ECLI:NL:RBMNE:2022:380, Rechtbank Midden-Nederland, 28-01-2022, 21/4965
Rechtbank Midden-Nederland — Uitspraak 
Datum: 2022-01-28 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Bestuursrecht; Socialezekerheidsrecht

Samenvatting: Voorlopige voorziening; kosten woninginrichting; toezegging vw; geen spoedeisend belang; verzoek afgewezen.

RECHTBANK MIDDEN-NEDERLAND
    
    
      Zittingsplaats Utrecht
    
    
    
      Bestuursrecht
    
    
    
      zaaknummer: UTR 21/4965
    
    
      uitspraak van de voorzieningenrechter van 28 januari 2022  in de zaak tussen
    
      [verzoeker] , te [woonplaats] , verzoeker
    
    
      en
    
    
    het college van burgemeester en wethouders van de gemeente Utrecht, verweerder
    (gemachtigde: E.H. Siemeling). 
    
    
  
  
    Procesverloop
    
    
      In het besluit van 2 december 2021 (primair besluit) heeft verweerder de aanvraag van eiser van 24 november 2021 om bijzondere bijstand voor de kosten van woninginrichting op grond van de Participatiewet (Pw) afgewezen. 
    
    
    
      Verzoeker heeft tegen dit besluit bezwaar gemaakt. Hij heeft de voorzieningenrechter verzocht om een voorlopige voorziening te treffen.
    
    
    
      De voorzieningenrechter heeft het verzoek op 21 januari 2022 met behulp van een beeldverbinding op zitting behandeld. Verzoeker is verschenen. Verweerder heeft zich laten vertegenwoordigen door zijn gemachtigde.
    
    
    
  
  
    Overwegingen
    
    1. Het oordeel van de voorzieningenrechter heeft een voorlopig karakter en bindt de rechtbank in een (eventueel) bodemgeding niet.
    
    
      
        Spoedeisend belang 
      
    
    2. De voorzieningenrechter treft op grond van artikel 8:81, eerste lid, van de Algemene wet bestuursrecht (Awb) alleen een voorlopige voorziening als "onverwijlde spoed" dat vereist. 
    
    3. Verzoeker voert aan dat hij niet in zijn woning kan wonen, omdat hij deze niet kan inrichten. Hij kan er dus niet slapen, eten koken of kleding wassen. Verzoeker kan de inrichtingskosten niet betalen. Inmiddels kan verzoeker geen geld meer lenen en is hij noodgedwongen nog steeds dakloos. Verzoeker slaapt sinds november 2021 bij kennissen, maar kan hier niet lang meer blijven. Verder voert verzoeker aan dat hij zich nu niet kan houden aan de algemene voorwaarden van het huurcontract dat hij is aangegaan, omdat hij niet binnen één maand de woning daadwerkelijk in gebruik heeft kunnen nemen.
    
    4. Verweerder heeft ter zitting toegelicht dat hij voornemens is het primaire besluit op 21 januari in te trekken en op dezelfde datum een nieuw besluit te nemen. In het nieuwe besluit zal verweerder de aanvraag van 24 november 2021 toekennen, in die zin dat aan verzoeker bijzondere bijstand zal worden verstrekt ter hoogte van een bedrag van € 2.500,-  . Verweerder stelt zich - onder verwijzing naar zijn buitenwettelijk begunstigend beleid - op het standpunt dat voornoemd bedrag het maximale bedrag is dat door verweerder op grond van dit beleid kan worden toegekend.. 
    
    5. Verzoeker is het niet eens met het toegezegde bedrag en stelt dat anderen meer geld van verweerder hebben gekregen voor de kosten van woninginrichting. Daarnaast stelt verzoeker zich op het standpunt dat hij van het toegezegde bedrag niet fatsoenlijk zijn woning in kan richten. 
    
    6. De voorzieningenrechter heeft weliswaar begrip voor verzoekers wens om zijn woning volledig in te richten, maar niet is gebleken dat sprake is van een acute financiële noodsituatie. Op de zitting is duidelijk geworden dat verweerder op korte termijn - uiterlijk binnen een week -  het bedrag van € 2.500,- aan verzoeker zal betalen. Ook heeft verweerder toegelicht dat dit het maximale bedrag is dat verweerder conform het buitenwettelijk beleid bijzonder bijstand kan toekennen. Uit het dossier en hetgeen ter zitting is besproken blijkt dat verzoeker een Wajonguitkering heeft en huursubsidie en zorgtoeslag ontvangt. Op grond van het vorenstaande oordeelt de voorzieningenrechter dat verzoeker niet aannemelijk heeft gemaakt dat hij de beslissing op zijn bezwaar niet kan afwachten. Het verzoek om een voorlopige voorziening wordt dan ook afgewezen, wegens het ontbreken van een voldoende spoedeisend belang. 
    
    7. Voor een proceskostenveroordeling bestaat geen aanleiding.
    
    
    
  
  
    Beslissing
    
    
      De voorzieningenrechter wijst het verzoek om een voorlopige voorziening af.
    
    
    
      
        Deze uitspraak is gedaan door mr. S.G.M. van Veen, voorzieningenrechter, in aanwezigheid van mr.L.L. Hol, griffier. De uitspraak is uitgesproken in het openbaar op 28 januari 2022.
    
    
    
    
    
    
    
    
      
        
        
        
          
            
              griffier
            
            
              voorzieningenrechter
            
          
        
      
    
    
    
    
    
      Een afschrift van deze uitspraak is verzonden aan partijen op:
    
    
    
  
  Tegen deze uitspraak staat geen hoger beroep of verzet open.