ECLI:NL:GHAMS:2021:2927, Gerechtshof Amsterdam, 17-08-2021, 23-002097-20
Gerechtshof Amsterdam — Uitspraak 
Datum: 2021-08-17 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Strafrecht

Samenvatting: Ontneming hennepkwekerij.

Afdeling strafrecht
      Parketnummer: 23-002097-20 (ontneming)
      Datum uitspraak: 17 augustus 2021 
    
    
    
    
      
        TEGENSPRAAK 
      
    
    
    
    
      Arrest van het gerechtshof Amsterdam gewezen op het hoger beroep, ingesteld tegen het vonnis van de politierechter in de rechtbank Amsterdam van 18 september 2020 op de vordering van het openbaar ministerie ingevolge artikel 36e van het Wetboek van Strafrecht in de ontnemingszaak met nummer 
      13-023356-18 tegen de betrokkene
    
    
    
      
        
          [verdachte]
        ,
      geboren te [geboorteplaats] ([geboorteland]) op [geboortedag] 1966, 
      adres: [adres].
    
    
    
  
  
    Procesgang
    
    
      Het openbaar ministerie heeft in eerste aanleg gevorderd dat aan de betrokkene de verplichting zal worden opgelegd tot betaling van een geldbedrag aan de Staat ter ontneming van wederrechtelijk verkregen voordeel, geschat tot een bedrag van € 49.494,88. De officier van justitie heeft ter terechtzitting in eerste aanleg gevorderd dat het wederrechtelijk voordeel zal worden geschat op 
      € 16.498,30 en dat de betalingsverplichting op hetzelfde bedrag zal worden bepaald. 
    
    
    
      De betrokkene is bij vonnis van de politierechter in de rechtbank Amsterdam van 18 september 2020 veroordeeld ter zake van en voor zover relevant opzettelijk handelen in strijd met een in artikel 3 onder B van de Opiumwet gegeven verbod.
    
    
    
      Voorts heeft de politierechter in de rechtbank Amsterdam bij vonnis van 18 september 2020 de betrokkene de verplichting opgelegd tot betaling aan de Staat van een bedrag van € 16.498,30 ter ontneming van wederrechtelijk verkregen voordeel.
    
    
    
      De betrokkene heeft hoger beroep ingesteld tegen beide vonnissen.
    
    
    
      De betrokkene is bij arrest van het dit hof van 17 augustus 2021 veroordeeld, voor zover voor deze ontnemingszaak relevant, ter zake van opzettelijk handelen in strijd met een in artikel 3 onder B van de Opiumwet gegeven verbod.
    
    
    
  
  
    Onderzoek van de zaak
    
    
      Dit arrest is gewezen naar aanleiding van het onderzoek ter terechtzitting in hoger beroep van 
      3 augustus 2021 en, overeenkomstig het bepaalde bij artikel 422, tweede lid, van het Wetboek van Strafvordering, naar aanleiding van het onderzoek ter terechtzitting in eerste aanleg.
    
    
    
      Het hof heeft kennisgenomen van de vordering van de advocaat-generaal en van hetgeen door de betrokkene en de raadsman naar voren is gebracht.
    
    
    
  
  
    Vonnis waarvan beroep
    
    
      Het vonnis waarvan beroep zal worden vernietigd, omdat het hof zich niet met het vonnis kan verenigen.
    
    
    
  
  
    Grondslag van de ontneming 
    
    
      De grondslag voor de ontneming is artikel 36e, eerste lid, van het Wetboek van Strafrecht. Hierin is bepaald dat aan degene die is veroordeeld wegens een strafbaar feit de verplichting kan worden opgelegd tot betaling van een geldbedrag aan de staat ter ontneming van wederrechtelijk verkregen voordeel.
    
    
    
      De betrokkene is bij arrest van dit hof van 17 augustus 2021 onder parketnummer 23-002055-20 veroordeeld ter zake van het opzettelijk handelen in strijd met een in artikel 3 onder B van de Opiumwet gegeven verbod. Het hof heeft in de strafzaak bewezenverklaard dat de betrokkene in de periode van 1 oktober 2017 tot 7 december 2017, 141 hennepplanten heeft geteeld.
    
    
    
  
  
    Schatting van het wederrechtelijk verkregen voordeel
    
    
      
        Standpunt van de advocaat-generaal
      
      De advocaat-generaal heeft ter terechtzitting in hoger beroep gevorderd dat aan de betrokkene de verplichting wordt opgelegd tot betaling aan de Staat van een bedrag van € 49.494,88 ter ontneming van het wederrechtelijk verkregen voordeel. De advocaat-generaal gaat daarbij uit van drie oogsten en baseert zijn standpunt op bevindingen uit het Rapport berekening wederrechtelijk verkregen voordeel van verbalisant [verbalisant] van 22 januari 2018.
    
    
    
      
        Standpunt van de verdediging
      
      Ter terechtzitting in hoger beroep heeft de raadsman zich op het standpunt gesteld dat het aannemelijk is dat de betrokkene maar één oogst heeft gehad. Dit heeft de betrokkene zelf verklaard. Bovendien komt Liander in haar aangifte ook tot slechts één oogst. De verklaring van de buurman dat hij al enkele jaren regelmatig een wietlucht rook doet daar niet aan af, nu de verklaring meer lijkt te passen bij het roken van jointjes dan bij een kwekerij. Daarnaast heeft de betrokkene geen geld verdiend met de kwekerij. De betrokkene stelde zijn huis slechts beschikbaar aan derden, die de hennep hebben geteeld. De betrokkene zou € 2.000,00 krijgen, maar de betrokkene heeft dit geld nooit ontvangen. Mocht het hof tot een wederrechtelijk verkregen voordeel komen, dan zou dit hoogstens een geldbedrag van € 2.000,00 betreffen. 
    
    
    
      
        Oordeel van het hof
      
      Ten aanzien van het verweer dat de betrokkene zijn huis enkel voor een bedrag van € 2.000,00 ter beschikking heeft gesteld aan derden die de hennep hebben geteeld en het verweer dat de kwekerij uit slechts 100 planten bestond, verwijst het hof naar zijn overwegingen in het arrest in de strafzaak, in welk arrest deze verweren zijn verworpen. 
    
    
    
      Het is aannemelijk dat de betrokkene gedurende de in de strafzaak bewezen verklaarde teeltperiode van 1 oktober 2017 tot 7 december 2017 één oogst heeft gehad, bestaande uit de opbrengst van 141 planten. Er zijn wel aanwijzingen voor eerdere oogsten, maar dat die hebben plaatsgevonden kan, mede gelet op de bevindingen van de specialist van Liander, met onvoldoende zekerheid worden vastgesteld.
    
    
    
      
        Berekening
      
      Het hof zal bij de berekening van het wederrechtelijk verkregen voordeel, evenals de advocaat-generaal, uitgaan van het Rapport berekening wederrechtelijk verkregen voordeel van 22 januari 2018, opgemaakt door de verbalisant [verbalisant], in samenhang bezien met het in dit rapport genoemde Rapport Wederrechtelijk verkregen voordeel hennepkwekerij bij binnenteelt onder kunstlicht van het Functioneel Parket Afpakken (FPA-rapport van 1 juni 2016), met dien verstande dat het hof uitgaat van één oogst en niet van drie oogsten, zoals in eerstgenoemd rapport is vermeld. 
    
    
    
      
        Opbrengst
      
      Het hof gaat uit van 141 hennepplanten op een oppervlakte van 16,5 m2. Dit komt uit op 9 hennepplanten per vierkante meter en dan bedraagt de opbrengst per oogst 30.9 gram per hennepplant.
      141 hennepplanten x 30,9 gram x 1 oogst = 4.356,90 gram
    
    
    
      In dit onderzoek is niet vastgesteld wat de geoogste hennep heeft opgebracht. Derhalve wordt in deze 
      berekening uitgegaan van de standaardnorm van € 4,07 per gram. 
      De opbrengst is dus 4.356,90 x € 4,07 = € 17.732,58
    
    
    
      
        Kosten
      
      De standaard afschrijving per oogst in het geval van 0 tot 199 planten (in casu 141 planten) is € 150,00.  
      De totale variabele kosten per hennepplant bij één oogst zijn standaard € 7,69 per plant. De totale variabele kosten in deze zaak zijn dan 141 x € 7,69 = € 1.084,29.
    
    
    
      De totale kosten komen daarmee op € 150,00 + € 1.084,29 = € 1.234,29.
    
    
    
      
        Wederrechtelijk verkregen voordeel
      
      Het wederrechtelijk verkregen voordeel van de hennepkwekerij van betrokkene met één oogst komt daarmee op: 
    
    
    
      € 17.732,58 - € 1.234,29 = € 16.498,29
    
    
    
  
  
    Verplichting tot betaling aan de Staat
    
    
      De raadsman heeft verzocht het te ontnemen bedrag te matigen, vanwege de huidige en toekomstige beperkte draagkracht en de persoonlijke omstandigheden van de betrokkene. De betrokkene heeft geen recht op een volledige AOW-uitkering aangezien hij al volwassen was toen hij in Nederland ging wonen en werken. De betrokkene lijdt aan reuma en is daardoor arbeidsongeschikt verklaard. Hij ontvangt nu een uitkering. Door de onderhavige feiten is hij de woning waar hij reeds 25 jaar in woonde kwijtgeraakt, moet hij wachten tot hem een nieuwe woning wordt toegewezen, heeft hij enorme schulden gekregen en moet hij voorlopig nog geld afdragen.  
    
    
    
      Het hof verwerpt het draagkrachtverweer. Op grond van hetgeen door de raadsman is aangevoerd en ook overigens is niet aanstonds aannemelijk geworden dat de betrokkene thans, noch naar redelijke verwachting in de toekomst, in het geheel niet in staat is en zal zijn aan de betalingsverplichting te voldoen. Er is derhalve geen aanleiding wegens ontoereikende draagkracht tot een lagere vaststelling van het door de betrokkene aan de Staat te betalen bedrag te besluiten. Dit laat onverlet dat de betrokkene de mogelijkheid behoudt om, goed gemotiveerd, een nieuw verzoek tot kwijtschelding of vermindering van de betalingsverplichting op grond van geringe draagkracht te doen. 
    
    
    
      Aan de betrokkene dient, ter ontneming van het door hem wederrechtelijk verkregen voordeel, de verplichting te worden opgelegd tot betaling aan de Staat van een bedrag van € 16.498,30. 
    
    
    
  
  
    Toepasselijk wettelijk voorschrift
    
    
      De op te leggen maatregel is gegrond op artikel 36e van het Wetboek van Strafrecht.
    
    
    
  
  
    BESLISSING
    
    
      Het hof:
    
    
    
      Vernietigt het vonnis waarvan beroep en doet opnieuw recht:
    
    
    
      Stelt het bedrag waarop het door de betrokkene wederrechtelijk verkregen voordeel wordt geschat vast op een bedrag van € 16.498,30 (zestienduizend vierhonderdachtennegentig euro en dertig cent).
    
    
    
      Legt de betrokkene de verplichting op tot betaling aan de Staat ter ontneming van het wederrechtelijk verkregen voordeel van een bedrag van € 16.498,30 (zestienduizend vierhonderdachtennegentig euro en dertig cent).
    
    
    
      Bepaalt de duur van de gijzeling die ten hoogste kan worden gevorderd op 329 dagen.
    
    
    
      Dit arrest is gewezen door de meervoudige economische kamer van het gerechtshof Amsterdam, waarin zitting hadden mr. P.C. Römer, mr. M. Lolkema en mr. M. Senden, in tegenwoordigheid van 
      mr. J.M. van Riel, griffier, en is uitgesproken op de openbare terechtzitting van dit gerechtshof van 
      17 augustus 2021.
    
    
    
      mrs. P.C. Römer en M. Senden zijn buiten staat dit arrest te ondertekenen.  
    
    
    
    
  
  
     Rapport berekening wederrechtelijk verkregen voordeel van 22 januari 2018, opgemaakt in de wettelijke vorm door de daartoe bevoegde opsporingsambtenaar [verbalisant] (hierna: het rapport berekening wederrechtelijk verkregen voordeel), p. 6, in samenhang bezien met het rapport Wederrechtelijk verkregen voordeel hennepkwekerij bij binnenteelt onder kunstlicht van het Functioneel Parket Afpakken (FPA-rapport van 1 juni 2016).
  
  
     Idem, p. 6, in samenhang bezien met de standaardnormen uit het FPA-rapport van 1 juni 2016.
  
  
     Idem, p. 7, in samenhang bezien met de standaardnormen uit het FPA-rapport van 1 juni 2016.
  
  
     Idem, p. 7, in samenhang bezien met de standaardnormen uit het FPA-rapport van 1 juni 2016.