ECLI:NL:CRVB:2000:ZB8703, Centrale Raad van Beroep, 08-03-2000, 98/4901 AOW
Centrale Raad van Beroep — Uitspraak 
Datum: 2000-03-08 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Bestuursrecht; Socialezekerheidsrecht

Samenvatting: Heeft de rechtbank met de vaststelling van de proceskosten in eerste aanleg een juiste toepassing gegeven aan het Besluit proceskosten bestuursrecht? Een inhoudelijke reactie op verzoek van de rechter op een nader ingekomen besluit als bedoeld in artikel 6:18 Awb wordt niet in de Bijlage bij het Besluit proceskosten bestuursrecht genoemd als een proceshandeling waarop een veroordeling in de proceskosten betrekking kan hebben. Een dergelijke reactie vertoont naar 's Raads oordeel echter zodanige overeenkomsten met andere in de Bijlage genoemde reacties dat aanleiding bestaat daarvoor een vergoeding toe te kennen analoog aan de vergoeding voor reacties bedoeld in de artikelen 8:43 Awb en 8:45 Awb. In uitspraak verwezen naar de uitspraak van de Raad d.d. 4-11-1998, 97/6036 AAW/WAO, [RSV 99/78, RAwb 99/55].

98/4901 AOW
  
  
  U I T S P R A A K
  
  
  in het geding tussen:
  
  
    [A.], wonende te [B.] (Spanje), appellant,
  
  en
  
  de Sociale Verzekeringsbank, gedaagde.
  
  
  I. ONTSTAAN EN LOOP VAN HET GEDING
  
  
    Bij brief van 17 juni 1996 heeft gedaagde aan appellant kennis gegeven van zijn
    besluit geen ouderdomspensioen ingevolge de Algemene Ouderdomswet (AOW) aan
    appellant toe te kennen.
  
  
  
    Bij besluit van 7 november 1996 heeft gedaagde het bezwaar tegen het besluit van
    17 juni 1996 ongegrond verklaard. Nadat namens appellant beroep was ingesteld
    tegen het besluit van 7 november 1996 heeft gedaagde bij besluit van 8 juli 1997
    met ingang van 1 december 1995 een ouderdoms-pensioen ingevolge de AOW aan appel-
    lant toegekend ter hoogte van 6% van het pensioen voor een gehuwde, welk besluit
    met toepassing van het bepaalde in de artikelen 6:18 en 6:19 van de Algemene wet
    bestuursrecht (Awb) is betrokken in de beroepsprocedure.
  
  
  
    De Arrondissementsrechtbank te Amsterdam heeft bij uitspraak van 12 mei 1998 -
    onder meer - de besluiten van 7 november 1996 en 8 juli 1997 vernietigd en
    gedaagde veroordeeld in de proceskosten van appellant tot een bedrag ad f 1.420,-.
  
  
  
    Namens appellant is mr C.A.J. de Roy van Zuydewijn, advocaat te Amsterdam, op bij
    beroepschrift aangevoerde gronden van die uitspraak in hoger beroep gekomen.
  
  
  Gedaagde heeft een verweerschrift ingediend.
  
  
    Het geding is behandeld ter zitting van de Raad, gehouden op 2 februari 2000,
    waar appellant, zoals schriftelijk aangekondigd, niet is verschenen en waar
    gedaagde zich heeft doen vertegenwoordigen door mr G.E. Eind, werkzaam bij de
    Sociale Verzekeringsbank.
  
  
  
  II. MOTIVERING
  
  
    De Raad stelt vast dat het geding in hoger beroep beperkt is tot de door de
    rechtbank uitgesproken proceskostenveroordeling.
  
  
  
    Het geschil betreft de vraag of de rechtbank met de vaststelling van de
    proceskosten in eerste aanleg op f 1.420,- een juiste toepassing heeft gegeven
    aan het Besluit proceskosten bestuursrecht (Stb. 1993, 763, hierna: Bpb).
    Dienaangaande overweegt de Raad het volgende.
  
  
  
    In de aangevallen uitspraak heeft de rechtbank overwogen dat de brieven van de
    gemachtigde van appellant van 28 mei 1997 (een reactie op het verweerschrift) en
    23 september 1997 (een reactie op verzoek van de rechtbank op het nadere besluit
    van 8 juli 1997) niet zijn te beschouwen als voor vergoeding in aanmerking
    komende proceshandelingen als bedoeld in de Bijlage bij het Bpb. Appellant heeft
    dit oordeel in hoger beroep betwist en heeft aangevoerd dat de rechtbank ten
    onrechte niet is uitgegaan van twee aparte zaken bij de vaststelling van de
    proceskostenveroordeling, nu het beroep betrekking heeft op twee besluiten.
  
  
  
    De Raad stelt voorop dat artikel 8:75 van de Awb betrekking heeft op de kosten
    gemaakt in verband met de behandeling van het beroep, welk beroep in beginsel
    ondeelbaar is. Nu de rechtbank het beroep op grond van artikel 6:19 van de Awb
    mede gericht heeft geacht tegen het besluit van 8 juli 1997 kan de door appellant
    voorgestane benadering, waarbij de proceskosten niet worden gerelateerd aan het
    ingestelde beroep als zodanig, maar aan de verschillende besluiten waarop dat
    beroep betrekking heeft, dan ook niet als juist worden onderschreven.
  
  
  
    Ten aanzien van de brief van 28 april 1997 merkt de Raad, onder verwijzing naar
    zijn uitspraak van 4 november 1998, gepubliceerd in RSV 99/78, op, dat een
    eigener beweging ingezonden commentaar op enig gedingstuk niet kan worden
    beschouwd als één van de limitatief in de Bijlage bij het Bpb opgesomde
    proceshandelingen waarop een veroordeling in de kosten van rechtsbijstand
    betrekking kan hebben. Het feit dat het verweerschrift de rechtbank aanleiding
    had kunnen geven om een reactie aan appellant te vragen kan niet tot een ander
    oordeel leiden, nu een dergelijke reactie niet is gevraagd.
  
  
  
    Wat betreft de brief van 23 september 1997, merkt de Raad allereerst op dat
    daarbij namens appellant inhoudelijk is gereageerd op het verzoek van de
    rechtbank om, met het oog op de mogelijke toepassing van artikel 6:19 van de Awb,
    te berichten of gedaagde met het nadere besluit van 8 juli 1997 volledig tegemoet
    was gekomen aan het beroep van appellant en zo neen, om de grieven tegen dat
    besluit kenbaar te maken. Hoewel deze reactie niet kan worden aangemerkt als een
    schriftelijke uiteenzetting als bedoeld in artikel 8:43, eerste lid, van de Awb,
    noch als het geven van schriftelijke inlichtingen als bedoeld in artikel 8:45 van
    de Awb, is de Raad van oordeel dat deze reactie zodanige overeenkomsten vertoont
    met de reacties bedoeld in voornoemde artikelen dat er aanleiding is om voor de
    brief van 23 september 1997 een vergoeding toe te kennen analoog aan de in de
    Bijlage bij het Bpb genoemde vergoeding voor de hiervoor bedoelde reacties,
    zijnde 0,5 extra punt.
  
  
  
    Het vorenstaande leidt ertoe dat de proceskosten in eerste aanleg alsnog op
    f 1.775,- moeten worden vastgesteld en dat de aangevallen uitspraak in zoverre
    niet in stand kan blijven.
  
  
  
    De Raad acht termen aanwezig om op grond van artikel 8:75 van de Awb gedaagde te
    veroordelen in de proceskosten van appellant in hoger beroep. De Raad is van
    oordeel dat de zaak in hoger beroep van licht gewicht is te beschouwen, waardoor
    het bedrag aan kosten, welke kosten zijn begroot op f 710,- voor verleende
    rechtsbijstand, moet worden vastgesteld met toepassing van de wegingsfactor 0,5.
  
  
  
    Gelet op hetgeen hiervoor is overwogen alsmede op het bepaalde in artikel 25,
    eerste lid van de Beroepswet, stelt de Raad vast dat gedaagde het griffierecht
    ad f 160,- aan appellant dient te vergoeden.
  
  
  
  III. BESLISSING
  
  De Centrale Raad van Beroep,
  
  Recht doende:
  
  
    Vernietigt de aangevallen uitspraak, voorzover betrekking hebbend op de
    proceskostenveroordeling;
    Verstaat dat de proceskosten in eerste aanleg nader worden vastgesteld op f 1.775,-;
    Veroordeelt gedaagde in de proceskosten van appellant in hoger beroep, begroot op f 355,-;
    Bepaalt dat gedaagde het door appellant in hoger beroep gestorte griffierecht ad
    f 160,- vergoedt.
  
  
  
    Aldus gegeven door mr N.J. Haverkamp als voorzitter en mr F.P. Zwart en mr T.L.
    de Vries als leden, in tegenwoordigheid van J.J.B. van der Putten als griffier
    en uit-gesproken in het openbaar op 8 maart 2000.
  
  
                           (get.) N.J. Haverkamp.
  
                           (get.) J.J.B. van der Putten.
  
  IS