ECLI:NL:RBMNE:2022:3437, Rechtbank Midden-Nederland, 18-08-2022, UTR 22/69
Rechtbank Midden-Nederland — Uitspraak 
Datum: 2022-08-18 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Bestuursrecht; Socialezekerheidsrecht

Samenvatting: bijstand. mondelinge uitspraak. verblijf van meer dan vier weken in het buitenland wegens noodsituatie meerderjarige dochter levert geen dringende reden op om de bijstandsuitkering van eiseres niet in te mogen trekken. ongegrond

RECHTBANK MIDDEN-NEDERLAND
  
  
    Zittingsplaats Almere
  
  
    Bestuursrecht
  
  
    zaaknummer: UTR 22/69 
    
      
      proces-verbaal van de mondelinge uitspraak van de enkelvoudige kamer van 18 augustus 2022 in de zaak tussen
    
  
  
    
      
      [eiseres] , uit [woonplaats] , eiseres
    
    
      en
    
    
  
  
    het college van burgemeester en wethouders van de gemeente Almere (verweerder)
    (gemachtigde: P.J.M. Hendriks).
    
    
  
  
    Inleiding
    
    
      In deze uitspraak beoordeelt de rechtbank het beroep van eiseres van 5 januari 2022. Dit beroep richt zich tegen de intrekking van het recht op bijstand over de periode van 5 augustus 2021 tot en met 7 september 2021 en de terugvordering van een bedrag van € 892,53 aan betaalde bijstand over de periode van 5 augustus 2021 tot en met 31 augustus 2021. 
    
    
    
      In het bestreden besluit van 25 november 2021 blijft verweerder bij dat besluit.
    
    
    
      De rechtbank heeft het beroep op 18 augustus 2022 op zitting behandeld. Hieraan hebben deelgenomen: eiseres, bijgestaan door [A] en de gemachtigde van verweerder. 
    
    
    
      Na afloop van de zitting heeft de rechtbank onmiddellijk uitspraak gedaan.
    
    
    
  
  
    Beslissing
    
    
      De rechtbank verklaart het beroep ongegrond.
    
    
    
  
  
    Overwegingen
    
    1. De rechtbank geeft hiervoor de volgende motivering.
    
    2. Eiseres heeft in de periode van 8 juli 2021 tot en met 7 september 2021 in het buitenland verbleven. Eiseres heeft aangevoerd dat zij langer dan een periode van vier weken buiten Nederland heeft verbleven omdat sprake was van een bijzondere situatie. Zij wil graag dat gekeken wordt naar de reden van haar vertrek naar Tunesië en de reden waarom zij daar langer is gebleven. Zij is namelijk met haar verstandelijk gehandicapte, verslaafde dochter naar Tunesië gereisd om het leven van haar dochter te redden. Om die reden vindt eiseres dat haar uitkering niet mag worden ingetrokken en teruggevorderd. 
    
    3. Iemand die langer dan een aaneengesloten periode van vier weken buiten Nederland verblijft, heeft geen recht op een bijstandsuitkering. Dat is de hoofdregel. Op die hoofdregel is een uitzondering. Als er dringende redenen bestaan, kan er toch recht zijn op een bijstandsuitkering. Iemand kan alleen een bijstandsuitkering krijgen vanwege dringende redenen als aan de volgende voorwaarden is voldaan; 
    - er is sprake van een acute noodsituatie waardoor iemand in armoede terecht is gekomen; en
    - die armoede kan alleen worden opgelost door het verlenen van een bijstandsuitkering.
    De hoogste rechter in dit soort zaken heeft geoordeeld dat er alleen een acute noodsituatie is als de situatie levensbedreigend is of als iemand blijvend invalide kan raken of blijvend ernstig gewond kan raken (geestelijk of lichamelijk).
    
    4. Omdat het bij bijstandsverlening op grond van dringende redenen om een uitzonderingsbepaling gaat, is het aan eiseres om aannemelijk te maken dat hiervan sprake is. Verder is van belang dat de dringende redenen betrekking moeten hebben op de persoon die bijstand wil ontvangen. Als er dringende redenen zijn, kan verweerder bijstand verlenen. Het is aan verweerder om te beoordelen of sprake is van dringende redenen op grond waarvan bijstand verleend moet worden. In dat geval mag de rechter beoordelen of dat besluit niet onredelijk is. 
    
    5. Verweerder heeft uitgelegd dat er volgens hem geen acute noodsituatie voor eiseres is. Er was wel sprake van een noodsituatie, maar die had betrekking op de dochter van eiseres en niet op eiseres. Hoewel begrijpelijk is dat eiseres zich gedwongen heeft gevoeld om met haar dochter naar Tunesië te gaan, is dat geen situatie waarin het leven van eiseres zelf werd bedreigd, of een situatie waarin zij zelf blijvend invalide of ernstig gewond zou raken. 
    
    6. Daar komt bij dat de reden om naar Tunesië te gaan weliswaar de gezondheidssituatie van de dochter van eiseres was, maar eiseres is niet tijdig teruggekeerd naar Nederland omdat zij op dat moment Corona had. Daardoor mocht zij op dat moment niet terugreizen naar Nederland. In de rechtspraak is al door meerdere rechtbanken geoordeeld dat de bijzondere situatie rondom Corona op zichzelf geen dringende reden oplevert, als iemand daardoor niet mag reizen. Ook in die situatie is het aan de betrokkene om aannemelijk te maken dat wordt voldaan aan de voorwaarden die hiervoor ook genoemd zijn onder 2. Daar is niet van gebleken. Verder vindt de rechtbank het ook van belang dat de uitkering van de dochter van eiseres niet is gekort, terwijl ook zij te lang in het buitenland heeft verbleven. Ter zitting heeft verweerder laten weten dat hij de uitkering van de dochter van eiseres ook niet alsnog zal intrekken of terugvorderen om deze reden. Op grond van het voorgaande is de rechtbank van oordeel dat het besluit van verweerder om geen bijstand te verlenen op grond van dringende redenen niet onredelijk is. 
    
    7. Het beroep is ongegrond. Voor een proceskostenveroordeling bestaat geen aanleiding.
    
    
    
      Deze uitspraak is gedaan door mr. J.G. Nicholson, rechter, in aanwezigheid van mr. C. ten Klooster, griffier. De uitspraak is uitgesproken in het openbaar op 18 augustus 2022. 
    
    
    
    
    
    
    
      
        
        
        
          
            
              griffier
            
            
              rechter
            
          
        
      
    
    
    
    
      Een afschrift van deze uitspraak is verzonden aan partijen op:
    
    
    
  
  
    Informatie over hoger beroep
    Een partij die het niet eens is met deze uitspraak, kan een hogerberoepschrift sturen naar de Centrale Raad van Beroep waarin wordt uitgelegd waarom deze partij het niet eens is met deze uitspraak. Het hogerberoepschrift moet worden ingediend binnen zes weken na de dag waarop deze uitspraak is verzonden. Kan de indiener de behandeling van het hoger beroep niet afwachten, omdat de zaak spoed heeft, dan kan de indiener de voorzieningenrechter van de Centrale Raad van Beroep vragen om een voorlopige voorziening (een tijdelijke maatregel) te treffen.  
  
  
     Dit staat in artikel 13, eerste lid, aanhef en onder e, van de Participatiewet. 
  
  
     Op grond van artikel 16, eerste lid, van de Participatiewet. 
  
  
     Zie bijvoorbeeld de uitspraak van de CRvB van 19 juli 2022, ECLI:NL:CRVB:2022:1682  
  
  
     Zie de uitspraak van de CRvB van 25 januari 2022, ECLI:NL:CRVB:2022:253
  
  
     Zie de uitspraak van de CRvB 6 mei 2014, ECLI:NL:CRVB:2014:1680 
  
  
     Zie bijvoorbeeld uitspraken van de rechtbank Oost-Brabant van 22 april 2022, ECLI:NL:RBOBR:2022:1562; van de rechtbank Rotterdam van 2 december 2021, ECLI:NL:RBROT:2021:12181 en van de rechtbank Limburg van 14 juli 2021, ECLI:NL:RBLIM:2021:5666.