ECLI:NL:RBLIM:2022:1290, Rechtbank Limburg, 16-02-2022, C/03/284875 / HA ZA 20-569
Rechtbank Limburg — Uitspraak 
Datum: 2022-02-16 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Civiel recht; Burgerlijk procesrecht

Samenvatting: Toepassing artikel 46b Wet RO (verwijzing naar ander gerecht wegens betrokkenheid). 
        President van de rechtbank was voornemens om een aan hem gerichte brief van eiser op informele wijze te behandelen. Door interventie van de behandelend rechter is hiervan afgezien en is alsnog de formele klachtprocedure gevolgd. De rechtbank houdt het ervoor, dat als zij niet had geïntervenieerd, aldus informeel en eenzijdig met één procespartij over de zaak zou zijn gecommuniceerd, zonder de andere procespartij hierin te kennen. Daarmee zouden de eisen van een goede procesorde in aanzienlijke mate zijn geschonden. Deze gang van zaken brengt de rechtbank tot de conclusie dat de schijn van vooringenomenheid is gewekt.

RECHTBANK LIMBURG
    Zittingsplaats Maastricht
    
    
      Burgerlijk recht
    
    
    
      Datum uitspraak	: 16 februari 2022
    
    
    
      Zaaknummer	: C/03/284875 / HA ZA 20-569
    
    
    
    
      
        De meervoudige kamer, belast met de behandeling van burgerlijke zaken, heeft het navolgende vonnis in het incident gewezen
      
    
    
    
      inzake
    
    
    
      
        
          [eiser in de hoofdzaak, eiser in het incident] 
        ,
        wonende te [woonplaats] ,eiser in de hoofdzaak, eiser in het incident,advocaat mr. J.T. Gommer;
    
    
    
      tegen:
    
    
    
      
        stichting 
        STICHTING PENSIOENFONDS ABP
        ,
        gevestigd te Heerlen,gedaagde in de hoofdzaak, verweerster in het incident,advocaat mr. E. Lutjens.
    
    
    
      Partijen zullen hierna [eiser in de hoofdzaak, eiser in het incident] en ABP worden genoemd. 
    
    
    
  
  
    
      1Het verdere verloop van de procedure
    
    
      1.1.
      Het verdere verloop van de procedure blijkt uit:
      
      
        
          het vonnis van de kantonrechter van 11 november 2020, waarbij de zaak wordt verwezen naar de (meervoudige kamer van de) rechtbank,
        
        
          de rolbeslissing van 23 december 2020, 
        
        
          de rolbeslissing van 7 juli 2021,
        
        
          de brief van de griffier van de rechtbank aan mr. Lutjens van 1 december 2020, 
        
        
          de brief van de advocaat van [eiser in de hoofdzaak, eiser in het incident] van 13 december 2021 met een verzoek om de zaak te verwijzen naar een ander gerecht, welk verzoek is aangemerkt als incidentele conclusie tot verwijzing op de voet van artikel 46b Wet RO,
        
        
          de conclusie van antwoord in het incident van ABP. 
        
      
      
    
    
      1.2.
      Daarop is vonnis in het incident bepaald. 
      
      
      
      
      
    
  
  
    
      2Het geschil
    
    
      
        In de hoofdzaak
      
    
    
    
      2.1.
      Bij vonnis van 17 oktober 2018 heeft de kantonrechter de zaak verwezen naar de meervoudige kamer (rov. 1.2) en de door [eiser in de hoofdzaak, eiser in het incident] jegens ABP ingestelde vorderingen afgewezen (rov. 5.1). 
      
    
    
      2.2.
      Bij dagvaarding van 13 maart 2019 heeft [eiser in de hoofdzaak, eiser in het incident] ABP gedagvaard om voor de kantonrechter van de rechtbank Limburg te Maastricht te verschijnen en kort gezegd gevorderd dat de kantonrechter het hiervoor genoemde vonnis van 17 oktober 2018 zal herroepen op de voet van artikel 383 lid 1 Rv, nu hij “voor het eerst kennis [heeft] kunnen nemen dat er (mogelijk, nog nader te onderzoeken) sprake was van bedrog aan de zijde van ABP” (randnr. 3.1 dagvaarding). 
      
    
    
      2.3.
      ABP voert verweer.    
      
      
        
          In het incident
        
      
      
    
    
      2.4.
      Bij brief van 13 december 2021 heeft [eiser in de hoofdzaak, eiser in het incident] de rechtbank verzocht om de zaak te verwijzen naar een ander gerecht. De rechtbank heeft het verzoek aangemerkt als een incidentele vordering op de voet van artikel 46b Wet RO. 
      
    
    
      2.5.
      Als grondslag van deze vordering heeft [eiser in de hoofdzaak, eiser in het incident] aangevoerd dat behandeling van de zaak dient plaats te vinden door een onafhankelijk en onpartijdig gerecht. Hiervan is geen sprake, zo begrijpt de rechtbank [eiser in de hoofdzaak, eiser in het incident] , nu (ten eerste) de meervoudige kamer zonder kennisgeving vooraf bij de president van de rechtbank stukken heeft opgevraagd in de door hem geëntameerde klachtprocedure en die stukken, na ontvangst, in het kader van een goede procesorde heeft gedeeld met ABP als wederpartij. Daarmee heeft de meervoudige kamer, aldus [eiser in de hoofdzaak, eiser in het incident] , de klachtprocedure tegen [eiser in de hoofdzaak, eiser in het incident] wil onderdeel gemaakt van de onderhavige (herroepings)procedure. De eisen van een goede procesorde zijn hierdoor juist geschaad. Daarnaast (en ten tweede) heeft [eiser in de hoofdzaak, eiser in het incident] gesteld dat wat betreft het procesverloop sprake is van een “excessieve overschrijding van de termijnen, veroorzaakt door onbegrijpelijke fouten aan de zijde van de rechtbank (…).” Hiermee is, aldus [eiser in de hoofdzaak, eiser in het incident] verder, “de geloofwaardigheid en daarmee het vertrouwen in de rechtbank fundamenteel aangetast” (pagina 2, voorlaatste alinea, respectievelijk pagina 4, eerste alinea, van de brief van [eiser in de hoofdzaak, eiser in het incident] van 6 december 2021 bij de brief van diens advocaat van 13 december 2021).    
      
    
    
      2.6.
      ABP heeft zich tegen toewijzing van de incidentele vordering verzet en gesteld dat hetgeen [eiser in de hoofdzaak, eiser in het incident] ten grondslag legt aan zijn vordering niet voldoet aan het vereiste criterium voor verwijzing, te weten dat door betrokkenheid van de rechtbank behandeling van een zaak door een andere rechtbank gewenst is, als bedoeld in artikel 46b Wet RO. 
      
    
  
  
    
      3De beoordeling 
    
    
      
        In het incident
      
    
    
    
      3.1.
      De rechtbank stelt voorop dat artikel 46b Wet RO zich leent voor ambtshalve toepassing. Dit impliceert onder meer dat de rechtbank niet gehouden is zich te beperken tot hetgeen partijen dienaangaande hebben aangevoerd in het kader van het door hen gevoerde debat.   
      
    
    
      3.2.
      Met ABP is de rechtbank van oordeel dat de door [eiser in de hoofdzaak, eiser in het incident] aangevoerde gronden niet kunnen leiden tot een verwijzing als bedoeld in artikel 46b Wet RO, zodat de rechtbank hieraan voorbijgaat. Immers, geen van die gronden geeft blijk van betrokkenheid van de rechtbank. 
      
    
    
      3.3.
      Wel is de rechtbank van oordeel dat anderszins sprake is van betrokkenheid van de rechtbank. Daartoe overweegt de rechtbank dat blijkens de brief van de griffier van de rechtbank van 1 december 2021 aan de advocaat van ABP de president van de rechtbank voornemens was om de brief van [eiser in de hoofdzaak, eiser in het incident] van 12 september 2021 (met als aanhef: “Betreft: klacht / verzoek tot interventie / overdracht dossier rechtbank Amsterdam”) op informele en dus buiten het kader van een daartoe bestaande (klacht)procedure te behandelen. Slechts door interventie van de meervoudige kamer, zulks om te voorkomen dat met één procespartij zou worden gecommuniceerd en gecorrespondeerd, heeft de president kennelijk hiervan afgezien en alsnog de formele klachtprocedure gevolgd. In het licht hiervan moet het ervoor worden gehouden dat, indien de meervoudige kamer als zaaksrechter niet had geïntervenieerd, informeel en eenzijdig met één procespartij over de zaak zou zijn gecommuniceerd, zonder de andere procespartij hierin te kennen. Met deze Alleingang van de president zouden de eisen van een goede procesorde in aanzienlijke mate zijn geschonden. Hiermee heeft de rechtbank de schijn van vooringenomenheid gewekt, zodat het wenselijk is dat de zaak wordt verwezen naar een ander gerecht op de hierna ‘in de hoofdzaak’ geformuleerde wijze.
      
    
    
      3.4.
      De kosten van het incident zullen worden gecompenseerd, gelet op hetgeen de rechtbank onder rov. 3.1 en 3.2 heeft overwogen en verwijzing niet plaatsvindt op de door [eiser in de hoofdzaak, eiser in het incident] aangevoerde gronden. 
      
      
        
          In de hoofdzaak
        
      
      
    
    
      3.5.
      Op grond van artikel 5 van het ‘zaaksverdelingsreglement rechtbank Limburg’ dient de onderhavige zaak te worden verwezen naar de rechtbank Oost-Brabant. 
      
    
  
  
    
      4De beslissing
    
    
      De rechtbank:
    
    
    
      
        In het incident
      
    
    
    
      wijst het gevorderde toe, zoals overwogen in rov. 3.3;
    
    
    
      wijst het meer of anders gevorderde af; 
    
    
    
      compenseert de proceskosten aldus dat iedere partij haar eigen kosten draagt;
    
    
    
      
        In de hoofdzaak
      
    
    
    
      verwijst de zaak ter verdere afdoening naar de rechtbank Oost-Brabant. 
    
    
    
    
      Dit vonnis is gewezen door mr. T.A.J.M. Provaas, mr. R.P.J. Quaedackers en mr. V.E.J. Noelmans, rechters, en in het openbaar uitgesproken.
    
    
    
    
    
      Typ: TP