ECLI:NL:RBDHA:2022:15508, Rechtbank Den Haag, 25-10-2022, NL22.18961
Rechtbank Den Haag — Uitspraak 
Datum: 2022-10-25 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Bestuursrecht; Vreemdelingenrecht

Samenvatting: Asiel; Albanië; bloedwraak; veilig land van herkomst; niet gewend tot de hogere autoriteiten; inreisverbod; ongegrond.

RECHTBANK DEN HAAG
    
    
      Zittingsplaats Utrecht Bestuursrecht zaaknummer: NL22.18961
      
        uitspraak van de enkelvoudige kamer in de zaak tussen
      
    
    
  
  
    
      [eiser] , eiser
    
      V-nummer: [V-nummer]
      (gemachtigde: mr. M.R. van der Pol), en
      
        de Staatssecretaris van Justitie en Veiligheid, de staatssecretaris (gemachtigde: mr. V. Ilić).
    
    
    
  
  
    Inleiding
    
    
      Eiser heeft de Albanese nationaliteit en is geboren op [2001] . Hij heeft op 16 augustus 2022 een aanvraag tot het verlenen van een verblijfsvergunning asiel voor
      bepaalde tijd ingediend. De staatssecretaris heeft met het bestreden besluit van 21 september 2022 deze aanvraag in de algemene procedure afgewezen als kennelijk ongegrond. In deze uitspraak beoordeelt de rechtbank het beroep van eiser tegen de afwijzing van zijn asielaanvraag.
    
    
    
      De rechtbank heeft het beroep op 14 oktober 2022 op zitting behandeld. Hieraan hebben deelgenomen: de gemachtigde van eiser en de gemachtigde van de staatssecretaris.
    
    
  
  
    Beoordeling door de rechtbank
    
    1. Eiser legt aan zijn asielaanvraag ten grondslag dat zijn familie al zo’n twintig jaar problemen heeft met de familie [A] . Zijn oom heeft na een ruzie - rond 1999 - twee leden van de andere familie doodschoten. Eisers oom is hiervoor veroordeeld tot een gevangenisstraf van 25 jaar. De familie [A] wil volgens eiser nog altijd wraak nemen. In het verleden - tussen 2011 en 2013 - hebben eiser en zijn familie daarom politiebescherming gehad, omdat hun huis was beschoten. In 2017 is zijn broer ontvoerd en dat heeft hij ternauwernood overleefd. Nu wil de politie eiser en zijn familie niet meer beschermen, omdat het gevaar zou zijn geweken. Volgens eiser loopt hij juist meer gevaar sinds zijn oom begin 2022 is vrijgelaten en naar Frankrijk is gevlucht. Op advies van zijn ouders heeft hij Albanië verlaten.
    
    2. Het asielrelaas van eiser bevat volgens de staatssecretaris de volgende relevante elementen:
    3. Identiteit, nationaliteit en herkomst;
    4. Problemen vanwege bloedwraak.
    
    
    
    
      Verweerder acht de relevante elementen geloofwaardig. Verweerder stelt zich op het standpunt dat Albanië in zijn algemeen én voor eiser een veilig land van herkomst is. Verweerder concludeert daarom dat de asielaanvraag wordt afgewezen als kennelijk ongegrond op grond van artikel 31, eerste lid, jo. artikel 30b, eerste lid, aanhef en onder b van de Vreemdelingenwet 2000 (Vw). Verder is eiser een inreisverbod opgelegd voor de duur van twee jaar en wordt hem een vertrektermijn onthouden.
    
    
    3. De rechtbank overweegt als volgt.
    
    
      
        Albanië als veilig land van herkomst – algemeen
      
    
    4. Eiser voert aan dat verweerder ten onrechte Albanië als veilig land van herkomst heeft aangemerkt. Eiser heeft verschillende artikelen overgelegd waaruit volgens hem blijkt dat Albanië een narcostaat is waar corruptie voorkomt. Eiser wijst er verder op dat in 2013 en 2014 Albanië blijkbaar niet als veilig land van herkomst werd gekwalificeerd, omdat 7,4% van de asielaanvragen van Albaniërs werd toegekend. Volgens eiser is er sprake van een motiveringsgebrek omdat verweerder niet duidelijk heeft gemaakt waarom Albanië nu wel als veilig land van herkomst wordt gezien. Eiser wijst er op dat andere Europese landen Albanië niet als veilig land van herkomst aanmerken.
    
    5. Naar het oordeel van de rechtbank heeft verweerder terecht en voldoende gemotiveerd gesteld dat Albanië in het algemeen een veilig land van herkomst is. In de uitspraak van 14 september 2016 heeft de Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State (ABRvS) geoordeeld dat de aanwijzing van Albanië als veilig land van herkomst voldoet aan de wettelijk voorgeschreven vereisten.1 In zijn besluitvorming heeft verweerder terecht gewezen op de kamerbrief van 3 november 2015, waaruit volgt dat Albanië is aangemerkt als veilig land van herkomst.2 Daarnaast heeft verweerder gewezen op het feit dat op 20 september 2019 en 11 juni 2021 een herbeoordeling heeft plaatsgevonden en dat toen is geconcludeerd dat de aanwijzing dat Albanië een veilig land van herkomst is, wordt voortgezet.3 De rechtbank ziet in de artikelen die eiser heeft overgelegd geen aanleiding om hier anders over te oordelen. Er blijkt namelijk niet uit dat in het algemeen geen bescherming mogelijk is van de Albanese autoriteiten, zoals eiser aanvoert. Bovendien zijn de artikelen gepubliceerd voordat de herbeoordeling van Albanië als veilig land van herkomst plaatsvond. De artikelen hebben daarom niet de waarde die eiser er aan toedicht. Een verwijzing naar het gestelde percentage van de inwilligende beschikkingen van Albanese asielaanvragen in 2013 en 2014 is geen reden zijn om anders te oordelen, niet in de minste plaats omdat in 2021 een herbeoordeling heeft plaatsgevonden. Verder heeft eiser op geen enkele wijze onderbouwd dat andere Europese landen Albanië niet als veilig land van herkomst aanmerken.
    
    6. Nu verweerder Albanië terecht als veilig land van herkomst beschouwt, bestaat er een algemeen rechtsvermoeden dat vreemdelingen uit Albanië geen bescherming nodig hebben. Het ligt op de weg van eiser om aannemelijk te maken dat Albanië in zijn specifieke geval toch niet veilig is. Vanwege het algemeen rechtsvermoeden is de drempel daarvoor hoog. Dit laat onverlet dat verweerder hetgeen eiser aanvoert zal moeten onderzoeken en zal moeten motiveren of/waarom Albanië voor eiser veilig is.
    
      
        
      
    
    1. Zie ECLI:NL:RVS:2016:2474.
    2 Kamerstukken 2015-2016, 19637, nr. 2076.
    3 Kamerstukken 2019-2020, 19637, nr. 2531 en Kamerstukken 2020-2021, 19637, nr. 2734.
    
    
    
    
      
        Albanië als veilig land van herkomst voor eiser
      
    
    7. Volgens eiser is Albanië voor hem geen veilig land van herkomst. Hij heeft
    
      voldoende inspanning geleverd om in Albanië bescherming te zoeken, maar de politie stelt dat het gevaar is geweken. Volgens eiser klopt dat niet, want zijn broer is in 2017 ontvoerd en zijn oom is begin 2022 vrijgelaten. De ontvoering van zijn broer wijst er volgens eiser ook op dat hijzelf wel degelijk problemen heeft ondervonden. Nu zijn oom is vrijgelaten en gevlucht, is het gevaar volgens eiser acuut en zeer dreigend. Bij voorbaat is het zinloos om opnieuw bescherming te vragen, want de gevolgen van zijn terugkeer naar Albanië kunnen meteen heel erg zijn. Albanië kan eisers veiligheid niet garanderen. De politie grijpt niet preventief in bij bloedwraak. Tevens wijst eiser er op dat de politie in Albanië corrupt is.
      Tijdens de zitting heeft eiser specifiek gewezen twee overgelegde documenten: een verklaring van de Raad van Dorpsoudsten van het dorp [B] van 14 september 2021 en een verklaring van burgemeester [C] van de gemeente [gemeente] van 19 maart 2015, uit welke verklaringen volgens eiser volgt dat hij in Albanië geen bescherming kan krijgen. Tot slot heeft eiser op de zitting gesteld dat zijn oom in Frankrijk een verblijfsvergunning asiel heeft gekregen.
    
    
    8. Naar het oordeel van de rechtbank heeft eiser niet aannemelijk gemaakt dat Albanië voor hem geen veilig land van herkomst is. De rechtbank acht van belang dat eiser heeft verklaard dat hij nooit rechtstreeks iets van de familie [A] heeft vernomen en dat hem persoonlijk niets is aangedaan.4 Verweerder heeft er op mogen wijzen dat niet is gebleken dat de Albanese autoriteiten eiser niet willen of kunnen beschermen. Van 2011 tot 2013 heeft eisers familie immers bescherming gekregen van de politie vanwege een beschieting op hun huis. Verweerder heeft er ook op mogen wijzen dat uit beide verklaringen waar eiser tijdens de zitting specifiek op heeft gewezen, niet blijkt dat eiser geen bescherming kan inroepen van de Albanese autoriteiten. Het document van de burgemeester is bovendien van 2015. Eiser heeft zich niet gewend tot de hogere autoriteiten nadat de lokale politie hem te kennen zou hebben gegeven dat er geen noodzaak bestaat om hem te beschermen.5 Verweerder heeft eiser dan ook mogen tegenwerpen dat hij niet alle mogelijkheden heeft aangewend voordat hij Albanië heeft verlaten. Naar het oordeel van de rechtbank is niet
    gebleken dat het voor eiser bij voorbaat zinloos is om bescherming te vragen. De stelling dat zijn oom een asielvergunning in Frankrijk heeft eiser niet onderbouwd. Reeds daarom kan deze stelling de beoordeling niet anders maken.
    
    
      
        Kennelijk ongegrond
      
    
    9. Eiser voert aan dat verweerder ten onrechte zijn aanvraag kennelijk ongegrond heeft verklaard. Eiser wijst er op dat hij geen inconsequente of tegenstrijdige verklaringen heeft afgelegd.
    
    10. De rechtbank oordeelt dat verweerder de aanvraag van eiser kennelijk ongegrond mocht verklaren op grond van artikel 31, eerste lid jo. artikel 30b, eerste lid, aanhef en onder b, van de Vw.
    
    
    
    
    
    
      
        
      
    
    4 Zie p. 10 van het gehoor veilig land van herkomst van 16 september 2022.
    5 Zie p. 12 van het gehoor veilig land van herkomst van 16 september 2022.
    
    
    
    
      
        Inreisverbod
      
    
    11. Eiser voert aan dat verweerder hem ten onrechte een inreisverbod heeft opgelegd. Er zijn geen redenen van openbare orde die een inreisverbod rechtvaardigen.
    
    12. De rechtbank oordeelt dat verweerder eiser een inreisverbod mocht opleggen, omdat zijn aanvraag kennelijk ongegrond is verklaard.6
    
    
  
  
    Beslissing
    
    
      De rechtbank verklaart het beroep ongegrond.
    
    
    
    
      Deze uitspraak is gedaan door mr. G.P. Loman, rechter, in aanwezigheid van mr. L.L. Hol, griffier.
    
    
    
    
    
    
    
    
    
    
    
    
    
    
    
    
    
    
    
    
    
    
    
    
    
    
    
    
    
    
    
    
    
    
    
    
      
        
      
    
    
      6 Zie artikel 62, tweede lid, aanhef en onder b, van de Vw jo artikel 66a, eerste lid, aanhef en onder a, van de Vw.
    
    
    
    
      De uitspraak is uitgesproken in het openbaar en bekendgemaakt op:
    
    
    
    
      25 oktober 2022
    
    
    
    
    
    
    
    
      
        
      
    
    
    
    
    
    
    
    
  
  
    Documentcode: [documentcode]
    
    
    
    
    
    
    
    
    
    
    
    
    
    
  
  
    Rechtsmiddel
    Tegen deze uitspraak kan hoger beroep worden ingesteld bij de Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State binnen één week na de dag van bekendmaking.