ECLI:NL:CRVB:2023:383, Centrale Raad van Beroep, 14-02-2023, 21/4416 PW-PV
Centrale Raad van Beroep — Uitspraak 
Datum: 2023-02-14 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Bestuursrecht; Socialezekerheidsrecht

Samenvatting: Afwijzing aanvraag om bijstand naar de norm voor alleenstaande. Gezamenlijke huishouding. Appellante en X hadden in de te beoordelen periode hun hoofdverblijf in dezelfde woning. Niet gebleken is dat appellante woonachtig was in een apart deel van de woning. Het betreft een eengezinswoning met twee slaapkamers, die door beiden werden gebruikt. Daarmee is aan het eerste criterium van een gezamenlijke huishouding voldaan. De gedingstukken bieden ook voldoende grondslag voor het standpunt van het college dat in de te beoordelen periode ook sprake was van wederzijdse zorg tussen appellante en X. De omstandigheden die tot het voeren van een gezamenlijke huishouding hebben geleid, de motieven van de betrokkenen en de aard van hun onderlinge relatie zijn niet van belang. Dat appellante later in de noodopvang uiteindelijk wel bijstand heeft gekregen maakt niet dat zij, toen zij nog een gezamenlijke huishouding voerde met X, ook recht had op bijstand.

214416 PW-PV
    
      Centrale Raad van Beroep
      Enkelvoudige kamer
    
    
    
    
    
    
    
    
    
    
    
      Proces-verbaal van de mondelinge uitspraak op het hoger beroep tegen de uitspraak van de rechtbank Den Haag van 29 oktober 2021, 20/1109 (aangevallen uitspraak)
    
    
    
    
    
    
    
      Partijen:
    
    
    
      
        [appellante] te [woonplaats] (appellante)
    
    
    
      het college van burgemeester en wethouders van Den Haag (college)
    
    
    
    
    
    
    
    
    
    
      Datum uitspraak: 14 februari 2023
    
    
    
      Zitting heeft: M. Hillen
      Griffier: E.A.J. Westra
    
    
    
      Ter zitting is niemand verschenen.
    
    
    
  
  
    BESLISSING
    
    
      De Centrale Raad van Beroep bevestigt de aangevallen uitspraak.
    
    
    
      Deze beslissing is uitgesproken in het openbaar. Zij is gebaseerd op de volgende overwegingen.
    
    
    1. Appellante stond sinds 5 september 2017 ingeschreven op een adres in [woonplaats] . Daar stond sinds 21 augustus 2017 ook X ingeschreven. 
    
    2. Op 24 juli 2019 heeft appellante een aanvraag ingediend om bijstand op grond van de Participatiewet. Bij besluit van 9 augustus 2019, na bezwaar gehandhaafd bij besluit van 3 februari 2020 (bestreden besluit), heeft het college de aanvraag afgewezen. De reden hiervoor is dat appellante een gezamenlijke huishouding voert met X. De rechtbank heeft bij de aangevallen uitspraak het beroep tegen het bestreden besluit ongegrond verklaard.
    
    3. Appellante en X hadden in de te beoordelen periode hun hoofdverblijf in dezelfde woning. Niet gebleken is dat appellante woonachtig was in een apart deel van de woning. Het betreft een eengezinswoning met twee slaapkamers, die door beiden werden gebruikt. Daarmee is aan het eerste criterium van een gezamenlijke huishouding voldaan. 
    
    4. De gedingstukken bieden ook voldoende grondslag voor het standpunt van het college dat in de te beoordelen periode ook sprake was van wederzijdse zorg tussen appellante en X. Hierbij is het volgende van betekenis.
    
    5. Vaststaat dat appellante ten tijde van de aanvraag als gevolg van haar ontslag op staande voet geen inkomen had. Zij heeft op 24 juni 2019 gebeld met een medewerker van de dienst SZW van het college met vragen over de bijstand. Daarbij heeft zij onder andere laten weten samenwonend te zijn en een partner te hebben die inkomsten heeft. Op 16 juli 2019 heeft appellante opnieuw gebeld en toen heeft ze gezegd dat het om haar huisgenoot gaat. Appellante heeft al eerder met X samengewoond op een ander adres. Het huurcontract van de woning die appellante in 2017 samen met X heeft gehuurd staat op hun beider naam. Appellante zou voorafgaand aan haar ontslag maandelijks € 500,- contant aan X betalen voor de huur. Als zij boodschappen deed voor beiden, verrekende zij dit soms met de huurbetaling. De boodschappen die zij deed, stonden thuis door elkaar, zij en X gebruikten wat ze nodig hadden. Verder heeft appellante verklaard dat ze allebei de woning schoonmaakten en dat beiden, maar meestal appellante, de afwas deden. Ook is sprake geweest van stortingen op beider bankrekeningen over en weer. 
    
    6. De beroepsgrond dat appellante slechts afhankelijk was van X, omdat zij geen inkomen meer had door het ontslag op staande voet en de detentie en dat er desondanks geen sprake was van wederzijdse zorg of financiële verstrengeling, omdat zij zoveel mogelijk onafhankelijk van X heeft geleefd, slaagt niet. Immers, de vraag of in een bepaald geval sprake is van wederzijdse zorg dient te worden beantwoord aan de hand van objectieve criteria. De omstandigheden die tot het voeren van een gezamenlijke huishouding hebben geleid, de motieven van de betrokkenen en de aard van hun onderlinge relatie zijn niet van belang. Dat appellante later in de noodopvang uiteindelijk wel bijstand heeft gekregen maakt niet dat zij, toen zij nog een gezamenlijke huishouding voerde met X, ook recht had op bijstand. 
    
    7. Dit betekent dat het hoger beroep niet slaagt en dat voor een veroordeling in de proceskosten geen aanleiding bestaat.
    
    
    
      Waarvan proces-verbaal.
    
    
    
    
      De griffier						Het lid van de enkelvoudige kamer
    
    
    
    
    
      
        De griffier is verhinderd te ondertekenen.		(getekend) M. Hillen
    
    
    
    
    
      Tegen deze uitspraak kunnen partijen binnen zes weken na de datum van verzending beroep in cassatie instellen bij de Hoge Raad der Nederlanden (Postbus 20303, 2500 EH Den Haag) ter zake van schending of verkeerde toepassing van bepalingen over gezamenlijke 
      huishouding.