ECLI:NL:RBROT:2023:1053, Rechtbank Rotterdam, 14-02-2023, 10-007082-23
Rechtbank Rotterdam — Uitspraak 
Datum: 2023-02-14 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Strafrecht

Samenvatting: Art. 138aa Sr. 
        appel OvJ tegen afwijzing vorderring bewaring gegrond. Geen sprake van first offender, 
        gelet op feiten en omstandigheden zoals verwoord in beslissing RK.

RECHTBANK ROTTERDAM
-1-
    
Strafrecht

    
    
      
Zittingsplaats Rotterdam

    
    
    
      
parketnummer : 10-007082-23

    
    
    
      

beslissing op hoger beroep tegen beschikking van de rechter-commissaris van de raadkamer d.d. 14 februari 2023


    
    
    
      
in de strafzaak tegen de verdachte:

    
    
  
  
    
[verdachte01] ,

    
      
geboren op [geboortedatum01] 2000 te [geboorteplaats01] ,

      
inschrijvingsadres in de Basisregistratie Personen:

      
[adres01] , [postcode01] [plaats01] .

    
    
    
      
Raadsman mr. L.A.R. Newoor.

    
    
  
  
    
Procedure

    
    
      
De rechter-commissaris, belast met de behandeling van strafzaken, heeft de vordering inbewaringstelling bij bevel van 9 januari 2023 afgewezen. De officier van justitie is op 16 januari 2023 in hoger beroep gekomen tegen deze beschikking.

    
    
    
      
De rechtbank heeft de stukken gezien, waaronder de beschikking van de rechter-commissaris en de appelmemorie van de officier van justitie.

    
    
    
      
De rechtbank heeft in raadkamer van heden de officier van justitie, de verdachte en de raadsman, mr. Newoor gehoord.

    
    
  
  
    
Beoordeling

    
    
      
De rechter-commissaris heeft bij beschikking van 13 januari 2023 de vordering van de

      
officier van justitie tot inbewaringstelling van de verdachte afgewezen. De officier van

      
justitie is op 16 januari 2023 in hoger beroep gekomen tegen deze beschikking, voor zover

      
daarbij de vordering is afgewezen.

      
De rechtbank heeft de stukken gezien, waaronder de beschikking van de rechter­

      
commissaris en de appelmemorie van de officier van justitie.

      
De rechtbank heeft in raadkamer van heden de verdachte, de officier van justitie en de raadsman.

    
    
    
      
Beoordeling

      
Gevallen waarin de voorlopige hechtenis kan worden bevolen

      
De rechtbank stelt vast dat ten aanzien van de verdachte de verdenking is gerezen dat

      
verdachte zich schuldig heeft gemaakt aan feiten waarvoor de voorlopige hechtenis is

      
toegelaten, te weten feiten als omschreven in navolgende wetsartikelen:

      
art. 138aa lid I. 138aa lid 3 ahf/ond b, art. 47 lid 1 ahf/sub 1 Sr.

      
De ernstige bezwaren

      
Uit de inhoud van het strafdossier blijkt van ernstige bezwaren tegen de verdachte ten

      
aanzien van het feit zoals vermeld in de vordering tot inbewaringstelling.

      
Motivering:

      
De strafbaarstelling van art. 138aa Sr. is door de wetgever ingevoerd in het kader van het

      
streven van de overheid om -in bredere zin- de strafrechtelijke aanpak van ondermijnende

      
criminaliteit (duidelijk) te versterken. De problematiek rond de uithalers is in dit breder

      
kader meegenomen en is vertaald in een duidelijk verscherpte strafrechtelijke aanpak van

      
het illegaal betreden van o.a. haventerreinen. Vertrekpunt was de strafbaarstelling van dit

      
gedrag als een verzwaarde vorm van erfvredebreuk op bepaalde plaatsen; plaatsen waar dat

      
door de wetgever als extra ongewenst en gevaarzettend is geoordeeld.

    
    
    
      
Het strafmaximum is flink omhoog gegaan ten opzicht van, bij voorbeeld, de overtreding

      
van art. 461 Sr., het zich begeven op verboden terrein. In plaats van een geldboete, die in de

      
praktijk veelal neerkwam op een geldboete van € 95,- is de maximale straf van het misdrijf

      
art. I38aa Sr. maximaal één jaar gevangenisstraf voor het enkele aanwezig zijn op een van

      
de in de wet omschreven (bedrijfsterreinen/vervoersknooppunten. De maximale

      
gevangenisstraf bedraagt twee jaar gevangenisstraf indien bepaalde strafverzwarende

      
omstandigheden aanwezig zijn. De wet kent een verdere strafverzwaring met een derde

      
onder in de wet nader aangegeven verdere omstandigheden. Bij dit alles heeft de wetgever

      
de nieuwe strafbepaling opgenomen in art. 67 Sv., zodat voorlopige hechtenis toegepast kan

      
worden. Ook dit beschouwt de rechtbank als een aanwijzing dat de wetgever een duidelijk

      
verscherpte wijze van afdoening van deze vorm van criminaliteit voorstaat.

      
Dit kader maakt dat verdachten tegen wie ernstige bezwaren bestaan ter zake art. 138aa Sr

      
anders en (veel) strenger kunnen worden aangepakt dan voorafgaand aan de invoering van

      
deze nieuwe wetsbepaling.

      
Het gerechtshof heeft in een aantal samenhangende arresten aangegeven dat bij first

      
offenders, in beginsel een taakstraf en een voorwaardelijke gevangenisstraf uitgangspunten

      
van straftoemeting zijn. En dat bij (vormen van) recidive een onvoorwaardelijke

      
gevangenisstraf het uitgangspunt zal (moeten) zijn. Voorshands is dit voor de Rotterdamse

      
rechtbank daarmee (ook) het uitgangspunt.

      
Verdachte is echter geen first offender, aangezien vast staat dat hij eerder onder min of meer identieke omstandigheden is aangetroffen op een haventerrein en heeft daarvoor in 2022 naast een boete van de kantonrechter een toentertijd op deze problematiek toegesneden gedragsbeïnvloedende maatregel opgelegd gekregen die inhoudt dat hij tot en met maart 2024 het haventerrein niet opnieuw mag betreden. Verdachte heeft bovendien Opiumwet-gerelateerde documentatie.

    
    
    
      
Gelet op het bovenstaande is art. 67a lid 3 Sv op dit moment nog niet aan de orde

    
    
    
      
Anders dan de rechter-commissaris, is de rechtbank van oordeel dat de vordering tot

      
inbewaringstelling van de verdachte moet worden toegewezen. De dragende grond is

      
recidivegevaar als omschreven in art. 67a lid 2 onder 2 Sv., meer in het bijzonder dat het

      
gaat om misdrijven waardoor de gezondheid of veiligheid van personen in gevaar kan

      
worden gebracht.

    
    
    
      
Het verzoek tot schorsing van de voorlopige hechtenis

    
    
    
      
De rechtbank heeft de persoonlijke belangen van de verdachte

      
afgewogen tegen het strafvorderlijk belang dat met voortduring van de voorlopige hechtenis

      
is gediend. Deze afweging valt op dit moment uit in het nadeel van de verdachte. |Met name blijkt niet dat de feitelijke verzorging niet kan gebeuren door anderen, zoals naasten van verdachte.

    
    
  
  
    
Beslissing

    
De rechtbank:

    
    
      
verklaart het beroep gegrond en vernietigt de beschikking van de rechter-commissaris waarvan beroep;

    
    
    
      
wijst alsnog toe de vordering tot inbewaringstelling van de verdachte;

      
verleent alsnog een bevel tot bewaring tegen de verdachte voor een termijn van veertien dagen;

    
    
    
    
      
Deze beslissing is gegeven in raadkamer van deze rechtbank op 14 februari 2023 door:

      
mr. W.A.F. Damen, voorzitter,

      
mr. L.J.M. Janssen en M.M. Dolman, rechters,

      
in tegenwoordigheid van W.A. Gruisen, griffier.