ECLI:NL:RBMNE:2022:5869, Rechtbank Midden-Nederland, 19-11-2022, 1614386521
Rechtbank Midden-Nederland — Uitspraak 
Datum: 2022-11-19 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Strafrecht

Samenvatting: Veroordeling voor twee straatroven. Slachtoffers gelokt via Snapchat. Rechtbank legt jeugddetentie van 60 dagen, waarvan 57 dagen voorwaardelijk met bijzondere voorwaarden een werkstraf voor de duur van 70 uren op.

RECHTBANK MIDDEN-NEDERLAND
    
    
      Strafrecht
      Zittingsplaats Utrecht
    
    
    
      Parketnummer: 16/143865-21 (P)
    
    
    
      
        Vonnis van de meervoudige kamer van 16 november 2022
      
    
    
    
      in de strafzaak tegen
    
    
    
      
        
          [verdachte] 
         ,
      
      geboren op [geboortedatum 1] 2003 te [geboorteplaats] ,
      wonende aan de [adres 1] , [woonplaats] ,
      hierna: verdachte.
    
  
  
    
      1ONDERZOEK TER TERECHTZITTING
    
    
      Dit vonnis is op tegenspraak gewezen naar aanleiding van het onderzoek achter gesloten deuren op de terechtzitting van 19 oktober 2022. Het onderzoek is gesloten ter terechtzitting van 16 november 2022. Vervolgens is direct uitspraak gedaan.
    
    
    
      De rechtbank heeft kennisgenomen van de vordering en standpunten van officier van justitie mr. C.J. Booij en van hetgeen verdachte en zijn raadsman, mr. V.P.J. Tuma, advocaat te Amersfoort, naar voren hebben gebracht.
    
    
    
      Tevens zijn ter terechtzitting verschenen: 
    
    
      
        de moeder van verdachte;
      
      
        de benadeelde partij [slachtoffer 1] en zijn moeder;
      
      
        mw. [A] , namens Slachtofferhulp Nederland;
      
      
        dhr. J. Weerman, namens Samen Veilig Midden-Nederland.
      
    
  
  
    
      2TENLASTELEGGING
    
    
      De tenlastelegging is op de zitting gewijzigd. De gewijzigde tenlastelegging is als bijlage aan dit vonnis gehecht.
    
    
    
      De verdenking komt er, kort en feitelijk weergegeven, op neer dat verdachte:
    
    
    
      
        feit 1: 
      
      op 11 november 2020 te Stoutenburg samen met anderen met (bedreiging met) geweld een telefoon, een kledingstuk, een autosleutel, drankverpakkingen, deodorant en een portemonnee (met inhoud) van [slachtoffer 1] heeft gestolen;
    
    
    
      
        feit 2:
      
      op 11 november 2020 te Stoutenberg samen met anderen met (bedreiging met) geweld [slachtoffer 1] heeft gedwongen tot afgifte van een horloge;
    
    
    
      
        feit 3: 
      
      op 19 november 2020 te Stoutenburg samen met anderen met (bedreiging met) geweld [slachtoffer 2] heeft gedwongen tot afgifte van een scooterbeenkleed, schoenen en een horloge.
    
  
  
    
      3VOORVRAGEN
    
    
      De dagvaarding is geldig, de rechtbank is bevoegd tot kennisneming van het ten laste gelegde, de officier van justitie is ontvankelijk in de vervolging van verdachte en er zijn geen redenen voor schorsing van de vervolging.
    
  
  
    
      4WAARDERING VAN HET BEWIJS
    
    
      4.1
      
        
          Het standpunt van de officier van justitie
        
        De officier van justitie acht het ten laste gelegde wettig en overtuigend te bewijzen. 
      
      
    
    
      4.2
      
        
          Het standpunt van de verdediging
        
        De raadsman heeft vrijspraak bepleit van het ten laste gelegde. De raadsman heeft hier primair toe aangevoerd dat verdachte op geen enkele wijze betrokken is geweest bij de voorbereiding. Hij hoorde pas wat er zou gaan gebeuren toen hij bij [medeverdachte 1] op de scooter zat. Geen van zijn medeverdachten heeft een over verdachte belastende verklaring afgelegd. Verdachte was slechts een toeschouwer en heeft op geen enkele manier strafrechtelijke betrokkenheid gehad bij de ten laste gelegde delicten. Subsidiair heeft de raadsman aangevoerd dat er sprake is van gerede twijfel betreffende de rol van verdachte. De raadsman verzoekt de rechtbank om verdachte vrij te spreken van alle ten laste gelegde feiten. 
      
      
    
    
      4.3
      
        Het oordeel van de rechtbank
      
      
      
        
          Bewijsmiddelen
          
        
      
      
      
        
          Feiten 1 en 2: 
        
      
      
      
        Uit de aangifte van [slachtoffer 1] blijkt onder meer het volgende: 
      
      
      
        Vanavond [11 november 2020] had ik via Snapchat afgesproken met [profielnaam] . Toen ik aankwam op de parkeerplaats ter hoogte van de hockeyclub op de [adres 2] te [plaats 1] zat er al een meisje op het bankje. Ik ben naast haar gaan zitten en we hebben even zitten praten. Ineens hoorde ik wat ritselen en zag ik ongeveer 5 a 6 gasten op mij af komen. Ik wilde weglopen maar ze hielden mij tegen en begonnen mij te schoppen te slaan. Als eerste sloegen ze mijn bril van mijn hoofd. Ze hebben mij 2 of 3 keer geslagen in mijn buik en 1 keer in mijn zak getrapt. Ze hebben mij 4 keer op mijn hoofd geslagen en 4 keer tegen mijn benen geschopt. Ik voelde direct pijn, vooral aan mijn hoofd. Ze hebben mijn vest, waar mijn autosleutel in zat, uitgetrokken. Twee personen zijn bij mijn auto bezig geweest. Die gasten hadden mijn bankpas gevonden en vroegen om mijn pincode. Ik heb mijn pincode gegeven omdat ze bleven slaan en schoppen. Ik moest mijn horloge afdoen en deze heb ik ook afgegeven. Dit is een zilverkleurig horloge van het merk Seiko. Ik heb ze horen zeggen ‘Ben je wel goed bij je hoofd, we maken je kapot’. Uit mijn auto hebben ze ook mijn telefoon gepakt. Ik moest deze ontgrendelen en daarna werd het toestel, een Samsung S10, uitgeschakeld. Toen er een auto aan kwam rijden zijn ze er allemaal vandoor gegaan. Toen ik terugkwam bij mijn auto ontdekte ik dat er allerlei spullen uit mijn auto weg waren. Dit waren mijn portemonnee (waarin onder meer mijn rijbewijs, ID-kaart en 2 bankpassen, waarvan 1 van de rekening [rekeningnummer] met pasnummer [pasnummer] zaten), een 12-pak Fanta, een sixpack Amstel Radler en mijn deodorant. Van de bankpas met pasnummer [pasnummer] heb ik de pincode afgegeven.
      
      
      
        Medeverdachte [medeverdachte 2] heeft bij de rechter-commissaris – zakelijk weergegeven – onder meer het volgende verklaard: 
      
      
      
        Ik stond met [verdachte] . We stonden allemaal achter de bosjes. [slachtoffer 1] kwam en [medeverdachte 4] was aan het praten. Toen gingen [verdachte] en ik er rustig achter aan.
      
      
      
        Ter terechtzitting heeft verdachte – zakelijk weergeven – het volgende verklaard: 
      
      
      
        “Ik zat bij [medeverdachte 1] achter op de scooter. Ik kreeg onderweg te horen dat ze met iemand hadden afgesproken bij de hockeyclub in [plaats 2] en dat het over een beroving ging.”
      
      
      
        
          Feit 3:
        
      
      
      
        Uit de aangifte van [slachtoffer 2] blijkt onder meer het volgende: 
      
      
      
        Plaats delict: Schammersteeg , [plaats 2] .
      
      
      
        Op 19 november 2020 heb ik via Snapchat afgesproken met [profielnaam] bij de hockeyclub in [plaats 1] . Op mijn scooter zat een zwart beenkleed en ik droeg schoenen van het merk Dsquared en een zilverkleurig horloge van het merk Seiko. Ik zag op de parkeerplaats een meisje alleen op een scooter staan. We stonden ongeveer 1 minuut op de kruising van de Schammersteeg met het Inundatiepad toen er van 2 kanten 5 of 6 jongens in onze richting kwamen lopen. Eén van deze jongens kwam dicht tegenover me staan. Dit kwam dreigend op mij over. De anderen stonden erbij. De jongen die voor me stond zei dat ik mijn spullen aan hem moest geven. Ik hoorde dat de jongen zei dat hij het beenkleed van mijn scooter wilde hebben. Terwijl ik bezig was met het beenkleed los te maken voelde ik 2 keer achter elkaar een trap tegen mijn linkerkuit. Ik gaf het beenkleed af. Ik hoorde dat de jongen zei dat ik mijn schoenen af moest geven. Toen ik mijn schoenen uit wilde trekken voelde ik een klap op mijn linkerwang. Ik zag dat de jongen die tegen mij praatte mij met zijn vlakke hand tegen mijn gezicht sloeg. Toen ik mijn schoenen uit had gedaan deed die jongen weer hetzelfde. De jongen zag dat ik een horloge om had en deze moest ik ook afgeven. Mijn schoenen en mijn horloge gaf ik aan een andere jongen. Vlak voordat ik ging rennen voelde ik weer een klap tegen mijn linkerwang. De jongen die mij aansprak herkende ik als [medeverdachte 1] . De jongen aan wie ik mijn schoenen en horloge af gaf was kleiner dan [medeverdachte 1] . Mijn wang voel ik nu nog wel een beetje en mijn linkerkuit doet pijn.
      
      
      
        Medeverdachte [medeverdachte 3] heeft bij de politie – zakelijk weergegeven – het volgende verklaard:
      
      
      
        Bij de beroving op 19 november 2020 waren dezelfde personen behalve [medeverdachte 2] betrokken. Ze kwamen weer uit de bosjes, ik ook, en vroegen de jongen om zijn spullen. We stonden in een cirkel om hem heen. [verdachte] stond er toen bij.
      
      
      
        Ter terechtzitting heeft verdachte -zakelijk weergegeven – verklaard:
      
      
      
        “Ik word [verdachte] genoemd.”
      
      
      
        
          Bewijsoverwegingen
        
        Op grond van de hiervoor weergegeven bewijsmiddelen acht de rechtbank het onder feiten 1, 2 en 3 ten laste gelegde wettig en overtuigend bewezen. 
      
      
      
        De rechtbank overweegt met betrekking tot het onder ten laste gelegde oogmerk in algemene zin het volgende. Meerdere verdachten hebben verklaard dat hun bedoeling is geweest om mee te doen aan een ‘pedohunt’, waarmee, naar de rechtbank begrijpt, wordt bedoeld dat onder valse voorwendselen een afspraak wordt gemaakt met een persoon om diegene te confronteren met zijn vermeende pedofilie. Van een oogmerk om spullen af te pakken zou geen sprake zijn geweest. De rechtbank acht die verklaringen ongeloofwaardig en licht dat toe. 
      
      
      
        Beide voorvallen vertonen zeer grote gelijkenissen én hebben binnen ruim een week plaatsgevonden. Uit de bewijsmiddelen leidt de rechtbank af dat tussen verdachten beide keren een plan is gemaakt. Er is met een (nep)profiel met de naam ‘ [profielnaam] ’ een afspraak gemaakt met de aangevers bij een hockeyclub in [plaats 2] . [medeverdachte 4] heeft zich daar zichtbaar voor aangevers opgesteld, terwijl de mannelijke verdachten zich verdekt hebben opgesteld. [medeverdachte 4] heeft vervolgens een kort gesprekje met de aangevers aangeknoopt. De mannelijke verdachten zijn daarna gelijktijdig tevoorschijn gekomen vanuit hun verdekte positie en zijn gelijktijdig op de aangevers afgelopen waarna direct geweld tegen de aangevers is gebruikt. Door middel van (de dreiging van) geweld werden de aangevers gedwongen goederen af te staan of werden goederen afgepakt.  
      
      
      
        Uit de uiterlijke verschijningsvorm van de hiervoor beschreven handelswijze leidt de rechtbank af dat verdachte en de medeverdachten ten aanzien van feiten 1, 2 en 4 niet bezig waren met een ‘pedohunt’, maar met de aangevers hadden afgesproken met de bedoeling om te beroven. Uit de hiervoor beschreven handelswijze blijkt bovendien dat verdachte en medeverdachten beide keren nauw en bewust hebben samengewerkt om dat doel te verwezenlijken. Er is sprake geweest van een gedeeld vooropgezet plan en een onderlinge taakverdeling. 
      
      
      
        Verdachte heeft ook een bijdrage van voldoende gewicht geleverd. Zijn bijdrage ligt besloten in het zich verborgen houden voor de aangever, het overrompelen van aangever door vanuit een verdekte plek als onderdeel van een groep op aangever af te lopen en daarna de groep getalsmatig te (blijven) versterken tijdens de afpersing en beroving. De rechtbank volgt verdachte dus niet in zijn verklaring dat hij (telkens) vóór het incident is weggelopen. Zijn verklaring wordt door de inhoud van de hiervoor weergegeven bewijsmiddelen weerlegd. 
        
          De rechtbank acht derhalve de diefstal in vereniging met (bedreiging met) geweld (feit 1) en afpersingen in vereniging (feiten 2 en 3) wettig en overtuigend bewezen.
      
    
  
  
    
      5BEWEZENVERKLARING
    
    
      De rechtbank acht wettig en overtuigend bewezen dat verdachte:
    
    
    
      
        feit 1:
      
      op 11 november 2020 te Stoutenburg, tezamen en in vereniging met  anderen, een telefoon (type/merk: Samsung S10), een kledingstuk (vest), een autosleutel,  drankverpakkingen (Fanta en Amstel Radler), deodorant en een portemonnee (met inhoud, o.a. meerdere bankpassen), toebehorende aan [slachtoffer 1] , heeft weggenomen met het oogmerk om het zich wederrechtelijk toe te eigenen, terwijl deze diefstal werd voorafgegaan en vergezeld van geweld en bedreiging met geweld tegen die [slachtoffer 1] , gepleegd met het oogmerk om die diefstal voor te bereiden en gemakkelijk te maken, door een of meerdere malen
    
    - op het hoofd en in de buik en van die [slachtoffer 1] te slaan en
    - tegen de benen van die [slachtoffer 1] te schoppen en
    - die [slachtoffer 1] (dwingend) om de pincode van de bankpas en om de ontgrendelingscode van de telefoon te vragen en
    - " Ben je wel goed bij je hoofd, we maken je kapot" tegen die [slachtoffer 1] te zeggen;
    
    
      
        feit 2:
      
      op 11 november 2020 te Stoutenburg, tezamen en in vereniging met  anderen, met het oogmerk om zich en een ander wederrechtelijk te bevoordelen door geweld en bedreiging met geweld [slachtoffer 1] heeft gedwongen tot de  afgifte van een horloge, toebehorende aan [slachtoffer 1] , door een of meerdere malen
    
    - op het hoofd en in de buik van die [slachtoffer 1] te slaan en
    - tegen de benen van die [slachtoffer 1] te schoppen en
    - die [slachtoffer 1] (dwingend) om de pincode van de bankpas en om de ontgrendelingscode van de telefoon te vragen en
    - " Ben je wel goed bij je hoofd, we maken je kapot" tegen die [slachtoffer 1] te zeggen; en
    - die [slachtoffer 1] (vervolgens) dwingend te vragen om zijn horloge af te doen en af te geven;
    
      
        feit 3:
      
      op 19 november 2020 te Stoutenburg, tezamen en in vereniging met  anderen, met het oogmerk om zich en een ander wederrechtelijk te bevoordelen door geweld en bedreiging met geweld [slachtoffer 2] heeft gedwongen tot de afgifte van een scooterbeenkleed (kleur: zwart), schoenen (merk: Dsquared) en een horloge (merk: Seiko, kleur: zilverkleurig), toebehorende aan [slachtoffer 2] door een of meerdere malen
    
    - op de benen van die [slachtoffer 2] te schoppen en
    - tegen het gezicht van die [slachtoffer 2] te slaan en
    - dwingend en dreigend aan die [slachtoffer 2] om het beenkleed, om de schoenen en om het horloge te vragen.
    
    
      Voor zover in het bewezen verklaarde deel van de tenlastelegging taal- en/of schrijffouten voorkomen, zijn deze in de bewezenverklaring verbeterd. Verdachte is daardoor niet in de verdediging geschaad.
    
    
    
      Hetgeen meer of anders is ten laste gelegd is niet bewezen. Verdachte wordt hiervan vrijgesproken.
    
  
  
    
      6STRAFBAARHEID VAN DE FEITEN
    
    
      Er is geen omstandigheid aannemelijk geworden die de strafbaarheid van het bewezen verklaarde uitsluit, zodat dit strafbaar is.
    
    
    
      Het bewezen verklaarde levert volgens de wet de volgende strafbare feiten op: 
    
    
    
      
        feiten 1 en 2: 
        eendaadse samenloop van
      
    
    
    
      
        diefstal, voorafgegaan en vergezeld van geweld en bedreiging met geweld tegen personen, gepleegd met het oogmerk om die diefstal voor te bereiden en gemakkelijk te maken, terwijl het feit wordt gepleegd door twee of meer verenigde personen
      
    
    
    
      
        en
      
    
    
    
      
        afpersing, terwijl het feit wordt gepleegd door twee of meer verenigde personen;
      
    
    
    
      
        feit 3: 
        afpersing, terwijl het feit wordt gepleegd door twee of meer verenigde personen.
      
    
  
  
    
      7STRAFBAARHEID VAN VERDACHTE
    
    
      Er is geen omstandigheid gebleken of aannemelijk geworden die de strafbaarheid van verdachte uitsluit. Verdachte is dan ook strafbaar.
    
  
  
    
      8OPLEGGING VAN STRAF
    
    
      8.1
      
        
          De vordering van de officier van justitie
        
        De officier van justitie heeft gevorderd verdachte ter zake van het door de officier van justitie bewezen geachte te veroordelen tot:
      
      - een jeugddetentie van 60 dagen, met aftrek van het voorarrest, waarvan een gedeelte van 58 dagen voorwaardelijk met een proeftijd van 2 jaren, met als bijzondere voorwaarden de maatregel van Toezicht en Begeleiding en een contactverbod met alle medeverdachten en de slachtoffers. 
      - een werkstraf van 60 uren, indien niet of niet naar behoren verricht te vervangen door 30 dagen jeugddetentie.
      
      
        De officier van justitie heeft voorts gevorderd de te stellen voorwaarden en het uit te oefenen toezicht dadelijk uitvoerbaar te verklaren.
      
      
    
    
      8.2
      
        
          Het standpunt van de verdediging
        
        De verdediging heeft geen strafmaatverweer gevoerd.
      
      
    
    
      8.3
      
        
          Het oordeel van de rechtbank
        
        Bij het bepalen van de straf heeft de rechtbank rekening gehouden met de ernst van het bewezen verklaarde, de omstandigheden waaronder dit is begaan en de persoon van verdachte, zoals ter terechtzitting is gebleken.
      
      
      
        
          Ernst van de feiten
        
        Verdachte heeft zich samen met zijn mededaders schuldig gemaakt aan, kort gezegd, twee straatroven. Verdachte en zijn mededaders hebben de slachtoffers via Snapchat naar een afgelegen locatie gelokt om ze vervolgens te kunnen beroven van hun (waardevolle) spullen.De  rechtbank rekent het verdachte aan dat er met een grote groep geweld is uitgeoefend op de slachtoffers, hij zich op geen enkele wijze heeft bekommerd om de gevolgen voor de slachtoffers en zijn rol ten aanzien van het ten laste gelegde bagatelliseert. 
      
      
      
        Dergelijke overvallen zijn in het algemeen zeer traumatiserend voor de slachtoffers, waarbij ook de impact op hun gevoel van veiligheid groot is. [slachtoffer 1] heeft zich tijdens het incident erg machteloos en angstig gevoeld, heeft hierna nog tijden nachtmerries en ongemaksgevoelens ervaren en heeft EMDR-therapie gevolgd voor de trauma’s die hij hierdoor heeft opgelopen. [slachtoffer 2] heeft nog lang last gehad van onrechtgevoelens en angsten, waarbij hij niet alleen over straat durfde. 
      
      
      
        
          Persoon van de verdachte 
        
        Bij haar beslissing heeft de rechtbank ook rekening gehouden met:
      
      - een uittreksel justitiële documentatie betreffende verdachte d.d. 15 september 2022;
      - een advies van Samen Veilig Midden-Nederland van 3 oktober 2022, opgesteld door J. Weerman;
      - een advies van de Raad voor de Kinderbescherming van 17 oktober 2022, opgesteld door M. Cijs, kernfunctionaris.
      
      
        Uit de justitiële documentatie (het ‘strafblad’) van verdachte van 15 september 2022 blijkt dat hij op 13 januari 2022 een strafbeschikking heeft ontvangen in verband met een verkeersovertreding. De rechtbank zal daarmee rekening houden bij het bepalen van de straf op grond van artikel 63 van het Wetboek van Strafrecht (Sr). 
      
      
      
        Uit het advies van Samen Veilig Midden-Nederland (vanaf hier: SAVE) blijkt dat verdachte op een positieve manier met school en werk bezig is. Thuis gaat het goed en verdachte beschikt over een positief netwerk. SAVE schat het risico op recidive in als laag en er zijn, op de huidige verdenkingen na, weinig zorgen over verdachtes toekomst. Indien de rechtbank tot een bewezenverklaring van de feiten komt, dan blijkt dat de rol van verdachte toch groter is geweest dan hij doet voorkomen, adviseert SAVE de rechtbank om een onvoorwaardelijke werkstraf op te leggen. Wanneer verdachte schuldig wordt bevonden heeft SAVE twijfels over zijn gewetensontwikkeling, inzicht en het op tijd herkennen van probleemsituaties. SAVE adviseert daarom om naast de werkstraf een voorwaardelijke jeugddetentie op te leggen, met daaraan gekoppeld de maatregel van Toezicht en Begeleiding voor de duur van 1 jaar. 
      
      
      
        Ter terechtzitting heeft dhr. Weerman namens SAVE in aanvulling op het schriftelijk uitgebracht advies naar voren gebracht dat het toezicht louter positief is verlopen. Verdachte heeft een erg betrokken moeder die veel inzet en betrokkenheid toont. Verdachte heeft het contact met de groep verbroken en heeft inmiddels een nieuwe vriendenkring opgebouwd. Verdachte is niet meer op negatieve manier in beeld geweest bij de politie. Over de delicten kan thans (nog) niet gesproken worden, omdat verdachte betrokkenheid ontkent. Begeleiding langer dan een jaar acht SAVE niet nodig. 
      
      
      
        Uit het advies van de Raad voor de Kinderbescherming (vanaf hier: RvdK) blijkt ook dat het toezicht positief verloopt en dat verdachte en zijn ouders hun volledige medewerking hebben verleend aan dit traject. De RvdK concludeert dat er weinig tot geen risicofactoren zijn die de kans op herhaling van delictgedrag vergroten en de RvdK acht gedragsinterventies of verdere begeleiding door de jeugdreclassering niet nodig. Op het moment dat wel blijkt dat verdachte een aanwijsbaar aandeel heeft gehad binnen de verdenking acht de RvdK dit door de ernst van de feiten en de ontkennende houding van verdachte zorgelijk. De RvdK adviseert de rechtbank om in dat geval een deels voorwaardelijke werkstraf op te leggen met daaraan gekoppeld de maatregel van Toezicht en Begeleiding. Gelet op de lange duur van het schorsingstoezicht acht de RvdK het voldoende wanneer deze maatregel geldt voor de duur van 1 jaar. 
      
      
      
        
          Strafoplegging
        
        Gelet op de ernst en hoeveelheid van de feiten acht de rechtbank een grotendeels voorwaardelijke jeugddetentie van passend en geboden. Bij de bepaling van de duur ervan heeft de rechtbank ook rekening gehouden met de jonge leeftijd van verdachte, het ruime tijdsverloop sinds de gepleegde feiten en zijn beperkte rol. 
      
      
      
        
          Overschrijding redelijke termijn
        
        De rechtbank stelt vast dat sprake is van een overschrijding van de redelijke termijn als bedoeld in artikel 6 lid 1 van het Europees Verdrag voor de Rechten van de Mens (EVRM). Verdachte is op 2 juni 2021 in verzekering gesteld. Vanaf dat moment diende hij rekening te houden met een tegen hem gerichte strafvervolging. Verdachte was ten tijde van het delict minderjarig en dient dus als zodanig te worden berecht volgens het minderjarigenstrafrecht. Er geldt daarom een redelijke termijn van 16 maanden. Deze termijn is met anderhalve maand overschreden. De rechtbank zal hier in strafverminderende zin rekening mee houden. Daar waar gelet op de ernst van de feiten in beginsel een onvoorwaardelijke jeugddetentie van enkele maanden passend was geweest, ziet de rechtbank er van af om verdacht terug naar de gevangenis te sturen.
      
      
      
        
          Straf
        
        Verdachte loopt inmiddels bijna anderhalf jaar in een schorsingstoezicht en heeft zich in die periode positief ontwikkeld. De rechtbank houdt ook rekening met de adviezen van de RvdK en SAVE en met de straffen die in soortgelijke zaken worden opgelegd. 
      
      
      
        Alles afwegende zal de rechtbank verdachte een jeugddetentie voor de duur van 60 dagen, waarvan 57 dagen voorwaardelijk met een proeftijd van 2 jaren en daaraan gekoppeld de bijzondere voorwaarde zoals geadviseerd door de RvdK en SAVE, inclusief een contactverbod met de medeverdachten en de slachtoffers opleggen. De rechtbank zal bepalen dat de maatregel van Toezicht en Begeleiding zal duren tot maximaal 1 jaar na het onherroepelijk worden van dit vonnis. Daarnaast acht de rechtbank een werkstraf voor de duur van 70 uren, te vervangen door 35 dagen jeugddetentie bij het niet (naar behoren) uitvoeren hiervan, passend en geboden. 
      
      
      
        
          Dadelijke uitvoerbaarheid
        
        Gelet op de inhoud van het reclasseringsrapport en het verhandelde ter terechtzitting, is de rechtbank van oordeel dat er geen aanwijzingen zijn dat er rekening mee moet worden gehouden dat verdachte opnieuw een dergelijk misdrijf zal begaan. Het recidiverisico wordt door de RvdK en SAVE ingeschat als laag en verdachte heeft zich het afgelopen anderhalf jaar positief ontwikkeld. De SAVE heeft daarnaast vrijwel geen zorgen over verdachtes verdere ontwikkeling. De rechtbank zal daarom niet bevelen dat de bijzondere voorwaarden die verdachte zullen worden opgelegd dadelijk uitvoerbaar zijn. 
      
    
  
  
    
      9BENADEELDE PARTIJEN
    
    
      
        Benadeelde partij [slachtoffer 1]
      
    
    
    
       heeft zich als benadeelde partij in het geding gevoegd en vordert een bedrag van € 3.382,66. Dit bedrag bestaat uit € 2.532,66 materiële schade en € 850,- immateriële schade, ten gevolge van het aan verdachte onder feiten 1 en 2 ten laste gelegde.
    
    
    
      9.1
      
        
          Het standpunt van de officier van justitie
        
        De officier van justitie heeft gevorderd de vordering van de benadeelde partij in zijn geheel hoofdelijk toe te wijzen, te vermeerderen met de wettelijke rente en met oplegging van de schadevergoedingsmaatregel.
      
      
    
    
      9.2
      
        
          Het standpunt van de verdediging
        
        De verdediging heeft zich gelet op de bepleite vrijspraak voor de feiten 1 en 2 op het standpunt gesteld dat de vordering van de benadeelde partij dient te worden afgewezen.
      
      
    
    
      9.3
      
        Het oordeel van de rechtbank
      
      
      
        
          Materiële schade
        
        Vaststaat dat de benadeelde partij als gevolg van het hiervoor onder rubriek 5, feiten 1 en 2 bewezen verklaarde rechtstreeks schade heeft geleden. De schade voor zover die betrekking heeft op de schadeposten vest, rijbewijs, identiteitskaart, pasfoto’s, autosleutels, bril, Fanta, Radler, mobiel, SD-kaart, reiskosten voor het bijwonen van de zittingen en eigen risico ter hoogte van in totaal € 1.814,74 komt voor vergoeding in aanmerking. De rechtbank zal daarom de vordering tot dat bedrag hoofdelijk toewijzen, te vermeerderen met de gevorderde wettelijke rente vanaf 11 november 2020 tot de dag van volledige betaling.
      
      
      
        De benadeelde partij heeft daarnaast een bedrag van € 217,92 aan verlofuren gevorderd. Uit de ter terechtzitting gegeven toelichting van de benadeelde partij leidt de rechtbank af dat het in wezen gaat om gederfde inkomsten doordat de benadeelde partij deze uren niet (als ZZP’er) heeft kunnen werken. De benadeelde partij heeft de bron van de gestelde gederfde inkomsten echter in het geheel niet onderbouwd. De rechtbank kan daardoor niet beoordelen of en in hoeverre de benadeelde partij daadwerkelijk inkomsten is misgelopen. De rechtbank zal de benadeelde partij daarom in dit deel van de vordering niet-ontvankelijk verklaren en bepalen dat de vordering voor dat deel slechts bij de burgerlijke rechter kan worden aangebracht.
      
      
      
        De rechtbank zal de benadeelde partij ten aanzien van het gepinde geldbedrag niet-ontvankelijk verklaren in de vordering, omdat verdachte niet wordt verweten betrokken te zijn geweest bij de diefstal van dat geldbedrag. De rechtbank zal bepalen dat de vordering voor dat deel slechts bij de burgerlijke rechter kan worden aangebracht.
      
      
      
        
          Immateriële schade
        
        De rechtbank is van oordeel dat de benadeelde partij aanspraak kan maken op vergoeding van de immateriële schade op grond van een ‘aantasting in de persoon;’ als bedoeld in artikel 6:106, lid 1, sub b van het Burgerlijk Wetboek (BW). Gelet op de aard van het bewezenverklaarde feit en de omstandigheden waaronder het feit is gepleegd, en de schadevergoedingen die doorgaans voor soortgelijke feiten worden toegewezen, acht de rechtbank een vergoeding van € 850,- voor de geleden immateriële schade billijk. De rechtbank zal de vergoeding voor immateriële schade dan ook tot dit bedrag hoofdelijk toewijzen, te vermeerderen met de wettelijke rente vanaf 11 november 2020 tot de dag van volledige betaling.
      
      
      
        
          Schadevergoedingsmaatregel 
        
        Als extra waarborg voor betaling zal de rechtbank aan verdachte de verplichting opleggen tot betaling aan de Staat van het bedrag van € 2.664,74, te vermeerderen met de gevorderde wettelijke rente vanaf 11 november 2020 tot de dag van volledige betaling. De rechtbank zal geen aanvullende gijzeling bepalen, omdat verdachte minderjarig was ten tijde van het bewezenverklaarde.
      
      
      
        De betaling die is gedaan aan de Staat wordt op de verplichting tot betaling aan de benadeelde partij [slachtoffer 1] in mindering gebracht. Dit geldt andersom ook indien betaling is gedaan aan de benadeelde partij. 
      
      
      
        Verdachte zal ook worden veroordeeld in de kosten die de benadeelde partij heeft gemaakt en ten behoeve van de tenuitvoerlegging van deze uitspraak nog zal maken. Deze kosten worden tot op dit moment begroot op nihil. 
      
      
      
        
          Benadeelde partij [slachtoffer 2] 
        
      
      
      
         heeft zich als benadeelde partij in het geding gevoegd en vordert een bedrag van € 120.293,09. Dit bedrag bestaat uit € 2.793,09 materiële schade, € 100.000,- immateriële schade en € 17.500,- affectieschade, ten gevolge van het aan verdachte onder feit 4 ten laste gelegde.
      
      
    
    
      9.4
      
        
          Het standpunt van de officier van justitie
        
        De officier van justitie heeft gevorderd het materiële gedeelte van de vordering van de benadeelde partij in zijn geheel hoofdelijk toe te wijzen, te vermeerderen met de wettelijke rente en met oplegging van de schadevergoedingsmaatregel. Het gevorderde bedrag aan immateriële schade dient fors gematigd te worden, waarbij de benadeelde partij voor het meer gevorderde bedrag niet-ontvankelijk verklaard dient te worden in de vordering.
      
      
    
    
      9.5
      
        
          Het standpunt van de verdediging
        
        De verdediging heeft zich gelet op de bepleite vrijspraak voor feit 3 op het standpunt gesteld dat de vordering van de benadeelde partij dient te worden afgewezen.
      
      
    
    
      9.6
      
        Het oordeel van de rechtbank
      
      
      
        
          Materiële schade
        
        Vaststaat dat de benadeelde partij als gevolg van het hiervoor onder rubriek 5, feit 3 bewezen verklaarde rechtstreeks schade heeft geleden. De rechtbank kan op basis van het dossier niet vaststellen dat het beenkleed reeds geretourneerd zou zijn aan het slachtoffer De schade voor zover die betrekking heeft op het beenkleed ter hoogte van in totaal € 97,- komt derhalve voor vergoeding in aanmerking. De rechtbank zal daarom de vordering tot dat bedrag hoofdelijk toewijzen, te vermeerderen met de gevorderde wettelijke rente vanaf 19 november 2020 tot de dag van volledige betaling.
      
      
      
        De rechtbank zal de benadeelde partij niet-ontvankelijk verklaren in de vordering voor zover dat betrekking heeft op de gevorderde schadevergoeding ten aanzien van de scooter, schoenen, helm, telefoon, Airpods en horloge (voor in totaal € 2.696,09). Het is de rechtbank  niet duidelijk geworden hoe de gevorderde schade is ontstaan aan de goederen, zodat een rechtstreeks verband tussen het bewezenverklaarde feit en de schade niet kan worden aangenomen. Daar komt bij dat de helm, de schoenen en het horloge inmiddels aan de benadeelde partij zijn geretourneerd. De rechtbank zal bepalen dat de vordering voor dit deel slechts bij de burgerlijke rechter kan worden aangebracht.
      
      
      
        
          Immateriële schade
        
        De rechtbank is van oordeel dat de benadeelde partij aanspraak kan maken op vergoeding van de immateriële schade op grond van een ‘aantasting in de persoon’ als bedoeld in artikel 6:106, lid 1, sub b van het Burgerlijk Wetboek (BW). Gelet op de aard van het bewezenverklaarde feit en de omstandigheden waaronder het feit is gepleegd, en de schadevergoedingen die doorgaans voor soortgelijke feiten worden toegewezen, acht de rechtbank een vergoeding van € 500,- voor de geleden immateriële schade billijk. 
      
      
      
        De rechtbank zal de vergoeding voor immateriële schade dan ook tot dit bedrag hoofdelijk toewijzen, te vermeerderen met de wettelijke rente vanaf 19 november 2020 tot de dag van volledige betaling. De rechtbank zal de benadeelde partij in het resterende deel van de vordering niet-ontvankelijk verklaren en bepalen dat de vordering voor dat deel slechts bij de burgerlijke rechter kan worden aangebracht
      
      
      
        
          Affectieschade
        
        De rechtbank stelt vast dat er geen sprake is van een situatie waarin op grond van artikel 6:108 van het Burgerlijk Wetboek affectieschade kan worden toegekend. De rechtbank zal derhalve het verzoek tot toekenning van een bedrag ter hoogte van € 17.500,- aan affectieschade afwijzen.
      
      
      
        
          Schadevergoedingsmaatregel 
        
        Als extra waarborg voor betaling zal de rechtbank aan verdachte de verplichting opleggen tot betaling aan de Staat van het bedrag van € 597,-, te vermeerderen met de gevorderde wettelijke rente vanaf 19 november 2020 tot de dag van volledige betaling. De rechtbank zal geen aanvullende gijzeling bepalen, omdat verdachte minderjarig was ten tijde van het bewezenverklaarde.
      
      
      
        De betaling die is gedaan aan de Staat wordt op de verplichting tot betaling aan de benadeelde partij [slachtoffer 2] in mindering gebracht. Dit geldt andersom ook indien betaling is gedaan aan de benadeelde partij. 
      
      
      
        Verdachte zal ook worden veroordeeld in de kosten die de benadeelde partij heeft gemaakt en ten behoeve van de tenuitvoerlegging van deze uitspraak nog zal maken. Deze kosten worden tot op dit moment begroot op nihil. 
      
    
  
  
    
      10TOEPASSELIJKE WETTELIJKE VOORSCHRIFTEN
    
    
      De beslissing berust op de artikelen 36f, 55, 63, 77a, 77g, 77i, 77m, 77n, 77x, 77y, 77z, 77aa, 77gg, 312 en 317 van het Wetboek van Strafrecht, zoals de artikelen luidden ten tijde van het bewezen verklaarde.
    
  
  
    
      11BESLISSING
    
    
      De rechtbank:
    
    
    
      
        Bewezenverklaring
      
    
    
    - verklaart het ten laste gelegde bewezen zoals hiervoor in rubriek 5 is vermeld;
    
    - verklaart het meer of anders ten laste gelegde niet bewezen en spreekt verdachte daarvan vrij; 
    
    
      
        Strafbaarheid
      
    
    
    - verklaart het bewezen verklaarde strafbaar en kwalificeert dit zoals hiervoor in rubriek 6 is vermeld; 
    
    - verklaart verdachte strafbaar; 
    
    
      
        Oplegging straf 
      
    
    - veroordeelt verdachte tot een jeugddetentie van 60 (zestig) dagen; 
    
    - bepaalt dat de tijd, door verdachte vóór de tenuitvoerlegging van deze uitspraak in verzekering en voorlopige hechtenis doorgebracht, bij de tenuitvoerlegging van de jeugddetentie in mindering zal worden gebracht; 
    
    - bepaalt dat van de jeugddetentie een gedeelte van 57 (zevenenvijftig) dagen, niet zal worden ten uitvoer gelegd, tenzij de rechter later anders gelast op grond van het feit dat verdachte de hierna te melden algemene en bijzondere voorwaarden niet heeft nageleefd;
    
    - stelt daarbij een proeftijd van 2 jaren vast; 
    
    - als algemene voorwaarden gelden dat verdachte: 
    
    
      * 	zich voor het einde van de proeftijd niet schuldig maakt aan een strafbaar feit;
      * 	ten behoeve van het vaststellen van zijn identiteit medewerking verleent aan het nemen van één of meer vingerafdrukken of een identiteitsbewijs als bedoeld in artikel 1 van de Wet op de identificatieplicht ter inzage aanbiedt;
      * 	medewerking verleent aan het reclasseringstoezicht, bedoeld in artikel 77aa, eerste tot en met vierde lid, van het Wetboek van Strafrecht, de medewerking aan huisbezoeken en het zich melden bij de reclassering zo vaak en zolang als de reclassering dit noodzakelijk acht, daaronder begrepen; 
    
    
    - stelt als bijzondere voorwaarden dat verdachte gedurende de proeftijd:
    
    
      * 	zich binnen 3 dagen na het onherroepelijk worden van het vonnis zal melden bij Samen Veilig Midden-Nederland te Amersfoort, en zich daarna in het kader van de maatregel Toezicht en Begeleiding gedurende een door de jeugdreclassering te bepalen periode (die loopt tot maximaal 1 jaar na het ingaan van de proeftijd) en op door de jeugdreclassering te bepalen tijdstippen dient te blijven melden bij deze instelling, zo frequent en zo lang die instelling dat noodzakelijk acht en zich houdt aan de aanwijzingen die hem in dit kader worden gegeven; 
      * 	gedurende de proeftijd op geen enkele wijze – direct of indirect – contact zal opnemen, zoeken of hebben met haar medeverdachten [medeverdachte 5] (geboren [geboortedatum 2] 2002), [medeverdachte 6] (geboren [geboortedatum 3] 2002), [medeverdachte 7] (geboren [geboortedatum 4] 2004), [medeverdachte 3] (geboren [geboortedatum 5] 2005) en [medeverdachte 2] (geboren [geboortedatum 6] 2004) en de slachtoffers [slachtoffer 1] (geboren [geboortedatum 7] 1990) en [slachtoffer 2] (geboren [geboortedatum 8] 2003), zolang de reclassering dit noodzakelijk acht; 
    
    
    - geeft aan voornoemde reclasseringsinstelling de opdracht als bedoeld in artikel 77aa, eerste tot en met vierde lid, van het Wetboek van Strafrecht toezicht te houden op de naleving van de voorwaarden en de veroordeelde ten behoeve daarvan te begeleiden;
    
    - veroordeelt verdachte tot een taakstraf in de vorm van een werkstraf van 70 (zeventig) uren;
    
    - beveelt dat voor het geval verdachte de werkstraf niet of niet naar behoren verricht de taakstraf wordt vervangen door 35 (vijfendertig) dagen jeugddetentie; 
    
    
      
        Benadeelde partij [slachtoffer 1]
      
    
    
    - wijst de vordering van [slachtoffer 1] hoofdelijk toe tot een bedrag van € 2.664,74; 
    
    - veroordeelt verdachte hoofdelijk tot betaling aan [slachtoffer 1] van het toegewezen bedrag, vermeerderd met de wettelijke rente vanaf 11 november 2020 tot de dag van de algehele voldoening, met dien verstande dat indien en voor zover reeds door een ander/anderen (gedeeltelijk) is betaald, verdachte (in zoverre) van deze verplichting zal zijn bevrijd; 
    
    - verklaart [slachtoffer 1] voor wat betreft het meer gevorderde niet-ontvankelijk in de vordering en bepaalt dat de vordering voor dat deel kan worden aangebracht bij de burgerlijke rechter; 
    
    - veroordeelt verdachte ook in de kosten door de benadeelde partij gemaakt en ten behoeve van de tenuitvoerlegging van deze uitspraak nog te maken, tot op heden begroot op nihil;
    
    - legt verdachte de hoofdelijke verplichting op ten behoeve van [slachtoffer 1] aan de Staat € 2.664,74 te betalen, vermeerderd met de wettelijke rente vanaf 11 november 2020 tot de dag van de volledige betaling. Bij gebreke van betaling wordt geen aanvullende gijzeling opgelegd;
    
    - bepaalt dat verdachte van haar verplichting tot het vergoeden van schade is bevrijd als hij en/of (een van) zijn mededader(s) op een van de hiervoor beschreven manieren de schade aan de benadeelde dan wel aan de Staat heeft vergoed; 
    
    
      
        Benadeelde partij [slachtoffer 2]
      
    
    
    - wijst de vordering van [slachtoffer 2] hoofdelijk toe tot een bedrag van € 597,-; 
    
    - veroordeelt verdachte hoofdelijk tot betaling aan [slachtoffer 2] van het toegewezen bedrag, vermeerderd met de wettelijke rente vanaf 19 november 2020 tot de dag van de algehele voldoening, met dien verstande dat indien en voor zover reeds door een ander/anderen (gedeeltelijk) is betaald, verdachte (in zoverre) van deze verplichting zal zijn bevrijd; 
    
    - verklaart [slachtoffer 2] voor wat betreft het meer gevorderde niet-ontvankelijk in de vordering en bepaalt dat de vordering voor dat deel kan worden aangebracht bij de burgerlijke rechter; 
    
    - wijst af het verzoek om toekenning van affectieschade;
    
    - veroordeelt verdachte ook in de kosten door de benadeelde partij gemaakt en ten behoeve van de tenuitvoerlegging van deze uitspraak nog te maken, tot op heden begroot op nihil;
    
    - legt verdachte de hoofdelijke verplichting op ten behoeve van [slachtoffer 2] aan de Staat € 597,- te betalen, vermeerderd met de wettelijke rente vanaf 19 november 2020  tot de dag van de volledige betaling. Bij gebreke van betaling wordt geen aanvullende gijzeling opgelegd;
    
    - bepaalt dat verdachte van haar verplichting tot het vergoeden van schade is bevrijd als hij en/of (een van) zijn mededader(s) op een van de hiervoor beschreven manieren de schade aan de benadeelde dan wel aan de Staat heeft vergoed; 
    
    
      
        Voorlopige hechtenis
        
      
    
    - heft op het - reeds geschorste - bevel tot voorlopige hechtenis.
    
    
    
    
      Dit vonnis is gewezen door mr. S.D. Groen, voorzitter, mrs. G. Schnitzler en E.J. van Rijssen, kinderrechters, in tegenwoordigheid van mr. L. Steijns, griffier, en is uitgesproken op de openbare terechtzitting van 16 november 2022.
    
    
    
    
      
        Bijlage: de tenlastelegging
      
    
    
    
      Aan verdachte wordt ten laste gelegd dat: 
    
    
    
      
        feit 1:
      
      hij op of omstreeks 11 november 2020 te Stoutenburg, gemeente Leusden tezamen en in vereniging met een of meer anderen, althans alleen, o.a. een telefoon (type/merk: Samsung S10), een kledingstuk (vest), een autosleutel,  drankverpakkingen (o.a. Fanta en Amstel Radler), deodorant en/of een portemonee  (met inhoud, o.a. meerdere bankpassen), in elk geval enig goed, dat/die geheel of  ten dele aan [slachtoffer 1] , in elk geval aan een ander dan aan verdachte en/of  zijn mededader(s) toebehoorde(n) heeft weggenomen met het oogmerk om het zich  wederrechtelijk toe te eigenen, terwijl deze diefstal werd voorafgegaan, vergezeld  en/of gevolgd van geweld en/of bedreiging met geweld tegen die [slachtoffer 1] , gepleegd met het oogmerk om die diefstal voor te bereiden of gemakkelijk te maken, of om, bij betrapping op heterdaad, aan zichzelf of andere deelnemers aan het misdrijf hetzij de vlucht mogelijk te maken, hetzij het bezit van het gestolene te 
      verzekeren, door een of meerdere malen
    
    - in/op/tegen het gezicht en/of het hoofd en/of de buik en/of het scrotum althans het lichaam van die [slachtoffer 1] te slaan en/of te stompen en/of
    - op/tegen de benen althans het lichaam van die [slachtoffer 1] te schoppen en/of
    - die [slachtoffer 1] (dwingend) om de pincode van de bankpas en/of om de ontgrendelingscode van de telefoon te vragen en/of
    - " Ben je wel goed bij je hoofd, we maken je kapot" althans woorden van gelijkende dreigende aard of strekking tegen die [slachtoffer 1] te zeggen en/of te roepen;
    
    
      ( art 310 Wetboek van Strafrecht, art 312 lid 1 Wetboek van Strafrecht, art 312 lid 2 ahf/sub 2 Wetboek van Strafrecht )
    
    
    
      
        feit 2:
      
      hij op of omstreeks 11 november 2020 te Stoutenburg, gemeente Leusden tezamen en in vereniging met een of meer anderen, althans alleen, met het oogmerk om zich en/of een ander wederrechtelijk te bevoordelen door geweld en/of bedreiging met geweld [slachtoffer 1] heeft gedwongen tot de  afgifte van een horloge, in elk geval enig goed, dat/die geheel of ten dele aan [slachtoffer 1] , in elk geval aan een ander dan aan verdachte en/of zijn mededader(s) toebehoorde(n)door een of meerdere malen
    
    - in/op/tegen het gezicht en/of het hoofd en/of de buik en/of het scrotum althans het lichaam van die [slachtoffer 1] te slaan en/of te stompen en/of
    - op/tegen de benen althans het lichaam van die [slachtoffer 1] te schoppen en/of
    - die [slachtoffer 1] (dwingend) om de pincode van de bankpas en/of om de ontgrendelingscode van de telefoon te vragen en/of
    - " Ben je wel goed bij je hoofd, we maken je kapot" althans woorden van gelijkende dreigende aard of strekking tegen die [slachtoffer 1] te zeggen en/of te roepen; en/of
    - die [slachtoffer 1] (vervolgens) dwingend te vragen om zijn horloge af te doen en/of af te geven;
    ( art 312 lid 2 ahf/sub 2 Wetboek van Strafrecht, art 317 lid 1 Wetboek van Strafrecht, art 317 lid 3 Wetboek van Strafrecht )
    
    
      
        feit 3:
      
      hij op of omstreeks 19 november 2020 te Stoutenburg, gemeente Leusden tezamen en in vereniging met een of meer anderen, althans alleen, met het oogmerk om zich en/of een ander wederrechtelijk te bevoordelen door geweld en/of bedreiging met geweld [slachtoffer 2] heeft gedwongen tot de afgifte van een scooterbeenkleed (kleur: zwart), schoenen (merk: Dsquared, kleur: zwart) en/of een horloge (merk: Seiko, kleur: zilverkleurig), in elk geval enig goed, dat/die geheel of ten dele aan [slachtoffer 2] , in elk geval aan een ander dan aan verdachte en/of zijn mededader(s) toebehoorde(n) door een of meerdere malen
    
    - op/tegen de benen althans het lichaam van die [slachtoffer 2] te schoppen en/of
    - in/op/tegen het gezicht en/of het hoofd althans het lichaam van die [slachtoffer 2] te slaan en/of te stompen en/of
    - ( dwingend en/of dreigend) aan die [slachtoffer 2] om het beenkleed, om de schoenen en/of om het horloge te vragen;
    
    
      ( art 312 lid 1 Wetboek van Strafrecht, art 317 lid 1 Wetboek van Strafrecht, art 47 lid 1 ahf/sub 1 Wetboek van Strafrecht )
    
    
  
  
     Wanneer hierna wordt verwezen naar paginanummers betreft dit pagina’s van op ambtseed of ambtsbelofte opgemaakte processen-verbaal. Deze processen-verbaal zijn als bijlagen opgenomen bij het in de wettelijke vorm opgemaakte proces-verbaal van 3 juni 2021, genummerd 2020368173 (onderzoeken 3RT20Snap, 3RT20Seiko), opgemaakt door politie Eenheid Midden-Nederland, doorgenummerd pagina’s 1 tot en met 467. Tenzij anders vermeld, zijn dit processen-verbaal in de wettelijke vorm opgemaakt door daartoe bevoegde opsporingsambtenaren.
  
  
     Proces-verbaal van aangifte van [slachtoffer 1] , p. 73.
  
  
     Proces-verbaal van aangifte van [slachtoffer 1] , p. 74.
  
  
     Proces-verbaal van aangifte van [slachtoffer 1] , p. 75.
  
  
     Proces-verbaal van aangifte van [slachtoffer 1] , p. 76; een foto van een bankafschrift zoals door aangever overlegd ter terechtzitting van 18 oktober 2022.
  
  
     Verhoor van [medeverdachte 2] als getuige bij de rechter-commissaris, p. 8.
  
  
     Verhoor van [medeverdachte 2] als getuige bij de rechter-commissaris, p. 10. 
  
  
     Verklaring van verdachte zoals afgelegd ter terechtzitting van 19 oktober 2022.
  
  
     Proces-verbaal van aangifte van [slachtoffer 2] , p. 181.
  
  
     Proces-verbaal van aangifte van [slachtoffer 2] , p. 182. 
  
  
     Proces-verbaal van aangifte van [slachtoffer 2] , p. 183.
  
  
     Proces-verbaal van verhoor van [medeverdachte 3] , p. 324.
  
  
     Proces-verbaal van verhoor van [medeverdachte 3] , p. 324.
  
  
     Verklaring van verdachte zoals afgelegd ter terechtzitting van 19 oktober 2022.