ECLI:NL:GHARL:2023:3324, Gerechtshof Arnhem-Leeuwarden, 18-04-2023, 200.313.585/01
Gerechtshof Arnhem-Leeuwarden — Uitspraak 
Datum: 2023-04-18 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Civiel recht

Samenvatting: Tussentijdse opzegging bedrijfsmatige overeenkomst tot levering van internetdiensten via glasvezel. Abonnementskosten tot einde contract blijven verschuldigd. Ingangsdatum wettelijke handelsrente.

GERECHTSHOF ARNHEM-LEEUWARDEN 
      
    
    
    
      locatie Leeuwarden
      afdeling civiel recht, handel
    
    
    
      zaaknummer gerechtshof 200.313.585/01
      (zaaknummer rechtbank Midden-Nederland 9399594)
    
    
    
      
        arrest van 18 april 2023 
      
    
    
    
      in de zaak van
    
    
    
      
        Scale Logic Europe B.V.,
      
      gevestigd in Naarden,
      die hoger beroep heeft ingesteld,
      bij de kantonrechter: gedaagde,
      hierna: SLE,
      advocaat: mr. C. Hofmans, die kantoor houdt in Amsterdam,
    
    
    
    
      tegen
    
    
    
    
      
        Uniscape B.V.,
      
      die is gevestigd in Zoetermeer,
      verweerster in hoger beroep,
      die bij de kantonrechter optrad als eiseres,
      hierna: Uniscape,
      advocaat: mr. S.K. Tuithof, die kantoor houdt in Haarlem,
    
    
    
  
  
    
      1Het verloop van de procedure in hoger beroep 
    
    
      1.1
      SLE heeft hoger beroep ingesteld tegen het vonnis dat de kantonrechter in de rechtbank Midden-Nederland, locatie Almere, op 23 februari 2022 tussen partijen heeft uitgesproken. Het procesverloop in hoger beroep blijkt uit: 
      
        
          de dagvaarding in hoger beroep van 22 maart 2022;
        
        
          de memorie van grieven van 4 oktober 2022;
        
        
          de memorie van antwoord van 29 november. 
        
      
      
    
    
      1.2
      Vervolgens hebben partijen arrest gevraagd en daartoe de procesdossiers overgelegd.  
      
      
    
  
  
    
      2De kern van de zaak
    
    
      2.1
      
        In geschil is of SLE, na haar verhuizing van Amsterdam naar Naarden, haar abonnement op internetdiensten via glasvezel kosteloos zonder opzegtermijn kon opzeggen. Het hof is het met de kantonrechter eens dat dit niet kon.
        Dit geschil heeft de volgende feitelijke achtergrond.
      
    
    
      2.2
      Partijen hebben op 27 oktober 2016 een overeenkomst gesloten voor de levering van internetdiensten via glasvezel, met als leveringsadres de toenmalige locatie van SLE aan de Paalbergweg 44 in Amsterdam. De afgesproken abonnementsprijs was € 275,- ex btw per maand en de overeengekomen contractsduur was 60 maanden. Het contract bepaalt dat de levering van diensten aanvangt op 1 november. Op het contract waren de algemene voorwaarden van Uniscape van toepassing.
      
    
    
      2.3
      SLE heeft de overeenkomst op 5 januari 2021 opgezegd tegen 1 februari 2021. Uniscape heeft die opzegging niet geaccepteerd.
      
    
    
      2.4
      
        Op 19 januari 2021 (nader uitgewerkt op 8 februari 2021) heeft Uniscape drie modaliteiten aangeboden, namelijk beëindiging van de overeenkomst per 1 november 2021 met doorbetaling van het abonnementstarief en levering van internetdiensten op de locatie Paalbergweg 44, levering van internetdiensten via aan te leggen glasvezel voor de nieuwe locatie in  Naarden tegen meerkosten van € 15.000 bij handhaving van de einddatum of het sluiten van een nieuwe vijfjarige overeenkomst, waarbij de investering voor de aanleg van glasvezel naar Naarden voor rekening van Uniscape zou zijn. 
        SLE is hiermee niet akkoord gegaan en heeft de betaling van het abonnement per direct stopgezet.
      
      
    
    
      2.5
      Uniscape heeft op 8 februari 2021 een factuur voor de maand februari 2021 gezonden, inclusief btw neerkomende op € 332,75 en op 9 februari 2021 een factuur voor de periode maart tot en met oktober 2021, tot een bedrag van € 2.662 inclusief btw. SLE heeft deze facturen, ook na aanmaning, onbetaald gelaten.
      
    
    
      2.6
      Uniscape heeft bij de kantonrechter de betaling van deze facturen gevorderd, te verhogen met buitengerechtelijke kosten en wettelijke handelsrente.
      
    
    
      2.7
      De kantonrechter heeft deze vorderingen toegewezen. De bedoeling van het hoger beroep is dat de toegewezen vorderingen alsnog worden afgewezen.
      
      
    
  
  
    
      3Het oordeel van het hof
    
    
      
        De hoofdsom
      
    
    
    
      3.1
      SLE heeft twee bezwaren (grieven) tegen het vonnis opgeworpen. Het hof oordeelt dat de eerste grief, gericht tegen de betaling van de hoofdsom, niet opgaat. 
      
    
    
      3.2
      De centrale stelling van SLE is dat de overeenkomst niet voor een leveringsadres is gesloten. Verder stelt zij dat het haar vrijstaat te verhuizen en dat Uniscape bij een verhuizing hoogstens de kosten van de aansluiting van een bestaande ‘patchkast’ in rekening zou mogen brengen, maar niet de kosten van de aanleg van een nieuwe glasvezelkabel. Volgens SLE is Uniscape ook niet in staat om een nieuwe glasvezelkabel naar haar nieuwe locatie aan de Kerkstraat 5 in Naarden aan te leggen omdat zij niet over de daarvoor nodige toestemming van de gemeente beschikt.
      
    
    
      3.3
      Het hof oordeelt dat de stelling van SLE dat geen leveradres is overeengekomen, niet opgaat. De overeenkomst bevat op pagina 1 uitdrukkelijk een leveradres, namelijk Paalbergweg 44 te Amsterdam. Dit adres wijkt af van het toenmalige bezoekadres van SLE aan de St. Vitusstraat 44 in Naarden. Het leveradres is herhaald op pagina 3 van de overeenkomst.
      
    
    
      3.4
      De algemene voorwaarden van Uniscape bepalen dat tussentijdse opzegging van de overeenkomst niet mogelijk is bij een overeenkomst voor bepaalde tijd, tenzij uitdrukkelijk anders is overeengekomen of is bepaald in de algemene voorwaarden. Tussentijdse opzegging is in dit geval niet overeengekomen
      
    
    
      3.5
      Uit de algemene voorwaarden blijkt ook niet dat een verhuizing van de afnemer voor deze een grond voor tussentijdse opzegging van de overeenkomst oplevert. Het stond SLE op zich vrij om te verhuizen, maar daarmee eindigden niet haar verplichtingen uit de overeenkomst met Uniscape.  De algemene voorwaarden kennen in artikel 7.2 wel een bepaling over verhuizing van de aansluiting. Verhuizing van de aansluiting is mogelijk, maar het artikel bepaalt dat dit zal gelden als meerwerk waarvoor de opdrachtgever een aparte, daartoe bestemde opdracht dient te geven. Wat onder meerwerk wordt verstaan en wanneer de daarmee gemoeide kosten zijn verschuldigd, is uitgewerkt in artikel 9.4 van de algemene voorwaarden.
      
    
    
      3.6
      Vast staat dat een opdracht voor dit meerwerk (het regelen van een aansluiting op het adres Kerkstraat 5 in Naarden) nooit is gegeven. De vordering van Uniscape heeft ook geen betrekking op de verhuiskosten, zodat de verweren tegen de hoogte van het verhuistarief niet relevant zijn. Uniscape heeft overigens betwist dat zij een  aansluiting op het nieuwe adres niet tot stand had kunnen brengen. Voor de stelling van SLE dat Uniscape daartoe niet in staat was vanwege het ontbreken van de benodigde gemeentelijke toestemming, ontbreekt elk bewijs. Uit de algemene voorwaarden kan ook niet worden afgeleid dat de kosten van het meerwerk aan een bepaald maximum gebonden zouden zijn, dan wel dat alleen de kosten vanaf een daadwerkelijk aanwezige naburige patchkast in rekening gebracht kunnen worden. 
      
    
    
      3.7
      SLE stelt verder nog dat het onredelijk is dat SLE  niet zou mogen annuleren, waar de algemene voorwaarden (artikel 3.7) voorzien in een annuleringsmogelijkheid van Uniscape voor een al aanvaarde opdracht. Ook dit verweer gaat niet op. Deze bepaling ziet niet op het opzeggen van een gesloten contract, maar op annulering van de opdracht door Uniscape wanneer het totstandbrengen van de aansluiting niet mogelijk blijkt te zijn. Tussentijdse opzegging vanwege een voorgenomen verhuizing is hiermee niet vergelijkbaar. Afname van de dienst op het overeengekomen leveradres blijft immers mogelijk. Een verhuizing, zoals in dit geval ingegeven door de wens van SLE om te bezuinigen op de huisvestingslasten, levert ook geen overmacht op aan de zijde van SLE om haar verplichtingen uit de overeenkomst na te komen. Haar verplichting is immers om het abonnementstarief te blijven betalen. Dat zij daartoe niet in staat zou zijn, is niet aangevoerd. Haar beroep op artikel 18 van de algemene voorwaarden dat ziet op overmacht aan de zijde van Uniscape treft evenmin doel.
      
    
    
      3.8
      Het hof oordeelt met de kantonrechter dat SLE door Uniscape eraan kon worden gehouden de overeengekomen maandtermijnen tot de einddatum van het contract – 60 maanden na 1 november 2016, derhalve 1 november 2021 – te voldoen.
      
      
        
          De rente
        
      
      
    
    
      3.9
      
        Uniscape heeft haar vordering op dubbelzinnige wijze vormgegeven. Enerzijds heeft zij aangevoerd dat zij zich aan het contract houdt en internetdiensten aan het leveradres tot 
        1 november 2021 heeft geleverd, anderzijds spreekt zij over een afkoopbedrag met een korting. Het staat echter vast dat SLE niet met een afkoopbedrag heeft ingestemd. Uniscape heeft ook niet aangegeven waarom zij bevoegd was op 9 februari 2021 de maandtermijnen voor de periode maart tot en met oktober 2021 in rekening te brengen, al dan niet in de vorm van een afkoopbedrag (waarbij van een korting overigens geen sprake is). Verzuim is voor de maandtermijnen voor de maanden maart tot en met oktober 2021 dan ook niet op 
        23 februari 2021 ingetreden, van welke datum Uniscape in haar berekening van de wettelijke handelsrente is uitgegaan. De betaaltermijn van de factuur over die maanden is eerst vervallen op 15 oktober 2021, ervan uitgaande dat facturen op de eerste van de maand werden verzonden en bij een contractuele betalingstermijn van veertien dagen. Alle aanmaningen en ook de inleidende dagvaarding zijn voor die datum verstuurd. Dit leidt ertoe dat het hof de wettelijke handelsrente over deze factuur eerst vanaf 15 oktober 2021 zal toewijzen en de gevorderde incassokosten over deze factuur zal afwijzen.
      
      
      
        Ten aanzien van de factuur voor de maand februari van 8 februari 2021 zal het hof wel de wettelijke handelsrente doen ingaan op 22 februari 2021, zoals in de inleidende dagvaarding is gevorderd. Over deze factuur zijn wel de incassokosten overeenkomstig het tarief verschuldigd. Dit komt neer op € 49,91. De tweede grief slaagt in zoverre, omdat de kantonrechter een hoger bedrag aan incassokosten en wettelijke handelsrente heeft toegewezen.
      
      
      
        
          De conclusie
        
      
      
    
    
      3.10
      Het hoger beroep slaagt deels, maar SLE is als de hoofdzakelijk in het ongelijk te stellen partij aan te merken. Het hof zal haar tot betaling van de proceskosten in hoger beroep veroordelen. Onder die kosten vallen ook de nakosten die nodig zijn voor de betekening van de uitspraak en de wettelijke rente daarover. De rente is verschuldigd vanaf veertien dagen na die betekening.
      
      
    
  
  
    
      4De beslissing
    
    
      Het hof:
    
    
    
      4.1
      vernietigt het vonnis van de kantonrechter in de rechtbank Midden-Nederland, locatie Almere, uitsluitend voor zover het de beslissing onder 5.1 betreft, bekrachtigt dit vonnis voor het overige en in zoverre opnieuw rechtdoende, 
      
    
    
      4.2
      veroordeelt SLE om tegen bewijs van kwijting aan Uniscape te betalen € 2,994,75 in hoofdsom, te vermeerderen met de wettelijke handelsrente over € 332,75 vanaf 22 februari 2021 tot de dag van betaling en over € 2.662,00 vanaf 15 oktober 2021 tot de dag van betaling, alsmede € 49,91 aan buitengerechtelijke incassokosten,
      
    
    
      4.3
      
        veroordeelt SLE tot betaling van de volgende proceskosten van Uniscape
         € 783,- aan griffierecht,
        € 836,-,aan salaris van de advocaat van Uniscape (1 procespunten x appeltarief I),
      
      
    
    
      4.4
      bepaalt dat al deze kosten moeten worden betaald binnen 14 dagen na vandaag. Als niet op tijd wordt betaald, dan worden die kosten verhoogd met de wettelijke rente,
      
    
    
      4.5
      verklaart de veroordelingen uitvoerbaar bij voorraad,
    
    
      4.6
      wijst af wat verder is gevorderd.
      
      
      
        Dit arrest is gewezen door mrs. J.H. Kuiper, M.W. Zandbergen en J.E. Wichers, en is door de rolraadsheer in tegenwoordigheid van de griffier in het openbaar uitgesproken op 
        18 april 2023. 
      
      
      
      
      
      
      
      
      
      
      
    
  
  
    HR 10 juni 2022, ECLI:NL:HR:2022:853.