ECLI:NL:RVS:2019:2663, Raad van State, 01-08-2019, 201903399/1/V3
Raad van State — Uitspraak 
Datum: 2019-08-01 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Bestuursrecht; Vreemdelingenrecht

Samenvatting: Bij besluit van 20 maart 2019 heeft de staatssecretaris een aanvraag van de vreemdeling om haar een verblijfsvergunning asiel voor bepaalde tijd te verlenen niet in behandeling genomen.

201903399/1/V3.
    Datum uitspraak: 1 augustus 2019
    AFDELING
    BESTUURSRECHTSPRAAK
    Uitspraak met toepassing van artikel 8:54, eerste lid, van de Algemene wet bestuursrecht op het hoger beroep van:
    de staatssecretaris van Justitie en Veiligheid,
    appellant,
    tegen de uitspraak van de rechtbank Den Haag, zittingsplaats Haarlem, van 23 april 2019 in zaak nr. NL19.6459 in het geding tussen:
    [de vreemdeling], mede voor haar minderjarige kind,
    en
    de staatssecretaris.
    Procesverloop
    Bij besluit van 20 maart 2019 heeft de staatssecretaris een aanvraag van de vreemdeling om haar een verblijfsvergunning asiel voor bepaalde tijd te verlenen niet in behandeling genomen.
    Bij uitspraak van 23 april 2019 heeft de rechtbank het daartegen door de vreemdeling ingestelde beroep gegrond verklaard, dat besluit vernietigd en bepaald dat de staatssecretaris een nieuw besluit op de aanvraag neemt met inachtneming van hetgeen in de uitspraak is overwogen.
    Tegen deze uitspraak heeft de staatssecretaris hoger beroep ingesteld.
    De vreemdeling, vertegenwoordigd door mr. E. Stap, advocaat te Amsterdam, heeft een schriftelijke uiteenzetting gegeven.
    Vervolgens is het onderzoek gesloten.
    Overwegingen
    1.    De in de grieven opgeworpen rechtsvraag over de opvang in Italië van gezinnen met minderjarige kinderen na overdracht krachtens de Dublinverordening (PB 2013, L 180) heeft de Afdeling bij uitspraak van 12 juni 2019, ECLI:NL:RVS:2019:1861, beantwoord. Uit de overwegingen van die uitspraak, waarbij de Afdeling blijft, volgt dat de grieven slagen.
    2.    Het hoger beroep is kennelijk gegrond. De uitspraak van de rechtbank wordt vernietigd. Doende wat de rechtbank zou behoren te doen, zal de Afdeling het besluit van 20 maart 2019 toetsen in het licht van de daartegen bij de rechtbank aangevoerde beroepsgronden, voor zover daarop, na wat hiervoor is overwogen, nog moet worden beslist.
    3.    De vreemdeling heeft in beroep betoogd dat de staatssecretaris haar asielaanvraag in behandeling had moeten nemen. Zij ligt in een echtscheiding met haar man en hij is op zoek naar haar. Zij en haar dochter hebben hier psychisch onder te lijden. Ook heeft haar dochter verschillende allergieën en staat zij onder medische behandeling. In Italië zullen zij hiervoor geen adequate zorg en ondersteuning krijgen, aldus de vreemdeling.
    3.1.    Over de gestelde problemen van de vreemdeling met haar echtgenoot heeft de staatssecretaris zich terecht op het standpunt gesteld dat zij zich bij voorkomende problemen tot de Italiaanse autoriteiten kan wenden. Over de medische problemen van haar dochter en de psychische problemen van hen beiden heeft de staatssecretaris zich terecht op het standpunt gesteld dat zij deze niet met stukken hebben gestaafd en dat in Italië dezelfde medische verzorgingsmogelijkheden aanwezig zijn als in Nederland. Met de verwijzing naar een brief van VluchtelingenWerk waaruit blijkt dat de psychologische ondersteuning in de CAS-opvangcentra drastisch is verminderd, heeft de vreemdeling niet aannemelijk gemaakt dat dergelijke hulp voor haar niet beschikbaar is. De staatssecretaris heeft zich dus in redelijkheid op het standpunt gesteld dat de omstandigheden die de vreemdeling heeft aangevoerd geen aanleiding vormen om de asielaanvraag in behandeling te nemen.
        De beroepsgrond faalt.
    4.    Aan de hiervoor niet besproken bij de rechtbank voorgedragen beroepsgrond komt de Afdeling niet toe. Over die grond is door de rechtbank uitdrukkelijk en zonder voorbehoud een oordeel gegeven, waartegen in hoger beroep niet is opgekomen. Evenmin is sprake van een nauwe verwevenheid tussen het oordeel over die grond, dan wel onderdelen van het bij de rechtbank bestreden besluit waarop deze betrekking heeft, en wat in hoger beroep aan de orde is gesteld. Deze beroepsgrond valt daarom buiten het geding.
    5.    Het beroep is ongegrond. Er is geen aanleiding voor een proceskostenveroordeling.
    Beslissing
    De Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State:
    I.    verklaart het hoger beroep gegrond;
    II.    vernietigt de uitspraak van de rechtbank Den Haag, zittingsplaats Haarlem, van 23 april 2019 in zaak nr. NL19.6459;
    III.    verklaart het door de vreemdeling bij de rechtbank in die zaak ingestelde beroep ongegrond.
    Aldus vastgesteld door mr. E. Steendijk, lid van de enkelvoudige kamer, in tegenwoordigheid van mr. D. van Leeuwen, griffier.
    w.g. Steendijk    w.g. Van Leeuwen
    lid van de enkelvoudige kamer    griffier
    Uitgesproken in het openbaar op 1 augustus 2019
    373-846.