ECLI:NL:RBNNE:2021:4588, Rechtbank Noord-Nederland, 21-10-2021, 18/209618-21
Rechtbank Noord-Nederland — Uitspraak 
Datum: 2021-10-21 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Strafrecht

Samenvatting: De rechtbank heeft verdachte vrijgesproken van (medeplegen) diefstal met geweld en poging zware mishandeling en veroordeeld voor medeplegen van mishandeling tot een gevangenisstraf voor de duur van 1 dag en een taakstraf van 100 uren. Verdachte heeft zich schuldig gemaakt aan het medeplegen van mishandeling, door met (zware) voorwerpen naar aangever te gooien, hem met een barkruk te slaan en aangever te slaan en te schoppen. Verdachte zijn medeverdachte heeft vooraf telefonisch aangegeven dat aangever thuis zou worden opgezocht om hem te grazen te nemen. Vervolgens is verdachte samen met anderen de woning van aangever binnengedrongen en is aangever door verdachte en zijn mededader mishandeld.

RECHTBANK NOORD-NEDERLAND
    Afdeling strafrecht
    
    
      Locatie Leeuwarden
    
    
    
      parketnummer 18/209618-21
    
    
    
      
        Vonnis van de meervoudige kamer voor de behandeling van strafzaken d.d. 21 oktober 2021 in de zaak van het openbaar ministerie tegen de verdachte 
      
    
    
  
  
    
      [verdachte] ,
    
      geboren op [geboortedatum] 1995 te [geboorteplaats] ,
      wonende te [straatnaam] , [woonplaats] .
    
    
    
      Dit vonnis is gewezen naar aanleiding van het onderzoek ter terechtzitting van 7 oktober 2021.
      Verdachte is verschenen, bijgestaan door mr. G.J.P.M. Grijmans, advocaat te Bolsward. Het openbaar ministerie is ter terechtzitting vertegenwoordigd door mr. A.J. Kemkers.
    
    
  
  
    Tenlastelegging
    Aan verdachte is, na wijziging van de tenlastelegging, ten laste gelegd dat:
    
    
      hij op of omstreeks 30 mei 2021, te [plaats] , tezamen en in vereniging met een 
      of meer anderen, althans alleen, een rijbewijs, in elk geval enig goed, dat geheel of 
      ten dele aan [slachtoffer] , in elk geval aan een ander dan aan verdachte en/of zijn 
      mededader(s), toebehoorde(n) heeft weggenomen met het oogmerk om het zich 
      wederrechtelijk toe te eigenen, terwijl deze diefstal werd voorafgegaan, vergezeld 
      en/of gevolgd van geweld en/of bedreiging met geweld tegen die [slachtoffer] , 
      gepleegd met het oogmerk om die diefstal voor te bereiden of gemakkelijk te 
      maken, of om, bij betrapping op heterdaad, aan zichzelf of andere deelnemers aan 
      het misdrijf hetzij de vlucht mogelijk te maken, hetzij het bezit van het gestolene te 
      verzekeren, door
      -woorden te zeggen als: "Wij komen je thuis te grazen nemen" en/of
      -de woning binnen te dringen van die [slachtoffer] en/of
      -een afstandsbediening en/of glazen en/of een vaas te gooien naar die [slachtoffer] en/of
      -die [slachtoffer] te slaan en/of te schoppen en/of
      -die [slachtoffer] te slaan met een barkruk en/of een ijzeren stang, althans metalen voorwerp;
    
    
    
      subsidiair althans, indien het vorenstaande niet tot een veroordeling mocht of zou 
      kunnen leiden:
    
    
    
      hij op of omstreeks 30 mei 2021, te [plaats] , ter uitvoering van het door 
      verdachte voorgenomen misdrijf om, tezamen en in vereniging met een of meer 
      anderen, althans alleen, aan een persoon genaamd [slachtoffer] opzettelijk zwaar 
      lichamelijk letsel toe te brengen met voormeld oogmerk
      -woorden heeft/hebben gezegd als: "Wij komen je thuis te grazen nemen" en/of
      -de woning van die [slachtoffer] is/zijn binnengedrongen en/of
      -een afstandsbediening en/of glazen en/of een vaas heeft/hebben gegooid naar die [slachtoffer]
        en/of
      -die [slachtoffer] heeft/hebben geslagen en/of geschopt en/of
      -die [slachtoffer] heeft/hebben geslagen met een barkruk en/of een ijzeren stang, althans metalen voorwerp,
      terwijl de uitvoering van dat voorgenomen misdrijf niet is voltooid; 
    
    
    
      meer subsidiair althans, indien het vorenstaande niet tot een veroordeling mocht of 
      zou kunnen leiden:
    
    
    
      hij op of omstreeks 30 mei 2021, te [plaats] , tezamen en in vereniging met een 
      of meer anderen, althans alleen een persoon, genaamd [slachtoffer] heeft 
      mishandeld door
      -woorden te zeggen als: "Wij komen je thuis te grazen nemen" en/of
      -de woning binnen te dringen van die [slachtoffer] en/of
      -een afstandsbediening en/of glazen en/of een vaas te gooien naar die [slachtoffer] en/of
      -die [slachtoffer] te slaan en/of te schoppen en/of
      -die [slachtoffer] te slaan met een barkruk en/of een ijzeren stang, althans metalen voorwerp;
    
    
  
  
    Beoordeling van het bewijs
    
      
        Standpunt van de officier van justitie
      
      De officier van justitie heeft vrijspraak gevorderd voor het primair ten laste gelegde. 
      De officier van justitie heeft veroordeling voor het subsidiair ten laste gelegde gevorderd. Zij heeft daartoe aangevoerd dat op basis van de aangifte en de verklaring van de getuige [getuige] medeplegen van poging tot het toebrengen van zwaar lichamelijk letsel wettig en overtuigend bewezen kan worden. Verdachte is samen met zijn medeverdachten de woning van aangever binnen gedrongen. De verklaring van verdachte dat hij niet in de woning is geweest acht de officier van justitie ongeloofwaardig, gelet op de verklaring van de getuige en omdat medeverdachte [medeverdachte 1] heeft verklaard samen met zijn broer [medeverdachte 2] en verdachte in de woning te zijn geweest. In de woning is door verdachte en medeverdachte [medeverdachte 1] met zware voorwerpen richting aangever gegooid, is aangever met een barkruk geslagen en tegen zijn hoofd en lichaam geslagen en geschopt. Door dergelijke geweldshandelingen ontstaat de aanmerkelijke kans dat iemand zwaar lichamelijk letsel oploopt en de verdachten hebben deze kans bewust aanvaard, zodat voorwaardelijk opzet kan worden bewezen. 
    
    
    
      
        Standpunt van de verdediging
      
      De raadsman heeft betoogd dat verdachte moet worden vrijgesproken van het tenlastegelegde. Hij heeft daartoe het volgende aangevoerd. De verklaringen in het dossier bevatten tegenstrijdigheden. Aangever zegt dat er drie mannen de kamer binnenstormden, maar op de foto die hij vervolgens maakt staan maar twee personen. Verder is het vreemd dat aangever geen beschrijving van zijn belagers weet te geven. Verdachte en aangever zijn bekenden van elkaar en als verdachte in de woning zou zijn geweest, dan zou aangever hem zeker hebben herkend. Hoewel aangever zegt medeverdachte [medeverdachte 1] niet te kennen, heeft medeverdachte [medeverdachte 1] het telefoonnummer van aangever opgeslagen in zijn onder de naam “kaasboer”. Volgens verdachte wordt aangever “kaasboer” genoemd in het drugscircuit. Hieruit blijkt dat ze elkaar kennen. Medeverdachte [medeverdachte 1] stelt op initiatief van verdachte naar aangever te zijn gegaan en dat hij in opdracht van verdachte naar aangever moest bellen. Deze verklaring is volstrekt ongeloofwaardig. Als je in opdracht moet bellen, weet je ook over welk akkefietje het gaat. Verder stelt de getuige dat zij de chauffeur herkent als [naam] en dat de chauffeur naar haar zwaaide. Vaststaat echter dat niet verdachte, maar medeverdachte [medeverdachte 1] de chauffeur is geweest. Dat de chauffeur naar de getuige zwaaide zou er mee te maken kunnen hebben dat medeverdachte [medeverdachte 1] aangever kende en daardoor de getuige wellicht ook kende. Uit het dossier blijkt verder dat de getuige bekend staat als “godmother”. Dat zegt iets over hoe zij erin staat en haar betrouwbaarheid.
      Vaststaat dat er twee personen binnen zijn geweest, waarschijnlijk [medeverdachte 1] en [medeverdachte 2] . Het aandeel van medeverdachte [medeverdachte 1] is heel duidelijk. Medeverdachte [medeverdachte 1] verklaart in eerste instantie dat er één persoon buiten stond, wat aansluit bij de verklaring van verdachte dat hij niet in de woning is geweest. Verdachte zijn reden om niet de woning binnen te gaan is plausibel: verdachte kreeg nog geld van aangever voor verrichte werkzaamheden en hij wou daarom niets met aangever te maken hebben. Volgens verdachte zitten aangever en wellicht medeverdachte [medeverdachte 1] in het drugscircuit. Zij hebben dan er ook alle belang bij om buiten schot te blijven. Naar de mening van de raadsman heeft medeverdachte [medeverdachte 1] wellicht een derde persoon mee naar de woning genomen, omdat hij iemand wilde hebben op wie hij de schuld af kon schuiven. Aangever gaat ook mee in het verhaal en wijst in eerste instantie verdachte aan op de foto, terwijl hij weet dat het medeverdachte [medeverdachte 1] is.
      Verder heeft de raadsman aangevoerd dat hij de mening deelt van de officier van justitie dat het primair ten laste gelegde niet wettig en overtuigend bewezen kan worden. Ten aanzien van het subsidiair ten laste gelegde is de raadsman van mening dat, gelet op wat er gebeurd zou zijn en het opgelopen letsel, niet kan worden opgemaakt dat de aanmerkelijke kans is aanvaard dat aangever zwaar lichamelijk letsel op zou lopen. Bovendien is aangever niet bij een arts geweest. Ten aanzien van het meer subsidiair ten laste gelegde heeft de raadsman aangevoerd dat er sprake zou kunnen zijn van mishandeling, gelet op het letsel. Verdachte is echter niet betrokken geweest bij de geweldshandelingen, omdat hij niet in de woning is geweest, zodat verdachte ook van dit feit vrijgesproken moet worden.
    
    
    
      
        Oordeel van de rechtbank
      
      De rechtbank past de volgende bewijsmiddelen toe die de voor de bewezenverklaring redengevende feiten en omstandigheden bevatten zoals hieronder zakelijk weergegeven.
    
    
    1. Een naar wettelijk voorschrift opgemaakt proces-verbaal van aangifte (met fotobijlage) d.d. 30 mei 2021 om 17.50 uur, opgenomen op pagina 56 e.v. van het dossier van politie Noord-Nederland met nummer 2021140491 d.d. 12 juli 2021, inhoudend als verklaring van [slachtoffer] :
    
      Op 30 mei 2021 bevond ik mij in mijn woning te [plaats] . Om 15.33 uur zag ik dat ik een gemiste oproep had van het mij onbekende telefoonnummer [telefoonnummer] . Toen ik het nummer vervolgens terugbelde hoorde ik een mannenstem zeggen: “Wij komen je thuis te grazen nemen”. 
      Omstreeks 16.15 uur werd er op de voordeur geklopt. Ik hoorde dat [getuige] de deur opende. Ik hoorde vervolgens luide mannenstemmen. Ik hoorde dat zij de woning binnen liepen. Ik hoorde [getuige] zeggen dat zij niet uitgenodigd waren en niet naar binnen mochten. Ik zag dat er drie mannen de woonkamer binnenstormden. Ik maakte een foto van twee mannen. Ik kan mij herinneren dat een man de barkruk vastpakte. Ik kwam na enig moment weer bij kennis. Ik weet dat ik op de grond lag. 
      Naar aanleiding van het incident heb ik het volgende letsel opgelopen: een oppervlakkige snee op mijn linkerarm, ter hoogte van mijn elleboog, diverse wondjes op mijn linkerpols, een hoofdwond en diverse plekken op mijn rug. Verder heb ik last van mijn ribben. 
    
    2. Een naar wettelijk voorschrift opgemaakt proces-verbaal van getuigenverhoor d.d. 30 mei 2021 om 17.53 uur, opgenomen op pagina 73 e.v. van voornoemd dossier, inhoudend als verklaring van [getuige] :
    
      Op 30 mei 2021 was ik op visite bij [slachtoffer] te [plaats] . Ik hoorde een auto hard aan komen rijden en hard remmen. Ik zag dat er drie mannen uitstapten. Ik hoorde dat er werd gebonkt op de voordeur. Ik deed hierop de voordeur een stukje open en zag daar de drie mannen staan die ik uit de auto had zien stappen. Ik zag dat de blonde man op een dringende manier met zijn borst tegen mij aanduwde. Terwijl ik hen tegen probeerde te houden, werd ik de woning in geduwd. Ik hoorde de drie mannen tegen [slachtoffer] tekeer gaan. Ik zag dat de blonde man een glas van de bar pakte en deze richting [slachtoffer] gooide. Ik zag dat de chauffeur een barkruk pakte en hiermee over de bar op [slachtoffer] sloeg. Ik zag dat de blonde jongen over de bar heen leunde en [slachtoffer] sloeg. Ik zag dat de blonde jongen ook met glazen gooide op [slachtoffer] . Ik zag dat de chauffeur en de blonde jongen op [slachtoffer] aan het inslaan en schoppen waren en dat de chauffeur de barkkruk op [slachtoffer] had gelegd om hem tegen de grond te drukken en dat hij ook nog met zijn rechtervuist op [slachtoffer] aan het inslaan was. Ik zag dat de blonde jongen op [slachtoffer] inschopte. Ik zag dat de mannen de woning verlieten en dat [slachtoffer] nog vast lag onder de barkruk. Ik zag dat er bloed op de muur zat. Ik riep [slachtoffer] en zag dat hij hier heel sloom op reageerde. Het signalement van de mannen:
      persoon 1 (chauffeur)- 40 a 45 jaar;- zwart haar, ongeveer 10 cm lang, met paar grijze haren;persoon 2 (blonde jongen)- 19 a 23 jaar;- blond haar; persoon 3- 30 a 35 jaar;- donker dik haar, ongeveer 15cm lang.
    
    3. Een naar wettelijk voorschrift opgemaakt proces-verbaal van bevindingen (met fotobijlage) d.d. 30 mei 2021, opgenomen op pagina 81 e.v. van voornoemd dossier, inhoudend als relaas van verbalisanten [verbalisant 1] en [verbalisant 2] :
    Op 30 mei 2021 te [plaats] waren wij ter plaatse bij de woning van [slachtoffer] te [plaats] . Ik, verbalisant [verbalisant 1] , zag dat [slachtoffer] gewond was. Ik zag dat hij op diverse plekken op zijn lichaam letsel had. Wij verbalisanten zagen achter de bar in de woonkamer allemaal glas op de grond liggen. Ook zagen wij een barkruk op de grond liggen en bloedvlekken op de muur zitten. 
    
    4. Een naar wettelijk voorschrift opgemaakt proces-verbaal van verhoor verdachte d.d.19 juni 2021, opgenomen op pagina 100 e.v. van voornoemd dossier, inhoudende als verklaring van (mede)verdachte [medeverdachte 1] :
    Op 30 mei 2021 was ik samen met [verdachte] in de woning van [slachtoffer] geweest in [plaats] . De derde man was mijn broer [medeverdachte 2] . We zijn er met zijn drieën naar toe gereden in mijn auto, ik was de chauffeur. Ik herken mijzelf op de foto van de twee mannen die aangever zegt te hebben gemaakt. Ik heb die dag met [slachtoffer] gebeld om het hem duidelijk te maken. Mijn mobiele telefoonnummer is [telefoonnummer] De man lag op de grond en [verdachte] lag daarboven. 
    
    
      
        Bewijsoverweging
      
      Anders dan door de verdediging is aangevoerd, acht de rechtbank de verklaringen van aangever [slachtoffer] en de getuige [getuige] voldoende betrouwbaar. De rechtbank heeft hiertoe gelet op het feit dat deze verklaringen kort na het treffen met verdachte en zijn mededaders ten overstaan van de ter plaatste gekomen politie zijn afgelegd, waarbij [slachtoffer] en de getuige door verschillende verbalisanten op nagenoeg hetzelfde tijdstip en dus kennelijk afzonderlijk van elkaar zijn gehoord. Verder heeft de rechtbank meegewogen dat de verklaringen op essentiële onderdelen met elkaar overeenkomen en worden ondersteund door het proces-verbaal van bevindingen, waarin de door de politie aangetroffen situatie in de woning wordt omschreven. 
    
    
    
      De verdediging heeft aangevoerd dat verdachte niet in de woning is geweest, wat onder andere blijkt uit het feit dat hij niet op de foto staat die aangever van de binnenstormende mannen heeft gemaakt en uit het feit dat aangever geen beschrijving van zijn belagers weet te geven terwijl verdachte een bekende van hem is. De rechtbank gaat aan deze stellingen voorbij omdat uit de verklaringen van medeverdachte [medeverdachte 1] en de getuige [getuige] blijkt dat verdachte wel in de woning is geweest. Dat [slachtoffer] geen beschrijving van verdachte heeft gegeven, maakt dit niet anders, omdat uit de aangifte van [slachtoffer] blijkt dat het allemaal erg snel is gegaan en dat hij zich nog maar weinig van het incident kan herinneren, omdat hij vrij snel knock-out is gegaan. 
    
    
    
      Gelet hierop en op de hiervoor weergegeven inhoud van de bewijsmiddelen stelt de rechtbank vast dat medeverdachte [medeverdachte 1] op 30 mei 2021 omstreeks 15.33 uur telefonisch [slachtoffer] heeft aangekondigd dat ze hem thuis zouden komen opzoeken om hem te grazen te nemen. 
      Uit het door de getuige [getuige] opgegeven signalement van de chauffeur, die zij uit de auto heeft zien stappen, concludeert de rechtbank dat de getuige hiermee medeverdachte [medeverdachte 1] voor ogen heeft gehad, temeer nu de medeverdachte ook zelf heeft verklaard dat hij de bestuurder was van de auto waarmee zij naar [slachtoffer] zijn gereden. De andere twee door de getuige opgegeven signalementen rechtvaardigen naar het oordeel van de rechtbank de conclusie dat zij met “de blonde jongen” verdachte heeft bedoeld. Gelet hierop stelt de rechtbank vast dat verdachte samen met medeverdachte [medeverdachte 1] en diens broer de woning heeft betreden, nadat de deur door getuige [getuige] was geopend. Hoewel de getuige hen nog probeert tegen te houden, dringen verdachte en zijn medeverdachten vervolgens de woning binnen. Op het moment dat zij de woonkamer binnenkomen, wordt door aangever een foto gemaakt, waarop medeverdachte [medeverdachte 1] en zijn broer medeverdachte [medeverdachte 2] , zichzelf hebben herkend. Uit de verklaring van [getuige] blijkt dat door verdachte met glazen naar [slachtoffer] is gegooid, dat medeverdachte [medeverdachte 1] [slachtoffer] met een barkruk heeft geslagen en dat [slachtoffer] door verdachte en medeverdachte [medeverdachte 1] is geslagen en geschopt. Uit de verklaring van getuige [getuige] volgt dat medeverdachte [medeverdachte 2] zich alleen met haar heeft bemoeit. Verder volgt uit de verklaring van getuige [getuige] dat verdachte, voordat hij en zijn medeverdachten de woning hebben verlaten, het rijbewijs van [slachtoffer] heeft gepakt en meegenomen. 
      Uit de aangifte, het proces-verbaal van bevindingen en de foto’s van de verwondingen blijkt dat [slachtoffer] als gevolg van het geweld een snee op zijn linkerarm, diverse wondjes op zijn linkerpols, een hoofdwond, diverse plekken op zijn rug en pijnlijke ribben heeft opgelopen. De politie ziet achter de bar een barkruk en scherven op de vloer liggen en bloed op de muur.
    
    
    
      
        Vrijspraak (medeplegen) diefstal met geweld
      
      De rechtbank acht, evenals de officier van justitie en de raadsman, het primair ten laste gelegde niet wettig en overtuigend bewezen. De rechtbank overweegt hierover het volgende. De medeverdachte [medeverdachte 1] en aangever hebben voorafgaand aan het incident telefonisch contact gehad, waarin door de medeverdachte is aangegeven dat hij bij aangever langs zou komen “om hem te grazen te nemen”. Hoewel verdachte het rijbewijs van [slachtoffer] na de geweldshandelingen heeft meegenomen, volgt uit het dossier niet dat verdachte en zijn medeverdachten naar de woning van aangever zijn gegaan met het voornemen om een diefstal te plegen. Dat betekent dat niet kan worden vastgesteld dat verdachte en zijn medeverdachten reeds bij het plegen van het geweld het vereiste oogmerk hebben gehad om een diefstal te plegen. 
    
    
    
      De rechtbank zal verdachte daarom van het primair ten laste gelegde vrijspreken. 
    
    
    
      
        Vrijspraak (medeplegen) poging zware mishandeling
      
      De rechtbank is van oordeel dat op basis van de bewijsmiddelen niet kan worden vastgesteld dat verdachte vol opzet heeft gehad op het toebrengen van zwaar lichamelijk letsel aan aangever. In het dossier bevinden zich geen aanknopingspunten om aan te nemen dat verdachte daartoe de intentie had (vol opzet), zodat beoordeeld moet worden of sprake is van voorwaardelijk opzet. 
    
    
    
      De rechtbank stelt voorop dat voorwaardelijk opzet op een bepaald gevolg -zoals hier zwaar lichamelijk letsel- aanwezig is indien de verdachte zich willens en wetens heeft blootgesteld aan de aanmerkelijke kans dat dit gevolg zal intreden. 
    
    
    
      De beantwoording van de vraag of een gedraging de aanmerkelijke kans op een bepaald gevolg in het leven roept, is afhankelijk van de omstandigheden van het geval. Daarbij komt betekenis toe aan de aard van de gedraging en de omstandigheden waaronder deze is verricht. Het zal in alle gevallen moeten gaan om een kans die naar algemene ervaringsregels aanmerkelijk is te achten. 
    
    
    
      De rechtbank stelt op grond van de bewijsmiddelen vast dat er  glazen voorwerpen naar aangever zijn gegooid, dat aangever over de bar een keer met een barkruk is geslagen en dat aangever terwijl hij achter het barretje op de grond lag, is geslagen en geschopt. Als gevolg van het gepleegde geweld heeft aangever verwondingen opgelopen. 
    
    
    
      Op grond van de stukken heeft de rechtbank echter niet vast kunnen stellen waar precies en met welke kracht aangever met de barkruk is geslagen en is geslagen en geschopt. 
      De rechtbank is daarom van oordeel dat niet is komen vast te staan dat sprake is van een aanmerkelijke kans op zwaar lichamelijk letsel. De rechtbank zal verdachte daarom van de subsidiair ten laste gelegde medeplegen van een poging tot zware mishandeling vrijspreken. 
    
    
    
      
        Medeplegen van mishandeling
      
      De rechtbank stelt voorop dat de betrokkenheid aan een strafbaar feit als medeplegen kan worden bewezenverklaard indien is komen vast te staan dat bij het begaan daarvan sprake is geweest van een voldoende nauwe en bewuste samenwerking.
    
    
    
      Uit de bewijsmiddelen leidt de rechtbank met betrekking tot de betrokkenheid van verdachte bij het tenlastegelegde het volgende af. Verdachte is, samen met zijn mededaders, naar de woning van aangever gegaan, nadat deze door een van hen over de telefoon te kennen was gegeven dat zij hem thuis te grazen zouden nemen. Zij zijn deze woning binnengedrongen. In de woning heeft verdachte samen met medeverdachte [medeverdachte 1] aangever mishandeld door met glazen op hem te gooien, aangever met een barkruk te slaan en hem te slaan en te schoppen. 
    
    
    
      Op grond van het voorgaande oordeelt de rechtbank dat sprake is geweest van een voldoende nauwe en bewuste samenwerking tussen verdachte en zijn medeverdachte [medeverdachte 1] die in de kern bestaat uit een gezamenlijke uitvoering. Als gevolg van dit gezamenlijk gepleegde geweld heeft aangever pijn en letsel opgelopen, zodat de meer subsidiair tenlastegelegde medeplegen van mishandeling bewezen kan worden verklaard.
    
    
  
  
    Bewezenverklaring
    De rechtbank acht het meer subsidiair ten laste gelegde wettig en overtuigend bewezen, met dien verstande dat: 
    
    
      hij op 30 mei 2021, te [plaats] , tezamen en in vereniging met een ander, een persoon, genaamd [slachtoffer] heeft mishandeld door
      -glazen en een vaas te gooien naar die [slachtoffer] en
      -die [slachtoffer] te slaan en te schoppen en
      -die [slachtoffer] te slaan met een barkruk.
    
    
    
      Verdachte zal van het meer of anders ten laste gelegde worden vrijgesproken, aangezien de rechtbank dat niet bewezen acht.
    
    
    
      Voor zover in de tenlastelegging taal- en/of schrijffouten voorkomen, zijn deze in de bewezenverklaring verbeterd. Verdachte is daardoor niet geschaad in de verdediging.
    
    
  
  
    Strafbaarheid van het bewezen verklaarde 
    Het bewezen verklaarde levert op:
    
    
      meer subsidiair: 	medeplegen van mishandeling.
    
    
    
      Dit feit strafbaar nu geen omstandigheden aannemelijk zijn geworden die de strafbaarheid uitsluiten. 
    
    
  
  
    Strafbaarheid van verdachte
    De rechtbank acht verdachte strafbaar nu niet van enige strafuitsluitingsgrond is gebleken.
    
  
  
    Strafmotivering
    
      
        Vordering van de officier van justitie
      
      De officier van justitie heeft gevorderd dat verdachte ter zake van het subsidiair tenlastegelegde wordt veroordeeld tot een gevangenisstraf van drie maanden. 
    
    
    
      
        Standpunt van de verdediging
      
      De raadsman heeft primair vrijspraak bepleit. Subsidiair heeft de raadsman gepleit voor oplegging van een taakstraf. Hij heeft daarbij verwezen naar de LOVS oriëntatiepunten die voor mishandeling met een voorwerp een taakstraf van120 uren voorschrijven. 
    
    
    
      
        Oordeel van de rechtbank
      
      Bij de bepaling van de straf heeft de rechtbank rekening gehouden met de aard en de ernst van het bewezen en strafbaar verklaarde, de omstandigheden waaronder dit is begaan, de persoon van verdachte zoals deze naar voren is gekomen uit het onderzoek ter terechtzitting en de rapportage van de Reclassering, het uittreksel uit de justitiële documentatie, alsmede de vordering van de officier van justitie en het pleidooi van de verdediging.
    
    
    
      De rechtbank heeft in het bijzonder het volgende in aanmerking genomen.
      Verdachte heeft zich schuldig gemaakt aan het medeplegen van mishandeling, door met (zware) voorwerpen naar aangever te gooien, hem met een barkruk te slaan en aangever te slaan en te schoppen. Verdachte zijn medeverdachte heeft vooraf telefonisch aangegeven dat aangever thuis zou worden opgezocht om hem te grazen te nemen. Vervolgens is verdachte samen met anderen de woning van aangever binnengedrongen en is aangever door verdachte en zijn mededader mishandeld. Door op een dergelijke manier te handelen heeft verdachte ernstige inbreuk gemaakt op de lichamelijke integriteit van aangever. De mishandeling vond plaats in de woning van aangever, een plek waar aangever zich veilig hoort te voelen. Bovendien heeft verdachte geen verantwoordelijkheid genomen voor zijn daden. Hij ontkent in de woning te zijn geweest en heeft geen inzicht gegeven over de precieze aanleiding om aangever op te zoeken en te mishandelen. 
    
    
    
      Uit het reclasseringsrapport van 5 oktober 2021 blijkt dat de beneden-gemiddelde intelligentie van verdachte, zijn beïnvloedbaarheid/naïviteit en bepaalde negatieve contacten in zijn sociale netwerk een rol hebben gespeeld bij het plegen van het delict. De reclassering ziet in verdachte een kwetsbare man die zich vanuit goede bedoelingen in kan laten met verkeerde mensen. Vanwege zijn ontkenning kan de reclassering geen relatie leggen tussen het delict, de persoon van verdachte en eventuele criminogene factoren. Het risico op herhaling is gemiddeld. De reclassering adviseert een (deels) voorwaardelijke straf met als bijzondere voorwaarden een meldplicht, gedragsinterventie cognitieve vaardigheden en begeleid wonen of maatschappelijke opvang. 
    
    
    
      De rechtbank heeft bij het bepalen van de strafsoort en de hoogte van de straf de LOVS oriëntatiepunten als uitgangspunt genomen. Alles overwegend is de rechtbank van oordeel dat een gevangenisstraf gelijk aan de duur van het voorarrest en een taakstraf van 100 uren, subsidiair 50 dagen hechtenis, passend en geboden is. Dat deze straf lager uitvalt dan de eis van de officier van justitie berust op de omstandigheid dat de rechtbank tot bewezenverklaring van een lichter feit komt. 
    
    
  
  
    Toepassing van wetsartikelen
    De rechtbank heeft gelet op de artikelen 9, 22c, 22d, 47 en 300 van het Wetboek van Strafrecht. Deze voorschriften zijn toegepast, zoals zij ten tijde van het bewezen verklaarde rechtens golden dan wel ten tijde van deze uitspraak gelden.
    
  
  
    Uitspraak
    
  
  
    De rechtbank
    
    
      Verklaart niet bewezen hetgeen verdachte primair en subsidiair is ten laste gelegd en spreekt verdachte daarvan vrij. 
    
    
    
      Verklaart het meer subsidiair ten laste gelegde bewezen, te kwalificeren en strafbaar zoals voormeld en verdachte daarvoor strafbaar.
    
    
    
      Verklaart niet bewezen hetgeen aan verdachte meer of anders is ten laste gelegd dan het bewezen verklaarde en spreekt verdachte daarvan vrij. 
    
    
    
      Veroordeelt verdachte tot:
    
    
  
  
    een gevangenisstraf voor de duur van 1 dag. 
    
    
      Beveelt dat de tijd die de veroordeelde voor de tenuitvoerlegging van deze uitspraak in verzekering heeft doorgebracht, bij de uitvoering van de opgelegde gevangenisstraf, geheel in mindering zal worden gebracht. 
    
    
  
  
    een taakstraf voor de duur van 100 uren.
    
    
      Beveelt dat voor het geval de veroordeelde de taakstraf niet naar behoren verricht, vervangende hechtenis voor de duur van 50 dagen zal worden toegepast.
    
    
    
      Dit vonnis is gewezen door mr. A.H.M. Dölle, voorzitter, mr. K.A. de Groot en 
      mr. M.E. Joha, rechters, bijgestaan door C. Vellinga-Terpstra, griffier, en uitgesproken ter openbare terechtzitting van deze rechtbank op 21 oktober 2021.
      Mr. De Groot is buiten staat dit vonnis mede te ondertekenen.