ECLI:NL:RBMNE:2020:5937, Rechtbank Midden-Nederland, 19-06-2020, AWB - 20 _ 1809
Rechtbank Midden-Nederland — Uitspraak 
Datum: 2020-06-19 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Bestuursrecht

Samenvatting: Vovo buiten zitting. Ontbreken spoedeisend belang.

RECHTBANK MIDDEN-NEDERLAND
    Zittingsplaats Utrecht
    
    
      Bestuursrecht
    
    
    
      zaaknummer: UTR 20/1809
    
    
    
      
        uitspraak van de voorzieningenrechter van 19 juni 2020 op het verzoek om voorlopige voorziening in de zaak tussen
      
    
    
    
      [verzoekster] , te [woonplaats] , verzoekster
    
    
      en
    
    
    het college van burgemeester en wethouders van de gemeente Almere, verweerder.
    
    
  
  
    Procesverloop
    
    
      Bij besluit van 7 november 2019 (het primaire besluit) heeft verweerder de aanvraag van verzoekster om aan haar een medische urgentieverklaring te verstrekken afgewezen.
    
    
    
      Bij besluit van 8 mei 2020 (het bestreden besluit) heeft verweerder het bezwaar van verzoekster ongegrond verklaard. 
    
    
    
      Verzoekster heeft tegen het bestreden besluit beroep ingesteld. Verzoekster heeft de voorzieningenrechter verzocht om een voorlopige voorziening te treffen.
    
    
    
  
  
    Overwegingen
    
    
      
        Het oordeel van de voorzieningenrechter heeft een voorlopig karakter en bindt de rechtbank in een (eventueel) bodemgeding niet.
      
      
        De voorzieningenrechter treft op grond van artikel 8:81, eerste lid, van de Algemene wet bestuursrecht (Awb) alleen een voorlopige voorziening als "onverwijlde spoed", gelet op de betrokken belangen, dat vereist. 
      
      
        Verzoekster heeft aangevoerd dat de spoedeisendheid blijkt uit de aard van de zaak en meer specifiek de aanvraag om urgentie.
      
      
        Bij brieven van 27 mei 2020 en 5 juni 2020 heeft de rechtbank verzoekster verzocht om de spoedeisendheid van het verzoek nader toe te lichten. Verzoekster heeft hier op 17 juni 2020, zijnde buiten de gestelde termijn, op gereageerd. 
      
      
        De voorzieningenrechter is van oordeel dat er geen sprake is van onverwijlde spoed. Uit de urgentieaanvraag volgt dat verzoekster een woning heeft in [woonplaats] . Uit het dossier maakt de voorzieningenrechter op dat verzoekster daar naar eigen zeggen niet langer kan en wil wonen omdat zij daar in een sociaal isolement leeft en omdat zij daar geen hulp kan krijgen voor haar psychische problemen. De voorzieningenrechter ziet hierin onvoldoende reden voor het oordeel dat van verzoekster niet gevergd kan worden dat zij de beslissing op het beroep afwacht. Van dreigende dakloosheid is niet gebleken. Evenmin is onderbouwd dat wanneer verzoekster langer in de woning moet verblijven, zich onomkeerbare gevolgen zullen voordoen. Ook in de door verzoekster gegeven nadere toelichting op het spoedeisend belang, die overigens te laat is ingediend, ziet de voorzieningenrechter geen aanleiding voor een ander oordeel. 
      
      
        Omdat verzoekster naar het oordeel van de voorzieningenrechter geen spoedeisend belang heeft, kan de door haar gevraagde voorziening alleen nog worden getroffen als het bestreden besluit van verweerder evident onrechtmatig is. Met evident onrechtmatig wordt bedoeld dat zonder diepgaand onderzoek naar de relevante feiten en/of het recht zeer ernstig moet worden betwijfeld of het door het verweerder ingenomen standpunt juist is en of het besluit in de bodemprocedure in stand zal blijven.
      
      
        Van een evident onrechtmatig besluit is naar het oordeel van de voorzieningenrechter geen sprake. Verweerder heeft gemotiveerd dat verzoekster niet aan de voorwaarden voor urgentie voldoet en dit heeft zij niet weersproken. Verder is van een evident onjuiste uitleg van de hardheidsclausule geen sprake. In deze omstandigheid is daarom evenmin een belang gelegen om de gevraagde voorziening – ondanks het ontbreken van spoedeisend belang en gelet op de belangen van verzoekster – toch te treffen. 
      
      
        Het verzoek tot het treffen van een voorlopige voorziening is kennelijk ongegrond en wordt daarom afgewezen. Voor een proceskostenveroordeling bestaat geen aanleiding.
      
    
    
    
  
  
    Beslissing
    
    
      De voorzieningenrechter wijst het verzoek om voorlopige voorziening af.
    
    
    
    
    
    
      Deze uitspraak is gedaan op 19 juni 2020 door mr. V.E. van der Does, voorzieningenrechter, in aanwezigheid van mr. B.L. Meijer, griffier. Als gevolg van maatregelen rondom het Coronavirus is deze uitspraak niet uitgesproken op een openbare uitsprakenzitting. Zodra het openbaar uitspreken weer mogelijk is, wordt deze uitspraak, voor zover nodig, alsnog in het openbaar uitgesproken.
    
    
    
    
    
    
    
      griffier							voorzieningenrechter
    
    
    
    
    
    
    
      Afschrift verzonden aan partijen op: 
    
    
    
  
  
    Rechtsmiddel
    Tegen deze uitspraak staat geen rechtsmiddel open.