ECLI:NL:GHAMS:2019:2113, Gerechtshof Amsterdam, 25-06-2019, 23-000552-17
Gerechtshof Amsterdam — Uitspraak 
Datum: 2019-06-25 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Strafrecht

Samenvatting: vrijspraak

Afdeling strafrecht
    Parketnummer: 23-000552-17 
    Datum uitspraak: 25 juni 2019 
  
  
    TEGENSPRAAK 
  
  
    Arrest van het gerechtshof Amsterdam gewezen op het hoger beroep, ingesteld tegen het vonnis van de politierechter in de rechtbank Noord-Holland van 31 januari 2017 in de strafzaak onder parketnummer 15-700467-16 tegen:
  
  
    
      
        [verdachte]
      ,
    geboren te [geboorteplaats] op [geboortedag] 1984, 
    adres: [adres 1] .
  
  
    Onderzoek van de zaak
    
    
      Dit arrest is gewezen naar aanleiding van het onderzoek ter terechtzitting in hoger beroep van 
      11 juni 2019 en, overeenkomstig het bepaalde bij artikel 422, tweede lid, van het Wetboek van Strafvordering, naar aanleiding van het onderzoek ter terechtzitting in eerste aanleg.
    
    
    
      Namens de verdachte is hoger beroep ingesteld tegen voormeld vonnis.
    
    
    
      Het hof heeft kennisgenomen van de vordering van de advocaat-generaal en van hetgeen door de verdachte en de raadsvrouw naar voren is gebracht.
    
    
    
  
  
    Tenlastelegging
    
    
      Aan de verdachte is tenlastegelegd dat:
    
    
    
      
        Primair
        hij op of omstreeks 28 november 2016 te Stompetoren, in elk geval in Nederland, tezamen en in vereniging met een ander of anderen, althans alleen, met het oogmerk van wederrechtelijke toeëigening (in/uit een woning gelegen aan de [adres 2] ) heeft weggenomen een Ipad en/of een mobiele telefoon en/of een of meer andere goed(eren) van zijn/hun gading, in elk geval enig goed, geheel of ten dele toebehorende aan [benadeelde] , in elk geval aan een ander of anderen dan aan verdachte en/of zijn mededader(s), waarbij verdachte en/of zijn mededader(s) zich de toegang tot de plaats des misdrijfs heeft/hebben verschaft en/of de/het weg te nemen goed(eren) onder zijn/hun bereik heeft/hebben gebracht door middel van braak en/of verbreking en/of inklimming;
    
    
    
      
        Subsidiair
        hij op of omstreeks 28 november 2016 te Stompetoren, tezamen en in vereniging met een of meer anderen, althans alleen, een Ipad, in elk geval enig goed, heeft verworven, voorhanden heeft gehad en/of heeft overgedragen, terwijl hij en/of zijn mededader(s) ten tijde van het verwerven of het voorhanden krijgen van voormeld goed wist(en) dan wel redelijkerwijs had(den) moeten vermoeden dat het een door misdrijf verkregen goed betrof.
    
    
    
      Voor zover in de tenlastelegging taal- en/of schrijffouten voorkomen, zal het hof deze verbeterd lezen. De verdachte wordt daardoor niet in de verdediging geschaad.
    
    
    
  
  
    Vonnis waarvan beroep
    
    
      Het vonnis waarvan beroep zal worden vernietigd, omdat het hof tot een andere beslissing komt dan de politierechter.
    
    
    
  
  
    Vordering van het openbaar ministerie
    
    
      De advocaat-generaal heeft gevorderd dat de verdachte zal worden veroordeeld tot dezelfde straf als door de rechter in eerste aanleg opgelegd.
    
    
    
  
  
    Vrijspraak
    
    
      
        Primair
      
      De raadsvrouw heeft ter terechtzitting het volgende betoogd.
      Het tijdstip van de gepleegde inbraak (op enig moment op 28 november 2016) kan niet precies worden vastgesteld. De in de Audi (van medeverdachte [medeverdachte 1] ) aangetroffen inbrekerswerktuigen kunnen niet aan de inbraak worden gekoppeld, evenmin als de schoenen van de drie verdachten. De wisselende verklaringen van medeverdachte [medeverdachte 2] kunnen niet aan de verdachte worden tegengeworpen, evenmin als de omstandigheid dat de verdachte geen aannemelijke, de redengevendheid ontzenuwende, verklaring voor zijn aanwezigheid ter plaatse heeft gegeven.
      Voorts kan het medeplegen (nauwe en bewuste samenwerking tussen de verdachte en zijn medeverdachten) niet worden bewezen. Gelet op de leugenachtige verklaring van medeverdachte 
      
        [medeverdachte 2] kan worden geconcludeerd dat de laatste de iPad heeft ontvreemd, maar er is geen bewijs dat de verdachte hieraan een bijdrage heeft geleverd.
    
    
    
      Het hof overweegt als volgt.
      Het dossier bevat aanwijzingen die duiden op betrokkenheid van de verdachte bij de onderhavige woninginbraak in Stompetoren, nu hij zich op de desbetreffende datum in Stompetoren bevond in de buurt van de woning waar is ingebroken, de bij die inbraak gestolen iPad in de auto van medeverdachte S. [medeverdachte 1] is aangetroffen – in welke auto ook de verdachte had gezeten –, die auto eerder op die dag in de buurt van Stompetoren heeft rondgereden en de verdachten geen aannemelijke verklaring hebben gegeven voor hun aanwezigheid aldaar. Deze aanwijzingen zijn echter onvoldoende om tot een bewezenverklaring te komen, waarbij het hof het volgende in aanmerking neemt. De inbraak is op een niet nader vast te stellen moment binnen een ruime tijdspanne (tussen 06:00 uur en 20:45 uur) gepleegd, waardoor aan de aanwezigheid van verdachte in de buurt van de woning ten tijde van de aanhouding geen doorslaggevende betekenis kan worden gehecht. Voorts bevat het dossier geen aanknopingspunten voor de vaststelling van de wijze waarop de inbraak heeft plaatsgevonden. 
      Dit brengt mee dat niet wettig en overtuigend is bewezen hetgeen de verdachte primair is tenlastegelegd, zodat hij hiervan moet worden vrijgesproken.
    
    
    
      
        Subsidiair
      
      De raadsvrouw heeft zich, naast hetgeen zij hiervoor heeft betoogd, op het standpunt gesteld dat de wetenschap van de verdachte van de aanwezigheid van de weggenomen iPad in de auto van medeverdachte [medeverdachte 1] niet uit het dossier kan worden gedistilleerd. 
    
    
    
      Het hof overweegt dat niet is gebleken dat sprake is geweest van (medeplegen van) heling, nu niet kan worden vastgesteld dat de verdachte wetenschap had van de aanwezigheid van de iPad in de auto. Het enkele gegeven dat de verdachte zich nabij de auto bevond op het moment dat daarin door de politie de iPad werd aangetroffen, is daartoe onvoldoende. Nu ook overigens overtuigend bewijs in het dossier ontbreekt, kan naar het oordeel van het hof niet wettig en overtuigend worden bewezen hetgeen de verdachte subsidiair ten laste is gelegd, zodat hij ook hiervan moet worden vrijgesproken. 
    
    
    
  
  
    BESLISSING
    
    
      Het hof:
    
    
    
      Vernietigt het vonnis waarvan beroep en doet opnieuw recht.
    
    
    
      Verklaart niet bewezen dat de verdachte het primair en subsidiair tenlastegelegde heeft begaan en spreekt de verdachte daarvan vrij.
    
    
    
    
      Dit arrest is gewezen door de meervoudige strafkamer van het gerechtshof Amsterdam, waarin zitting hadden mr. R.D. van Heffen, mr. A.M. van Woensel en mr. M.A.H. van Dalen-van Bekkum, in tegenwoordigheid van S. den Hartog, griffier, en is uitgesproken op de openbare terechtzitting van dit gerechtshof van 25 juni 2019.
    
    
    
      mr. M.A.H. van Dalen-van Bekkum is buiten staat dit arrest te ondertekenen.
      
        […]