ECLI:NL:RBGEL:2022:5780, Rechtbank Gelderland, 07-10-2022, 05.013457.21
Rechtbank Gelderland — Uitspraak 
Datum: 2022-10-07 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Strafrecht

Samenvatting: De rechtbank veroordeelt 4 mannen uit Apeldoorn voor hun betrokkenheid bij de poging tot ontvoering van een man uit Zutphen.

RECHTBANK GELDERLAND
      
    
    
    
      Team strafrecht
    
    
    
      Zittingsplaats Zutphen
    
    
    
      Parketnummer: 05.013457.21
      Datum uitspraak	: 7 oktober 2022 
    
    
    
      Tegenspraak
    
    
    
      
        vonnis van de meervoudige kamer
      
    
    
    
      in de zaak van
    
    
    
      
        de officier van justitie
      
    
    
    
      tegen
    
    
    
      
        
          [verdachte]
        ,
      geboren op [geboortedatum] 1998 in [geboorteplaats] , 
      wonende aan de [adres 1] . 
    
    
    
      Raadsman: mr. R.A.C. Frijns, advocaat in Arnhem.
    
    
    
    
      Dit vonnis is gewezen naar aanleiding van het onderzoek op de openbare terechtzittingen van 30 april 2021, 18 juni 2021, 30 juli 2021 en 23 september 2022.
    
    
    
    
    
    
    
    
    
    
    
    
    
    
    
    
    
    
    
    
    
  
  
    
      1De inhoud van de tenlastelegging
    
    
      Aan verdachte is, na toewijzing van een vordering tot wijziging van de tenlastelegging, ten laste gelegd dat:
    
    
    
      hij op of omstreeks 14 januari 2021 te Zutphen, tezamen en in vereniging met een of meer anderen, althans alleen, ter uitvoering van het door verdachte en/of zijn mededader(s) voorgenomen voorgenomen misdrijf om opzettelijk [slachtoffer] wederrechtelijk van de vrijheid te beroven en/of beroofd te houden,
    
    - zich naar de woning van die [slachtoffer] heeft/hebben begeven,
    - met een bivakmuts op, met een koevoet, de voordeur van de woning van die [slachtoffer] heeft/hebben opengebroken,
    - meerdere malen, in elk geval eenmaal, die [slachtoffer] met een koevoet op zijn hoofd en/of in zijn gezicht en/of tegen zijn been en/of tegen zijn lichaam heeft/hebben geslagen.
    - die [slachtoffer] naar buiten heeft/hebben getrokken,
    - ( ondertussen) tegen die [slachtoffer] heeft/hebben gezegd dat hij mee moest werken en anders wordt doodgeschoten en/of
    - die [slachtoffer] over de grond heeft/hebben gesleept (in de richting van zijn/hun auto),
    terwijl de uitvoering van dat voorgenomen misdrijf niet is voltooid;
    
    
      subsidiair althans, indien het vorenstaande niet tot een veroordeling mocht of zou kunnen leiden:
    
    
    
      hij op of omstreeks 14 januari 2021 te Zutphen tezamen en in vereniging met een of meer anderen, althans alleen, ter uitvoering van het door verdachte voorgenomen misdrijf om
      aan [slachtoffer] opzettelijk zwaar lichamelijk letsel toe te brengen,
    
    - meerdere malen, in elk geval eenmaal, die [slachtoffer] met een koevoet op zijn hoofd en/of in zijn gezicht en/of tegen zijn been en/of tegen zijn lichaam heeft/hebben geslagen.
    - die [slachtoffer] naar buiten heeft/hebben getrokken,
    - die [slachtoffer] over de grond heeft/hebben gesleept (in de richting van zijn/hun auto), terwijl de uitvoering van dat voorgenomen misdrijf niet is voltooid;
    
    
      meer subsidiair althans, indien het vorenstaande niet tot een veroordeling mocht of zou kunnen leiden:
    
    
    
      hij op of omstreeks 14 januari 2021 te Zutphen tezamen en in vereniging met een of meer anderen, althans alleen [slachtoffer] heeft mishandeld:
    
    - meerdere malen, in elk geval eenmaal, die [slachtoffer] met een koevoet op zijn hoofd en/of in zijn gezicht en/of tegen zijn been en/of tegen zijn lichaam te slaan,
    - die [slachtoffer] naar buiten te trekken en/of
    - die [slachtoffer] over de grond te slepen (in de richting van hun auto).
    
    
      2.	Overwegingen ten aanzien van het bewijs
      
    
    
    
      
        Het standpunt van de officier van justitie 
      
      De officier van justitie heeft gesteld dat wettig en overtuigend bewezen kan worden dat verdachte zich schuldig heeft gemaakt aan het primair ten laste gelegde feit. 
    
    
    
      
        Het standpunt van de verdediging
      
      De raadsman heeft primair betoogd dat er onvoldoende bewijs is dat verdachte betrokken was bij het tenlastegelegde. Verdachte was gebeld door [medeverdachte 1] om hem op te halen in Zutphen en kwam eenmaal ter plaatse in een chaotische situatie terecht, reed direct weg zonder uit de [merk 1] te stappen en kwam in een achtervolging terecht. De verklaringen van aangever [slachtoffer] zijn onbetrouwbaar. Het DNA van verdachte is op de voorwerpen in de auto aangetroffen, omdat verdachte regelmatig in de [merk 1] rijdt en hij de voorwerpen in de [merk 1] gebruikte voor werk. Subsidiair heeft de raadsman aangevoerd dat er onvoldoende bewijs is dat verdachte aangever [slachtoffer] heeft geslagen met een koevoet. De geweldshandelingen waarover aangever [slachtoffer] heeft verklaard komen niet overeen met het bij hem geconstateerde letsel. 
    
    
    
      
        Beoordeling door de rechtbank 
      
      
        Inleiding 
      
      Op donderdag 14 januari 2021 omstreeks 20:09 uur kwam een melding binnen bij de politie dat een persoon genaamd [slachtoffer] met geweld werd meegesleurd en dat hij met een koevoet in elkaar werd geslagen. Omstreeks 21.20 uur was de politie ter plaatste in de [straatnaam 1] te Zutphen. De politie trof meerdere personen aan die schreeuwden dat er zojuist een zwarte [merk 1] was weggereden.
    
    
    
      Verbalisanten troffen [slachtoffer] in het trappenhuis aan en zagen dat zijn mond, vingers en ellenboog onder het bloed zaten. Zijn elleboog had een schaafwond. De broek van [slachtoffer] zat laag en zijn shirt zat hoog. Rode krassen waren zichtbaar op zijn rug. Verbalisant [verbalisant 1] zag dat voor het portiek een camera hing waarop een mondkapje zat geplakt door middel van tape. Voor de voordeur van de woning van het slachtoffer trof [verbalisant 1] een portofoon aan. [verbalisant 1] zag dat de voordeur van de woning ontzet was. Na het betreden van de woning liep [slachtoffer] naar het toilet en moest overgeven. Hij zakte weg en werd meegenomen naar het ziekenhuis voor controle. In de woning trof verbalisant [verbalisant 2] zwarte, dunne tie-wraps aan die aan elkaar waren bevestigd zodat zij konden dienen als handboeien.
    
    
    
      Getuige [getuige 1] woont op de [straatnaam 1] en verklaarde dat rond 20:00 uur een auto voor haar keuken aan de [straatnaam 2] stond, volgens haar een zwarte of heel donkerblauwe [merk 1] . Ze hoorde commotie en zag dat 2 mannen probeerden een andere man in de auto te krijgen. De man verzette zich, het was een worsteling. Zij noteerde het kenteken van de auto; [kenteken] . Een buurman hoorde volgens haar het gegil ook en belde vervolgens de politie.  Meerdere getuigen verklaarden dat zij zagen dat [slachtoffer] tegen de grond werd gewerkt en werd meegesleurd door twee mannen. Getuige [getuige 2] verklaarde dat hij zag dat één van de mannen een koevoet droeg. Getuige [getuige 3] hoorde een persoon zeggen “Je gaat mee, je gaat mee”. Beide mannen sloegen op [slachtoffer] in. Getuige [getuige 4] verklaarde dat er drie personen bij betrokken waren, waaronder een persoon die achter het stuur van de [merk 1] zat. Er werd geschreeuwd “Je moet betalen, je moet betalen!”.  [getuige 4] herkende de stem van [verdachte] .
    
    
    
      
        [slachtoffer] deed aangifte van dit voorval. Aangever zat op 14 januari 2021 in de woonkamer van zijn woning aan de [straatnaam 1] in Zutphen. Hij hoorde een hoop kabaal vanaf zijn voordeur. Toen hij ging kijken, zag hij dat zijn voordeur eruit gebroken werd. Hij zag twee mannen met een bivakmuts. De ene man was blank en de andere man was negroïde. Hij herkende de negroïde man als [verdachte] . Beide mannen kwamen op [slachtoffer] af. [slachtoffer] werd geslagen op zijn hoofd, gezicht en lichaam. [verdachte] sloeg hem met de koevoet en riep dat [slachtoffer] moest meewerken, anders zou [verdachte] hem doodschieten. De mannen trokken hem vervolgens aan zijn lichaam naar buiten, waardoor [slachtoffer] schaafwonden op zijn onderarmen had. Buiten kwam [medeverdachte 2] hen tegemoet lopen. De drie mannen probeerden [slachtoffer] in de [merk 1] te duwen.
    
    
    
      
        [slachtoffer] is onderzocht in het ziekenhuis. Uit de geneeskundige verklaring blijkt dat hij een huiddefect naast zijn linkeroog en een schaafwond op het rechterschouderblad had.
    
    
    
      
        Geweldsincident 	
      
      De rechtbank stelt op basis van het voorgaande vast dat er een incident is geweest op 14 januari 2021 omstreeks 20:09 uur waarbij [slachtoffer] uit zijn woning aan de [straatnaam 1] in Zutphen werd getrokken en richting een zwarte [merk 1] werd gesleurd. De rechtbank is van oordeel dat de verklaringen van [slachtoffer] betrouwbaar zijn, nu deze verklaringen steun vinden in hetgeen getuigen hebben verklaard en in overeenstemming zijn met het geconstateerde letsel. Voor de rechtbank is voorts vast komen te staan dat [slachtoffer] meerdere keren is geslagen, waaronder op zijn hoofd, in zijn gezicht en op zijn lichaam. De verklaring van [slachtoffer] op dit punt wordt ondersteund door het in de geneeskundige verklaring beschreven letsel en uit het feit dat [slachtoffer] volgens de politie moest braken en onwel werd na het feit. Dat het letsel relatief beperkt is gebleven, doet daaraan niet af.
    
    
    
      
        Opzet 
      
      De rechtbank leidt uit de bewijsmiddelen af dat de deur van [slachtoffer] werd opengebroken, dat er direct geweld tegen hem werd gebruikt en hij vrijwel direct uit zijn woning werd getrokken en richting de gereedstaande [merk 1] werd gesleurd. De getuigen zagen dat de personen probeerden om [slachtoffer] in de auto te krijgen. De rechtbank is van oordeel dat deze handelingen, in combinatie met het afplakken van de camera, het dragen van bivakmutsen, het meebrengen van een portofoon en de tie-wraps die te gebruiken zijn als handboeien, naar hun uiterlijke verschijningsvorm en in samenhang bezien, moeten worden beschouwd als evident te zijn gericht op de wederrechtelijke vrijheidsberoving van [slachtoffer] . 
    
    
    
      Voor de vraag wie als daders zijn aan te merken, is het volgende van belang.
    
    
    
      
        Verklaring [medeverdachte 1]
      
       heeft verklaard dat hij een tijdje bij [slachtoffer] had gewerkt en nog 200 euro van hem kreeg. Er waren nog andere collega’s die ook nog geld kregen van [slachtoffer] . Ze hadden afgesproken om dat geld met zijn allen bij [slachtoffer] te halen. [medeverdachte 1] stond op de hoek van de straat bij de [naam 1] in Zutphen. Hij kreeg een walkietalkie en moest opletten of er politie aan kwam. De andere drie jongens gingen bij [slachtoffer] aan de deur. Het ging om [verdachte] , [medeverdachte 2] en [medeverdachte 3] . Het plan was dat het geld er zou komen, het maakte niet uit hoe. Als [slachtoffer] het geld niet aan hen zou geven, zouden ze het pakken/eisen.
    
    
    
      
        [verdachte] heeft ter zitting verklaard dat hij op 14 januari 2021 rond 20:03 uur in Zutphen was met de [merk 1] van [naam 2] , de (ex-)partner van [medeverdachte 2] . Uit het dossier blijkt dat [verdachte] na een achtervolging in Apeldoorn in de buurt van de [merk 1] is aangehouden. De [merk 1] voorzien van kenteken [kenteken] staat op naam van [naam 2] , de vriendin van [medeverdachte 2] . Een verbalisant onderschepte de auto na de melding van een mogelijke ontvoering bij Voorst en volgde de auto richting Apeldoorn, waar een andere collega de auto zag parkeren bij de [naam 3] en twee personen uit de auto zag stappen. In de auto werden een rol bruine tape van het merk [merk 2] , een bivakmuts en drie spreeksleutels (de rechtbank begrijpt: randapparatuur voor een portofoon) aangetroffen. In de auto werd daarnaast een portemonnee aangetroffen met een identiteitskaart, een bankpas en een CZ-zorgpas op naam van [verdachte] .
    
    
    
      
        Forensisch onderzoek
      
      In deze zaak zijn verschillende sporendragers onderzocht. Het gaat daarbij onder meer om onderzoek door de Districtsrecherche naar een schoenspoor op aangevers geforceerde deur. Andere sporendragers die op DNA zijn onderzocht, zijn: een mondmasker dat over een beveiligingscamera bij aangevers woning was geplakt en de tape waarmee dat was gebeurd, een bivakmuts en een rol tape die zijn aangetroffen in de [merk 1] . 
    
    a. het schoenspooronderzoek
    De resultaten van het schoenspooronderzoek door de recherche leveren het volgende op.
    
    
      De onder [verdachte] in beslag genomen schoenen zijn vergeleken met het schoenspoor op aangevers geforceerde deur. Tijdens vergelijkend onderzoek tussen enerzijds plaatsing 1 en plaatsing 2 van de schoensporen (1) en de meest omvangrijke plaatsing van de schoensporen (2) en anderzijds de zolen van de schoenen (A) en de hiermee vervaardigde proefsporen is gebleken dat het profiel overeenkomt en dat de afmetingen praktisch overeenkomen en dat onverklaarbare verschillen niet zijn waargenomen. De conclusie van het rapport is dat plaatsing 1 en plaatsing 2 van de schoensporen en de meest omvangrijke schoensporen (2) zijn veroorzaakt met de linkerschoen, soortgelijk aan de linkerschoen van [verdachte] (A). Door het ontbreken van karakteristieke overeenkomsten kon niet worden vastgesteld dat de sporen daadwerkelijk zijn veroorzaakt met de linkerschoen (A).
    
    
    
      Naar het oordeel van de rechtbank is het schoenspoor rondom het slot/de klink van de geforceerde deur uit zijn aard delict gerelateerd. Dit betekent naar het oordeel van de rechtbank dat de resultaten van dit onderzoek belastend zijn voor [verdachte] .
    
    
    
      het DNA-onderzoek en het onderzoek naar de tape(stukjes)
    
    De resultaten van het DNA-onderzoek door het NFI leveren het volgende op.
    
    
      Voor zover hierna wordt gesproken over de bewijskracht van een spoor, wordt daarmee volgens het NFI een getal bedoeld, dat weergeeft hoeveel keer waarschijnlijker het is om het waargenomen DNA-profiel van het spoor te verkrijgen wanneer er wel DNA van de betreffende persoon in de bemonstering aanwezig is, dan wanneer er geen DNA van deze persoon in de bemonstering aanwezig is (maar wel DNA van een willekeurige niet-verwante persoon).
    
    
    
      De bemonstering van de tape met SIN-nummer [nummer 1] #02 betreft een mengspoor waarin minimaal 2 personen voorkomen. Het DNA in die bemonstering kan afkomstig zijn van [verdachte] . De bewijskracht is volgens het NFI meer dan 1 miljard. In de bemonsteringen #06 en #07 van dit zelfde SIN-nummer is DNA van minimaal 1 man aangetroffen. Het DNA in die bemonsteringen kan afkomstig zijn van [medeverdachte 2] . De bewijskracht is volgens het NFI meer dan 1 miljard.
    
    
    
      De bemonsteringen van het (mond)masker met SIN-nummer [nummer 2] #02 en #03 leveren een mengprofiel op. Het DNA in die bemonsteringen kan afkomstig zijn van [verdachte] . De bewijskracht is volgens het NFI meer dan 1 miljard. In de bemonstering #01 alsmede de bemonsteringen #02 en #03 van dit zelfde SIN-nummer is (ook) DNA aangetroffen dat afkomstig kan zijn van [medeverdachte 2] . De bewijskracht is volgens het NFI meer dan 1 miljard.
    
    
    
      De bemonstering van de bivakmuts (binnenkant rond het mondgat) met SIN-nummer [nummer 3] #01 levert een mengprofiel op van minimaal 3 personen. Het DNA in die bemonstering kan afkomstig zijn van [verdachte] . De bewijskracht is volgens het NFI meer dan 1 miljard. Daarnaast kan het DNA in deze bemonstering afkomstig zijn van [medeverdachte 3] . De bewijskracht is volgens het NFI meer dan 1 miljard.
    
    
    
      De bemonstering van de rol tape met SIN-nummer [nummer 4] #03 levert een DNA-profiel op van minimaal een man. Het DNA in die bemonstering kan afkomstig zijn van [medeverdachte 2] . De bewijskracht is volgens het NFI meer dan 1 miljard.
    
    
    
      Door het NFI is eveneens onderzocht of de stukjes tape afkomstig kunnen zijn van de aangetroffen rol. Het NFI heeft gerapporteerd dat en waarom de kans dat de tapedelen afkomstig zijn van de in de [merk 1] aangetroffen rol tape extreem veel waarschijnlijker is (meer dan een miljoen keer) dan wanneer deze van een andere soortgelijke rol afkomstig zijn.
    
    
    
      delict gerelateerde sporen
    
    
      De rechtbank komt tot de conclusie, gelet op het feit dat de camera nabij de plaats delict is afgeplakt, dat de [merk 1] gebruikt is bij het strafbare feit en dat in die [merk 1] zeer kort na het plegen van het strafbare feit de bewuste rol tape is aangetroffen, dat die rol tape gebruikt is bij het afplakken van de beveiligingscamera door het daarop bevestigen van een mondmasker met stukjes tape.
      Verder, naar het oordeel van de rechtbank, rechtvaardigt de bijzonder hoge zeldzaamheidswaarde van de DNA-profielen in de hiervoor besproken sporen de conclusie dat [verdachte] , [medeverdachte 2] en [medeverdachte 3] de donoren zijn van het celmateriaal in de betreffende sporen. [verdachte] en [medeverdachte 2] hebben dus zowel de stukjes tape als het mondmasker dat over de camera is geplakt, aangeraakt. [medeverdachte 2] heeft de rol tape aangeraakt. [verdachte] en [medeverdachte 3] hebben de bivakmuts aan de binnenzijde rondom het mondgat aangeraakt.
    
    
    
      De vraag is of de DNA-sporen die deze verdachten hebben achtergelaten, delict gerelateerd zijn of dat daarvoor een andere verklaring aannemelijk geworden is waarmee de verdenking kan worden ontzenuwd.
      De rechtbank stelt daarbij voorop dat uit het dossier volgt dat bij het plegen van het strafbare feit door de daders een camera is afgeplakt met een mondmasker en stukjes tape alsmede dat door de daders een bivakmuts is gedragen. Dit betekent dat als kort na ontdekking van het strafbare feit die sporendragers worden veiliggesteld en die sporendragers DNA-materiaal van een of meer personen bevatten, dit in beginsel voor die verdachte(n) belastend is. Het gaat immers om delict gerelateerde sporendragers, die zijn aangetroffen zowel op de plaats delict als op meerdere voorwerpen in de auto die volgens het dossier in direct verband staan met het strafbare feit. 
    
    
    
      Door de verdediging is aangevoerd dat [verdachte] vanwege zijn werkzaamheden zo’n soort rol tape wel in handen heeft en dat de biologische sporen eerder op de voorwerpen terecht moeten zijn gekomen. Naar het oordeel van de rechtbank zijn deze verklaringen van verdachte onvoldoende concreet en specifiek. Zo is niet aannemelijk geworden waarom de rol tape dan in andermans auto lag. Daarbij komt dat het resultaat van het schoenspooronderzoek een aanwijzing oplevert dat [verdachte] de deur bij aangever heeft geforceerd. Bovendien moet bij de beoordeling van de resultaten van dit DNA-onderzoek op activiteitenniveau betrokken worden wat er overigens aan bewijsmateriaal (ontlastend danwel belastend) in het dossier zit. Die samenhang wordt hierna verder besproken en gewogen.
    
    
    
      
        
          [medeverdachte 2] , [verdachte] en [medeverdachte 1] en onbekende man op camerabeelden
      
      De beelden van de camera van de [naam 1] aan de [adres 2] zijn uitgekeken. 
      Op de beelden werd door verbalisanten gezien dat op 13 januari 2021 omstreeks 21:16 uur, dus de dag vóór het incident, [medeverdachte 2] voor de [naam 1] stond. Hij werd gezien met een blanke man van rond de 20 jaar met een [merk 3] jas, aangeduid in het proces-verbaal als NNM1, en een andere man met een fors postuur aangeduid als NNM2. Kort achter hen liep een man die qua signalement overeenkomt met [verdachte] . Op de camerabeelden van 14 januari 2021, de dag van het incident, werd door verbalisanten gezien dat op meerdere tijdstippen (omstreeks 14:53, 14:58, 15:10, 16:45 en 17:12 uur) een zwarte [merk 1] te zien is in de buurt van de [naam 1] . Ook werd gezien dat [verdachte] , [medeverdachte 2] en NNM1 op meerdere tijdstippen (tussen 14:53-15:30 uur en 16:45-17:45 uur) voor de [naam 1] aan de [adres 2] stonden en in de richting van de [straatnaam 1] keken. Omstreeks 17:30 uur verschenen [medeverdachte 1] en [medeverdachte 2] in beeld en werd door verbalisanten contact waargenomen tussen [verdachte] , [medeverdachte 2] en [medeverdachte 1] en NNM1.
    
    
    
      
        Conclusies van de rechtbank
      
      Op basis van het forensisch bewijs, aangever die [verdachte] aanwijst als degene in zijn woning, medeverdachte [medeverdachte 1] die [verdachte] aanwijst als een van de daders, getuige [getuige 4] die [verdachte] herkent en ten slotte de camerabeelden, in onderlinge samenhang beschouwd, is de rechtbank van oordeel dat [verdachte] een van de daders is van de poging tot wederrechtelijke vrijheidsberoving van [slachtoffer] .
    
    
    
      De rechtbank is voorts van oordeel dat er sprake is van een nauwe en bewuste samenwerking tussen verdachte en de medeverdachten. Verbalisanten hebben op de beelden gezien dat [verdachte] , [medeverdachte 2] , [medeverdachte 1] en NNM1 op verschillende tijdstippen op 13 en 14 januari 2021 voor de [naam 1] in Zutphen stonden en herhaaldelijk in de richting van de [straatnaam 1] keken, waar de woning van [slachtoffer] gelegen is. De rechtbank leidt hieruit af dat de verdachten zicht hielden op en reeds de dag en de middag vóór het feit aan het posten waren in de buurt van de woning van [slachtoffer] . Dit getuigt van een planmatige aanpak en samenwerking tussen de vier verdachten. Ook bij de uitvoering heeft verdachte nauw en bewust samengewerkt met zijn medeverdachten door samen met [medeverdachte 3] [slachtoffer] uit zijn woning te sleuren en samen met medeverdachten [medeverdachte 2] en [medeverdachte 3] te pogen [slachtoffer] in de [merk 1] te krijgen. 
    
    
    
      De rechtbank acht het op basis van de bewijsmiddelen niet aannemelijk dat [verdachte] in de [merk 1] in de [straatnaam 1] aanwezig was alleen maar om [medeverdachte 1] op te halen en dat [verdachte] verder geen betrokkenheid had bij het feit. [verdachte] heeft verklaard dat hij zonder uitstappen direct weer is weggereden toen hij ter plaatse kwam, hij veel mensen op straat zag en sirenes hoorde. Dit scenario wordt weerlegd door de verklaring van onder meer aangever [slachtoffer] en getuige [getuige 4] die hebben waargenomen dat [verdachte] betrokken was bij het toepassen van geweld en het wegsleuren van [slachtoffer] uit zijn woning. Ook is dit scenario niet te rijmen met de verklaring van getuige [getuige 1] , die heeft gezien dat de daders probeerden om de andere man in de zwarte [merk 1] te krijgen. Kortom: de [merk 1] was al ter plaatse en bij het delict betrokken voordat de politie kwam.
    
    
    
      
        Conclusie 
      
      De rechtbank is op basis van het voorgaande van oordeel dat wettig en overtuigend bewezen kan worden dat verdachte het primair tenlastegelegde heeft begaan. 
    
    
  
  
    
      3De bewezenverklaring
    
    
      Naar het oordeel van de rechtbank is wettig en overtuigend bewezen dat verdachte het primair tenlastegelegde heeft begaan, te weten dat: 
    
    
    
      hij op of omstreeks 14 januari 2021 te Zutphen, tezamen en in vereniging met een of meer anderen, althans alleen, ter uitvoering van het door verdachte en/of zijn mededader(s) voorgenomen misdrijf om opzettelijk [slachtoffer] wederrechtelijk van de vrijheid te beroven en/of beroofd te houden,
    
    - zich naar de woning van die [slachtoffer] heeft/hebben begeven,
    - met een bivakmuts op, met een koevoet, de voordeur van de woning van die [slachtoffer] heeft/hebben opengebroken,
    - meerdere malen, in elk geval eenmaal, die [slachtoffer] met een koevoet op zijn hoofd en/of in zijn gezicht en/of tegen zijn been en/of tegen zijn lichaam heeft/hebben geslagen.
    - die [slachtoffer] naar buiten heeft/hebben getrokken,
    - ( ondertussen) tegen die [slachtoffer] heeft/hebben gezegd dat hij mee moest werken en anders wordt doodgeschoten en/of
    - die [slachtoffer] over de grond heeft/hebben gesleept (in de richting van zijn/hun auto),
    terwijl de uitvoering van dat voorgenomen misdrijf niet is voltooid.
    
    
      Voor zover er in de tenlastelegging kennelijke taal- en/of schrijffouten voorkomen, zijn die fouten in de bewezenverklaring verbeterd. Verdachte is daardoor niet in de verdediging geschaad.
    
    
    
      Wat meer of anders is ten laste gelegd dan hiervoor bewezen is verklaard, is niet bewezen. 
      Verdachte zal daarvan worden vrijgesproken.
    
    
  
  
    
      4De kwalificatie van het bewezenverklaarde
    
    
      Het bewezenverklaarde levert op:
      
        “medeplegen van poging tot het opzettelijk iemand wederrechtelijk van de vrijheid beroven”
      
    
    
  
  
    
      5De strafbaarheid van het feit
    
    
      Het feit is strafbaar.
    
    
  
  
    
      6De strafbaarheid van de verdachte
    
    
      Verdachte is strafbaar, nu geen omstandigheid is gebleken of aannemelijk is geworden die de strafbaarheid van verdachte uitsluit.
    
    
  
  
    
      7De overwegingen ten aanzien van straf 
    
    
      
        Het standpunt van de officier van justitie
      
      De officier van justitie heeft gevorderd dat verdachte zal worden veroordeeld tot een onvoorwaardelijke gevangenisstraf van 30 maanden.
    
    
    
      
        Het standpunt van de verdediging
      
      De raadsman heeft bepleit dat verdachte wordt veroordeeld tot een geheel voorwaardelijke gevangenisstraf met een lange proeftijd in combinatie met de maximaal mogelijke taakstraf. Daartoe is onder meer aangevoerd dat verdachte geen leidinggevende rol had en dat uit het NIFP-rapport is gebleken dat er sprake is van stoornissen. Tevens heeft de raadsman verzocht tot analoge toepassing van artikel 27 van het Wetboek van Strafrecht, waarbij per vier dagen van de schorsing van de voorlopige hechtenis onder voorwaarden, één dag gevangenisstraf in mindering wordt gebracht op de opgelegde gevangenisstraf, gelet op de daarmee gepaard gaande beperking van de bewegingsvrijheid.
    
    
    
      
        De beoordeling door de rechtbank
      
      De rechtbank heeft bij de bepaling van de op te leggen straf rekening gehouden met de aard en de ernst van hetgeen bewezen is verklaard en de omstandigheden waaronder dit is begaan. De rechtbank heeft verder rekening gehouden met de persoon en de omstandigheden van verdachte, waaronder het strafblad, het reclasseringsrapport en het NIFP-rapport van psychologen [naam 4] en [naam 5] .
    
    
    
      Verdachte heeft zich schuldig gemaakt aan het medeplegen van een poging tot vrijheidsberoving. De rechtbank heeft daarnaast gelet op het strafblad van verdachte, dat meerdere justitiecontacten vermeldt voor geweld, waaronder gewelddadige straatroven. Daarbij rekent de rechtbank verdachte zwaar aan dat hij verantwoordelijk is voor het meeste fysieke geweld tegen aangever.
      Deze poging tot wederrechtelijke vrijheidsberoving vormt een ernstige inbreuk op de persoonlijke levenssfeer van aangever. Het moet voor hem bijzonder beangstigend zijn geweest om zo uit zijn woning te worden gehaald. De vraag hoe het zou zijn afgelopen als de ontvoering was gelukt, levert intimiderend onzekere gevoelens op. Het voorval leidde tot consternatie in de buurt; dit soort feiten tast dus ook het algemeen gevoel van veiligheid aan.
    
    
    
      Gezien de aard en de ernst van het gepleegde feit acht de rechtbank een langdurige vrijheidsbenemende straf op zijn plaats. Een voorwaardelijke straf in combinatie met een forse taakstraf doet geen recht aan de ernst van het feit. Voor het bepalen van de hoogte van de straf heeft de rechtbank aansluiting gezocht bij de oriëntatiepunten voor een woningoverval. De LOVS oriëntatiepunten voor straftoemeting vermelden bij een woningoverval met licht geweld een onvoorwaardelijke gevangenisstraf voor de duur van 3 jaren. De rechtbank zoekt hierbij aansluiting, omdat verdachte en zijn medeverdachte met geweld de voordeur hebben opengebroken en in de woning van aangever zijn binnendrongen. Daarbij is direct overgegaan tot gebruik van geweld jegens aangever. Strafverzwarend is verder het gebruik van maskers. Pas na optreden van gealarmeerde buurtbewoners en vanwege het voortdurend verzet van aangever, hebben verdachten hem losgelaten en zijn zij op de vlucht geslagen. Het is dus niet aan verdachten te danken dat het bij een poging is gebleven. 
    
    
    
      Volgens de NIFP-rapporteurs is sprake van een persoonlijkheidsstoornis met antisociale en narcistische trekken, naast een psychotrauma/stress-stoornis. Volgens deze onderzoekers kan door verdachtes procesopstelling niet vastgesteld worden of zijn stoornissen een rol hebben gespeeld bij het plegen van het delict. De rechtbank acht verdachte daarom volledig toerekeningsvatbaar. Het feit dat verdachtes voorlopige hechtenis langere tijd geschorst is geweest, overigens zonder vrijheidsbeperkende maatregelen zoals een enkelband, is geen reden voor strafmatiging. Zulke beslissingen staan immers los van het eindoordeel in de strafzaak.. Wel heeft de rechtbank rekening gehouden met de dagen die verdachte in beperking heeft gezeten. 
    
    
    
      Alles overwegend acht de rechtbank oplegging van de door de officier van justitie geëiste gevangenisstraf voor de duur van 30 maanden passend en geboden. De tijd die verdachte in verzekering en voorlopige hechtenis heeft doorgebracht, wordt van deze straf afgetrokken. Voor oplegging van een voorwaardelijk strafdeel ziet de rechtbank geen aanleiding gelet op verdachtes strafblad en procesopstelling.
    
    
    
      Tenuitvoerlegging van de opgelegde gevangenisstraf zal volledig plaatsvinden binnen de penitentiaire inrichting, tot het moment dat verdachte in aanmerking komt voor deelname aan een penitentiair programma, als bedoeld in artikel 4 Penitentiaire beginselenwet, dan wel de regeling van voorwaardelijke invrijheidstelling, als bedoeld in artikel 6:2:10 Wetboek van Strafvordering, aan de orde is.
    
    
  
  
    
      8De beoordeling van de civiele vordering
    
    
      
        Vordering van aangever [slachtoffer]
      
      Aangever [slachtoffer] heeft zich in het strafproces gevoegd als benadeelde partij. Hij vordert een schadevergoeding van € 16.496,81, te vermeerderen met wettelijke rente en met oplegging van de schadevergoedingsmaatregel. De vordering bestaat uit materiële schade van € 2.968,- in verband met een kapotte deur, € 385,- aan eigen risico van de zorgverzekering, € 885,12 aan verhuiskosten, € 535,21 in verband met de aanschaf van een camerasysteem, € 1.213,60 aan reiskosten en € 510,- aan gederfde omzet (in totaal € 6.496,81) en immateriële schade ter grootte van € 10.000,-. 
    
    
    
      
        Het standpunt van de officier van justitie 
      
      De officier van justitie heeft gesteld dat de volledige vordering met wettelijke rente hoofdelijk kan worden toegewezen, waarbij eventueel gebruik kan worden gemaakt van de schattingsbevoegdheid van de rechtbank, en met oplegging van de schadevergoedingsmaatregel. 
    
    
    
      
        Het standpunt van de verdediging 
      
      De verdediging heeft aangevoerd dat de volledige vordering niet-ontvankelijk moet worden verklaard in verband met de bepleite vrijspraak. Daarnaast is de onderbouwing onjuist of onvoldoende. Omdat de nota van de camera zakelijk is dient de helft of in ieder geval de BTW in mindering te worden gebracht. Voor de gevorderde kilometervergoeding voor het getuigenverhoor geldt bovendien dat een vergoeding kan worden verkregen via de rechtbank. De gederfde inkomsten hebben ten slotte geen direct verband met het tenlastegelegde.
      
        Overweging van de rechtbank
      
      Naar het oordeel van de rechtbank heeft de benadeelde partij door het handelen van verdachte schade geleden waarvoor verdachte naar burgerlijk recht aansprakelijk is, een en ander zoals hierna overwogen en beslist.
    
    
    
      
        Materiële schade 
      
      Dit deel van de vordering betreft de gevorderde reiskosten, de aanschaf van de camera en de verhuizing, herstelkosten voor de schade aan de deur, gederfde kosten en de kosten voor het eigen risico.
    
    
    
      
        Eigen risico (gevorderd à € 385,-) 
      
      De rechtbank is van oordeel dat de benadeelde partij door het bewezenverklaarde rechtstreeks schade heeft geleden in de vorm van betaling van het eigen risico bij de zorgverzekeraar ter grootte van € 385,-. 
    
    
    
      
        Aanschaf van de camera en de verhuizing (gevorderd à € 535,21 resp. € 885,12)
      
      Ten aanzien van de aanschaf van de camera en de verhuizing (€ 535,21 resp. € 885,12) overweegt de rechtbank dat ook deze kosten zullen worden toegewezen, ook al zijn deze pas enige tijd na het tenlastegelegde feit gemaakt. Dit komt door de aard van het delict, omdat hier inherent aan is dat de benadeelde partij zich ook geruime tijd na het incident nog onveilig heeft gevoeld. Naar het oordeel van de rechtbank kan het bedrag van de camera volledig en inclusief BTW worden toegewezen nu dit geen zakelijke aankoop is.
    
    
    
      
        Schade aan deur (gevorderd à € 2.968,-)
      
      Ten aanzien van de schade voor herstel van de deur zal de benadeelde niet-ontvankelijk worden verklaard, omdat onduidelijk is waar het schadebedrag precies betrekking op heeft (voordeur of binnendeur) en ook hoe het schadebedrag is samengesteld. 
    
    
    
      
        Gederfde inkomsten (gevorderd à € 510,-)
      
      Ook ten aanzien van de gevorderde schade in de vorm van gederfde inkomsten zal de benadeelde niet-ontvankelijk worden verklaard. De rechtbank acht onvoldoende onderbouwd, gelet op het gegeven dat hij ZZP-er is, werkt voor wisselende opdrachtgevers en destijds niet in loondienst werkzaam was, dat verdachte de betreffende dagen anders had gewerkt en dat hij dan het gevorderde bedrag zou hebben verdiend. 
    
    
    
      
        Reiskosten (gevorderd à € 1.213,6)
      
      De reiskosten voor het bezoek aan de rechtbank voor de behandeling van de strafzaak ter hoogte van € 55,50 zijn een rechtstreeks gevolg van het bewezen verklaarde feit en zullen dan ook worden toegewezen. Dit betreft echter proceskosten. 
    
    
    
      Ten aanzien van de reiskosten naar de rechter-commissaris wordt overwogen dat de benadeelde partij recht had op een forfaitaire vergoeding van zijn reiskosten na het verhoor bij de rechter-commissaris en dat hierop is gewezen in de uitnodigingsbrief. Terzake deze kosten zal de benadeelde daarom niet-ontvankelijk worden verklaard. Met betrekking tot de overige reiskosten geldt dat onvoldoende is onderbouwd op welke dagen deze reiskosten zijn gemaakt en waarom deze een (direct) gevolg van het bewezenverklaarde zijn. Ook hier volgt daarom een niet-ontvankelijk verklaring. 
    
    
    
      
        Immateriële schade 
      
      Naar het oordeel van de rechtbank kan het niet anders dan dat de benadeelde partij door de heftigheid van het feit is ‘aangetast in zijn persoon’, zelfs zonder dat op dit moment sprake is van door een psycholoog vastgesteld psychisch letsel. Ook is aannemelijk dat de benadeelde hier nog geruime tijd last van zal ondervinden. Bij de bepaling van de hoogte van de immateriële schadevergoeding is met name gelet op de heftigheid van het feit, het geringe letsel bij de benadeelde partij en vergoedingen in soortgelijke zaken. De rechtbank acht op grond van de tot nu bekende gegevens de immateriële schade op grond van het bepaalde in artikel 6:106 BW aannemelijk geworden tot een bedrag van € 2.500,-. In zoverre volgt toewijzing. De benadeelde zal voor overige gevorderde schade niet-ontvankelijk worden verklaard. 
    
    
    
      
        Hoofdelijkheid 
      
      Nu verdachte en de medeverdachten samen de poging tot ontvoering hebben gepleegd (in de rol van medepleger of medeplichtige), is ieder van hen op grond van artikel 6:166 BW hoofdelijk aansprakelijk voor het gehele schadebedrag. Indien en voor zover de mededaders de benadeelde partij betalen, is de verdachte in zoverre jegens de benadeelde partij van deze betalingsverplichting bevrijd. 
    
    
    
      
        Conclusie
      
      Samenvattend geldt dat de vordering voor een bedrag van € 1.805,33 aan materiële schade en € 2.500,- aan immateriële schade hoofdelijk zal worden toegewezen, te vermeerderen met de wettelijke rente vanaf de datum vordering over de materiële schade en vanaf de datum feit over de immateriële schade. Ook zal de schadevergoedingsmaatregel in de zin van artikel 36f van het Wetboek van Strafrecht worden opgelegd. Bij het bepalen van het aantal dagen gijzeling heeft de rechtbank gelet op de rol van verdachte. Voor het overige wordt de vordering niet-ontvankelijk verklaard. De benadeelde partij kan deze schade alsnog vorderen via de civiele rechter. 
    
    
    
      
        Proceskosten
      
      Daarnaast wordt verdachte hoofdelijk veroordeeld in de proceskosten aan de zijde van de benadeelde partij, tot dit moment begroot op € 55,50, voor de reiskosten die de benadeelde partij heeft gemaakt om naar de zitting te komen. 
    
    
    
      
        9.	De vorderingen tot tenuitvoerlegging (parketnummers 05.882399.17 en 16.272972.20)
      
    
    
    
      
        parketnummer 05.882399.17 (tul)
      
      De rechtbank heeft verdachte op 15 mei 2018 veroordeeld tot een voorwaardelijke gevangenisstraf van 10 maanden. Bij het vonnis van de politierechter van 21 januari 2021 is reeds gedeeltelijke tenuitvoerlegging van deze voorwaardelijke straf gelast, te weten voor de duur van één maand.   
    
    
    
      
        parketnummer 16.272972.20 (tul)
      
      De politierechter heeft verdachte op 21 januari 2021 veroordeeld tot een voorwaardelijke gevangenisstraf van 1 week.
    
    
    
      
        Standpunten 
      
      De officier van justitie heeft ten aanzien van parketnummer 05.882399.17 verzocht om toewijzing van de tenuitvoerlegging van het resterende deel, te weten een gevangenisstraf voor de duur van 9 maanden, dat nog openstaat van de voorwaardelijke straf opgelegd bij het vonnis van 15 mei 2018. 
      Ten aanzien van de vordering tenuitvoerlegging met parketnummer 16.272972.20 heeft de officier van justitie verzocht om afwijzing, nu de proeftijd in deze zaak nog niet liep ten tijde van het feit. 
    
    
    
      De raadsman heeft bepleit dat de vordering tenuitvoerlegging met parketnummer 16.272972.20 dient te worden afgewezen. Ten aanzien van het parketnummer 05.882399.17 heeft de raadsman gevraagd om, gezien de huidige persoonlijke omstandigheden van verdachte, verlenging van de proeftijd, dan wel de omzetting van de voorwaardelijke gevangenisstraf naar een taakstraf of een gedeeltelijke tenuitvoerlegging.
    
    
    
      
        De beoordeling van de rechtbank 
      
      De rechtbank zal het openbaar ministerie niet-ontvankelijk verklaren in de vordering tenuitvoerlegging met parketnummer 16.272972.20, nu de proeftijd in deze zaak nog niet liep ten tijde van het feit. 
    
    
    
      De rechtbank is van oordeel dat de vordering van de officier van justitie ten aanzien van parketnummer 05.882399.17 dient te worden toegewezen. Bewezen is dat verdachte zich binnen de proeftijd opnieuw schuldig heeft gemaakt aan een strafbaar feit. Mede gelet op de ernst hiervan, is de rechtbank van oordeel dat de voorwaardelijk opgelegde straf daarom volledig ten uitvoer moet worden gelegd. 
    
    
  
  
    
      10De toegepaste wettelijke bepalingen
    
    
      De oplegging van de straf is gegrond op de artikelen 36f, 45, 47, 63 en 282 van het Wetboek van Strafrecht.
    
    
  
  
    
      11De beslissing
    
    
      De rechtbank:
    
    
    
       verklaart bewezen dat verdachte het primair tenlastegelegde, zoals vermeld onder ‘De bewezenverklaring’, heeft begaan;
    
    
    
       verklaart niet bewezen hetgeen verdachte meer of anders is ten laste gelegd dan hierboven bewezen is verklaard en spreekt verdachte daarvan vrij;
    
    
    
       verstaat dat het aldus bewezenverklaarde oplevert het strafbare feit zoals vermeld onder ‘De kwalificatie van het bewezenverklaarde’;
    
    
    
       verklaart verdachte hiervoor strafbaar;
    
    
     veroordeelt verdachte tot een gevangenisstraf voor de duur van 30 (dertig) maanden;
    
     beveelt dat de tijd, door verdachte vóór de tenuitvoerlegging van deze uitspraak in verzekering en voorlopige hechtenis doorgebracht, bij de uitvoering van de opgelegde gevangenisstraf in mindering zal worden gebracht; 
    
     veroordeelt verdachte hoofdelijk tot betaling van schadevergoeding aan de benadeelde partij [slachtoffer] van € 1.805,33 aan materiële schade en € 2.500,- aan immateriële schade, vermeerderd met de wettelijke rente over de materiële schade vanaf datum vordering (15 september 2022) en over de immateriële schade vanaf datum feit (14 januari 2021) tot aan de dag dat het hele bedrag is betaald;
     verklaart de benadeelde partij [slachtoffer] voor het overige niet-ontvankelijk in de vordering tot schadevergoeding;
    
    
      
        legt aan verdachte de verplichting op om aan de Staat, ten behoeve van benadeelde partij [slachtoffer] , een bedrag te betalen van € 4.305,33 aan materiële schade en immateriële schade. Dit wordt vermeerderd met de wettelijke rente vanaf 14 januari 2021 (ten aanzien van de immateriële schade), respectievelijk 15 september 2022 (ten aanzien van de materiële schade) tot aan de dag dat het hele bedrag is betaald. Als dit bedrag niet wordt betaald, kunnen 12 dagen gijzeling worden toegepast zonder dat de betalingsverplichting vervalt;
      
      
        bepaalt daarbij dat met betaling aan de benadeelde partij in zoverre de betaling aan de Staat vervalt en omgekeerd;
      
    
    
     bepaalt dat als de mededaders of een van hen (een deel van) het schadebedrag betalen dat bedrag op de betalingsverplichting van verdachte in mindering wordt gebracht; 
    
     veroordeelt verdachte hoofdelijk in de proceskosten die de benadeelde partij in deze procedure heeft gemaakt en de kosten die de benadeelde partij mogelijk nog moet maken om het toegewezen bedrag betaald te krijgen, tot vandaag begroot op € 55,50;
    
     gelast de tenuitvoerlegging van het resterende deel van de op 15 mei 2018 door de rechtbank voorwaardelijk opgelegde straf, te weten een gevangenisstraf voor de duur van 9 maanden (parketnummer 05.882399.17)
    
     verklaart het openbaar ministerie niet-ontvankelijk in de vordering tot tenuitvoerlegging van de bij vonnis van de politierechter van 21 februari 2021 voorwaardelijk opgelegde gevangenisstraf (parketnummer 16.272972.20);
    
    
      
        
        
        
        
          
            
              Dit vonnis is gewezen door mr. M.C. van der Mei (voorzitter), mr. W.H.S. Duinkerke en 
              mr. M. Hoedeman, rechters, in tegenwoordigheid van mr. V. Buscop, griffier, en uitgesproken ter openbare terechtzitting van deze rechtbank op 7 oktober 2022.
            
          
          
            
              
            
            
              
            
            
              
            
          
          
            
              
            
          
          
            
              Mr. Hoedeman en mr. Buscop zijn buiten staat dit vonnis mede te ondertekenen.
            
          
          
            
              
            
            
              
            
            
              
            
          
        
      
    
    
    
    
    
    
  
  
     Het bewijs is terug te vinden in het in de wettelijke vorm door verbalisant [verbalisant 3] van de politie Oost-Nederland, district Noord- en Oost-Gelderland, opgemaakte proces-verbaal, dossiernummer [nummer 5] , gesloten op 11 mei 2021 en in de bijbehorende in wettelijke vorm opgemaakte processen-verbaal en overige schriftelijke bescheiden, tenzij anders vermeld. De vindplaatsvermeldingen verwijzen naar de pagina’s van het doorgenummerde dossier, tenzij anders vermeld.
  
  
     Proces-verbaal van bevindingen, p. 578-579. 
  
  
     Proces-verbaal van bevindingen, p. 581.
  
  
     Proces-verbaal van verhoor getuige [getuige 1] , p. 879.
  
  
     Proces-verbaal van verhoor getuige [getuige 2] , p. 859.
  
  
     Proces-verbaal van verhoor getuige [getuige 3] , p. 863.
  
  
     Proces-verbaal van verhoor getuige [getuige 4] , 872. 
  
  
     Proces-verbaal van verhoor getuige [getuige 4] , p. 865.
  
  
     Proces-verbaal van verhoor aangever [slachtoffer] , p. 553. 
  
  
     Proces-verbaal van aangifte van [slachtoffer] , p. 545-546. 
  
  
     Proces-verbaal van verhoor aangever [slachtoffer] , p. 549-554. 
  
  
     Geneeskundige verklaring, p. 577. 
  
  
     Proces-verbaal van verhoor verdachte [medeverdachte 1] , p. 478-483. 
  
  
     De verklaring van verdachte afgelegd ter terechtzitting van 23 september 2022. 
  
  
     Proces-verbaal van bevindingen, p. 582.
  
  
     Proces-verbaal van bevindingen, p. 654-658.
  
  
     Proces-verbaal forensische opsporing van 11 mei 2021.
  
  
     Rapport NFI onderzoek naar biologische sporen en DNA-onderzoek van 19 mei 2021 (zaaknr. [nummer 6] , aanvraag 001) en rapport NFI DNA-onderzoek van 2 juli 2021 (zaaknr. [nummer 6] , aanvragen 0012 en 003).
  
  
     NFI rapport soucheonderzoek aan dubbelzijdig tape van 28 mei 2021.
  
  
     Proces-verbaal van bevindingen, p. 620-650.