ECLI:NL:RBMNE:2017:1365, Rechtbank Midden-Nederland, 21-03-2017, 16.660107-16; 96.147808-14 (vordering tul) (P)
Rechtbank Midden-Nederland — Uitspraak 
Datum: 2017-03-21 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Strafrecht

Samenvatting: Verdachte heeft zich samen met zijn mededader schuldig gemaakt aan een beroving, waarbij het slachtoffer is bedreigd met geweld en fors geweld tegen hem is gebruikt. Uit het rapport van de reclassering blijkt dat de man weinig grip heeft op zijn leven. Hij neemt weinig verantwoordelijkheid voor zijn (delict)gedrag en het ontbreekt hem aan lijdensdruk. Zijn probleembesef en probleemhantering zijn zorgelijk. Positief is dat de verdachte een delictvrij leven op wil bouwen.
        Rekening houdend met de ernst van het door verdachte gepleegde strafbare feit, zijn strafblad en de bevindingen van de reclassering zal de rechtbank aan de verdachte een onvoorwaardelijke gevangenisstraf gelijk aan de duur van het voorarrest opleggen en een verder geheel voorwaardelijke gevangenisstraf. De rechtbank beoogt met de voorwaardelijke straf de verdachte er in de toekomst van te weerhouden opnieuw (soortgelijke) strafbare feiten te plegen. De door de reclassering geadviseerde bijzondere voorwaarden zullen daartoe aan de voorwaardelijke straf worden verbonden. Om de ernst van hetgeen de verdachte heeft gedaan aan hem te benadrukken zal de rechtbank daarnaast een forse taakstraf opleggen. 
        De rechtbank veroordeelt de man tot een gevangenisstraf van 178 dagen, waarvan 90 dagen voorwaardelijk, met een proeftijd van twee jaar. Als bijzondere voorwaarden worden daarbij opgelegd een meldplicht en het deelnemen aan de gedragsinterventie Cognitieve Vaardigheden. Daarnaast legt de rechtbank een taakstraf op van 160 uur. Bij de bepaling van de hoogte van deze taakstraf is ermee rekening gehouden dat de verdachte langer heeft vastgezeten dan de medeverdachte.

RECHTBANK MIDDEN-NEDERLAND
    
    
      Afdeling Strafrecht
      Zittingslocatie Lelystad
    
    
    
      Parketnummers: 16.660107-16; 96.147808-14 (vordering tul) (P)
    
    
    
      
        Vonnis van de meervoudige kamer van 21 maart 2017
      
    
    
    
      in de strafzaak tegen
    
    
    
      
        
          [verdachte]
        ,
      geboren op [1986] te [geboorteplaats] (Suriname), 
      wonende te [woonplaats] , [adres] .
    
    
    
  
  
    
      1HET ONDERZOEK TER TERECHTZITTING
    
    
      Dit vonnis is gewezen naar aanleiding van het onderzoek op de openbare terechtzittingen van 13 december 2016 en 7 maart 2017. Op laatstgenoemde datum heeft de inhoudelijke behandeling plaatsgevonden. De verdachte is daarbij verschenen, bijgestaan door mr. K.H.T. van Gijssel, advocaat te Amsterdam.
    
    
    
      De rechtbank heeft kennisgenomen van de vordering van officier van justitie mr. A.J.S. Visser en van de standpunten door de raadsman en verdachte naar voren gebracht.
    
    
    
  
  
    
      2DE TENLASTELEGGING
    
    
      De verdachte is ten laste gelegd dat:
    
    
    
      1.
      hij op of omstreeks 7 september 2016 te Almere, althans in het arrondissement Midden-Nederland, tezamen en in vereniging met een ander of anderen, althans alleen, met het oogmerk van wederrechtelijke toeëigening heeft weggenomen een tas en/of camera en/of laptop en/of portemonnee met inhoud en/of agenda en/of blazer en/of horloge, in elk geval enig goed, geheel of ten dele toebehorende aan [aangever] , in elk geval aan een ander of anderen dan aan verdachte en/of zijn mededader(s), welke diefstal werd voorafgegaan en/of
      vergezeld en/of gevolgd van geweld en/of bedreiging met geweld tegen die [aangever] , gepleegd met het oogmerk om die diefstal voor te bereiden en/of gemakkelijk te maken en/of om bij betrapping op heterdaad aan zichzelf en/of aan (een) andere deelnemer(s) van voormeld misdrijf hetzij de vlucht mogelijk te maken, hetzij het bezit van het gestolene te verzekeren,
    
    
    
      en/of
    
    
    
      met het oogmerk om zich en/of (een) ander(en) wederrechtelijk te bevoordelen door geweld en/of bedreiging met geweld [aangever] heeft gedwongen tot de afgifte van een tas en/of camera en/of laptop en/of portemonnee met inhoud en/of agenda en/of blazer en/of horloge, in elk geval van enig goed, geheel of ten dele toebehorende aan [aangever] , in elk geval aan
      een ander of anderen dan aan verdachte en/of zijn mededader(s),
    
    
    
      welk geweld en/of welke bedreiging met geweld hierin bestond(en) dat hij, verdachte, en/of zijn mededader(s)
    
    - in de directe nabijheid van die [aangever] (een) vuurwapen(s), althans (een) op (een) vuurwapen(s) gelijkend(e) voorwerp(en), tevoorschijn heeft/hebben gehaald en/of dit/deze (vervolgens) heeft/hebben doorgeladen en/of de trekker heeft/hebben overgehaald en/of
    - met die [aangever] heeft/hebben geworsteld, althans die [aangever] heeft/hebben vastgepakt en/of
    - die [aangever] met dat vuurwapen, althans dat op een vuurwapen gelijkend voorwerp en/of een stevige waterfles meerdere malen, althans eenmaal, (met kracht) op/tegen het hoofd en/of elders op/tegen het lichaam heeft/hebben geslagen en/of
    - die [aangever] (daarbij) de woorden heeft/hebben toegevoegd dat hij, die [aangever] zijn tas, zijn portemonnee, zijn camera, alles aan hem/hen, verdachte en/of zijn mededader(s) moest geven en/of dat hij, die [aangever] alles moest geven wat hij bij zich had.
    
    
      2.
      hij op of omstreeks 07 september 2016 te Almere, althans in het arrondissement Midden-Nederland, tezamen en in vereniging met een ander of anderen, althans alleen, een wapen van categorie I onder 7°, te weten een nabootsing van een vuurwapen, dat door zijn vorm, afmetingen en kleur een sprekende gelijkenis vertoonde met een revolver (merk Ruger, model GP100), voorhanden heeft gehad.
    
    
    
  
  
    
      3DE VOORVRAGEN
    
    
      De rechtbank heeft vastgesteld dat de dagvaarding geldig is, dat zij bevoegd is tot kennisneming van de zaak, dat de officier van justitie ontvankelijk is in zijn vervolging en dat er geen redenen zijn voor schorsing van de vervolging.
    
    
    
  
  
    
      4DE BEWIJSMIDDELEN EN DE BEOORDELING DAARVAN
    
    
      
        Het standpunt van de officier van justitie 
      
      De officier van justitie acht het aan verdachte onder 1 ten laste gelegde feit wettig en overtuigend te bewijzen in die zin dat verdachte zich samen met zijn mededader schuldig heeft gemaakt aan de beroving van [aangever] op de wijze als tenlastegelegd en het aan verdachte onder feit 2 tenlastegelegde in die zin dat verdachte samen met zijn mededader het nepvuurwapen voorhanden heeft gehad. 
    
    
    
      
        Het standpunt van de verdediging
      
      De raadsman is ten aanzien van feit 1 van mening primair dat wegens gebrek aan bewijs niet tot een bewezenverklaring kan worden gekomen, subsidiair dat verdachte een geslaagd beroep op noodweer toekomt en meer subsidiair dat verdachte een geslaagd beroep op putatief noodweer kan doen.  
    
    
    
      Wat betreft het onder feit 2 tenlastegelegde kan verdachte worden verweten dat hij een nepspeelgoedpistool in huis had liggen. 
    
    
    
      De raadsman heeft zijn standpunt verwoord in de ter zitting overgelegde pleitnota.
      
        Het oordeel van de rechtbank
        
      
    
    
    
      
        Bewezenverklaring feit 1 en feit 2
      
      
        [aangever] heeft verklaard dat hij op 7 september 2016 vanuit Oostenrijk in Nederland was aangekomen. Hij werd aangesproken door een jongen en was met hem met de trein naar Almere gegaan om te chillen. In Almere belde deze jongen (hierna: dader 1) een andere jongen op (hierna: dader 2) die naar hen toe kwam op het station in Almere. Beiden hadden een donkere huidskleur. Dader 2 had een wit T-shirt aan. Ze waren met een taxi naar de woning van dader 1 gegaan. Ze  kwamen in de centrale hal van een appartementencomplex. Dader 1 ging naar boven om zich om te kleden en dader 2 en [aangever] bleven in de hal staan. Toen dader 1 naar beneden kwam zag [aangever] dat hij een pistool in zijn hand had. Hij hoorde dat het pistool een geluid maakte als het spannen van de haan. [aangever] raakte met dader 2 in een worsteling. Hij wilde wegrennen, maar ze bleven hem terugtrekken. Hij werd hard op zijn hoofd en zijn lichaam geslagen met het pistool. De stevige waterfles van [aangever] viel uit zijn tas en brak. Hij werd door beide daders ook hiermee geslagen. Ze zeiden dat hij zijn tas, portemonnee en camera aan hen moest geven. Hij moest alles geven wat hij bij zich had. Ze bleven hem slaan. Hij werd overal op zijn lichaam en op zijn hoofd geslagen. [aangever] werd duizelig en hij liet zijn tas los. De daders hadden een bruine leren laptoptas, een MacBook Pro, een Panasonic camera, een portemonnee met geld, pasjes en een identiteitskaart, een agenda, een blazer en een horloge van hem afgepakt. Het hengsel van de tas was afgebroken. In zijn tas zat ook een klein boekje met een bruine kaft, waarin [aangever] alles opschrijft. [aangever] was achter dader 2 aan het complex uitgerend.
    
    
    
      
        [aangever] zag dat er bloed langs zijn lichaam vloeide. In het ziekenhuis bleek dat hij een snee in zijn hoofd had. Ook had hij bulten op zijn hoofd.
    
    
    
      Op de deurknop aan de binnenzijde van de toegangsdeur van de flat, uitkomend op de [adres] , zaten opgedroogde rode vlekken, vermoedelijk bloed. Op de ruit naast de toegangsdeur die aan de [adres] grenst, zat eveneens een rode vlek, vermoedelijk bloed. Aan het eind van de gang naar de deur aan de [adres] lagen een aantal rode druppels op de grond en op een witte kelderdeur zaten roodkleurige vegen. Er lagen een kapotte plastic fles en de dop en de hals van een kapotte plastic fles op de grond. Bij de deur lag een schouderband welke afkomstig leek te zijn van een donkerbruine schoudertas.
    
    
    
      Tijdens de zoeking in de woning aan de [adres] in Almere, waar verdachte [verdachte] verbleef, werden op 7 september 2016 in de badkamer in de stortbak van het toilet een bruin boekje met Duitse teksten, een Panasonic camera, een wit shirt met mogelijk bloedvlekken erop en een nepvuurwapen gevonden.
    
    
    
      Onderzoek wees uit dat het gevonden nepvuurwapen wat betreft vorm en afmeting grote overeenkomsten vertoont met een echt vuurwapen, namelijk een revolver van het merk Ruger, model GP100. Dit is daarmee een wapen in de zin van categorie I onder 7 van de Wet wapens en munitie.
    
    
    
      Getuige [getuige] heeft verklaard dat hij op 7 september 2016 een bebloede man uit een flatgebouw zag komen. De jongen vertelde dat hij beroofd was van goederen, een camera en dat er een vuurwapen in het spel was. De spijkerbroek en het overhemd van de man waren gescheurd en hij was gewond aan zijn hoofd. [getuige] hoorde de man tijdens het gesprek met de meldkamer aan hem vertellen dat hij uit Oostenrijk kwam en net in Amsterdam was aangekomen, dat hij was aangesproken en gevraagd was om mee te gaan naar Almere om te chillen, dat ze naar deze plek waren gegaan en dat hij toen was beroofd met een vuurwapen van zijn camera en handtas met portemonnee. De man vertelde dat hij was geslagen met een vuurwapen. Voordat [getuige] de bebloede man naar buiten had zien komen had hij een donkere man de flat uit zien komen.
    
    
    
      Op de beelden van de camera die aan de voorzijde van het Centraal Station in Almere hangt, ziet verbalisant [verbalisant] twee personen naast elkaar lopen, die hij herkent als 
      
        [medeverdachte] en [aangever] . Een derde persoon komt van achter hen dichterbij lopen en [medeverdachte] geeft hem als eerste een groet met een gebalde vuist. Verbalisant herkent deze persoon als [verdachte] . Op de beelden van de camera bij het taxiplein ziet verbalisant dat [aangever] , [verdachte] en [medeverdachte] in een taxi stappen.
    
    
    
      Medeverdachte [medeverdachte] heeft verklaard dat hij aangever in Amsterdam had ontmoet. Hij had zijn broer [verdachte] gebeld en was daarna met aangever naar het huis in Almere gegaan. Toen ze in het flatgebouw waren ging zijn broer naar boven en [medeverdachte] bleef met aangever beneden. Aangever duwde hem, hij duwde aangever, er werd geslagen en er ontstond een vechtpartij. Toen aangever weg was, waren er spullen van hem achtergebleven. Verdachte had de camera mee naar boven genomen en in de stortbak van het toilet gelegd.
    
    
    
      Verdachte [verdachte] heeft verklaard dat hij door zijn broer [medeverdachte] werd gebeld dat hij naar zijn huis zou komen. In de flat was verdachte naar boven gegaan en aangever en zijn broer waren beneden blijven staan. Toen hij weer naar beneden ging zag hij een worsteling tussen zijn broer en de persoon die bij hem was geweest. [verdachte] ging mee worstelen. Er zat bloed op zijn shirt en hij had dit shirt in de stortbak van het toilet gegooid. Het speelgoedpistool, dat in een kast in zijn woning lag, had hij ook in de stortbak gegooid. Alles wat hij zag had hij in de stortbak gegooid en het bruine notitieboekje kan daarbij hebben gezeten.
    
    
    
      De rechtbank is van oordeel dat aangever bij de politie en bij de rechter-commissaris consistent over de beroving verklaart. Daar komt bij dat zijn verklaring op meerdere punten wordt ondersteund door ander hiervoor genoemd bewijs in het dossier. Zo is op de camerabeelden te zien dat aangever samen met [medeverdachte] en [verdachte] in Almere in een taxi stapt en worden in de centrale hal van de flat bloedsporen, een kapotte plastic fles en een schouderband van een bruine tas gevonden. In de stortbak van het toilet worden een camera, een bruin notitieboekje met Duitse teksten, een shirt met bloedvlekken en een nepvuurwapen gevonden en bij aangever is letsel geconstateerd. De verklaring van getuige [getuige] over wat aangever hem vertelde toen hij bebloed uit de flat kwam lopen komt ook overeen met de verklaring van aangever. De rechtbank heeft aldus geen aanleiding om aan de betrouwbaarheid van de verklaring van aangever te twijfelen. 
    
    
    
      De rechtbank acht op grond van voornoemd bewijs wettig en overtuigend bewezen dat verdachte zich samen met zijn medeverdachte schuldig heeft gemaakt aan de diefstal van een tas, camera, laptop, portemonnee met inhoud, agenda, blazer en horloge van [aangever] door die [aangever] te bedreigen met geweld en geweld tegen hem te gebruiken, op de wijze zoals onder feit 1 primair tenlastegelegd. 
    
    
    
      De rechtbank stelt vast dat verdachte het nepwapen in handen heeft gehad en dat dit wapen valt onder categorie I onder 7 van de Wet wapens en munitie. De rechtbank acht daarmee het onder feit 2 ten laste gelegde bewezen in die zin dat verdachte dat wapen voorhanden heeft gehad.  
    
    
    
  
  
    
      5BEWEZENVERKLARING
    
    
      De rechtbank acht wettig en overtuigend bewezen dat: 
    
    
    
      1.
      hij op 7 september 2016 te Almere tezamen en in vereniging met een ander met het oogmerk van wederrechtelijke toeëigening heeft weggenomen een tas en camera en laptop en portemonnee met inhoud en agenda en blazer en horloge, toebehorende aan [aangever] , welke diefstal werd vergezeld van geweld en bedreiging met geweld tegen die [aangever] , gepleegd met het oogmerk om die diefstal gemakkelijk te maken 
    
    
    
      en/of
    
    
    
      met het oogmerk om zich en een ander wederrechtelijk te bevoordelen door geweld en bedreiging met geweld [aangever] heeft gedwongen tot de afgifte van een tas en camera en laptop en portemonnee met inhoud en agenda en blazer en horloge, toebehorende aan 
      
        [aangever] , 
      welk geweld en welke bedreiging met geweld hierin bestonden dat hij, verdachte, en/of zijn mededader
    
    - in de directe nabijheid van die [aangever] een op een vuurwapen gelijkend voorwerp tevoorschijn heeft/hebben gehaald en
    - met die [aangever] heeft/hebben geworsteld en
    - die [aangever] met dat op een vuurwapen gelijkend voorwerp en een stevige waterfles meerdere malen op/tegen het hoofd en elders op/tegen het lichaam heeft/hebben geslagen en
    - die [aangever] (daarbij) de woorden heeft/hebben toegevoegd dat hij, die [aangever] zijn tas, zijn portemonnee, zijn camera, alles aan hen, verdachte en zijn mededader moest geven en dat hij, die [aangever] alles moest geven wat hij bij zich had.
    
    
      2.
      hij op 07 september 2016 te Almere een wapen van categorie I onder 7°, te weten een nabootsing van een vuurwapen, dat door zijn vorm, afmetingen en kleur een sprekende gelijkenis vertoonde met een revolver (merk Ruger, model GP100), voorhanden heeft gehad.
    
    
    
      Van het onder feit 1 en feit 2 meer of anders ten laste gelegde zal verdachte worden vrijgesproken, aangezien de rechtbank dat niet wettig en overtuigend bewezen acht.
    
    
    
  
  
    
      6KWALIFICATIE
    
    
      Het bewezene levert op:
    
    
    
      
        Ten aanzien van feit 1:
      
      Diefstal vergezeld van geweld en bedreiging met geweld tegen personen, gepleegd met het oogmerk om die diefstal gemakkelijk te maken, terwijl het feit wordt gepleegd door twee of meer verenigde personen
    
    
    
      en/of 
    
    
    
      Afpersing door twee of meer verenigde personen.
    
    
    
      
        Ten aanzien van feit 2:
      
      Handelen in strijd met artikel 13, eerste lid van de Wet wapens en munitie. 
    
    
    
  
  
    
      7STRAFBAARHEID
    
    
      
        Geen sprake van (putatief) noodweer
      
      De raadsman heeft bepleit dat verdachte - indien de rechtbank tot een bewezenverklaring komt - dient te worden ontslagen van alle rechtsvervolging wegens een geldig beroep op noodweer dan wel putatief noodweer. De raadsman heeft daarbij betoogd dat verdachte zijn broer, die werd aangevallen, heeft willen helpen. Zijn broer worstelde met de man die met hen was meegereden en riep om hulp. Verdachte heeft beide personen uit elkaar willen halen, kon niet anders ingrijpen dan de wijze waarop hij dat heeft gedaan en heeft daarbij geen letsel of pijn veroorzaakt, hetgeen proportioneel en subsidiair genoemd kan worden.
    
    
    
      Zoals hiervoor benoemd acht de rechtbank de verklaring van aangever betrouwbaar en volgt zij deze verklaring. De verklaring van verdachte dat zijn broer werd aangevallen door aangever en hij werd mishandeld en om hulp riep vindt – anders dan de verklaring van aangever – geen steun in het dossier en is niet aannemelijk geworden. Van een (vermeende) ogenblikkelijke wederrechtelijke aanranding van een ander waartegen verdachte zich moest en mocht verdedigen is aldus naar het oordeel van de rechtbank niet gebleken. De rechtbank verwerpt het verweer. 
    
    
    
      De feiten en verdachte zijn strafbaar, nu geen feiten of omstandigheden zijn gebleken die die strafbaarheid zouden opheffen of uitsluiten.
    
    
    
  
  
    
      8STRAFOPLEGGING
    
    
      
        Het standpunt van de officier van justitie
      
      De officier van justitie heeft gevorderd dat verdachte ter zake van de door hem bewezen geachte feiten zal worden veroordeeld tot een gevangenisstraf voor de duur van 240 dagen waarvan 152 dagen voorwaardelijk met aftrek van de tijd die verdachte in voorarrest heeft gezeten en met een proeftijd van twee jaar. Aan het voorwaardelijke strafdeel dienen een meldplicht bij de reclassering en het deelnemen aan de training Cognitieve Vaardigheden als bijzondere voorwaarden te worden verbonden, van welke bijzondere voorwaarden de officier van justitie de dadelijke uitvoerbaarheid heeft gevorderd. De officier van justitie heeft voorts gevorderd aan verdachte een werkstraf voor de duur van 240 uur en een geldboete van 
      € 2.400,00 - te betalen in 24 maandelijkse termijnen van € 100,00 - op te leggen.  
      De officier van justitie heeft gevorderd het geschorste bevel tot voorlopige hechtenis op te heffen met ingang van het onherroepelijk worden van het vonnis.
    
    
    
      
        Het standpunt van de verdediging
      
      De raadsman heeft - indien de rechtbank tot een bewezenverklaring en een veroordeling komt - ten aanzien van een op te leggen straf naar voren gebracht dat verdachte een zeer beperkte rol heeft gespeeld in het strafbare feit. De raadsman ziet daarom niet in waarom aan verdachte, gelet op de tijd doorgebracht in voorlopige hechtenis, een hogere straf dan aan de medeverdachte zou moeten worden opgelegd, zoals door de officier van justitie gevorderd. De raadsman heeft verzocht een lagere werkstraf op te leggen en in plaats van een geldboete een hogere voorwaardelijke straf. Verdachte heeft schulden en een geldboete zou zijn problemen op dat gebied alleen maar groter maken.
    
    
    
      
        Het oordeel van de rechtbank
      
      Gelet op de aard en de ernst van het bewezen en strafbaar verklaarde, op de omstandigheden waaronder verdachte zich daaraan heeft schuldig gemaakt en op de persoon van de verdachte, zoals van een en ander uit het onderzoek ter terechtzitting is gebleken, acht de rechtbank de na te noemen beslissing passend.
    
    
    
      Verdachte heeft zich samen met zijn mededader schuldig gemaakt aan een beroving, waarbij  het slachtoffer is bedreigd met geweld en fors geweld tegen hem is gebruikt. Verdachte heeft tijdens de beroving een nepvuurwapen aan het slachtoffer getoond en het slachtoffer is met dit wapen en met een kapotte fles geslagen. Het slachtoffer heeft door het tegen hem gebruikte geweld letsel opgelopen. Het is een feit van algemene bekendheid dat slachtoffers van berovingen nog geruime tijd de gevolgen daarvan, zoals gevoelens van angst en onveiligheid, kunnen ondervinden. Naast de gevolgen voor de slachtoffers, doen dit soort berovingen ook het gevoel van onveiligheid in de samenleving toenemen. 
    
    
    
      De rechtbank maakt uit het uittreksel uit de justitiële documentatie van 29 december 2016 op dat verdachte eerder is veroordeeld voor het plegen van strafbare feiten. Na de schorsing van de voorlopige hechtenis op 12 december 2016 is verdachte niet opnieuw met justitie in aanraking gekomen. 
    
    
    
      De reclassering vermeldt in het rapport van 6 december 2016 dat verdachte weinig grip heeft op zijn leven. Hij neemt weinig verantwoordelijkheid voor zijn (delict)gedrag en het ontbreekt hem aan lijdensdruk. Zijn probleembesef en probleemhantering zijn zorgelijk. Positief is dat verdachte een delictvrij leven op wil bouwen. Hij wil hulp bij het vinden van eigen huisvesting, een baan of inkomen en bij zijn schuldenproblematiek. Om dit een kans van slagen te geven is een door de reclassering gegeven training gericht op het verbeteren van zijn cognitieve vaardigheden geïndiceerd. Door de houding en de denkwijze van verdachte is de kans op herhaling niet uit te sluiten en deze training kan de kans op herhaling reduceren. Geadviseerd wordt een (deels) voorwaardelijke gevangenisstraf op te leggen met een meldplicht en het deelnemen aan de gedragsinterventie Cognitieve Vaardigheden als bijzondere voorwaarden. 
    
    
    
      Rekening houdend met de ernst van het door verdachte gepleegde strafbare feit, zijn strafblad en de bevindingen van de reclassering zal de rechtbank aan verdachte een onvoorwaardelijke gevangenisstraf gelijk aan de duur van het voorarrest opleggen en een verder geheel voorwaardelijke gevangenisstraf. De rechtbank beoogt met de voorwaardelijke straf verdachte er in de toekomst van te weerhouden opnieuw (soortgelijke) strafbare feiten te plegen. De door de reclassering geadviseerde bijzondere voorwaarden zullen daartoe aan de voorwaardelijke straf worden verbonden. Om de ernst van hetgeen verdachte heeft gedaan aan hem te benadrukken zal de rechtbank daarnaast een forse taakstraf opleggen. 
    
    
    
      Alles overziende wordt aan verdachte opgelegd een gevangenisstraf van 178 dagen waarvan 90 dagen voorwaardelijk met aftrek van de tijd die verdachte in voorarrest heeft gezeten en met een proeftijd van twee jaar. Als bijzondere voorwaarden worden daarbij opgelegd een meldplicht en het deelnemen aan de gedragsinterventie Cognitieve Vaardigheden. Daarnaast zal aan verdachte een taakstraf worden opgelegd van 160 uur, te vervangen door 80 dagen hechtenis als verdachte deze taakstraf niet naar behoren verricht. Bij de bepaling van de hoogte van deze taakstraf is, naast de hiervoor genoemde omstandigheden, ermee rekening gehouden dat verdachte langer heeft vastgezeten dan de medeverdachte.
    
    
    
      Omdat er gelet op het strafblad van verdachte en de bevindingen van de reclassering ernstig rekening mee moet worden gehouden dat verdachte - gelet op zijn persoon - opnieuw een misdrijf zal begaan dat gericht is tegen of gevaar veroorzaakt voor de onaantastbaarheid van het lichaam van één of meer personen zal de rechtbank, gelet op artikel 14e van het Wetboek van Strafrecht, de gestelde voorwaarden dadelijk uitvoerbaar verklaren.  
    
    
    
      De rechtbank ziet in deze zaak, mede gelet op de schuldenproblematiek van verdachte en het aan de benadeelde partij te betalen bedrag zoals hierna zal worden besproken, geen ruimte voor een geldboete.  
    
    
    
  
  
    
      9DE BENADEELDE PARTIJ
    
    
      Voor aanvang van de terechtzitting heeft [aangever] zich als benadeelde partij in dit geding gevoegd en een vordering ingediend tot vergoeding van schade ten gevolge van het aan verdachte onder 1 ten laste gelegde feit. De hoogte van die schade wordt door de benadeelde partij begroot op een bedrag van € 6.364,84, waarvan een bedrag van € 4.364,84 ter zake van materiële schade en een bedrag van € 2.000,00 ter zake van immateriële schade, te vermeerderen met de wettelijke rente. 
    
    
    
      
        Het standpunt van de officier van justitie
      
      De officier van justitie is van mening dat de materiële schade kan worden toegewezen en dat de immateriële schade kan worden toegewezen tot een bedrag van € 1.000,00. De officier van justitie heeft aldus geconcludeerd tot hoofdelijke toewijzing van de vordering tot een bedrag van € 5.364,84, met oplegging van de schadevergoedingsmaatregel. De benadeelde partij dient voor het overige deel van de vordering niet-ontvankelijk te worden verklaard.  
    
    
    
      
        Het standpunt van de verdediging
      
      De raadsman is van mening dat de vordering te complex en onvoldoende onderbouwd is. Ook het eigen aandeel van aangever in het strafbare feit is bij de beslissing op de vordering van belang. De raadsman heeft primair verzocht de vordering af te wijzen en subsidiair om de benadeelde partij niet-ontvankelijk te verklaren in de vordering.  
    
    
    
      
        Het oordeel van de rechtbank
      
      Bij het onderzoek ter terechtzitting is komen vast te staan dat de benadeelde partij 
      
        [aangever] rechtstreeks schade heeft geleden ten gevolge van het onder 1 bewezen verklaarde feit. 
    
    
    
      De rechtbank is van oordeel dat de vordering van de benadeelde partij wat betreft de gevraagde kosten voor de Samsung Galaxy Note en het contante geldbedrag van € 850,00 onvoldoende is onderbouwd. Niet is komen vast te staan dat de telefoon en dit geldbedrag bij de beroving zijn weggenomen of dat de telefoon tijdens de beroving is beschadigd en derhalve niet dat sprake is van rechtstreekse schade die voor toewijzing in aanmerking komt. De benadeelde partij zal voor dit deel van de vordering niet-ontvankelijk worden verklaard. De vordering ter zake dit deel kan slechts bij de burgerlijke rechter worden aangebracht.
    
    
    
      De overige materiële schade kan worden toegewezen.  
    
    
    
      Gelet op de aard van het bewezen verklaarde feit, de omstandigheden waaronder dit feit is gepleegd en schadevergoedingen die doorgaans voor soortgelijke feiten plegen te worden toegewezen acht de rechtbank een immateriële schadevergoeding van € 1.000,00 redelijk en billijk. De rechtbank zal dit bedrag toewijzen en de vordering voor het meerdere van de immateriële schade afwijzen. 
    
    
    
      De hoogte van de schade is aldus genoegzaam komen vast te staan tot een bedrag van 
      € 4.403,24, waarvan een bedrag van € 3.403,24 ter zake van materiële schade en een bedrag van € 1.000,00 ter zake van immateriële schade, te vermeerderen met de wettelijke rente vanaf de dag van het ontstaan van de schade tot aan de dag der algehele voldoening, alsmede met de kosten die – tot op heden – worden begroot op nihil.
    
    
    
      De verdachte is voor de schade, voor zover toegewezen, naar burgerlijk recht hoofdelijk aansprakelijk.
    
    
    
      Als extra waarborg voor betaling aan de benadeelde partij zal de rechtbank overeenkomstig artikel 36f van het Wetboek van Strafrecht de verdachte de verplichting opleggen tot betaling aan de Staat van bovengenoemde geldsom ten behoeve van de benadeelde partij.
    
    
    
  
  
    
      10DE VORDERING TENUITVOERLEGGING
    
    
      De rechtbank stelt vast dat verdachte zich voor het einde van de proeftijd schuldig heeft gemaakt aan nieuwe strafbare feiten en daarmee de algemene voorwaarde heeft overtreden. Gelet hierop kan de vordering tot tenuitvoerlegging worden toegewezen met dien verstande dat de rechtbank in plaats van de tenuitvoerlegging van de voorwaardelijk opgelegde hechtenis voor de duur van één week een taakstraf van 14 uur subsidiair 7 dagen hechtenis zal gelasten.
    
    
    
  
  
    
      11TOEPASSELIJKHEID WETTELIJKE VOORSCHRIFTEN
    
    
      De beslissing berust op de artikelen 9, 10, 14a, 14b, 14c, 14d, 14e, 14g, 22c, 22d, 24c, 27, 36f, 57, 312 en 317 van het Wetboek van Strafrecht en op de artikelen 13 en 55 van de Wet wapens en munitie, zoals de artikelen luidden ten tijde van het bewezen verklaarde.
    
    
    
  
  
    
      12BESLISSING
    
    
      De rechtbank:
    
    
    
      
        Bewezenverklaring
      
    
    - verklaart het onder feit 1 en feit 2 ten laste gelegde bewezen, zodanig als hierboven onder 5 is omschreven;
    - spreekt verdachte vrij van wat onder feit 1 en feit 2 meer of anders is ten laste gelegd;
    
    
      
        Strafbaarheid
      
    
    - verklaart de bewezen verklaarde feiten strafbaar en kwalificeert deze feiten op de wijze zoals onder 6 omschreven; 
    - verklaart verdachte strafbaar;
    
    
      
        Strafoplegging
      
    
    - veroordeelt de verdachte tot een gevangenisstraf voor de duur van 178 dagen;
    
    - bepaalt dat de tijd, door de verdachte vóór de tenuitvoerlegging van deze uitspraak in verzekering en voorlopige hechtenis doorgebracht, bij de tenuitvoerlegging van de opgelegde gevangenisstraf in mindering zal worden gebracht;
    
    - bepaalt dat van de gevangenisstraf een gedeelte, groot 90 dagen, niet zal worden ten uitvoer gelegd, tenzij de rechter later anders mocht gelasten op grond van het feit dat de verdachte de hierna te melden algemene en/of bijzondere voorwaarde(n) niet heeft nageleefd;
    
    - stelt als algemene voorwaarden dat de verdachte: 
    
      * zich voor het einde van de proeftijd van twee jaar niet schuldig maakt aan een strafbaar feit;
      * ten behoeve van het vaststellen van zijn identiteit medewerking verleent aan het nemen van één of meer vingerafdrukken of een identiteitsbewijs als bedoeld in artikel 1 van de Wet op de identificatieplicht ter inzage aanbiedt;
      * medewerking verleent aan het reclasseringstoezicht, bedoeld in artikel 14d, tweede lid, van het Wetboek van Strafrecht, de medewerking aan huisbezoeken daaronder begrepen;
    
    
    - stelt als bijzondere voorwaarden dat de verdachte gedurende de proeftijd van twee jaar: 
    
      * zich binnen vijf werkdagen volgend op de datum van het vonnis zal melden bij Reclassering Nederland op het adres Vivaldiplantsoen 200 in Utrecht, en zich zal blijven melden zo frequent en zolang de reclassering dit noodzakelijk acht;
      * zal deelnemen aan de gedragsinterventie GI-RN Cognitieve Vaardigheden;
    
    
    - waarbij de reclassering opdracht wordt gegeven toezicht te houden op de naleving van de voorwaarden en de verdachte ten behoeve daarvan te begeleiden; 
    
    - beveelt dat de op grond van artikel 14c van het Wetboek van Strafrecht gestelde voorwaarden en het op grond van artikel 14d van het Wetboek van Strafrecht uit te oefenen toezicht, dadelijk uitvoerbaar zijn; 
    
    - heft op het geschorste bevel tot voorlopige hechtenis;
    
    - legt aan verdachte op een taakstraf voor de duur van 160 uur;
    
    - beveelt dat voor het geval de veroordeelde de taakstraf niet of niet naar behoren verricht de taakstraf wordt vervangen door 80 dagen hechtenis, althans een aantal dagen hechtenis dat evenredig is aan het niet verrichte aantal uren taakstraf; 
    
    
      
        Benadeelde partij
      
    
    - veroordeelt de verdachte tot betaling aan de benadeelde partij [aangever] , wonende te [woonplaats] (Oostenrijk), van een bedrag van € 4.403,24 (zegge: vierenveertighonderddrie euro en vierentwintig eurocent), hoofdelijk met dien verstande dat indien en voor zover verdachtes mededader betaalt, verdachte in zoverre van deze verplichting zal zijn bevrijd, te vermeerderen met de wettelijke rente sinds de dag waarop het thans bewezen verklaarde feit jegens de benadeelde partij werd gepleegd, te weten 7 september 2016, tot die van de voldoening;
    
    - veroordeelt de verdachte voorts in de kosten, door de benadeelde partij gemaakt, tot op heden begroot op nihil, en ten behoeve van de tenuitvoerlegging nog te maken;
    
    - legt op aan de verdachte de verplichting tot betaling aan de Staat van een bedrag groot 
    € 4.403,24 ten behoeve van het slachtoffer [aangever] voornoemd, bij gebreke van betaling en verhaal te vervangen door 54 dagen hechtenis, te vermeerderen met de wettelijke rente sinds de dag waarop het thans bewezen verklaarde feit jegens de benadeelde partij werd gepleegd, te weten 7 september 2016, tot die van de voldoening;
    
    - bepaalt dat, indien de verdachte en/of zijn mededader (gedeeltelijk) heeft/hebben voldaan aan de verplichting tot betaling aan de Staat, daarmee verdachtes verplichting tot betaling aan de benadeelde partij [aangever] (in zoverre) komt te vervallen en andersom dat, indien de verdachte en/of zijn mededader (gedeeltelijk) heeft/hebben voldaan aan de verplichting tot betaling aan de benadeelde partij [aangever] , daarmee verdachtes verplichting tot betaling aan de Staat (in zoverre) komt te vervallen;
    
    - bepaalt dat de benadeelde partij [aangever] in zijn vordering niet-ontvankelijk is voor zover deze ziet op de Samsung Galaxy Note en het contante geldbedrag en dat hij zijn vordering ter zake dit deel slechts bij de burgerlijke rechter kan aanbrengen;
    
    - wijst de vordering van de benadeelde partij voor wat betreft het meer gevorderde aan immateriële schade voor een bedrag van € 1.000,00 af;
    
    
      
        Vordering tenuitvoerlegging
      
    
    - wijst de vordering toe, met dien verstande dat de rechtbank het verrichten van een taakstraf voor de duur van 14 uur gelast;
    
    - beveelt dat voor het geval de verdachte de taakstraf niet of niet naar behoren verricht, deze wordt vervangen door 7 dagen hechtenis, althans een aantal dagen hechtenis dat evenredig is aan het niet verrichte aantal uren taakstraf.
    
    
    
      Dit vonnis is gewezen door mr. J.F. Haeck, voorzitter, mrs. K.G. van de Streek en G. van de Beek, rechters, in tegenwoordigheid van mr. K.F. van Dam, griffier, en is uitgesproken ter openbare terechtzitting van 21 maart 2017.
    
    
  
  
     Wanneer hierna wordt verwezen naar doorgenummerde dossierpagina’s betreft dit delen van ambtsedige processen-verbaal, als bijlagen opgenomen bij het dossier met het nummer 2016277937, doorgenummerd blz. 1 tot en met blz. 1114.
  
  
     Proces-verbaal van aangifte, blz. 1001-1002.
  
  
     Proces-verbaal van aangifte, blz. 1002.
  
  
     Proces-verbaal van aangifte, blz. 1003.
  
  
     Proces-verbaal van verhoor, blz. 1067.
  
  
     Proces-verbaal van verhoor, blz. 1043-1044.
  
  
     Proces-verbaal van aangifte, blz. 1003.
  
  
     Proces-verbaal van aangifte, blz. 1003.
  
  
     Proces-verbaal van bevindingen, blz. 1013. 
  
  
     Proces-verbaal van bevindingen, blz. 1023.
  
  
     Proces-verbaal van bevindingen, blz. 1022.
  
  
     Proces-verbaal van bevindingen, blz. 1074-1075.
  
  
     Proces-verbaal van verhoor, blz. 1049.
  
  
     Proces-verbaal van verhoor, blz. 1050.
  
  
     Proces-verbaal, blz. 1053.
  
  
     Proces-verbaal van bevindingen, blz. 1054-1055. 
  
  
     Proces-verbaal van bevindingen, blz. 1056.
  
  
     Proces-verbaal van verhoor, blz. 217.
  
  
     Verklaring [medeverdachte] bij de rechter-commissaris op 3 januari 2017, blz. 3.
  
  
     Verklaring [medeverdachte] bij de rechter-commissaris op 3 januari 2017, blz. 4.
  
  
     Verklaring [medeverdachte] bij de rechter-commissaris op 3 januari 2017, blz. 5.
  
  
     Proces-verbaal van verhoor, blz. 114.
  
  
     Verklaring van verdachte, afgelegd ter terechtzitting van 7 maart 2017.
  
  
     Proces-verbaal van verhoor, blz. 114.
  
  
     Verklaring van verdachte, afgelegd ter terechtzitting van 7 maart 2017.