ECLI:NL:RBDHA:2023:717, Rechtbank Den Haag, 02-02-2023, AWB - 22 _ 4632
Rechtbank Den Haag — Uitspraak 
Datum: 2023-02-02 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Bestuursrecht

Samenvatting: Het bezwaar tegen het niet tijdig nemen van een besluit op het verzoek om openbaarmaking van documenten is terecht niet-ontvankelijk verklaard.

RECHTBANK DEN HAAG
    
    
      Bestuursrecht
    
    
    
      zaaknummer: SGR 22/4632
    
    
    uitspraak van de enkelvoudige kamer van 2 februari 2023 in de zaak tussen
    
    
      [eiser], te [woonplaats], eiser
    
    
      en
    
    
    het college van burgemeester en wethouders van Den Haag, verweerder
    (gemachtigde: mr. M.C. Rehmeijer).
    
    
  
  
    Procesverloop
    
    
      Met het besluit van 5 juli 2022 (het bestreden besluit) heeft verweerder het bezwaar van eiser tegen het niet tijdig nemen van een besluit op zijn verzoek om openbaarmaking van documenten niet-ontvankelijk verklaard.
    
    
    
      Eiser heeft tegen het bestreden besluit beroep ingesteld.
    
    
    
      Verweerder heeft een nader stuk ingezonden. 
    
    
    
      De zitting was op 17 januari 2023 via een beeldverbinding. Beide partijen hebben voorafgaande aan de zitting laten weten niet aanwezig te zullen zijn. 
    
    
  
  
    Overwegingen
    
    
      
        Waar gaat deze zaak over?
      
    
    
    
      1.1.
      Eiser heeft op 1 en 8 maart 2022 grond van de Wet openbaarheid van bestuur (Wob) verzocht om openbaarmaking van documenten over de woningen van het nieuwbouwproject Edison in het Energiekwartier die in 2018 zijn opgeleverd.
      
    
    
      1.2.
      Op 1 mei 2022 is de Wet open overheid (Woo) in werking getreden. 
      
    
    
      1.3.
      Op 24 mei 2022 heeft eiser digitaal bezwaar gemaakt tegen het niet tijdig nemen van een besluit op zijn Wob-verzoek.
      
    
    
      1.4.
      Bij brief van 15 juni 2022 heeft eiser verweerder in gebreke gesteld.
      
    
    
      1.5.
      Bij het bestreden besluit heeft verweerder het bezwaar niet-ontvankelijk verklaard. 
      
      
      
      
      
        
          Wat vindt verweerder?
        
      
      
      2. De reden van de niet-ontvankelijk verklaring van het bezwaar is dat sinds 1 mei 2022 De Woo in werking is getreden. Op grond van de inmiddels vervallen Wob kon nog bezwaar worden gemaakt tegen het niet tijdig nemen van een besluit op een verzoek om openbaarmaking van documenten. Dit kon in afwijking van het bepaalde in artikel 7:1, eerste lid, aanhef en onder f, van de Algemene wet bestuursrecht (Awb). Op grond van de Woo kan echter geen bezwaar meer worden gemaakt tegen het niet tijdig nemen van een besluit op een verzoek om openbaarmaking. Het bezwaar is daarom niet-ontvankelijk verklaard.
      
      
        
          Wat vindt eiser?
        
      
      
      3. Eiser vindt dat zijn bezwaar ten onrechte niet-ontvankelijk is verklaard op de grond dat hij geen ingebrekestelling zou hebben ingestuurd. Hij heeft op 15 juni 2022 aangetekend een ingebrekestelling naar verweerder gestuurd. 
      
      
        
          Wat is het oordeel van de rechtbank?
        
      
      
    
    
      4.1.
      
        Op 1 mei 2022 is de Woo in werking getreden. Artikel 10.1 van de Woo bepaalt dat de Wob wordt ingetrokken. Er is geen overgangsrecht. Dat betekent dat verweerder de Woo met ingang van 1 mei 2022 direct moest toepassen.    
        Verweerder heeft terecht gesteld dat op grond van artikel 7:1, eerste lid, aanhef en onder f, van de Awb geen bezwaar kan worden gemaakt tegen het niet tijdig nemen van een besluit op grond van Woo. De Woo maakt hierop, anders dan voorheen de Wob, geen uitzondering. 
        Verweerder heeft daarom terecht het bezwaar van eiser tegen het niet tijdig nemen van het verzoek van eiser om openbaarmaking van documenten niet-ontvankelijk verklaard. Deze niet-ontvankelijk verklaring is dus niet, zoals eiser aanvoert, gebaseerd op de stelling dat eiser geen ingebrekestelling zou hebben ingediend bij verweerder. 
        Omdat verweerder terecht het bezwaar niet-ontvankelijk heeft verklaard, dient het verzoek van eiser om een passende financiële vergoeding in deze zaak te worden afgewezen. 
      
      
    
    
      4.2.
      Het beroep is ongegrond.
      
    
    
      4.3.
      Voor een proceskostenveroordeling bestaat geen aanleiding. 
      
      
      
      
      
      
      
      
      
      
    
  
  
    Beslissing
    
    
      De rechtbank:
    
    - verklaart het beroep ongegrond;
    - wijst het verzoek om een passende vergoeding af.
    
    
    
      Deze uitspraak is gedaan door mr. J.J.P. Bosman, rechter, in aanwezigheid van mr. J.A. Leijten, griffier. De beslissing is in het openbaar uitgesproken op 2 februari 2023.
    
    
    
    
    
      griffier						rechter
    
    
    
    
      Afschrift verzonden aan partijen op:
    
    
  
  
    Bent u het niet eens met deze uitspraak?
    
    
      Als u het niet eens bent met deze uitspraak, kunt u een brief sturen naar de Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State waarin u uitlegt waarom u het er niet mee eens bent. Dit heet een beroepschrift. U moet dit beroepschrift indienen binnen 6 weken na de dag waarop deze uitspraak is verzonden. U ziet deze datum hierboven.
    
    
  
  
     Zie het vervallen artikel 15a, eerste lid, van de Wob