ECLI:NL:RBNHO:2021:6590, Rechtbank Noord-Holland, 04-08-2021, 9028111 \ CV EXPL  21-824
Rechtbank Noord-Holland — Uitspraak 
Datum: 2021-08-04 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Civiel recht

Samenvatting: koop tweedehands auto, onderzoeksplicht koper, APK keuring

RECHTBANK NOORD-HOLLAND
    Handel, Kanton en Bewind
    locatie Alkmaar
    
    
      Zaaknr./rolnr.: 9028111 \ CV EXPL  21-824 (TB)
      Uitspraakdatum: 4 augustus 2021
    
    
    
      
        Vonnis van de kantonrechter in de zaak van:
      
    
    
    
      
        
          [eiser]
        
      
      wonende te [woonplaats]
      eiser
      verder te noemen: [eiser]
      gemachtigde: mr. K. Dirlik
      [toevoeging: 4OJ9541]
    
    
    
      tegen 
    
    
    
      
        
          [gedaagde] h.o.d.n. [bedrijf]
      
      wonende te [woonplaats] en zaakdoende te [plaats] 
      gedaagde  
      verder te noemen: [gedaagde]
      gemachtigde: mr. J. Zaim
    
    
    
      
        Samenvatting van de zaak en het vonnis
      
    
    
    
      
        [eiser] heeft als consument een tweedehands auto uit 2002 gekocht bij autohandelaar [gedaagde] . [eiser] doet een beroep op non-conformiteit omdat de auto na aankoop stil is komen te staan en daarnaast, in tegenstelling tot wat door partijen was afgesproken, geen APK keuring heeft plaatsgevonden. De kantonrechter wijst de vordering af omdat de consument niet heeft voldaan aan zijn onderzoeksplicht.
    
  
  
    
      1Het procesverloop
    
    
      1.1.
      
        [eiser] heeft bij dagvaarding van 27 januari 2021 een vordering tegen [gedaagde] ingesteld. [gedaagde] heeft schriftelijk geantwoord.
    
    
      1.2.
      Op 7 juli 2021 heeft een zitting plaatsgevonden. De griffier heeft aantekeningen gemaakt van wat partijen ter toelichting van hun standpunten naar voren hebben gebracht. [eiser] heeft gebruik gemaakt van pleitaantekeningen, die zijn overgelegd. Voorafgaand aan de zitting heeft [eiser] bij brief van 24 juni 2021 nog stukken toegezonden.
    
  
  
    
      2De feiten
    
    
      2.1.
      
        [gedaagde] is automonteur en handelaar in tweedehandsauto’s en houdt zich bezig met het uitvoeren van APK keuringen.
    
    
      2.2.
      
        [eiser] heeft op 21 augustus 2020 een auto, een automaat, van het merk Audi, type A6, van het bouwjaar 2002 (hierna: de auto) gekocht van [gedaagde] voor € 4.700,00. 
    
    
      2.3.
      In de koopovereenkomst is opgenomen dat de auto akkoord is zoals gezien en gereden en dat er geen enkele vorm van garantie is overeengekomen. Op de koopovereenkomst staat een handtekening van [eiser] .
    
    
      2.4.
      Op dinsdag 25 augustus 2020 heeft [eiser] met [gedaagde] gebeld en hem op de hoogte gebracht dat op de terugweg na aanschaf van de auto een rood lampje is gaan branden en dat hij stil is komen te staan. [eiser] heeft dit op zaterdag 29 augustus 2020 gemaild aan [gedaagde] . In de e-mail is verder opgenomen dat de auto niet APK gekeurd was toen hij de auto meekreeg.
    
    
      2.5.
      
        [eiser] heeft [gedaagde] bij brief van 12 oktober 2020 in gebreke gesteld en heeft in zijn brief van 27 oktober 2020 de koopovereenkomst met [gedaagde] ontbonden. 
    
  
  
    
      3Het geschil
    
    
      3.1.
      
        [eiser] vordert – kort weergegeven – dat de kantonrechter voor recht verklaart dat de koopovereenkomst tussen [eiser] en [gedaagde] per 27 oktober 2020 buitengerechtelijk is ontbonden, dan wel dat de kantonrechter de overeenkomst ontbindt. Daarnaast vordert [eiser] dat de kantonrechter [gedaagde] veroordeelt tot betaling van € 4.700,00, vermeerderd met rente en kosten. 
    
    
      3.2.
      
        [eiser] legt aan de vordering ten grondslag – kort weergegeven – dat [gedaagde] een non-conforme auto heeft geleverd. De auto heeft op geen enkel moment aan de overeenkomst beantwoord, omdat deze op de terugweg na aanschaf stil kwam te staan en niet meer startte. Daarnaast stelt [eiser] dat de auto aan hem is verkocht onder de toezegging dat een geldige APK keuring voor het voertuig was verleend. Dit bleek niet het geval. Ook op dat punt beantwoordde de auto niet aan de overeenkomst. 
    
    
      3.3.
      
        [gedaagde] voert verweer tegen de vorderingen en betwist dat de auto niet aan de overeenkomst voldeed.
    
    
      3.4.
      Op de stellingen van partijen wordt hierna nader ingegaan.
    
  
  
    
      4De beoordeling
    
    
      4.1.
      De overeenkomst die tussen [eiser] en [gedaagde] is gesloten, betreft een consumentenkoop in de zin van artikel 7:5 van het Burgerlijk Wetboek (BW), omdat [gedaagde] handelt in de uitoefening van een bedrijf en [eiser] een natuurlijk persoon is die met de aankoop van de auto niet heeft gehandeld in de uitoefening van een beroep of bedrijf.
    
    
      4.2.
      Tussen partijen is in geschil of er sprake is van een toerekenbare tekortkoming aan de zijde van [gedaagde] , op grond waarvan [eiser] de koopovereenkomst buitengerechtelijk kon ontbinden. Voor de beantwoording van deze vraag moet vastgesteld worden of de auto beantwoordt aan de koopovereenkomst.
    
    
      4.3.
      Een zaak beantwoordt niet aan de overeenkomst indien zij, mede gelet op de aard van de zaak en de mededelingen die de verkoper over de zaak heeft gedaan, niet de eigenschappen bezit die de koper op grond van de overeenkomst mocht verwachten. De koper mag verwachten dat de zaak de eigenschappen bezit die voor normaal gebruik daarvan nodig zijn en waarvan hij de aanwezigheid niet behoefde te betwijfelen (artikel 7:17 BW). Als een tweedehands auto wordt gekocht om daarmee, naar de verkoper bekend is, aan het verkeer deel te nemen, geldt als regel dat de auto niet beantwoordt aan de overeenkomst, indien als gevolg van een eraan klevend gebrek dat niet op eenvoudige wijze kan worden ontdekt en hersteld, zodanig gebruik van de auto gevaar voor de verkeersveiligheid zou opleveren. Niet uitgesloten is dat er een uitzondering op deze regel geldt, bijvoorbeeld wanneer de koper het risico van een zodanig gebrek had aanvaard (ECLI:NL:HR:1994:ZC1338). Tegen deze achtergrond overweegt de kantonrechter als volgt.
      
    
    
      4.4.
      Partijen twisten over het al dan niet aanwezig zijn van een gebrek, dan wel de oorzaak daarvan. De kantonrechter laat deze discussie echter in het midden en oordeelt dat ook indien uitgegaan kan worden van de juistheid van de stelling van [eiser] dat er problemen zijn ontstaan met de motor, dit niet zonder meer betekent dat er sprake is van non-conformiteit als bedoeld in artikel 7:17 BW. Wat [eiser] op basis van de overeenkomst had kunnen of moeten verwachten, wordt immers bepaald aan de hand van wat partijen over en weer hebben afgesproken en de onderzoeksplicht van de koper en de mededelingsplicht van de verkoper. [eiser] stelt dat hij een auto aanschaft met het doel om van de auto gebruik te maken en er mee op de weg te rijden. Hij hoefde er geen rekening mee te houden dat de auto de avond van de aankoop al stil zou komen te staan. Bij de koop van een tweedehands auto had [eiser] er echter rekening mee moeten houden dat een auto bij normaal gebruik aan slijtage onderhevig is en in het algemeen geldt dat de kans op gebreken groter wordt naarmate de auto ouder is. In dit geval gaat het om een auto uit 2002, met 108.230 kilometer op de teller. Bovendien heeft [eiser] de auto zonder garantie meegenomen, omdat hij anders EUR 300,- meer had moeten betalen. Om die reden is op de koopovereenkomst vermeld: “Geen enkel vorm van Garantie”.
    
    
      4.5.
      
        [eiser] heeft niet aangevoerd, noch is gebleken dat [gedaagde] bij het aangaan van de koopovereenkomst op de hoogte was van een eventueel gebrek en zijn mededelingsplicht heeft geschonden. Om te voorkomen dat [eiser] voor onaangename verrassingen zou komen te staan, had van hem mogen worden verwacht dat hij bij de koop deugdelijk onderzoek zou doen, zoals het uitvoeren van een inspectie door een deskundige of in ieder geval uitdrukkelijk te informeren naar de staat van de auto. Dit heeft [eiser] niet gedaan. De auto zag er van buiten goed uit en na een proefrit was er niets op de auto aan te merken, aldus [eiser] ter zitting. In dit geval kwalificeert een proefrit niet als een deugdelijk onderzoek, omdat [eiser] naar eigen zeggen niet over voldoende kennis beschikte om de staat van de auto te kunnen beoordelen. Nu [eiser] onvoldoende invulling heeft gegeven aan zijn onderzoeksplicht kan hij zich, nog daargelaten of het gestelde gebrek ten tijde van de koop al bestond, niet met succes op non-conformiteit beroepen.
      
    
    
      4.6.
      Ook de klacht van [eiser] over het ontbreken van een APK keuring levert geen geslaagd beroep op non-conformiteit. Weliswaar hebben partijen afgesproken dat de auto bij aankoop APK gekeurd zou zijn, maar [gedaagde] heeft voldoende onderbouwd dat [eiser] de auto zonder volledige APK gekeurd te zijn toch wilde meenemen. Daarbij is van belang dat de auto voor de verkoop wel een onderhoudsbeurt en een voorkeuring APK heeft gekregen. Ter zitting heeft [gedaagde] desgevraagd nog door [eiser] onbetwist toegelicht dat een voorkeuring APK gelijk staat aan een APK keuring en dat alleen de afmelding bij de RDW, alleen nog een administratieve handeling, nog moest plaatsvinden. Die afmelding had nog niet plaatsgevonden omdat [eiser] had aangegeven nog niet zeker te weten of hij de auto wilde kopen. Toen [eiser] de auto kocht kon de afmelding gelet op het tijdstip (20.52 uur) niet meer plaatsvinden. Desondanks wilde [eiser] de auto meteen meenemen, ook nadat [gedaagde] hem tijdelijk een andere auto had aangeboden. Van non-conformiteit is dus geen sprake, omdat [eiser] zelf heeft afgezien van een volledige APK keuring.
      
    
    
      4.7.
      Ten overvloede overweegt de kantonrechter nog dat [eiser] onvoldoende heeft gesteld om aan te kunnen nemen dat de auto bij verkoop reeds was behept met het door hem gestelde gebrek en, als dit gebrek wordt vastgesteld, dat dit gebrek niet te wijten is aan zijn eigen onoordeelkundig gebruik. Ook om deze reden zou zijn vordering worden afgewezen.
      
    
    
      4.8.
      De conclusie is dat de kantonrechter de vordering van [eiser] zal afwijzen. Ook de gevorderde buitengerechtelijke incassokosten en de gevorderde wettelijke rente worden afgewezen.
    
    
      4.9.
      De proceskosten komen voor rekening van [eiser] , omdat hij ongelijk krijgt. 
    
  
  
    
      5De beslissing	
    
    
      De kantonrechter:
    
    
    
      5.1.
      wijst de vordering af;
    
    
      5.2.
      veroordeelt [eiser] tot betaling van de proceskosten, die tot en met vandaag voor [gedaagde] worden vastgesteld op een bedrag van € 622,00 aan salaris van de gemachtigde van [gedaagde] ; 
    
    
      5.3.
      
        verklaart dit vonnis uitvoerbaar bij voorraad.
        Dit vonnis is gewezen door mr. M. Flipse en op bovengenoemde datum in het openbaar uitgesproken in aanwezigheid van de griffier. 
      
      
      
        De griffier		De kantonrechter