ECLI:NL:RBLIM:2023:1106, Rechtbank Limburg, 01-02-2023, C/03/311136 / HA ZA 22-498
Rechtbank Limburg — Uitspraak 
Datum: 2023-02-01 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Civiel recht

Samenvatting: Incident. Vordering tot voeging afgewezen, omdat in de oude zaak al een conclusie van antwoord is genomen en voeging met de nieuwe zaak dan onmogelijk is op grond van artikel 220 lid 2 Rv.

vonnis
    RECHTBANK LIMBURG
    
    
      Burgerlijk recht
    
    
    
      Zittingsplaats Maastricht
    
    
    
      Zaaknummer / rolnummer: C/03/311136 / HA ZA 22-498
    
    
    
      
        Vonnis in incident van 1 februari 2023 in de zaak van:
      
    
    
  
  
    
      1 [eiser in de hoofdzaak, eiser in het incident sub 1] ,
    
      wonend te [woonplaats 1] ,
      2.	[eiser in de hoofdzaak, eiser in het incident sub 2],
      wonend te [woonplaats 2] ,
      eisers in de hoofdzaak,
      eisers in het incident,
      advocaat mr. C.M. Kan,
    
    
    
      tegen:
    
    
    
      de besloten vennootschap met beperkte aansprakelijkheid
      
        A.F. BENELUX HOLDING B.V.,
      gevestigd te Sittard, gemeente Sittard-Geleen,
      gedaagde in de hoofdzaak,
      verweerster in het incident,
      advocaat mr. M.C. Franken-Schoemaker.
    
    
    
      Partijen zullen hierna eisers en AFB genoemd worden.
    
    
  
  
    
      1De procedure
    
      1.1.
      Het verloop van de procedure blijkt uit:
      
        
          de dagvaarding,
        
        
          de conclusie van eis, tevens incidentele vordering tot voeging ex artikel 222 Rv van eisers,
        
        
          de conclusie van antwoord in het incident van AFB. 
        
      
      
    
    
      1.2.
      Ten slotte is vonnis bepaald in het incident.
      
    
  
  
    
      2De beoordeling in het incident
    
      2.1.
      Eisers vorderen dat de hoofdzaak (met onderhavig zaaknummer / rolnummer C/03/311136 / HA ZA 22-498, ook wel te noemen: de nieuwe zaak) wordt gevoegd met de bij deze rechtbank aanhangige zaak met het zaaknummer / rolnummer C/03/299732 / HA ZA 21-616, ook wel te noemen: de oude zaak. AFB voert verweer. Op de stellingen van partijen wordt hierna, voor zover van belang, nader ingegaan.
      
    
    
      2.2.
      De rechtbank overweegt als volgt. Artikel 222 Rv bepaalt dat (1) in geval voor dezelfde rechter tussen dezelfde partijen en over hetzelfde onderwerp tegelijk zaken aanhangig zijn, of voor dezelfde rechter verknochte zaken aanhangig zijn, daarvan de voeging kan worden gevorderd en dat in deze zaken de rechter ook ambtshalve tot voeging kan overgaan, alsmede dat (2) de leden 2 en 3 van artikel 220 Rv op deze vordering van toepassing zijn. Artikel 220, tweede lid, Rv bepaalt dat deze vordering slechts kan worden ingesteld door de eiser bij de inleidende dagvaarding of bij incidentele conclusie vóór het antwoord.
      
    
    
      2.3.
      In het midden kan worden gelaten het antwoord op de vraag of aan de inhoudelijke eisen in artikel 222 Rv voor voeging is voldaan, omdat AFB terecht heeft aangevoerd dat in de oude zaak al een conclusie van antwoord is genomen (in juli 2022). Dit betekent dat voeging van de nieuwe zaak met de oude zaak gelet op het toepasselijke tweede lid van artikel 220 Rv onmogelijk is en de incidentele vordering reeds gelet hierop moet worden afgewezen. 
      
    
    
      2.4.
      Eisers zullen als de in het ongelijk gestelde partij in de proceskosten van het incident worden veroordeeld. Die kosten begroot de rechtbank aan de zijde van AFB tot op heden op € 598,- voor het indienen van de conclusie van antwoord in het incident. De in dit kader gevorderde wettelijke rente zal eveneens worden toegewezen. Voor het kunnen aannemen van nodeloos procederen of misbruik maken van (processuele) bevoegdheid aan de zijde van eisers ziet de rechtbank overigens onvoldoende grond. 
      
    
    
      2.5.
      Volgens vaste rechtspraak levert een kostenveroordeling ook voor de nakosten een executoriale titel op. Een veroordeling tot betaling van de proceskosten en de wettelijke rente daarover omvat dus een veroordeling tot betaling van de nakosten en de wettelijke rente daarover, met dien verstande dat de wettelijke rente over de nakosten die zijn verbonden aan noodzakelijke betekening van de uitspraak, is verschuldigd vanaf veertien dagen na die betekening. Daarin ziet de rechtbank aanleiding de gevorderde nakosten en de wettelijke rente daarover niet afzonderlijk in de proceskostenveroordeling te vermelden, zodat dit onderdeel van de gevorderde proceskosten zal worden afgewezen (vergelijk Hoge Raad 10 juni 2022, ECLI:NL:HR:2022:853, rov. 2.3).
      
    
  
  
    
      3De beslissing
    De rechtbank:
    
    
      
        in het incident
      
    
    
      3.1.
      wijst de vordering tot voeging af,
      
    
    
      3.2.
      veroordeelt eisers in de kosten van het incident, aan de zijde van AFB tot op heden begroot op € 598,-, te vermeerderen met de wettelijke rente over dit bedrag met ingang van veertien dagen na betekening van dit vonnis tot de dag van volledige betaling,
      
    
    
      3.3.
      verklaart de beslissing onder 3.2. uitvoerbaar bij voorraad,
      
    
    
      3.4.
      wijst het meer of anders gevorderde ten aanzien van de proceskosten af,
      
      
        
          in de hoofdzaak 
        
      
    
    
      3.5.
      bepaalt dat de zaak weer op de rol zal komen van 15 maart 2023 voor conclusie van antwoord.
      
      
        Dit vonnis is gewezen door mr. B.R.M. de Bruijn en in het openbaar uitgesproken op 1 februari 2023.
      
    
  
  
    type: JPW