ECLI:NL:RVS:2021:2693, Raad van State, 01-12-2021, 202004699/1/R4
Raad van State — Uitspraak 
Datum: 2021-12-01 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Bestuursrecht

Samenvatting: Bij uitspraak van 15 juli 2020, ECLI:NL:RVS:2020:1632, heeft de Afdeling bestuursrechtspraak het verzoek van [verzoekster] om de uitspraak van de Afdeling van 20 februari 2019 in zaak nr. 201805017/3/A1 te herzien, afgewezen. Bij uitspraak van 15 november 2017, ECLI:NL:RVS:2017:3109, heeft de Afdeling uitspraak gedaan op het hoger beroep van [verzoekster] tegen de uitspraak van de rechtbank Rotterdam van 26 oktober 2016 in zaak nr. 16/170. De Afdeling heeft de uitspraak van de rechtbank bevestigd. In die zaak was een besluit van het college aan de orde waarbij het een verzoek van [verzoekster] om handhavend optreden tegen de aanplant van struiken op het perceel [locatie] in Lexmond heeft afgewezen. [verzoekster] heeft de Afdeling verzocht om die uitspraak te herzien.

202004699/1/R4.
    Datum uitspraak: 1 december 2021
    AFDELING
    BESTUURSRECHTSPRAAK
    Uitspraak op het verzoek van:
    [verzoekster], wonend te Lexmond, gemeente Vijfheerenlanden,
    om herziening (artikel 8:119 van de Algemene wet bestuursrecht (hierna: de Awb)) van de uitspraak van de Afdeling van 15 juli 2020, ECLI:NL:RVS:2020:1632.
    Procesverloop
    Bij uitspraak van 15 juli 2020, ECLI:NL:RVS:2020:1632, heeft de Afdeling het verzoek van [verzoekster] om de uitspraak van de Afdeling van 20 februari 2019 in zaak nr. 201805017/3/A1 te herzien, afgewezen. De uitspraak is aangehecht.
    [verzoekster] heeft de Afdeling verzocht die uitspraak te herzien.
    [verzoekster] heeft nadere stukken ingediend.
    De Afdeling heeft het verzoek ter zitting behandeld op 4 november 2021, waar [verzoekster], in persoon, is verschenen. Voorts is het college van burgemeester en wethouders van Vijfheerenlanden, vertegenwoordigd door A. den Braven, mr. A.M.J. de Braal en mr. J.A. Duijster-de Boef, ter zitting gehoord.
    Overwegingen
    1.       Bij uitspraak van 15 november 2017, ECLI:NL:RVS:2017:3109, heeft de Afdeling uitspraak gedaan op het hoger beroep van [verzoekster] tegen de uitspraak van de rechtbank Rotterdam van 26 oktober 2016 in zaak nr. 16/170. De Afdeling heeft de uitspraak van de rechtbank bevestigd. In die zaak was een besluit van het college aan de orde waarbij het een verzoek van [verzoekster] om handhavend optreden tegen de aanplant van struiken op het perceel [locatie] in Lexmond heeft afgewezen.
    [verzoekster] heeft de Afdeling verzocht om die uitspraak te herzien. Bij uitspraak van 6 juni 2018, ECLI:NL:RVS:2018:1851, heeft de Afdeling dat verzoek afgewezen. [verzoekster] heeft de Afdeling verzocht om die uitspraak te herzien. Bij uitspraak van 26 september 2018 in zaak nr. 201805017/2/A1 heeft de Afdeling dat verzoek afgewezen. Het verzoek is in die uitspraak opgevat als een nieuw verzoek om herziening van de oorspronkelijke uitspraak van 15 november 2017, ECLI:NL:RVS:2017:3109. Tegen de uitspraak van 26 september 2018 in zaak nr. 201805017/2/A1 heeft [verzoekster] verzet gedaan. Bij uitspraak van 20 februari 2019 in zaak nr. 201805017/3/A1 heeft de Afdeling het verzet ongegrond verklaard.
    [verzoekster] heeft de Afdeling verzocht om de uitspraak van 20 februari 2019 in zaak nr. 201805017/3/A1 te herzien, net als de daaraan voorafgaande uitspraken. De Afdeling heeft het verzoek opgevat als een nieuw verzoek om herziening van de oorspronkelijke uitspraak van 15 november 2017, ECLI:NL:RVS:2017:3109, en dat verzoek bij uitspraak van 15 juli 2020, ECLI:NL:RVS:2020:1632, afgewezen.
    2.       [verzoekster] heeft de Afdeling verzocht om de uitspraak van 15 juli 2020 in zaak nr. ECLI:NL:RVS:2020:1632 te herzien, evenals de daaraan voorafgaande uitspraken.
    2.1.    Ingevolge artikel 8:119, eerste lid, van de Awb kan de Afdeling op verzoek van een partij een onherroepelijk geworden uitspraak herzien op grond van feiten of omstandigheden die:
    a. hebben plaatsgevonden vóór de uitspraak,
    b. bij de indiener van het verzoekschrift vóór de uitspraak niet bekend waren en redelijkerwijs niet bekend konden zijn, en
    c. waren zij bij de Afdeling eerder bekend geweest, tot een andere uitspraak zouden hebben kunnen leiden."
    2.2.    Gelet op de omstandigheid dat op grond van artikel 8:119, eerste lid, van de Awb steeds van de oorspronkelijke uitspraak herziening kan worden gevraagd, indien de in dat artikel genoemde feiten en omstandigheden zich voordoen, heeft het doen van een verzoek om herziening van een uitspraak waarbij al eerder met toepassing van artikel 8:119, eerste lid, van de Awb een verzoek om herziening van de oorspronkelijke uitspraak is afgewezen, geen zin. De Afdeling zal het verzoek van [verzoekster] daarom opvatten als een nieuw verzoek om herziening van de oorspronkelijke uitspraak van 15 november 2017, ECLI:NL:RVS:2017:3109.
    2.3.    In de uitspraak van 15 november 2017, ECLI:NL:RVS:2017:3109, heeft de Afdeling onder meer overwogen dat de omstandigheid dat de tegen het hek geplante struiken op en over een pad op het perceel van [verzoekster] groeien, geen overtreding is waartegen het college bestuursrechtelijk handhavend kan optreden. Ook heeft de Afdeling in die uitspraak overwogen dat een geschil tussen buren over het onderhoud van beplanting die over de perceelgrens groeit, onder het privaatrecht valt. Verder heeft de Afdeling geoordeeld dat de rechtbank hetgeen [verzoekster] heeft aangevoerd over het dempen van een sloot en het hek zelf terecht buiten beschouwing heeft gelaten.
    2.4.    [verzoekster] kan zich niet verenigen met de uitspraak van 15 november 2017, ECLI:NL:RVS:2017:3109. Zij heeft in dit verband naar voren gebracht dat illegaal een watergang is gedempt naast haar perceel. Verder betoogt [verzoekster] dat de tegen het hek geplante struiken wel tot een overtreding leiden, omdat er een besluit van de burgemeester aan ten grondslag ligt, terwijl er een uitspraak is ingeschreven in het Kadaster. Ten slotte heeft [verzoekster] er op gewezen dat de welstandscommissie in 2013 de verwijdering van de struiken en het hek heeft afgewezen.
    Dat [verzoekster] het niet eens is met de uitspraak van 15 november 2017, betekent niet dat de uitspraak moet worden herzien. Het bijzondere rechtsmiddel van de herziening biedt immers niet de mogelijkheid om de discussie over punten waarover in de uitspraak is beslist voort te zetten, behalve als is voldaan aan de cumulatief gestelde eisen van artikel 8:119, eerste lid, van de Awb. De uitspraak van 15 november 2017 op het hoger beroep van [verzoekster] is bedoeld om de procedure tot een einde te brengen. Het betoog van [verzoekster] ziet niet op feiten en omstandigheden als bedoeld in artikel 8:119, eerste lid, van de Awb, nu zij het in deze procedure aangevoerde al eerder naar voren heeft gebracht en hierover al een oordeel is gegeven.
    3.       Gelet op het vorenstaande dient het verzoek te worden afgewezen.
    4.       Voor een proceskostenveroordeling bestaat geen aanleiding.
    Beslissing
    De Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State:
    wijst het verzoek af.
    Aldus vastgesteld door mr. H.C.P. Venema, lid van de enkelvoudige kamer, in tegenwoordigheid van mr. L.M. Melenhorst, griffier.
    w.g. Venema
    lid van de enkelvoudige kamer
    w.g. Melenhorst
    griffier
    Uitgesproken in het openbaar op 1 december 2021
    490