ECLI:NL:RBDHA:2021:12608, Rechtbank Den Haag, 15-11-2021, NL21.16366
Rechtbank Den Haag — Uitspraak 
Datum: 2021-11-15 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Bestuursrecht; Vreemdelingenrecht

Samenvatting: Asiel. Iran. Asielrelaas niet ten onrechte ongeloofwaardig geacht. Beroep ongegrond.

RECHTBANK DEN HAAG
    
    
      Bestuursrecht
    
    
    
      zaaknummer: NL21.16366
    
    
      uitspraak van de enkelvoudige kamer in de zaak tussen
    
      [eiser] , eiser, V-nummer: [V-nummer]
    (gemachtigde: mr. E.W.B. van Twist),
    
    
      en
    
    
    de staatssecretaris van Justitie en Veiligheid, verweerder
    (gemachtigde: mr. J. Kaikai).
    
  
  
    
      Procesverloop Bij besluit van 15 oktober 2021 (het bestreden besluit) heeft verweerder de aanvraag van eiser tot het verlenen van een verblijfsvergunning asiel voor bepaalde tijd in de algemene procedure afgewezen als kennelijk ongegrond. 
    
    
      Eiser heeft tegen het bestreden besluit beroep ingesteld. 
    
    
    
      De rechtbank heeft het beroep, tezamen met de zaak NL21.16367, op 8 november 2021 op zitting behandeld. Eiser is verschenen via een telehoorverbinding, bijgestaan door zijn gemachtigde. Als tolk is verschenen S. van Osta Mohamed. Verweerder heeft zich laten vertegenwoordigen door zijn gemachtigde. Tevens was aanwezig een neef van eiser.
    
    
    
  
  
    Overwegingen
    
    
      
        Waar gaat deze zaak over?
      
    
    
    1. Eiser is geboren op [geboortedag] 1999 en heeft de Iraakse nationaliteit. Hij heeft aan zijn asielaanvraag ten grondslag gelegd dat hij een geheime relatie had met [A] . Zij heeft naaktfoto’s en video’s gemaakt. De vader van [A] heeft de foto’s en video’s gezien en heeft gedreigd eiser te vermoorden wegens schending van de eer van de familie. 
    
    2. Het asielrelaas van eiser bevat volgens verweerder de volgende relevante elementen:
    1. Identiteit, nationaliteit en herkomst;
    2. Geheime relatie met [A] ;
    3. Problemen naar aanleiding van de naaktfoto’s en video’s.
    
    
      Verweerder vindt eisers identiteit, nationaliteit en herkomst geloofwaardig, maar de geheime relatie en de daaruit voortvloeiende problemen niet. Eiser heeft summier, vaag en wisselend over zijn relatie met [A] verklaard. Verder heeft hij wisselend verklaard over de naaktfoto’s en video’s en de bedreiging van de vader van [A] . Ook vindt verweerder het ongeloofwaardig dat eiser en [A] het risico zouden nemen om naaktfoto’s en video’s te maken terwijl hij heeft verklaard dat mensen vanwege dergelijke problemen worden vermoord. 
    
    
    
      
        Waarom is eiser het niet eens met het bestreden besluit? 
      
    
    
    3. Eiser voert aan dat hij wel voldoende heeft verklaard over zijn relatie met [A] . Daarnaast worden in Koerdistan veel huwelijken gearrangeerd en wordt er niet gesproken over persoonlijkheid, verliefdheid of karaktereigenschappen. In die culturele context kan hem niet worden tegengeworpen dat hij daarover summier heeft verklaard. Ten onrechte weigert verweerder om de foto’s en video’s op zijn telefoon te onderzoeken, terwijl hij daarmee zijn relatie kan aantonen. Met het argument dat eiser een onbegrijpelijk risico heeft genomen door naaktfoto’s en video’s te maken gaat verweerder voorbij aan de huidige realiteit. Bovendien kan het versturen van zulke beelden ook in Nederland tot strafvervolging leiden. Ten onrechte werpt verweerder hem tegen dat hij wisselend over de  foto’s en video’s heeft verklaard. Voor eiser is het gelijk, beide staan op de filmrol op zijn telefoon. Daarnaast zijn eisers opvattingen over de beelden een fluïde geheel dat geleidelijk in elkaar overloopt en geen vaststaande feiten. Tot slot heeft verweerder eisers asielaanvraag ten onrechte afgewezen als kennelijk ongegrond. 
    
    
      
        Wat is het oordeel van de rechtbank?
      
    
    
    
      
        Relatie met [A]
      
    
    
    4. De rechtbank stelt voorop dat eiser niet wordt gevolgd in zijn stelling dat verweerder de relatie gelooft. Het betreft een kennelijke verschrijving van verweerder in het bestreden besluit, wat blijkt uit de motivering van de rest van het bestreden besluit. 
    
    5. Naar het oordeel van de rechtbank heeft verweerder eisers geheime relatie met [A] niet ten onrechte ongeloofwaardig geacht. Daarbij heeft verweerder van belang mogen achten dat eiser niet weet wanneer hij voor het eerst met [A] in het echt heeft afgesproken. Van eiser mag verwacht worden dat hij op zijn minst een benadering kan geven van wanneer dit was. Daarnaast heeft verweerder eisers verklaringen over [A] niet ten onrechte summier mogen vinden. Op de vraag wat hij leuk aan [A] vond heeft eiser verklaard dat zij lief voor hem was en dat hij haar erg knap vond. Wanneer eiser wordt gevraagd wat over haar persoonlijkheid te vertellen, verklaart hij weer dat zij lief voor hem was. Nu eiser verklaard heeft dat hij twee tot drie jaar een relatie met [A] heeft gehad, mag van hem verwacht worden dat hij concreter kan vertellen wat hij leuk aan haar vond. Dat er in Irak veel gearrangeerde huwelijken zijn en er dan niet over persoonlijkheid, verliefdheid of karaktereigenschappen wordt gesproken, maakt dat niet anders. Eisers geheime relatie is immers iets anders dan een gearrangeerd huwelijk. Juist nu hij ervoor heeft gekozen om een relatie met [A] te nemen mag verwacht worden dat hij meer over haar kan verklaren. Verder heeft verweerder van belang mogen achten dat eiser wisselend heeft verklaard over wie er op de hoogte was van zijn relatie met [A] . Eerst heeft hij verklaard dat alleen de zus van [A] het wist, later heeft hij verklaard dat ook nog twee nichten van [A] , de zus en moeder van eiser en twee van zijn schoonzussen hiermee bekend waren. Vervolgens heeft eiser ook nog verklaard dat een paar vrienden van de relatie op de hoogte waren. 
    
    
      
        Problemen door de naaktbeelden
      
    
    
    6. Voorts is de rechtbank van oordeel dat verweerder niet ten onrechte de problemen naar aanleiding van de naaktfoto’s en video’s ongeloofwaardig heeft bevonden. Verweerder heeft daarbij van belang mogen achten dat eiser wisselend heeft verklaard over wie hem heeft verteld over de bedreiging van [A] vader. Zo heeft eiser eerst verklaard dat hij een telefoontje van de moeder of zus van [A] kreeg, waarin de bedreiging van de van de vader bekend werd gemaakt. Later heeft hij echter verklaard dat hij de bedreiging het eerst via [A] te horen kreeg. Ook heeft verweerder het vreemd mogen vinden dat eiser eerst heeft verklaard dat het om zowel naaktfoto’s als video’s gaat, terwijl hij later op een concrete vraag of het gaat om naaktfoto’s en video’s heeft geantwoord dat het alleen een naaktvideo betreft. Dat foto’s en video’s voor eiser gelijk zijn omdat ze op de filmrol van zijn telefoon staan, maakt dat niet anders. Van eiser mag verwacht worden dat hij het verschil tussen een foto en video weet. Daarbij heeft hij het eerst over naaktfoto’s en video’s in het meervoud, terwijl hij later stelt dat het om een enkele naaktvideo gaat. 
    
    
      6.1.
      Eiser betoogt verder dat verweerder ten onrechte de foto’s en video’s op zijn telefoon niet heeft onderzocht. Volgens eiser is dit in strijd met de samenwerkingsverplichting en is het besluit daarom onzorgvuldig tot stand gekomen. De rechtbank is van oordeel dat verweerder in het licht van eisers verklaringen tijdens het nader gehoor – dat er geen naaktbeelden op zijn telefoon staan – geen aanleiding heeft hoeven zien om zijn telefoon te onderzoeken. Gelet op eisers verklaring dat er geen naaktbeelden op zijn telefoon staan, kunnen eventuele op zijn telefoon aanwezige foto’s en video’s immers niet bijdragen aan het oordeel over de geloofwaardigheid of hij te vrezen heeft vanwege naaktbeelden. Eisers stelling ter zitting dat er wel naaktbeelden op zijn telefoon staan, is tegenstrijdig met zijn eerdere verklaring tijdens de besluitvormingsfase en kan bovendien niet afdoen aan voornoemde conclusies met betrekking tot de vage, summiere en ongerijmde verklaringen van eiser over zijn relatie met [A] , en leidt daarom niet tot een ander oordeel over de geloofwaardigheid van het asielrelaas. 
      
    
    
      6.2.
      De ter zitting ingenomen stelling dat eiser de tolk tijdens het nader gehoor niet goed heeft verstaan, slaagt niet. Aan het einde van het nader gehoor is eiser gevraagd of hij de tolk goed heeft verstaan. Daarop heeft eiser bevestigend geantwoord. Ook heeft hij verklaard geen op- of aanmerkingen te hebben over de werkwijze tijdens het gehoor en heeft hij aangegeven tevreden te zijn over alles. Gezien deze verklaringen had het op de weg van eiser gelegen om uiterlijk bij de correcties en aanvullingen aan te geven dat hij de tolk niet goed heeft verstaan. Dat heeft hij niet gedaan, zodat verweerder ervanuit mocht gaan dat eiser de tolk goed heeft verstaan.  
      
      
      
        
          Mocht verweerder de aanvraag afwijzen als kennelijk ongegrond?
        
      
      
      7. Eiser voert voorts aan dat verweerder zijn asielaanvraag niet als kennelijk ongegrond mocht afwijzen. Hoewel hij erkent dat hij met een vals paspoort Nederland heeft proberen binnen te komen, heeft hij in beroep foto’s van zijn echte identiteitsdocumenten overgelegd en daarmee zijn gebrek hersteld. De rechtbank is van oordeel dat verweerder eisers asielaanvraag als kennelijk ongegrond heeft kunnen afwijzen. Het is aan eiser op zo spoedig mogelijk aan te geven dat hij met een vals paspoort Nederland is binnengekomen. Dat heeft hij niet gedaan. 
      
      
        
          Conclusie 
        
      
      
      8. Gelet op het voorgaande komt eiser niet in aanmerking voor toelating op grond van artikel 29, eerste lid, aanhef en onder a of b, van de Vreemdelingenwet 2000.
      
      9. Het beroep is ongegrond.
      
      10. Voor een proceskostenveroordeling bestaat geen aanleiding.
      
      
      
    
  
  
    Beslissing
    
      De rechtbank verklaart het beroep ongegrond.
    
    
      
        Deze uitspraak is gedaan door mr. M.D. Gunster, rechter, in aanwezigheid van mr.F.E.J. Valk, griffier.
    
    
    
      De uitspraak is uitgesproken in het openbaar en bekendgemaakt op:
    
    
    
      
      
        Rechtsmiddel
      
      Tegen deze uitspraak kan hoger beroep worden ingesteld bij de Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State binnen één week na de dag van bekendmaking. 
    
  
  
     Verslag van nader gehoor, p. 12. 
  
  
     Verslag van nader gehoor, p. 12.
  
  
     Verslag van nader gehoor, p. 13.
  
  
     Verslag van nader gehoor, p. 6.
  
  
     Verslag van nader gehoor, p. 15.
  
  
     Verslag van nader gehoor, p. 10. 
  
  
     Verslag van nader gehoor, p. 21.
  
  
     Verslag van nader gehoor, p. 21.