ECLI:NL:RBNNE:2022:1411, Rechtbank Noord-Nederland, 29-04-2022, LEE 21/3543
Rechtbank Noord-Nederland — Uitspraak 
Datum: 2022-04-29 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Bestuursrecht

Samenvatting: Mijnbouwschade. Waardedaling. Geen waardedaling op grond van berekening met de methode van Atlas voor gemeenten. Verweerder heeft er van uit mogen gaan dat de fysieke schade aan de woning geen verlagend effect op de waarde van de woning heeft gehad. Eisers hebben geen andere omstandigheden naar voren gebracht die verweerder aanleiding hadden moeten geven om van de beleidsuitgangspunten af te wijken.

RECHTBANK NOORD-NEDERLAND
    
    
      Zittingsplaats Groningen
    
    
    
      Bestuursrecht
    
    
    
      zaaknummer: LEE 21/3543 
    
    
      uitspraak van de enkelvoudige kamer van 29 april 2022 in de zaak tussen
    
      [eiser] en [eiseres] , uit Kropswolde, eisers
    
    
      en
    
    
    Instituut Mijnbouwschade Groningen, verweerder
    (gemachtigde: mr. L.A. Jager).
    
    
  
  
    Procesverloop
    
    
      In de besluiten van respectievelijk 11 februari 2021 en 20 mei 2021 (primaire besluiten) heeft verweerder de aanvragen voor vergoeding van waardedaling afgewezen.
    
    
    
      In de besluiten van 3 november 2021 (bestreden besluit) heeft verweerder de bezwaren van eisers tegen de primaire besluiten ongegrond verklaard.
    
    
    
      Eisers hebben tegen de bestreden besluiten beroep ingesteld. 
    
    
    
      Verweerder heeft een verweerschrift ingediend.
    
    
    
      De rechtbank heeft het beroep op 7 april 2022 op zitting behandeld. Eisers zijn verschenen. Verweerder heeft zich laten vertegenwoordigen door zijn gemachtigde.
    
    
    
  
  
    Overwegingen
    
    
      
        Eisers zijn sinds 1 oktober 2015 eigenaar van de woning aan de [adres] te [woonplaats] , met de postcode [postcode] (de woning). 
      
      
        Verweerder heeft de aanvraag van eisers tot vergoeding van waardedaling afgewezen, omdat de woning geen waardedaling zou hebben ondervonden in de periode dat eisers eigenaar van de woning waren.
      
    
    
    
      2.1.
      Eisers stellen dat zij wel degelijk schade hebben geleden door waardedaling. Zij hebben fysieke schade aan de woning, welke ook (gedeeltelijk) vergoed is. Deze fysieke schade maakt een woning minder aantrekkelijk voor kopers, waardoor deze in waarde daalt. Eisers stellen dat de woning ook daadwerkelijk in waarde is gedaald, getuige de WOZ-waardeontwikkeling vanaf 1 januari 2017 tot 1 januari 2019.
    
    
      2.2.
      Verweerder heeft toegelicht dat de waardedaling van een woning abstract begroot wordt volgens de methode van Atlas voor gemeenten (Atlas). Voor de begroting van de waardedaling hanteert verweerder twee indicatoren: het algemene imago-effect en de bevingshistorie. Het algemene imago-effect wordt vergoed aan degene die eigenaar van de woning was op 16 augustus 2012. Eisers waren toen nog geen eigenaar van de woning en komen dus niet in aanmerking voor vergoeding van het imago-effect. Verdere waardedaling neemt verweerder aan wanneer er op de locatie van de woning bevingen hebben plaatsgevonden met een minimale grondsnelheid van 2,9 mm/s. Daarvan is in het geval van eisers geen sprake. 
      
    
    
      2.3.
      Verweerder stelt dat het feit dat fysieke schade is vergoed, niet betekent dat op die locatie ook waardedaling is opgetreden. De vergoeding voor waardedaling heeft uitsluitend betrekking op de ligging van de woning in het risicogebied en de blootstelling van de woning aan bevingen met een grondsnelheid van minimaal 2,9 mm/s. Verweerder keert een waardedalingsvergoeding uit ter compensatie van de schade die ontstaat doordat een gemiddelde koper minder over heeft voor een woning in het risicogebied. Fysieke schade betreft een andere vorm van schade, die via een andere procedure voor vergoeding in aanmerking komt.
    
    
      2.4.
      Een eventuele daling van de WOZ-waarde wil – volgens verweerder – niet zeggen dat dit veroorzaakt is door (het risico) op aardbevingen. De waardeontwikkeling van een woning is afhankelijk van meerdere factoren.
    
    
      2.5.
       De rechtbank overweegt dat verweerder met de Procedure en Werkwijze van het Instituut Mijnbouwschade Groningen (de werkwijze), gebaseerd op de Tijdelijke Wet Groningen (TwG), een schaderegeling heeft ontwikkeld voor waardedaling van woning in het aardbevingsgebied (hoofdstuk 3). Deze regeling, die voorziet in schadevaststelling op abstracte wijze volgens de methode van Atlas, kan worden gekwalificeerd als beleid in de zin van de Algemene wet bestuursrecht (Awb). De rechtbank overweegt voorts dat de beleidsmatige keuze van verweerder voor de methode van Atlas door deze rechtbank als redelijk en aanvaardbaar is beoordeeld.
    
    
      2.6.
      Eisers komen niet in aanmerking voor het imago-effect, nu zij de woning na 16 augustus 2012 in eigendom hebben verkregen. De rechtbank heeft in de eerder aangehaalde uitspraak van 1 november 2021 tevens geoordeeld dat verweerder ervan uit kan gaan dat het imago-effect is ingetreden op 16 augustus 2012 en dat vanaf dat moment kopers bewust of onbewust minder voor een woning hebben betaald. Voorts staat vast dat er na 1 oktober 2015 geen beving met een minimale grondsnelheid van 2,9 mm/s op de locatie van de woning heeft plaatsgevonden. Uitgaande van begroting van de schade volgens de methode van Atlas, komen eisers dus niet in aanmerking voor vergoeding van de waardedaling. 
    
    
      2.7.
      Naar het oordeel van de rechtbank heeft verweerder op goede grond besloten om het bestaan van fysieke schade niet mee te nemen in de beoordeling van schade door waardedaling. Met het bestaan van fysieke schade hoefde verweerder (in deze procedure) geen rekening te houden, omdat uit het onderzoek van Atlas naar voren is gekomen dat schade aan een woning op zichzelf geen verlagend effect heeft op de waarde van een woning, wanneer deze schade hersteld is. 
      
    
    
      2.8.
      Eisers hebben onvoldoende omstandigheden naar voren gebracht die verweerder aanleiding hadden moeten geven om af te wijken van deze methode. Niet gebleken is dat de schommelingen in de WOZ-waarde gerelateerd zijn aan de aardbevingsproblematiek. De beroepsgrond van eisers slaagt niet.
      
      
    
  
  
    Conclusie en gevolgen
    3. Het beroep is ongegrond. Dat betekent dat de bestreden besluiten in stand blijven. Eisers krijgen daarom het griffierecht niet terug. Zij krijgen ook geen vergoeding van de proceskosten.
  
  
    Beslissing
    
    
      De rechtbank verklaart het beroep ongegrond.
    
    
    
      Deze uitspraak is gedaan door mr. J.H.M. Hesseling, rechter, in aanwezigheid van mr. M. Dijk, griffier. De uitspraak is uitgesproken in het openbaar op 29 april 2022.
    
    
    
    
    
    
    
    
      
        
        
        
          
            
              griffier
            
            
              rechter
            
          
        
      
    
    
    
    
      Een afschrift van deze uitspraak is verzonden aan partijen op:
    
    
    
  
  
    Bent u het niet eens met deze uitspraak?
    Als u het niet eens bent met deze uitspraak, kunt u een brief sturen naar de Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State waarin u uitlegt waarom u het er niet mee eens bent. Dit heet een beroepschrift. U moet dit beroepschrift indienen binnen 6 weken na de dag waarop deze uitspraak is verzonden. U ziet deze datum hierboven.
  
  
     Rb. Noord-Nederland 1 november 2021, ECLI:NL:RBNNE:2021:4668.
  
  
     Idem, r.o. 9.3.3.