ECLI:NL:CRVB:1999:ZB8431, Centrale Raad van Beroep, 28-05-1999, 97/344 WAO + 97/6454 WAO
Centrale Raad van Beroep — Uitspraak 
Datum: 1999-05-28 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Bestuursrecht; Socialezekerheidsrecht

Samenvatting: In een geval waarin de uitkeringsgerechtigde is aangewezen op werk in WSW-verband brengt de zorgvuldigheid mee dat de arbeidsongeschiktheidsuitkering wordt voortgezet tot het moment waarop is beslist over (her)opneming in de personenkring van de WSW; van een betrokkene kan worden gevergd dat hij daartoe gerichte activiteiten ontwikkelt.

97/ 344 WAO
      97/6454 WAO
    
    
    
    U I T S P R A A K
    
    
    in het geding tussen:
    
    A, wonende te B, appellant,
    
    en
    
    het Landelijk instituut sociale verzekeringen, gedaagde.
    
    
    I. ONTSTAAN EN LOOP VAN HET GEDING
    
    
      Met ingang van 1 maart 1997 is de Organisatiewet sociale
      verzekeringen 1997 in werking getreden. Ingevolge de
      Invoeringswet Organisatiewet sociale verzekeringen 1997 treedt
      het Landelijk instituut sociale verzekeringen (Lisv) in de
      plaats van de betrokken bedrijfsvereniging. In het onderhavige
      geval is het Lisv in de plaats getreden van de
      Bedrijfsvereniging voor Overheidsdiensten. In deze uitspraak
      wordt onder gedaagde tevens verstaan het bestuur van deze
      bedrijfsvereniging.
    
    
    
      Bij besluit van 25 april 1994 heeft gedaagde appellants
      uitkering ingevolge de Wet op de
      arbeidsongeschiktheidsverzekering (WAO), welke laatstelijk
      werd berekend naar een mate van arbeidsongeschiktheid van 80
      tot 100%, met ingang van 15 juni 1994 ingetrokken.
    
    
    
      De Arrondissementsrechtbank te Haarlem heeft bij uitspraak van
      3 december 1996 het namens appellant tegen dat besluit
      ingestelde beroep gegrond verklaard en dat
      besluit vernietigd. Voorts heeft de rechtbank beslissingen
      gegeven terzake van de proceskosten en het griffierecht.
    
    
    
      Namens appellant is mr W.G. Fischer, advocaat te
      Beverwijk, op bij aanvullend beroepschrift aangegeven gronden,
      van die uitspraak in hoger beroep gekomen.
    
    
    
      Gedaagde heeft een verweerschrift ingediend. Daarbij heeft
      gedaagde een afschrift overgelegd van zijn besluit van 22 juli
      1997, waarbij appellants uitkering ingevolge de WAO met ingang
      van 15 augustus 1994 wordt ingetrokken.
    
    
    
      Bij brief van 26 januari 1999 heeft gedaagde enige vragen van
      de Raad beantwoord.
    
    
    
      Het geding is behandeld ter zitting van de Raad, gehouden op
      16 april 1999. Appellant is daar in persoon verschenen,
      bijgestaan door mr Fischer, als zijn raadsman, en S.R.
      Balasar, als tolk. Gedaagde heeft zich daar laten
      vertegenwoordigen door mr E.G. van Roest, werkzaam bij Gak
      Nederland B.V.
    
    
    
    II. MOTIVERING
    
    
      Bij het besluit van 22 juli 1997 heeft gedaagde appellants
      uitkering ingevolge de WAO alsnog met ingang van
      15 augustus 1994 ingetrokken. Gedaagde heeft dit besluit
      genomen ter uitvoering van de aangevallen uitspraak. Dit
      besluit dient aangemerkt te worden als een besluit als bedoeld
      in artikel 6:18 van de Algemene wet bestuursrecht (Awb).
      Aangezien gedaagde met dit besluit niet geheel aan appellants
      beroep tegemoet is gekomen wordt het beroep, op grond van
      artikel 6:19, eerste lid, van de Awb en artikel 6:24 van de
      Awb, mede gericht geacht tegen het besluit van 22 juli 1997.
    
    
    
      Bij de aangevallen uitspraak heeft de rechtbank, samengevat,
      het volgende overwogen. In de eerste plaats heeft de rechtbank
      overwogen dat gedaagde zich terecht op het standpunt heeft
      gesteld dat appellant ten tijde in geding niet langer
      arbeidsongeschikt was in de zin van de WAO omdat hij medisch
      gezien in staat moest worden geacht om zijn werk ingevolge de
      Wet Sociale Werkvoorziening (WSW) bij DSW-Zaandam weer te
      verrichten. Onder verwijzing naar de in RSV 1989/220
      gepubliceerde uitspraak van de Raad heeft de rechtbank voorts
      overwogen dat in een geval als het onderhavige, waarin een
      uitkeringsgerechtigde is aangewezen op werkzaamheden in
      WSW-verband, de zorgvuldigheid eist dat de
      arbeidsongeschiktheidsuitkering wordt voortgezet tot het
      moment waarop over (her)opneming in de zogeheten
      WSW-personenkring is beslist, waarbij van de
      uitkeringsgerechtigde gevergd kan worden dat hij daartoe zelf
      doelgerichte activiteiten ontwikkelt. De rechtbank heeft
      verder vastgesteld dat appellant op 15 juni 1994 niet meer tot
      de personenkring van de WSW behoorde omdat zijn dienstverband
      op grond van artikel 28, eerste lid, van de WSW, was verbroken
      en de plaatsingscommissie van de WSW niet over zijn heropname
      in de personenkring had beslist. De rechtbank heeft tevens
      overwogen dat van appellant had mogen worden verwacht dat hij
      zich, na een hem vanwege gedaagde gezonden brief van 15 april
      1994, opnieuw bij zijn werkgever zou hebben aangemeld, hetgeen
      hij echter heeft nagelaten. Op grond van voorgaande
      overwegingen heeft de rechtbank het redelijk geacht dat
      gedaagde appellants uitkering ingevolge de WAO zou
      intrekken met ingang van het moment waarop over diens
      heropneming in de WSW-personenkring zou zijn beslist als hij
      zich tijdig zou hebben aangemeld. De rechtbank was van oordeel
      dat een termijn van vier maanden na verzending van de brief
      van 15 april 1994 in deze redelijk was.
    
    
    
      In hoger beroep is namens appellant -kort gezegd- bezwaar
      gemaakt tegen de overweging van de rechtbank dat gedaagde zijn
      uitkering ingevolge de WAO vier maanden na de brief van 15
      april 1994 mocht intrekken. Appellant heeft niet langer
      bestreden dat hij ten tijde in geding in staat was zijn arbeid
      in WSW-verband te verrichten.
    
    
    
      In dit geding dient de Raad de vraag te beantwoorden of de
      aangevallen uitspraak en het door gedaagde ter uitvoering van
      die uitspraak genomen besluit van 22 juli 1997, in rechte
      stand kunnen houden.
    
    
    De Raad overweegt als volgt.
    
    
      De Raad kan zich verenigen met de overwegingen van de
      rechtbank en neemt deze over.
    
    
    
      Ten aanzien van hetgeen in hoger beroep is aangevoerd
      overweegt de Raad als volgt.
    
    
    
      Met appellant is de Raad van oordeel dat de brief van
      15 april 1994 geen expliciete aanwijzing bevat op grond
      waarvan hij zich had dienen te realiseren dat hij zich bij
      DSW-Zaandam had dienen te melden. Deze brief vermeldt echter
      wel duidelijk dat hij geschikt werd geacht voor zijn eigen
      werk. Uit het zich onder de gedingstukken bevindende
      arbeidskundige rapport van 30 maart 1994
      blijkt voorts dat de behandelende arbeidsdeskundige
      appellant al op 30 maart 1994, in het bijzijn van zijn broer,
      mondeling te kennen heeft gegeven dat hij in staat werd geacht
      om zijn eigen werk weer te verrichten en dat hem door de
      arbeidsdeskundige dringend advies werd gegeven contact met de
      werkgever op te nemen. Appellant heeft niet bestreden dat het
      gesprek in de in voormeld rapport weergegeven zin heeft
      plaatsgevonden. Gelet op de inhoud van dat gesprek is de Raad
      van oordeel dat appellant zich reeds op 30 maart 1994 had
      kunnen en moeten realiseren dat hij zich voor werkhervatting
      bij DSW-Zaandam had kunnen melden. De omstandigheid dat de
      brief van 15 april 1994 niet een volledige weergave van het
      gesprek van 30 maart 1994 bevat kan aan die conclusie niet
      afdoen.
    
    
    
      Op grond van de voorhanden zijnde gegevens heeft de Raad met
      de rechtbank echter moeten vaststellen dat appellant zich na
      30 maart 1994 niet bij zijn voormalige werkgever heeft gemeld
      en ook anderszins geen poging heeft ondernomen om weer in de
      WSW-personenkring te worden opgenomen. De omstandigheid dat
      appellant zich, naar is gesteld, niet kon verenigen met de
      beëindiging van zijn dienstverband op 19 juni 1993 en in
      verband daarmee contact heeft opgenomen met DSW-Zaandam, kan
      naar het oordeel van de Raad niet aangemerkt worden als een in
      dit verband relevant verzoek van appellant om weer toegelaten
      te worden tot de personenkring van de WSW. Daarbij wijst de
      Raad er op dat zowel gedaagde als appellant op dat moment van
      mening waren dat hij niet in staat was zijn werk te
      verrichten.
    
    
    
      De Raad overweegt voorts in gedaagdes opstelling ten aanzien
      van de hervatting van appellant in zijn werk bij DSW-Zaanstad
      geen aanleiding te hebben gevonden voor het oordeel appellants
      uitkering ingevolge de WAO, op grond van de in acht te nemen
      zorgvuldigheid, op een later tijdstip dan 15 augustus 1994
      ingetrokken diende te worden.
    
    
    
      Op grond van het voorgaande beantwoordt de Raad de hiervoor
      vermelde vraag bevestigend. Daaruit volgt dat de aangevallen
      uitspraak bevestigd dient te worden en dat het beroep tegen
      gedaagdes besluit van 22 juli 1997 ongegrond verklaard dient
      te worden.
    
    
    
      De Raad acht ten slotte geen termen aanwezig om toepassing te
      geven aan het bepaalde in artikel 8:75 van de Awb.
    
    
    
    III. BESLISSING
    
    De Centrale Raad van Beroep,
    
    Recht doende:
    
    
      Bevestigt de aangevallen uitspraak;
      Verklaart het beroep dat appellant geacht moet worden te
      hebben ingesteld tegen het besluit van 22 juli 1997,
      ongegrond.
    
    
    
      Aldus gegeven door mr H. van Leeuwen als voorzitter en
      mr W.D.M. van Diepenbeek en mr T. Hoogenboom als leden, in
      tegenwoordigheid van S.I. ter Riet als griffier, en
      uitgesproken in het openbaar op 28 mei 1999.
    
    
    
                             (get.) H. van Leeuwen.
    
    
    
                             (get.) S.I. ter Riet.
    
    
    
    AB