ECLI:NL:RBAMS:2022:993, Rechtbank Amsterdam, 07-02-2022,  21/4189
Rechtbank Amsterdam — Uitspraak 
Datum: 2022-02-07 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Bestuursrecht; Socialezekerheidsrecht

Samenvatting: Mondelinge uitspraak gegrond. Betalingsregeling vastgesteld, gebrek in motivering.

RECHTBANK AMSTERDAM
    Bestuursrecht
    
    
      zaaknummer: AMS 21/4189 
    
    
    
      
        proces-verbaal van de mondelinge uitspraak van de enkelvoudige kamer van 7 februari 2022 in de zaak tussen
      
    
    
    
      [eiseres] , te Uithoorn, eiseres,
    
    
      en
    
    
    
      
        de Raad van bestuur van het Uitvoeringsinstituut werknemersverzekeringen, verweerder
      (gemachtigde: mr. C.W.P. van den Berg).
    
    
  
  
    Procesverloop
    
    
      Bij besluit van 9 maart 2021 (het primaire besluit) heeft verweerder de aflossingscapaciteit van eiseres vastgesteld op € 492,-. Bij besluit van 20 juli 2021 (het bestreden besluit) heeft verweerder het bezwaar van eiseres ongegrond verklaard.
    
    
    
      Het onderzoek ter zitting heeft plaatsgevonden op 7 februari 2022. Eiseres is verschenen. 
      Verweerder is, met bericht van verhindering, niet verschenen.
    
    
    
      Na afloop van de zitting heeft de rechtbank op 7 februari 2022 uitspraak gedaan.
    
    
  
  
    Beslissing
    
    
      De rechtbank:
    
    
      
        verklaart het beroep gegrond;
      
      
        vernietigt het bestreden besluit;
      
      
        herroept het primaire besluit, bepaalt dat eiseres € 214,01 per maand moet 
      
    
    	terugbetalen en bepaalt dat deze uitspraak in de plaats treedt van het vernietigde bestreden besluit;
    - draagt verweerder op het betaalde griffierecht van € 49,- aan eiseres te vergoeden.
    
  
  
    Overwegingen
    
    1. De rechtbank geeft hiervoor de volgende motivering.
    
    2. Eiseres voert aan dat zij wegens financiële omstandigheden niet kan voldoen aan de aflossingscapaciteit van € 492,- per maand. Verweerder stelt zich op het standpunt dat de aflossingscapaciteit van € 492,- juist is berekend. De rechtbank overweegt het volgende.
    
    3. Verweerder heeft de draagkracht van eiseres ongeveer vier maanden voor het primaire besluit al eens berekend, op 11 december 2021, en kwam toen uit op een aflossingscapaciteit van € 214,01 per maand. Daarbij ging verweerder uit van een maandinkomen van eiseres van € 1563,13. Eiseres heeft kort daarna aan verweerder geschreven dat zij het niet eens is met dit bedrag. Die brief is kennelijk niet als een bezwaarschrift opgevat, terwijl dat volgens de rechtbank wel had gemoeten. In plaats daarvan heeft verweerder de brief als een verzoek om herberekening aangemerkt. Verweerder heeft vervolgens de draagkracht van eiseres in het primaire besluit berekend op € 492,-. De rechtbank is van oordeel dat verweerder de draagkracht in beginsel mag wijzigen, maar, helemaal nu de herberekening zeer nadelig voor eiseres uitpakt, moet dat wel goed worden gemotiveerd en goed inzichtelijk zijn. De berekende draagkracht in het primaire besluit wijkt in grote mate af van de draagkrachtberekening van 11 december 2020, terwijl het inkomen van eiseres slechts is gestegen naar € 1619,-. Het is niet duidelijk hoe dat verschil is te rechtvaardigen. Verweerder heeft zich afgemeld voor de zitting, zodat ook daar de gewenste duidelijkheid niet is verkregen. Een en ander leidt er toe dat het bestreden besluit niet in stand kan blijven. Omwille van een snelle en efficiënte afdoening van de zaak en om de gewenste duidelijkheid aan eiseres te geven voorziet de rechtbank zelf in de zaak en bepaalt dat eiseres het bedrag dat als aflossingscapaciteit op 11 december 2020 is berekend, € 214,01 per maand, maandelijks af moet lossen. Eiseres heeft toegelicht dat ze dit bedrag inmiddels wel kan betalen en dat ze onmiddellijk na de uitspraak uit eigen beweging zal beginnen met de aflossing. 
    
    
      
        Conclusie 
      
    
    
    4. Het beroep is gegrond, de rechtbank vernietigt het bestreden besluit en herroept het primaire besluit. De rechtbank ziet aanleiding zelf in de zaak te voorzien, in die zin dat de aflossingscapaciteit van eiseres wordt vastgesteld op € 214,01.  
    
    5. Omdat de rechtbank het beroep gegrond verklaart, moet verweerder aan eiseres het door haar betaalde griffierecht vergoeden. 
    
    
      Deze uitspraak is gedaan door mr. T.L. Fernig-Rocour, rechter, in aanwezigheid van mr. J.B. Bosma, griffier, op 7 februari 2022.
    
    
    
      griffier						De rechter is verhinderd om te tekenen
    
    
    
      Afschrift verzonden aan partijen op: 
    
    
  
  
    Rechtsmiddel
    
      Tegen deze uitspraak kan binnen zes weken na de dag van verzending van het proces-verbaal daarvan hoger beroep worden ingesteld bij de Centrale Raad van Beroep. 
      Als hoger beroep is ingesteld, kan bij de voorzieningenrechter van de hogerberoepsrechter worden verzocht om het treffen van een voorlopige voorziening.