ECLI:NL:CRVB:2019:2583, Centrale Raad van Beroep, 10-07-2019, 18/4900 WAO-PV
Centrale Raad van Beroep — Uitspraak 
Datum: 2019-07-10 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Bestuursrecht; Socialezekerheidsrecht

Samenvatting: Omdat appellant inmiddels heeft bereikt wat hij wilde bereiken, namelijk een herbeoordeling van de aflossingscapaciteit, kan het hoger beroep voor hem geen feitelijke betekenis meer hebben. Er is dus geen procesbelang meer.

184900 WAO-PV
    
      Centrale Raad van Beroep
      Enkelvoudige kamer
    
    
    
    
    
    
    
    
    
    
    
      Proces-verbaal van de mondelinge uitspraak op het hoger beroep tegen de uitspraak van de rechtbank Overijssel van 21 augustus 2018, 18/319 (aangevallen uitspraak)
    
    
    
    
    
    
    
      Partijen:
    
    
    
      
        [Appellant] te [woonplaats] (appellant)
    
    
    
      de Raad van bestuur van het Uitvoeringsinstituut werknemersverzekeringen (Uwv)
    
    
    
    
      Datum uitspraak: 10 juli 2019
    
    
    
      Zitting heeft: I.M.J. Hilhorst-Hagen
      Griffier: J.R. Trox
    
    
    
      Het onderzoek ter zitting heeft plaatsgevonden op 10 juli 2019. Namens appellant is verschenen J.E. Eshuis. Het Uwv heeft zich laten vertegenwoordigen door drs. H. ten Brinke. 
    
    
    
  
  
    BESLISSING
    
    
      De Centrale Raad van Beroep verklaart het hoger beroep niet-ontvankelijk.
    
    
    
      Deze beslissing is uitgesproken in het openbaar. Zij is gebaseerd op de volgende overwegingen.
    
    
    
      Tussen partijen is niet in geschil dat het Uwv een vordering op appellant heeft ter zake van aan appellant onverschuldigd betaalde uitkeringen ingevolge de Wet op de arbeidsongeschiktheidsverzekering. Bij besluit van 14 november 2016 heeft het Uwv vastgesteld dat appellant € 23.606,49 moet terugbetalen. De aflossingscapaciteit is daarbij vastgesteld op € 245,68 per maand. Appellant heeft bij het Uwv een verzoek gedaan om toezending van een formulier inkomensonderzoek voor een (hernieuwde) berekening van de aflossingscapaciteit. Omdat het Uwv aan de gerechtsdeurwaarder inmiddels (opnieuw) de opdracht heeft gegeven de invordering ter hand te nemen, heeft het Uwv appellant verwezen naar de deurwaarder.
    
    
    
      De Raad moet ambtshalve beoordelen of sprake is van procesbelang. Voor het antwoord op deze vraag is volgens vaste rechtspraak (zie bijvoorbeeld de uitspraak van de Raad van 7 november 2018, ECLI:NL:CRVB:2018:3679) bepalend of het resultaat dat de indiener van een bezwaar- of beroepschrift nastreeft ook daadwerkelijk kan worden bereikt en het realiseren van dat resultaat voor deze indiener feitelijke betekenis kan hebben. Het hebben van een formeel of principieel belang is onvoldoende voor het aannemen van procesbelang. 
    
    
    
      Uit de ter zitting door partijen naar voren gebrachte informatie blijkt dat appellant inmiddels een formulier inkomensonderzoek heeft verkregen en dit formulier, voorzien van stukken, bij het Uwv heeft ingediend. Ter zitting is met partijen besproken dat het Uwv op basis van dit formulier met de daarbij geleverde stukken, de aflossingscapaciteit zal gaan (her)beoordelen. Voor zover voor deze beoordeling stukken ontbreken, is van de kant van appellant toegezegd dat de gewenste informatie aan het Uwv zal worden verstrekt. Tevens is gebleken dat appellant nooit iets heeft terugbetaald. Omdat appellant inmiddels heeft bereikt wat hij wilde bereiken, namelijk een herbeoordeling van de aflossingscapaciteit, kan het hoger beroep voor hem geen feitelijke betekenis meer hebben. Er is dus geen procesbelang meer. 
    
    
    
      Voor een veroordeling in de proceskosten is geen aanleiding.
    
    
    
    
    
    
    
    
    
      Waarvan proces-verbaal.
    
    
    
      De griffier	Het lid van de enkelvoudige kamer
    
    
    
    
      (getekend) J.R. Trox	(getekend) I.M.J. Hilhorst-Hagen
    
    
    
    
  
  VC