ECLI:NL:CRVB:2021:2220, Centrale Raad van Beroep, 01-09-2021, 18/6252 ZW
Centrale Raad van Beroep — Uitspraak 
Datum: 2021-09-01 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Bestuursrecht; Socialezekerheidsrecht

Samenvatting: Niet-ontvankelijk verklaring hoger beroep wegens het komen te ontbreken van procesbelang.

18 6252 ZW                    
    
    
      Datum uitspraak: 1 september 2021
      Centrale Raad van Beroep
      Enkelvoudige kamer
    
    
    
    
    
    
    
    
    
    
    
      Uitspraak op het hoger beroep tegen de uitspraak van de rechtbank Den Haag van 1 november 2018, 18/2751 (aangevallen uitspraak)
    
    
    
    
    
    
    
      Partijen:
    
    
    
      
        [appellant] te [woonplaats] (appellant)
    
    
    
      de Raad van bestuur van het Uitvoeringsinstituut werknemersverzekeringen (Uwv)
    
    
    
  
  
    PROCESVERLOOP
    
    
      Appellant heeft hoger beroep ingesteld.
    
    
    
      Het Uwv heeft een verweerschrift ingediend.
    
    
    
      Appellant heeft nadere stukken ingediend.
    
    
    
      Het onderzoek ter zitting heeft, deels via videobellen, plaatsgevonden op 4 november 2020. Appellant is verschenen. Het Uwv heeft zich laten vertegenwoordigen door mr. J.J. Grasmeijer. 
    
    
    
      Het onderzoek is heropend.
    
    
    
      Op 11 maart 2021 heeft het Uwv een gewijzigde beslissing op bezwaar genomen.
    
    
    
      Onder toepassing van artikel 8:57, eerste lid, van de Algemene wet bestuursrecht (Awb) is een (nader) onderzoek ter zitting achterwege gebleven, waarna de Raad het onderzoek met toepassing van artikel 8:57, derde lid, van de Awb heeft gesloten.
    
    
    
  
  
    OVERWEGINGEN 
    
    
      1.1.
      Op 17 januari 2017 heeft appellant zich vanuit een werkloosheidssituatie ziek gemeld. Hierna is een uitkering op grond van de Ziektewet (ZW) aan appellant toegekend.
      
    
    
      1.2.
      Bij besluit van 22 december 2017 heeft het Uwv vastgesteld dat appellant met ingang van 29 december 2017 geen recht meer heeft op een ZW-uitkering.
      
    
    
      1.3.
      Bij beslissing op bezwaar van 28 maart 2018 (bestreden besluit) heeft het Uwv het bezwaar van appellant ongegrond verklaard. 
      
      2. De rechtbank heeft het beroep van appellant tegen het bestreden besluit ongegrond verklaard. 
      
      3. Appellant heeft zich in hoger beroep tegen de aangevallen uitspraak gekeerd en de Raad verzocht te bepalen dat de ZW-uitkering per 29 december 2017 wordt voortgezet.
      
      4. Het Uwv heeft op 11 maart 2021 een gewijzigde beslissing op bezwaar genomen waarbij het bezwaar van appellant tegen het besluit van 22 december 2017 alsnog gegrond is verklaard en de ZW-uitkering van appellant per 29 december 2017 ongewijzigd is voortgezet. 
      
      5. Het Uwv is, gelet op de gewijzigde beslissing op bezwaar van 11 maart 2021, geheel aan de bezwaren van appellant tegemoet gekomen. Appellant heeft daarom geen belang meer bij een oordeel in hoger beroep, omdat appellant met het hoger beroep heeft bereikt wat hij heeft nagestreefd. Dit betekent dat, gelet op artikel 6:19, eerste lid, van de Awb, het besluit van 11 maart 2021 niet in het geding wordt betrokken. Het hoger beroep dient nietontvankelijk te worden verklaard wegens het komen te ontbreken van procesbelang.
      6. Aanleiding bestaat om het Uwv te veroordelen in de door appellant gemaakte kosten in verband met verleende rechtsbijstand in beroep. Deze worden, met inachtneming van het Besluit proceskosten bestuursrecht, begroot op € 1.496,- (1 punt voor het beroepschrift en 1 punt voor de zitting), met een waarde van € 748,- per punt. Voor vergoeding van in bezwaar en in hoger beroep gemaakte kosten bestaat geen aanleiding, omdat in bezwaar en hoger beroep geen sprake was van door een derde beroepsmatig verleende rechtsbijstand. Voorts bestaat aanleiding het Uwv te veroordelen in de reiskosten die appellant heeft gemaakt voor het bijwonen van de zitting in beroep en het bijwonen van de zitting in hoger beroep. Deze kosten bedragen € 25,40 in beroep en € 25,40 in hoger beroep. Totaal wordt derhalve € 1.546,80 vergoed. Tevens bestaat aanleiding te bepalen dat het Uwv het in beroep en hoger beroep betaalde griffierecht aan appellant vergoedt.
      
      
    
  
  
    BESLISSING 
    
    
      De Centrale Raad van Beroep
    
    
    - verklaart het hoger beroep niet-ontvankelijk;
    - veroordeelt het Uwv in de kosten van appellant tot het bedrag van € 1.546,80;
    - bepaalt dat het Uwv aan appellant het in beroep en hoger beroep betaalde griffierecht van € 172,- voldoet.
    
    
    
      Deze uitspraak is gedaan door E.W. Akkerman, in tegenwoordigheid van D.S. Barthel als griffier. De beslissing is uitgesproken in het openbaar op 1 september 2021. 
    
    
    
    
    
      (getekend) E.W. Akkerman
    
    
    
    
    
      					(getekend) D.S Barthel