ECLI:NL:RBROT:2022:11102, Rechtbank Rotterdam, 21-12-2022, C/10/647978 / KG ZA 22-964
Rechtbank Rotterdam — Uitspraak 
Datum: 2022-12-21 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Civiel recht; Personen- en familierecht

Samenvatting: Executiegeschil. Vrouw maakt geen misbruik van haar bevoegdheid om beschikking ten uitvoer te leggen, waarin is bepaald dat man kinderalimentatie moet betalen, ook al is volgens man sprake van internationale kinderontvoering.

vonnis

    
RECHTBANK ROTTERDAM

    
    
      
Team handel en haven

    
    
    
    
      
zaaknummer / rolnummer: C/10/647978 / KG ZA 22-964

    
    
    
      

Vonnis in kort geding van 21 december 2022


    
    
    
      
in de zaak van

    
    
    
      

[eiser01]

,

      
wonende te [woonplaats01] ,

      
eiser,

      
advocaat mr. A. Mao te Schiedam,

    
    
    
      
tegen

    
    
    
      

[gedaagde01]

,

      
verblijvende te [plaats01] ,

      
gedaagde,

      
advocaat mr. L.A. Alderlieste te Rotterdam.

    
    
    
      
Partijen zullen hierna [eiser01] en [gedaagde01] genoemd worden.

    
    
    
  
  
    

1.

De procedure

    
      
1.1.

      
Het verloop van de procedure blijkt uit:

      
        
          
de dagvaarding,

        
        
          
het schriftelijke antwoord,

        
        
          
de mondelinge behandeling.

        
      
      
    
    
      
1.2.

      
Ten slotte is vonnis bepaald.

      
      
    
  
  
    

2.

De feiten

    
      
2.1.

      
Partijen hebben een affectieve relatie gehad. Deze relatie is verbroken. Zij hebben samen een nog minderjarige dochter, [naam01] .

      
    
    
      
2.2.

      
Bij beschikking van 24 juli 2019 heeft het Hof Den Haag bepaald dat [eiser01] aan [gedaagde01] maandelijks kinderalimentatie moet betalen. Het bedrag van de kinderalimentatie is sinds 1 januari 2022 € 149,54 per maand. Deze uitspraak is onherroepelijk.

      
    
    
      
2.3.

      
[eiser01] betaalt sinds september 2020 de kinderalimentatie niet meer. [gedaagde01] heeft het LBIO verzocht om de inning hiervan over te nemen, wat het LBIO heeft gedaan.

      
    
    
      
2.4.

      
Tussen partijen zijn nog meer procedures aanhangig. Bij het Hof Den Haag loopt een hoger beroepzaak over het aan [eiser01] bij beschikking van de rechtbank van 21 april 2021 toegekende medegezag over [naam01] , Daarnaast heeft [eiser01] bij deze rechtbank een verzoek ingediend om hem het eenhoofdig gezag toe te kennen en te bepalen dat [naam01] bij hem zijn hoofdverblijf zal hebben. In deze laatste procedure heeft [eiser01] ook verzocht om ‘afgifte van [naam01] ’.

      
    
    
      
2.5.

      
[gedaagde01] heeft [naam01] in augustus 2020 meegenomen naar Bulgarije. [naam01] is daar nog steeds en verblijft bij kennissen van [gedaagde01] . [eiser01] is niet bekend met de verblijfplaats van [naam01] . [gedaagde01] is sinds januari 2022 in Nederland. Zij mag het land (nog) niet verlaten in verband met een tegen haar lopende strafzaak, die te maken heeft met het feit dat zij [naam01] heeft meegenomen naar het buitenland.

      
      
    
  
  
    

3.

Het geschil

    
    
      
3.1.

      
[eiser01] vordert samengevat - schorsing van de tenuitvoerlegging van de beschikking van het Hof Den Haag van 24 juli 2019, voor zover het zijn verplichting tot het betalen van kinderalimentatie betreft, totdat [naam01] zich weer op Nederlands grondgebied bevindt. Ook vordert [eiser01] om [gedaagde01] te verbieden om maatregelen te (doen) treffen en eventueel al gelegde beslagen op te heffen. Tot slot vordert [eiser01] veroordeling van [gedaagde01] in de proceskosten.

      
    
    
      
3.2.

      
[gedaagde01] voert verweer.

      
    
    
      
3.3.

      
Op de stellingen van partijen wordt hierna, voor zover van belang, nader ingegaan.

      
      
    
  
  
    

4.

De beoordeling

    
      
4.1.

      
[eiser01] is met deze procedure een executiegeschil gestart tegen [gedaagde01] en heeft gesteld dat sprake is van na de beschikking van het Hof Den Haag van 24 juli 2019 voorgevallen feiten die aan zijn kant een noodtoestand doen ontstaan. [eiser01] is van mening dat hij, als hij kinderalimentatie moet (blijven) betalen, bijdraagt aan het in stand houden van de – zoals hij het aanduidt – ontvoering van [naam01] naar het buitenland.

      
    
    
      
4.2.

      
Hoewel [eiser01] heeft betoogd dat het gevorderde niet is bedoeld als drukmiddel om [gedaagde01] te bewegen [naam01] weer naar Nederland te halen, kan de voorzieningenrechter zijn vorderingen moeilijk anders uitleggen. De door hem gestelde noodsituatie bestaat er immers in dat hij, zoals hij meent, door de betaling van kinderalimentatie bijdraagt aan het voortduren van de situatie waarin hij zijn dochter niet kan zien. De voorzieningenrechter is van oordeel dat [eiser01] met dat doel dit executiegeschil niet kan gebruiken. Wat [eiser01] namelijk eigenlijk wil, is een uitspraak die ertoe leidt dat hij zijn dochter weer kan zien en dat zij weer terugkomt uit Bulgarije. Een uitspraak over de kinderalimentatieverplichting gaat hem daarbij echter niet helpen, alleen al niet omdat [eiser01] feitelijk al geruime tijd geleden is gestopt met betaling van alimentatie en [naam01] desondanks nog altijd niet is teruggekeerd naar Nederland. Bovendien geldt dat het recht op kinderalimentatie niet – ten nadele van het kind – behoort te worden gebruikt als middel in een strijd tussen de ouders. Om die reden kan het voortzetten van de tenuitvoerlegging van de beschikking van 24 juli 2019 geen misbruik van bevoegdheid van [gedaagde01] opleveren.

      
    
    
      
4.3.

      
Nu van misbruik van bevoegdheid dus geen sprake is, is niet voldaan aan de vereisten die nodig zijn om over te gaan tot schorsing van de betalingsverplichting van [eiser01] . Zijn vorderingen worden daarom afgewezen.

      
    
    
      
4.4.

      
Nu partijen voormalig partners zijn, zullen de proceskosten worden gecompenseerd, in die zin dat iedere partij de eigen kosten draagt. De voorzieningenrechter ziet, gelet op de aanleiding van dit geschil, geen reden om van dit uitgangspunt af te wijken. Ook de gang van zaken rondom het aanhangig maken van dit kort geding geven de voorzieningenrechter geen aanleiding tot een veroordeling in de kosten van [eiser01] .

      
      
    
  
  
    

5.

De beslissing

    
De voorzieningenrechter,

    
    
      
5.1.

      
wijst de vorderingen af,

      
    
    
      
5.2.

      
compenseert de proceskosten, zodat iedere partij de eigen kosten draagt.

      
      
        
Dit vonnis is gewezen door mr. Th. Veling en in het openbaar uitgesproken op 21 december 2022.

      
      
      
      
        
3614 / 3316