ECLI:NL:RVS:2022:139, Raad van State, 19-01-2022, 202000973/3/R1
Raad van State — Uitspraak 
Datum: 2022-01-19 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Bestuursrecht

Samenvatting: Bij tussenuitspraak van 28 april 2021, ECLI:NL:RVS:2021:910, heeft de Afdeling het college van burgemeester en wethouders van Tholen opgedragen om binnen 12 weken na de verzending van de tussenuitspraak het gebrek in het besluit van 5 februari 2019 te herstellen. In de tussenuitspraak heeft de Afdeling geoordeeld dat het besluit van 5 februari 2019 in strijd met de rechtszekerheid is voor zover het betreft het geluidvoorschrift, derde volzin daarvan met betrekking tot het gebruik van een luidklok. De Afdeling heeft onder 16.7 van die uitspraak overwogen dat het college op zichzelf aansluiting kon zoeken bij de VNG-brochure "Bedrijven en Milieuzonering", maar dat het geluidvoorschrift, verbonden aan het besluit van 5 februari 2019, geen duidelijkheid biedt over de geluidnormen waaraan de Hersteld Hervormde Gemeente Tholen moet voldoen. De VNG-brochure kent immers een stappenschema, waarbij in de stappen 2 en 3 verschillende geluidwaarden staan en stap 4 de ruimte biedt om gemotiveerd daarvan af te wijken.

202000973/3/R1.
    Datum uitspraak: 19 januari 2022
    AFDELING
    BESTUURSRECHTSPRAAK
    Uitspraak op de hoger beroepen van:
    1.       de Hersteld Hervormde Gemeente Tholen, gevestigd te Tholen,
    2.       het college van burgemeester en wethouders van Tholen,
    appellanten,
    tegen de uitspraak van de rechtbank Zeeland-­West­-Brabant van 30 januari 2020 in zaak nr. 19/1515 in het geding tussen:
    Hersteld Hervormde Gemeente Tholen
    en
    het college van burgemeester en wethouders van Tholen.
    Procesverloop
    Bij tussenuitspraak van 28 april 2021, ECLI:NL:RVS:2021:910, heeft de Afdeling het college opgedragen om binnen 12 weken na de verzending van de tussenuitspraak het gebrek in het besluit van 5 februari 2019 te herstellen, de Afdeling en de betrokken partijen de uitkomst mede te delen en een nieuw besluit op de wettelijk voorgeschreven wijze bekend te maken en mede te delen. Deze tussenuitspraak is aangehecht.
    Op 11 oktober 2021 heeft het college ter uitvoering van de tussenuitspraak een besluit genomen (hierna: het herstelbesluit).
    De Hersteld Hervormde Gemeente Tholen is in de gelegenheid gesteld een zienswijze naar voren te brengen over de wijze waarop het college heeft beoogd het gebrek te herstellen. De Hersteld Hervormde Gemeente Tholen heeft geen zienswijze naar voren gebracht over het herstelbesluit.
    De Afdeling heeft bepaald dat een nadere zitting achterwege blijft. Vervolgens heeft de Afdeling het onderzoek gesloten.
    Overwegingen
    Tussenuitspraak
    1.       In de tussenuitspraak heeft de Afdeling geoordeeld dat het besluit van 5 februari 2019 in strijd met de rechtszekerheid is voor zover het betreft het geluidvoorschrift, derde volzin daarvan met betrekking tot het gebruik van een luidklok. De Afdeling heeft onder 16.7 van die uitspraak overwogen dat het college op zichzelf aansluiting kon zoeken bij de VNG-brochure "Bedrijven en Milieuzonering", maar dat het geluidvoorschrift, verbonden aan het besluit van 5 februari 2019, geen duidelijkheid biedt over de geluidnormen waaraan de Hersteld Hervormde Gemeente Tholen moet voldoen. De VNG-brochure kent immers een stappenschema, waarbij in de stappen 2 en 3 verschillende geluidwaarden staan en stap 4 de ruimte biedt om gemotiveerd daarvan af te wijken.
    2.       Gelet op wat de Afdeling hierna zal beslissen over het beroep van de Hersteld Hervormde Gemeente Tholen bij de rechtbank, behoeven de overige hoger beroepsgronden van de Hersteld Hervormde Gemeente Tholen over het besluit van 5 februari 2019 geen bespreking meer.
    3.       Gelet op wat in de tussenuitspraak en hiervoor onder 2 is overwogen, is het hoger beroep van de Hersteld Hervormde Gemeente Tholen ongegrond. Gelet op wat in de tussenuitspraak is overwogen, is het incidenteel hoger beroep van het college gegrond. De aangevallen uitspraak moet worden vernietigd, voor zover de rechtbank het besluit van 5 februari 2019 heeft vernietigd, behalve voor zover het betreft het geluidvoorschrift, derde volzin daarvan met betrekking tot het gebruik van een luidklok. De aangevallen uitspraak moet voor het overige worden bevestigd.
    Herstelbesluit
    4.       In de tussenuitspraak is het college opgedragen om een nieuw geluidvoorschrift op te stellen. Het college diende bij het formuleren van het geluidvoorschrift duidelijk naar voren te brengen welke geluidnormen ter beteugeling van klokgelui volgens het college aanvaardbaar zijn, zodat het voorschrift voldoende rechtszeker is. De Afdeling heeft het college meegegeven dat bij het bepalen van dat niveau, ook al is artikel 2.17 van het Activiteitenbesluit milieubeheer niet rechtstreeks van toepassing, wel gekozen kan worden voor de normen zoals die in die bepaling zijn neergelegd, omdat hieruit blijkt wanneer naar in brede kring aanvaarde maatstaven gesproken kan worden van geluidsoverlast. Daarmee zou een geobjectiveerde grens worden gesteld aan het geluidsniveau dat bij de redelijke uitleg van artikel 6 van de Grondwet binnen het beschermingsbereik van die bepaling valt.
    5.       Ter uitvoering van de tussenuitspraak heeft het college op 11 oktober 2021 een nieuw besluit genomen. Het college heeft voor het formuleren van het geluidvoorschrift aangesloten bij de normen in artikel 2.17 van het Activiteitenbesluit milieubeheer.
    6.       Gelet op artikel 6:19, eerste lid, van de Algemene wet bestuursrecht (hierna: de Awb), gelezen in samenhang met artikel 6:24 van de Awb, is het herstelbesluit onderdeel van dit geding.
    7.       De Afdeling leidt uit het niet indienen van een zienswijze over het herstelbesluit af dat de Hersteld Hervormde Gemeente Tholen daartegen geen bezwaren heeft. Het beroep van rechtswege tegen het herstelbesluit is ongegrond.
    8.       Dit betekent dat de omgevingsvergunning van 5 februari 2019, zoals gewijzigd bij besluit van 11 oktober 2021, geldend is.
    Proceskosten
    9.       Het college hoeft geen proceskosten te vergoeden.
    Beslissing
    De Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State:
    I.        verklaart het incidenteel hoger beroep van het college van burgemeester en wethouders van Tholen gegrond;
    II.       verklaart het hoger beroep van de Hersteld Hervormde Gemeente Tholen ongegrond;
    III.      vernietigt de uitspraak van de rechtbank Zeeland-West Brabant van 30 januari 2020 in zaak nr. 19/1515, voor zover de rechtbank het besluit van 5 februari 2019, kenmerk 19.01557, heeft vernietigd, behalve voor zover het betreft het geluidvoorschrift, derde volzin daarvan met betrekking tot het gebruik van een luidklok;
    IV.     bevestigt de aangevallen uitspraak voor het overige;
    V.      verklaart het beroep van de Hersteld Hervormde Gemeente Tholen tegen het besluit van 11 oktober 2021, kenmerk 21.10430, van het college van burgemeester en wethouders van Tholen ongegrond.
    Aldus vastgesteld door mr. E.J. Daalder, voorzitter, en mr. B.J. Schueler en mr. P.H.A. Knol, leden, in tegenwoordigheid van mr. S. Zwemstra, griffier.
    De voorzitter van de meervoudige kamer is verhinderd de uitspraak te ondertekenen.
    De griffier is verhinderd de uitspraak te ondertekenen.
    Uitgesproken in het openbaar op 19 januari 2022
    91-928