ECLI:NL:RBDHA:2023:544, Rechtbank Den Haag, 20-01-2023, SGR 21/3344
Rechtbank Den Haag — Uitspraak 
Datum: 2023-01-20 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Bestuursrecht; Omgevingsrecht

Samenvatting: Onvoldoende gemotiveerd waarom afwijken van bestemmingsplan niet leidt tot een goede ruimtelijke ordening.

Uitspraak 
  
    RECHTBANK DEN HAAG
    
    
      Bestuursrecht
      zaaknummer: SGR 21/3344
      
        
        proces-verbaal van de mondelinge uitspraak van de enkelvoudige kamer van 20 januari 2023 in de zaak tussen
      
    
  
  
    
      Stichting [eiseres], te [vestigingsplaats], eiseres
    
    
      en
    
    
  
  
    het college van burgemeester en wethouders van Den Haag (het college)
    (gemachtigde: mr. M.C. Remeijer-Schmitz).
    
  
  
    Inleiding
    
      Bij besluit van 11 september 2020 heeft het college geweigerd om een omgevingsvergunning te verlenen voor het wijzigen van het gebruik van het binnenplein van het schoolgebouw aan de Hendrik van Deventerstraat 43 te Den Haag door het aanleggen van 12 parkeerplaatsen en 26 fietsparkeerplekken. 
      Op 19 maart 2021 heeft het college het bezwaar van eiseres ongegrond verklaard (het bestreden besluit). 
      Eiseres heeft beroep ingesteld tegen het bestreden besluit.
      De rechtbank heeft het beroep van eiseres op 20 januari 2023 op zitting behandeld. Hieraan hebben deelgenomen: [A] en [B] namens eiseres en de gemachtigde van het college.
      Na afloop van de behandeling van de zaak op de zitting heeft de rechtbank onmiddellijk mondeling uitspraak gedaan.
    
    
  
  
    Beslissing
    De rechtbank:
    - verklaart het beroep gegrond;
    - vernietigt het bestreden besluit;
    - draagt het college op om een nieuw besluit te nemen op het bezwaar van eiseres;
    - bepaalt dat verweerder het griffierecht van € 360,- aan eiseres moet vergoeden.
    
  
  
    Overwegingen
    Vast staat dat het geldende bestemmingsplan parkeren op het binnenterrein van het schoolgebouw van eiseres niet toestaat. Het college heeft in zaken als deze een keuzevrijheid om al dan niet van het bestemmingsplan af te wijken. De rechter kan die keuze zelf niet maken, maar moet toetsen of de keuze van het college redelijk is en of die keuze voldoet aan de eisen die de wet daaraan stelt. Daaronder valt ook de toets of de keuze van het college deugdelijk is gemotiveerd.
    
    
      Het college heeft in haar besluit twee redenen genoemd om geen omgevingsvergunning te verlenen aan eiseres, namelijk dat het geldende bestemmingsplan niet toestaat dat het binnenterrein voor parkeren wordt gebruikt en dat de school voldoende bereikbaar is per openbaar vervoer.
    
    
    
      Beide redenen kunnen naar het oordeel van de rechtbank het besluit niet dragen. Het college kan  afwijken van het bestemmingsplan. De vaststelling dat de parkeerplaatsen in strijd zijn met het bestemmingsplan is dus onvoldoende om de gevraagde omgevingsvergunning te weigeren. Het college moet motiveren waarom afwijken van het bestemmingsplan niet leidt tot een goede ruimtelijke ordening.
    
    
    
      Dat er voldoende mogelijkheden zouden zijn om de school met het openbaar vervoer te bereiken, is naar het oordeel van de rechtbank ook geen deugdelijk motivering om de omgevingsvergunning te weigeren. Dit betekent immers niet dat de aanleg van parkeerplaatsen op het binnenterrein in strijd is met een goede ruimtelijke orde. Daarbij geldt dat een goede bereikbaarheid per openbaar vervoer en de beschikbaarheid van parkeerplaatsen goed naast elkaar kunnen bestaan.
    
    
    
      Het college heeft onvoldoende gemotiveerd waarom de goede ruimtelijke ordening zich verzet tegen de parkeerplaatsen op de binnenplaats van het schoolgebouw. Het college heeft daarom onvoldoende gemotiveerd waarom geen omgevingsvergunning wordt verleend om van het bestemmingsplan af te wijken.
    
    
    
      Voor zover het college tijdens de zitting erop heeft gewezen dat het toestaan van parkeren op de binnenplaats kan leiden tot (geluids)overlast voor omwonenden, geldt dat dit niet als motivering is genoemd in de besluitvorming. Het college heeft ter zitting ook niet onderbouwd dat deze (geluids)overlast zodanig is dat geen sprake meer zou zijn van een goede ruimtelijke ordening. 
    
    
    
      Dat betekent dat de rechtbank het besluit van 19 maart 2021 vernietigt en het college opdraagt opnieuw op het bezwaar te beslissen.
    
    
    
      Omdat het beroep gegrond is, krijgt eiseres het door haar betaalde griffierecht terug. Voor een vergoeding van proceskosten bestaat geen aanleiding.
    
    
    
      Partijen zijn gewezen op de mogelijkheid om tegen de mondelinge uitspraak in hoger beroep te gaan op de hieronder omschreven wijze.
    
    
    
      Deze uitspraak is uitgesproken in het openbaar op 20 januari 2023 door mr. J. Schaaf, rechter, in aanwezigheid van E.T. Rietbroek, griffier.
    
    
      
        
        
        
          
            
              Griffier
              
              
              
              
            
            
              rechter
            
          
        
      
    
    
    
    
    
    
    
    
      Een afschrift van dit proces-verbaal is verzonden aan partijen op:
    
    
    
  
  
    Informatie over hoger beroep
    Een partij die het niet eens is met deze uitspraak, kan een hogerberoepschrift sturen naar de Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State waarin wordt uitgelegd waarom deze partij het niet eens is met deze uitspraak. Het hogerberoepschrift moet worden ingediend binnen zes weken na de dag waarop dit proces-verbaal is verzonden. Kan de indiener de behandeling van het hoger beroep niet afwachten, omdat de zaak spoed heeft, dan kan de indiener de voorzieningenrechter van de Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State vragen om een voorlopige voorziening (een tijdelijke maatregel) te treffen.