ECLI:NL:RVS:2008:BG5351, Raad van State, 26-11-2008, 200802921/1
Raad van State — Uitspraak 
Datum: 2008-11-26 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Bestuursrecht

Samenvatting: Bij besluit van 27 maart 2006 heeft de burgemeester van Gouda (hierna: de burgemeester) [appellant] een last onder dwangsom opgelegd.

200802921/1.
      Datum uitspraak: 26 november 2008
    
    
    
      AFDELING
      BESTUURSRECHTSPRAAK
    
    
    Uitspraak op het hoger beroep van:
    
    [appellant], wonend te Gouda,
    
    tegen de uitspraak in zaken nrs. 07/170 en 07/5033 van de rechtbank 's-Gravenhage van 4 maart 2008 in het geding tussen:
    
    [appellant]
    
    en
    
    de burgemeester van Gouda.
    
    1. Procesverloop
    
    Bij besluit van 27 maart 2006 heeft de burgemeester van Gouda (hierna: de burgemeester) [appellant] een last onder dwangsom opgelegd.
    
    Bij besluit van 31 oktober 2006 heeft de burgemeester het door [appellant] daartegen gemaakte bezwaar ongegrond verklaard.
    
    Bij uitspraak van 4 maart 2008, verzonden op 10 maart 2008, voor zover van belang, heeft de rechtbank 's-Gravenhage (hierna: de rechtbank) het door [appellant] daartegen ingestelde beroep ongegrond verklaard. Deze uitspraak is aangehecht.
    
    Tegen deze uitspraak heeft [appellant] bij brief, bij de Raad van State ingekomen op 21 april 2008, hoger beroep ingesteld. De gronden van het hoger beroep zijn aangevuld bij brief van 21 mei 2008.
    
    De burgemeester heeft een verweerschrift ingediend.
    
    De zaak is door een meervoudige kamer van de Afdeling verwezen naar een enkelvoudige.
    
    De Afdeling heeft de zaak ter zitting behandeld op 5 november 2008, waar [appellant], in persoon en bijgestaan door mr. J.A. Cenijn, advocaat te Woerden, en de burgemeester, vertegenwoordigd door mr. A.J. Blankert en J. Verweij, ambtenaren in dienst van de gemeente, zijn verschenen.
    
    2. Overwegingen
    
    2.1. Ingevolge artikel 2.3.1.1, aanhef en onder a, van de Algemene plaatselijke verordening Gouda (hierna: de APV) wordt onder inrichting van vermakelijkheid verstaan alle al dan niet openbaar toegankelijke lokaliteiten, open plaatsen, tuinen of gedeelten daarvan, zomede de daaraan grenzende en de daarmee in verbinding staande vertrekken, die niet uitsluitend als woning of winkel worden gebruikt, voor zover daar tegen vergoeding enigerlei eet- en/of drinkwaren of rookwaren voor directe consumptie worden bereid of verstrekt, dan wel regelmatig en/of op gezette tijden amusement of ontspanning wordt geboden. Hieronder zijn in elk geval begrepen café's, restaurants, koffie- en theehuizen, discotheken, bowling- c.q. kegelcentra, bioscopen, theaters, sportkantines, sociëteiten, clublokalen en verenigingsgebouwen.
    
    Ingevolge artikel 2.3.1.2 is het verboden een inrichting te exploiteren zonder vergunning van de burgemeester.
    
    2.2. [appellant] betoogt dat de rechtbank ten onrechte heeft geoordeeld dat zijn bel- en internetwinkel een inrichting als bedoeld in artikel 2.3.1.1, aanhef en onder a, van de APV is. Hij voert aan dat de rechtbank ten onrechte heeft overwogen dat het gebruik van internet is te rangschikken onder het aanbieden van amusement en ontspanning. Het is mogelijk een internetverbinding louter te gebruiken voor communicatie en zakelijke of educatieve doeleinden. De motivering van de rechtbank is niet onderscheidend omdat vrijwel iedere activiteit een vorm van ontspanning kan zijn, aldus [appellant].
    
    2.2.1. Het internet kan behalve voor communicatie en informatievergaring voor amusement worden gebruikt. Ter zitting bij de Afdeling is gebleken dat het voor [appellant] onmogelijk is het gebruik van alle internetsites waarop amusement wordt aangeboden effectief te blokkeren. Daarom is niet aannemelijk dat in de bel- en internetwinkel van [appellant] het internet louter voor communicatieve of educatieve doeleinden wordt gebruikt en wordt daar op gezette tijden amusement of ontspanning geboden. De rechtbank heeft terecht geoordeeld dat de bel- en internetwinkel van [appellant] een inrichting is als bedoeld in artikel 2.3.1.1, aanhef en onder a, waarvoor ingevolge artikel 2.3.1.2 van de APV een vergunning van de burgemeester vereist is.
    
    2.3. Het hoger beroep is ongegrond. De aangevallen uitspraak dient te worden bevestigd, voor zover aangevallen.
    
    2.4. Voor een proceskostenveroordeling bestaat geen aanleiding.
    
    3. Beslissing
    
    De Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State
    
    Recht doende in naam der Koningin:
    
    bevestigt de aangevallen uitspraak, voor zover aangevallen.
    
    Aldus vastgesteld door mr. A.W.M. Bijloos, lid van de enkelvoudige kamer, in tegenwoordigheid van mr. W. van Hardeveld, ambtenaar van Staat.
    
    
      w.g. Bijloos w.g. Van Hardeveld
      lid van de enkelvoudige kamer ambtenaar van Staat
    
    
    Uitgesproken in het openbaar op 26 november 2008
    
    312.