ECLI:NL:RBROT:2016:9096, Rechtbank Rotterdam, 23-11-2016, C/10/491486 / HA ZA 15-1269
Rechtbank Rotterdam — Uitspraak 
Datum: 2016-11-23 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Civiel recht

Samenvatting: Afwijzing verzoek tussentijds hoger beroep. Art. 337 lid 2 Rv.

vonnis
    RECHTBANK ROTTERDAM
    
    
      Team handel
    
    
    
      zaaknummer / rolnummer: C/10/491486 / HA ZA 15-1269
    
    
    
      
        Vonnis van 23 november 2016
      
    
    
    
      in de zaak van
    
    
    
      de besloten vennootschap met beperkte aansprakelijkheid
      
        VAN ROOSENDAAL TECHNISCH UITZENDBUREAU B.V.,
      
      gevestigd te Sliedrecht,
      advocaat mr. M.A.D. Bot te Rotterdam,
      eiseres,
    
    
    
      tegen
    
    
  
  
    
      1 [gedaagde sub1] ,
    
      wonende te [woonplaats] ,
      advocaat mr. S. Meeuwsen te Gorinchem,
    
    2. de besloten vennootschap met beperkte aansprakelijkheid
    
      
        
          [gedaagde sub2] ,
      
      gevestigd te [woonplaats] ,
      advocaat mr. S. Meeuwsen te Gorinchem,
    
    3. de besloten vennootschap met beperkte aansprakelijkheid
    
      
        MW GROUP B.V.,
      
      gevestigd te Rotterdam,
      advocaat mr. T.V. Haster te Dordrecht,
    
    4. de besloten vennootschap met beperkte aansprakelijkheid
    
      
        AJW TECHNISCH UITZENDBUREAU B.V.,
      
      gevestigd te Rotterdam,
      advocaat mr. T.V. Haster te Dordrecht,
    
    5. de besloten vennootschap met beperkte aansprakelijkheid
    
      
        PAYTRA B.V.,
      
      gevestigd te Papendrecht,
      advocaat mr. T.V. Haster te Dordrecht,
      gedaagden.
    
    
    
      Partijen zullen hierna VRTU en [gedaagden] genoemd worden.
    
    
  
  
    
      1De procedure
    
    
      1.1.
      Het verloop van de procedure blijkt uit:
      - het tussenvonnis van 12 oktober 2016 en de daarin genoemde stukken;
      - de brief van 17 oktober 2016 namens [gedaagden] ;
      - de brief van 26 oktober 2016 namens VRTU.
      
      
    
  
  
    
      2De beoordeling van het verzoek om tussentijds hoger beroep
    
    
      2.1.
      
        In het tussenvonnis van 12 oktober 2016 zijn [gedaagden] ter verstrekking
        van informatie bevolen om medewerking te verlenen aan inzage door VRTU in de in
        (bewijs)beslag genomen gegevensdragers.
      
      
    
    
      2.2.
      
        
          [gedaagden] verzoeken de rechtbank om toestemming voor het instellen van
        tussentijds hoger beroep tegen dat vonnis. Daartoe hebben [gedaagden] aangevoerd,
        kort weergegeven, dat zij zich met het door de rechtbank gegeven bevel niet kunnen
        verenigen. Volgens [gedaagden] is sprake van een fishing expedition (/grasduinen)
        en is geen sprake van ‘bepaalde bescheiden’. [gedaagden] voeren aan dat geen
        beroep kan worden gedaan op auteursrechten indien het product niet is ingebracht, en dat de
        rechtbank geen belang voor VRTU heeft vastgesteld. Subsidiair verzoeken [gedaagden]
         een nadere specificatie van het bevel.
      
      
    
    
      2.3.
      
        RTU heeft zich tegen toewijzing van het verzoek verzet. Volgens VRTU is het
        ook niet nodig het bevel nader te specificeren.
      
      
    
    
      2.4.
      
        Bij de beoordeling van het verzoek moet worden voorop gesteld dat dit verzoek
        ertoe strekt een uitzondering te maken op het in artikel 337 lid 2 Rv neergelegde
        uitgangspunt dat hoger beroep van tussenvonnissen slechts is toegestaan tegelijk met dat
        tegen het eindvonnis. Dit geldt ook voor het onderhavige bevel, dat geen provisioneel
        tussenvonnis is (vergelijk Hoge Raad 13 juli 2012, ECLI:NL:HR:2012:BW3264).
        Bij het toestaan van genoemde uitzondering dient de rechter terughoudendheid te
        betrachten, zo volgt uit de wetsgeschiedenis. Bijzondere omstandigheden kunnen aanleiding
        geven een uitzondering op de hoofdregel te maken.
      
      
    
    
      2.5.
      
        Naar het oordeel van de rechtbank zijn dergelijke bijzondere omstandigheden hier
        niet aan de orde. In het tussenvonnis staat de stelling van VRTU centraal dat onrechtmatig is
        gehandeld (en niet: in strijd met auteursrechten) doordat een database (met circa 2900
        technisch geschoolde personen met bijkomende informatie per persoon) door [gedaagde sub1]
         is meegenomen. Het belang van VRTU bij verstrekking van informatie is gelegen in
        de nadere adstructie van haar stellingen (zie overweging 2.3 van het tussenvonnis van 12
        oktober 2016). In meer algemene zin is overwogen (onder 2.4) dat een goede rechtsbedeling
        hiermee is gediend en dat geen sprake is van schending van de goede procesorde.
        Vervolgens is voor de verstrekking als praktische handelwijze een manier van inzage door
        VRTU bepaald (overweging 2.5). Onderdeel daarvan is dat het in te schakelen
        onderzoeksbureau de in beslag genomen gegevensdragers (uitsluitend) onderzoekt op
        aanwezigheid van een bestand als hiervoor bedoeld. Hieruit blijkt afdoende dat de rechtbank
        zich rekenschap heeft gegeven van de aspecten die [gedaagden] nu aanvoeren ter
        onderbouwing van hun verzoek tussentijds hoger beroep open te stellen. De rechtbank ziet
        geen aanleiding daar nu anders over te oordelen. Ook anderszins is niet gebleken van bijzondere omstandigheden. Het belang dat het geschil zoveel mogelijk direct in eerste aanleg wordt beslecht, dient dan ook te prevaleren. Het verzoek zal om deze redenen worden afgewezen.
      
      
    
    
      2.6.
      
        Een beslissing op een verzoek tussentijds hoger beroep open te stellen, biedt geen
        ruimte tot nadere specificatie van het gegeven bevel. Overigens acht de rechtbank het bevel
        voldoende duidelijk omschreven in het tussenvonnis.
      
      
    
    
      2.7.
      
        De stelling van VRTU dat het tussenvonnis geen eindbeslissingen bevat waartegen
        hoger beroep kan worden ingesteld, kan de rechtbank niet geheel plaatsen, nog daargelaten
        dat het aan de hoger beroep-rechter zou zijn om te beslissen in hoeverre de inhoud van het
        tussenvonnis in hoger beroep kan worden getoetst. In elk geval is duidelijk dat geen sprake
        is van een deel(eind)vonnis noch van een provisioneel vonnis; dat is dan ook de achtergrond
        van het verzoek van [gedaagden] tot toepassing van artikel 337 lid 2 Rv.
        
          3. De beslissing
        
      
      
      
        De rechtbank wijst het verzoek af.
      
      
      
      
      
        Dit vonnis is gewezen door mr. R.J.A.M. Cooijmans en is in het openbaar uitgesproken op
        23 november 2016.
      
      
      
        1694 / 2294