ECLI:NL:CRVB:1999:ZB8397, Centrale Raad van Beroep, 26-05-1999, 97/10648 AKW, 98/2123 AKW, 98/3176 AKW, 98/8566 AKW
Centrale Raad van Beroep — Uitspraak 
Datum: 1999-05-26 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Bestuursrecht; Socialezekerheidsrecht

Samenvatting: Geen hoger beroep mogelijk tegen uitspraak 8:88 Awb; zijn Vliegreiskosten onder te brengen in de onderhoudsbijdragen AKW? Geen hoger beroep mogelijk tegen uitspraak 8:88 Awb; zijn Vliegreiskosten onder te brengen in de onderhoudsbijdragen AKW? Er is geen hoger beroep mogelijk tegen een uitspraak ex art 8:88 Awb, gelet op art 18 Beroepswet. De CRvB verklaart zich derhalve onbevoegd. Het bezwaar tegen het nadere besluit hangende hoger beroep is door de SVB als bezwaarschrift behandeld. De SVB was hiertoe niet bevoegd. De Raad vernietigt dit besluit op bezwaar. Wat betreft de vraag of app. heeft voldaan aan de onderhoudseis oordeelt de Raad dat van de telefoonkosten naar Suriname (waar het kind destijds tijdelijk verbleef) onvoldoende vaststaat dat ze betrekking hebben op gesprekken met of betreffende het kind. Wat betreft de reiskosten van en naar Suriname stelt de Raad dat de SVB onvoldoende heeft gemotiveerd waarom die alleen kunnen worden toegerekend aan het kwartaal waarin de reis is gemaakt, aangezien op voorhand bekend was dat het verblijf ongeveer een jaar zou duren, zodat ook bekend was dat de kosten tweemaal gemaakt zouden moeten worden. De Raad oordeelt dat er ruimte moet zijn kosten van deze aard, die bovendien de minimaal vereiste onderhoudsbijdrage voor een kwartaal verre overstijgen, onder omstandigheden niet uitsluitend toe te rekenen aan het kwartaal waarin ze zijn gemaakt.

97/10648 AKW
    98/2123  AKW
    98/3176  AKW
    98/8566  AKW
  
  
  
  U I T S P R A A K
  
  
  in de gedingen tussen:
  
  A, wonende te B, appellant,
  
  en
  
  de Sociale Verzekeringsbank, gedaagde.
  
  
  I. ONTSTAAN EN LOOP VAN DE GEDINGEN
  
  
    Appellant is in hoger beroep gekomen van twee uitspraken van
    de president van de Arrondissementsrechtbank te Haarlem,
    gedateerd 23 september 1997 en 4 februari 1998.
    Bij de uitspraak van 23 september 1997 is, voorzoveel hier van
    belang, appellants beroep tegen gedaagdes besluit van 29 juli
    1997, houdende handhaving -na bezwaar- van de weigering om
    appellant over het eerste tot en met het derde kwartaal van
    1995 kinderbijslag toe te kennen ten behoeve van zijn dochter
    C, ongegrond verklaard.
    Bij de uitspraak van 4 februari 1998 is, voorzoveel hier van
    belang, appellant niet-ontvankelijk verklaard in zijn verzoek
    om herziening van de uitspraak van de rechtbank d.d. 9 april
    1997, waarbij zijn beroep tegen gedaagdes besluit houdende
    weigering van kinderbijslag over het vierde kwartaal van 1994
    ongegrond is verklaard.
  
  
  
    De gronden van het hoger beroep tegen de uitspraak van
    23 september 1997 zijn aangevoerd bij brief d.d. 26 januari
    1998 van mr A.C.R. Molenaar, advocaat te Amsterdam, die ook,
    bij brief van 12 maart 1998, gronden heeft aangevoerd in het
    hoger beroep tegen de uitspraak van 4 februari 1998.
  
  
  
    Gedaagde heeft verweer gevoerd bij schrijven van 14 april
    1998, respectievelijk 7 oktober 1998.
    Bij het verweerschrift van 14 april 1998 was gevoegd een
    afschrift van een nader tot appellant gericht besluit d.d. 3
    februari 1998, waarbij hem alsnog kinderbijslag ten behoeve
    van C is toegekend over het derde kwartaal van 1995 en wederom
    kinderbijslag over het eerste en tweede kwartaal van dat jaar
    is geweigerd.
    Aan partijen is meegedeeld dat de Raad in het aanhangige
    geding tegen de uitspraak van de rechtbank d.d.
    23 september 1997 tevens een oordeel zal geven over gedaagdes
    nadere besluit van 3 februari 1998.
  
  
  
    Blijkens nader ingezonden stukken heeft gedaagde een door
    appellant ingediend bezwaar tegen het besluit van
    3 februari 1998 in behandeling genomen en daarop
    -negatief- beslist bij besluit van 9 september 1998. Namens
    appellant is verzocht dit besluit eveneens te betrekken in het
    aanhangige hoger beroep, waarna vanwege de Raad aan partijen
    is meegedeeld dat zulks zal geschieden.
  
  
  
    De gedingen zijn behandeld ter zitting van de Raad op
    14 april 1999. Appellant is daar in persoon verschenen,
    bijgestaan door mr C. Hofmans, advocaat te Wormerveer, als
    zijn raadsman. Gedaagde is verschenen bij gemachtigde
    J.E. de Graaff, werkzaam bij de Sociale Verzekeringsbank.
  
  
  
  II. MOTIVERING
  
  
    De Raad zal eerst een oordeel geven over het hoger beroep,
    gericht tegen de uitspraak van de rechtbank d.d. 4 februari
    1998.
    Dit hoger beroep betreft de niet-ontvankelijkverklaring door
    de rechtbank van het door appellant ingediende verzoek om
    herziening van de uitspraak van de rechtbank d.d.
    9 april 1997.
    Tegen een uitspraak ingevolge artikel 8:88 van de Algemene wet
    bestuursrecht (Awb) staat, gelet op artikel 18 van de
    Beroepswet, geen hoger beroep open bij deze Raad, mede in
    aanmerking genomen dat de aangevallen uitspraak niet tevens
    inhoudt een uitspraak ten gronde, volgend op de toewijzing van
    een verzoek om herziening; de Raad verwijst hierbij naar zijn
    uitspraak, gepubliceerd in RSV 1998/299.
    De Raad zal zich derhalve in deze onbevoegd verklaren.
    Voorzover namens appellant is betoogd dat hij geacht moet
    worden tijdig in hoger beroep te zijn gekomen van de uitspraak
    van de rechtbank van 9 april 1997, namelijk bij
    schrijven van zijn gemachtigde van 29 april 1997, gericht aan
    gedaagde, op wie de verplichting zou hebben gerust dit
    schrijven als beroepschrift aan de Raad door te zenden, merkt
    de Raad op dat in het onderhavige geding niet aan de orde is
    een -pretens- hoger beroep tegen de uitspraak van
    9 april 1997, maar een verzoek om herziening van die
    uitspraak, ingediend bij aldus geformuleerd verzoekschrift
    d.d. 4 oktober 1997, gericht aan de rechtbank.
  
  
  
    In het geding dat betrekking heeft op de uitspraak van de
    rechtbank d.d. 23 september 1997 is allereerst aan de orde het
    besluit van 29 juli 1997, waarbij gedaagde toepassing heeft
    gegeven aan artikel 14, derde lid, van de AKW, en wordt het
    beroep geacht mede te zijn gericht tegen gedaagdes nadere
    besluit van 3 februari 1998.
    Dit besluit is in de plaats getreden van het besluit van
    29 juli 1997, waarmee dat hoger beroep zonder voorwerp is
    geraakt. Aangezien van enig resterend belang bij het hoger
    beroep niet is gebleken, zal de Raad appellant daarin
    niet-ontvankelijk verklaren.
    Ten aanzien van het, hangende hoger beroep genomen, besluit
    van 3 februari 1998 overweegt de Raad voorts, dat dit een
    besluit is als bedoeld in artikel 6:18 van de Awb en derhalve
    ingevolge artikel 6:19 van die wet overeenkomstig vaste
    rechtspraak van de Raad in de onderhavige procedure aan zijn
    oordeel is onderworpen. Gedaagde was derhalve niet bevoegd het
    bezwaar, gericht tegen het besluit van
    3 februari 1998, in behandeling te nemen en daarop te
    beslissen zoals hij heeft gedaan bij besluit van
    9 september 1998. De Raad zal daarom dit laatste besluit
    vernietigen.
  
  
  
    Resteert het beroep, gericht tegen gedaagdes nadere besluit
    van 3 februari 1998, waarbij aan appellant alsnog
    kinderbijslag is toegekend over het derde kwartaal van 1995 en
    kinderbijslag is geweigerd over het eerste en tweede kwartaal
    van dat jaar, thans op de grond dat appellant niet op
    eenvoudig controleerbare wijze heeft aangetoond in belangrijke
    mate, dat wil zeggen voor een bedrag van tenminste f 56,- per
    week, te hebben bijgedragen in het onderhoud van C.
    Het geschil tussen partijen betreft dit laatstgenoemde
    onderdeel van het besluit.
    De Raad overweegt daaromtrent het volgende.
  
  
  
    Appellants dochter C heeft om gezondheidsredenen sedert 20
    juli 1994 ruim een jaar in Suriname bij haar moeder
    (appellants ex-echtgenote) en haar grootmoeder verbleven.
    Terzake van zijn onderhoudsbijdrage gedurende die periode
    heeft appellant gesteld
    - dat hij C bij haar vertrek f 3.000,- heeft meegegeven voor
    haar onderhoudskosten;
    - dat hij in november 1994 via een tussenpersoon aan C moeder
    een bedrag van f 6.000,- heeft doen toekomen, bestemd voor het
    onderhoud van C;
    - dat de kosten in verband met het regelmatige telefonische
    contact met C als onderhoudsbijdragen moeten worden
    aangemerkt; en
    - dat de kosten van C vliegreizen van Nederland naar Suriname
    v.v. ad f 2.515,15, respectievelijk f 2.238,-, eveneens als
    onderhoudsbijdragen zijn te beschouwen.
  
  
  
    Ten aanzien van de eerste twee posten overweegt de Raad, in
    navolging van gedaagde en de rechtbank, dat er onvoldoende
    bewijs is dat de genoemde bedragen door appellant aan de
    verzorger(s) van C zijn betaald. Van de telefoonkosten staat
    slechts vast dat zij betrekking hebben op gesprekken met
    Suriname, waarmee deze onvoldoende identificeerbaar zijn om
    aan te nemen dat zij betrekking hebben op gesprekken met of
    betreffende C.
    Wat betreft de reiskosten heeft gedaagde zijn standpunt als
    volgt uiteengezet:
    "Recht op kinderbijslag kan bestaan indien aan de gestelde
    voorwaarden wordt voldaan. De onderhoudsbijdrage wordt
    toegerekend aan het kwartaal waarin het is betaald. Alleen als
    er een vast systeem van betalingen bestaat waaruit kan worden
    afgeleid dat een deel van de bijdrage bestemd is voor een
    ander kwartaal kan hiervan worden afgeweken. Ticketkosten voor
    een kind dat in het buitenland woont en bij de ouders in
    Nederland op vakantie komt, kunnen aan het hele jaar worden
    toegerekend. Ticketkosten bij vestiging in Nederland worden
    echter toegerekend aan het kwartaal waarin het kind naar
    Nederland komt.
    Naar de mening van de SVB is er geen sprake van een vast
    systeem van betalingen waardoor de onderhoudsbijdrage niet kan
    worden toegerekend aan het
    4e kwartaal 1994 tot en met het 3e kwartaal 1995. De
    ticketkosten van juli 1994 en augustus 1995, en de contant
    geleverde bijdragen in juni 1994 en november
    1994, kunnen derhalve niet als onderhoudsbijdrage voor C over
    het 1e en 2e kwartaal 1994 (lees: 1995) worden aangemerkt.".
  
  
  
    Naar het oordeel van de Raad heeft gedaagde hiermee
    onvoldoende gemotiveerd waarom de reiskosten van C slechts
    kunnen worden toegerekend aan het kwartaal waarin de
    betreffende uitgaven zijn gedaan. De Raad wijst erop dat in
    het onderhavige geval tevoren vaststond dat het verblijf van C
    in Suriname een tijdelijk karakter -van
    omstreeks een jaar- zou hebben, zoals appellant op
    26 oktober 1994 aan gedaagde heeft meegedeeld, zodat ook reeds
    op voorhand kon worden vastgesteld dat binnen een tijdvak van
    (uiteindelijk) vijf kwartalen tweemaal de kosten van een
    vliegreis zouden moeten worden gemaakt, welke kosten, naar
    niet wordt betwist, voor rekening van appellant zijn gekomen.
    Zoals ook in de wetsuitvoering door gedaagde wordt aanvaard,
    moet er ruimte zijn kosten van deze aard, die bovendien de
    minimaal vereiste onderhoudsbijdrage voor een kwartaal verre
    overstijgen, onder omstandigheden niet uitsluitend toe te
    rekenen aan het kwartaal waarin zij zijn gemaakt. Gedaagde
    heeft onvoldoende argumenten aangedragen voor zijn standpunt
    dat die ruimte in het onderhavige geval niet aanwezig zou
    zijn. Het besluit dient derhalve wegens strijd met artikel
    3:46 van de Awb te worden vernietigd en gedaagde zal opnieuw
    een besluit moeten nemen over appellants recht op
    kinderbijslag over het eerste en tweede kwartaal van 1995.
    Voorts is er aanleiding gedaagde in de kosten te veroordelen
    als in rubriek III van deze uitspraak aangegeven.
  
  
  Beslist wordt als volgt.
  
  
  III. BESLISSING
  
  De Centrale Raad van Beroep,
  
  
    Recht doende:
    Verklaart zich onbevoegd terzake van het hoger beroep, gericht
    tegen de uitspraak van de rechtbank d.d. 4 februari 1998;
    Verklaart appellant niet-ontvankelijk in diens hoger beroep,
    gericht tegen de uitspraak van de rechtbank d.d.
    23 september 1997;
    Vernietigt gedaagdes beslissing op bezwaar d.d. 9 september
    1998;
    Verklaart het beroep, gericht tegen gedaagdes besluit van
    3 februari 1998 gegrond, vernietigt dat besluit voorzover het
    betrekking heeft op appellants recht op kinderbijslag over het
    eerste en tweede kwartaal van 1995 en bepaalt dat gedaagde te
    dien aanzien een nadere beslissing zal nemen;
    Veroordeelt gedaagde in de proceskosten van appellant in
    verband met het beroep en het hoger beroep betreffende
    gedaagdes besluit van 29 juli 1997 en in verband met het
    beroep tegen het besluit van 3 februari 1998, welke kosten
    worden begroot op f 1.420,- aan kosten van rechtsbijstand in
    de procedure voor deze Raad;
    Bepaalt dat gedaagde de door appellant betaalde griffierechten
    f 50,- (in eerste aanleg) en f 160,- (in hoger beroep) aan hem
    vergoedt.
  
  
  
    Aldus gegeven door mr N.J. Haverkamp als voorzitter en
    mr F.P. Zwart en mr T.L. de Vries als leden, in
    tegenwoordigheid van mr M.F. van Moorst als griffier en
    uitgesproken in het openbaar op 26 mei 1999.
  
  
  
  (get. N.J. Haverkamp.
  
  
  
  (get.) M.F. van Moorst.
  
  
  
  
  
  IS