ECLI:NL:RBDHA:2022:9495, Rechtbank Den Haag, 26-07-2022, AWB 21/5441
Rechtbank Den Haag — Uitspraak 
Datum: 2022-07-26 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Bestuursrecht; Vreemdelingenrecht

Samenvatting: Aanvraag mvv afgewezen omdat rechtsgeldig huwelijk niet is aangetoond. Daarmee is de familierechtelijke relatie met de kinderen ook niet aangetoond. Verweerder had niet door hoeven toetsen of sprake was van een duurzame en exclusieve relatie.

RECHTBANK DEN HAAG
    
    
      Bestuursrecht
    
    
    
      zaaknummer: AWB 21/5441 
    
    
      uitspraak van de enkelvoudige kamer van 26 juli 2022  in de zaak tussen
    
      [eiseres] , V-nummer: [v-nummer 1] , eiseres,
    
      en de minderjarige kinderen:
      
        
          [minderjarige 1]
        , V-nummer: [v-nummer 2]
      
        
          [minderjarige 2]
        , V-nummer: [v-nummer 3]
      
        
          [minderjarige 3]
        , V-nummer: [v-nummer 4]
      hierna tezamen te noemen: eisers
      (gemachtigde: mr. A. Orhan),
    
    
    
      en
    
    
    de staatssecretaris van Justitie en Veiligheid (verweerder),
    (gemachtigde: mr. E.G. Angela). 
    
    
  
  
    Procesverloop
    
    
      Bij besluit van 31 maart 2021 (het primaire besluit) heeft verweerder de aanvraag van eisers tot afgifte van een mvv voor het verblijfsdoel ‘verblijf bij familie- of gezinslid’ afgewezen.
    
    
    
      Bij besluit van 15 september 2021 (het bestreden besluit) heeft verweerder het bezwaar van eisers tegen het primaire besluit ongegrond verklaard.
    
    
    
      Eisers hebben tegen het bestreden besluit beroep ingesteld.
    
    
    
      Verweerder heeft een verweerschrift ingediend.  
    
    
    
      De rechtbank heeft het beroep op 1 juli 2022 op zitting behandeld. Eisers en verweerder hebben zich laten vertegenwoordigen door hun gemachtigden. Referent is verschenen op zitting. 
    
    
  
  
    Overwegingen
    
    
      
        Waar gaat deze zaak over?
      
    
    
    1. Eisers, allen met de Iraakse nationaliteit, hebben een aanvraag ingediend voor een mvv met als doel verblijf bij hun gestelde echtgenoot en vader, [A] (referent). Verweerder heeft deze aanvraag afgewezen, omdat niet is aangetoond dat er sprake is van een rechtsgeldig huwelijk tussen eiseres en referent en hierdoor ook niet is aangetoond dat er sprake is van familierechtelijke relatie tussen referent en de minderjarige kinderen. Bovendien is nog steeds geen Antecedentenverklaring overgelegd. Van schending met artikel 8 van het EVRM is niet gebleken.
    
    
      
        Wat vinden eisers in beroep?
      
    
    
    2. Eisers zijn het niet eens met het bestreden besluit en voeren – kort samengevat - het volgende aan. Omdat de overgelegde huwelijksakte slechts ongeldig is bevonden in verband met een administratieve fout, had het op de weg van verweerder gelegen om nader onderzoek te doen naar de echtheid van het document. Verweerder had ook moeten toetsen of er sprake is van een duurzame en exclusieve relatie tussen eiseres en referent. De verschillende overgelegde documenten geven daar voldoende blijk van. Eisers zijn ten onrechte niet gehoord in bezwaar. In beroep is de uitkomst van een DNA-onderzoek overgelegd waarmee de familierechtelijke relatie tussen referent en de minderjarige kinderen is aangetoond. Hiermee is aangetoond dat sprake is van een duurzame en exclusieve relatie tussen eiseres en referent. 
    
    
      
        Wat is het oordeel van de rechtbank?
      
    
    
    3. De rechtbank oordeelt als volgt.
    Rechtsgeldig huwelijk
    4. De  beroepsgronden die zien op het aantonen van het huwelijk, vormen grotendeels een herhaling van hetgeen is aangevoerd in bezwaar. Uit het in algemene zin herhalen en inlassen van bezwaargronden kan de rechtbank niet afleiden waarom eisers van mening zijn dat het bestreden besluit onjuist is. Daarom ziet de rechtbank hierin geen aanleiding dat besluit te vernietigen.
    
    
      4.1.
      Verweerder heeft zich op het standpunt mogen stellen dat eisers niet hebben aangetoond dat sprake is van een rechtsgeldig huwelijk tussen eiseres en referent. De overgelegde huwelijksakte is niet gelegaliseerd. Daarnaast staat op de huwelijksakte een andere geboortedatum van referent vermeld dan op zijn paspoort. Verweerder heeft ook daarom terecht geen waarde gehecht aan de overgelegde huwelijksakte. Verder hebben eisers ook geen andere (officiële) documenten ter onderbouwing van het huwelijk tussen eiseres en referent overgelegd. Nu eisers niet aannemelijk hebben gemaakt dat er sprake is van een rechtsgeldig huwelijk tussen eiseres en referent en ook niet aannemelijk hebben gemaakt dat zij dat niet kunnen, heeft verweerder geen aanleiding hoeven zien om nader onderzoek aan te bieden.
      
      
        
          Verblijf bij partner
        
        5.	De grondslag van de aanvraag van eisers betreft ‘verblijf bij referent op grond van een huwelijk’. Met dat opgegeven doel hebben eisers de aanvraagformulieren ingevuld en dat heeft verweerder dan ook terecht beoordeeld. Voor zover eisers stellen dat verweerder ambtshalve bij een gesteld huwelijk daarnaast moet beoordelen of sprake is van een duurzame en exclusieve partnerrelatie, is de rechtbank van oordeel dat eisers niet hebben onderbouwd op grond waarvan verweerder hiertoe gehouden is. Dat uit het in beroep overgelegde verwantschapsonderzoek van Verilabs blijkt dat referent de biologische vader is van de minderjarige kinderen, en hiermee de familierechtelijke relatie tussen referent en de minderjarige kinderen is aangetoond, maakt het voorgaande niet anders. De beroepsgrond faalt.
      
      
    
    
      5.1.
      Het beroep op de uitspraak van de hoogste bestuursrechter van 16 mei 2018 leidt niet tot een ander oordeel. In die uitspraak ging het om een aanvraag in het kader van nareis asiel, waarbij een ander toetsingskader van toepassing is.
      
      
        
          Hoorplicht
        
      
      6. Ten aanzien van de gestelde schending van de hoorplicht overweegt de rechtbank dat van het horen in bezwaar slechts met toepassing van artikel 7:3, aanhef, en onder b, van de Awb mag worden afgezien, indien op voorhand redelijkerwijs geen twijfel mogelijk is dat de bezwaren niet kunnen leiden tot een andersluidend besluit. Gelet op de motivering van het primaire besluit en de gronden in het bezwaarschrift is in dit geval aan deze maatstaf voldaan, zodat verweerder van het horen heeft mogen afzien.
      
      
        
          Wat is de conclusie?
        
      
      
      7. Het beroep is ongegrond.
      
      8. Voor een proceskostenveroordeling bestaat geen aanleiding.
      
      
      
      
      
    
  
  
    Beslissing
    
    
      De rechtbank verklaart het beroep ongegrond. 
    
    
    
    
    
      Deze uitspraak is gedaan door mr. A.M.H. van der Poort-Schoenmakers, rechter, in aanwezigheid van mr. C.M. van den Berg, griffier. De beslissing is uitgesproken in het openbaar op 26 juli 2022.
    
    
    
    
    
    
    
    
      
        
        
        
          
            
              griffier
            
            
              rechter
            
          
        
      
    
    
    
    
      Een afschrift van deze uitspraak is verzonden aan partijen op:
    
    
    
    
  
  
    Bent u het niet eens met deze uitspraak?
    
    
      Als u het niet eens bent met deze uitspraak, kunt u een brief sturen naar de Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State waarin u uitlegt waarom u het er niet mee eens bent. Dit heet een beroepschrift. U moet dit beroepschrift indienen binnen 4 weken na de dag waarop deze uitspraak is verzonden. U ziet deze datum hierboven.
    
    
  
  
     Machtiging tot voorlopig verblijf.
  
  
     Verdrag tot bescherming van de rechten van de mens en de fundamentele vrijheden. 
  
  
     Uitspraak van de Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State van 16 mei 2018, ECLI:NL:RVS:2018:1637.