ECLI:NL:OGHNAA:2009:BJ5757, Gemeenschappelijk Hof van Justitie van de Nederlandse Antillen en Aruba, 18-06-2009, HLAR 067/08
Gemeenschappelijk Hof van Justitie van de Nederlandse Antillen en Aruba — Uitspraak 
Datum: 2009-06-18 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Bestuursrecht

Samenvatting: Betreft verzoek van Eilandgebied Sint Eustatius om matiging van verbeurde dwangsommen. Het Hof verklaard zich onbevoegd om kennis te nemen van het hoger beroep. De uitspraak van het Gerecht, gedaan op een verzoek in de zin van art. 98, eerste lid van de Lar is een uitpraak als bedoeld in het derde lid van dat artikel. Zoals het Hof eerder heeft overwogen, (uitspraak van 29 november 2007 nr. 194 HLAR 22/07) staat tegen een zodanige uitspraak ingevolge art. 75, eerste lid, Lar noch enige andere bepaling hoger beroep op het Hof open.

HLAR 067/08
      Datum uitspraak: 18 juni 2009
    
    
    
      GEMEENSCHAPPELIJK HOF VAN JUSTITIE 
      VAN DE NEDERLANDSE ANTILLEN EN ARUBA
    
    
    Uitspraak op het hoger beroep van:
    
    
      het Eilandgebied Sint Eustatius,
      appellant,
    
    
    tegen de uitspraak van het Gerecht in eerste aanleg van de Nederlandse Antillen, zittingsplaats Sint Maarten, van 17 juni 2008 in zaak nr. 2007/84 op een verzoek van appellant om matiging van verbeurde dwangsommen. 
    
    
    1. Procesverloop 
    
    Bij uitspraak van 14 maart 2007, voor zover thans van belang, heeft het Gerecht in eerste aanleg van de Nederlandse Antillen, zittingsplaats Sint Maarten, (hierna: het Gerecht) bepaald dat de eilandsraad van het Eilandgebied Sint Eustatius (hierna: de eilandsraad) uiterlijk binnen drie weken op het door de naamloze vennootschap Sint Maarten International Telecommunications Services N.V. (hierna: Smitcoms) tegen de weigering van het bestuurscollege van het Eilandgebied Sint Eustatius (hierna: het bestuurscollege) om haar een vestigingsvergunning te verlenen ingestelde beroep beslist en dat het Eilandgebied Sint Eustatius (hierna: het Eilandgebied) een dwangsom van $ 1000 verbeurt voor elke dag of gedeelte van een dag dat aan deze uitspraak geen gevolg wordt gegeven, met een maximum van $ 50.000.
    
    Bij beschikking van 9 mei 2007, verzonden op 14 juni 2007, heeft de eilandsraad het bij hem ingestelde beroep ongegrond verklaard. 
    
    Bij geschrift van 19 juni 2007, voor zover thans van belang, heeft het Eilandgebied het Gerecht verzocht voor recht te verklaren dat geen dwangsommen zijn verbeurd, dan wel te bepalen dat over een periode van 34 dagen dwangsommen zijn verbeurd en de verbeurde dwangsommen te matigen en te bepalen op $ 10.000,- of een door het Gerecht te bepalen ander bedrag.
    
    Bij uitspraak van 17 juni 2008 heeft het Gerecht dat verzoek afgewezen. 
    
    Tegen deze uitspraak heeft het Eilandgebied bij brief, bij het Gerecht ingekomen op 28 augustus 2008, hoger beroep ingesteld bij het Hof.
    
    Smitcoms heeft een schriftelijke uiteenzetting ingediend. 
    
    Het Hof heeft de zaak behandeld ter zitting op 17 april 2009, waar het Eilandgebied, vertegenwoordigd door mr. B.G. Hofman, advocaat, is verschenen. Voorts is daar Smitcoms, vertegenwoordigd door mr. B. Garnaat, advocaat, gehoord. 
    
    
    2. Overwegingen
    
    
      2.1. Ingevolge artikel 75, eerste lid, van de Landsverordening administratieve rechtspraak (hierna: de Lar) staat voor alle partijen tegen uitspraken van het Gerecht, bedoeld in de artikelen 49, 52, 80, tenzij het verzet gegrond is verklaard, en 95, hoger beroep open op het Hof.
      Ingevolge artikel 97, eerste lid, geeft een bestuursorgaan, indien het naar zijn oordeel geen of geen volledig gevolg kan geven aan een onherroepelijke uitspraak van het Gerecht, bedoeld in de artikelen 49, 53, 79, 80 of 95, voor zover deze niet verplicht tot betaling van een bepaald geldbedrag, binnen de bij die uitspraak gestelde termijn of – bij het ontbreken van zulk een termijn – binnen redelijke tijd, daarvan kennis aan de andere partijen. Indien het niet of niet volledig gevolg geven zijn oorzaak vindt in nieuwe feiten of omstandigheden die zich hebben voorgedaan, nadat de beschikking waarop de uitspraak betrekking heeft is gegeven, doet het bestuursorgaan daarvan gelijktijdig mededeling.
      Ingevolge artikel 98, eerste lid, voor zover thans van belang, kunnen, indien een kennisgeving zonder mededeling of geen kennisgeving, als bedoeld in artikel 97, eerste lid, is gedaan, de andere partijen zich tot het Gerecht wenden met het verzoek te bepalen dat het bestuursorgaan alsnog aan de uitspraak van het Gerecht gevolg geeft.
      Ingevolge het derde lid, voor zover thans van belang, kan het Gerecht, indien de grief dat niet of niet volledig aan de uitspraak van het Gerecht gevolg is gegeven, gegrond wordt bevonden, uitspreken dat het bestuursorgaan alsnog binnen een door het Gerecht te stellen termijn aan de uitspraak van het Gerecht gevolg dient te geven. In dat geval bepaalt het Gerecht tevens dat, indien en zolang of zo dikwijls het bestuursorgaan aan de uitspraak geen of geen volledig gevolg geeft, het door hem aan te wijzen overheidslichaam aan de partijen, bedoeld in het eerste lid, een door het Gerecht vast te stellen dwangsom verbeurt. Artikel 23, tweede lid, is van overeenkomstige toepassing.
      Ingevolge het vierde lid zijn op de uitspraak, bedoeld in het derde lid, de artikelen 49 tot en met 53 van overeenkomstige toepassing.
      Ingevolge artikel 23, tweede lid, zoals gewijzigd bij Landsverordening van 31 augustus 2006 houdende, voor zover thans van belang, een nadere aanpassing van de Lar (P.B. 2006, no. 71), is het in het Wetboek van Burgerlijke Rechtsvordering omtrent de dwangsom bepaalde van overeenkomstige toepassing.
    
    	
    
      Ingevolge artikel 611d, eerste lid, van het Wetboek van Burgerlijke Rechtsvordering kan de rechter op vordering van de veroordeelde de dwangsom opheffen, de looptijd ervan opschorten gedurende de door hem te bepalen termijn, of de dwangsom verminderen in geval van blijvende of tijdelijke, gehele of gedeeltelijke onmogelijkheid voor de veroordeelde om aan de hoofdverplichting te voldoen.
      Ingevolge het tweede lid kan de rechter, indien de verbeurte van een dwangsom in de gegeven omstandigheden tot kennelijk onaanvaardbare gevolgen leidt, de verplichting tot betaling van verbeurde dwangsommen matigen.
    
    
    2.2. De uitspraak van het Gerecht van 14 maart 2007, gedaan op een verzoek in de zin van artikel 98, eerste lid, van de Lar van Smitcoms van 26 januari 2007, is een uitspraak, als bedoeld in het derde lid van dat artikel. Zoals het Hof eerder heeft overwogen (uitspraak van 29 november 2007 in zaak nr. 194 HLAR 22/07; www.rechtspraak.nl), staat tegen een zodanige uitspraak ingevolge artikel 75, eerste lid, van de Lar noch enige andere bepaling hoger beroep op het Hof open. Het Hof kan om de in die uitspraak uiteengezette redenen evenmin kennis nemen van het hoger beroep tegen de uitspraak van het Gerecht van 17 juni 2008, gedaan op het verzoek van het Eilandgebied tot matiging van de bij voormelde uitspraak van 14 maart 2007 opgelegde dwangsom. 
    
    2.3. Het Hof zal zich onbevoegd verklaren om van het hoger beroep kennis te nemen.
    
    2.4. Voor een proceskostenveroordeling bestaat geen aanleiding.
    
    
    3. Beslissing
    
    Het Gemeenschappelijk Hof van Justitie van de Nederlandse Antillen en Aruba
    
    Recht doende in naam der Koningin:
    
    verklaart zich onbevoegd van het hoger beroep kennis te nemen.
    
    
    Aldus vastgesteld door mr. H.L. Wattel, Voorzitter, en mr. R.W.L. Loeb en mr. A.W.M. Bijloos, Leden, in tegenwoordigheid van mr. N.M. Martinez, griffier.
    
    
    
      w.g. Wattel
      Voorzitter
      w.g. Martinez
      griffier
    
    
    Uitgesproken in het openbaar op 18 juni 2009
    
    Verzonden: 
    
    
      Voor eensluidend afschrift,
      de griffier,
      voor deze,