ECLI:NL:RBGEL:2022:3390, Rechtbank Gelderland, 06-07-2022, 9613126
Rechtbank Gelderland — Uitspraak 
Datum: 2022-07-06 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Civiel recht; Verbintenissenrecht

Samenvatting: Aanneming van werk. Bevrijdend verweer gedaagde, dat niet op tijd is geklaagd, slaagt (artikel 6:89 BW). Eiser heeft niet voldaan aan zijn stelplicht dat en wanneer hij op de hoogte raakte van het gebrek.

vonnis
    
    
      
        RECHTBANK GELDERLAND
      
    
    
    
      Team kanton en handelsrecht
    
    
    
      Zittingsplaats Arnhem
    
    
    
      zaakgegevens	9613126 \ CV EXPL  22-1 \ 42693 \ 44343
      uitspraak van
    
    
    
      
        vonnis  
      
    
    
    
      in de zaak van
    
    
    
      
        
          [eiser]
        
      
      wonende te [woonplaats]
      
        eisende partij  
      
      gemachtigde mr. M.T. Somohardjo (DAS)
    
    
    
    
      tegen
    
    
    
      
        
          [gedaagde]
        
      
      wonende te [woonplaats]
      
        gedaagde partij  
      
      gemachtigde mr. M.C. de Jong 
    
    
    
    
      Partijen worden hierna [eiser] en [gedaagde] genoemd.
    
    
    
  
  
    
      1De procedure
    
    
      1.1.
      Het verloop van de procedure blijkt uit:
      - het tussenvonnis van 9 maart 2022 en de daarin genoemde processtukken
      - productie 12 van de zijde van [eiser]
      - productie 3 van de zijde van [gedaagde] .
    
    
      1.2.
      De mondelinge behandeling heeft plaatsgevonden op 1 juni 2022.
      
      
    
  
  
    
      2De feiten
    
    
      2.1.
      
        [gedaagde] heeft in opdracht van [eiser] een schuur gebouwd. De oplevering vond eind september 2011 plaats. Bij de oplevering zijn door [eiser] geen gebreken geconstateerd of gemeld. Op 29 september 2011 heeft [gedaagde] een factuur voor zijn werkzaamheden gestuurd van € 22.765,01 incl. btw. Deze factuur is door [eiser]  betaald. 
      
    
    
      2.2.
      
        [eiser] heeft op 5, 6 en 8 oktober 2020 een whatsappbericht met telkens dezelfde tekst aan [gedaagde] gestuurd waarin hij vraagt of [gedaagde] een timmerman heeft gevonden die naar het dak van de schuur kan kijken. [gedaagde] heeft niet op de berichten van [eiser] gereageerd. 
      
    
    
      2.3.
      
        [eiser] heeft [gedaagde] op 11 januari 2021 een ingebrekestelling gestuurd. In de brief staat dat de schuur een gebrek heeft, namelijk dat de dakconstructie op diverse plaatsen inzakt waardoor het dak is gaan golven en de deur is gaan klemmen. In de brief wordt [gedaagde] verzocht om de gebreken binnen twee weken te verhelpen. 
      
    
    
      2.4.
      DAS heeft op 5 februari 2021 namens [eiser] een sommatie aan [gedaagde] gestuurd.  
      
    
    
      2.5.
      Schade-expert EMN (verder: EMN), ingeschakeld door [eiser] , heeft in maart/april 2021 onderzoek gedaan naar de schuur. [gedaagde] is voor dit onderzoek uitgenodigd, maar is niet verschenen. EMN heeft op 3 augustus 2021 een expertiserapport opgemaakt (waarin [eiser] als partij 1 wordt aangeduid en [gedaagde] als partij 2) en heeft daarin onder meer het volgende vastgesteld: 
      
      
        
          “(…) 
          Probleemstelling: 
          
          enkele jaren na de bouwwerkzaamheden heeft partij 1 een lichte doorbuiging van het dak geconstateerd, echter heeft deze hier in eerste instantie geen conclusie aan verbonden. Na verloop van tijd verergerde de doorbuiging van het dak en heeft partij 1 in 2020 contact opgenomen met partij 2 om het gebrek kenbaar te maken(…)”. 
        
      
      
    
    
      2.6.
      Op 13 augustus 2021 heeft DAS aan [gedaagde] laten weten dat [eiser] niet langer nakoming vordert, maar vervangende schadevergoeding van € 20.813,25. [gedaagde] heeft daarna de aansprakelijkheidsstelling van de hand gewezen.
      
      
    
  
  
    
      3De vordering en het verweer
    
    
      3.1.
      
        
          [eiser] vordert, hierna letterlijk weergegeven, bij vonnis, uitvoerbaar bij voorraad:
        I.	primair de veroordeling van [gedaagde] tot betaling van:
        a.	€ 18.000,00, te vermeerderen met de wettelijke rente vanaf 25 januari 2021 althans vanaf de dag van de dagvaarding
        b.	de buitengerechtelijke incassokosten van € 1.555,55, vermeerderd met de wettelijke rente vanaf 25 januari 2021
        c.	de expertisekosten van € 2.813,25 
        d.	de proceskosten
        II.	subsidiair de veroordeling van [gedaagde] tot betaling van:
        a.	€ 18.000,00, te vermeerderen met de wettelijke rente vanaf 25 januari 2021 althans vanaf de dag van de dagvaarding
        b.	de buitengerechtelijke incassokosten van € 1.555,55, vermeerderd met de wettelijke rente vanaf de dag van de dagvaarding
        c.	de expertisekosten van € 2.813,25 
        d.	de proces- en nakosten
        III.	meer subsidiair de veroordeling van [gedaagde] :
        a.	om binnen twaalf weken na betekening van dit vonnis alle door EMN geconstateerde gebreken deugdelijk te herstellen op de door EMN bepaalde manier, op straffe van een dwangsom van € 100,00 per dag voor iedere dag dat [gedaagde] in gebreke blijft, met een maximum van € 18.000,00, waarbij ook eventuele verborgen gebreken dienen te worden hersteld
        b.	de buitengerechtelijke incassokosten van € 1.555,55, vermeerderd met de wettelijke rente vanaf de dag van de dagvaarding
        c.	de expertisekosten van € 2.813,25 
        d.	de proces- en nakosten.
      
      
    
    
      3.2.
      
        
          [eiser] legt het volgende aan zijn vordering ten grondslag. Partijen hebben een aanneemovereenkomst gesloten op grond waarvan [gedaagde] een schuur zou bouwen en deugdelijk zou opleveren. [eiser] heeft gebreken geconstateerd, die vervolgens door EMN zijn vastgesteld. Primair is [gedaagde] tekortgeschoten in de nakoming van de overeenkomst. Omdat [gedaagde] meerdere malen is verzocht de gebreken te herstellen, maar deze niet binnen de gestelde termijnen heeft hersteld, is hij in verzuim. [eiser] vordert daarom vervangende schadevergoeding. 
        Subsidiair heeft [gedaagde] zijn waarschuwingsplicht ex artikel 7:754 BW geschonden en daarmee onrechtmatig gehandeld. [gedaagde] had als professionele partij [eiser] moeten waarschuwen voor de gebrekkige constructie, de werkwijze en de materiaalkeuze. Omdat [gedaagde] dit heeft nagelaten, heeft [eiser] schade geleden. 
        Meer subsidiair dient [gedaagde] zijn verplichtingen uit de overeenkomst na te komen en de gebreken alsnog te herstellen. [eiser] vordert dan ook nakoming van de overeenkomst. 
        
          [gedaagde] is daarnaast de buitengerechtelijke incassokosten, de rente en de expertisekosten van EMN verschuldigd. 
      
      
    
    
      3.3.
      
        [gedaagde] voert verweer en concludeert tot niet-ontvankelijkheid van [eiser] dan wel afwijzing van de vordering. Op de stellingen van partijen wordt hierna nader ingegaan. 
      
      
    
  
  
    
      4De beoordeling
    
    
      
        Kern
      
    
    
    
      4.1.
      
        [gedaagde] betoogt, naast dat er geen sprake is van een gebrek en dat het lichtjes doorhellen van een schuurdak niet abnormaal is, dat [eiser] te laat is met zijn klacht. Dit verweer van [gedaagde] slaagt. 
      
      
        
          Op tijd klagen
        
      
      
    
    
      4.2.
      
        Op grond van artikel 6:89 BW kan een schuldeiser ( [eiser] ) op een gebrek in de prestatie geen beroep meer doen, indien hij niet binnen bekwame tijd nadat hij het gebrek heeft ontdekt of redelijkerwijze had moeten ontdekken, bij de schuldenaar ( [gedaagde] ) daarover heeft geprotesteerd. 
        Of er op tijd is geklaagd, is afhankelijk van de omstandigheden van het geval. 
      
      
    
    
      4.3.
      
        Het beroep op de klachtplicht is een bevrijdend verweer. In die zin rust de stelplicht en bewijslast van het te laat klagen op [gedaagde] . Maar dat geldt niet voor de vraag of, en zo ja op welk moment, er door de partij die klaagt aan de andere partij te kennen is gegeven dat er een gebrek is. Over die vraag is het de klager ( [eiser] ) die gemotiveerd moet stellen en zo nodig bewijzen dat en wanneer hij op de hoogte raakte van het gebrek. Dat komt omdat hij degene is die weet wanneer en hoe hij daarvan op de hoogte raakte. 
        Aan die stelplicht heeft [eiser] niet voldaan en dat komt door het volgende.
      
      
      
        4.3.1.
        
          [eiser] stelt in de dagvaarding dat hij ‘ergens in oktober 2020’ constateerde dat de dakconstructie is ingezakt en dat de deur klemde. Volgens [gedaagde] is dat niet juist. Uit het rapport van EMN, dat is opgesteld aan de hand van door [eiser] gegeven informatie, blijkt dat [eiser] eerder al een doorbuiging in het dak zag, namelijk: ‘enkele jaren na de bouwwerkzaamheden’. [eiser] wist dus volgens [gedaagde] al langer van de gestelde doorbuiging dan hij in de dagvaarding doet voorkomen. 
        
      
      
        4.3.2.
        
          [eiser] heeft ter zitting verteld dat hij na enkele jaren een lichte golving in het dak waarnam, los van het klemmen van de schuurdeur in 2020. Toen daarop is doorgevraagd op de zitting, gaf [eiser] uiteindelijk aan dat dat een jaar of twee eerder was dan toen de door hem ingeschakelde timmerman kwam naar aanleiding van de klemmende deur. Dat zou dan dus in 2018 zijn geweest. Bij deze stand van zaken is niet duidelijk of [eiser] enkele jaren na de bouw - bijvoorbeeld drie of vier jaar later in 2014 of 2015 - of later in 2018, of ergens in de tussenliggende periode, heeft geconstateerd dat het dak golfde. Dat dit nu onduidelijk is, komt doordat [eiser] niet aan zijn stelplicht heeft voldaan. Hij heeft op dit punt ook geen bewijs aangeboden. 
        
      
    
    
      4.4.
      
        
          [gedaagde] heeft op zijn beurt verder voldoende gesteld over schending van de klachtplicht door [eiser] . 
        Hij heeft immers naar voren gebracht dat de klachtplicht is aangevangen vanaf het moment dat [eiser] zou hebben waargenomen dat het dak op bepaalde plaatsen golfde. Dat is juist. Op dat moment was het uiterlijk waarneembaar dat er wat loos zou zijn aan het dak. 
        Ook heeft [gedaagde] onderbouwd naar voren gebracht dat [eiser] de klachttermijn heeft overschreden door het tijdsverloop tussen dat aanvangsmoment en het moment van klagen in 2020. [eiser] had na waarneming van het beweerdelijke gebrek zo snel mogelijk in de richting van [gedaagde] moeten optreden. Maar dat heeft hij niet gedaan. Zelfs als wordt uitgegaan van het - voor [eiser] minst ongunstige - scenario dat het aanvangsmoment in 2018 zou liggen, heeft [eiser] te lang gewacht met protesteren. 
        De volgende twee omstandigheden, aangevoerd door [gedaagde] en onvoldoende weersproken door [eiser] , spelen daarbij ook nog een rol. 
        -Toen [eiser] de golving waarnam was er al zeven jaar verstreken. Daarna duurde het nog eens twee jaar voordat [gedaagde] daarvan op de hoogte is gesteld. 
        
          [gedaagde] heeft door dit verloop van tijd nadeel geleden aangezien het voor hem lastig was om in 2020 nog te gaan achterhalen wat de precieze feitelijke gang zaken is geweest. Zo voerde [gedaagde] aan dat hij inmiddels geen administratie meer had van de bouw van de schuur.
        -Daarnaast is een aanvankelijk lichte doorbuiging van het dak door verloop van tijd steeds minder eenvoudig te herstellen. Als gevolg van het afwachten door [eiser] liep de schade dus alleen maar op en werd het ook bezwaarlijker voor [gedaagde] om tot herstel over te gaan.
      
      
    
    
      4.5.
      De kantonrechter komt dan ook tot het eindoordeel dat [eiser] niet tijdig heeft geklaagd over de door hem gestelde gebreken aan het dak. Gevolg van het te laat klagen is dat [eiser] alle rechten en bevoegdheden verliest die hem op grond van de beweerdelijke gebrekkigheid ten dienste stonden.
      
      
        
          Conclusie
        
      
      
    
    
      4.6.
      Uit het voorgaande volgt dat de vorderingen van [eiser] zullen worden afgewezen. 
      
    
    
      4.7.
      
        [eiser] wordt als de in het ongelijk gestelde partij veroordeeld in de proces- en nakosten. De gevorderde nakosten zullen worden toegewezen op de wijze zoals in de beslissing vermeld.
      
      
    
  
  
    
      5De beslissing
    
    
      De kantonrechter
    
    
    
      5.1.
      wijst de vorderingen van [eiser] af;
      
    
    
      5.2.
      veroordeelt [eiser] in de kosten van deze procedure, tot op heden aan de zijde van [gedaagde] begroot op € 996,00 aan salaris gemachtigde, alsmede € 124,00 aan kosten die na dit vonnis zullen ontstaan, te vermeerderen met de wettelijke rente over de proceskosten, indien deze niet binnen veertien dagen na dagtekening van het vonnis zijn voldaan;
      
    
    
      5.3.
      verklaart deze proceskostenveroordeling uitvoerbaar bij voorraad.
      
      
      
        
          
          
          
          
            
              
                Dit vonnis is gewezen door de kantonrechter mr. S.E. Sijsma en in het openbaar uitgesproken op