ECLI:NL:CRVB:2021:2336, Centrale Raad van Beroep, 15-09-2021, 20/35 ZVW
Centrale Raad van Beroep — Uitspraak 
Datum: 2021-09-15 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Bestuursrecht; Socialezekerheidsrecht

Samenvatting: De Raad komt tot de volgende beoordeling. De Raad verenigt zich met het oordeel van de rechtbank en onderschrijft de overwegingen op grond waarvan de rechtbank geoordeeld heeft dat er geen sprake is van procesbelang. Hetgeen appellante in hoger beroep naar voren heeft gebracht ziet niet op het oordeel van de rechtbank over het ontbreken van procesbelang. De Raad heeft hierin dan ook geen steun gevonden om tot een ander oordeel te komen dan waartoe de rechtbank is gekomen. Uit het vorenstaande volgt dat het hoger beroep niet slaagt en dat de aangevallen uitspraak moet worden bevestigd. Voor een veroordeling in de proceskosten bestaat geen aanleiding.

2035 ZVW
    
    
      Datum uitspraak:15 september 2021
    
    
    
    
      Centrale Raad van Beroep
      Meervoudige kamer
    
    
    
    
    
    
    
    
    
    
      Uitspraak op het hoger beroep tegen de uitspraak van de rechtbank Limburg van 29 november 2019, 18/2737 (aangevallen uitspraak)
    
    
    
    
    
    
    
      Partijen:
    
    
    
      
        [appellante] te [woonplaats] (appellante)
    
    
    
  
  
    CAK
    
    
    
      PROCESVERLOOP
    
    
    
      Appellante heeft hoger beroep ingesteld.
    
    
    
      CAK heeft een verweerschrift ingediend.
    
    
    
      Appellante heeft nadere stukken ingediend. 
    
    
    
      Het onderzoek ter zitting heeft plaatsgevonden op 28 juli 2021. Appellante is verschenen. CAK heeft zich laten vertegenwoordigen door mr. J.M. Nijman.
    
    
    
  
  
    OVERWEGINGEN
    
    
      1.1.
      Op 16 juli 2018 heeft zorgverzekeraar FBTO zorgverzekeringen N.V. (FBTO) appellante als wanbetaler in de zin van de Zorgverzekeringswet (Zvw) aangemeld bij CAK. CAK heeft bij besluit van 20 juli 2018 bepaald dat appellante met ingang van 1 augustus 2018 een bestuursrechtelijke premie van € 136,76 per maand verschuldigd is. De premie zal worden ingehouden op de uitkering die appellante van de gemeente Sittard-Geleen ontvangt.
      
    
    
      1.2.
      Appellante heeft op 30 juli 2018 bezwaar gemaakt tegen het besluit van 20 juli 2018.
      
    
    
      1.3.
      Bij brief van 3 augustus 2018 heeft CAK aan appellante bericht dat zij vanaf 1 augustus 2018 niet langer de bestuursrechtelijke premie behoeft te betalen omdat zij een betalingsregeling heeft getroffen met FBTO. CAK heeft bij besluit van eveneens 3 augustus 2018 de gemeente opgedragen met ingang van 1 augustus 2018 te stoppen met de inhouding van de premie.
      
    
    
      1.4.
      CAK heeft bij besluit van 9 oktober 2018 (bestreden besluit) het bezwaar van appellante tegen het besluit van 20 juli 2018 niet-ontvankelijk verklaard. Daar ligt aan ten grondslag dat in artikel 8:5 van de Algemene wet bestuursrecht (Awb), in verbinding met artikel 1 van bijlage 2 van de Awb, is uitgesloten dat bezwaar kan worden gemaakt tegen een besluit inhoudende de aanmelding als wanbetaler, de verschuldigdheid en de hoogte van de bestuursrechtelijke premie. Daarnaast heeft CAK het bezwaar van appellante tegen de wijze waarop zij moet betalen ongegrond verklaard.
      
      2. De rechtbank heeft het beroep van appellante bij de aangevallen uitspraak niet-ontvankelijk verklaard en bepaald dat het griffierecht aan appellante wordt vergoed. De rechtbank heeft overwogen dat het besluit van 20 juli 2018 is achterhaald en de gevolgen volledig zijn teruggedraaid door het besluit van 3 augustus 2018. CAK heeft dat niet onderkend. Partijen hebben ter zitting van de rechtbank verklaard dat er geen belang meer is bij een beoordeling van het beroep. Appellante heeft haar beroep ter zitting desondanks gehandhaafd, uit protest voor mensen die kwetsbaar zijn en omdat zij na augustus 2018 opnieuw is aangemeld als wanbetaler. De rechtbank heeft overwogen niet bevoegd te zijn om over het nieuwe besluit te oordelen omdat dat geen onderdeel uitmaakt van de procedure.
      
      3. Appellante heeft zich in hoger beroep op het standpunt gesteld dat zij ten onrechte als wanbetaler is aangemerkt. Appellante heeft er bezwaar tegen dat zij zich onder de huidige wetgeving niet kan verdedigen voordat zij door de zorgverzekeraar wordt aangemeld bij CAK. Dit heeft tot veel onnodige problemen geleid. Door middel van dit hoger beroep vraagt appellante aandacht voor deze gang van zaken waar veel mensen, net als zij, mee geconfronteerd kunnen worden.
      
      4. De Raad komt tot de volgende beoordeling.
      
    
    
      4.1.
      De Raad verenigt zich met het oordeel van de rechtbank en onderschrijft de overwegingen op grond waarvan de rechtbank geoordeeld heeft dat er geen sprake is van procesbelang.
      
    
    
      4.2.
      Hetgeen appellante in hoger beroep naar voren heeft gebracht ziet niet op het oordeel van de rechtbank over het ontbreken van procesbelang. De Raad heeft hierin dan ook geen steun gevonden om tot een ander oordeel te komen dan waartoe de rechtbank is gekomen.
      
    
    
      4.3.
      Uit het vorenstaande volgt dat het hoger beroep niet slaagt en dat de aangevallen uitspraak moet worden bevestigd.
      
      
        5. Voor een veroordeling in de proceskosten bestaat geen aanleiding.
      
      
      
    
  
  
    BESLISSING
    
    
      De Centrale Raad van Beroep bevestigt de aangevallen uitspraak.
    
    
    
    
      Deze uitspraak is gedaan door J. Brand als voorzitter en D.S. de Vries en J.P.A. Boersma als leden, in tegenwoordigheid van M.E. van Donk als griffier. De beslissing is uitgesproken in het openbaar op 15 september 2021.
    
    
    
    
    
      (getekend) J. Brand
    
    
    
    
    
      						(getekend) M.E. van Donk