ECLI:NL:RBDOR:2006:AY7076, Rechtbank Dordrecht, 23-08-2006, 48014 / HA ZA 03-2118
Rechtbank Dordrecht — Uitspraak 
Datum: 2006-08-23 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Civiel recht

Samenvatting: Eiser in conventie (X) heeft aan gedaagde in conventie (Y) een bedrijf verkocht. 
        Y heeft niet aan alle verplichtingen uit de koopovereenkomst voldaan. Y heeft zich beroepen op opschorting van zijn verplichtingen, o.a. wegens het ontbreken van inventaris. X is in de gelegenheid gesteld te bewijzen dat partijen zijn overeengekomen dat Y aldus voor ontbrekende inventaris zou worden gecompenseerd dat de rente over de (resterende) koopsom op een later tijdstip zou ingaan dan aanvankelijk was overeengekomen. X is niet geslaagd in de bewijslevering, waarmee vast is komen te staan dat Y terecht heeft opgeschort.
        Y mocht voorts bewijzen dat X ermee heeft ingestemd dat de omzetcijfers rechtstreeks aan haar zouden worden toegezonden en dat hij dat telkens maandelijks heeft gedaan. Y mocht eveneens door hem in reconventie gevorderde schade bewijzen. Y heeft geen bewijs aangedragen.

RECHTBANK DORDRECHT
      Sector civiel recht
    
    
    zaaknummer: 48014 / HA ZA 03-2118
    
    vonnis van de enkelvoudige kamer van 23 augustus 2006
    
    in de zaak van
    
    
      de besloten vennootschap met beperkte aansprakelijkheid
      Maison Louterbach B.V.,
      gevestigd te 's-Gravenhage,
      eiseres in conventie,
      verweerster in reconventie,
      procureur: mr. V.J. Groot,
      advocaat: mr. M. van Schie te Amsterdam
    
    
    tegen
    
    
      [gedaagde],
      h.o.d.n. Maison Louterbach,
      wonende te Dordrecht,
      gedaagde in conventie,
      eiser in reconventie.
    
    
    Partijen worden hieronder aangeduid als Maison Louterbach en [gedaagde].
    
    
      1. Het verdere procesverloop
      De rechtbank heeft kennis genomen van de volgende processtukken:
    
    
    
      - het tussenvonnis van 17 december 2003;
      - het proces-verbaal van getuigenverhoor van 18 maart 2004;
      - de mededeling van de curator van [gedaagde] dat de rechtbank te 's-Gravenhage [gedaagde] op 14 juli 2004 failliet heeft verklaard;
      - de uitspraak van de rechtbank 's-Gravenhage van 1 december 2005 waarbij het faillissement van [gedaagde] is opgeheven;
      - het proces-verbaal van inlichtingen van 6 juli 2006;
      - de aantekening ter zitting van 12 juli 2006 dat [gedaagde] geen procureur heeft gesteld.
    
    
    4. De verdere beoordeling van het geschil
    
    
      In conventie en in reconventie
      De procureur van [gedaagde] heeft medegedeeld dat hij zich aan de zaak heeft onttrokken. [gedaagde] is in de gelegenheid gesteld een nieuwe procureur te stellen, maar heeft dit nagelaten. Als gevolg hiervan is [gedaagde] in de onmogelijkheid om nog langer proceshandelingen te verrichten en zal derhalve eindvonnis worden gewezen. 
    
    
    
    
      In conventie
      Bij tussenvonnis van 17 december 2003 is Maison Louterbach in de gelegenheid gesteld te bewijzen dat partijen zijn overeengekomen dat [gedaagde] aldus voor de ontbrekende inventaris zou worden gecompenseerd dat de rente over de (resterende) koopsom zou ingaan per 31 mei 2002 in plaats van de overeengekomen datum van 28 februari 2002 en dat partijen voor de voorraden een prijs van € 23.784,89 zijn overeengekomen.
    
    
    Maison Louterbach heeft als de heer [naam getuige ], hierna [getuige 1], en de heer [naam getuige], hierna [getuige 2], laten horen als getuigen.
    
    De rechter ten overstaan van wie de getuigen zijn gehoord is niet in staat om eindvonnis te wijzen, nu hij niet meer werkzaam is bij deze rechtbank.
    
    
      Zowel [getuige 1] als [getuige 2] hebben verklaard dat met [gedaagde] tijdens een bespreking is overeengekomen dat [gedaagde] vanaf 1 juni [2002] de rente zou gaan betalen. Aangezien [getuige 2] heeft verklaard zich niet te herinneren of er gesproken is over de inventaris en [getuige 1] heeft verklaard dat [gedaagde] niet met zoveel woorden heeft gezegd dat hij het probleem met de inventaris zou laten voor wat het was, wordt geoordeeld dat niet is komen vast te staan dat [gedaagde] voor de ontbrekende inventaris zou worden gecompenseerd (enkel) door een latere ingangsdatum van de rentebetalingen. 
      Maison Louterbach is derhalve niet geslaagd in de bewijslevering op dit punt. Dit leidt tot de conclusie dat [gedaagde] gerechtigd was zijn verplichtingen uit de overeenkomst op te schorten. De contractuele boete is [gedaagde] dan ook niet verschuldigd.
    
    
    Nu vaststaat dat [gedaagde] terecht een beroep op opschorting heeft gedaan, kan de vraag welke prijs is overeengekomen voor de voorraden in deze procedure in het midden blijven. 
    
    [gedaagde] is bij voormeld tussenvonnis in de gelegenheid gesteld te bewijzen dat Maison Louterbach ermee heeft ingestemd dat de omzetcijfers rechtstreeks aan haar zouden worden toegezonden en dat hij dat telkens maandelijks heeft gedaan.
    
    [gedaagde] heeft geen bewijsstukken overgelegd, noch getuigen laten horen. Uit de verklaring van [getuige 2] is enkel op te maken dat tijdens een bespreking wellicht is afgesproken dat [gedaagde] de omzetcijfers rechtstreeks aan Maison Louterbach mocht toezenden. Dit is onvoldoende bewijs van de stelling van [gedaagde] dat partijen dit zijn overeengekomen. Bovendien is niet komen vast te staan dat [gedaagde] dit ook maandelijks heeft gedaan. [getuige 1] heeft verklaard dat [gedaagde] slechts éénmaal een A4-tje met een maandomzet heeft toegestuurd. Nu [gedaagde] geen nader bewijs heeft geleverd, wordt ervan uitgegaan dat hij zich niet aan de contractsbepaling met betrekking tot de omzetgegevens heeft gehouden. De vordering van Maison Louterbach met betrekking tot de afgifte van de omzetcijfers wordt derhalve toegewezen met dien verstande dat aanleiding wordt gezien de dwangsom te matigen tot € 100,- per dag, met een maximum van € 5.000,-.  
    
    
      In reconventie
      [gedaagde] is bij het tussenvonnis van 17 december 2003 in de gelegenheid gesteld de hoogte van de door hem gestelde schade als gevolg van de verplichtingen ten aanzien van een (voormalige) werknemer te specificeren en met bewijsstukken te onderbouwen. [gedaagde] heeft geen specificatie of bewijsstukken overgelegd zodat dit deel van de vordering als onvoldoende onderbouwd wordt afgewezen. 
    
    
    
    
      In conventie en in reconventie
      Nu partijen over en weer in het ongelijk zijn gesteld, wordt aanleiding gezien de proceskosten te compenseren.
    
    
    5. De beslissing
    
    De rechtbank:
    
    
      in conventie
      gebiedt [gedaagde], op straffe van het verbeuren van een dwangsom van € 100,- per dag indien [gedaagde] in gebreke blijft, met een maximum van € 5.000,-:
    
    
    
      a. binnen acht dagen na betekening van dit vonnis, over te gaan tot het aan Maison Louterbach ter hand stellen van de door een registeraccountant te bepalen omzetcijfers van de door Maison Louterbach aan [gedaagde] verkochte onderneming, vanaf februari  2002 tot en met januari 2003, als bedoeld in artikel 2b van de koopakte de dato 27 december 2001/8 januari 2002, en de daaraan gehechte bijlage
      b. zijn verplichtingen als bedoeld in artikel 2b van de koopakte de dato 27 december 2001/8 januari 2002, en de daaraan gehechte bijlage, met ingang van 28 februari 2003, en zo vervolgens per maand, iedere laatste dag van de maand, stipt na te komen;
    
    
    wijst het meer of anders gevorderde af;
    
    
      in reconventie
      verklaart voor recht dat Maison Louterbach toerekenbaar jegens [gedaagde] is tekortgeschoten;
    
    
    wijst het meer of anders gevorderde af;
    
    
      in conventie en reconventie
      compenseert de proceskosten aldus, dat iedere partij de eigen kosten draagt;
    
    
    verklaart het vonnis uitvoerbaar bij voorraad;
    
    Dit vonnis is gewezen door mr. R.R. Roukema en uitgesproken ter openbare terechtzitting van woensdag 23 augustus 2006.