ECLI:NL:RBUTR:2012:BX7945, Rechtbank Utrecht, 19-09-2012, 327497 - HA RK 12-348
Rechtbank Utrecht — Uitspraak 
Datum: 2012-09-19 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Civiel recht

Samenvatting: Deelgeschil. Productenaansprakelijkheid. Verzoek en tegenverzoek. Rapportage van bij voorlopig deskundigenbericht benoemde deskundige bindend? (Voorlopig) deskundigenbericht dient als uitgangspunt voor de verdere schadeafwikkeling en niet de daarna uitgebrachte rapportage van partijdeskundige.

beschikking
      RECHTBANK UTRECHT
    
    
    
      Sector handel en kanton
      Handelskamer
    
    
    Zaak-/rekestnummer: 327497 / HA RK 12-348
    
    
      Beschikking van 19 september 2012
      in de zaak van
    
    
    
      [verzoekster]
      wonende te [woonplaats],
      verzoekster,
      advocaat mr. H.A. Zandijk,
    
    
    tegen
    
    
      de besloten vennootschap met beperkte aansprakelijkheid
      [verweerster],
      gevestigd te [woonplaats],
      verweerster,
      advocaat mr. Chr.H. van Dijk.
    
    
    
    Partijen zullen hierna [verzoekster] en [verweerster] genoemd worden.
    
    
      1.	De procedure
      Het verloop van de procedure blijkt uit:
      -	het verzoekschrift van [verzoekster];
      -	het verweerschrift tevens houdende zelfstandig tegenverzoek van [verweerster];
      -	de mondelinge behandeling op 31 augustus 2012.
    
    
    
      2.	De feiten
      2.1.	Op 7 en 26 maart 2002 is [verzoekster] ten val gekomen door een gebrek in een trippelstoel, waarvan [verweerster] de leverancier is.
    
    
    2.2.	[verweerster] heeft aansprakelijkheid erkend voor de schade die het gevolg is van de hiervoor onder 2.1. vermelde valincidenten. 
    
    2.3.	Teneinde inzicht te krijgen in de ongevalsgevolgen hebben partijen in gezamenlijk overleg (buiten rechte) orthopeed Postma als deskundige ingeschakeld, die op 4 maart 2005 een rapportage heeft uitgebracht.
    
    
      2.4.	De inhoud van het rapport van Postma vormde voor [verzoekster] aanleiding dr. De Gast verbonden aan het VU Medisch Centrum te vragen naar zijn deskundig oordeel. Ook De Gast heeft een rapport uitgebracht.
      2.5.	Vervolgens zijn partijen het in het kader van een voorlopige deskundigenbericht-procedure eens geworden over de inschakeling van orthopeed dr. M.C. de Waal Malefijt als deskundige. De Waal Malefijt is door deze rechtbank bij beschikking van 5 juli 2006 als deskundige benoemd. De Waal Malefijt heeft op 11 januari 2007 zijn conceptrapportage aan partijen toegezonden en heeft hen in de gelegenheid gesteld daarop te reageren. 
    
    
    
      2.6.	[verzoekster] heeft schriftelijk gereageerd op de rapportage van de Waal Malefijt en daarbij aanvullende vragen gesteld. Van de zijde van [verweerster] is bezwaar gemaakt tegen deze aanvullende vragen.
      Bij brief van 14 maart 2007 heeft de rechtbank partijen en de deskundige laten weten dat de deskundige de aanvullende vragen van [verzoekster] buiten beschouwing kan laten omdat deze buiten het kader vallen van de door de rechtbank aan de deskundige voorgelegde vraagstelling.
    
    
    2.7.	Op 20 maart 2007 heeft de Waal Malefijt het definitieve rapport ter griffie gedeponeerd.
    
    2.8.	Bij aanvullende beschikking van 9 mei 2007 heeft de rechtbank op het verzoek van [verzoekster] om alsnog de deskundige op te dragen inhoudelijk in te gaan op de door haar geformuleerde aanvullende vragen (wederom) afwijzend beslist.
    
    2.9.	Bij beschikking van 16 april 2008 heeft rechtbank het verzoek van [verzoekster] opnieuw een orthopedisch chirurg als deskundige te benoemen, afgewezen. De rechtbank heeft daartoe overwogen dat reeds een onderzoek door een door de rechtbank benoemde deskundige heeft plaatsgevonden en niet is gebleken dat er sinds begin 2005 veranderingen zijn opgetreden in de medische situatie van [verzoekster]. Verder heeft de rechtbank geoordeeld dat ontevredenheid naar aanleiding van de uitkomst van het reeds verrichte onderzoek en het niet beantwoord zijn van nadere vragen onvoldoende reden vormt om opnieuw een onderzoek met dezelfde vraagstelling te laten verrichten door een andere deskundige.
    
    
      3.	Het deelgeschil
      3.1.	[verzoekster] verzoekt de rechtbank:
      I.	te bepalen dat de bevindingen en conclusies zoals neergelegd in het conceptrapport van de expertiserend orthopeed De Waal Malefijt niet als uitgangspunten voor de verdere juridische beoordeling van deze letselschadeclaim kunnen dienen;
      II.	te bepalen dat voor de verdere medisch-causale beoordeling van dit geschil, voor het verdere beloop van het juridische geschil hierover, de partijrapportage van de Gast als uitsluitend uitgangspunt heeft te dienen;
      III.	[verweerster] te veroordelen de buitengerechtelijke kosten, tot heden in totaal begroot op een bedrag van € 22.159,40, te vergoeden.
    
    
    3.2.	Aan dit verzoek legt [verzoekster] – verkort weergegeven – het volgende ten grondslag. [verzoekster] is van mening dat haar in strijd met de wet en/of de Leidraad voor Deskundigen ten onrechte is onthouden de door haar naar aanleiding van het conceptrapport van De Waal Malefijt geformuleerde aanvullende vragen te stellen. Verder is zij van mening dat bij de totstandkoming van de conceptrapportage van De Waal Malefijt elementaire rechtsbeginselen zijn geschonden, waardoor de objectiveerbare schijn wordt gewekt dat [verzoekster] leugens heeft verkondigd over haar wandeltocht op het circuit van Assen in 2002, waardoor eveneens de schijn is gewekt dat aan haar overige verklaringen ook weinig geloof kan worden gehecht. Het rapport van De Waal Malefijt kan zodoende volgens [verzoekster] niet als uitgangspunt dienen voor de afwikkeling van de schade. In plaats daarvan dient het rapport van  de Gast leidend te zijn.
    
    3.3.	[verweerster] voert gemotiveerd verweer, hetgeen (tevens) uitmondt in een tegenverzoek inhoudende dat de rechtbank voor recht verklaart dat de rapportage van de op verzoek van partijen door de rechtbank benoemde deskundige De Waal Malefijt uitgangspunt moet zijn bij de schadeafwikkeling.
    
    3.4.	Aan dit tegenverzoek legt [verweerster], kort gezegd, ten grondslag dat de rechtbank in het kader van de voorlopige deskundigenberichtprocedure reeds heeft beslist dat de aanvullende vragen die [verzoekster] wenst stellen aan de Waal Malefijt buiten de vraagstelling vallen zoals die is voorgelegd aan De Waal Malefijt en dat er voorts geen zwaarwegende argumenten zijn aangevoerd op grond waarvan geconcludeerd moet worden dat het rapport qua inhoud niet voldoet aan de daaraan te stellen eisen.
    
    3.5.	De rechtbank zal hierna, indien en voor zover nodig, nader ingaan op de standpunten van partijen.
    
    
      4.	De beoordeling
      4.1.	De rechtbank stelt bij de beoordeling van het eerste verzoek het volgende voorop. Vast staat dat partijen het in het kader van de voorlopige deskundigenberichtprocedure eens zijn geworden over de benoeming van De Waal Malefijt. Ook bestond tussen partijen overeenstemming over de vraagstelling. De rapportage van De Waal Malefijt zal als uitgangspunt kunnen dienen voor de (buitengerechtelijke) afwikkeling van de schade van [verzoekster] indien partijen er rekening mee moeten houden, dat indien in een bodemprocedure beoordeeld zou moeten worden of de klachten en beperkingen te relateren zijn aan de [verzoekster] overkomen valincidenten, dit gebaseerd kan worden op of kan volgen uit dat deskundigenrapport. Dit betekent dat het rapport antwoord moet geven op de vraag naar de medische causaliteit op een zodanige begrijpelijke wijze dat aan de hand daarvan een oordeel kan worden gegeven over de juridische causaliteit. Daarbij geldt dat de deskundige vrij is in de wijze waarop hij het onderzoek verricht. Zijn rapport dient evenwel deugdelijk gemotiveerd te zijn, hetgeen onder meer inhoudt dat de deskundige inzichtelijk maakt hoe hij tot zijn oordeel is gekomen, hoe zijn oordeel zich verhoudt tot de gebruikelijke zienswijzen en richtlijnen binnen zijn beroepsgroep, alsmede dat hij een eventuele afwijking deugdelijk motiveert. Bovendien geldt dat, nu het hier gaat om een door de rechtbank benoemde deskundige in het kader van een voorlopige deskundigenberichtprocedure, de bodemrechter het oordeel van de deskundige niet snel naast zich neer zal leggen.
    
    
    4.2.	Het voorgaande betekent dat van de partij die het deskundigenbericht bekritiseert mag worden verlangd dat zij haar stellingen deugdelijk onderbouwt, bijvoorbeeld door een rapport van een andere deskundige in het geding te brengen waarin de conclusies van de door de door de rechtbank benoemde deskundige op overtuigende wijze worden weersproken. Er zullen dus zwaarwegende en steekhoudende bezwaren over de wijze van totstandkoming of de inhoud van de deskundigenbericht moeten zijn, op grond waarvan de rechtbank kan beslissen het deskundigenbericht naast zich neer te leggen.
    
    4.3.	De bezwaren van [verzoekster] betreffen grotendeels procedurele argumenten, welke echter af stuiten op hetgeen de rechtbank hieromtrent in het kader van de voorlopige deskundigenberichtprocedure reeds (diverse malen) heeft beslist. Dit betekent dat [verzoekster] in zoverre niet in haar verzoek kan worden ontvangen. 
    
    4.4.	Daarmee komt de rechtbank toe aan de vraag of het rapport van De Waal Malefijt inhoudelijk gezien voldoet aan de eisen die daaraan redelijkerwijs gesteld mogen worden. De rechtbank moet constateren dat door [verzoekster] geen zwaarwegende bezwaren zijn gesteld aangaande de inhoud van het rapport van De Waal Malefijt. De enkele omstandigheid dat [verzoekster] het oneens is met de conclusies die De Waal Malefijt heeft geformuleerd is, mede in het licht van het hiervoor onder rechtsoverweging 4.2. weergegeven criterium, daartoe niet voldoende. Ook uit het rapport van De Gast kan niet worden afgeleid dat De Waal Malefijt in redelijkheid niet tot zijn conclusies had kunnen en mogen komen. Nu derhalve een deugdelijke onderbouwing van de inhoudelijke kritiek ontbreekt, is in zoverre geen sprake van voldoende zwaarwegende en steekhoudende argumenten tegen de inhoud van het rapport van De Waal Malefijt. Het eerste verzoek wordt daarom afgewezen.
    
    4.5.	Daarmee komt de rechtbank toe aan het tweede verzoek van [verzoekster]. De gronden waarop de rechtbank het eerste verzoek van [verzoekster] heeft afgewezen impliceren dat het verzoek om te bepalen dat de rapportage van De Gast als uitgangspunt moet dienen voor de schadeafwikkeling niet kan worden toegewezen, nog los van de omstandigheid dat deze rapportage enkel is opgesteld in opdracht van [verzoekster] en De Gast derhalve als partijdeskundige dient te worden aangemerkt.
    
    4.6.	Hetgeen de rechtbank hiervoor onder. 4.3. tot en met 4.5. heeft overwogen betekent voor het tegenverzoek van [verweerster] dat dit kan worden toegewezen. 
    
    4.7.	Het laatste verzoek van [verzoekster] ziet op buitengerechtelijke kosten. De rechtbank dient op grond van artikel 1019aa lid 1 Rv de kosten bij de behandeling van het verzoek te begroten en daarbij de redelijke kosten als bedoeld in artikel 6:96 lid 2 BW in aanmerking te nemen, ook indien een verzoek niet kan worden toegewezen. Deze kosten dienen evenwel te voldoen aan de dubbele redelijkheidtoets; zowel het inroepen van de rechtsbijstand als daarvoor gemaakte kosten moeten redelijk zijn. [verzoekster] maakt aanspraak op vergoeding van € 22.159,40 (inclusief BTW). [verweerster] betwist dat zij gehouden is de kosten gemoeid met dit deelgeschil te betalen. Volgens haar is het deelgeschil nodeloos aanhangig gemaakt. Dit onderschrijft de rechtbank niet. De vraag of een deskundigenrapport (inhoudelijk gezien) uitgangspunt moet zijn bij de schadeafwikkeling is immers een veel voorkomend en gebruikelijk verzoek in een deelgeschilprocedure. In het onderhavige geval heeft [verzoekster] met betrekking tot de te beslissen geschilpunten argumenten naar voren gebracht die ook al in de voorlopige deskundigenberichtprocedure zijn gebezigd en door de rechtbank in dat kader zijn afgedaan. Een groot deel van het verzoek en dus de tijd die met het opstellen daarvan nodig was, is daarom evident nutteloos geweest. De met deze tijd gemoeide kosten zal de rechtbank dan ook niet begroten nu deze de dubbele redelijkheidstoets niet kunnen doorstaan. [verweerster] is daarnaast van mening dat het aantal aan de zaak bestede uren overdreven is, terwijl daarnaast ten onrechte een uurtarief van € 290,00 wordt gehanteerd terwijl uit de overgelegde declaraties blijkt dat het uurtarief € 215,00 is. De met de opstelling van het verzoekschrift en de verdere behandeling van de zaak gemoeide, redelijke kosten als bedoeld in artikel 6:96 lid 2 BW zullen door de rechtbank worden begroot op 5 uur x een uurtarief van € 215,00, zijnde het uurtarief dat volgt uit de onderliggende declaraties, derhalve op € 1.075,00 (inclusief BTW), een en ander te vermeerderen met het griffierecht van € 267,00. [verweerster] zal tot betaling daarvan aan [verzoekster] worden veroordeeld.
    
    
      5.	De beslissing
      De rechtbank
    
    
    ten aanzien van het verzoek van [verzoekster]
    
    5.1.	verklaart [verzoekster] niet-ontvankelijk in haar eerste verzoek voor zover dat verband houdt met de wijze van totstandkoming van het voorlopig deskundigenbericht van De Waal Malefijt en wijst het verzoek voor het overige af;
    
    5.2.	begroot de kosten van dit deelgeschil op € 1.075,00 (inclusief BTW), te vermeerderen met het griffierecht van € 267,00 en veroordeelt [verweerster] tot betaling daarvan aan [verzoekster];
    
    ten aanzien van het tegenverzoek van [verweerster]
    
    5.3.	verklaart voor recht dat de rapportage van de op verzoek van partijen door de rechtbank benoemde deskundige De Waal Malefijt uitgangspunt moet zijn bij de schadeafwikkeling.
    
    Deze beschikking is gegeven door mr. J. Sap en in het openbaar uitgesproken op 19 september 2012.