ECLI:NL:GHAMS:2021:4045, Gerechtshof Amsterdam, 21-12-2021, 200.269.744/01
Gerechtshof Amsterdam — Uitspraak 
Datum: 2021-12-21 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Civiel recht

Samenvatting: vervolg van ECLI:NL:GHAMS:2021:2587. Enkele beslissingen in verband met de in aanmerking te nemen beslagvrije voet. Wederom rolverwijzing opdat LBIO, mede ter voorkoming van executiegeschillen, op basis van de meest recente gegevens en het oordeel van het hof met betrekking tot het niet in aanmerking nemen van zorgtoeslag, zijn eis actualiseert.
      
      Toepasselijk wetsartikelen: art. 475d (oud) Rv.
      
      ZieECLI:NL:GHAMS:2020:61 en ECLI:NL:GHAMS:2022:1461.

GERECHTSHOF AMSTERDAM   
    
    
      afdeling civiel recht en belastingrecht, team I
    
    
    
      zaaknummer 	: 200.269.744/01
    
    
    
      zaaknummer rechtbank Amsterdam	: 7584358 CV EXPL 19-5513
    
    
    
    
      
        arrest van de meervoudige burgerlijke kamer van 21 december 2021 
      
    
    
    
      inzake
    
    
    
      
        
          [X] B.V.,
      gevestigd te [vestigingsplaats] , gemeente [gemeente] ,
      appellante,
      advocaat: mr. J.D. van Vlastuin te Veenendaal,
    
    
    
      tegen
    
    
    
      
        LANDELIJK BUREAU INNING ONDERHOUDSBIJDRAGEN,
      gevestigd te Gouda,
      geïntimeerde,
      advocaat: mr. R.D. Rischen te Rotterdam. 
    
    
    
  
  
    
      1Het geding in hoger beroep
    
    
      Partijen worden hierna wederom [X] en LBIO genoemd. 
    
    
    
      Het hof heeft op 24 augustus 2021 een tussenarrest gewezen. Voor het verloop van het geding in hoger beroep tot die datum wordt naar dat arrest (verder: het tussenarrest) verwezen. 
    
    
    
      Vervolgens hebben [X] en LBIO achtereenvolgens een akte en een antwoordakte genomen.
    
    
    
      Ten slotte is wederom arrest gevraagd.
    
    
    
  
  
    
      2Verdere beoordeling
    
    
      2.1.
      In het tussenarrest heeft het hof in het kader van de behandeling van grief I een aantal verweren van [X] verworpen. In het kader van deze grief resteert thans ter bespreking de stelling van [X] dat de kantonrechter in het bestreden vonnis van een te lage beslagvrije voet is uitgegaan. Bij het tussenarrest heeft het hof de zaak naar de rol verwezen om [X] in de gelegenheid te stellen bij akte te reageren op hetgeen LBIO bij memorie van antwoord, sub 35-56, heeft aangevoerd en op de ter adstructie daarvan door LBIO overgelegde producties. 
      
    
    
      2.2.
      Met hetgeen [X] in haar akte na tussenarrest heeft aangevoerd acht het hof het door LBIO in de memorie van antwoord gestelde ten aanzien van de bij de berekening van de beslagvrije voet in aanmerking te nemen huur onvoldoende gemotiveerd weersproken. LBIO heeft namelijk terecht gesteld – en dit is overigens door [X] ook niet betwist – dat in het kader van de vaststelling van de beslagvrije voet over de periode van oktober 2018 tot en met november 2020 aan woonlasten slechts rekening kan worden gehouden met de maximum uitkering aan huurtoeslag; vgl. artikel 475d (oud) Rv. Om die reden is, anders dan [X] in haar akte na tussenarrest stelt, niet van belang of [Y] in die periode meer dan de met die toeslag gemoeide bedragen aan huur heeft betaald, evenmin als de vraag waar hij toen heeft gewoond. In zoverre faalt de grief dus.
      
    
    
      2.3.
      
        [X] heeft gesteld dat [Y] over de periode van oktober 2018 tot en met november 2020 geen zorgtoeslag heeft genoten. Niet gesteld of gebleken is dat [Y] in deze periode een zogeheten toeslagpartner had. Het ter zake geldende toetsingsinkomen was over 2018 € 28.720,00, over 2019 € 29.562,00 en over 2020 € 30.481,00. Het door [Y] genoten heffingsloon, zoals vermeld in de door [X] bij memorie van grieven overgelegde salarisspecificaties van december 2018, december 2019 en september 2020 en door LBIO niet is betwist, was in 2018 € 39.634,04, in 2019 € 40.136,88 en tot en met september 2020 € 30.580,49. Het hof gaat er daarom, bij gebreke van feiten en omstandigheden die tot een ander oordeel nopen, van uit dat het [Y] over de periode van oktober 2018 tot en met november 2020 geen zorgtoeslag heeft genoten. In zoverre is de grief gegrond.
      
    
    
      2.4.
      Alleen al het gegeven dat het hof er – anders dan LBIO – vanuit gaat dat [Y] over de periode van oktober 2018 tot en met november 2020 geen zorgtoeslag heeft ontvangen noopt tot een aanpassing van de bij het bestreden vonnis ten laste van [X] uitgesproken veroordeling. Daar komt bij dat sedert die veroordeling meer dan twee jaar zijn verstreken. Het hof acht het daarom, mede om executieproblemen te voorkomen, wenselijk dat LBIO bij akte zijn eis actualiseert op basis van de meest recente gegevens en het oordeel van het hof met betrekking tot het niet in aanmerking nemen van zorgtoeslag. LBIO dient gemotiveerd en met stukken toegelicht aan te geven welk bedrag het per de datum van zijn te nemen akte van [X] te vorderen heeft en hoeveel er vervolgens per maand door [X] dient te worden betaald. Om deze reden zal de zaak wederom naar de rol worden verwezen. [X] zal vervolgens daarop mogen reageren. 
      
    
    
      2.5.
      Het hof zal iedere verdere beslissing, ook met betrekking tot grief II, aanhouden.
      
      
    
  
  
    
      3Beslissing
    
    
      Het hof:
    
    
    
      verwijst de zaak naar de rol van 18 januari 2022 voor een akte aan de zijde van LBIO met het hiervoor onder 2.4 omschreven doel, waarna [X] daarop bij antwoordakte zal mogen reageren;  
    
    
    
      houdt iedere verdere beslissing aan.
    
    
    
    
      Dit arrest is gewezen door mrs. R.J.M. Smit, T.S. Pieters en S.M.M. Garben en door de rolraadsheer in het openbaar uitgesproken op 21 december 2021.