ECLI:NL:RBUTR:2010:BN9602, Rechtbank Utrecht, 13-09-2010, 16-072293-97
Rechtbank Utrecht — Uitspraak 
Datum: 2010-09-13 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Strafrecht

Samenvatting: Verlenging TBS en dwangverpleging.

RECHTBANK UTRECHT
      Sector strafrecht
    
     
    
      Parketnummer: 16/072293-97 
      Datum uitspraak: 13 september 2010
    
    
    
    
      Beslissing op de vordering tot verlenging terbeschikkingstelling 
    
    Beslissing van de rechtbank te Utrecht, meervoudige kamer voor strafzaken, naar aanleiding van de vordering van de officier van justitie in dit arrondissement d.d. 3 augustus 2010, ingekomen ter griffie van deze rechtbank op 3 augustus 2010, strekkende tot verlenging met twee jaren van de termijn van de terbeschikkingstelling van:
    
    
      	[betrokkene], 
      	geboren te [geboorteplaats] op [1965],
      formeel verblijvende in F.P.C. De Oostvaarderskliniek, doch in het kader van transmuraal verlof feitelijk verblijvende te Mill bij de Stichting Domus.
    
    
    De rechtbank heeft acht geslagen op de zich in het dossier bevindende stukken, waaronder:
    
    
      - een afschrift van het vonnis van deze rechtbank van 3 maart 1998 waarbij [betrokkene] ter beschikking werd gesteld, met bevel tot verpleging van overheidswege, welke terbeschikkingstelling is ingegaan op 6 september 1998;
      - de beslissing van deze rechtbank van 7 oktober 2008, waarbij de termijn van terbeschikkingstelling laatstelijk is verlengd voor de duur van twee jaren;
      - het door drs. F. Verbrugge, hoofd behandeling, drs. I.A.M. van Kesteren, behandelend psychiater en drs. L. Krieckaert, hoofd inrichting, allen verbonden aan FPC de Oostvaarderskliniek, uitgebrachte advies d.d. 28 juni 2010, strekkende tot verlenging van de termijn van de terbeschikkingstelling met twee jaren, alsmede de daarbij overgelegde aantekeningen;
      - het psychiatrisch rapport van drs. D.H.J. Boeykens, psychiater, d.d. 2 juni 2010 en het psychologisch rapport van drs. A.F.J.M. Zwegers, psycholoog, d.d. 14 juli 2010, beide inhoudende het advies de terbeschikkingstelling met dwangverpleging met een periode van twee jaren te verlengen;
    
    
    Het onderzoek heeft plaats gevonden ter zitting van 13 september 2010, waarbij zijn gehoord de officier van justitie, [betrokkene] voornoemd, de raadsman mr. S.O. Roosjen en de getuige-deskundige F. Verbruggen.
    
    
      OVERWEGINGEN: 
      Voormeld advies d.d. 28 juni 2010 houdt onder meer het volgende in:
      Betrokkene is een man die sterk gepreoccupeerd is door seksualiteit. Hij is overmatig snel geprikkeld op seksueel gebied. Hij laat zich leiden door zijn behoeften van het moment en kan moeilijk uitstel verdragen. Betrokkene is op 11 februari 2008 overgeplaatst naar de St. Domus te Mill. Deze instelling richt zich op het scheppen van een acceptabel woon- en leefklimaat waarin betrokkene met zijn beperkingen en de noodzakelijke begeleiding en controle zich staande kan houden. 
    
    
    Betrokkene is een kernpedofiel bij wie tevens persoonlijkheidsproblematiek speelt. De persoonlijkheidsproblematiek is de afgelopen jaren enigszins “verbleekt”, maar de pedoseksuele voorkeur is onverminderd aanwezig. Betrokkene krijgt libidoremmende medicijnen. In het kader van transmuraal verlof zijn duidelijke afspraken met betrokkene gemaakt met betrekking tot het hebben van contact met kinderen. Binnen de huidige situatie is er voldoende toezicht op dat betrokkene zich aan de gemaakte afspraken houdt. Op korte termijn wordt het recidiverisico van betrokkene als acceptabel laag ingeschat. Voor een blijvende vermindering van het recidiverisico is het noodzakelijk dat betrokkene de libidoremmende medicatie blijft gebruiken en binnen een structuur- en toezicht biedende setting blijft wonen. Indien betrokkene zou dreigen af te glijden is in dat geval mogelijk om tijdig in te kunnen grijpen. Binnen die context wordt ook het recidiverisico op lange termijn op acceptabel laag geschat.
    
    Betrokkene functioneert goed binnen de sterk gestructureerde, ondersteunende en gecontroleerde leefomgeving van St. Domus. De vaardigheden van betrokkene om zelfstandig te functioneren zijn zeer beperkt en de kernproblematiek is onverminderd aanwezig. Medicatie en zijn leefomgeving zorgen dat het recidiverisico aanvaardbaar laag blijft. Betrokkene heeft deze controle en ondersteuning langdurig, mogelijk de rest van zijn leven nodig en betrokkene zelf geeft dat ook aan. De komende periode zal naar verwachting proefverlof kunnen worden opgestart. Een lange periode van proefverlof is nodig gezien de kwetsbaarheid van betrokkene, om te kunnen beoordelen of tot een voorwaardelijke beëindiging kan worden overgegaan. Geadviseerd wordt de maatregel met twee jaren te verlengen. 
    
    
      Voormeld advies van A.F.J.M. Zwegers, psycholoog, d.d. 14 juli 2010, houdt onder meer het volgende in.
      Er is bij betrokkene mogelijk nog enige groei te voorzien, maar niet zodanig dat een volwaardige resocialisatie tot de mogelijkheden behoort. Betrokkene zal nog zeer lang afhankelijk blijven van externe begrenzing, structuur en begeleiding.
    
    
    Het gebruik van libidoremmende medicatie zal nog lange tijd noodzakelijk zijn, maar daarnaast is controle op betrokkenen functioneren een onmisbare factor in het risicomanagement. Betrokkenes sterke omgevingsafhankelijkheid is verbonden met zijn gebrekkige persoonlijkheids ontwikkeling en dient beschouwd te worden als een onveranderbare risicofactor. 
    
    
      Het opheffen van de maatregel is met het oog op het bestaande delictgevaar voorlopig niet aan de orde. Een voorwaardelijke beëindiging zou het kwetsbare evenwicht kunnen verstoren en is daarom af te raden. Het is niet te voorzien of betrokkene nog zoveel persoonlijke groei zal doormaken dat een voorwaardelijke beëindiging aan de orde is, noch wanneer dat het geval zal zijn. 
      Geadviseerd wordt de maatregel met twee jaren te verlengen. 
    
    
    
      Voormeld advies van D.H.J. Boeykens, psychiater, d.d. 2 juni 2010, houdt onder meer het volgende in.
      Betrokkene heeft een laag gemiddelde intelligentie. De libidoremmende medicatie heeft geleid tot een drastische vermindering van het libido van betrokkene waardoor de gerichtheid van betrokkene op kinderen verminderd is. Maar het libido is niet volledig uitgeschakeld en betrokkene is niet in staat om zonder externe structuur contact met kinderen aan te gaan. Betrokkene kan buiten een dwingende structuur waarop hij steeds kan terugvallen niet veilig functioneren. Verdere controle en externe structuur blijven noodzakelijk en betrokkene is te weinig autonoom om een dergelijke structuur in een andere vorm dan in een TBS met dwangverpleging toe te laten. 
      Geadviseerd wordt de maatregel met twee jaren te verlengen. 
    
    
    
      De verklaring van de getuige-deskundige, afgelegd ter zitting van 13 september 2010, houdt, zakelijk weergegeven, onder meer in:
      Er zijn nog wel kleine stapjes vooruit merkbaar, maar [betrokkene] zit bijna aan de top van zijn kunnen. Hij zal altijd afhankelijk blijven van externe begrenzing, structuur en begeleiding. Het proefverlof zal aangevraagd gaan worden. Tijdens het proefverlof blijft hij bij St. Domus, maar de begeleiding wordt dan overgenomen door de reclassering.
    
    
    [betrokkene] heeft ter zitting verklaard dat hij graag bij St. Domus te Mill wil blijven wonen en graag met proefverlof wil beginnen, omdat dat hem een stap dichter bij het einde van de TBS zal brengen. 
    
    
      De raadsman heeft het volgende geconcludeerd.
      [betrokkene] wil bij St. Domus blijven wonen, maar dat houdt niet in dat hij voor altijd de maatregel TBS opgelegd wil hebben. [betrokkene] kan zich wel vinden in het huidige advies van een verlenging van de TBS met twee jaar, mede omdat wederom proefverlof aangevraagd gaat worden.
    
    
    De officier van justitie persisteert bij zijn vordering.
    
    Uit voornoemd vonnis van deze rechtbank blijkt dat betrokkene is veroordeeld wegens een misdrijf dat gericht is tegen en gevaar veroorzaakt voor de onaantastbaarheid van het lichaam van een of meer personen, namelijk -kort gezegd- het meermalen ontucht plegen met zijn minderjarige kind.
    
    Gelet op voormelde adviezen en gehoord hetgeen ter zitting naar voren is gebracht, is de rechtbank van oordeel dat de veiligheid van anderen dan wel de algemene veiligheid van personen de verlenging van de terbeschikkingstelling, alsook die van de dwangverpleging  eist en dat de termijn van de terbeschikkingstelling met twee jaren dient te worden verlengd.
    
    De rechtbank heeft gelet op de artikelen 38d en 38e en 38j van het Wetboek van Strafrecht.
    
    
      BESLISSING:
      De rechtbank verlengt de termijn van terbeschikkingstelling, met bevel tot verpleging van overheidswege, van [betrokkene] voor de tijd van TWEE JAREN.
    
    
    
    Aldus gedaan door mrs N. van der Velden, A. Kuijer, I. Bruna, bijgestaan door mr. L.M. Janssens-Kleijn als griffier en uitgesproken ter openbare zitting van deze rechtbank van 13 september 2010.
    
    Mr. N. van der Velden is buiten staat deze beslissing mede te ondertekenen.