ECLI:NL:RBMNE:2022:6144, Rechtbank Midden-Nederland, 28-02-2022, 16/248055-19
Rechtbank Midden-Nederland — Uitspraak 
Datum: 2022-02-28 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Strafrecht

Samenvatting: Verdachte heeft zich schuldig gemaakt aan bedreiging van aangever met een schep. Beiden woonden ten tijde van het incident op hetzelfde woonwagenkamp. Zij kregen een conflict over een erfscheiding en een schuur. Voorwaardelijke taakstraf 20 uur.

RECHTBANK MIDDEN-NEDERLAND
    
    
      Strafrecht
      Zittingsplaats Utrecht
    
    
    
      Parketnummer: 16/248055-19
    
    
    
      
        Vonnis van de meervoudige kamer van 28 februari 2022
      
    
    
    
      in de strafzaak tegen
    
    
    
      
        
          [verdachte] 
         ,
      
      geboren op [geboortedatum] 1970 te [geboorteplaats] ,
      wonende aan de [adres] , [postcode] te [woonplaats] , hierna: verdachte.
    
  
  
    
      1ONDERZOEK TER TERECHTZITTING
    
    
      Dit vonnis is op tegenspraak gewezen naar aanleiding van het onderzoek ter terechtzitting op de openbare terechtzitting van 14 februari 2022. 
    
    
    
      De rechtbank heeft kennisgenomen van de vordering en de standpunten van de officier van justitie, mr. M.S. Martherus, en van hetgeen verdachte en zijn raadsvrouw, mr. M.P. Hilhorst, advocaat te Utrecht, naar voren hebben gebracht.
    
  
  
    
      2TENLASTELEGGING
    
    
      De officier van justitie verdenkt verdachte ervan dat hij betrokken is geweest bij een strafbaar feit. Deze verdenking staat beschreven in de tenlastelegging, die als bijlage aan dit vonnis is gehecht.
    
    
    
      Kort gezegd verdenkt de officier van justitie verdachte ervan dat hij:
    
    
    
      op 25 december 2018 in [plaats] [slachtoffer] heeft bedreigd door met een schep in zijn hand op hem af te lopen.
    
  
  
    
      3VOORVRAGEN
    
    
      De dagvaarding is geldig, de rechtbank is bevoegd tot kennisneming van het ten laste gelegde, de officier van justitie is ontvankelijk in de vervolging van verdachte en er zijn geen redenen voor schorsing van de vervolging.
    
  
  
    
      4WAARDERING VAN HET BEWIJS
    
    
      4.1
      
        
          Het standpunt van de officier van justitie
        
        De officier van justitie acht het tenlastegelegde wettig en overtuigend te bewijzen. 
      
      
    
    
      4.2
      
        
          Het standpunt van de verdediging
        
        De raadsvrouw heeft geen opmerkingen over de bewezenverklaring.
      
      
    
    
      4.3
      
        
          Het oordeel van de rechtbank
        
        Verdachte heeft het feit bekend. De raadsvrouw heeft geen vrijspraak voor dit feit bepleit. De rechtbank volstaat onder deze omstandigheden met een opsomming van de volgende bewijsmiddelen:
      
      
      
        
          de bekennende verklaring van verdachte ter terechtzitting van 14 februari 2022; 
        
        
          een in de wettelijke vorm opgemaakt proces-verbaal van aangifte van [slachtoffer] van 26 december 2018, genummerd PL0900-2018370245-1, opgemaakt door de politie Eenheid Midden-Nederland, p. 58-59;
        
        
          een in de wettelijke vorm opgemaakt proces-verbaal van verhoor van aangeefster [aangeefster] van 26 december 2018, genummerd PL0900-2018369710-6, opgemaakt door de politie Eenheid Midden-Nederland, p. 30-33.
        
      
    
  
  
    
      5BEWEZENVERKLARING
    
    
      De rechtbank acht wettig en overtuigend bewezen dat verdachte:
    
    
    
      op 25 december 2018 te [plaats] [slachtoffer] heeft bedreigd met zware mishandeling, door met een schep op die [slachtoffer] af te lopen en tegenover die [slachtoffer] te gaan staan, in elk geval door een schep (dreigend) te tonen aan die [slachtoffer] .
    
    
    
      Hetgeen meer of anders is ten laste gelegd is niet bewezen. Verdachte wordt hiervan vrijgesproken.
    
  
  
    
      6STRAFBAARHEID VAN HET FEIT
    
    
      Er is geen omstandigheid aannemelijk geworden die de strafbaarheid van het bewezen verklaarde uitsluit, zodat dit strafbaar is.
    
    
    
      Het bewezenverklaarde levert volgens de wet het volgende strafbare feit op: 
    
    
    
      
        bedreiging met zware mishandeling.
      
    
  
  
    
      7STRAFBAARHEID VAN VERDACHTE
    
    
      Er is geen omstandigheid gebleken of aannemelijk geworden die de strafbaarheid van verdachte uitsluit. Verdachte is dan ook strafbaar.
    
    
  
  
    
      8OPLEGGING VAN STRAF
    
    
      8.1
      
        
          De vordering van de officier van justitie
        
        De officier van justitie vordert dat verdachte ter zake van het door de officier van justitie bewezen geachte wordt veroordeeld tot: 
        - 	een taakstraf van 20 uren, met aftrek van het voorarrest, indien niet of niet naar behoren verricht te vervangen door 10 dagen hechtenis, geheel voorwaardelijk met een proeftijd van één jaar.
      
      
      
        De officier van justitie houdt hierbij rekening met het tijdsverloop van de zaak en de 
        omstandigheid dat artikel 63 van het Wetboek van Strafrecht van toepassing is. Daarnaast 
        houdt zij rekening met het feit dat verdachte en aangever elkaar inmiddels de handen 
        geschud hebben.
      
      
      
    
    
      8.2
      
        
          Het standpunt van de verdediging
        
        De verdediging verzoekt de rechtbank om verdachte schuldig te verklaren zonder oplegging van een straf of maatregel. Daartoe is aangevoerd dat artikel 63 van toepassing is, dat aangever een veel grotere rol heeft gespeeld in de escalatie van het incident, dat verdachte open heeft gestaan voor mediation en dat het een oude zaak betreft.
      
      
      
    
    
      8.3
      
        
          Het oordeel van de rechtbank
        
        Bij het bepalen van de straf heeft de rechtbank rekening gehouden met de ernst van het bewezen verklaarde, de omstandigheden waaronder dit is begaan en de persoon van verdachte, zoals ter terechtzitting is gebleken.
      
      
      
        De rechtbank zal aan verdachte een voorwaardelijke taakstraf voor de duur van 20 uren opleggen met aftrek van het voorarrest. De rechtbank legt hieronder uit waarom zij dat doet.
      
      
      
        8.3.1
        
          
            De ernst van het feit en de omstandigheden waaronder het feit is gepleegd
          
          Verdachte heeft zich schuldig gemaakt aan bedreiging van aangever met een schep. Beiden woonden ten tijde van het incident op hetzelfde woonwagenkamp. Zij kregen een conflict over een erfscheiding en een schuur. Dit conflict is vervolgens uit de hand gelopen. Verdachte heeft daarbij als eerste de confrontatie gezocht door de schutting van aangever kapot te zagen en vervolgens zich impulsief gedragen in de escalatie die zich heeft voorgedaan. De impact die een dergelijke gewelddadige confrontatie heeft is aanzienlijk, niet alleen voor de betrokkenen zelf, maar ook voor de directe omgeving waarin een en ander heeft plaatsgevonden. Zo is het jonge kind van aangever getuige geweest van de bedreiging door verdachte. De rechtbank neemt verdachte dit kwalijk. De rechtbank houdt echter ook rekening met de rol van aangever die verdachte, toen verdachte  de schutting kapot zaagde, met een stuk hout op het hoofd heeft geslagen.
        
        
      
      
        8.3.2
        
          
            De persoonlijke omstandigheden van verdachte
          
          Met betrekking tot de persoon van verdachte heeft de rechtbank gelet op het uittreksel uit de justitiële documentatie (het strafblad) van 5 december 2020, waaruit blijkt dat verdachte niet recent is veroordeeld voor soortgelijke strafbare feiten en sinds het bewezenverklaarde niet opnieuw met politie of justitie in aanraking is gekomen voor bedreigingen. 
        
        
      
      
        8.3.3
        
          
            De overschrijding van de redelijke termijn
          
          Een verdachte heeft recht op behandeling van zijn zaak binnen een redelijke termijn om te voorkomen dat een verdachte langer dan redelijk is onder de dreiging van een (verdere) strafvervolging zou moeten leven. Die termijn begint te lopen op het moment dat verdachte in redelijkheid kan verwachten dat tegen hem vervolging wordt ingesteld. Als uitgangspunt geldt dat de behandeling van de zaak op de zitting dient te zijn afgerond met een einduitspraak van de rechtbank binnen twee jaar nadat de termijn is aangevangen. Verdachte is aangehouden op 26 december 2018. De rechtbank doet uitspraak op 28 februari 2022, hetgeen voor deze feiten een overschrijding van de redelijke termijn van een jaar en twee maanden oplevert. De  redelijke termijn is dus geschonden. 
        
        
      
      
        8.3.4
        
          
            De straf
          
          De oriëntatiepunten voor straftoemeting van het LOVS gaan voor bedreiging met een slagwapen uit van een onvoorwaardelijke werkstraf voor de duur van 40 uren. Gelet op de ernst van het strafbare feit ziet de rechtbank geen aanleiding om geen straf op te leggen. De rechtbank houdt er rekening mee dat verdachte na het plegen van het bewezenverklaarde is veroordeeld tot een geldboete van € 1.300,00 voor een hennepkwekerij en diefstal stroom. De rechtbank heeft de voorschriften toegepast die gelden voor de situatie waarin verdachte een straf zou zijn opgelegd voor alle feiten tegelijk (artikel 63 Wetboek van Strafrecht). Daarnaast houdt de rechtbank bij het opleggen van de straf er rekening mee dat de redelijke termijn ruim is overschreden. Zonder schending van de redelijke termijn zou de rechtbank een onvoorwaardelijke werkstraf hebben opgelegd, maar gelet op de overschrijding van de redelijke termijn zal de rechtbank aan verdachte een voorwaardelijke taakstraf voor de duur van 20 uren opleggen, met aftrek van het voorarrest. De rechtbank stelt de proeftijd vast op één jaar, gelet op het tijdsverloop. 
        
      
    
  
  
    
      9TOEPASSELIJKE WETTELIJKE VOORSCHRIFTEN
    
    
      De beslissing berust op de artikelen 9, 14a, 14b, 14c, 22c, 22d, 63 en 285 van het Wetboek van Strafrecht, zoals de artikelen luidden ten tijde van het bewezen verklaarde.
    
  
  
    
      10BESLISSING
    
    
      De rechtbank:
    
    
    
      
        Bewezenverklaring
      
    
    
      
        verklaart het ten laste gelegde bewezen zoals hiervoor in rubriek 5 is vermeld;
      
      
        verklaart het meer of anders ten laste gelegde niet bewezen en spreekt verdachte daarvan vrij;
      
    
    
    
      
        Strafbaarheid
      
    
    
      
        verklaart het bewezenverklaarde strafbaar en kwalificeert dit zoals hiervoor in rubriek 6 is vermeld;
      
      
        verklaart verdachte strafbaar;
      
    
    
    
      
        Straf
      
    
    
      
        veroordeelt verdachte tot een werkstraf van 20 uren;
      
      
        beveelt dat voor het geval verdachte de taakstraf niet of niet naar behoren verricht de taakstraf wordt vervangen door 10 dagen hechtenis; 
      
      
        bepaalt dat de taakstraf niet zal worden ten uitvoer gelegd, tenzij de rechter later anders gelast;
      
      
        stelt daarbij een proeftijd van 1 (één) jaar vast;
      
      
        als voorwaarde geldt dat verdachte zich voor het einde van de proeftijd niet schuldig maakt aan een strafbaar feit;
      
      
        bepaalt dat de tijd, door verdachte vóór de tenuitvoerlegging van deze uitspraak in verzekering doorgebracht, bij de tenuitvoerlegging van de taakstraf in mindering zal worden gebracht, berekend naar de maatstaf van 2 uren taakstraf per dag.
      
    
    
    
      Dit vonnis is gewezen door mr. S.M. Schothorst, voorzitter, mrs. A. Blanke en H.A. Brouwer, rechters, in tegenwoordigheid van mr. M. Neijenhuis, griffier, en is uitgesproken op de openbare terechtzitting van 28 februari 2022.
    
    
    
    
      
        Bijlage: de tenlastelegging
      
    
    
    
      Aan verdachte wordt ten laste gelegd dat: 
    
    
    
      hij op of omstreeks 25 december 2018 te [plaats] [slachtoffer] heeft bedreigd met enig misdrijf tegen het leven gericht en/of met zware mishandeling, door met een schep op die [slachtoffer] af te lopen en/of tegenover die [slachtoffer] te gaan staan, in elk geval door een schep (dreigend) te tonen aan die [slachtoffer] .
    
    
    
      ( art 285 lid 1 Wetboek van Strafrecht )