ECLI:NL:CRVB:2000:ZB8996, Centrale Raad van Beroep, 03-08-2000, 98/5538 AL:GEM
Centrale Raad van Beroep — Uitspraak 
Datum: 2000-08-03 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Bestuursrecht; Socialezekerheidsrecht

Samenvatting: -

98/5538 ALGEM
    
    
    U I T S P R A A K
    
    
    in het geding tussen:
    
    A te B, België, appellant,
    
    en
    
    het Landelijk instituut sociale verzekeringen, gedaagde.
    
    
    I. ONTSTAAN EN LOOP VAN HET GEDING
    
    
      Met ingang van 1 maart 1997 is de Organisatiewet sociale
      verzekeringen 1997 in werking getreden. Ingevolge de
      Invoeringswet Organisatiewet sociale verzekeringen 1997 treedt
      het Landelijk instituut sociale verzekeringen (Lisv) in de
      plaats van de betrokken bedrijfsvereniging. In het onderhavige
      geval is het Lisv in de plaats getreden van de
      Bedrijfsvereniging voor Bank- en Verzekeringswezen, Groothandel
      en Vrije Beroepen. In deze uitspraak wordt onder gedaagde
      tevens verstaan het bestuur van deze bedrijfsvereniging.
    
    
    
      Bij besluit van 1 juli 1996 heeft gedaagde ongegrond verklaard
      de bezwaren van appellant tegen het besluit van
      30 maart 1995, waarbij hij verplicht verzekerd is geacht
      ingevolge de sociale werknemersverzekeringswetten.
    
    
    
      De Arrondissementsrechtbank te Amsterdam heeft bij uitspraak
      van 10 maart 1998 (onder meer) het namens appellant tegen dat
      besluit ingestelde beroep gegrond verklaard voorzover daarbij
      is geconcludeerd tot verzekeringsplicht over 1998 (lees: 1988)
      en 1989, dat besluit in zoverre vernietigd en het beroep voor
      het overige ongegrond verklaard.
    
    
    
      Appellant is bij gemachtigde mr F.R. Herreveld, advocaat te
      Amsterdam, op bij aanvullend beroepschrift van 1 april 1999
      aangevoerde gronden van die uitspraak bij de Raad in hoger
      beroep gekomen.
    
    
    
      Gedaagde heeft een verweerschrift, gedateerd 4 mei 1999,
      ingediend.
    
    
    
      Namens appellant is hierop bij schrijven van 31 augustus 1999
      gereageerd.
    
    
    
      Het geding is behandeld ter zitting van de Raad, gehouden op 22
      juni 1999, waar voor appellant is verschenen mr Herreveld,
      voornoemd, en waar voor gedaagde is verschenen mr M. Mulder,
      werkzaam bij GAK Nederland B.V.
    
    
    
    II. MOTIVERING
    
    
      De feiten die in rubriek 3 van de aangevallen uitspraak zijn
      vermeld, worden door partijen niet betwist en vormen ook voor
      de Raad het uitgangspunt bij zijn oordeelsvorming.
    
    
    
      Bij de aangevallen uitspraak heeft de rechtbank vastgesteld dat
      het bestreden besluit ziet op de periode 1 januari 1988 tot en
      met 31 december 1992. Vervolgens heeft de rechtbank op basis
      van de door haar vastgestelde feiten aangegeven dat deze
      periode in een drietal perioden valt te onderscheiden, te weten
      de periode van 1 januari 1988 tot en met 31 december 1989, de
      periode van 1 januari 1990 tot en met 31 augustus 1991 en de
      periode van 1 september 1991 tot en met 31 december 1992.
    
    
    
      Met betrekking tot de periode van 1 januari 1988 tot en met 31
      december 1989, in welke periode de verkoop van het
      familiebedrijf, waarin appellant participeerde, aan X - een aan
      de beurs te Londen genoteerde onderneming - werd afgerond,
      heeft de rechtbank geoordeeld dat, gelet op de in het kader van
      de aandelenoverdracht gemaakte afspraken, de werkzaamheden die
      appellant in die periode verrichtte, niet werden verricht in
      het kader van een privaatrechtelijke dienstbetrekking of een
      daarmee gelijk te stellen arbeidsverhouding. Naar het oordeel
      van de rechtbank was in deze periode veeleer sprake van nog
      gedurende enige tijd gezamenlijk opererende ondernemers. Op
      basis hiervan heeft de rechtbank het bestreden besluit voor wat
      de periode tot en met 1989 vernietigd. Gedaagde heeft hierin
      berust.
    
    
    
      Met betrekking tot de twee andere perioden, in welke perioden
      appellant werkzaam was op basis van een management agreement,
      gedateerd 27 april 1988, tussen Y Beheer B.V., de vennootschap
      waarvan de aandelen zijn overgedragen, en zijn persoonlijke
      vennootschap Holding A B.V., onderscheidenlijk een management
      agreement, gedateerd 31 augustus 1992, tussen drie voormalige
      dochtervennootschappen van Y Beheer B.V. (A-fruit B.V.,
      A-fruit C B.V. en A-fruit D B.V.) en Z, een inmiddels door
      appellant naar het recht van Ierland opgerichte vennootschap,
      heeft de rechtbank geoordeeld dat aan alle voorwaarden voor het
      aannemen van een privaatrechtelijke dienstbetrekking werd
      voldaan.
    
    
    
      Met dit oordeel kan appellant zich niet verenigen. Van zijn
      kant is aangevoerd dat ook na 1 januari 1990 zijn verhouding
      tot X rechtstreeks voortvloeide uit en onlosmakelijk verbonden
      was met de verkoop van de aandelen en de bij die verkoop
      geformuleerde rechten en verplichtingen. Uitgangspunt was
      steeds dat appellant en familieleden van hem op een
      ondernemingsgewijze basis en dus risicodragend zouden blijven
      participeren in de onderneming(en). X hechtte eraan dat de
      betrokken familieleden hun ondernemingsgeest zouden blijven
      inzetten voor de onderneming(en). Met het oog hierop is ook
      gepoogd tot een Partnership Agreement te komen, een met een
      vennootschap onder firma gelijkende constructie. Aangezien de
      Engelse beursregels in dat geval onwelgevallige gevolgen voor X
      zouden hebben, is hiervan afgezien. In plaats daarvan is de
      management agreement van 31 augustus 1992 opgesteld, welke
      overeenkomst dezelfde condities behelst als een
      firma-overeenkomst. Deze condities komen met name tot
      uitdrukking in het gegeven dat deze overeenkomst geen vaste
      vergoeding kent. Appellant, althans zijn vennootschap ontvangt
      een vast percentage van de behaalde winst. In het geval er
      verlies wordt geleden, wordt er niet alleen niets uitgekeerd
      maar wordt tevens een gelijk percentage van het verlies
      verrekend met het aandeel in de winst dat hopelijk in het
      daarop volgende jaar of de daarop volgende jaren wordt behaald.
      Dit systeem is geënt op het systeem van fiscale
      verliesverrekening.
    
    
    De Raad overweegt dienaangaande het volgende.
    
    
      Voor het aannemen van een privaatrechtelijke dienstbetrekking
      is vereist dat er sprake is van een verplichting tot
      persoonlijke arbeidsverrichting, van een gezagsverhouding en
      van een verplichting tot loonbetaling. Naar vaste jurisprudentie
      van de Raad is voor het antwoord op de vraag of aan deze
      drie voorwaarden wordt voldaan niet beslissend de kwalificatie
      die betrokkenen zelf aan hun arbeidsverhouding gegeven, noch
      hetgeen daarbij voor ogen is gestaan. Hiervan uitgaande moet de
      Raad vaststellen dat in beide perioden aan deze voorwaarden
      werd voldaan. Het lijdt geen twijfel dat het ging om de
      persoonlijke arbeid van appellant, en dat appellant na de
      afronding van de aandelenoverdracht onder gezag kwam te staan
      van X. De Raad sluit zich aan bij hetgeen de rechtbank
      hieromtrent heeft overwogen. Met betrekking tot de verplichting
      tot loonbetaling is niet beslissend dat deze betaling wordt
      verricht aan een vennootschap waarvan appellant directeur en
      enig aandeelhouder is. Middels die vennootschap komt die
      betaling appellant immers ten goede. In de periode voor 1
      september 1992 was voorzien in een vaste (basis)vergoeding.
      Gelet hierop moet worden vastgesteld dat ook aan de voorwaarde
      van een verplichting van loonbetaling werd voldaan. De Raad is
      voorts van oordeel dat aan deze voorwaarde ook werd voldaan in
      de periode daarna, omdat loon niet alleen is een naar tijd
      bepaalde (geldelijke) vergoeding. Van loon kan ook sprake zijn
      indien, gelijk te dezen het geval is, de vergoeding afhankelijk
      is gesteld van het resultaat van de arbeid. De Raad verwijst
      hierbij naar het arrest van de Hoge Raad van 2 april 1982, NJ
      1982/321, alsmede naar de in de conclusie bij dit arrest
      vermelde jurisprudentie en literatuur.
    
    
    
      Op grond van het hiervoor overwogene komt de Raad tot de
      conclusie dat de aangevallen uitspraak dient te worden
      bevestigd.
    
    
    
      De Raad acht tot slot geen termen aanwezig om toepassing te
      geven aan het bepaalde in artikel 8:75 van de Algemene wet
      bestuursrecht.
    
    
    
    III. BESLISSING
    
    De Centrale Raad van Beroep,
    
    Recht doende:
    
    
      Bevestigt de aangevallen uitspraak.
      Aldus gegeven door mr B.J. van der Net als voorzitter en mr
      R.C. Schoemaker en mr G. van der Wiel als leden, in
      tegenwoordigheid van mr L.H. Vogt als griffier en uitgesproken
      in het openbaar op 3 augustus 2000.
    
    
    
    
    (get.) B.J. van der Net.
    
    
    
    (get.) L.H. Vogt.
    
    
    
    
      HL
      3107