ECLI:NL:GHAMS:2021:4298, Gerechtshof Amsterdam, 17-12-2021, 23-000900-19
Gerechtshof Amsterdam — Uitspraak 
Datum: 2021-12-17 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Strafrecht

Samenvatting: Verduistering in dienstbetrekking als boekhouder/klerk notariskantoor. Vernietiging vonnis t.a.v. strafoplegging; 10 maanden gevangenisstraf. (namens de verdachte is beroep in cassatie ingesteld)

afdeling strafrecht
    parketnummer: 23-000900-19 
    datum uitspraak: 17 december 2021 
  
  
    TEGENSPRAAK 
  
  
    Arrest van het gerechtshof Amsterdam gewezen op het hoger beroep, ingesteld tegen het vonnis van de rechtbank Amsterdam van 7 maart 2019 in de strafzaak onder parketnummer 13-729044-15 tegen:
  
  
    
      
        [verdachte]
      ,
    geboren te [geboorteplaats] op [geboortedag] 1951, 
    adres: [adres] .
  
  
    Onderzoek van de zaak
    
    
      Dit arrest is gewezen naar aanleiding van het onderzoek ter terechtzitting in hoger beroep van 3 december 2021 en, overeenkomstig het bepaalde bij artikel 422, tweede lid, van het Wetboek van Strafvordering, naar aanleiding van het onderzoek ter terechtzitting in eerste aanleg.
    
    
    
      Namens de verdachte is tegen voormeld vonnis hoger beroep ingesteld.
    
    
    
      Het hof heeft kennisgenomen van de vordering van de advocaat-generaal en van hetgeen door de raadsman naar voren is gebracht.
    
    
    
  
  
    Vonnis waarvan beroep
    
    
      Het hof verenigt zich met het vonnis waarvan beroep en zal dit derhalve bevestigen behalve ten aanzien van de strafoplegging. In zoverre zal het vonnis worden vernietigd.
    
    
    
  
  
    Oplegging van straf
    
    
      De rechtbank heeft de verdachte voor het in eerste aanleg bewezenverklaarde veroordeeld tot 10 maanden gevangenisstraf.
    
    
    
      De advocaat-generaal heeft gevorderd dat het hof het vonnis waarvan beroep zal bevestigen.
    
    
    
      De raadsman heeft ter terechtzitting in hoger beroep bepleit een geheel voorwaardelijke gevangenisstraf op te leggen. Hij heeft daartoe het volgende aangevoerd. De verdachte heeft alle verduisterde gelden terugbetaald, waardoor er thans geen financiële slachtoffers zijn. Tevens is de verdachte niet eerder veroordeeld voor een strafbaar feit, bestaat er volgens de reclassering geen recidivegevaar en lijdt de verdachte aan zowel fysieke als mentale gezondheidsproblemen. De verdachte is in 2020 gediagnosticeerd met de ziekte van Alzheimer en kampt tevens met depressieve klachten, aldus de raadsman. 
      Het hof heeft in hoger beroep de op te leggen straf bepaald op grond van de ernst van de feiten en de omstandigheden waaronder deze zijn begaan en gelet op de persoon van de verdachte. Het hof heeft daarbij in het bijzonder het volgende in beschouwing genomen.
    
    
    
      De verdachte heeft als boekhouder gelden verduisterd, die hij uit hoofde van zijn dienstbetrekking bij een notariskantoor onder zich had. De verdachte heeft de feiten gepleegd samen met een notaris van dat kantoor die de door de verdachte klaargezette betalingsopdrachten fiatteerde. Het betreft een bedrag van ruim € 430.000,00. In een periode van ongeveer vierenhalf jaar heeft de verdachte het door het notariskantoor en de cliënten daarvan in hem gestelde vertrouwen op ernstige wijze geschonden. Afgezien van de financiële schade die het notariskantoor door deze handelswijze heeft geleden, heeft het handelen tevens maatschappelijke schade teweeggebracht. Het notariaat is bij uitstek een ambt waar integriteit en vertrouwen voorop behoren te staan en waarvan  de samenleving uit moet kunnen gaan. Bovendien heeft de verdachte door deze handelwijze, die louter gericht was op financieel gewin, inbreuk gemaakt op de eigendomsrechten van het notariskantoor of van de derden voor wie het kantoor die gelden onder zich had. De omstandigheid dat de verdachte een schikking heeft getroffen met het notariskantoor en een daarin overeengekomen bedrag heeft betaald, doet aan het laakbare van zijn handelen niet af. 
    
    
    
      In fraudezaken met een schadebedrag als het onderhavige wordt doorgaans een onvoorwaardelijke gevangenisstraf van twaalf tot achttien maanden opgelegd. Het schadebedrag in casu zit in het hogere segment van voornoemde bandbreedte. Het hof houdt rekening met het gegeven dat de verdachte blijkens een hem betreffend uittreksel uit het Justitieel Documentatieregister van 23 november 2021 niet eerder strafrechtelijk is veroordeeld en dat hij bijna eenenzeventig jaar oud is. De gezondheidssituatie van de verdachte is door de raadsman ter terechtzitting in hoger beroep toegelicht maar vanwege de summier voorhanden zijnde informatie is die voor het hof lastig te wegen. Gezien al het voorgaande zou het hof, indien de zaak binnen een redelijk termijn zou zijn berecht, een onvoorwaardelijke gevangenisstraf van twaalf maanden als passend en geboden hebben opgelegd. Echter, gelet op de overschrijding van die redelijke termijn, zowel in eerste aanleg als in hoger beroep, zal het strafvermindering van twee maanden gevangenisstraf toepassen. 
    
    
    
      Tenuitvoerlegging van de opgelegde gevangenisstraf zal volledig plaatsvinden binnen de penitentiaire inrichting, tot het moment dat de veroordeelde in aanmerking komt voor deelname aan een penitentiair programma, als bedoeld in artikel 4 Penitentiaire beginselenwet, dan wel de regeling van voorwaardelijke invrijheidsstelling, als bedoeld in artikel 6:2:10 Wetboek van Strafvordering, aan de orde is.
    
    
    
  
  
    Toepasselijke wettelijke voorschriften
    
    
      De op te leggen straf is gegrond op de artikelen 47, 57 en 322 van het Wetboek van Strafrecht.
    
    
    
    
    
    
    
    
    
    
    
  
  
    BESLISSING
    
    
      Het hof:
    
    
    
      Vernietigt het vonnis waarvan beroep ten aanzien van de strafoplegging en doet in zoverre opnieuw recht.
    
    
    
      Veroordeelt de verdachte tot een gevangenisstraf voor de duur van 10 (tien) maanden.
    
    
    
      Beveelt dat de tijd die door de verdachte vóór de tenuitvoerlegging van deze uitspraak in enige in artikel 27, eerste lid, van het Wetboek van Strafrecht bedoelde vorm van voorarrest is doorgebracht, bij de uitvoering van de opgelegde gevangenisstraf in mindering zal worden gebracht, voor zover die tijd niet reeds op een andere straf in mindering is gebracht.
    
    
    
      Bevestigt het vonnis waarvan beroep voor het overige, met inachtneming van het hiervoor overwogene.
    
    
    
    
    
      Dit arrest is gewezen door de meervoudige strafkamer van het gerechtshof Amsterdam, waarin zitting hadden mr. R.D. van Heffen, mr. A.M. Koolen-Zwijnenburg en mr. A. Dantuma-Hieronymus, in tegenwoordigheid van mr. S. Geensen, griffier, en is uitgesproken op de openbare terechtzitting van dit gerechtshof van 17 december 2021.
    
    
    
    
      =========================================================================
      
        
          […]