ECLI:NL:GHDHA:2021:2524, Gerechtshof Den Haag, 17-12-2021, 2200339620
Gerechtshof Den Haag — Uitspraak 
Datum: 2021-12-17 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Strafrecht

Samenvatting: Openlijk geweld (art. 141 Sr): deelname aan rellen tegen de coronamaatregelen op en rondom het Malieveld en het Centraal Station te Den Haag op 21 juni 2020. Buitensporige groepsgeweld tegen ME/politie. Mee rennen na aftellen richting ME, meermalen een hoge trap tegen het schild van ME’ers, gooien van wegafzettingen en een geleidebaakvoet richting bussen van de ME/politie. Veroordeling tot deels voorwaardelijke gevangenisstraf met aftrek en taakstraf en oplegging schadevergoedingsmaatregelen

Rolnummer:		22-003396-20 
  Parketnummer:	 	09-183491-20 
  Datum uitspraak:	17 december 2021 
  TEGENSPRAAK
  
    Gerechtshof Den Haag
    meervoudige kamer voor strafzaken
    
    
  
  
    Arrest
    
    
    
      gewezen op het hoger beroep tegen het vonnis van de politierechter in de rechtbank Den Haag van 26 november 2020 in de strafzaak tegen de verdachte:
    
    
  
  
    [verdachte],
    
      geboren te [geboorteplaats] op [geboortedatum] 1995, 
      BRP-adres: [adres].
    
    
    
    
      
        Onderzoek van de zaak
      
    
    
    
      Dit arrest is gewezen naar aanleiding van het onderzoek op de terechtzitting in eerste aanleg en het onderzoek ter terechtzitting in hoger beroep van dit hof.
    
    
    
      Het hof heeft kennisgenomen van de vordering van de advocaat-generaal en van hetgeen namens de verdachte naar voren is gebracht.
    
    
    
    
      
        Procesgang
      
    
    
    
      In eerste aanleg is de verdachte van het onder 3 tenlastegelegde vrijgesproken en ter zake van het onder 1, 2 en 4 tenlastegelegde veroordeeld tot een gevangenisstraf voor de duur van 3 maanden, waarvan 1 maand voorwaardelijk, met aftrek van het voorarrest en met een proeftijd van 2 jaren. Voorts zijn in eerste aanleg beslissingen genomen omtrent de vorderingen van de benadeelde partijen, als nader omschreven in het vonnis waarvan beroep.
    
    
    
      Namens de verdachte is tegen het vonnis hoger beroep ingesteld.
    
    
    
      
        Ontvankelijkheid van de verdachte in het hoger beroep
      
    
    
    
      De verdachte is in eerste aanleg vrijgesproken van hetgeen aan hem onder 3 is tenlastegelegd. Het hoger beroep is namens de verdachte onbeperkt ingesteld en dus mede gericht tegen de in eerste aanleg gegeven beslissing tot vrijspraak. Gelet op hetgeen is bepaald in artikel 404, vijfde lid, van het Wetboek van Strafvordering staat voor de verdachte tegen deze beslissing geen hoger beroep open. Het hof zal de verdachte daarom niet-ontvankelijk verklaren in het ingestelde hoger beroep, voor zover dat is gericht tegen de in het vonnis waarvan beroep gegeven vrijspraak.
    
    
    
    
      
        Tenlastelegging
      
    
    
    
      Aan de verdachte is – voor zover aan het inhoudelijke oordeel van het hof onderworpen - tenlastegelegd dat:
    
    
    1.hij op of omstreeks 21 juni 2020 te 's-Gravenhage op of aan de openbare weg, te weten de Rijnstraat (in het proces-verbaal genaamd PD01), in elk geval op of aan de openbare weg, openlijk in vereniging geweld heeft gepleegd tegen personen (te weten leden van de Mobiele Eenheid, althans politieagenten), welk geweld bestond uit het: 
    - op goed hoorbare wijze op dreigende wijze aftellen van 10 naar 0 en/of (vervolgens) in groepsverband/grote getale afstormen op een linie van de Mobiele Eenheid en/of 
    - vastgrijpen en/of vast blijven houden van een wapenstok van een lid van de Mobiele Eenheid en/of het rukken en/of trekken aan die wapenstok en/of 
    - het oprapen van die wapenstok en/of met die wapenstok met kracht slaan in de richting van het lichaam, althans het schild van een lid van de Mobiele Eenheid en/of 
    - ( met kracht) slaan en/of stompen en/of schoppen en/of trappen en/of duwen tegen en/of in de richting van het hoofd en/of het lichaam van leden van de Mobiele Eenheid en/of 
    - ( met kracht en/of versnelde pas) trappen tegen de/het schild(en) van leden van de Mobiele Eenheid en/of 
    - op de grond duwen van een lid van de Mobiele Eenheid en/of het schoppen en/of trappen tegen het (gehelmde) hoofd van dat lid van de Mobiele Eenheid. 
    - het uit de straat trekken van een hoeveelheid stenen en/of (vervolgens) het in kleine/handzame stukken slaan/gooien van die stenen en/of 
    - gooien met (glazen) flesje(s) en/of blikje(s) en/of stenen en/of (ontstoken) vuurwerk en/of straatmeubilair in de richting van leden van de Mobiele Eenheid en/of 
    - vertonen van agressief gedrag door (met versnelde pas) de confrontatie te zoeken met politieagenten en/of op luide (agressieve) toon roepen van de woorden "Wij zijn Nederland" en/of "Politie, politie, hoeren van justitie!", althans woorden van gelijke aard en/of strekking;
    
    2.hij op of omstreeks 21 juni 2020 te 's-Gravenhage op of aan de openbare weg, te weten de Bezuidenhoutseweg en/of de Koekamplaan (in het proces-verbaal genaamd PD03), in elk geval op of aan de openbare weg, openlijk in vereniging geweld heeft gepleegd tegen personen (te weten: leden van een aanhoudingseenheid van politie en/of leden van de Mobiele Eenheid) en/of goederen (te weten twee politiebussen), welk geweld bestond uit het 
    - aannemen van een dreigende houding en/of afrennen op één of meer leden van die aanhoudingseenheid en/of 
    - ontzetten, althans trachten te ontzetten van een door die aanhoudingseenheid aangehouden en/of vastgegrepen persoon en/of 
    - schoppen en/of trappen tegen en/of in de richting van één of meer leden van die aanhoudingseenheid en/of 
    - het uit de straat trekken van een hoeveelheid (bak)stenen en/of (vervolgens) het in kleine/handzame stukken slaan/gooien van die stenen en/of 
    - gooien van (bak)stenen en/of blikjes en/of flessen en/of straatmeubilair, althans harde voorwerpen, en/of (ontstoken) vuurwerk tegen en/of in de richting van leden van die aanhoudingseenheid en/of die Mobiele Eenheid en/of die politiebussen.
    
      4.hij op of omstreeks 21 juni 2020 te 's-Gravenhage op of aan de openbare weg, te weten de Boslaan en/of het Malieveld (in het proces-verbaal genaamd PD05), in elk geval op of aan de openbare weg, openlijk in vereniging geweld heeft gepleegd tegen personen (te weten leden van de Mobiele Eenheid en/of politieagenten) en/of goederen, welk geweld bestond uit het 
    - trekken en/of rukken aan (een) verkeersbord(en) en/of 
    - het uit de straat trekken van een hoeveelheid stenen en/of (vervolgens) het in kleine/handzame stukken slaan/gooien van die stenen en/of 
    - gooien met stenen en/of stokken en/of blikken en/of flessen en/of een geleidebaak en/of een geleidebaakvoet en/of (ander) straatmeubilair in de richting van een ME-bus en/of een of meer leden van die Mobiele Eenheid en/of politieagent(en) en/of 
    - trappen en/of schoppen in de richting van een of meer leden van de Mobiele Eenheid en/of politieagent(en) en/of - trekken en/of rukken aan (een) verkeersbord(en).
    
    
    
      
        Vordering van de advocaat-generaal
      
    
    
    
      De advocaat-generaal heeft gevorderd dat het vonnis waarvan beroep zal worden bevestigd met uitzondering van de opgelegde straf en de beslissingen op de vorderingen van de benadeelde partijen. De advocaat-generaal heeft gevorderd dat aan de verdachte ter zake van het onder 1, 2 en 4 tenlastelegde dient te worden opgelegd een gevangenisstraf voor de duur van 5 maanden, waarvan 1 maand voorwaardelijk, met aftrek van het voorarrest en met een proeftijd van 2 jaren. Voorts heeft de advocaat-generaal gevorderd dat de vorderingen van benadeelde partijen [slachtoffer 3], [slachtoffer 4], [slachtoffer 5] en [slachtoffer 6] als gehandhaafd in hoger beroep dienen te worden behandeld en dat de vorderingen van [slachtoffer 4], [slachtoffer 5] en [slachtoffer 6] in zijn geheel – hoofdelijk - worden toegewezen, met oplegging van de schadevergoedingsmaatregel. Voorts heeft de advocaat-generaal gevorderd dat de vordering tot schadevergoeding van de [slachtoffer 3] niet-ontvankelijk zal worden verklaard, nu de vordering van deze benadeelde partij op andere voertuigen betrekking lijkt te hebben dan de voertuigen die betrokken zijn bij het in onderhavige zaak tenlastegelegde.
    
    
    
    
      
        Het vonnis waarvan beroep
      
    
    
    
      Het vonnis waarvan beroep kan niet in stand blijven reeds omdat het hof op onderdelen komt tot een andere bewezenverklaring en kwalificatie. Ook zal het hof de bewijsvoering aanpassen en andere beslissingen nemen ten aanzien van de strafoplegging. 
    
    
    
    
      
        Bewezenverklaring
      
    
    
    
      Het hof acht wettig en overtuigend bewezen dat de verdachte het onder 1, 2 en 4 tenlastegelegde heeft begaan, met dien verstande dat:
    
    
    1.hij op of omstreeks 21 juni 2020 te 's-Gravenhage op of aan de openbare weg, te weten de Rijnstraat (in het proces-verbaal genaamd PD01), in elk geval op of aan de openbare weg, openlijk in vereniging geweld heeft gepleegd tegen personen (te weten leden van de Mobiele Eenheid, althans politieagenten), welk geweld bestond uit het: 
    - op goed hoorbare wijze op dreigende wijze aftellen van 10 naar 0 en/of (vervolgens) in groepsverband/grote getale afstormen op een linie van de Mobiele Eenheid en/of 
    - vastgrijpen en/of vast blijven houden van een wapenstok van een lid van de Mobiele Eenheid en/of het rukken en/of trekken aan die wapenstok en/of 
    - het oprapen van die wapenstok en/of met die wapenstok met kracht slaan in de richting van het lichaam, althans het schild van een lid van de Mobiele Eenheid en/of 
    - (met kracht) slaan en/of stompen en/of schoppen en/of trappen en/of duwen tegen en/of in de richting van het hoofd en/of het lichaam van leden van de Mobiele Eenheid en/of 
    - (met kracht en/of versnelde pas) trappen tegen de/het schild(en) van leden van de Mobiele Eenheid en/of 
    - op de grond duwen van een lid van de Mobiele Eenheid en/of het schoppen en/of trappen tegen het (gehelmde) hoofd van dat lid van de Mobiele Eenheid. en
    - het uit de straat trekken van een hoeveelheid stenen en/of (vervolgens) het in kleine/handzame stukken slaan/gooien van die stenen en/of 
    - gooien met (glazen) flesje(s) en/of blikje(s) en/of stenen en/of (ontstoken) vuurwerk en/of straatmeubilair in de richting van leden van de Mobiele Eenheid en/of 
    - vertonen van agressief gedrag door (met versnelde pas) de confrontatie te zoeken met politieagenten en/of op luide (agressieve) toon roepen van de woorden "Wij zijn Nederland" en/of "Politie, politie, hoeren van justitie!", althans woorden van gelijke aard en/of strekking; 
    
    2.hij op of omstreeks 21 juni 2020 te 's-Gravenhage op of aan de openbare weg, te weten de Bezuidenhoutseweg en/of de Koekamplaan (in het proces-verbaal genaamd PD03), in elk geval op of aan de openbare weg, openlijk in vereniging geweld heeft gepleegd tegen personen (te weten: leden van een aanhoudingseenheid van de politie en/of leden van de Mobiele Eenheid) en/of goederen (te weten twee politiebussen), welk geweld bestond uit het 
    - aannemen van een dreigende houding en/of afrennen op één of meer leden van die aanhoudingseenheid en/of 
    - ontzetten, althans trachten te ontzetten van een door die aanhoudingseenheid aangehouden en/of vastgegrepen persoon en/of 
    - schoppen en/of trappen tegen en/of in de richting van één of meer leden van die aanhoudingseenheid en/of 
    - het uit de straat trekken van een hoeveelheid (bak)stenen en/of (vervolgens) het in kleine/handzame stukken slaan/gooien van die stenen en/of 
    - gooien van (bak)stenen en/of blikjes en/of flessen en/of straatmeubilair, althans harde voorwerpen, en/of (ontstoken) vuurwerk tegen en/of in de richting van leden van die aanhoudingseenheid en/of die Mobiele Eenheid en/of die politiebussen.
    
    4.hij op of omstreeks 21 juni 2020 te 's-Gravenhage op of aan de openbare weg, te weten de Boslaan en/of het Malieveld (in het proces-verbaal genaamd PD05), in elk geval op of aan de openbare weg, openlijk in vereniging geweld heeft gepleegd tegen personen (te weten leden van de Mobiele Eenheid en/of politieagenten) en/of goederen, welk geweld bestond uit het 
    - trekken en/of rukken aan (een) verkeersbord(en) en/of 
    - het uit de straat trekken van een hoeveelheid stenen en/of (vervolgens) het in kleine/handzame stukken slaan/gooien van die stenen en/of 
    - gooien met stenen en/of stokken en/of blikken en/of flessen en/of een geleidebaak en/of een geleidebaakvoet en/of (ander) straatmeubilair in de richting van een ME-bus en/of een of meer leden van die Mobiele Eenheid en/of politieagent(en) en/of 
    - trappen en/of schoppen in de richting van een of meer leden van de Mobiele Eenheid en/of politieagent(en) en/of - trekken en/of rukken aan (een) verkeersbord(en).
    
    
      Hetgeen meer of anders is tenlastegelegd, is niet bewezen. De verdachte moet daarvan worden vrijgesproken.
    
    
    
      Voor zover in de tenlastelegging taal- en/of schrijffouten voorkomen, zijn deze in de bewezenverklaring verbeterd. Blijkens het verhandelde ter terechtzitting is de verdachte daardoor niet geschaad in de verdediging.
    
    
    
    
      
        Bewijsvoering
      
    
    
    
      Het hof grondt zijn overtuiging dat de verdachte het bewezenverklaarde heeft begaan op de feiten en omstandigheden die in de bewijsmiddelen zijn vervat en die reden geven tot de bewezenverklaring.
    
    
    
      In die gevallen waarin de wet aanvulling van het arrest vereist met de bewijsmiddelen dan wel, voor zover artikel 359, derde lid, tweede volzin, van het Wetboek van Strafvordering wordt toegepast, met een opgave daarvan, zal zulks plaatsvinden in een aanvulling die als bijlage aan dit arrest zal worden gehecht.
    
    
    
    
      
        Strafbaarheid van het bewezenverklaarde
      
    
    
    
      Het onder 1 bewezenverklaarde levert op:
    
    
  
  
    openlijk in vereniging geweld plegen tegen personen.
    
    
      Het onder 2 bewezenverklaarde levert op:
    
    
  
  
    openlijk in vereniging geweld plegen tegen goederen en tegen personen.
    
    
      Het onder 4 bewezenverklaarde levert op:
    
    
  
  
    openlijk in vereniging geweld plegen tegen goederen en tegen personen.
    
    
    
      
        Strafbaarheid van de verdachte
      
    
    
    
      Er is geen omstandigheid aannemelijk geworden die de strafbaarheid van de verdachte uitsluit. De verdachte is dus strafbaar.
    
    
    
    
      
        Strafmotivering
      
    
    
    
      Het hof heeft de op te leggen straf bepaald op grond van de ernst van de feiten en de omstandigheden waaronder deze zijn begaan en op grond van de persoon en de persoonlijke omstandigheden van de verdachte, zoals daarvan is gebleken uit het onderzoek ter terechtzitting.
    
    
    
      Daarbij heeft het hof in het bijzonder het volgende in aanmerking genomen.
    
    
    
      Op 21 juni 2020 vond op het Malieveld te Den Haag een protestactie plaats tegen het beleid dat de overheid voerde ter bestrijding van het Covid-19-virus. Nederland was op dat moment, net als de rest van de wereld, in de greep van dat virus. De gevolgen van het Covid-19 virus waren en zijn groot en voelbaar in de hele samenleving, met name in de zorgsector maar ook in vele andere onderdelen van de samenleving. De ernst van het virus en de noodzaak ziekenhuizen te ontlasten, hebben geleid tot beleid van de overheid dat ingrijpend is en de persoonlijke levenssfeer van burgers in zeer sterke mate kan raken. Niet iedereen was en is het eens met het gevoerde beleid. Gevoelens van onvrede worden op verschillende wijzen geuit. Daarvoor is ook ruimte, binnen de daarvoor geldende regels. In Den Haag was op 21 juni 2020 een demonstratie toegestaan tot 13:30 uur. Een grote groep personen trok omstreeks 13:30 uur van het Malieveld naar het Centraal Station/Rijnstraat te Den Haag. Om te voorkomen dat de groep zich zou verplaatsen richting het centrum van Den Haag werden door de ME bruggen afgesloten en doorgangen richting het centrum van de stad versperd. Toen de groep ter hoogte van het Centraal Station in de Rijnstraat stuitte op een linie ME’ers, keerde de groep zich tegen hen. Deze plek is in het proces-verbaal van politie PD01 genoemd. Vervolgens heeft de groep zich verplaatst naar andere plekken rond de Koekamp en de Bezuidenhoutseweg, die PD03 wordt genoemd, en het Malieveld/de Boslaan die PD05 wordt genoemd. Op deze drie plekken is er steeds sprake van een grote groep geweldplegers die gezamenlijk optrekt, op de Rijnstraat zelfs door af te tellen van 10 naar 0 om vervolgens gezamenlijk op de ME linie af te rennen. 
    
    
    
      Tegen ter plaatse aanwezige ME’ers en andere politieagenten, alsmede tegen politievoertuigen is op genoemde plaatsen veel geweld uitgeoefend. Zo zijn agenten geslagen, geschopt en bekogeld met onder meer stenen en vuurwerk. Ook politievoertuigen hebben het flink moeten ontgelden. Dergelijk handelen gaat de perken van wat toelaatbaar is ver te buiten en heeft in geen enkel opzicht iets te doen met het recht op demonstratie. Het is niet anders te duiden dan als relschopperij. 
    
    
    
      Betrokken politieagenten hebben het gebezigde geweld als zeer buitensporig en bedreigend ervaren. Zij zagen zich, bij het uitoefenen van hun publieke taak tot handhaving van de openbare orde, geconfronteerd met een grote opgefokte mensenmassa en zijn ernstig in het nauw gedreven. Dergelijke beangstigende ervaringen laten ook bij politiemensen hun sporen na. 
      De maatschappelijke verontwaardiging over deze gebeurtenissen is groot. 
    
    
    
      De verdachte heeft op meerdere plaatsen een actieve bijdrage geleverd aan de uitvoering van dit geweld. Hij heeft meegerend in de groep in de Rijnstraat na het aftellen. Verder heeft de verdachte meerdere malen een ME’er een hoge trap gegeven tegen het schild. Voorts heeft de verdachte onder meer wegafzettingen en een geleidebaakvoet richting bussen van de politie/ME gegooid. Door zijn handelen heeft hij actief bijgedragen aan de geweldsspiraal gericht tegen de ME’ers en hun voertuigen en aan de daarmee gepaard gaande verstoring van de openbare orde.
    
    
    
      Op grond van de Oriëntatiepunten van het Landelijk Overleg Vakinhoud Strafrecht (LOVS) wordt als uitgangspunt voor openlijke geweldpleging tegen personen een taakstraf voor de duur van 120 uren gehanteerd, welk uitgangspunt bij geweld tegen de politie kan worden verdubbeld. Het hof is van oordeel dat dit oriëntatiepunt in de hiervoor geschetste, bijzondere, omstandigheden geen recht doet aan de ernst van hetgeen heeft plaatsgevonden. Daarbij heeft het hof ook gekeken naar de straffen die zijn opgelegd in zaken waarin het ging om – kort gezegd – soortgelijk Covid-19 gerelateerd geweld.
      De aard en ernst van de bewezenverklaarde feiten is dusdanig dat een forse straf ter vergelding passend en geboden is. Het hof acht het voorts vanuit het oogpunt van (speciale en generale) preventie van belang dat een krachtig signaal wordt gegeven dat het op deze wijze uiten van onvrede over het door de overheid gevoerde beleid ter bestrijding van het Covid-19 virus, volstrekt ontoelaatbaar is. Gelet hierop is het hof van oordeel dat een onvoorwaardelijke gevangenisstraf voor de onderhavige feiten op zijn plaats is.
    
    
    
      Het hof heeft voorts acht geslagen op een de verdachte betreffend uittreksel Justitiële Documentatie d.d. 18 november 2021, waaruit blijkt dat de verdachte  recentelijk niet in aanraking is gekomen met politie of justitie voor vergelijkbare feiten. 
    
    
    
      In de door de raadsman van de verdachte, ter terechtzitting in hoger beroep aangevoerde persoonlijke omstandigheden, - kort gezegd: dat de verdachte een tijdelijk contract heeft met naar eigen zeggen uitzicht op een vaste baan en dat hij een aankomend vaderschap in het vooruitzicht heeft -, ziet het hof aanleiding om van de gevangenisstraf een deel voorwaardelijk op te leggen en een deel van de straf als taakstraf op te leggen. Het voorwaardelijk deel van de straf dient eveneens om  verdachte ervan te weerhouden zich in de toekomst op soortgelijke wijze te gedragen. Gezien de ernst van de bijdrage van verdachte aan het geweld is er voor het uitsluitend opleggen van een taakstraf, zoals door de raadsman is bepleit, geen ruimte.
    
    
    
      Het hof is - alles afwegende - van oordeel dat een deels onvoorwaardelijke gevangenisstraf alsmede een taakstraf van na te melden duur  een passende en geboden reactie vormt.
      
        Algemene overweging ten aanzien van de afdoening van de verschillende Verzoeken tot schadevergoeding 
      
    
    
    
      Door de advocaat-generaal zijn in de zaak van deze verdachte voorafgaand aan de zitting doch in elk geval ter zitting de formulieren Verzoeken tot schadevergoeding overgelegd aan verdediging en hof van: 
      [slachtoffer 1], [slachtoffer 2], [slachtoffer 3], [slachtoffer 4], [slachtoffer 5] en [slachtoffer 6]. 
    
    
    
      De verdediging heeft zich ten aanzien van alle verzoeken tot schadevergoeding gerefereerd aan het oordeel van het hof.
    
    
    
      In hoger beroep zijn in veel gevallen de vorderingen niet of niet op juiste eenduidige wijze gehandhaafd, naar het zich laat aanzien mede door onduidelijke en of te late communicatie vanuit het Openbaar Ministerie. In die gevallen dat de behandeling van de door de slachtoffers als benadeelde partij ingediende vordering in hoger beroep strandt op formele gronden zal het hof telkens (ambtshalve) beoordelen of de verdachte jegens 
      het slachtoffer naar burgerlijk recht aansprakelijk is voor de schade die door het strafbare feit is toegebracht. Indien dat het geval is zal een schadevergoedingsmaatregel worden opgelegd. 
    
    
    
    
      
        Schadevergoedingsmaatregel ten behoeve van 
      
      
        [slachtoffer 1]
      
    
    
    
      [Slachtoffer 1] heeft in eerste aanleg in de zaak van de verdachte geen vordering benadeelde partij ingediend. Artikel 421 lid 1 Sv bepaalt dat een benadeelde partij niet eerst in hoger beroep een vordering kan indienen. 
      De vordering is in hoger beroep daarom niet aan de orde.
    
    
    
      Uit het door de Advocaat-generaal overgelegde Verzoek tot Schadevergoeding blijkt dat [slachtoffer 1] stelt immateriële schade te hebben geleden van € 235,00 te vermeerderen met de wettelijke rente wegens lichamelijk letsel te weten pijn en een bewegingsbeperking gedurende een week aan zijn duim, opgelopen tijdens het openlijk geweld.
    
    
    
      De vraag of er ambtshalve aanleiding is om wel een schadevergoedingsmaatregel op te leggen wordt positief beantwoord. 
    
    
    
      Uit de aangifte van [slachtoffer 1] blijkt dat hij als lid van de ME is opgetreden op PD01. De verdachte is gelet op de veroordeling voor feit 1 op grond van artikel 6:166 BW hoofdelijk aansprakelijk voor de door [slachtoffer 1] geleden schade. Genoemd artikel bepaalt immers dat indien één van tot een groep behorende personen onrechtmatig schade toebrengt en de kans op het aldus toebrengen van schade deze personen had behoren te weerhouden van hun gedragingen in groepsverband, zij hoofdelijk aansprakelijk zijn indien deze gedragingen hun kunnen worden toegerekend.
    
    
    
      De gestelde schade valt als een rechtstreeks gevolg van het onder 1 bewezen verklaarde aan te merken en de ter zake gevorderde vergoeding van € 235,00 komt het 
      hof billijk voor. Het hof zal aan de verdachte de – hoofdelijke - verplichting opleggen dat bedrag vermeerderd met de wettelijke rente aan de 
      Staat te betalen ten behoeve van het slachtoffer [slachtoffer 1].
    
    
    
    
      
        Geen schadevergoedingsmaatregel ten behoeve van [slachtoffer 2]
      
    
    
    
      [Slachtoffer 2] heeft in eerste aanleg in de zaak van de verdachte geen vordering benadeelde partij ingesteld. Artikel 421 lid 1 Sv bepaalt dat een benadeelde partij niet eerst in hoger beroep een vordering kan indienen. 
      De vordering is in hoger beroep daarom niet aan de orde.
    
    
    
      Uit het door de Advocaat-generaal overgelegde Verzoek tot Schadevergoeding blijkt dat [slachtoffer 2] stelt immateriële schade te hebben geleden van € 235,00 te vermeerderen met de wettelijke rente. Uit de aangifte van [slachtoffer 2] blijkt dat hij als lid van de ME is opgetreden op PD01. In de onderbouwing van de schadepost staat vermeld dat [slachtoffer 2] direct na het bewezen verklaarde trots was op het optreden van de politie, maar dat deze trots plaats maakte voor onbegrip en boosheid op het moment dat de (sociale) media verslag deed over de rellen. Deze verslaggeving heeft ervoor gezorgd dat zijn motivatie voor het werken bij de politie gedurende ongeveer een week was afgenomen.
    
    
    
      Door deze motivering kan het hof niet vaststellen of de gestelde schade rechtstreeks is ontstaan door het gebruikte openlijk geweld of dat deze daarna is ontstaan door de verslaggeving op social media.
      Er wordt daarom geen aanleiding gezien om een schadevergoedingsmaatregel op te leggen.
    
    
    
    
    
      
        Geen schadevergoedingsmaatregel ten behoeve van [slachtoffer 3]
      
    
    
    
      Deze benadeelde partij is in eerste aanleg              niet-ontvankelijk verklaard in de vordering. Het hof constateert voorts dat de vordering niet volgens de wettelijk voorgeschreven wijze is gehandhaafd. 
      De vordering is in hoger beroep daarom niet aan de orde. 
    
    
    
      De vraag of er ambtshalve aanleiding is om wel een schadevergoedingsmaatregel op te leggen wordt negatief beantwoord.
      Met de advocaat-generaal is het hof van oordeel dat de gestelde schade ziet op voertuigen op andere PD’s (te weten PD02 en PD04) dan die aan de orde zijn bij de in onderhavige zaak bewezenverklaarde feiten. 
    
    
    
    
      
        Schadevergoedingsmaatregel ten behoeve van 
      
      
        [slachtoffer 4]
      
    
    
    
      De rechtbank heeft de benadeelde partij [slachtoffer 4] niet-ontvankelijk verklaard in de vordering. De vordering is in hoger beroep niet volgens de wettelijk voorgeschreven wijze gehandhaafd.
      De vordering is in hoger beroep daarom niet aan de orde.
    
    
    
      Uit het Verzoek tot Schadevergoeding blijkt dat [slachtoffer 4] stelt immateriële schade te hebben geleden van €  1.000,00 te vermeerderen met de wettelijke rente wegens lichamelijk letsel te weten forse hoofdpijn gedurende een aantal weken sinds het openlijk geweldsincident – mogelijk (aldus zijn fysiotherapeut) als gevolg van een verschoven nekwervel - waardoor hij werd beperkt in zijn dagelijkse bezigheden (zowel werk als privé). 
    
    
    
      De vraag of er ambtshalve aanleiding is om wel een schadevergoedingsmaatregel op te leggen wordt positief beantwoord. 
    
    
    
      Uit de aangifte van [slachtoffer 4] blijkt dat hij als lid van de ME is opgetreden op PD01. De verdachte is gelet op de veroordeling voor feit 1 op grond van artikel 6:166 BW hoofdelijk aansprakelijk voor de door [slachtoffer 4] geleden schade. Genoemd artikel bepaalt immers dat indien één van tot een groep behorende personen onrechtmatig schade toebrengt en de kans op het aldus toebrengen van schade deze personen had behoren te weerhouden van hun gedragingen in groepsverband, zij hoofdelijk aansprakelijk zijn indien deze gedragingen hun kunnen worden toegerekend.
    
    
    
      De gestelde schade valt als een rechtstreeks gevolg van het onder 1 bewezen verklaarde aan te merken welke schade naar het oordeel van het hof naar billijkheid kan worden vastgesteld op € 750,00. Het hof zal aan de verdachte de – hoofdelijke - verplichting opleggen dat bedrag vermeerderd met de wettelijke rente aan de 
      Staat te betalen ten behoeve van het slachtoffer [slachtoffer 4]. 
    
    
    
    
      
        Schadevergoedingsmaatregel ten behoeve van het slachtoffer [slachtoffer 5]
      
    
    
    
      De rechtbank heeft de benadeelde partij [slachtoffer 5]        niet-ontvankelijk verklaard in de vordering. De vordering is in hoger beroep niet volgens de wettelijk voorgeschreven wijze gehandhaafd.
      De vordering is in hoger beroep daarom niet aan de orde.
    
    
    
      Uit het Verzoek tot Schadevergoeding blijkt dat [slachtoffer 5] stelt immateriële schade te hebben geleden van € 350,00 te vermeerderen met de wettelijke rente wegens lichamelijk letsel te weten een bult/zwelling aan de zijkant van zijn knie waar hij 2-3 weken pijn aan heeft ondervonden en waardoor hij ongeveer 3 weken niet kon sporten, ook kon hij als gevolg van de pijn de eerste week minder goed slapen. 
    
    
    
      De vraag of er ambtshalve aanleiding is om wel een schadevergoedingsmaatregel op te leggen wordt positief beantwoord. 
    
    
    
      Uit de aangifte van [slachtoffer 5] blijkt dat hij als lid van de ME is opgetreden op PD03. De verdachte is gelet op de veroordeling voor feit 2 op grond van artikel 6:166 BW hoofdelijk aansprakelijk voor de door [slachtoffer 5] geleden schade. Genoemd artikel bepaalt immers dat indien één van tot een groep behorende personen onrechtmatig schade toebrengt en de kans op het aldus toebrengen van schade deze personen had behoren te weerhouden van hun gedragingen in groepsverband, zij hoofdelijk aansprakelijk zijn indien deze gedragingen hun kunnen worden toegerekend.
    
    
    
      De gestelde schade valt als een rechtstreeks gevolg van het onder 2 bewezen verklaarde aan te merken en de ter zake gevorderde vergoeding van € 350,00 komt het 
      hof billijk voor. Het hof zal aan de verdachte de – hoofdelijke - verplichting opleggen dat bedrag vermeerderd met de wettelijke rente aan de 
      Staat te betalen ten behoeve van het slachtoffer [slachtoffer 5]. 
    
    
    
    
      
        Schadevergoedingsmaatregel ten behoeve van het slachtoffer [slachtoffer 6]
      
    
    
    
      De rechtbank heeft de benadeelde partij [slachtoffer 6] niet-ontvankelijk verklaard in de vordering. De vordering is in hoger beroep niet volgens de wettelijk voorgeschreven wijze gehandhaafd.
      De vordering is in hoger beroep daarom niet aan de orde.
    
    
    
      Uit het Verzoek tot Schadevergoeding blijkt dat [slachtoffer 6] stelt immateriële schade te hebben geleden van € 750,00 te vermeerderen met de wettelijke rente wegens lichamelijk letsel te weten stijfheid en een stekende pijn aan het borstbeen waar hij 3 weken last van heeft ondervonden en waardoor hij in die periode niet kon sporten of zich anderszins lichamelijk kon inspannen, ook kon hij als gevolg van de pijn minder goed slapen. 
    
    
    
      De vraag of er ambtshalve aanleiding is om wel een schadevergoedingsmaatregel op te leggen wordt positief beantwoord. 
    
    
    
      Uit de aangifte van [slachtoffer 6] blijkt dat hij als lid van de ME is opgetreden op PD03. De verdachte is gelet op de veroordeling voor feit 2 op grond van artikel 6:166 BW hoofdelijk aansprakelijk voor de door [slachtoffer 6] geleden schade. Genoemd artikel bepaalt immers dat indien één van tot een groep behorende personen onrechtmatig schade toebrengt en de kans op het aldus toebrengen van schade deze personen had behoren te weerhouden van hun gedragingen in groepsverband, zij hoofdelijk aansprakelijk zijn indien deze gedragingen hun kunnen worden toegerekend.
    
    
    
      De gestelde schade valt als een rechtstreeks gevolg van het onder 2 bewezen verklaarde aan te merken en de ter zake gevorderde vergoeding van € 750,00 komt het 
      hof billijk voor. Het hof zal aan de verdachte de – hoofdelijke - verplichting opleggen dat bedrag vermeerderd met de wettelijke rente aan de 
      Staat te betalen ten behoeve van het slachtoffer [slachtoffer 6]. 
    
    
    
    
      
        Wettelijke rente
      
    
    
    
      Het hof zal de hiervoor genoemde toe te wijzen bedragen aan schadevergoeding telkens vermeerderen vanaf de dag waarop de schade is ontstaan, te weten 21 juni 2020, tot aan de dag der algehele voldoening.
    
    
    
    
      
        Toepasselijke wettelijke voorschriften
      
    
    
    
      Het hof heeft gelet op de artikelen 9, 14a, 14b, 14c, 22c, 22d, 36f, 57 en 141 van het Wetboek van Strafrecht, zoals zij rechtens gelden dan wel golden.
    
    
    
  
  
    BESLISSING
    
    
      Het hof:
    
    
    
      Verklaart de verdachte niet-ontvankelijk in het hoger beroep, voor zover gericht tegen de in eerste aanleg gegeven beslissing ter zake van het onder 3 tenlastegelegde.
    
    
    
      Vernietigt het vonnis waarvan beroep – voor zover aan het inhoudelijke oordeel van het hof onderworpen - en doet opnieuw recht:
    
    
    
      Verklaart zoals hiervoor overwogen bewezen dat de verdachte het onder 1, 2 en 4 tenlastegelegde heeft begaan.
    
    
    
      Verklaart niet bewezen hetgeen de verdachte meer of anders is tenlastegelegd dan hierboven is bewezenverklaard en spreekt de verdachte daarvan vrij.
    
    
    
      Verklaart het onder 1, 2 en 4 bewezenverklaarde strafbaar, kwalificeert dit als hiervoor vermeld en verklaart de verdachte strafbaar.
    
    
    
      Veroordeelt de verdachte tot een gevangenisstraf voor de duur van 3 (drie) maanden.
    
    
    
      Bepaalt dat een gedeelte van de gevangenisstraf, groot 2 (twee) maanden, niet ten uitvoer zal worden gelegd, tenzij de rechter later anders mocht gelasten omdat de verdachte zich voor het einde van een proeftijd van 2 (twee) jaren aan een strafbaar feit heeft schuldig gemaakt.
    
    
    
      Beveelt dat de tijd die door de verdachte vóór de tenuitvoerlegging van deze uitspraak in enige in artikel 27, eerste lid, van het Wetboek van Strafrecht bedoelde vorm van voorarrest is doorgebracht, bij de uitvoering van de opgelegde gevangenisstraf in mindering zal worden gebracht, voor zover die tijd niet reeds op een andere straf in mindering is gebracht.
    
    
    
      Heft het geschorste bevel tot voorlopige hechtenis van de verdachte op.
    
    
    
      Veroordeelt de verdachte tot een taakstraf voor de duur van 120 (honderdtwintig) uren, indien niet naar behoren verricht te vervangen door 60 (zestig) dagen hechtenis.
    
    
    
  
  
    Schadevergoedingsmaatregel [slachtoffer 1]
    Legt aan de verdachte de – hoofdelijke - verplichting op om aan de Staat, ten behoeve van het slachtoffer, genaamd [slachtoffer 1], ter zake van het onder 1 bewezenverklaarde een bedrag te betalen van € 235,00 (tweehonderdvijfendertig euro) als vergoeding voor immateriële schade, vermeerderd met de wettelijke rente vanaf de hierna te noemen aanvangsdatum tot aan de dag der voldoening.
    
    
      Bepaalt de duur van de gijzeling op ten hoogste 4 (vier) dagen. Toepassing van die gijzeling heft de verplichting tot schadevergoeding aan de Staat ten behoeve van het slachtoffer niet op.
    
    
    
      Bepaalt dat indien en voor zover de verdachte of zijn mededader(s) aan de betalingsverplichting hebben voldaan, deze in zoverre vervalt.
    
    
    
      Bepaalt de aanvangsdatum van de wettelijke rente voor de immateriële schade op 21 juni 2020.
    
    
    
  
  
    Schadevergoedingsmaatregel [slachtoffer 4]
    Legt aan de verdachte de – hoofdelijke - verplichting op om aan de Staat, ten behoeve van het slachtoffer, genaamd [slachtoffer 4], ter zake van het onder 1 bewezenverklaarde een bedrag te betalen van € 750,00 (zevenhonderdvijftig euro) als vergoeding voor immateriële schade, vermeerderd met de wettelijke rente vanaf de hierna te noemen aanvangsdatum tot aan de dag der voldoening.
    
    
      Bepaalt de duur van de gijzeling op ten hoogste 15 (vijftien) dagen. Toepassing van die gijzeling heft de verplichting tot schadevergoeding aan de Staat ten behoeve van het slachtoffer niet op.
    
    
    
      Bepaalt dat indien en voor zover de verdachte of zijn mededader(s) aan de betalingsverplichting hebben voldaan, deze in zoverre vervalt.
    
    
    
      Bepaalt de aanvangsdatum van de wettelijke rente voor de immateriële schade op 21 juni 2020.
    
    
    
  
  
    Schadevergoedingsmaatregel [slachtoffer 5]
    Legt aan de verdachte de – hoofdelijke - verplichting op om aan de Staat, ten behoeve van het slachtoffer, genaamd [slachtoffer 5], ter zake van het onder 2 bewezenverklaarde een bedrag te betalen van € 350,00 (driehonderdvijftig euro) als vergoeding voor immateriële schade, vermeerderd met de wettelijke rente vanaf de hierna te noemen aanvangsdatum tot aan de dag der voldoening.
    
    
      Bepaalt de duur van de gijzeling op ten hoogste 7 (zeven) dagen. Toepassing van die gijzeling heft de verplichting tot schadevergoeding aan de Staat ten behoeve van het slachtoffer niet op.
    
    
    
      Bepaalt dat indien en voor zover de verdachte of zijn mededader(s) aan de betalingsverplichting hebben voldaan, deze in zoverre vervalt.
    
    
    
      Bepaalt de aanvangsdatum van de wettelijke rente voor de immateriële schade op 21 juni 2020.
    
    
    
  
  
    Schadevergoedingsmaatregel [slachtoffer 6]
    Legt aan de verdachte de – hoofdelijke - verplichting op om aan de Staat, ten behoeve van het slachtoffer, genaamd [slachtoffer 6], ter zake van het onder 2 bewezenverklaarde een bedrag te betalen van € 750,00 (zevenhonderdvijftig euro) als vergoeding voor immateriële schade, vermeerderd met de wettelijke rente vanaf de hierna te noemen aanvangsdatum tot aan de dag der voldoening.
    
    
      Bepaalt de duur van de gijzeling op ten hoogste 15 (vijftien) dagen. Toepassing van die gijzeling heft de verplichting tot schadevergoeding aan de Staat ten behoeve van het slachtoffer niet op.
    
    
    
      Bepaalt dat indien en voor zover de verdachte of zijn mededader(s) aan de betalingsverplichting hebben voldaan, deze in zoverre vervalt.
    
    
    
      Bepaalt de aanvangsdatum van de wettelijke rente voor de immateriële schade op 21 juni 2020.
    
    
    
    
    
      Dit arrest is gewezen door mr. T.B. Trotman, 
      mr. M. Koole en mr. J.A.W.  van 't Westeinde, 
      in bijzijn van de griffier mr. M. Rouw.
    
    
    
      Het is uitgesproken op de openbare terechtzitting van het hof van 17 december 2021.