ECLI:NL:GHSHE:2022:420, Gerechtshof 's-Hertogenbosch, 21-01-2022, 20-001714-20
Gerechtshof 's-Hertogenbosch — Uitspraak 
Datum: 2022-01-21 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Strafrecht

Samenvatting: Gepubliceerd in verband met ingesteld cassatieberoep.

Parketnummer	: 20-001714-20 
  Uitspraak	: 21 januari 2022 
  TEGENSPRAAK
  
    Arrest van de economische kamer van het gerechtshof 's-Hertogenbosch
    
    
      gewezen op het hoger beroep tegen het vonnis van de economische kamer van de rechtbank Oost-Brabant, zittingsplaats ’s-Hertogenbosch, van 25 november 2019 in de strafzaak met parketnummer 82-087782-19 tegen:
    
    
  
  
    
      [verdachte] ,
    
      geboren te [geboorteplaats] op [geboortedag] 1929, 
      wonende te [adres] .
    
    
    
    
      
        Hoger beroep
      
    
    
    
      Bij vonnis waarvan beroep heeft de rechtbank de verdachte ter zake van ‘medeplegen van opzettelijk en wederrechtelijk een stof in de lucht brengen, terwijl daarvan gevaar voor de openbare gezondheid te duchten is’ (feit 1 primair) en ‘medeplegen van overtreding van een voorschrift gesteld krachtens artikel 9.2.2.1 eerste lid van de Wet milieubeheer, opzettelijk begaan (artikel 6 van het Asbestverwijderingsbesluit 2005)’ (feit 2 primair) veroordeeld tot een geldboete ter hoogte van € 12.000,00 subsidiair 95 dagen hechtenis, alsmede tot een voorwaardelijke gevangenisstraf voor de duur van 2 maanden met een proeftijd van 2 jaren.
    
    
    
      Door de verdachte is tegen voormeld vonnis hoger beroep ingesteld.
    
    
    
    
      
        Onderzoek van de zaak
      
    
    
    
      Dit arrest is gewezen naar aanleiding van het onderzoek op de terechtzitting in hoger beroep, alsmede het onderzoek op de terechtzitting in eerste aanleg.
    
    
    
      Het hof heeft kennisgenomen van de vordering van de advocaat-generaal en van hetgeen door de verdachte naar voren is gebracht.
    
    
    
      De advocaat-generaal heeft gevorderd dat het hof de verdachte niet-ontvankelijk zal verklaren in zijn hoger beroep, nu het hoger beroep door de verdachte tardief is ingesteld.
    
    
    
      De verdachte heeft het hof verzocht hem ontvankelijk te verklaren in het door hem ingestelde hoger beroep.
    
    
    
    
      
        Ontvankelijkheid van het hoger beroep
      
    
    
    
      Het beroepen vonnis is op 25 november 2019 bij verstek gewezen, nadat de dagvaarding van de verdachte om ter terechtzitting in eerste aanleg te verschijnen blijkens de daaraan gehechte akte van uitreiking aan hem in persoon was betekend op 15 oktober 2019. 
    
    
    
      Ingevolge het bepaalde in artikel 408, eerste lid, aanhef en onder a, van het Wetboek van Strafvordering had de verdachte binnen veertien dagen na het op de hiervoor genoemde datum gewezen vonnis hoger beroep moeten instellen. Het hoger beroep is echter eerst op 10 augustus 2020 – en derhalve buiten de daarvoor geldende termijn – ingesteld.
    
    
    
      De wet bepaalt in welke gevallen tegen een rechterlijke uitspraak een rechtsmiddel kan worden ingesteld en binnen welke termijn dit kan geschieden; die termijnen zijn van openbare orde. Overschrijding van de termijn voor hoger beroep door de verdachte betekent in de regel dat deze niet in dat hoger beroep kan worden ontvangen. Dit gevolg kan daaraan uitsluitend dan niet worden verbonden, indien sprake is van bijzondere, de verdachte niet toe te rekenen, omstandigheden welke de overschrijding van de termijn verontschuldigbaar doen zijn (vgl. HR 14 januari 2020, ECLI:NL:HR:2020:38).
    
    
    
      Ter terechtzitting in hoger beroep heeft de verdachte gesteld dat hij voorafgaand aan de terechtzitting in eerste aanleg d.d. 11 november 2019 een verzoek tot aanhouding van de behandeling van de zaak had gedaan, omdat hij verhinderd was voornoemde terechtzitting bij te wonen. Daarbij heeft de verdachte ter onderbouwing onder meer gewezen op een door hem aan de rechtbank Oost-Brabant verstuurd e-mailbericht d.d. 8 november 2019. In dat verband heeft hij opgemerkt dat hij nimmer een reactie op zijn hiervoor bedoelde aanhoudingsverzoek heeft ontvangen. 
    
    
    
      Ter terechtzitting heeft het hof geconstateerd dat het e-mailadres van de rechtbank, waaraan de verdachte zijn aanhoudingsverzoek heeft gericht, onvolledig is (de uitgang ‘.nl’ ontbreekt). Wat daar ook van zij, uit jurisprudentie van de Hoge Raad volgt dat een verdachte die een verzoek tot uitstel van de behandeling van zijn zaak doet (of laat doen) er in beginsel niet van mag uitgaan dat dat verzoek zonder meer zal worden ingewilligd. In de regel mag daarom van de verdachte worden gevergd dat hij zich op de hoogte stelt van het al dan niet doorgaan van de behandeling van zijn zaak (vgl. HR 18 januari 2011, ECLI:NL:HR:2011:BO3406).
    
    
    
      Op grond van het verhandelde ter terechtzitting in hoger beroep en het procesdossier is het hof gebleken dat de verdachte op geen enkele wijze bij de strafgriffie van de rechtbank Oost-Brabant heeft geïnformeerd of zijn verzoek goed was ontvangen en/of naar de beslissing op zijn verzoek tot aanhouding van de behandeling van de zaak. Nu de verdachte dit heeft nagelaten, hem dit nalaten kan worden toegerekend en er zich naar het oordeel van het hof ook overigens geen omstandigheid voordoet die voornoemde termijnoverschrijding verschoonbaar maakt, is de verdachte niet-ontvankelijk in zijn hoger beroep.
    
    
    
  
  
    BESLISSING
    
    
      Het hof:
    
    
    
      Verklaart de verdachte niet-ontvankelijk in zijn hoger beroep.
      Aldus gewezen door:
      mr. C.P.J. Scheele, voorzitter,
      mr. R.G.A. Beaujean en mr. E.E. van der Bijl, raadsheren,
      in tegenwoordigheid van mr. Y.L.J. Verhoeven, griffier,
      en op 21 januari 2022 ter openbare terechtzitting uitgesproken.