ECLI:NL:RVS:2005:AS2197, Raad van State, 12-01-2005, 200403718/1
Raad van State — Uitspraak 
Datum: 2005-01-12 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Bestuursrecht

Samenvatting: Bij besluit van 19 december 2002 heeft het college van burgemeester en wethouders van Apeldoorn (hierna: het college) appellant onder oplegging van een dwangsom gelast de op het perceel [locatie] te [plaats] geplaatste zonweringsconstructie te verwijderen en verwijderd te houden.

200403718/1.
      Datum uitspraak: 12 januari 2005
    
    
    
      AFDELING
      BESTUURSRECHTSPRAAK
    
    
    Uitspraak op het hoger beroep van:
    
    [appellant], wonend te [woonplaats],
    
    tegen de uitspraak van de rechtbank Zutphen van 31 maart 2004 in het geding tussen:
    
    appellant
    
    en
    
    het college van burgemeester en wethouders van Apeldoorn.
    
    1.    Procesverloop
    
    Bij besluit van 19 december 2002 heeft het college van burgemeester en wethouders van Apeldoorn (hierna: het college) appellant onder oplegging van een dwangsom gelast de op het perceel [locatie] te [plaats] geplaatste zonweringsconstructie te verwijderen en verwijderd te houden.
    
    Bij besluit van 2 juni 2003 heeft het college, onder verwijzing naar het advies van de bezwarencommissie van 26 februari 2003, het daartegen door appellant gemaakte bezwaar ongegrond verklaard.
    
    Bij uitspraak van 31 maart 2004, verzonden op 1 april 2004, heeft de rechtbank Zutphen (hierna: de rechtbank) het daartegen door appellant ingestelde beroep ongegrond verklaard. Deze uitspraak is aangehecht.
    
    Tegen deze uitspraak heeft appellant bij brief van 5 mei 2004, bij de Raad van State ingekomen op 6 mei 2004, hoger beroep ingesteld. De gronden zijn aangevuld bij brief van 17 juni 2004. Deze brieven zijn aangehecht.
    
    Bij brief van 19 juli 2004 heeft het college van antwoord gediend.
    
    De zaak is door een meervoudige kamer van de Afdeling verwezen naar een enkelvoudige.
    
    De Afdeling heeft de zaak ter zitting behandeld op 16 november 2004, waar appellant, vertegenwoordigd door mr. H.H. van Steijn, advocaat te Deventer, en het college, vertegenwoordigd door mr. J. Schoneveld, ambtenaar der gemeente, zijn verschenen.
    
    2.    Overwegingen
    
    2.1.    Het bouwwerk betreft een zonwerend doek dat via geleiders kan worden neergelaten boven een terras. De constructie bestaat verder uit palen, waarop het zonwerende doek kan rusten. Anders dan appellant aanvoert maakt het zonwerende doek niet alleen in neergelaten toestand deel uit van de constructie, en is derhalve onderdeel van het bouwwerk.
    
    2.2.    Appellant betoogt tevergeefs dat de rechtbank ten onrechte de zitting niet heeft verplaatst naar een andere datum, omdat zijn gemachtigde wegens verhindering niet aanwezig kon zijn. Het verdagen van de zitting is een bevoegdheid van de rechtbank. Bij de toepassing hiervan dient zij rekening te houden met verschillende belangen, waaronder die van alle bij de procedure betrokken partijen, alsmede het belang van een goede rechtspleging dat is gediend met een voortvarende behandeling van de zaak. Niet is gebleken dat de rechtbank bij afweging van de betrokken belangen niet in redelijkheid heeft kunnen besluiten het verzoek om verdaging af te wijzen.
    
    2.3.    Appellant betoogt dat de rechtbank heeft miskend dat het college niet bevoegd was tot handhavend optreden, omdat sprake zou zijn van een vergunningvrij bouwwerk.
    
    2.4.    Ingevolge artikel 40, eerste lid, van de Woningwet, is het verboden te bouwen zonder of in afwijking van een vergunning van burgemeester en wethouders (bouwvergunning).
    
        Ingevolge het ten tijde van het nemen van de beslissing op bezwaar geldende artikel 43, eerste lid, aanhef en onder c, van de Woningwet, voorzover hier van belang, is geen bouwvergunning vereist voor het bouwen dat bij algemene maatregel van bestuur is aangemerkt als van beperkte betekenis.
    
         Ter uitvoering van deze bepaling is in het Besluit bouwvergunningsvrije en licht-bouwvergunningplichtige bouwwerken (hierna: het Besluit) bepaald in welke gevallen sprake is van bouwen van beperkte betekenis.
    
    2.5.    Het college heeft zich terecht op het standpunt gesteld dat de constructie niet kan worden aangemerkt als een vergunningvrij bouwwerk, nu gelet op de omvang en uitstraling daarvan geen sprake is van een bouwwerk van niet-ingrijpende aard. Reeds hierom wordt niet toegekomen aan de vraag of sprake is van een uitbreiding van de bebouwde oppervlakte.
    
    2.6.    Gelet hierop had appellant voor het plaatsen van de constructie een vergunning nodig als bedoeld in artikel 40, eerste lid, van de Woningwet. Nu hij niet over een bouwvergunning beschikte, kon het college terzake handhavend optreden.
    
    2.7.    Gelet op het algemeen belang dat gediend is met handhaving, zal in geval van overtreding van een wettelijk voorschrift het bestuursorgaan dat bevoegd is om met bestuursdwang of een last onder dwangsom op te treden, in de regel van deze bevoegdheid gebruik moeten maken. Slechts onder bijzondere omstandigheden mag van het bestuursorgaan worden gevergd dit niet te doen. Dit kan zich voordoen indien concreet uitzicht op legalisatie bestaat. Voorts kan handhavend optreden zodanig onevenredig zijn in verhouding tot de daarmee te dienen belangen dat van optreden in die situatie behoort te worden afgezien.
    
    2.8.    De rechtbank heeft op goede gronden geoordeeld dat gelet op de negatieve uitlatingen van de welstandscommissie ten aanzien van de zonweringsconstructie in haar advies van 27 september 2002 geen zicht op legalisering bestaat. Gelet op artikel 44, aanhef en onder d, van de Woningwet kan reeds daarom geen bouwvergunning worden verleend.
    
         Nu ook overigens niet is gebleken van bijzondere omstandigheden op grond waarvan het college van handhavend optreden had behoren af te zien, heeft de rechtbank terecht geen grond gezien voor het oordeel dat het college niet in redelijkheid van zijn bevoegdheid handhavend op te treden gebruik heeft kunnen maken.
    
    2.9.    Het hoger beroep is ongegrond. De aangevallen uitspraak dient te worden bevestigd.
    
    2.10.    Voor een proceskostenveroordeling bestaat geen aanleiding.
    
    3.    Beslissing
    
    De Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State
    
    Recht doende in naam der Koningin:
    
    bevestigt de aangevallen uitspraak.
    
    Aldus vastgesteld door mr. B.J. van Ettekoven, Lid van de enkelvoudige kamer, in tegenwoordigheid van mr. P. Lodder, ambtenaar van Staat.
    
    
      w.g. Van Ettekoven    w.g. Lodder
      Lid van de enkelvoudige kamer    ambtenaar van Staat
    
    
    Uitgesproken in het openbaar op 12 januari 2005
    
    17-444.