ECLI:NL:RBMAA:2011:BQ0800, Rechtbank Maastricht, 23-03-2011, 154098 / HA ZA 10-992
Rechtbank Maastricht — Uitspraak 
Datum: 2011-03-23 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Civiel recht

Samenvatting: Aansprakelijkstelling van diagnostisch centrum voor het veronderstelde onjuist interpreteren van een röntgenfoto: afwijzing vorderingen omdat eiseres na het uitvoerige betoog van gedaagde niet heeft voldaan aan haar stelplicht ter zake het causaal verban en de schade.

vonnis
      RECHTBANK MAASTRICHT
    
    
    Sector civiel recht
    
    zaaknummer / rolnummer: 154098 / HA ZA 10-992
    
    Vonnis van 23 maart 2011 (bij vervroeging)
    
    in de zaak van
    
    
      [eiseres],
      wonende te [woonplaats],
      eiseres,
      advocaat mr. G. Tajjiou te Brunssum,
    
    
    tegen
    
    
      de besloten vennootschap met beperkte aansprakelijkheid
      MITRALIS DIAGNOSTISCH CENTRUM B.V.,
      gevestigd te Kerkrade,
      gedaagde,
      advocaat mr. O.L. Nunes te Utrecht.
    
    
    
    Partijen zullen hierna [eiseres] en Mitralis genoemd worden.
     
    
      1.	De procedure
      1.1.	Het verloop van de procedure blijkt uit:
      -	het tussenvonnis van 1 december 2010
      -	het proces-verbaal van comparitie van 1 maart 2011. 
    
    
    1.2.	Ten slotte is vonnis bepaald.
    
    
      2.	De feiten
      Mitralis, een initiatief van de maatschap radiologie van het Atrium Medisch Centrum Parkstad (AMC-P), heeft zich toegelegd op het uitvoeren en beoordelen van diagnostische onderzoeken op aanvraag van ondermeer de huisartsen in de betreffende regio. Sinds begin juni 2008 stond [eiseres] onder behandeling van haar huisarts wegens spontane pijnklachten in de linkerenkel. De pijnklachten waren volgens [eiseres] niet toe te schrijven aan een trauma. Op 26 juni 2008 is [eiseres] door haar huisarts doorverwezen naar Mitralis voor het maken van röntgenfoto’s van haar linker-enkel.  Het aanvraagformulier van haar huisarts vermeldde: “pijnlijke linker voet, sinds begin juni. Geen trauma, lat malleolus (dit is: einde kuitbeen, toevoeging rechtbank) pijnlijk en eronder, wordt rood en dikker in de loop van de dag.” Die foto’s zijn op 26 juni door Mitralis gemaakt en door een radioloog beoordeeld. In het verslag van dezelfde dag van Mitralis aan de huisarts staat te lezen: “Bij radiologisch onderzoek waren de bevindingen als volgt: Medische gegevens: pijnklachten. Normale botstructuren met gave contouren. Normale gewrichtsspleten. Conclusie: geen bijzonderheden.”. Haar huisarts heeft haar enige tijd later doorverwezen naar de afdeling orthopedie van het AMC-P, alwaar zij op 18 juli 2008 is gezien door de orthopedisch chirurg. Die heeft opnieuw een röntgen-foto laten maken en op die foto vastgesteld dat [eiseres] een fractuur in de linker-enkel had.
    
    
    
      3.	Het geschil
      3.1.	[eiseres] vordert   samengevat – een verklaring voor recht dat Mitralis tekort is geschoten in haar verplichtingen, alsmede onrechtmatig heeft gehandeld en hierbij aan [eiseres] een schadevergoeding via een schadestaatprocedure toe te kennen, alsmede – bij wege van voorschot op de haar toekomende schadevergoeding, veroordeling van Mitralis tot betaling van € 18.281,50, vermeerderd met rente en kosten.
    
    
    3.2.	[eiseres] legt aan haar vorderingen ten grondslag dat Mitralis op 26 juni 2008 [eiseres] niet de zorg van een goed hulpverlener heeft gegeven. Bij het beoordelen van de door Mitralis gemaakte röntgenfoto’s van de linker-enkel van [eiseres] heeft zij een botbreuk in het kuitbeen over het hoofd gezien. Met andere woorden Mitralis heeft (kort gezegd) bij het door haar verrichte radiologisch onderzoek verwijtbaar niet de juiste diagnose gesteld. Daardoor is die botbreuk eerst op 18 juli 2008 vastgesteld door een orthopeed waarnaar [eiseres] door haar huisarts was verwezen. [eiseres] stelt door de fout van Mitralis schade te hebben geleden. Door de onjuiste diagnose is [eiseres] ten onrechte blijven doorlopen met een gebroken kuitbeen. Dit heeft tot gevolg gehad dat haar herstelproces – normaliter was zij binnen 8 weken hersteld zonder pijn - langer is (geweest). Verder heeft zij als gevolg van de fout “naar het zich laat aanzien een misvormde voet/enkel- en rugklachten”. Bovendien heeft zij langdurig helse pijnen en psychische schade ondervonden. Naast immateriële schade (zij vordert een voorschot van € 10.000,--) in verband met de langdurige, zonder noodzaak geleden heftige pijn en de blijvend misvormde voet, stelt [eiseres] materiële schade te hebben geleden. In dit verband noemt zij kosten in verband met extra ziekenhuisbezoeken en inkomensderving omdat zij haar eenmanszaak langdurig niet heeft kunnen exploiteren. Terzake die laatste post vordert zij een voorschot van € 8.281,50. Zij vordert de schade op te maken bij staat omdat er nog geen medische eindsituatie is en zij nog altijd pijnklachten heeft als gevolg van de fout van Mitralis.
    
    3.3.	Mitralis voert gemotiveerd verweer. 
    
    3.4.	Op de stellingen van partijen wordt hierna, voor zover van belang, nader ingegaan.
    
    
      4.	De beoordeling
      4.1.	Veronderstellenderwijs wordt uitgegaan van de juistheid van de door [eiseres] gestelde fout van Mitralis te weten, dat zij bij het beoordelen van de röntgenfoto op 26 juni 2008 de breuk in haar linker-enkel had moeten constateren (Mitralis heeft gemotiveerd bestreden dat zij een fout heeft gemaakt). Beoordeeld moet worden of [eiseres] daardoor schade heeft geleden en nog lijdt, zoals zij heeft gesteld. 
      4.1.1.	In dit verband is in verband met de door haar gevorderde schadestaat voldoende dat zij met haar stellingen aannemelijk maakt dat zij schade lijdt en heeft geleden. Die schadestaat komt echter niet in beeld indien de rechtbank haar schade in deze procedure direct kan begroten en of dit kan is weer afhankelijk van de vraag of [eiseres] in het debat voldoende heeft gesteld dat er in haar situatie nog geen medische eindsituatie is bereikt.
    
    
    4.2.	In haar dagvaarding d.d. 19 augustus 2010 stelt zij – naast hetgeen hierboven samengevat is weergegeven - enerzijds dat zij nimmer meer volledig zal herstellen van de destijds opgelopen fractuur en anderzijds dat zij nog altijd pijnklachten heeft. Desgevraagd heeft zij daarover tijdens de comparitie nog gesteld dat zij nog altijd voor haar forse pijnklachten in behandeling is bij een orthopeed in België. Die orthopeed heeft een behandelpatroon opgesteld en volgens die orthopeed is er geen enkele andere oorzaak voor die pijnklachten dan de fout van Mitralis. Over de misvormde voet en het blijvend mank lopen heeft [eiseres] tijdens de comparitie aangegeven dat zij daarvan nog geen stukken kan overleggen omdat er nog geen medische eindtoestand is.
    
    
      4.3.	Mitralis heeft zich in dit verband als volgt verweerd.
      4.3.1.	De foto’s die na de behandeling van haar enkel zijn gemaakt (op 14 oktober en 23 december 2008) laten zien dat de fractuur lege artis is geheeld zonder dat sprake is van een dislocatie. Volgens de verslagen van de radioloog is op de foto van 14 oktober een vlekkerige ontkalking en geen weken delen zwelling te zien. Dit betekent dat [eiseres] goed rust heeft gehouden gedurende de weken dat haar enkel gegispt was. De foto van 23 december laat zien dat de kalkhoudendheid is toegenomen, hetgeen impliceert dat zij haar enkel weer is gaan belasten. Mitralis heeft verwezen naar het door haar overgelegde verslag van de laatste foto waaruit volgens haar volgt dat er sprake is van een geconsolideerde en goed doorbouwde fractuur. Daarbij is geen vertraging van het genezingsproces zichtbaar. Net als bij iedere normale fractuur heeft het helingsproces twee maanden in beslag genomen en is er sprake van een normale wondgenezing zonder restgevolgen.
      4.3.2.	Het delay van 22 dagen heeft niet tot een andere behandeling van de fractuur geleid. De enkel is uitsluitend met gips behandeld en aan [eiseres] is rust houden voorgeschreven. Dat de door [eiseres] gestelde huidige pijn – die Mitralis betwist – het gevolg is van de fractuur is aannemelijk, maar dit kan niet aan Mitralis worden toegerekend. De orthopedisch chirurg in het AMC-P heeft [eiseres] op 16 december 2008 gezien en haar herstel aan de hand van een MRI en belaste enkelfoto beoordeeld. Hij kan geen bijzonderheden of afwijkingen in de enkel vinden: de breukvlakken zijn mooi aan elkaar gegroeid, de breuk is geconsolideerd en er is geen sprake van dislocatie of weke delen zwelling. De pijnen zijn volgens deze orthopedisch chirurg waarschijnlijk toe te schrijven aan een tendomyalgie en niet aan de fout van 26 juni 2008. 4.3.3.	Op basis van dit onderbouwde verweer komt Mitralis tot de conclusie dat er geen aanwijzingen zijn voor een blijvende misvorming van de voet. Uit geen van de stukken blijkt van een zodanige voet, dat de breuk zou zijn verergerd of dat zij blijvend mank zal lopen. Evenmin blijkt ergens uit dat [eiseres] psychische schade heeft opgelopen. Ook als de fractuur wel op 26 juni was waargenomen had zij evengoed pijn als gevolg van de fractuur geleden. 
      4.3.4.	Mitralis heeft ter comparitie nog toegelicht dat na 3 maanden (gerekend vanaf 18 juli) ofwel op 14 oktober de stand en de doorbouw van het gebroken bot goed waren en dat het herstel van de breuk zonder afwijkingen heeft plaatsgevonden. Zij wilde zekerheid hebben (eind 2008) dat het herstel lege artis voltooid was. De pijnklachten van [eiseres] laten zich verklaren door de breuk die ze had: bij de één duurt die pijn 2 maanden en bij de ander 2 jaar. De rust die [eiseres] na 26 juni van haar huisarts kreeg voorgeschreven en heeft genomen (zoals [eiseres] ook ter comparitie heeft erkend) zou haar ook zijn voorgeschreven indien de fractuur op 26 juni zou zijn onderkend. Zij heeft met andere woorden volgens Mitralis geen schade ondervonden van de fout op 26 juni 2008.
    
    
    
      4.4.	De rechtbank oordeelt verder als volgt.
      [eiseres] heeft tegenover het gemotiveerde verweer van Mitralis niet, althans onvoldoende onderbouwd dat er bij haar anno 2011 nog geen medische eindsituatie zou zijn. Zij had als reactie op het verweer van Mitralis, neergelegd in de conclusie van antwoord, bij gelegenheid van de comparitie (medische) stukken dienen over te leggen waaruit zou kunnen blijken van de juistheid van haar andersluidende stelling op dit punt. Noch heeft zij stukken van haar huidige behandelaar in België overgelegd – terwijl daaruit van de juistheid van haar standpunt zou kunnen blijken – noch heeft zij anderszins onderbouwd dat het beeld, zoals dat door Mitralis is geschetst en onderbouwd, over de volgens Mitralis bij haar wel ontstane medische eindsituatie niet juist zou zijn.
      Om die reden behoeft de gevorderde schadestaat niet verder te worden beoordeeld. Zij kan om die reden reeds niet worden toegewezen.
    
    
    
      4.5.	Vervolgens dient de vraag te worden beantwoord of [eiseres] tegenover het gemotiveerde verweer van Mitralis voldoende heeft gesteld en onderbouwd dat zij schade heeft geleden en nog lijdt door de fout van Mitralis.
      Die vraag beantwoordt de rechtbank met Mitralis ontkennend.
      4.5.1.	Het gemotiveerde en met medische verslagen onderbouwde betoog van Mitralis komt op het volgende neer. [eiseres] heeft direct na 26 juni van haar huisarts hetzelfde advies gekregen dat zij zou hebben gekregen als de breuk toen wel was onderkend en dit heeft ze ook opgevolgd. In het vervolg van 2008 blijkt Mitralis dat de breuk zonder vertraging normaal en goed is hersteld. Er zijn geen restgevolgen of anders gezegd: er is geen misvormde voet, er is geen sprake van mank lopen, geen psychische schade en als er al pijn is, hangt dat niet samen met de veronderstelde fout van Mitralis maar met tendomyalgie. 
      4.5.2.	[eiseres] heeft nagelaten om in het kader van de op haar rustende stelplicht dit betoog te ontkrachten door haar andersluidende stellingen gemotiveerd te onderbouwen. Waar reeds is overwogen dat bij [eiseres] een medische eindsituatie is bereikt, had zij in ieder geval – tegenover de door Mitralis overgelegde en toegelichte medische bescheiden - met (medische) bescheiden moeten (kunnen) onderbouwen dat zij wel een misvormde voet had, wel mank liep, wel rugklachten had en wel psychische schade had geleden. Ook haar stelling dat haar huidige pijnklachten zouden zijn toe te schrijven aan de veronderstelde fout van Mitralis had zij in ieder geval met (medische) bescheiden van haar huidige behandelaar moeten onderbouwen. Aan haar betoog dat de door Mitralis overgelegde producties 6 tot en met 8 niet bruikbaar zouden zijn in deze procedure omdat zij de weerslag zijn van door de procespartij Mitralis uitgevoerde onderzoeken gaat de rechtbank voorbij omdat [eiseres] heeft nagelaten te motiveren wat er inhoudelijk met die onderzoeken en verslagen dan mis zou zijn. Zij moet tot verdere onderbouwing van haar stellingen in staat zijn geweest nu zij zich heeft laten bijstaan door een medische adviseur en nog in behandeling is van een orthopeed.
      Nu zij onvoldoende heeft gerespondeerd op het verweer van Mitralis moet de conclusie zijn dat haar vorderingen dienen te worden afgewezen.
    
    
    4.6.	[eiseres] zal als de in het ongelijk gestelde partij in de proceskosten worden veroordeeld. De kosten aan de zijde van Mitralis worden begroot op: griffierecht € 430,-- en advocaatkosten € 904,--.
    
    
      5.	De beslissing
      De rechtbank
    
    
    5.1.	wijst de vorderingen af,
    
    5.2.	veroordeelt [eiseres] in de proceskosten, aan de zijde van Mitralis tot op heden begroot op 1.334,-- en verklaart deze veroordeling uitvoerbaar bij voorraad,
    
    Dit vonnis is gewezen door mr. P.H.J. Frénay en in het openbaar bij vervroeging uitgesproken op 23 maart 2011.