ECLI:NL:RBZLY:2010:BM1734, Rechtbank Zwolle-Lelystad, 21-04-2010, Awb 09/616
Rechtbank Zwolle-Lelystad — Uitspraak 
Datum: 2010-04-21 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Bestuursrecht

Samenvatting: Verzoek handhavend optreden tegen chalet/stacaravan. Beroep gegrond. Plaatsgebonden karakter; bouwvergunningplichtig kampeermiddel. Handhavingsverzoek op onjuiste gronden afgewezen.

RECHTBANK ZWOLLE-LELYSTAD
      Sector Bestuursrecht, Meervoudige Kamer
      Registratienummer: Awb 09/616
    
    
    
    
      Uitspraak 
      in het geding tussen:
    
    
    
    
      A. en B.,
      wonende te Giethoorn, eisers,
    
    
    en
    
    
      het college van burgemeester en wethouders van Steenwijkerland, 
      verweerder,
      gemachtigde: mr. V.A. Textor,
    
    
    en
    
    
      Recracenter Parken B.V.,
      gevestigd te Putten, belanghebbende,
      gemachtigde: mr. S. Maakal.
    
    
    
    
    1.	Procesverloop
    
    Bij besluit van 10 september 2008 heeft verweerder het verzoek van eisers om handhavend op te treden tegen een op 11 juli 2008 op het perceel Kerkweg 35 te Giethoorn geplaatst ‘chalet’ afgewezen.
    
    
      Bij brief van 8 oktober 2008 hebben eisers bezwaar gemaakt tegen dit besluit.
      Op 24 november 2008 heeft een hoorzitting plaatsgevonden voor de commissie voor de bezwaar- en beroepschriften (hierna: de commissie) alwaar eisers hun standpunt nader hebben toegelicht. Op 8 januari 2009 heeft de commissie haar advies uitgebracht.
    
    
    Bij besluit van 19 maart 2009 (hierna: het bestreden besluit) heeft verweerder, in afwijking van het advies van de commissie, het bezwaar ongegrond verklaard.
    
    Eisers hebben op 20 april 2009 beroep ingesteld tegen het bestreden besluit.
    
    
      Verweerder heeft op 1 juli 2009 een verweerschrift ingediend.
      Bij brief van 9 juli 2009, aangevuld op 10 augustus 2009, heeft belanghebbende zijn standpunt kenbaar gemaakt.
    
    
    Eisers hebben bij brief van 26 september 2009 een reactie ingezonden.
    
    
      Het beroep is op 10 maart 2010 ter zitting behandeld. Eisers zijn in persoon verschenen.
      Verweerder heeft zich laten vertegenwoordigen door zijn gemachtigde, voornoemd, vergezeld door C.
      Belanghebbende heeft zich niet laten vertegenwoordigen.
    
    
    
    2.   Overwegingen
    
    Verweerder heeft in het verweerschrift gesteld dat eiser A. geen bezwaar heeft ingediend, maar dat het beroepschrift vermeld: familie A.  (v.h. D.). Op grond hiervan heeft verweerder aangegeven dat eiser A. mogelijk niet-ontvankelijk dient te worden verklaard in het beroep.
    
    Artikel 6:13 van de Algemene wet bestuursrecht (Awb) bepaalt dat geen beroep bij de administratieve rechter kan worden ingediend door een belanghebbende aan wie redelijkerwijs kan worden verweten dat hij geen zienswijzen als bedoeld in artikel 3:15 naar voren heeft gebracht, geen bezwaar heeft gemaakt of geen administratief beroep heeft ingesteld.
    
    Eisers hebben aangegeven dat de familie A. in januari 2009 eigenaar en bewoner zijn geworden van de woning op het adres Kerkweg 46 te Giethoorn, waar voorheen de familie D. woonde.
    
    De rechtbank is van oordeel dat eiser A. ontvankelijk is in zijn beroep, nu hij eerst na de afgifte van het besluit van 10 september 2008 en de hoorzitting van 24 november 2008 eigenaar is geworden van zijn woning. Gelet hierop is het bestreden besluit het eerste besluit dat hem persoonlijk getroffen heeft en dient hij ontvankelijk te worden verklaard in zijn beroep.
    
    De rechtbank heeft vervolgens de vraag te beantwoorden of verweerder op goede gronden het verzoek van eisers om handhavend op te treden afgewezen heeft.
    
    Belanghebbende is eigenaar van het kampeerterrein Resort Venetië , gelegen aan de Kerkweg 35 te Giethoorn. Op 17 juli 2008 hebben eisers verweerder verzocht om handhavend op te treden tegen een op 11 juli 2008 op het resort zonder bouwvergunning geplaatste chaletachtige stacaravan.
    
    Volgens vaste jurisprudentie van de Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State is verweerder in beginsel gehouden op te treden tegen illegale situaties. Verweerder stelt zich echter op het standpunt dat van een illegale situatie geen sprake is en dat een bouwvergunning niet is vereist.
    
    Artikel 40, tweede lid, van de Woningwet bepaalt dat voor het bouwen van een tent, tentwagen, kampeerauto, caravan of stacaravan ten behoeve van recreatief nachtverblijf geen bouwvergunning vereist is, indien het bouwen geschiedt in overeenstemming met een bestemmingsplan en de eisen die krachtens zodanig plan zijn gesteld.
    
    
      Ingevolge het ter plaatse geldende bestemmingsplan “Giethoorn 1994” heeft het perceel aan de Kerkweg 35 te bestemming ‘kampeerdoeleinden’. 
      Artikel 26, onder A, van de bij dit bestemmingplan horende voorschriften bepaalt – voor zover van belang - dat de gronden op de kaart, aangewezen voor ‘kampeerdoeleinden’, bestemd zijn voor verblijfsrecreatie in kampeermiddelen en trekkershutten.
    
    
    Onder kampeermiddel wordt ingevolge artikel 1, aanhef en onder ad, van de planvoorschriften verstaan een tent, tentwagen, kampeerauto of caravan.
    
    De rechtbank heeft te toetsen of het ‘chalet’ dat door belanghebbende is geplaatst een ‘caravan’ is als bedoeld in de planvoorschriften. Zij doet dat aan de hand van de volgende wetinterpreterende beleidsregels van verweerder.
    
    
      Op 15 juli 2008 is de notitie “Kampeermiddelen & Bouwvergunningplicht”vastgesteld. In deze notitie is getracht nader tekst en uitleg te geven van de wettelijke voorschriften, in dit geval van de Woningwet en van de Bouwverordening.  In deze notitie is besloten dat de oppervlakte van het kampeermiddel maximaal 60 m² mag bedragen en de kavel een minimale oppervlakte heeft van 130 m².
      In deze notitie is tevens besloten dat de interpretatie van het begrip stacaravan (bouwvergunningvrij kampeermiddel) geschiedt op basis van de beleidsuitgangspunten uit de Beleidsnotitie (sta)caravans Steenwijkerland 2007.
    
    
    
      In de Beleidsnotitie Kampeermiddelen Steenwijkerland 2007 zijn de volgende criteria neergelegd:
      1.	Het kampeermiddel is voorzien van een origineel as- en wielstelsel alsmede een dissel. Deze dissel mag een los component zijn, maar dient aanwezig te zijn bij het kampeermiddel;
      2.	Het kampeermiddel bestaat uit maximaal één bouwlaag;
      3.	Een bijgebouw of terras is niet aan het kampeermiddel bevestigd;
      4.	De hoogte van het kampeermiddel bedraagt niet meer dan 3,75 meter vanaf de onderzijde van de wielen;
      5.	De breedte van het kampeermiddel bedraagt niet meer dan 4,5 meter;
      6.	Het kampeermiddel is/wordt niet opgebouwd uit hout- of steenachtige materialen (waaronder steenstrips) en/of voorzien zijn van dakpannen, dakpanplaten, rieten of daarop gelijkende dakbedekking;
      7.	Het kampeermiddel is niet gekoppeld aan een ander kampeermiddel;
      8.	Het kampeermiddel is niet ingegraven, op poeren geplaatst, dan wel op enige andere wijze gefundeerd*;
      9.	Een kampeermiddel is te allen tijde geschikt om direct (na afkoppeling van eventuele nutsvoorzieningen e.d.) te worden vervoerd achter een voertuig;
      10.	Het kampeermiddel wordt uitsluitend gebruikt voor recreatief verblijf.
    
     
    
      * In bepaalde delen van de gemeente Steenwijkerland is de bodem dusdanig van structuur dat het plaatsen van kampeermiddelen zonder enige ondersteuning zou leiden tot het wegzakken van de objecten. In deze gevallen is het toegestaan de kampeermiddelen te ondersteunen zonder dat dit leidt tot bouwvergunningplicht van het betreffende kampeermiddel. Ondersteuning dient plaats te vinden door
      a. poeren (bouwvergunningvrij)
      b. fundering (bouwvergunningplichtig)
      De ondersteuning dient zodanig te zijn aangebracht dat het kampeermiddel op hoogte van het maaiveld wordt geplaatst.
    
    
    De rechtbank stelt vast dat het geschil zich met name toespitst op de vraag of het op 11 juli 2008 geplaatste ‘chalet’ te allen tijde geschikt is om direct na afkoppeling van eventuele nutsvoorziening te worden vervoerd achter een voertuig.
    
    
      De rechtbank is van oordeel dat het geplaatste ‘chalet’ ter plekke is neergezet met het doel om hem daar niet meer weg te halen. Uit de zich in het dossier bevindende stukken en foto’s, alsmede de verklaringen ter zitting, is de rechtbank gebleken dat
      - de het ‘chalet’ een gas- en lichtaansluiting heeft;
      - de het ‘chalet’ en de kavel van één eigenaar zijn;
      - het niet de bedoeling is het ‘chalet’ na plaatsing te verplaatsen, gelet op de grootte van het
        ‘chalet’;
      - tegen het ‘chalet’ aan een terras gelegd wordt;
      - aan de onderzijde van het ‘chalet’ kunststofplaten worden bevestigd;
      - er bij het ‘chalet’ zelf geen dissel aanwezig is;
    
    
    
      Op grond hiervan is de rechtbank van oordeel dat het kennelijk de bedoeling is dat het ‘chalet’ voortdurend ter plaatse blijft staan en niet bestemd en geschikt is om regelmatig te worden vervoerd. De uitstraling van het ‘chalet’, gelet op de grootte, de uitbouw e.d. is hiermee in overeenstemming.
      Het ‘chalet’ heeft derhalve een plaatsgebonden karakter. 
    
    
    Hieruit volgt dat niet wordt voldaan aan de hierboven vermelde criteria in de Beleidsnotitie Kampeermiddelen Steenwijkerland 2007. Naar het oordeel van de rechtbank is het kampeermiddel bouwvergunningplichtig. 
    
    
      Verweerder heeft het handhavingsverzoek van eisers op onjuiste gronden afgewezen. Verweerder zal nog hebben te onderzoeken of legalisatie van de plaatsing van dit ‘chalet’ mogelijk is, dan wel of een handhavingsprocedure in gang moet worden gezet.
      Het bestreden besluit kan dan ook niet in stand blijven en dient vernietigd te worden. Het beroep is gegrond. Verweerder zal opnieuw op het bezwaar moeten beslissen, met inachtneming van deze uitspraak.
    
    
    Voor een proceskostenveroordeling bestaat geen aanleiding.
    
    
    
    
    
    
    
    
    
    
    
    
    
    
    
    
    
    
    
    3.   Beslissing
    
    De rechtbank
    
    
      -	verklaart het beroep gegrond;
      -	vernietigt het bestreden besluit;
      -	draagt verweerder op binnen zes weken een nieuw besluit op bezwaar te nemen;
      -	gelast verweerder het door eisers betaalde griffierecht ad € 150,-- te vergoeden.
    
    
    
    Deze uitspraak is gedaan door mr. W.J.B. Cornelissen, voorzitter, mr. L.E.C. van Rijckevorsel-Besier en mr. A. Oosterveld, rechters en door de voorzitter en Y. van der Zaan-van Arnhem als griffier ondertekend. Uitgesproken in het openbaar op
    
    
    
    
    
    
    
    
    
    
    
    
    
    
    
    
    
    
    
    
    
    
    
    
    
    
    
    
    
    
     
    
    Afschrift verzonden op: