ECLI:NL:RVS:2011:BQ1048, Raad van State, 13-04-2011, 201008409/1/H1
Raad van State — Uitspraak 
Datum: 2011-04-13 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Bestuursrecht

Samenvatting: Bij brief van 12 mei 2009 heeft het college aan [appellant] medegedeeld dat het in zijn vergadering van 6 mei 2009 heeft besloten in te stemmen met de bij de brief gevoegde stedenbouwkundige advisering.

201008409/1/H1.
      Datum uitspraak: 13 april 2011
    
    
    
      AFDELING
      BESTUURSRECHTSPRAAK
    
    
    Uitspraak op het hoger beroep van:
    
    [appellant], wonend te [woonplaats],
    
    
      tegen de uitspraak van de rechtbank Breda van 9 juli 2010 in zaak
      nr. 09/5503 in het geding tussen:
    
    
    [appellant]
    
    en
    
    het college van burgemeester en wethouders van Halderberge.
    
    1. Procesverloop
    
    Bij brief van 12 mei 2009 heeft het college aan [appellant] medegedeeld dat het in zijn vergadering van 6 mei 2009 heeft besloten in te stemmen met de bij de brief gevoegde stedenbouwkundige advisering.
    
    Bij besluit van 11 november 2009 heeft het college het door [appellant] daartegen gemaakte bezwaar niet-ontvankelijk verklaard.
    
    Bij uitspraak van 9 juli 2010, verzonden op 12 juli 2010, heeft de rechtbank het door [appellant] daartegen ingestelde beroep ongegrond verklaard. Deze uitspraak is aangehecht.
    
    Tegen deze uitspraak heeft [appellant] bij brief, bij de Raad van State ingekomen op 23 augustus 2010, hoger beroep ingesteld.
    
    Het college heeft een verweerschrift ingediend.
    
    [appellant] heeft nadere stukken ingediend.
    
    De zaak is door een meervoudige kamer van de Afdeling verwezen naar een enkelvoudige.
    
    De Afdeling heeft de zaak ter zitting behandeld op 15 maart 2011, waar [appellant], in persoon, en het college, vertegenwoordigd door mr. R. Timmermans, werkzaam bij de gemeente, zijn verschenen.
    
    2. Overwegingen
    
    2.1. Ingevolge artikel 1:3, eerste lid, van de Algemene wet bestuursrecht (hierna: de Awb), wordt onder besluit verstaan een schriftelijke beslissing van een bestuursorgaan, inhoudende een publiekrechtelijke rechtshandeling.
    
    2.2. [appellant] betoogt dat de rechtbank ten onrechte heeft overwogen dat de brief van 12 mei 2009 slechts een principe-uitspraak bevat over een op een later tijdstip definitief vast te stellen bouwplan en niet op enig rechtsgevolg is gericht, zodat die brief niet kan worden aangemerkt als een besluit als bedoeld in artikel 1:3, eerste lid, van de Awb. Volgens hem is de mededeling dat het college heeft besloten in te stemmen met de bij de brief gevoegde stedenbouwkundige advisering, wel op rechtsgevolg gericht.
    
    2.2.1. Op 21 april 2009 heeft het college een adviesnota vastgesteld. Daarin laat het [appellant] weten dat het niet afwijkt van zijn adviesnota van 24 maart 2009, waarin het heeft aangegeven in principe medewerking te verlenen aan het toestaan van maximaal twee woningen in maximaal twee bouwvolumes. In de adviesnota van 21 april 2009 heeft het tevens aangegeven dat het in het kader van een goede belangenafweging een second opinion zal vragen ten aanzien van de stedenbouwkundige inpasbaarheid van de bedoelde woningen. In de brief van 12 mei 2009 informeert het college [appellant] over de nieuwe stedenbouwkundige beoordeling.
    
    De brief van het college van 12 mei 2009 kan niet anders worden gekwalificeerd dan als het aan [appellant] verstrekken van nadere informatie ten aanzien van zijn wens om ruimte-voor-ruimtewoningen te realiseren en behelst geen beslissing op een concrete bouwaanvraag, daargelaten of [appellant] een dergelijke aanvraag heeft ingediend. Bij deze brief is derhalve niet een bevoegdheid, recht, verplichting of juridische status gecreëerd of tenietgedaan. Gelet hierop kan niet staande worden gehouden dat deze brief op enig rechtsgevolg is gericht. Deze kan daarom niet als een besluit als bedoeld in artikel 1:3 van de Awb worden aangemerkt. De rechtbank is tot dezelfde conclusie gekomen.
    
    Het betoog faalt.
    
    2.3. Nu de brief van 12 mei 2009 niet als een besluit als bedoeld in artikel 1:3, eerste lid, van de Awb, kan worden aangemerkt, is de rechtbank terecht niet toegekomen aan het betoog van [appellant] dat het college in strijd heeft gehandeld met het in artikel 3:3 van de Awb neergelegde verbod van détournement de pouvoir, en het in artikel 3:4, tweede lid van die wet neergelegde verbod van willekeur, en evenmin aan het betoog dat het college in strijd heeft gehandeld met het gelijkheidsbeginsel.
    
    2.4. Het hoger beroep is ongegrond. De aangevallen uitspraak dient te worden bevestigd.
    
    2.5. Voor een proceskostenveroordeling bestaat geen aanleiding.
    
    3. Beslissing
    
    De Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State
    
    Recht doende in naam der Koningin:
    
    bevestigt de aangevallen uitspraak.
    
    Aldus vastgesteld door mr. J.A. Hagen, lid van de enkelvoudige kamer, in tegenwoordigheid van mr. J.A.A. van Roessel, ambtenaar van staat.
    
    
      w.g. Hagen w.g. Van Roessel
      lid van de enkelvoudige kamer ambtenaar van staat
    
    
    Uitgesproken in het openbaar op 13 april 2011
    
    457-619.