ECLI:NL:RBDHA:2022:9032, Rechtbank Den Haag, 02-09-2022, NL22.16508
Rechtbank Den Haag — Uitspraak 
Datum: 2022-09-02 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Bestuursrecht; Vreemdelingenrecht

Samenvatting: Eerste beroep bewaring – onzorgvuldig gehoor – zienswijze en lichter middel – maatregel onvoldoende gemotiveerd – beroep gegrond – schadevergoeding

RECHTBANK DEN HAAG
    
    
      Zittingsplaats Middelburg
    
    
    
      Bestuursrecht
    
    
    
      zaaknummer: NL22.16508
    
    
      uitspraak van de enkelvoudige kamer in de zaak tussen
    
      [Naam], eiser,
    
      V-nummer: [Nummer]
      (gemachtigde: mr. R.M. Seth Paul),
    
    
    
      en
    
    
    de staatssecretaris van Justitie en Veiligheid, verweerder,
    (gemachtigde: mr. J.M.M. van Gils).
    
  
  
    
      Procesverloop
    
    
      Bij besluit van 17 augustus 2022 (het bestreden besluit) heeft verweerder aan eiser de maatregel van bewaring op grond van artikel 59, eerste lid, aanhef en onder a, van de Vw opgelegd.
    
    
    
      Eiser heeft tegen het bestreden besluit beroep ingesteld. Dit beroep moet tevens worden aangemerkt als een verzoek om toekenning van schadevergoeding.
    
    
    
      Verweerder heeft op 26 augustus 2022 de maatregel van bewaring opgeheven.
    
    
    
      De rechtbank heeft het beroep op 31 augustus 2022 op zitting behandeld. Partijen hebben zich laten vertegenwoordigen door hun gemachtigden.
    
    
    
  
  
    Overwegingen
    
    1. Eiser stelt te zijn geboren op [Geb. datum] 1986 en de Letse nationaliteit te hebben.
    
    2. Omdat de bewaring is opgeheven, beperkt de beoordeling zich in deze zaak tot de vraag of aan eiser schadevergoeding moet worden toegekend. In dit verband moet de vraag worden beantwoord of de tenuitvoerlegging van de maatregel van bewaring op enig moment voorafgaande aan de opheffing daarvan onrechtmatig is geweest. Op grond van artikel 106 van de Vw kan de rechtbank, indien de bewaring al is opgeheven vóór de behandeling van het verzoek om opheffing van de bewaring, aan eiser een schadevergoeding ten laste van de Staat toekennen.
    
    3. Eiser voert aan dat verweerder tijdens het gehoor voorafgaand aan de inbewaringstelling ten onrechte meerdere belangrijke vragen niet heeft gesteld. Zo is hem niet gevraagd of hij een partner en kinderen heeft in Nederland, of wat zijn zienswijze is ten aanzien van de voorgenomen inbewaringstelling. Verder is er niet gevraagd of er volgens eiser sprake is van omstandigheden die zouden moeten leiden tot het toepassen van een lichter middel. Hier had eiser kunnen aanvoeren dat hij verblijft bij stichting Regenboog. Daardoor is in de maatregel van bewaring onvoldoende gemotiveerd waarom eiser, in het kader van een lichter middel, niet bij stichting Regenboog mag verblijven. Daarom is er volgens eiser sprake van een motiveringsgebrek. Verder is ook zijn recht op rechtsbijstand geschonden. In het gehoor voorafgaand aan de bewaring heeft eiser aangegeven dat hij geen advocaat had. Eiser is van mening dat verweerder door had moeten vragen of het gehoor mocht aanvangen zonder de aanwezigheid van een advocaat.
    
    4. Uit het proces-verbaal van het gehoor voorafgaand aan de inbewaringstelling van 17 augustus 2022 blijkt dat aan eiser het volgende is gevraagd:
    
    
      
        ‘Op basis van de door u verstrekte informatie zult u in bewaring worden gesteld en uw
      
      
        dossier zal worden overgedragen aan de DT&V. U zult worden uitgezet naar Letland en
      
      
        dient minimaal 3 maanden in Letland ( of een ander land van de EU met uitzondering van
      
      
        Nederland) te verblijven en daar bestendig verblijf moet opbouwen. Heeft u nog vragen.’
    
    
    
      Door deze vraagstelling wordt eiser onvoldoende in de gelegenheid gesteld om zijn zienswijze op de voorgenomen inbewaringstelling naar voren te brengen. Er wordt niet gevraagd naar de mening van eiser, enkel of hij nog vragen heeft. Verder blijkt uit het proces-verbaal niet dat aan eiser is gevraagd of er redenen zijn om in zijn geval te kiezen voor het toepassen van een lichter middel. Eiser stelt een vaste verblijfplaats te hebben bij stichting Regenboog. Dit had hij in het kader van het lichter middel kunnen aanvoeren. 
    
    
    5. Eiser is onvoldoende in de gelegenheid gesteld om zijn zienswijze en eventuele persoonlijke belangen in relatie tot de voorgenomen inbewaringstelling (een bezwarend besluit) naar voren te brengen. Het gehoor is dan ook niet goed afgenomen. Nu sprake is van een onzorgvuldig gehoor, leidt dit tot een onrechtmatige maatregel. Omdat eiser niet al zijn eventuele persoonlijke belangen naar voren heeft kunnen brengen, zijn deze ook niet meewogen in de maatregel van bewaring. In de maatregel wordt nu enkel ingegaan op eisers medische problematiek en het ontbreken van een paspoort. De maatregel is daarom onvoldoende gemotiveerd. Dat betekent dat de maatregel van bewaring van meet af aan onrechtmatig is.
    
    6. Gelet op het voorgaande is het beroep gegrond. Wat eiser voor het overige heeft aangevoerd behoeft geen bespreking meer.
    
    7. De maatregel van bewaring was vanaf het moment van opleggen daarvan onrechtmatig. De rechtbank acht gronden aanwezig om een schadevergoeding toe te kennen voor 10 dagen onrechtmatige (tenuitvoerlegging van de) vrijheidsontnemende maatregel van 10 x € 100,- (verblijf detentiecentrum) = € 1000.
    
    8. De rechtbank veroordeelt verweerder in de door eiser gemaakte proceskosten. Deze kosten stelt de rechtbank op grond van het Besluit proceskosten bestuursrecht voor de door een derde beroepsmatig verleende rechtsbijstand vast op € 1.518 (1 punt voor het indienen van het beroepschrift en 1 punt voor het verschijnen ter zitting met een waarde per punt van € 759 en een wegingsfactor 1). 
    
    
  
  
    Beslissing
    
    
      De rechtbank:
    
    
    - verklaart het beroep gegrond;
    - veroordeelt de Staat der Nederlanden tot het betalen van een schadevergoeding aan eiser tot een bedrag van € 1000 (duizend euro) te betalen door de griffier en beveelt de tenuitvoerlegging van deze schadevergoeding;
    - veroordeelt verweerder in de proceskosten van eiser tot een bedrag van € 1.518 (vijftienhonderdachttien euro).
    
    
      Deze uitspraak is gedaan door mr. K.M. de Jager, rechter, in aanwezigheid van mr. J. de Winter, griffier, en openbaar gemaakt door middel van geanonimiseerde publicatie op
      
        www.rechtspraak.nl. 
      De uitspraak is bekendgemaakt op:
    
    
    
    
      
      
        Rechtsmiddel
      
      Tegen deze uitspraak kan hoger beroep worden ingesteld bij de Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State binnen één week na de dag van bekendmaking.
    
  
  
     Vreemdelingenwet 2000.