ECLI:NL:RBROT:2022:4401, Rechtbank Rotterdam, 10-06-2022, 9753857
Rechtbank Rotterdam — Uitspraak 
Datum: 2022-06-10 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Civiel recht; Verbintenissenrecht

Samenvatting: Koop op afstand. Herroepingsrecht. Geen maatwerk. 6:230 BW.

RECHTBANK ROTTERDAM
    
    
      locatie Rotterdam
    
    
    
      zaaknummer: 9753857 CV EXPL 22-8701
    
    
    
      datum uitspraak: 10 juni 2022
    
    
    
      
        Vonnis van de kantonrechter
      
    
    
    
      in de zaak van
    
    
    
      
        
          [eiser]
        ,
      wonende te [woonplaats eiser],
      eiser, 
      procederend in persoon
    
    
    
      tegen
    
    
    
      
        
          [gedaagde]
        , handelend onder de naam [handelsnaam],
      wonende te [woonplaats gedaagde],
      gedaagde,
      procederend in persoon.
    
    
    
      Partijen worden hierna ‘[eiser]’ en ‘[gedaagde]’ genoemd.
    
    
  
  
    
      1. De procedure
    
      1.1.
      Het dossier bestaat uit de volgende processtukken:
      
        
          de dagvaarding van 4 maart 2022, met bijlagen;
        
        
          het antwoord van 21 maart 2022;
        
        
          de brief van de griffier van 12 april 2022 waarin een mondelinge behandeling is bepaald;
        
        
          het proces-verbaal van de mondelinge behandeling op 24 mei 2022.
        
      
      
    
    
      1.2.
      Op 24 mei 2022 is een mondelinge behandeling gehouden middels een zogeheten online zitting via MS Teams. [eiser] is daarbij in persoon verschenen. [gedaagde] is zonder bericht van verhindering niet verschenen in de digitale omgeving. Ter zitting heeft de kantonrechter met instemming van [eiser] geprobeerd om telefonisch contact op te nemen met [gedaagde], maar hij heeft de telefoon niet beantwoord.
      
    
  
  
    
      2. De feiten
    
      2.1.
      
        [eiser] heeft op 12 november 2021 via de webshop van [gedaagde] een tafel besteld, type ‘Ovale tafel’, houttint walnoot, onderstel kleur zwart, afmeting 240 x 100 cm (hierna de tafel), voor een totale prijs van € 1.544,95.
      
    
    
      2.2.
      Op 23 december is de tafel geleverd in het nieuwe nog niet bewoonde huis van [eiser]. Hij is op zaterdag 29 januari 2022 verhuisd naar zijn nieuwe huis aan de [adres] en toen heeft hij de tafel in gebruik genomen.
      
    
    
      2.3.
      Op 7 februari heeft [eiser] aan [gedaagde] per e-mail kenbaar gemaakt niet tevreden te zijn over de tafel en dat [eiser] deze wenst terug te sturen. [eiser] heeft hierbij aangeboden om een bedrag van € 125,00 aan geschatte verzend- en installatiekosten voor eigen rekening te nemen. 
      
    
    
      2.4.
      
        [gedaagde] heeft op 14 februari 2022 gereageerd dat het retourneren van de tafel niet mogelijk is, maar dat hij wel het tafelblad wil omruilen voor een nieuw tafelblad. Ook heeft [gedaagde] aangeboden de tafel terug te nemen tegen 50% van de aankoopprijs. Hier is [eiser] echter niet mee akkoord gegaan. 
      
    
  
  
    
      3. Het geschil
    
      3.1.
      
        [eiser] vordert samengevat:
      
        
          
            [gedaagde] te veroordelen aan hem te betalen € 1.544,95, vermeerderd met de wettelijke rente over dit bedrag vanaf 29 februari 2022 tot de dag van algehele voldoening;
        
        
          
            [gedaagde] te veroordelen in de proceskosten met rente;
        
        
          het vonnis uitvoerbaar bij voorraad te verklaren.
        
      
      
    
    
      3.2.
      
        [eiser] baseert de eis op het volgende. Omdat [gedaagde] op de website niets heeft vermeld over het herroepingsrecht, laat staan het ontbreken daarvan, is de termijn waarin [eiser] de tafel kan terugsturen verlengd tot twaalf maanden. [eiser] heeft ruim binnen deze termijn aan [gedaagde] kenbaar gemaakt dat hij de tafel wenste terug te sturen. [gedaagde] is daarom gehouden om de tafel terug te nemen en het aankoopbedrag van € 1.544,95 aan [eiser] terug te betalen.  
      
    
    
      3.3.
      
        [gedaagde] is het niet eens met de vordering en voert het volgende aan. Omdat sprake is van maatwerk, kan van het herroepingsrecht door [eiser] geen gebruik worden gemaakt. Bovendien is [eiser] überhaupt al te laat geweest om gebruik te maken van het herroepingsrecht nu hij pas zes weken na aflevering bij [gedaagde] heeft geklaagd over de tafel. 
      
    
  
  
    
      4. De beoordeling
    
      4.1.
      Partijen verschillen van mening over de vraag of [eiser] de aankoop van de tafel kan herroepen. Volgens [gedaagde] kan dit niet, omdat er sprake is van maatwerk. De door hem aangeboden producten zijn daarom uitgezonderd van het herroepingsrecht. Volgens [eiser] stond ten tijde van de online bestelling nergens op de website van [gedaagde] informatie waaruit hij had moeten afleiden dat hij de koop niet zou kunnen herroepen. Bovendien is er volgens [eiser] helemaal geen sprake van maatwerk. In dat verband heeft [eiser] erop gewezen dat dezelfde tafel die hij bij [gedaagde] heeft besteld, op de website van Fonq.nl als standaard maat wordt aangeboden, waarbij bovendien een retourbeleid van 30 dagen wordt gehanteerd.
      
    
    
      4.2.
      In artikel 6:230o lid 1 BW is onder meer bepaald dat de consument een overeenkomst op afstand zonder opgave van redenen kan ontbinden/herroepen binnen veertien dagen na ontvangst van het gekochte. Dit artikel vormt de implementatie van de Europese Richtlijn Consumentenrechten (Richtlijn 2011/83/EU) (hierna de richtlijn). In die richtlijn is onder meer bepaald (onder nr. 37) dat de consument een herroepingsrecht moet hebben bij koop op afstand omdat hij de goederen niet heeft kunnen zien, testen en inspecteren voor de koop te sluiten. In deze zaak staat vast dat [eiser] consument is en dat de koopovereenkomst op afstand is gesloten (namelijk via de website van [gedaagde]). Dit betekent dat [eiser] in beginsel een herroepingsrecht heeft.
      
    
    
      4.3.
      
        [gedaagde] stelt dat [eiser] geen herroepingsrecht heeft omdat sprake is van maatwerk. Voordat wordt toegekomen aan de boordeling of in dit geval sprake is van maatwerk en daarmee een uitzondering op het herroepingsrecht, geldt dat ingevolge artikel 6 lid 1 sub h jo sub k van de richtlijn, [gedaagde] verplicht is om [eiser] te wijzen op zijn herroepingsrecht, dan wel [eiser] erop te wijzen dat hij geen herroepingsrecht heeft. [eiser] stelt dat [gedaagde] op de website in het geheel niets vermeldt over het herroepingsrecht of dat er sprake is van een uitzondering hierop. Dit is door [gedaagde] niet betwist waardoor de kantonrechter uitgaat van de juistheid van de stelling van [eiser]. Nu [gedaagde] niet aan zijn informatieverplichting heeft voldaan, is op grond van artikel 10 lid 1 van de richtlijn de herroepingstermijn verlengd naar twaalf maanden. 
      
    
    
      4.4.
      Nu vaststaat dat [eiser] ruim binnen de verlengde herroepingstermijn van twaalf maanden zijn herroepingsrecht heeft ingeroepen is [gedaagde] verplicht om de tafel terug te nemen en het aankoopbedrag van € 1.544,95 aan [eiser] te vergoeden. De vordering van [eiser] tot vergoeding van een bedrag van € 1.544,95 als ook de rente hierover zal worden toegewezen. 
      
    
    
      4.5.
      Aangezien vaststaat dat [eiser] een beroep toekomt op het herroepingsrecht, alleen al omdat [gedaagde] zijn informatieverplichtingen ten aanzien van het herroepingsrecht heeft geschonden, kan verder in het midden blijven of al dan niet sprake is van “maatwerk”, zoals [gedaagde] heeft gesteld. 
      
    
    
      4.6.
      Geheel ten overvloede overweegt de kantonrechter nog dat van maatwerk in dit geval geen sprake is. Uit de wet, meer in het bijzonder artikel 6:230p BW, vloeit voort dat de consument geen ontbindingsrecht heeft bij een aantal typen van consumentenkoop. Bijvoorbeeld bij zaken die gemaakt zijn volgens opgave van de consument, zoals op maat gemaakte gordijnen of een door de consument samengesteld boek met vakantiefoto’s. Voorwaarde is dat de zaken ‘niet geprefabriceerd’ zijn. Heeft een consument de keuze tussen een aantal standaardmaten van bijvoorbeeld tafels, dan is geen sprake van een volgens opgave van de consument vervaardigde zaak (onder 1, overweging 49 Richtlijn 2011/83/EU; MvT, Kamerstukken II 2012/13, 33520, 3, p. 40). 
      
    
    
      4.7.
      
        [gedaagde] dient als de in het ongelijk gestelde partij de proceskosten te betalen. De kantonrechter stelt deze kosten aan de kant van [eiser] tot vandaag vast op € 135,89 aan dagvaardingskosten en € 244,00 aan griffierecht. Dit is totaal € 379,89. De over dit bedrag gevorderde wettelijke rente wordt eveneens toegewezen. Voor toewijzing van enig bedrag aan gemachtigdensalaris bestaat geen aanleiding, aangezien [eiser] de procesvoering in eigen hand heeft gehouden en geen beroep heeft gedaan op een gemachtigde.
      
    
    
      4.8.
      Dit vonnis wordt, zoals gevorderd, uitvoerbaar bij voorraad verklaard. 
      
    
  
  
    
      5. De beslissing
    De kantonrechter:
    
    
      5.1.
      veroordeelt [gedaagde] om aan [eiser] te betalen € 1.544,95 , vermeerderd met de wettelijke rente zoals bedoeld in artikel 6:119 BW vanaf 29 februari 2022 tot de dag van volledige betaling;
      
    
    
      5.2.
      veroordeelt [gedaagde] in de proceskosten, aan de kant van [eiser] tot vandaag vastgesteld op € 379,89 met de wettelijke rente zoals bedoeld in artikel 6:119 BW over dat bedrag vanaf de vijftiende dag na betekening van dit vonnis tot de dag van volledige betaling;
      
    
    
      5.3.
      verklaart dit vonnis tot zover uitvoerbaar bij voorraad;
      
    
    
      5.4.
      wijst het meer of anders gevorderde af.
      
      
        Dit vonnis is gewezen door mr. W.J.J. Wetzels en in het openbaar uitgesproken.
        50725