ECLI:NL:CBB:2001:AB1150, College van Beroep voor het bedrijfsleven, 07-04-2001, AWB 01/242
College van Beroep voor het bedrijfsleven — Uitspraak 
Datum: 2001-04-07 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Bestuursrecht

Samenvatting: -

De president van het College van Beroep voor het bedrijfsleven
    
    
      No. AWB 01/242						7 april 2001
      	11230
    
    
    
    
    Uitspraak op het verzoek om voorlopige voorziening in de zaak van:
    
    
      1. A, 
      2. B,
      3. C,
      4. Maatschap D,
      5. E v.o.f.,
      6. F,
      7. G,
      8. H,
      9. I,
      10. J,
      11. K,
      12. Maatschap L,
      13. M,
      14. N,
      15. O,
      te Kootwijkerbroek, verzoekers,
      gemachtigde: mr H.J. Bronkhorst, advocaat te 's-Gravenhage en mr drs N.W.A. Tollenaar, 
      advocaat-stagiair te 's-Gravenhage,
      tegen
      1. de Minister van Landbouw, Natuurbeheer en Visserij, te 's-Gravenhage,
      2. De Directeur van de Rijkdienst voor de keuring van Vee en Vlees, te 's-Gravenhage,
      hierna individueel en gezamenlijk mede aan te duiden als verweerder, 
      gemachtigden: mr G. de Goede en mr P. Kooiman, werkzaam bij verweerders ministerie.
    
    
    
    
    
      1.	De procedure
      Bij 15 gelijkluidende besluiten van 29 maart 2001, (die voor wat betreft verzoekers 13 tot 
      en met 15 aan hen op 3 april zijn bekend gemaakt), heeft verweerder, verzoekers, onder 
      verwijzing naar artikel 24 van de Gezondheidsheids- en welzijnswet voor dieren  (hierna: 
      de Wet), medegedeeld dat alle evenhoevigen dan wel voor mond- en klauwzeer gevoelige 
      dieren op de bedrijven van verzoekers op grond van artikel 2, onderdeel c, van het Besluit 
      verdachte dieren (Besluit van 15 juli 1994, houdende regels betreffende verdachte dieren, 
      Stb. 1994, 731, laatstelijk gewijzigd bij besluit van 7 augustus 1998, Stb. 1998, 667, 
      hierna: het Besluit) met ingang van die respectievelijke data als verdacht van mond- en 
      klauwzeer worden aangemerkt. Tevens heeft verweerder verzoekers, onder verwijzing naar 
      artikel 21, derde lid, van de Wet, medegedeeld dat hij spoedshalve onder meer de volgende 
      maatregel neemt:
      "	1. Ter bestrijding van het mond- en klauwzeervirus en ter voorkoming van 
      verspreiding ervan is het noodzakelijk dat alle evenhoevigen op uw bedrijf, 
      overeenkomstig artikel 22, eerste lid, onderdeel f, van de GWWD, worden 
      gedood. Over het precieze tijdstip van het doden van de dieren zult u nog nader 
      ge‹nformeerd worden.
      In afwachting van het doden van de op uw bedrijf aanwezige evenhoevige 
      dieren zullen zij overeenkomstig artikel 17, eerste lid, van de GWWD worden 
      gevaccineerd tegen mond- en klauwzeer. Het vaccineren geschiedt namens de 
      Rijksdienst voor Vee en Vlees. De gevaccineerde dieren worden terstond na de 
      vaccinatie voorzien van een daartoe door de directeur van de Rijksdienst voor 
      de keuring van Vee en Vlees aangewezen identificatiemerk. Over het precieze  
      tijdstip waarop uw dieren gevaccineerd zullen worden, zult u nog nader 
      ge‹nformeerd worden."
    
    
    
      Tegen deze besluiten hebben verzoekers bezwaarschriften ingediend. Voorts hebben zij bij 
      gelijkluidende verzoekschriften van 2 april 2001 (verzoekers sub 1 tot en met 12) en 6 april 
      2001 (verzoekers sub 13 tot en met 15) aan de president van het College verzocht een 
      voorlopige voorziening te treffen, strekkende tot schorsing van de tenuitvoerlegging van de 
      bovengenoemde besluiten. Aanvankelijk heeft de gemachtigde van verzoekers aangegeven 
      de behandeling van de verzoeken van verzoekers sub 1 tot en met 12 aan te houden. Op 
      6 april 2001 heeft de gemachtigde van verzoekers tenslotte om mondelinge behandeling 
      van de verzoeken om voorlopige voorziening verzocht. 
      De president heeft de verzoeken vervolgens behandeld ter zitting van 7 april 2001, alwaar 
      partijen bij monde van hun gemachtigden hun standpunt nader uiteen hebben gezet. 
      2.	De grondslag van het geschil
      2.1	In de considerans van Richtlijn 85/511/EEG van de Raad van de Europese Gemeen-
      schappen van 18 november 1985 tot vaststelling van gemeenschappelijke maatregelen ter 
      bestrijding van mond- en klauwzeer (PbEG L315, hierna: de Richtlijn) is onder meer het 
      volgende overwogen:
      "	(.)
      Overwegende dat, zodra de aanwezigheid van de ziekte wordt vermoed, 
      maatregelen moeten worden getroffen om de ziekte onmiddellijk doeltreffend 
      te kunnen bestrijden nadat bevestiging van het vermoeden is verkregen; (.)
      (.)"
    
    
    
      In de considerans van Richtlijn 90/423/EEG van de Raad van de Europese Gemeen-
      schappen van 26 juni 1990 tot wijziging van onder meer de Richtlijn, wordt onder meer het 
      volgende overwogen:
      "	(.)
      Overwegende dat uit een door de Commissie uitgevoerde studie inzake de 
      bestrijding van mond- en klauwzeer is gebleken dat een niet-vaccinatiebeleid 
      voor de Gemeenschap als geheel de voorkeur verdient boven een 
      vaccinatiebeleid (.)
      Overwegende dat uit de studie van de Commissie over het toekomstige 
      communautaire beleid inzake vaccinatie duidelijk is gebleken dat vanaf een 
      bepaalde datum de vaccinatie tegen deze ziekte officieel moet worden 
      stopgezet en dat die stopzetting vergezeld moet gaan van een beleid waarbij 
      besmette dieren systematisch worden afgemaakt en afgevoerd voor destructie 
      (.)
      Overwegende dat het in extreme situaties waarin de epizo”tie zich op grote 
      schaal dreigt te verspreiden, noodzakelijk kan zijn noodvaccinaties uit te 
      voeren (.)"
    
    
    
    
    
      De artikelen 1, 2, 5 en 13 van de Richtlijn, luiden, voorzover hier van belang, als volgt:
      				" Artikel 1
      In deze richtlijn worden de communautaire bestrijdingsmaatregelen vastgesteld 
      die bij het uitbreken van mond- en klauwzeer, ongeacht de betrokken 
      virussoort, moeten worden toegepast.
    
    
    
      					  Artikel 2
      (.)
      Voorts wordt verstaan onder:
      (.)
      c) besmet dier: alle voor de ziekte vatbare dieren waarop:
      - klinische symptomen of na het slachten letsels werden vastgesteld die op 
      mond- en klauwzeer kunnen duiden, of
      - de aanwezigheid van mond- en klauwzeer officieel werd vastgesteld na 
      laboratoriumonderzoek;
      (.)
    
    
    
      					  Artikel 5
      Zodra is bevestigd dat zich in een bedrijf een of meer dieren als omschreven in 
      artikel 2, onder c, bevinden, zien de Lid-Staten erop toe dat de bevoegde 
      autoriteit de volgende maatregelen neemt:
      1. de offici‰le dierenarts neemt de passende monsters of laat deze nemen met 
      het oog op de onderzoeken door het in de bijlage vermelde laboratorium, 
      wanneer deze monsternemingen en onderzoeken niet zijn verricht tijdens de 
      periode van verdenking overeenkomstig artikel 4, lid 1, eerste alinea;
      2. naast de in artikel 4, lid 1, genoemde maatregelen, worden onverwijld de 
      volgende maatregelen getroffen:
      - worden alle voor de ziekte vatbare dieren op het bedrijf onder officieel 
      toezicht ter plaatse afgemaakt, op zodanige wijze dat alle gevaar voor 
      verspreiding van het mond- en klauwzeervirus kan worden voorkomen,
      - worden voornoemde dieren, na het afmaken, onder officieel toezicht 
      vernietigd, op zodanige wijze dat alle gevaar voor verspreiding van het mond- 
      en klauwzeervirus kan worden voorkomen,
      (.)
      4. de bevoegde autoriteit kan de onder 1 bedoelde maatregelen uitbreiden tot de 
      onmiddellijk aangrenzende bedrijven, wanneer in verband met de ligging 
      hiervan, de plaatselijke situatie of de contacten met de dieren van het bedrijf 
      waar de ziekte werd geconstateerd, voor een besmetting moet worden gevreesd.
    
    
    
      					  Artikel 13
      1. De Lid-Staten zien erop toe dat:
      - het gebruik van mond- en klauwzeervaccins verboden wordt,
      (.)
      3. Onverminderd het bepaalde in lid 1 met betrekking tot het gebruik van 
      mond- en klauwzeervaccins, kan worden besloten een noodvaccinatie uit te 
      voeren op een wijze die een volledige immuniteit van de dieren garandeert, 
      wanneer de aanwezigheid van mond- en klauwzeer is bevestigd en de ziekte 
      zich op grote schaal dreigt te verspreiden. De in dat geval te nemen 
      maatregelen hebben met name betrekking op:
      (.)
      -	andere in verband met de noodsituatie vereiste maatregelen.
      Het besluit om tot noodinenting over te gaan wordt genomen door de 
      Commissie, in samenwerking met de betrokken Lid-Staat, volgens de 
      procedure van artikel 16. Bij dit besluit wordt in het bijzonder rekening 
      gehouden met de dichtheid van de veebezetting in sommige gebieden en de 
      noodzaak speciale rassen te beschermen.
      In afwijking van de eerste alinea mag het besluit om tot noodinenting rond de 
      ziektehaard over te gaan evenwel worden genomen door de betrokken Lid-
      Staat na kennisgeving aan de Commissie, mits de wezenlijke belangen van de 
      Gemeenschap niet in gevaar worden gebracht. Dit besluit wordt onmiddellijk 
      ge‰valueerd in het kader van het Permanent Veterinair Comit‚ volgens de 
      procedure van artikel 16."
    
    
    
      De considerans, alsmede de artikelen 1, 2 en 3 van de Beschikking van de Europese 
      Commissie van 27 maart 2001, nr. 2001/246/EG, houdende vaststelling van voorschriften  
      voor de bestrijding en de uitroeiing van mond- en klauwzeer in Nederland op grond van 
      artikel 13 van Richtlijn 85/511 (PbEG L88/21, hierna: de Beschikking), luiden, voorzover 
      hier van belang, als volgt:
      "	(.)
      (6) Het op grote schaal doden van dieren op besmette of verontreinigde 
      bedrijven kan er al snel toe leiden dat de capaciteit voor het veilig vernietigen 
      van karkassen is opgebruikt waardoor onvermijdelijk vertraging ontstaat bij het 
      preventief doden, wat dan weer kan leiden tot verdere verspreiding van het 
      virus.
      (7) De bevoegde autoriteiten van Nederland hebben bij de Commissie een 
      programma ingediend inzake de toepassing van vaccinatie als aanvullend 
      instrument bij de bestrijding en de uitroeiing van mond- en klauwzeer in 
      combinatie met het preventief doden van dieren van gevoelige soorten. Hoewel 
      het gebruik van vaccin in het kader van preventieve doding alleen nut heeft 
      wanneer de periode waarmee het doden naar verwachting moet worden 
      uitgesteld, langer is dan de periode die nodig is om voldoende immuniteit op te 
      bouwen om virusverspreiding effectief tegen te gaan, mag vaccinatie er in geen 
      enkel geval leiden tot een vertraging van het tempo waarin het aantal dieren 
      van gevoelige soorten rond een uitbraak wordt gereduceerd.
      (.)
      (11) Deze beschikking heeft ten doel vast te stellen onder welke voorwaarden 
      Nederland noodvaccinatie mag toepassen.
      (.)
    
    
    
    
      					  Artikel 1
      Voor de toepassing van deze beschikking gelden de onderstaande definities:
      1. Preventieve doding: het doden van gevoelige dieren op bedrijven in een 
      gebied met een bepaalde straal rond een bedrijf waarvoor de in artikel 4 of 5 
      van Richtlijn 85/511/EEG vastgestelde beperkende maatregelen van toepassing 
      zijn.
      Deze doding heeft ten doel het aantal dieren van gevoelige soorten  in een 
      besmet gebied snel te doen dalen.
      2. Suppressievaccinatie: noodvaccinatie van dieren van gevoelige soorten op 
      ge‹dentificeerde bedrijven in een bepaald gebied, het vaccinatiegebied, die 
      uitsluitend wordt uitgevoerd in combinatie met preventieve doding als 
      omschreven in punt 1.
      Deze vaccinatie heeft ten doel de hoeveelheid circulerend virus en het risico 
      van virusverspreiding buiten het omschreven gebied dringend te verminderen, 
      zonder evenwel vertraging bij het preventief doden te veroorzaken.
      Deze vaccinatie mag uitsluitend worden uitgevoerd wanneer het preventief 
      doden van dieren van gevoelige soorten  om een van de onderstaande redenen 
      moet worden uitgesteld voor een periode die waarschijnlijk langer is dan de 
      periode die nodig is om virusverspreiding effectief tegen te gaan door 
      immunisatie:
      - beperkingen inzake de capaciteit om dieren van gevoelige soorten te doden 
      overeenkomstig Richtlijn 93/119/EEG,
      - beperkingen inzake de beschikbare capaciteit om de gedode dieren te 
      vernietigen overeenkomstig artikel 5, lid 2, tweede streepje, van Richtlijn 
      85/511/EEG.
    
    
    
      					  Artikel 2
      1. Onverminderd Richtlijn 85/511/EEG, en met name de artikelen 4, 5 en 9, 
      mag Nederland besluiten gebruik te maken van suppressievaccinatie onder de 
      in de bijlage vastgestelde voorwaarden.
      (.)
    
    
    
      Voorwaarden voor de toepassing van suppressievaccinatie bij de 
      bestrijding en uitroeiing van mond- en klauwzeer op grond van 
      artikel 13, lid 3, van Richtlijn 85/511/EEG
    
    
    
      1.
      Omvang van het geografische gebied 
      waar suppressievaccinatie wordt 
      toegepast
      Het vaccinatiegebied omvat een gebied met 
      een straal van maximaal 2 km rond een bedrijf 
      waarvoor de in artikel 4 of artikel 5 van 
      Richtlijn 85/511/EEG vastgestelde beperkende 
      maatregelen worden toegepast."
    
    
    
      					  Artikel 3
      Deze beschikking is gericht tot de lidstaten."
    
    
    
    
    Bij de Wet is onder meer het volgende bepaald:
    
    
      "	Artikel 15
      1. Deze afdeling is van toepassing op door Onze Minister aangewezen 
      besmettelijke dierziekten bij:
      a. vee;
      (.)
      4. Bij algemene maatregel van bestuur wordt bepaald wanneer dieren als 
      verdachte dieren moeten worden aangemerkt.
    
    
    
      Artikel 17
      1. Onze Minister kan hetzij voor geheel Nederland, hetzij voor bepaalde 
      gedeelten daarvan, bevelen dat dieren die door een besmettelijke dierziekte 
      kunnen worden aangetast, daartegen op een door hem te bepalen wijze 
      voorbehoedend worden behandeld, worden gemerkt, worden opgesloten of 
      aangelijnd, dan wel voor die dieren andere maatregelen bevelen ter
      voorkoming van overbrenging van besmetting.
      (.)
    
    
    
      Artikel 21
      1. Een door Onze Minister aangewezen ambtenaar deelt de burgemeester, zo 
      nodig na overleg met het hoofd van de voor de provincie waar het geval zich 
      heeft voorgedaan, door de stichting genoemd in artikel 82 aangewezen of 
      ingestelde gezondheidsdienst voor dieren, zo spoedig mogelijk mede welke 
      maatregelen tot bestrijding van de ziekte door hem nodig worden geacht.
      2. De burgemeester neemt de nodig geachte maatregelen zo spoedig mogelijk.
      3. In spoedeisende gevallen  neemt de in het eerste lid bedoelde ambtenaar deze
      maatregelen zelf en stelt hij de burgemeester daarvan onmiddellijk in kennis.
    
    
    
      Artikel 22
      1. De in artikel 21 bedoelde maatregelen kunnen zijn:
      (.);
      f. het doden van zieke en verdachte dieren;
      (.).
    
    
    
      Artikel 111
      Bij of krachtens algemene maatregel van bestuur kunnen ter uitvoering van 
      krachtens het Verdrag tot oprichting van de Europese Economische 
      Gemeenschap vastgestelde verplichtingen inzake onderwerpen waarop deze 
      wet van toepassing is, regelen worden gesteld waarbij kan worden afgeweken 
      van bepalingen van deze wet."
    
    
    
      Artikel 2 van het Besluit verdachte dieren, waarbij in de intitul‚ onder meer wordt 
      verwezen naar de Richtlijn, alsmede naar de artikelen 15, vierde lid, en 111, van de Wet, 
      luidt als volgt:
      "	Dieren worden als verdachte dieren aangemerkt, indien:
      a. de aangewezen dierenarts bij de dieren verschijnselen meent te bespeuren 
      van een besmettelijke dierziekte of
      b. de dieren zich met zieke of verdachte dieren in dezelfde verblijfplaats 
      bevinden of binnen de in artikel 3 genoemde termijn hebben bevonden dan wel 
      binnen deze termijn daarmee in aanraking zijn geweest of
      c. de aangewezen ambtenaar redenen heeft om aan te nemen dat de dieren in de
      gelegenheid zijn geweest  om te worden besmet, en de diersoort voor de 
      desbetreffende besmettelijke dierziekte vatbaar is."
    
    
    
      Artikel 1 van de door de minister van de Minister van Landbouw, Natuurbeheer en Visserij 
      bij besluit van 3 april 2001, (in werking getreden op 3 april 2001 om 20.00 uur) 
      vastgestelde wijziging van de Regeling noodvaccinatie mond- en klauwzeer 2001, waarbij 
      in de intitul‚ onder meer is verwezen naar artikel 13, derde lid, van de Richtlijn ( hierna: de 
      Regeling), luidt als volgt:
      "	Voor mond- en klauwzeer gevoelige dieren binnen een van de op grond van de 
      artikelen 17 en 30 van de Gezondheids- en welzijnswet voor dieren 
      aangewezen toezichtsgebieden inzake mond- en klauwzeer, worden in een door 
      de directeur van de Rijksdienst voor de keuring van Vee en Vlees te bepalen 
      zone rond de ziektehaard, dan wel in het in de bijlage omschreven gebied, 
      overeenkomstig de door hem gegeven aanwijzingen gevaccineerd tegen mond- 
      en klauwzeer."
    
    
    
    
      2.2	Bij de beoordeling van het verzoek om voorlopige voorziening gaat de president uit van de 
      volgende feiten en omstandigheden.
      -	Op 29 maart 2001 heeft verweerder de besluiten genomen ten aanzien waarvan thans 
      de verzoeken om een voorlopige voorziening zijn gedaan. In deze besluiten heeft 
      verweerder als reden van verdenking van mond- en klauwzeer vermeld dat in de 
      omgeving van de bedrijven van verzoekers, te weten in Kootwijkerbroek op 
      29 maart 2001, een geval van  mond- en klauwzeer is vastgesteld en dat daardoor niet 
      kan worden uitgesloten dat de dieren op de bedrijven van verzoekers in de 
      gelegenheid zijn geweest om te worden besmet met mond- en klauwzeer.
    
    
    
    
      3.	De gronden van het verzoek
      Bij de verzoekschriften hebben verzoekers dezelfde argumenten aangevoerd als de 
      verzoekers in de zaak AWB 01/222, d.d. 31 maart 2001, in welke zaak mr Bronkhorst 
      evenzeer als gemachtigde van de verzoekende partij is opgetreden.
      Verzoekers hebben ter zitting hun argumenten, ten betoge dat het treffen van de gevraagde 
      voorlopige voorzieningen aangewezen is, toegespitst op het gelijkheidsbeginsel. Zij menen 
      dat verweerder dit beginsel bij het nemen van de hier aangevallen besluiten heeft 
      geschonden en dat daarom aan die besluiten de werking zou moeten worden ontnomen. 
      Hun argumentatie komt kortweg op het volgende neer.
      In de driehoek Deventer-Apeldoorn-Zwolle wordt nog nader bezien of runderen moeten 
      worden gedood, terwijl rond Kootwijkerbroek alle evenhoevigen direct worden gedood. 
      Uit het voor de driehoek thans vigerende beleid blijkt dat het doden van dieren geen wet 
      van Meden en Perzen moet zijn, hetgeen ook voor de regio Kootwijkerbroek dient te 
      gelden. 
      De bevoegdheid om gezonde dieren te doden is in de Wet slechts gegeven ter bestrijding 
      van zeer besmettelijke dierziektes. De maatregelen van verweerder vinden daarentegen hun 
      basis slechts in het streven van verweerder tot het behoud voor Nederland van de status van 
      MKZ-vrij land, en dienen mitsdien slechts handelsbelangen. 
      4.	Het nadere standpunt van verweerder
      Ter toelichting van zijn besluiten van 29 maart 2001 heeft verweerder ter zitting nog het 
      volgende aangevoerd.
      Verweerder handhaaft zijn standpunt zoals verwoord in de zaak van de maatschap T.J.M, 
      P.T.A. & T.M. Voormeren, te Kootwijkerbroek (no. AWB 01/222) waarin de president van 
      het College op 31 maart 2001, uitspraak heeft gedaan.  
    
    
    
      Ten aanzien van het beroep van verzoekers op het gelijkheidsbeginsel voert verweerder aan 
      dat verweerder in de driehoek Deventer-Apeldoorn-Zwolle het volgende beleid voert. In de 
      twee kilometergebieden binnen de driehoek, wordt - evenals in het twee-kilometergebied in 
      de kring rond Kootwijkerbroek - in verband met de binnen deze twee-kilometergebieden 
      aanwezige grote risico's van verspreiding van het mond- en klauwzeervirus, tot ruiming 
      van evenhoevigen overgegaan. In de daaromheen - binnen de driehoek gelegen gebieden - 
      wordt eveneens geruimd, dan wel in afwachting van ruiming gevaccineerd, met dien 
      verstande dat ten aanzien van runderen op dit moment wel vaccinatie maar nog geen 
      ruiming plaats vindt in afwachting van nadere veterinaire rapportages en nadere nationale 
      standpuntbepalingen. 
      Het beleid van verweerder is er op gericht om het mond- en klauwzeervirus op adequate 
      wijze te bestrijden en in te dammen, waarbij alle betrokken belangen - waaronder tevens de 
      handelsbelangen vallen - worden meegewogen en waarbij overleg wordt gevoerd met alle 
      betrokkenen. 
      5.	De beoordeling van het geschil
      Ingevolge het bepaalde bij artikel 8:81 van de Algemene wet bestuursrecht (hierna: de 
      Awb) juncto artikel 19, eerste lid van de Wet bestuursrechtspraak bedrijfsorganisatie kan, 
      indien tegen een besluit bij het College beroep is ingesteld, dan wel, voorafgaand aan een 
      mogelijk beroep, bezwaar is gemaakt, op verzoek een voorlopige voorziening worden 
      getroffen indien onverwijlde spoed, gelet op de betrokken belangen, dat vereist.
      In de uitspraak van de president van het College van 3 april 2001, no. AWB 01/231, inzake 
      de maatschap Q, te Kootwijkerbroek, heeft de president, onder aanvoering van de in die 
      zaak daartoe leidende overwegingen, aangenomen dat er voorshands, evenals in zijn 
      uitspraak van 30 maart 2001 (AWB 01/228), voldoende bevestiging in de zin van de 
      Richtlijn is gegeven, dat ‚‚n of meer dieren op het primaire bedrijf in Kootwijkerbroek, 
      daadwerkelijk besmet zijn geweest met het mond- en klauwzeervirus. De president neemt 
      deze vaststelling - bij gebreke van enig valide aanknopingspunt dat ten tijde hier van 
      belang tot een ander inzicht zou moeten leiden - eveneens bij de beoordeling van de 
      onderhavige verzoeken tot uitgangspunt. De bedrijven van verzoekers liggen binnen een 
      straal van twee kilometer van het primaire bedrijf. 
      De argumenten die verzoekers hebben aangevoerd ten betoge dat de gevraagde voorlopige 
      vooziening hier zou moeten worden getroffen en die gelijk zijn aan dan wel dezelfde 
      strekking hebben als de argumenten zoals die zijn aangevoerd in de hiervoor reeds 
      genoemde zaak AWB 01/222, d.d. 31 maart 2001, kunnen niet tot het gevraagde leiden. De 
      president verwijst voor zijn motivering van dat oordeel, kortheidshalve, naar de 
      overwegingen van de president in die uitspraak, welke uitspraak in afschrift aan deze 
      uitspraak is gehecht.
      Met betrekking tot de resterende argumenten overweegt de president als volgt.
      Verzoekers hebben hun verzoek om voorlopige voorziening tenslotte voornamelijk nog 
      doen steunen op een beroep op het gelijkheidsbeginsel. 
      Daartoe hebben zij verwezen naar de aanpak van de MKZ-crisis door verweerder in de 
      driehoek Deventer-Apeldoorn-Zwolle. In dat gebied is de benadering van verweerder als 
      volgt. In de twee-kilometergebieden wordt tot ruiming van evenhoevigen overgegaan. In 
      de daaromheen - binnen de driehoek gelegen gebieden - worden evenhoevigen eveneens 
      geruimd, dan wel in afwachting van ruiming gevaccineerd, met dien verstande dat ten 
      aanzien van runderen op dit moment wel vaccinatie maar nog geen ruiming plaats vindt in 
      afwachting van nadere veterinaire rapportages en nadere nationale standpuntbepalingen.
      Verzoekers menen dat een zelfde benadering in de kring Kootwijkerbroek - waarin de 
      bedrijven van verzoekers zijn gelegen - zou moeten worden gevolgd, met als gunstig 
      resultaat dat ook hun runderen voorshands gespaard zouden blijven.
      Verweerder heeft ter verklaring van deze verschillende aanpak aangevoerd dat de risico's in 
      de twee kilometergebieden zo groot moeten worden geacht dat steeds tot ruiming moet 
      worden overgegaan.
    
    
    
      De president ziet voorshands niet in dat een dergelijke benadering, geplaatst tegen de 
      achtergrond van de hier toegepaste regelgeving en in aanmerking genomen de belangen die 
      hier op het spel staan, onbestaanbaar zou zijn.
      Dat betekent dat het beroep op het gelijkheidsbeginsel hier, naar voorlopig oordeel van de 
      president, niet opgaat. 
      De locatie van de bedrijven van verzoekers zijn immers qua afstand tot het primaire bedrijf 
      vergelijkbaar met de bedrijven die liggen binnen de kringen in de driehoek Apeldoorn-
      Deventer-Zwolle, in welke kringen ruiming evenzeer voorop staat.
      De overige door verzoekers aangedragen argumenten leiden de president niet tot het 
      oordeel dat de verzoeken om voorlopige voorziening niettemin zouden moeten worden 
      toegewezen. Niet met vrucht kan worden gezegd dat het thans door verweerder gevoerde 
      beleid, ten tijde hier van belang, de hier aan te leggen toets der kritiek - hoe ingrijpend in 
      de persoonlijke levenssfeer van de betrokkenen in voorkomend geval ook - niet kan 
      doorstaan. 
      De president verwijst daartoe naar de overwegingen dienaangaande in de hiervoor 
      genoemde uitspraak van de president d.d. 31 maart 2001 (AWB 01/222). 
      Ten aanzien van het laatste door verzoekers naar voren gebrachte argument, kortweg 
      inhoudende, dat met de bestreden besluiten in wezen slechts wordt beoogd 
      handelsbelangen te dienen, overweegt de president dat deze belangen, naar door 
      verweerder is erkend, bij de totale afweging van de verschillende belangen mede op de 
      weegschaal worden gelegd. Voorshands is evenwel niet aannemelijk geworden dat niet de 
      doeltreffendheid van de bestrijding van de ziekte, doch die handelsbelangen in het beleid 
      van verweerder tot uitgangspunt zijn genomen. Dit argument van verzoekers wijst de 
      president derhalve als onvoldoende gefundeerd van de hand.
      De slotsom moet zijn dat de verzoeken om voorlopige voorziening dienen te worden afgewezen.
      De president ziet geen termen aanwezig om een der partijen met toepassing van artikel 8:75 van de Awb te veroordelen in de kosten die de andere partij in verband met de behandeling van de verzoeken heeft moeten maken.
    
    
    
      6.	De beslissing
      De president wijst de verzoeken om een voorlopige voorziening af.
    
    
    Aldus gewezen door mr R.R. Winter, president, in tegenwoordigheid van mr Th.J. van Gessel, als griffier, en uitgesproken in het openbaar op 7 april 2001.
    
    w.g. R.R. Winter					w.g. Th.J. van Gessel