ECLI:NL:CBB:2001:AB1119, College van Beroep voor het bedrijfsleven, 04-04-2001, AWB 99/251
College van Beroep voor het bedrijfsleven — Uitspraak 
Datum: 2001-04-04 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Bestuursrecht

Samenvatting: -

College van Beroep voor het bedrijfsleven
    
    
    
      No. AWB 99/251						4 april 2001
      	10700
    
    
    
    
    Uitspraak in de zaak van:
    
    
      A, te B, appellant,
      gemachtigde: mr F.W. van Dijk, advocaat te Wageningen,
      tegen
      het Productschap Zuivel, te Rijswijk, verweerder,
      gemachtigden: mr F.G.P. Diermanse en A.P. van Houten, werkzaam bij verweerder.
    
    
    
    
    
      1.	De procedure
      Op 15 maart 1999 heeft het College van appellant een beroepschrift ontvangen, waarbij 
      beroep wordt ingesteld tegen een besluit van verweerder van 2 februari 1999. Bij dit besluit 
      is een beslissing genomen op de bezwaarschriften van appellant tegen een tweetal besluiten 
      tot vaststelling van verschuldigde superheffing.
      Bij brief van 6 april 1999 heeft appellant het beroepschrift gemotiveerd.
      Op 6 mei 1999 is een verweerschrift ingediend.
      Op 18 oktober 2000 heeft het onderzoek ter zitting plaatsgevonden. Partijen hebben daar 
      hun standpunt bij monde van hun gemachtigden toegelicht. Appellant was ook in persoon 
      aanwezig. 
    
    
    
    
      De gemachtigden van verweerder werden bijgestaan door J. Luth, werkzaam bij de 
      Algemene Inspectiedienst van het Ministerie van Landbouw, Natuurbeheer en Visserij 
      (hierna: AID).
      2.	De grondslag van het geschil
      2.1	Verordening (EEG) nr. 536/93 van de Commissie van de Europese Gemeenschappen tot 
      vaststelling van de uitvoeringsbepalingen voor de extra heffing in de sector melk en 
      zuivelproducten (Pb. 1993, L 57; hierna: Verordening 536/93) luidt, voorzover hier van 
      belang:
      "	Artikel 4
    
    
    
      1. Wat de rechtstreekse verkopen betreft, recapituleert de producent aan het 
      einde van elk van de in artikel 1 van de Verordening (EEG) nr. 3950/92 
      bedoelde tijdvakken in een verklaring, per produkt, de hoeveelheid van de 
      rechtstreeks aan de consument (.) verkochte melk en/of andere 
      zuivelprodukten.
    
    
    (.)
    
    
      2. De producent zendt jaarlijks voor 15 mei zijn verklaring toe aan de bevoegde 
      autoriteit van de Lid-Staat.
    
    
    
      Bij niet-inachtneming van de termijn is de producent de heffing verschuldigd 
      over de totale hoeveelheid melk en melkequivalent die boven de hem 
      toegewezen referentiehoeveelheid rechtstreeks is geleverd (.).
    
    
    (.)
    
    Artikel 7
    
    
      1. De Lid-Staten nemen alle nodige controlemaatregelen om te waarborgen dat 
      de heffing wordt ge‹nd op de hoeveelheden melk en melkequivalent die boven 
      een van de in artikel 3 van Verordening (EEG) nr. 3950/92 bedoelde 
      hoeveelheden op de markt zijn gebracht. Daartoe geldt het volgende:
    
    
    (.)
    
    
    
    
    
    
    
      f) De producenten die over een referentiehoeveelheid voor rechtstreekse 
      verkoop beschikken, houden gedurende ten minste drie jaar de volgende 
      bescheiden ter beschikking van de bevoegde autoriteit van de Lid-Staat: 
      (.) een produktboekhouding per tijdvak van twaalf maanden waarin de 
      hoeveelheid, per maand en per produkt, van de rechtstreeks aan de consument 
      (.) verkochte melk en/of zuivelprodukten wordt vermeld (.) en de 
      bewijsstukken die het mogelijk maken de bovenbedoelde produktboekhouding 
      te controleren."
    
    
    
      De Regeling superheffing 1993 (Stcrt. 1993, 60) bepaalt, voorzover hier van belang:
      "	Artikel 4
    
    
    
      1. De producent is ter zake van rechtstreekse verkoop voor consumptie van een 
      hoeveelheid melk, of het equivalent daarvan, die zijn referentiehoeveelheid 
      voor rechtstreekse verkoop overschrijdt, een heffing verschuldigd.
    
    
    (.)
    
    Artikel 29
    
    
      1. De in artikel 4 bedoelde producent doet conform het bepaalde in artikel 4 
      van Verordening (EEG) nr. 536/93 en conform door het productschap daartoe 
      gestelde regelen, aangifte bij het productschap van de hoeveelheid melk of 
      andere melkproducten die hij in de vorige heffingsperiode rechtstreeks aan de 
      consument, groot- of detailhandel of aan affineurs heeft geleverd, 
      gespecificeerd per product.
    
    
    
      2. Indien de in het eerste lid bedoelde aangifte niet tijdig wordt gedaan, legt het 
      productschap de in artikel 4, tweede lid,  van Verordening (EEG) nr. 536/93 
      bedoelde sanctie op aan de producent.
      (.)
    
    
    Artikel 31
    
    
      1. De (.) producent, die ingevolge de artikelen (.) 4 een heffing 
      verschuldigd is of kan worden, is verplicht conform het bepaalde in artikel 7 
      van Verordening (EEG) nr. 536/93 en conform de door het productschap 
      gestelde regelen een administratie te voeren.
    
    
    
      2. Het productschap kan ambtshalve de afgeleverde hoeveelheid vaststellen, 
      indien de verplichtingen uit het eerste lid (.) niet of, naar het oordeel van  het 
      productschap, onvoldoende worden nagekomen."
    
    
    
    
    
      Artikel 11, eerste lid, van de door het bestuur van verweerder vastgestelde Zuivel-
      verordening 1994, Uitvoering regeling superheffing (PBO-blad 1994, 26) luidde ten tijde 
      hier van belang:
      "	De producent is verplicht van alles wat zijn onderneming of bedrijf betreft op 
      zodanige wijze aantekening te houden, dat daaruit te allen tijde de produktie, de 
      voorraad en de ontvangen be- of verwerkte en afgeleverde hoeveelheden van 
      melk, alsmede de op een en ander betrekking hebbende financi‰le gegevens 
      kunnen worden gekend, en zodanige aantekeningen en gegevens gedurende 
      tenminste 3 jaren te bewaren."
    
    
    
      2.2	Op grond van de stukken en het onderzoek ter zitting zijn in deze zaak de volgende feiten 
      en omstandigheden voor het College komen vast te staan.
      - Op 15 mei 1996 heeft verweerders Centrale Organisatie Superheffing (hierna ook te 
      noemen: verweerder) een door appellant op 12 mei 1996 ondertekend formulier 
      ontvangen, waarmee opgave werd gedaan van de door hem in de heffingsperiode 
      1995/1996 rechtstreeks voor consumptie geleverde hoeveelheden melk en andere 
      zuivelproducten. Hierbij is opgegeven dat de volgende in kilogrammen product 
      uitgedrukte hoeveelheden zijn geleverd, met vermelding van de hieronder 
      aangegeven vetpercentages:
    
    
    Product					  Kilogrammen		Vetpercentage
    
    
      Melk						878
      boter						162
      overige (boeren)kaassoorten			10.046
      karnemelk					4.860			0,6
      yoghurt						1.685
    
    
    
      - Op basis van voormelde opgave heeft verweerder voor de heffingsperiode 1995/1996 
      een realisatie in hoeveelheden melk geregistreerd van 101.439 kg.
    
    
    
    
      - Op 15 mei 1997 heeft verweerder de volgende opgave van appellant over de 
      heffingsperiode 1996/1997 ontvangen:
    
    
    Product					  Kilogrammen		Vetpercentage
    
    
      melk						838			4,1
      boter						145
      Goudse boerenkaas				10.124
      karnemelk					15.050			0,4
      yoghurt						1.546			4,1
    
    
    
      -	Op basis van deze opgave van appellant heeft verweerder voor de heffingperiode 
      1996/1997 een realisatie in hoeveelheden melk geregistreerd van 102.821 kg.
      -	Op 4 april 1997 heeft een controle op het bedrijf van appellant plaatsgevonden door 
      een ambtenaar van de AID met betrekking tot de opgave voor de heffingsperiode 
      1995/1996. In het hiervan opgemaakte rapport staat onder meer het volgende 
      vermeld:
    
    
    "	Plasvergelijking
    
    
      	Produktie volgens N.R.S.-gegevens:		503.786 kg. (.)
      	Afgeleverd aan zuivelfabriek (Coberco):		304.697 kg. (.)
      								-------------
      	Beschikbaar					199.089 kg.
    
    
    
      	Afgeleverd  voor rechtstreekse consumptie  
      volgens berekening A.I.D.:
    
    
    
      	- melk		-		878        kg.
      	- karnemelk	-		17.773   kg.
      	- yoghurt		-		1.685     kg.
      	- kaasmelk	-		107.398 kg.
      						-------------
      							127.734 kg.	127.734 kg
      										-------------
      								Verschil	71.355 kg
    
    
    
    
    
    
    
      Volgens verklaring veehouder A moet het vastgestelde verschil als volgt 
      worden verklaard:
      	1.	Vervoedering aan kalveren 		:	ca.	31.840 ltr.
      2.	Vaststelling produktie via 
      	N.R.S.-gegevens te hoog		:	ca.	7.350   ltr.
      3.	Afval van zuivelprodukten		:	ca.	15.000 ltr.
      4.	Penicilline in melk 			:	ca.	23.715 ltr.
      5.	Eigen verbruik melk en melkpr.	:	ca.	3.650   ltr.
    
    
    
      Ter zake de hierboven gerelateerde hoeveelheden is geen administratie 
      getoond.
    
    
    
      Aangezien geconstateerd werd dat veehouder A een onjuiste opgave had 
      ingediend ter zake geleverde karnemelk en boerenkaas en de aanwezige 
      administratie onvolledig bleek, werd hem proces-verbaal aangezegd."
    
    
    
      - Desgevraagd is door de AID een aanvullende rapportage, gedateerd 
      16 november 1997, aan verweerder uitgebracht. Hierin is de hoeveelheid niet-
      verantwoorde melk op in totaal 84.894 kg gesteld.
      - Op 14 januari 1998  heeft de AID op het bedrijf van appellant de opgave voor de 
      heffingsperiode 1996/1997 gecontroleerd. In het hiervan opgemaakte rapport staat 
      onder meer het volgende vermeld:
    
    
    
      "	Vergelijk NRS gegevens met opgave COS en afleveringen aan de 
      zuivelfabriek:
    
    
    
      Productie volgens NRS gegevens		:	500.034 kg
      Afgeleverd aan de zuivelfabriek			:	327.197 ,,
      										------------
      Blijft								:	172.837 kg
      Totaal verwerkt in boerderijzuivelproducten	:	124.693 ,,
      										-------------
      Blijft								:	  48.144 kg
    
    
    In de administratie van het bedrijf stond vermeld:
    
    
      Vervoederd aan kalveren			18.000 kg
      Penicillinemelk				23.500 kg
      Eigen verbruik melk			  2.160 kg
      								------------
      Totaal								  43.660 kg
      										-------------
      Verschil								    4.484 kg
    
    
    
    Vervoedering aan kalveren	: (vlgs verklaring A)
    
    
      25 kalveren   6kg x 100 dgn	=	15.000 kg
      35 stieren   8 kg x 10 dgn 	=	  2.800 kg
    
    
    
      De penicilline melk is berekend aan de hand van het verbruik van de 
      medicijnen.
    
    
    
      De vervoedering van melk en de penicilline melk wordt op een kalender 
      bijgehouden. De kalender was echter niet meer aanwezig.
      Op de kalender van 1998 stonden de totale hoeveelheden vervoedering en 
      penicilline melk van 1997 vermeld. 
    
    
    
      Het vet wat bij de productie van karnemelk is vrijgekomen is vlgs verklaring 
      ook vernietigd. (ca 475 kg)
    
    
    
      Aan A is meegedeeld dat hij een dagelijkse administratie moet voeren van zijn 
      vervoederde kilogrammen melk en van de melk die hij in verband met 
      penicilline vernietigt. De kalender waarop hij dat vermeldt dient hij voor de 
      controle te bewaren.
    
    
    Note:
    
    
      Of de vervoedering en de vernietiging ook daadwerkelijk hebben 
      plaatsgevonden is niet te controleren."
    
    
    
      - Bij brief van 17 april 1998 heeft verweerder appellant bericht dat hij de door 
      appellant in de heffingsperiode 1995/1996 rechtstreeks voor consumptie geleverde 
      hoeveelheid melk en andere zuivelproducten ambtshalve heeft vastgesteld op 
      190.105 kg melkequivalent. Gelet op het gebruiksquotum van appellant van 
      112.895 kg leidt dit tot een overschrijding van 77.210 kg, waarvoor een bedrag van 
      fl. 58.880,35 aan superheffing in rekening wordt gebracht. Verweerder heeft 
      dienaangaande het volgende overwogen:
    
    
    
      "	Op grond van het gestelde in het in kopie bijgevoegde AID-rapport (.) hebben 
      wij de hoeveelheden melk en/of andere zuivelproducten die u rechtstreeks voor 
      consumptie heeft geleverd in de heffingsperiode 1995/1996 volgens de bijlage 
      ambtshalve vastgesteld op grond van artikel 31 lid 2 Regeling superheffing 
      1993.
    
    
    
    
    
    
    
    
      Van de in de bijlage vermelde hoeveelheden is door u geen volledige opgave 
      gedaan aan de Centrale Organisatie Superheffing (COS), zoals voorgeschreven 
      ten aanzien van de genoemde heffingsperiode bij of krachtens artikel 29 lid 1 
      Regeling superheffing 1993. Opgave van de juiste rechtstreekse verkoop had 
      voor 15 mei 1996 moeten plaatsvinden aan de COS. 
    
    
    
      De vaststelling dat de opgaveverplichting niet tijdig (en volledig) is 
      nagekomen, betekent dat toepassing moet worden gegeven aan artikel 4, 2e lid 
      verordening (EEG) Nr. 536/93. U bent derhalve superheffing verschuldigd over 
      de totale overschrijding van uw consumentenquotum  voor de periode 
      1995/1996 (.)."
    
    
    
      - Bij brief van 6 mei 1998 heeft verweerder appellant medegedeeld dat hij de door 
      appellant in de heffingsperiode 1996/1997 rechtstreeks geleverde hoeveelheid melk 
      en andere zuivelproducten ambtshalve heeft vastgesteld op 151.236 kg 
      melkequivalent. Dit betekent een overschrijding van appellants gebruiksquotum van 
      38.341 kg, waarvoor fl. 30.032,51 superheffing in rekening wordt gebracht.
      - Bij brieven van 28 mei 1998 heeft appellant bezwaar gemaakt tegen de hem bij beide 
      voormelde besluiten opgelegde superheffing. De gronden voor zijn bezwaar heeft hij 
      aangevoerd bij schrijvens van 21 juli 1998. 
      - Op 2 december 1998 heeft appellant, bijgestaan door zijn gemachtigde, zijn 
      bezwaren toegelicht ten overstaan van een hoorcommissie van verweerder. Tevens 
      was hierbij de AID-ambtenaar Ten Hoven aanwezig. In het verslag van de 
      hoorzitting is onder meer het volgende vermeld:
    
    
    
      "	De heer VAN DIJK (.)
      Geconcludeerd kan worden dat het productschap bij de vaststelling van de 
      geproduceerde hoeveelheden is voorbijgegaan aan de realiteit van het bedrijf 
      van A. Er is in de heffingsjaren 1995/96 en 1996/97 niet anders gewerkt dan in 
      de jaren daarvoor en op dit moment. Het enige verschil is dat door de 
      genoemde omstandigheden A de administratie niet volledig heeft kunnen 
      bijhouden. Voor de veronderstelling dat grote hoeveelheden zure 
      zuivelproducten zijn geproduceerd en buiten de boekhouding om zijn verkocht 
      is geen enkele concrete aanwijzing te vinden. Niet in de boekhouding, niet in 
      de verwerkingscapaciteit en niet in de verklaring van A. De verklaring van A 
      geeft een aannemelijk beeld van hetgeen zich in deze jaren op het bedrijf heeft 
      afgespeeld. Spreker wijst op de kaasboeken over de jaren 1995 t/m 1997 
      waaruit blijkt dat de productie van  melk, yoghurt, boter en kaas is 
      bijgehouden. (.)
    
    
    
      De heer DIERMANSE merkt op dat uit jurisprudentie blijkt dat ook het CBB 
      van oordeel is dat de administratieverplichting zich uitstrekt tot wat niet 
      geleverd is. Dit is van belang voor de controle. Als deze gegevens ontbreken 
      kan het PZ ambtshalve vaststellen. Dit moet uiteraard dan wel redelijk en 
      verantwoord zijn. Het gaat daarbij niet om een strafrechtelijke sanctie, maar om 
      ambtshalve vaststelling van leveringen waarover eventueel superheffing wordt 
      opgelegd. Spreker vraagt of hij goed begrepen heeft dat er wel een aanzienlijk 
      grotere hoeveelheid melk is geproduceerd dan is opgegeven, maar dat deze 
      melk niet is geleverd ondermeer als gevolg van de mastitisproblemen. Ook 
      blijkens de eigen verklaring van A gaat het om grote hoeveelheden.
    
    
    
      De heer VAN DIJK stelt dat er een gat zit tussen de hoeveelheden geleverd aan 
      de fabriek en de geproduceerde hoeveelheden. Deze productie is vervoederd 
      dan wel vernietigd.
    
    
    De heer DIERMANSE constateert dat het daarbij om grote hoeveelheden gaat.
    
    
      De heer TEN HOVEN merkt op dat bij vorige controles niet is gebleken dat de 
      heer A de tot producten verwerkte melk niet correct heeft geadministreerd. De 
      problemen liggen bij de afwezigheid van administratie van de gestelde 
      vervoedering en de vernietiging.
      De AID gebruikt de NRS-gegevens voor de berekening van de jaarproductie, 
      maar houdt rekening met het gegeven dat de jaarproductie op basis van de 
      NRS-gegevens 3% hoger ligt dan het normale productieniveau. Een mindering 
      van 3% wordt daarom toegepast.
      Coberco kent ten aanzien van penicillinemelk het beleid dat bij melding fl. 0,25 
      wordt uitbetaald.
    
    
    
      De heer DIERMANSE vraagt of er stukken zijn waaruit blijkt dat een melding 
      is gedaan bij de fabriek dat er sprake is van penicillinemelk.
    
    
    
      A merkt op dat bij onderschrijding van het quotum voor geleverde 
      penicillinemelk fl 0,25 wordt uitbetaald. De melding bij de fabriek is van 
      belang om een monstername te vragen van mogelijk besmette melk. Als de 
      hoeveelheid penicilline niet aantoonbaar of gering is kan de fabriek alsnog 
      besluiten de melk op te halen en te verwerken. Spreker heeft geen melding aan 
      de fabriek gedaan van penicillinemelk, maar de melk zelf vernietigd.
    
    
    
      De heer TEN HOVEN zegt dat niet in het geding is of er penicillinemelk was, 
      maar de administratie hiervan was niet voldoende.
      Als de opgave van de verwerkte producten van A wordt omgerekend naar 
      melkplas en daarbij de leveringen aan de fabriek worden opgeteld  en dit wordt 
      vergeleken met het productieniveau op basis  van de gegevens van het NRS 
      ontstaat een verschil. Het verschil bestaat volgens de verklaring van A uit 
      vernietigde en vervoederde producten."
    
    
    -	Vervolgens heeft verweerder het bestreden besluit genomen.
    
    
    
      3.	Het bestreden besluit en het standpunt van verweerder
      Bij het bestreden besluit heeft verweerder het volgende overwogen en besloten: 
    
    
    
      "	Op het bedrijf van uw cli‰nt was geen verkoopadministratie aanwezig. Aan de 
      hand van de wel aanwezige gegevens in de administratie van A is vastgesteld 
      dat door hem in 1995/96 en 1996/97 een grotere hoeveelheid zuivelproducten 
      is geleverd dan waarvan opgave was gedaan bij de COS. Daarbij gaat het voor 
      1995/96 om 17.773 kg in plaats van 4.860 kg karnemelk em om 11.025 kg in 
      plaats van 10.046 kg boerenkaas. Voor 1996/97 gaat het om 145 kg in plaats 
      van 136 kg boter en om 10.664 kg in plaats van 10.124 kg boerenkaas.
    
    
    
      Er is voorts geconstateerd dat in de betrokken heffingsperiodes geen 
      volledige/juiste administratie van de geproduceerde melk is bijgehouden.
    
    
    
      Voor de controle op aan superheffing onderworpen leveringen is het 
      noodzakelijk dat ook genoteerd wordt wat de bestemming is van hoeveelheden 
      melk en andere zuivelproducten die niet geleverd worden door de producent. Er 
      is geen sprake van een volledige administratie van de gestelde vervoedering, 
      vernietiging en eigen gebruik. Het ontbreken van een adequate administratie 
      leidt ertoe dat de vaststelling van de geproduceerde hoeveelheid melk 
      gebaseerd moet worden op een schatting.
    
    
    
      Niet is aangetoond dat niet in de administratie verantwoorde hoeveelheden 
      melk niet zijn geleverd.
    
    
    
      Niettemin zijn wij bereid, gezien ook de bij uw brieven van 21 juli overgelegde 
      stukken, een deel van de hoeveelheden, welke in de besluiten van 17 april en 
      6 mei 1998 betrokken zijn bij de ambtshalve vaststelling van de leveringen, aan 
      te merken als niet geleverde melk. Daarbij gaat het voor de heffingsperiode 
      1995/96 om 24.426 kg (23.715 l) (penicilline-)melk en voor de heffingsperiode 
      1996/97 om 23.500 kg (penicilline-)melk.
    
    
    Gezien het vorenstaande is besloten:
    
    
      met betrekking tot 1995/96 de hoeveelheden -na correctie i.v.m. het 
      schrikkeljaar- van de ambtshalve vastgestelde leveringen te verlagen  van 
      190.105 kg tot 165.746 kg melk, hetgeen resulteert in een verlaging van de 
      opgelegde heffing van fl. 58.880,35 tot fl. 40.304,17;
    
    
    
      met betrekking tot 1996/97 de hoeveelheden van de ambtshalve vastgestelde 
      leveringen te verlagen van 151.236 kg tot 127.736 kg melk, hetgeen resulteert 
      in een verlaging van de opgelegde heffing van fl. 30.032,51 tot fl. 11.624,96.
    
    
    Uw cliënt ontvang binnenkort nieuwe nota's (.).
    
    
      	Op basis van de leveringsgegevens in de opgaveformulieren was sprake van 
      een onderschrijding van het consumentenquotum. Gezien ook de doelstelling 
      van artikel 4, lid 2, Verordening  (EEG) nr. 536/93 - zie de vijfde overweging 
      bij de verordening - is in de onderhavige gevallen terecht de sanctie toegepast 
      van het opleggen van een heffing over de totale overschrijding van het 
      consumentenquotum."
    
    
    
      Ter zitting heeft verweerder hieraan nog het volgende toegevoegd:
      "	De ambtshalve vaststelling van het productschap heeft overigens (uitsluitend) 
      betrekking op de hoeveelheid melk welke appellant, volgens zijn verklaring, 
      voor een andere bestemming heeft gebruikt dan levering.
      Niet ontkend wordt dat deze hoeveelheid melk op zijn bedrijf geproduceerd is.
    
    
    
      Het productschap neemt het standpunt in dat de overgelegde stukken 
      onvoldoende zijn om te kunnen dienen als bewijs voor de stelling van appellant 
      dat de betrokken hoeveelheid niet is geleverd.
      Dit geldt ook voor de verklaring van de dierenarts en de daarbij gevoegde 
      rekeningen. Immers:
    
    
    
      	de in een bepaalde periode aangekochte hoeveelheid antibiotica zegt op zich 
      niets over het gebruik ervan voor de behandeling in die periode van 
      besmette melkkoeien;
      	niet duidelijk is hoe de hoeveelheid penicillinemelk aan de hand van de 
      medicijnen is berekend;
      	geen gegevens zijn overgelegd die betrekking hebben op de behandeling 
      met antibiotica van besmette koeien (datum behandeling, naam van de koe, 
      wachttijd welke in aanmerking is genomen. Ook de verklaring van de 
      dierenarts is op dit punt niet concreet ("veel gevallen.");
      	voorzover sprake is van penicillinemelk ontbreekt een bewijs van 
      daadwerkelijke lozing in de gierput.
    
    
    
      Niettemin is het productschap bereid geweest om de in het primaire besluit 
      vastgestelde hoeveelheden te verminderen met de hoeveelheden waarvan 
      appellant heeft gesteld dat deze betrekking hebben op zijn bedrijf vernietigde 
      penicillinemelk. Dit heeft geleid tot een forse vermindering van de ambtshalve 
      vastgestelde hoeveelheden "niet verantwoorde melk" welke het productschap 
      als leveringen van melk heeft aangemerkt."
    
    
    
    
    
    
      4.	Het standpunt van appellant
      Appellant heeft het volgende tegen het bestreden besluit aangevoerd:
      "	Strijd met evenredigheidsbeginsel
    
    
    
      	De nadelige gevolgen van het besluit acht appellant onevenredig tot de met het 
      besluit te dienen doelen. Appellant meent dan ook dat er gehandeld is in strijd 
      met artikel 3:4, lid 2 AWB.
      (.)
    
    
    Verwerkingscapaciteit
    
    
      	Appellant heeft in zijn bezwaarschriften aangegeven dat de 
      verwerkingscapaciteit op zijn bedrijf dermate groot is dat, kort samengevat, de 
      kennelijk door verweerder aan de verschillende consumentenproducten  
      toegerekende hoeveelheden, niet konden worden geproduceerd. Verweerder is 
      evenwel op dit argument in het geheel niet ingegaan. Appellant acht de 
      beslissing op dit punt dan ook onvoldoende zorgvuldig, althans onvoldoende 
      gemotiveerd, tot stand gekomen. Voorts constateert appellant op dit onderdeel 
      dat in elk geval vaststaat dat de aan de fabriek geleverde hoeveelheden correct 
      zijn geadministreerd. In de ogen van verweerder zijn evenwel de aan de 
      consument geleverde zuivelproducten niet juist bijgehouden. De door appellant 
      vernietigde en vervoederde hoeveelheden heeft verweerder als zijnde verwerkt 
      tot consumentenproducten in aanmerking genomen voor het opleggen van de 
      heffing. Gelet op de hoeveelheden totaal verwerkingscapaciteit, blijkt dit echter 
      ten enenmale onmogelijk.
    
    
    	Representativiteit gebruikte gegevens
    	
    
      	Voorts constateert appellant dat hij reeds in het bezwaarschrift heeft 
      aangegeven dat de zogenaamde NRS-gegevens niet representatief zijn. Tevens 
      heeft appellant aangevoerd dat voor bederf en eigen gebruik geregeld een 
      productieverlies optreedt van circa 10%. Appellant is van oordeel dat 
      verweerder dit verlies ten onrechte niet heeft meegenomen, en zich ten 
      onrechte op de NRS-cijfers heeft gebaseerd.
    
    
    	Vervoedering
    
    
      	Met betrekking tot de vervoedering van de opgegeven hoeveelheden, heeft 
      appellant verwezen naar overgelegde rantsoenberekeningen. Ook daaraan is in 
      de beslissing op het bezwaarschrift geen overweging gewijd. Verweerder 
      constateert slechts dat er geen verkoopadministratie aanwezig was. Appellant 
      meent evenwel dat hij in voldoende mate heeft aangetoond, dan wel 
      aannemelijk gemaakt dat hij aanzienlijke hoeveelheden heeft vervoederd. 
      Appellant merkt in dat kader op dat verweerder kennelijk van oordeel is dat de 
      onderbouwing van de vernietiging van de zogenaamde penicillinemelk ook 
      voldoende is geweest.
      Vereveningsruimte
    
    
    
      Tenslotte is appellant van oordeel dat verweerder bij de berekening van de 
      superheffing ten onrechte geen gebruik heeft gemaakt van de zogenaamde 
      vereveningsruimte. (.)"
    
    
    
      5.	De beoordeling van het geschil
      Naar het oordeel van het College heeft verweerder zich terecht op het standpunt gesteld dat 
      appellant niet heeft voldaan aan de op hem rustende boekhoudverplichting. Een 
      toereikende administratie van de bestemming van de totale zuivelproductie ontbreekt 
      immers. Dit brengt mee dat verweerder op grond van artikel 31, tweede lid, van de 
      Regeling superheffing 1993 bevoegd was om ambtshalve de afgeleverde hoeveelheid vast 
      te stellen. Deze vaststelling kan zoals het College al meermalen heeft overwogen - bij 
      gebreke van een adequate administratie - noodzakelijkerwijs niet anders zijn dan een 
      schatting, maar deze schatting moet, met gebruikmaking van de wel bekende gegevens, 
      hetgeen zich daadwerkelijk heeft voorgedaan zo dicht mogelijk benaderen.
      Naar het oordeel van het College voldoet de ambtshalve vaststelling in dit geval niet aan 
      deze voorwaarde. Het College overweegt hiertoe als volgt.
      Appellant heeft betoogd dat de verwerkingscapaciteit op zijn bedrijf ten enenmale 
      onvoldoende is om de door verweerder ambtshalve vastgestelde hoeveelheid te verwerken. 
      Verweerder is op deze stelling van appellant niet ingegaan, zodat in het duister blijft 
      waarom hetgeen appellant met betrekking tot de verwerkingscapaciteit naar voren heeft 
      gebracht, niet af zou doen aan de juistheid van de schatting van verweerder.
      Aan de uiteindelijk door appellant gedane opgave met betrekking tot vervoedering komt 
      uiteraard niet zonder meer doorslaggevende betekenis toe, maar het ligt op de weg van 
      verweerder om, indien hij uitgaande van de (waarschijnlijk) gemolken liters het hiervan 
      niet verantwoorde gedeelte wenst te traceren, nader aandacht te besteden aan de vraag in 
      hoeverre het waarschijnlijk is dat vervoedering plaatsvond. Dat dit is geschied blijkt echter 
      niet uit de gedingstukken.
    
    
    
      Een aftrek voor eigen consumptie heeft verweerder niet toegepast. Nu enig eigen gebruik 
      op voorhand niet onaannemelijk lijkt, voldoet de ambtshalve vaststelling ook op dit punt 
      niet aan de daaraan te stellen eisen.
      Anders dan verweerder ter zitting lijkt te hebben willen betogen worden voormelde 
      gebreken van de schatting zonder nadere, op de argumenten van appellant toegespitste en 
      cijfermatig onderbouwde, redengeving niet weggenomen door de beweerdelijk soepele 
      houding van verweerder met betrekking tot de geclaimde aftrek voor de penicillinemelk. 
      Dit zou immers niet verenigbaar zijn met een behoorlijke schatting.
      Gelet op het vorenstaande voldoet de vaststelling van de rechtstreeks verkochte hoeveel-
      heid melkequivalent niet aan de uit een oogpunt van zorgvuldige voorbereiding en 
      motivering daaraan te stellen eisen. Het beroep moet hierom gegrond worden verklaard en 
      het bestreden besluit moet worden vernietigd wegens strijd met de artikelen 3:2 en 7:12, 
      eerste lid, van de Algemene wet bestuursrecht. Verweerder moet opnieuw op de bezwaren 
      van appellant beslissen met inachtneming van het vorenoverwogene.
      Aan een beoordeling van de overige grieven van appellant komt het College, gelet op het 
      voorgaande, niet toe.
      Het College ziet aanleiding verweerder met toepassing van artikel 8:75 van de Awb te 
      veroordelen in de door appellant gemaakte proceskosten tot een bedrag van fl. 1.420,--.
    
    
    
    
    
    
    
    
      6.	De beslissing
      Het College:
      -	verklaart het beroep gegrond;
      -	vernietigt het bestreden besluit;
      -	bepaalt dat verweerder opnieuw beslist op de bezwaarschriften van 28 mei 1998, met inachtneming van deze uitspraak;
      - 	veroordeelt verweerder in de proceskosten van appellant ten belope van fl. 1.420,-- (zegge: ‚‚nduizendvierhonderdtwintig gulden);
      -	bepaalt dat verweerder aan appellant het griffierecht ten bedrage van fl. 225,-- (zegge: tweehonderdvijfentwintig gulden) vergoedt.
    
    
    Aldus gewezen door mr H.G. Lubberdink, mr C.J. Borman en mr W.E. Doolaard, in tegenwoordigheid van mr A. Bruining, als griffier, en uitgesproken in het openbaar op 4 april 2001.
    
    w.g. H.G. Lubberdink					w.g. A. Bruining