ECLI:NL:RBMNE:2021:3504, Rechtbank Midden-Nederland, 28-07-2021, 9029892
Rechtbank Midden-Nederland — Uitspraak 
Datum: 2021-07-28 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Civiel recht; Verbintenissenrecht

Samenvatting: Burenrecht. Overhangende dakgoot. € 10.000 aan dwangsommen verbeurd door niet correct nakomen eerder vonnis met gezag van gewijsde. Afwijzing kosten herstel vanwege ontbreken vordering om machtiging de werkzaamheden zelf uit te voeren. Afwijzing tegenvordering om alsnog een erfdienstbaarheid te verlenen (artikel 5:54 BW): technische noodzaak overhang onvoldoende onderbouwd.

RECHTBANK MIDDEN-NEDERLAND
    
    
      Civiel recht
      kantonrechter
    
    
    
      locatie Utrecht
    
    
    
      zaaknummer: 9029892 UC EXPL  21-1412 MS/1270
    
    
    
      
        Vonnis van 28 juli 2021
      
    
    
    
      inzake
    
    
    
      
        
          [eiser]
        ,
      wonende te [woonplaats] ,
      verder ook te noemen [eiser] ,
      eisende partij in conventie,
      verwerende partij in reconventie,
      gemachtigde: mr. F.B. Keulen,
    
    
    
      tegen:
    
    
    
      de besloten vennootschap
      
        
          [gedaagde] B.V.,
      gevestigd te [vestigingsplaats] ,
      verder ook te noemen [gedaagde] ,
      gedaagde partij in conventie,
      eisende partij in reconventie,
      gemachtigde: mr. M.F.A. Vreeswijk.
    
    
  
  
    
      1De procedure
    
    
      1.1.
      Het verloop van de procedure blijkt uit:
      - de dagvaarding met producties;
      - de conclusie van antwoord tevens houdende eis in reconventie met producties;
      - de conclusie van antwoord in reconventie;
      - de nadere producties van [gedaagde] .
      
    
    
      1.2.
      Op 15 juli 2021 heeft een mondelinge behandeling plaatsgevonden, waar [eiser] is verschenen met zijn gemachtigde mr. Keulen. Van de kant van [gedaagde] zijn verschenen de heer [A] , directeur-grootaandeelhouder van [gedaagde] , mr. Vreeswijk, de gemachtigde van [gedaagde] , en mr. [B] , kantoorgenoot van mr. Vreeswijk. Partijen hebben hun standpunten nader toegelicht, waarbij de gemachtigde van [gedaagde] gebruik heeft gemaakt van spreekaantekeningen. Partijen hebben op elkaars standpunten kunnen reageren en hebben vragen van de kantonrechter beantwoord. Na afloop van de mondelinge behandeling heeft de kantonrechter bepaald dat in deze zaak vonnis zal worden gewezen.  
      
      
      
      
    
  
  
    
      2Feiten
    
    
      2.1.
      
        Partijen zijn buren van elkaar. [gedaagde] is sinds 2011 eigenaar van de woning aan de [adres] in [plaatsnaam] . De woning met garage is gebouwd in 1952. De dakgoot van 
        de garage stak over de kadastrale grens tussen haar perceel en het perceel van [eiser] heen. 
        
          [eiser] heeft zijn perceel in 2015 gekocht. Destijds stond er een oud gebouw van de [.] 
        op het perceel. Dat gebouw is daar in de jaren ’70 neergezet. [eiser] heeft dat gebouw gesloopt 
        en een nieuwe woning, met garage, op het perceel gebouwd.
      
      
    
    
      2.2.
      
        [eiser] heeft in een eerdere procedure bij deze rechtbank (zaaknummer NL19.6807) onder meer gevorderd [gedaagde] te veroordelen de dakgoot aan de schuur van haar garage te verwijderen of zodanig aan te passen dat deze niet meer over zijn perceel heen steekt en het water niet meer op zijn perceel afloopt, op straffe van een dwangsom. 
      
    
    
      2.3.
      De rechtbank heeft in die procedure op 16 januari 2020 vonnis gewezen (hierna: het vonnis) en heeft ten aanzien van deze vordering het volgende overwogen en beslist:
      
      
        “Dakgoot en hemelwaterafvoer 
      
    
    
      2.15.
      
        
          [eiser] heeft gevorderd om [gedaagde] te veroordelen om de dakgoot aan de schuur van de 
        garage van [gedaagde] te verwijderen of zodanig aan te passen dat deze niet meer over het 
        perceel heen steekt en het water niet meer op het perceel van [eiser] afloopt, op straffe van een 
        dwangsom.  
      
      
    
    
      2.16.
      
        De goot mag niet over de kadastrale grens heen steken. Ook mag er niet worden 
        afgewaterd op het perceel van [eiser] . [gedaagde] zal daarom veroordeeld worden om de goot 
        ofwel te verwijderen, ofwel zodanig aan te passen dat deze niet meer over het perceel heen 
        steekt en het water niet meer op het perceel van [eiser] afloopt. Dit zal hij moeten doen binnen 
        twee maanden na het onherroepelijk worden van dit vonnis.  
      
      
    
    
      2.17.
      
        Aan deze veroordeling zal een dwangsom worden gekoppeld van € 150,00 per dag 
        met een maximum van € 10.000,00.  
      
      
    
    
      2.18.
      
        Deze veroordeling wordt niet uitvoerbaar bij voorraad verklaard. De reden 
        daarvoor is dat deze veroordeling mogelijkerwijs grote gevolgen heeft voor de garage van 
        
          [gedaagde] : als aanpassing van de goot niet kan, zal mogelijk de hele garage verwijderd moeten 
        worden. [gedaagde] wordt daardoor (zwaar) benadeeld. Wanneer er sprake zou zijn van 
        onevenredig zware benadeling, dan kan de eigenaar van het overhangende gebouw vorderen 
        dat aan hem een erfdienstbaarheid wordt verleend of een deel van het erf van de eigenaar 
        wordt overgedragen. Een dergelijke vordering heeft [gedaagde] niet ingesteld en de rechtbank 
        kan daarover inhoudelijk dan ook niet oordelen. Om te voorkomen dat het eventueel 
        instellen van een dergelijke vordering praktisch onmogelijk wordt gemaakt door de 
        veroordeling met dwangsom uitvoerbaar bij voorraad te verklaren, wordt deze veroordeling 
        niet uitvoerbaar bij voorraad verklaard.  
      
      
    
    
      2.19.
      
        
          [eiser] moet toestaan dat [gedaagde] van zijn perceel gebruik maakt voor het uitvoeren 
        van de noodzakelijke werkzaamheden aan de dakgoot. [gedaagde] moet [eiser] daar wel vooraf van 
        in kennis stellen (artikel 5:56 BW). De vordering van [gedaagde] die daarop ziet (onder 7.) 
        wordt afgewezen, omdat deze verplichting van [eiser] al uit de wet voortvloeit. 
        (…)
      
      
    
  
  
    
      3De beslissing
    (…)
    
      3.2.
      
        veroordeelt [gedaagde] om de dakgoot aan de garage ofwel te verwijderen, ofwel 
        zodanig aan te passen dat deze niet meer over het perceel heen steekt en het water niet meer 
        op het perceel van [eiser] afloopt, binnen twee maanden na het onherroepelijk worden van dit 
        vonnis,  
      
      
    
    
      3.3.
      
        veroordeelt [gedaagde] om aan [eiser] een dwangsom te betalen van € 150,00 voor iedere 
        dag, een deel van een dag als een dag gerekend, dat hij niet aan de in 3.2. uitgesproken 
        veroordeling voldoet, tot een maximum van € 10.000,00 is bereikt;   
        (…)
      
    
    
      3.11.
      
        verklaart dit vonnis tot zover, met uitzondering van 3.2. en 3.3., uitvoerbaar bij 
        voorraad;”.
      
      
    
    
      2.4.
      
        [gedaagde] heeft tegen dit vonnis hoger beroep aangetekend. Zij heeft [eiser] gedagvaard tegen 15 september 2020, maar heeft de dagvaarding uiteindelijk niet op deze datum op de rol aangebracht. 
      
    
    
      2.5.
      
        [eiser] heeft het vonnis bij exploot van 6 november 2020 aan [gedaagde] laten betekenen en heeft [gedaagde] daarbij het bevel gedaan om op straffe van een dwangsom binnen 14 dagen aan de inhoud van nr. 3.2 van het vonnis te voldoen.
      
    
    
      2.6.
      Partijen hebben verschillende malen gecorrespondeerd over de tijdstippen waarop [gedaagde] deze werkzaamheden op het perceel van [eiser] kon laten verrichten. [eiser] heeft [gedaagde] daarbij onder meer verzocht inzicht te geven in - kort gezegd - het beoogde eindresultaat. [gedaagde] is niet op dit verzoek ingegaan. 
      
    
    
      2.7.
      Eind december 2020 heeft een timmerman in opdracht van [gedaagde] op het perceel van [eiser] werkzaamheden uitgevoerd. Deze werkzaamheden zijn op 24 december 2020 voltooid. Daarbij is de oorspronkelijke dakgoot verwijderd en een dakgoot bovenop de muur van de garage van [gedaagde] aangebracht. Tegen de garagemuur is aan de bovenkant een boeiboord aangebracht. Aan de bovenzijde van het boeiboord is een lat bevestigd. Op de door [gedaagde] als productie 6b overgelegde foto is te zien dat zowel de dakgoot zelf als de bovenrand van het boeiboord en de bovenrand van eerdergenoemde lat met stroken bitumen zijn bekleed. Zowel het boeiboord als de lat steken over de kadastrale grens heen.
      
    
    
      2.8.
      
        [eiser] heeft [gedaagde] bij e-mail van 24 december 2020 gewezen op het feit dat het boeiboord enkele centimeters over de erfgrens hangt.
      
    
    
      2.9.
      Bij brief van 25 januari 2021 heeft [eiser] [gedaagde] onder meer meegedeeld dat op 24 januari 2021 de termijn is verstreken waarop de maximale dwangsom van € 10.000,-- is bereikt. Volgens [eiser] heeft [gedaagde] op die datum niet aan het vonnis voldaan, omdat de dakgoot niet conform het vonnis op/boven het eigen perceel van [gedaagde] hangt. [eiser] heeft [gedaagde] gesommeerd het bedrag van € 10.000,-- binnen zeven werkdagen te voldoen. 
      
      
    
  
  
    
      3Het geschil in conventie en de beoordeling daarvan
    
    
      3.1.
      
        [eiser] vordert bij vonnis, voor zover mogelijk uitvoerbaar bij voorraad, [gedaagde] te veroordelen om aan hem te betalen:
      
        
          een bedrag van € 10.000,-- uit hoofde van verschuldigde dwangsom, althans een in goede justitie te bepalen bedrag, vermeerderd met wettelijke rente;
        
        
          een bedrag van € 6.532,50 aan schade, althans een in goede justitie te bepalen bedrag, vermeerderd met wettelijke rente;
        
        
          de proceskosten en de nakosten. 
        
      
      
      
        
          Zijn de dwangsommen verbeurd?
        
      
      
    
    
      3.2.
      
        [eiser] stelt zich op het standpunt dat [gedaagde] niet aan het vonnis heeft voldaan omdat de dakgoot nog steeds over de kadastrale erfgrens hangt. Volgens [eiser] heeft [gedaagde] daarom het maximale bedrag van € 10.000,-- aan dwangsommen verbeurd.
      
    
    
      3.3.
      
        [eiser] heeft er daarbij op gewezen dat het vonnis als gevolg van het niet doorzetten van het ingestelde hoger beroep onherroepelijk is geworden. De kantonrechter heeft op de zitting te kennen gegeven dat het vonnis inderdaad in kracht van gewijsde is gegaan en dat hij begrijpt dat [eiser] hiermee een beroep wenst te doen op het gezag van gewijsde van dit vonnis. [eiser] heeft dit op de zitting niet weersproken. De gemachtigde van [gedaagde] heeft hierop gezegd dat hij dat zo niet in de dagvaarding had gelezen, maar daar gaat de kantonrechter aan voorbij omdat het beroep van [eiser] op het gezag van gewijsde van het vonnis besloten ligt in zijn overige stellingen en dus voor [gedaagde] redelijkerwijs kenbaar moet zijn geweest. 
      
    
    
      3.4.
      Beoordeeld moet dus worden of [gedaagde] in strijd met het vonnis heeft gehandeld. Het staat de kantonrechter in verband met het gezag van gewijsde van dit vonnis niet vrij dit oordeel te nuanceren of aan te passen. De kantonrechter moet het vonnis wel uitleggen.
      
    
    
      3.5.
      In nr. 3.2 van het vonnis is [gedaagde] veroordeeld binnen twee maanden na het onherroepelijk worden van dit vonnis de dakgoot aan de garage ofwel te verwijderen, ofwel zodanig aan te passen dat deze niet meer over het perceel heen steekt en het water niet meer op het perceel van [eiser] afloopt. De kantonrechter stelt vast dat op de als productie 6b door [gedaagde] overgelegde foto duidelijk is te zien dat bovenop de muur van de garage een nieuwe dakgoot is aangebracht. Deze foto zal aan dit vonnis worden gehecht. Op de foto die door [eiser] als productie 11a in het geding is gebracht is duidelijk te zien dat over de gehele breedte van de muur van de garage van [gedaagde] een boeiboord is aangebracht. Uit de foto die [eiser] als productie 11b heeft overgelegd, blijkt dat dit boeiboord een dikte heeft van 3 cm aan de onderzijde. Verder is op foto 11a te zien dat bovenaan dat boeiboord nog een met bitumen beklede lat is aangebracht, welke blijkens foto 11d samen met het boeiboord 5 cm uitsteekt.
      
    
    
      3.6.
      Volgens [gedaagde] stond het haar vrij het boeiboord aan te brengen. Zij stelt in de eerste plaats dat het vonnis dat niet verbiedt en dat het vonnis een boeiboord in het geheel niet noemt. [eiser] wijst er echter er terecht op dat dit standpunt van [gedaagde] een woordenspel is: uit de foto blijkt duidelijk dat de nieuwe dakgoot één geheel vormt met het boeiboord en de eerdergenoemde lat. In zoverre is het feit dat het boeiboord en de lat over de erfgrens van [eiser] uitsteken dus in strijd met het vonnis.
      
    
    
      3.7.
      
        [gedaagde] stelt in de tweede plaats dat het technisch niet mogelijk is de door het verwijderen van de oorspronkelijke dakgoot blootgekomen muur waterdicht af te werken zonder het plaatsen van een boeiboord. [eiser] heeft die technische noodzaak van het aanbrengen van een boeiboord in zijn conclusie van antwoord in reconventie echter betwist. [gedaagde] heeft hier op de zitting slechts tegen ingebracht dat degene die de dakgoot heeft vernieuwd 45 jaar ervaring heeft, onder andere bij [bedrijfsnaam] , en dat de door hem gekozen bouwwijze een heel bekende constructie is. 
      
    
    
      3.8.
      Naar het oordeel van de kantonrechter is het echter geen feit van algemene bekendheid dat een dakgoot niet bovenop een zijmuur kan worden geplaatst zonder (enig) uitstekend gedeelte. Gelet op het verweer van [eiser] had het daarom op de weg van [gedaagde] gelegen een verklaring van een bouwkundige over te leggen waaruit de juistheid van haar standpunt blijkt of een aanbod tot getuigenbewijs of een verzoek om een deskundigenbericht te doen. Dit heeft zij echter niet gedaan. De kantonrechter gaat daarom aan dit verweer van [gedaagde] voorbij.
      
    
    
      3.9.
      Dit leidt tot de conclusie dat de uitvoering van de dakgoot in strijd is met het vonnis en dat de opgelegde dwangsommen zijn verbeurd. [gedaagde] heeft zich op het standpunt gesteld dat [eiser] wegens gebrek aan belang niet-ontvankelijk moet worden verklaard in zijn vordering tot betaling van deze dwangsommen, omdat hij al een titel had om de dwangsommen te innen. Dit verweer gaat echter niet op. Bij onzekerheid of dwangsommen verbeurd zijn kan het zelfs de voorkeur hebben daarover (zoals hier) een bodemprocedure te voeren. Bovendien valt niet in te zien hoe [gedaagde] in enig redelijk belang is geschaad. In een bodemprocedure kan immers zo nodig nader feitenonderzoek plaatsvinden en in een executiegeschil (kort geding) niet. Het instellen van deze vordering in een bodemprocedure is dus ook in het belang van [gedaagde] . [gedaagde] heeft ter zitting nog aangevoerd dat dit hier anders ligt, omdat (naar de kantonrechter tenminste begrijpt) [eiser] hier een (blote) geldvordering heeft ingesteld. Naar het oordeel van de kantonrechter blijkt echter duidelijk dat [eiser] hiermee betaling van dwangsommen vordert.
      
    
    
      3.10.
      Partijen hebben nog getwist over de vraag of sprake is van schuldeisersverzuim aan de kant van [eiser] . [gedaagde] stelt dat dit het geval is, omdat [eiser] aanvankelijk geweigerd zou hebben concrete data te noemen waarop de werkzaamheden op zijn perceel konden worden uitgevoerd. Dat is echter niet meer relevant, omdat ook na de uitvoering van de werkzaamheden op 24 december 2020 - welke werkzaamheden dus niet aan het vonnis voldoen - inmiddels meer dan € 10.000 : € 150 = 67 dagen zijn verstreken. Ten overvloede merkt de kantonrechter op dat zich hier wreekt dat [gedaagde] heeft geweigerd om vooraf inzage te geven in de wijze waarop zij de werkzaamheden wilde uitvoeren, ook al was zij hier op grond van het vonnis niet per se toe verplicht. 
      
    
    
      3.11.
      Gezien het voorgaande zal het bedrag van € 10.000,-- aan verbeurde dwangsommen worden toegewezen. De gevorderde wettelijke rente zal worden toegewezen vanaf de dag van de dagvaarding tot de dag van volledige betaling.
      
      
        
          De schadevergoeding van € 6.532,50
        
      
      
    
    
      3.12.
      
        
          [eiser] stelt ter onderbouwing van deze vordering dat [gedaagde] niet heeft voldaan aan haar 
        verzoeken om de uitgevoerde werkzaamheden aan te passen zodat aan het vonnis wordt 
        voldaan en dat [gedaagde] daarom in verzuim verkeert. [gedaagde] dient daarom de kosten te betalen 
        die [eiser] moet maken om [gedaagde] te laten voldoen aan het vonnis. [eiser] stelt op basis van een 
        offerte die zij door een aannemer heeft laten opstellen dat de kosten voor herstel en 
        nakoming van het vonnis € 6.532,50 bedragen. 
      
      
    
    
      3.13.
      
        
          [gedaagde] stelt terecht dat [eiser] slechts aanspraak kan maken op deze schadevergoeding 
        als op zijn minst vaststaat dat hij toestemming heeft om de werkzaamheden tot aanpassing
        van het boeiboord en de daarop bevestigde overstekende lat op kosten van [gedaagde] uit te 
        voeren. In de stellingen van [gedaagde] ligt besloten dat [eiser] die toestemming echter niet van 
        
          [gedaagde] heeft gekregen en hij heeft de kantonrechter ook niet om die toestemming gevraagd.
      
      
    
    
      3.14.
      
        Naar aanleiding hiervan heeft [eiser] op de zitting verzocht zijn eis mondeling te mogen
        vermeerderen met het vragen van deze toestemming. [gedaagde] heeft daar bezwaar tegen 
        gemaakt, onder andere omdat een dergelijke vordering een heel ander debat vereist. Dat 
        argument treft doel. De door [eiser] gewenste wijziging van de eis is in strijd met een goede 
        procesorde, omdat voor de vraag of [gedaagde] moet dulden dat de werkzaamheden aan de haar in eigendom toebehorende dakgoot door [eiser] worden gedaan, inderdaad een heel ander debat vereist dan het debat dat naar aanleiding van de dagvaarding aan de orde is gesteld. Dit betekent dat 
        deze vordering wordt afgewezen. 
      
      
    
    
      3.15.
      
        Nu [gedaagde] ten aanzien van de eerste vordering van [eiser] in het ongelijk is gesteld en 
        
          [eiser] ten aanzien van zijn tweede vordering in het ongelijk is gesteld, zullen de proceskosten 
        tussen partijen worden gecompenseerd, in die zin dat elke partij de eigen kosten draagt.
      
      
      
    
  
  
    
      4Het geschil in reconventie en de beoordeling daarvan
    
    
      4.1.
      
        
          [gedaagde] vordert in reconventie:
        I. primair te verklaren voor recht dat [gedaagde] krachtens (bevrijdende) verjaring gerechtigd is tot het hebben van een boeiboord boven het perceel van [eiser] , subsidiair [eiser] te veroordelen om mee te werken aan het vestigen van een dergelijke erfdienstbaarheid ten behoeve van [gedaagde] ;
        II. [eiser] op eerste verzoek van [gedaagde] op straffe van een dwangsom te veroordelen alle medewerking te verlenen aan de inschrijving van het onder I bedoelde recht in de registers;
        III. [eiser] te veroordelen in de proceskosten en de nakosten.
      
      
      
        
          Is een erfdienstbaarheid voor [gedaagde] ontstaan om iets over het perceel van [eiser] te laten
        
        
          uitsteken?
        
      
      
    
    
      4.2.
      
        
          [gedaagde] stelt onder verwijzing naar foto’s en bouwtekeningen dat de originele dakgoot 
        al meer dan 20 jaar boven het perceel van [eiser] heeft gehangen en dat op grond hiervan 
        krachtens bevrijdende verjaring een erfdienstbaarheid is ontstaan om iets boven het perceel 
        van [eiser] te laten uitsteken. Volgens [gedaagde] is het dus niet van belang dat de uitstekende 
        dakgoot op grond van het vonnis moest worden verwijderd. 
      
      
    
    
      4.3.
      
        De kantonrechter volgt [gedaagde] niet in dit standpunt. Niet valt in te zien waarom deze 
        erfdienstbaarheid, die (mogelijk) ontstaan is doordat een dakgoot meer dan 20 jaar boven het 
        perceel van [eiser] heeft gehangen, ook meebrengt dat andere "uitsteeksels" van [gedaagde] zich 
        boven het perceel van [eiser] mogen bevinden. Of dit wel of niet zo is kan echter in het midden 
        blijven: zoals in voorgaande reeds is vastgesteld gaat het hier (opnieuw) om het hebben van 
        een dakgoot boven het perceel van [eiser] , en dat is nu juist iets wat de kantonrechter [gedaagde] 
        verboden heeft bij vonnis met gezag van gewijsde. Omdat de kantonrechter aan dat vonnis 
        gebonden is doet niet ter zake dat [gedaagde] (kennelijk) in die procedure geen beroep heeft 
        gedaan op deze verkrijgende dan wel bevrijdende verjaring en kan de kantonrechter hierover 
        in deze procedure geen oordeel meer geven. Dit betekent dat de primaire vordering van [eiser] 
        wordt afgewezen.
      
      
      
        
          Is de vordering van [gedaagde] tot verlening van een erfdienstbaarheid (artikel 5:54 BW) 
        
        
          toewijsbaar?
        
      
      
    
    
      4.4.
      
        Ook de subsidiaire vordering tot verlening van een erfdienstbaarheid is niet 
        toewijsbaar. In het kader van de beoordeling van deze vordering dient een belangenafweging 
        plaats te vinden. In het voorgaande is reeds geoordeeld dat [gedaagde] ten onrechte niet heeft 
        onderbouwd waarom het technisch niet mogelijk is een dakgoot aan te brengen zonder dat 
        een gedeelte daarvan boven het perceel van [eiser] uitsteekt. Zij heeft haar belang daarom 
        onvoldoende onderbouwd, zodat het belang van [eiser] dat de dakgoot niet boven de kadastrale 
        erfgrens uitsteekt de doorslag dient te krijgen.
      
      
    
    
      4.5.
      
        Aangezien de primaire en subsidiaire vorderingen onder I niet toewijsbaar zijn, kan 
        ook de vordering onder II niet worden toegewezen.
      
      
    
    
      4.6.
      
        [gedaagde] zal als de in het ongelijk gestelde partij in de proceskosten worden veroordeeld. De kosten aan de zijde van [eiser] worden begroot op € 124,-- (2 punten x tarief € 124,-- x 0,5).
      
    
    
      4.7.
      De gevorderde nakosten zullen worden toegewezen zoals in de beslissing is bepaald.
      
      
    
  
  
    
      5De beslissing
    
    
      De kantonrechter:
    
    
    
      
        in conventie
      
    
    
    
      5.1.
      veroordeelt [gedaagde] om aan [eiser] tegen bewijs van kwijting te betalen € 10.000,--, vermeerderd met de wettelijke rente als bedoeld in artikel 6:119 BW vanaf 12 februari 2021 tot de dag van volledige betaling; 
      
    
    
      5.2.
      compenseert de proceskosten tussen partijen, in die zin dat elke partij de eigen kosten draagt; 
      
    
    
      5.3.
      verklaart dit vonnis uitvoerbaar bij voorraad;
      
    
    
      5.4.
      wijst het meer of anders gevorderde af;
      
      
        
          in reconventie
        
      
      
    
    
      5.5.
      wijst de vorderingen af;
      
    
    
      5.6.
      veroordeelt [gedaagde] tot betaling van de proceskosten aan de zijde van [gedaagde] , tot de uitspraak van dit vonnis begroot op € 124,-- aan salaris gemachtigde;
      
    
    
      5.7.
      veroordeelt [gedaagde] , onder de voorwaarde dat zij niet binnen 14 dagen na aanschrijving door [eiser] volledig aan dit vonnis voldoet, in de na dit vonnis ontstane kosten, begroot op: 
      - € 62,-- aan salaris gemachtigde; 
      - te vermeerderen, indien betekening van het vonnis heeft plaatsgevonden, met de explootkosten van betekening van het vonnis;
      
    
    
      5.8.
      verklaart dit vonnis wat betreft de kostenveroordelingen uitvoerbaar bij voorraad.
      
      
      
        Dit vonnis is gewezen door mr. P. Krepel, kantonrechter, en is in aanwezigheid van de griffier in het openbaar uitgesproken op 28 juli 2021.