ECLI:NL:CBB:2000:AA9278, College van Beroep voor het bedrijfsleven, 21-12-2000, AWB 99/385
College van Beroep voor het bedrijfsleven — Uitspraak 
Datum: 2000-12-21 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Bestuursrecht

Samenvatting: -

AM	
      College van Beroep voor het bedrijfsleven
      (vijfde enkelvoudige kamer)
    
    
    
      No. AWB 99/385						21 december 2000
      	27327
    
    
    
    
    Uitspraak in de zaak van:
    
    
      A, appellante,
      tegen
      de Minister van Economische Zaken, verweerder,
      gemachtigde: mr C. Cromheecke, werkzaam bij Senter.
    
    
    
    
    
    
      1.	De procedure
      Op 15 april 1999 heeft het College van appellante een beroepschrift ontvangen, waarbij beroep wordt ingesteld tegen een 
      besluit van verweerder van 5 maart 1999.
      Bij dit besluit heeft verweerder beslist op het bezwaar dat appellante heeft gemaakt tegen de afwijzing van haar aanvraag om 
      subsidie in het kader van de Subsidieregeling energie- efficiency- en milieuadviezen Schoner Produceren (Stcrt. 1998 nr.173, 
      hierna: de Regeling).
      Verweerder heeft op 12 juli 1999 een verweerschrift ingediend.
      Op 7 december 2000 heeft het onderzoek ter zitting plaatsgevonden, alwaar verweerder zijn standpunten heeft toegelicht. 
      Appellante heeft zich niet ter zitting doen vertegenwoordigen.
    
    
    
      2.	De grondslag van het geschil
      2.1	Bij artikel 2, eerste lid en vijfde lid, van de Regeling, is voor zover hier van belang het volgende bepaald:
      "	Artikel 2
      1. De Minister verstrekt op aanvraag een subsidie aan een ondernemer, (.), die in zijn opdracht van een extern 
      adviseur een van de volgende adviezen krijgt:
      a. een samenhangend energie-efficiency- en milieuadvies;
      b. een energie- efficiencyadvies;
      c. een milieuadvies.
      (.)
      5. Geen subsidie wordt verstrekt:
      a. indien de subsidie-ontvanger voor de indiening van de aanvraag ter zake van de activiteiten waarop de aanvraag 
      betrekking heeft verplichtingen heeft aangegaan;"
    
    
    
      2.2	Op grond van de stukken en het onderzoek ter zitting zijn in deze zaak de volgende feiten en omstandigheden voor het College 
      komen vast te staan.
      - Appellante heeft met een daartoe strekkend formulier, gedateerd 27 oktober 1998 en  door verweerder ontvangen op 28 
      oktober 1998, een aanvraag ingediend ter verkrijging van subsidie voor een milieuadvies als bedoeld in de Regeling.
      - Op het aanvraagformulier heeft appellante september 1998 vermeld als datum van opdracht waarop reeds verplichtingen 
      met betrekking tot de advisering waren aangegaan.
      - Naar aanleiding van verweerders telefonische verzoek om nadere informatie omtrent deze vermelding op het 
      aanvraagformulier is van de zijde van appellante bevestigd dat de opdracht aan de externe adviseur van het 
      desbetreffende milieuadvies, in casu VPGI, is verstrekt voordat de aanvraag om subsidie was ingediend.
      - Bij besluit van 22 december 1998 heeft verweerder appellantes aanvraag om subsidie afgewezen.
      - Hiertegen heeft appellante bij brief van 28 december 1998 een bezwaarschrift ingediend.
      - Na appellante ter zake van haar bezwaren te hebben gehoord heeft verweerder het bestreden besluit genomen.
    
    
    
      3.	Het bestreden besluit
      Verweerder heeft bij het bestreden besluit appellantes aanvraag met inachtneming van de in de bezwaarfase overgelegde 
      informatie heroverwogen. In hetgeen appellante ter zake heeft aangevoerd heeft verweerder geen aanleiding gevonden voor het 
      oordeel dat vanwege zeer uitzonderlijke omstandigheden in het onderhavige geval van de Regeling dient te worden afgeweken.
      4.	Het standpunt van appellante
      Appellante heeft ter ondersteuning van het beroep - samengevat - onder meer het volgende tegen het bestreden besluit 
      aangevoerd.
      Appellantes bedrijf produceert vouwkartonnages voor de verpakkingsindustrie, een branche waarin zij vanwege de enorme 
      concurrentie en de minimale winstmarges moeite heeft het hoofd boven water te houden. Dit houdt in dat met zo min mogelijk 
      medewerkers tegen een zo laag mogelijke kostprijs geproduceerd moet worden. Dit betekent echter ook dat soms de 
      administratieve afhandeling van zaken, zoals in dit geval de subsidieaanvraag, wegens tijdgebrek of andere prioriteiten, wat 
      langer duurt. Dat wil niet zeggen dat de aangevraagde gelden niet hard nodig zijn. Verweerders afwijzing van haar aanvraag op 
      grond van de te late indiening druist tegen haar gevoel voor rechtvaardigheid in. Daarmee gaat verweerder haars inziens geheel 
      voorbij aan de doelstelling van de regeling: het doen van investeringen op het gebied van schoner produceren.
      5.	De beoordeling van het geschil
      Het College dient te beoordelen of het bestreden besluit, dat strekt tot ongegrondverklaring van het bezwaar van appellante 
      tegen de afwijzing van haar aanvraag om subsidie, in rechte stand kan houden.
      Niet in geschil is dat appellantes aanvraag om subsidie bij verweerder is ingediend na het tijdstip waarop door haar reeds 
      verplichtingen waren aangegaan terzake van het milieu- advies waarop haar aanvraag betrekking had. Om die reden is door 
      haar niet voldaan aan het vereiste van het hiervoor, onder paragraaf 2 aangehaalde artikel 2, vijfde lid aanhef en onder a, van de 
      Regeling.
      Hetgeen appellante ter zake heeft aangevoerd biedt geen grond voor het oordeel dat verweerder niet in redelijkheid heeft 
      kunnen besluiten om voornoemde bepaling van de Regeling toe te passen. Niet kan worden staande gehouden dat in het 
      onderhavige geval sprake was van zodanige bijzondere omstandigheden, dat van toepassing van genoemd voorschrift had 
      behoren te worden afgezien.
      Naar het oordeel van het College betreft hetgeen appellante heeft aangevoerd, omstandigheden welke binnen haar risicosfeer 
      zijn gelegen.
      Zoals verweerder in het bestreden besluit in aanmerking heeft genomen, is het de verantwoordelijkheid van de aanvrager om 
      zich op de hoogte te stellen van de voorschriften die bij de Regeling zijn gegeven en deze in acht te nemen.
      Appellantes betoog dat zij overigens geheel overeenkomstig de in de Regeling gestelde doelstelling heeft gehandeld kan haar 
      evenmin baten, nu dat betoog er aan voorbij gaat dat met het oogmerk milieu- of energiemaatregelen te stimuleren bij de 
      Regeling is voorgeschreven dat geen subsidie wordt verleend, indien reeds voor de indiening van de aanvraag ter zake van de 
      activiteiten waarop de aanvraag betrekking heeft verplichtingen zijn aangegaan. 
      Het hiervoor overwogene leidt tot de conclusie dat het beroep ongegrond moet worden verklaard.
      Het College acht geen termen aanwezig voor een proceskostenveroordeling met toepassing van artikel 8:75 van de Algemene 
      wet bestuursrecht.
    
    
    
      6.	De beslissing
      Het College verklaart het beroep ongegrond.
      Aldus gewezen door mr H.C. Cusell, in tegenwoordigheid van mr J.A. Hoovers-Backaert, als griffier, en uitgesproken in het 
      openbaar op 21 december 2000.
    
    
    w.g. H.C. Cusell	w.g. J.A. Hoovers-Backaert