ECLI:NL:RBLIM:2022:1074, Rechtbank Limburg, 02-02-2022, 03-087808-21
Rechtbank Limburg — Uitspraak 
Datum: 2022-02-02 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Strafrecht

Samenvatting: De verdachten zijn veroordeeld tot een gevangenisstraf van vier jaren terzake afpersing. Zij hebben slachtoffer in zijn woning gedwongen tot afgifte van een grote hoeveelheid geld en daarbij fysiek geweld gebruikt tegen slachtoffer, hem bedreigd met een vuurwapen en hem met tiewraps van zijn vrijheid beroofd.

RECHTBANK LIMBURG
    
    
      Zittingsplaats Maastricht
    
    
    
      Strafrecht
    
    
    
      Parketnummer	: 03/087808-21
    
    
    
      Tegenspraak 
    
    
    
      
        Vonnis van de meervoudige kamer d.d. 2 februari 2022
      
    
    
    
      in de strafzaak tegen
    
    
    
      
        
          [verdachte] ,
      
      geboren te [geboortegegevens verdachte] , hierna: (de) verdachte,
      wonende te [adresgegevens verdachte] ,
      thans gedetineerd in PI Grave te Grave. 
    
    
    
      De verdachte wordt bijgestaan door mr. K. Lans, advocaat, kantoorhoudende te IJmuiden.
    
    
  
  
    
      1Onderzoek van de zaak
    De zaak is inhoudelijk behandeld op de terechtzitting van 19 januari 2022. De verdachte en zijn raadsvrouw zijn verschenen. De officier van justitie en de verdediging hebben hun standpunten kenbaar gemaakt.
    
  
  
    
      2De tenlastelegging
    
      De tenlastelegging is als bijlage aan dit vonnis gehecht. 
      De verdenking komt er, nadat ter terechtzitting van 19 januari 2022 de aanpassing omschrijving feiten in de tenlastelegging is toegelaten, kort en feitelijk weergegeven, op neer dat de verdachte op 28 maart 2021 in Brunssum:
      
        primair: samen met een ander een grote hoeveelheid geld toebehorend aan [slachtoffer] heeft weggenomen, welke diefstal gepaard is gegaan met geweld tegen die [slachtoffer] ;
      
        subsidiair: samen met een ander door geweld [slachtoffer] heeft gedwongen tot de afgifte van een grote hoeveelheid geld.
    
    
  
  
    
      3De beoordeling van het bewijs
    
      3.1
      
        
          Het standpunt van de officier van justitie 
        
        De officier van justitie heeft gerekwireerd tot bewezenverklaring van het primair tenlastegelegde feit. De verdachte heeft zijn betrokkenheid bij het op aangever toegepaste geweld niet erkend. Uit een aantal omstandigheden is echter gebleken dat het voor verdachte en zijn medeverdachte [medeverdachte] duidelijk was dat het geld dat de verdachte bij aangever wilde halen, niet vrijwillig zou worden afgegeven. De verdachte en zijn medeverdachte hebben in de periode dat de avondklok gold in de avonduren een afstand van 200 kilometer overbrugd om hun doel te bereiken. De verdachte heeft de moeite genomen zich te vermommen in een “thuis bezorgd”-jas teneinde zich ervan te verzekeren dat hij ook in de woning van aangever werd toegelaten. Uit de bewegende beelden, die door de politie zijn uitgelezen, blijkt dat medeverdachte [medeverdachte] met een getrokken pistool naast de verdachte voor de deur stond op het moment dat aangever de deur opende. Het kan niet anders zijn dan dat een en ander tussen verdachte en zijn medeverdachte op voorhand is besproken. Bovendien had de verdachte tiewraps in zijn jaszak en medeverdachte heeft tiewraps gebruikt om aangever vast te binden. De verdachten droegen beiden soortgelijke handschoenen. Ten slotte zat DNA van beide verdachten op de munitie, zodat ervan uitgegaan kan worden dat ook de verdachte van het vuurwapen geweten heeft. Op grond van voornoemde omstandigheden acht de officier van justitie de verklaring van [verdachte] dat hij niet heeft voorzien dat er zoveel geweld zou worden gebruikt, ongeloofwaardig.
      
    
    
      3.2
      
        
          Het standpunt van de verdediging
        
        De verdediging heeft betoogd dat de verdachte van het primair tenlastegelegde dient te worden vrijgesproken. Er kan gekomen worden tot een bewezenverklaring van het subsidiair tenlastegelegde. De verdachte was voornemens aangever te laten schrikken, zodat hij zijn bitcoins terug zou krijgen. Hij heeft echter nooit gewild dat zoveel geweld tegen aangever zou worden gebruikt, laat staan dat er zou worden gedreigd met een vuurwapen. 
        De verdediging heeft zich op het standpunt gesteld dat niet alle strafverzwarende omstandigheden zoals opgenomen in de tenlastelegging aan verdachte kunnen worden toegerekend. Op bepaalde onderdelen kan niet van medeplegen worden gesproken. Verdachte had geen wetenschap over de aanwezigheid van het vuurwapen en wist ook niet dat aangever hiermee zou worden bedreigd. Daarnaast had verdachte geen wetenschap dat zoveel geweld zou worden gebruikt jegens aangever. In de visie van de verdediging valt niet zonder meer in te zien hoe verdachte zich op het moment van binnentreden had kunnen distantiëren van het door medeverdachte uitgeoefende geweld. 
      
    
    
      3.3
      
        
          Het oordeel van de rechtbank
          
        
        
          Vrijspraak van het primair tenlastegelegde
        
        De rechtbank is van oordeel dat het primair tenlastegelegde niet bewezen kan worden verklaard gelet op de wijze waarop het geld door verdachte en zijn medeverdachte is weggenomen. Aangever heeft hierover verklaard dat de verdachte met de oranje “thuis bezorgd”-jas bitcoins van hem wilde en dat hij hem een geldbedrag van drie- tot vierduizend euro wilde geven. Aangever denkt dat hij dit geld uiteindelijk op de tafel heeft gelegd, omdat de verdachte in eerste instantie bleef vragen om bitcoins. 
        Met het wegleggen van het geld op tafel heeft aangever gedoogd dat het geld weggenomen werd door de verdachten. Derhalve is er wel sprake van afpersing, maar kan niet tot een bewezenverklaring van diefstal worden gekomen. De verdachte zal daarom van het primair tenlastegelegde feit worden vrijgesproken. 
      
      
      
        
          Bewijs ten aanzien van het subsidiair tenlastegelegde
        
        De rechtbank acht het subsidiair tenlastegelegde wettig en overtuigend bewezen op grond van het navolgende.
      
      
      
        Aangever [slachtoffer] heeft verklaard dat hij op 28 maart 2021 met zijn vriendin [getuige 1] in zijn woning was die gelegen is aan de [adres 1] in Brunssum. Omstreeks 21.15 uur ging de deurbel en aangever liep naar de deur omdat hij besteld eten verwachtte. Toen aangever de deur opende, zag hij verdachte staan die gekleed was in een oranje “thuis bezorgd”-jas en medeverdachte die geheel in het zwart gekleed was. Beide verdachten droegen hoofdbedekking en een mondkapje. Aangever zag dat medeverdachte [medeverdachte] een zwart vuurwapen in zijn rechter hand had en hij werd door verdachten de woning in gedwongen. In de woonkamer vroeg verdachte aangever om bitcoins. Toen aangever zei dat hij geen bitcoins had, sloeg medeverdachte [medeverdachte] aangever drie tot vier keer met gebalde linker vuist op zijn gezicht. Aangever heeft vervolgens drie- tot vierduizend euro uit de kast in de woonkamer gehaald en dit geld op tafel gelegd. 
        Op enig moment ging de deurbel. Aangever moest op zijn telefoon laten zien wie voor de deur stond en moest de beelden van verdachten wissen. Omdat de persoon aan de deur bleef bellen, raakten verdachten in paniek. Aangever moest naar de keuken gaan en zich stil houden. In de keuken is het wapen op het hoofd van aangever gezet en is aangever wederom om bitcoins gevraagd. Toen aangever zei dat hij geen bitcoins had, moest hij zich omdraaien en heeft medeverdachte [medeverdachte] tiewraps om de handen van aangever gebonden. Aangever moest gaan liggen en verdachten hebben via de voordeur de woning verlaten.
      
      
      
        Verbalisant [verbalisant 1] heeft camerabeelden uitgekeken van de woningoverval gepleegd op 28 maart 2021 op het adres [adres 1] in Brunssum. Het betreffen camerabeelden met zichtveld vanaf de bovenzijde van de voordeur van de woning en de camerabel van de woning [adres 1] in Brunssum. 
        Op afspeelmomenten 0:01 en 0:03 komt verdachte met de “thuis bezorgd”-jas aanlopen richting de voordeur van de woning en belt aan. Op afspeelmomenten 0:14 en 0:16 is medeverdachte zichtbaar met een vuurwapen in zijn rechter hand. Medeverdachte houdt het wapen gericht en loopt achter verdachte aan de woning naar binnen.
      
      
      
        Getuige [getuige 1] , de vriendin van aangever, heeft verklaard dat zij op 28 maart 2021 tussen 21.10 en 21.20 uur in de woning, gelegen aan de [adres 1] in Brunssum, samen met aangever was. Toen zij in de keuken was, hoorde zij op enig moment de bel van de voordeur. Vanuit de keuken zag zij aangever teruglopen vanaf de voordeur in de richting van de woonkamer. Daarna zag zij een voor haar onbekend persoon met een vuurwapen in zijn hand achter aangever aanlopen. Getuige is vervolgens via de achterdeur in de keuken naar buiten gevlucht.
      
      
      
        Getuige [getuige 2] heeft verklaard dat hij zich op 28 maart 2021 in de avond in zijn woning gelegen aan de [adres 2] in Brunssum bevond. Op een gegeven moment hoorde hij geschreeuw en gebonk vanuit de woning van de buren woonachtig op [adres 1] . Vervolgens hoorde getuige dat op zijn voordeur werd geklopt. Toen hij de deur opende, stond de buurvrouw voor de deur en zei dat haar vriend overvallen werd en dat zij bij één van de overvallers een wapen in zijn handen had gezien. 
        Op het moment dat de buurvrouw naar buiten liep, hoorde getuige dat ze zei: “Dat zijn ze.” Getuige zag toen de twee verdachten over het grasveld voor zijn woning naar de parkeerplaats rennen en zich achter geparkeerde auto’s verstoppen. Hij gaf aan de centralist van de meldkamer door waar verdachte, gekleed in de oranje jas, zich probeerde te verstoppen. Hij zag dat medeverdachte, met de zwarte jas, gebukt zat achter een geparkeerd busje.
      
      
      
        Verbalisanten [verbalisant 2] en [verbalisant 3] hebben op 28 maart 2021 omstreeks 21.20 uur de melding gekregen te gaan naar de verzamelplaats, gelegen aan de rotonde [adres 3] en [adres 4] in Brunssum, in verband met een gewapende overval. Op locatie kregen zij van de centralist te horen dat twee verdachten de woning verlaten hadden en op dat moment zouden lopen over een grasveld aan de [adres 4] . Eén verdachte was gekleed in een oranje jas en de ander in donkere kleding. 
        Verbalisant [verbalisant 2] heeft gezien dat verdachte in zijn opvallend oranje jas direct wegdook naast een zwart voertuig in een rij geparkeerde voertuigen. Hij heeft verdachte direct met een zaklamp beschenen en geroepen dat hij moest gaan liggen en zijn handen moest laten zien. 
        Verbalisant [verbalisant 3] heeft gezien dat medeverdachte zich achter een bestelauto schuil hield en heeft deze aangeroepen dat hij zijn handen moest laten zien.
        Verdachten zijn aangehouden en geboeid. Verbalisant [verbalisant 2] heeft geconstateerd dat verdachte zwarte chirurgische handschoenen aan had en dat deze handschoenen met zwarte tape waren bevestigd aan de uiteinden van de mouwen van de oranje jas. Tijdens de fouillering zag verbalisant dat in de rechter binnenzak van de oranje jas enkele witte tiewraps zaten. In de rechter broekzak van verdachte zat een grijs klapmes. In de linker jaszak van de oranje jas zat een grote stapel geld met voornamelijk briefjes van 50 euro. Op dit geld zaten bloedvlekken.
      
      
      
        Na telling bleek het een geldbedrag van € 9.600,- te betreffen.
      
      
      
        Verbalisanten [verbalisant 4] , [verbalisant 5] en [verbalisant 6] hebben naar aanleiding van de gewapende overval een forensisch onderzoek ingesteld op de locatie [adres 1] en omgeving in Brunssum. Op de parkeerplaats waar verdachten zijn aangehouden, is (onder meer) een zwarte sporttas aangetroffen waar een vuurwapen in zat. Dit wapen is veiliggesteld en van een SIN nummer voorzien (AAKZ3031NL). Verbalisant [verbalisant 7] heeft als forensisch onderzoeker het vuurwapen onderzocht en heeft geconstateerd dat in het patroonmagazijn dertien goudkleurige patronen zaten met een koperkleurige kogel. Zowel onderdelen van het vuurwapen als de patronen zijn bemonsterd op humane biologische sporen. De veiliggestelde sporen zijn van SIN nummers voorzien en overgedragen aan The Maastricht Forensic Institute (TMFI).
      
      
      
        In het TMFI-rapport van 3 augustus 2021 is gerapporteerd dat de DNA-profielen van beide verdachten zijn vergeleken met de DNA-profielen uit het sporenmateriaal. Bij de vergelijking van de bemonstering van de twaalf patronen afkomstig uit het magazijn, voorzien van SIN nummer AAOJ9422NL - de bovenste patroon is los bemonsterd - is geconstateerd dat verdachte en medeverdachte [medeverdachte] donor kunnen zijn van celmateriaal in de bemonstering.
      
      
      
        In het rapport van het TMFI van 24 augustus 2021 zijn aanvullende berekeningen voor de bewijskracht van donorschap gerapporteerd. 
      
      
      
        Om een uitspraak te doen over het mogelijke donorschap van celmateriaal van verdachten in de bemonstering van de overige twaalf patronen uit magazijn AAOJ9422NL is delikelihood-ratio (LR) methode toegepast. Daarbij worden de resultaten bezien in het licht van twee, elkaar uitsluitende hypothesen:
      
      
      
        Hypothesepaar 1Hypothese 1: de bemonstering van het spoor bevat DNA van [medeverdachte] en [verdachte] .Hypothese 2: de bemonstering van het spoor bevat DNA van twee onbekende, niet verwantepersonen.
      
      
      
        De resultaten van het onderzoek zijn extreem veel waarschijnlijker wanneer hypothese 1 juist is dan wanneer hypothese 2 juist is.
      
      
      
        Hypothesepaar 2Hypothese 1: de bemonstering van het spoor bevat DNA van [medeverdachte] en [verdachte] .Hypothese 2: de bemonstering van het spoor bevat DNA van [medeverdachte] en één onbekende, niet verwante persoon.
      
      
      
        De resultaten van het onderzoek zijn extreem veel waarschijnlijker wanneer hypothese 1 juist is dan wanneer hypothese 2 juist is.
      
      
      
        Hypothesepaar 3Hypothese 1: de bemonstering van het spoor bevat DNA van [medeverdachte] en [verdachte] .Hypothese 2: de bemonstering van het spoor bevat DNA van [verdachte] en één onbekende, niet verwante persoon.
      
      
      
        De resultaten van het onderzoek zijn extreem veel waarschijnlijker wanneer hypothese 1 juist is dan wanneer hypothese 2 juist is.
      
      
      
        De verdachte heeft verklaard dat hij op 28 maart 2021 naar de [adres 1] in Brunssum is gegaan, omdat hij een financieel conflict met aangever had. De verdachte heeft anabole steroïden gekocht van aangever en hiervoor betaald met bitcoins. Omdat de kwaliteit niet aan de verwachtingen van verdachte voldeed, wilde hij terughalen wat van hem was. Hij heeft via een tussenpersoon geprobeerd het op te lossen maar dit is niet gelukt. Toen heeft hij het adres van aangever gekregen en is 200 kilometer naar Limburg gereden. Hij heeft een “thuis bezorgd”-jas van een kennis geleend omdat hij wilde dat aangever de deur zou openen. De medeverdachte heeft hij meegenomen, omdat hij, verdachte, ten opzichte van aangever een kleine jongen is. Het is, zoals verdachte heeft verklaard, daar vreselijk uit de hand gelopen en dit was niet de bedoeling.
      
      
      
        
          Bewijsverweer en bewijsoverwegingen
        
        De rechtbank acht de verklaring van de verdachte dat hij niet had voorzien dat zoveel geweld zou worden gebruikt door medeverdachte [medeverdachte] ongeloofwaardig. De verdachte heeft een afstand van 200 kilometer afgelegd om zijn ‘recht’ te halen. Hij heeft medeverdachte meegenomen om fysiek indruk te maken op aangever, hetgeen de verwachting bevestigt dat hij niet ervan uitging dat het van een leien dakje zou gaan. Dat verdachte niet heeft geweten dat medeverdachte een vuurwapen bij zich had, is ongeloofwaardig gelet op het DNA van beide verdachten dat is aangetroffen op de patronen. Ook is er een klapmes in de broekzak van verdachte aangetroffen en had zowel verdachte als medeverdachte handschoenen aan. Bovendien had verdachte tiewraps in zijn jaszak, waarmee medeverdachte aangever heeft vastgebonden. Al deze omstandigheden duiden erop dat verdachte bewust de aanmerkelijke kans heeft aanvaard dat geweld zou worden gebruikt. En op het moment dat medeverdachte [medeverdachte] daadwerkelijk dat geweld jegens aangever gebruikte, heeft verdachte zich niet in voldoende mate daarvan gedistantieerd. Ieder van beide verdachten heeft derhalve niet alleen in de voorbereiding van maar ook tijdens de gewapende overval een gelijkwaardig aandeel gehad. Dat verdachte niet bij ieder onderdeel van de uitoefening van het geweld een gelijk aandeel heeft gehad doet niet af aan de gezamenlijke uitvoering van het gewelddadig verlopen delict als geheel. 
      
    
    
      3.4
      
        
          De bewezenverklaring
        
        De rechtbank acht bewezen dat de verdachte 
      
      
      
        
          subsidiair
        
        op 28 maart 2021 in de gemeente Brunssum tezamen en in vereniging met een ander, met het oogmerk om zich en/of een ander wederrechtelijk te bevoordelen doorgeweld en bedreiging met geweld [slachtoffer] heeft gedwongen tot de afgifte van een (grote) hoeveelheid geld (te weten ongeveer 9.600 euro), in elk geval enig goed, toebehorende aan die [slachtoffer] , door- bij de woning van die [slachtoffer] aan te bellen en- een vuurwapen te tonen en- onder bedreiging van voornoemd (vuur)wapen de woning binnen te dringen en- meermalen om (delen van) (een) bitcoin(s) te vragen en- die [slachtoffer] meermalen in zijn gezicht te slaan en- voornoemd (vuur)wapen tegen het hoofd van die [slachtoffer] te houden en- tiewraps om de handen van die [slachtoffer] te binden en- kenbaar te maken dat die [slachtoffer] moet gaan liggen,terwijl hij en/of zijn mededader zich de toegang tot de plaats van het misdrijfhebben verschaft door middel van een vals kostuum, te weten‘thuisbezorgd.nl’-kleding.
      
      
      
        De rechtbank acht niet bewezen hetgeen meer of anders is ten laste gelegd. De verdachte zal daarvan worden vrijgesproken.
      
      
    
  
  
    
      4De strafbaarheid van het bewezenverklaarde
    Het bewezenverklaarde levert het volgende strafbare feit op:
    
    
      
        subsidiair
      
      afpersing, terwijl het feit wordt gepleegd door twee of meer verenigde personen.
    
    
    
      Er zijn geen feiten of omstandigheden aannemelijk geworden die de strafbaarheid van het feit uitsluiten.
    
    
  
  
    
      5De strafbaarheid van de verdachte
    De verdachte is strafbaar, omdat geen feiten of omstandigheden aannemelijk zijn geworden die zijn strafbaarheid uitsluiten.
    
  
  
    
      6De straf
    
      6.1
      
        
          De vordering van de officier van justitie
        
        De officier van justitie heeft op grond van hetgeen hij bewezen heeft geacht, gevorderd aan de verdachte een gevangenisstraf van zes jaren op te leggen met aftrek van de periode die de verdachte in voorarrest heeft doorgebracht.
        Aangever is in zijn woning geconfronteerd met twee stevig gespierde mannen die fysiek geweld tegen hem hebben gebruikt, hem hebben bedreigd met een vuurwapen en hem van zijn vrijheid hebben beroofd met tiewraps. In de strafmaat moet ook rekening worden gehouden met het feit dat aangever letsel heeft overgehouden aan de overval. 
        De houding van verdachte is zodanig dat hij het feit gedeeltelijk erkent, maar niet de volledige verantwoordelijkheid neemt. In het voordeel van verdachte is er rekening mee gehouden dat geen geweldsdelicten op zijn strafblad voorkomen.
      
    
    
      6.2
      
        
          Het standpunt van de verdediging
        
        De verdediging verzoekt de verdachte een gevangenisstraf op te leggen waarbij het onvoorwaardelijk gedeelte gelijk is aan het voorarrest. Voorts verzoekt de verdediging een proeftijd te koppelen aan een lange voorwaardelijke gevangenisstraf met eventuele bijzondere voorwaarden. Verdachte is tevens bereid de maximale taakstraf te verrichten.
        De verdachte is tijdens het voorarrest zijn vriendin en zijn woning al kwijt geraakt. Het ziet ernaar uit dat hij zijn bedrijf ook zal verliezen als hij langer vast komt te zitten. Er is geen sprake van een delictpatroon of delictherhaling. De verdachte neemt de verantwoordelijkheid voor hetgeen hij heeft bekend.
      
    
    
      6.3
      
        
          Het oordeel van de rechtbank
        
        Bij de bepaling van de op te leggen straf is gelet op de aard en ernst van hetgeen bewezen is verklaard, op de omstandigheden waaronder het bewezenverklaarde is begaan en op de persoon van de verdachte, zoals een en ander uit het onderzoek ter terechtzitting naar voren is gekomen.
      
      
      
        De verdachte heeft zich samen met de medeverdachte schuldig gemaakt aan een gewapende overval, waarbij aangever in zijn woning ernstig is toegetakeld. De verdachten zijn binnen gedrongen in de woning van aangever, de plek waar hij zich veilig zou moeten voelen. Zij hebben hiermee aangever en zijn vriendin een shock bezorgd, maar ook de buren in de naaste omgeving die getuige moesten zijn van de aanhouding van verdachten in hun buurt. 
      
      
      
        De oriëntatiepunten voor straftoemeting geven voor een overval in een woning met licht geweld als uitgangspunt een gevangenisstraf van drie jaren en voor een overval in een woning met ander geweld een uitgangspunt van vijf jaren.
      
      
      
        In het nadeel van verdachte wordt meegewogen dat er sprake was van een samenwerkingsverband van twee personen, dat een vuurwapen is gebruikt en dat er letsel is toegebracht aan aangever. Bovendien lijkt verdachte zich gedeeltelijk aan de verantwoordelijkheid van de gevolgen van zijn handelwijze te onttrekken. Hij geeft immers geen volledige openheid van zaken.
      
      
      
        De rechtbank stelt vast dat op het strafblad van verdachte geen geweldsdelicten voorkomen. In het reclasseringsadvies van 10 januari 2022 wordt geconstateerd dat er geen meerwaarde is in het adviseren van een reclasseringstoezicht met gedragsinterventies. Verdachte heeft geen hulpvragen en beschikt over voldoende vaardigheden om zijn nu spelende praktische problemen zelfstandig op te lossen.
      
      
      
        De rechtbank is van oordeel dat niet kan worden volstaan met minder dan oplegging van een gevangenisstraf. De rechtbank acht, alles afwegende, een gevangenisstraf van vier jaren passend en geboden, met aftrek van de periode die de verdachte in voorarrest heeft doorgebracht.
      
      
      
        Tenuitvoerlegging van de opgelegde gevangenisstraf zal volledig plaatsvinden binnen de penitentiaire inrichting, tot het moment dat de verdachte in aanmerking komt voor deelname aan een penitentiair programma, als bedoeld in artikel 4 Penitentiaire beginselenwet of tot het moment dat de regeling van voorwaardelijke invrijheidsstelling aan de orde is, als bedoeld in artikel 6:2:10 Wetboek van Strafvordering.
      
      
    
  
  
    
      7De benadeelde partij en de schadevergoedingsmaatregel
    
      7.1
      
        
          De vordering van de benadeelde partij
        
        De benadeelde partij [slachtoffer] vordert een schadevergoeding van in totaal € 14.075,-, te vermeerderen met de wettelijke rente en onder oplegging van de schadevergoedingsmaatregel. De vordering heeft betrekking op materiële schade ter hoogte van € 3.075,-, bestaande uit de posten “telefoons” van € 1.000,-, “bril” ter hoogte van 
        € 75,- en “tandarts” ter hoogte van € 2.000,-. De vordering heeft betrekking op immateriële schade ter hoogte van € 11.000,-.
      
    
    
      7.2
      
        
          Het standpunt van de officier van justitie 
        
        De officier van justitie acht de vordering van de benadeelde partij toewijsbaar.
      
    
    
      7.3
      
        
          Het standpunt van de verdediging
        
        De verdediging acht de gevorderde materiële schadevergoeding voor zover deze betrekking heeft op de I-phones en de bril toewijsbaar. De tandartskosten moeten worden afgewezen, omdat deze onvoldoende zijn onderbouwd en onvoldoende is komen vast te staan dat de gemaakte kosten een gevolg zijn van het strafbare feit. In de ingediende stukken staat vermeld dat schade aan het gebit van benadeelde deels te wijten was aan verdovende middelen gebruik. 
        De gevorderde immateriële schade dient te worden afgewezen, niet-ontvankelijk te worden verklaard dan wel te worden gematigd. Ook deze schade is onvoldoende onderbouwd.
      
    
    
      7.4
      
        
          Het oordeel van de rechtbank
        
        Met betrekking tot de materiële schade is de rechtbank van oordeel dat de posten “telefoons” en “bril” voldoende zijn onderbouwd. Deze kosten zijn aan te merken als materiële schade en kunnen worden toegewezen. 
        De door de benadeelde partij gevorderde tandartskosten zijn onvoldoende onderbouwd. De rechtbank zal deze post niet-ontvankelijk verklaren, zodat de weg naar de civiele rechter voor de benadeelde partij open staat. 
      
      
      
        Daarnaast vordert de benadeelde partij een bedrag van € 11.000,- aan immateriële schade. Deze schade bestaat - aldus de onderbouwing van de raadsman van de benadeelde partij - uit letsel, in het bijzonder twee uitgeslagen tanden waarvan één is teruggeplaatst en één is vervangen door een kroon. Ook heeft benadeelde een toegetakelde neus en lip opgelopen en heeft hij veel bloed verloren als gevolg van het bewezenverklaarde feit. Benadeelde heeft ook psychisch last gehad van het voorval. De klachten waren niet dermate ernstig dat benadeelde daar psychologische ondersteuning voor heeft gezocht. Het heeft echter toch een behoorlijke impact op benadeelde gehad dat hij is overvallen in zijn woning, vastgebonden met tiewraps en bedreigd met een vuurwapen.
      
      
      
        De begroting van immateriële schade geschiedt naar billijkheid met in achtneming van alle omstandigheden van het geval, waaronder de aard van de aansprakelijkheid en de ernst van het aan de aansprakelijke te maken verwijt, alsmede, in geval van letselschade, de aard van het letsel, de ernst van het letsel (waaronder de duur en de intensiteit), de verwachting ten aanzien van het herstel en de leeftijd van het slachtoffer. Voorts dient de rechtbank bij de begroting, indien mogelijk, te letten op de bedragen die door Nederlandse rechters in vergelijkbare gevallen zijn toegekend.
      
      
      
        De rechtbank acht het aannemelijk dat de benadeelde partij als gevolg van het bewezenverklaarde feit en de daarop volgende noodzakelijke behandelingen pijn en ongemak heeft ondervonden. De rechtbank acht tevens aannemelijk dat deze gebeurtenis zeer grote impact heeft gehad op het leven van benadeelde. De rechtbank is gelet hierop van oordeel dat de immateriële schade naar billijkheid kan worden vastgesteld op € 5.000,-.
        De vordering zal voor het overige worden afgewezen.
      
      
      
        De rechtbank wijst de vordering aldus toe tot een bedrag van € 6.075,-, te vermeerderen met de wettelijke rente vanaf 28 maart 2021. Over het toegewezen bedrag zal de rechtbank de schadevergoedingsmaatregel opleggen. De veroordeling is hoofdelijk, derhalve zal aan de betalingsverplichting zijn voldaan zodra hetzij de verdachte hetzij de medeverdachte het bedrag heeft betaald.
      
      
    
  
  
    
      8De wettelijke voorschriften
    De beslissing berust op de artikelen 36f, 312 en 317 van het Wetboek van Strafrecht.
    
  
  
    
      9De beslissing
    
      De rechtbank: 
      
        Vrijspraak
      
    
    - spreekt de verdachte vrij van het primair tenlastegelegde feit;
    
    
      
        Bewezenverklaring
      
    
    
      
        verklaart het tenlastegelegde bewezen zoals hierboven onder 3.4 is omschreven;
      
      
        spreekt de verdachte vrij van wat meer of anders is ten laste gelegd;
      
    
    
    
      
        Strafbaarheid
      
    
    
      
        verklaart dat het bewezenverklaarde het strafbare feit oplevert zoals hierboven onder 4 is omschreven;
      
      
        verklaart de verdachte strafbaar;
      
    
    
    
    
      
        Straf
      
    
    
      
        veroordeelt de verdachte voor het subsidiair tenlastegelegde feit tot een gevangenisstraf van vier jaren;
      
      
        beveelt dat de tijd die door de veroordeelde vóór de tenuitvoerlegging van deze uitspraak in voorarrest is doorgebracht, bij de uitvoering van deze gevangenisstraf in mindering zal worden gebracht;
      
    
    
    
      
        Benadeelde partij en schadevergoedingsmaatregel
      
    
    
      
        wijst de vordering tot schadevergoeding van de benadeelde partij gedeeltelijk toe en veroordeelt de verdachte tot betaling aan [slachtoffer] van een bedrag van € 6.075,-, bestaande uit € 1.075,- aan materiële schade en € 5.000,- aan immateriële schade, te vermeerderen met de wettelijke rente vanaf 28 maart 2021 tot aan de dag der algehele voldoening;
      
      
        veroordeelt verdachte tevens in de proceskosten door de benadeelde partij gemaakt, tot op heden begroot op nihil, en in de proceskosten die de benadeelde partij ten behoeve van de tenuitvoerlegging nog moet maken;
      
      
        verklaart de vordering tot materiële schadevergoeding voor het overige niet-ontvankelijk;
      
      
        wijst de vordering tot immateriële schadevergoeding voor het overige af;
      
      
        legt aan de verdachte op de verplichting tot betaling aan de Staat ten behoeve van [slachtoffer] van € 6.075,-, bestaande uit € 1.075,- aan materiële schade en € 5.000,- aan immateriële schade, te vermeerderen met de wettelijke rente vanaf 28 maart 2021 tot aan de dag der algehele voldoening;
      
      
        bepaalt dat, indien volledig verhaal niet mogelijk blijkt, gijzeling kan worden toegepast voor de duur van 65 dagen. De toepassing van de gijzeling heft de betalingsverplichting niet op;
      
      
        bepaalt dat indien en voor zover de verdachte of zijn mededader aan een van beide betalingsverplichtingen heeft voldaan, de andere vervalt. 
      
    
    
    
    
      Dit vonnis is gewezen door mr. W.L.J. Voogt, voorzitter, mr. M.E.M.W. Nuijts en 
      mr. M.E. Notermans, rechters, in tegenwoordigheid van mr. L. Eroktay, griffier, en uitgesproken ter openbare zitting van 2 februari 2022.
    
    
    
    
      
        Buiten staat
      
      Mr. Notermans is niet in de gelegenheid dit vonnis mede te ondertekenen.
    
    
    
      BIJLAGE I: De tenlastelegging
    
    
    
      Aan de verdachte is, nadat ter terechtzitting van 19 januari 2022 aanpassing omschrijving feiten in de tenlastelegging is toegelaten, ten laste gelegd dat
    
    
    
      hij op of omstreeks 28 maart 2021 in de gemeente Brunssumtezamen en in vereniging met een of meer anderen, althans alleen,een (grote) hoeveelheid geld (te weten ongeveer 9.600 euro),in elk geval enig goed, dat geheel of ten dele aan een ander dan aan verdachte en/ofzijn mededader(s) toebehoorde, te weten aan [slachtoffer] ,heeft weggenomen met het oogmerk om het zich wederrechtelijk toe te eigenen,en zich de toegang tot de plaats van het misdrijf heeft/hebben verschaft doormiddel van een vals kostuum, te weten ‘thuisbezorgd.nl’-kleding,welke diefstal werd voorafgegaan, vergezeld en/of gevolgd van geweld en/ofbedreiging met geweld tegen die [slachtoffer] ,gepleegd met het oogmerk om die diefstal voor te bereiden, gemakkelijk te makenen/of om bij betrapping op heterdaad aan zichzelf en/of andere deelnemers aan hetmisdrijf hetzij de vlucht mogelijk te maken, hetzij het bezit van het gestolene teverzekeren, door- bij de woning van die [slachtoffer] aan te bellen en/of- een vuurwapen, althans een op een vuurwapen gelijkend voorwerp, te tonen en/of- onder bedreiging van voornoemd (vuur)wapen de woning binnen te dringen en/of- meermalen om (delen van) (een) bitcoin(s) te vragen en/of- die [slachtoffer] meermalen in zijn gezicht te slaan en/of- voornoemd (vuur)wapen tegen het hoofd van die [slachtoffer] te houden en/of- tiewraps om de handen van die [slachtoffer] te binden en/of- kenbaar te maken dat die [slachtoffer] moet gaan liggen;( art 310 Wetboek van Strafrecht, art 312 lid 1 Wetboek van Strafrecht, art 312 lid 2ahf/sub 2 en sub 3 Wetboek van Strafrecht )subsidiair althans, indien het vorenstaande niet tot een veroordeling mocht of zoukunnen leiden:hij op of omstreeks 28 maart 2021 in de gemeente Brunssumtezamen en in vereniging met een of meer anderen, althans alleen,met het oogmerk om zich en/of een ander wederrechtelijk te bevoordelen doorgeweld en/of bedreiging met geweld heeft gedwongen tot de afgifte van een (grote) hoeveelheid geld (teweten ongeveer 9.600 euro), in elk geval enig goed, dat geheelof ten dele aan die [slachtoffer] toebehoorde, door- bij de woning van die [slachtoffer] aan te bellen en/of- een vuurwapen, althans een op een vuurwapen gelijkend voorwerp, te tonen en/of- onder bedreiging van voornoemd (vuur)wapen de woning binnen te dringen en/of- meermalen om (delen van) (een) bitcoin(s) te vragen en/of- die [slachtoffer] meermalen in zijn gezicht te slaan en/of- voornoemd (vuur)wapen tegen het hoofd van die [slachtoffer] te houden en/of- tiewraps om de handen van die [slachtoffer] te binden en/of- kenbaar te maken dat die [slachtoffer] moet gaan liggen,terwijl hij en/of zijn mededader zich de toegang tot de plaats van het misdrijfheeft/hebben verschaft door middel van een vals kostuum, te weten‘thuisbezorgd.nl’-kleding;( art 317 lid 1 en lid 3 Wetboek van Strafrecht, art 312 lid 2 ahf/sub 2 en sub 3Wetboek van Strafrecht )
    
    
    
    
    
    
  
  
     Waar hierna wordt verwezen naar paginanummers, wordt - tenzij anders vermeld - gedoeld op paginanummers uit het proces-verbaal van politie Districtsrecherche Parkstad Limburg, proces-verbaalnummer 23, gesloten d.d. 12 september 2021, doorgenummerd van pagina 1 tot en met pagina 271.
  
  
     Proces-verbaal verhoor aangever d.d. 28 maart 2021, pag. 31 en 32.
  
  
     Proces-verbaal van bevindingen d.d. 8 mei 2021, pag. 65 en 66.
  
  
     Proces-verbaal verhoor getuige [getuige 1] d.d. 28 maart 2021, pag. 40.
  
  
     Proces-verbaal verhoor getuige [getuige 2] d.d. 29 maart 2021, pag. 42 tot en met 44. 
  
  
     Proces-verbaal van bevindingen d.d. 29 maart 2021, pag. 196 tot en met 198.
  
  
     Proces-verbaal van bevindingen d.d. 6 juli 2021, pag. 176.
  
  
     Proces-verbaal forensisch onderzoek d.d. 15 juni 2021, pag. 74.
  
  
     Proces-verbaal vooronderzoek lab d.d. 2 augustus 2021, pag. 126 tot en met 128.
  
  
     TMFI-rapport d.d. 3 augustus 2021, pag. 129 tot en met 132.
  
  
     Deskundigenrapportage TMFI d.d. 24 augustus 2021 (niet opgenomen in het eind-PV).
  
  
     Verklaring van verdachte ter terechtzitting van 19 januari 2021.