ECLI:NL:RBAMS:2021:4157, Rechtbank Amsterdam, 20-07-2021, AWB - 20 _ 4573
Rechtbank Amsterdam — Uitspraak 
Datum: 2021-07-20 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Bestuursrecht; Socialezekerheidsrecht

Samenvatting: ZW. Er is geen sprake van een medische afzakker, omdat eiser geen voldoende onderbouwing heeft overgelegd waaruit blijkt dat aan de urenvermindering medische redenen ten grondslag liggen. Het beroep is ongegrond.

RECHTBANK AMSTERDAM
    Bestuursrecht
    
    
      zaaknummer: AMS 20/4573 
    
    
    uitspraak van de enkelvoudige kamer in de zaak tussen
    
    
      [eiser] , te Amsterdam, eiser
    (gemachtigde: mr. I. van Medenbach de Rooij),
    
    
      en
    
    
    
      
        de raad van bestuur van het Uitvoeringsinstituut werknemersverzekeringen, verweerder
      ( [gemachtigde verweerder] ).
    
    
    
      Partijen worden hierna [eiser] en het Uwv genoemd.
    
    
  
  
    Procesverloop
    
    
      Met een besluit van 18 november 2019 (het primaire besluit) heeft het Uwv de uitkering van [eiser] op grond van de Ziektewet (ZW) per 19 december 2019 beëindigd. 
    
    
    
      Met een besluit van 10 juli 2020 (het bestreden besluit) heeft het Uwv het bezwaar van [eiser] ongegrond verklaard. 
    
    
    
      
        [eiser] heeft tegen het bestreden besluit beroep ingesteld. Het Uwv heeft een verweerschrift ingediend.
    
    
    
      Het onderzoek ter zitting heeft plaatsgevonden via een videoverbinding (Skype) op 
      10 mei 2021. [eiser] heeft deelgenomen aan de Skype-zitting, bijgestaan door zijn gemachtigde. Het Uwv heeft zich laten vertegenwoordigen door zijn gemachtigde.
    
    
  
  
    Overwegingen
    
    1. [eiser] was werkzaam als [functie] . Op 6 februari 2018 heeft [eiser] zich vanuit de Werkloosheidswet ziekgemeld, waarna hij een ZW-uitkering heeft ontvangen.
    
    2. In het kader van de Eerstejaars Ziektewetbeoordeling is [eiser] medisch onderzocht en is een arbeidskundig onderzoek uitgevoerd. Volgens de verzekeringsarts is [eiser] niet geschikt voor zijn oude werk als [functie] . De verzekeringsarts heeft zijn beperkingen vastgelegd in de Functionele mogelijkhedenlijst (FML). De arbeidsdeskundige heeft aan de hand van de FML geconcludeerd dat [eiser] in staat is om andere functies te vervullen waarmee hij voor meer dan 65% van zijn oude loon kan verdienen. Met het primaire besluit is daarom de ZW-uitkering van [eiser] beëindigd.
    
    3. Naar aanleiding van het bezwaar van [eiser] heeft de verzekeringsarts bezwaar en beroep opnieuw naar zijn medische klachten gekeken. De verzekeringsarts bezwaar en beroep heeft in het rapport van 8 juli 2020 vastgesteld dat de primaire medische beoordeling niet kan worden gehandhaafd en heeft een nieuwe FML opgesteld. Vervolgens heeft de arbeidsdeskundige bezwaar en beroep onderzoek gedaan. Op basis van de gewijzigde FML zijn er volgens deze arbeidsdeskundige nog voldoende andere functies die [eiser] kan uitvoeren. [eiser] kan nog steeds meer dan 65% van zijn oude loon verdienen. Het Uwv heeft daarom met het bestreden besluit het bezwaar van [eiser] ongegrond verklaard.
    
    4. Volgens [eiser] heeft hij wel recht op een ZW-uitkering. [eiser] voert aan dat er sprake is van een medische afzakker. [eiser] licht toe dat hij 40 uur per week heeft gewerkt van 2014 tot 2016, maar dat hij in 2016 slechts 28 uur per week is gaan werken wegens medische klachten.   
    
    
      
        Het oordeel van de rechtbank
      
    
    
    5. De rechtbank moet beoordelen of het Uwv de ZW-uitkering van [eiser] op goede gronden heeft beëindigd. 
    
    6. De rechtbank stelt bij haar beoordeling voorop dat het Uwv zijn besluiten over arbeidsongeschiktheid in principe mag baseren op rapporten van verzekeringsartsen. Deze rapporten moeten dan wel aan een aantal voorwaarden voldoen. De rapporten moeten op zorgvuldige wijze tot stand zijn gekomen, ze mogen geen tegenstrijdigheden bevatten en de conclusies moeten logisch voortvloeien uit de rapportages. Het is aan [eiser] om aannemelijk te maken dat de rapporten die over hem zijn opgesteld niet aan deze vereisten voldoen.
    
    
      
        Medische beoordeling
      
    
    
    7. Naar het oordeel van de rechtbank is het medisch onderzoek door de verzekeringsartsen zorgvuldig geweest. De verzekeringsartsen hebben het dossier bestudeerd en [eiser] is bij de verzekeringsartsen op spreekuur geweest. De verzekeringsarts bezwaar en beroep heeft de medische informatie, die [eiser] in bezwaar heeft overgelegd, meegenomen in zijn beoordeling. 
    
    8. Ter zitting heeft [eiser] aangevoerd dat er in zijn geval sprake is van een situatie van geen benutbare mogelijkheden omdat zijn leven dusdanig ontwricht is. De rechtbank overweegt hierover als volgt. [eiser] heeft geen medische gegevens overlegd die aanleiding geven tot twijfel aan de bevindingen van de verzekeringsarts bezwaar en beroep. De rechtbank is dan ook van oordeel dat de medische beperkingen van [eiser] juist zijn vastgelegd in de FML van 8 juli 2020. Het bestreden besluit berust dan ook op een deugdelijke medische grondslag.
    
    
      
        Arbeidskundige beoordeling 
      
    
    
    9. Het uitgangspunt is dat voor de vaststelling van de maatmanarbeid de arbeid bepalend is die een verzekerde laatstelijk voor zijn uitval verrichtte. Deze hoofdregel lijdt uitzondering als de (omvang van de) laatstelijk verrichte arbeid of het daarmee verdiende loon geen juiste maatstaf (meer) oplevert bij de bepaling van de mate van arbeidsongeschiktheid, bijvoorbeeld omdat sprake is van een zogeheten medische afzakker. Van een medische afzakker is sprake als een betrokkene ten gevolge van ziekte of gebrek (tijdelijk) lager beloond werk gaat doen of om medische redenen de arbeidsurenomvang terugbrengt zonder zich ziek te melden. Naar vaste rechtspraak wordt voor het aannemen van een medische afzakker het vereiste gesteld van een voldoende onderbouwing dat aan de urenvermindering medische redenen ten grondslag liggen.
    
    10. Naar het oordeel van de rechtbank kan [eiser] niet als medische afzakker worden beschouwd, omdat [eiser] geen voldoende onderbouwing heeft overgelegd waaruit blijkt dat aan de urenvermindering medische redenen ten grondslag liggen. Uit het verslag van de huisarts, dat [eiser] in bezwaar heeft overgelegd, volgt wel dat [eiser] in 2016 rugklachten kreeg, maar uit dit stuk volgt niet dat hij op advies van of in overleg met een behandelend arts of bedrijfsarts daarom minder is gaan werken. [eiser] heeft dus niet onderbouwd dat er sprake is van een causaal verband tussen de klachten van [eiser] en de urenvermindering. Het bestreden besluit berust dan ook op een deugdelijke arbeidskundige grondslag.
    
    
      
        Conclusie
      
    
    
    11. Het Uwv heeft de ZW-uitkering van [eiser] op goede gronden beëindigd. Het beroep is ongegrond.
    
    12. Voor een proceskostenveroordeling of een vergoeding van het door [eiser] betaalde griffierecht bestaat geen aanleiding. 
    
  
  
    Beslissing
    
    
      De rechtbank verklaart het beroep ongegrond.
    
    
    
      Deze uitspraak is gedaan door mr. J.H.M. van de Ven, rechter, in aanwezigheid van mr. A. Vijn, griffier. De beslissing is in het openbaar uitgesproken op 
    
    
    
      griffier De rechter is buiten staat deze uitspraak te 	ondertekenen.
    
    
    
      Afschrift verzonden aan partijen op: 
    
  
  
    Rechtsmiddel
    
      Tegen deze uitspraak kan binnen zes weken na de dag van verzending daarvan hoger beroep worden ingesteld bij de Centrale Raad van Beroep.
      Als hoger beroep is ingesteld, kan bij de voorzieningenrechter van de hogerberoepsrechter worden verzocht om het treffen van een voorlopige voorziening.
    
    
  
  
     Zie bijvoorbeeld de uitspraak van de Centrale Raad van Beroep van 5 juni 2019, ECLI:NL:CRVB:2019:1890.