ECLI:NL:RBNHO:2023:4513, Rechtbank Noord-Holland, 16-05-2023, 15/038045-22
Rechtbank Noord-Holland — Uitspraak 
Datum: 2023-05-16 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Strafrecht

Samenvatting: Diefstal in vereniging met geweld in de deuropening van de woning van het slachtoffer. Partiële vrijspraak van het stompen in de buik. Geen passend oriëntatiepunt voor strafoplegging voor deze diefstal met geweld, minder zwaar bestraffen dan een woningoverval maar zwaarder bestraffen dan een straatroof met licht geweld. Gedeeltelijke toewijzing vordering benadeelde partij.

RECHTBANK NOORD-HOLLAND
    Team Straf, zittingsplaats Alkmaar
    Meervoudige strafkamer
    
    
      Parketnummer: 15/038045-22 (P)
      Uitspraakdatum: 16 mei 2023
      Tegenspraak 
    
    
    
      Dit vonnis is gewezen naar aanleiding van het onderzoek op de openbare terechtzitting van 
      2 mei 2023 in de zaak tegen:
    
    
    
      
        
          [verdachte] 
        ,
      
      geboren op [geboortedatum] te [geboorteplaats] ,
      feitelijk verblijvende aan de [adres] . 
    
    
    
      De rechtbank heeft kennisgenomen van de vordering van de officier van justitie mr. S.M. de Vries en van wat de verdachte en zijn raadsman, mr. B.J.W. Tijkotte, advocaat te Koog aan de Zaan, naar voren hebben gebracht.
    
    
  
  
    
      1Tenlastelegging 
    
    
      Aan de verdachte is ten laste gelegd dat:
    
    
    
      hij op of omstreeks 19 januari 2022 te Hoorn, tezamen en in vereniging met een of meer anderen, althans alleen, twee gouden kettingen, in elk geval enig goed, dat/die geheel of ten dele toebehoorde(n) aan [slachtoffer] , in elk geval aan een ander dan aan verdachte en/of zijn mededader(s), heeft weggenomen met het oogmerk om het zich wederrechtelijk toe te eigenen, terwijl deze diefstal werd voorafgegaan, vergezeld en/of gevolgd van geweld en/of bedreiging met geweld tegen die [slachtoffer] , gepleegd met het oogmerk om die diefstal voor te bereiden of gemakkelijk te maken, of om, bij betrapping op heterdaad, aan zichzelf of aan andere deelnemers aan het misdrijf, hetzij de vlucht mogelijk te maken, hetzij het bezit van het gestolene te verzekeren, door- een voet tussen de voordeur van de woning van die [slachtoffer] en het kozijn te doen/plaatsen en/of die voordeur (met kracht) te openen, en/of,- die [slachtoffer] vast te pakken bij zijn schouder en/of de kraag van zijn trui, en/of- die [slachtoffer] (met een vuist) op/tegen zijn ribben te slaan, en/of- (voornoemde) twee gouden kettingen (met kracht) van de nek van die [slachtoffer] af te rukken/trekken.
    
    
  
  
    
      2Voorvragen
    
    
      De rechtbank heeft vastgesteld dat de dagvaarding geldig is, dat zij bevoegd is tot kennisneming van de zaak, dat de officier van justitie ontvankelijk is in de vervolging en dat er geen redenen zijn voor schorsing van de vervolging.
    
    
    
    
  
  
    
      3Beoordeling van het bewijs
    
    
      3.1
      
        Standpunt van de officier van justitie
      
      
      
        De officier van justitie heeft gerekwireerd tot bewezenverklaring van het ten laste gelegde feit: diefstal in vereniging waarbij met geweld de kettingen van de hals van het slachtoffer zijn gerukt.
      
      
    
    
      3.2
      
        Standpunt van de verdediging
      
      
      
        De raadsman heeft bepleit de verdachte vrij te spreken van het stompen tegen de ribben nu de verklaring van het slachtoffer op dat punt niet door enig ander onafhankelijk bewijsmiddel wordt ondersteund. De op de medische verklaring vermelde informatie over pijn op de ribben is gebaseerd op uitingen van het slachtoffer. De verdachte en medeverdachte [naam medeverdachte] verklaren beiden dat er geen sprake was van het slaan met de vuisten tegen de ribben van het slachtoffer. Bovendien is er geen sprake van een nauwe en bewuste samenwerking, zodat de verdachte ook vrijgesproken dient te worden van het medeplegen. 
      
      
    
    
      3.3
      
        Oordeel van de rechtbank
      
      
      
        3.3.1
        
          Redengevende feiten en omstandigheden
        
        
        
          De rechtbank komt tot een (gedeeltelijke) bewezenverklaring van het laste gelegde feit op grond van de bewijsmiddelen die in de bijlage bij dit vonnis zijn vervat.
        
        
      
      
        3.3.2
        
          Nadere bewijsoverwegingen 
        
        
        
          
            Partiële vrijspraak 
          
          De rechtbank acht – evenals de raadsman – niet bewezen dat het slachtoffer tegen de ribben is gestompt of geslagen. De aangifte wordt op dat punt onvoldoende ondersteund door andere bewijsmiddelen in het dossier. Daarbij is in de eerste plaats van belang dat de verdachten hebben ontkend de aangever tegen de ribben of in de buik te hebben geslagen of gestompt. De rechtbank kan op de ter terechtzitting vertoonde beelden van de diefstal geen stomp of slaan tegen de ribben of in de buik van het slachtoffer waarnemen. Daar komt nog bij dat het dossier twee verschillende medische verklaringen bevat, die dezelfde dag van onderzoek vermelden (21 januari 2022), maar op relevante punten verschillend zijn. Zo vermeldt de verklaring van 19 april 2022 dat wel sprake is van een vermoeden van niet uitwendig waarneembaar letsel (‘kneuzing buik’), terwijl dit in de verklaring van 18 februari 2022 niet het geval is. Al met al is het de rechtbank onvoldoende duidelijk wat het letsel was en hoe dat is ontstaan. Bij deze stand van zaken moet de verdachte van deze geweldshandeling partieel worden vrijgesproken. 
        
        
        
          
            Wettig en overtuigend bewijs voor diefstal in vereniging met geweld
          
          De rechtbank stelt op grond van de bewijsmiddelen de volgende feiten en omstandigheden vast. De medeverdachte [naam medeverdachte] heeft verklaard dat het zijn idee was naar het huisadres van het slachtoffer te gaan om geld op te halen dat aangever nog aan een kennis van [naam medeverdachte] (te weten mevrouw [naam] ) schuldig was. [naam medeverdachte] heeft gevraagd of de verdachte tegen betaling met hem mee wilde naar het huis van het slachtoffer. [naam medeverdachte] schreef aan de verdachte onder meer in een WhatsAppbericht dat het “om veel geld” ging. De verdachte was daartoe bereid, maar wilde daarvoor “een rooitje” [de rechtbank begrijpt: duizend euro] hebben. Nadat [naam medeverdachte] aan de verdachte een foto van het slachtoffer had gestuurd, reageerde de verdachte met “nee, ze hoeft niet mee, ze hoeft niet te zien wat er kan gebeuren” en “nou is dit hem nou, die stompen we zo”. De verdachte heeft ook gevraagd of er geen kinderen in de woning zijn. 
          Twee dagen later gaat [naam medeverdachte] met de verdachte naar de woning van het slachtoffer. De verdachte, groot van postuur, belt aan en het slachtoffer opent de deur. Dan komt [naam medeverdachte] achter de rug van de verdachte vandaan. Aan de deur wordt een kort gesprek met het slachtoffer gevoerd, waarna het slachtoffer kennelijk de deur wil sluiten, terwijl de verdachte de deur openduwt. Na een korte worsteling graait de verdachte naar de trui van het slachtoffer ter hoogte van de hals en trekt twee gouden kettingen los. [naam medeverdachte] en de verdachte nemen de gouden kettingen mee en rennen weg. Na het incident betaalt [naam medeverdachte] de verdachte € 900,- of € 1.000, -. En de volgende dag wisselt [naam medeverdachte] het goud in bij een goudwisselkantoor in Zwolle. 
        
        
        
          De rechtbank is van oordeel dat het medeplegen van diefstal met geweld wettig en overtuigend kan worden bewezen, nu sprake is van een voldoende nauwe en bewuste samenwerking tussen de verdachten, gericht op het voltooien van het delict. Daartoe overweegt de rechtbank als volgt. Uit de voorafgaande Whatsapp-berichten tussen de verdachte en medeverdachte [naam medeverdachte] blijkt dat sprake is van een gecoördineerd bezoek aan het adres van het slachtoffer, op verzoek van [naam medeverdachte] . Blijkens de berichten zou het om veel geld gaan en houden de twee verdachten er rekening mee dat er geweld toegepast zou kunnen worden. Beide verdachten zijn vervolgens lijfelijk aanwezig geweest bij de diefstal met geweld. [naam medeverdachte] heeft zich, toen een worsteling in de deuropening ontstond, niet gedistantieerd. Evenmin heeft [naam medeverdachte] zich gedistantieerd nadat de verdachte de kettingen van de nek van het slachtoffer rukte. Zij zijn zoals volgt uit de beelden samen weggerend. Kort daarna heeft [naam medeverdachte] de verdachte geld betaald en de volgende dag heeft [naam medeverdachte] de buitgemaakte gouden kettingen ingewisseld bij een goudwisselkantoor. Naar het oordeel van de rechtbank maken deze omstandigheden dat sprake is van diefstal met geweld in vereniging. 
        
        
      
    
    
      3.4
      
        Bewezenverklaring
      
      
      
        De rechtbank acht wettig en overtuigend bewezen dat de verdachte het ten laste gelegde feit heeft begaan, met dien verstande dat
      
      
      
        hij op 19 januari 2022 te Hoorn, tezamen en in vereniging met een ander, twee gouden kettingen, die toebehoorden aan [slachtoffer] , heeft weggenomen met het oogmerk om deze zich wederrechtelijk toe te eigenen, terwijl deze diefstal werd vergezeld van geweld tegen die [slachtoffer] , gepleegd met het oogmerk om die diefstal gemakkelijk te maken of om het bezit van het gestolene te verzekeren, door- een voet tussen de voordeur van de woning van die [slachtoffer] en het kozijn te plaatsen en die voordeur met kracht te openen;- die [slachtoffer] vast te pakken bij zijn trui; en- voornoemde twee gouden kettingen met kracht van de nek van die [slachtoffer] af te rukken.
      
      
      
        De in de tenlastelegging voorkomende taal- en/of schrijffouten zijn verbeterd. Blijkens het verhandelde op de terechtzitting is de verdachte daardoor niet geschaad in zijn verdediging. 
      
      
      
        Wat aan de verdachte meer of anders is ten laste gelegd dan hier als bewezen is aangenomen, is niet bewezen. De verdachte moet hiervan worden vrijgesproken.
      
      
    
  
  
    
      4Kwalificatie en strafbaarheid van het feit 
    
    
      Het bewezenverklaarde levert op:
    
    
    
      
        diefstal, vergezeld van geweld tegen personen, gepleegd met het oogmerk om die diefstal gemakkelijk te maken of het bezit van het gestolene te verzekeren, terwijl het feit wordt gepleegd door twee of meer verenigde personen.
      
    
    
    
      Er is geen omstandigheid aannemelijk geworden waardoor de wederrechtelijkheid aan het bewezenverklaarde zou ontbreken. Het bewezenverklaarde is derhalve strafbaar.
    
    
  
  
    
      5Strafbaarheid van de verdachte
    
    
      Er is geen omstandigheid aannemelijk geworden die de strafbaarheid van de verdachte uitsluit. De verdachte is derhalve strafbaar.
    
    
  
  
    
      6Motivering van de sanctie 
    
    
      6.1
      
        Standpunt van de officier van justitie 
      
      
      
        De officier van justitie heeft aangegeven bij de eis te hebben gekeken naar de richtlijn van een woningoverval en zij heeft gevorderd dat de verdachte zal worden veroordeeld tot een gevangenisstraf van 24 maanden met aftrek van de periode die de verdachte in voorarrest heeft doorgebracht, waarvan zes maanden voorwaardelijk, met een proeftijd van twee jaren. Zij acht oplegging van bijzondere voorwaarden niet zinvol, nu de reclassering geen heil meer ziet in begeleiding van de verdachte. 
      
      
      
        Het al geschorste bevel voorlopige hechtenis kan worden opgeheven, aldus de officier van justitie.
      
      
    
    
      6.2
      
        Standpunt van de verdediging
      
      
      
        De raadsman heeft bepleit voor de strafoplegging aan te sluiten bij het oriëntatiepunt voor een straatroof, aangezien het feitencomplex meer in die richting gaat in plaats van een woningoverval. Gelet op de recidive zou het uitgangspunt een gevangenisstraf van vier maanden moeten zijn. De raadsman heeft verzocht daarvan een groot deel in voorwaardelijke vorm op te leggen, nu de verdachte op de goede weg lijkt te zijn naar een leven zonder middelengebruik en zonder het plegen van strafbare feiten. Het onvoorwaardelijke deel kan, eventueel in combinatie met een taakstraf, beperkt blijven tot de periode die de verdachte inmiddels in voorlopige hechtenis heeft doorgebracht. 
      
      
      
        De raadsman heeft daarnaast verzocht de voorlopige hechtenis bij einduitspraak wederom te schorsen nu de verdachte in afwachting is van een datum voor operatie. 
      
      
    
    
      6.3
      
        Oordeel van de rechtbank
      
      
      
        Bij de beslissing over de sanctie die aan de verdachte moet worden opgelegd, heeft de rechtbank zich laten leiden door de aard en de ernst van het bewezenverklaarde en de omstandigheden waaronder dit is begaan, alsmede door de persoon van de verdachte, zoals van een en ander uit het onderzoek ter terechtzitting is gebleken.
      
      
      
        
          Ernst van het feit 
        
        De medeverdachte is met de verdachte naar de woning van het slachtoffer gegaan omdat het slachtoffer nog geld schuldig zou zijn aan een kennis van de medeverdachte. Bij de deur van de woning van het slachtoffer is een worsteling ontstaan, waarbij de verdachte twee gouden kettingen van de hals van het slachtoffer heeft gerukt. De medeverdachte heeft die kettingen vervolgens verkocht aan een goudwisselkantoor, waar ze zijn omgesmolten en dus voorgoed verloren zijn gegaan. Niet alleen het verlies van kettingen, die emotionele waarde hadden voor het slachtoffer, maar ook het feit dat de beide verdachten het slachtoffer thuis hebben opgezocht, heeft veel impact op het slachtoffer gehad, zoals blijkt uit de ter terechtzitting voorgelezen slachtofferverklaring. Ter zitting heeft de verdachte zich maar beperkt rekenschap gegeven van het laakbare van zijn handelen: hij zegt er spijt van te hebben, maar zegt tegelijkertijd dat ook het slachtoffer schuldig is aan de ontstane situatie. Dit alles rechtbank rekent dit alles de verdachte zwaar aan. Een dergelijke intimiderende diefstal met geweld draagt bij aan een gevoel van onveiligheid in de samenleving en kan niet alleen het slachtoffer, maar ook directe getuigen gevoelens van angst bezorgen. Geschillen moeten in een gesprek opgelost worden, en als dat niet mogelijk is moeten professionals worden ingeschakeld, in plaats van te kiezen voor eigenrichting, zoals de verdachten hebben gedaan. 
      
      
      
        
          Persoon van de verdachte
        
        Met betrekking tot de persoon van de verdachte heeft de rechtbank in de eerste plaats gelet op het strafblad van de verdachte (Uittreksel Justitiële Documentatie van 17 april 2023), waaruit blijkt dat de verdachte al eerder voor vermogens- en geweldsdelicten onherroepelijk tot vrijheidsbenemende straffen is veroordeeld. De rechtbank weegt deze omstandigheid ten nadele van de verdachte mee bij de straftoemeting. Voorts is artikel 63 Wetboek van Strafrecht van toepassing, waar de rechtbank rekening mee zal houden. 
      
      
      
        Voorts heeft de rechtbank gelet op het over de verdachte uitgebrachte voorlichtingsrapport, gedateerd 27 februari 2023 en opgesteld door [naam] , als reclasseringswerkster verbonden aan GGZ Fivoor Heerhugowaard. Uit dat rapport blijkt dat de verdachte sinds 2013 onder toezicht van de reclassering staat. Volgens de reclassering zijn inmiddels alle ambulante behandelmogelijkheden uitgeput. In het kader van parketnummer 23/001027-21 is op 19 juli 2022 een langdurige klinische opname op de Forensische Verslavingsafdeling van Novadic-Kentron te Vught gestart. De reclassering concludeert echter dat ook deze klinische behandeling niet tot de gewenste gedragsverandering heeft geleid. De verdachte heeft tijdens de klinische opname weinig motivatie getoond, gebruikte tegen de regels in harddrugs, hield zich niet aan de verlofafspraken en onttrok zich uiteindelijk op 26 augustus 2022 aan zijn opname en daarmee ook aan zijn reclasseringstoezicht. Doordat het reclasseringstoezicht eind augustus 2022 is beëindigd, is ook de ambulante (praktische) begeleiding vanuit Stichting Exodus beëindigd. GGZ Reclassering Fivoor ziet op dit moment dan ook geen mogelijkheden meer om middels interventies invloed uit te oefenen op het recidiverisico en adviseert bij veroordeling een straf zonder bijzondere voorwaarden op te leggen 
      
      
      
        
          De op te leggen straf
        
        Gelet op de ernst van het feit kan hierop naar het oordeel van de rechtbank in beginsel alleen worden gereageerd met oplegging van een onvoorwaardelijke gevangenisstraf. De rechtbank constateert dat er geen passend oriëntatiepunt voor strafoplegging is voor de onderhavige diefstal met geweld, die naar haar oordeel minder zwaar bestraft dient te worden dan een woningoverval, maar zwaarder dan een straatroof met licht geweld. 
      
      
      
        Alles afwegende acht de rechtbank een gevangenisstraf voor de duur van acht maanden passend en geboden. Gelet op de persoonlijke omstandigheden van de verdachte zal de rechtbank bepalen dat een gedeelte van de op te leggen straf, te weten vier maanden, vooralsnog niet ten uitvoer zal worden gelegd en zal daaraan een proeftijd verbinden van twee jaren, zodat de verdachte ervan wordt weerhouden zich voor het einde van die proeftijd schuldig te maken aan een strafbaar feit. 
      
      
      
        
          Voorlopige hechtenis 
        
        Uit de beschikking van het Gerechtshof Amsterdam van 9 maart 2022 blijkt dat de voorlopige hechtenis is geschorst tot aan de einduitspraak. Dat betekent dat de voorlopige hechtenis op 16 mei 2023 weer gaat herleven. De rechtbank is van oordeel dat de voorlopige hechtenis moet worden opgeheven en zal als zodanig beslissen.
      
      
    
  
  
    
      7Vordering benadeelde partij en schadevergoedingsmaatregel
    
    
      De benadeelde partij [slachtoffer] heeft een vordering tot schadevergoeding van € 9.888,- ingediend tegen de verdachte wegens materiële en immateriële schade die hij als gevolg van het ten laste gelegde feit zou hebben geleden, vermeerderd met de wettelijke rente over dit bedrag. De gestelde schade bestaat uit:
      €   6.750,- 	twee gouden kettingen (€ 11.750 euro minus uitkering verzekering € 5.000), 
      €      294,- 	twee weken zwaar beperkt (richtlijn huishoudelijke hulp)€      444,-	zes weken licht beperkt (richtlijn huishoudelijk hulp)€   2.400,-	immateriële schade (aantasting in persoon)
    
    
    
      
        Standpunt officier van justitie
      
      De officier van justitie heeft verzocht de verdachte en de medeverdachte hoofdelijk te veroordelen tot vergoeding van het gehele gevorderde bedrag, vermeerderd met de wettelijke rente en onder oplegging van de schadevergoedingsmaatregel. 
    
    
    
      
        Standpunt verdediging
      
      De raadsman heeft bepleit het slachtoffer niet-ontvankelijk te verklaring in de vordering van de materiële schade vanwege het verlies van de twee gouden kettingen. Het grote verschil tussen de taxatiewaarde en het door medeverdachte [naam medeverdachte] bij verkoop aan het goudwisselkantoor verkregen bedrag is niet te verklaren. Onderzoek daartoe zal een onevenredige belasting van het strafproces opleveren. Subsidiair heeft de raadsman verzocht het door medeverdachte [naam medeverdachte] ontvangen bedrag van het goudwisselkantoor als voorschot toe te wijzen. 
      Volgens de verdediging is voorts niet aannemelijk dat het slachtoffer schade heeft geleden waardoor kosten van een huishoudelijke hulp zouden moeten worden vergoed. Primair wordt verzocht deze vorderingen af te wijzen, subsidiair de benadeelde partij niet-ontvankelijk te verklaren in deze vordering. 
      Ten aanzien van de gevorderde immateriële schade wordt vergoeding van een bedrag van € 750,- billijk geacht. 
    
    
    
      
        Oordeel rechtbank
      
      De rechtbank is van oordeel dat de materiële schade tot een bedrag van € 6.750,- ter vergoeding van de twee gouden kettingen rechtstreeks voortvloeit uit het bewezenverklaarde feit. De rechtbank ziet geen aanleiding te twijfelen aan de taxatiewaarde zoals opgesteld door [naam] Juwelier. De juwelier heeft de sieraden eerder onder ogen gehad in het kader van een reparatie. Verder heeft ook de verzekering die waardebepaling gebruikt. 
      De rechtbank zal de benadeelde partij niet-ontvankelijk verklaren in de verzochte vergoeding voor huishoudelijk werk, gelet op de partiële vrijspraak van het stompen of slaan in de ribben. 
    
    
    
      Daarnaast komt de rechtbank vergoeding van de immateriële schade tot een bedrag van € 750,- billijk voor, gelet op de onderbouwing van de vordering en het verhandelde ter terechtzitting. De rechtbank zal de overige gevorderde immateriële schade afwijzen. 
    
    
    
      De vordering zal derhalve worden toegewezen tot een bedrag van € 7.500,-, vermeerderd met de wettelijke rente over dit bedrag vanaf 19 januari 2022 tot aan de dag der algehele voldoening. Daarbij zal de rechtbank bepalen dat indien de medeverdachte dit bedrag geheel of gedeeltelijk heeft betaald, de verdachte in zoverre zal zijn bevrijd. Daarnaast moet de verdachte worden veroordeeld in de kosten die de benadeelde partij heeft gemaakt en ten behoeve van de tenuitvoerlegging nog moet maken. 
    
    
    
      
        Schadevergoedingsmaatregel
      
      De rechtbank ziet als gevolg van verdachtes bewezen verklaarde handelen [kort gezegd: diefstal in vereniging met geweld] aanleiding ter zake van de vordering van de benadeelde partij de schadevergoedingsmaatregel van artikel 36f van het Wetboek van Strafrecht op te leggen.
    
    
  
  
    
      8Toepasselijke wettelijke voorschriften
    
    
      De volgende wetsartikelen zijn van toepassing:
      Artikel 14a, 14b, 14c, 36f, 47, 63, 312 van het Wetboek van Strafrecht.
    
    
  
  
    
      9Beslissing
    
    
      De rechtbank:
    
    
    
      Verklaart bewezen dat de verdachte het ten laste gelegde feit heeft begaan zoals hiervoor onder 3.4 weergegeven.
    
    
    
      Verklaart niet bewezen wat aan de verdachte meer of anders is ten laste gelegd dan hierboven als bewezen is aangenomen en spreekt hem daarvan vrij.
    
    
    
      Bepaalt dat het onder 3.4 bewezen verklaarde feit het hierboven onder 4. Vermelde strafbare feit oplevert.
    
    
    
      Verklaart de verdachte hiervoor strafbaar.
    
    
    
      Veroordeelt de verdachte tot een gevangenisstraf voor de duur van 8 (acht) maanden, met bevel dat van deze straf een gedeelte, groot 4 (vier) maanden, niet ten uitvoer zal worden gelegd, tenzij de rechter later anders mocht gelasten op grond dat verdachte voor het einde van de op twee jaren bepaalde proeftijd zich aan een strafbaar feit heeft schuldig gemaakt.
    
    
    
      Bepaalt dat de tijd die de verdachte vóór de tenuitvoerlegging van dit vonnis in verzekering en voorlopige hechtenis heeft doorgebracht, bij de tenuitvoerlegging van de opgelegde gevangenisstraf in mindering wordt gebracht, voor zover die tijd niet reeds op een andere straf in mindering is gebracht.
    
    
    
      Wijst gedeeltelijk toe de vordering tot vergoeding van de door de benadeelde partij [slachtoffer] geleden schade tot een bedrag van € 7.500,- (zegge: zevenduizend vijfhonderd euro), bestaande uit € 6.750,- als vergoeding voor de materiële en € 750,- als vergoeding voor de immateriële schade, en veroordeelt de verdachte tot betaling van dit bedrag, vermeerderd met de wettelijke rente over dit bedrag vanaf 19 januari 2022 tot aan de dag der algehele voldoening, aan [slachtoffer] , voornoemd, tegen behoorlijk bewijs van kwijting. 
    
    
    
      Bepaalt dat indien genoemd bedrag geheel of gedeeltelijk door de medeverdachte is betaald, de verdachte in zoverre zal zijn bevrijd van zijn betalingsverplichting.
    
    
    
      Veroordeelt de verdachte in de kosten door de benadeelde partij gemaakt, tot op heden begroot op nihil, en in de kosten ten behoeve van de tenuitvoerlegging alsnog te maken.
    
    
    
      Verklaart de benadeelde partij ten aanzien van de verzochte vergoeding voor huishoudelijke hulp niet-ontvankelijk in de vordering.
    
    
    
      Wijst af het meer of anders gevorderde.
    
    
    
      Legt de verdachte als schadevergoedingsmaatregel ten behoeve van slachtoffer [slachtoffer] de verplichting op tot betaling aan de Staat van een bedrag van € 7.500,- (zegge: zevenduizend vijfhonderd euro), bij gebreke van betaling en verhaal te vervangen door 72 (tweeënzeventig) dagen gijzeling en bepaalt dat het te betalen bedrag wordt vermeerderd met de wettelijke rente vanaf 19 januari 2022 tot aan de dag der algehele voldoening. De toepassing van de gijzeling heft de hiervoor opgelegde betalingsverplichting niet op.
    
    
    
      Bepaalt dat voor zover dit bedrag of een gedeelte daarvan reeds door of namens de medeverdachte aan de benadeelde partij en/of de Staat is betaald, de verdachte in zoverre van die verplichting zal zijn ontslagen.
    
    
    
      Bepaalt dat betalingen aan de benadeelde partij in mindering strekken op de verplichting tot betaling aan de Staat en dat betalingen aan de Staat in mindering strekken op de verplichting tot betaling aan de benadeelde partij.
    
    
    
      Heft op het bevel tot voorlopige hechtenis van verdachte.
    
    
    
    
      
        Samenstelling rechtbank en uitspraakdatum
      
      Dit vonnis is gewezen door
      mr. I.M. Hendriks, voorzitter,
      mr. M.E. Allegro en mr. E.G. van Roest, rechters,
      in tegenwoordigheid van de griffier mr. C.M.A. van der Meij,
      en uitgesproken op de openbare terechtzitting van 16 mei 2023.