ECLI:NL:RBDHA:2023:762, Rechtbank Den Haag, 23-01-2023, NL23.873
Rechtbank Den Haag — Uitspraak 
Datum: 2023-01-23 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Bestuursrecht; Vreemdelingenrecht

Samenvatting: Vervolgberoep. Gronden te laat, maar toch in behandeling genomen. Voortvarendheid. Beroep ongegrond. Schadevergoedingsverzoek afgewezen.

RECHTBANK DEN HAAG
    
    
      Zittingsplaats Middelburg
    
    
    
      Bestuursrecht
    
    
    
      zaaknummer: NL23.873
    
    
      uitspraak van de enkelvoudige kamer in de zaak tussen
    
      [Naam], eiser,
    
      V-nummer: [Nummer]
      (gemachtigde: mr. M.A.M. Karsten),
    
    
    
      en
    
    
    de staatssecretaris van Justitie en Veiligheid, verweerder.
    
    
  
  
    Procesverloop
    
    
      Verweerder heeft op 15 december 2022 aan eiser de maatregel van bewaring op grond van artikel 59, eerste lid, aanhef en onder a, van de Vreemdelingenwet 2000 (Vw) opgelegd.
    
    
    
      Eiser heeft tegen het voortduren van de maatregel van bewaring beroep ingesteld. Daarbij heeft hij verzocht om schadevergoeding.
    
    
    
      Verweerder heeft een voortgangsrapportage overgelegd.
    
    
    
      De rechtbank heeft bepaald dat een onderzoek ter zitting achterwege blijft en op 16 januari 2023 het onderzoek gesloten.
    
    
    
      Eiser heeft na het sluiten van het onderzoek beroepsgronden ingediend.
    
    
    
  
  
    Overwegingen
    
    1. Eiser stelt te zijn geboren op [Geboortedatum] en de Marokkaanse nationaliteit te hebben.
    
    
      
        Toetsingskader
      
    
    
    2. De rechtbank stelt voorop dat zij deze maatregel van bewaring al eerder heeft getoetst. Uit de uitspraak van deze rechtbank en zittingsplaats volgt dat de maatregel van bewaring tot het moment van het sluiten van het onderzoek dat aan die uitspraak ten grondslag heeft gelegen rechtmatig was. Daarom staat nu, voor zover dat in beroep wordt aangevochten, ter beoordeling of sinds het moment van het sluiten van dat onderzoek de maatregel van bewaring rechtmatig is. 
    
    
      
        Tijdigheid beroepsgronden
      
    
    
    3. Eiser is bij bericht van 11 januari 2023 in de gelegenheid gesteld om uiterlijk op de tweede volle werkdag, vóór 23:59 uur, beroepsgronden in te dienen, nadat verweerder het voortgangsrapport heeft toegevoegd aan het digitale dossier. In deze brief is eiser erop geattendeerd dat het mogelijk is dat verweerder het voortgangsrapport reeds aan het digitale dossier heeft toegevoegd.
    
    4. Uit het digitale dossier is gebleken dat verweerder op 11 januari 2023 het voortgangsrapport heeft toegevoegd aan het digitale dossier. De rechtbank stelt vast dat eiser uiterlijk 13 januari 2023 beroepsgronden had moeten indienen. Nu eiser pas op 16 januari 2023, beroepsgronden heeft ingediend, stelt de rechtbank vast dat eiser deze beroepsgronden te laat heeft ingediend. Hoewel deze beroepsgronden te laat zijn ingediend, zal de rechtbank, ook gelet op de ambtshalve toets, deze alsnog betrekken bij de beoordeling van dit beroep.
    
    
      
        Voortvarendheid
      
    
    
    5. Eiser voert aan dat verweerder onvoldoende voortvarend werkt aan de uitzetting van eiser. Uit het voortgangsrapport volgt dat op 20 december 2022 een vertrekgesprek heeft plaatsgevonden en op 22 december 2022 een LP-aanvraag is gedaan bij de Marokkaanse autoriteiten. Na deze handelingen heeft geen vertrekgesprek meer plaatsgevonden en zijn er geen andere updates gegeven door verweerder, aldus eiser.
    
    6. De rechtbank is van oordeel dat verweerder voldoende voortvarend werkt aan eisers uitzetting. Dat verweerder sinds de LP-aanvraag geen vertrekgesprekken heeft gevoerd met eiser en de Marokkaanse autoriteiten verder niet heeft aangeschreven ten aanzien van die LP-aanvraag, maakt niet dat verweerder onvoldoende voortvarend handelt. Ook het tijdsverloop van één maand is onvoldoende voor die conclusie. De beroepsgrond slaagt niet.
    
    
      
        Lichter middel
      
      z
    
    7. Tot slot voert eiser aan dat verweerder had moeten volstaan met een lichter middel nu hij heeft aangegeven zelfstandig Europa te willen verlaten, zodra hij in vrijheid wordt gesteld.
    
    8. De rechtbank volgt eisers standpunt niet en verwijst in dit verband naar haar uitspraak van 23 december 2022 waarin zij heeft geoordeeld dat verweerder niet gehouden was een lichter middel op te leggen. De beroepsgrond slaagt niet.
    
    
      
        Ambtshalve toetsing
        
      
    
    
    9. Ook ambtshalve toetsing leidt niet tot het oordeel dat het voortduren van de maatregel van bewaring onrechtmatig is.
    
    
      
        Conclusie
      
    
    
    10. Het beroep is ongegrond. Daarom wordt ook het verzoek om schadevergoeding afgewezen.
    
    11. Voor een proceskostenveroordeling bestaat geen aanleiding.
    
    
  
  
    Beslissing
    
    
      De rechtbank:
    
    
    
       verklaart het beroep ongegrond; 
       wijst het verzoek om schadevergoeding af.
    
    
    
    
      Deze uitspraak is gedaan door mr. E.F. Bethlehem, rechter, in aanwezigheid van R. Ben Sellam, griffier, en openbaar gemaakt door middel van een geanonimiseerde publicatie op www.rechtspraak.nl.
    
    
    
      De uitspraak is uitgesproken en bekendgemaakt op:
    
    
    
      
      
        Rechtsmiddel
      
      Tegen deze uitspraak staat geen rechtsmiddel open.
      
    
  
  
     Rb Den Haag, zp. Middelburg 23 december 2022, ECLI:NL:RBDHA:2022:14246.
  
  
     Laissez-passer. 
  
  
     HvJEU 8 november 2022, ECLI:EU:C:2022:858.