ECLI:NL:RBMNE:2022:2947, Rechtbank Midden-Nederland, 08-06-2022, 9439802 \ UC EXPL  21-6610
Rechtbank Midden-Nederland — Uitspraak 
Datum: 2022-06-08 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Civiel recht

Samenvatting: Blootstelling aan asbest. Aansprakelijkheid onderaannemer art. 6:162 BW en aannemer art. 6:171 BW. Immateriële schade (vrees voor gezondheidsschade) en materiële schade (gederfde inkomsten) toegewezen. Aansprakelijkheid verhuurder afgewezen.

RECHTBANK MIDDEN-NEDERLAND
    
    
      Civiel recht
      Kantonrechter 
    
    
    
      zittingsplaats Utrecht
    
    
    
      Zaaknummer: 9439802 \ UC EXPL  21-6610
    
    
    
      
        Vonnis van 8 juni 2022
      
    
    
    
      in de zaak van
    
    
  
  
    
      1 [eiseres sub 1] , 
    
      wonend in [woonplaats] ,2. [eiser sub 2], 
      wonend in [woonplaats] ,3. [eiseres sub 3], 
      wonend in [woonplaats] ,
      eisers,
      hierna samen te noemen (in mannelijk enkelvoud): [eiseres sub 1] c.s.,
      gemachtigde: mr. N.C. Harteveld-Askamp,
    
    
    
      tegen
    
    
  
  
    
      1STICHTING MITROS, 
    
      gevestigd in Utrecht,
      hierna te noemen: Mitros,
      gemachtigde: mr. P.J. Gijsbertsen,2. [gedaagde sub 2] B.V., 
      gevestigd in [vestigingsplaats] ,
      hierna te noemen: [gedaagde sub 2] ,
      gemachtigde: mr. K.M. Janssen,3. [gedaagde sub 3] B.V., 
      gevestigd in [vestigingsplaats] ,
      hierna te noemen: [gedaagde sub 3] ,
      gemachtigde: mr. T.H. Kaiser,
      gedaagden.
    
    
  
  
    
      1De procedure
    
    
      1.1.
      Het verloop van de procedure blijkt uit:
      - de dagvaarding van 10 september 2021;
      - de conclusie van antwoord van Mitros;
      - de conclusie van antwoord van [gedaagde sub 2] ;
      - de conclusie van antwoord van [gedaagde sub 3] ;
      - de aanvullende foto’s van [eiseres sub 1] c.s.
      
    
    
      1.2.
      De mondelinge behandeling heeft plaatsgevonden op 8 april 2022 waarvan de griffier aantekening heeft gehouden.
      
    
    
      1.3.
      Het vonnis is nader bepaald op vandaag.
      
    
  
  
    
      2Waar gaat het om?
    
    
      2.1.
      
        [eiseres sub 1] c.s. huurt sinds oktober 2003 van Mitros de woning aan de [adres] in [plaats] . Omdat de keuken in de woning verouderd was, heeft Mitros besloten om de keuken te laten vervangen. Daarvoor heeft zij [gedaagde sub 2] ingeschakeld. [gedaagde sub 2] heeft op haar beurt aan [gedaagde sub 3] opdracht gegeven om de keuken te slopen.
      
    
    
      2.2.
      Op 9 oktober 2019 is [gedaagde sub 3] gestart met de sloop van de keuken. Bij het verwijderen van de wandtegels van de keuken werden twee platen zichtbaar, waarvan later is gebleken dat deze asbest bevatten. Tijdens de sloop zijn deze platen beschadigd en is asbest vrijgekomen. [eiseres sub 1] c.s heeft de woning tijdelijk moeten verlaten en ontruimen om Mitros de gelegenheid te geven de woning grondig schoon te laten maken door een professioneel schoonmaakbedrijf.
      
    
    
      2.3.
      
        [eiseres sub 1] c.s. stelt Mitros, [gedaagde sub 2] en [gedaagde sub 3] aansprakelijk voor de (gevolg)schade die hij heeft geleden door het vrijkomen van de asbest. Hij vordert in deze procedure immateriële schadevergoeding voor de vrees van gezondheidsschade (€ 4.500,00) en materiële schadevergoeding voor de gemiste inkomsten van de heer [eiser sub 2] in de periode van 10 oktober 2019 tot en met 3 februari 2020 (€ 9.600,00). Mitros, [gedaagde sub 2] en [gedaagde sub 3] betwisten dat zij aansprakelijk zijn voor deze schade en voeren - kort gezegd - aan dat zij voldoende maatregelen hebben getroffen om het vrijkomen van asbest te voorkomen. Ook betwisten zij het bedrag van de schade die [eiseres sub 1] c.s. stelt geleden te hebben.
      
    
  
  
    
      3De beoordeling
    
    
      
        Aansprakelijkheid
      
    
    
    
      
        Ten aanzien van Mitros
      
    
    
      3.1.
      
        [eiseres sub 1] c.s. stelt Mitros op grond van artikel 7:208 van het Burgerlijk Wetboek (BW) aansprakelijk voor de door hem geleden schade. Hiervoor is nodig dat er sprake is van een gebrek in de zin van artikel 7:204 BW. Het gebrek zou volgens [eiseres sub 1] c.s. gelegen zijn in 1) de aanwezigheid van asbesthoudende platen in de woning en 2) het vrijkomen van asbest bij het slopen van de keuken.
      
      
        
          De aanwezigheid van asbest
        
      
    
    
      3.2.
      Eerst moet worden vastgesteld of de enkele aanwezigheid van asbest in de woning een gebrek oplevert. Een gebrek is een staat of eigenschap van de zaak, waardoor de zaak aan de huurder niet het genot kan verschaffen dat een huurder bij het aangaan van de overeenkomst mag verwachten van een goed onderhouden zaak (artikel 7:204 lid 2 BW). De huurder mag bij het aangaan van de huurovereenkomst verwachten dat het gehuurde geschikt is voor normaal gebruik. In dit geval is niet gebleken dat de enkele aanwezigheid van de asbesthoudende platen het normaal gebruik van de keuken heeft aangetast. De platen zaten achter een tegelwand die niet zomaar beschadigd raakt bij normaal gebruik van de keuken. In tegenstelling tot wat [eiseres sub 1] c.s. stelt, is het niet voor de hand liggend dat een huurder in een tegelwand gaten boort en hoeft een verhuurder daar ook niet zonder meer rekening mee te houden. Onvoldoende aannemelijk is dan ook geworden dat [eiseres sub 1] c.s. door de enkele aanwezigheid van de platen niet het gebruikelijke genot van de keuken heeft gehad. De enkele aanwezigheid van de platen in de woning kan daarom niet als een gebrek worden aangemerkt.
      
      
        
          Het vrijkomen van asbest
        
      
    
    
      3.3.
      Tussen [eiseres sub 1] c.s. en Mitros staat niet ter discussie dat het vrijkomen van asbest bij het slopen van de keuken een gebrek is. De vraag is of Mitros de als gevolg daarvan ontstane schade van [eiseres sub 1] c.s. moet vergoeden. Omdat het gebrek na het aangaan van de huurovereenkomst is ontstaan, is Mitros op grond van artikel 7:208 BW verplicht de door dit gebrek veroorzaakte schade te vergoeden wanneer het gebrek aan haar is toe te rekenen. De vraag die dus beantwoord moet worden is of het vrijkomen van asbest aan Mitros is toe te rekenen.
      
    
    
      3.4.
      Volgens [eiseres sub 1] c.s. is het gebrek aan Mitros toe te rekenen omdat Mitros voorafgaand aan de werkzaamheden onvoldoende veiligheidsmaatregelen heeft genomen zoals het (laten) uitvoeren van een asbestinventarisatie. Daardoor heeft zij haar (zorg)verplichtingen tegenover [eiseres sub 1] c.s. geschonden. Mitros betwist dat zij onvoldoende voorzorgsmaatregelen heeft genomen.
      
    
    
      3.5.
      Vanuit juridisch oogpunt kan in het midden blijven of voorafgaand aan de werkzaamheden een asbestinventarisatie noodzakelijk of aangewezen was. Tijdens de mondelinge behandeling is komen vast te staan, partijen zijn het hierover eens, dat bij een visuele inspectie in de woning de asbesthoudende platen niet zouden zijn gesignaleerd. Deze zaten achter een tegelwand en waren zodoende niet zichtbaar. Een visuele inspectie had het vrijkomen van asbest dus niet kunnen voorkomen. Voor zover [eiseres sub 1] c.s. heeft bedoeld te stellen dat er bij werkzaamheden als deze voorafgaand aan de uitvoering ook destructief onderzoek had moeten plaatsvinden, heeft hij dat onvoldoende onderbouwd. Niet is gebleken van specifieke omstandigheden die aanleiding gaven om in de woning van [eiseres sub 1] c.s. een dergelijk destructief onderzoek te (laten) verrichten. Evenmin is uiteengezet hoe een dergelijk onderzoek dan precies had moeten worden uitgevoerd. Tijdens de mondelinge behandeling heeft Mitros toegelicht dat zij zich bewust is van de risico’s van asbest en juist daarom een eigen asbestbeleid opvolgt. [eiseres sub 1] c.s. heeft onvoldoende inzichtelijk gemaakt welke maatregelen Mitros in dit geval had moeten nemen om het vrijkomen van asbest te voorkomen.
      
    
    
      3.6.
      Gelet op het bovenstaande kan niet worden geconcludeerd dat het vrijkomen van asbest aan Mitros is toe te rekenen.
      
      
        
          Ten aanzien van [gedaagde sub 2]
        
      
    
    
      3.7.
      
        [eiseres sub 1] c.s. stelt [gedaagde sub 2] op grond van artikel 6:162 BW (onrechtmatige daad) aansprakelijk voor de schade die hij heeft geleden. Hij verwijt [gedaagde sub 2] dat zij voorafgaand aan de werkzaamheden geen eigen onderzoek heeft gedaan naar de mogelijke aanwezigheid van asbest.
      
    
    
      3.8.
      Naar het oordeel van de kantonrechter is van onrechtmatig handelen van [gedaagde sub 2] niet gebleken. [eiseres sub 1] c.s. heeft niet concreet gemaakt waarom het op de weg van [gedaagde sub 2] lag om een asbestinventarisatie uit te voeren. Bovendien had, zoals ook al in 3.5 is overwogen, een visuele inspectie er niet toe geleid dat de asbest was geconstateerd en is evenmin gebleken dat een destructieve inspectie nodig was. [gedaagde sub 2] kan op deze grond dan ook niet aansprakelijk worden gehouden voor het vrijkomen van asbest.
      
      
        
          Ten aanzien van [gedaagde sub 3]
        
      
    
    
      3.9.
      Ook [gedaagde sub 3] wordt door [eiseres sub 1] c.s. aansprakelijk gehouden op grond van artikel 6:162 BW. Volgens [eiseres sub 1] c.s. heeft [gedaagde sub 3] voor en tijdens de sloopwerkzaamheden onvoldoende maatregelen getroffen om te voorkomen dat asbest in de woning vrij zou komen. Voorts heeft [gedaagde sub 3] , toen bij de uitvoering van de werkzaamheden de asbesthoudende platen zichtbaar werden, haar werkzaamheden niet meteen gestaakt maar is zij daarmee doorgegaan waardoor asbest zich in de woning heeft kunnen verspreiden. Daardoor heeft [gedaagde sub 3] volgens [eiseres sub 1] c.s. onrechtmatig gehandeld.
      
    
    
      3.10.
      Voor beoordeling van de vraag of [gedaagde sub 3] wel of niet onrechtmatig heeft gehandeld, is van belang of [gedaagde sub 3] heeft gehandeld zoals een redelijk bekwaam en redelijk handelend vakgenoot in een vergelijkbare situatie te werk zou zijn gegaan. Dat is afhankelijk van de omstandigheden van het geval.
      
    
    
      3.11.
      Voor wat betreft het aan [gedaagde sub 3] gemaakte verwijt dat zij geen asbestinventarisatie heeft uitgevoerd verwijst de kantonrechter naar wat hij hierboven in 3.5 en 3.8 heeft overwogen. [gedaagde sub 3] kan vanwege dat verwijt niet aansprakelijk worden gehouden voor de schade die [eiseres sub 1] c.s. stelt te hebben geleden. Naar het oordeel van de kantonrechter heeft [gedaagde sub 3] echter wel onrechtmatig gehandeld door niet op tijd met de (sloop)werkzaamheden in de keuken te stoppen. Daarbij is het volgende van belang. Tijdens de mondelinge behandeling heeft [gedaagde sub 3] verklaard dat zij asbesttrainingen geeft aan haar werknemers. Haar werknemers kunnen dus, zo mag worden aangenomen, asbesthoudend materiaal herkennen. Ook in dit geval mocht daarom worden verwacht dat de werknemers van [gedaagde sub 3] de asbest c.q. de asbesthoudende platen meteen hadden herkend en dat zij ogenblikkelijk met de sloopwerkzaamheden waren gestopt om (verdere) verspreiding van asbest tegen te gaan. Dit is niet gebeurd. Op de asbesthoudende platen waren rechtstreeks tegels aangebracht die [gedaagde sub 3] heeft verwijderd. Uit de overgelegde foto’s blijkt dat alle tegels van de platen zijn verdwenen. Dit betekent dat [gedaagde sub 3] met haar werkzaamheden is doorgegaan terwijl de platen al voldoende zichtbaar waren en zij dus had kunnen zien dat de platen asbesthoudend waren. In elk geval had [gedaagde sub 3] , deskundig op haar vakgebied, kunnen zien dat de platen mogelijk asbest zouden bevatten en ook in dat geval had zij haar werkzaamheden meteen moeten staken. Tijdens de mondelinge behandeling heeft [gedaagde sub 3] aangevoerd dat alle tegels op de platen tegelijkertijd loskwamen en dat uit de foto’s daarom niet kan worden afgeleid dat zij met haar werkzaamheden is doorgegaan toen de platen al zichtbaar waren. Dit heeft zij echter niet onderbouwd en dit acht de kantonrechter ook niet meteen aannemelijk. Hierbij komt dat [gedaagde sub 3] na het verwijderen van alle tegels het puin heeft opgeruimd en heeft verplaatst naar buiten de woning, terwijl zij naar eigen zeggen op dat moment al contact had opgenomen met [gedaagde sub 2] over de mogelijke aanwezigheid van asbest in de keuken. Op het moment dat [gedaagde sub 3] (mogelijk) asbest signaleert, ligt het op haar weg om te voorkomen dat asbest vrijkomt of zich verspreid en had zij het puin niet moeten opruimen en verplaatsen. Door dit laatste wel te doen (dit is door [gedaagde sub 3] niet betwist) heeft asbest zich naar het zich laat aanzien door de woning kunnen verspreiden. Dit verklaart ook waarom, zo staat vast, de hele woning schoon gemaakt moest worden en ook meubelstukken uit de woning afgevoerd moesten worden.
      
    
    
      3.12.
      Conclusie is dat [gedaagde sub 3] onvoldoende vakbekwaam te werk is gegaan en daardoor tegenover [eiseres sub 1] c.s. onzorgvuldig en daarmee onrechtmatig heeft gehandeld. Dit betekent dat [gedaagde sub 3] c.s. de daardoor door [eiseres sub 1] c.s. geleden schade moeten vergoeden. Op het bedrag van de te vergoeden schade wordt hierna in dit vonnis ingegaan.
      
      
        
          Zijn Mitros en [gedaagde sub 2] op grond van artikel 6:171 BW aansprakelijk?
        
      
    
    
      3.13.
      Nu is geconcludeerd dat [gedaagde sub 3] tegenover [eiseres sub 1] c.s. onrechtmatig heeft gehandeld en aansprakelijk is voor de door [eiseres sub 1] c.s. geleden schade, moet vervolgens de vraag worden beantwoord of Mitros en [gedaagde sub 2] langs de weg van artikel 6:171 BW (aansprakelijkheid voor niet ondergeschikten) eveneens voor die schade aansprakelijk zijn. Op grond van dit artikel kan een opdrachtgever aansprakelijk zijn voor fouten van een opdrachtnemer bij de uitvoering van werkzaamheden die de opdrachtnemer verricht ter uitoefening van het bedrijf van de opdrachtgever. Beoordeeld moet daarom worden of de sloopwerkzaamheden van [gedaagde sub 3] zijn verricht ter uitvoering van het bedrijf van de opdrachtgever, in dit geval dus [gedaagde sub 2] , van wie Mitros op haar beurt de opdrachtgever is.
      
      
        
          Ten aanzien van [gedaagde sub 2]
        
      
    
    
      3.14.
      De sloopwerkzaamheden die [gedaagde sub 3] heeft uitgevoerd zijn in de opvatting van de kantonrechter werkzaamheden die zijn verricht ter uitoefening van het bedrijf van [gedaagde sub 2] . Beide bedrijven voeren aannemingswerkzaamheden uit. Dit wordt door [gedaagde sub 2] ook niet betwist. De aannemingswerkzaamheden van [gedaagde sub 2] en van [gedaagde sub 3] liggen niet zo ver uit elkaar dat een buitenstaander dit onderscheid zelfstandig zou maken. [gedaagde sub 2] had de sloopwerkzaamheden op zich zelf genomen ook zelf kunnen uitvoeren. [gedaagde sub 2] is daarom als opdrachtgever van [gedaagde sub 3] aansprakelijk voor de door [gedaagde sub 3] begane fout.
      
      
        
          Ten aanzien van Mitros
        
      
    
    
      3.15.
      Volgens [eiseres sub 1] c.s. zijn de door [gedaagde sub 3] verrichte sloopwerkzaamheden onderdeel van de bedrijfsvoering van Mitros vanwege het eigen asbestbeleid dat Mitros kent. [eiseres sub 1] c.s. stelt dat Mitros in haar asbestbeleid vermeldt dat zij als gebouweigenaar opdrachtgever van derden is. Door dit beleid mag er volgens [eiseres sub 1] c.s. vanuit worden gegaan dat de door Mitros ingeschakelde partijen asbest kunnen herkennen en daarmee juist omgaan en dat Mitros zich het belang daarvan aantrekt. Dit asbestbeleid leidt tot een vereenzelviging van Mitros met de aannemingswerkzaamheden van [gedaagde sub 2] en [gedaagde sub 3] (aldus [eiseres sub 1] c.s.).
      
    
    
      3.16.
      Mitros verhuurt (sociale) woningen. Het feit dat Mitros opdrachten geeft aan derden betekent niet dat, zoals in dit geval, het uitvoeren van bouw- en sloopwerkzaamheden tot de uitoefening van het bedrijf van Mitros behoort. Dat zou mogelijk anders zijn als Mitros in voorkomend geval ook zelf bouw en/of sloopwerkzaamheden zou uitvoeren. Dat is echter niet gesteld of gebleken. Het asbestbeleid van Mitros, waarin Mitros tot uiting brengt het risico van asbest te onderkennen en als verhuurder de nodige voorzichtigheid in acht te nemen als het gaat om de mogelijke aanwezigheid van asbest in haar woningen, maakt niet dat Mitros op grond van artikel 6:171 BW verantwoordelijkheid gaat dragen voor eventuele (asbest) fouten van aannemers en onderaannemers. Die hebben een zelfstandige taak gebaseerd op hun eigen deskundigheid. De werkzaamheden van [gedaagde sub 2] en [gedaagde sub 3] zijn zodoende niet verricht ter uitoefening van het bedrijf van Mitros. Mitros is op deze grond daarom niet aansprakelijk voor de fouten van [gedaagde sub 2] of [gedaagde sub 3] .
      
      
        
          Conclusie
        
      
    
    
      3.17.
      Gelet op het bovenstaande zijn [gedaagde sub 2] en [gedaagde sub 3] ieder aansprakelijk voor de door [eiseres sub 1] c.s. door het vrijkomen van asbest geleden schade. Mitros daarentegen niet. De vordering voor zover ingesteld tegen Mitros zal daarom worden afgewezen.
      
      
        
          Schade
        
      
      
    
    
      3.18.
      De vraag die vervolgens moet worden beantwoord is of [eiseres sub 1] c.s. schade heeft geleden die voor vergoeding in aanmerking komt en zo ja tot welk bedrag.
      
      
        
          Immateriële schade: vrees voor gezondheidsschade
        
      
    
    
      3.19.
      Op grond van artikel 6:106 onder b BW kan een benadeelde recht hebben op een naar billijkheid vast te stellen schadevergoeding indien de benadeelde lichamelijk letsel heeft opgelopen, in zijn eer of goede naam is geschaad of op andere wijze in zijn persoon is aangetast. [eiseres sub 1] c.s. doet een beroep op de laatste categorie. Hij stelt dat de vrees om later mogelijk ziek te worden door de blootstelling aan asbest (juridisch geformuleerd) een aantasting is van zijn persoon. [eiseres sub 1] c.s. vordert voor de vrees voor het ontstaan van gezondheidsschade een vergoeding van € 1.500,00 per persoon, dus in totaal € 4.500,00.
      
    
    
      3.20.
      Van een aantasting in de persoon is in ieder geval sprake wanneer de benadeelde geestelijk letsel heeft opgelopen. Niet is gebleken dat [eiseres sub 1] c.s. geestelijk letsel heeft opgelopen als gevolg van de blootstelling aan asbest. De door [eiseres sub 1] c.s. overgelegde journaalregels van de huisarts van de heer [eiser sub 2] zijn niet voldoende om dat aan te nemen. Daarmee wordt niet bedoeld dat de gevolgen van de gebeurtenissen en de angstgevoelens die daarmee gepaard kunnen gaan zijn te onderschatten. Alleen dat in juridische zin de lat voor immateriële schadevergoeding hoog ligt.
      
    
    
      3.21.
      Wanneer er geen sprake is van geestelijk letsel, dan kunnen de ernst van de normschending en de ernstige gevolgen daarvan voor de benadeelde meebrengen dat er sprake is van een aantasting in de persoon. In beginsel zal degene die zich hierop beroept dit met concrete gegevens moeten onderbouwen. In het geval dat de nadelige gevolgen van de normschending zo voor de hand liggen, kan aantasting in de persoon ook worden aangenomen. [eiseres sub 1] c.s. heeft de aantasting in de persoon niet zozeer met gegevens onderbouwd. Daarom moet beoordeeld worden of de ernst van de normschending met zich meebrengt dat de nadelige gevolgen zo voor de hand liggen, dat een aantasting in de persoon kan worden aangenomen.
      
    
    
      3.22.
      De norm die [gedaagde sub 3] heeft geschonden bestaat eruit dat zij niet is gestopt met de sloopwerkzaamheden op het moment dat zij de asbesthoudende platen had kunnen en moeten herkennen en dat zij daarna het puin nog heeft opgeruimd waardoor asbest zich (verder) in de woning heeft kunnen verspreiden. Door dit onrechtmatig handelen van [gedaagde sub 3] is [eiseres sub 1] c.s. blootgesteld aan asbest omdat hij in ieder geval enige tijd, voordat het resultaat van de asbestinventarisatie van [organisatie] bekend was, in de woning is geweest. Het is bekend dat blootstelling aan asbest op de langere termijn tot ziekteverschijnselen kan leiden. Daarmee staat de normschending en de ernst daarvan vast. De voor [eiseres sub 1] c.s. nadelige gevolgen hiervan, namelijk de vrees om later misschien ziek te worden, liggen daarbij ook voor de hand. Het is aannemelijk en ook begrijpelijk dat [eiseres sub 1] c.s. die vrees heeft, omdat bekend is dat blootstelling aan asbest risico’s inhoudt. Er is dus sprake van een aantasting van de persoon zoals bedoeld in artikel 6:106 onder b BW op grond waarvan immateriële schadevergoeding toewijsbaar is. Hierbij wordt mede in aanmerking genomen dat gedaagden geen zichtbare aandacht hebben getoond voor ook de emotionele aspecten die deze zaak voor [eiseres sub 1] c.s. hebben. De kantonrechter stelt de immateriële schadevergoeding vast op € 750,00 per persoon. In totaal zal dus een bedrag van € 2.250,00 aan immateriële schadevergoeding worden toegewezen. 
      
      
        
          Materiële schade: gederfde inkomsten
        
      
    
    
      3.23.
      Verder vordert [eiseres sub 1] c.s. een vergoeding van € 9.600,00 voor gederfde inkomsten van [eiser sub 2] . [eiser sub 2] is [functie] op zzp-basis. In de periode van 10 oktober 2019 tot en met 3 februari 2020 heeft [eiser sub 2] geen werkzaamheden kunnen verrichten. Volgens [eiseres sub 1] c.s. is [eiser sub 2] ziek geworden door alle stress die het vrijkomen van asbest bij hem en zijn gezinsleden heeft veroorzaakt en ook door het moeten ontruimen van de woning en het daarna weer inrichten ervan. Hij heeft veel moeten regelen om de woning weer gereed te maken voor bewoning en ook daardoor was hij feitelijk niet beschikbaar voor zijn werk als [functie] .
      
    
    
      3.24.
      Hoewel [eiseres sub 1] c.s. niet heeft uitgewerkt dat de ziekte van [eiser sub 2] het gevolg is geweest van de hierboven genoemde stressfactoren (er zijn geen medische stukken overgelegd) is het voldoende aannemelijk geworden dat alle tijd en inspanningen die nodig zijn geweest om de woning weer bewoonbaar te maken ten koste zijn gegaan van [eiser sub 2] ’s mogelijkheden om als zzp’er inkomsten te verdienen. Ook is het zonder meer aannemelijk dat de gebeurtenissen bij [eiseres sub 1] c.s. en dus ook bij [eiser sub 2] voor stress hebben gezorgd en dat het dan niet meteen mogelijk is weer [.] te gaan verrichten. Tijdens de mondelinge behandeling heeft [eiser sub 2] toegelicht dat hij veel tijd heeft moeten besteden aan het weer bewoonbaar maken van de woning. Dit moest bovendien snel gebeuren omdat [eiseres sub 1] c.s. de calamiteitenwoning die Mitros ter beschikking had gesteld weer uit moest. Ook tijdens de sanering van de woning heeft [eiser sub 2] , zo heeft hij uitgelegd, veel tijd moeten besteden aan overleg met Mitros en de asbestsaneerder. Gedaagden hebben aangevoerd dat de herinrichtingswerkzaamheden aan de woning niet ten koste hoefden te gaan van [eiser sub 2] ’s werk als [functie] . [eiser sub 2] had het bewoonbaar maken van de woning volgens hen ook over kunnen dragen aan zijn vrouw en dochter of in de avonduren kunnen doen. Dit acht de kantonrechter in de omstandigheden van het geval geen valide argument. Gedaagden hebben zich verder op het standpunt gesteld dat de door [eiseres sub 1] c.s. opgevoerde schade gederfde omzet betreft terwijl alleen gederfde winst als schade kan worden aangemerkt. Bij een zzp’er liggen omzet en winst in het algemeen echter dicht bij elkaar (een zzp’er heeft in het algemeen geen grote kosten die ten laste van de omzet komen). Hierbij komt dat gedaagden niet hebben onderbouwd welke kostenposten [eiser sub 2] zich in de betreffende periode zou hebben bespaard. Dit betekent dat de hier genoemde verweren van gedaagden geen doel treffen.
      
    
    
      3.25.
      
        [eiseres sub 1] c.s. heeft schade geleden omdat [eiser sub 2] in elk geval een tijd lang niet heeft kunnen werken. Voldoende aannemelijk is dat stressfactoren daaraan hebben bijgedragen en ook heeft [eiser sub 2] de woning weer bewoonbaar moeten maken (zie hierboven 3.24). Daarmee staat het causaal verband met het vrijkomen van asbest vast. Op grond van artikel 6:97 BW mag de kantonrechter de schade schatten, zoals [eiseres sub 1] c.s. heeft betoogd, en de kantonrechter zal dit ook doen. 
      
    
    
      3.26.
      De schade zal worden vastgesteld op zes weken aan gederfde inkomsten. Vast staat dat [eiser sub 2] gemiddeld € 30,00 (inclusief btw) per uur declareert. Dit komt voor zes weken neer op een bedrag van € 7.200,00 (inclusief btw) bij een werkweek van 40 uur. Omdat [eiser sub 2] btw kan verrekenen en de btw dus geen schade vormt zal de btw van dit bedrag worden afgetrokken. Dit bekent dat € 5.950,41 aan schadevergoeding zal worden toegewezen.
      
      
        
          Wettelijke rente
        
      
    
    
      3.27.
      
        [eiseres sub 1] c.s. vordert wettelijke rente vanaf 9 oktober 2019. Wettelijke rente is op grond van artikel 6:119 lid 1 BW verschuldigd wanneer de schuldenaar in verzuim is met de betaling. [eiseres sub 1] c.s. heeft niet onderbouwd waarom [gedaagde sub 2] en [gedaagde sub 3] vanaf die datum in verzuim zijn. De wettelijke rente zal daarom worden toegewezen vanaf de dag van de dagvaarding (10 september 2021).
      
      
        
          Buitengerechtelijke incassokosten
        
      
    
    
      3.28.
      
        [eiseres sub 1] c.s. maakt aanspraak op een vergoeding voor buitengerechtelijke incassokosten. De kantonrechter stelt vast dat [eiseres sub 1] c.s. buitengerechtelijke werkzaamheden heeft verricht. Het toe te wijzen bedrag wordt vastgesteld conform het in het Besluit vergoeding voor buitengerechtelijke incassokosten bepaalde tarief en komt zodoende uit op € 785,02.
      
      
        
          Proceskosten
        
      
    
    
      3.29.
      Ten aanzien van Mitros is [eiseres sub 1] c.s. de partij die ongelijk krijgt en hij zal daarom in de proceskosten aan de kant van Mitros worden veroordeeld. Tot aan dit vonnis worden deze proceskosten vastgesteld op € 746,00 (2 punten x € 373,00) aan salaris gemachtigde.
      
    
    
      3.30.
      Ten aanzien van [gedaagde sub 2] en [gedaagde sub 3] zijn zij de partijen die ongelijk hebben gekregen. Zij zullen daarom in de proceskosten aan de kant van [eiseres sub 1] c.s. worden veroordeeld. Tot aan dit vonnis worden deze proceskosten vastgesteld op:
      - dagvaarding	€	136,67
      - griffierecht	€	507,00
      - salaris gemachtigde	€ 	746,00	(2 punten x tarief € 373,00)
      Totaal	€	1.389,67
      
      
        
          Hoofdelijkheid
        
      
    
    
      3.31.
      
        [eiseres sub 1] c.s. vordert hoofdelijke veroordeling van gedaagden. Hoofdelijk wil zeggen dat elk van de gedaagden (in dit geval [gedaagde sub 2] en [gedaagde sub 3] ) voor de betaling verantwoordelijk is, met dien verstande dat wanneer de één betaalt de ander dat niet meer hoeft te doen. Omdat [gedaagde sub 2] en [gedaagde sub 3] ieder een verplichting hebben tot vergoeding van dezelfde schade, zijn zij op grond van artikel 6:102 lid 1 BW hoofdelijk verbonden. De gevorderde hoofdelijke veroordeling is dus toewijsbaar.
      
    
  
  
    
      4De beslissing
    
    
      De kantonrechter
    
    
    
      4.1.
      veroordeelt [gedaagde sub 2] en [gedaagde sub 3] hoofdelijk, in die zin dat wanneer de één betaalt de ander in zoverre zal zijn bevrijd, om aan [eiseres sub 1] c.s. te betalen € 8.985,43, vermeerderd met de wettelijke rente over € 8.200,41 vanaf 10 september 2021 tot de dag van betaling;
      
    
    
      4.2.
      veroordeelt [eiseres sub 1] c.s. tot betaling van de proceskosten aan de kant van Mitros, tot de uitspraak van dit vonnis begroot op € 746,00;
      
    
    
      4.3.
      veroordeelt [gedaagde sub 2] en [gedaagde sub 3] hoofdelijk, in die zin dat wanneer de één betaalt de ander in zoverre zal zijn bevrijd, tot betaling van de proceskosten aan de kant van [eiseres sub 1] c.s., tot de uitspraak van dit vonnis begroot op € 1.389,67;
      
    
    
      4.4.
      verklaart dit vonnis uitvoerbaar bij voorraad;
      
    
    
      4.5.
      wijst het meer of anders gevorderde af.
      
      
        Dit vonnis is gewezen door mr. J.W. Langeler en in aanwezigheid van de griffier in het openbaar uitgesproken op 8 juni 2022.
      
      
    
  
  
     HR 15 maart 2019, ECLI:NL:HR:2019:376.