ECLI:NL:RBROT:2022:5213, Rechtbank Rotterdam, 09-06-2022, FT EA 22/211  en FT EA 22/212
Rechtbank Rotterdam — Uitspraak 
Datum: 2022-06-09 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Civiel recht; Insolventierecht

Samenvatting: Dwangakkoord toewijzen. Saneringskrediet. Vrijgesteld van sollicitatieplicht
      
      Art. 287a Fw

Rechtbank Rotterdam 
    
    
      Team insolventie 
    
    
    
      rekestnummer: [nummer 1] en [nummer 2]
      uitspraakdatum: 9 juni 2022
    
    
    
      in de zaak van:
    
    
    
      
        
          [verzoekster]
        ,
      wonende te [adres]
      
        [postcode]  [woonplaats] ,
      verzoekster.
    
    
  
  
    
      1.De procedure
    
    
      Verzoekster heeft op 9 maart 2022, tezamen met een verzoek tot toepassing van de schuldsaneringsregeling, een verzoek ingevolge artikel 287a, eerste lid, Faillissementswet ingediend om één schuldeiser, te weten: 
    
    - [naam schuldeiser] , vertegenwoordigd door LAVG (hierna: [naam schuldeiser] );
    die weigert mee te werken aan een door verzoekster aangeboden schuldregeling, te bevelen in te stemmen met deze schuldregeling.
    
    
      Ter zitting van 1 juni 2022 zijn verschenen en gehoord:
    
    
      
        verzoekster;
      
      
        mevrouw [persoon A] en de heer [persoon B] , beiden werkzaam bij de Kredietbank Rotterdam (hierna: schuldhulpverlening);
      
      
        de heer P. Stijnis, werkzaam bij Stichting Veritas (hierna: beschermingsbewindvoerder);
      
      
        mevrouw [persoon C] , werkzaam bij ASVZ (hierna: hulpverlener).
      
    
    
    
      De weigerende schuldeiser is, hoewel daartoe behoorlijk opgeroepen, niet verschenen. 
    
    
    
      De uitspraak is bepaald op heden.
    
    
  
  
    
      2.Het verzoek
    
    
      Verzoekster heeft volgens het ingediende verzoekschrift in totaal negen schuldeisers. Daarvan zijn er twee preferente schuldeisers met drie vorderingen en zeven concurrente schuldeisers met zeven vorderingen. Deze schuldeisers hebben in totaal een bedrag van 
      € 8.525,81 van verzoekster te vorderen. Verzoekster heeft bij brief van 19 augustus 2021 een schuldregeling aangeboden aan haar schuldeisers, inhoudende een betaling van 29,94% aan de preferente schuldeisers en 14,97% aan de concurrente schuldeisers tegen finale kwijting. 
    
    
    
      Het aangeboden akkoord heeft de volgende inhoud en achtergrond. De aangeboden regeling is gebaseerd op de NVVK-norm. De afloscapaciteit van verzoekster is gebaseerd op ongewijzigde voortzetting van haar Participatiewet-uitkering. Verzoekster is door de uitkeringsinstantie vrijgesteld van de sollicitatieverplichting tot en met 5 augustus 2023.
      Volgens de aangeboden schuldregeling wordt het aangeboden percentage – door middel van een door schuldhulpverlening ter beschikking gesteld saneringskrediet – in één keer aan de schuldeisers uitgekeerd. Verzoekster heeft zich op het standpunt gesteld dat zij al het mogelijke heeft gedaan om het aangeboden percentage aan haar schuldeisers aan te bieden. Verzoekster heeft sinds de aanmelding bij schuldhulpverlening geen nieuwe schulden of achterstanden meer laten ontstaan en haar vaste lasten worden inmiddels door haar budgetbeheerder voldaan. 
    
    
    
      Acht schuldeisers stemmen met de aangeboden schuldregeling in. [naam schuldeiser] stemt hier niet mee in. Zij heeft een vordering van € 469,43 op verzoekster, welke 5,5% van de totale schuldenlast beloopt.
    
    
    
  
  
    
      3.Het verweer
    
    
      In de contacten met schuldhulpverlening heeft [naam schuldeiser] te kennen gegeven dat zij niet akkoord gaat met de aangeboden regeling. [naam schuldeiser] kampt zelf met omzetverlies en verzoekster had kunnen voorkomen dat [naam schuldeiser] op kosten werd gejaagd door zelf actie te ondernemen om de kwestie op te lossen. Dit heeft zij nooit gedaan.  
    
    
    
      Hoewel behoorlijk opgeroepen heeft [naam schuldeiser] geen gebruik gemaakt van de mogelijkheid haar standpunten ter zitting toe te lichten. 
    
    
    
  
  
    
      4De beoordeling
    
    
      Uitgangspunt is dat het iedere schuldeiser in beginsel vrij staat om te verlangen dat 100% van zijn vordering, vermeerderd met rente, wordt voldaan. Nu de aangeboden regeling voorziet in een lagere uitkering dan de volledige vordering, staat het belang van [naam schuldeiser] bij haar weigering vast.
    
    
    
      De rechtbank ziet zich gesteld voor het beantwoorden van de vraag of [naam schuldeiser] in redelijkheid niet tot weigering van instemming met de schuldregeling  kunnen komen, in aanmerking genomen de onevenredigheid tussen het belang dat zij heeft bij uitoefening van de bevoegdheid tot weigering en de belangen van verzoekster of de overige schuldeisers die door de weigering worden geschaad. 
    
    
    
      De rechtbank stelt allereerst vast dat de vordering van [naam schuldeiser] een gering aandeel vormt in de totale schuldenlast van 5,5%. 
    
    
    
      Een ruime meerderheid van de schuldeisers, namelijk acht van de negen schuldeisers, is met de aangeboden regeling akkoord gegaan.
    
    
    
      De rechtbank stelt ook vast dat het voorstel is getoetst door een deskundige en onafhankelijke partij, te weten de Kredietbank Rotterdam. Voorts is het voorstel naar het oordeel van de rechtbank goed en controleerbaar gedocumenteerd. 
    
    
    
      De rechtbank is van oordeel dat het voorstel het uiterste is waartoe verzoekster in staat moet worden geacht. Uit het verzoekschrift en het verhandelde ter zitting is gebleken dat verzoekster niet beschikt over betaald werk. Verzoekster is door de uitkeringsinstantie vrijgesteld van de sollicitatieverplichting tot en met 5 augustus 2023. Bovendien wordt verzoekster door ASVZ op meerdere gebieden ondersteund. Voldoende aannemelijk is geworden dat zij in de komende jaren geen inkomen zal kunnen verwerven dat hoger is dan haar huidige inkomen. 
    
    
    
      Naar verwachting zal de uitwerking van het voorstel een gunstiger resultaat hebben voor de schuldeisers dan in de situatie dat de schuldsaneringsregeling op verzoekster van toepassing zou zijn, zoals subsidiair verzocht. Immers, de toepassing van de wettelijke schuldsaneringsregeling zal aanzienlijke kosten met zich brengen, bestaande uit salaris voor de bewindvoerder en griffierecht, die in mindering komen op hetgeen verzoekster zou kunnen afdragen in de schuldsaneringsregeling. Dat betekent dat toepassing van de schuldsaneringsregeling de schuldeisers minder zou opleveren dan bij het akkoord wordt aangeboden. Daar komt nog bij dat een eventuele bate voor de schuldeisers pas aan het einde van de schuldsaneringsregeling wordt uitgekeerd, terwijl de aangeboden regeling erin voorziet dat het aangeboden bedrag ineens en op korte termijn betaalbaar wordt gesteld. 
    
    
    
      Op grond van het voorgaande komt de rechtbank dan ook tot het oordeel dat de belangen van verzoekster die vanuit een stabiele situatie haar schuldenproblematiek wil oplossen en van de overige schuldeisers die hebben ingestemd met het aanbod, zwaarder wegen dan die van [naam schuldeiser] , die geweigerd heeft in te stemmen.
    
    
    
      Het verzoek om [naam schuldeiser] te bevelen in te stemmen met de schuldregeling wordt daarom toegewezen.
    
    
    
      
        [naam schuldeiser] zal als de in het ongelijk gestelde partij worden veroordeeld in de kosten van de procedure. Nu voor het onderhavige verzoekschrift geen griffierecht verschuldigd is en verzoekster niet is bijgestaan door een advocaat, worden de kosten begroot op nihil. 
    
    
    
      De rechtbank stelt vast dat er thans een gedwongen schuldregeling is afgekondigd, die in de plaats komt van de vrijwillige instemming van de schuldeisers. Hieruit volgt dat verzoekster zal kunnen voortgaan met het betalen van haar schulden en dat zij niet verkeert in de toestand dat zij heeft opgehouden te betalen zodat het subsidiaire verzoek tot toepassing van de schuldsaneringsregeling zal worden afgewezen.
    
    
    
  
  
    
      5.De beslissing
    
    
      De rechtbank:
    
    
    - beveelt [naam schuldeiser] om in te stemmen met de door verzoekster aangeboden schuldregeling;
    
    - veroordeelt [naam schuldeiser] in de kosten van deze procedure, aan de zijde van verzoekster begroot op nihil;
    
    - bepaalt dat dit vonnis in de plaats treedt van de vrijwillige instemming;
    
    - wijst het verzoek tot toepassing van de schuldsaneringsregeling af; 
    
    
    
    
    - verklaart dit vonnis uitvoerbaar bij voorraad.
    
    
      Dit vonnis is gewezen door mr. B.J. Tideman, rechter, en in aanwezigheid van 
      mr. N.A. Masrom, griffier, in het openbaar uitgesproken op 9 juni 2022. 
    
    
    
    
  
  
    Tegen deze uitspraak kan degene aan wie de Faillissementswet dat recht toekent, gedurende acht dagen na de dag van deze uitspraak, hoger beroep instellen. Het hoger beroep kan uitsluitend door een advocaat worden ingesteld bij een verzoekschrift, in te dienen ter griffie van het gerechtshof dat van deze zaak kennis moet nemen.