ECLI:NL:GHAMS:2000:AD8528, Gerechtshof Amsterdam, 22-05-2000, 23-001750-99
Gerechtshof Amsterdam — Uitspraak 
Datum: 2000-05-22 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Strafrecht

Samenvatting: Medeplegen (als uitvoerder) van gijzeling van achtjarige jongen voor losgeld van DM 1.500.000 (€ 766.937,82).  Medeplegen voorhanden hebben van stroomstootwapen en vuurwapens.
        6 jaar gevangenisstraf

arrestnummer 
      rolnummer 23-001750-99
      datum uitspraak 22 mei 2000
      tegenspraak
    
    
    
    
    Verkort arrest van het Gerechtshof te Amsterdam
    
    
      gewezen op het hoger beroep ingesteld tegen het vonnis van
      de arrondissementsrechtbank te Amsterdam van 22 juni 1999 in de strafzaak onder parketnummer 13/077032-99 tegen
    
    
    
    
      [verdachte],
      geboren te [...] (Turkije) 1976,
      thans gedetineerd in Penitentiaire Inrichting Almere Binnen te Almere.
    
    
    
    De omvang van het hoger beroep
    
    
    Het hoger beroep van onderscheidenlijk de officier van justitie en de verdachte is blijkens mededeling ter terechtzitting niet gericht tegen de in het vonnis waarvan beroep genomen beslissing ten aanzien van het onder 2 ten laste gelegde.
    
    
    Het onderzoek van de zaak
    
    
    Dit arrest is gewezen naar aanleiding van het onderzoek op de terechtzitting in eerste aanleg van 8 juni 1999 en in hoger beroep van 15 december 1999, 6 maart 2000 en 8 mei 2000.
    
    Het hof heeft kennis genomen van de vordering van de advocaat-generaal en van hetgeen door de verdachte en de raadsman naar voren is gebracht.
    
    
    De tenlastelegging
    
    
    Aan de verdachte is - voorzover aan het oordeel van het hof onderworpen - ten laste gelegd hetgeen vermeld staat in de inleidende dagvaarding onder 1 en 3. Van de dagvaarding is een kopie als bijlage I aan dit arrest gehecht. De inhoud daarvan wordt hier overgenomen voor wat betreft het onder 1 en 3 ten laste gelegde.
     
    
    Het vonnis waarvan beroep
    
    
    Het hof zal het vonnis van de eerste rechter - voor zover aan het oordeel van het hof onderworpen - vernietigen omdat het zich daar niet mee verenigt.
    
    
    De bewijslevering
    
    
    Naar het oordeel van het hof is wettig en overtuigend bewezen hetgeen aan de verdachte onder 1 en 3 is ten laste gelegd, dat
    
    1. Hij in de periode van 05 maart 1999 tot en met 9 maart 1999 te Amsterdam, Tezamen en in vereniging met anderen, opzettelijk een persoon genaamd [slachtoffer] (geboren 7 september 1990), wederrechtelijk van de vrijheid heeft beroofd en beroofd gehouden, met het oogmerk anderen, te weten ouders van die [slachtoffer], te dwingen een geldbedrag van 1,5 miljoen in Duitse marken, te overhandigen aan hem, verdachte en zijn mededaders, immers hebben hij, verdachte en zijn mededaders die [slachtoffer] in een bus geduwd en vervolgens tape over de mond van die [verdachte], geplakt en vervolgens die [verdachte] in een tas gestopt en vervolgens die [verdachte] naar een woning, gelegen aan de [adres] te Amsterdam, gebracht en vervolgens die [slachtoffer] met een ketting en sloten aan een bed geketend;
    
    
      3. Hij in de periode van 1 augustus 1998 tot en met 9 maart 1999 te Amsterdam tezamen en invereniging met anderen, een wapen van categorie II, te weten een maginepistool, merk Fabrique Mational, kaliber 9 mm x 19 ato Luger, en wapens van categorie III, te weten:
      1) een pistool, merk Arms Compagny Morgan, kaliber 9 mm Luger en
      2) een pistool, merk Walther, kaliber 9 mm k. en
      3) een pistool, merk Pietro Beretta, kaliber 6.35 mm
      en daarbij voor die wapens geschikte minutie van categorie III,
      te weten: 
      1) 87, althans een aantal scherpe patronen, kaliber 9 mm en
      2) 8, althans een aantal scherpe patronen, kaliber 380 en
      3) 19, althans een aantal scherpe patronen, kaliber 25 auto en
      4) 4, althans een aantal scherpe patronen, kaliber 6.35 mm
      en een wapen van categorie II onder 5, te weten een voorwerp waarmee door een electrische stroomstoot personen weerloos kunen worden gemaakt of pijn kan worden toegebacht, voorhanden hebben gehad;   
    
    
    Hetgeen onder 1 en 3 meer of anders is ten laste gelegd, is niet bewezen. De verdachte moet hiervan worden vrijgesproken.
    
    Het hof grondt zijn overtuiging dat de verdachte het bewezen verklaarde heeft begaan, op de feiten en omstandigheden die in de bewijsmiddelen zijn vervat.
    
    
    De strafbaarheid van de feiten
    
    
    Er is geen omstandigheid aannemelijk geworden die de strafbaarheid van het bewezen verklaarde uitsluit, zodat dit strafbaar is.
    
    Het bewezen verklaarde levert de volgende misdrijven op:
    
    1	medeplegen van gijzeling;
    
    
      3	medeplegen van handelen in strijd met artikel 26, eerste lid, van de Wet wapens en munitie en het feit begaan met betrekking tot een wapen van categorie II, meermalen gepleegd,
      	medeplegen van handelen in strijd met artikel 26, eerste lid, van de Wet wapens en munitie en het feit begaan met betrekking tot meer dan één vuurwapen van categorie III, en
      	medeplegen van handelen in strijd met artikel 26, eerste lid, van de Wet wapens en munitie.
    
    
    
    De strafbaarheid van de verdachte
    
    
    Er is geen omstandigheid aannemelijk geworden die de strafbaarheid van de verdachte uitsluit, zodat de verdachte strafbaar is.
     
    
    De op te leggen straf
    
    
    De rechtbank heeft de verdachte ter zake van de feiten 1 en 3 veroordeeld tot een gevangenisstraf voor de duur van zeven jaar met aftrek overeenkomstig artikel 27 van het Wetboek van Strafrecht. De officier van justitie en de verdachte hebben hoger beroep ingesteld tegen dit vonnis. De advocaat-generaal heeft gevorderd dat de verdachte ter zake van de feiten 1 en 3 zal worden veroordeeld tot een gevangenisstraf van zes jaar.
    
    
      Het hof heeft in hoger beroep de op te leggen straf bepaald
      op grond van de ernst van de feiten en de omstandigheden
      waaronder deze zijn begaan en gelet op de persoon van de verdachte. Het hof heeft daarbij in het bijzonder het volgende in beschouwing genomen.
    
    
    
      De verdachte heeft samen met anderen een jongen die toen acht jaar oud was, op klaarlichte dag op weg naar school ontvoerd en gevangen gehouden teneinde diens vader te bewegen een bedrag van 1.500.000 Duitse marken af te staan in ruil voor de invrijheidstelling van de jongen. Het slachtoffer is met een afgeplakte mond in een tas naar een woning vervoerd, alwaar hij geketend aan een bed een aantal dagen heeft doorgebracht.
      Aldus hebben de verdachte en zijn mededaders om geldelijk gewin een jong kind blootgesteld aan een psychisch en fysiek zeer bedreigende situatie. Uit een door de psycholoog mw. drs. C.J.E. Punt op 3 juni 1999 opgemaakt rapport blijkt dat er aanwijzingen zijn dat sprake is van een posttraumatische stressstoornis bij het slachtoffer, dat hij een aantal malen contact heeft gehad met een kinderpsychiater en dat geconti-nueerde begeleiding zeker geïndiceerd is. Een feit als het onderhavige pleegt ook zeer aangrijpend te zijn voor naaste familieleden van het slachtoffer.
      In de woning waar het slachtoffer van zijn vrijheid beroofd werd gehouden, hebben de verdachte en de mededaders een stroomstootwapen en een aantal vuurwapens met voor deze vuurwapens geschikte munitie voorhanden gehad. Hierdoor is een uiterst gevaarzettende situatie in het leven geroepen.
      Nu de rechtsorde ernstig is geschokt door het handelen van verdachte en de mededaders, is een langdurige vrijheidsbenemende straf gerechtvaardigd.
    
     
    
    De verdachte heeft een belangrijk aandeel gehad in de gijzeling, maar aannemelijk is geworden dat hij daarbij als uitvoerder, niet als organisator, was betrokken. Gelet op deze rol van de verdachte, acht het hof een gevangenisstraf van zes jaar passend en geboden.
    
    
    De toepasselijke wettelijke voorschriften
    
    
    De opgelegde straf is gegrond op de artikelen 47, 57 en 282a van het Wetboek van Strafrecht en de artikelen 26 en 55 van de Wet wapens en munitie.
    
    
    De beslissing
    
    
    Het hof: 
    
    Vernietigt het vonnis waarvan beroep - voor zover aan zijn oordeel onderworpen - en doet opnieuw recht.
    
    
      Verklaart wettig en overtuigend bewezen dat de verdachte de onder 1 en 3 ten laste gelegde feiten, zoals hierboven
      omschreven, heeft begaan.
    
    
    Verklaart niet wettig en overtuigend bewezen hetgeen aan de verdachte onder  1 en 3 meer of anders is ten laste gelegd en spreekt hem daarvan vrij.
    
    Verklaart dat het bewezen verklaarde de hierboven vermelde strafbare feiten oplevert.
    
    Verklaart het bewezen verklaarde strafbaar en ook de verdachte daarvoor strafbaar.
    
    
      Veroordeelt de verdachte tot een gevangenisstraf voor de tijd
      van ZES JAREN.
    
     
    
    Bepaalt dat de tijd die door de veroordeelde vóór de tenuitvoerlegging van deze uitspraak in verzekering en in voorlopige hechtenis is doorgebracht, bij de uitvoering van de opgelegde gevangenisstraf in mindering wordt gebracht.
    
    
    Dit arrest is gewezen door de tweede meervoudige strafkamer van het gerechtshof te Amsterdam, waarin zitting hadden mrs. Van Lingen, Haentjens en Korvinus, in tegenwoordigheid van Van Gorp als griffier, en is uitgesproken op de openbare terechtzitting van dit gerechtshof van 22 mei 2000.
    
    Mr. Korvinus is verhinderd dit arrest te ondertekenen.