ECLI:NL:RBLEE:2007:AZ7832, Rechtbank Leeuwarden, 01-02-2007, 17/080010-96 TBS
Rechtbank Leeuwarden — Uitspraak 
Datum: 2007-02-01 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Strafrecht

Samenvatting: Resocialisatie, bevoegdheid, delictgevaarlijkheid

RECHTBANK LEEUWARDEN
      Sector straf
    
    
    parketnummer 17/080010-96
    
    beslissing van de meervoudige kamer d.d. 1 februari 2007 op een vordering van de officier van justitie tot verlenging van de termijn van terbeschikkingstelling
    
    in de zaak tegen
    
    
      [veroordeelde],
      geboren op [geboortedatum] te [geboorteplaats],
      thans verblijvende in de Dr. S. van Mesdagkliniek te Groningen.
    
    
    
      Procesverloop
      De officier van justitie heeft schriftelijk gevorderd dat de rechtbank de termijn van terbeschikkingstelling van de veroordeelde zal verlengen met twee jaar.
      De behandeling heeft plaatsgevonden op 18 januari 2007, waarbij aanwezig waren de veroordeelde, diens raadsman mr. J. Boksem, de officier van justitie, [getuige-deskundige 1], [getuige-deskundige 2] en  [getuige-deskundige 3] als getuige-deskundigen. De rechtbank heeft acht geslagen op de stukken, waaronder 
      - het rapport met advies van het behandelteam van de inrichting waar de veroordeelde van overheidswege wordt verpleegd, d.d. 14 november 2006; 
      - het rapport van [naam], psycholoog, en [getuige-deskundige 3], psychiater, d.d. 21 december 2006; 
      - de aantekeningen omtrent de lichamelijke en geestelijke gesteldheid van de veroordeelde.
    
    
    
      Motivering
      De raadsman heeft de rechtbank ter terechtzitting verzocht om in haar beslissing een inhoudelijk advies ten aanzien van de behandeling op te nemen, inhoudende dat er door de behandelende kliniek expliciet stappen op papier gezet worden op het gebied van resocialisatie van de veroordeelde. Tevens bepleit de raadsman een verlenging van de tbs met één jaar zodat de rechtbank de vinger aan de pols kan houden en over een jaar kan toetsen wat er daadwerkelijk is gebeurd.  
      De rechtbank is van oordeel dat het haar bevoegdheid te buiten gaat om adviezen te geven aangaande de inhoud van de behandeling van de veroordeelde. Zij beschouwt dit als een taak die geheel toekomt aan de behandelende kliniek en laat de invulling van de behandeling dan ook volledig over aan de expertise van de daar werkzame deskundigen. Daarbij is van belang dat de verpleging van de veroordeelde geschiedt van overheidswege en in het bijzonder krachtens aanwijzing van de minister van justitie (artikelen 37b en 37c van het wetboek van strafrecht). De rechtbank heeft daarin geen taak.      
      De rechtbank is op grond van het uitgebrachte advies en de aantekeningen omtrent de lichamelijke en geestelijke gesteldheid van de veroordeelde tot het oordeel gekomen dat de delictgevaarlijkheid ook thans nog van dien aard is dat de veiligheid van anderen en de algemene veiligheid van personen een voortzetting van de terbeschikkingstelling vereisen nu de psychische problematiek die ten grondslag lag aan de door de veroordeelde gepleegde delicten nog (onveranderd) aanwezig is. In het licht van het vorenstaande en de adviezen die door de deskundigen zijn uitgebracht ziet de rechtbank geen aanleiding om de tbs met slechts één jaar te verlengen. 
    
    
    De rechtbank heeft gelet op de artikelen 38d en 38e van het Wetboek van Strafrecht.
    
    
      Beslissing
      De rechtbank verlengt de termijn gedurende welke [veroordeelde] voornoemd ter beschikking is gesteld met twee jaren.
    
    
    Deze beslissing is gegeven door mr. M.H. Severein, voorzitter, mr. P.G. Wijtsma en mr. M.R. de Vries, rechters, bijgestaan door mr. F.F. van Emst, griffier en uitgesproken ter openbare terechtzitting van 1 februari 2007.