ECLI:NL:RBDHA:2022:13039, Rechtbank Den Haag, 08-07-2022, NL22.11786
Rechtbank Den Haag — Uitspraak 
Datum: 2022-07-08 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Bestuursrecht; Vreemdelingenrecht

Samenvatting: Bewaring, Gambia, kort gehoor, detentiegeschiktheid pas na inbewaringstelling getoetst, geen gebrek, beroep ongegrond

RECHTBANK DEN HAAG
    
    
      Zittingsplaats Utrecht Bestuursrecht zaaknummer: NL22.11786
      
        uitspraak van de enkelvoudige kamer in de zaak tussen
      
    
    
    
      [eiser] , eiser V-nummer: [V-nummer]
    (gemachtigde: mr. B.A. Palm),
    
    
      en
    
    
    
      
        de Staatssecretaris van Justitie en Veiligheid, verweerder (gemachtigde: mr. M. Lorier).
    
    
    
  
  
    Procesverloop
    
    
      Bij besluit van 22 juni 2022 (het bestreden besluit) heeft verweerder aan eiser de maatregel van bewaring op grond van artikel 59a, eerste lid, van de Vreemdelingenwet 2000 (Vw) opgelegd.
    
    
    
      Eiser heeft tegen het bestreden besluit beroep ingesteld. Dit beroep moet tevens worden aangemerkt als een verzoek om toekenning van schadevergoeding.
    
    
    
      De rechtbank heeft het beroep op 4 juli 2022 met behulp van een beeldverbinding op zitting behandeld. Eiser is verschenen, bijgestaan door zijn gemachtigde. Als tolk is verschenen
      R.O. Luesink Obasuyi Ugiagbe. Verweerder heeft zich laten vertegenwoordigen door zijn gemachtigde.
    
    
    
  
  
    Overwegingen
    
    1. Eiser heeft de Gambiaanse nationaliteit en is geboren op [geboortedatum] 1996.
    
    2. In de maatregel van bewaring heeft verweerder overwogen dat de maatregel nodig is, omdat een concreet aanknopingspunt bestaat voor een overdracht als bedoeld in de Dublinverordening en een significant risico bestaat dat eiser zich aan het toezicht zal onttrekken. Verweerder heeft, onder verwijzing naar artikel 5.1b, tweede, derde en vierde lid, van het Vreemdelingenbesluit (Vb), als zware gronden vermeld dat eiser:
    
      3a. Nederland niet op de voorgeschreven wijze is binnengekomen, dan wel een poging daartoe heeft gedaan;
      3b. zich in strijd met de Vreemdelingenwetgeving gedurende enige tijd aan het toezicht op vreemdelingen heeft onttrokken;
      en als lichte gronden vermeld dat eiser:
      4c. geen vaste woon- of verblijfplaats heeft;
    
    
    
    
    
      4d. niet beschikt over voldoende middelen van bestaan;
      4e. verdachte is van enig misdrijf dan wel daarvoor is veroordeeld.
    
    
    3. Eiser heeft de gronden die aan de maatregel van bewaring ten grondslag liggen, niet betwist.
    
    
      
        Het gehoor voor de inbewaringstelling
      
    
    4. Eiser voert aan dat het gehoor voor de inbewaringstelling te kort is geweest. Hierdoor heeft eiser niet zijn hele verhaal kunnen doen.
    
    5. De rechtbank overweegt als volgt. Verweerder heeft vragen gesteld die zien op de gronden van de maatregel van bewaring en eiser heeft deze vragen beantwoord. Eiser heeft niet gespecificeerd op welke aspecten hij onvoldoende is bevraagd of op welke aspecten hij onvoldoende gelegenheid heeft gehad om te verklaren. De rechtbank ziet geen gebrek in het gehoor voor de inbewaringstelling. De beroepsgrond slaagt niet.
    
    
      
        Lichter middel
      
    
    6. Eiser voert aan dat hij heeft aangegeven dat hij bereid is om zelfstandig naar Italië te reizen. Volgens hem had verweerder hieraan aanleiding moeten zien om te onderzoeken of had kunnen worden volstaan met het opleggen van een lichter middel dan de maatregel van bewaring.
    
    7. De rechtbank overweegt als volgt. Het risico op onttrekking aan het toezicht op vreemdelingen volgt in beginsel uit de gronden die aan de maatregel van bewaring ten grondslag liggen. Deze heeft eiser niet betwist. Vooral van belang is daarbij dat eiser niet beschikt over middelen om zijn reis naar Italië te bekostigen. Zijn enkele verklaring dat hij zelfstandig naar Italië wil reizen, heeft verweerder dan ook geen aanleiding hoeven geven om te volstaan met het opleggen van een lichter middel. De beroepsgrond slaagt niet.
    
    
      
        Detentiegeschiktheid
      
    
    8. Eiser voert aan dat er bij het opleggen van de maatregel van bewaring nog uitsluitsel was over de vraag of hij detentiegeschikt was. Pas ná het opleggen van de maatregel heeft een arts hiernaar onderzoek gedaan.
    
    9. De rechtbank overweegt als volgt. Ter zitting heeft de gemachtigde van verweerder toegelicht dat eiser enige tijd nadat hij in bewaring was gesteld door een arts is onderzocht op zijn detentiegeschiktheid. Dit onderzoek heeft uitgewezen dat er geen belemmeringen waren voor eiser om de maatregel van bewaring te ondergaan. Hieruit kan worden afgeleid dat dit ook het geval was op het moment dat eiser in bewaring werd gesteld. Eén en ander is door eiser niet betwist. De beroepsgrond slaagt niet.
    
    
      
        Conclusie
      
    
    10. Het beroep is ongegrond. Daarom wordt ook het verzoek om schadevergoeding afgewezen. Voor een proceskostenveroordeling bestaat geen aanleiding.
    
    
    
  
  
    Beslissing
    
    
      De rechtbank:
    
    
      
        verklaart het beroep ongegrond;
      
      
        wijst het verzoek om schadevergoeding af.
      
    
    
    
    
      Deze uitspraak is gedaan door mr. R.J.A. Schaaf, rechter, in aanwezigheid van mr. M.A.W.M. Engels, griffier.
    
    
    
    
    
      De uitspraak is uitgesproken en bekendgemaakt op:
    
    
    
    
      
        
          
            
          
        
        
          
            
          
        08 juli 2022
    
    
    
    
    
    
    en is openbaar gemaakt door publicatie op rechtspraak.nl
    
      
      Mr. R.J.A. Schaaf M.A.W.M. Engels
      Rechter Griffier
      Rechtbank Midden-Nederland Rechtbank Midden-Nederland
    
    
      
      
      
      
      
      
      
        Documentcode: [documentcode]
      
      
      
      
      
      
      
      
      
      
      
      
      
      
        Rechtsmiddel
      
      Tegen deze uitspraak kan hoger beroep worden ingesteld bij de Afdeling
      Bestuursrechtspraak van de Raad van State binnen één week na de dag van bekendmaking.