ECLI:NL:RBOVE:2023:766, Rechtbank Overijssel, 02-03-2023, AWB_23_141
Rechtbank Overijssel — Uitspraak 
Datum: 2023-03-02 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Bestuursrecht; Omgevingsrecht

Samenvatting: Omgevingsvergunning voor de uitbreiding van scheepsbouwhallen niet evident onrechtmatig. Toepassing reguliere voorbereidingsprocedure voldoende beargumenteerd. Geen sprake van toename van schadelijke stoffen voor gezondheid, woon- en leefklimaat en N2000-gebied. Van gestelde negatieve gevolgen voor natuur en milieu geen gegevens in het geding gebracht.

Rechtbank Overijssel
    
    
      Zittingsplaats Zwolle
    
    
    
      Bestuursrecht
    
    
    
      zaaknummer: AWB 23/141
    
    
    
      
        uitspraak van de voorzieningenrechter op het verzoek om voorlopige voorziening in de zaak tussen
      
    
    
    
    
      [naam] , te [woonplaats] , verzoeker,
    
    
      en 
    
    
    
      
        het college van burgemeester en wethouders van Steenwijkerland, verweerder, gemachtigde: P. Doldersum
    
    
    
      Als derde-partij heeft aan het geding deelgenomen: [naam] , te [vestigingsplaats] , gemachtigde: mr. S.W. Boot.
    
    
    
  
  
    Procesverloop 
    
    
      Op 12 september 2022 heeft verweerder aan de derde-partij een omgevingsvergunning verleend voor het tijdelijk plaatsen van units op [perceel] 
      (nr. Z2022-00007130). Op 8 november 2022 heeft verweerder aan de derde-partij een omgevingsvergunning verleend voor het uitbreiden van haar scheepsbouwhallen op dit perceel (nr. Z2022-00006475). Verzoeker heeft tegen beide besluiten bezwaar gemaakt. 
    
    
    
      Hij heeft de voorzieningenrechter op 16 januari 2023 verzocht om met betrekking tot de vergunning Z2022-00006475 een voorlopige voorziening te treffen. Het verzoek om een voorlopige voorziening beperkt zich tot deze vergunning (verder: de bestreden vergunning).
    
    
    
      Het onderzoek ter zitting heeft plaatsgevonden op 23 februari 2023. Verzoeker is in persoon verschenen. Verweerder heeft zich laten vertegenwoordigen door zijn gemachtigde, bijgestaan door S. Zwiers. De derde-partij heeft zich laten vertegenwoordigen door haar gemachtigde, bijgestaan door E. Slomp.
    
    
    
  
  
    Overwegingen
    
    
      
        De procedure
      
    
    
    1. De voorzieningenrechter gaat op grond van het bepaalde in artikel 8:81 van de Algemene wet bestuursrecht (Awb) na of er een voorlopige voorziening moet worden getroffen omdat de uitkomst in de bodemprocedure – hier de bezwaarprocedure (verder: de hoofdzaak) – niet kan worden afgewacht. Hij let daarbij op de belangen van partijen, waarbij hij een afweging moet maken tussen aan de ene kant het belang van de verzoekende partij dat zo snel mogelijk een voorziening wordt getroffen en aan de andere kant de belangen bij de onmiddellijke uitvoering van het bestreden besluit. Het oordeel van de voorzieningenrechter is niet bindend voor de rechtbank in een eventuele beroepsprocedure.
    
    
      
        Belanghebbende
      
    
    
    2. In artikel 1:2, eerste lid, van de Algemene wet bestuursrecht (Awb) is bepaald dat een belanghebbende degene is wiens belang rechtstreeks bij een besluit is betrokken. Verzoeker heeft in zijn verzoekschrift en aanvullende brieven gesteld, dat uit de bestreden vergunning gevolgen voortvloeien die negatieve effecten hebben op zijn persoonlijk welzijn, zijn woon – en leefklimaat en de instandhouding van natuur en milieu in zijn (directe) leefomgeving. 
    In het kader van het verzoek om een voorlopige voorziening houdt de voorzieningenrechter het er voor dat verzoeker met hetgeen hij hierover beweert mogelijke feitelijke gevolgen van enige betekenis zou kunnen ondervinden van de bestreden vergunning en daarom vooralsnog als belanghebbende in de zin van artikel 1:2 van de Awb kan worden aangemerkt.
    
    
      
        Onverwijlde spoed
      
    
    
    3. Voor het treffen van een voorziening bestaat in het algemeen slechts aanleiding als op grond van de beschikbare gegevens moet worden geoordeeld dat – voor degene die om een voorlopige voorziening verzoekt – een uit een besluit voortvloeiend onomkeerbaar nadeel zonder die voorziening onevenredig is in verhouding tot het met dat besluit te dienen belang zodat de beslissing in de hoofdzaak niet kan worden afgewacht.
    
    
      Ter zitting is gebleken, dat verzoeker op 20 februari 2023 over zijn bezwaar is gehoord door de Commissie voor de bezwaarschriften (verder: de Commissie) van verweerders gemeente. Naar verwachting van verweerder zal – met inachtneming van het advies van de Commissie – binnen circa 5 weken (in week 13 van 2023) de beslissing op verzoekers bezwaar tegen de bestreden vergunning kunnen worden genomen. Ter zitting is verder gebleken, dat de derde-partij met de realisering van de uitbreiding van haar scheepshallen weliswaar een start heeft gemaakt, maar ten tijde van de zitting nog bezig is met grondwerkzaamheden en het slaan van betonpalen, welke werkzaamheden als zodanig niet onomkeerbaar zijn. De uitbreiding van de scheepshallen zal in juli 2023 daadwerkelijk in gebruik worden genomen.
    
    
    
      Gelet op het gegeven dat verweerders beslissing op verzoekers bezwaar binnen korte termijn kan worden verwacht, terwijl de werkzaamheden op de bouwlocatie nog niet als onomkeerbaar zijn aan te merken, concludeert de voorzieningenrechter dat geen sprake is van een situatie die noopt tot het onverwijld treffen van een voorlopige voorziening. Verzoeker kan verweerders beslissing op zijn bezwaar immers zonder onevenredig nadeel afwachten. 
    
    
    
      
        Evidente (on)rechtmatigheid
      
    
    
    4. De voorzieningenrechter ziet – nu geen sprake is van een situatie van onverwijlde spoed – aanleiding om te beoordelen of de bestreden vergunning evident onrechtmatig is en in de hoofdzaak niet in stand zal kunnen blijven.
    
    
      Naar het voorlopige oordeel van de voorzieningenrechter kan – gelet op de inhoud van de gedingstukken en het verhandelde ter zitting – niet worden geconcludeerd dat de bestreden vergunning evident onrechtmatig is. De voorzieningenrechter overweegt daarover het volgende.
    
    
    
      Verzoeker stelt zich in zijn verzoek- en bezwaarschrift – kort samengevat – op het standpunt, dat de bestreden vergunning op onjuiste gronden is verleend. Hij voert aan, dat verweerder de vergunningsaanvraag ten onrechte niet heeft beoordeeld volgens de voorschriften van de uitgebreide voorbereidingsprocedure (artikelen 3.10 tot en met 3.14 van de Wet algemene bepalingen omgevingsrecht). Door niet voor die procedure te kiezen heeft verweerder de natuur- en milieueffecten van de vergunde uitbreiding van de scheepsbouwhallen bewust niet getoetst aan de daarvoor relevante wetgeving, de bestreden vergunning onbevoegd genomen en daarbij in strijd gehandeld met artikel 21 van de Grondwet.
    
    
    
      De voorzieningenrechter stelt vast, dat verzoeker zijn stelling daar waar hij er op doelt 
      dat de uitbreiding van de scheepsbouwhallen mogelijk leidt tot een significante toename 
      van stikstofuitstoot welk effect niet toereikend is getoetst, ter zitting heeft laten vallen. 
      De voorzieningenrechter gaat daar dan ook aan voorbij.
    
    
    
      De vraag of verweerder bij de bestreden vergunning ten onrechte niet de uitgebreide voorbereidingsprocedure heeft toegepast dient naar het voorlopig oordeel van de voorzieningenrechter ontkennend te worden beantwoord. Naar voorlopig oordeel 
      heeft verweerder voldoende beargumenteerd dat de reguliere procedure aangewezen 
      was. Verweerders standpunt dat er sprake is van een milieuneutrale wijziging is gebaseerd op 
      een advies van een deskundig milieuadviesbureau dat namens verweerder is getoetst door 
      de Omgevingsdienst IJsselland.  
    
    
    
      Op basis van het verhandelde ter zitting is niet evident dat de uitbreiding van de scheeps-hallen zal leiden tot een verhoging van de productie van het scheepsbouwbedrijf met toename van schadelijke stoffen voor de gezondheid en het woon- en leefklimaat van verzoeker en voor (de soorten in) het nabijgelegen N2000 gebied. 
    
    
    
      Verzoeker heeft ten aanzien van de door hem gestelde negatieve gevolgen voor natuur en milieu geen zodanig gegevens in het geding gebracht dat de conclusie kan worden getrokken dat de bestreden vergunning evident onrechtmatig is.
    
    
    
      
        Conclusie
      
    
    
    5. Uit hetgeen hiervoor is overwogen volgt dat het verzoek om een voorlopige voorziening moet worden afgewezen.
    
    
      
        Kosten
      
    
    
    6. Voor een proceskostenveroordeling bestaat geen aanleiding.
    
  
  
    Beslissing
    
    
      De voorzieningenrechter wijst het verzoek om een voorlopige voorziening af.
    
    
    
      Deze uitspraak is gedaan door mr. A. Oosterveld, voorzieningenrechter, in aanwezigheid van R.K. Witteveen, griffier. De beslissing is in het openbaar uitgesproken op
    
    
    
    
    
    
    
    
    
    
      griffier								voorzieningenrechter
    
    
    
    
    
    
    
    
    
    
    
    
    
    
    
    
    
    
    
    
    
    
    
    
    
    
    
    
    
      Afschrift verzonden aan partijen op: 
    
    
  
  
    Rechtsmiddel
    Tegen deze uitspraak staat geen rechtsmiddel open.