ECLI:NL:GHAMS:2022:845, Gerechtshof Amsterdam, 22-03-2022, 23-001912-21
Gerechtshof Amsterdam — Uitspraak 
Datum: 2022-03-22 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Strafrecht

Samenvatting: Verduistering in dienstbetrekking UPS

afdeling strafrecht
    parketnummer: 23-001912-21 
    datum uitspraak: 22 maart 2022 
  
  
    TEGENSPRAAK 
  
  
    Verkort arrest van het gerechtshof Amsterdam gewezen op het hoger beroep, ingesteld tegen het vonnis van de politierechter in de rechtbank Noord-Holland van 18 juni 2021 in de strafzaak onder parketnummer 15-298386-20 tegen
  
  
    
      
        [verdachte]
      ,
    geboren te [geboorteplaats] op [geboortedag] 1989, 
    adres: [adres 1].
  
  
    Onderzoek van de zaak
    
    
      Dit arrest is gewezen naar aanleiding van het onderzoek ter terechtzitting in hoger beroep van 8 maart 2022 en, overeenkomstig het bepaalde bij artikel 422, tweede lid, van het Wetboek van Strafvordering, naar aanleiding van het onderzoek ter terechtzitting in eerste aanleg.
    
    
    
      De verdachte heeft hoger beroep ingesteld tegen voormeld vonnis.
    
    
    
      Het hof heeft kennisgenomen van de vordering van de advocaat-generaal en van hetgeen door de verdachte en de raadsvrouw naar voren is gebracht.
    
    
    
  
  
    Tenlastelegging
    
    
      Aan de verdachte is tenlastegelegd dat:
    
    
    
      primair
      hij, in of omstreeks de periode van 17 november 2020 tot en met 24 november 2020 te Hoofddorp, gemeente Haarlemmermeer opzettelijk postpakketten (met inhoud van het merk Apple), in elk geval enig goed, geheel of ten dele toebehoorde aan [benadeelde], in elk geval aan een ander of anderen dan aan verdachte, en welk goed verdachte uit hoofde van zijn persoonlijke dienstbetrekking, te weten als sorteerder bij 
      
        [benadeelde], in elk geval anders dan door misdrijf onder zich had, wederrechtelijk zich heeft toegeëigend;
    
    
    
      subsidiair
      hij, in of omstreeks de periode van 17 november 2020 tot en met 24 november 2020 te Hoofddorp, gemeente Haarlemmermeer, postpakketten (met inhoud van het merk Apple), in elk geval enig goed, dat geheel of ten dele aan een ander toebehoorde, te weten aan [benadeelde], heeft weggenomen met het oogmerk om het zich wederrechtelijk toe te eigenen.
    
    
    
      Voor zover in de tenlastelegging taal- en/of schrijffouten voorkomen, zal het hof deze verbeterd lezen. De verdachte wordt daardoor niet in de verdediging geschaad.
      
        Vonnis waarvan beroep
      
    
    
    
      Het vonnis waarvan beroep zal worden vernietigd, omdat het hof tot een andere bewezenverklaring en kwalificatie komt dan de politierechter.
    
    
    
  
  
    Bewezenverklaring
    
    
      Het hof acht wettig en overtuigend bewezen dat de verdachte het primair tenlastegelegde heeft begaan, met dien verstande dat: 
    
    
    
      	hij in de periode van 17 november 2020 tot en met 24 november 2020 te Hoofddorp, gemeente Haarlemmermeer, opzettelijk postpakketten (met inhoud van het merk Apple) toebehorende aan een ander dan aan verdachte, welke goederen verdachte uit hoofde van zijn persoonlijke dienstbetrekking, te weten als sorteerder bij [benadeelde], onder zich had, wederrechtelijk zich heeft toegeëigend.
    
    
    
      Hetgeen meer of anders is tenlastegelegd, is niet bewezen. De verdachte moet hiervan worden vrijgesproken.
    
    
    
      Het bewezenverklaarde is gegrond op de feiten en omstandigheden die in de bewijsmiddelen zijn vervat, zoals deze na het eventueel instellen van beroep in cassatie zullen worden opgenomen in de op te maken aanvulling op dit arrest.
    
    
    
  
  
    Strafbaarheid van het bewezenverklaarde
    
    
      Geen omstandigheid is aannemelijk geworden die de strafbaarheid van het primair bewezenverklaarde uitsluit, zodat dit strafbaar is.
    
    
    
      Het bewezenverklaarde levert op:
      
        	verduistering gepleegd door hem die het goed uit hoofde van zijn persoonlijke dienstbetrekking onder zich heeft.
      
    
    
    
  
  
    Strafbaarheid van de verdachte
    
    
      De verdachte is strafbaar omdat geen omstandigheid aannemelijk is geworden die de strafbaarheid ten aanzien van het bewezenverklaarde uitsluit.
    
    
    
  
  
    Oplegging van straffen
    
    
      De politierechter in de rechtbank Noord-Holland heeft de verdachte voor het in eerste aanleg primair bewezenverklaarde veroordeeld tot een gevangenisstaf voor de duur van twee maanden voorwaardelijk, met een proeftijd van twee jaren, en een taakstraf voor de duur van tweehonderdveertig uren, subsidiair honderdtwintig dagen hechtenis.
    
    
    
      De advocaat-generaal heeft gevorderd dat de verdachte voor het primair tenlastegelegde zal worden veroordeeld tot een taakstraf voor de duur van tweehonderd uren, subsidiair honderd dagen hechtenis, en een gevangenisstraf voor de duur van twee maanden, voorwaardelijk, met een proeftijd van twee jaren, en met oplegging van de bijzondere voorwaarden zoals door de reclassering geadviseerd.
    
    
    
      Het hof heeft in hoger beroep de op te leggen straffen bepaald op grond van de ernst van het feit en de omstandigheden waaronder dit is begaan en gelet op de persoon van de verdachte. Het hof heeft daarbij in het bijzonder het volgende in beschouwing genomen. De verdachte heeft als postsorteerder in het distributiecentrum op meerdere dagen in de bewezenverklaarde periode postpakketten met Apple- producten van de band gehaald, verstopt onder zijn jas en vervolgens mee naar huis gesmokkeld. Hij heeft daarmee het vertrouwen dat zijn werkgever in hem stelde beschaamd en zowel de verzender als de beoogde ontvanger benadeeld. Oplegging van een vrijheidsbenemende straf is daarvoor gerechtvaardigd.
    
    
    
      Blijkens een uittreksel uit de Justitiële Documentatie van de verdachte van 22 februari 2022 is hij eerder – met name voor Opiumwetdelicten – onherroepelijk veroordeeld. De laatste veroordeling voorafgaand aan dit feit dateert van 2018. Na de pleegdatum van het onderhavige feit zijn er geen veroordelingen meer geweest. Het hof houdt hiermee rekening in het voordeel van de verdachte. 
    
    
    
      De verdachte heeft ter terechtzitting in hoger beroep verklaard dat hij geen vaste verblijfplaats heeft. Op de momenten dat hij werk en dus inkomsten heeft, betaalt hij hiermee zijn broer of zijn neef zodat hij bij hen kan slapen en omdat zij hem helpen. Hij wordt door hen regelmatig naar school of werk gebracht. De verdachte heeft onregelmatig werk en wil zijn schoolopleiding afronden. De verdachte probeert zich te handhaven, maar heeft daar moeite mee. Hij wil niet meer met politie en justitie in aanraking komen. 
    
    
    
      Het hof heeft tevens acht geslagen op het op 22 februari 2022 met betrekking tot de verdachte door [naam], medewerker bij Leger des Heils Jeugdbescherming en Reclassering, opgemaakte reclasseringsadvies. De reclassering bevestigt dat de financiële situatie van de verdachte zo instabiel is dat de kans op recidive daardoor verhoogd is. Dat geldt ook voor de psychische gesteldheid van de verdachte. Er lijkt sprake van een beperkt steunend netwerk maar betrokkene wil hen niet tot last zijn. De verdachte staat open voor hulpverlening en gedragsverandering. Hij wil meewerken aan een traject voor begeleid wonen en staat open voor gesprekken met een psycholoog. De reclassering is van mening dat de leefsituatie van betrokkene dermate instabiel is dat interventies noodzakelijk en wenselijk zijn. De verdachte is inmiddels aangemeld bij De Waag.
    
    
    
      Het hof acht, alles afwegende, oplegging van een gevangenisstraf voor de duur van twee maanden, voorwaardelijk, met een proeftijd voor de duur van twee jaren, en met oplegging van bijzondere voorwaarden zoals door de reclassering geadviseerd, en van een taakstraf voor de duur van honderdvijftig uren, subsidiair vijfenzeventig dagen hechtenis, passend en geboden. Omdat het de nodige tijd en inzet van de verdachte zal vragen om te voldoen aan de bijzondere voorwaarden die aan de voorwaardelijke straf worden verbonden, komt het hof tot een iets lagere taakstraf dan geëist. 
    
    
    
  
  
    Vordering van de benadeelde partij
    
    
      De benadeelde partij heeft zich in eerste aanleg in het strafproces gevoegd met een vordering tot schadevergoeding. De politierechter heeft de vordering toegewezen tot een bedrag van € 18.850,41. Tot dat bedrag is de vordering in hoger beroep opnieuw aan de orde.
    
    
    
      De advocaat-generaal heeft gevorderd de vordering van de benadeelde partij toe te wijzen tot voormeld bedrag. 
    
    
    
      De raadsvrouw heeft primair verzocht de benadeelde partij niet-ontvankelijk te verklaren, en subsidiair om de vordering af te wijzen.
    
    
    
      Het hof zal de benadeelde partij niet-ontvankelijk verklaren in de vordering omdat voor toewijzing hiervan nadere bewijslevering noodzakelijk is en onderzoek hiernaar in dit stadium van het strafproces een onevenredige belasting daarvan met zich brengt. Het hof wijst er hierbij op dat op grond van de op dit moment ter beschikking staande gegevens niet kan worden vastgesteld of en in hoeverre [benadeelde] degene is die de gestelde schade heeft geleden, nu [benadeelde] de vervoerder maar niet de eigenaar van de goederen was.
    
    
    
      De benadeelde partij kan daarom thans niet in de vordering worden ontvangen en kan de vordering slechts bij de burgerlijke rechter aanbrengen.
    
    
    
  
  
    Toepasselijke wettelijke voorschriften
    
    
      De op te leggen straffen zijn gegrond op de artikelen 9, 14a, 14b, 14c, 22c, 22d en 322 van het Wetboek van Strafrecht.
    
    
    
  
  
    BESLISSING
    
    
      Het hof:
    
    
    
      Vernietigt het vonnis waarvan beroep en doet opnieuw recht.
    
    
    
      Verklaart zoals hiervoor overwogen bewezen dat de verdachte het primair tenlastegelegde heeft begaan.
    
    
    
      Verklaart niet bewezen hetgeen de verdachte meer of anders is tenlastegelegd dan hierboven is bewezenverklaard en spreekt de verdachte daarvan vrij.
    
    
    
      Verklaart het bewezenverklaarde strafbaar, kwalificeert dit als hiervoor vermeld en verklaart de verdachte strafbaar.
    
    
    
      Veroordeelt de verdachte tot een gevangenisstraf voor de duur van 2 (twee) maanden.
    
    
    
      Bepaalt dat de gevangenisstraf niet ten uitvoer zal worden gelegd, tenzij de rechter later anders mocht gelasten omdat de verdachte zich voor het einde van een proeftijd van 2 (twee) jaren aan een strafbaar feit heeft schuldig gemaakt of de verdachte gedurende de proeftijd van 2 (twee) jaren ten behoeve van het vaststellen van zijn identiteit geen medewerking heeft verleend aan het nemen van een of meer vingerafdrukken of geen identiteitsbewijs als bedoeld in artikel 1 van de Wet op de identificatieplicht ter inzage heeft aangeboden of geen medewerking heeft verleend aan het reclasseringstoezicht, bedoeld in artikel 14c van het Wetboek van Strafrecht, de medewerking aan huisbezoeken en het zich melden bij de reclasseringsinstelling zo vaak en zolang als de reclasseringsinstelling dit noodzakelijk acht daaronder begrepen, dan wel de hierna te noemen bijzondere voorwaarde(n) niet heeft nageleefd.
    
    
    
      Stelt als bijzondere voorwaarde dat de veroordeelde zich binnen drie dagen na het onherroepelijk worden van dit arrest tussen 09.00 uur en 12.00 uur meldt bij Leger des Heils Reclassering, op het adres [adres 2], en zich blijft melden op afspraken met de reclassering, zo vaak en zo lang de reclassering dat nodig vindt.
    
    
    
      Stelt als bijzondere voorwaarde dat de veroordeelde zich gedurende de proeftijd - of zo veel korter als de reclassering nodig vindt - laat behandelen door De Waag, of een soortgelijke zorgverlener, te bepalen door de reclassering, waarbij de veroordeelde zich houdt aan de huisregels en de aanwijzingen van die zorgverlener. Het innemen van medicijnen kan onderdeel uitmaken van de behandeling.
    
    
    
      Stelt als bijzondere voorwaarde dat de veroordeelde gedurende de proeftijd - of zo veel korter als de reclassering nodig vindt - verblijft in een instelling voor beschermd wonen of maatschappelijke opvang, te bepalen door de reclassering. De veroordeelde houdt zich aan de huisregels en het dagprogramma dat de instelling in overleg met de reclassering voor hem heeft opgesteld.
    
    
    
      Stelt als bijzondere voorwaarde dat de veroordeelde meewerkt aan het aflossen van zijn schulden en het treffen van afbetalingsregelingen, ook als dit inhoudt meewerken aan schuldhulpverlening in het kader van de Wet schuldsanering natuurlijke personen. De veroordeelde geeft de reclassering daartoe inzicht in zijn financiën en schulden.
    
    
    
      Veroordeelt de verdachte tot een taakstraf voor de duur van 150 (honderdvijftig) uren, indien niet naar behoren verricht te vervangen door 75 (vijfenzeventig) dagen hechtenis.
    
    
    
      
        Vordering van de benadeelde partij [benadeelde]
      
      Verklaart de benadeelde partij [benadeelde] niet-ontvankelijk in de vordering tot schadevergoeding en bepaalt dat de benadeelde partij de vordering slechts bij de burgerlijke rechter kan aanbrengen.
    
    
    
      Bepaalt dat de benadeelde partij en de verdachte ieder hun eigen kosten dragen.
    
    
    
    
      Dit arrest is gewezen door de meervoudige strafkamer van het gerechtshof Amsterdam, waarin zitting hadden mr. A.M. Koolen - Zwijnenburg, mr. C.N. Dalebout en mr. R.D. van Heffen, in tegenwoordig-heid van mr. M.A.T. van Willigen, griffier, en is uitgesproken op de openbare terechtzitting van dit gerechtshof van 22 maart 2022.
    
    
    
      Mrs. Koolen-Zwijnenburg en Van Heffen zijn buiten staat dit vonnis mede te ondertekenen.
      =========================================================================
      
        
          […]