ECLI:NL:RBMNE:2020:5200, Rechtbank Midden-Nederland, 27-11-2020, AWB - 20 _ 3035
Rechtbank Midden-Nederland — Uitspraak 
Datum: 2020-11-27 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Bestuursrecht; Socialezekerheidsrecht

Samenvatting: Verzekering voor Wlz, tussen partijen niet in geschil dat verzoeker vanaf 1-1-2020 doorlopend is verzekerd, ook na 13 maart. vz niet gelukt zorgverzekering af te sluiten, dit lijkt voort te vloeien uit formulering besluit. vovo getroffen.

RECHTBANK MIDDEN-NEDERLAND
    Zittingsplaats Utrecht
    
    
      Bestuursrecht
    
    
    
      zaaknummers: UTR 20/3035 
    
    
    
      
        uitspraak van de voorzieningenrechter van 27 november 2020 op het verzoek om voorlopige voorziening in de zaak tussen
      
    
    
    
      
        [verzoeker] , te [woonplaats] , verzoeker
      (gemachtigde: mr. G.J. de Kaste),
    
    
    
      en
    
    
    
      de Raad van bestuur van de Sociale Verzekeringsbank, verweerder
      (gemachtigde: mr. N. Zuidersma-Hovers).
    
    
    
  
  
    Procesverloop
    
    
      Bij besluit van 13 maart 2020 (het primaire besluit) heeft verweerder bepaald dat eiser vanaf 4 maart 2019 verzekerd is voor de Wet langdurige zorg (Wlz).
    
    
    
      Bij besluit van 12 juni 2020 (het bestreden besluit) heeft verweerder het bezwaar van verzoeker gegrond verklaard en bepaald dat verzoeker verzekerd is voor de Wlz van 
      1 januari 2020 tot en met 13 maart 2020. 
    
    
    
      Verzoeker heeft tegen het bestreden besluit beroep ingesteld en de voorzieningenrechter verzocht om een voorlopige voorziening te treffen.
    
    
    
      Het onderzoek ter zitting heeft plaatsgevonden op 30 oktober 2020 via een Skype beeld- en geluidverbinding. Verzoeker is verschenen, bijgestaan door zijn gemachtigde. Verweerder heeft zich laten vertegenwoordigen door zijn gemachtigde.
    
    
  
  
    Overwegingen
    1. De voorzieningenrechter gaat bij de beoordeling uit van de volgende feiten en omstandigheden. Verzoeker had enkele jaren in Zwitserland gewerkt. Na zijn terugkeer naar Nederland heeft hij een aanvraag ingediend voor een onderzoek naar zijn verzekering voor de Wlz. Verweerder heeft vervolgens vastgesteld dat verzoeker vanaf 4 maart 2020 verzekerd was voor de Wlz (het primaire besluit). Partijen zijn het erover eens dat dit een foutief besluit was. Verzoeker heeft hiertegen bezwaar gemaakt en naar aanleiding daarvan heeft verweerder in het bestreden besluit vastgesteld dat verzoeker van 1 januari 2020 tot en met 13 maart 2020 is verzekerd voor de Wlz. Tijdens de zitting waren partijen het er verder over eens dat het verzoeker op dat moment niet lukte om een zorgverzekering af te sluiten. 
    
    2. Partijen hebben op de zitting afgesproken dat verweerder een nieuw besluit zou opstellen waarin staat dat verzoeker vanaf 1 januari 2020, dus ook ná 13 maart 2020, is verzekerd voor de Wlz. Verzoeker heeft naar aanleiding van de brief van verweerder van 
    
    
      5 november 2020 de voorzieningenrechter laten weten dat het verzoek om voorlopige voorziening wordt gehandhaafd. Verzoeker heeft nog steeds geen zorgverzekering kunnen afsluiten.
    
    
    3. De voorzieningenrechter stelt vast dat tussen partijen niet in geschil is dat verzoeker vanaf 1 januari 2020 doorlopend verzekerd is geweest voor de Wlz. Toch is het verzoeker niet gelukt om een zorgverzekering af te sluiten voor de periode vanaf 14 maart 2020. Daarom heeft verzoeker (spoedeisend) belang bij beoordeling van zijn verzoek om een voorlopige voorziening. De onmogelijkheid om zich te verzekeren voor de zorgverzekeringswet lijkt voort te vloeien uit de formulering van het besteden besluit. In het bestreden besluit is immers vastgesteld dat verzoeker is verzekerd voor de Wlz van 1 januari 2020 tot en met 13 maart 2020. Dit wekt bij de zorgverzekeraar de indruk dat verzoeker na 13 maart 2020 niet meer is verzekerd voor de Wlz. Verweerder heeft op 11 juni 2020 aan zorgverzekeraar het ONVZ bericht dat verzoeker vanaf 1 januari 2020 verzekerd is voor de Wlz. Het ONVZ heeft toen bevestigd dat de zorgverzekering van verzoeker in orde zou worden gemaakt. Bij e-mail van 27 augustus 2020 heeft het ONVZ echter aan verzoeker bericht dat ‘de recentere SVB verklaring’, zijnde het bestreden besluit dat verzoeker aan de verzekeraar moest toesturen, de einddatum van de verzekering van de Wlz doet wijzigingen naar 14 maart 2020. Daarom heeft het ONVZ verzoekers zorgverzekering beëindigd per 14 maart 2020. Hieruit volgt genoegzaam dat er een verband bestaat tussen de (eind)datum als genoemd in het bestreden besluit en de omstandigheid dat verzoekers zorgverzekering per diezelfde datum is beëindigd.  
    
    4. De voorzieningenrechter volgt verweerder niet in zijn stelling dat het bestreden besluit uitsluitend op deze wijze geformuleerd kon worden omdat de periode in geschil 
    1 januari tot en met 13 maart 2020 is. Partijen zijn het er over eens dat de datum met ingang waarvan verzoeker is verzekerd voor de Wlz 1 januari 2020 is. Verweerder had dus, naast het vaststellen van de periode in geding, kunnen vaststellen dat verzoeker met ingang van 1 januari 2020 verzekerd was. De voorzieningenrechter is van oordeel dat in deze zaak, anders dan in de uitspraak van de Centrale Raad van Beroep waar verweerder naar verwijst, geen sprake is van een afgebakende periode.  
    
    5. Gelet op het voorgaande ziet de voorzieningenrechter aanleiding om een voorziening te treffen. De voorzieningenrechter draagt verweerder op om binnen twee weken een besluit te nemen waarin wordt vastgesteld dat dat verzoeker vanaf 1 januari 2020 is verzekerd voor de Wlz. 
    
    6. Omdat het verzoek wordt toegewezen, bepaalt de voorzieningenrechter dat verweerder aan verzoeker het door hem betaalde griffierecht, € 48,-, vergoedt.
    
    7. De voorzieningenrechter veroordeelt verweerder voorts in de door verzoeker gemaakte proceskosten. Deze kosten stelt de voorzieningenrechter op grond van het Besluit proceskosten bestuursrecht voor de door een derde beroepsmatig verleende rechtsbijstand vast op € 1.050,- (1 punt voor het indienen van het verzoekschrift, 1 punt voor het verschijnen ter zitting, met een waarde per punt van € 525,- en een wegingsfactor 1). 
    
    
    
  
  
    Beslissing
    
    
      De voorzieningenrechter:
    
    - wijst het verzoek om voorlopige voorziening toe;
    - draagt verweerder op om binnen twee weken een besluit te nemen waarin wordt vastgesteld dat verzoeker vanaf 1 januari 2020 verzekerd is voor de Wlz;
    - bepaalt dat verweerder aan verzoeker het door hem betaalde griffierecht van € 48,-, vergoedt;
    - veroordeelt verweerder in de proceskosten van verzoeker tot een bedrag van € 1.050,-. 
    
    
    
    
    
      Deze uitspraak is gedaan door mr. C. Karman, voorzieningenrechter, in aanwezigheid van mr. M.A. Beijl, griffier. De beslissing is in het openbaar uitgesproken op 27 november 2020.
    
    
    
    
    
      
        de griffier is verhinderd deze				de rechter is verhinderd deze
      
      
        uitspraak te ondertekenen 				uitspraak te ondertekenen 
      
    
    
    
    
    
      griffier							voorzieningenrechter
    
    
    
    
      Afschrift verzonden aan partijen op: 
    
    
    
  
  
    Rechtsmiddel
    Tegen deze uitspraak staat geen rechtsmiddel open. 
    
    
  
  
     uitspraak van 31 maart 2006, ECLI:NL:CRVB:2006:AV7822, te raadplegen op www.rechtspraak.nl.