ECLI:NL:GHARL:2022:3215, Gerechtshof Arnhem-Leeuwarden, 26-04-2022, 21-004552-20
Gerechtshof Arnhem-Leeuwarden — Uitspraak 
Datum: 2022-04-26 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Strafrecht

Samenvatting: Een 39-jarige jarige man uit Almelo heeft twee jaar geleden uit het niets een 7-jarig kind in De Nieuwe Havenkom in het centrum van Almelo in het water geduwd. Dit is  primair aan verdachte ten laste gelegd als poging doodslag, subsidiair als poging zware mishandeling en meer subsidiair als mishandeling.
      
      Het hof  veroordeelt verdachte voor mishandeling. Daarbij overweegt het hof dat niet is komen vast te staan dat verdachte de opzet had het kind van het leven te beroven dan wel zwaar lichamelijk letsel toe te brengen. Ook niet in voorwaardelijke zin. 
      
      
        Uit psychologisch en psychiatrisch onderzoek blijkt dat verdachte kampt met diverse stoornissen, waaronder schizofrenie. Ook is hij al sinds zijn tienerjaren verslaafd aan cannabis en drank. Op 24 november 2019 verkeerde verdachte volledig onder invloed van deze stoornissen. Het hof concludeert om die reden dat verdachte ten tijde van het plegen van het delict volledig ontoerekeningsvatbaar was en ontslaat verdachte van alle rechtsvervolging. 
        Nu voor mishandeling een maximale gevangenisstraf geldt van drie jaren is het opleggen van een TBS maatregel niet mogelijk.
      
       
      Met de invoering van  de Wet verplichte geestelijke gezondheidszorg (Wvggz) per 1 januari 2020 is de mogelijkheid om verdachte voor een jaar te plaatsen in een psychiatrisch ziekenhuis komen te vervallen. Om die reden had het hof het Openbaar Ministerie bij tussenarrest de opdracht gegeven een zorgmachtiging voor te bereiden.
      
      Omdat na onderzoek is gebleken dat niet aan de wettelijke criteria voor verplichte zorg werd voldaan heeft het openbaar ministerie geen verzoek voor een zorgmachtiging ingediend. Het hof ziet evenmin  aanleiding een zorgmachtiging ex artikel 2.3 Wfz jo 6.5 Wvggz ambtshalve af te geven nu aan de criteria hiervoor niet is voldaan. Verdachte is voldoende ingebed in de zorg, heeft inzicht getoond dat abstinentie van middelen en het nemen van medicatie essentieel is om psychoses in de toekomst te voorkomen en is ook bereid zich hierbij te laten begeleiden. Het hof is van oordeel dat het voornemen van verdachte om zich vrijwillig te laten blijven behandelen als voldoende consistent kan worden beschouwd.

Afdeling strafrecht
  
    Parketnummer:	21-004552-20 
    Uitspraak d.d.:	26 april 2022
    TEGENSPRAAK
  
  
    
      Verkort arrest van de meervoudige kamer voor strafzaken van het gerechtshof Arnhem-Leeuwarden, zittingsplaats Arnhem, gewezen op het hoger beroep, ingesteld tegen het vonnis van de rechtbank Overijssel, zittingsplaats Almelo, van 30 november 2020 met parketnummer 08-281870-19 in de strafzaak tegen
  
  
    
      [verdachte] ,
    
      geboren te [geboorteplaats] op [geboortedag] 1982,
      wonende te [adres] .
    
    
    
  
  
    Het hoger beroep
    
    
      De verdachte heeft tegen het hiervoor genoemde vonnis hoger beroep ingesteld.
    
    
    
  
  
    Onderzoek van de zaak
    
    
      Dit arrest is gewezen naar aanleiding van het onderzoek op de terechtzittingen van het hof van 6 mei 2021, 3 augustus 2021, 13 april 2022 en, overeenkomstig het bepaalde bij artikel 422 van het Wetboek van Strafvordering, het onderzoek op de terechtzitting in eerste aanleg.
      Het hof heeft kennisgenomen van de vordering van de advocaat-generaal. Deze vordering is na voorlezing aan het hof overgelegd. 
    
    
    
      Het hof heeft voorts kennisgenomen van hetgeen door verdachte en zijn raadsman, mr. J.A.W. Knoester, naar voren is gebracht.
    
    
    
  
  
    Het vonnis waarvan beroep
    
    
      De rechtbank heeft verdachte ter zake van poging doodslag vrijgesproken en ter zake van poging zware mishandeling ontslagen van alle rechtsvervolging en gelast dat verdachte ter beschikking wordt gesteld en bevolen dat de terbeschikkinggestelde van overheidswege wordt verpleegd. Daarnaast is de vordering van de benadeelde partij, [benadeelde] tot een bedrag van € 255,- toegewezen met vermeerdering van de wettelijke rente vanaf 24 november 2019 en oplegging van de schadevergoedingsmaatregel.
    
    
    
      Het hof zal het vonnis waarvan beroep vernietigen omdat het tot een andere bewijsbeslissing komt en daarom opnieuw rechtdoen.
    
    
  
  
    De tenlastelegging
    
    
      Aan verdachte is tenlastegelegd dat:
    
    
    
      primairhij op of omstreeks 24 november 2019 te Almelo ter uitvoering van het door verdachte voorgenomen misdrijf om [slachtoffer] (geboren op [geboortedag] 2012) opzettelijk van het leven te beroven, die [slachtoffer] (stevig) heeft vastgepakt en/of (vervolgens) die [slachtoffer] (met kleding aan) in het nabij gelegen water (van ongeveer 120 centimeter diep en/of een temperatuur van ongeveer 5,5 graden Celsius) heeft gegooid en/of geduwd en/of geworpen (terwijl die [slachtoffer] niet in staat is te zwemmen), terwijl de uitvoering van dat voorgenomen misdrijf niet is voltooid;
    
    
    
      subsidiairhij op of omstreeks 24 november 2019 te Almelo ter uitvoering van het door verdachte voorgenomen misdrijf om aan [slachtoffer] (geboren op [geboortedag] 2012) opzettelijk zwaar lichamelijk letsel toe te brengen die [slachtoffer] (stevig) heeft vastgepakt en/of (vervolgens) die [slachtoffer] (met kleding aan) in het nabij gelegen water (van ongeveer 120 centimeter diep en/of een temperatuur van ongeveer 5,5 graden Celsius) heeft gegooid en/of geduwd en/of geworpen (terwijl die [slachtoffer] niet in staat is te zwemmen), terwijl de uitvoering van dat voorgenomen misdrijf niet is voltooid;
    
    
    
      meer subsidiairhij op of omstreeks 24 november 2019 te Almelo [slachtoffer] (geboren op [geboortedag] 2012) heeft mishandeld door die [slachtoffer] (stevig) vast te pakken en/of (vervolgens) die [slachtoffer] (met kleding aan) in het nabij gelegen water (van ongeveer 120 centimeter diep en/of een temperatuur van ongeveer 5,5 graden Celsius) te gooien en/of te duwen en/of te werpen (terwijl die [slachtoffer] niet in staat is te zwemmen), ten gevolge waarvan verdachte een hevige onlust veroorzakende gewaarwording in of aan het lichaam van die [slachtoffer] teweeg heeft gebracht;
    
    
    
    
      Voor zover in de tenlastelegging taal- en/of schrijffouten voorkomen, zijn deze in de bewezenverklaring verbeterd. De verdachte is daardoor niet geschaad in de verdediging.
    
    
    
  
  
    Overweging met betrekking tot het bewijs
    
    
      
        Feiten en omstandigheden
      
    
    
    
      Op 24 november 2019 stond de toen 7-jarige [slachtoffer] samen met zijn vader en de vriendin van zijn vader op het Marktplein in Almelo. Zij waren het trappetje afgegaan en stonden aan de waterrand. Het was aan het begin van de middag. [slachtoffer] was net wezen winkelen met zijn vader en de vriendin van zijn vader. [slachtoffer] had nieuwe sneakers en een nieuwe winterjas gekregen. Hij had die direct aangetrokken.
      Uit het niets heeft verdachte [slachtoffer] stevig vastgepakt en hem vervolgens met kracht in het water van ongeveer 1.20 meter diep en met een temperatuur van ongeveer 5,5 graden Celsius gegooid. [slachtoffer] ging kopje onder. [slachtoffer] kon ten tijde van het incident niet zwemmen, hij had nog nooit zwemles gehad. [slachtoffer] was weliswaar zeven jaar oud maar had het verwerkingscapaciteit in zijn hoofd van een driejarige. [slachtoffer] was 1.32 meter lang. De vriendin van vader is [slachtoffer] direct nagesprongen om hem uit het water te halen. Op het Marktplein waren veel mensen aanwezig die het gebeuren hebben gezien.  
    
    
    
      
        Het standpunt van de advocaat-generaal
      
    
    
    
      De advocaat-generaal heeft gesteld dat wettig en overtuigend bewezen kan worden geacht dat de verdachte zich schuldig heeft gemaakt aan het primair ten laste gelegde feit, poging tot doodslag. De advocaat-generaal heeft daartoe aangevoerd dat [slachtoffer] een verwerkingscapaciteit van een kind van drie jaren oud had. Hij kon niet zwemmen en ook niet zelfstandig uit het water klimmen. [slachtoffer] ging kopje onder en het water was diep, namelijk 1.20 meter. Verdachte heeft [slachtoffer] bewust in het water gegooid en vond dat [slachtoffer] moest zwemmen. Verdachte heeft zich niet om hem bekommerd en de uiterlijke verschijningsvorm van de gedragingen van verdachte waren gericht op de dood van [slachtoffer] . De zaak is voorgelegd aan Prof. Dr. [deskundige 1] van de vrije Universiteit Amsterdam om de risico’s te beoordelen. Daarvan is door de politie een aanvullend proces-verbaal opgemaakt. De advocaat-generaal is, mede gelet op dat aanvullend proces-verbaal, van oordeel dat de aanmerkelijke kans op de dood van [slachtoffer] bestond. 
    
    
    
    
      
        Het standpunt van de verdediging
      
    
    
    
      De verdediging heeft zich op het standpunt gesteld dat er sprake is van een eenvoudige mishandeling en dat verdachte mitsdien vrijgesproken dient te worden van het primair en subsidiair ten laste gelegde. Er is geen sprake geweest van een situatie dat verdachte de 
      aanmerkelijke kans in het leven heeft geroepen dat [slachtoffer] zou komen te overlijden of dat hij zwaar lichamelijk letsel zou oplopen. Cliënt heeft een dergelijke kans ook niet bewust aanvaard. 
    
    
    
    
      
        Het oordeel van het hof
      
    
    
    
      Het hof stelt voorop dat voorwaardelijk opzet op een bepaald gevolg aanwezig is indien de verdachte zich willens en wetens heeft blootgesteld aan de aanmerkelijke kans dat dit gevolg zal intreden.De beantwoording van de vraag of een gedraging de aanmerkelijke kans op een bepaald gevolg in het leven roept, is afhankelijk van de omstandigheden van het geval. Daarbij komt betekenis toe aan de aard van de gedraging en de omstandigheden waaronder deze is verricht. Het zal in alle gevallen moeten gaan om een kans die naar algemene ervaringsregels aanmerkelijk is te achten.
    
    
    
      Uit het strafdossier en het verhandelde ter terechtzitting volgt dat verdachte uit het niets [slachtoffer] stevig heeft vastgepakt en met kracht in het water heeft gegooid. [slachtoffer] kwam daarbij een eindje van de kant af in het water terecht. Het water was ter plekke 1.20 meter diep. [slachtoffer] was 1.32 meter lang en kon ter plekke in het water staan.  De vriendin van de vader van [slachtoffer] is hem direct achterna gesprongen en heeft [slachtoffer] uit het water gehaald. Het was overdag en op het Marktplein stonden meerdere mensen die het gebeuren hebben gezien en ook zouden hebben kunnen ingrijpen. 
      
        Het hof is gelet op deze feiten en omstandigheden van oordeel dat niet is komen vast te staan dat sprake is van een aanmerkelijke kans dat [slachtoffer] als gevolg van het handelen van verdachte zou komen te overlijden dan wel zwaar lichamelijk letsel zou oplopen.
      Door de advocaat-generaal is verwezen naar het aanvullend proces-verbaal met daarin het antwoord van professor [deskundige 1] op de vraag welk risico [slachtoffer] heeft gelopen. Uit het in het proces-verbaal opgenomen antwoord leidt het hof niet af dat – ondanks de waarschijnlijkheid dat [slachtoffer] snel uit het water zou worden gehaald door familie of één van de omstanders – er toch een aanmerkelijke kans was dat [slachtoffer] zou komen te overlijden of zwaar lichamelijk letsel zou oplopen.
      Het hof zal verdachte daarom van zowel het primair als het subsidiair ten laste gelegde vrijspreken.
    
    
    
      Het hof acht, gelet op het voorgaande, het meer subsidiair ten laste gelegde, te weten de mishandeling van [slachtoffer] door verdachte wettig en overtuigend bewezen.Het hof merkt daarbij op dat het opzettelijk veroorzaken van een min of meer hevige onlust veroorzakende lichamelijke gewaarwording het misdrijf van mishandeling oplevert. Het is van algemene bekendheid dat onvrijwillige onderdompeling en verblijf in koud water een dergelijke gewaarwording te weeg brengt.  
    
    
    
  
  
    Bewezenverklaring
    
    
      Door wettige bewijsmiddelen, waarin zijn vervat de redengevende feiten en omstandigheden waarop de bewezenverklaring steunt, acht het hof wettig en overtuigend bewezen dat verdachte het meer subsidiair tenlastegelegde heeft begaan, met dien verstande dat:
    
    
    
      meer subsidiairhij op of omstreeks 24 november 2019 te Almelo [slachtoffer] (geboren op [geboortedag] 2012) heeft mishandeld door die [slachtoffer] (stevig) vast te pakken en/of (vervolgens) die [slachtoffer] (met kleding aan) in het nabij gelegen water (van ongeveer 120 centimeter diep en/of een temperatuur van ongeveer 5,5 graden Celsius) te gooien en/of te duwen en/of te werpen (terwijl die [slachtoffer] niet in staat is te zwemmen), ten gevolge waarvan verdachte een hevige onlust veroorzakende gewaarwording in of aan het lichaam van die [slachtoffer] teweeg heeft gebracht.
    
    
    
      Het hof acht niet bewezen hetgeen verdachte meer of anders is tenlastegelegd dan hierboven is bewezenverklaard, zodat deze daarvan behoort te worden vrijgesproken.
    
    
    
  
  
    Strafbaarheid van het bewezenverklaarde
    
    
      Het meer subsidiair bewezenverklaarde levert op:
      
        mishandeling.
      
    
    
    
    
  
  
    Strafbaarheid van de verdachte
    
    
      De advocaat-generaal en de verdediging hebben zich op het standpunt gesteld dat verdachte ontoerekeningsvatbaar moet worden geacht ten aanzien van het tenlastegelegde feit en dat verdachte daarom moet worden ontslagen van alle rechtsvervolging.
    
    
    
      In de rapporten van respectievelijk 2 juli 2020 en 4 juli 2020 hebben de deskundigen [deskundige 2] , psychiater, en [deskundige 3] , klinisch psycholoog,  hun bevindingen  over de persoon van verdachte neergelegd. Het hof heeft hiervan kennisgenomen.
    
    
    
      
        [deskundige 2] heeft gerapporteerd dat bij verdachte sprake is van schizofrenie en een matig ernstige stoornis in het gebruik van cannabis en alcohol. Er is bij betrokkene sprake van recidiverende psychotische episodes. Van een dergelijke psychotisch episode was sprake tijdens het plegen van het tenlastegelegde.
    
    
    
      De psychose zal het denken en handelen van betrokkene volledig hebben bepaald. Hierbij zijn de psychotische verschijnselen mogelijk verergerd door het gebruik van alcohol en 
      cannabis in de maanden voor het tenlastegelegde, maar staan de uit zijn schizofrenie voort-
      komende recidiverende psychoses op de voorgrond. Daarbij ontkent betrokkene dat hij direct voorafgaand aan het tenlastegelegde veel alcohol of cannabis heeft gebruikt, waardoor het niet waarschijnlijk is dat het gedrag uitsluitend voortkomt uit het gebruik van alcohol of drugs. Bovendien zijn de psychotische verschijnselen ook in detentie geruime tijd aanwezig gebleven, terwijl betrokkene daar waarschijnlijk geen alcohol en cannabis heeft gebruikt.  
    
    
    
      Het jarenlange dagelijkse gebruik van alcohol en cannabis zal waarschijnlijk van invloed zijn geweest op de psychose. Ook is waarschijnlijk dat dit gebruik, mede door de eerdere psychoses, de onrust die de psychoses gaven en de bijwerkingen van de medicatie die betrokkene moet gebruiken vanwege zijn psychoses, zijn verergerd. Hierdoor zal een vicieuze cirkel zijn ontstaan waarin de psychotische klachten en het gebruik van alcohol en cannabis elkaar versterkten. Deze vicieuze cirkel begon echter met de uit de schizofrenie voortkomende psychoses van betrokkene.
      Al met al werd het handelen en denken volledig bepaald door de psychose van betrokkene. 
      Het advies is daarom om het tenlastegelegde gedrag niet aan betrokkene toe te rekenen 
      als het bewezen wordt geacht.
    
    
    
      
        [deskundige 3] heeft gerapporteerd dat betrokkene al jaren bekend is met een vorm van paranoïde schizofrenie en het gebruik van alcohol en drugs. Er is geen discussie over het feit dat betrokkene ten tijde dat het tenlastegelegde gepleegd zou zijn psychotisch is geweest. Ook de eerste dagen tijdens en na zijn aanhouding was betrokkene nog steeds ernstig verward. Verder is het van belang dat betrokkene zegt dat hij ten tijde van het ten laste gelegde stemmen hoorde en daardoor minder grip had op zijn denken en doen. Het  ligt voor de hand om te veronderstellen dat de psychotische decompensatie mede een gevolg was van het acuut stoppen met het cannabisgebruik. Betrokkene gebruikte al zeer veel jaren cannabis en het acuut stoppen zal onttrekkingsverschijnselen hebben gegeven.  
      Indien het feit bewezen wordt, is het advies om betrokkene het ten laste gelegde niet toe te rekenen omdat zijn handelen en zijn denken volledig bepaald zijn door zijn psychotische ontregeling.
      Op grond van het voorgaande kan volgens de deskundigen worden aangenomen dat ten tijde van het bewezen verklaarde feit bij verdachte sprake was van een psychose die zijn gedrag volledig heeft bepaald. Het hof acht verdachte daarom niet toerekeningsvatbaar voor de mishandeling van [slachtoffer] .
    
    
    
      Verdachte is gelet op het voorgaande niet strafbaar en dient derhalve te worden ontslagen van alle rechtsvervolging.
    
    
    
  
  
    Oplegging van een maatregel of zorgmachtiging
    
    
      Volgens de wet kan aan een verdachte die wordt ontslagen van alle rechtsvervolging geen straf worden opgelegd. Het opleggen van een maatregel is volgens de wet alleen mogelijk indien aan bepaalde voorwaarden is voldaan. Zo geldt als voorwaarde voor het opleggen van de maatregel tot terbeschikkingstelling dat het door verdachte begane feit een misdrijf is waarop naar de wettelijke omschrijving een gevangenisstraf van vier jaren of meer is gesteld.
    
    
    
      Verdachte heeft zich schuldig gemaakt aan mishandeling van [slachtoffer] . De maximale gevangenisstraf die op mishandeling staat is drie jaren. Gelet daarop kan voor het bewezenverklaarde feit niet de maatregel tot ter beschikkingstelling worden opgelegd.
    
    
    
      Tot enkele jaren geleden zou het mogelijk zijn geweest om in een situatie als deze de verdachte voor een jaar te plaatsen in een psychiatrisch ziekenhuis. De wetgever heeft echter de bepaling die plaatsing in een psychiatrisch ziekenhuis mogelijk maakte uit de wet gehaald in verband met de inwerkingtreding van de Wet verplichte geestelijke gezondheidszorg (Wvggz). 
    
    
    
      Het hof heeft bij tussenarrest van 17 augustus 2021 aan het openbaar ministerie de opdracht gegeven een zorgmachtiging voor te bereiden, zoals bedoeld in hoofdstuk 5 van de Wet verplichte geestelijke gezondheidszorg (Wvggz).
    
    
    
      Bij memo van 8 december 2021 heeft het openbaar ministerie het hof op de hoogte gesteld van het verloop en de uitkomst van het hiervoor bedoeld voorbereidingsonderzoek. Uit de medische verklaring van de onafhankelijke psychiater en het zorgplan van de zorgverantwoordelijke is onder meer gebleken dat verdachte zich bereid heeft verklaard om op vrijwillige basis gepaste zorg te willen ontvangen. De geneesheer-directeur heeft deze informatie op medische gronden beoordeeld en de officier van justitie laten weten dat het niet noodzakelijk is een zorgmachtiging te verlenen. Hierna heeft de officier van justitie na een juridische beoordeling de voorbereidingsprocedure zorgmachtiging beëindigd en het hof bericht dat geen verzoek voor een zorgmachtiging zal worden ingediend. Beoordeling van een dergelijk verzoek ligt derhalve niet voor.
    
    
    
      Het hof ziet geen aanleiding om ambtshalve een zorgmachtiging ex artikel 2.3 Wfz jo 6.5 Wvggz te verlenen. Het algemene uitgangspunt van de Wvggz is dat verplichte zorg zoveel mogelijk moet worden voorkomen en dat een zorgmachtiging slechts kan worden verleend als er geen mogelijkheden zijn voor zorg op basis van vrijwilligheid (artikel 2:1 en 3:3 sub a Wvggz). Verdachte verblijft momenteel in het kader van schorsingsvoorwaarden in [forensisch psychiatrische afdeling] te [plaats] . Inmiddels heeft hij de nodige vrijheden opgebouwd en verblijft hij in de weekenden bij één van zijn ouders. Verdachte doorloopt het behandelprogramma van de instelling, houdt zich aan de afspraken met de behandelaren en de reclassering en is medicatietrouw. Het is de bedoeling dat verdachte, eventueel via een verblijf bij een van zijn ouders, zal doorstromen naar een vorm van begeleid wonen, waarbij de behandeling op ambulante basis wordt voortgezet. Verdachte is derhalve voldoende ingebed in de zorg. Nu hij inzicht heeft getoond dat abstinentie van middelen en het nemen van (depot)medicatie essentieel is om toekomstige psychoses te voorkomen en ook bereid is zich hierbij te laten begeleiden, is het hof van oordeel dat zijn wens om vrijwillig te worden behandeld als voldoende consistent kan worden beschouwd. Aan de criteria voor het (ambtshalve) verlenen van een zorgmachtiging is derhalve niet voldaan.
    
    
    
  
  
    Vordering van de benadeelde partij [benadeelde]
    
    
      De benadeelde partij heeft zich in eerste aanleg in het strafproces gevoegd met een vordering tot schadevergoeding. Deze bedraagt € 1.585,00. De vordering is bij het vonnis waarvan beroep toegewezen tot een bedrag van € 510,00. De benadeelde partij heeft zich in hoger beroep niet opnieuw gevoegd. Het hof heeft in hoger beroep te oordelen over de gevorderde schadevergoeding voor zover deze in eerste aanleg is toegewezen.
    
    
    
      Aan verdachte wordt geen straf of maatregel opgelegd. De benadeelde partij kan daarom in haar vordering niet worden ontvangen.
    
    
    
  
  
    Vordering van de benadeelde partij [slachtoffer]
    
    
      De (wettelijk vertegenwoordiger van de) benadeelde partij heeft zich in eerste aanleg in het strafproces gevoegd met een vordering tot schadevergoeding. Deze bedraagt € 750,00. De vordering is bij het vonnis waarvan beroep niet-ontvankelijk verklaard. De benadeelde partij heeft zich in hoger beroep opnieuw gevoegd voor het bedrag van de oorspronkelijke vordering.
    
    
    
      Aan verdachte wordt geen straf of maatregel opgelegd. De benadeelde partij kan daarom in haar vordering niet worden ontvangen.
    
    
    
    
    
    
    
    
    
    
    
    
    
    
    
    
    
    
  
  
    BESLISSING
    
    
      Het hof:
    
    
    
      Vernietigt het vonnis waarvan beroep en doet opnieuw recht:
    
    
    
      Verklaart niet bewezen dat de verdachte het primair en subsidiair tenlastegelegde heeft begaan en spreekt de verdachte daarvan vrij.
    
    
    
      Verklaart zoals hiervoor overwogen bewezen dat de verdachte het meer subsidiair tenlastegelegde heeft begaan.
    
    
    
      Verklaart niet bewezen hetgeen de verdachte meer of anders is tenlastegelegd dan hierboven is bewezenverklaard en spreekt de verdachte daarvan vrij.
    
    
    
      Verklaart het meer subsidiair bewezenverklaarde strafbaar, kwalificeert dit als hiervoor vermeld, verklaart de verdachte niet strafbaar en ontslaat de verdachte te dier zake van alle rechtsvervolging.
    
    
  
  
    Vordering van de benadeelde partij [benadeelde]
    Verklaart de benadeelde partij [benadeelde] niet-ontvankelijk in de vordering tot schadevergoeding.
    
    
      Bepaalt dat de benadeelde partij en de verdachte ieder hun eigen kosten dragen.
    
    
  
  
    Vordering van de benadeelde partij [slachtoffer]
    Verklaart de benadeelde partij [slachtoffer] niet-ontvankelijk in de vordering tot schadevergoeding.
    
    
      Bepaalt dat de benadeelde partij en de verdachte ieder hun eigen kosten dragen.
    
    
    
    
      Aldus gewezen door
      mr. R.M. Maanicus, voorzitter,
      mr. J.D. den Hartog en mr. M.J. Vos, raadsheren,
      in tegenwoordigheid van B.J. Berendsen, griffier,
      en op 26 april 2022 ter openbare terechtzitting uitgesproken.
    
    
    
    
    
    
    
    
    
    
    
    
    
    
    
    
    
    
    
    
    
    
    
    
    
    
    
    
    
    
    
    
    
    
    
    
    
    
    
    
    
    
    
    
    
    
    
      Proces-verbaal van het in dezelfde zaak voorgevallene ter openbare terechtzitting van het gerechtshof van 26 april 2022.
    
    
    
      Tegenwoordig:
      mr. R.M. Maanicus, voorzitter,
      mr. E.C. Lodder, advocaat-generaal,
      mr. R. van Maaren, griffier.
      De voorzitter doet de zaak uitroepen.
      De verdachte is niet in de zaal van de terechtzitting aanwezig.
      De voorzitter spreekt het arrest uit.
    
    
    
      Waarvan is opgemaakt dit proces-verbaal, dat door de voorzitter en de griffier is vastgesteld en ondertekend.