ECLI:NL:RBMNE:2021:2728, Rechtbank Midden-Nederland, 23-06-2021, AWB - 21 _ 1589
Rechtbank Midden-Nederland — Uitspraak 
Datum: 2021-06-23 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Bestuursrecht; Socialezekerheidsrecht

Samenvatting: Vovo, geen spoedeisend belang, aanvraag bijstand, verweerder deugdelijk onderbouwd dat het zwaartepunt van het maatschappelijke leven van verzoeker zich in de beoordelingsperiode niet in woonplaats bevond, vovo afgewezen.

RECHTBANK MIDDEN-NEDERLAND
    Zittingsplaats Utrecht
    
    
      Bestuursrecht
    
    
    
      zaaknummer: UTR 21/1589
    
    
    
      
        uitspraak van de voorzieningenrechter van 23 juni 2021 op het verzoek om voorlopige voorziening in de zaak tussen
      
    
    
    
      [verzoeker] , te [woonplaats] , verzoeker
    (gemachtigde: mr. J.L. Wittensleger),
    
    
      en
    
    
    
      
        Het college van burgemeester en wethouders van de gemeente Almere, Dienst Sociaal Domein, verweerder
      (gemachtigde: P.J.M. Hendriks).
    
    
    
  
  
    Procesverloop
    Bij besluit van 14 april 2021 (het primaire besluit) heeft verweerder de aanvraag van verzoeker om bijstand op grond van de Participatiewet afgewezen. 
    
    
      Verzoeker heeft tegen het primaire besluit bezwaar gemaakt. Verzoeker heeft de voorzieningenrechter verzocht om een voorlopige voorziening te treffen.
    
    
    
      Het onderzoek ter zitting heeft plaatsgevonden op 16 juni 2021 via een Skype beeld- en geluidverbinding. Verzoeker is verschenen, bijgestaan door zijn gemachtigde. Verweerder heeft zich laten vertegenwoordigen door zijn gemachtigde.
    
    
    
  
  
    Overwegingen
    1. Het oordeel van de voorzieningenrechter heeft een voorlopig karakter en bindt de rechtbank in een (eventuele) bodemgeding niet.
    
    
      
        Spoedeisend belang
      
    
    2. Verzoeker stelt dat hij een spoedeisend belang heeft, omdat hij onvoldoende middelen heeft om in noodzakelijke kosten van het bestaan te kunnen voorzien. Hij heeft een huurachterstand en een achterstand met de betaling van zijn ziektekostenverzekering. Verder is zijn telefoonabonnement beëindigd als gevolg van een betalingsachterstand. 
    
    3. De voorzieningenrechter oordeelt dat uit de overgelegde stukken niet blijkt dat sprake is van een (voldoende) spoedeisend belang om een voorlopige voorziening te treffen. Verzoeker heeft niet concreet aangetoond dat de betalingsachterstanden op korte termijn bijvoorbeeld tot de beëindiging van de huurovereenkomst of de ziektekostenverzekering zullen leiden. Dat het telefoonabonnement van verzoeker inmiddels wel is beëindigd, is naar het oordeel van de voorzieningenrechter niet dermate nijpend. Verzoeker heeft dan ook geen omstandigheden gesteld die het treffen van een voorlopige voorziening rechtvaardigen. De voorzieningenrechter weegt verder mee dat verzoeker vanaf 1 juni 2021 weer een baan en dus inkomen heeft.  
    
    
      
        Voorlopig rechtmatigheidsoordeel
      
    
    4. Omdat de voorzieningenrechter van oordeel is dat verzoeker geen spoedeisend belang heeft, kan de door hem gevraagde voorziening alleen nog worden getroffen als het bestreden besluit evident onrechtmatig is. Met evident onrechtmatig wordt bedoeld dat zonder diepgaand onderzoek naar de relevante feiten en/of het recht zeer ernstig moet worden betwijfeld of het door verweerder ingenomen standpunt juist is en of het primaire besluit in de bodemprocedure in stand zal blijven. 
    
      De voorzieningenrechter beoordeelt in deze zaak de periode vanaf de datum waarop verzoeker zich bij verweerder heeft gemeld om bijstand aan te vragen tot en met de datum waarop verweerder hierover een besluit heeft genomen. Het gaat dus om de periode van 
      11 maart 2021 tot en met 14 april 202.
    
    
    5. Verweerder heeft -kort gezegd- de aanvraag om bijstand afgewezen, omdat verzoeker onvoldoende aannemelijk heeft gemaakt dat het zwaartepunt van zijn maatschappelijke leven zich in [woonplaats] bevindt. Verzoeker betwist dit standpunt.
    
    6. Bij een aanvraag om bijstand moet de aanvrager in principe aantonen dat hij de uitkering nodig heeft. Daarbij is ook van belang waar iemand woont. Eiser moet hier duidelijkheid over verschaffen en vervolgens kan verweerder dat controleren. De hoogste rechter heeft bepaald dat voor het antwoord op de vraag waar iemand woont, bepalend is de plaats waar hij werkelijk woont en waar het centrum van zijn maatschappelijk leven zich bevindt.
    
    7. Naar voorlopig oordeel van de voorzieningenrechter heeft verweerder deugdelijk onderbouwd aangevoerd dat het zwaartepunt van het maatschappelijke leven van verzoeker zich in de beoordelingsperiode niet in [woonplaats] bevond. Hiertoe heeft verweerder mogen aanvoeren dat verzoeker tijdens het gesprek van 23 maart 2021 heeft verklaard dat hij veel in [woonplaats] is, omdat zijn moeder en zijn ex-partner met hun vier kinderen daar wonen. In het gesprek op 8 april 2021 heeft hij onder meer verklaard dat hij sinds maart 2021 in [woonplaats] heeft verbleven om voor zijn moeder te zorgen. Hij heeft verklaard dat hij misschien vijf dagen in [woonplaats] heeft geslapen. De rest van de tijd verbleef hij bij zijn moeder in [woonplaats] . Hij heeft ook verklaard dat hij de komende drie maanden nog wel bij zijn moeder zal verblijven, daarna zal het iets minder worden en zal hij er nog drie tot vier keer per week zijn. Op de vraag van verweerder vanaf wanneer hij bij zijn moeder woont,  heeft verzoeker geantwoord dat hij daar al vanaf september of oktober was. In reactie op de constatering van verweerder dat er in de periode december 2020 tot half maart 2021 van verzoeker maar drie pintransacties in [woonplaats] zijn geweest, heeft verzoeker geantwoord dat hij nooit in [woonplaats] was. Pas ter zitting heeft verzoeker deze verklaringen aangepast. De voorzieningenrechter ziet hierin geen aanleiding om van die verklaringen ter zitting uit te gaan. De voorzieningenrechter houdt de verklaringen die verzoeker tegenover verweerder heeft afgelegd dan ook voor juist. Verder heeft verweerder mogen aanvoeren dat hij in de periode van 26 maart 2021 tot 2 april 2021 waarnemingen heeft gedaan bij de woning van verzoeker. In die periode is de auto van verzoeker ’s ochtends noch ’s avonds bij zijn woning in [woonplaats] aangetroffen. Dit is een extra indicatie dat verzoeker daar niet of nauwelijks verbleef.  
    
    8. Naar voorlopig oordeel van de voorzieningenrechter heeft verweerder op grond van het vorenstaande de aanvraag om bijstand terecht afgewezen. Het bezwaarschrift heeft geen redelijke kans van slagen. De conclusie is dat het verzoek om voorlopige voorziening moet worden afgewezen. Voor een proceskostenveroordeling is geen aanleiding.
    
    
  
  
    Beslissing
    
    
      De voorzieningenrechter wijst het verzoek om voorlopige voorziening af.
    
    
    
    
    
      Deze uitspraak is gedaan op 23 juni 2021 door mr. R.J.A. Schaaf, voorzieningenrechter, in aanwezigheid van mr. M.A. Beijl, griffier. De beslissing wordt openbaar gemaakt door publicatie op rechtspraak.nl.
    
    
    
    
    
    
    
    
      
        de griffier is niet in de gelegenheid			voorzieningenrechter
      
        om deze uitspraak te ondertekenen							
      
    
    
    
    
      Afschrift verzonden aan partijen op: 
    
    
    
  
  
    Rechtsmiddel
    Tegen deze uitspraak staat geen rechtsmiddel open.
    
  
  
    de uitspraak van de Centrale Raad van Beroep van 21 februari 2017, ECLI:NL:CRVB:2017:612).