ECLI:NL:CBB:2001:AB1293, College van Beroep voor het bedrijfsleven, 18-04-2001, AWB 00/419
College van Beroep voor het bedrijfsleven — Uitspraak 
Datum: 2001-04-18 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Bestuursrecht

Samenvatting: -

College van Beroep voor het bedrijfsleven
    
    
    
      No. AWB 00/419					18 april 2001
      	5135
    
    
    
    
    Uitspraak in de zaak van:
    
    
      A, te B, appellant,
      gemachtigde: mr A.A.M. van Exsel, juridisch medewerker van ABAB Accountants,
      tegen
      de Minister van Landbouw, Natuurbeheer en Visserij, te 's-Gravenhage, verweerder,
      gemachtigde: mr M.T. Veldhuizen, werkzaam bij verweerders ministerie.
    
    
    
    
    
    
      1.	De procedure
      Op 23 mei 2000 heeft het College van appellant een beroepschrift ontvangen, waarbij 
      beroep wordt ingesteld tegen een besluit van verweerder van 14 april 2000.
      Bij dit besluit heeft verweerder beslist op het bezwaar, dat appellant heeft gemaakt tegen de 
      beslissing op zijn aanvraag om steun op grond van de Regeling EG-steunverlening 
      akkerbouwgewassen (hierna: de Regeling).
      Verweerder heeft op 4 augustus 2000 een verweerschrift ingediend.
      Op 14 februari 2001 heeft het onderzoek ter zitting plaatsgevonden, waar appellant in 
      persoon en verweerder bij monde van zijn gemachtigde hun standpunten nader hebben 
      toegelicht.
    
    
    
    
      2.	De grondslag van het geschil
      2.1	Bij de regeling EG-steunverlening akkerbouwgewassen (hierna: de Regeling) is onder meer 
      het volgende bepaald
      "				Artikel 1
    
    
    
      In deze regeling wordt verstaan onder:
      (.)
      e. raadsverordening: verordening (EEG) nr. 1765/92 van de Raad van 30 juni 
      1992 tot instelling van een steunregeling voor producenten van bepaalde 
      akkerbouwgewassen (PbEG L 181);
      (.)
      m. akkerland:
      a. geheel van tot het bedrijf behorende grond met uitzondering van grond die 
      gedurende de achtereenvolgende kalenderjaren 1987 tot en met 1991 als 
      blijvend grasland, grond voor blijvende teelten, bosgrond of grond voor niet 
      agrarische doeleinden in gebruik was:
      b. grond die overeenkomstig de beschikking ter zake van het uit produktie 
      nemen van bouwland uit productie is geweest;
      (.)
    
    
    
      					Artikel 3
      Overeenkomstig de raadsverordening, verordening 3508/92, verordening 
      3887/92, (.) en deze regeling (.) worden jaarlijks op aanvraag de 
      beschikkingen tot subsidievaststelling gegeven aan producenten van 
      akkerbouwgewassen(.)."
    
    
    
      Bij verordening (EEG) nr. 1765/92 is - voor zover in dit geding van belang - het volgende 
      bepaald:
      "					Artikel 10
      1. De compensatiebedragen voor granen en eiwithoudende gewassen en de 
      compensatie voor de verplichting om grond uit productie te nemen worden 
      uitbetaald in de periode van 16 oktober tot en met 31 december die volgt op de 
      oogst.
      2. Om voor het compensatiebedrag in aanmerking te komen moet de producent 
      uiterlijk op 15 mei voorafgaand aan de betrokken oogst:
      - hebben ingezaaid
      - een aanvraag hebben ingediend."
    
    
    
    
    
    
      Bij Verordening (EEG) nr. 3887/92, zoals gewijzigd bij Verordening (EG) nr. 229/95, is 
      onder meer het volgende bepaald:
      "				Artikel 4
    
    
    
      1. Onverminderd de eisen die in de sectori‰le verordeningen worden gesteld, 
      moet een steunaanvraag "oppervlakten" alle benodigde gegevens bevatten, en 
      met name:
      - de identificatie van het bedrijfshoofd,
      - de voor de identificatie van alle percelen landbouwgrond van het bedrijf 
      benodigde gegevens, de oppervlakte van deze percelen, hun ligging, het gebruik 
      ervan, eventueel het feit dat het om een ge‹rrigeerd perceel gaat, en de 
      betrokken steunregeling,
      (.)
    
    
    
      2.a De steunaanvraag "oppervlakten" mag na de uiterste datum voor de 
      indiening ervan worden gewijzigd op voorwaarde dat de bevoegde autoriteiten 
      de wijziging uiterlijk op de data als bedoeld in de artikelen 10, 11 en 12 van 
      Verordening (EEG) nr. 1765/92 van de Raad ontvangen.
      (.)
      Wat de percelen landbouwgrond betreft, mag de steunaanvraag "oppervlakten" 
      slechts worden gewijzigd in bijzondere gevallen die naar behoren zijn 
      gemotiveerd, zoals met name een overlijden, een huwelijk, aan- of verkoop of 
      de sluiting van een pachtovereenkomst. De Lid-staten stellen de desbetreffende 
      voorwaarden vast. Het is evenwel niet mogelijk een perceel toe te voegen aan 
      de percelen die voor een braaklegging of als voederareaal zijn aangegeven, 
      tenzij het een geval betreft dat 
      overeenkomstig de desbetreffende bepalingen naar behoren is gemotiveerd en 
      op voorwaarde dat dit perceel reeds voor braaklegging of als voederareaal was 
      opgenomen in een steunaanvraag van een ander bedrijfshoofd, welke laatste 
      steunaanvraag dienovereenkomstig wordt gecorrigeerd.
    
    
    (.)
    
    				Artikel 5 bis
    
    
      Onverminderd de voorschriften van de artikelen 4 en 5 kan een steunaanvraag, 
      in geval van een door de bevoegde instantie erkende klaarblijkelijke fout, na de 
      indiening op elk moment worden aangepast."
    
    
    
    
    
    
    
    
      2.2	Op grond van de stukken en het onderzoek ter zitting zijn in deze zaak de volgende feiten 
      en omstandigheden voor het College komen vast te staan.
      - Appellant heeft met gebruikmaking van het daarvoor bestemde formulier op 
      14 mei 1999 steun aangevraagd op grond van de Regeling. Het aanvraagformulier 
      heeft betrekking op in totaal acht percelen.
      - Bij besluit van 2 december 1999 heeft verweerder de gevraagde subsidie tot een 
      bedrag van fl. 3.358,37 toegewezen.
      - Bij ongedateerd, door verweerder op 14 december 1999 ontvangen, schrijven heeft 
      appellant bij verweerder tegen dit besluit bezwaar gemaakt.
      - Appellant wilde, blijkens het bezwaar, ook voor een perceel (nummer 4) dat op het 
      aanvraagformulier volgens zijn verklaring abusievelijk van de bijdragecode 999 - die 
      betekent, dat geen steun gevraagd wordt - voorzien was, alsnog voor steun in 
      aanmerking komen.
      - Vervolgens heeft verweerder het bestreden besluit genomen.
    
    
    
      3.	Het bestreden besluit
      Het bestreden besluit houdt - samengevat - onder meer het volgende in.
      Een aanvraag kan volgens de geldende regelgeving na de uiterste indieningsdatum slechts 
      worden gewijzigd als sprake is van een duidelijke fout. Er is hier geen sprake van een 
      zodanige fout. De aanvraag is niet onlogisch, niet onvolledig en consequent ingevuld. Het 
      staat de ondernemer vrij om steun aan te vragen. Hij is ook zelf verantwoordelijk voor de 
      juiste invulling van zijn aanvrage.
      In een werkdocument van de Europese Commissie van 18 januari 1999 wordt gepreciseerd 
      wanneer sprake is van duidelijke vergissingen. Daarbij gaat het kort gezegd om 
      vergissingen, die bij enkele vergelijking van de op het aanvraagformulier verstrekte 
      gegevens reeds kunnen blijken. Verweerder acht zich niet verplicht, zich te verdiepen in de 
      motieven van aanvragers.
    
    
    
    
      Verweerder is van oordeel, dat hier geen sprake is van een duidelijke fout, zodat de 
      aanvraag niet gewijzigd kan worden.
      Appellant komt dus niet voor de gevraagde steun in aanmerking.
      4.	Het standpunt van appellant
      Appellant heeft ter ondersteuning van het beroep onder meer het volgende tegen het 
      bestreden besluit aangevoerd.
      "	Het invullen van code 999 voor het perceel zomertarwe kan niet anders worden 
      opgevat dan een kennelijke fout. Deze code levert immers niet een economisch 
      voordeel doch een economisch nadeel op. Dit terwijl de Aanvraag Oppervlakten 
      1999 er juist voor bedoeld is om economisch voordeel te behalen. Indien een 
      ondernemer geen steun zou wensen, zou deze ondernemer alsdan geen aanvraag 
      indienen.
      Tevens blijkt uit een eerdere Aanvraag oppervlakten (1996) van cli‰nt dat voor 
      het perceel zomertarwe code 810 en niet, zoals abusievelijk thans is gebeurd, 
      code 999 is ingevuld. Cli‰nt heeft dan ook in dat jaar, waarin hij een Aanvraag 
      Oppervlakten ingediend heeft, de beoogde steun voor het perceel zomertarwe 
      verkregen."
    
    
    
      Ter zitting is benadrukt, dat er geen goede reden bedacht kan worden, waarom een 
      landbouwer zomertarwe zou verbouwen en dan niet voor steun ingevolge de Regeling in 
      aanmerking zou willen komen. Naar het oordeel van appellant is daarmee sprake van een 
      kennelijke vergissing.
    
    
    
      5.	De beoordeling van het geschil
      Het College stelt voorop dat verweerder zich op goede gronden op het standpunt stelt dat 
      slechts aan het bezwaar van appellant tegemoet kan worden gekomen, indien door appellant 
      bij de aanvraag oppervlakten een klaarblijkelijke fout is gemaakt. Immers alleen in dit geval 
      is het blijkens artikel 5 bis van Verordening (EEG) nr. 3887/92 ook na afloop van de 
      uiterste indieningsdatum van een aanvraag mogelijk die aanvraag te wijzigen en zou het 
      onrechtmatig zijn appellant aan zijn oorspronkelijke opgave te houden.
    
    
    
      De Commissie van de Europese Gemeenschappen heeft in een werkdocument van 
      18 januari 1999, VI/7103/98 Rev2-NL, enkele richtsnoeren inzake manifeste fouten in de 
      zin van genoemd artikel 5 bis vastgesteld. Als manifeste fouten worden in dit werkdocument 
      aangemerkt direct in het oog springende fouten en tegenstrijdigheden, die bij een 
      aandachtiger onderzoek van de in de aanvraag verstrekte gegevens geconstateerd worden, 
      alsmede eigenaardigheden, die betrekking hebben op aanduidingen of nummers van percelen 
      of dieren. Benadrukt wordt dat het moet gaan om identificatiefouten. Fouten met 
      betrekking tot de teelt gelden in beginsel niet als duidelijke fouten. Bij verwisseling van 
      percelen zou een uitzondering gemaakt kunnen worden, mits het niet gaat om een perceel, 
      dat wordt gebruikt als braakgrond of met voedergewassen beteelde oppervlakte. 
      Het College overweegt dat genoemd werkdocument niet is aan te merken als een 
      verordening, een richtlijn of een beschikking in de zin van artikel 249 EG en dat derhalve 
      aan dit werkdocument niet de verbindende kracht toekomt die verweerder hieraan wenst te 
      verbinden. Naar zijn inhoud betreft dit werkdocument bovendien niet een limitatief systeem 
      van mogelijke gronden om wijziging van de aanvraag na de sluitingsdatum toe te laten.
      Dit neemt niet weg dat verweerder de bevoegdheid om aan de hand van dit werkdocument 
      en de daaraan voorafgaande, qua strekking vergelijkbare werkdocumenten, binnen de door 
      Verordening (EEG) nr. 3887/92 getrokken grenzen een vaste beleidslijn te ontwikkelen, 
      zeker niet ontzegd kan worden.
      Verweerder heeft er terecht op gewezen dat de "aanvraag oppervlakten 1999 
      vereenvoudigde regeling en voederareaal" geen tegenstrijdigheden bevat. Uit dien hoofde 
      bestond er derhalve geen aanleiding te twijfelen aan de juistheid van die aanvraag.
      Het is ook geenszins eigenaardig dat een producent percelen waarop hij in het betreffende 
      jaar akkerbouwgewassen zal telen, in een aanvraag zou vermelden zonder voor deze 
      percelen subsidie te (willen) vragen. Immers, subsidie wordt slechts verleend voor percelen 
      "akkerland", waaronder blijkens de definitie van "akkerland" in artikel 1 van de Regeling, 
      niet vallen de percelen die gedurende de achtereenvolgende kalanderjaren 1987 tot en met 
      1991 als blijvend grasland, grond voor blijvende teelten, bosgrond of grond voor niet 
    
    
    
      agrarische doeleinden in gebruik was. Of een perceel voor subsidie in aanmerking zou 
      kunnen komen is dus bij enkele kennisname van de aanvraag niet vast te stellen.
      Nu de aanvrager blijkens artikel 4 van Verordening (EEG) nr. 3887/92 verplicht is alle 
      percelen van het bedrijf in de aanvraag te vermelden, kan het argument dat vermelding op 
      het formulier zinloos zou zijn als het niet de bedoeling was subsidie aan te vragen, ook geen 
      doel treffen.
      In het licht van deze overwegingen biedt, hetgeen appellant heeft aangevoerd, geen grond 
      voor het oordeel, dat verweerder de aanwezigheid van een klaarblijkelijke fout, als bedoeld
      in artikel 5 bis van Verordening (EEG) nr. 3887/92 had moeten erkennen en naar aanleiding 
      van appellants bezwaarschrift wijziging van de aanvraag had moeten toestaan.
      Het beroep dient derhalve ongegrond te worden verklaard.
      Het College acht geen termen aanwezig voor een proceskostenveroordeling met toepassing 
      van artikel 8:75 van de Algemene wet bestuursrecht.
    
    
    
      6.	De beslissing
      Het College verklaart het beroep ongegrond.
    
    
    Aldus gewezen door mr  D. Roemers, mr M.J. Kuiper en mr W.E. Doolaard in tegenwoordigheid van mr R.P.H. Rozenbrand, als griffier, en uitgesproken in het openbaar op 18 april 2001.
    
    
    w.g. D. Roemers				w.g. R.P.H. Rozenbrand