ECLI:NL:RBDHA:2022:12160, Rechtbank Den Haag, 31-03-2022, NL22.4744
Rechtbank Den Haag — Uitspraak 
Datum: 2022-03-31 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Bestuursrecht; Vreemdelingenrecht

Samenvatting: De rechtbank sluit niet uit dat het mobiel toezicht in dit geval gericht was op de Flixbus; verweerder heeft uitgelegd dat de ervaring leert dat in dergelijke bussen vaak vreemdelingen aan worden getroffen. Maar dat maakt niet dat dús sprake is van etnisch profileren; verweerder kan tevoren immers niet weten wie zich in de bus bevindt. Dat de Koninklijke Marechaussee in een richtlijn zou hebben neergelegd dat bij het uitvoeren van mobiel toezicht niet (langer) slechts één voertuig zou worden gecontroleerd, heeft eiser niet onderbouwd.

RECHTBANK DEN HAAG
    
    
      Zittingsplaats Zwolle
    
    
    
      Bestuursrecht
    
    
    
      zaaknummer: NL22.4744
    
    
      uitspraak van de enkelvoudige kamer in de zaak tussen
    
      [eiser], eiser,
    
      V-nummer: [nummer],
      (gemachtigde: mr. H.J.M. Nijholt),
    
    
    
      en
    
    
    de Staatssecretaris van Justitie en Veiligheid, verweerder,
    (gemachtigde: mr. Y. ten Cate).
    
  
  
    
      Procesverloop
    
    
      Bij besluit van 20 maart 2022 (het bestreden besluit) heeft verweerder aan eiser de maatregel van bewaring op grond van artikel 59a, eerste lid, van de Vreemdelingenwet 2000 (Vw) opgelegd.
    
    
    
      Eiser heeft tegen het bestreden besluit beroep ingesteld. Dit beroep moet tevens worden aangemerkt als een verzoek om toekenning van schadevergoeding.
    
    
    
      De rechtbank heeft het beroep op 30 maart 2022 op zitting behandeld. Eiser is door middel van telehoren gehoord op zijn detentielocatie, bijgestaan door zijn gemachtigde. Als tolk is verschenen A. Tribak. Verweerder heeft zich laten vertegenwoordigen door zijn gemachtigde.
    
    
    
  
  
    Overwegingen
    
    1. Eiser stelt van Syrische nationaliteit te zijn en te zijn geboren op [geboortedatum].
    
    2. Eiser stelt dat de controle in het kader van het mobiel toezicht niet volgens de regels is gegaan. De controle heeft slechts een half uur geduurd en alleen de Flixbus waarin eiser zich bevond is staande gehouden voor controle. De controle lijkt dan ook specifiek gericht te zijn geweest op de bus waarin eiser is aangetroffen en dat maakt volgens eiser dat sprake is van etnisch profileren. 
    
      2.1
      In het ‘proces-verbaal van bevindingen toezicht controle o.b.v. artikel 4.17a Vb 2000’ van 25 maart 2022 staat dat op basis van informatie of ervaringsgegevens over illegaal verblijf na grensoverschrijding op 20 maart 2022 op de Rijksweg A1/E30 in de gemeente Oldenzaal mobiel toezicht is uitgevoerd, dat die maand controles hebben plaatsgevonden voor een totale duur van dertig uur en vijftien minuten, dat de controle op 20 maart 2022 een half uur heeft geduurd en dat tijdens deze controle één vervoermiddel is staande gehouden. Dat vervoermiddel was de Flixbus waarin eiser zat.
      
    
    
      2.2
      De rechtbank sluit niet uit dat het mobiel toezicht in dit geval gericht was op de Flixbus; verweerder heeft uitgelegd dat de ervaring leert dat in dergelijke bussen vaak vreemdelingen aan worden getroffen. Maar dat maakt niet dat dús sprake is van etnisch profileren; verweerder kan tevoren immers niet weten wie zich in de bus bevindt. Dat de Koninklijke Marechaussee in een richtlijn zou hebben neergelegd dat bij het uitvoeren van mobiel toezicht niet (langer) slechts één voertuig zou worden gecontroleerd, heeft eiser niet onderbouwd. Deze beroepsgrond slaagt daarom niet.
      
      
        3. In de maatregel van bewaring heeft verweerder overwogen dat de maatregel nodig is, omdat een concreet aanknopingspunt bestaat voor een overdracht als bedoeld in de Dublinverordening en een significant risico bestaat dat eiser zich aan het toezicht zal onttrekken. Verweerder heeft als zware gronden vermeld dat eiser:3a. Nederland niet op de voorgeschreven wijze is binnengekomen, dan wel een poging daartoe heeft gedaan;3b. zich in strijd met de Vreemdelingenwetgeving gedurende enige tijd aan het toezicht op vreemdelingen heeft onttrokken;en als lichte gronden vermeld dat eiser:4c. geen vaste woon- of verblijfplaats heeft;4d. niet beschikt over voldoende middelen van bestaan. 
      
      
    
    
      3.1
      Ter zitting heeft verweerder de zware grond 3b laten vallen. 
      
    
    
      3.2
      De rechtbank overweegt dat de niet betwiste gronden voldoende zijn om de maatregel van bewaring te kunnen dragen en daarmee is het significante risico dat eiser zich aan de overdracht zal onttrekken gegeven. Dat - zoals hij stelt - eiser in afwachting van zijn asielprocedure in een asielzoekerscentrum kan verblijven, heeft verweerder geen aanleiding hoeven geen te volstaan met het opleggen van een minder ver strekkende maatregel. Daarbij heeft verweerder mogen betrekken dat eiser naar eigen zeggen in Noorwegen een aanzegging heeft gehad om naar Roemenië te gaan, maar in plaats daarvan naar Nederland is gereisd en in Noorwegen sinds 14 februari 2022 is geregistreerd als zijnde vertrokken met onbekende bestemming. Deze beroepsgrond slaagt daarom niet.
      
      4. Het beroep is ongegrond. Daarom wordt ook het verzoek om schadevergoeding afgewezen.
      
      5. Voor een proceskostenveroordeling bestaat geen aanleiding.
      
      
    
  
  
    Beslissing
    
    
      De rechtbank:
      - verklaart het beroep ongegrond;- wijst het verzoek om schadevergoeding af.
    
    
    
      Deze uitspraak is gedaan door mr. J.F.M.J. Bouwman, rechter, in aanwezigheid van D.K. Bloemers, griffier.
    
    
    
      Deze uitspraak is gedaan en bekendgemaakt op de hieronder vermelde datum.
      De uitspraak wordt openbaar gemaakt op de eerstvolgende donderdag na deze datum.
    
    
    
    
      
      
        Rechtsmiddel
      
      Tegen deze uitspraak kan hoger beroep worden ingesteld bij de Afdeling Bestuursrechtspraak van de Raad van State binnen één week na de dag van bekendmaking.