ECLI:NL:RBROT:2023:2041, Rechtbank Rotterdam, 09-03-2023, 10249508 \ CV EXPL  22-5080
Rechtbank Rotterdam — Uitspraak 
Datum: 2023-03-09 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Civiel recht; Verbintenissenrecht

Samenvatting: Ambtshalve toetsen in verstekzaak, informatieverplichtingen, bestelknop (6:230v BW) niet goed, volgt sanctie 25%

RECHTBANK ROTTERDAM


            
            
              
            
          
        
      
    
    
    
      
locatie Dordrecht

    
    
    
      
zaaknummer: 10249508 \ CV EXPL 22-5080

    
    
    
      
        
        
        
          
            
              
datum uitspraak: 9 maart 2023

            
            
              
            
          
        
      
    
    
    
      

Vonnis van de kantonrechter


    
    
    
      
in de zaak van

    
    
    
      

bol.com B.V.

,

      
te Amsterdam,

      
eiseres,

      
gemachtigde: GGN Mastering Credit B.V.,

    
    
    
      
tegen

    
    
    
      

[gedaagde01]

,

      
te [plaats01] ,

      
gedaagde,

      
die niet in de procedure is verschenen.

    
    
  
  
    

1.

De procedure

    
Eiseres vordert bij vonnis gedaagde te veroordelen aan eiseres te betalen € 125,15 met rente en kosten zoals in de dagvaarding van 19 december 2022 omschreven.

    
    
      
Tegen gedaagde is verstek verleend.

    
    
    
      
Eiseres heeft naar aanleiding van de rolbeslissing van 12 januari 2023 een akte genomen en betekend aan gedaagde bij exploot van 1 februari 2023.

    
    
    
      
Gedaagde heeft niet uiterlijk op de terechtzitting op het herstel/oproepingsexploot van 1 februari 2023 geantwoord of om uitstel verzocht.

    
    
    
  
  
    

2.

De beoordeling

    
    
      

Informatieverplichtingen


    
    
    
      
2.1.

      
De overeenkomst is gesloten op afstand of buiten de verkoopruimte tussen een handelaar en een consument. Van een overeenkomst op afstand is bijvoorbeeld sprake als deze via een website of telefonisch is aangegaan. Een overeenkomst is aangegaan buiten de verkoopruimte als bijvoorbeeld een handelaar bij de consument aan de deur is gekomen.

      
    
    
      
2.2.

      
Bij of voorafgaand aan het sluiten van deze overeenkomsten moet de handelaar bepaalde informatie aan de consument verstrekken

en deze informatie bevestigen op een duurzame gegevensdrager. Een duurzame gegevensdrager betekent dat de consument de informatie eenvoudig moet kunnen bewaren, zoals bijvoorbeeld een e-mail of een brief.

      
    
    
      
2.3.

      
De Hoge Raad heeft beslist dat de rechter ambtshalve moet onderzoeken of aan een aantal informatieverplichtingen is voldaan. Het gaat dan om de informatie waaraan de wet een specifieke sanctie verbindt als deze niet wordt gegeven en om de informatie waaraan extra gewicht moet worden toegekend. Dit zijn de essentiële informatieverplichtingen. De Hoge Raad heeft ook beslist dat de rechter de overeenkomst geheel of gedeeltelijk moet vernietigen in die zin dat de betalingsverplichting van de consument wordt verminderd als sprake is van een voldoende ernstige schending van zo’n verplichting.


      
    
    
      
2.4.

      
De rechtbanken hebben naar aanleiding van de uitspraak van de Hoge Raad voor de schending van de essentiële informatieverplichtingen een sanctierichtlijn

opgesteld. Deze sanctierichtlijn houdt samengevat in dat de betalingsverplichting wordt verminderd met 25% bij maximaal drie voldoende ernstige schendingen en met 50% bij meer dan drie voldoende ernstige schendingen. Bij de precontractuele informatieverplichtingen geldt dat meerdere voldoende ernstige schendingen van de essentiële informatieverplichtingen die onder dezelfde letter van artikel 6:230m lid 1 BW vallen samen worden geteld als één schending. Eventuele schendingen van de verplichting om de informatie te bevestigen op een duurzame gegevensdrager worden gerekend als één schending.

      
    
    
      
2.5.

      
Hierna zal worden beoordeeld of aan de informatieverplichtingen is voldaan. Alleen als er sprake is van een voldoende ernstige schending van een informatieverplichting, zal die informatieverplichting hierna worden besproken. Voor zover dat in deze zaak aan de orde is zullen eerst de informatieverplichtingen met een specifieke sanctie worden beoordeeld. Daarna zullen de essentiële informatieverplichtingen zonder specifieke sanctie worden beoordeeld. Bij deze laatste categorie wordt steeds een onderscheid gemaakt tussen het verstrekken van de informatie bij of voorafgaand aan het sluiten van de overeenkomst en het bevestigen van de informatie op een duurzame gegevensdrager.

      
      
        

de bestelknop


      
      
    
    
      
2.6.

      
De consument is de bestelling aangegaan door middel van een bestelknop. Eiseres heeft niet aangetoond dat de tekst op de knop voldoet aan de eisen van de wet. Uit de tekst op de knop zelf moet namelijk blijken dat de consument uitdrukkelijk erkent dat hij een betalingsverplichting aangaat. Dat betekent dat de tekst ook in de omgangstaal zonder twijfel in verband moet worden gebracht met het ontstaan van een betalingsverplichting.


      
    
    
      
2.7.

      
Bij een onjuiste bestelknop geeft de wet aan de consument het recht om de overeenkomst te vernietigen.

Dit is gebaseerd op de Richtlijn Consumentenrechten waarin staat dat de consument in zo’n geval niet aan de overeenkomst is gebonden. Volgens de kantonrechter betekent niet gebonden zijn dat de consument ervoor kan kiezen de overeenkomst niet in werking te laten treden, maar dat in dat geval ook de handelaar zijn verplichtingen niet meer hoeft na te komen. De kantonrechter is van oordeel dat de rechter de overeenkomst alleen ambtshalve moet vernietigen als de consument - zo nodig nadat hem dat door de rechter is gevraagd - heeft aangegeven van dit recht gebruik te willen maken. Het zal niet altijd in het belang van de consument zijn om de overeenkomst te vernietigen, omdat vernietiging niet alleen tot gevolg heeft dat de consument niet hoeft te betalen maar ook dat de consument moet teruggeven wat hij op grond van de overeenkomst heeft ontvangen. Uit de jurisprudentie van het Hof van Justitie van de Europese Unie en de Hoge Raad is af te leiden dat de rechten die de richtlijn aan consumenten geeft niet tegen de wil van de consument worden toegepast. Omdat de consument in deze zaak niet heeft gereageerd en dus niet duidelijk is wat de consument wil terwijl ervan moet worden uitgegaan dat de prestatie wel is geleverd en behouden, kan de kantonrechter de overeenkomst niet vernietigen.

      
    
    
      
2.8.

      
Het voorgaande neemt niet weg dat vanwege de onjuiste bestelknop sprake is van een schending van artikel 6:230v lid 3 BW. Om de afschrikkende werking van de richtlijn te bewaken zal de kantonrechter deze schending daarom rekenen als één schending bij de toepassing van de hiervoor genoemde sanctierichtlijn. De onjuiste tekst op de bestelknop rechtvaardigt naar het oordeel van de kantonrechter namelijk geen zwaardere sanctie dan een schending van een essentiële informatieplicht. Bij vermindering van de betalingsverplichting mag de consument bestelde producten immers houden. De situatie is daarom niet vergelijkbaar met vernietiging van de overeenkomst in zijn geheel. Daarbij is meegewogen dat het bestelproces verder wel zo is ingericht dat voor gedaagde duidelijk moet zijn geweest dat hij een betalingsverplichting aanging.

      
      
        

conclusie essentiële informatieverplichtingen


      
      
    
    
      
2.9.

      
De kantonrechter zal op grond van de hiervoor vastgestelde schendingen van informatieverplichtingen de overeenkomst met toepassing van de sanctierichtlijn gedeeltelijk vernietigen in die zin dat de betalingsverplichting van de consument wordt verminderd met 25%. Er is in dit geval namelijk sprake van minder dan vier voldoende ernstige schendingen. Dat betekent dat € 66,68 aan hoofdsom toewijsbaar is (75% van € 88,90, de hoofdsom verminderd met wat hiervoor eventueel al is afgewezen).

      
      
        

buitengerechtelijke kosten en wettelijke rente


      
      
    
    
      
2.10.

      
Eiseres heeft recht op een vergoeding voor buitengerechtelijke kosten op basis van de toewijsbare hoofdsom op het moment van de veertiendagenbrief. Daarom is € 33,32 aan buitengerechtelijke kosten toewijsbaar. Aan vervallen wettelijke rente op basis van de toewijsbare hoofdsom vanaf de dag van verzuim is € 2,20 toewijsbaar. Het meerdere is niet toewijsbaar.

      
      
        

afsluitend


      
      
    
    
      
2.11.

      
Voor het overige komt de vordering niet ongegrond of onrechtmatig voor. De vordering wordt daarom voor het overige toegewezen.

      
    
    
      
2.12.

      
Gedaagde wordt in het ongelijk gesteld en moet daarom de proceskosten betalen (artikel 237 Rv). De kantonrechter stelt deze kosten aan de kant van eiseres tot vandaag vast op € 107,22 aan dagvaardingskosten, € 128,00 aan griffierecht en € 39,00 aan salaris voor de gemachtigde. Dit is totaal € 274,22. Voor kosten die eiseres maakt na deze uitspraak moet gedaagde een bedrag betalen van € 19,50. Hier kan nog een bedrag bijkomen als de uitspraak wordt betekend. In dit vonnis hoeft hierover niet apart te worden beslist (ECLI:NL:HR:2022:853).

      
    
  
  
    

3.

De beslissing

    
De kantonrechter:

    
    
      
veroordeelt gedaagde om aan eiseres tegen kwijting te betalen € 102,20, vermeerderd met de wettelijke rente in de zin van artikel 6:119 BW over € 66,68 vanaf de dag van de dagvaarding tot de dag van algehele voldoening;

    
    
    
      
veroordeelt gedaagde in de proceskosten die aan de kant van eiseres tot vandaag worden vastgesteld op € 274,22;

    
    
    
      
verklaart dit vonnis uitvoerbaar bij voorraad;

    
    
    
      
wijst af het meer of anders gevorderde.

    
    
    
      
        
        
        
          
            
              
Dit vonnis is gewezen door mr. P. Joele en in het openbaar uitgesproken.

              
851

            
          
          
            
              
            
            
              
            
          
          
            
              
            
          
        
      
    
    
    
  
  
    
Zie de artikelen 6:230m e.v. van het Burgerlijk Wetboek

  
  
    
Hoge Raad 12 november 2021, ECLI:NL:HR:2021:1677

  
  
    
Deze richtlijn is gepubliceerd op www.rechtspraak.nl

  
  
    
Hof van Justitie EU 7 april 2022, ECLI:EU:C:2022:269

  
  
    
Zie artikel 6:230v lid 3 BW