ECLI:NL:CBB:2001:AB0530, College van Beroep voor het bedrijfsleven, 07-03-2001, AWB 98/1083
College van Beroep voor het bedrijfsleven — Uitspraak 
Datum: 2001-03-07 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Bestuursrecht

Samenvatting: -

College van Beroep voor het bedrijfsleven
    
    
    
      No. AWB 98/1083						7 maart 2001
      	11000
    
    
    
    
    Uitspraak in de zaak van:
    
    
      A, te B, appellant,
      tegen
      de Minister van Landbouw, Natuurbeheer en Visserij, te 's-Gravenhage, verweerder,
      gemachtigde: mr G. de Goede, werkzaam bij verweerder.
    
    
    
    
    
    
      1.	De procedure
      Op 13 oktober 1998 heeft het College van appellant een beroepschrift ontvangen, waarbij 
      beroep wordt ingesteld tegen twee besluiten van verweerder van 7 september 1998 gericht 
      aan respectievelijk C - hierna: C - te B en D - hierna : D - te B.
      Bij deze besluiten heeft verweerder de door appellant met C en D afzonderlijk ingediende 
      bezwaren tegen aan laatstgenoemden gerichte besluiten van gedeputeerde staten van 
      Limburg van 12 september 1996, inhoudend dat geen uitstel wordt verleend van een 
      verplichting tot herplanting ingevolge de boswet, afgewezen.
      Bij brief van 14 juni 1999 heeft verweerder een verweerschrift met bijlagen ingediend.
      Op 24 januari 2001 heeft het onderzoek ter zitting plaatsgevonden, waarbij partijen hun 
      standpunt nader hebben toegelicht, appellant in persoon en verweerder bij monde van zijn 
      gemachtigde.
      2.	De grondslag van het geschil
      De toepasselijke regelgeving.
      2.1	Artikel 3, eerste lid, van de Boswet luidt:
      "	De eigenaar van grond, waarop een houtopstand,anders dan bij wijze van 
      dunning, is geveld of op andere wijze tenietgegaan, is verplicht binnen een 
      tijdvak van drie jaren na de velling of het tenietgaan van de houtopstand te 
      herbeplanten volgens regelen bij of krachtens algemene maatregel van bestuur 
      te stellen."
    
    
    
      Artikel 8 van de Boswet luidt:
      "	Tegen een op grond van afdeling II genomen besluit kan een belanghebbende 
      beroep instellen bij het College van Beroep voor het bedrijfsleven."
    
    
    
      Artikel 1:2, eerste lid, van de Algemene wet bestuursrecht bepaalt dat onder 
      belanghebbende wordt verstaan: degene wiens belang rechtstreeks bij een besluit is 
      betrokken.
      2.2	Op grond van de stukken en het onderzoek ter zitting zijn in deze zaak de volgende feiten 
      en omstandigheden voor het College komen vast te staan.
      - Bij een op 1 februari 1985 gedagtekende overeenkomst heeft C voor onbepaalde tijd 
      in bruikleen aan appellant een perceel grond overgedragen, kadastraal bekend als 
      gemeente E, sectie A nummer 159, groot 12 aren, tachtig centiaren. Bij brief van 29 
      januari 1985 heeft C het onderhoud, inclusief de uitdunning, van genoemd perceel 
      overgedragen aan appellant.
      - Bij brief van 29 januari 1985 heeft D het onderhoud, inclusief de uitdunning, van een 
      perceel grond, kadastraal bekend E, sectie A , nummer 2355, aan appellant 
      opgedragen.
      - Bij brief van 26 oktober 1995 heeft de directeur van het Staatsbosbeheer aan D 
      meegedeeld dat op het perceel E, sectie A, nr 2355 in 1985 een velling van een 
      houtopstand heeft plaatsgevonden, zonder dat daarvan de in artikel 2 van de Boswet 
      voorgeschreven melding is gedaan. Meegedeeld wordt dat op de eigenaar D een 
      verplichting tot herbeplanting rust, waaraan voor 1 mei 1998 voldaan dient te zijn.
      - Bij brief van 5 december 1995 deelt de directeur Staatsbosbeheer aan C mee dat op 
      het perceel E sectie A, nr 159 in 1985 een velling van een houtopstand heeft 
      plaatsgevonden, zonder dat daarvan de in artikel 2 van de Boswet voorgeschreven 
      melding is gedaan. Meegedeeld wordt dat op eigenaar C een verplichting tot 
      herbeplanten rust, waaraan voor 1 mei 1998 voldaan dient te zijn.
      - Naar aanleiding van een door de eigenaren en appellant gedaan verzoek om 
      uitvoering van de herplantplicht te mogen uitstellen tot 1 mei 2003 hebben 
      gedeputeerde staten van Limburg bij twee besluiten van 12 september 1996 aan C en 
      D meegedeeld dat er geen sprake is van bijzondere omstandigheden die uitstel van de 
      op beide percelen rustende herplantplicht rechtvaardigen.
      - Op 21 oktober 1996 hebben D en C bij afzonderlijke bezwaarschriften bezwaar 
      gemaakt tegen de besluiten van 12 september 1996. Beide bezwaarschriften zijn 
      mede ondertekend door appellant.
      - Bij brieven van 21 november 1996 hebben gedeputeerde staten beide 
      bezwaarschriften ter afhandeling doorgezonden aan de directeur van het 
      Staatsbosbeheer. Nadat beide eigenaren op 27 juli 1998 telefonisch zijn gehoord, 
      heeft verweerder bij twee vrijwel identieke besluiten van 7 september 1998 de 
      bezwaren van C en D in die zin van de hand gewezen, dat aan hen uitstel van de 
      herplantplicht wordt verleend tot 1 mei 1999 en niet, zoals door hen gevraagd, tot 1 
      mei 2003.
      - Tegen de beslissingen van 7 september 1998 is vervolgens op 
      13 oktober 1998 ter griffie een uitsluitend door appellant ingediend en ondertekend  
      beroepschrift ontvangen.
    
    
    
    
      3.	Het standpunt van verweerder
      Het College beperkt zich om redenen, die hierna zullen blijken, tot weergave van 
      verweerders standpunt over de ontvankelijkheid van het beroep.
      In het verweerschrift is het standpunt ingenomen, dat appellant, nu hij de door de eigenaren 
      ingediende bezwaarschriften mede heeft ondertekend, in deze procedure als 
      belanghebbende kan worden aangemerkt.
      Ter zitting is namens verweerder verklaard dat hij in de jurisprudentie geen 
      aanknopingspunten kan aanwijzen die zijn standpunt ondersteunen en dat hij zich derhalve 
      refereert aan het oordeel van het College.
      4.	Het standpunt van appellant
      Ter zitting heeft appellant - voor zover van belang - naar aanleiding van de vraag waarom 
      de eigenaren van de twee percelen grond geen beroep hebben ingesteld - meegedeeld dat 
      hij over een verklaring van beide eigenaren beschikt dat hij de bewuste percelen mag 
      gebruiken. Een van de twee eigenaren heeft uit in Den Haag ingewonnen informatie 
      begrepen, dat ook appellant als gebruiker beroep kan instellen bij het College. Wie deze 
      informatie verstrekt heeft is appellant niet bekend. Appellant meent dat de bestreden 
      besluiten zeker ook hem als gebruiker van de percelen betreffen.
      5.	De beoordeling van de ontvankelijkheid
      Ingevolge het bepaalde in artikel 8 van de Boswet juncto artikel 2:1 van de Awb kan het 
      beroep slechts ontvankelijk geacht worden indien appellants belangen rechtstreeks bij de 
      twee bestreden besluiten zijn betrokken. De twee eigenaren, op wie, conform het bepaalde 
      bij artikel 3 van de Boswet, de verplichting tot herbeplanting rust hebben rechtstreeks 
      belang bij een dergelijke beslissing. Echter, het beroep is niet ingesteld door of namens de 
      eigenaren, maar door appellant op eigen titel. Appellant ontleent zijn belang slechts aan het 
      feit dat door hem met betrekking tot beide percelen een bruikleenovereenkomst is gesloten 
      met de eigenaren. Hiermee is - naar vaste jurisprudentie - hooguit sprake van een afgeleid 
      belang dat appellant heeft bij beslissingen over de op de eigenaren rustende herplantplicht. 
      Bijgevolg behoort appellant- anders dan C en D - niet tot degenen wier belang rechtstreeks 
      bij de bestreden besluiten is betrokken.
      Het enkele feit dat de bezwaarschriften die hebben geleid tot de hier bestreden besluiten 
      ondertekend waren door zowel de respectievelijke eigenaren als appellant, is geen 
      aanleiding om te oordelen dat het beroep dus door appellant namens de eigenaren is 
      ingediend. De ter zitting gedane mededeling van appellant dat navraag in Den Haag zou 
      hebben geleerd, dat een door hem ingesteld beroep ontvangen zou kunnen worden, kan 
      voor het College geen grond vormen om te oordelen, dat appellants belang toch 
      rechtstreeks bij het bestreden besluit betrokken zou zijn.
      Het voorgaande leidt tot de conclusie dat het beroep niet- ontvankelijk moet worden 
      verklaard.
    
    
    
      6.	De beslissing
      Het College verklaart het beroep niet- ontvankelijk.
      Aldus gewezen door mr D. Roemers, mr M.A. van der Ham en mr W.E. Doolaard, in aanwezigheid van mr F.W. du Marchie Sarvaas, als griffier en in het openbaar uitgesproken op 7 maart 2001.
    
    
    w.g. D. Roemers				w.g. F.W. du Marchie Sarvaas