ECLI:NL:RBDHA:2023:6235, Rechtbank Den Haag, 26-04-2023, NL23.11185
Rechtbank Den Haag — Uitspraak 
Datum: 2023-04-26 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Bestuursrecht; Vreemdelingenrecht

Samenvatting: maatregel van bewaring - artikel 6, derde lid, van de Vw 2000  - beroep ongegrond

RECHTBANK DEN HAAG
    
    
      Bestuursrecht
    
    
    
      zaaknummer: NL23.11185
    
    
      uitspraak van de enkelvoudige kamer in de zaak tussen
    
      [eiser], eiser
    
      V-nummer: [v-nummer]
      (gemachtigde: mr. H. Martens),
    
    
    
      en
    
    
    de staatssecretaris van Justitie en Veiligheid, verweerder
    (gemachtigde: mr. X.C. Schuitemaker).
    
  
  
    
      Procesverloop
    
    
      Bij besluit van 1 april 2023 (het bestreden besluit) is aan eiser met toepassing van artikel 6, derde lid, van de Vw 2000 een vrijheidsontnemende maatregel opgelegd.
    
    
    
      Eiser heeft tegen het bestreden besluit beroep ingesteld. Dit beroep moet tevens worden aangemerkt als een verzoek om toekenning van schadevergoeding.
    
    
    
      Partijen hebben toestemming verleend de zaak schriftelijk te behandelen. De gemachtigde van eiser heeft op 17 april 2023 de gronden van het beroep ingediend. Verweerder heeft hierop op 19 april 2023. gereageerd. De rechtbank heeft op 21 april 2023 het onderzoek gesloten.
    
    
    
  
  
    Overwegingen
    
    1. Indien de rechtbank bij het beroep van oordeel is dat de toepassing of tenuitvoerlegging van de maatregel in strijd is met de Vw 2000 dan wel bij afweging van alle daarbij betrokken belangen niet gerechtvaardigd is, verklaart zij op grond van artikel 94, zesde lid, van de Vw 2000 het beroep gegrond.
    
    2. Op grond van artikel 5.1a van het Vb 2000 wordt een vrijheidsontnemende maatregel op grond van artikel 6, derde lid, van de Vw 2000 opgelegd in het kader van het grensbewakingsbelang. Deze wordt niet opgelegd of voortgezet indien sprake is van bijzondere individuele omstandigheden die vrijheidsontneming onevenredig bezwarend maken.
    3. Eiser voert aan dat de vrijheidsontnemende maatregel onevenredig bezwarend is voor hem en dat hij de beroepsprocedure in het kader van zijn afgewezen asielaanvraag ten onrechte in grensdetentie moet afwachten. Tijdens het gehoor veilig land van herkomst zijn hem ten onrechte geen vragen gesteld over de vrijheidsontnemende maatregel. Verder heeft hij last van stress, slaapt hij slecht en heeft hij geen beschikking over zijn mobiele telefoon. 
    
    4. Uit het proces-verbaal van bevindingen bij de asielaanvraag blijkt dat verweerder eiser in de gelegenheid heeft gesteld om bijzondere feiten of omstandigheden aan te voeren op grond waarvan diende te worden afgezien van het opleggen van de vrijheidsontnemende maatregel. Eiser heeft desgevraagd verklaard dat het goed is zolang hij kan roken. Gevraagd naar bijzondere medische omstandigheden waarmee rekening gehouden diende te worden heeft eiser verklaard dat hij gezond is en dat hij geen problemen voorziet, maar dat hij wel graag wil roken. 
    
    5. De rechtbank is van oordeel dat verweerder eiser met de gestelde vragen over mogelijke bijzondere feiten of omstandigheden voldoende in de gelegenheid heeft gesteld om alles naar voren te kunnen brengen wat van belang kon zijn. Verweerder heeft dan ook aan de op hem rustende onderzoeksplicht voldaan en er blijk van gegeven de medische situatie van eiser bij de belangenafweging te hebben betrokken. Verweerder heeft zich bij het opleggen van de maatregel dan ook terecht op het standpunt gesteld dat een lichter middel niet effectief kon worden toegepast zonder het grensbewakingsbelang prijs te geven. Aangezien eiser ook nadien geen bijzondere feiten of omstandigheden naar voren heeft gebracht, heeft verweerder ook na de beoordeling van eisers asielrelaas geen aanleiding hoeven zien om de maatregel onevenredig bezwarend te achten. In tegenstelling tot wat eiser stelt in beroep, is hem ook in het gehoor veilig land van herkomst gevraagd of er feiten en omstandigheden zijn die de maatregel onevenredig bezwarend maken. Daarop antwoordde eiser echter ontkennend. Wat eiser verder in beroep aanvoert hierover ziet de rechtbank niet als dusdanig bijzondere omstandigheden dat sprake is van een onevenredig bezwarende maatregel. Het feit dat eiser een beroepsprocedure heeft lopen ten aanzien van zijn afgewezen asielaanvraag, leidt tot slot niet tot een ander oordeel.
    
    6. Nu ook anderszins niet is gebleken dat de maatregel van bewaring onrechtmatig moet worden geacht, is het beroep ongegrond. Daarom wordt ook het verzoek om een schadevergoeding afgewezen.
    
    7. Voor een proceskostenveroordeling bestaat geen aanleiding.
    
    
    
    
  
  
    Beslissing
    
    
      De rechtbank:
      - verklaart het beroep ongegrond;- wijst het verzoek om schadevergoeding af.
    
    
    
      Deze uitspraak is gedaan door mr. D. Biever, rechter, in aanwezigheid van mr. J.F.A. Bleichrodt, griffier.
    
    
    
      De uitspraak is uitgesproken in het openbaar en bekendgemaakt op:
    
    
    
    
      
      
        Rechtsmiddel
      
      Tegen deze uitspraak kan hoger beroep worden ingesteld bij de Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State binnen één week na de dag van bekendmaking.
    
    
  
  
     Vreemdelingenwet 2000.
  
  
     Vreemdelingenbesluit 2000.