ECLI:NL:RBZWB:2023:2966, Rechtbank Zeeland-West-Brabant, 04-05-2023, 02-289362-22
Rechtbank Zeeland-West-Brabant — Uitspraak 
Datum: 2023-05-04 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Strafrecht

Samenvatting: Bewezenverklaring diefstal met geweld en wederrechtelijke vrijheidsberoving. Medeplegen. Betrouwbaarheid verklaring aangever. Steunbewijs. Aangever geslagen en meegetrokken naar auto. Rijden naar een bos. Uitkleden. Geslagen met stok. 
        Gevangenisstraf 30 maanden waarvan 6 maanden voorwaardelijk proeftijd 2 jaar. Vordering benadeelde partij gedeeltelijk toegewezen.

RECHTBANK ZEELAND-WEST-BRABANT
    
    
      Strafrecht
    
    
    
      Zittingsplaats: Breda
    
    
    
      parketnummer: 02/289362-22  
    
    
    
      
        vonnis van de meervoudige kamer van 4 mei 2023
      
    
    
    
      in de strafzaak tegen 
    
    
    
      
        
          [verdachte] , 
      
      geboren op [geboortedag] 1996 te [geboorteplaats] , 
      gedetineerd in de Penitentiaire Inrichting te Krimpen aan den IJssel, 
      raadsman mr. D.C. Vlielander, advocaat te Utrecht. 
    
    
  
  
    
      1Onderzoek van de zaak
    
      De zaak is inhoudelijk behandeld op de zitting van 21 april 2023, waarbij de officier van justitie, mr. R.M.A. in ‘t Veld, en de verdediging hun standpunten kenbaar hebben gemaakt. 
      Tevens is de vordering van de benadeelde partij [slachtoffer] ter zitting behandeld. De zaak van verdachte is gelijktijdig behandeld met de zaak tegen de [medeverdachte] 
       (02/271783-22). 
    
    
  
  
    
      2De tenlastelegging
    
      De tenlastelegging is als bijlage I aan dit vonnis gehecht. 
      De verdenking komt er, kort en feitelijk weergegeven, op neer dat verdachte zich samen met de medeverdachte schuldig heeft gemaakt aan een diefstal met geweld (feit 1) en de wederrechtelijke vrijheidsberoving van [slachtoffer] (feit 2). 
    
    
  
  
    
      3De voorvragen
    
      De dagvaarding is geldig. 
      De rechtbank is bevoegd. 
      De officier van justitie is ontvankelijk in de vervolging. 
      Er is geen reden voor schorsing van de vervolging. 
    
    
  
  
    
      4De beoordeling van het bewijs
    
      4.1
      
        
          Het standpunt van de officier van justitie
        
        De officier van justitie acht de tenlastegelegde feiten wettig en overtuigend bewezen gelet op de betrouwbare verklaringen van [slachtoffer] , die in voldoende mate worden ondersteund door de andere bewijsmiddelen in het dossier, waaronder de getuigenverklaringen en de camerabeelden.
      
    
    
      4.2
      
        
          Het standpunt van de verdediging
        
        De raadsman heeft verzocht om verdachte onder feit 1 partieel vrij te spreken van hetgeen ten laste is gelegd onder de gedachtestreepjes 3, 5, 6, 9 en 11. Verdachte heeft deze geweldshandelingen ontkend en buiten de verklaring van [slachtoffer] is hiervoor geen steun in het dossier. Ten aanzien van de overige tenlastegelegde geweldshandelingen onder feit 1 heeft de raadsman zich gerefereerd aan het oordeel van de rechtbank. Ten aanzien van feit 2 heeft de raadsman verzocht verdachte partieel vrij te spreken van de tenlastegelegde handelingen onder gedachtestreepjes 1, 3 en 5. Ten aanzien van het slaan tegen de knieën, streepje 1, kan worden vastgesteld dat dit is gebeurd, maar dit staat niet in verband met de wederrechtelijke vrijheidsberoving. Ten aanzien van de handelingen onder streepje 3 en 5 geldt hetzelfde als aangevoerd ten aanzien van feit 1, namelijk dat hiervoor geen steun is te vinden in het dossier. 
      
    
    
      4.3
      
        Het oordeel van de rechtbank
      
      
        4.3.1
        
          
            De bewijsmiddelen
          
          De bewijsmiddelen zijn in bijlage II aan dit vonnis gehecht.
        
      
      
        4.3.2
        
          
            De bijzondere overwegingen met betrekking tot het bewijs
          
          
            Betrouwbaarheid verklaringen [slachtoffer] 
          
          De rechtbank ziet zich allereerst voor de vraag gesteld of en zo ja in hoeverre, de verklaringen van [slachtoffer] als betrouwbaar kunnen worden aangemerkt, nu verdachte de door [slachtoffer] gegeven lezing van de gang van zaken deels heeft ontkend. 
        
        
        
          De rechtbank is van oordeel dat de verklaringen van [slachtoffer] in zijn geheel als betrouwbaar kunnen worden aangemerkt en overweegt hiertoe als volgt. [slachtoffer] heeft op meerdere momenten een verklaring afgelegd bij de politie en bij de rechter-commissaris. Hij heeft ondanks het tijdsverloop tussen de verklaring bij de politie en de rechter-commissaris gedetailleerd en consistent verklaard over hetgeen is voorgevallen op 4 oktober 2022. Voorts overweegt de rechtbank dat de verklaring van [slachtoffer] op meerdere punten en op overtuigende wijze wordt ondersteund door andere bewijsmiddelen in het dossier. De rechtbank wijst in dat kader op de verklaringen van verdachte en de medeverdachte zelf, de camerabeelden van het station in Tilburg, de verklaringen van [getuige 1] , [getuige 2] en [getuige 3] , het feit dat [slachtoffer] die avond door [getuige 4] en de verbalisanten naakt wordt aangetroffen met een telefoonkabel om zijn nek en de foto’s van het letsel. Het letsel past naar het oordeel van de rechtbank precies bij het geweld dat volgens de verklaringen van [slachtoffer] door verdachte en de medeverdachte zou zijn uitgeoefend. Zo zijn er op de rug van [slachtoffer] meerdere rode verdikkingen en striemen te zien, welke volgens [slachtoffer] zijn veroorzaakt doordat de verdachte hem met een stok op zijn rug heeft geslagen. 
        
        
        
          Tegenover de betrouwbare verklaringen van [slachtoffer] staat de wisselende verklaring van verdachte. Verdachte heeft bij de politie een deels bekennende verklaring afgelegd, maar komt hier ter zitting op terug. Volgens verdachte zou de politie zijn woorden hebben verdraaid en/of hem niet goed hebben verstaan. Hier gaat de rechtbank niet in mee. De verbalisanten hebben het proces-verbaal op ambtseed en ambtsbelofte opgemaakt. De politie  heeft meermalen en op verschillende wijzen vragen met een zelfde strekking aan verdachte gesteld en verdachte heeft hierop elke keer hetzelfde antwoord gegeven. Verdachte heeft onder elke pagina van zijn verklaring een handtekening gezet en door verdachte is niet één keer tijdens het verhoor aangegeven dat de verbalisanten zijn woorden verkeerd hebben geïnterpreteerd.
        
        
        
          Gelet op het voorgaande is de rechtbank van oordeel dat de verklaringen van [slachtoffer] op alle onderdelen voldoende betrouwbaar zijn en de rechtbank gaat dan ook uit van de lezing die door [slachtoffer] wordt gegeven. Dit geldt ook voor de tenlastegelegde handelingen waar de verdediging verweer op heeft gevoerd. Buiten het feit dat ook deze handelingen, met uitzondering van het slaan in de auto, steun vinden in het dossier, wijst de rechtbank op het feit dat niet ieder onderdeel van een tenlastelegging door twee bewijsmiddelen gedekt hoeft te worden. 
        
        
        
          
            Vaststelling van de feiten 
          
          Op grond van de verklaringen van [slachtoffer] en de daarvoor ondersteunende bewijsmiddelen stelt de rechtbank de volgende feiten en omstandigheden vast. Op 4 oktober 2022 bevond [slachtoffer] zich samen met [getuige 2] achter het station in Tilburg. Verdachte en de medeverdachte kwamen vervolgens vanuit verschillende richtingen naar [slachtoffer] toegelopen. De medeverdachte sloeg [slachtoffer] meerdere keren met een tas, met daarin een hamer, op zijn knieën waardoor [slachtoffer] achterover viel. Toen werd door verdachte de telefoon, een zwarte Samsung A52, van [slachtoffer] afgepakt. Ook verdachte heeft [slachtoffer] bij het station in Tilburg twee keer geslagen. [slachtoffer] werd vervolgens door verdachte en de medeverdachte vastgepakt en over straat meegetrokken naar de auto van de medeverdachte. De medeverdachte hield [slachtoffer] strak vast en ook verdachte had tijdens het lopen een arm om [slachtoffer] heen geslagen. Terwijl ze liepen werd er tegen [slachtoffer] gezegd “Ja, maak geen geluid, want anders gaan er enge dingen gebeuren. Laat me die ding niet gebruiken?”. In de Lange Nieuwstraat in Tilburg moest [slachtoffer] achterin plaatsnemen in een driedeursauto. Verdachte nam plaats naast [slachtoffer] en de medeverdachte nam plaats als bestuurder. Naast de medeverdachte zat [getuige 3] als bijrijder. Vervolgens zijn ze gaan rijden en onderweg werd [slachtoffer] door verdachte op zijn lichaam geslagen met de tas met daarin de hamer. [getuige 3] is tijdens de autorit uitgestapt. Toen [slachtoffer] aangaf dat hij uit de auto wilde stappen werden verdachte en de medeverdachte nog bozer en werd er gezegd: “Als we op locatie zijn pakken we dat ding, dit is de laatste dag van je leven. Niemand gaat jou nog zien”. Uiteindelijk zijn [slachtoffer] , verdachte en de medeverdachte naar Moergestel, gemeente Oisterwijk, gereden en hier is bij een bospad de auto tot stilstand gebracht waarna [slachtoffer] door verdachte en de medeverdachte uit die auto is getrokken. Buiten de auto kreeg [slachtoffer] weer klappen met de tas. Verdachte heeft een stok gepakt en heeft [slachtoffer] daarmee geslagen. [slachtoffer] moest van verdachte al zijn kleren uit doen. Er werd gezegd dat [slachtoffer] 100 push-ups moest doen en ervoor en erna kreeg hij klappen met de stok. Hij werd overal geraakt op zijn lichaam. Verdachte heeft vervolgens een riem om de nek van [slachtoffer] gedaan en deze riem aangetrokken. Vervolgens heeft verdachte ook een oplaadkabel om de nek van [slachtoffer] gewikkeld en ook deze werd door verdachte aangetrokken. Verdachte en de medeverdachte hebben de telefoon, de kleren van [slachtoffer] en het geld dat [slachtoffer] op zak had, te weten 75 euro, meegenomen en zijn in de auto weggereden. 
        
        
        
          
            Kwalificatie 
          
          De vervolgvraag die de rechtbank dient te beantwoorden is hoe de handelingen van verdachte en de medeverdachte juridisch gekwalificeerd kunnen worden. Bewezen kan worden dat verdachte en de medeverdachte de telefoon, de kleding en een geldbedrag van 75 euro van [slachtoffer] hebben weggenomen. Naar het oordeel van de rechtbank zijn de door verdachte en de medeverdachte toegepaste geweldshandelingen en de bedreigingen met geweld, alles in onderlinge samenhang bezien, gepleegd met het doel om de diefstal voor te bereiden en/of gemakkelijk te maken. De rechtbank komt tot een bewezenverklaring van feit 1. 
        
        
        
          Voorts komt de rechtbank ook tot een bewezenverklaring van feit 2, de wederrechtelijke vrijheidsberoving van [slachtoffer] . Dat [slachtoffer] vrijwillig is meegelopen en in de auto heeft plaatsgenomen acht de rechtbank ongeloofwaardig gelet op de verklaring van [slachtoffer] en de daarvoor ondersteunende bewijsmiddelen. Verdachte en de medeverdachte kwamen vanuit verschillende kanten op [slachtoffer] afgelopen en begonnen gelijk met het uitoefenen van geweld, waaronder het slaan op de knieën. Anders dan de verdediging is de rechtbank van oordeel dat ook het slaan op de knieën, ten laste gelegd onder gedachtestreepje 1, een bijdrage heeft geleverd aan de wederrechtelijke vrijheidsberoving omdat hierdoor van begin af aan een situatie gecreëerd werd die zodanig intimiderend en dreigend was dat [slachtoffer] redelijkerwijs geen andere mogelijkheid had dan om met verdachte en de medeverdachte mee te lopen naar de auto. Vervolgens hielden verdachte en de medeverdachte [slachtoffer] tijdens het lopen naar de auto ook vast bij zijn kleding en volgens de verklaring van de medeverdachte was dit om te voorkomen dat [slachtoffer] er vandoor zou gaan. [slachtoffer] heeft vervolgens onder dwang moeten plaatsnemen in de auto en was gedurende de autorit evenmin bij machte om op eigen initiatief de auto te verlaten. Afgezien van het feit dat de situatie dusdanig bedreigend was dat [slachtoffer] niet uit durfde te stappen, was dit feitelijk gezien ook onmogelijk omdat [slachtoffer] achterin zat en het een driedeurs auto betrof. De rechtbank is van oordeel dat [slachtoffer] door de besloten setting, de hoeveelheid aanwezige personen, het toegepaste geweld en de dreiging met geweld, in een situatie werd gebracht waaraan hij zich niet kon onttrekken. Hierdoor is sprake van wederrechtelijke vrijheidsberoving. 
        
        
        
          
            Medeplegen (feit 1 en feit 2) 
          
          De rechtbank is van oordeel dat ten aanzien van beide feiten sprake is geweest van een nauwe en bewuste samenwerking tussen verdachte en de medeverdachte, die in de kern bestaat uit een gezamenlijke uitvoering van de tenlastegelegde feiten. 
        
        
        
          
            Conclusie 
          
          Op grond van het voorgaande acht de rechtbank wettig en overtuigend bewezen dat verdachte zich schuldig heeft gemaakt aan een diefstal met geweld (feit 1) en aan een wederrechtelijke vrijheidsberoving (feit 2). Beide feiten zijn tezamen en in vereniging gepleegd met de medeverdachte. 
        
      
    
    
      4.4
      
        
          De bewezenverklaring
        
        De rechtbank acht wettig en overtuigend bewezen dat verdachte 
      
      
      
        
          feit 1
          op 4 oktober 2022 te Tilburg en Oisterwijk tezamen en in vereniging met een anderkleding en een telefoon (zwarte Samsung A52) en 75 Euro, die aan [slachtoffer] toebehoorden heeft weggenomen met het oogmerk om het zich wederrechtelijk toe te eigenen, terwijl deze diefstal werd voorafgegaan, vergezeld en gevolgd van geweld en bedreiging met geweld tegen [slachtoffer] , gepleegd met het oogmerk om die diefstal voor te bereiden of gemakkelijk te maken, immers heeft hij, verdachte en zijn mededader- die [slachtoffer] , meermalen met een tas waarin een hard voorwerp zat tegen zijn knieën geslagen, tengevolge waarvan die [slachtoffer] ten val kwam en- die [slachtoffer] opgepakt en meegetrokken over straat en- die [slachtoffer] dreigend toegevoegd: "Maak geen geluid, anders gaan er enge dingen gebeuren. Laat me die ding niet gebruiken", althans woorden van soortgelijke dreigende aard en/of strekking en- die [slachtoffer] meegetrokken naar een driedeursauto en die [slachtoffer] gedwongen achterin die auto te gaan zitten en met die [slachtoffer] gereden en- die [slachtoffer] in die auto tegen zijn lichaam met een tas waarin een hard voorwerp zat geslagen en- die [slachtoffer] dreigend toegevoegd: "Als we op de locatie zijn pakken we dat ding, dit is de laatste dag van jouw leven. Niemand gaat jou nog zien", althans woorden van soortgelijke dreigende aard en/of strekking en- de auto tot stilstand gebracht op een bospad en vervolgens die [slachtoffer] uit de auto getrokken en- die [slachtoffer] op zijn lichaam geslagen en- die [slachtoffer] met een stok op zijn lichaam geslagen en- die [slachtoffer] gedwongen zijn kleding uit te trekken en- een riem en oplaadkabel om de nek van die [slachtoffer] gedaan en vervolgens die riem en die oplaadkabel aangetrokken om de nek van die [slachtoffer] ;
      
      
      
        
          feit 2
          op 4 oktober 2022 te Tilburg en Oisterwijk tezamen en in vereniging met een anderopzettelijk [slachtoffer] , wederrechtelijk van de vrijheid heeft beroofd en beroofd gehouden, door- die [slachtoffer] -op straat- meermalen met een tas waarin een hard voorwerp zaten tegen zijn knieën te slaan, tengevolge waarvan die [slachtoffer] ten val kwam en- die [slachtoffer] op te pakken en mee te trekken over straat en- die [slachtoffer] dreigend toe te voegen: "Maak geen geluid, anders gaan er enge dingen gebeuren. Laat me die ding niet gebruiken", althans woorden van soortgelijke dreigende aard en/of strekking en- die [slachtoffer] meegetrokken naar een driedeursauto en die [slachtoffer] te dwingen achterin die auto te gaan zitten en met die [slachtoffer] te gaan rijden en- die [slachtoffer] in die auto tegen zijn lichaam met een tas waarin een hard voorwerp zat te slaan.
      
      
      
        Voor zover er in de tenlastelegging kennelijke taal- en/of schrijffouten voorkomen, zijn die fouten in de bewezenverklaring verbeterd. Verdachte is daardoor niet in zijn verdediging geschaad.
      
      
      
        De rechtbank acht niet bewezen hetgeen meer of anders is ten laste gelegd. Verdachte zal daarvan worden vrijgesproken. 
      
      
    
  
  
    
      5De strafbaarheid
    Er zijn geen feiten of omstandigheden aannemelijk geworden die de strafbaarheid van de feiten uitsluiten. Dit levert de in de beslissing genoemde strafbare feiten op.
    
    
      Verdachte is strafbaar, omdat niet is gebleken van een omstandigheid die zijn strafbaarheid uitsluit.
    
    
  
  
    
      6De strafoplegging
    
      6.1
      
        
          De vordering van de officier van justitie
        
        De officier van justitie heeft gevorderd aan verdachte een gevangenisstraf op te leggen van 30 maanden waarvan 6 maanden voorwaardelijk met een proeftijd van 2 jaar met daaraan verbonden de door de reclassering geadviseerde bijzondere voorwaarden. 
      
    
    
      6.2
      
        
          Het standpunt van de verdediging
        
        De raadsman heeft verzocht om aan verdachte een gevangenisstraf op te leggen van maximaal 12 maanden waarvan 6 maanden voorwaardelijk met een proeftijd van 2 jaar met daaraan verbonden de door de reclassering geadviseerde voorwaarden. De raadsman heeft verwezen naar verschillende uitspraken van rechtbanken waarin in soortgelijke zaken  lagere straffen zijn opgelegd dan door de officier van justitie geëist. 
      
    
    
      6.3
      
        
          Het oordeel van de rechtbank
        
        Verdachte heeft zich op 4 oktober 2022 samen met de medeverdachte schuldig gemaakt aan een diefstal met geweld en een wederrechtelijke vrijheidsberoving. Op die betreffende datum is verdachte samen met de medeverdachte naar het station in Tilburg gegaan waarbij zij beiden op [slachtoffer] zijn gedoken. De medeverdachte heeft [slachtoffer] met een tas met daarin een hamer op zijn knieën geslagen en ook verdachte heeft klappen uitgedeeld. Vervolgens werd [slachtoffer] door verdachte en de medeverdachte meegetrokken naar de auto van medeverdachte. [slachtoffer] moest achterin plaatsnemen en verdachte en de medeverdachte zijn met [slachtoffer] gaan rijden. Gedurende de autorit werd [slachtoffer] bedreigd en geslagen. De auto is uiteindelijk tot stilstand gekomen in een bos in Moergestel. Hier moest [slachtoffer] zichzelf helemaal uitkleden en moest hij naakt 100 push-ups doen. Zowel ervoor als erna werd [slachtoffer] door verdachte geslagen met een stok op zijn rug. Ook kreeg [slachtoffer] een riem en een oplaadkabel  om zijn nek die door verdachte werden aangetrokken. Verdachte en de medeverdachte hebben de telefoon, de kleding en een geldbedrag van € 75,-- van [slachtoffer] afgenomen en zijn met deze spullen weggereden. [slachtoffer] werd achtergelaten in het bos, waarna hij een heel eind naakt naar de dichtstbijzijnde woning is gelopen om daar om hulp te vragen. Hierna is [slachtoffer] met zijn verwondingen naar het ziekenhuis gebracht. 
      
      
      
        Dit betreft een zeer ernstig feit. Verdachte en de medeverdachte zijn op een vernederende en mensonterende manier met [slachtoffer] omgegaan en hebben geen blijk gegeven enig respect te hebben voor zijn lichamelijke en geestelijke integriteit. De hele situatie moet voor [slachtoffer] zeer intimiderend en beangstigend zijn geweest en uit de vordering tot schadevergoeding is gebleken dat [slachtoffer] tot op heden de psychische gevolgen ondervindt van hetgeen is voorgevallen. [slachtoffer] ervaart dagelijks herbelevingen, heeft nachtmerries en durft niet meer goed naar buiten. Deze gevolgen acht de rechtbank zeer voorstelbaar en zijn door verdachte en de medeverdachte veroorzaakt. Hoewel verdachte bij de politie enigszins verantwoordelijkheid lijkt te nemen voor zijn handelen, komt hij hier ter zitting op terug. Er zullen ongetwijfeld redenen zijn geweest waardoor de medeverdachte boos was op [slachtoffer] , maar de manier waarop verdachte en de medeverdachte de situatie vervolgens hebben aangepakt, staat op geen enkele manier in verhouding met het verwijt dat [slachtoffer] volgens de medeverdachte kon worden gemaakt. Gelet op de ernst van de feiten, de omstandigheden waaronder deze zijn gepleegd en de gevolgen die dit voor [slachtoffer] heeft gehad is de rechtbank van oordeel dat een gevangenisstraf de enige passende afdoening is.
      
      
      
        Voor de bepaling van de hoogte van de op te leggen gevangenisstraf heeft de rechtbank als uitgangspunt een gevangenisstraf van 36 maanden genomen. Dit betreft de straf die volgens de Landelijk Overleg Vakinhoud Stafrecht (LOVS)-oriëntatiepunten in beginsel wordt opgelegd voor een woningoverval, een delict dat naar het oordeel van de rechtbank min of meer gelijk kan worden gesteld met de bewezenverklaarde feiten waarbij de rechtbank in strafverminderende mate zal meenemen dat de bewezenverklaarde feiten niet in een woning hebben plaatsgevonden. In strafverminderende zin zal voorts worden meegenomen dat de feitelijke handelingen, die bewezen zijn verklaard onder feit 2 deels samen vallen met de bewezenverklaarde handelingen onder feit 1. 
        De rechtbank heeft daarnaast rekening gehouden met de persoonlijke omstandigheden van verdachte. Deze blijken onder meer uit het over verdachte opgestelde reclasseringsrapport. Verdachte ervaart op verschillende leefgebieden problemen. Hij beschikt niet over woonruimte of dagbesteding. De medeverdachte had een negatieve invloed op verdachte en daarom zou verdachte inmiddels hebben besloten geen contact meer met hem te hebben. Omdat verdachte de feiten ontkent, kan er geen verband worden gelegd tussen de strafbare feiten en de diverse leefgebieden. Hierdoor kan het recidiverisico ook niet worden ingeschat. De reclassering heeft geadviseerd om bij een veroordeling bijzondere voorwaarden aan verdachte op te leggen. 
      
      
      
        De rechtbank heeft vastgesteld dat verdachte op een boete voor een verkeersovertreding na, niet eerder onherroepelijk is veroordeeld voor strafbare feiten.  
      
      
      
        Alles afwegend is de rechtbank van oordeel dat de door de officier van justitie gevorderde straf passend en geboden is. Dit betekent dat de rechtbank aan verdachte een gevangenisstraf van 30 maanden waarvan 6 maanden voorwaardelijk met een proeftijd van 2 jaar zal opleggen. Het voorwaardelijke gedeelte dient enerzijds om de ernst van de feiten tot uitdrukking te brengen en anderzijds om verdachte er na zijn vrijlating van te weerhouden nieuwe strafbare feiten te plegen. De rechtbank ziet in de persoonlijke omstandigheden geen aanleiding om over te gaan tot de oplegging van de bijzondere voorwaarden. 
      
      
      
        De tenuitvoerlegging van de op te leggen gevangenisstraf zal volledig plaatsvinden binnen de penitentiaire inrichting, tot het moment dat aan de verdachte voorwaardelijke invrijheidstelling wordt verleend als bedoeld in artikel 6:2:10 van het Wetboek van Strafvordering.
      
      
    
  
  
    
      7De benadeelde partij
    De benadeelde partij [slachtoffer] vordert een schadevergoeding van € 8.375,-- . Dit bedrag bestaat uit € 375,-- aan materiële schade (€ 300,-- kleding en € 75,-- gestolen geldbedrag) en € 8.000,-- aan immateriële schade.  
    
    
      De rechtbank heeft hiervoor overwogen dat bewezen kan worden verklaard dat verdachte de feiten heeft gepleegd. Dit betekent ook dat verdachte onrechtmatig heeft gehandeld tegenover [slachtoffer] en hij in zoverre verplicht is de schade van [slachtoffer] te vergoeden. 
    
    
    
      
        Materiële schade 
      
      De rechtbank zal de gevraagde vergoeding voor de kleding en het gestolen geldbedrag toewijzen. Gebleken is dat de schade een rechtstreeks gevolg is van de bewezenverklaarde feiten waarvoor verdachte aansprakelijk is. Met betrekking tot de weggenomen kleding is een schatting gemaakt van de hoogte van het bedrag. De rechtbank acht het geschatte bedrag ter hoogte van € 300,-- billijk, mede gelet op de verklaring van verdachte bij de politie dat [slachtoffer] die dag dure kleding aanhad van onder meer het merk Gucci. 
    
    
    
      
        Immateriële schade 
      
      De rechtbank is van oordeel dat het lichamelijk letsel dat [slachtoffer] door het handelen van verdachte en de medeverdachte heeft opgelopen, een grondslag vormt voor de toewijzing van de vordering tot immateriële schadevergoeding. 
    
    
    
      Hoewel de rechtbank de verklaringen van [slachtoffer] over de gebeurtenissen op 4 oktober 2022 betrouwbaar acht, kan zij zich niet aan de indruk onttrekken dat [slachtoffer] niet het achterste van zijn tong heeft laten zien over hetgeen zich heeft afgespeeld vóór die betreffende datum en over de reden van het conflict tussen hem en de medeverdachte. De reden dat [slachtoffer] hierover heel vaag is gebleven, zou kunnen liggen in het feit dat hij inderdaad van de medeverdachte spullen heeft gestolen, zoals door verdachte is verklaard en door [slachtoffer] niet echt lijkt te worden ontkend. Hoewel dat het gedrag van verdachte absoluut niet rechtvaardigt, zal de rechtbank bij de vaststelling van de hoogte van de immateriële schade wel meewegen dat [slachtoffer] en de medeverdachte een voorgeschiedenis hadden, waarover [slachtoffer] niet eerlijk is geweest. Daarnaast heeft de rechtbank voor de bepaling van het bedrag gelet op de hoogte van de toegewezen vorderingen tot schadevergoeding in soortgelijke zaken. De rechtbank zal de immateriële schade begroten op een bedrag van € 4.000,--. [slachtoffer] wordt voor het overige gedeelte van de vordering niet-ontvankelijk verklaard. Immers, de behandeling hiervan zou een onevenredige belasting van het strafgeding opleveren. 
    
    
    
      
        Wettelijke rente, schadevergoedingsmaatregel en hoofdelijkheid 
      
      De rechtbank zal de wettelijke rente toewijzen over het totale toegewezen bedrag, te weten 
      € 4.375,--, bestaande uit € 375,-- aan materiële schade en € 4.000,-- aan immateriële schade. De wettelijke rente zal worden toegewezen vanaf 4 oktober 2022, de dag dat de schade is ontstaan, tot aan de dag der algehele voldoening. 
    
    
    
      Daarnaast zal de rechtbank de schadevergoedingsmaatregel opleggen tot betaling van het toegekende bedrag. Dit betekent dat het CJIB de inning zal verzorgen en dat bij niet-betaling gijzeling kan worden toegepast als dwangmiddel. 
    
    
    
      Verdachte heeft het strafbare feit samen met de medeverdachte gepleegd en hij is samen met hem hoofdelijk aansprakelijk voor de gehele schade. Indien één van hen aan de bovenstaande betalingsverplichting voldoet, is de ander van zijn betalingsverplichting bevrijd.
    
    
  
  
    
      8De wettelijke voorschriften
    De beslissing berust op de artikelen 14a, 14b, 14c, 36f, 47, 57, 282 en 312  van het Wetboek van Strafrecht, zoals deze artikelen luidden ten tijde van het bewezenverklaarde.
    
  
  
    
      9De beslissing
    De rechtbank:
    
    
      
        Bewezenverklaring
      
    
    - verklaart het tenlastegelegde bewezen, zodanig als hierboven onder 4.4 is omschreven;
    - spreekt verdachte vrij van wat meer of anders is ten laste gelegd; 
    
    
      
        Strafbaarheid
      
    
    - verklaart dat het bewezenverklaarde de volgende strafbare feiten oplevert:
    
      
        feit 1: diefstal voorafgegaan, vergezeld en gevolgd van geweld en bedreiging met geweld tegen een persoon, gepleegd met het oogmerk om die diefstal voor te bereiden en gemakkelijk te maken, terwijl dit feit werd gepleegd door twee of meer verenigde personen; 
      
      
        feit 2: medeplegen van het opzettelijk iemand van de vrijheid beroven en beroofd houden; 
      
    
    - verklaart verdachte strafbaar;
    
    
    
    
      
        Strafoplegging
      
    
    - veroordeelt verdachte tot een gevangenisstraf van 30 maanden, waarvan 6 maanden  voorwaardelijk met een proeftijd van 2 jaar;
    - bepaalt dat het voorwaardelijke deel van de straf niet ten uitvoer wordt gelegd, tenzij de rechter tenuitvoerlegging gelast, omdat verdachte voor het einde van de proeftijd de hierna vermelde voorwaarden niet heeft nageleefd;
    - stelt als algemene voorwaarde dat verdachte zich voor het einde van de proeftijd niet schuldig maakt aan een strafbaar feit;
    - bepaalt dat de tijd die verdachte voor de tenuitvoerlegging van dit vonnis in voorarrest heeft doorgebracht in mindering wordt gebracht bij de tenuitvoerlegging van de opgelegde gevangenisstraf;
    
    
      
        Benadeelde partij 
      
    
    - veroordeelt verdachte tot betaling aan de benadeelde partij [slachtoffer] van € 4.375,--, waarvan € 375,-- aan materiële schade en € 4.000,-- aan immateriële schade, te vermeerderen met de wettelijke rente vanaf 4 oktober 2022 tot aan de dag der algehele voldoening; 
    - veroordeelt verdachte in de kosten van de benadeelde partij tot nu toe gemaakt en ten behoeve van de tenuitvoerlegging nog te maken, tot nu toe begroot op nihil;
    - verklaart de benadeelde partij in het overige gedeelte van de vordering niet-ontvankelijk en bepaalt dat de vordering voor dat gedeelte bij de burgerlijke rechter kan worden aangebracht;
    - bepaalt dat verdachte met de medeverdachte hoofdelijk aansprakelijk is voor het gehele bedrag;
    
    
      
        Schadevergoedingsmaatregel 
      
    
    - legt aan verdachte de verplichting op aan de Staat, ten behoeve van het [slachtoffer] , € 4.375,-- te betalen, te vermeerderen met de wettelijke rente vanaf 4 oktober 2022 tot aan de dag der algehele voldoening;
    - bepaalt dat bij niet betaling 53 dagen gijzeling kan worden toegepast, met dien verstande dat toepassing van de gijzeling de betalingsverplichting niet opheft;
    - bepaalt dat bij voldoening van de schadevergoedingsmaatregel de betalingsverplichting aan de benadeelde partij vervalt en omgekeerd;
    - bepaalt dat verdachte met de medeverdachte hoofdelijk aansprakelijk is voor het gehele bedrag. 
    
    
      Dit vonnis is gewezen door mr. D. van Kralingen, voorzitter, mr. S.W.M. Speekenbrink en mr. T. Kemper, rechters, in tegenwoordigheid van mr. J.C.M. de Haas, griffier, en is uitgesproken ter openbare zitting op 4 mei 2023.
    
    
    
      Mr. Speekenbrink en mr. Kemper zijn niet in de gelegenheid dit vonnis mede te ondertekenen.