ECLI:NL:RBZWB:2022:2748, Rechtbank Zeeland-West-Brabant, 19-05-2022, AWB- 21_3803 en 21_3802
Rechtbank Zeeland-West-Brabant — Uitspraak 
Datum: 2022-05-19 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Bestuursrecht

Samenvatting: WSFBSF

RECHTBANK ZEELAND-WEST-BRABANT
    Zittingsplaats Breda
    
    
      Bestuursrecht 
    
    
    
      zaaknummers: BRE 21/3802 WSFBSF en BRE 21/3803 WSFBSF
    
    
    uitspraak van de enkelvoudige kamer van 19 mei 2022 in de zaken tussen
    
    
    
      [naam eiseres] , te [plaatsnaam] , eiseres
    
    
      en
    
    
    
      
        De minister van Onderwijs, Cultuur en Wetenschap, Dienst Uitvoering Onderwijs (DUO), verweerder.
    
    
    
  
  
    Procesverloop
    
    
      Eiseres heeft beroep ingesteld tegen het besluit van 21 juli 2021 (bestreden besluit I) waarbij haar bezwaar gericht tegen de beslissing van 23 februari 2021 ongegrond is verklaard. Dit beroep is geregistreerd onder zaaknummer BRE 21/3802 WSFBSF.
    
    
    
      Eiseres heeft tevens beroep ingesteld tegen het besluit van 21 juli 2021 (bestreden besluit II) waarbij haar bezwaar gericht tegen de beslissingen van 23 januari 2015 en 9 november 2020 niet-ontvankelijk is verklaard. Dit beroep is geregistreerd onder zaaknummer BRE 21/3803 WSFBSF.
    
    
    
      DUO heeft verweerschriften ingediend.
    
    
    
      De beroepen zijn besproken op de zitting van de rechtbank op 12 mei 2022. De zitting werd digitaal bijgewoond door eiseres en mr. F. Hummel-Fekkes namens DUO.
    
    
    
  
  
    Overwegingen
    
    1.	Feiten
    
    
      Aan eiseres is per oktober 2012 studiefinanciering toegekend.
    
    
    
      Op 23 januari 2015 heeft eiseres een wijzigingsformulier ingevuld.
    
    
    
      Bij besluit van 23 januari 2015 heeft DUO de hoogte van de lening van eiseres en van haar studiefinanciering aangepast per februari 2015. 
    
    
    
      Bij besluit van 9 november 2020 heeft DUO aan eiseres meegedeeld dat haar maandbedrag studieschuld in 2021 als volgt is vastgesteld: januari t/m mei 2021 niet aflossen vanwege aanloopfase en juni t/m december 2021 € 0,00 per maand. Haar schuld bedraagt € 11.137,45.
    
    
    
      Eiseres heeft op 9 november 2020 bezwaar gemaakt. Dit bezwaar heeft zij op 25 november 2020 aangevuld.
    
    
    
      DUO heeft dit bezwaarschrift opgevat als een aanvraag voor een aanvullende beurs. Bij besluit van 23 februari 2021 heeft DUO deze aanvraag afgewezen. Er kan studiefinanciering met terugwerkende kracht worden aangevraagd tot aan het begin van het studiejaar. De aanvraag voor een aanvullende beurs per februari 2015 valt buiten het huidige studiejaar.
    
    
    
      Op 7 juli 2021 heeft eiseres bezwaar gemaakt. 
    
    
    
      Bij bestreden besluit I is het bezwaar van eiseres van 7 juli 2021 ongegrond verklaard. Daarbij heeft DUO zich op het standpunt gesteld dat de aanvullende beurs voor het jaar 2015 op 23 januari 2015 door eiseres is beëindigd. Een aanvullende beurs voor de jaren daarna is door eiseres nooit aangevraagd. Een aanvullende beurs kan niet met terugwerkende kracht worden toegekend.
    
    
    
      Bij bestreden besluit II is aan eiseres meegedeeld dat haar bezwaren tegen de beslissing van 9 november 2020 niet-ontvankelijk is. Deze beslissing herhaalt een schuld (lening) die al in eerdere beslissingen is vastgesteld; de rentedragende lening van eiseres is al eerder ontstaan. Aan eiseres is verder meegedeeld dat voor zover haar bezwaar is gericht tegen de beslissing van 23 januari 2015, geldt dat zij haar bezwaarschrift had moeten indienen binnen de bezwaartermijn van zes weken. Eiseres heeft haar bezwaarschrift te laat ingediend waardoor haar bezwaar tegen de beslissing van 23 januari 2015 eveneens niet-ontvankelijk is.
    
    
    
    2. 	Beroepsgronden
    
    
      Eiseres voert, kort samengevat, aan dat zij er op 9 november 2020 achter is gekomen dat op 23 januari 2015 de aanvullende beurs waarop zij destijds recht had ten onrechte door DUO is stopgezet en omgezet in een lening zonder haar toestemming Verder geeft eiseres aan dat DUO zonder haar toestemming de aangevraagde lening van maximaal € 3.500,- heeft doorbetaald tot het einde van haar studie.
    
    
    3.     Beoordeling
    
    
      3.1
      
        Bestreden besluit I
      
      
      
        De rechtbank stelt vast dat op grond van artikel 3.21, derde lid, van de Wet studiefinanciering 2000 (Wsf 2000) studiefinanciering of verhoging daarvan niet wordt toegekend voor een periode voorafgaand aan het studiejaar waarin de aanvraag is ingediend. Die termijn is bij wet vastgelegd zodat DUO daaraan gebonden is.
      
      
      
        Vaststaat dat eiseres op 23 januari 2015 middels het invullen van een wijzigingsformulier de aanvullende beurs voor het jaar 2015 heeft stopgezet. Voorts is niet in geschil dat eiseres in het jaar 2016 geen aanvraag voor een aanvullende beurs heeft ingediend. Voor zover de brief van 25 november 2020 van eiseres dient te worden opgevat als een verzoek om aanvullende beurs over de jaren 2015 tot en met 2016 geldt dat een aanvullende beurs slechts met terugwerkende kracht kan worden toegekend tot aan het begin van het lopende studiejaar. Dit verzoek is dan ook te laat ingediend. 
      
      
      
        Het voorgaande betekent dat DUO zich naar het oordeel van de rechtbank terecht op het standpunt stelt dat eiseres over de jaren 2015 en 2016 geen recht heeft op aanvullende beurs. 
      
      
    
    
      3.2
      
        Bestreden besluit II
      
      
      
        De rechtbank leidt uit het verhandelde ter zitting af dat het beroep van eiseres zich richt tegen bestreden besluit II voor zover daarbij haar bezwaar tegen het besluit van 23 januari 2015 niet-ontvankelijk is verklaard. 
      
      
      
        Niet in geschil is dat eiseres toestemming heeft gegeven voor digitale berichtgeving. Evenmin is in geschil dat eiseres het besluit van 23 januari 2015 digitaal heeft ontvangen. 
      
      
      
        Ingevolge artikel 6:7 van de Algemene wet bestuursrecht (Awb) bedraagt de termijn voor het indienen van een bezwaarschrift zes weken. De rechtbank stelt vast dat eiseres haar bezwaarschrift tegen het besluit van 23 januari 2015 na afloop van de in artikel 6:7 van de Awb genoemde termijn heeft ingediend.
      
      
      
        Niet is gebleken van een verschoonbare termijnoverschrijding als bedoeld in artikel 6:11 van de Awb.
      
      
      
        Dit betekent dat DUO het bezwaar van eiseres tegen bestreden besluit II terecht niet-ontvankelijk heeft verklaard voor zover het is gericht tegen het besluit van 23 januari 2015.
      
      
      
        4.    Conclusie
      
      
      
        Gelet op wat hiervoor is overwogen, zullen de beroepen ongegrond worden verklaard. Er is geen reden voor een proceskostenveroordeling. 
      
      
      
    
  
  
    Beslissing
    
    
      De rechtbank verklaart de beroepen ongegrond.
    
    
    
      Deze uitspraak is gedaan door mr. I.M. Josten, rechter, in aanwezigheid van mr. S. Constant, griffier, op 19 mei 2022 en openbaar gemaakt door middel van geanonimiseerde publicatie op www.rechtspraak.nl.
    
    
    
    
    
    
      griffier							rechter
    
    
    
      Afschrift verzonden aan partijen op:
    
    
  
  
    Wat kunt u doen als u het niet eens bent met deze uitspraak?
    Tegen deze uitspraak kan binnen zes weken na de dag van verzending daarvan hoger beroep worden ingesteld bij de Centrale Raad van Beroep.