ECLI:NL:RBNHO:2023:4987, Rechtbank Noord-Holland, 31-03-2023, 10337181 WM
Rechtbank Noord-Holland — Uitspraak 
Datum: 2023-03-31 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Bestuursrecht; Bestuursstrafrecht

Samenvatting: Gedraging is voldoende komen vast te staan. Geen aanleiding om boete te matigen. Beroep ongegrond.

RECHTBANK NOORD-HOLLAND
      
      Handel, Kanton en Bewind
      locatie Alkmaar
    
    
    
      Zaaknummer	: 10337181 \ WM VERZ  23-96
      CJIB-nummer	: 247247039
      Uitspraakdatum	: 31 maart 2023
    
    
    
      
        Uitspraak op een beroep als bedoeld in artikel 9 van de Wet administratiefrechtelijke handhaving verkeersvoorschriften (WAHV) en proces-verbaal van de zitting
      
    
    
    
      in de zaak van
      
        [betrokkene]
      
      gemachtigde	: Boete.nu (M.J.M. Bergers)
    
    
  
  
    
      1Het verloop van de procedure en het proces-verbaal van de zitting
    
    
      1.1.
      Aan betrokkene is een administratieve sanctie (hierna te noemen: boete) opgelegd. Betrokkene heeft daartegen beroep ingesteld bij de officier van justitie. De officier van justitie heeft het beroep ongegrond verklaard. Tegen die beslissing is door betrokkene beroep ingesteld bij de kantonrechter.
      
    
    
      1.2.
      De zaak is behandeld op de zitting van 31 maart 2023. Op de zitting is de vertegenwoordiger van de officier van justitie verschenen. Gemachtigde van betrokkene is niet verschenen. 
      
    
    
      1.3.
      De vertegenwoordiger van de officier van justitie heeft op de zitting meegedeeld de beslissing en het standpunt te handhaven en heeft de kantonrechter verzocht om het beroep ongegrond te verklaren.
      
    
    
      1.4.
      De kantonrechter heeft op de zitting uitspraak gedaan.
      
    
  
  
    
      2Overwegingen
    
    
      2.1.
      De gedraging waarvoor de boete is opgelegd, luidt – kort omschreven – als volgt: een voertuig parkeren waar dat niet mag (bord E1, parkeerverbod (szone)). 
      
    
    
      2.2.
      Betrokkene is het niet eens met de beslissing van de officier van justitie en heeft in het beroepschrift de gronden daarvoor aangevoerd. 
      
    
    
      2.3.
      
        
          De beoordeling van de gedraging waarvoor de boete is opgelegd 
        
        In WAHV-zaken biedt de verklaring van een verbalisant in beginsel voldoende grondslag voor de vaststelling van de gedraging. Dit is anders indien de betrokkene voor zijn zaak specifieke feiten en omstandigheden aanvoert die aanleiding geven te twijfelen.  
      
      
      
        De officier van justitie heeft een aanvullend proces-verbaal laten opmaken door de verbalisant. In dit aanvullend proces-verbaal is het volgende vermeld: “(…) Wij zijn vervolgens weer achter [  ] aangereden en gaven hem een stopteken door middel van een verlicht transparant met het woord “stop” wat aan de voorzijde van het voertuig was aangebracht. Wij zagen dat [  ] stopte en zijn auto niet in een parkeervak parkeerde. (…) Ik zag dat [  ] wegliep en niet meer terug naar ons toe kwam voor een verklaring. (…)”
      
      
      
        Gemachtigde stelt dat uit de aanvullende verklaring van de verbalisant blijkt dat er in het geheel geen sprake was van parkeren. De kantonrechter volgt dit verweer niet. De kantonrechter overweegt daartoe dat in artikel 1 van het RVV 1990 onder parkeren verstaat: “het laten stilstaan van een voertuig anders dan gedurende de tijd die nodig is voor en gebruikt wordt tot het onmiddellijk in- of uitstappen van passagiers of voor het onmiddellijk laden of lossen van goederen.”. Uit de verklaring van de verbalisant blijkt namelijk dat betrokkene wegliep van het voertuig, het voertuig heeft laten staan buiten een parkeervak en niet meer terugkwam om een verklaring af te geven. Dat betrokkene direct gevolg heeft gegeven aan het stopteken en het voertuig tot stilstand heeft gebracht was voor de verbalisant niet de reden om de boete op te leggen. Het verweer dat er sprake zou zijn van een voortgezette handeling volgt de kantonrechter evenmin, omdat er sprake is van twee afzonderlijke gedragingen. De kantonrechter ziet in hetgeen betrokkene heeft aangevoerd ook geen reden om de boete te matigen. Het beroep wordt daarom ongegrond verklaard.
      
      
    
    
      2.4.
      De kantonrechter ziet geen aanleiding om proceskosten toe te kennen, omdat het beroep ongegrond wordt verklaard.
      
      
        
          De uitspraak
        
      
      
      
        De kantonrechter:
      
      
      
        ‒ verklaart het beroep ongegrond;
        ‒ wijst het verzoek om vergoeding van de proceskosten af.
      
      
      
        Deze uitspraak is gedaan door mr. D.D.M. Hazeu, kantonrechter, bijgestaan door de griffier, en in het openbaar uitgesproken.
      
      
      
        De griffier							De kantonrechter
      
      
      
      
      
      
      
      
      
        Tegen deze uitspraak kan op grond van artikel 14 WAHV hoger beroep worden ingesteld bij het gerechtshof Arnhem-Leeuwarden, binnen 6 weken na de hieronder vermelde dag van toezending. Hoger beroep is in beginsel alleen mogelijk als de boete in de uitspraak is bepaald op een bedrag van meer dan € 110,00. Het beroepschrift moet worden verzonden aan de afdeling Kanton van de rechtbank Noord-Holland, Postbus 251, 1800 BG Alkmaar. De wet gaat uit van een geheel schriftelijke procedure in hoger beroep, tenzij door u bij het beroepschrift uitdrukkelijk om een mondelinge behandeling van de zaak is verzocht. Het instellen van hoger beroep per e-mail is niet mogelijk.
      
      
      
        Datum toezending: