ECLI:NL:RBDHA:2022:10971, Rechtbank Den Haag, 04-03-2022, NL22.2771 en NL22.2823
Rechtbank Den Haag — Uitspraak 
Datum: 2022-03-04 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Bestuursrecht; Vreemdelingenrecht

Samenvatting: Bewaring, verlengde ophouding, uitreiking verlenging, voortvarend handelen, onderzoek identiteit, beroep ongegrond

RECHTBANK DEN HAAG
    
    
      Zittingsplaats Utrecht Bestuursrecht
      zaaknummer: NL22.2771 en NL22.2823
      
        uitspraak van de enkelvoudige kamer in de zaak tussen [eiser], eiser
      V-nummer: [V-nummer]
      (gemachtigde: mr. W.A.E.M. Amesz), en
      
        de Staatssecretaris van Justitie en Veiligheid, verweerder (gemachtigde: mr. M. Janssen).
    
    
    
  
  
    Procesverloop
    
    
      Bij besluit van 17 februari 2022 (bestreden besluit 1) heeft verweerder aan eiser een terugkeerbesluit en een inreisverbod voor de duur van twee jaar opgelegd. Verweerder heeft op diezelfde dag aan eiser de maatregel van bewaring (bestreden besluit 2) op grond van artikel 59, eerste lid, aanhef en onder a, van de Vreemdelingenwet 2000 (Vw) opgelegd.
    
    
    
      Eiser heeft tegen de bestreden besluiten beroep ingesteld. Het beroep tegen het bestreden besluit 2 moet tevens worden aangemerkt als een verzoek om toekenning van schadevergoeding.
    
    
    
      De rechtbank heeft de beroepen op 28 februari 2022 met behulp van een beeldverbinding op zitting behandeld. Eiser is verschenen, bijgestaan door zijn gemachtigde. Als tolk is verschenen mw. M.J.M. Moure. Verweerder heeft zich laten vertegenwoordigen door zijn gemachtigde.
    
    
    
  
  
    Overwegingen
    
    1. Eiser stelt van Franse nationaliteit te zijn en te zijn geboren op [1987] .
    
    
      
        Over bestreden besluit 1
      
    
    
    2. In het terugkeerbesluit heeft verweerder overwogen dat de openbare orde de maatregel vorderde, omdat het risico bestond dat eiser zich aan het toezicht zou onttrekken en eiser de voorbereiding van het vertrek of de uitzettingsprocedure zou ontwijken of belemmeren. Verweerder heeft, onder verwijzing naar artikel 5.1b, eerste, derde en vierde lid, van het Vreemdelingenbesluit (Vb), als zware gronden vermeld dat eiser:
    3a. Nederland niet op de voorgeschreven wijze is binnengekomen, dan wel een poging daartoe heeft gedaan;
    
    
    
      3b. zich in strijd met de Vreemdelingenwetgeving gedurende enige tijd aan het toezicht op vreemdelingen heeft onttrokken;
      3d. niet dan wel niet voldoende meewerkt aan het vaststellen van zijn identiteit en nationaliteit;
      en als lichte gronden vermeld dat eiser:
      4c. geen vaste woon- of verblijfplaats heeft;
      4d. niet beschikt over voldoende middelen van bestaan;
      4e. verdachte is van enig misdrijf dan wel daarvoor is veroordeeld.
    
    
    3. Eiser heeft de zware grond 3d en de lichte grond 4d bestreden. De zware gronden 3a en 3b zijn niet betwist en deze gronden kunnen het terugkeerbesluit al dragen. De betwiste gronden behoeven daarom geen bespreking door de rechtbank. De beroepsgrond slaagt dus niet.
    
    
      
        Over bestreden besluit 2
      
    
    
    
      
        Verlenging ophouding
      
    
    4. Eiser voert aan dat het besluit van de verlenging van de ophouding niet aan hem is uitgereikt. Ook is het uit de processtukken niet op te maken of het besluit daadwerkelijk aan eiser is uitgereikt. Er is geen getekend bewijs dat eiser het besluit heeft ontvangen. De verlenging van de ophouding is volgens hem daarom onrechtmatig.
    
    5. De rechtbank overweegt als volgt. Onderaan het besluit van de verlenging van de ophouding staat het volgende vermeld:
    
    
      “Een afschrift van deze beschikking is aan de vreemdeling uitgereikt.”
    
    
    6. Naar het oordeel van de rechtbank is dit voldoende om uit te gaan dat dit besluit aan eiser is uitgereikt. Hierbij merkt de rechtbank op dat de verlenging van de ophouding door de betrokken functionaris is ondertekend. Dat eiser hiervoor niets heeft ondertekend, doet hier niet aan af. De beroepsgrond slaagt niet.
    
    
      
        De gronden van de maatregel van bewaring
      
    
    7. De maatregel van bewaring heeft dezelfde gronden als het terugkeerbesluit. Voor de betwisting van de gronden en de beoordeling van de beroepsgrond verwijst de rechtbank daarom naar hetgeen is overwogen onder 3. De beroepsgrond slaagt niet.
    
    
      
        Voortvarend handelen
      
    
    8. Eiser voert aan dat verweerder onvoldoende voortvarend heeft gehandeld om te achterhalen wat de juiste nationaliteit van eiser is. Daarnaast heeft verweerder onvoldoende gedaan om hem terug te krijgen naar Frankrijk of eventueel Algerije.
    
    9. De rechtbank overweegt als volgt. Verweerder heeft op meerdere manieren onderzoek gedaan naar de identiteit van eiser, waaronder navraag gedaan bij de Franse autoriteiten. Zij gaven aan niet bekend te zijn met eiser. Wel kwamen er uit het onderzoek indicaties naar voren dat eiser vermoedelijk de Algerijnse nationaliteit heeft. Verder heeft verweerder op 22 februari 2022 een vertrekgesprek met eiser gehouden. Hierin bleef eiser volhouden dat hij de Franse nationaliteit heeft. Verweerder heeft na dit vertrekgesprek een aanvraag voor een laissez-passer opgesteld voor doorzending aan de Algerijnse autoriteiten.
    
    
    
    
      Naar het oordeel van de rechtbank heeft verweerder hiermee voldoende voortvarend gehandeld ten aanzien van de uitzetting van eiser. De beroepsgrond slaagt niet.
    
    
    10. De beroepen zijn ongegrond. Daarom wordt ook het verzoek om schadevergoeding afgewezen.
    
    11. Voor een proceskostenveroordeling bestaat geen aanleiding.
    
    
  
  
    Beslissing
    
    
      De rechtbank:
    
    
      
        verklaart de beroepen ongegrond;
      
      
        wijst het verzoek om schadevergoeding af.
      
    
    
    
    
      Deze uitspraak is gedaan door mr. D. Verduijn, rechter, in aanwezigheid van mr. M.A.W.M. Engels, griffier.
    
    
    
    
      De uitspraak is uitgesproken en bekendgemaakt op:
    
    
    
    
      
        
          
            
          
        
        
          
            
          
        04 maart 2022
    
    
    
    
    
    
    en is openbaar gemaakt door publicatie op rechtspraak.nl
    
      
      Mr. D. Verduijn	M.A.W.M. Engels
      Rechter	Griffier
      Rechtbank Midden-Nederland	Rechtbank Midden-Nederland
    
    
      
      
      
      
      
      
      
        Documentcode: [documentcode]
      
      
      
      
      
      
      
      
      
      
      
      
      
      
        Rechtsmiddel
      
      Tegen deze uitspraak voor zover die over bestreden besluit 2 gaat, kan hoger beroep worden ingesteld bij de Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State binnen één week na de dag van bekendmaking.
      Tegen deze uitspraak voor zover die over bestreden besluit 1 gaat, kan hoger beroep worden
      ingesteld bij de Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State binnen vier weken na de dag van bekendmaking.