ECLI:NL:RBAMS:2021:4744, Rechtbank Amsterdam, 23-07-2021, AWB - 20 _ 5747
Rechtbank Amsterdam — Uitspraak 
Datum: 2021-07-23 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Bestuursrecht; Socialezekerheidsrecht

Samenvatting: Brief om voor herbeoordeling WIA-uitkering naar Nederland te komen is geen besluit. Bezwaar terecht niet-ontvankelijk. Oproep is een mededeling van feitelijke en informatieve aard en als zodanig niet gericht op enig rechtsgevolg.

RECHTBANK AMSTERDAM
    Bestuursrecht
    
    
      zaaknummer: AMS 20/5747 
    
    
    uitspraak van de enkelvoudige kamer in de zaak tussen
    
    
      [eiseres] , te Turkije, eiseres
    (gemachtigde: mr. C.J. Driessen),
    
    
      en
    
    
    
      
        de Raad van bestuur van het Uitvoeringsinstituut werknemersverzekeringen, verweerder
      
        [gemachtigde verweerder] ). 
    
    
  
  
    Procesverloop
    
    
      Bij brief van 5 augustus 2020 heeft verweerder eiseres opgeroepen om vanwege een herbeoordeling voor een WIA-uitkering naar Nederland te komen. Eiseres heeft tegen deze brief bezwaar gemaakt. 
    
    
    
      Bij besluit van 3 november 2020 (het bestreden besluit) heeft verweerder het bezwaar van eiseres niet-ontvankelijk verklaard. 
    
    
    
      Eiseres heeft tegen het bestreden besluit beroep ingesteld. 
    
    
    
      Verweerder heeft een verweerschrift ingediend.
    
    
    
      De zaak is behandeld op een Skypezitting van 9 juni 2021. Eiseres heeft zich laten vertegenwoordigen door haar gemachtigde. Verweerder heeft zich ook laten vertegenwoordigen door zijn gemachtigde. 
    
    
  
  
    Overwegingen
    
    1. Eiseres ontvangt een uitkering op grond van de Wet werk en inkomen naar arbeidsvermogen (Wet WIA). Eiseres woont in Turkije. 
    
    2. Verweerder vraagt eiseres in de brief van 5 augustus 2020 om voor een onderzoek naar Nederland te komen. Verweerder wil beoordelen of eiseres nog recht heeft op een WIA-uitkering en onderzoeken wat haar arbeidsmogelijkheden zijn. Eiseres is het hier niet mee eens en heeft hiertegen bezwaar gemaakt. Verweerder heeft dit bezwaar niet-ontvankelijk verklaard, omdat de oproep volgens verweerder geen zelfstandige rechtsgevolgen met zich meebrengt en dit ook niet beoogt. Daarom is de brief geen besluit in de zin van de Algemene wet bestuursrecht (Awb) en kan eiseres daartegen geen bezwaar maken. Eiseres is het hier niet mee eens en heeft daarom beroep ingesteld. 
    Standpunt eiseres 
    
    3. Eiseres stelt zich op het standpunt dat haar bezwaar ten onrechte niet-ontvankelijk is verklaard, omdat de brief van 5 augustus 2020 volgens haar zelfstandige rechtsgevolgen heeft. Deze gevolgen zijn gelegen in de grote negatieve medische consequenties die eiseres zal ondervinden als zij het onderzoek, ondanks haar geestelijke gesteldheid, moet ondergaan. Eiseres vindt het onbegrijpelijk dat verweerder haar verzoekt om in coronatijd naar Nederland te komen. Ter onderbouwing van het standpunt van eiseres dat de brief een voor bezwaar vatbaar besluit is, verwijst eiseres naar een uitspraak van de Afdeling Bestuursrechtspraak van de Raad van State (de Afdeling) van 28 oktober 2015. Volgens eiseres zijn de gevolgen van de oproep voor haar onevenredig bezwarend. Eiseres vreest dat haar uitkering zonder aankondiging wordt ingetrokken als zij geen gevolg geeft aan de oproep. 
    
    
      
        Juridisch kader
      
    
    
    4. Volgens de Awb wordt onder een besluit waartegen een bezwaarschrift kan worden ingediend verstaan: een schriftelijke beslissing van een bestuursorgaan, inhoudende een publiekrechtelijke rechtshandeling. Een publiekrechtelijke rechtshandeling is een handeling die naar haar aard op rechtsgevolg is gericht. Dat wil zeggen dat rechten, aanspraken of verplichtingen worden vastgesteld, gewijzigd of opgeheven, dan wel dat een bevoegdheid of een status wordt vastgesteld, gewijzigd of opgeheven.
    
    
      
        Het oordeel van de rechtbank
      
    
    
    5. De rechtbank is van oordeel dat de brief van 5 augustus 2020 geen besluit is waartegen bezwaar kan worden gemaakt. De brief bevat een oproep aan eiseres om voor een onderzoek naar Nederland te komen. Deze oproep is een mededeling van feitelijke en informatieve aard en als zodanig niet gericht op enig rechtsgevolg. De brief houdt geen publiekrechtelijke rechtshandeling in en brengt op zichzelf geen verandering teweeg in de tussen eiseres en verweerder bestaande rechtsverhouding, namelijk de WIA-uitkering. Ook als eiseres geen gevolg geeft aan de oproep, brengt dat op zichzelf nog geen verandering in de rechtsverhouding. Het is in dat geval aan verweerder om te besluiten om al dan niet gevolgen te verbinden aan het niet verschijnen. Het is ook mogelijk dat verweerder daar in het geheel geen gevolgen aan verbindt of er bijvoorbeeld voor kiest om eiseres op een later moment opnieuw op te roepen. Als verweerder zou besluiten om consequenties te verbinden aan het niet verschijnen voor het onderzoek, dan zal verweerder dat kenbaar maken in een besluit waartegen eiseres wel bezwaar kan maken. Dat besluit is dan gericht op rechtsgevolg, omdat het de tussen partijen bestaande rechtsverhouding wijzigt.
    
    6. De rechtbank volgt eiseres niet in haar standpunt dat zelfstandige rechtsgevolgen zijn gelegen in haar medische situatie, die vanwege dit onderzoek zou verslechteren. De gestelde medische gevolgen heeft eiseres in het geheel niet onderbouwd of aannemelijk gemaakt. Bovendien is geen sprake van rechtsgevolgen en hebben die medische gevolgen geen betrekking op de WIA-uitkering van eiseres. 
    
    7. Verder heeft eiseres op de zitting gewezen op de gevolgen die verweerder volgens haar altijd verbindt aan het niet tijdig toesturen van een zogenoemd levensbewijs, namelijk het stopzetten van de uitkering. Nog daargelaten dat het verzoek om toezending van een levensbewijs evenmin een besluit in de zin van de Awb is, betekent dit niet dat verweerder in het geval van eiseres rechtsgevolgen zal verbinden aan het niet verschijnen op de oproepbrief.
    
    8. De uitspraak van de Afdeling waar eiseres naar heeft verwezen, betreft een andere situatie. In de aangehaalde uitspraak is het bestuursorgaan expliciet verzocht om een bestuurlijk rechtsoordeel te geven. Uit die uitspraak blijkt dat onder omstandigheden de weigering om een bestuurlijk rechtsoordeel te geven een besluit kan zijn. Deze situatie doet zich in het geval van eiseres niet voor. 
    
    
      
        Conclusie
      
    
    
    9. Omdat de brief niet als een besluit in de zin van de Awb kan worden aangemerkt, heeft verweerder het bezwaar van eiseres terecht niet-ontvankelijk verklaard. 
    
    10. Het beroep is ongegrond. Eiseres krijgt geen gelijk. Voor een vergoeding van het griffierecht of een proceskostenveroordeling bestaat geen aanleiding. 
    
  
  
    Beslissing
    
    
      De rechtbank verklaart het beroep ongegrond.
    
    
    
      Deze uitspraak is gedaan door mr. A.E.J.M. Gielen, rechter, in aanwezigheid van 
      mr. M.M. Mazurel, griffier. De beslissing is in het openbaar uitgesproken op 
    
    
    
      griffier 
      rechter
    
    
    
      Afschrift verzonden aan partijen op: 
    
    
  
  
    Wat kunt u doen als u het niet eens bent met deze uitspraak?
    
      Tegen deze uitspraak kan binnen zes weken na de dag van verzending daarvan hoger beroep worden ingesteld bij de Centrale Raad van Beroep.
      Als hoger beroep is ingesteld, kan bij de voorzieningenrechter van de hogerberoepsrechter worden verzocht om het treffen van een voorlopige voorziening.
    
    
  
  
     Als bedoeld in artikel 1:3, eerste lid, van de Awb. 
  
  
     ECLI:NL:RVS:2015:3302.
  
  
     Als bedoeld in artikel 1:3, eerste lid, van de Awb. 
  
  
     Op grond van artikel 7:1 in samenhang met artikel 8:1 van de Awb. 
  
  
     Zie bijvoorbeeld de uitspraak van de Afdeling van 22 december 2014, ECLI:NL:RVS:2014:99.
  
  
     In de zin van artikel 1:3, eerste lid, van de Awb.