ECLI:NL:CRVB:2022:1720, Centrale Raad van Beroep, 20-07-2022, 20/2772 WMO15
Centrale Raad van Beroep — Uitspraak 
Datum: 2022-07-20 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Bestuursrecht; Socialezekerheidsrecht

Samenvatting: Hoger beroep niet-ontvankelijk. De vertegenwoordigers van het college hebben ter zitting erkend dat de weigering van de gevraagde maatwerkvoorziening in de vorm van een prikkelvrije kamer onrechtmatig is. Geen procesbelang meer.

20 2772 WMO15 
    
      Centrale Raad van Beroep
      Meervoudige kamer
    
    
    
    
    
    
    
    
    
    
    
    
      Uitspraak op het hoger beroep tegen de uitspraak van de rechtbank Gelderland van 1 juli 2020, 18/3817 (aangevallen uitspraak)
    
    
    
    
    
    
    
      Partijen:
    
    
    
      
        [appellante] te [woonplaats] (appellante)
    
    
    
      het college van burgemeester en wethouders van Doetinchem (college)
    
    
    
      Datum uitspraak: 20 juli 2022
    
    
  
  
    PROCESVERLOOP
    
    
      Namens appellante heeft mr. K. Wevers hoger beroep ingesteld.
    
    
    
      Het college heeft een verweerschrift ingediend.
    
    
    
      Partijen hebben nadere stukken ingediend.
    
    
    
      Het onderzoek ter zitting heeft plaatsgevonden op 8 juni 2022, (gedeeltelijk) door middel van beeldbellen. Appellante is verschenen, bijgestaan door mr. Wevers. Het college heeft zich laten vertegenwoordigen door R.P.J. Hengeveld en mr. M.E. de Kuijper.
    
    
    
  
  
    OVERWEGINGEN
    
    
      1. De Raad gaat uit van de volgende feiten en omstandigheden.
    
    
    
      1.1.
      Appellante, geboren in 1959, is als gevolg van een niet aangeboren hersenletsel en polyneuropathie zeer prikkelgevoelig voor licht en geluid. In verband hiermee heeft zij zich op 9 februari 2016 bij het college gemeld voor maatschappelijke ondersteuning op grond van de Wet maatschappelijke ondersteuning 2015 in de vorm van een woningaanpassing bestaande uit – voor zover hier van belang – het prikkelvrij maken van één kamer.
      
    
    
      1.2.
      Het college heeft bij besluit van 24 juni 2016, gehandhaafd bij beslissing op bezwaar van 5 juni 2018 (bestreden besluit) geweigerd aan appellante een maatwerkvoorziening bestaande uit een woningaanpassing in de vorm een geluidsvrije ruimte te verstrekken.
      
      
        2. De rechtbank heeft bij de aangevallen uitspraak het beroep tegen het bestreden besluit ongegrond verklaard.
      
      
    
    
      3.1.
      Appellante heeft tegen de aangevallen uitspraak hoger beroep ingesteld.
      
    
    
      3.2.
      Het college heeft bij besluit van 23 mei 2022 naar aanleiding van een nieuwe melding met ingang van 23 mei 2022 aan appellante een maatwerkvoorziening woningaanpassing bestaande uit het prikkelvrij maken van één kamer verstrekt.
      
      
        4. De Raad komt tot de volgende beoordeling.
      
      
    
    
      4.1.
      De vertegenwoordigers van het college hebben ter zitting erkend dat de weigering van de gevraagde maatwerkvoorziening onrechtmatig is. Hierdoor is niet langer in geschil dat het besluit van 24 juni 2016 en het bestreden besluit onrechtmatig zijn, welke onrechtmatigheid het college moet worden toegerekend. Hieruit volgt dat appellante geen belang meer heeft bij een oordeel over de aangevallen uitspraak en het bestreden besluit.
      
    
    
      4.2.
      Uit het voorgaande volgt dat het hoger beroep niet-ontvankelijk moet worden verklaard.
      
      
        5. Aanleiding bestaat om het college te veroordelen in de proceskosten van appellante. Deze kosten worden begroot op € 1.518,- in beroep en op € 1.518,- in hoger beroep voor verleende rechtsbijstand. 
      
      
      
    
  
  
    BESLISSING
    
    
      De Centrale Raad van Beroep 
    
    
    
      
        verklaart het hoger beroep niet-ontvankelijk;
      
      
        veroordeelt het college in de proceskosten van appellante tot een bedrag van € 3.036,-;
      
      
        bepaalt dat het college aan appellante het in beroep en in hoger beroep betaalde griffierecht van in totaal € 177,- vergoedt.
      
    
    
    
      Deze uitspraak is gedaan door D. Hardonk-Prins als voorzitter en B.J. van de Griend en A.E. Dutrieux als leden, in tegenwoordigheid van R. van Doorn als griffier. De beslissing is uitgesproken in het openbaar op 20 juli 2022.
    
    
    
    
      						(getekend) D. Hardonk-Prins
    
    
    
    
    
      						(getekend) R. van Doorn