ECLI:NL:GHAMS:2022:3838, Gerechtshof Amsterdam, 06-12-2022, 23-003317-21
Gerechtshof Amsterdam — Uitspraak 
Datum: 2022-12-06 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Strafrecht

Samenvatting: Huisvredebreuk, artikel 138 Sr. Bestanddeel 'in gebruik'.

afdeling strafrecht


parketnummer: 23-003317-21


datum uitspraak: 6 december 2022




TEGENSPRAAK (gemachtigd raadsman)




Verkort arrest van het gerechtshof Amsterdam gewezen op het hoger beroep, ingesteld tegen het vonnis van de politierechter in de rechtbank Noord-Holland van 8 december 2021 in de strafzaak onder parketnummer 15-132406-21 tegen





[verdachte01]

,


geboren te [geboorteplaats01] op [geboortedatum01] 1973,


adres: [adres01] .




Onderzoek van de zaak




Dit arrest is gewezen naar aanleiding van het onderzoek ter terechtzitting in hoger beroep van 22 november 2022 en, overeenkomstig het bepaalde bij artikel 422, tweede lid, van het Wetboek van Strafvordering, naar aanleiding van het onderzoek ter terechtzitting in eerste aanleg.





De verdachte heeft hoger beroep ingesteld tegen voormeld vonnis.





Het hof heeft kennisgenomen van de vordering van de advocaat-generaal en van hetgeen de raadsman naar voren heeft gebracht.







Tenlastelegging




Aan de verdachte is tenlastegelegd dat:




1.

hij op of omstreeks 6 april 2021 te Haarlem, in elk geval in Nederland tezamen en in vereniging met een of meer anderen, althans alleen, opzettelijk en wederrechtelijk een sleutelkastje, in elk geval enig goed, dat/die geheel of ten dele aan [woningstichting01] , in elk geval aan een ander toebehoorde(n) heeft vernield, beschadigd en/of onbruikbaar gemaakt en/of weggemaakt;



2.

hij op of omstreeks 6 april 2021 te Haarlem, in elk geval in Nederland tezamen en in vereniging met een of meer anderen, althans alleen, in de woning, gelegen aan het [adres02] , bij [woningstichting01] , althans bij een ander of anderen dan bij verdachte en/of zijn mededader(s), in gebruik wederrechtelijk is binnengedrongen.




Voor zover in de tenlastelegging taal- en/of schrijffouten voorkomen, zal het hof deze verbeterd lezen. De verdachte wordt daardoor niet in de verdediging geschaad.






Vonnis waarvan beroep




Het vonnis waarvan beroep zal worden vernietigd, reeds omdat de bewijsmiddelen door de rechtbank niet zijn uitgewerkt.







Bewijsoverweging feit 2





Standpunt advocaat-generaal



De advocaat-generaal stelt zich op het standpunt dat niet alleen feit 1, maar ook feit 2 wettig en overtuigend kan worden bewezen. Daartoe heeft hij aangevoerd dat het voor de verdachte en zijn medeverdachte duidelijk kenbaar was dat de woning door [woningstichting01] werd gerenoveerd. In deze overgangsfase, tussen twee periodes van verhuur in, is volgens de advocaat-generaal ook al sprake van “in gebruik” in de zin van artikel 138 van het Wetboek van Strafrecht.






Standpunt raadsman



De raadsman heeft ter terechtzitting bepleit dat de verdachte van de onder 2 tenlastegelegde huisvredebreuk moet worden vrijgesproken. De raadsman heeft daartoe aangevoerd dat het in de tenlastelegging opgenomen bestanddeel “in gebruik” niet kan worden bewezen nu volgens de getuige [getuige01] de woning al een maand leeg stond, hetgeen door de verbalisanten wordt bevestigd.






Oordeel van het hof



Het hof overweegt dat volgens vaste jurisprudentie een woning die (grondig) wordt verbouwd om haar weer voor bewoning geschikt te maken bij een ander in gebruik is (vgl. Hoge Raad 24 juni 1980, NJ 1980/625).





Voor zover het verweer van de raadsman ertoe strekt dat de woning op dat moment feitelijk bij niemand “in gebruik” was, overweegt het hof dat dit wordt weerlegd door de bewijsmiddelen. Uit de verklaring van de getuige [getuige01] volgt dat de woning nog maar kort leeg stond en ontruimd was. Uit het proces-verbaal van bevindingen van 19 april 2021 en de bijbehorende foto’s volgt dat de woning geheel leeg en volledig gestript was, wat naar het oordeel van het hof kan worden beschouwd als het begin van een renovatie. Daarbij komt ook betekenis toe aan het bord van [woningstichting01] dat zich in de woning bevond, met daarop de woorden ‘wij verbeteren deze woning [woningstichting01] ’. Dit bord bevond zich op de eerste etage, naast de door de verdachte en zijn medeverdachte neergelegde slaapzakken. Naar het oordeel van het hof brengen deze omstandigheden in onderlinge samenhang bezien mee dat de woning ten tijde van het tenlastegelegde feit op 6 april 2021 feitelijk in gebruik was.





Op grond van het voorgaande acht het hof wettig en overtuigend bewezen dat de verdachte ook het onder 2 tenlastegelegde heeft begaan en verwerpt het hof het gevoerde bewijsverweer in alle onderdelen.







Bewezenverklaring




Het hof acht wettig en overtuigend bewezen dat de verdachte het onder 1 en 2 tenlastegelegde heeft begaan, met dien verstande dat:




1.

hij op 6 april 2021 te Haarlem opzettelijk en wederrechtelijk een sleutelkastje dat aan [woningstichting01] toebehoorde heeft vernield;



2.

hij op 6 april 2021 te Haarlem tezamen en in vereniging met een ander in de woning, gelegen aan het [adres02] , bij [woningstichting01] in gebruik, wederrechtelijk is binnengedrongen.




Hetgeen onder 1 en 2 meer of anders is tenlastegelegd, is niet bewezen. De verdachte moet hiervan worden vrijgesproken.





Het bewezenverklaarde is gegrond op de feiten en omstandigheden die in de bewijsmiddelen zijn vervat, zoals deze na het eventueel instellen van beroep in cassatie zullen worden opgenomen in de op te maken aanvulling op dit arrest.







Strafbaarheid van het bewezenverklaarde




Geen omstandigheid is aannemelijk geworden die de strafbaarheid van het onder 1 en 2 bewezenverklaarde uitsluit, zodat dit strafbaar is.





Het onder 1 bewezenverklaarde levert op:



opzettelijk en wederrechtelijk enig goed dat geheel of ten dele aan een ander toebehoort, vernielen.






Het onder 2 bewezenverklaarde levert op:



in de woning bij een ander in gebruik, wederrechtelijk binnendringen, terwijl twee of meer verenigde personen het misdrijf plegen.








Strafbaarheid van de verdachte




De verdachte is strafbaar, omdat geen omstandigheid aannemelijk is geworden die de strafbaarheid ten aanzien van het onder 1 en 2 bewezenverklaarde uitsluit.







Oplegging van straf




De politierechter in de rechtbank Noord-Holland heeft de verdachte voor het in eerste aanleg onder 1 en 2 bewezenverklaarde veroordeeld tot een gevangenisstraf voor de duur van vier weken.





De advocaat-generaal heeft gevorderd dat de verdachte zal worden veroordeeld tot dezelfde straf als door de rechter in eerste aanleg opgelegd.





De raadsman van de verdachte heeft gewezen op de verbeterde persoonlijke omstandigheden van de verdachte en in het bijzonder diens Justitiële Documentatie, waaruit blijkt dat de verdachte, sinds het onderhavige voorval, geen strafbare feiten meer heeft begaan die ter kennis van justitie zijn gekomen. Om die reden heeft hij het hof verzocht bij een bewezenverklaring aan de verdachte een voorwaardelijke straf op te leggen.





Het hof heeft in hoger beroep de op te leggen straf bepaald op grond van de ernst van de feiten en de omstandigheden waaronder deze zijn begaan en gelet op de persoon van de verdachte. Het hof heeft daarbij in het bijzonder het volgende in beschouwing genomen.





De verdachte heeft zich samen met een ander schuldig gemaakt aan huisvredebreuk. Bovendien heeft hij zich schuldig gemaakt aan de vernieling van een sleutelkastje om zo de betreffende woning te kunnen betreden. Door zijn handelen heeft de verdachte inbreuk gemaakt op het huisrecht van degene die de woning in gebruik had. Ook heeft hij geen respect getoond voor andermans eigendommen en voor [woningstichting01] schade en overlast veroorzaakt. Het hof rekent dit de verdachte aan.





Blijkens een de verdachte betreffend uittreksel uit de Justitiële Documentatie van 9 november 2022 is de verdachte eerder voor soortgelijke feiten onherroepelijk veroordeeld. Het hof weegt dit in het nadeel van de verdachte mee.





Het hof ziet in die Justitiële Documentatie evenwel ook terug hetgeen de raadsman heeft gesteld omtrent de meer recente persoonlijke omstandigheden van de verdachte. Daarmee rekening houdend, ziet het hof aanleiding een gevangenisstraf in voorwaardelijke vorm op te leggen.





Het hof acht, alles afwegende, een voorwaardelijke gevangenisstraf van na te melden duur passend en geboden.







Toepasselijke wettelijke voorschriften




De op te leggen straf is gegrond op de artikelen 14a, 14b, 14c, 47, 57, 63, 138 en 350 van het Wetboek van Strafrecht.








BESLISSING




Het hof:





Vernietigt het vonnis waarvan beroep en doet opnieuw recht:





Verklaart zoals hiervoor overwogen bewezen dat de verdachte het onder 1 en 2 tenlastegelegde heeft begaan.





Verklaart niet bewezen hetgeen de verdachte meer of anders is tenlastegelegd dan hierboven is bewezenverklaard en spreekt de verdachte daarvan vrij.





Verklaart het onder 1 en 2 bewezenverklaarde strafbaar, kwalificeert dit als hiervoor vermeld en verklaart de verdachte strafbaar.





Veroordeelt de verdachte tot een

gevangenisstraf

voor de duur van

4 (vier) weken

.





Bepaalt dat de gevangenisstraf niet ten uitvoer zal worden gelegd, tenzij de rechter later anders mocht gelasten omdat de verdachte zich voor het einde van een proeftijd van

2 (twee) jaren

aan een strafbaar feit heeft schuldig gemaakt.






Dit arrest is gewezen door de meervoudige strafkamer van het gerechtshof Amsterdam, waarin zitting hadden mr. N.A. Schimmel, mr. F.A. Hartsuiker en mr. H.A. Stalenhoef, in tegenwoordigheid van mr. I. Peetoom, griffier, en is uitgesproken op de openbare terechtzitting van dit gerechtshof van 6 december 2022.