ECLI:NL:RBNHO:2022:9433, Rechtbank Noord-Holland, 12-10-2022, 9039707
Rechtbank Noord-Holland — Uitspraak 
Datum: 2022-10-12 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Civiel recht; Verbintenissenrecht

Samenvatting: De vervoerder heeft zijn verweer dat de vertraging het gevolg is geweest van mondelinge ad hoc restricties van de luchtverkeersleiding niet met enige stukken onderbouwd. Buitengewone omstandigheden onvoldoende onderbouwd.

RECHTBANK NOORD-HOLLAND
    Handel, Kanton en Insolventie
    locatie Haarlem
    
    
      Zaaknr./rolnr.: 9039707 \ CV EXPL  21-1069
      Uitspraakdatum: 12 oktober 2022
    
    
    
      
        Vonnis van de kantonrechter in de zaak van:
      
    
    
  
  
    
      1
      [eiser 1],
    
      
        2. [eiser 2], 
        
        3. [eiser 3], pro se en in hoedanigheid van wettelijk vertegenwoordiger voor haar minderjarige kinderen [minderjarige 1] en [minderjarige 2],4. [eiser 4],5. [eiser 5], pro se en in hoedanigheid van wettelijk vertegenwoordiger voor haar minderjarige kinderen [minderjarige 3] en [minderjarige 4],allen wonende te [plaats]
      eisers
      hierna gezamenlijk te noemen: de passagiers
      gemachtigde: mr. I.G.B. Maertzdorff (EUclaim B.V.)  
    
    
    
      tegen
    
    
    
      de rechtspersoon naar buitenlands recht
      
        Turk Havayollari A.O.
      
      gevestigd te Ankara (Turijke) gedaagde
      hierna te noemen: de vervoerder
      gemachtigde mr. H. Bulut-Yazir
    
    
    
  
  
    
      1Het procesverloop
    
    
      1.1.
      De passagiers hebben bij dagvaarding van 25 november 2020 een vordering tegen de vervoerder ingesteld. De vervoerder heeft schriftelijk geantwoord.
    
    
      1.2.
      De passagiers hebben hierop schriftelijk gereageerd, waarna de vervoerder een schriftelijke reactie heeft gegeven. 
    
  
  
    
      2De feiten
    
    
      2.1.
      De passagiers hebben met de vervoerder een vervoersovereenkomst gesloten op grond waarvan de vervoerder de passagiers diende te vervoeren van Amsterdam Schiphol Airport via Istanbul New Airport (Turkije) naar [plaats] Airport (Turkije) op 26 november 2018,  hierna: de vlucht. 
    
    
      2.2.
      Het eerste deel van de vlucht is vertraagd uitgevoerd. De passagiers hebben hun aansluitende vlucht gemist. Zij zijn omgeboekt naar een alternatieve vlucht waarmee zij met 3 uur en 10 minuten vertraging op de overeengekomen eindbestemming zijn aangekomen.  
    
    
      2.3.
      De passagiers hebben compensatie van de vervoerder gevorderd in verband met voornoemde vertraging.
    
    
      2.4.
      De vervoerder heeft geweigerd tot betaling over te gaan.
    
    
      2.5.
      De passagiers zijn door de kantonrechter gemachtigd de onderhavige procedure namens hun minderjarige kinderen te voeren.
      
    
  
  
    
      3De vordering
    
    
      3.1.
      De passagiers vorderen dat de vervoerder bij uitvoerbaar bij voorraad te verklaren vonnis veroordeeld zal worden tot betaling van:-	€ 3.600,00, te vermeerderen met de wettelijke rente over dit bedrag vanaf 26 november 2018, althans vanaf datum ingebrekestelling dan wel vanaf de datum van betekening van de dagvaarding tot aan de dag der algehele voldoening; - 	€ 726,00 dan wel € 586,85 aan buitengerechtelijke incassokosten, te vermeerderen met wettelijke rente vanaf 21 december 2018 dan wel vanaf de datum van betekening van de dagvaarding tot aan de dag der algehele voldoening;-	de proceskosten en de nakosten, te vermeerderen met wettelijke rente.
    
    
      3.2.
      De passagiers hebben aan de vordering ten grondslag gelegd de Verordening (EG) nr. 261/2004 van het Europees Parlement en de Raad van 11 februari 2004 tot vaststelling van gemeenschappelijke regels inzake compensatie en bijstand aan luchtreizigers bij instapweigering en annulering of langdurige vertraging van vluchten en tot intrekking van de verordening (EEG) nr. 295/91 (hierna: de Verordening) en de daarop betrekking hebbende rechtspraak van het Hof van Justitie van de Europese Unie (hierna: het Hof). De passagiers stellen dat de vervoerder vanwege de vertraging van de vlucht gehouden is hen te compenseren conform artikel 7 van de Verordening tot een bedrag van € 400,00 per passagier. 
    
    
      3.3.
      De vervoerder betwist de verschuldigdheid en de hoogte van het verzochte. Op het verweer wordt - voor zover relevant - bij de beoordeling van het geschil ingegaan.
    
  
  
    
      4De beoordeling
    
      4.1.
      De kantonrechter stelt ambtshalve vast dat de Nederlandse rechter in deze zaak bevoegd is om van de vordering kennis te nemen.
    
    
      4.2.
      Niet in geschil is dat de passagiers met een vertraging van meer dan drie uur op de overeengekomen eindbestemming zijn aangekomen, zodat er in beginsel een compensatieplicht geldt voor de vervoerder. Dit is anders indien de vervoerder kan aantonen dat de vertraging het gevolg is geweest van buitengewone omstandigheden in de zin van artikel 5 lid 3 van de Verordening welke ondanks het treffen van redelijke maatregelen niet voorkomen hadden kunnen worden. 
    
    
      4.3.
      De vervoerder doet een beroep op buitengewone omstandigheden zoals hiervoor bedoeld en voert daartoe het volgende aan. Het toestel stond tijdig klaar voor vertrek en heeft de luchthaven van Amsterdam met een kleine vertraging van 4 minuten verlaten. Volgens het oorspronkelijke vluchtschema zou de vlucht om 20:30 uur lokale tijd in Istanbul aankomen. Het toestel is in werkelijkheid om 21:23 uur lokale tijd (met 43 minuten vertraging) in Istanbul geland. Deze aankomstvertraging is te wijten aan mondelinge ad hoc restricties afkomstig van de Brusselse luchtverkeersleiding. Als gevolg van deze restricties was de vervoerder genoodzaakt langer in de lucht te blijven. De vervoerder is immers verplicht om door de luchtverkeersleiding opgelegde restricties op te volgen, hij kan daarop geen invloed uitoefenen, aldus de vervoerder.
    
    
      4.4.
      De passagiers betwisten dat de vertraging het gevolg is geweest van een buitengewone omstandigheid. Volgens de passagiers is niet gebleken dat de luchtverkeersleiding ad hoc restricties heeft opgelegd. Bovendien stellen de passagiers dat de vervoerder een te korte taxitijd heeft ingepland. 
    
    
      4.5.
      De kantonrechter overweegt als volgt. In overweging 15 van de considerans bij de Verordening is opgenomen dat sprake kan zijn van een buitengewone omstandigheid bij een langdurige vertraging veroorzaakt door een besluit van het luchtverkeersbeheer voor een specifiek vliegtuig op een specifieke dag. Beoordeeld dient dan ook te worden of de vertraging van de vlucht is veroorzaakt door een besluit van de luchtverkeersleiding voor het toestel dat de vlucht zou uitvoeren. Daarbij heeft als uitgangspunt te gelden dat de Verordening een hoge mate van bescherming van de passagiers beoogt en restrictief moet worden uitgelegd. 
    
    
      4.6.
      De vervoerder heeft zijn verweer dat de vertraging het gevolg is geweest van mondelinge besluiten van de luchtverkeersleiding niet met enige stukken onderbouwd. Het enkele feit dat de vervoerder voor vertrek niet bekend was met vertraging op de route wil niet zeggen dat de tijdens de uitvoering van de vlucht ontstane vertraging per definitie het gevolg is van besluiten van de luchtverkeersleiding. Het is aan de luchtvaartmaatschappij om voldoende gegevens en onderbouwing te verstrekken opdat de kantonrechter een oordeel kan vormen. Het had op de weg van de vervoerder gelegen om zijn stellingen nader te onderbouwen, bijvoorbeeld door een gedetailleerd overzicht van deelvertragingsoorzaken over te leggen en uit te leggen wat elk van deze vertragingscodes betekent. De vervoerder heeft dit nagelaten. 
    
    
      4.7.
      Gelet op het voorgaande heeft de vervoerder zijn verweer dat de vertraging het gevolg is van een buitengewone omstandigheid onvoldoende onderbouwd. Aangezien de buitengewone omstandigheden niet zijn komen vast te staan, komt de kantonrechter niet toe aan de beantwoording van de vraag of de vervoerder alle redelijke maatregelen heeft getroffen om de vertraging te voorkomen. De vordering tot betaling van € 400,00 per passagier zal worden toegewezen.
    
    
      4.8.
      De gevorderde wettelijke rente over de hoofdsom is als onvoldoende gemotiveerd weersproken toewijsbaar.
    
    
      4.9.
      De passagiers hebben een bedrag aan buitengerechtelijke incassokosten gevorderd. De vervoerder heeft deze vordering (gemotiveerd) betwist. De vordering heeft geen betrekking op één van de situaties waarin het Besluit vergoeding voor buitengerechtelijke incassokosten (hierna: het Besluit) van toepassing is. Daarom zal de kantonrechter de vraag of buitengerechtelijke incassokosten verschuldigd zijn toetsen aan de eisen zoals deze zijn geformuleerd in het rapport Voorwerk II. Voldoende aannemelijk is gemaakt dat de passagiers buitengerechtelijke werkzaamheden hebben laten verrichten en dat hiervoor kosten zijn gemaakt. De omvang van de buitengerechtelijke incassokosten moet worden getoetst aan de tarieven zoals vervat in het Besluit in plaats van aan de tarieven van het rapport Voorwerk II; de tarieven neergelegd in het Besluit worden geacht redelijk te zijn. Omdat het subsidiair gevorderde bedrag (inclusief btw) niet hoger is dan het volgens het Besluit berekende tarief, zullen de gevorderde buitengerechtelijke incassokosten worden toegewezen. De gevorderde rente over de buitengerechtelijke kosten is ook toewijsbaar, met dien verstande dat deze wordt toegewezen vanaf de datum van de dagvaarding, omdat de passagiers in elk geval vanaf die datum daarop aanspraak kunnen maken en gesteld noch gebleken is dat dit ook al vanaf een eerdere datum kon.
    
    
      4.10.
      De proceskosten komen voor rekening van de vervoerder, omdat deze ongelijk krijgt. Ook de nakosten kunnen worden toegewezen, voor zover deze kosten daadwerkelijk door de passagiers worden gemaakt. De gevorderde rente is toewijsbaar met ingang van de datum gelegen 14 dagen na betekening van dit vonnis.
    
  
  
    
      5De beslissing	
    
    
      De kantonrechter:
    
    
    
      5.1.
      veroordeelt de vervoerder tot betaling aan de passagiers van € 4.186,85 te vermeerderen met de wettelijke rente over € 3.600,00 vanaf 26 november 2018, en over € 586,85 vanaf 25 november 2020 tot aan de dag der algehele voldoening;
    
    
      5.2.
      
        veroordeelt de vervoerder tot betaling van de proceskosten die aan de kant van de passagiers tot en met vandaag worden begroot op de bedragen zoals deze hieronder zijn gespecificeerd:
        dagvaarding 	€ 	100,89;griffierecht	€ 	240,00;salaris gemachtigde	€ 	489,00;vermeerderd met de wettelijke rente over deze bedragen vanaf de datum gelegen 14 dagen na betekening van dit vonnis tot aan de dag van de algehele voldoening;
      
    
    
      5.3.
      veroordeelt de vervoerder tot betaling van € 124,00 aan nakosten voor zover deze kosten daadwerkelijk door de passagiers worden gemaakt, te vermeerderen met de wettelijke rente vanaf de datum gelegen 14 dagen na betekening van dit vonnis tot aan de dag van de algehele voldoening; 
    
    
      5.4.
      verklaart dit vonnis tot zover uitvoerbaar bij voorraad;
    
    
      5.5.
      
        wijst het meer of anders gevorderde af.
        Dit vonnis is gewezen door mr. S.N. Schipper, kantonrechter en is uitgesproken op de openbare terechtzitting van bovengenoemde datum in aanwezigheid van de griffier. 
      
      
      
        De griffier		De kantonrechter