ECLI:NL:CBB:2001:AB1381, College van Beroep voor het bedrijfsleven, 25-04-2001, AWB 99/1036
College van Beroep voor het bedrijfsleven — Uitspraak 
Datum: 2001-04-25 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Bestuursrecht

Samenvatting: -

College van Beroep voor het bedrijfsleven
      (zesde enkelvoudige kamer)
    
    
    
      No. AWB 99/1036					25 april 2001
      	5135
    
    
    
    
    Uitspraak in de zaak van:
    
    
      Maatschap A en B, te C, appellante,
      gemachtigde: ir J.W.G.M. Loonen, agrarisch adviseur,
      tegen
      de Minister van Landbouw, Natuurbeheer en Visserij, te 's-Gravenhage, verweerder,
      gemachtigde: mr M.T. Veldhuizen, werkzaam bij verweerders ministerie.
    
    
    
    
    
    
      1.	De procedure
      Op 20 december 1999 heeft het College van appellante een beroepschrift ontvangen, 
      waarbij beroep wordt ingesteld tegen een besluit van verweerder van 12 november 1999.
      Bij dit besluit heeft verweerder beslist op het bezwaar van appellante tegen een besluit van 
      12 november 1998, waarbij haar aanvraag oppervlakten in het kader van de Regeling 
      EG-steunverlening akkerbouwgewassen (hierna: de Regeling) is afgewezen.
      Nadat op 28 februari 2000 de gronden voor het beroep zijn ontvangen, heeft verweerder op 
      23 juni 2000 een verweerschrift ingediend.
      Het onderzoek ter zitting heeft plaatsgevonden op 28 februari 2001, waar partijen 
      vertegenwoordigd door hun gemachtigden, hun standpunten hebben toegelicht. Ter zitting 
      heeft drs. M. Honig, werkzaam bij GeoRas (het bedrijf dat de satellietopnames voor 
      verweerder analyseert) met behulp van een laptopcomputer de op de onderhavige zaak 
      betrekking hebbende satellietopnames getoond en een toelichting gegeven op de analyse 
      daarvan door GeoRas.
    
    
    
      2.	De grondslag van het geschil
      2.1	Bij de Regeling EG-steunverlening akkerbouwgewassen (hierna: de Regeling) is onder meer 
      het volgende bepaald:
      "		Artikel 1
      In deze regeling wordt verstaan onder:
      (.)
      e. raadsverordening: verordening (EEG) nr. 1765/92 van de Raad van 30 juni 
      1992 tot instelling van een steunregeling voor producenten van bepaalde 
      akkerbouwgewassen (PbEG L 181);
      (.)
      n. akkerland:
      a. geheel van tot het bedrijf behorende grond met uitzondering van grond die 
      gedurende de achtereenvolgende kalenderjaren 1987 tot en met 1991 als 
      blijvend grasland, grond voor blijvende teelten, bosgrond of grond voor niet 
      agrarische doeleinden in gebruik was;
      (.)
    
    
    
      						Artikel 4
      1. Onder de voorwaarden, die voortvloeien uit de in artikel 3 genoemde 
      verordeningen alsmede onder de bepalingen van deze regeling, komt de 
      producent in aanmerking voor een subsidie voor percelen akkerland:
      (.)
      2. Indien de producent grond verkrijgt ter vervanging van akkerland
      	a. dat aan het bedrijf is onttrokken:
          - in verband met een van overheidswege opgelegde wijziging van de 
          structuur van het bedrijf dan wel
          vanwege een wijziging van de voor een subsidie in aanmerking komende 
          gronden die verband houdt met enigerlei vorm van overheidsinterventie dan 
          wel
          b. in het kader van een met een overheidsinstantie gesloten 
          ruilverkavelingsovereenkomst als bedoeld in artikel 119 van de 
          Landinrichtingswet ten behoeve van de natuur en het landschap 
          komt deze grond in aanmerking voor een subsidie voorzover de oppervlakte 
          van deze grond niet groter is dan de oppervlakte van het akkerland
          dat aan het bedrijf van de producent is onttrokken in de onderdeel a bedoelde 
          gevallen respectievelijk
          dat hij heeft ingebracht bij het sluiten van de overeenkomst als bedoeld in 
          onderdeel b."
    
    
    
      2.2	Op grond van de stukken en het onderzoek ter zitting zijn in deze zaak de volgende feiten 
      en omstandigheden voor het College komen vast te staan.
      - Appellante heeft op 6 mei 1998 een "aanvraag oppervlakten 1998 Vereenvoudigde 
      regeling en Voederareaal " ingediend ter verkrijging van een bijdrage op grond van de 
      Regeling. Daarbij heeft zij voor 11,48 hectare akkerbouwsteun aangevraagd.
      - Naar aanleiding van een analyse door GeoRas heeft verweerder appellante bij brief 
      van 28 september 1998 verzocht om bewijsmateriaal over te leggen waaruit blijkt dat 
      de door appellante voor akkerbouwsteun opgegeven percelen met volgnummers 3, 4 
      en 5 met een oppervlakte van in totaal 6,96 hectare, voldoen aan de definitie van 
      akkerland als bedoeld in de Regeling. 
      - Bij brief van 8 oktober 1998 heeft appellante op voormeld schrijven van verweerder 
      gereageerd. 
      - Bij besluit van 12 november 1998 heeft verweerder appellantes aanvraag geheel 
      afgewezen. 
      - Appellante heeft bij schrijven van 21 december 1998 tegen voormeld besluit bezwaar 
      gemaakt.
      - Op 26 oktober 1999 is appellante gehoord. 
      - Vervolgens heeft verweerder het bestreden besluit genomen.
    
    
    
      3.	Het bestreden besluit
      Bij het bestreden besluit heeft verweerder het volgende overwogen:
      "	Overwegingen
    
    
    
      Percelen die u opgeeft in uw aanvraag en in aanmerking brengt voor een 
      bijdrage dienen aan een aantal voorwaarden te voldoen. Uit artikel 9 van 
      Verordening (EEG) nr. 1765/92 en Bijlage I van Verordening (EG) 658/96 
      volgt dat aanvragen niet kunnen worden ingediend voor gronden die van 1987 
      tot en met 1991 permanent als weidegrond, voor meerjarigen teelten, als 
      bosgrond of voor niet agrarische doeleinden in gebruik waren. Middels 
      steekproeven controleert LASER jaarlijks een door de Europese Commissie 
      vastgesteld percentage van de steunaanvragen op deze voorwaarde.
    
    
    
      Aan de hand van satellietfoto's uit de periode 1987 tot en met 1991 heeft 
      LASER vastgesteld dat de percelen 3, 4 en 5 uit uw aanvraag oppervlakten 
      1998 niet voldoen aan bovengenoemde voorwaarde. De foto's wezen uit dat de 
      drie percelen in de referentieperiode permanent in gebruik als grasland waren. U 
      bent door LASER in de gelegenheid gesteld om aan te tonen dat uw percelen 
      wel op enig moment in gebruik zijn geweest als akkerland. Gedurende de 
      behandeling van uw aanvraag overlegde u enkele loonwerknota's en ook bij 
      indiening van uw bezwaarschrift stuurde u deze nota's mee. Tijdens de 
      hoorzitting, op 26 oktober 1999, overlegde u opnieuw facturen van 
      loonwerkers alsmede een ondertekende verklaring van drie loonwerkers, waarin 
      zij verklaren getuige te zijn geweest van het feit dat u een rotatiesysteem op uw 
      gronden hanteert. Ook overhandigde u facturen uit 1987, 1988 en 1990 voor 
      onder meer het huren van een bulldozer, de aanleg van een drainagesysteem en 
      de aankoop van een drainbuis.
    
    
    
      Met voornoemde facturen toonde u aan dat u rekeningen heeft ontvangen voor 
      het zaaien van een aantal hectaren ma‹s, het huren van een machine of het 
      aanleggen van een drainagesysteem. De facturen vermelden geen van allen waar 
      deze activiteiten hebben plaatsgevonden. Dit geldt tevens voor de verklaring 
      van uw loonwerkers. Ik stel derhalve vast dat deze documenten niet kunnen 
      worden beschouwd als objectief bewijsmateriaal dat u op perceel 3, 4 en 5 in de 
      jaren 1987 tot en met 1991 op enig moment ma‹s heeft geteeld.
    
    
    
      Tijdens de hoorzitting overlegde u opgaven van de Landinrichtingscommissie 
      omtrent tijdelijke kavelovergangen. Ook deze documenten kunnen niet worden 
      geaccepteerd als bewijs van het gebruik van de drie percelen in kwestie in de 
      periode 1987 tot en met 1991. De opgaven hebben allen betrekking op het 
      "oogstjaar 1987 tot en met de kavelovergang". De cultuurtoestand vermeld op 
      de verkavelingsopgaven, die zijn opgemaakt in 1986, refereren aan de toestand 
      van de grond in de periode v¢¢r 1987. Zij kunnen derhalve niet dienen als 
      bewijs voor het gebruik in 1987 en de daarop volgende jaren. Daaraan voeg ik 
      toe dat onderzoek heeft uitgewezen dat de benaming 'bwl' (bouwland) geen 
      zekerheid biedt over de cultuurtoestand van het betreffende perceel. Er waren 
      destijds drie aanduidingen voor percelen: bouwland (hetgeen wilde zeggen: 
      akkerbouwland), tuinbouwland en grasland. In het geval de bestemming van de 
      grond veranderde, bijvoorbeeld van bouwland naar grasland, diende men dit in 
      principe door te geven aan de Landinrichtingscommissie. In de praktijk werd dit 
      meestal achterwege gelaten. Slechts wanneer het een wijziging van akker- of 
      grasland in tuinbouwland betrof, werd dit doorgaans gemeld, aangezien voor 
      tuinbouwgrond een hogere bijdrage werd uitgekeerd.
    
    
    
      Tijdens de hoorzitting wees u erop dat de herverkaveling van het gebied waarin 
      uw percelen zich bevinden een controle met teledetectie erg moeilijk en wellicht 
      onbetrouwbaar maakt. Door de ingrijpende veranderingen in de indeling van 
      kavels is het naar uw mening hoogst onwaarschijnlijk dat er in al die jaren op 
      geen enkel moment een akkerbouwgewas op het perceel zou hebben gestaan. 
      Hierbij vroeg u zich af of de controle met de satellietfoto's ook in voorziet in de 
      mogelijkheid dat slechts een percentage van het perceel voldoet. Ten aanzien 
      hiervan het volgende. De verkaveling en het definitieve plan van toedeling in 
      Overloon-Merselo werd voltooid in december 1987. Tijdens de 
      referentieperiode, die liep van 1987 tot en met 1991, was ( op het kalenderjaar 
      1987 na) de nieuwe indeling reeds van kracht. De situatie die u schetst van een 
      perceelsindeling in de jaren waarin de foto's zijn genomen, die zeer sterk afwijkt 
      van de huidige perceelsindeling, is dus feitelijk onjuist. Zelfs al zou er sprake 
      zijn van een gewijzigde verkaveling, kan ik u mededelen dat dit geen invloed 
      heeft op de juistheid van de diagnose gesteld aan de hand van de satellietfoto's. 
      Met betrekking tot uw opmerking over het eventueel gedeeltelijk voldoen van 
      uw percelen, heeft navraag uitgewezen dat in een dergelijk geval aantekening 
      hiervan zou zijn gemaakt in uw dossier. Aangezien de drie betreffende percelen 
      volledig zijn afgewezen verbind ik hieraan de conclusie dat zij dus voor 100% 
      beteeld waren met een niet conform gewas.
    
    
    
      De teledetectiecontrole van LASER op de percelen uit uw aanvraag heeft 
      vastgesteld dat drie percelen met een totale grootte van 6.96 ha niet voldoen 
      aan de genoemde voorwaarde uit de Regeling. U heeft middels de stukken die u 
      indiende de uitkomst van deze controle niet kunnen weerleggen. Op grond van 
      het bovenstaande kom ik dan ook, na heroverweging van het besluit van de 
      teammanager, tot de conclusie dat zijn besluit juist is."
    
    
    
      4.	Het standpunt van appellant
      Appellant heeft ter ondersteuning van het beroep - samengevat - onder meer het volgende 
      tegen het bestreden besluit aangevoerd.
      "	3. Gronden in landinrichtingsproject:
      Uit productie 3 van ons bezwaarschrift kunt u opmaken dat Mts. A in de jaren 
      80 heeft deelgenomen aan een landinrichtingsproject; ruilverkaveling Overloon-
      Merselo. Daarbij heeft diverse malen een kavelruil plaatsgevonden, ook voor de 
      gronden die in de onderhavige aanvraag ter discussie staan. Op de bijlage van de 
      kavelruilen (datumstempel 17 maart 1988) ziet u een overzicht van de 
      uitgeruilde percelen voor het jaar 1987. De desbetreffende percelen zijn weer 
      terug te vinden in de afzonderlijke bijlagen en daar is ook uit af te leiden wat de 
      cultuurtoestand van deze gronden is. In totaal is op deze manier 14 ha 
      ingebracht waarvan minimaal 6 ha als bouwland is gekwalificeerd. Overal staat 
      op deze stukken aangegeven dat dit geldt voor het oogstjaar 1987 (zijnde ‚‚n 
      van de referentiejaren.)
    
    
    
      Laser gaat bij de afwijzing van dit argument erg kort door de bocht door te 
      stellen dat de cultuurtoestand is opgemaakt in 1986 en dat derhalve geen 
      zekerheid hieruit kan worden afgeleid over de cultuurtoestand van deze gronden 
      in 1987. Voorts wordt geschermd met "onderzoek dat heeft uitgewezen dat de 
      benaming 'bwl' (bouwland) geen zekerheid biedt over de cultuurtoestand van het 
      betreffende perceel".
      Bovenstaande interpretatie van Laser van de feiten doet wel erg veel geweld aan 
      de werkelijke situatie.(.) Ik heb op 15 februari 2000 contact opgenomen met 
      de Dienst Landelijk gebied in Roermond (.).
      Dhr. D gaf aan dat hij de enige persoon is die nog wat informatie zou kunnen 
      verstrekken over de ruilverkaveling Overloon - Merselo. (.) Het is volgens 
      hem niet na te gaan welke percelen precies zijn uitgeruild en in welke 
      cultuurtoestand deze destijds verkeerden.
      Mij is daarom derhalve niet duidelijk waarom Laser gemakshalve de negatieve 
      interpretatie kiest en schermt met onderzoek waarvan de onderbouwing niet is 
      aangegeven en volgens de DLG niet aangegeven kan worden.
      Op basis van de stukken zoals die voorliggen (tot het tegendeel is bewezen) kan 
      niet anders geconcludeerd worden deze gronden als bouwland gekwalificeerd 
      zijn in het referentiejaar 1987. (.)
    
    
    
      4. Percelen vallende onder de definitie akkerland
      In de brief van Laser wordt duidelijk aangegeven wat de definities zijn van 
      akkerland of geen akkerland. Bij de definitie "blijvend grasland" wordt 
      gesproken over het al dan niet in vruchtwisseling opgenomen zijn van percelen 
      en ook over andere criteria die nodig zijn voor de beoordeling.
      Uit productie 1, 2 en 4 kunt u opmaken dat de onderhavige percelen allen waren 
      opgenomen in een vruchtwisselingssysteem. Hiervoor is zeer uitgebreide 
      bewijsvoering opgevoerd. Uit deze stukken valt duidelijk op te maken dat alle 
      percelen in feite onder de definitie akkerland vallen (gedurende de 
      referentieperiode). Het is in ieder geval geen blijvend grasland geweest.
      Laser reageert op deze stukken met een zeer formeel standpunt. Er kan niet 
      aangetoond worden "waar" deze activiteiten zijn uitgevoerd, niet op 
      perceelsniveau. Zij accepteren dit niet als objectief bewijsmateriaal.
      Wanneer echter de stukken op hun werkelijke meritus worden beoordeeld is 
      geen andere conclusie mogelijk dan dat een vruchtwisseling heeft 
      plaatsgevonden. Alle bewijsvoering wijst daarop en het getuigt van weinig 
      landbouwkundig inzicht deze argumentatie en bewijsvoering zo eenvoudig af te 
      wijzen.
    
    
    
      5. Methode van beoordelen van percelen
      Laser voert geen argumenten aan of de kwaliteit van teledetectie voldoende is. 
      Er wordt voetstoots vanuit gegaan dat de beoordeling foutloos is.
      Op de opmerking onzerzijds aangaande de gewijzigde perceelsindelingen en 
      perceelsverbeteringswerkzaaamheden (drainage/egaliseren) wordt niet ingegaan. 
      Ons inziens kan voor die percelen geen eenduidige beoordeling grasland worden 
      afgegeven en dit is bovendien ook niet gebeurd. Daar waar onze bewijsvoering 
      door Laser als niet objectief wordt aangemerkt lijkt het met de beoordeling wat 
      door Laser zelf wordt aangevoerd anders te liggen. De eigen informatie wordt 
      namelijk wel onvoorwaardelijk voor waar aangenomen.
      Ook de argumentatie dat mais in 1991m in de periode tussen 3 maart en 30 
      november kan zijn geteeld wordt niet weerlegd. Ook na herhaalde verzoeken 
      voor nadere duiding omtrent deze manier van kwalificeren wordt geen 
      aanvullende bewijsvoering aangevoerd anders dan dat alleen de foto's het bewijs 
      leveren.
      De argumentatie die gebruikt tegen de wisselende perceelsindeling is eveneens 
      zeer discutabel. De toewijzing van de percelen heeft in 1987 plaatsgevonden 
      echter de definitieve indeling op bedrijfsniveau heeft later plaatsgevonden. De 
      indeling kan dus ook na toewijzing hebben afgeweken. De conclusie van Laser 
      dat de foto's niet genomen kunnen zijn van sterk afwijkende indelingen is ons 
      inziens dan ook uit de lucht gegrepen. Mede ook omdat Laser de wisselende 
      indelingen niet kende en op de foto's zijn voor alle jaren dezelfde stippellijnen 
      als perceelsgrenzen ingetekend. Hun conclusie kan dan zijn dat er alleen maar 
      grasland is geweest op alle percelen. U kunt zich voorstellen dat ons dit zeer 
      verbaasd, gezien het al eerder beschreven vruchtwisselsysteem wat door Mts. A 
      werd toegepast.
      (.)
    
    
    
      Nu wordt er zonder nader onderzoek van uit gegaan dat de gestelde  diagnose 
      volledig klopt. Er wordt ook geen toelichting op gegeven. In algemene 
      bewoordingen komt het op ons over dat het systeem van teledetectie langs alle 
      wegen als een sluitende bewijsvoering dient te worden gehandhaafd. Alle 
      argumenten die daarmee in tegenspraak zijn worden zondermeer als niet 
      objectief of niet kloppend beschouwd. Het heeft er alle schijn van dat 
      onderhavige kwestie geen precedenten mag scheppen voor deze 
      beoordelingssystematiek."
    
    
    
      Ter zitting is van de zijde van appellante met name beklemtoond, dat niet onderzocht is of 
      de percelen die appellant in 1987 nog bezat en die daarna zijn  uitgeruild tegen de huidige 
      percelen, als akkerland beschouwd konden worden. Zou dat zo zijn, dan zou op grond van 
      het bepaalde in artikel 4, tweede lid, van de Regeling het huidige land reeds op die titel als 
      akkerland beschouwd kunnen worden.
      Voorts is met name de geringe bewijskracht van de satellietopnamen voor het jaar 1991, die 
      respectievelijk op 3 maart en 30 november genomen zijn, benadrukt. Teelt van ma‹s tussen 
      deze beide data is, aldus appellante, alleszins verenigbaar met een beeld op de 
      satellietopnames, dat ter plaatse volgroeid gras laat zien.
    
    
    
      5.	De beoordeling van het geschil
      Aan de orde is de vraag of verweerder bij het bestreden besluit zijn eerdere afwijzing van de 
      aanvraag  van appellante op grond van de Regeling kon handhaven. Het College 
      beantwoordt deze vraag bevestigend en overweegt daartoe als volgt.
      Ingevolge het bepaalde in artikel 1, onder n, sub a van de Regeling wordt onder akkerland 
      verstaan het geheel van tot het bedrijf behorende grond met uitzondering van grond die 
      gedurende de achtereenvolgende kalenderjaren 1987 tot en met 1991 als blijvend grasland, 
      grond voor blijvende teelten, bosgrond of grond voor niet agrarische doeleinden in gebruik 
      was.
      Gelet op hetgeen appellante met betrekking tot de toepasselijkheid van artikel 4, tweede lid 
      van de Regeling in haar situatie heeft aangevoerd zal het College allereerst de vraag moeten 
      beantwoorden, of verweerder wel de juiste gronden in zijn beoordeling betrokken heeft.
      Naar het oordeel van het College strekt het bepaalde in genoemd artikel 4, tweede lid, van 
      de Regeling ertoe te voorkomen dat een bedrijf, dat over akkerland in de zin van de 
      Regeling beschikt door de in dat artikel genoemde (overheids-)ingrepen in een situatie zou 
      komen dat het in plaats van dit akkerland vervangende grond verkrijgt, die niet als 
      akkerland aangemerkt kan worden en die vervolgens niet bij de verlening van steun 
      ingevolge de Regeling in aanmerking gebracht kan worden. Dat zou de medewerking aan 
      maatschappelijk nuttige wijzigingen in beheer en gebruik van grond onnodig belasten.
      De tekst noch de strekking van genoemde bepaling biedt echter enig aanknopingspunt om 
      aan te nemen, dat daarmee de definitie van het begrip akkerland als gegeven in artikel 1, 
      onder n, sub a van de Regeling wordt uitgebreid. 
      Dat wil zeggen dat grond die in de jaren 1987 tot en met 1991 als blijvend grasland, grond 
      voor blijvende teelten, bosgrond of grond voor niet agrarische doeleinden in gebruik was, 
      geen akkerland is, ook als deze grond, indien artikel 4, tweede lid, van de Regeling destijds 
      reeds had gegolden, wel als akkerland voor steun in aanmerking gebracht had kunnen 
      worden. Er is immers geen reden aan te wijzen, waarom de wetgever voor in het verleden 
      spelende situaties een onderscheid zou willen maken tussen de wijzen van verkrijging 
      waarop artikel 4, tweede lid, van de Regeling betrekking heeft en andere wijzen van 
      verkrijging.
    
    
    
    
      Het voorgaande leidt het College tot de conclusie, dat verweerder in dit geval terecht zijn 
      beoordeling beperkt heeft tot de vraag of appellantes huidige percelen in de jaren 1987 tot 
      en met 1991 gebruikt zijn anders dan als blijvend grasland, grond voor blijvende teelten, 
      bosgrond of voor niet agrarische doeleinden.
      Met betrekking tot die percelen geldt, dat verweerder in eerdere jaren steun verstrekt heeft 
      met betrekking tot op deze grond verbouwde gewassen en deze dus als akkerland in 
      aanmerking genomen heeft. Het College acht het niet onjuist, dat verweerder - nu hij door 
      de satellietopnames over gedetailleerdere informatie beschikt dan voordien het geval was - 
      opnieuw beoordeelt of de door appellante opgegeven percelen wel als akkerland in de zin 
      van de Regeling kunnen gelden. 
      Als de satellietopnames er stellig op wijzen, dat zulks niet het geval is, is het in beginsel aan 
      de aanvrager om bewijsmateriaal aan te dragen op basis waarvan verweerder de grond toch 
      als akkerland in aanmerking zou moeten nemen. Hoewel gelet op het tijdsverloop aan de 
      door de aanvrager te produceren bewijzen minder hoge eisen gesteld kunnen worden, dan 
      wanneer deze kwestie enkele jaren eerder aan de orde gekomen zou zijn, houdt verweerder 
      naar het oordeel van het College niet ten onrechte vast aan het vereiste, dat het bewijs, dat 
      een perceel voldoet aan de definitie van akkerland ook per perceel geleverd zal moeten 
      worden. 
      Naar ter zitting uitgebreid is toegelicht hebben de satellietopnames uit de jaren 1987 tot en 
      met 1991 zichtbaar gemaakt, dat op de data waarop die foto's genomen werden, zijnde 
      5 mei en 2 oktober 1987, 14 juni en 9 september 1988, 23 mei en 21 september 1989, 
      1 april en 2 augustus 1990, en 31 maart en 30 november 1991 volgroeid gras op de 
      betrokken percelen 3, 4 en 5 aanwezig was. Daarbij wordt uitgegaan van de percelen met 
      hun huidige grenzen, die op de opname worden uitgezet.
      Het College heeft geen aanleiding gevonden om de door drs M. Honig van GeoRas over de 
      interpretatie van deze opnames gegeven uiteenzetting in twijfel te trekken.
    
    
    
    
      Appellante verkeert in de positie, dat zij ondersteunend bewijsmateriaal heeft voor haar 
      stelling, dat zij in al deze jaren op een gedeelte van haar bedrijf ma‹s teelde en dat daarbij 
      een roulatiesysteem gehanteerd werd. Zij heeft echter geen concrete, op de nu aan de orde 
      zijnde drie percelen betrekking hebbende, bewijzen kunnen produceren, die aannemelijk 
      maken, dat deze concrete percelen in die jaren anders dan als grasland in gebruik zijn 
      geweest.
      De conclusie uit het voorgaande is, dat niet is komen vast te staan, dat verweerder bij de 
      beoordeling van appellantes aanvraag over het jaar 1998 ten onrechte het standpunt heeft 
      ingenomen dat de betrokken percelen niet als akkerland voor steun ingevolge de Regeling in 
      aanmerking gebracht kunnen worden. Het beroep moet dan ook ongegrond worden verklaard.
      Het College acht geen termen aanwezig voor een proceskostenveroordeling met toepassing 
      van artikel 8:75 van de Algemene wet bestuursrecht.
    
    
    
      6.	De beslissing
      Het College verklaart het beroep ongegrond.
    
    
    
      Aldus gewezen door mr W.E. Doolaard in tegenwoordigheid van 
      mr Th.J. van Gessel, als griffier, en uitgesproken in het openbaar op 25 april 2001.
    
    
    w.g. W.E. Doolaard	w.g. Th.J. van Gessel