ECLI:NL:RBOBR:2023:332, Rechtbank Oost-Brabant, 23-01-2023, 21/1400, 21/1401, 21/1402, 21/1403
Rechtbank Oost-Brabant — Uitspraak 
Datum: 2023-01-23 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Bestuursrecht; Bestuursprocesrecht

Samenvatting: Sluiting door burgemeester van woning, schuur en perceel op grond van art 13b Opiumwet. Ruimtelijke en functionele samenhang. Evenredigheid.

RECHTBANK DEN HAAG
  
  
    Zittingsplaats ‘s-Hertogenbosch
  
  
    Bestuursrecht
  
  
    zaaknummer: SHE 21/1400, SHE 21/1401, SHE 21/1402, SHE 21/1403
  
  
    uitspraak van de enkelvoudige kamer van 23 januari 2023 in de zaak tussen
  
    
      
      [naam] , 
    
      
        
          [naam] , 
      
      
        
          [naam] , 
      
      
        
          [naam]
        , uit [woonplaats] , eisers
      (gemachtigde: mr. S.G.H. van de Kamp en mr. M.A. Prins),
    
    
    
    
      en
    
    
  
  
    de burgemeester van de gemeente Oss, de burgemeester,
    (gemachtigde: mr. F.A. Pommer).
    
    
  
  
    Inleiding
    
    
      In deze uitspraak beoordeelt de rechtbank de beroepen van eisers tegen het de besluiten van de burgemeester om sluiting van de woning, de schuur en het bosperceel aan [adres] te bevelen voor een duur van zes maanden.
    
    
    
      Met het bestreden besluit van 28 april 2021 op de bezwaren van eisers is de burgemeester bij dat besluit gebleven. 
    
    
    
      De burgemeester heeft op het beroep gereageerd met een verweerschrift. 
    
    
    
      De rechtbank heeft de beroepen op 12 december 2022 gelijktijdig op zitting behandeld. Hieraan hebben deelgenomen: [naam] en [naam] , de gemachtigden van eisers, met mr. S.A.C. de Ridder als waarnemer van S.G.H. van de Kamp, en de gemachtigde van de burgemeester. 
    
    
    
  
  
    Totstandkoming van het besluit
    
    1. In een bestuurlijke rapportage is vermeld dat op 13 november 2019 een politieonderzoek heeft plaatsgevonden op en rond het perceel [adres] (het perceel). Dit perceel is een woonwagenstandplaats, die wordt gehuurd door [naam] en [naam] . Hun kinderen [naam] en [naam] zijn geboren in 2003, respectievelijk 1997. Eisers woonden op dit perceel in een woonwagen. Op het perceel staat ook een schuur en achter de schuur ligt een bosperceel. 
    
    2. In de bestuurlijke rapportage van 9 december 2019 is vermeld dat in de woonwagen en de daarachter gelegen schuur het volgende is aangetroffen;
    
    
      
        Amfetamine, +/- 150 gram, in het keukenkastje;
      
      
        Deense kronen en Euro’s, totaal een waarde van € 256.650, -, verborgen in ruimte slaapkamer kast vloer;
      
      
        Bankbiljetten en muntgeld, € 6244,-, op verschillende plekken in woning;
      
      
        Munitie en hulzen, 8 + 4 (divers kaliber, in de schuur);
      
      
        Onderdelen van (vuur)wapens, meerderen, in de schuur. 
      
    
    
    3. Op grond van deze informatie heeft de burgemeester aan eisers op 13 januari 2020 het voornemen bekend gemaakt om ingevolge artikel 13b, eerste lid, van de Opiumwet, het perceel te sluiten voor de duur van twaalf maanden. Op 7 februari 2020, later bevestigd in een aanvullende rapportage van 24 februari 2020, maakte de politie aan de burgemeester bekend dat sprake was geweest van een vals-positieve test van amfetamine. De stof bleek geen amfetamine of enig andere hard- of softdrugs te zijn. Aan het voornemen van 13 januari 2020 heeft de burgemeester geen vervolg gegeven.
    
    4. Op 26 februari 2020 volgt een bestuurlijke rapportage over het op 13 november 2019 verrichte onderzoek en wat daarbij in de schuur en op/in het daarachter gelegen bosperceel is aangetroffen. Hierover is het volgende vermeld:
    
    
      “Aan onder andere de achterzijde van de schuur op het perceel waren camera’s gemonteerd die gericht waren op het bosperceel grenzend aan de achterzijde van het perceel. Deze camera’s konden in de schuur worden uitgelezen op een daarop aangesloten en werkend beeldscherm. Tijdens het onderzoek op 13 november 2019 werden op/in het betreffende bosperceel, waarop de camera’s gericht waren, drie ondergrondse bergruimtes, een ingegraven vat en andere zaken met inhoud aangetroffen. Het ging om de volgende inhoud: in de ondergrondse ruimten werd een groot aantal kunststofvaten en kartonnen dozen aangetroffen met daarin een groot aantal vuurwapens en onderdelen hiervan, alsook verdovende middelen. De verdovende middelen zijn voor nader onderzoek in beslag genomen. Uit het onderzoek is in iedere geval een positief indicatieve test gebleken van de volgende (hard)drugs c.q. stoffen:
      - 110 kilo MDMA-pillen (lijst 1 Opiumwet)
      - 193 MDMA-kristallen (lijst T Opiumwet)
      - 49 kilo Amfetamine (lijst T Opiumwet)
      - 222 liter Amfetamine olie (lijst 1 Opiumwet)
      - 3,4 kilo Methamfetamine (kristallen) (lijst 1 Opiumwet)
      - 1,5 kilo Ketamine (lijst T Opiumwet)
      - 0,3 kilo Cocaïne (lijst 1 Opiumwet)
      - 0,5 kilo Heroïne (lijst 1 Opiumwet)
      - 156,7 plakken Cannabis (hashish) (lijst 2 Opiumwet).”
    
    
    
      en: 
    
    
    
      “Op basis van onderzoeksbevindingen (opgenomen gesprekken) kan worden gesteld dat de schuur achter de woning van deze locatie, in de periode maart 2018 tot en met november 2019 vrijwel dagelijks werd gebruikt als overleglocatie / handelsplaats voor een crimineel samenwerkingsverband (CSV), waar ook vrijwel dagelijks bezoekers werden ontvangen. Dit CSV bestaat naast [naam] en [naam] uit tientallen personen, waaronder familieleden. Leden van het CSV en hun contacten konden ook buiten aanwezigheid van [naam] en [naam] gebruik maken van de schuur. Deze schuur was ingericht als vergaderruimte en werd door een deelnemer van het CSV zijn ‘kantoor’ genoemd. Ook op basis van onderzoeksbevindingen kan worden gesteld dat vanuit de schuur doorlopend drugstransacties besproken werden, voorbereid en uitgevoerd. Er werd vrijuit gesproken over onder andere:
      • het produceren van verdovende middelen (synthetische drugs) en het verhandelen van producten (precursoren) bestemd voor de productie van synthetische drugs.
      • het importeren van containers met verdovende middelen met diverse soorten dekladingen.
      • het uithalen van containers met daarin verdovende middelen.
      • het wegnemen van containers met vermoedelijk verdovende middelen.
      • het maken van afspraken met buitenlandse personen afkomstig uit onder andere Bulgarije, Zuid-Amerika en België.
      • het handelen in (vuur)wapens.
    
    
    
      Ook in de woning aan de [adres] kwamen leden van het crimineel samenwerkingsverband samen en werd veelvuldig gesproken over deze onderwerpen. Gesprekken in de schuur werden in de woning voortgezet, met name door familieleden die deel uit maken van het CSV”.
    
    
    5. Naar aanleiding van bovengenoemde bevindingen heeft de burgemeester op 
    10 maart 2020 aan eisers een nieuw voornemen kenbaar gemaakt tot sluiting van de woning, de schuur en het bosperceel, voor de duur van twaalf maanden. In het voornemen heeft de burgemeester eisers in de gelegenheid gesteld om op het voornemen hun zienswijze kenbaar te maken. Eisers hebben op 24 maart 2020 hun zienswijzen kenbaar gemaakt.
    
    7. Daarop heeft de burgemeester bij de primaire besluiten van 28 april 2020 de voorgenomen sluiting gehandhaafd, maar volstaan met een sluitingsduur van zes maanden in plaats van twaalf. Bij het bestreden besluit is de burgemeester bij die besluiten gebleven. 
    
    
  
  
    Beoordeling door de rechtbank
    
    8. De rechtbank beoordeelt of de burgemeester de woning, de schuur en het bosperceel heeft mogen sluiten voor de duur van zes maanden. Zij doet dat aan de hand van de beroepsgronden van eisers.
    
    9. Het beroep is ongegrond. Hierna legt de rechtbank uit hoe zij tot dit oordeel komt en welke gevolgen dit oordeel heeft.
    
    
      
        Procesbelang
      
    
    10. De rechtbank moet ambtshalve de vraag beantwoorden of eisers nog procesbelang hebben bij de door hen ingestelde beroepen. De sluiting van het perceel is inmiddels beëindigd en ligt dan ook in het verleden. Dat brengt de vraag met zich wat eisers feitelijk nog kunnen bereiken met deze beroepsprocedures.
    
    11. Volgens vaste rechtspraak van de Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State (de Afdeling) kan belang bij een inhoudelijke beoordeling van het beroep bestaan indien wordt gesteld dat schade is geleden ten gevolge van bestuurlijke besluitvorming. Vereist wordt dat tot op zekere hoogte aannemelijk is gemaakt dat deze schade daadwerkelijk is geleden als gevolg van het bestreden besluit. Desgevraagd hebben eisers gesteld dat zij als gevolg van het bestreden besluit schade hebben omdat zij de huur moesten doorbetalen, terwijl zij geen gebruik konden maken van de woning en omdat het bestuursrechtelijke bestreden besluit mogelijk doorwerking heeft in een civiele procedure. Met inachtneming van de vaste rechtspraak oordeelt de rechtbank dat eisers met deze stellingen tot op zekere hoogte aannemelijk hebben gemaakt dat zij schade hebben geleden als gevolg van het bestreden besluit en dat zij daarom een belang hebben bij een inhoudelijke beoordeling van hun beroep.
    
    
      
        Beoordelingskader
      
    
    12. De rechtbank beoordeelt de beroepen volgens het beoordelingskader dat de Afdeling uiteen heeft gezet in haar uitspraak van 28 augustus 2019, in de uitspraken van de Afdeling over de evenredigheid van 2 februari 2022 en in de uitspraken van de Afdeling van 6 juli 2022.
    
    
      
        Bevoegdheid
      
    
    13. Desgevraagd hebben eisers op de zitting bevestigd dat zij de bevindingen, die zijn vermeld in bestuurlijke rapportage over wat en hoeveel in de woning, in de schuur en op het bosperceel is aangetroffen, niet bestrijden. De rechtbank ziet ook overigens geen aanleiding om te twijfelen aan de juistheid van die bevindingen.
    
    14. Eisers betogen dat de burgemeester niet bevoegd was om de woning te sluiten omdat de ruimtelijke en functionele samenhang met het bosperceel en de schuur ontbrak. Daarbij wijzen zij op de feitelijke situatie, dat de woning en de schuur losstaande bouwwerken zijn, dat de schuur vrij toegankelijk is via een brede oprit en geen rechtstreekse toegang heeft vanuit de woning en dat het bosperceel van de standplaats met de woning en schuur wordt gescheiden door een stenen muur zonder doorgang. Daarnaast stellen eisers dat de kadastrale gegevens niet alleszeggend zijn en dat zij het bosperceel niet huurden van de gemeente.  Tijdens de zitting hebben eisers aangegeven dat zij niet langer het standpunt innemen dat er op de schuur geen camera’s waren gericht op het bosperceel. 
    
    15. De burgemeester heeft in het verweerschrift onder verwijzing naar een drietal uitspraken van de Afdeling als volgt gereageerd op de beroepsgrond van eisers: 
    
    
      “Uit al deze uitspraken volgt dat om te kunnen spreken van een ‘samenhangend geheel’
      er in de eerste plaats sprake moet zijn van ruimtelijke samenhang en daarnaast van
      functionele samenhang. Anders dan eisers beweren in hun (aanvullend) beroepschrift is
      de burgemeester niet alleen uitgegaan van de kadastrale eenheid. Dit laatst, ruimtelijke
      element is slechts één van de (vele) factoren waarop de burgemeester baseert dat de
      woning, schuur en het achterliggende bosperceel een samenhangend geheel zijn. De
      ruimtelijke samenhang bestaat hieruit dat:
    
    
      
        de woning en de schuur op hetzelfde, als één geheel verhuurde kadastrale perceel gelegen zijn;
      
      
        het perceel als één geheel is omsloten en als één geheel toegankelijk is via dezelfde toegang vanaf de openbare weg. De schuur is alleen via een smalle toegang die loopt langs de woonwagen te bereiken (zie ook de foto’s in de bestuurlijke rapportage van 26 februari 2020). Dat geldt ook voor het achter de schuur gelegen bosperceel;
      
      
        de schuur en woonwagen worden door dezelfde personen gehuurd en gebruikt, te weten [naam] en [naam] , alsmede hun kinderen;
      
      
        de schuur en woonwagen liggen praktisch tegen elkaar aan, daarmee in elkaars fysieke nabijheid. Tussen de schuur en de woonwagen is nauwelijks fysieke ruimte aanwezig, waardoor buiten het zicht vanuit de woning de schuur kan worden bereikt.
      
    
    
    
      In het kader van de ruimtelijke samenhang mag ook het sluitingsdoel worden betrokken.
      Een gedeeltelijke sluiting — van bijvoorbeeld alleen de schuur of, zoals eisers lijken voor
      te staan, alleen het bosperceel zal ertoe leiden dat niet goed controleerbaar is wat er
      tijdens de sluiting op de rest van het perceel gebeurt. Een persoon zou geheel aan het
      zicht vanaf de openbare weg onttrokken, vanuit de woning de schuur of het daarachter
      gelegen bosperceel alsnog kunnen betreden. Dit zou afbreuk doen aan het doel van de
      sluiting, te weten het beëindigen van de overtreding en voorkoming van het herhaling en
      het afgeven van een signaal dat het overtreden van de Opiumwet wordt gehandhaafd.
      Dat er een afscheiding zou bestaan — hetgeen niet zo is — of zou zijn te maken tussen de
      woning, de schuur en het bosperceel, laat daarmee onverlet dat het sluitingsdoel zich
      alsdan nog steeds verzet tegen het buiten de sluiting houden van delen van het
      samenhangende geheel. Zie in dit verband ook de volgende overweging van de Afdeling
      in een uitspraak van 6 september 2016, ECLI:NL:RVS:2016:2401:
    
    
    
      
        ‘Hieruit blijkt onder meer dat de loods direct achter de woning ligt, dat tussen de woning en de loods een tuin ligt die is omheind en dat een uitgang van de loods uitkomt in de tuin. Dit betekent dat de loods, vanaf de openbare weg bezien, ongezien kan worden binnengetreden via de woning en de tuin. Indien de woning niet zou zijn gesloten dan was de bereikbaarheid van de loods gelet hierop vele malen gemakkelijker geweest. Dat [appellante] derden de toegang tot haar terrein had kunnen ontzeggen en bovendien het toegangshek had kunnen sluiten, geeft geen grond voor een ander oordeel. De burgemeester stelt in dit verband terecht dat de productie van amfetamine zich afspeelt in een criminele omgeving en hij heeft aannemelijk mogen achten dat [appellante], al dan niet met geweld, in dat geval gedwongen zou kunnen worden toegang te verlenen tot het terrein en de loods. Voorts heeft de burgemeester erop gewezen dat sluiting van de woning en het terrein nodig was om de loods achter de woning zichtbaar te onttrekken aan het illegale circuit, waardoor de bekendheid van de drugslaboratoria definitief kon worden beëindigd.’ 
      
    
    
    
      In verband met de functionele samenhang tussen de woning, de schuur en het
      bosperceel, wijs ik namens de burgemeester op de volgende elementen waarop deze
      functionele samenhang met name is gestoeld:
    
    - in de schuur zijn munitie en huizen, alsmede onderdelen voor (vuur)wapens
    
      aangetroffen, daaronder begrepen een onderdeel van een machinegeweer. Deze
      voorwerpen werden ook aangetroffen in/op het bosperceel, tezamen met grote
      hoeveelheden harddrugs. De wapens, wapenonderdelen en munitie zijn — zeker
      in de gegeven context — aan te merken als drugs gerelateerd;
    
    - uit tapgesprekken is gebleken dat de schuur vrijwel dagelijks werd gebruikt als
    
      overleglocatie/handelsplaats voor een CSV. In de schuur werden blijkens tapgesprekken doorlopend drugstransacties besproken (zie de bestuurlijke
      rapportage van 26 februari 2020);
    
    - uit een proces-verbaal van 21 februari 2019 en strafvonnis van 6 september
    
      2021 blijkt ook dat vermoedelijk MDMA is geleverd in de schuur. Ook is een
      tapgesprek in de schuur waargenomen waarin is gesproken over Barcelonapillen.
      Het betreft vermoedelijk de voorraad MDMA-pillen met daarop een logo
      van FC Barcelona die in de ondergrondse ruimten in/op het bosperceel werden
      aangetroffen;
    
    - blijkens tapgesprekken werden diverse gesprekken over — kort gezegd —
    
      drugshandel in de schuur werden voortgezet in de woning op hetzelfde perceel
      en werd de woning ook bezocht door leden van het CSV;
    
    - in de woning zijn daarnaast grote contante geldbedragen aangetroffen,
    
      waaronder in totaal € 256.650,- aan o.a. Deense Kronen. Het geld lag verstopt
      in de ouderlijke slaapkamer, in een kast onder de vloer. Het geld was in
      coupures van bankbiljetten verpakt in plastic pakketjes;
    
    - door de strafrechter is bovendien bewezen bevonden (zie eerder genoemd
    
      vonnis van 6 september 2021) dat het in de woning aangetroffen geldbedrag —
      kort gezegd — een gedeelte van de ‘kas’ van het CSV betrof, in verband met de
      o.a. op het perceel plaatsvindende illegale activiteiten.”
    
    
    16. De rechtbank onderschrijft het standpunt van de burgemeester bij het aannemen van ruimtelijke en functionele samenhang tussen het bosperceel, de schuur en de woning en de elementen die daarbij relevant zijn. De burgemeester heeft op goede gronden verwezen naar de rechtspraak van de Afdeling. Uit die rechtspraak volgt ook dat een bestuursorgaan, onverminderd zijn eigen verantwoordelijkheid om een besluit zorgvuldig voor te bereiden, in beginsel mag afgaan op de juistheid van de bevindingen in een op ambtseed of ambtsbelofte opgemaakt en ondertekende bestuurlijke rapportage, voor zover deze bevindingen eigen waarnemingen van de opsteller van de rapportage weergeven. Als die bevindingen worden betwist, dan zal moeten worden onderzocht of er, gelet op de aard en inhoud van die betwisting, grond bestaat voor zulke twijfel aan die bevindingen dat deze niet of niet volledig aan de vaststelling van de overtreding ten grondslag kunnen worden gelegd.
    
    18. Omdat eisers de bevindingen in de beschikbare bestuurlijke rapportages niet betwisten oordeelt de rechtbank dat kan worden uitgegaan van de juistheid daarvan, waaronder hetgeen als volgt in de aanvullende bestuurlijke rapportage van 22 juni 2020 is vermeld: 
    
    
      “Relatie bos (terrein) en [adres]
    
    
    
      Uit het strafrechtelijk/forensisch onderzoek is gebleken dat er meerdere (4x) camera’s waren aangebracht aan, onder andere, de achterzijde van de schuur, behorende bij perceel [adres] . De camera’s waren gericht op het bos (terrein) direct grenzend aan de achterzijde van de schuur en gaven vanuit een aangesloten en werkend beeldscherm, geplaatst in de betreffende schuur perceel [adres] , beelden van de plekken al waar de aangetroffen ondergrondse ruimten en het vat werden aangetroffen in het bos (terrein).
    
    
    
      Verondersteld wordt dat de camera’s aan de achterzijde van de schuur, gericht op het bos (terrein) bedoeld waren voor het zicht op de ondergrondse ruimten en het ingegraven vat waarin de inbeslaggenomen goederen werden aangetroffen. Uit onderzoek is gebleken dat er een directe relatie bestaat tussen deelnemers aan het CSV dat criminele activiteiten ontplooide vanuit de schuur aan de [adres] en de inbeslaggenomen goederen in het bosperceel (zie sporenonderzoek/DNA hits).”
    
    
    19. De rechtbank concludeert dat de burgemeester terecht een ruimtelijke en functionele samenhang tussen de woning, de schuur en het bosperceel heeft aangenomen en bevoegd was tot sluiting van zowel het bosperceel, de schuur als de woning. 
    
    
      
        Evenredigheid
      
    
    20. Eisers stellen dat de sluiting onevenredig is, omdat de burgemeester het tijdsverloop en de verwijtbaarheid van de bewoners onvoldoende heeft betrokken in de besluitvorming. Volgens eisers heeft de burgemeester ten onrechte ook niet meegewogen dat de gemeente als verhuurder van de woning belang heeft bij de sluiting omdat direct een procedure tot ontruiming is gestart nadat van rechtswege de ontbindingsbevoegdheid was ingeroepen. 
    
    21. De rechtbank oordeelt dat de burgemeester het tijdsverloop voldoende heeft betrokken in de besluitvorming. In het primaire besluit is immers overwogen dat vanwege het tijdsverloop en omdat de omstandigheden als gevolg van het coronavirus het vinden van een vervangende woonruimte lange termijn bemoeilijken, de sluitingsduur wordt verkorten van de voorgenomen twaalf naar zes maanden. De rechtbank ziet geen aanleiding dat de sluitingsduur vanwege het tijdsverloop nog verder moet worden verkort. De burgemeester heeft terecht gewezen op de uitspraak van de Afdeling van 8 december 2021, waaruit volgt dat pas na het verstrijken van één jaar sinds de datum dat de sluiting volgens het besluit zou moeten ingegaan, de burgemeester de noodzaak tot sluiting opnieuw moet beoordelen. In dit geval is die periode van één jaar echter nog niet verstreken. 
    
    23. De rechtbank oordeelt dat de burgemeester zich er voldoende zorgvuldig en inzichtelijk van heeft vergewist dat de duur van de sluiting evenwichtig is en daarbij heeft kunnen betrekken dat [naam] en [naam] , gelet op de niet bestreden feiten en omstandigheden, een zeer ernstig verwijt treft. Aan de omstandigheid dat voor hun kinderen [naam] en [naam] mogelijk een verminderde mate van verwijtbaarheid geldt, kan niet de door eisers gewenste betekenis worden toegekend. Uit rechtspraak van de Afdeling volgt immers dat ouders in beginsel verantwoordelijk zijn voor het vinden van vervangende woonruimte voor de kinderen. De burgemeester heeft hulp aangeboden, indien eisers daarin niet zouden kunnen slagen. 
    
    24. Aan het door eisers gestelde belang van de gemeente als verhuurder van de woning kan bij de beoordeling van de evenwichtigheid van de sluiting evenmin relevante betekenis worden toegekend. Daarbij overweegt de rechtbank dat de ontbinding van de huurovereenkomst niet zozeer een gevolg is van de woningsluiting, maar van het feit dat gelet op de beschikbare gegevens sprake is van zeer ernstige activiteiten. 
    
    25. De rechtbank concludeert dat de burgemeester bevoegd was om te sluiten voor een periode van zes maanden. De voor eisers nadelige gevolgen van de sluiting zijn niet onevenredig in verhouding tot de met het besluit te dienen doelen en algemene belang. De burgemeester heeft met in achtneming van de rechtspraak van de Afdeling alle relevante omstandigheden en belangen betrokken bij de besluitvorming.  
    
    
  
  
    Conclusie en gevolgen
    
    
      26.	De beroepen zijn ongegrond. Dat betekent dat de burgemeester sluiting van de woning, de schuur en het bosperceel heeft mogen bevelen voor een duur van zes maanden. Eisers krijgen daarom het griffierecht niet terug. Zij krijgen ook geen vergoeding van hun proceskosten.
    
    
    
    
  
  
    Beslissing
    
    
      De rechtbank verklaart de beroepen ongegrond. 
    
    
    
    
    
      Deze uitspraak is gedaan door mr. H.M.H. de Koning, rechter, in aanwezigheid van 
      mr. V.A.C.M. Vonk, griffier. De uitspraak is in het openbaar geschied op 23 januari 2023.
    
    
    
    
    
    
    
    
      
        
        
        
          
            
              griffier
            
            
              rechter
            
          
        
      
    
    
    
    
      Een afschrift van deze uitspraak is verzonden aan partijen op:
    
    
    
  
  
    Informatie over hoger beroep
    Een partij die het niet eens is met deze uitspraak, kan een hogerberoepschrift sturen naar de Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State waarin wordt uitgelegd waarom deze partij het niet eens is met deze uitspraak. Het hogerberoepschrift moet worden ingediend binnen zes weken na de dag waarop deze uitspraak is verzonden. Kan de indiener de behandeling van het hoger beroep niet afwachten, omdat de zaak spoed heeft, dan kan de indiener de voorzieningenrechter van de Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State vragen om een voorlopige voorziening (een tijdelijke maatregel) te treffen.  
    
    
    
    
    
  
  
     Uitspraken van 1 juni 2016, ECLI:NL:RVS:2016:1520, en van 25 juli 2018, ECLI:NL:RVS:2018:2526.
  
  
     ECLI:NL:RVS:2019:2912.
  
  
     ECLI:NL:RVS:2022:285 en 335.
  
  
     Zie onder meer ECLI:NL:RVS:2022:1910, 1911, 1913 en 1916.
  
  
     De uitspraak van 7 september 2016, ECLI:NL:RVS:2016:2401, de uitspraak van 14 september 2016, ECLI:NL:RVS:2016:2456 en de uitspraak van 11 april 2018, ECLI:NL:RVS:2018:1193. 
  
  
     Zie onder andere de uitspraak van 6 juli 2022, ECLI:NL:RVS:2022:1916, r.o. 5.3.
  
  
     ECLI:NL:RVS:2021:2756.
  
  
     Zie bijvoorbeeld de overzichtsuitspraak van 28 augustus 2019, ECLI:NL:RVS:2019:2912.