ECLI:NL:RBDHA:2022:5094, Rechtbank Den Haag, 27-05-2022, NL21.282
Rechtbank Den Haag — Uitspraak 
Datum: 2022-05-27 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Bestuursrecht; Vreemdelingenrecht

Samenvatting: MOB. Procesbelang. Niet-ontvankelijk beroep.

RECHTBANK DEN HAAG
    
      Bestuursrecht
    
    
      zaaknummer: NL21.282
    
    
      uitspraak van de enkelvoudige kamer in de zaak tussen
    
      [eiser] , eiser
    
      V-nummer: [V-nummer]
      (gemachtigde: mr. I.J.M. Oomen),
    
    
    
      en
    
    
    de staatssecretaris van Justitie en Veiligheid, verweerder
    (gemachtigde: mr. M. van Lokven).
    
  
  
    
      Procesverloop Bij besluit van 14 december 2020 (het bestreden besluit) heeft verweerder de aanvraag van eiser tot het verlenen van een verblijfsvergunning asiel afgewezen.
    
    
      Eiser heeft tegen het bestreden besluit beroep ingesteld. 
      Verweerder heeft een reactie ingediend.
      
        De rechtbank heeft het beroep op 11 mei 2022 op zitting behandeld. Partijen hebben zich afgemeld voor de zitting.  
    
    
    
  
  
    Overwegingen
    
    
      
        Waar gaat deze zaak over?
      
    
    
    1. Deze zaak gaat over de asielaanvraag van eiser, geboren op [geboortedag] 1984 en van Iraanse nationaliteit, die hij op 16 februari 2020 heeft ingediend. Verweerder heeft de asielaanvraag afgewezen als ongegrond.
    
    
      
        Wat stellen partijen in beroep?
      
    
    
    2. Verweerder heeft bij brief van 14 oktober 2021 gesteld dat eiser met onbekende bestemming is vertrokken. Het is verweerder niet gebleken dat eiser zich inmiddels weer heeft gemeld bij de IND, COA, AVIM of DT&V. Verweerder stelt zich daarom op het standpunt dat eiser geen procesbelang heeft bij een inhoudelijke beoordeling van het beroep.
    
    3. De gemachtigde van eiser heeft bij brief van 3 mei 2022 aangegeven dat zij het contact met eiser heeft verloren en daarom niet op zitting zal verschijnen.
    Wat is het oordeel van de rechtbank?
    
    4. Uit vaste rechtspraak van de hoogste bestuursrechter volgt dat indien een vreemdeling met onbekende bestemming vertrekt zonder contact te onderhouden met zijn gemachtigde, wordt geconcludeerd dat hij kennelijk geen prijs meer stelt op de door hem aanvankelijk gezochte bescherming in Nederland. Dit is slechts anders als een vreemdeling laat weten dat hij contact met zijn gemachtigde onderhoudt en dus nog prijs stelt op deze bescherming. Dit impliceert dat de gemachtigde weet dat een vreemdeling nog in Nederland verblijft, waar hij verblijft en met de vreemdeling contact heeft over de verdere voortgang van de procedure en de keuzes die in dit kader moeten worden gemaakt.
    
    5. Uit de onder 3 genoemde brief leidt de rechtbank af dat de gemachtigde van eiser niet betwist dat eiser met onbekende bestemming is vertrokken. De gemachtigde van eiser heeft geen contact met eiser en heeft niet aangegeven dat eiser nog in Nederland verblijft. Ook eiser heeft aan de rechtbank niet laten weten of hij in Nederland verblijft en prijs stelt op de behandeling van het beroep. 
    
    6. Onder deze omstandigheden is de rechtbank in navolging van de voornoemde vaste rechtspraak van oordeel dat eiser geen belang bij de beoordeling van het beroep heeft.
    
    
      
        Conclusie
      
    
    
    7. Het beroep is daarom niet-ontvankelijk. 
    
    8. Voor een proceskostenveroordeling bestaat geen aanleiding.
    
    
    
    
    
    
    
    
    
    
    
    
    
    
    
    
    
    
    
    
    
    
  
  
    Beslissing
    
      De rechtbank verklaart het beroep niet-ontvankelijk.
    
    
      
        Deze uitspraak is gedaan door mr. drs. D. Biever, rechter, in aanwezigheid van 
      mr. I.N. Powell, griffier.
    
    
    
      De uitspraak is uitgesproken in het openbaar en bekendgemaakt op:
    
    
    
      
      
        Rechtsmiddel
      
      Tegen deze uitspraak kan hoger beroep worden ingesteld bij de Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State binnen vier weken na de dag van bekendmaking.
    
  
  
     Artikel 31, eerste lid, van de Vreemdelingenwet 2000.
  
  
     Zie de uitspraak van de Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State van 16 september 2021 (ECLI:NL:RVS:2021:2090).