ECLI:NL:RBDHA:2022:652, Rechtbank Den Haag, 27-01-2022, 20_4176
Rechtbank Den Haag — Uitspraak 
Datum: 2022-01-27 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Bestuursrecht; Socialezekerheidsrecht

Samenvatting: Maatregel PW-uitkering wegens niet veschijnen op de afspraak bij werksetting Kringloop. Recidive

RECHTBANK DEN HAAG
    
    
      Bestuursrecht
    
    
    
      zaaknummer: SGR 20/4176 
    
    
      uitspraak van de enkelvoudige kamer van 27 januari 2022 in de zaak tussen
    
      [eiser] , uit [woonplaats] , eiser
    
    
      en
    
    
    het college van burgemeester en wethouders van Den Haag, verweerder
    (gemachtigde: M.J. Logan).
    
    
  
  
    Procesverloop
    
    
      Bij besluit van 18 december 2019 (primair besluit) heeft verweerder de uitkering van eiser  op grond van de Participatiewet (Pw) bij wijze van maatregel per 1 januari 2020 verlaagd met 100% gedurende één maand.
    
    
    
      Bij besluit van 6 mei 2020 (bestreden besluit) heeft verweerder het bezwaar van eiser tegen het primaire besluit ongegrond verklaard.
    
    
    
      Eiser heeft tegen het bestreden besluit beroep ingesteld. 
    
    
    
      Verweerder heeft een verweerschrift ingediend.
    
    
    
      De rechtbank heeft het beroep op 7 januari 2022 op zitting behandeld. Eiser is niet  verschenen. Verweerder heeft zich laten vertegenwoordigen door zijn gemachtigde.
    
    
    
  
  
    Overwegingen
    
    
      1.	Eiser heeft op 28 juli 2020 verzocht om vrijstelling van de verplichting tot betaling van het griffierecht wegens betalingsonmacht. Eiser heeft dit onderbouwd met een uitkeringsspecificatie. Bij schrijven van 6 oktober 2020 heeft de griffier vooralsnog afgezien van het heffen van griffierecht. De rechtbank is gelet op de door eiser verstrekte financiële gegevens van oordeel dat eiser aannemelijk heeft gemaakt dat hij niet beschikt over voldoende inkomen of vermogen. Het beroep op betalingsonmacht moet daarom worden gehonoreerd, zodat eiser wordt vrijgesteld van de verplichting tot betalen van het griffierecht.
    
    
    
      2.1.
      Aan eiser is per 28 februari 2014 een bijstandsuitkering toegekend.
      
    
    
      2.2.
      Bij besluit van 7 maart 2019 heeft verweerder aan eiser per 1 april 2019 een maatregel opgelegd op de grond dat eiser niet is verschenen op zijn afspraak op 4 februari 2019 bij de Bootcamp training. De maatregel bestond uit een korting van eisers bijstandsuitkering van 30% gedurende één maand. Dit besluit staat in rechte vast.
      
    
    
      2.3
      Eiser heeft op 4 november 2019 een overeenkomst getekend met de Kringloop, inhoudende dat hij met ingang van 6 november 2019 gaat werken op een werksetting.
      
    
    
      2.4.
      Bij het primaire besluit heeft verweerder de bijstandsuitkering van eiser bij wijze van maatregel verlaagd met 100% voor één maand omdat eiser niet is verschenen op de afspraak bij de werksetting Kringloop. 
      
      3. Bij het bestreden besluit heeft verweerder het primaire besluit gehandhaafd en zich daarbij op het standpunt gesteld dat eiser zonder geldige reden niet is verschenen bij voormelde werksetting. Omdat aan eiser eerder al een maatregel is opgelegd, is sprake van recidive en dient de bijstandsuitkering met één maand met 100% te worden verlaagd. Volgens verweerder zijn er geen dringende redenen om af te zien van het opleggen van de maatregel.
      
      4. Eiser stelt dat hij op 6 november 2019 zich telefonisch ziek had gemeld. Een arts van de werkgeversservicepoint is ook die dag bij hem langs geweest en heeft hem ziek aangetroffen. Eiser heeft er voorts op gewezen dat zijn fiets kapot was en dat hij geen geld had voor het openbaar vervoer om naar de werkplek te komen.
      
    
    
      5.1.
      Uit het dossier is de rechtbank gebleken dat eiser zich eerder meerdere keren heeft ziekgemeld op het moment dat hij een startgesprek had dan wel dat hij moest starten of hervatten bij een traject. Zo zijn er ziekmeldingen van eiser op 2 juli 2019, 8 oktober 2019, 14 oktober 2019 en 29 oktober 2019.  Op 6 november 2019 zou eiser gaan beginnen bij de werksetting Kringloop. Eiser is op echter die dag, zonder zich te hebben afgemeld, niet verschenen bij de Kringloop. Eiser stelt dat hij zich die dag telefonisch ziek had gemeld en dat er ook een arts bij hem langs is geweest die dat heeft vastgesteld. De rechtbank heeft daar echter geen aanwijzingen voor gevonden. Verweerder heeft ter zitting betwist dat eiser die dag is bezocht door een arts en ook in het dossier heeft de rechtbank geen bevestiging hiervan gevonden. Voorts zijn er in het dossier geen stukken waaruit kan worden opgemaakt dat eiser ziek was op 6 november 2019.
      
    
    
      5.2.
      De stelling van eiser dat dat hij niet naar de werksetting kon komen omdat zijn fiets kapot was volgt de rechtbank niet. Gebleken is dat eiser op de hoorzitting niet kon vertellen wat zijn fiets toen precies mankeerde. Maar ook in het geval er sprake was van een mankement aan de fiets, mag van eiser verwacht dat hij zijn fiets tijdig repareert of laat repareren. Ook eisers stelling dat hij geen geld om het openbaar vervoer naar de Kringloop te reizen slaagt niet. Reiskosten vallen onder de algemene kosten van het bestaan en worden geacht uit het inkomen op bijstandsniveau te worden voldaan.
      
    
    
      5.3.
      Gelet op het voorgaande is de rechtbank van oordeel dat eiser zonder goede reden niet is verschenen op de werksetting Kringloop op 6 november 2019. Dit betreft een maatregelwaardige gedraging die leidt tot een verlaging van de bijstandsuitkering. Aangezien eiser binnen twaalf maanden na het opleggen van de eerste maatregel opnieuw een maatregelwaardige gedraging heeft gepleegd, heeft verweerder terecht de maatregel van 100% gedurende één maand aan eiser opgelegd. Er zijn geen aanknopingspunten om te concluderen dat eiser van zijn gedraging geen verwijtbaarheid kan worden gemaakt. Evenmin bestaat grond voor het oordeel dat verweerder op grond van dringende reden aanleiding had moeten zien om de opgelegde maatregel nader af te stemmen.
      
      6. Het beroep is ongegrond.
      
      7. Voor een proceskostenveroordeling bestaat geen aanleiding.
      
      
    
  
  
    Beslissing
    
    
      De rechtbank verklaart het beroep ongegrond.
    
    
    
      Deze uitspraak is gedaan door mr. D.R. van der Meer, rechter, in aanwezigheid van W.M. Colpa, griffier. De uitspraak is uitgesproken in het openbaar op 27 januari 2022.
    
    
    
    
    
    
    
    
      
        
        
        
          
            
              griffier
            
            
              rechter
            
          
        
      
    
    
    
    
      Een afschrift van deze uitspraak is verzonden aan partijen op:
    
    
    
  
  
    Bent u het niet eens met deze uitspraak?
    Als u het niet eens bent met deze uitspraak, kunt u een brief sturen naar de Centrale Raad van Beroep waarin u uitlegt waarom u het er niet mee eens bent. Dit heet een beroepschrift. U moet dit beroepschrift indienen binnen 6 weken na de dag waarop deze uitspraak is verzonden. U ziet deze datum hierboven.