Behandeling van het wetsvoorstel Nieuwe bepalingen met betrekking tot medezeggenschap op scholen als bedoeld in de Wet op het primair onderwijs, de Wet op de expertisecentra en de Wet op het voortgezet onderwijs (Wet medezeggenschap op scholen) (30414)
Staten-Generaal — Handelingen 
Datum: 2014-07-05 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Handeling 2006-2007, pag. 408-414

 
 
 

Handeling

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Vergadernummer
Datum vergadering

13-12-2006

Eerste Kamer der Staten-Generaal

2006-2007

nr. 10, pagina 408-414

28-11-2006

 

 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties over kamerdossier

Kamerdossier 30414Toon publicaties die dit dossier behandelen

 
 
 Publicaties in vergadering

Behandeling van de volgende wetsvoorstellen: - Wijziging van de Arbeidstijdenwet in verband met vereenvoudiging van die wet (30532); - Instelling van een Waddenfonds (Wet op het Waddenfonds) (30594); - wetsvoorstel Wijziging van de Rijksoctrooiwet 1995 ter implementatie van Richtlijn nr. 2004/27/EG en Richtlijn nr. 2004/28/EG (30663) (R1812); - en nog tien andere wetsvoorstellenPagina 406-407
Voortzetting van de behandeling van het wetsvoorstel Wijziging van de Arbeidsomstandighedenwet 1998 en enige andere wetten in verband met het vergroten van de verantwoordelijkheid van werkgevers en werknemers voor het arbeidsomstandighedenbeleid (30552)Pagina 433-436
Behandeling van het wetsvoorstel Nieuwe bepalingen met betrekking tot medezeggenschap op scholen als bedoeld in de Wet op het primair onderwijs, de Wet op de expertisecentra en de Wet op het voortgezet onderwijs (Wet medezeggenschap op scholen) (30414)Pagina 408-414
Stemmingen in verband met het wetsvoorstel Wijziging van belastingwetten ter realisering van de doelstelling uit de nota 'Werken aan winst' (Wet werken aan winst) (30572)Pagina 407-408
Voortzetting van de behandeling van het wetsvoorstel Nieuwe bepalingen met betrekking tot medezeggenschap op scholen als bedoeld in de Wet op het primair onderwijs, de Wet op de expertisecentra en de Wet op het voortgezet onderwijs (Wet medezeggenschap op scholen) (30414)Pagina 436-439
Behandeling van het wetsvoorstel Wijziging van de Arbeidsomstandighedenwet 1998 en enige andere wetten in verband met het vergroten van de verantwoordelijkheid van werkgevers en werknemers voor het arbeidsomstandighedenbeleid (30552)Pagina 414-417
Gezamenlijke behandeling van de wetsvoorstellen: - Overgangsrecht inzake de beëindiging van het recht op toeslag op grond van de Toeslagenwet binnen de Europese Unie, de Europese Economische Ruimte en Zwitserland (30063); - Wijziging van de wet houdende overgangsrecht inzake de beëindiging van het recht op toeslag op grond van de Toeslagenwet binnen de Europese Unie, de Europese Economische Ruimte en Zwitserland (novelle) (30664); - Wijziging van enkele socialeverzekeringswetten betreffende de definitieve vaststelling van de uitkeringspositie van uitkeringsgerechtigden woonachtig in het buitenland (30665)Pagina 417-419
Voortzetting van de behandeling van het wetsvoorstel Nieuwe bepalingen met betrekking tot medezeggenschap op scholen als bedoeld in de Wet op het primair onderwijs, de Wet op de expertisecentra en de Wet op het voortgezet onderwijs (Wet medezeggenschap op scholen) (30414)Pagina 427-433
Lijst van besluiten (dinsdag 28 november 2006)Pagina 455-456
Voortzetting gezamenlijke behandeling van de wetsvoorstellen: - Overgangsrecht inzake de beëindiging van het recht op toeslag op grond van de Toeslagenwet binnen de Europese Unie, de Europese Economische Ruimte en Zwitserland (30063); - wetsvoorstel Wijziging van de wet houdende overgangsrecht inzake de beëindiging van het recht op toeslag op grond van de Toeslagenwet binnen de Europese Unie, de Europese Economische Ruimte en Zwitserland (novelle) (30664); - Wijziging van enkele socialeverzekeringswetten betreffende de definitieve vaststelling van de uitkeringspositie van uitkeringsgerechtigden woonachtig in het buitenland (30665)Pagina 439-442
Behandeling van het Voorstel van wet van het lid Noorman-den Uyl houdende vaststelling van een wet inzake ondersteuning van alleenstaande ouders bij arbeid en zorg (Wet voorzieningen arbeid en zorg alleenstaande ouders) (29948)Pagina 419-427
Voortzetting van de behandeling van het Voorstel van wet van het lid Noorman-den Uyl houdende vaststelling van een wet inzake ondersteuning van alleenstaande ouders bij arbeid en zorg (Wet voorzieningen arbeid en zorg alleenstaande ouders) (29948)Pagina 442-455
Presentie en opening (dinsdag 28 november 2006)Pagina 405-406
Stemmingen in verband met het wetsvoorstel Regels inzake inburgering in de Nederlandse samenleving (Wet inburgering) (30308)Pagina 407-407

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 53 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
Aan de orde is de behandeling van:het wetsvoorstel Nieuwe
bepalingen met betrekking tot medezeggenschap op scholen als bedoeld in de
Wet op het primair onderwijs, de Wet op de expertisecentra en de Wet op het
voortgezet onderwijs (Wet medezeggenschap op scholen) (30414).De beraadslaging wordt geopend.Mevrouw Linthorst (PvdA):Voorzitter. Ik spreek mede namens de fractie van de SP.Met het voorliggende wetsvoorstel is op zichzelf naar het oordeel van
de fracties van de PvdA en de SP niets mis. Het wetsvoorstel legt echter wel
een manco bloot waarover wij nog eens diepgaand met de minister van gedachten
zouden willen wisselen. Ik doel op de vraag wie de schoolbesturen controleert.Wij zijn voorstander van het delegeren van bevoegdheden. Wij vinden bovendien
dat deze delegatie moet zijn gebaseerd op vertrouwen. Maar als er iets mis
gaat, moet er wel kunnen worden ingegrepen. Onderwijs is een te belangrijke
zaak om op zijn beloop te laten. Het gaat uiteindelijk om gemeenschapsgeld.
Daarnaast moeten ook de belangen van direct betrokkenen – leerlingen,
ouders en de mensen in de klas – kunnen worden behartigd.Met de meeste besluiten van schoolbesturen zullen de betrokken scholen
kunnen instemmen. Er blijft echter altijd de mogelijkheid bestaan dat een
bestuur een besluit neemt dat niet deugt. Dan moet daar tegenin gegaan kunnen
worden. In de nadere memorie van antwoord heeft de minister gesteld dat een
school die zich benadeeld voelt, de kwestie kan voorleggen aan de geschillencommissie
en in laatste instantie aan de Ondernemingskamer. Volgens onze fracties moeten
echter de regels waarin wordt bepaald hoe, wanneer en op welke gronden kan
worden ingegrepen, bij uitstek "aan de voorkant" worden vastgelegd.
Stappen die pas kunnen worden gezet nadat een conflict is ontstaan, leiden
al snel tot verharding en juridificering van de verhoudingen. Daarop zit niemand
te wachten.Onze fracties realiseren zich dat een ontwikkeling aan de gang is in de
richting van governance. De benodigde checks and balances zullen daarin ongetwijfeld
worden verankerd. De ontwikkeling naar governance is echter nog niet uitgekristalliseerd.
In de tussentijd moet tegenwicht kunnen worden geboden. Wij wijzen in dit
verband op de situatie in Almere waar studenten van het roc demonstreren voor
meer lesuren. Het bestuurlijk model zou, naar onze mening, mechanismen moeten
omvatten waarin een dergelijke "misstand" op een reguliere manier
kan worden aangekaart.Wij erkennen dat het voorliggende wetsvoorstel niet het geëigende
instrument is om in het gebrek aan controle- en interventiemogelijkheden te
voorzien. Wij hebben de behandeling ervan echter willen aangrijpen om de minister
dringend op te roepen om dit "controlegat" te dichten. Wij overwegen
om hierover zo nodig in tweede termijn een motie in te dienen.Mevrouw Kalsbeek-Schimmelpenninck van der Oije (VVD):Voorzitter. De VVD-fractie heeft met instemming kennisgenomen van het
wetsvoorstel. Wij zijn van mening dat de minister de vragen die tijdens de
commissiebehandeling nog leefden, naar tevredenheid heeft beantwoord.De VVD-fractie deelt de zorg over de ontbrekende controle- en interventiemogelijkheden
ten aanzien van de grotere bevoegdheden die schoolbesturen vandaag de dag
hebben. Daarom vragen wij de minister een voorstel te overwegen om dergelijke
controle- en interventiemogelijkheden onder te brengen bij de Inspectie van
het Onderwijs.Wie zien de reactie van de minister met belangstelling tegemoet.De heer Pruiksma (CDA):Voorzitter. Wij behandelen vandaag de nieuwe wettelijke structuur van
de medezeggenschap in het onderwijs ter vervanging van de wet uit 1992. De
preambule van het voorliggende wetsvoorstel maakt melding van de noodzaak
om tegenover de verzelfstandigde positie van schoolbesturen nadrukkelijker
dan voorheen een wettelijk fundament te leggen voor de medezeggenschap van
de geledingen die in het onderwijsveld als belanghebbenden zijn te onderscheiden.
Ik heb het hierbij over personeel, ouders en leerlingen. Over deze laatsten
heb ik het alleen in zoverre zij aan het voortgezet onderwijs deelnemen, maar
dat spreekt voor zich als in ogenschouw wordt genomen wie deze dagen nog in
Sinterklaas gelooft en wie, geheel leeftijdsadequaat, dit geloof inmiddels
vaarwel heeft gezegd.Strikt genomen is voor de gedachte die aan het wetsvoorstel ten grondslag
ligt, enkel positief onthaal mogelijk; daarin volg ik mevrouw Linthorst en
daarover mag geen enkel misverstand bestaan. Dat neemt echter niet weg dat
over de uitwerking die de minister aan deze gedachte geeft, van onze kant
nog wel het een en ander is op te merken. Dit zal, na de schriftelijke voorbereiding
van het wetsvoorstel in de Eerste Kamer, geen verrassing zijn
voor de minister. Onze bijdrage in het debat zal zich dan ook in hoofdzaak
richten op de onderdelen die mijn fractie bij de schriftelijke inbreng heeft
aangeleverd. Het gaat dan, zoals bekend, over de positie van de ouders, de
reikwijdte van de generieke ontheffingsbepaling van artikel 29 en, last but
not least, de inrichting van de geschillenbeslechting. Daarnaast zal ik enkele
zaken bespreken die ook nog onze aandacht hebben getrokken, of die ons in
discussies met het onderwijsveld zijn aangereikt.Ik realiseer mij dat de minister bij haar aantreden geen blanco discussie
over de medezeggenschap heeft aangetroffen. Ik realiseer mij ook dat het tijd,
aandacht en energie heeft gevraagd om tot een parlementaire afhandeling van
dit onderwerp te komen. Als dit eenmaal zal zijn geschied, is het wel te hopen –
ook op dit punt refereer ik enigszins aan de woorden van mevrouw Linthorst –
dat er weer meer en intensiever aandacht zal worden besteed aan de kwaliteit
van onderwijs. Ik maak deze opmerking meer in het algemeen; ook mijn fractie
leest kranten en ook zij ziet roc-leerlingen uit Almere demonstreren.Ik kom tot de positie van de ouders. Bij de schriftelijke voorbereiding
heeft onze fractie reeds gemeld dat het feit dat in het wetsvoorstel de ouderraad
c.q. oudervereniging niet meer voorkomt, onze aandacht trok. Dit is een duidelijke
breuk met de situatie in de bestaande WMO. Wij vonden dit zorgelijk, enerzijds
omdat het niet wettelijk regelen van de positie van ouderraad of oudervereniging
strijdt met de lippendienst die steeds wordt bewezen aan de stelling dat de
school van de ouders is, en anderzijds omdat ons uit de gewisselde parlementaire
stukken niet duidelijk kon worden waarom niet van deze gelegenheid is gebruikgemaakt
om grondig na te denken over die positie van betrokkenen, de ouders, die ten
opzichte van de leerlingen de pedagogische ankerplaats vormen. Om de leerlingen
gaat het uiteindelijk.In de memorie van antwoord heeft de minister ons gerust trachten te stellen
met haar opmerking dat ook buiten de kaders van de WMS er binnen een school
voldoende mogelijkheden zullen zijn voor ouders individueel of in groepsverband
opvattingen kenbaar te maken over andere dan WMS-aangelegenheden. In feite
zegt de minister daarmee twee dingen. In de eerste plaats erkent zij dat de
positie van ouders op dit punt naar de zijlijn wordt gedrongen en in de tweede
plaats dat dit niet betekent dat ouders niet van informele kanalen gebruik
kunnen blijven maken. Als wij het verkeerd zien, hoor ik het graag in het
antwoord van de minister, maar volgens ons betekent dit dat elke juridische
relatie tussen school en ouderraad c.q. oudervereniging komt te ontbreken.
Dit staat toch enigszins haaks op de belangen van de ouders, over wie wij
toch plegen te zeggen dat de school van hen is? Wij zijn het volstrekt eens
met de minister als zij in de memorie van antwoord schrijft: "een school
dient immers breed te worden gedragen". Het belang van het kind kan meer
vragen dan de nieuwe WMS kan bieden. Wij nodigen de minister daarom uit om
zodanige maatregelen voor de toekomst te treffen, dat het aan de orde stellen
van zaken die niet direct als WMS-aangelegenheden zijn aan te merken, wordt
georganiseerd op een manier die recht doet aan het draagvlakprincipe van de
school. Er is nog een ander aspect dat de aandacht verdient. De personeelsgeleding
van de medezeggenschapsraad kan geconstateerde omissies in de WMS compenseren,
desgewenst via cao-onderhandelingen. Deze reparaties kunnen samen een relatief
grote omvang hebben, want de WMS heeft een langer leven dan de gemiddelde
cao. Deze mogelijkheid hebben de ouders niet, zodat zij zullen moeten wachten
op een evaluatie van de WMS; zij moeten dan maar hopen dat een reparatievoorstel
wordt gehonoreerd. Is de minister het ermee eens dat er in deze zin sprake
is van een zekere mate van rechtsongelijkheid tussen geledingen die paritair
zijn bedoeld? En zo ja, hoe denkt de minister deze rechtsongelijkheid te kunnen
opheffen of althans te neutraliseren? Of stelt zij zich wellicht voor, dit
probleem op te lossen in de sfeer van de aanstaande wetgeving inzake governance?
Ik heb overigens begrepen dat dit ten departemente thans goed bestuur heet.Mevrouw Linthorst noemde al de bovenbestuurlijke zeggenschap uit het vijfde
lid van artikel 20 en het eerste lid van artikel 25 van de WMS. Klopt het
dat dit aspect niet verder is uitgewerkt dan in de Wet medezeggenschap onderwijs?
Er gaan in de samenwerkingsverbanden gigantische bedragen om zonder dat er
een formele zeggenschapsstructuur is. Uit gesprekken met de koepels van ouderverenigingen
is mij gebleken dat daar de opvatting heerst dat er sprake kan zijn van een
financiële sluiproute om medezeggenschap te ontlopen. Deelt de minister
onze zorg op dit punt?Er lijkt in het wetsvoorstel bij medezeggenschap de voorkeur te worden
gegeven aan gezamenlijk overleg – het eerste lid van artikel 6 –
versus gesplitst overleg, dat in het derde lid van artikel 6 wordt genoemd.
In de memorie van toelichting lijkt de minister voor gesplitst overleg te
kiezen. Behoort er niet steeds voorrang te worden gegeven aan gezamenlijk
overleg, ook als het om een geledingsspecifieke bevoegdheid gaat? Ik verwijs
naar de loopgravendiscussie waarvan wij in onze schriftelijke inbreng gewag
hebben gemaakt.Wij kunnen leven met de toelichting op de generieke ontheffingsbepaling
uit artikel 29 die de minister op ons uitdrukkelijk verzoek in de memorie
van antwoord heeft opgenomen. Wij merken hierbij wel op dat er enige gekunsteldheid
blijft schuilen in het gebruik van de term "ondersteuning" in de
eerste alinea op blz. 4 van de memorie van antwoord. Deze term komt in het
wetsvoorstel nergens voor, in tegenstelling tot de term "instemming",
die wél regelrecht uit medezeggenschapsland afkomstig is. Kan de minister
het verschil in intrinsieke waarde tussen deze twee termen aangeven? Dit betekent
toch gewoon dat er door gebruikmaking van het instemmingsrecht wordt vastgesteld
dat er geen instemmingsrecht meer zal zijn? Mijn conclusie is dat er in de
memorie van antwoord een ondubbelzinnige grens voor de toepassing van artikel
29 wordt aangegeven, namelijk: alleen de godsdienstige of levensbeschouwelijke
overtuiging die aan de school ten grondslag ligt. Voor creatief, maar niet-bedoeld
gebruik van de ontheffing hoeft daarom naar ons oordeel niet te worden gevreesd.Een ander heet hangijzer, de geschillenbeslechting. Zoals al eerder is
aangevoerd, vormt het beginsel van soevereiniteit in eigen kring, tegenwoordig
vaker "gespreide verantwoordelijkheid" genoemd, voor ons als christendemocraten
een hoog goed. Er is hooguit over de uitwerking van dit beginsel discussie
mogelijk. De schoolstrijd is hier een voorbeeld van; deze heeft
verworvenheden opgeleverd die mijn fractie niet meer zal afstaan. Artikel
23 van onze Grondwet zullen wij dan ook blijven koesteren.Bij het beslechten van geschillen staat voor ons het principe voorop en
niet de macht van het getal als het om het aantal te beslechten geschillen
gaat. Dit verklaart ook waarom de opschaling tot een landelijk en uniform
niveau voor ons maar moeilijk te verteren is. Daarbij komt – en dat
wordt in de memorie van antwoord niet tegengesproken – dat de bestaande
vorm van kringrechtspraak zowel efficiënt als onomstreden is in de onderwijswereld.
Waarom dan nu op de dogmatische toer van de eenheidsworst gegaan? En waarom
oude en goed ingelopen schoenen weggegooid als van de nieuwe modellen nog
niet eens bekend is dat ze draagbaar zijn? Kortom, waarom juridisering en
mogelijke polarisatie binnen het onderwijs gebracht als buiten de dogmatiek
eigenlijk geen argumenten daarvoor kunnen worden aangetroffen? Ook de Onderwijsraad
ziet de noodzaak niet. Dan vraag je je af waarom de Haagse kaasstolp zaken
moet regelen op een andere dan de volstrekt vreedzame wijze waarop het al
decennialang gebeurt en bovendien tegen minimale kosten. Wij waarderen als
fractie de ultieme poging die de minister in onze richting aan de overzijde
heeft gedaan door voor te stellen kamers van de landelijke commissie denominatief
in te richten, maar wij moeten helaas vaststellen dat het amendement-Roefs
die nooduitgang heeft geblokkeerd. Ik heb uit het amendement-Roefs niet kunnen
begrijpen waarop het verlangen is gestoeld om het in andere kringen dan de
onze gekoesterde adagium "onverdeeld naar openbare school" ook te
vertalen naar de sfeer van de geschillenbeslechting. Kan de minister zich
vinden in de wat badinerende opvatting van mijn oude leermeester Doedens,
die zei dat regels er zijn om met beleid terzijde te worden gesteld?Met het voorgaande heeft mijn fractie naar voren willen brengen dat de
kwestie van medezeggenschap in het onderwijs een zaak is die ons aan het hart
geraakt. Zeker het punt van de geschillenbeslechting en zeker de positie van
de ouders hebben onze aandacht en zullen die blijven behouden. De vraag die
rest, die ik stel aan de demissionaire minister, is welke mogelijkheden de
minister op dit punt ziet om aan ons enigszins tegemoet te komen. Wij kunnen
ons voorstellen dat deze minister, haar kennende, niet haar onderwijsachtergrond
zal verloochenen en dat zij zich de intrinsieke waarde van de door ons aan
de orde gestelde problematiek kan voorstellen. Uit het antwoord van achter
de regeringstafel zal blijken of wij dat goed hebben gezien.De heer Schuurman (ChristenUnie):Mevrouw de voorzitter. Vanmiddag voer ik het woord mede namens de SGP-fractie.Het wetsvoorstel dat vandaag wordt besproken, staat in een traditie van
25 jaar medezeggenschapswetten in het onderwijs. De eerste expliciet wettelijke
regeling dateert uit 1981 en was niet onomstreden. Ook de verdere aanscherping
van die wet in 1992 leverde veel discussie op. Hoe anders verliep de discussie
over voorliggend wetsvoorstel, dat toch opnieuw een aanscherping betreft van
de regelgeving ten aanzien van medezeggenschap. De discussie over de vrijheid
van onderwijs kon nauwelijks worden gevoerd. Werd bij de eerste medezeggenschapswet
nog gesproken over het mensbeeld dat achter de opvatting tot het recht van
medezeggenschap lag, nu lijkt de minister op geen enkele manier te bewegen
tot een fundamentele discussie daarover, terwijl zij toch een aantal stevige
stappen zet op dat gebied. Vijftien jaar geleden stelde PvdA-staatssecretaris
Wallage in het debat over de WMO 1992 nog dat het de taak van de regering
is om bij ieder voorstel de relatie met het grondwetsartikel te bezien en
zich af te vragen in hoeverre het een correcte vertaling is in de praktijk
van de actuele wetgeving van het grondwetsartikel. Ik noem het maar, om mijn
verbazing te onderstrepen dat deze minister van CDA-huize zich nauwelijks
lijkt te willen verantwoorden over de relatie van haar voorstellen tot artikel
23. Wij betreuren het dat zij zich niet verantwoordt inzake de verandering
van bijvoorbeeld ook de vroegere visie van het CDA. Ook het commentaar van
de Onderwijsraad wordt op dit punt volledig terzijde geschoven.Illustratief voor de wijze waarop indertijd met de relatie tussen bevoegd
gezag en medezeggenschap is omgegaan, is de motie die werd ingediend nadat
een initiatiefwetsvoorstel eind jaren zeventig voor een regeling voor medezeggenschap
werd verworpen. In die motie, de motie-Deetman/Ginjaar-Maas, werd gesteld
dat de wettelijke bepalingen aan de instellingen van het bevoegde gezag in
het bijzonder onderwijs grote ruimte dienen te laten voor het tot haar recht
komen van deze gegarandeerde vrijheid van richting en inrichting bij het vaststellen
van eigen medezeggenschapsregelingen.In de memorie van toelichting van het wetsvoorstel dat voortvloeide uit
die motie werd nog eens expliciet gesteld dat het uitgangspunt is dat de uiteindelijke
verantwoordelijkheid van het bevoegd gezag voor de gang van zaken in de school
wordt gehandhaafd. De medezeggenschapsregeling is gebaseerd op de terughoudendheid
die de wetgever in acht dient te nemen ten aanzien van de bijzondere scholen
in het licht van artikel 23.Die discussie werd zo fundamenteel gevoerd, omdat het steeds verder vastleggen
van medezeggenschapsvoorschriften een beperking betekent van het bevoegd gezag.
De drager van de vrijheid van onderwijs, inclusief de vrijheid van richting
en inrichting, is immers het bevoegd gezag. De dragers zijn dus niet de ouders
die een kind op de betreffende school hebben. Ik zeg dat maar duidelijk, omdat
de minister in een kort debatje in de Tweede Kamer de mening was toegedaan
dat het in haar visie "de ouders zijn die uiteindelijk de school dragen".
Ook stelde zij dat "als het bevoegd gezag weerspiegelt wat de ouders
vinden, dat prima is. Dan kan men het bevoegd gezag inderdaad beschouwen als
de drager van hetgeen de ouders voorstaan."Daarmee lijkt zij dus afstand te nemen van wat in literatuur, jurisprudentie
en in de wetsgeschiedenis steeds als uitgangspunt is genomen. De oorsprong
van het artikel van de vrijheid van onderwijs ligt in de mogelijkheid van
onderwijzers om zonder overheidsvergunning onderwijs te kunnen geven. Een
staatsvrije sfeer dus. Ware het anders geweest, en was de vrijheid van onderwijs
ook van toepassing op de ouders van de kinderen die op de school zitten, dan
zou aan het grondrecht een horizontale werking worden toegekend, iets wat
wij nog niet kennen ten aanzien van de in de Grondwet neergelegde rechten.
De grondrechten in de Grondwet hebben alleen een verticale werking.
Als wij willen dat de vrijheid van onderwijs ook ziet op de ouders van de
school, dan zou er dus een grondwetswijziging moeten komen die die horizontale
werking van de grondrechten mogelijk maakt. Is de minister het met deze analyse
eens?Mijn vraag aan de minister is ook om duidelijk toe te lichten waarom zij
het gerechtvaardigd acht de vrijheid van onderwijs, die het bevoegd gezag
toekomt, verdergaand te beperken op grond van de noodzaak om te komen tot
een algemeen geldende regeling voor medezeggenschap. En: hoe beoordeelt zij
in dit verband het instemmingsrecht zoals dat in de wet is geamendeerd? U
zult het toch met mij eens zijn dat dit een inbreuk inhoudt van de vrijheid
van inrichting van het onderwijs. Bij de behandeling in 1981 en 1992 was evident
dat op dit punt het primaat van het bevoegd gezag in het geding was en dat
een instemmingsrecht dus niet aan de orde kon zijn.Mevrouw de voorzitter. Dan kom ik op een aantal concrete punten uit dit
wetsvoorstel waar onze fracties grote vragen bij hebben, zoals de vorming
van één geschillencommissie, een zaak die ook door de heer Pruiksma
aan de orde is gesteld. De gang van zaken op dit punt is echt verwonderlijk.
De argumentatie van de minister is, met permissie, flinterdun. De geschillenregeling
heeft niets met kringenrechtspraak en vrijheid van inrichting te maken, zo
stelt zij in reactie op het advies van de Onderwijsraad en ook in antwoord
op vragen van onze fracties.De commissies van beroep, waarmee arbeidsrechtelijke conflicten werden
beslecht, werden echter vormgegeven vanuit de gedachte dat conflicten altijd
binnen de eigen sfeer moesten kunnen worden opgelost. Op die manier kon de
vrijheid van onderwijs ten volle worden waargemaakt. En op tal van andere
terreinen geldt nog steeds dat geschillen eerst door de mensen zelf moeten
worden opgelost.Vanaf het begin van de medezeggenschapswetgeving is echter een parallel
gemaakt met de commissies van beroep, ook wel kringenrechtspraak genoemd.
Steeds was men ervan overtuigd dat kringenrechtspraak onmisbaar was voor de
levensvatbaarheid en de weerbaarheid van de eigen levenbeschouwelijke stromingen
in de Nederlandse samenleving. Ook de Onderwijsraad onderstreept dat. Zeker
nu de ontheffingsbepaling is vervallen, zal het aantal conflicten waarbij
de levensbeschouwelijke grondslag van het bevoegd gezag een rol speelt, kunnen
toenemen. Dat zou des te sterker pleiten voor het handhaven van kringenrechtspraak
bij het laten vervallen van de ontheffingsbepaling. Daar komt ook nog bij
dat het wetsvoorstel in het geval van een conflict de toetsing van het oordeel
van het bevoegd gezag heeft verzwaard. De medezeggenschapsraad wordt immers
in principe in het gelijk gesteld, tenzij het bevoegd gezag kan aantonen dat
het gaat om zwaarwegende belangen. Maar de last om die zwaarwegende belangen
aan te tonen, ligt wel bij het bevoegd gezag en dat lag het tot voor kort
niet. Onze fracties hebben dus fundamentele bezwaren tegen het uniformeren
van de geschillenregeling.Op dit moment functioneert de kringenrechtspraak bovendien prima. Er is
geen probleem en dus is er ook geen noodzaak tot het afschaffen van de bestaande
geschillenregeling. Ik begrijp dan ook niet waarom juist deze minister, voor
wie wij veel waardering hebben zoals wij in het verleden meer dan eens hebben
laten blijken, deze keuze maakt. Het is niet proportioneel en kan de subsidiariteitstoets
niet doorstaan. Bovendien is het nadeel voor de scholen die nog gebruikmaken
van de ontheffingsregeling onevenredig groot in vergelijking met de voordelen
van uniformering. Ik zie overigens tot mijn vreugde dat de CDA-fractie zelf
beduidend kritischer is dan de minister en dat ook de leden van de fractie
van D66 de proportionaliteit van deze maatregel ter discussie hebben gesteld.Onze fracties hebben de minister gevraagd waarom zij de regeling voor
de geschillencommissie niet heeft voorgelegd aan de Raad van State. De Raad
van State heeft gezegd dat hij ervan uitging dat, wanneer er op dit punt een
nota van wijziging zou komen, deze aan hem zou worden voorgelegd inclusief
het advies van de Onderwijsraad hierover. De antwoorden van de minister zijn
wel erg gemakkelijk. Het is geen nota van wijziging, maar een amendement en
daarom hoeft het niet. U zult het toch met mij eens zijn dat de Raad van State
hiermee niet doelde op de formele nota van wijziging, maar op het inhoudelijke
punt. Mijn fractie had dus graag een advies van de Raad van State gezien,
temeer ook omdat de vormgeving van de regeling juridisch beschouwd hybride
is. De minister benoemt de leden, wat lijkt te duiden op een publiekrechtelijke
regeling, maar de wijze van beroep lijkt juist weer privaatrechtelijk geregeld
te zijn. Kan de minister toelichten waarom zij voor deze hybride regeling
gekozen heeft?De proportionaliteitsvraag en de subsidiariteitsvraag moeten wat ons betreft
ook worden gesteld met betrekking tot het voorstel om de ontheffingsbepaling
te laten vervallen. Bij de behandeling van de vorige medezeggenschapswetten
werd nog erkend dat de ontheffingsbepaling recht deed aan die scholen waarbij
dat bezwaar nog speelde. Men erkende destijds nog wel dat deze ontheffingsbepaling
een interpretatie was van de vrijheid van onderwijs, in het bijzonder de vrijheid
van inrichting. Het doekje voor het bloeden dat de minister nu heeft gerealiseerd,
is ons inziens in principiële zin geen oplossing.Ik wil afronden met de constatering dat het draagvlak voor versterking
van de positie van de ouders door middel van medezeggenschapsraden aangeeft
op welke manier men aankijkt tegen het functioneren van het bevoegd gezag.
Mijn betoog is gestoeld op het uitgangspunt dat het bevoegd gezag drager is
van de vrijheid van onderwijs, zoals steeds het geval is geweest, ook bij
andere partijen. Ik ga er daarmee ook van uit dat dit gezag nog iets betekent
in het onderwijs, dat het bevoegd gezag de drager is van de identiteit van
het onderwijs dat wordt gegeven op een betreffende school en dat ouders, leraren
en leerlingen dat gezag ook erkennen. Bij de scholen die een beroep deden
op de ontheffingsbepaling was dat ook het geval. Daar is geen behoefte aan
extra informatiemogelijkheden of instemmingsrechten van ouders. Ouders komen
via het bestuur voldoende aan bod. De vraag is in de ogen van onze fracties
dan ook hoe het gezag van de school zodanig kan worden hersteld dat zij daadwerkelijk
weer ergens voor staan. Het bijzonder onderwijs bestaat bij gratie van een
bevoegd gezag dat zich bewust is van de grondslag van de school. Dat bevoegd
gezag is ook in staat om bijvoorbeeld bij de invoering van de lumpsum niet
alleen financiële keuzes te maken, maar ook keuzes die in eigen verantwoordelijkheid
en waaraan onderwijsinhoudelijke visie ten grondslag ligt voor
zijn rekening te nemen.De minister merkt dat wij zeer kritisch zijn over dit wetsvoorstel. Dat
spijt ons zeer, want dat waren wij niet over eerdere wetten van haar. Wij
zijn zeer benieuwd naar haar reactie.De heer Schuyer (D66):Voorzitter. In de memorie van antwoord staat op pagina vier dat wat voor
mijn fractie de kern van dit wetsontwerp uitmaakt. "Het is gezien de
ontwikkeling naar meer autonomie voor en beleidsverantwoordelijkheid van schoolbesturen
naar de mening van de regering ten principale een stelselverantwoorde­lijkheid
van de wetgever om te waarborgen dat leerlingen, ouders en personeel op adequate
wijze worden betrokken bij het handelen van het bevoegd gezag." Die formulering
geeft precies aan waarom mijn fractie voor de wet zal stemmen, ook al zeggen
wij daar direct bij dat wij op onderdelen een andere keuze zouden hebben gemaakt.
Niet omdat wij van oordeel zijn dat godsdienstige overwegingen van bepaalde
groepen in ons land een afwijking van het uitgangspunt van de wet rechtvaardigen,
maar omdat wij geen reden zien de minderheid een keurslijf op te leggen daar
waar een bepaalde beleidsvrijheid op zichzelf geen inbreuk behoeft te zijn
op het uitgangspunt van de wet. Ik doel dan natuurlijk op de regeling van
de geschillen. Ik kom daar zo dadelijk nog kort over te spreken.De fractie van de PvdA heeft tijdens de schriftelijke behandeling terecht
vragen gesteld over de situatie die zich kan voordoen bij schoolbesturen die
over meer scholen de scepter zwaaien. De beantwoording van de minister is
tot nu toe niet overtuigend. Vandaar dat mijn fractie de motie die mevrouw
Linthorst van de PvdA daarover heeft aangekondigd, in principe zal steunen,
tenzij daar gelet op de beantwoording geen reden meer voor is.In de schriftelijke voorbereiding is ook aandacht gevraagd voor de evaluatie
van de wet. De minister heeft daar duidelijk op geantwoord: een termijn van
vijf jaar alvorens evaluatie plaatsvindt, lijkt mijn fractie alleszins redelijk.
De speciale aandacht bij die evaluatie voor het reilen en zeilen bij de exclusieve
instemmingsrechten per geleding is akkoord. Maar mijn fractie zou ook graag
een verzwaarde evaluatie zien op het gebied van de geschillenregeling. Bij
die evaluatie zouden we dan graag kennis willen nemen, niet alleen van de
kwaliteit van die geschillenbeslechting, maar ook van de beleving van die
geschillenregeling door alle betrokken partijen. Daar komt wat ons betreft
ook de vraag bij, of in de komende vijf jaar de geschillen zouden zijn toegenomen.
Dat zou ons niet verbazen en dat zou ook wel eens de druk kunnen leggen op
slechts één landelijke geschillencommissie. Wil de minister
toezeggen, dat de evaluatie ook de geschillenregeling zal beslaan?Zoals hiervoor al gesteld, vindt mijn fractie de noodzaak om tot een landelijke
geschillencommissie te komen niet overtuigend. Maar de kwestie als zodanig
is onvoldoende zwaar om op grond daarvan tot een tegenstem te komen. Wel zou
ik een poging willen wagen om op dit terrein tot maximale ruimte voor de scholen
te komen. Zie ik het goed, zo vraag ik de minister, dat de wet zich niet verzet
om in het medezeggenschapsreglement dat het bestuur maakt en voorlegt aan
de geledingen op te nemen dat, alvorens men een beroep doet op de landelijke
geschillencommissie, men zich gehouden weet om zich eerst te wenden tot een
geschillencommissie van de eigen kring, waarbij de bestuurder zich bindt aan
de uitspraak en de leerling/ouder- en docentgeleding het recht behouden om
de uitspraak van de geschillencommissie uit eigen kring aan te vechten bij
de landelijke geschillencommissie? In de kringrechtspraak bestaat de mogelijkheid
voor de niet-bestuurders om naar de rechter te gaan. Terecht kan niemand je
van een gang naar de rechter weerhouden.De minister stelt op zichzelf terecht dat de inrichting van de geschillenbeslechting
geen exclusief terrein is van de besturenorganisaties. Maar de vraag kan gesteld
worden of de inrichting van de geschillen een terrein is waar landelijke organisaties
als "het Vosje", de vereniging voor schoolleiders en besturenorganisaties
nu zo nodig op hebben te acteren, of dat de inrichting van de geschillenbeslechting
kan worden overgelaten aan de school zelf in al haar geledingen. De wetgever
kan wat ons betreft volstaan met het aangeven van de verplichting dat er een
geschillenregeling dient te zijn en in het reglement dient te worden vermeld.
Als het de minister menens is dat de autonomie van de school moet worden versterkt,
moet dat toch voldoende zijn. Mogelijk is dit ook een weg die kan worden ingeslagen
als uitvoering wordt gegeven aan de motie die mogelijk door deze Kamer wordt
ingediend. Ik denk dat dan geregeld moet worden dat het schoolbestuur in het
reglement dient aan te geven hoe de countervailing power voor de geledingen
en voor elke school afzonderlijk bij een schoolbestuur dat meer scholen bestuurt,
is geregeld.Mijn fractie wacht met belangstelling de antwoorden af.De heer Ten Hoeve (OSF):Voorzitter. Het wetsvoorstel dat hier voorligt en in feite heel weinig
omstreden is, heeft toch discussie losgemaakt over enkele punten, voor een
deel met betrekking tot de inhoud van het wetsvoorstel en voor een deel meer
naar aanleiding daarvan.Het voornaamste punt in de discussie over de inhoud van het wetsvoorstel
is de vraag of er goed aan gedaan wordt, de geschillenregeling in de wet op
te nemen en daarbij dan één landelijke geschillencommissie voor
te schrijven. Net als de minister en een groot deel van het onderwijsveld
ben ik van mening dat het brengen van een geschil naar de geschillencommissie
een laatste stap is die zo mogelijk voorkomen moet worden doordat op een andere
manier een oplossing wordt gevonden. Als die stap genomen wordt, is het naar
mijn mening goed dat er één instantie is die eenheid in benadering
waarborgt en waarin de noodzakelijke expertise gebundeld is. Dat daarbij dan
sprake is van juridisering, zoals hier wel gesteld is, ligt voor de hand.
Dat is eigenlijk ook de bedoeling. Het gaat in het dan bereikte stadium niet
meer om het vinden van compromissen, maar om het beoordelen van de gevolgde
procedures en het vaststellen van de rechtmatigheid van besluiten. Ik ben
het met de minister eens dat dit dan niet meer echt te maken heeft met vrijheid
van richting en inrichting.Naar aanleiding van het wetsvoorstel is de vraag gesteld of tegenover
de macht van de schoolbesturen, die door de toegenomen autonomie van de scholen nogal wat groter is geworden, wel voldoende controle, countervailing
power, staat. Zoals de minister stelt, is die voor een groot deel juist te
vinden in de medezeggenschap van personeel, ouders en leerlingen. Maar als
het op ingrijpende beslissingen aankomt, bijvoorbeeld over de verdeling van
de financiële middelen, heeft het medezeggenschapsorgaan alleen maar
adviesbevoegdheid en beslist het dus niet via instemmingsrecht mee.De vraag naar de countervailing power, die in dit debat vooral door mevrouw
Linthorst duidelijk is gesteld, wordt niet zonder reden gesteld. De situatie
dat een directeur gecontroleerd werd door een echt functionerend en meekijkend
bestuur of door de gemeente, is nog niet verdwenen, maar doet zich lang niet
overal meer voor. Daarvoor in de plaats ontstaan situaties waarbij een schoolbestuurder
soms nog hoogstens marginaal controle ondervindt van toezichthouders. Dat
is geen wenselijke ontwikkeling, want macht moet effectief gecontroleerd en
eventueel ook beheerst kunnen worden. Daarbij speelt de medezeggenschap natuurlijk
een heel grote rol, maar als het bestuur het algemeen belang van zijn school
of scholen in maatregelen en beslissingen gestalte moet geven, mag van de
medezeggenschapsorganen niet altijd worden verwacht dat zij dat algemene belang
kunnen vertegenwoordigen. De MR is toch immers altijd een vertegenwoordiging
uit en vaak ook van de diverse geledingen en onderdelen van geledingen, en
bij een GMR ook van de diverse scholen die onder het bestuur ressorteren.
De countervailing power kan dus voor een deel zeker in de MR of PMR worden
gezien, zoals ook de minister in de nadere memorie van antwoord suggereert,
maar als van een bestuur wordt verlangd het algemene belang waar dat nodig
is ook ten koste van de deelbelangen te laten gaan, zal de MR of PMR niet
per definitie gezien mogen worden als het meest in aanmerking komende tegenwicht.
De vraag die in deze Kamer gesteld werd, is dus terecht. Daarvoor is naar
onze mening geen direct voor de hand liggend antwoord beschikbaar. Wij horen
graag wat de minister daarvan denkt.De heer Minderman (GroenLinks):Mevrouw de voorzitter. De crux van dit voorstel is dat het gaat over een
nieuwe verdeling van bevoegdheden en verantwoordelijkheden binnen de instellingen
voor het onderwijs. Daarmee zitten wij direct in de discussie over governance.
Rond de term "governance" kun je prachtige spraakverwarringen aantreffen
in het onderwijsveld, maar ook daarbuiten. Iedereen heeft er de mond van vol
en iedereen geeft er een andere betekenis aan. Ik ga hier wat dieper op in,
omdat het volgens de fractie van GroenLinks van belang is voor de weging van
dit voorstel.Governance gaat altijd over de verdeling van bevoegdheden en verantwoordelijkheden.
In een meer politicologische context gaat governance vooral over de grote
decentralisatiebeweging, waarbij de centrale overheid allerlei taken, verantwoordelijkheden
en bevoegdheden overdraagt aan andere decentrale of regionale actoren in het
veld. Het gaat dus om het terugtreden van de centrale overheid.Deze decentralisatietendens zet de volgende interpretatie van governance
in: de meer managementachtige of bedrijfseconomische. Instellingen met grotere
bevoegdheden versterken hun eigen management en het interne toezicht om die
taken naar behoren te vervullen. In het onderwijsveld wordt naarstig gezocht
naar nieuwe checks and balances in de verhouding tussen bestuur en intern
toezicht. In Engeland speelt een buitengewoon interessante discussie over
het Langlandsrapport, waarbij heel duidelijk wordt gezocht naar inhoudelijk
intern toezicht. In Nederland zijn hier ook wel onderzoeken naar gedaan. Leden
van de raden van toezicht in Nederland hebben wel de notie dat er een hele
hoop gaat veranderen en dat zij daar een centrale rol in spelen, maar over
het algemeen worden richting en focus node gemist. Thema's zoals de onafhankelijkheid
van intern toezicht van het bestuur en integere informatieverzorging staan
nog in de kinderschoenen.De derde invalshoek bij de governancediscussie is ook logisch. Wanneer
de overheid niet meer verticaal legitimeert en niet meer en detail vertelt
hoe het onderwijs eruit moet zien, zoekt de school externe legitimatie van
anderen. Wie geeft aan dat de school het goed doet? Dan komen al die horizontale
verbanden in beeld die de verankering van de school in de samenleving vormgeven.
Collega Leijnse spreekt altijd over belanghouders, maar ik houd het toch nog
maar op het vreemde woord "stakeholders". Het gaat dan om maatschappelijke
partners en actoren die de school binnenkomen en laten weten op welke wijze
zij samenwerkingsverbanden willen aangaan en welke eisen zij daarbij aan het
onderwijs stellen. Alleen met medezeggenschap en horizontale verantwoording
komen wij er niet. Feitelijk zoek je met die verankering in de maatschappij
een alternatief voor de verticale legitimatie.De vierde vorm van governance waarover in onderwijskringen veel wordt
gediscussieerd, is de ruimte voor de professional. De docent moet uit zijn
hokje komen en zich verantwoorden over wat hij doet vanwege de maatschappelijke
afstemming met zijn taak.Deze begrippen van governance leggen wij naast het huidige voorstel. Zij
hebben met elkaar gemeen dat zij gaan over een toedeling van bevoegdheden
binnen de school. In wezen wordt met deze wet de discussie over governance
weer een stukje verder gevoerd. Dat is opvallend, want de voorgeschiedenis
van deze wet gaat veel verder terug. Deze is eigenlijk ingehaald door de governancenotities
van deze minister en door het maatschappelijk debat over dit thema. De medezeggenschapsraad
brengt de interne stakeholders, zoals personeel, docenten en leerlingen, in
een sterkere positie en voegt daar de stakeholders van de ouders in een sterkere
positie aan toe.Ik ben hier nog niet zo lang, maar ik heb de minister al eens geprezen
voor de verschillende notities over governance, als zijnde een dappere poging.
In die notities gaat het steeds over de vraag hoe wij scholen op een goede
manier openstellen voor een veel bredere kring van partners en actoren. De
vraag is verder hoe wij de innovatie en de kwaliteit in het onderwijs zo kunnen
borgen dat scholen klaar zijn voor impulsen van buiten die school. De scholen
moeten als het ware "op scherp" staan. Wij moeten zoeken naar voorwaarden
om die governancestructuur meer handen en voeten te geven. Dat is nog lastig
genoeg. Wij hebben nog geen duidelijk beeld van de voorwaarden die wij daarvoor
willen formuleren: openbaarheid, integriteit of toegankelijkheid van participatie
voor alle stakeholders in het onderwijs. Niet alleen voor de
ouders, maar ook voor die maatschappelijke organisaties.Een bijzonder aandachtspunt is de voorwaarde van de gelijkwaardigheid
van stakeholders, al hoeven niet alle maatschappelijke relevante actoren eenzelfde
inbreng van belang te hebben. Dit wetsvoorstel brengt de ouders in een andere
positie dan een heleboel andere stakeholders. Zij lopen voorop. Wil men het
bedrijfsleven, het afnemend en aanleverend onderwijs en allerlei andere maatschappelijke
partners een duidelijke rol geven, dan moeten zij op de een of andere manier
worden gepositioneerd. De vraag is alleen hoe.Collega Linthorst spreekt daarbij over checks and balances tussen bestuur
en anderen om zodanig de eenzijdige, misschien wat ongezonde, machtssituatie
in scholen te compenseren. De term "countervailing powers" is daarbij
gevallen. Binnen de school moet naar een nieuw evenwicht worden gezocht. Dat
kan per school verschillen, omdat de partners en de regio's verschillen. Natuurlijk
heeft de wet daarin een belangrijke positie, maar wij moeten ons hoeden voor
het verzinnen van allerlei landelijke sjablonen voor die maatschappelijke
verankering. Dat leidt alleen maar tot bureaucratie. Wij steunen dus de oproep
om tot betere checks and balances te komen, maar vinden dat dit niet direct
door een landelijke overheidsregeling moet gebeuren. Daar zien wij heel weinig
in. Wel zien wij de rol die de minister daarbij kan spelen en de rol die zij
sowieso heeft, graag verhelderd. Ik denk dan met name aan de inspectie.Alles bijeen vragen wij om wat meer richtinggevende impulsen: monitoring
en een verduidelijking van de rol van de overheid. Waar autonomie ontstaat,
komt verantwoording mee en wellicht ook die breder opererende en interveniërende
inspectie. Verder denken wij aan impulsen om tot die voorwaarde voor een verdere
verdeling van de bevoegdheden te komen en aan impulsen om ouders en andere
maatschappelijke organisaties niet alleen te laten deelnemen in de MR, maar
ook een behoorlijke positie daarbuiten te geven. In de praktijk blijkt de
MR al lastig genoeg te zijn, de actoren daarbuiten zijn een heel ander chapiter.Ook buiten de regelgeving om kan de minister impulsen geven. Ik denk dan
vooral aan de mogelijkheid om de positie van alle stakeholders rondom de school
te versterken. Kunnen stakeholders de Onderwijsinspectie vragen om namens
hen een kwaliteitsonderzoek te doen? Op zo'n manier kunnen zij een goede positie
krijgen in het debat met de schoolleiding. Uiteindelijk gaat het toch om de
kwaliteit en de toegankelijkheid van het onderwijs. Is het mogelijk om CFI,
een van de onderdelen van het ministerie, te vragen om per school de dossiers
te vormen? Dan kan de positie van de MR en de actoren versterkt worden. Daardoor
kan een transparant inzicht geboden worden in de stand van zaken op school,
al dan niet ten opzichte van andere scholen.Ook de geschillencommissie zou een rol kunnen spelen. Die commissie wordt
nu heel erg aan medezeggenschapsraden opgehangen. Als dat het enige kader
blijft, zal zij op den duur verstorend gaan werken in een bredere governancebeweging.
Wellicht is het verstandig om de geschillencommissie uit te breiden in plaats
van te beperken, zodat het een goed platform wordt van wat goed bestuur en
goed toezicht vermogen.De beraadslaging wordt geschorst.De vergadering wordt enkele ogenblikken geschorst. 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/h-ek-20062007-408-414.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl