ECLI:NL:RBDHA:2021:11559, Rechtbank Den Haag, 20-07-2021, NL21.9828
Rechtbank Den Haag — Uitspraak 
Datum: 2021-07-20 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Bestuursrecht; Vreemdelingenrecht

Samenvatting: Asiel ongegrond. homoseksualiteit ongeloofwaardig.

RECHTBANK DEN HAAG
    
      Bestuursrecht
    
    
      zaaknummer: NL21.9828
    
    
      uitspraak van de enkelvoudige kamer in de zaak tussen
    
      [eiser] alias [alias] , eiser, 
    (gemachtigde: mr. A. Spel),
    
    
      en
    
    
    de staatssecretaris van Justitie en Veiligheid, verweerder
    (gemachtigde: mr. E.P.C. van der Weijden).
    
  
  
    
      Procesverloop Bij besluit van 16 juni 2021 (het bestreden besluit) heeft verweerder de aanvraag van eiser tot het verlenen van een verblijfsvergunning asiel voor bepaalde tijd in de algemene procedure afgewezen als kennelijk ongegrond. 
    
    
      Eiser heeft tegen het bestreden besluit beroep ingesteld. 
    
    
    
      Het onderzoek ter zitting heeft, tezamen met de behandeling van de zaak NL21.9829, plaatsgevonden op 7 juli 2021. Eiser is verschenen, bijgestaan door zijn gemachtigde. Als tolk is verschenen A.K. Umar. Verweerder heeft zich laten vertegenwoordigen door zijn gemachtigde.
    
    
    
  
  
    Overwegingen
    
    1. Eiser stelt de Nigeriaanse nationaliteit te hebben en te zijn geboren op 
    
      [geboortedag 1] 1982. Eiser heeft aan zijn asielaanvraag ten grondslag gelegd dat hij homoseksueel is. Na het overlijden van zijn vader is hij bij zijn oom en buurman [A] gaan wonen. Vanaf zijn elfde jaar tot aan zijn vertrek uit Nigeria heeft hij met hem een relatie gehad. Na afloop van seksuele handelingen kreeg hij geld of een geschenk van [A] . Nadat eiser en [A] zijn betrapt tijdens een verjaardagsfeest is eiser uiteindelijk gevlucht. 
    
    2. Het asielrelaas van eiser bevat volgens verweerder de volgende relevante elementen: 1. Identiteit, nationaliteit en herkomst; 2. Homoseksuele geaardheid; en 3. Problemen vanwege zijn geaardheid.
    
    
      Verweerder acht het eerste element geloofwaardig is. De gestelde geaardheid en de gestelde problemen als gevolg daarvan acht verweerder ongeloofwaardig. De aanvraag van eiser is afgewezen als kennelijk ongegrond op grond van artikel 30b, eerste lid, aanhef en onder c en d, van de Vreemdelingenwet 2000 (Vw).
    
    
    3. Op wat eiser in beroep tegen het bestreden besluit heeft aangevoerd, wordt voor zover van belang hierna ingegaan.
    
    
      De rechtbank overweegt als volgt.
    
    
    4. Verweerder heeft aan het standpunt dat de gestelde homoseksuele geaardheid van eiser ongeloofwaardig is, onder meer het volgende ten grondslag gelegd:
    - Het seksuele contact met [A] lijkt vanwege het leeftijdsverschil en de positie waarin eiser verkeerde, meer gebaseerd te zijn op een ongelijke machtsverhouding, afhankelijkheid en overlevingszucht dan op een seksuele geaardheid. Eiser heeft ook verklaard dat hij [A] zag als zijn meerdere en als een broer. Daaruit blijkt niet noodzakelijkerwijs een homoseksuele geaardheid.
    
      
        Uit de verklaringen van eiser blijkt niet van enige verdieping in zijn gestelde homoseksuele gevoelens en seksuele ontwikkeling. Daarmee geeft eiser geen inzicht in zijn gevoelens. Van een 38-jarige man die stelt vanaf zijn elfde homoseksueel geaard te zijn mag meer worden verwacht. Eiser heeft ook onvoldoende aangegeven hoe het is om homoseksueel geaard te zijn en wat dit met hem heeft gedaan. 
      
      
        Van eiser mag worden verwacht dat hij kan beschrijven hoe hij met zijn homoseksualiteit is omgegaan, wat zijn struggles zijn geweest, waar hij bang voor was en hoe dit hem in het dagelijks leven beïnvloedde. Van deze nuancering, individualisering en toelichting is echter niet gebleken, wat de gestelde geaardheid ongeloofwaardig maakt.
      
      
        Eiser heeft gebrekkige kennis over LHBTI-organisaties in Nigeria en Nederland. 
      
      
        Eiser heeft verklaard dat hij in Nederland een vriend genaamd Steven heeft maar hij weet nagenoeg niks over hem te vertellen. 
      
    
    
    
      5.1.
      De rechtbank is van oordeel dat verweerder zich met voornoemde motivering niet ten onrechte op het standpunt heeft gesteld dat de gestelde geaardheid ongeloofwaardig is. Wat eiser daartegen in beroep heeft aangevoerd leidt niet tot een ander oordeel. Eiser voert aan dat verweerder het enkel over de ongelijke machtsverhouding tussen hem en zijn oom heeft, maar daarmee miskent verweerder dat uit de verklaringen van eiser ook blijkt dat hij op volwassen leeftijd - uit vrije wil - de relatie met zijn oom heeft voortgezet. De rechtbank is van oordeel dat verweerder zich terecht op het standpunt stelt dat er juist dan verwacht mag worden dat eiser hierover meer kan verklaren. Nu hij het grootste gedeelte van zijn leven seksuele handelingen met een man zou hebben verricht en homoseksualiteit in Nigeria niet alleen verboden is maar ook strafbaar is en wordt bestraft, heeft verweerder niet ten onrechte overwogen dat van eiser verwacht mag worden dat hij meer inzicht kan geven in zijn gevoelens, zijn persoonlijke beleving en hoe hij hier gedurende lange tijd mee is omgegaan. Verweerder heeft ook niet ten onrechte overwogen dat eiser algemene, vage en summiere verklaringen heeft afgelegd. Wanneer eiser gevraagd wordt naar zijn visie over mannen die seksuele handelingen met elkaar verrichten verklaart hij dat hij geen visie had omdat hij jong was. Nadat verweerder vraagt hoe eiser hierover dacht toen hij ouder was verklaart eiser enkel dat hij ermee is opgegroeid en dat het een deel van hem is. Verder voert eiser aan voor wat betreft zijn geringe kennis van LHBTI-organisaties in zowel Nigeria als in Nederland, dat hij ziek en bang was en hier in Nederland geen behoefte had aan digitaal contact met LHBTI (het enige contact dat mogelijk was door corona). De rechtbank is van oordeel dat dit niet wegneemt dat hij bekend kan zijn met dergelijke organisaties in Nederland en zich daarin kan hebben verdiept, vooral nu eiser al sinds 2019 in Nederland verblijft. 
    
    
      5.2.
      Anders dan eiser stelt, heeft verweerder bij zijn beoordeling voldoende rekening gehouden met het referentiekader van eiser. Uit het advies van het FMMU blijkt niet dat er beperkingen zijn voor het horen en/of beslissen. Uit het gehoor blijkt weliswaar dat eiser een aantal keer een vraag niet begreep maar verweerder heeft op die momenten de gestelde vragen herhaald of anders geformuleerd. De stelling van eiser dat hij analfabeet is, betekent niet dat hij niet zou kunnen verklaren over persoonlijke ervaringen of gevoelens. Eiser heeft weinig scholing gehad. Hoewel de rechtbank begrijpt dat het afleggen van verklaringen moeilijk kan zijn en emoties kan oproepen, mocht verweerder van eiser verwachten dat hij uitvoeriger en diepgaander kon verklaren over zijn gedachten en gevoelens omtrent zijn geaardheid. Eiser heeft verder aangevoerd dat hij niet goed heeft kunnen verklaren door het ontbreken van een tolk Pidgin Engels. De rechtbank overweegt daaromtrent dat eiser in het gehoor meerdere malen is gevraagd of hij de tolk goed kon verstaan. Eiser heeft ook zelf geverifieerd bij de tolk of die hem goed heeft verstaan en aan het einde van het gehoor heeft eiser verklaard dat hij de tolk goed heeft verstaan. Ook heeft hij geen gebruik gemaakt van de hem na het gehoor geboden mogelijkheid om een klacht in te dienen.  
      
      
        
          Problemen naar aanleiding van geaardheid
        
      
    
    
      5.3.
      Eiser voert aan dat verweerder ten onrechte heeft tegengeworpen dat zijn verklaringen over de seksuele handelingen die eiser tijdens het feest verrichtte ongerijmd zijn. Verweerder had de specifieke feiten en omstandigheden van die avond moeten betrekken bij zijn beoordeling. 
      
      
        Naar het oordeel van de rechtbank heeft verweerder ook de door eiser gestelde problemen niet ten onrechte ongeloofwaardig geacht. Verweerder heeft daartoe niet ten onrechte overwogen dat het ongerijmd is dat eiser besloot seksuele handelingen te verrichten tijdens een feest waar andere mensen aanwezig waren terwijl eiser ook heeft verklaard dat hij de relatie met zijn oom geheim hield en dat hij telkens voorzichtig was in zijn handelen. Uit de verklaringen van eiser blijkt dat hij op de hoogte was van de consequenties wanneer hij betrapt zou worden. De rechtbank volgt verweerder in zijn standpunt dat van eiser dan ook meer zorgvuldigheid verwacht mocht worden. Verweerder heeft vervolgens ook in het nadeel van eiser kunnen meewegen dat hij niet kan benoemen hoeveel mensen er op het feest aanwezig waren. Ook wanneer eiser wordt gevraagd of hij dit bij benadering kan zeggen lukt dat hem niet.  
      
      
      
        
          Kennelijke ongegrondheid
        
      
    
    
      5.4
      Verweerder heeft de aanvraag afgewezen als kennelijk ongegrond op grond van artikel 30b, eerste lid, onder c, Vw. Verweerder heeft daaraan ten grondslag gelegd dat eiser verweerder heeft misleid over zijn identiteit omdat de gegevens die eiser opgaf bij zijn asielaanvraag ( [alias] is en dat hij geboren is op [geboortedag 2] 1990 te Benin) niet overeenkomen met de gegevens waarmee eiser een visum voor Griekenland heeft gevraagd en verkregen ( [eiser] , geboren op [geboortedag 1] 1982 te Evbolekpe). In de correcties en aanvullingen heeft eiser hierover verklaard dat hij een visum onder een alias heeft aangevraagd terwijl hij tijdens het nader gehoor heeft verklaard geen visum te hebben gehad. Omdat de gegevens over het visum via dactyloscopisch onderzoek zijn verkregen, eiser wisselend heeft verklaard en zijn identiteit niet met documenten heeft onderbouwd, stelt verweerder zich op het standpunt dat eiser doelbewust relevante informatie heeft achtergehouden. De rechtbank is van oordeel dat verweerder met deze motivering, die door eiser niet is betwist, de aanvraag als kennelijk ongegrond op de c-grond heeft kunnen afwijzen. Aan bespreking van de d-grond wordt niet toegekomen. 
      
      
        
          Conclusie
        
      
      6. Het beroep is ongegrond. 
      
      7. Voor een proceskostenveroordeling bestaat geen aanleiding.
      
      
      
      
      
      
      
      
      
      
      
      
      
      
      
      
      
      
      
      
      
      
      
      
      
      
      
      
      
      
      
      
      
      
      
      
      
      
      
      
      
      
    
  
  
    Beslissing
    
      De rechtbank verklaart het beroep ongegrond.
    
    
      
        Deze uitspraak is gedaan door mr. P.M. de Keuning, rechter, in aanwezigheid vanmr. N.J.P. Deventer, griffier.
    
    
    
      De uitspraak is uitgesproken in het openbaar en bekendgemaakt op:
    
    
    
      
      
        Rechtsmiddel
      
      Tegen deze uitspraak kan hoger beroep worden ingesteld bij de Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State binnen één week na de dag van bekendmaking. 
    
  
  
     Forensisch Medische Maatschappij Utrecht