling.
      De terbeschikkingstelling is toegepast ter zake van doodslag, terwijl de veiligheid van anderen, dan wel de algemene veiligheid van personen of goederen het opleggen van die maatregel eiste. Het hiervoor genoemde misdrijf betreft een misdrijf dat gericht is tegen of gevaar veroorzaakt voor de onaantastbaarheid van het lichaam van een of meer personen. 
    
    
    
      In voornoemd advies van het hoofd van de inrichting is onder meer het navolgende gesteld:
      "De behandeling en resocialisatie van [Terbeschikkinggestelde] is er op gericht vanuit de Kijvelanden naar een GGZ instelling te gaan en uiteindelijk begeleid te gaan wonen. Om het recidive risico laag te houden is het belangrijk dat de weg hiernaartoe stapsgewijs doorlopen wordt. Als [Terbeschikkinggestelde] dit passende resocialisatietraject volgt is het recidive risico dus laag. Dit omdat materiële indicatoren, dagbesteding, structuur, controle, ondersteuning en zorg geregeld zijn. Zou de tbs vroegtijdig worden beëindigd dan is [Terbeschikkinggestelde] niet in staat zichzelf te handhaven in de maatschappij. De hoge druk die op hem wordt gelegd levert teveel stress op. Hij zal een groot beroep moeten doen op zijn familie, waarbij de kans op herhaling van de geschiedenis, en daarmee een recidive wordt vergroot. Het is van belang dat er naast het weliswaar steunende familienetwerk van [Terbeschikkinggestelde], een professioneel netwerk blijft bestaan. (..)
      Het psychiatrische toestandsbeeld van [Terbeschikkinggestelde], het gebruik van cannabis, gedragsproblemen, zijn beperkte copingvaardigheden en het ontbreken van externe structuur speelden zeer waarschijnlijk een rol in het tot stand komen van het indexdelict. Hernieuwd delictgedrag is te verwachten als bovenstaande factoren weer in het spel zouden zijn. Wanneer bij [Terbeschikkinggestelde] spanningen oplopen, hij zou stoppen met zijn antipsychotische medicatie en hij er alleen voor zou staan, is de kans op destructief gedrag groot. Een professioneel netwerk en psychiatrische begeleiding en ondersteuning zijn zeer langdurig, zo niet levenslang, noodzakelijk. (..)
      De heer [Terbeschikkinggestelde] heeft de nodige stappen in de behandeling doorlopen en er is een positieve ontwikkeling zichtbaar, die maakt dat het komende jaar in het teken zal staan van inzetten van het resocialisatietraject richting een vervolgvoorziening. Met het oog op het recidiverisico is het van belang dat er meer zicht komt op de agressieregulatie van [Terbeschikkinggestelde], zodat het risicomanagement in een vervolginstelling met minder beveiliging daarop kan worden afgestemd. Op dit moment dient het risicomanagement nog binnen het beveiligde kader van de Tbs te worden vormgegeven. Om het delict risico te verlagen is het noodzakelijk dat [Terbeschikkinggestelde] ziektebesef en -inzicht verwerft en blijft accepteren dat hij antipsychotische medicatie en psychiatrische begeleiding nodig heeft. (..)
      Diagnostisch gezien is er sprake van schizofrenie van het paranoïde type, cannabisafhankelijkheid en misbruik van alcohol. (..) Halverwege 2009 wordt [Terbeschikkinggestelde] ingesteld op risperdal en vanaf dat moment wordt een gedragverbetering waargenomen. Hij merkt zelf dat het rustiger is in zijn hoofd, hij is actiever, toont meer initiatief, maakt meer contact en praat meer met anderen. Er wordt ook meer wederkerigheid in het contact ervaren. De agressieproblemen die in de voorgeschiedenis zichtbaar zijn, worden tijdens de opname in de Kijvelanden niet geobserveerd.  
      De houding van [Terbeschikkinggestelde] ten opzichte van de diagnose schizofrenie is ambivalent. Desondanks blijven de genoemde ontwikkelingen zich doorzetten. De heer [Terbeschikkinggestelde] volgt zijn behandeling, houdt zich aan de afspraken en laat steeds meer zien van wat er in hem om gaat. Hij is medicatietrouw en er is geen enkel signaal van middelengebruik. Op de afdeling Amber gedijt hij in de geboden structuur. Voor de komende periode is het van belang om meer zicht te krijgen op de agressieregulatie, ook met het oog op resocialisatie in een minder beveiligde en gestructureerde omgeving. Psychomotorische therapie, verdiepende diagnostiek en meer prikkeling in sociale interacties worden hiervoor ingezet. Er zal tevens een middelenanamnese worden afgenomen om het risico op terugval in middelengebruik in kaart te brengen, wat van belang is wanneer de vrijheden en daarmee verleidingen toenemen.
      Het komende jaar zal in het teken staan van toewerken naar overplaatsing naar een vervolgvoorziening. Vooralsnog wordt gedacht aan een GGZ instelling en binnenkort wordt [Terbeschikkinggestelde] aangemeld bij Delta psychiatrisch centrum. Vervolgens zal het resocialisatietraject worden uitgezet en bepaald worden welke behandeldoelen nog behaald moeten worden. Dit proces zal stap voor stap verlopen en naar verwachting nog de nodige tijd vergen. (..)
      De psychiatrische stoornis van [Terbeschikkinggestelde] is chronisch. Dit maakt dat hij in nog lange tijd, professionele begeleiding nodig heeft. Ook na de TBS zal het nodig blijven ten behoeve van het risicomanagement, dat er toezicht is op medicatie-inname, controle op druggebruik, en begeleiding bij het behouden van een zinvolle dagbesteding en zicht op financiën. Dit gehele traject zal nog langere tijd in beslag nemen. (..)
      Ons advies moet op grond van het bovenstaande luiden dat het vanuit de optiek van de staf van de Kijvelanden noodzakelijk is om de onderhavige terbeschikkingstelling van [Terbeschikkinggestelde] te verlengen, zodat de behandeling verder voortgezet kan worden. Mocht het college voornoemd besluiten de maatregel te verlengen, dan vragen wij zulks te doen met de termijn van twee jaren."
    
    
    
      De terbeschikkinggestelde heeft verklaard, kort en zakelijk weergegeven:
      Ik ben eind 2011 begonnen met PMT (agressietraining). Ik slik trouw mijn medicijnen. 
      Het gaat best goed met mij. Ik heb nog begeleiding nodig, maar ik denk niet dat dit nog langdurig nodig zal zijn. Ik ben het met de kliniek eens dat ze mij via een GGZ instelling willen laten resocialiseren en dan via de GGZ in een begeleid wonen traject plaatsen. Ik heb op 13 juni 2012 een intake bij de Welhoek. Verlenging met twee jaar zou ik wel goed vinden, maar ik loop er tegenaan dat het te volgen traject erg onzeker is, zodat ik liever een jaar verlenging krijg om te zien of de kliniek zich ook aan de afspraken zal houden. Ik vind het prima als de terbeschikkingstelling daarna eventueel weer met twee jaar wordt verlengd.
    
    
    
      De deskundige, optredend namens voormelde inrichting, heeft bij de behandeling ter terechtzitting gepersisteerd bij voornoemd advies. Zij heeft voorts het navolgende verklaard, verkort en zakelijk weergegeven:
      De kliniek heeft betrokkene aangemeld voor resocialisatie bij Delta psychiatrisch centrum, afdeling De Welhoek. Op 13 juni 2012 vindt hiertoe een intake plaats. Of betrokkene wordt geaccepteerd is afhankelijk van deze intake. Ten aanzien van de kans op herhaling moet de problematiek van betrokkene worden bezien. Binnen de kliniek functioneert betrokkene goed. Er is een verdiepend onderzoek gedaan naar agressieregulatie. Betrokkene heeft moeite met het herkennen van emoties. Zijn aanpassing- en verandervermogen is nog niet zo groot. Betrokkene moet nog langdurig extern worden begeleid. Bij het wegvallen van de structuur en de begeleiding van de kliniek is het recidiverisico hoog. 
      Het verlofkader is ingezet en dat verloopt goed. Begeleid wonen is een doel, maar zal nog lang niet gerealiseerd kunnen worden, in ieder geval niet binnen een jaar. Ook indien betrokkene wordt geplaatst op de Welhoek en vandaar uit naar een begeleide woonplek gaat, zal dit niet binnen twee jaar lukken. Het risicomanagement moet goed worden gewaarborgd en dat kost tijd. Ik heb wel goede hoop dat betrokkene bij de Welhoek terecht kan. Voor een voorwaardelijke beëindiging van de dwangverpleging is het nu nog te vroeg. Door middel van het psychologisch onderzoek zijn de beperkingen van betrokkene nader onderbouwd. Het onderbouwt ons idee dat resocialisatie via de GGZ een goede keuze is.
    
    
    
      De officier van justitie heeft aangevoerd, verkort en zakelijk weergegeven:
      Ik persisteer bij de vordering tot verlenging van de terbeschikkingstelling met twee jaar.
    
    
    
      De raadsman van de terbeschikkinggestelde heeft aangevoerd, verkort en zakelijk weergegeven:
      De terbeschikkingstelling kan worden verlengd. Ik verzoek de rechtbank deze te verlengen met één jaar. Dan kan eerder worden bezien of plaatsing op de Welhoek gerealiseerd is. Daarna kan de terbeschikkingstelling weer met twee jaar worden verlengd.
    
    
    De rechtbank verenigt zich met het advies van voornoemde inrichting en met de daarop ter terechtzitting gegeven toelichting door de deskundige.
    
    Anders dan de raadsman en de terbeschikkinggestelde is de rechtbank van oordeel dat niet kan worden volstaan met een verlenging van de terbeschikkingstelling met een jaar. Uit het advies van de kliniek en de toelichting van de deskundige op zitting blijkt duidelijk dat het in gang gezette resocialisatietraject nog de nodige tijd zal vergen en niet binnen een jaar zodanig gestalte zal krijgen dat een verlenging met een jaar aangewezen is. De rechtbank gaat er voorts vanuit dat de kliniek, indien uit de intake blijkt dat terbeschikkinggestelde terecht kan bij Delta Psychiatrisch Centrum, afdeling de Welhoek, daar gevolg aan zal geven op het moment dat terbeschikkinggestelde hier klaar voor is. De rechtbank zal de TBS-maatregel met dwangverpleging dan ook met twee jaar verlengen.
    
    Gelet op het vorenstaande, gezien artikel 38d en 38e van het Wetboek van Strafrecht, is de rechtbank van oordeel dat de veiligheid van anderen dan wel de algemene veiligheid van personen de verlenging van de terbeschikkingstelling eist.
    
    DE BESLISSING
    
    De rechtbank:
    
    verlengt de termijn gedurende welke [Terbeschikkinggestelde] ter beschikking is gesteld met twee jaar.
    
    
    
      Deze beslissing is gegeven door
      mr. M. Senden, voorzitter,
      mr. A.M. Kooijmans-de Kort en mr. Y.N.M. Rijlaarsdam, leden,
      in tegenwoordigheid van M.J.H. Rijnbeek, griffier,
      en is uitgesproken ter openbare terechtzitting van deze rechtbank van 15 juni 2012.