ECLI:NL:RBDHA:2023:2534, Rechtbank Den Haag, 28-02-2023, NL23.4953
Rechtbank Den Haag — Uitspraak 
Datum: 2023-02-28 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Bestuursrecht; Vreemdelingenrecht

Samenvatting: Omdat een lange termijn is verstreken zonder dat door of namens eiser beroep is ingesteld tegen het voortduren van de maatregel van bewaring heeft de rechtbank in deze zaak op grond van het arrest van het Hof van Justitie van de Europese Unie van 8 november 20221 een periodieke ambtshalve toetsing gedaan. Eiser heeft medische klachten maar hij is uitzetbaar. Verweerder is een ambtshalve een medische procedure gestart waarin het dossier reeds op 25 januari 2023 compleet was. De rechtbank heeft de zaak op 27 februari 2023 op zitting behandeld. Nu verweerder nog geen beslissing had genomen in de medische procedure en evenmin kon concretiseren wanneer er wèl een beslissing volgt heeft hij hiermee onvoldoende voortvarend gehandeld waardoor de maatregel van bewaring per direct wordt opgeheven onder toekenning van schadevergoeding met ingang van een week na completering van het medisch dossier. Daarnaast heeft de rechtbank € 1.674,- proceskosten toegekend (1 punt voor een schriftelijke reactie op de voortgangsrapportage en 1 punt voor het verschijnen ter zitting). Tot slot is binnen een week na datum bekendmaking uitspraak hoger beroep mogelijk bij de Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State.

RECHTBANK DEN HAAG
    
    
      Zittingsplaats Utrecht Bestuursrecht zaaknummer: NL23.4953
      
        uitspraak van de enkelvoudige kamer in de zaak tussen
      
    
    
    
      [eiser] , eiser
    V-nummer: [V-nummer] (gemachtigde: mr. J.S. Visser),
    
    
      en
    
    
    
      
        de Staatssecretaris van Justitie en Veiligheid, verweerder (gemachtigde: A.M.H. van de Wal).
    
    
    
  
  
    Procesverloop
    
    
      Verweerder heeft op 1 september 2022 aan eiser de maatregel van bewaring op grond van artikel 59, eerste lid, aanhef en onder a, van de Vreemdelingenwet 2000 (Vw) opgelegd.
    
    
    
      De rechtbank heeft deze maatregel van bewaring eerder getoetst. Uit de uitspraak van
      14 september 2022 (in de zaak NL22.17280) volgt dat de maatregel van bewaring tot het moment van het sluiten van het onderzoek dat aan die uitspraak ten grondslag ligt
      (12 september 2022) rechtmatig was.
    
    
    
      Deze maatregel duurt nog voort. Inmiddels is een lange termijn verstreken zonder dat door of namens eiser beroep is ingesteld tegen het voortduren van de maatregel van bewaring. Op grond van het arrest van het Hof van Justitie van de Europese Unie van 8 november 20221 toetst de rechtbank nu ambtshalve of deze maatregel nog voldoet aan de eisen die daaraan door het Unierecht worden gesteld.
    
    
    
      De rechtbank heeft de zaak op 27 februari 2023 op zitting behandeld. Partijen hebben zich laten vertegenwoordigen door hun respectieve gemachtigden.
    
    
  
  
    Overwegingen
    
    1. Verweerder heeft een onderzoek gestart naar de vraag of de uitzetting van eiser achterwege dient te blijven, gelet op diens gezondheidstoestand.2 In dit verband heeft Bureau Medisch Advisering (BMA) op 23 december 2022 een medisch advies uitgebracht. Verweerder heeft eiser de gelegenheid gegeven om op dit advies te reageren. Eiser heeft op
    
      
        
      
    
    1. ECLI:EU:C:2022:858.
    2 Op grond van artikel 64 van de Vw.
    
    
    
    
      25 januari 2023 van deze gelegenheid gebruik gemaakt. Tot op heden heeft verweerder geen besluit genomen omtrent de vraag of ten aanzien van eiser toepassing dient te worden gegeven aan artikel 64 van de Vw.
    
    
    2. De maatregel van bewaring is onrechtmatig indien verweerder bij de uitzetting onvoldoende voortvarendheid betracht. Zo lang verweerder geen beslissing neemt op de vraag of artikel 64 van de Vw op eiser van toepassing is, duurt de maatregel van bewaring voort. In het kader van de te betrachten voortvarendheid is het daarom aan verweerder om zo spoedig mogelijk duidelijkheid te verschaffen over de vraag of toepassing wordt gegeven aan artikel 64 van de Vw. Dat verweerder bij deze beoordeling een bepaalde beslistermijn heeft, doet aan het vereiste van voortvarendheid niet af.
    
    3. De rechtbank stelt vast dat verweerder vanaf 25 januari 2023 over voldoende informatie beschikte om een beslissing in het kader van artikel 64 van de Vw te nemen. Gelet op de vereiste voortvarendheid acht de rechtbank het in het geval van eiser redelijk dat verweerder deze beslissing uiterlijk op 1 februari 2023 had kunnen nemen. Dat verweerder te kampen heeft met veel dossiers en een tekort aan personeel, is een omstandigheid die niet voor rekening van eiser mag komen. Naar het oordeel van de rechtbank heeft verweerder met ingang van 2 februari 2023 onvoldoende voortvarend gewerkt aan de uitzetting van eiser. Het voortduren van de maatregel van bewaring van eiser is daarom met ingang van die datum onrechtmatig. De rechtbank beveelt de onmiddellijke opheffing van de maatregel van bewaring.
    
    4. Voorts acht de rechtbank voldoende gronden aanwezig een schadevergoeding toe te kennen voor 28 dagen onrechtmatige bewaring (ingaande op 2 februari 2023 en tot en met 28 februari 2023). Voor elke dag krijgt eiser € 100,-. In totaal is dat dus € 2.800,-.
    
    5. De rechtbank veroordeelt verweerder in de door eiser gemaakte proceskosten. Deze kosten stelt de rechtbank op grond van het Besluit proceskosten bestuursrecht voor de door een derde beroepsmatig verleende rechtsbijstand vast op € 1.674,- (1 punt voor een schriftelijke reactie op de voortgangsrapportage en 1 punt voor het verschijnen ter zitting, met een waarde per punt van € 837,- en een wegingsfactor 1). Omdat aan eiser een toevoeging is verleend, moet verweerder de proceskostenvergoeding betalen aan de rechtsbijstandverlener.
    
    
  
  
    Beslissing
    
    
      De rechtbank:
    
    
      
        verklaart de maatregel van bewaring onrechtmatig met ingang van 2 februari 2023;
      
      
        beveelt de opheffing van de maatregel van bewaring met ingang van vandaag;
      
      
        veroordeelt de staat der Nederlanden tot het betalen van een schadevergoeding aan eiser tot een bedrag van € 2.800,-, te betalen door de griffier en beveelt de tenuitvoerlegging van deze schadevergoeding;
      
      
        veroordeelt verweerder in de proceskosten van eiser tot een bedrag van € 1.674,-.
      
    
    
    
    
      Deze uitspraak is gedaan door mr. R.J.A. Schaaf, rechter, in aanwezigheid van
      N. Dayerizadeh, griffier.
    
    
    
    
      De uitspraak is uitgesproken in het openbaar en bekendgemaakt op:
    
    
    
    
      28 februari 2023
    
    
    
    
    
    
    
    
      
        
      
    
    
    
    
    
    
    
    
  
  
    Documentcode: [doumentcode]
    
    
    
    
    
    
    
    
    
    
    
    
    
    
  
  
    Rechtsmiddel
    Tegen deze uitspraak kan hoger beroep worden ingesteld bij de Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State binnen één week na de dag van bekendmaking.