ECLI:NL:RBHAA:2006:AV5240, Rechtbank Haarlem, 15-03-2006, 295166/ CV EXPL 05-13057
Rechtbank Haarlem — Uitspraak 
Datum: 2006-03-15 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Civiel recht

Samenvatting: Verrichten van werkzaamheden elders tijdens ziekteverzuim levert geen dringende reden voor ontslag op staande voet op, nu de arbeidsongeschiktheid van psychische aard is en het verzetten van de zinnen voor eiseres een heilzaam effect zou kunnen hebben. 
        Ontslag op staande voet is bedoeld voor gevallen waarin van de werkgever niet verwacht kan worden de arbeidsrelatie op termijn beëndigd te zien. Daarvan is in deze zaak niet gebleken.

RECHTBANK HAARLEM
      Sector kanton
    
    
    Locatie Haarlem
    
    
      zaak/rolnr.:  295166/ CV EXPL 05-13057
      datum uitspraak: 15 maart 2006
    
    
    VONNIS VAN DE KANTONRECHTER 
    
    inzake
    
    
      [eiseres]
      te [woonplaats]
      eiseres in conventie
      verweerster in reconventie
      hierna te noemen [eiseres]
      gemachtigde mr. M. Stokvis
    
    
    tegen
    
    
      de besloten vennootschap TAXICENTRALE O-TAX B.V.
      te Haarlem
      gedaagde in conventie
      eiseres in reconventie
      hierna te noemen O-Tax
      gemachtigde mr. V.Q. Vallenduuk
    
    
    
      De kantonrechter heeft bij het wijzen van dit vonnis acht geslagen op de gedingstukken, zijnde de dagvaarding, het ant-woord, het tussenvonnis van 25 januari 2006 waarbij een comparitie van partijen gelast is, de in het geding gebrachte producties alsmede de aantekeningen die de griffier ge-maakt heeft bij gele-genheid van de in deze zaak op 20 februari 2006 gehouden compa-ri-tie. De inhoud van de geding-stuk-ken geldt als hier inge-last. 
      Bij het afsluiten van de comparitie van partijen is vonnis bepaald op heden. 
    
    
    
    Rechtsoverwegingen 
    
    in conventie en in reconventie
    
    
      1. Als erkend danwel niet voldoende gemotiveerd bestreden en/of op grond van de onweersproken inhoud van overgelegde producties, staat het volgende tussen partijen vast:
      - [eiseres] is op 1 oktober 1998 als taxichauffeur bij O-Tax in dienst getreden,
      - het laatst verdiende salaris bedroeg € 8,31 bruto per uur (excl. vakantietoeslag),
      - [eiseres] exploiteert een viswinkel op een camping te Bakkum, elke zomer verkrijgt [eiseres] van O-Tax een paar maanden onbetaald verlof, dit in verband met de exploitatie van genoemde viswinkel,
      - [eiseres] is in februari 2005 arbeidsongeschikt geworden, 
      - op 16 mei en 27 mei 2005 is [eiseres] (al werkende) gesignaleerd in de viswinkel te Bakkum,
      - O-Tax heeft [eiseres] op 1 juni 2005 op staande voet ontslagen, 
      - de brief waarbij [eiseres] haar ontslag op staande voet wordt aangezegd bevat de volgende passage: Wij ontslaan u met ingang van heden op staande voet, omdat u tijdens uw ziekteverzuim andere werkzaamheden heeft verricht zonder hiervan ondergetekende of de arbo-arts daarvan op de hoogte te hebben gebracht, terwijl door ons loon aan u is uitbetaald. Zoals eerder aangegeven levert deze handelwijze die wij als oplichting kwalificeren een dringende reden voor ontslag op staande voet op.,
      - [eiseres] is per 15 januari 2006 weer beschikbaar voor werk.
    
    
    
      2. Tegen de achtergrond van voormelde feiten vordert [eiseres], naast nevenvorderingen:
      - verklaring voor recht dat het haar gegeven ontslag op staande voet nietig is,
      - doorbetaling van het haar toekomende loon vanaf 15 januari 2006 tot de dag waarop de arbeidsovereenkomst van partijen rechtsgeldig zal zijn beëindigd.
      [eiseres] ontkent niet dat zij op de onder 1. genoemde tijdstippen in haar viswinkel te Bakkum aanwezig was. Die aanwezigheid was echter uit therapeutisch oogpunt, van een constant druk aan het werk zijn was geen sprake. Volgens [eiseres] is er van een dringende reden voor het haar gegeven ontslag op staande voet geen sprake.  
    
    
    3. O-Tax heeft de vordering van [eiseres] gemotiveerd weersproken. 
    
    in reconventie
    
    4. In reconventie vordert O-Tax van [eiseres] betaling van een bedrag groot  € 288,-- netto, zijnde dat het [eiseres] uitbetaalde netto loon over de periode vanaf 16 mei 2005 tot 1 juni 2005. Volgens O-Tax komt [eiseres] over genoemde periode geen betaling toe nu zij kennelijk wel tot werken in staat was maar zich onttrokken heeft aan de bedongen arbeid. 
    
    5. [eiseres] heeft de reconventionele vordering gemotiveerd betwist. 
    
    beoordeling van de conventie
    
    6. O-Tax heeft in haar antwoord en ook ter comparitie de nodige bezwaren tegen [eiseres] ingebracht en aangeduid als dringende reden voor het [eiseres] gegeven ontslag op staande voet. De kantonrechter kan O-Tax in die stellingname echter niet volgen. Immers, enkel de redenen die O-Tax heeft aangevoerd in de ontslagbrief van 1 juni 2005 zijn de redenen die het ontslag zouden kunnen dragen. In de brief van 1 juni 2005 wordt echter enkel gerefereerd aan het feit dat [eiseres], arbeidsongeschikt zijnde, werkend is gesignaleerd in haar viswinkel te Bakkum. In deze procedure staat dan ook enkel ter beoordeling of hetgeen O-Tax in de brief van 1 juni 2005 voor het [eiseres] gegeven ontslag op staande voet heeft aangevoerd, dat ontslag wel kan dragen.   
    
    
      7. De kantonrechter beantwoordt de hiervoor opgeworpen vraag ontkennend, alle omstandigheden van het geval in aanmerking genomen. Het siert [eiseres] bepaalt niet om zonder overleg met haar werkgever en/of zonder overleg met de Arbo-arts werkzaamheden (van welke omvang ook) te verrichten in haar viswinkel te Bakkum op tijden die zij anders ter beschikking van O-Tax had moeten stellen, ware [eiseres] niet arbeidsongeschikt geweest. Het zou (mede) een grond kunnen zijn de kantonrechter te verzoeken de arbeidsovereenkomst van partijen wegens wijziging van de omstandigheden (in de zin van verstoorde arbeidsrelatie) te ontbinden, maar een dringende reden levert een en ander niet op. De arbeidsongeschiktheid van [eiseres] was immers psychisch en niet fysiek gerelateerd. Het verzetten van de zinnen in de eigen winkel zou heel goed een heilzaam effect kunnen hebben op de arbeidsongeschiktheid van [eiseres].
      Voor het geval O-Tax het werken door [eiseres] in haar eigen viswinkel, dit terwijl [eiseres]  arbeidsongeschikt was, onacceptabel vond, had O-Tax [eiseres] dat te verstaan kunnen geven. Uit niets blijkt dat met geen andere reactie volstaan kon worden dan met een ontslag op staande voet. Een ontslag op staande voet is immers een middel waarvan niet dan met grote terughoudendheid gebruik gemaakt moet worden en is alleen bedoeld voor die gevallen waarin van de werkgever niet verwacht/gevergd kan worden de arbeidsrelatie van partijen op termijn (via CWI of kantonrechter) beëindigd te zien. Een dergelijke situatie doet zich, afgaande op de brief van 1 juni 2005, in dezen niet voor.
    
    
    
      8. Vorenstaande betekent dat naar het oordeel van de kantonrechter er van een dringende reden en derhalve van een rechtsgeldig gegeven ontslag op staande voet geen sprake is. Waar onbestreden is dat [eiseres] per 15 januari 2006 weer beschikbaar is voor de bedongen arbeid moet de conclusie zijn dat de vordering van [eiseres] in haar geheel toewijsbaar is. 
      O-Tax zal als de in het ongelijk gestelde partij veroor-deeld worden in de kosten op de conventie gevallen.
    
    
    beoordeling van de reconventie 
     
    9. [eiseres] was in de periode van 16 mei tot 1 juni 2005 arbeidsongeschikt. Het enkele feit dat zij werkzaamheden verrichtend in haar viswinkel te Bakkum is waargenomen op 16 en 27 mei 2005 wil nog niet zeggen dat zij tot werken voor O-Tax in staat was en zij zich dientengevolge, omdat het tijdstippen betrof waarop [eiseres] haar arbeid ter beschikking van O-Tax had moeten houden, onttrokken heeft aan de bedongen arbeid. De vordering in reconventie ontbeert dan ook een valide grondslag, reden waarom zij zal worden afgewezen. O-Tax zal als de in het ongelijk gestelde partij veroor-deeld worden in de kosten op de reconventie gevallen. Waar de conventie nauw samenhangt met de reconventie stelt de kantonrechter de proceskosten gevallen op de reconventie aan de kant van [eiseres] tot op heden op nihil. 
    
    
    Beslissing
    
    De kantonrechter:
    
    in conventie
    
    verklaart voor recht dat het [eiseres] op 1 juni 2005 gegeven ontslag op staande voet nietig is,
    
    veroordeelt O-Tax tot betaling aan [eiseres], vanaf 15 januari 2006, het [eiseres] toekomende brutoloon tot aan de datum waarop de arbeidsovereenkomst van partijen zal zijn beëindigd, 
    
    veroordeelt O-Tax in de kosten op de conventie gevallen, tot op heden aan de kant van [eiseres] begroot op € 388,60, waaronder € 200,-- aan salaris gemachtigde, 
    
    
      verklaart dit vonnis tot zover uitvoerbaar bij voorraad,
      in reconventie
    
    
    wijst de vordering van O-Tax af,
    
    veroordeelt O-Tax in de kosten op de reconventie gevallen, tot op heden aan de kant van [eiseres] begroot op nihil. 
    
    
    Aldus gewezen door mr. S.R. Mellema, kantonrechter, en uitge-sproken op de openbare terechtzitting van 15 maart 2006 in tegen-woor-dig-heid van de griffier.