ECLI:NL:RBDHA:2022:8227, Rechtbank Den Haag, 11-08-2022, 09/331251-21
Rechtbank Den Haag — Uitspraak 
Datum: 2022-08-11 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Strafrecht

Samenvatting: Jeugdstraf. Vrijspraak poging zware mishandeling en bedreiging. Veroordeeld voor medeplegen mishandeling en medeplegen wederrechtelijke vrijheidsberoving. De verdachte is verminderd toerekeningsvatbaar. 14 dagen jeugddetentie, met aftrek, 50 uur leerstraf en 40 uur werkstraf. Vordering BP geheel toegewezen, hoofdelijk. DUT.

Rechtbank DEN HAAG
    
    
      Meervoudige kamer jeugdstrafzaken
    
    
    
      Parketnummer:	09/331251-21
      Datum uitspraak:	11 augustus 2022
      Tegenspraak
    
    
    
      Vonnis van de rechtbank Den Haag in de zaak tegen de verdachte:
    
    
    
      
         [verdachte]	
      
      	geboren op [geboortedag 1] 2006 te [geboorteplaats] ,
      	[adres]
    
    
    
  
  
    
      1Het onderzoek ter zitting
    
    
      De strafzaak tegen de verdachte is inhoudelijk behandeld op de besloten zitting van 28 juli 2022.
    
    
    
      De officier van justitie in deze zaak is mr. P. de Mos en de advocaat van de verdachte is mr. C.C. Peterse te Den Haag. De verdachte is op de zitting verschenen. 
    
    
    
  
  
    
      2De tenlastelegging
    
    
      De verdachte wordt er, samengevat, van beschuldigd dat zij 
    
    
    
       een poging zware mishandeling van [slachtoffer] al dan niet samen met anderen op 5 december 2021 in Gouda, dan wel mishandeling al dan niet met anderen (subsidiair), dan wel mishandeling (meer subsidiair);
       op 5 december 2021 in Gouda samen met anderen [slachtoffer] opzettelijk van haar vrijheid heeft beroofd;
       op 5 december 2021 in Gouda [slachtoffer] heeft bedreigd.
    
    
    
      De volledige tekst van de tenlastelegging staat in bijlage I.
    
    
    
  
  
    
      3Vrijspraak
    
    
      3.1
      Standpunt van de officier van justitie 
      
      
        De officier van justitie heeft zich op het standpunt gesteld dat het onder feit 1 primair en feit 3 ten laste gelegde wettig en overtuigend bewezen kan worden. De verdachte heeft samen met de medeverdachten het slachtoffer zo vaak en zo hard geschopt, gestompt en geslagen, dat zij daarmee een groot risico in het leven heeft geroepen dat het slachtoffer zwaar lichamelijk letsel zou oplopen. Het slachtoffer heeft bij de politie duidelijk verklaard dat de verdachte tegen haar gezegd heeft dat zij de grond moest likken, omdat zij anders klappen zou krijgen. Gezien de gebeurtenissen die daaraan vooraf zijn gegaan, zoals het moeten likken van de wc en het duwen van een stok in de mond van het slachtoffer, kan deze bedreiging wettig en overtuigend bewezen worden.
      
      
    
    
      3.2
      Standpunt van de verdediging
      
      
        Door de raadsvrouw is vrijspraak van het onder feit 1 primair tenlastegelegde bepleit. Het ontbreekt de verdachte, gezien haar jonge leeftijd, aan voldoende kracht om zwaar lichamelijk letsel bij het slachtoffer te veroorzaken. Ook is vrijspraak van het onder feit 3 tenlastegelegde bepleit. De verdachte heeft ontkend dat zij het slachtoffer heeft bedreigd. Dit vindt bovendien geen ondersteuning in het dossier.
      
      
    
    
      3.3
      Beoordeling
      
      
        
          Feit 1 – primair 
        
        Voor een bewezenverklaring van de primair tenlastegelegde poging tot zware mishandeling is vereist dat het opzet van de verdachte, al dan niet in voorwaardelijke vorm, gericht was op het toebrengen van zwaar lichamelijk letsel. Voorwaardelijk opzet op een bepaald gevolg, zoals hier op zwaar lichamelijk letsel, is aanwezig indien de verdachte bewust de aanmerkelijke kans heeft aanvaard dat dit gevolg zal intreden.
      
      
      
        De beantwoording van de vraag of het handelen van de verdachte de aanmerkelijke kans op een bepaald gevolg in het leven roept, is afhankelijk van de omstandigheden van het geval, waarbij gekeken moet worden naar de aard van de gedraging en de omstandigheden waaronder deze is verricht. Daarbij zal het moeten gaan om een kans die naar algemene ervaringsregels aanmerkelijk is te achten. Onder de naar ervaringsregels aanmerkelijke kans dient te worden verstaan de in de gegeven omstandigheden reële, niet onwaarschijnlijke mogelijkheid. 
      
      
      
        Ter zitting is door de officier van justitie en de raadsvrouw vrijspraak gevorderd voor zover de tenlastelegging van feit 1 primair ziet op het gebruik van het stroomstootwapen (het 3e gedachtestreepje). De rechtbank zal de verdachte voor dit gedeelte van de tenlastelegging zonder nadere motivering vrijspreken. 
      
      
      
        Ten aanzien van de overige verweten geweldshandelingen overweegt de rechtbank als volgt. Op basis van het dossier, waaronder de door de medeverdachte opgenomen filmpjes, stelt de rechtbank vast dat het slachtoffer meermalen is geslagen tegen haar hoofd en tegen haar ribben. Daarnaast is zij meerdere malen geschopt tegen haar rug en eenmaal tegen haar nek. Op basis van de foto’s van het letsel en de medische verklaring concludeert de rechtbank dat het geweld in ieder geval bloeduitstortingen heeft veroorzaakt (rond oog, voorhoofd en achter het oor), dat sprake was van een pijnlijke nek en een verdikte pols, waarbij voor dit laatste kwetsuur een genezingsduur van 2-6 weken wordt gegeven. Naar het oordeel van de rechtbank kan uit een en ander niet zonder meer worden afgeleid (aard en plaats van verwondingen) dat er ook een aanmerkelijke kans op zwaar(der) lichamelijk letsel is geweest. En hoewel er sprake is geweest van langdurig en veelvuldig geweld en hoewel de filmpjes bijzonder naar en heftig overkomen, valt verder niet goed vast te stellen of de verdachte en de medeverdachte (meisjes in hun jonge tienerjaren) op een zodanig krachtige wijze geweld hebben gebruikt dat een aanmerkelijke kans op zwaar lichamelijk letsel mede op grond daarvan moet worden aangenomen. De rechtbank zal de verdachte dan vrijspreken van het onder feit 1 primair tenlastegelegde.      
      
      
      
      
        
          Feit 3 – bedreiging
        
        Er is sprake van een strafbare bedreiging indien de verbale uitlatingen of gedragingen van een verdachte zien op een zwaar misdrijf. Hieronder vallen misdrijven tegen het leven gericht en het toebrengen van zwaar lichamelijk letsel. Naar het oordeel van de rechtbank voldoet de tenlastegelegde verbale uitlating (Ga nu de grond likken anders krijg je klappen) daar niet aan. Het krijgen van ‘klappen’ is onvoldoende voor het veroorzaken van een redelijke vrees bij de bedreigde dat zij, bijvoorbeeld, zwaar lichamelijk letsel zal oplopen. Daarom kan de aan de verdachte verweten uitlating geen strafbare bedreiging opleveren. De rechtbank zal de verdachte van dit feit vrijspreken.
      
      
      
    
  
  
    
      4Waardering van het bewijs
    
    
      Het onder feit 1 subsidiair tenlastegelegde kan zonder nadere motivering bewezen worden verklaard. De verdachte heeft dit feit bekend en op zitting is door de verdediging geen vrijspraak bepleit.
    
    
    
      4.1
      Het standpunt van de officier van justitie
      
      
        De officier van justitie heeft zich op het standpunt gesteld dat het onder 2 ten laste gelegde feit wettig en overtuigend bewezen kan worden. Het slachtoffer is in de woning van [medeverdachte 1] langdurig mishandeld. Gedurende langere tijd bestond er geen reële mogelijkheid voor haar om de woning te verlaten. Zij was overgeleverd aan de wil van haar belagers en had geen vrijwillige keuze om al dan niet in de woning te blijven. De verdachte heeft ter terechtzitting aangegeven dat zij het slachtoffer haar sleutels pas terug wilde geven als zij sorry zou zeggen. Daarmee heeft de verdachte ook bepaald wanneer het slachtoffer weg mocht. Zij werd daardoor enige tijd actief belemmerd in het gaan en staan waar zij wilde. Door het slachtoffer in een dergelijke setting te plaatsen, is op zijn minst sprake van voorwaardelijk opzet op het medeplegen van de wederrechtelijke vrijheidsberoving. 
      
      
    
    
      4.2
      Het standpunt van de verdediging
      
      
        De verdediging heeft namens de verdachte vrijspraak bepleit van het onder 2 ten laste gelegde. De verdachte heeft het slachtoffer niet naar de woning gelokt. Dat de verdachte sorry wilde horen van het slachtoffer, was niet bedoeld als een onderhandeling, maar om de strijdbijl te begraven. De verdachte heeft dan ook geen aandeel gehad in de wederrechtelijke vrijheidsberoving. 
      
      
    
    
      4.3
      De beoordeling
      
      
        
          Feit 1 – subsidiair 
        
        Het onder feit 1 subsidiair tenlastegelegde kan zonder nadere motivering bewezen worden verklaard. De verdachte heeft dit feit bekend. 
      
      
      
        
          Feit 2 – wederrechtelijke vrijheidsberoving
        
        Vaststaat dat heel kort nadat het slachtoffer in de woning van [medeverdachte 1] binnenkwam, zij door de verdachte en haar medeverdachten is mishandeld. Daarnaast is er tegen haar geschreeuwd, is er meermalen gesproken over het pijpen van onder andere de medeverdachte en de hond en is er een stroomstootwapen door meerdere personen aan en uit gezet. Het slachtoffer heeft verklaard dat zij de woning niet durfde te verlaten omdat zij bang was dat zij dan opnieuw geslagen zou worden. Ook de [getuige] heeft in zijn verklaring benoemd dat het voor het slachtoffer moeizaam was om de woning te verlaten omdat twee van de medeverdachten achter haar aangingen. 
      
      
      
        Op basis van het voorgaande komt de rechtbank tot de conclusie dat het slachtoffer in de woning van [medeverdachte 1] van haar vrijheid beroofd werd gehouden. 
      
      
      
        De vraag waar de rechtbank zich vervolgens voor gesteld ziet is of er sprake is van het medeplegen van de vrijheidsberoving. Immers, de verdachte ontkent hierin een rol te hebben gespeeld. 
      
      
      
        De rechtbank stelt voorop dat de betrokkenheid aan een strafbaar feit als medepleger kan worden bewezenverklaard indien is komen vast te staan dat bij het begaan daarvan sprake is geweest van een voldoende nauwe en bewuste samenwerking.
      
      
      
        Uit het dossier en het onderzoek ter terechtzitting leidt de rechtbank met betrekking tot de betrokkenheid van verdachte bij het tenlastegelegde het volgende af. De verdachte heeft de scootersleutels van het slachtoffer enige tijd bij zich gehouden, zodat het slachtoffer niet weg kon. Ook heeft de verdachte ter terechtzitting verklaard dat zij zich kan voorstellen dat het slachtoffer het gevoel had dat zij niet weg kon. Daarnaast was de sfeer in de woning grimmig, een situatie waaraan de verdachte zelf heeft bijgedragen. Het slachtoffer was immers zowel door de verdachte als door de medeverdachten gedurende een langere tijd veelvuldig en op verschillende manieren mishandeld. 
      
      
      
        Door haar gedragingen tijdens de mishandelingen, het bij zich houden van de sleutels van het slachtoffer, het in stand laten van de situatie na de mishandelingen waarbij het slachtoffer de woning niet kon verlaten brengt de rechtbank tot het oordeel dat sprake is geweest van een voldoende nauwe en bewuste samenwerking tussen verdachte en haar medeverdachten die in de kern bestaat uit een gezamenlijke uitvoering. Dat de verdachte niet de intentie heeft gehad het slachtoffer van haar vrijheid te beroven, doet niet af aan het oordeel dat zij een significante bijdrage heeft geleverd aan het van haar vrijheid beroofd houden van het slachtoffer. Daarmee acht de rechtbank het tenlastegelegde medeplegen van de wederrechtelijke vrijheidsberoving bewezen.
      
      
      
        In bijlage II heeft de rechtbank de bewijsmiddelen opgenomen. Ten aanzien van feit 1 subsidiair heeft de rechtbank volstaan met een opsomming, nu de verdachte dit feit heeft bekend en nadien geen vrijspraak is bepleit.
      
      
      
    
  
  
    
      5De bewezenverklaring
    
    
      Op grond van de bewijsmiddelen en op grond van de conclusies hierboven, is wettig en overtuigend bewezen dat de verdachte het onder 1 subsidiair en onder 2 tenlastegelegde heeft begaan. 
    
    
    
      Bewezenverklaard wordt dat: 
    
    
    
      1
      zij op 5 december 2021 te Gouda, tezamen en in vereniging met anderen, [slachtoffer] heeft mishandeld door meermalen
    
    - met de gebalde vuist tegen het hoofd en het gezicht en de ribben van [slachtoffer] te slaan, en
    - met de geschoeide voet, met kracht, tegen de (boven)rug en de nek, van [slachtoffer] te trappen, en
    - met kracht aan de haren van [slachtoffer] te trekken, en
    - een stok in de mond van [slachtoffer] te duwen;
    
    
      2
      zij op 5 december 2021 te Gouda, tezamen en in vereniging met anderen, opzettelijk [slachtoffer] wederrechtelijk van de vrijheid beroofd heeft gehouden, door
    
    - met een getalsmatig overwicht van meerdere personen die [slachtoffer] meerdere uren, fysiek vast te houden en te mishandelen in die woning, en
    - op dreigende toon tegen [slachtoffer] te zeggen dat zij de woning niet mocht verlaten.
    
    
      Het meer of anders tenlastegelegde is niet bewezen. De verdachte zal (ook) daarvan worden vrijgesproken.
    
    
    
      De rechtbank heeft taal- en/of schrijffouten in de bewezenverklaring verbeterd. De verdachte is hierdoor niet benadeeld.
    
    
    
  
  
    
      6De strafbaarheid van het bewezenverklaarde en van de verdachte
    
    
      De feiten en de verdachte zijn strafbaar.
    
    
    
  
  
    
      7De straf en/of maatregel
    
    
      7.1
      Standpunt van de officier van justitie 
      
      
        De officier van justitie heeft een jeugddetentie van 30 dagen geëist, met aftrek, en waarvan 16 dagen voorwaardelijk. Daarnaast heeft zij een leerstraf geëist, te weten SoCool, voor de duur van 50 uur. De verdachte heeft zich schuldig gemaakt aan ernstige feiten. Tegelijkertijd heeft zij goed meegewerkt aan de begeleiding die is geboden vanaf het moment dat de verdachte vrij kwam, en met resultaat. Het is belangrijk dat de verdachte deze vorderingen vasthoudt en voortzet. 
      
      
    
    
      7.2
      Standpunt van de verdediging
      
      
        De raadsvrouw heeft aangevoerd dat de verdachte zich kan vinden in de geadviseerde leerstraf en in het hulpaanbod. 
      
      
    
    
      7.3
      Het oordeel van de rechtbank 
      
      
        
          Ernst van het feit
        
        De verdachte heeft zich schuldig gemaakt aan twee strafbare feiten. Het betreft het medeplegen van mishandeling en vrijheidsberoving. 
        De verdachte heeft samen met anderen een kwetsbaar slachtoffer gedurende langere tijd mishandeld en haar vastgehouden in de woning van [medeverdachte 1] . Deze gebeurtenissen moeten grote angst bij het slachtoffer teweeg hebben gebracht. Uit de verklaring van het slachtoffer ter terechtzitting blijkt dat de feiten niet alleen fysiek letsel bij haar hebben veroorzaakt, maar dat het ook mentaal een grote impact op haar heeft gehad. Zo heeft het slachtoffer in bepaalde situaties nog steeds angstgevoelens. Door de mishandeling en de vrijheidsberoving is door de verdachte grote inbreuk gemaakt op zowel de lichamelijke als de geestelijke integriteit van de aangeefster. 
      
      
      
        
          Strafblad  
        
        De rechtbank stelt aan de hand van de Justitiële Documentatie van 29 juni 2022 vast dat de verdachte niet eerder is veroordeeld voor een strafbaar feit. 
      
      
      
        
          Persoon van de verdachte 
        
        De rechtbank heeft kennis genomen van het (herziene) advies van de Raad voor de Kinderbescherming en de Pro Justitia-rapportage. Er is als volgt gerapporteerd.
      
      
      
        
          Pro Justitia-rapportage d.d. 22 februari 2022 door psycholoog E. Koster
        
        
          Er is bij betrokkene sprake van een gebrekkige ontwikkeling, in de zin van cognitieve
        
        
          beperkingen en in lijn daarmee een achterstand in de algehele sociaal-emotionele
        
        
          ontwikkeling, die gekenmerkt wordt door problemen in de emotieregulatie,
        
        
          gewetensontwikkeling en coping en het onvoldoende in staat zijn om te reflecteren op
        
        
          eigen gedrag en emoties. Er worden daarnaast aanwijzingen gezien voor de aanwezigheid
        
        
          van een periodiek explosieve stoornis. 
        
        
          Ingeschat wordt dat de geconstateerde gebrekkige ontwikkeling van invloed is geweest op
        
        
          het gedrag van betrokkene ten tijde van het plegen van het ten laste gelegde (indien bewezen), in de zin dat betrokkene onvoldoende zicht heeft op haar binnenwereld en haar
        
        
          emotieregulatie tekortschiet. Zij is niet goed in staat en heeft het niet geleerd om emoties
        
        
          adequaat te duiden, te voelen en te reguleren. Als emoties oplopen, wordt zij er uiteindelijk
        
        
          door overspoeld, wat zich kan uiten in woedeaanvallen. Haar empathisch vermogen, haar
        
        
          geneigdheid om zelfbewuste emoties te ervaren en er adequaat mee om te gaan en haar
        
        
          moreel vermogen zijn nauwelijks tot ontwikkeling gekomen, waardoor zij onvoldoende
        
        
          mogelijkheden heeft gehad om haar gedrag ten tijde van het plegen van het ten laste
        
        
          gelegde tussentijds bij te sturen en om andere keuzes te maken. Er wordt derhalve
        
        
          geadviseerd om, indien het ten laste gelegde bewezen kan worden, het haar ten laste
        
        
          gelegde in een verminderde mate toe te rekenen. 
        
        
          Een weging van de factoren van de SAVRY leidt tot inschatting van een matig-hoog (laag, laag-matig, matig, matig-hoog, hoog) risico op gewelddadige recidive, waarbij vooral de
        
        
          individuele problematiek van betrokkene als zeer zorgelijk wordt ervaren.
        
      
      
      
        
          Advies Raad voor de Kinderbescherming d.d. 21 juli 2022
        
        
          
            [verdachte] is een vijftienjarig meisje dat al veel heeft meegemaakt en dat kampt met complexe problematiek en ontwikkelingsachterstand. [verdachte] is zeer kwetsbaar en beïnvloedbaar en heeft veel behoefte aan externe sturing, kaders, grenzen en bescherming. Dit blijkt uit het NIFP-onderzoek, maar ook uit de informatie van de Jeugdreclasseerder uit de praktijk. 
        
        
          Om de kans op herhaling te verkleinen is de RvdK het ermee eens dat [verdachte] blijft werken aan de volgende punten: 
        
      
      
        - Het versterken van haar sociaal-emotionele vaardigheden en zelfvertrouwen. 
      
      
        - Het versterken van de relatie met moeder. 
      
      
        - Zich houden aan en profiteren van duidelijkheid, structuur en kaders. 
      
      
        De RvdK voegt toe dat de strenge kaders van huisarrest en avondklok nog passend zijn en gefaseerd afgebouwd moeten worden. 
      
      
      
        Mevrouw [vertegenwoordiger van de raad] heeft, namens de Raad voor de Kinderbescherming, als deskundige ter zitting verklaard dat het belangrijk is dat de verdachte begeleiding blijft krijgen. Zij heeft dat echt nodig en profiteert daar goed van. Het plan van de jeugdreclassering om de strakke regels af te bouwen en niet in één keer los te laten is noodzakelijk. Op die manier kan de verdachte zich verder ontwikkelen. SoCool is nodig om de verdachte sociale vaardigheden te leren, zodat zij problemen op sociaal gebied op een goede manier leert op te lossen. 
      
      
      
        Mevrouw [naam 1] heeft, namens de jeugdreclassering, als deskundige het volgende verklaard. MST is inmiddels gestart, en is met name gefocust op het gezin. Voor de verdachte als individu is daardoor tot nog toe weinig aandacht geweest. SoCool sluit daar goed op aan, omdat dan juist wordt gekeken naar hoe de verdachte zich staande houdt in de samenleving. Het is de bedoeling dat de voorwaarden in een periode van negen maanden langzamerhand worden afgebouwd. Op die manier kan de verdachte steeds meer oefenen met vrijheden, maar wel onder toezicht. Het hele gezin is bereid de hulpverlening te accepteren en daar aan mee te werken. 
      
      
      
        
          Toerekeningsvatbaar
        
        De rechtbank neemt de conclusies van de deskundigen voor wat betreft de toerekeningsvatbaarheid over en acht de verdachte daarom verminderd toerekeningsvatbaar.
      
      
      
        
          Op te leggen straf
        
        De rechtbank heeft gekeken naar straffen die in soortgelijke zaken zijn opgelegd, de oriëntatiepunten voor straftoemeting en LOVS-afspraken en naar het aandeel van de verdachte in het bewezenverklaarde.
        Alles afwegende zal de rechtbank de verdachte een jeugddetentie opleggen voor de duur van 14 dagen, met aftrek, en een leerstraf, te weten SoCool, voor de duur van 50 uur. Daarnaast zal de rechtbank de verdachte een voorwaardelijke werkstraf opleggen voor de duur van 40 uur. Op die manier ervaart de verdachte de consequenties van haar gedrag. Daarnaast vindt de rechtbank het belangrijk dat de komende periode nog toezicht wordt gehouden op de verdachte, zodat gewaarborgd kan worden dat de verdachte de ingezette positieve ontwikkeling voortzet. 
      
      
      
        
          Dadelijke uitvoerbaarheid
        
        De verdachte heeft zich schuldig gemaakt aan een misdrijf dat is gericht tegen en gevaar veroorzaakt voor de onaantastbaarheid van het lichaam van een persoon, te weten [slachtoffer] . Gelet op de ernst van het feit en het rapport omtrent haar persoon, waaruit naar voren komt dat de verdachte problemen in de emotieregulatie heeft en een beperkte gewetensontwikkeling en coping, waarvoor hulpverlening en begeleiding nodig is, is de rechtbank van oordeel dat er ernstig rekening mee moet worden gehouden dat de verdachte wederom een dergelijk misdrijf zal begaan. Daarom zal de rechtbank bevelen dat de hierna op grond van artikel 77z Wetboek van Strafrecht te stellen voorwaarden en het op grond van artikel 77aa Wetboek van Strafrecht uit te oefenen toezicht dadelijk uitvoerbaar zijn.
      
      
      
    
  
  
    
      8De vordering van de benadeelde partij en de schadevergoedingsmaatregel
    
    
      
        [slachtoffer] heeft zich als benadeelde partij gevoegd in het strafproces en heeft een schadevergoeding van €1.000,- aan immateriële schade, te vermeerderen met de wettelijke rente, gevorderd. Namens de benadeelde partij is aangevoerd dat het bedrag van de vordering gericht is op het letsel, de pijn en de angst die het slachtoffer heeft ondervonden, en niet afhankelijk is van of het onder feit 1 primair dan wel subsidiair tenlastegelegde bewezen wordt verklaard.
    
    
    
      8.1
      Het standpunt van de officier van justitie
      
      
        De vordering van de benadeelde partij is geheel voor toewijzing vatbaar. Gezien het letsel en de gevolgen voor de aangeefster is het gevorderde bedrag redelijk en passend. Bij de vordering dient de schadevergoedingsmaatregel en de wettelijke rente te worden opgelegd.
      
      
    
    
      8.2
      Het standpunt van de verdediging
      
      
        Nu de verdediging voor twee feiten vrijspraak heeft bepleit, dient het gevorderde bedrag bij toewijzing gematigd te worden. 
      
      
    
    
      8.3
      Het oordeel van de rechtbank
      
      
        De vordering is voldoende onderbouwd door de benadeelde partij en kan worden toegewezen. Uit het onderzoek ter terechtzitting is vast komen te staan dat de benadeelde partij rechtstreeks schade heeft geleden als gevolg van de bewezenverklaarde feiten. De rechtbank zal derhalve de vordering van de benadeelde partij hoofdelijk toewijzen tot een bedrag van €1.000,00, inclusief de gevorderde wettelijke rente met ingang van 5 december 2020. 
      
      
      
        Dit brengt mee dat de verdachte dient te worden veroordeeld in de kosten die de benadeelde partij tot aan deze uitspraak in verband met haar verdediging tegen die vordering heeft moeten maken, welke kosten de rechtbank tot op heden begroot op nihil.
      
      
      
        Nu verdachte jegens het slachtoffer naar burgerlijk recht aansprakelijk is voor de schade die door het bewezenverklaarde strafbare feit is toegebracht en de verdachte voor dit feit zal worden veroordeeld, zal de rechtbank aan de verdachte de verplichting opleggen tot betaling aan de Staat van een bedrag groot € 1.000,00, vermeerderd met de gevorderde wettelijke rente daarover vanaf 5 december 2021 tot aan de dag waarop deze vordering is voldaan, ten behoeve van het [slachtoffer] .
      
      
      
        De rechtbank stelt dat gijzeling kan worden toegepast met een maximum van 0 dagen.
      
      
      
    
  
  
    
      9De toepasselijke wetsartikelen
    
    
      De op te leggen straffen zijn gegrond op de artikelen:
    
    
    
      36f, 47, 77a, 77g, 77i, 77m, 77n, 77x, 77y, 77z, 77aa, 77gg, 282, 300 van het Wetboek van Strafrecht.
    
    
    
      Deze voorschriften zijn toegepast, zoals zij ten tijde van het bewezen verklaarde rechtens golden dan wel ten tijde van deze uitspraak rechtens gelden. 
    
    
    
  
  
    
      10Bijlagen
    
    
      De in dit vonnis genoemde bijlagen maken deel uit van dit vonnis.
    
    
    
  
  
    
      11De beslissing
    
    
      De rechtbank:
    
    
    
      
        vrijspraak 
      
      verklaart niet wettig en overtuigend bewezen dat de verdachte het onder feit 1 primair en feit 3 tenlastegelegde heeft begaan en spreekt haar daarvan vrij; 
    
    
    
      
        bewezenverklaring 
      
      verklaart wettig en overtuigend bewezen dat de verdachte het onder feit 1 subsidiair en feit 2 tenlastegelegde heeft begaan, zoals hierboven in paragraaf 5 is omschreven en kwalificeert dit als 
    
    
    
      
        mishandeling; 
      
    
    
    
      
        opzettelijk iemand van de vrijheid beroofd houden;
      
    
    
    
      verklaart niet wettig en overtuigend bewezen wat aan de verdachte meer of anders is tenlastegelegd en spreekt haar daarvan vrij; 
    
    
    
      
        straf 
      
      veroordeelt de verdachte tot 
    
    
    
      
        jeugddetentie voor de duur van 14 dagen
    
    
    
      bepaalt dat de tijd, door de veroordeelde vóór de tenuitvoerlegging van deze uitspraak in verzekering en voorlopige hechtenis doorgebracht, bij de tenuitvoerlegging van het onvoorwaardelijk gedeelte van deze jeugddetentie wordt afgetrokken;
    
    
    
      veroordeelt de verdachte voorts tot
    
    
    
      een leerstraf, zijnde het volgen van een leerproject, te weten SoCool, voor de tijd van 50 uur
    
    
    
      beveelt, voor het geval dat de veroordeelde de taakstraf niet naar behoren verricht, dat vervangende jeugddetentie zal worden toegepast voor de tijd van 25 dagen;
    
    
    
      en veroordeelt de verdachte tot
    
    
    
      	een werkstraf voor de duur van 40 uur
    
    
    
      bepaalt dat deze straf niet ten uitvoer zal worden gelegd, zulks onder de algemene voorwaarde, dat de verdachte zich voor het einde van de hierbij op 2 jaren vastgestelde proeftijd niet schuldig maakt aan een strafbaar feit;
    
    
    
      alsmede onder de algemene voorwaarde dat de verdachte ter vaststelling van zijn identiteit medewerking verleent aan het nemen van een of meer vingerafdrukken of een identiteitsbewijs als bedoeld in artikel 1 van de Wet op de identificatieplicht ter inzage aanbiedt;
    
    
    
      en onder de hierna te noemen bijzondere voorwaarden dat de verdachte:
    
    
    
      1. zich gedurende een door de William Schrikker Stichting Jeugdbescherming en Jeugdreclassering te bepalen periode (die loopt tot maximaal het einde van de proeftijd) en op door de jeugdreclassering te bepalen tijdstippen zal melden bij de reclassering, zo frequent en zo lang deze instelling dat noodzakelijk acht;
    
    
    
      2. zich gedurende de proeftijd onder behandeling van MST van De Viersprong of een soortgelijke instelling stelt, zo lang als de jeugdreclassering dit noodzakelijk acht;
    
    
    
      3. zich gedurende de proeftijd onder behandeling van Coaching van ASVZ of een soortgelijke instelling stelt, zo lang als de jeugdreclassering dit noodzakelijk acht;
    
    
    
      4. gedurende de proeftijd onderwijs volgt dan wel een door de jeugdreclassering goedgekeurde dagbesteding heeft;
    
    
    
      5. zich gedurende de proeftijd houdt aan het plan van de jeugdreclassering, waarbij het huisarrest in de komende negen maanden wordt afgebouwd, en waarbij geldt dat de verdachte de eerste drie maanden nog huisarrest heeft, de volgende drie maanden een avondklok heeft van 19.00 uur tot 07.00 uur en daarna drie maanden gaat oefenen met strenge afspraken;
    
    
    
      6. gedurende de proeftijd op geen enkele wijze – direct of indirect – waaronder ook begrepen via social media, contact zal opnemen, zoeken of hebben met- [slachtoffer] ( [geboortedag 2] -2001), en- [medeverdachte 1] ( [geboortedag 3] -1995);
    
    
    
      geeft opdracht aan William Schrikker Stichting Jeugdbescherming en Jeugdreclassering gedurende één jaar het houden van toezicht op de naleving van voormelde bijzondere voorwaarden en de verdachte ten behoeve daarvan te begeleiden;
    
    
    
      voorwaarden daarbij zijn dat de veroordeelde gedurende de proeftijd
    
    
    
      7. ten behoeve van het vaststellen van zijn identiteit zijn medewerking zal verlenen aan het nemen van een of meer vingerafdrukken of een identiteitsbewijs als bedoeld in artikel 1 Wet op de identificatieplicht ter inzage zal aanbieden;
    
    
    
      8. zijn medewerking zal verlenen aan het door de jeugdreclassering te houden toezicht, bedoeld in artikel 77aa, eerste tot en met het vierde lid, van het Wetboek van Strafrecht, de medewerking aan huisbezoeken en het zich melden bij de jeugdreclassering, zo vaak en zo lang als de jeugdreclassering dit noodzakelijk acht, daaronder begrepen;
    
    
    
      
        schadevergoeding 
      
      wijst de vordering tot schadevergoeding van de benadeelde partij hoofdelijk toe en veroordeelt de verdachte om tegen behoorlijk bewijs van kwijting te betalen aan [slachtoffer] , een bedrag van €1.000,00, vermeerderd met de gevorderde wettelijke rente daarover vanaf 5 december 2021 tot aan de dag waarop deze vordering is voldaan;
    
    
    
      veroordeelt de verdachte in de kosten door de benadeelde partij ter verdediging tegen de vordering gemaakt, en begroot deze kosten op nihil;
    
    
    
      legt aan de verdachte, hoofdelijk, op de verplichting tot betaling aan de Staat van een bedrag groot €1.000,00, vermeerderd met de gevorderde wettelijke rente daarover vanaf 5 december 2021 tot aan de dag waarop deze vordering is voldaan, ten behoeve van het [slachtoffer] ;
    
    
    
      bepaalt ten aanzien van de opgelegde schadevergoedingsmaatregel dat indien volledige betaling noch volledig verhaal van het verschuldigde bedrag volgt - onder handhaving van voormelde verplichting – gijzeling kan worden toegepast voor de duur van 0 dagen;
    
    
    
      bepaalt dat de verdachte bij gehele of gedeeltelijke voldoening van de betalingsverplichting aan de benadeelde partij de betalingsverplichting aan de Staat in zoverre doet vervallen, alsmede dat gehele of gedeeltelijke voldoening van de betalingsverplichting aan de Staat de betalingsverplichting aan de benadeelde partij doet vervallen;
    
    
    
      bepaalt dat de verdachte bij gehele of gedeeltelijke betaling door haar mededaders aan de benadeelde partij, dan wel bij gehele of gedeeltelijke voldoening van de, aan de mededaders opgelegde, betalingsverplichting aan de Staat, zal zijn bevrijd tot de hoogte van het betaalde bedrag;
    
    
    
      
        voorlopige hechtenis
      
      heft op het geschorste bevel tot voorlopige hechtenis van de veroordeelde;
    
    
    
      
        dadelijke uitvoerbaarheid
      
      beveelt dat de gestelde voorwaarden en het uit te oefenen toezicht, dadelijk uitvoerbaar zijn.
    
    
    
    
    
    
    
      Dit vonnis is gewezen door 
      mr. S.M. Borkent,						kinderrechter, voorzitter,
      mr. E.J. Stalenberg,						kinderrechter, 
      en mr. S. van der Harg,						kinderrechter,
      in tegenwoordigheid van mr. M. Nijhuis,			griffier.
    
    
    
      Het is uitgesproken op de openbare zitting van deze rechtbank van 11 augustus 2022.
    
    
    
    
    
      Bijlage I 
    
    
    
      
        Tekst tenlastelegging
      
    
    
    
      Aan de verdachte wordt ten laste gelegd dat 
    
    
    
      1
      zij op of omstreeks 5 december 2021 te Gouda, althans in Nederland tezamen en in vereniging met een of meer anderen, althans alleen, ter uitvoering van het door verdachte en/of haar mededader(s) voorgenomen misdrijf om aan [slachtoffer] opzettelijk zwaar lichamelijk letsel toe te brengen, deze [slachtoffer] een of meermalen
    
    - ( met de gebalde vuist) tegen het hoofd en/of het gezicht en/of de ribben, althans tegen het lichaam heeft geslagen, en/of
    - met de geschoeide voet, met kracht, tegen de (boven)rug en/of de nek, althans tegen het lichaam heeft getrapt, en/of
    - een stroomstootwapen tegen/op het been heeft geplaatst en/of een stroomstoot heeft toegediend, terwijl de uitvoering van dat voorgenomen misdrijf niet is voltooid;
    
    
      subsidiair althans, indien het vorenstaande niet tot een veroordeling mocht of zou 
      kunnen leiden:
    
    
    
      zij op of omstreeks 5 december 2021 te Gouda, althans in Nederland tezamen en in 
      vereniging met een of meer anderen, althans alleen, [slachtoffer] heeft mishandeld door een of meermalen
    
    - ( met de gebalde vuist) tegen het hoofd en/of het gezicht en/of de ribben, althans het lichaam, van [slachtoffer] te slaan, en/of
    - met de geschoeide voet, met kracht, tegen de (boven)rug en/of de nek, althans tegen het lichaam van [slachtoffer] te trappen, en/of
    - met kracht aan de haren van [slachtoffer] te trekken, en/of
    - een stroomstootwapen tegen/op het been van [slachtoffer] te plaatsen en/of haar een stroomstoot toe te dienen, en/of
    - een stok in de mond en/of de keel van [slachtoffer] te duwen, terwijl het hoofd van [slachtoffer] werd vastgehouden en/of haar mond werd opengehouden;
    
    
      meer subsidiair althans, indien het vorenstaande niet tot een veroordeling mocht of 
      zou kunnen leiden:
    
    
    
      zij op of omstreeks 5 december 2021 te Gouda, althans in Nederland [slachtoffer] heeft mishandeld door die [slachtoffer] een of meermalen
    
    - ( met de gebalde vuist) tegen het hoofd en/of het gezicht en/of de ribben, althans tegen het lichaam, te slaan, en/of
    - met de geschoeide voet tegen de (boven)rug en/of de nek, althans tegen het lichaam, te trappen, en/of
    - met kracht aan de haren te trekken;
    
    
      2
      zij op of omstreeks 5 december 2021 te Gouda, althans in Nederland tezamen en in vereniging met een ander of anderen, althans alleen, opzettelijk [slachtoffer] wederrechtelijk van de vrijheid heeft/hebben beroofd en/of beroofd gehouden, door
    
    - [slachtoffer] te lokken naar de woning aan de [adres] , althans tegen haar te zeggen dat zij naar die woning moest komen, en/of
    - ( vervolgens) met een getalsmatig overwicht van meerdere personen die [slachtoffer] meerdere uren, althans een geruime tijd, fysiek vast te houden en/of te mishandelen in die woning, en/of
    - ( meermalen) op dreigende toon tegen [slachtoffer] te zeggen dat zij de woning niet mocht verlaten, en/of
    - te bepalen op welk moment [slachtoffer] uiteindelijk de woning mocht verlaten en/of daarbij [slachtoffer] fysiek naar de uitgang van de woning te begeleiden;
    
    
      3
      zij op of omstreeks 5 december 2021 te Gouda, althans in Nederland [slachtoffer] heeft bedreigd met enig misdrijf tegen het leven gericht en/of met zware mishandeling, door die [slachtoffer] dreigend de woorden toe te voegen "Ga nu de grond likken anders krijg je klappen", althans woorden van gelijke dreigende aard of strekking. 
    
    
    
      Bijlage II 
    
    
    
      
        Bewijsmiddelen
      
    
    
    
      Feit 2
    
    
    
      1.
      Het proces-verbaal van politie nummer PL1500- [nummer] (pagina 22-26 van het dossier), inhoudende de verklaring van aangeefster:
      
        Zondag 5 december 2021 was ik rond 17.15 uur bij [medeverdachte 1] thuis. Ik werd geslagen door [verdachte] en [medeverdachte 2] . Daarna ben ik nog een tijdje gebleven omdat ik niet naar huis mocht.
      
    
    
    
      2.
      Het proces-verbaal van politie nummer PL1500- [nummer] (pagina 275-279 van het dossier), inhoudende de verklaring van aangeefster:
      
        V: Je had verklaard dat je op 5 december 2021, nog een tijdje was gebleven omdat je niet naar huis mocht. Waarom mocht je niet naar huis? 
      
      
        A: Dat weet ik niet. Dat heeft hij niet gezegd. 
      
      
        V: Hoe maakten ze duidelijk dat jij niet weg mocht gaan? 
      
      
        A: Als ik aangaf dat ik naar huis wilde gaan, zeiden ze "Nee je blijft hier, je gaat nog niet weg". 
      
      
        V: Wie zei dit? 
      
      
        A: [medeverdachte 1] . Van [verdachte] mocht ik ook niet weg, maar wat zij zei weet ik ook niet meer. 
      
      
        V: Hielden ze je alleen verbaal tegen? 
      
      
        A: Nee want toen [medeverdachte 3] mij wilde taseren, toen pakte ik mijn helm en liep ik naar de voordeur. Toen kwam [medeverdachte 1] achter mij aangerend en pakte hij mij bij mijn jas en zei hij "Nee je gaat nog niet weg, dit is een kanker grap, je gaat op de bank zitten". Vervolgens duwde hij mij terug op de bank.
      
    
    
    
      3.
      Het proces-verbaal van politie nummer PL1500- [nummer] (pagina 280-283 van het dossier), inhoudende de verklaring van [getuige]
      
        Ik kan mij ervan herinneren dat het moeizaam ging voordat [slachtoffer] weg was. Ik weet niet of ze werd tegengehouden, ik had daar geen zicht op. Het ging moeizaam omdat die twee 
      
      
        meisjes achter haar aan gingen.
      
    
    
    
      
        Opgave van bewijsmiddelen
      
    
    
    
      Feit 1
    
    
    
      
        De verklaring van de verdachte op de zitting van 28 juli 2022;
      
      
        Het proces-verbaal van politie nummer PL1500- [nummer] (pagina 22-26 van het dossier), inhoudende de verklaring van aangeefster;
      
      
        Het proces-verbaal van politie nummer PL1500- [nummer] (pagina 290-292 van het dossier), inhoudende het relaas van de [verbalisant] .
      
    
    
    
    
      Alle hierboven genoemde processen-verbaal zijn, voor zover niet anders vermeld, in de wettelijke vorm opgemaakt door daartoe bevoegde opsporingsambtenaren en de voor het bewijs gebezigde inhoud daarvan is telkens zakelijk weergegeven.