ECLI:NL:RBGEL:2021:7044, Rechtbank Gelderland, 07-12-2021, 9462925
Rechtbank Gelderland — Uitspraak 
Datum: 2021-12-07 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Civiel recht; Burgerlijk procesrecht

Samenvatting: Het verzoek tot toepassing van de hardheidsclausule bij de vaststelling van de beslagvrije voet zoals bedoeld in artikel 475fa Rv wordt afgewezen. Onvoldoende onderbouwd dat sprake is van de in dat artikel bedoelde omstandigheden.

beschikking
    
    
      
        RECHTBANK GELDERLAND
      
    
    
    
      Team kanton en handelsrecht
    
    
    
      Zittingsplaats Arnhem
    
    
    
      zaakgegevens	9462925 \ AZ VERZ  21-42 \ Roos \ 918
      uitspraak van	14 december 2021
    
    
    
      
        beschikking
      
    
    
    
      in de zaak van
    
    
    
      
        
          [verzoekende partij]
        
      
      wonende te [plaats]
      
        verzoekende partij 
      
      gemachtigde mr. D. Coskun 
    
    
    
      en
    
    
    
      de naamloze vennootschap Volksbank N.V.
      gevestigd te Utrecht
      
        verwerende partij 
      
      gemachtigde Groenendaal & Van Krijl Gerechtsdeurwaarders
    
    
    
      Partijen worden hierna [verzoekende partij] en Volksbank genoemd.
    
    
  
  
    
      1De procedure
    
    
      1.1.
      Op 24 september 2021 heeft [verzoekende partij] een verzoekschrift met producties ingediend.
      
    
    
      1.2.
      
        Op 22 november 2021 heeft Groenendaal & Van Krijl Gerechtsdeurwaarders
        namens Volksbank een verweerschrift ingediend.
      
      
    
    
      1.3.
      Ter zitting van 30 november 2021 heeft de mondelinge behandeling plaatsgevonden. Volksbank is verschenen bij de heer [betrokkene 1] , werkzaam bij Groenendaal & Van Krijl Gerechtsdeurwaarders. Partijen hebben hun standpunten toegelicht en vragen van de kantonrechter beantwoord. Vervolgens is beschikking gevraagd en is een datum voor beschikking bepaald.
      
    
    
      1.4.
      
        
          [verzoekende partij] heeft zijn verzoekschrift gericht tegen Groenendaal & Van Krijl 
        Gerechtsdeurwaarders. Echter, nu zij slechts optreden namens Volksbank, dient Volksbank 
        als formele procespartij te worden aangemerkt. Partijen hebben tijdens de mondelinge 
        behandeling verzocht het verzoek als zodanig te wijzigen. Aldus wordt Volksbank in deze 
        procedure aangemerkt als de verwerende partij.
      
      
    
  
  
    
      2De feiten
    
    
      2.1.
      Op 21 juni 2021 heeft Groenendaal & Van Krijl Gerechtsdeurwaarders namens Volksbank beslag gelegd op het inkomen van [verzoekende partij] . De beslagvrije voet is vastgesteld op € 1.025,00 per maand.
      
    
    
      2.2.
      De gemachtigde van [verzoekende partij] heeft Groenendaal & Van Krijl Gerechtsdeurwaarders bij brief van 13 juli 2021 verzocht om de beslagvrije voet aan te passen. Dit verzoek is geweigerd.
      
    
  
  
    
      3Het verzoek en het verweer
    
    
      3.1.
      
        [verzoekende partij] verzoekt de kantonrechter om de beslagvrije voet te verhogen met € 71,00 omdat er sprake is van een onevenredige hardheid als gevolg van een omstandigheid waarmee geen rekening is gehouden bij de vaststelling van de beslagvrije voet.
      
    
    
      3.2.
      
        [verzoekende partij] legt aan zijn verzoek ten grondslag dat hij uitsluitend van een Wajong-uitkering op minimumniveau leeft. Hij woont in een huurwoning met een huur van € 750,00 per maand. Door de beslaglegging komt hij gelet op de (voor hem) hoge huur in de betalingsproblemen. In geval van een huurschuld zal hij geen nieuwe woning kunnen krijgen. De te lage beslagvrije voet leidt tot acute problemen. Hoewel zijn situatie financieel niet gewijzigd is gold tot aan de nieuwe wetgeving dat het inkomen van [verzoekende partij] onvoldoende was om gelden te innen.
      
    
    
      3.3.
      Volksbank voert verweer, dat voor zover nodig voor de behandeling van de zaak bij de beoordeling aan de orde zal komen.
      
    
  
  
    
      4De beoordeling
    
    
      4.1.
      Sinds de inwerkingtreding van de Wet Vereenvoudiging Beslagvrije voet bestaat de mogelijkheid om bij de kantonrechter een beroep te doen op de zogenoemde hardheidsclausule, als bedoeld in artikel 475fa Rv. Artikel 475fa Rv luidt:“Indien de toepassing van de artikelen 475da tot en met 475e leidt tot een kennelijk onevenredige hardheid als gevolg van een omstandigheid waarmee geen rekening is gehouden bij de vaststelling van de beslagvrije voet, kan de kantonrechter op verzoek van de geëxecuteerde de beslagvrije voet voor een door hem te bepalen termijn verhogen.” 
      
    
    
      4.2.
      In de memorie van toelichting staat over de hardheidsclausule het volgende:“De schuldenaar kan een beroep doen op een hardheidsclausule indien onverkorte toepassing van de regelgeving tot een kennelijk onevenredige hardheid leidt als gevolg van een omstandigheid waarmee geen rekening is gehouden bij de vaststelling van de beslagvrije voet. Gedacht kan worden aan uitzonderlijke noodzakelijke extra kosten, welke de schuldenaar niet op andere wijze vergoed kan krijgen. Het beroep op de hardheidsclausule zal vanuit deze optiek beperkt zijn tot zeer uitzonderlijke, individuele situaties. Een hardheidsclausule is niet bedoeld als standaardcompensatie voor groepen mensen die niet uitkomen met de voor hen geldende beslagvrije voet.” 
      
      
        Verder staat in de memorie van toelichting, bij de artikelsgewijze toelichting:“In dit nieuwe artikel is een hardheidsclausule opgenomen. Nu de nieuwe systematiek grofmaziger is dan de oude systematiek, kan de op basis van artikel 475da en 475db vastgestelde beslagvrije voet van dien aard zijn dat een schuldenaar die te maken heeft met uitzonderlijk hoge noodzakelijke en niet (deels) via andere wegen te verlagen kosten onder het bestaansminimum komt. In dat geval getuigt het onverkort vasthouden aan de beslagvrije voet van een kennelijk onevenredige hardheid en kan de rechter besluiten de beslagvrije voet te verhogen (…).” 
      
    
    
      4.3.
      Uit het voorgaande volgt dat het voor een beroep op de hardheidsclausule moet gaan om uitzonderlijke en noodzakelijke niet (deels) via andere wegen te verlagen extra kosten waarmee de schuldenaar te maken heeft, die de schuldenaar niet op andere wijze vergoed kan krijgen, waardoor de schuldenaar onder het bestaansminimum komt.
      
    
    
      4.4.
      Vooropgesteld wordt dat de kantonrechter van oordeel is dat verzoeken tot toepassing van de hardheidsclausule, zoals onderhavig verzoek, in volle omvang getoetst moeten worden, waarbij acht moet worden geslagen op alle omstandigheden van het geval. Tussen partijen staat onbetwist vast dat het inkomen van [verzoekende partij] € 1.263,00 bruto (€ 1.096,00 netto) is, de beslagvrije voet is vastgesteld op € 1.025,00 per maand, [verzoekende partij] € 750,00 per maand aan huur betaalt en € 346,00 per maand huurtoeslag krijgt. Aldus heeft [verzoekende partij] na de betaling van de huur en ontvangst van de huurtoeslag nog een bedrag van (€ 1.025,00 - € 750,00 + € 346,00 =) € 621,00 per maand aan vrij te besteden gelden. Hoewel [verzoekende partij] stelt met dit bedrag maandelijks niet rond te kunnen komen, heeft hij geen overzicht van zijn uitgaven in het geding gebracht waaruit dit blijkt. Laat staan dat hij heeft aangetoond dat het daarbij om uitzonderlijke en noodzakelijke niet (deels) via andere wegen te verlagen extra kosten gaat die hij niet op andere wijze vergoed kan krijgen. Tijdens de mondelinge behandeling heeft [verzoekende partij] weliswaar nog aangevoerd dat hij gezond wil eten en niet het geld heeft voor vlees en voedingssupplementen, maar dit heeft hij op geen enkele wijze onderbouwd. Bovendien zijn deze uitgaven niet zonder meer te kwalificeren als uitzonderlijke en noodzakelijke, niet (deels) via andere wegen te verlagen extra kosten waardoor [verzoekende partij] onder het bestaansminimum komt.
      
    
    
      4.5.
      De conclusie is dat [verzoekende partij] onvoldoende heeft gesteld en onderbouwd over zijn financiële situatie om te kunnen beoordelen of sprake is van een onevenredige hardheid als bedoeld in artikel 475fa Rv.	
      
    
    
      4.6.
      
        [verzoekende partij] heeft voorts verzocht om bij wijze van voorlopige voorziening voor de duur van deze procedure de beslagvrije voet met € 71,00 per maand te verhogen, te vermeerderen met het vakantiegeld. Aangezien heden meteen einduitspraak wordt gedaan, heeft [verzoekende partij] geen belang meer bij bedoelde voorziening. Deze wordt daarom afgewezen.
      
    
    
      4.7.
      
        [verzoekende partij] wordt in het ongelijk gesteld en moet daarom in beginsel de proceskosten betalen. Gelet op de aard van het verzoek ziet de kantonrechter echter aanleiding de proceskosten te compenseren.
      
    
  
  
    
      5De beslissing
    
    
      De kantonrechter,
    
    
    
      5.1.
      wijst het verzoek af;
      
    
    
      5.2.
      compenseert de proceskosten in die zin dat partijen ieder de eigen kosten dragen.
      
      
      
        
          
          
          
          
            
              
                Deze beschikking is gegeven door de kantonrechter mr. R.M. Schoo en in het openbaar uitgesproken op 7 december 2021.