ECLI:NL:RBROT:2023:3334, Rechtbank Rotterdam, 17-02-2023, 10-267604-20
Rechtbank Rotterdam — Uitspraak 
Datum: 2023-02-17 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Strafrecht

Samenvatting: Veroordeling voor openlijke geweldpleging. Het slachtoffer is geschopt en geslagen door meerdere mannen, terwijl hij weerloos op de grond lag. Ook is het slachtoffer in zijn been gestoken, maar op basis van het dossier is niet vast komen te staan wie van de daders gestoken heeft. Daarom partiele vrijspraak ten aanzien van het strafverzwarende gedeelte dat ziet op enig lichamelijk letsel. Noodweerverweer wordt verworpen, nu op basis van het dossier juist kan worden gesteld dat de verdachte de aanvaller was. First offender en rekening gehouden met tijdsverloop. Taakstraf van 100 uren.

Rechtbank Rotterdam




Team straf 1





Parketnummer: 10-267604-20


Datum uitspraak: 17 februari 2023


Tegenspraak






Vonnis van de rechtbank Rotterdam, meervoudige kamer voor strafzaken, in de zaak tegen de verdachte:






[verdachte01] ,



geboren te [geboorteplaats01] op [geboortedatum01] 1991,


ingeschreven in de basisregistratie personen op het adres:


[adres01] [postcode01] [woonplaats01] ,


ten tijde van het onderzoek op de terechtzitting uit anderen hoofde gedetineerd in de penitentiaire inrichting te Lelystad,


gemachtigd raadsman mr. J. de Vries, advocaat te Amsterdam.






1

Onderzoek op de terechtzitting


Gelet is op het onderzoek op de terechtzitting van 3 februari 2023.





2

Tenlastelegging


Aan de verdachte is ten laste gelegd hetgeen is vermeld in de dagvaarding. De tekst van de tenlastelegging is als bijlage I aan dit vonnis gehecht.





3

Eis officier van justitie


De officier van justitie, mr. R.P.L. van Loon heeft gevorderd:




bewezenverklaring van het primair ten laste gelegde, te weten openlijke geweldpleging (met partiële vrijspraak ten aanzien van enig lichamelijk letsel);




veroordeling van de verdachte tot een gevangenisstraf voor de duur van 90 dagen, geheel voorwaardelijk, met een proeftijd van 2 jaren en een taakstraf voor de duur van honderdtwintig uren, subsidiair 60 dagen vervangende hechtenis.







4

Waardering van het bewijs



4.1.



Bewijswaardering




4.1.1.




Standpunt verdediging



Uit het dossier blijkt onvoldoende duidelijk wat er die avond is gebeurd. Er waren meerdere personen betrokken bij de vechtpartij. De verdachte ontkent dat hij het slachtoffer heeft gestoken. Wettig en overtuigend bewijs op dit punt ontbreekt.


Ook kan niet worden vastgesteld dat sprake was van een nauwe en bewuste samenwerking met de persoon, die onbekend is gebleven, die wel heeft gestoken.





4.1.2.




Standpunt officier van justitie



Wettig en overtuigend kan bewezen worden dat de verdachte geweld heeft gebruikt tegen het slachtoffer en hem hierbij heeft geschopt en geslagen, terwijl het slachtoffer op de grond lag. Ook is vast komen te staan dat het slachtoffer door het geweld een steekwond in het bovenbeen heeft opgelopen. Dit blijkt uit de verklaring van het slachtoffer, die voldoende steun vindt in de verklaring van de verdachte en zijn medeverdachte, alsmede in de verklaringen van enige getuigen. Het strafverzwarende deel van de tenlastelegging, te weten dat de verdachte het slachtoffer enig letsel heeft toegebracht, kan niet worden bewezen omdat niet duidelijk is geworden wie van de daders de steekverwonding heeft toegebracht. Daarvan wordt partieel vrijspraak gevorderd.






4.2.



Beoordeling






Openlijke geweldpleging



De rechtbank stelt voorop dat van het “in vereniging” plegen van geweld sprake is, indien de betrokkene een voldoende significante of wezenlijke bijdrage levert aan het geweld. Deze bijdrage hoeft zelf niet van gewelddadige aard te zijn. Beoordeeld zal moeten worden of de door de verdachte geleverde – intellectuele en/of materiële – bijdrage aan het delict van voldoende gewicht is.





De rechtbank stelt op basis van de bewijsmiddelen het volgende vast. Op zaterdag 4 juli 2020 was de verdachte samen met medeverdachte [medeverdachte01] en in elk geval één ander in Rotterdam bij café [horecagelegenheid01] Ook aangever [slachtoffer01] was daar samen met twee neven en drie vrienden. Tussen de twee groepen is een ruzie ontstaan. Daarbij hebben de verdachte en de medeverdachte de confrontatie opgezocht. De verdachte is op een neef van de aangever afgelopen en riep “Wat kijk je nou”. Vervolgens heeft de medeverdachte de aangever in het gezicht geslagen. Daarna is een gevecht ontstaan waarbij de aangever op de grond is gevallen. Terwijl hij op de grond lag, werd hij geschopt en geslagen door meerdere personen. De verdachte heeft bekend dat hij klappen heeft uitgedeeld en ook de medeverdachte heeft bekend dat hij heeft gevochten. Na het incident bleek dat de aangever een steekwond in zijn bovenbeen had. De rechtbank ziet dit geweld als één incident, waar de verdachte een bijdrage aan heeft geleverd die van voldoende gewicht is.





De rechtbank acht gelet op het voorgaande bewezen dat de verdachte zich schuldig heeft gemaakt aan de primair ten laste gelegde openlijke geweldpleging.






Enig lichamelijk letsel



Met de officier van justitie en de verdediging is de rechtbank van oordeel dat het strafverzwarende gedeelte van de tenlastelegging dat ziet op het feit dat het handelen van de verdachte enig lichamelijk letsel tot gevolg heeft gehad, te weten een steekwond in het bovenbeen, niet wettig en overtuigend bewezen kan worden. Weliswaar heeft het slachtoffer een steekverwonding opgelopen, waaruit geconcludeerd kan worden dat hij met een mes in het bovenbeen is gestoken. Voor bewezenverklaring van deze strafverzwarende omstandigheid is echter vereist dat de steekwond het gevolg is van het door de verdachte zelf gepleegde geweld. De rechtbank is van oordeel dat op basis van het dossier niet vast is komen te staan wie van de daders met het mes in het been van het slachtoffer gestoken heeft. Daarom wordt de verdachte partieel vrijgesproken van dit deel van de tenlastelegging.






4.3.




Bewezenverklaring



In bijlage II heeft de rechtbank de inhoud van wettige bewijsmiddelen opgenomen, houdende voor de bewezenverklaring redengevende feiten en omstandigheden. Op grond daarvan, en op grond van de redengevende inhoud van het voorgaande, is wettig en overtuigend bewezen dat de verdachte het primair ten laste gelegde heeft begaan op die wijze dat:





hij op 4 juli 2020 te Rotterdam openlijk, te weten aan de [adres delict01] , in elk geval aan de openbare weg in vereniging geweld heeft gepleegd tegen een persoon, te weten [slachtoffer01] door:



- te slaan en te stompen tegen het jukbeen, althans het gezicht, van die [slachtoffer01] en


- ( meermalen) te slaan en te stompen tegen het lichaam van die [slachtoffer01] en- (meermalen) te slaan en te stompen en te schoppen en te trappen tegen het lichaam van die [slachtoffer01] terwijl die [slachtoffer01] op de grond lag en- met een mes te steken in het bovenbeen van die [slachtoffer01] .





Hetgeen meer of anders is ten laste gelegd is niet bewezen. De verdachte moet daarvan worden vrijgesproken.







5

Strafbaarheid feit


Het bewezen feit levert op:





primair: openlijk in vereniging geweld plegen tegen personen






Er zijn geen feiten of omstandigheden aannemelijk geworden die de strafbaarheid van het feit uitsluiten. Het feit is dus strafbaar.




5.1.



Noodweer




5.1.1.




Standpunt verdediging



Aangevoerd is dat op basis van het dossier niet kan worden uitgesloten dat de verdachte, zoals hij zelf heeft verklaard, zich heeft verdedigd tegen het geweld van aangever en diens vrienden en dus heeft gehandeld uit noodweer. De verklaring van de verdachte wordt op bepaalde punten ondersteund en dus moet de verdachte wat betreft dit verweer ook het voordeel van de twijfel krijgen.





5.1.2.




Beoordeling



De rechtbank stelt voorop dat voor een geslaagd beroep op noodweer als bedoeld in artikel 41 van het Wetboek van Strafrecht aannemelijk moet zijn geworden dat het handelen van de verdachte was geboden door de noodzakelijke verdediging van zijn eigen of eens anders lijf, eerbaarheid of goed tegen een ogenblikkelijke en wederrechtelijke aanranding.





Gelet op wat de rechtbank heeft overwogen onder 4.2 in samenhang bezien met de bewijsmiddelen is niet aannemelijk geworden dat sprake was van een ogenblikkelijke wederrechtelijke aanranding waartegen de verdachte zich mocht verdedigen.


Zoals de rechtbank eerder heeft overwogen staat vast dat de verdachte en medeverdachte de confrontatie met aangever hebben opgezocht. Dat betekent de bewezen gedragingen niet kunnen worden aangemerkt als verdedigend van aard, maar — naar de kern bezien — als aanvallend.





Het beroep op noodweer slaagt daarom niet.






5.2.




Conclusie



Het verweer wordt verworpen. Er zijn ook overigens geen feiten of omstandigheden aannemelijk geworden die de strafbaarheid van het feit uitsluiten. Het feit is dus strafbaar.







6

Strafbaarheid verdachte


Er is geen omstandigheid aannemelijk geworden die de strafbaarheid van de verdachte uitsluit. De verdachte is dus strafbaar.





7

Motivering straf



7.1.




Algemene overweging



De straf die aan de verdachte wordt opgelegd, is gegrond op de ernst van het feit, de omstandigheden waaronder het feit is en de persoon en de persoonlijke omstandigheden van de verdachte. Daarbij wordt in het bijzonder het volgende in aanmerking genomen.





7.2.




Feiten waarop de straf is gebaseerd



De verdachte heeft in de vroege ochtend, midden op straat, samen met anderen, geweld gebruikt tegen het slachtoffer. Het slachtoffer is geschopt en geslagen, ook terwijl hij weerloos op de grond lag. Verder is hij door één van de geweldsplegers met een mes gestoken. Zoals is gebleken uit de mondelinge toelichting op de vordering van de benadeelde partij ter terechtzitting, heeft het incident zowel lichamelijk als geestelijk een aanzienlijke impact op het slachtoffer gehad.


Het incident vond plaats nabij een uitgaansgelegenheid in het centrum van Rotterdam, een plek die veilig en gezellig moet zijn voor iedereen die zich daar bevindt. Gelet op het openlijke karakter van dit incident, dat door meerdere buurtbewoners en omstanders is gezien, brengt dit geweldsmisdrijf ook gevoelens van onrust en onveiligheid in de maatschappij teweeg. Met zijn handelen heeft de verdachte bovendien blijk gegeven geen respect voor de lichamelijke integriteit van anderen te hebben.





7.3.



Persoonlijke omstandigheden van de verdachte




7.3.1.




Strafblad



De rechtbank heeft acht geslagen op een uittreksel uit de justitiële documentatie van 16 januari 2023, waaruit blijkt dat de verdachte in de vijf jaren voor het bewezen feit niet is veroordeeld voor soortgelijke strafbare feiten.






7.4.




Conclusies van de rechtbank



Gelet op hetgeen de rechtbank hierboven heeft overwogen, komt zij tot de volgende conclusies.


De rechtbank let bij het bepalen van de strafmaat en de duur van de straf op de ernst en de aard van het feit en neemt daarbij in aanmerking de straffen die in soortgelijke zaken worden opgelegd.


Hierbij is tevens aansluiting gezocht bij de landelijke oriëntatiepunten voor straftoemeting. Daarin wordt voor een openlijke geweldpleging (zonder lichamelijk letsel) een indicatie van 120 uren taakstraf gegeven voor een

first offender.






Gelet is tot slot op het tijdverloop van deze zaak en artikel 63 van het Wetboek van Strafrecht. Bij de berechting van een zaak heeft als uitgangspunt te gelden dat de behandeling van de zaak op de terechtzitting dient te zijn afgerond met een eindvonnis binnen twee jaar na aanvang van de redelijke termijn. Deze termijn vangt aan op het moment dat de verdachte in redelijkheid de verwachting kan hebben dat tegen hem strafvervolging zal worden ingesteld, bijvoorbeeld bij de inverzekeringstelling. De verdachte is over dit feit voor het eerst gehoord op 23 september 2020, dat is bijna 2,5 jaar geleden. De rechtbank zal – hoewel geen sprake is van een formele overschrijding van de redelijke termijn – bij het bepalen van de hoogte van de straf wel rekening houden met dit grote tijdsverloop en een iets lagere straf opleggen.





Alles afwegend acht de rechtbank de hierna te noemen straf passend en geboden.







8

Vordering benadeelde partij en schadevergoedingsmaatregel



Als benadeelde partij heeft zich in het geding gevoegd [slachtoffer01] , bijgestaan door mr. P. Hogerbrugge, advocaat te Rotterdam. De benadeelde partij vordert een vergoeding van


€ 185,- aan materiële schade (vergoeding verblijf ziekenhuis en kleding) en een vergoeding van € 3.000,- aan immateriële schade, te vermeerderen met de wettelijke rente en met oplegging van de schadevergoedingsmaatregel.




8.1.




Standpunt officier van justitie



De vordering van de benadeelde partij is volgens de officier van justitie volledig toewijsbaar, met dien verstande dat de dagvergoeding voor een verblijf in het ziekenhuis in 2020 € 30,- bedroeg, en niet € 35,- zoals gevorderd. Het geschatte bedrag voor de kleding is redelijk en billijk evenals de immateriële vordering, gelet op de bijgevoegde jurisprudentie. Het te vergoeden bedrag moet hoofdelijk worden toegewezen, vermeerderd met de wettelijke rente en met oplegging van de schadevergoedingsmaatregel.





8.2.




Standpunt verdediging



De verdediging heeft zich primair op het standpunt gesteld dat de vordering moet worden afgewezen gelet op de bepleite vrijspraak van het steken, dan wel ontslag van alle rechtsvervolging voor de openlijke geweldpleging. Subsidiair refereert de verdediging zich ten aanzien van het materiële deel aan het oordeel van de rechtbank. De immateriële vordering moet aanzienlijk worden gematigd, nu niet voldoende vastgesteld kan worden wat de psychische gevolgen van het incident voor het slachtoffer zijn geweest. Ter terechtzitting is immers naar voren gebracht dat het slachtoffer voor het incident al kampte met psychische problematiek.





8.3.




Beoordeling



Vast is komen te staan dat aan de benadeelde partij door het bewezen verklaarde strafbare feit, rechtstreeks materiële en immateriële schade is toegebracht. Het slachtoffer heeft een steekverwonding opgelopen aan zijn been. Het gevorderde bedrag ad € 185,- voor de schade aan de kleding, is niet nader onderbouwd met bijvoorbeeld een bon.


De rechtbank acht het aannemelijk dat de broek van het slachtoffer onherstelbaar beschadigd is en schat het schadebedrag daarvan op € 50,-. De standaard dagvergoeding voor een verblijf in het ziekenhuis betrof in 2020 € 30,- per dag.


De immateriële schadevordering is niet nader onderbouwd en dus is onduidelijk wat precies de mentale gevolgen voor het slachtoffer geweest zijn. Daar komt bij dat ter terechtzitting is gebleken dat de benadeelde partij ook voor het incident kampte met mentale klachten. De jurisprudentie waar door de raadsman op is gewezen acht de rechtbank niet geheel vergelijkbaar met onderhavige zaak – zo is daar bijvoorbeeld sprake van twee steekwonden en is ook gebruik gemaakt van een honkbalknuppel. De rechtbank zal – mede gelet op de FARR-verklaring - zelf een bedrag aan immateriële schade vaststellen dat zij billijk acht. Die schade zal op dit moment op basis van de nu gebleken feiten en omstandigheden naar maatstaven van billijkheid worden vastgesteld op € 750,-.





De benadeelde partij zal voor het overige niet-ontvankelijk worden verklaard, aangezien de bewijsstukken ter onderbouwing van de vordering op dit moment ontbreken. Nader onderzoek naar de gegrondheid van de vordering en de omvang daarvan zou een uitgebreide nadere behandeling vereisen. Dit deel van de vordering kan slechts bij de burgerlijke rechter worden aangebracht.





Nu de verdachte het strafbare feit samen met mededaders heeft gepleegd, zijn zij daarvoor ieder hoofdelijk aansprakelijk. Indien en voor zover de mededaders de benadeelde partij betalen is de verdachte in zoverre jegens de benadeelde partij van deze betalingsverplichting bevrijd.





Nu de vordering van de benadeelde partij (deels) zal worden toegewezen, zal de verdachte worden veroordeeld in de kosten door de benadeelde partij gemaakt, tot op heden begroot op nihil en in de kosten ten behoeve van de tenuitvoerlegging nog te maken.



De benadeelde partij heeft gevorderd het te vergoeden bedrag te vermeerderen met wettelijke rente. De rechtbank bepaalt dat het te vergoeden schadebedrag vermeerderd wordt met wettelijke rente vanaf 4 juli 2020.





8.4.




Conclusie



De verdachte moet de benadeelde partij een schadevergoeding betalen van € 830,-, vermeerderd met de wettelijke rente als hieronder in de beslissing vermeld.





Tevens wordt oplegging van de schadevergoedingsmaatregel als bedoeld in artikel 36f van het Wetboek van Strafrecht passend en geboden geacht.





Voor het overige zal de benadeelde partij niet-ontvankelijk worden verklaard in de vordering. Dat deel van de vordering kan slechts bij de burgerlijke rechter worden aangebracht.







9

Toepasselijke wettelijke voorschriften


Gelet is op de artikelen 9, 22c, 22d, 36f, 63 en 141 van het Wetboek van Strafrecht.





10

Bijlagen


De in dit vonnis genoemde bijlagen maken deel uit van dit vonnis.





11

Beslissing


De rechtbank:




verklaart bewezen, dat de verdachte het primair ten laste gelegde feit, zoals hiervoor omschreven, heeft begaan;





verklaart niet bewezen hetgeen aan de verdachte meer of anders ten laste is gelegd dan hiervoor bewezen is verklaard en spreekt de verdachte daarvan vrij;





stelt vast dat het bewezen verklaarde oplevert het hiervoor vermelde strafbare feit;





verklaart de verdachte strafbaar;





veroordeelt de verdachte tot een taakstraf voor de duur van

100 (honderd) uren

, waarbij de Reclassering Nederland dient te bepalen uit welke werkzaamheden de taakstraf dient te bestaan;





beveelt dat, voor het geval de veroordeelde de taakstraf niet naar behoren verricht, vervangende hechtenis zal worden toegepast voor de duur van

50 dagen

;





veroordeelt de verdachte hoofdelijk met diens mededaders, des dat de een betalende de ander zal zijn bevrijd, aan de benadeelde partij [slachtoffer01] , te betalen een bedrag van



€ 830,- (zegge: achthonderddertig euro)

, bestaande uit € 80,- aan materiële schade en € 750,- aan immateriële schade, te vermeerderen met de wettelijke rente hierover vanaf 4 juli 2020 tot aan de dag der algehele voldoening;





verklaart de benadeelde partij niet-ontvankelijk in het resterende deel van de vordering; bepaalt dat dit deel van de vordering slechts kan worden aangebracht bij de burgerlijke rechter;





veroordeelt de verdachte in de proceskosten door de benadeelde partij gemaakt, tot op heden aan de zijde van de benadeelde partij begroot op nihil en in de kosten ten behoeve van de tenuitvoerlegging nog te maken;





legt aan de verdachte

de maatregel tot schadevergoeding

op, inhoudende de verplichting aan de staat ten behoeve van te betalen

€ 830,-

(hoofdsom,

zegge: achthonderddertig euro

), vermeerderd met de wettelijke rente vanaf 4 juli 2020 tot aan de dag van de algehele voldoening; bepaalt dat indien volledig verhaal van de hoofdsom van € 830,- niet mogelijk blijkt,

gijzeling

kan worden toegepast voor de duur van

16 (zestien) dagen

; de toepassing van de gijzeling heft de betalingsverplichting niet op;





verstaat dat betaling aan de benadeelde partij, waaronder begrepen betaling door zijn mededaders, tevens geldt als betaling aan de staat ten behoeve van de benadeelde partij en omgekeerd.





Dit vonnis is gewezen door


mr. R.H. Kroon, voorzitter,


mrs. F.A. Hut en H. Wielhouwer, rechters,


in tegenwoordigheid van mr. S. Hoebe, griffier,


en uitgesproken op de openbare terechtzitting op de datum die in de kop van dit vonnis is vermeld.






De oudste rechter /jongste rechter is /zijn buiten staat dit vonnis mede te ondertekenen.





Bijlage I






Tekst tenlastelegging






Aan de verdachte wordt ten laste gelegd dat





hij op of omstreeks 4 juli 2020 te Rotterdam openlijk, te weten, aan de [adres delict01] , in elk geval op of aan de openbare weg en/of op een voor het publiek toegankelijke plaats,


in vereniging geweld heeft gepleegd tegen een persoon te weten [slachtoffer01] door:



- te slaan en/of te stompen tegen het jukbeen, althans in het gezicht, van die [slachtoffer01] en/of


- ( meermalen) te slaan en/of te stompen tegen het lichaam van die [slachtoffer01] en/of


- ( meermalen) te slaan en/of te stompen en/of te schoppen en/of te trappen tegen het lichaam


van die [slachtoffer01] terwijl die [slachtoffer01] op de grond lag en/of


- met een mes, althans een scherp en/of puntig voorwerp, te steken in het bovenbeen van die



[slachtoffer01] terwijl dit door hem gepleegde geweld enig lichamelijk letsel, te weten


een steekwond in het bovenbeen, voor slachtoffer ten gevolge heeft gehad;





subsidiair althans, indien het vorenstaande niet tot een veroordeling mocht of zou kunnen leiden:





hij op of omstreeks 4 juli 2020 te Rotterdam, althans in Nederland, tezamen en in vereniging met een of meer anderen, althans alleen [slachtoffer01] heeft mishandeld door:



- te slaan en/of te stompen tegen het jukbeen, althans in het gezicht, van die [slachtoffer01] en/of


- ( meermalen) te slaan en/of te stompen tegen het lichaam van die [slachtoffer01] en/of


- ( meermalen) te slaan en/of te stompen en/of te schoppen en/of te trappen tegen het lichaam


van die [slachtoffer01] terwijl die [slachtoffer01] op de grond lag en/of


- met een mes, althans een scherp en/of puntig voorwerp, te steken in het bovenbeen van die


[slachtoffer01] .