ECLI:NL:RBDHA:2022:11192, Rechtbank Den Haag, 24-10-2022, NL22.21015
Rechtbank Den Haag — Uitspraak 
Datum: 2022-10-24 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Bestuursrecht; Vreemdelingenrecht

Samenvatting: Bewaring. Vervolgberoep. Voortvarend handelen. PCR-test. Tunesië. Beroep ongegrond

RECHTBANK DEN HAAG
    
    
      Zittingsplaats Middelburg
    
    
    
      Bestuursrecht
    
    
    
      zaaknummer: NL22.21015
    
    
      uitspraak van de enkelvoudige kamer in de zaak tussen
    
      [Naam], eiser
    
      V-nummer: [Nummer]
      (gemachtigde: mr. R.M. Seth Paul),
    
    
    
      en
    
    
    de staatssecretaris van Justitie en Veiligheid, verweerder.
    
    
  
  
    Procesverloop
    
    
      Verweerder heeft op 10 juni 2022 aan eiser de maatregel van bewaring opgelegd op grond van artikel 59, eerste lid, aanhef en onder a, van de Vreemdelingenwet 2000 (Vw). Deze maatregel duurt nog voort.
    
    
    
      Eiser heeft beroep ingesteld tegen het voortduren van de maatregel van bewaring. Daarbij heeft hij verzocht om schadevergoeding.
    
    
    
      Verweerder heeft voortgangsgegevens overgelegd.
    
    
    
      Eiser heeft daarop gereageerd.
    
    
    
      De rechtbank heeft bepaald dat een onderzoek ter zitting achterwege blijft en het onderzoek op 24 oktober 2022 gesloten.
    
    
    
  
  
    Overwegingen
    
    1. Eiser stelt te zijn geboren op [Geboortedatum] en de Tunesische nationaliteit te hebben.
    
    2. Indien de rechtbank van oordeel is dat de toepassing of tenuitvoerlegging van de maatregel van bewaring in strijd is met de Vw dan wel bij afweging van alle daarbij betrokken belangen in redelijkheid niet gerechtvaardigd is, verklaart zij op grond van artikel 96, derde lid, van de Vw het beroep gegrond en beveelt zij de opheffing van de maatregel of een wijziging van de wijze van tenuitvoerlegging daarvan.
    
    3. De rechtbank stelt voorop dat zij deze maatregel van bewaring al eerder heeft getoetst. Hierbij wordt verwezen naar de uitspraak van deze rechtbank en zittingsplaats van 23 juni 2022, ECLI:NL:RBDHA:2022:6269. Vervolgens is al eerder een vervolgberoep ingediend. Uit de uitspraak van deze rechtbank en zittingsplaats van 16 september 2022, ECLI:NL:RBDHA:2022:9593, volgt dat de maatregel van bewaring tot het moment van het sluiten van het onderzoek dat aan die uitspraak ten grondslag heeft gelegen rechtmatig was. Daarom staat nu, voor zover dat in beroep wordt aangevochten, alleen ter beoordeling of sinds dat moment de maatregel van bewaring rechtmatig is. 
    
    4. Eiser voert aan dat verweerder onvoldoende voortvarend handelt door niet te proberen om hem alsnog te overtuigen een coronatest te laten ondergaan en door niet te verifiëren of een coronatest nog vereist is voor uitzetting naar Tunesië. Daarbij wijst eiser erop dat volgens twee websites de mogelijkheid bestaat om bij aankomst in Tunesië een coronatest te ondergaan.
    
    5. Uit de voortgangsgegevens blijkt dat de Tunesische vertegenwoordiging eisers nationaliteit heeft bevestigd, dat er voor eiser een vlucht naar Tunesië op 1 september 2022 is aangevraagd en dat deze is geannuleerd omdat eiser niet is verschenen op zijn afspraak voor het afnemen van een coronatest op 30 augustus 2022. Vast staat dat op eiser een vertrekplicht rust. Het ligt dan ook in de eerste plaats op zijn weg om medewerking te verlenen aan het terugkeertraject. Op 6 september 2022 en op 30 september 2022 zijn er vertrekgesprekken met eiser gevoerd. Uit de verslagen hiervan blijkt dat eiser er in beide gesprekken uitdrukkelijk op is gewezen dat zijn bewaring enkel voortduurt vanwege zijn eigen keuze om geen coronatest te ondergaan.
    
    6. Verder volgt uit openbaar toegankelijke informatie, zoals de door eiser zelf aangehaalde website nederlandwereldwijd.nl van het ministerie van Buitenlandse Zaken, dat voor inreis in Tunesië nog altijd een vaccinatiebewijs of een PCR-test die niet ouder is dan 48 uur voor vertrek nodig is. 
    
    7. Uit het voorgaande volgt dat verweerder voldoende voortvarend handelt. De rechtbank ziet dan ook geen aanleiding om in te gaan op het verzoek van eiser om dit vervolgberoep op een zitting te behandelen.
    
    8. Het beroep is ongegrond. Om die reden wordt het verzoek om schadevergoeding afgewezen.
    
    9. Voor een proceskostenveroordeling bestaat geen aanleiding.
    
    
  
  
    Beslissing
    
    
      De rechtbank:
    
    
    
       verklaart het beroep ongegrond;
       wijst het verzoek om schadevergoeding af.
    
    
    
    
      Deze uitspraak is gedaan door mr. drs. E.J. Govaers, rechter, in aanwezigheid van mr. A.S. Hamans, griffier, en openbaar gemaakt door middel van geanonimiseerde publicatie op www.rechtspraak.nl. Deze uitspraak is bekendgemaakt op:
    
    
    
      
      
        Rechtsmiddel
      
      Tegen deze uitspraak staat geen rechtsmiddel open.
      
    
  
  
     https://www.gov.uk/foreign-travel-advice/tunisia/entry-requirements,
    https://www.nederlandwereldwijd.nl/reisadvies/tunesie