ECLI:NL:RBNHO:2022:2833, Rechtbank Noord-Holland, 16-03-2022, 8864870 \ CV EXPL  20-9451
Rechtbank Noord-Holland — Uitspraak 
Datum: 2022-03-16 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Civiel recht; Verbintenissenrecht

Samenvatting: Luchtvaartzaak. Retrocessie. Buitengewone omstandigheden. Landelijke ov-staking. Alle redelijke maatregelen genomen.

RECHTBANK NOORD-HOLLAND
    Handel, Kanton en Insolventie
    locatie Haarlem
    
    
      Zaaknr./rolnr.: 8864870 \ CV EXPL  20-9451
      Uitspraakdatum: 16 maart 2022
    
    
    
      
        Vonnis van de kantonrechter in de zaak van:
      
    
    
  
  
    
      1 [passagier sub 1]
    
      2. [passagier sub 2]
      beiden wonende te [woonplaats] (Servië)
      eisers
      hierna gezamenlijk te noemen de passagiers
      gemachtigde mr. D.E. Lof
    
    
    
      tegen
    
    
    
      de rechtspersoon naar buitenlands recht 
      
        United Airlines, Inc 
      
      statutair gevestigd te Wilmington (Verenigde Staten van Amerika), mede kantoorhoudende te Schiphol
      gedaagde
      hierna te noemen de vervoerder
      gemachtigde mr. J.I.J. van Pelt
    
    
  
  
    
      1Het procesverloop
    
    
      1.1.
      De passagiers hebben bij dagvaarding van 23 oktober 2020 een vordering tegen de vervoerder ingesteld. De vervoerder heeft schriftelijk geantwoord.
    
    
      1.2.
      De passagiers hebben hierop schriftelijk gereageerd, waarna de vervoerder een schriftelijke reactie heeft gegeven.
    
  
  
    
      2De feiten
    
    
      2.1.
      De passagiers hebben een vervoersovereenkomst gesloten op grond waarvan de vervoerder de passagiers diende te vervoeren van Amsterdam-Schiphol Airport via San Francisco International Airport (Verenigde Staten van Amerika) naar McCarran International Airport (Verenigde Staten van Amerika) op 28 mei 2019. 
    
    
      2.2.
      De vlucht van Amsterdam-Schiphol Airport naar San Francisco International Airport is geannuleerd. De passagiers hebben alternatieve vluchten geaccepteerd waarmee zij naar de eindbestemming McCarran International Airport zijn vervoerd. 
    
    
      2.3.
      AirHelp heeft namens de passagiers compensatie van de vervoerder gevorderd in verband met voornoemde annulering.
    
    
      2.4.
      De vervoerder heeft geweigerd tot betaling over te gaan.
    
  
  
    
      3De vordering
    
    
      3.1.
      De passagiers vorderen dat de vervoerder bij uitvoerbaar bij voorraad te verklaren vonnis veroordeeld zal worden tot betaling van:-	€1.200, vermeerderd met de wettelijke rente over dit bedrag vanaf datum vlucht tot aan de dag der algehele voldoening; -	de proceskosten, te vermeerderen met wettelijke rente.
    
    
      3.2.
      De passagiers hebben aan de vordering ten grondslag gelegd de Verordening (EG) nr. 261/2004 van het Europees Parlement en de Raad van 11 februari 2004 tot vaststelling van gemeenschappelijke regels inzake compensatie en bijstand aan luchtreizigers bij instapweigering en annulering of langdurige vertraging van vluchten en tot intrekking van de verordening (EEG) nr. 295/91 (hierna: de Verordening) en de daarop betrekking hebbende rechtspraak van het Hof van Justitie van de Europese Unie (hierna: het Hof). De passagiers stellen dat de vervoerder vanwege de annulering van de vlucht gehouden is hen te compenseren conform artikel 7 van de Verordening tot een bedrag van € 600,00 per passagier. 
    
  
  
    
      4Het verweer
    
    
      4.1.
      De vervoerder betwist de vordering. Daartoe heeft de vervoerder primair aangevoerd dat de passagiers in een voorgaande procedure, zaak 8039981 CV EXPL 19-13654, niet-ontvankelijk zijn verklaard in hun vordering nu zij hun rechten hebben gecedeerd aan AirHelp. Van een rechtsgeldige retro-cessie is niet gebleken en derhalve dienen de passagiers niet-ontvankelijk te worden verklaard in hun vordering, aldus de vervoerder. Subsidiair heeft de vervoerder aangevoerd dat sprake is van buitengewone omstandigheden die ondanks het treffen van alle redelijke maatregelen niet voorkomen konden worden in de zin van artikel 5 lid 3 van de Verordening. 
    
  
  
    
      5De beoordeling
    
      5.1.
      De kantonrechter stelt ambtshalve vast dat de Nederlandse rechter in deze zaak bevoegd is om van de vordering kennis te nemen.
    
    
      5.2.
      De kantonrechter dient eerst te beoordelen of de passagiers ontvankelijk zijn in hun vordering. De passagiers stellen zich op het standpunt dat retro-cessie heeft plaatsgevonden waardoor zij weer over het gepretendeerde vorderingsrecht beschikken. Bij repliek hebben de passagiers re-assignmentformulieren overgelegd die door de passagiers en door AirHelp zijn ondertekend. De vervoerder heeft aangevoerd dat de re-assignmentformulieren die bij repliek zijn overgelegd onleesbaar zijn, zodat nog steeds niet kan worden vastgesteld dat sprake is geweest van een rechtsgeldige retro-cessie. De kantonrechter is, anders dan de vervoerder, van oordeel dat de re-assignmentformulieren voldoende leesbaar zijn en dat hieruit voldoende volgt dat aan de vereisten van artikel 3:94 Burgerlijk Wetboek (hierna: BW) is voldaan. De re-assignmentformulieren zijn immers door zowel de passagiers als door AirHelp ondertekend. De passagiers kunnen dan ook worden ontvangen in hun vordering. Op de inhoudelijke verweren van de vervoerder zal daarom worden ingegaan. 
    
    
      5.3.
      Vast staat dat de vlucht van de passagiers is geannuleerd. Op grond van het bepaalde in artikel 5 lid 1 sub c van de Verordening, hebben de passagiers in geval van annulering van een vlucht recht op de in artikel 7 van de Verordening bedoelde compensatie, behalve in de onder i. tot en met iii. van artikel 5 lid 1 sub c genoemde uitzonderingsgevallen. Die uitzonderingsgevallen zijn in dit geval niet aan de orde. 
    
    
      5.4.
       Op grond van het bepaalde in artikel 5 lid 3 van de Verordening is de luchtvaartmaatschappij die de vlucht uitvoert echter niet verplicht compensatie te betalen als zij kan aantonen dat de annulering het gevolg is van buitengewone omstandigheden, die ondanks het treffen van redelijke maatregelen niet voorkomen konden worden. Bij de beoordeling hiervan heeft als uitgangspunt te gelden dat de Verordening een hoge mate van bescherming van de consument beoogt en restrictief dient te worden uitgelegd. In dat licht dient het standpunt van de vervoerder te worden bezien. 
    
    
      5.5.
      De vervoerder heeft aangevoerd dat op 28 mei 2019 in Nederland sprake was van een nationale 24-uurs staking in het openbaar vervoer waardoor Schiphol de vervoerder heeft verzocht tot annulering van vluchten over te gaan dan wel vluchten om te boeken ter voorkoming van ernstige verstoringen op Schiphol. Ter onderbouwing van zijn standpunt verwijst de vervoerder, onder meer, naar de volgende updates: “Urgent request! We still expect highly disrupted operation! We urge you to consider to: rebook passengers arriving or departing locally (to after 29th of May); Cancel flights. Inform us before 16.00LT on measures and expected pax for tomorrow. Other measures: Allow pax to rebook themselves voluntary. If not effective, crisis organization might come with emergency regulation!” en “To all airlines: Please inform your business partner as soon as possible but no lather dan 16:00 LT (CEST) in regards to cancellations and/ or number of rebooked passengers, if you haven’t informed your business partner airlines already. We rely on your willingness to cancel flights and. Or rebook passengers. Main focus is to reduce the number of passengers departing from Schiphol in order to prevent a public order disturbance.”Aan voorgenoemde oproep heeft de vervoerder gehoor gegeven in het kader van de vliegveiligheid. Op grond van paragraaf 14 van de considerans betreft de staking van het openbare vervoer een buitengewone omstandigheid, aldus de vervoerder. 
    
    
      5.6.
      De kantonrechter is van oordeel dat de vervoerder voldoende heeft aangetoond dat Schiphol naar aanleiding van de staking alle luchtvaartmaatschappijen heeft verzocht maatregelen te nemen om te voorkomen dat de openbare orde te Schiphol zou worden verstoord. Voorts heeft de vervoerder voldoende onderbouwd dat hij gevolg heeft gegeven aan dit verzoek en is overgegaan tot het omboeken van passagiers en annuleren van vluchten met bestemming Amsterdam-Schiphol Airport. De vraag die voorligt is of deze omstandigheden kunnen worden aangemerkt als buitengewone omstandigheden in de zin van de Verordening. De kantonrechter overweegt dat het in eerste instantie aan de vervoerder is om aan te tonen dat hij geen andere keuze had dan tot annulering van de vlucht over te gaan. In onderhavige geval had de vervoerder een keuze, maar heeft hij er voor gekozen - gezien de uitzonderlijke omstandigheden - om gevolg te geven aan de oproep van de luchthaven om het aantal passagiers op Schiphol te reduceren. Alle feiten en omstandigheden van het onderhavige geval maken dat de kantonrechter van oordeel is dat sprake is van buitengewone omstandigheden. Immers, indien de vervoerder (en andere luchtvaartmaatschappijen) geen gehoor hadden gegeven aan de oproep is niet uitgesloten dat dit tot ernstige verstoringen zou hebben geleid op Schiphol. Een staking zoals in onderhavig geval is dan ook niet inherent aan de normale bedrijfsvoering. 
      
    
    
      5.7.
      De vraag die de kantonrechter volgens dient te beantwoorden is of de vervoerder alle redelijke maatregelen heeft genomen. Gelet op het arrest Wallentin-Hermann(C-549/07) van het Hof van 22 december 2008 dient de luchtvaartmaatschappij aan te tonen dat zij zelfs met de inzet van alle beschikbare materiële en personeelsmiddelen kennelijk niet had kunnen vermijden – behoudens indien zij op het relevante tijdstip onaanvaardbare offers uit het oogpunt van de mogelijkheden van haar onderneming had gebracht – dat de buitengewone omstandigheden waarmee zij werd geconfronteerd tot de langdurige vertraging van de vlucht leidden. De passagiers zijn een dag later, op 29 mei 2019, alsnog naar de overeengekomen eindbestemming gevlogen. Uit het arrest van het Hof van 11 juni 2020 (C‑74/19) volgt dat als passagiers zijn omgeboekt naar een andere vluchten waardoor zij een dag na de oorspronkelijk vastgestelde dag aankomen op de overeengekomen eindbestemming, dit geen redelijke maatregel vormt waardoor de vervoerder wordt vrijgesteld van zijn compensatieverplichting, tenzij er geen andere mogelijkheid voor een rechtstreekse of indirecte alternatieve vlucht bestond met een door de vervoerder uitgevoerde vlucht of door een andere luchtvaartmaatschappij uitgevoerde vlucht. Hierbij gaat de kantonrechter, voor de interpretatie van het hiervoor genoemde woord ‘dag’, uit van een tijdruimte en voor de uitleg ervan wordt aangesloten bij de algemeen geaccepteerde uitleg, zijnde een tijdsduur van 24 uur. De vervoerder heeft de passagiers omgeboekt op de eerst beschikbare alternatieve vluchten, te weten UA21 en UA104, op 29 mei 2019. Eerdere vluchten waren er, mede gezien de nationale staking in het openbaar vervoer op 28 mei 2019, niet. Het voorgaande wordt door de passagiers betwist, maar is door de vervoerder gemotiveerd weersproken. De vervoerder heeft aangevoerd dat op eerdere vluchten geen plaatsen voor de passagiers beschikbaar waren, omdat deze vluchten vol zaten. Het voornoemde geldt ook voor de vluchten waar de passagiers naar verwijzen, KL 605, KL 607 en UA 969. Gelet op bovenstaande is de kantonrechter van oordeel dat in onderhavige geval niet meer van de vervoerder verwacht had kunnen worden. De vraag of de vervoerder alle redelijke maatregelen heeft genomen dient dan ook bevestigend te worden beantwoord. De vordering van de passagiers zal dan ook worden afgewezen. 
    
    
      5.8.
      De proceskosten komen voor rekening van de passagiers, omdat zij ongelijk krijgen. Ook de nakosten komen voor rekening van de passagiers, voor zover deze kosten daadwerkelijk door de vervoerder worden gemaakt. 
    
  
  
    
      6De beslissing	
    
    
      De kantonrechter:
    
    
      6.1.
      wijst de vordering af;
    
    
      6.2.
      veroordeelt de passagiers tot betaling van de proceskosten, die tot en met vandaag voor de vervoerder worden vastgesteld op een bedrag van € 248,00 aan salaris van de gemachtigde van de vervoerder en veroordeelt de passagiers tot betaling van € 62,00 aan nakosten voor zover deze kosten daadwerkelijk door de vervoerder worden gemaakt, te vermeerderen, indien betekening van het vonnis heeft plaatsgevonden, met de explootkosten van betekening van het vonnis;
    
    
      6.3.
      
        verklaart dit vonnis, voor wat betreft de proceskostenveroordeling, uitvoerbaar bij voorraad. 
        Dit vonnis is gewezen door mr. S.N. Schipper, kantonrechter en is uitgesproken op de openbare terechtzitting van bovengenoemde datum in aanwezigheid van de griffier. 
      
      
      
        De griffier		De kantonrechter