ECLI:NL:RBARN:2010:BO1037, Rechtbank Arnhem, 18-10-2010, 05/702273-10
Rechtbank Arnhem — Uitspraak 
Datum: 2010-10-18 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Strafrecht

Samenvatting: Afpersing, gepleegd door twee of meer verenigde personen
        en
        Diefstal voorafgegaan van geweld en bedreiging met geweld tegen personen, gepleegd met het oogmerk om die diefstal voor te bereiden, gepleegd door twee of meer verenigde personen
        Diefstal door twee of meer verenigde personen waarbij de schuldige het weg te nemen goed onder zijn bereik heeft gebracht door middel van braak

RECHTBANK ARNHEM
    
    Sector strafrecht
    
    Meervoudige kamer
    
    Promis II
    
    
      Parketnummer	: 05/702273-10 
      Datum zitting	: 4 oktober 2010
      Datum uitspraak	: 18 oktober 2010
    
    
    Tegenspraak
    
    In de zaak van
    
    de officier van justitie in het arrondissement Arnhem
    
    tegen:
    
    
      naam		: [verdachte],
      geboren op	: 8 december 1991 te Curaçao (Nederlandse Antillen),
      adres		: [adres]
      plaats		: [woonplaats]
    
    
    
      thans gedetineerd in PI Arnhem - De Berg, Arnhem Noord, Wilhelminastraat 16 
      Arnhem.
    
    
    Raadsman	: mr. D.R. Corbeek, advocaat te Arnhem.
    
     
    1.	De inhoud van de tenlastelegging
    
    
    Aan verdachte is tenlastegelegd dat:
    
    1. 
    
    
      hij op of omstreeks 03 juli 2010 te Nijmegen, op de openbare weg, te weten op 
      de [adres] tezamen en in vereniging met een ander of anderen, 
      althans alleen, met het oogmerk om zich en/of (een) ander(en) wederrechtelijk 
      te bevoordelen door geweld en/of bedreiging met geweld [slachtoffer] heeft 
      gedwongen tot de afgifte van een mobiele telefoon (zijnde een telefoon die op 
      een eerder moment door verdachte en/of zijn mededader aan die [slachtoffer] als 
      borgstelling was afgegeven) en/of een geldbedrag van (ongeveer) 100 euro, in 
      elk geval van enig goed en/of een hoeveelheid geld, geheel of ten dele 
      toebehorende aan die [slachtoffer] en/of [naam taxibedrijf] Taxi, in elk geval aan een ander 
      of anderen dan aan verdachte en/of zijn mededader(s), welk geweld en/of welke 
      bedreiging met geweld hierin bestond(en) dat hij, verdachte en/of zijn 
      mededader die [slachtoffer] (met kracht) in/op/tegen zijn gezicht heeft 
      geslagen/gestompt en/of (daarbij) die [slachtoffer] de woorden heeft toegevoegd: 
      "zie je, wij kunnen jou pakken", althans woorden van gelijke aard en/of 
      strekking en/of (vervolgens) een pistool, althans een op een vuurwapen 
      gelijkend voorwerp, heeft gepakt en/of dat vuurwapen heeft geladen en/of 
      doorgeladen en/of (vervolgens) op die [slachtoffer] heeft gericht en/of 
      (vervolgens) - zakelijk weergegeven - tegen die [slachtoffer] heeft gezegd dat 
      indien hij niet weg zou gaan, hij dood geschoten zou worden;
    
    
    2. 
    
    
      hij op of omstreeks 03 juli 2010 te Nijmegen, op de openbare weg, te weten op 
      de [adres], tezamen en in vereniging met een ander of anderen, 
      althans alleen, met het oogmerk van wederrechtelijke toe-eigening heeft 
      weggenomen de contactsleutel van een personenauto en/of een mobiele telefoon 
      (merk HTC) en/of een taxi/personenauto, in elk geval enig goed, geheel of ten 
      dele toebehorende aan [slachtoffer] en/of [naam taxibedrijf] Taxi, in elk geval aan een 
      ander of anderen dan aan verdachte en/of zijn mededader(s), welke diefstal 
      werd voorafgegaan en/of vergezeld en/of gevolgd van geweld en/of bedreiging 
      met geweld tegen [slachtoffer], gepleegd met het oogmerk om die diefstal voor 
      te bereiden en/of gemakkelijk te maken en/of om bij betrapping op heterdaad 
      aan zichzelf en/of aan zijn mededader(s) hetzij de vlucht mogelijk te maken, 
      hetzij het bezit van het gestolene te verzekeren, welk geweld en/of welke 
      bedreiging met geweld hierin bestond(en) dat hij, verdachte en/of zijn 
      mededader die [slachtoffer] (met kracht) in/op/tegen zijn gezicht heeft 
      geslagen/gestompt en/of (daarbij) die [slachtoffer] de woorden heeft toegevoegd: 
      "zie je, wij kunnen jou pakken", althans woorden van gelijke aard en/of 
      strekking en/of (vervolgens) een pistool, althans een op een vuurwapen 
      gelijkend voorwerp, heeft gepakt en/of dat vuurwapen heeft geladen en/of
      doorgeladen en/of (vervolgens) op die [slachtoffer] heeft gericht en/of 
      (vervolgens) - zakelijk weergegeven - tegen die [slachtoffer] heeft gezegd dat
      indien hij niet weg zou gaan, hij dood geschoten zou worden;
    
    
    3. 
    
    
      hij op of omstreeks 04 juli 2010 te Ede tezamen en in vereniging met een ander 
      of anderen, althans alleen, met het oogmerk van wederrechtelijke toeëigening 
      vanaf een personenauto heeft weggenomen één of meer kentekenpla(a)t(en) 
      ([x]), in elk geval enig goed, geheel of ten dele toebehorende aan [benadeelde partij1], in elk geval aan een ander of anderen dan aan verdachte en/of zijn 
      mededader(s), waarbij verdachte en/of zijn mededader(s) zich de toegang tot de 
      plaats des misdrijfs heeft/hebben verschaft en/of de/het weg te nemen 
      goed(eren) onder zijn/hun bereik heeft/hebben gebracht door middel van braak, 
      verbreking en/of inklimming (het loswrikken van die kentekenplaten);
    
    
    4. 
    
    
      hij in of omstreeks 3 en/of 4 juli 2010 te Heelsum, gemeente Renkum, tezamen en 
      in vereniging met een ander of anderen, althans alleen, met het oogmerk van 
      wederrechtelijke toe-eigening heeft weggenomen één of meer kentekenpla(a)t(en) 
      ([x]), in elk geval enig goed, geheel of ten dele toebehorende aan [benadeelde partij2], in elk geval aan een ander of anderen dan aan verdachte en/of zijn 
      mededader(s).
    
    
    
    2.	Het onderzoek ter terechtzitting
    
    De zaak is op 4 oktober 2010 ter terechtzitting onderzocht. Daarbij is verdachte verschenen. Verdachte is bijgestaan door mr. D.R. Corbeek, advocaat te Arnhem.
     
    
      Als benadeelde partijen hebben zich schriftelijk in het geding gevoegd:
      •	[slachtoffer],
      •	[benade[benadeelde partij1]]
    
    
    De officier van justitie, mr. H. Velders, heeft geëist dat verdachte ter zake van het onder 1 tot en met 4 tenlastegelegde zal worden veroordeeld tot een gevangenisstraf voor de duur van 18 maanden, waarvan 6 maanden voorwaardelijk met een proeftijd van 2 jaren met als bijzondere voorwaarde op te leggen reclasseringstoezicht, en voorts met aftrek van de tijd die verdachte al in verzekering en voorlopige hechtenis heeft doorgebracht.
    
    Voorts heeft de officier van justitie gevorderd dat de onder verdachte in beslag genomen schroevendraaiers, handschoen en bruine panty verbeurd worden verklaard.
      
    
      De officier van justitie heeft voorts verzocht dat de vordering van de benadeelde partij 
      [slachtoffer] tot een bedrag van € 1.250,- hoofdelijk wordt toegewezen als voorschot op te vergoeden schade, en hij heeft gevorderd dat er een schadevergoedingsmaatregel ex artikel 36f van het Wetboek van Strafrecht wordt opgelegd tot dit bedrag, bij gebreke van betaling en verhaal te vervangen door 22 dagen hechtenis. Voor het overige heeft de officier van justitie verzocht dat de benadeelde partij niet-ontvankelijk zal worden verklaard in de vordering.
    
    
      
    
      De officier van justitie heeft voorts gesteld dat de vordering van de benadeelde partij 
      [benadeelde partij1] niet van zo eenvoudige aard is dat zij zich leent voor behandeling in het strafgeding. De officier van justitie verzoekt daarom dat deze benadeelde partij niet-ontvankelijk zal worden verklaard in de vordering.
    
    
    Verdachte en zijn raadsman hebben het woord ter verdediging gevoerd.
    
    
    3.	De beslissing inzake het bewijs 
    
    Voor zover er in de tenlastelegging kennelijke taal- en/of schrijffouten voorkomen, zijn die fouten verbeterd. Verdachte is daardoor niet in zijn verdediging geschaad.
    
    Ten aanzien van de feiten 1 en 2
    
    De feiten.
    
    Op grond van de bewijsmiddelen wordt het volgende, dat verder ook niet ter discussie staat, vastgesteld.
    
    
      Op 2 juli 2010 heeft aangever [slachtoffer] als taxichauffeur van [naam taxibedrijf] Taxi verdachte en medeverdachte [naam] (hierna: medeverdachte [naam]) in zijn taxi van Nijmegen naar Arnhem gereden. Omdat beiden geen geld bij zich hadden heeft verdachte zijn mobiele telefoon (Blackberry) aan het begin van de rit in Nijmegen als onderpand aan [slachtoffer] afgegeven.  
      Op 3 juli 2010 bevonden verdachte en medeverdachte [naam] zich in de [adres] te Nijmegen. Verdachte heeft toen telefonisch een taxirit besteld. Genoemde [slachtoffer] was de taxichauffeur die hen op kwam halen. Hij had de Blackberry van verdachte nog in zijn taxi. 
      Op enig moment heeft verdachte de taxichauffeur een vuistslag op zijn gezicht gegeven. Verdachte is in het bezit gekomen van zijn eerder in onderpand gegeven Blackberry. 
      De taxichauffeur heeft een geldbedrag, dat aan hem of aan [naam taxibedrijf] Taxi toebehoorde, aan verdachte gegeven. 
      Nadat de taxichauffeur weg was gegaan, zijn verdachte en medeverdachte [naam] met de taxi van de taxichauffeur weggereden. 
    
    
    Standpunt officier van justitie
    
    De officier van justitie acht bewezen dat verdachte de onder 1 en 2 tenlastegelegde feiten samen met medeverdachte [naam] heeft gepleegd. De officier van justitie baseert dit op de aangifte, die ondersteund wordt door de historische telefoongegevens van aangever, de verklaring van de getuige [getuige] en de verklaringen van beide verdachten.
    
    Standpunt verdediging
    
    
      Verdachte heeft verklaard dat hij de taxichauffeur heeft geslagen, toen deze zei dat hij de Blackberry van verdachte niet had. Daarna heeft de taxichauffeur tegen verdachte gezegd dat de Blackberry in de kofferbak van zijn taxi lag, waarna verdachte deze heeft gepakt. Verdachte en de taxichauffeur kregen onenigheid over het al dan niet (alsnog) betalen van de ritprijs van de vorige dag. Verdachte is dreigend op de taxichauffeur afgelopen en heeft daarbij ook geschreeuwd, waarna de taxichauffeur zijn zakken leeg heeft gemaakt en ongeveer € 70,- à 
      € 80,- op de motorkap van de taxi heeft gelegd.
    
    
    Verdachte heeft ontkend dat hij de taxichauffeur heeft gedwongen ongeveer € 100,- af te geven. Verdachte heeft zowel ontkend dat hij tegen de taxichauffeur heeft gezegd: ”zie je, wij kunnen jou pakken” alsook dat hij een vuurwapen heeft gepakt, heeft doorgeladen, op de taxichauffeur heeft gericht en tegen hem heeft gezegd dat hij, als hij niet weg zou gaan, doodgeschoten zou worden. Verdachte heeft tevens ontkend dat hij de contactsleutel van de taxi en een mobiele telefoon, merk HTC, heeft weggenomen.
    
    
      De raadsman heeft – ten aanzien van feit 1 – betoogd dat afpersing (ten aanzien van de Blackberry) niet kan worden bewezen omdat, gelet op de verklaring van verdachte, vaststaat dat geen sprake is geweest van dwang tot afgifte. Hooguit is sprake geweest van diefstal met geweld. Dit geldt ook voor feit 2 ten aanzien van de taxi, waarbij moet worden opgemerkt dat de hele taxi van [naam taxibedrijf] Taxi is weggenomen en niet alleen de contactsleutel daarvan. 
      Ook kan ten aanzien van de feiten 1 en 2 niet bewezen worden hetgeen omtrent het pistool en de gebezigde bewoordingen is tenlastegelegd, gelet op de ontkennende verklaringen van verdachte en medeverdachte [naam]. Bovendien heeft de getuige [getuige] verklaard dat het voorwerp dat verdachte in zijn handen hield ‘leek op een wapen’, waarbij komt dat [getuige] het gebeuren slechts vanuit zijn kamer op de eerste verdieping en dus van een afstand heeft gezien. 
      De verklaring van de taxichauffeur is niet geloofwaardig, omdat hij de ideeën die hij heeft over wat er is gebeurd, heeft ingevuld.
    
    
    De raadsman heeft betoogd dat sprake is van een voortgezette handeling althans van meerdaadse samenloop van de feiten 1 en 2.
    
    Beoordeling rechtbank
    
    
      De taxichauffeur  heeft verklaard dat hij in de nacht van 3 juli 2010, omstreeks 1.31 uur, werd gebeld door een man die zei dat hij een taxi [adres] te Nijmegen. De taxichauffeur is daarheen gereden, is uit zijn auto gestapt en richting nummer (X) gelopen. De sleutel van zijn auto had hij nog in het contact zitten en de auto liep stationair.  Toen hij bij de deur was, zag hij dat de twee mannen met wie hij de vorige dag  – dat wil zeggen op 2 juli 2010 – de rit van Nijmegen naar Arnhem had gereden zijn richting op kwamen lopen.  De donkere man kwam naar hem toe en de andere man liep richting zijn auto. De donkere man kwam op hem af en sloeg met zijn vuist op de wang van de taxichauffeur. Daarna zei de man: ‘zie je, wij kunnen jou pakken’. De donkere man greep met zijn rechterhand naar zijn broeksband en richtte een klein vuurwapen op de taxichauffeur. Hij zag dat de man iets onder in het wapen stopte met zijn linkerhand. De taxichauffeur hoorde een klik en zag dat de man een trekbeweging boven aan het wapen maakte. Op de loop van het wapen zat aan de rechterkant een gaatje. Het wapen was zwart en de taxichauffeur schatte dat de loop ongeveer 10 cm lang was. Onder bedreiging van het vuurwapen is de taxichauffeur naar achteren gelopen in de richting van de taxi. Daar heeft hij de telefoon (Blackberry) uit de kofferbak gehaald en heeft hij deze aan de man zonder wapen gegeven.
      Vervolgens zeiden beide mannen dat de taxichauffeur zijn zakken leeg moest maken en alles af moest geven. Terwijl de taxichauffeur dit deed was het vuurwapen nog steeds op hem gericht. De taxichauffeur heeft onder meer ongeveer € 100,- uit zijn broekzak gehaald. Vervolgens doorzocht de man zonder het vuurwapen zijn hele taxi. Toen de man uit de auto kwam zag de taxichauffeur dat die man de HTC mobiele telefoon van hem, de taxichauffeur, in zijn hand had. De man met het vuurwapen zei tegen de taxichauffeur dat zij zijn spullen en de auto mee zouden nemen. De man met het vuurwapen zei dat hij tot drie zou tellen en dat, als de taxichauffeur dan niet weg zou gaan, hij hem dood zou schieten. Toen de taxichauffeur de politie wilde bellen en zijn telefoon pakte, zag hij dat de man zonder het vuurwapen dit zag en kwam die man in zijn richting. De taxichauffeur is toen weggerend en de man zonder vuurwapen kwam hem achterna rennen.  Even later stapten beide mannen in zijn auto en reden weg. 
      De taxichauffeur heeft het geld aan de licht getinte jongen gegeven. 
    
    
    
      Getuige [getuige1] heeft verklaard dat hij zich in de vroege ochtend van 3 juli 2010 bevond in zijn kamer aan de [adres] te Nijmegen op de eerste verdieping. Toen hij uit het raam keek zag hij twee mannen aan komen lopen. Het waren een man met een donkere huidkleur en een licht getinte man. Zij bleven staan ter hoogte van een steegje tussen de [adres] en liepen het steegje in. Een van de mannen zei iets tegen iemand, mogelijk via de telefoon. De getuige hoorde dat de man vroeg of hij opgehaald kon worden bij de [adres]. Later zag de getuige dat er een taxi aan kwam.  De getuige hoorde een verhit gesprek, keek naar buiten en zag een taxi stil staan met het portier van de bestuurder geopend. In de deuropening van de taxi stond kennelijk de taxichauffeur en de donkere man stond bij hem. De andere man stond er bij in de buurt. De donkere man hield een op een vuurwapen gelijkend voorwerp op de taxichauffeur gericht. De getuige heeft toen 112 gebeld en verteld wat hij zag. Hij kon niet verstaan wat de mannen allemaal tegen elkaar zeiden. De getinte man liep ook nog naar de andere kant van de taxi en opende het voorste passagiersportier. Die man ging toen in de taxi zitten. Het leek erop of hij iets aan het zoeken was. Na ongeveer een minuut stapte de man weer uit.
      Wat later hoorde hij iemand wegrennen en hij zag toen dat de getinte man en de taxichauffeur niet meer bij de taxi stonden. Het vuurwapen leek op het dienstwapen van de politie. 
    
    
    De 112-melding waarover getuige [getuige] heeft verklaard is woordelijk uitgewerkt en bevindt zich bij de stukken.  Blijkens het proces-verbaal in kwestie heeft de getuige gezegd: “En het lijkt erop alsof eentje een vuurwapen heeft trouwens”.
    
    
      De taxichauffeur heeft zijn aangifte onmiddellijk na de voorvallen op het politiebureau gedaan. Deze aangifte is zeer gedetailleerd en de taxichauffeur is ook in de verklaringen die hij daarna bij de politie en de rechter-commissaris heeft afgelegd, consistent gebleven. De omstandigheid dat, zoals verdachte en zijn medeverdachte hebben benadrukt, de taxichauffeur zélf op 2 juli 2010 de Blackberry zou hebben meegenomen, doet aan de overtuigingskracht van zijn verklaring over het voorval op 3 juli 2010 niet af. Ook het gegeven dat verdachte meende in zijn recht te staan, laat onverlet dat sprake is van afpersing. Immers, verdachte moet hebben beseft dat hij door de manier waarop hij heeft gehandeld, de grenzen van wat maatschappelijk betamelijk is, verregaand heeft overschreden. 
      De verklaringen van de taxichauffeur worden ondersteund door de verklaring van de – als ‘onpartijdige derde’ te beschouwen – getuige [getuige1) zoals hiervoor weergegeven, de uitgewerkte “112-melding” en deels ook door de verklaring van verdachte. De rechtbank acht het onder 1 en 2 tenlastegelegde dan ook wettig en overtuigend bewezen conform de door aangever afgelegde verklaring. 
      Dit geldt met nadruk ook ten aanzien van het gebruik van een pistool, omdat dat element in de ten laste legging door verdachte wordt betwist. De rechtbank hecht belang aan het ondersteunende bewijs vervat in de verklaring van getuige [getuige] en zijn melding bij ‘112’, waarbij hij ‘live’ verslag doet van wat hij ziet en waarbij hij direct verklaart dat hij een pistool meent te zien. Ten aanzien van het afgeperste geldbedrag merkt de rechtbank op dat niet valt in te zien waarom aangever zonder dat hem dat wordt bevolen of daartoe wordt gedwongen, eigener beweging zijn zakken zou leegmaken om het geld aan verdachte en diens medeverwachte af te staan. 
      De feiten staan, gelet op hun samenhang, in zodanig verband dat ze moeten worden beschouwd als één voortgezette handeling, zoals bedoeld in artikel 56 van het Wetboek van Strafrecht.
    
    
    De rechtbank acht wettig en overtuigend bewezen dat: 
    
    
    1. 
    
    
      hij op 03 juli 2010 te Nijmegen, op de openbare weg, te weten op de [adres] tezamen en in vereniging met een ander met het oogmerk om zich en/of een ander wederrechtelijk te bevoordelen door geweld en bedreiging met geweld [slachtoffer] heeft 
      gedwongen tot de afgifte van een mobiele telefoon (zijnde een telefoon die op 
      een eerder moment door verdachte aan die [slachtoffer] als borgstelling was afgegeven) en een geldbedrag van (ongeveer) 100 euro toebehorende aan die [slachtoffer] of [naam taxibedrijf] Taxi, welk geweld en welke bedreiging met geweld hierin bestonden dat hij, verdachte die [slachtoffer] (met kracht) op zijn gezicht heeft geslagen/gestompt en (daarbij) die [slachtoffer] de woorden heeft toegevoegd: "zie je, wij kunnen jou pakken", althans woorden van gelijke aard of 
      strekking en (vervolgens) een pistool, althans een op een vuurwapen gelijkend voorwerp, heeft gepakt en dat heeft geladen endoorgeladen en (vervolgens) op die [slachtoffer] heeft gericht en
      (vervolgens) - zakelijk weergegeven - tegen die [slachtoffer] heeft gezegd dat 
      indien hij niet weg zou gaan, hij dood geschoten zou worden;
    
    
    2. 
    
    
      hij op 03 juli 2010 te Nijmegen, op de openbare weg, te weten op de [adres], tezamen en in vereniging met een ander met het oogmerk van wederrechtelijke toe-eigening heeft weggenomen een mobiele telefoon (merk HTC) en een taxi toebehorende aan [slachtoffer] en/of [naam taxibedrijf] Taxi, welke diefstal werd voorafgegaan van geweld en bedreiging 
      met geweld tegen [slachtoffer], gepleegd met het oogmerk om die diefstal voor 
      te bereiden , welk geweld en welke bedreiging met geweld hierin bestonden dat hij, verdachte die [slachtoffer] (met kracht) op zijn gezicht heeft geslagen/gestompt en (daarbij) die [slachtoffer] de woorden heeft toegevoegd: "zie je, wij kunnen jou pakken", althans woorden van gelijke aard of strekking en (vervolgens) een pistool, althans een op een vuurwapen gelijkend voorwerp, heeft gepakt en dat  heeft geladen en doorgeladen en (vervolgens) op die [slachtoffer] heeft gericht en(vervolgens) - zakelijk weergegeven - tegen die [slachtoffer] heeft gezegd dat
      indien hij niet weg zou gaan, hij dood geschoten zou worden.
    
    
    Hetgeen verdachte meer of anders is tenlastegelegd is niet bewezen. Verdachte zal daarvan worden vrijgesproken.
    
    
    Ten aanzien van feit 3
    
    De feiten.
    
    Op grond van de bewijsmiddelen wordt het volgende, dat verder ook niet ter discussie staat, vastgesteld.
    
    Verdachte heeft op 4 juli 2010 te Ede met het oogmerk van wederrechtelijke toeëigening vanaf een personenauto kentekenplaten ([x]) weggenomen, toebehorende aan [benade[benadeelde partij1]]  Verdachte heeft dit gedaan door middel van het loswrikken van die kentekenplaten met een schroevendraaier. 
    
    Standpunt officier van justitie
    
    
      De officier van justitie acht bewezen dat verdachte dit feit samen met medeverdachte 
      [naam] heeft gepleegd, gelet op de aangifte en de getuigenverklaring van [getuige2]
    
    
    Standpunt verdediging
    
    
      Verdachte heeft verklaard dat hij het feit alleen heeft gepleegd. 
      De raadsman van verdachte heeft zich gerefereerd aan het oordeel van de rechtbank.
    
    
    Beoordeling rechtbank
    
    
      Aangeefster [benadeelde partij1] heeft verklaard dat zij haar auto, een blauwe Peugeot 206 met kenteken 
      [x], op 1 juli 2010 heeft geparkeerd op het parkeerterrein voor de flat aan de [adres] te Ede. 
    
    
    Getuige [getuige2] heeft verklaard dat hij in de vroege ochtend van 4 juli 2010 thuis kwam bij zijn flat te Ede. Hij had zijn auto op de parkeerplaats voor de flat geparkeerd. Hij hoorde dat een auto geparkeerd werd en zag er twee jongens uitstappen. Hij kon het kenteken van de auto niet lezen maar zag wel dat de auto geen gele nummerplaat had. Tevens zag hij op de auto een witte sticker aan de linkerzijde van de achterruit. Hij zag dat de jongens richting de parkeerplaatsen bij de flat aan de [adres] liepen. Toen ze daar aankwamen hoorde de getuige metaalgeluiden en een soort van gekraak. Toen zag de getuige de jongens van de auto weglopen en naar een andere geparkeerde auto toelopen. Daar was een van de jongens aan het rommelen aan de achterzijde van de auto. Hij stond gebogen bij de achterbak van de auto. De andere jongen stond al die tijd bij zijn maat. Toen de getuige belde met de politie hoorde hij nog steeds kraakgeluiden van metaal. Hij zag toen een van de jongens bij een zwarte auto staan.  De jongen stond gehurkt bij de motorkap en was daar aan het rommelen. Vervolgens liepen beide jongens terug naar hun eigen auto. Enige tijd later zag hij dat beide jongens door de politie werden aangehouden en zag hij dat de auto van de jongens een taxi betrof. 
    
    In het proces-verbaal van aanhouding van verdachte wordt weergegeven dat de verbalisanten na een melding naar de [adres] te Ede zijn gegaan in de vroege ochtend van 4 juli 2010. Ter plaatse zijn verdachte en medeverdachte [naam] aangehouden. 
    
    Op grond van de bovenstaande bewijsmiddelen in onderling verband en samenhang bezien acht de rechtbank wettig en overtuigend bewezen dat verdachte het tenlastegelegde tezamen en in vereniging met medeverdachte [naam] heeft gepleegd.  
    
    De rechtbank acht wettig en overtuigend bewezen dat: 
    
    3. 
    
    
      hij op 04 juli 2010 te Ede tezamen en in vereniging met een ander, met het oogmerk van wederrechtelijke toeëigening vanaf een personenauto heeft weggenomen kentekenplaten
      ([x]), toebehorende aan [benadeelde partij1], waarbij verdachte de weg te nemen 
      goederen onder zijn bereik heeft gebracht door middel van braak, (het loswrikken van die kentekenplaten).
    
    
    Hetgeen verdachte meer of anders is tenlastegelegd is niet bewezen. Verdachte zal daarvan worden vrijgesproken.
    
    
    Ten aanzien van feit 4
    
    Standpunt officier van justitie
    
    
      De officier van justitie acht bewezen dat verdachte dit feit samen met medeverdachte 
      [naam] heeft gepleegd gelet op de aangifte en de getuigenverklaring van [getuige2]
    
    
    Standpunt verdediging
    
    
      Verdachte heeft ontkend dat hij een kentekenplaat heeft weggenomen in Heelsum of de gemeente Renkum. Hij heeft alleen in de buurt van Ede kentekenplaten ontvreemd.
      De raadsman van verdachte heeft zich gerefereerd aan het oordeel van de rechtbank.
    
    
    Beoordeling rechtbank
    
    
      Aangeefster [benadeelde partij3] heeft verklaard dat haar auto waarvan de kentekenplaat is weggenomen zich op 3 juli 2010 te 16.00 uur bevond te Heelsum. Op 4 juli 2010 te 11.00 uur zag zij dat de kentekenplaat weggenomen was.
      Hoewel deze kentekenplaat wordt aangetroffen in de taxi waarmee verdachte gereden heeft en verdachte erkent dat hij naast de kentekenplaten genoemd in feit 3 nog een andere kentekenplaat heeft weggenomen, kan niet wettig en overtuigend bewezen worden dat het feit in Heelsum of in de gemeente Renkum heeft plaatsgevonden. Gelet op de aangifte en de verklaring van verdachte blijft immers de mogelijkheid open dat het feit in Ede gepleegd is.
    
    
    De rechtbank acht derhalve niet wettig en overtuigend bewezen hetgeen verdachte onder feit 4  is tenlastegelegd en zal verdachte daarvan vrijspreken. 
    
    
    4.	De kwalificatie van het bewezenverklaarde
    
    Het bewezenverklaarde levert op:
    
    
      Ten aanzien van feit 1 en feit 2 de voortgezette handeling van:
      Afpersing, gepleegd door twee of meer verenigde personen
      en
      Diefstal voorafgegaan van geweld en bedreiging met geweld tegen personen, gepleegd met het oogmerk om die diefstal voor te bereiden, gepleegd door twee of meer verenigde personen
    
    
    
      Ten aanzien van feit 3:
      Diefstal door twee of meer verenigde personen waarbij de schuldige het weg te nemen goed onder zijn bereik heeft gebracht door middel van braak
    
    
    De feiten zijn strafbaar.
    
    
    5.	De strafbaarheid van verdachte
    
    Niet is gebleken van feiten of omstandigheden die de strafbaarheid van verdachte geheel uitsluiten. 
    
    
    6.	De motivering van de sanctie(s)
    
    Bij de beslissing over de straf heeft de rechtbank rekening gehouden met:
    
    -	de aard en de ernst van het bewezenverklaarde en de omstandigheden waaronder dit is begaan;
    
    
      -	de persoon en de persoonlijke omstandigheden van verdachte, waarbij onder meer is gelet op:
      •	de justitiële documentatie betreffende verdachte, gedateerd 6 juli 2010; 
      •	een briefrapport van [psychiater], psychiater NIFP Arnhem, gedateerd 
      11 augustus 2010 en
      •	een voorlichtingsrapport van Reclassering Nederland, gedateerd 19 augustus 2010, betreffende verdachte. 
    
    
    Standpunt officier van justitie
    
    De officier van justitie heeft zijn eis gebaseerd op de ernst van het feit. In plaats van dat verdachte de ritprijs betaalde om zijn Blackberry terug te krijgen, heeft hij de taxichauffeur afgeperst en beroofd.
    
    Standpunt verdediging
    
    
      De raadsman heeft betoogd dat verdachte een groter voorwaardelijk strafdeel dan geëist moet worden opgelegd, waarbij rekening moet worden gehouden met de volgende omstandigheden.
      Er is geen sprake van een “standaard beroving” maar van een actie om de eerder kwijtgeraakte Blackberry terug te krijgen die, mede door het gedrag van aangever uit de hand is gelopen. 
      Verdachte is voorts nog maar 18 jaar oud. Daarnaast zijn de feiten die op verdachtes justitiële documentatie staan fietsendiefstallen, die in een korte tijd zijn gepleegd in een groep, en een geval van openlijk geweld. Daarna is verdachte niet meer in aanraking met politie of justitie geweest.
      Verdachte heeft een schuld van € 4.000,-. Het is ten slotte, naar het oordeel van de raadsman, in het belang van verdachte, mede gelet op zijn leeftijd, dat hij snel kan beginnen aan de door de reclassering voorgestelde trainingen.
    
    
    Beoordeling rechtbank
    
    Aangever heeft verdachte en medeverdachte in zijn taxi van Nijmegen naar Arnhem gereden. Omdat verdachten geen geld bij zich hadden heeft verdachte zijn Blackberry aan aangever in onderpand gegeven. Toen verdachten later in Arnhem uit de taxi zijn gestapt, volgens hen om te gaan pinnen, is aangever weggereden, omdat hij het gevoel had dat zij hem iets aan wilden doen. Hoewel uit het dossier geen omstandigheden afgeleid kunnen worden die dit gevoel van aangever kunnen bevestigen, bestaat er geen rechtvaardiging voor hetgeen verdachten daarna hebben gedaan. Verdachte en zijn medeverdachte hebben aangever immers met geweld en onder bedreiging met geweld gedwongen de Blackberry en geld af te geven. Aangever is in zijn gezicht gestompt en heeft een pistool, of iets wat daarop lijkt, op zich gericht gehad, waarbij hij met de dood is bedreigd. Daarna is ook nog zijn taxi meegenomen.
    
    
      Slachtoffers van dergelijke gewelddadige overvallen voelen zich veelal nog lange tijd angstig en onveilig. Dit blijkt ook uit het door de aangever ingevulde voegingsformulier. Hij vertrouwt nog steeds klanten niet en hij slaapt slecht. Daarnaast ontstaat ook in de samenleving een gevoel van onveiligheid als gevolg van dit soort gewelddadige overvallen.
      De rechtbank rekent dit verdachte en zijn medeverdachte zeer zwaar aan.
    
    
    
      Daarbij komt nog dat verdachte de buitgemaakte taxi wilde verkopen en daartoe twee kentekenplaten heeft weggenomen. Dit feit pleegde hij ook samen met zijn medeverdachte.
      Uit het aangehaalde uittreksel uit het algemeen documentatieregister blijkt dat verdachte op 18 september 2007 is veroordeeld voor het plegen van meerdere diefstallen in vereniging, waaronder ook een diefstal met geweld. Daarna is verdachte nog op 
      11 februari 2008 veroordeeld voor het plegen van openlijk geweld.
    
    
    Gelet op het voorgaande acht de rechtbank, hoewel verdachte van het onder feit 4 bewezenverklaarde wordt vrijgesproken, geen andere straf passend en geboden dan de straf zoals door de officier van justitie geëist. De rechtbank zal daaraan de bijzondere voorwaarden verbinden zoals door de reclassering in bovengenoemd rapport  is geadviseerd.
    
    De inbeslaggenomen en nog niet teruggegeven schroevendraaiers zijn voorwerpen met behulp waarvan het onder 3 bewezenverklaarde feit is begaan dan wel voorwerpen die tot het begaan van het misdrijf zijn bestemd. De rechtbank zal deze voorwerpen verbeurd verklaren.
    
    De inbeslaggenomen en nog niet teruggegeven bruine panty en handschoen zijn eveneens voorwerpen die tot het begaan van het misdrijf zijn bestemd. De rechtbank zal ook deze voorwerpen verbeurd verklaren.
    
       
    6a. 	De beoordeling van de civiele vorderingen, alsmede de gevorderde oplegging van de schadevergoedingsmaatregel
    
    De benadeelde partijen hebben overeenkomstig het bepaalde in artikel 51b van het Wetboek van Strafvordering opgave gedaan van de inhoud van de vordering, strekkende tot vergoeding van geleden schade.
    
    De benadeelde partij [slachtoffer] vordert een bedrag van € 3.278,21.
    
    Standpunt officier van justitie
    
    De officier van justitie acht, alleen ten aanzien van de gevorderde immateriële schade, een bedrag van in ieder geval € 1.250,- toewijsbaar. Voor het overige heeft de officier van justitie verzocht de benadeelde niet-ontvankelijk te verklaren in de vordering nu de gevorderde schade vaag is en lastig is vast te stellen.
    
    Standpunt verdediging
    
    De raadsman heeft betoogd dat de gevorderde schade ten aanzien van de vervanging van sloten toegewezen kan worden en dat de benadeelde voor het overige niet-ontvankelijk verklaard dient te worden in de vordering nu dit deel niet van eenvoudige aard is. 
    
    
      De raadsman heeft aangevoerd dat een aantal punten in de vordering ongeloofwaardig is. De bril zou zijn teruggegeven aan benadeelde. De gevorderde schade ten aanzien van de mobiele telefoons en het contante geld is niet duidelijk. De schade van de auto alsook de gevorderde schade aan omzet is schade die is geleden door het taxibedrijf. De gevorderde schade wegens derving van salaris is niet onderbouwd, onduidelijk is wat het salaris is dat benadeelde die week zou krijgen.
      Ten aanzien van de € 40,- die gevorderd wordt voor de onbetaalde rit van 2 juli 2010 heeft de raadsman aangegeven dat [naam taxibedrijf] Taxi de benadeelde is. De gevorderde immateriële schade acht de raadsman niet eenvoudig van aard.
    
    
    Beoordeling rechtbank
    
    De rechtbank zal de vordering van de benadeelde per post beoordelen.
    
    
      -	HTC mobiele telefoon: € 250,-.
      Dit deel van de vordering is niet met stukken onderbouwd, is niet nader te begroten en daarmee niet van zo eenvoudige aard dat het zich leent voor behandeling in het strafgeding. De rechtbank zal de benadeelde daarom in dit deel van de vordering niet-ontvankelijk verklaren.
      -	Samsung mobiele telefoon: € 150,-.
      Nu niet ten laste is gelegd dat deze telefoon is weggenomen, zal de rechtbank de benadeelde ook in dit deel van de vordering niet-ontvankelijk verklaren.
      -	Bril: € 269,-.
      Hoewel in het dossier staat dat de bril is teruggegeven aan de benadeelde wil dit nog niet zeggen dat, zo deze bril als gevolg van het feit kapot is gegaan, de benadeelde daarvoor geen schade vergoed had kunnen krijgen. Nu echter uit het dossier niet blijkt dát er schade is geweest aan de bril, zal de rechtbank de benadeelde ook in dit deel van de vordering niet-ontvankelijk verklaren.
      -	Contant geld: € 100,-.
      Bewezen is verklaard dat dit bedrag door verdachte en medeverdachte van de benadeelde is afgeperst. De rechtbank zal dus de vordering ten aanzien van dit deel toewijzen.
      -	Autoschade: € 1.311,21.
      Uit het dossier volgt dat de auto toebehoorde aan [naam taxibedrijf] Taxi. Daarom is hier geen sprake van schade die aan de benadeelde is toegebracht en zal de rechtbank de benadeelde in dit deel van de vordering niet-ontvankelijk verklaren.
      -	Autoruit: € 58,00.
      Ten aanzien van deze post geldt hetzelfde als hiervoor overwogen.
      -	Omzet 1 week taxi: € 500,00.
      Ook hiervoor geldt dat geen sprake is van schade die aan de benadeelde, maar aan [naam taxibedrijf] Taxi is toegebracht. De rechtbank zal de benadeelde in dit deel van de vordering niet-ontvankelijk verklaren.
      -	Salaris 1 week: € 100,-.
      Hoewel deze post niet is onderbouwd, staat vast dat de benadeelde een aantal dagen niet heeft kunnen werken. Gelet daarop zal de rechtbank de schade begroten op € 100,-.
      -	Rit richting Arnhem op 2-7-2010: € 40,-
      De rechtbank oordeelt dat ook hier sprake is van schade die is geleden door [naam taxibedrijf] Taxi. Derhalve zal de rechtbank de benadeelde in dit deel van de vordering niet-ontvankelijk verklaren.
      -	Vervangen slot en sleutel: € 130,-.
      De vordering is ten aanzien van dit deel niet betwist en voldoende met stukken onderbouwd. De rechtbank zal daarom dit deel van de vordering toewijzen.
      -	Immateriële schade: € 350,-.
      De rechtbank acht voldoende aangetoond dat de benadeelde door hetgeen hem is aangedaan immateriële schade heeft geleden en dat hij uit dien hoofde terecht aanspraak maakt op vergoeding van die schade. De rechtbank acht het gevorderde bedrag aan vergoeding voor de geleden immateriële schade, welk bedrag ook onderbouwd is, juist. 
      De verdachte is niet meer tot vergoeding gehouden indien en voorzover het gevorderde door zijn mededader is of wordt voldaan. 
      De rechtbank zal op grond van het voorgaande de vordering tot een bedrag van € 680,- toewijzen. 
    
    
    De benadeelde partij [benadeelde partij1] vordert een bedrag van € 90,-.
    
    Standpunt officier van justitie
    
    De officier van justitie heeft verzocht de benadeelde niet-ontvankelijk te verklaren in de vordering nu het een toekomstige vordering betreft.
    
    Standpunt verdediging
    
    De raadsman heeft betoogd de vordering af te wijzen nu de benadeelde zelf later de keuze heeft gemaakt met de auto te rijden terwijl ze weet dat dit, zonder kenteken, niet mag.
    
    Beoordeling rechtbank
    
    De benadeelde vordert schade ten behoeve van een eventuele bekeuring voor het rijden zonder kentekenplaten. Op het moment van het indienen van de vordering was een bekeuring nog niet door benadeelde ontvangen en was de schade dus nog niet geleden. De rechtbank zal de benadeelde daarom niet-ontvankelijk verklaren in de vordering.
    
    
    7.	De toegepaste wettelijke bepalingen
    
    De beslissing is gegrond op de artikelen 10, 14a, 14b, 14c, 14d, 24c, 27, 33, 33a, 36f, 56, 57, 311, 312 en 317 van het Wetboek van Strafrecht.
    
    8.	De beslissing
    
    De rechtbank, rechtdoende:
    
    Spreekt verdachte vrij van het onder 4 tenlastegelegde feit.
    
    Verklaart bewezen dat verdachte de overige tenlastegelegde feiten, zoals vermeld onder punt 3, heeft begaan.
    
    Verklaart niet bewezen hetgeen verdachte meer of anders is tenlastegelegd dan hierboven bewezen is verklaard en spreekt verdachte daarvan vrij. 
    
    Verstaat dat het aldus bewezenverklaarde oplevert de strafbare feiten zoals vermeld onder punt 4.
    
    Verklaart verdachte hiervoor strafbaar.
    
    Veroordeelt verdachte wegens het bewezenverklaarde tot
      
    Een gevangenisstraf voor de duur van 18 (achttien) maanden.
    
    Bepaalt dat van deze gevangenisstraf 6 (zes) maanden niet tenuitvoer zullen worden gelegd, tenzij de rechter later anders mocht gelasten.
    
    De tenuitvoerlegging kan worden gelast indien de veroordeelde zich voor het einde van de proeftijd van 2 (twee) jaren heeft schuldig gemaakt aan een strafbaar feit dan wel navolgende bijzondere voorwaarden niet is nagekomen:
    
    
      -	Veroordeelde dient zich gedurende de proeftijd te gedragen naar de voorschriften en aanwijzingen die hem door of namens de (stichting) Reclassering Nederland zullen worden gegeven, voor zover en voor zolang dat door genoemde instelling nodig wordt geacht;
      -	Veroordeelde dient zich te melden bij Leger des Heils Jeugdzorg & Reclassering op het adres Frombergstraat 1, 6814 EA Arnhem. Hierna dient hij zich gedurende door het Leger des Heils Jeugdzorg & Reclassering bepaalde perioden blijven melden zo frequent als 
      Leger des Heils Jeugdzorg & Reclassering dit gedurende deze periode nodig acht;
      -	Veroordeelde dient deel te nemen aan de gedragsinterventies Cognitieve Vaardigheidstraining+ en de leefstijltraining, zolang als genoemde instelling dit nodig acht.
    
    
    Geeft opdracht aan de (stichting) Reclassering Nederland om aan veroordeelde bij de naleving van voornoemde voorwaarde hulp en steun te verlenen.
    
    Beveelt overeenkomstig het bepaalde in artikel 27 van het Wetboek van Strafrecht dat de tijd, door de veroordeelde voor de tenuitvoe¬legging van deze uitspraak in verzekering en voorlopige hechtenis doorgebracht, geheel in mindering zal worden gebracht.
          
    
      Verklaart verbeurd de inbeslaggenomen en nog niet teruggegeven voorwerpen, te weten:
      -	2 schroevendraaiers, kleur rood, kruis 8322, 23 + 17 cm,
      -	1 leren handschoen, 8322,
      -	1 muts, kleur bruin, bivak 8322, een bruine panty,
      -	1 schroevendraaier, kleur blauw, chrome vanadium 8322.
    
           
    De beslissing op de vordering van de benadeelde partij [slachtoffer] (feiten 1 en 2).
    
    
      Wijst de vordering van de benadeelde partij ten dele toe. 
      - 	Veroordeelt de veroordeelde - met dien verstande dat indien en voorzover [naam] betaalt ook veroordeelde daardoor tegenover [slachtoffer] zal zijn gekweten - tegen kwijting aan [slachtoffer], te betalen € 680,- (zeshonderdtachtig euro).
    
    
    -	Veroordeelt de veroordeelde tevens in de kosten door de benadeelde partij gemaakt, tot op heden vooralsnog begroot op nihil en in de kosten ten behoeve van de tenuitvoerlegging van deze uitspraak nog te maken.
    
    -	Verklaart de benadeelde partij voor het overige niet-ontvankelijk nu de vordering voor dat gedeelte niet van zo eenvoudige aard is dat zij zich leent voor behandeling in het strafgeding. Verstaat dat de vordering voor wat dit betreft kan worden aangebracht bij de burgerlijke rechter.
    
    
      Maatregel van schadevergoeding ad € 680,-, subsidiair 13 dagen hechtenis.
      -	Legt op aan veroordeelde de verplichting aan de Staat ten behoeve van het slachtoffer [slachtoffer] te betalen € 680,- (zeshonderdtachtig euro), bij gebreke van volledige betaling en volledig verhaal te vervangen door hechtenis voor de duur van 13 dagen, met dien verstande dat de toepassing van de vervangende hechtenis de hiervoor opgelegde verplichting niet opheft.
    
    
    -	Bepaalt daarbij dat voldoening aan de ene betalingsverplichting de andere betalingsverplichting doet vervallen.
    
    De beslissing op de vordering van de benadeelde partij [benadeelde partij1] (feit 3).
    
    Verklaart de benadeelde partij niet-ontvankelijk in de vordering.
    
    
    Aldus gewezen door:
    
    
      mr. H.T. Wagenaar, rechter,						als voorzitter,
      mr. A.G. Broek-de Stigter,						          rechter,
      mr. E. de Boer,								          rechter,
      in tegenwoordigheid van mr. N. ter Horst,				          griffier,
    
    
    en uitgesproken ter openbare terechtzitting van deze rechtbank op 18 oktober 2010.