ECLI:NL:RBALK:2009:BJ2122, Rechtbank Alkmaar, 09-07-2009, 111238 / KG ZA 09-203
Rechtbank Alkmaar — Uitspraak 
Datum: 2009-07-09 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Civiel recht

Samenvatting: "Kattenvrouwtje" verliest executiegeschil inzake ontruiming

RECHTBANK TE ALKMAAR
    
    
      Sector civiel recht
      CVZ/AS
    
    
    
      KG nummer: 111238/KG ZA 09-203 
      datum: 9 juli 2009
    
    
    Vonnis van de voorzieningenrechter, rechtdoende in kort geding
    
    in de zaak van:
    
    
      [NAAM EISERES],
      wonende te Venhuizen, gemeente Drechterland, 
      EISERES IN KORT GEDING,
      advocaat  mr. F. Westenberg te Hoorn,
    
    
    tegen:
    
    
      de stichting WOONSCHAKEL WESTFRIESLAND, 
      gevestigd te Medemblik,
      GEDAAGDE IN KORT GEDING,
      advocaat  mr. J.J. de Boer te Hoorn.
    
    
    Partijen zullen verder worden genoemd "[naam eiseres]" respectievelijk "Woonschakel".
    
    1. HET VERLOOP VAN HET GEDING
    
    Ter terechtzitting van 29 juni 2009 heeft [naam eiseres] gesteld en gevorderd overeenkomstig de in fotokopie aan dit vonnis gehechte dagvaarding. 
    
    Woonschakel heeft de vordering bestreden.
    
    Na verder debat hebben partijen de stukken, waaronder van de zijde van [naam eiseres] de originele dagvaarding en van beide zijden pleitnotities, overgelegd en vonnis gevraagd.
    
    De inhoud van alle stukken wordt als hier ingelast beschouwd.
    
    2. DE UITGANGSPUNTEN
    
    
      2.1 [naam eiseres] huurt een woning van Woonschakel aan de [adres] te Venhuizen. [naam eiseres] woont momenteel in deze woning samen met een vriendin, [naam 1].
      2.2 Bij Woonschakel zijn vele klachten binnengekomen van verschillende buurtbewoners over ernstige overlast door katten die in en om de woning van [naam eiseres] verbleven.
      2.3 Aangezien Woonschakel er niet in slaagde in overleg met [naam eiseres] een eind te maken aan deze overlast, heeft zij [naam eiseres] bij dagvaarding van 8 december 2006 gedagvaard om te verschijnen bij de kantonrechter te Hoorn. 
      2.4 Op 28 maart 2007 heeft een comparitie ter plaatse plaatsgevonden in de woning van [naam eiseres]. Bij die gelegenheid zijn tussen partijen ten overstaan van de kantonrechter een aantal afspraken gemaakt. Deze afspraken is [naam eiseres] niet nagekomen, in ieder geval bleef Woonschakel klachten binnen krijgen over aanhoudende overlast.
      2.5 Bij vonnis van 10 december 2007 heeft de kantonrechter de huurovereenkomst tussen partijen ontbonden en de zaak voor het overige aangehouden voor uitlating partijen. In een nader tussenvonnis van 28 juli 2008 heeft de kantonrechter zijn beslissing aangehouden in afwachting van de uitkomst van de hoger beroepprocedure die [naam eiseres] tegen het ontbindingsvonnis aanhangig gemaakt had. Het hof heeft het ontbindingsvonnis van de kantonrechter bekrachtigd in zijn arrest van 27 januari 2009.
      2.6 Vervolgens heeft de kantonrechter in zijn vonnis van 2 maart 2009 [naam eiseres] bevolen om tot ontruiming van de door haar gehuurde woning over te gaan. Daarbij werd aan Woonschakel opgedragen om, alvorens zij tot betekening van het vonnis en ontruiming over zou gaan, zich actief op te stellen in de bemiddeling bij een andere passende woning voor [naam eiseres], ter voorkoming dat [naam eiseres] op straat terecht zou komen.
      2.7 Woonschakel heeft het ontruimingsvonnis op 21 april 2009 aan [naam eiseres] doen betekenen. Op 2 juni 2009 is [naam eiseres] ermee bekend geworden dat de ontruiming gepland was voor 25 juni 2009.
      2.8 [naam eiseres] heeft ook tegen het ontruimingsvonnis hoger beroep ingesteld. Deze zaak staat thans voor grieven op 30 juni 2009. 
    
    
    3. DE VORDERING EN DE STANDPUNTEN VAN PARTIJEN
    
    3.1 [naam eiseres] vordert - kort samengevat - dat het Woonschakel verboden zal worden om de woning van [naam eiseres] te ontruimen, dan wel dat Woonschakel veroordeeld zal worden de ontruiming op te schorten op nader te bepalen voorwaarden, een en ander met veroordeling van Woonschakel in de kosten van dit geding.
    
    3.2 [naam eiseres] legt hieraan ten grondslag dat Woonschakel misbruik maakt van recht door de ontruiming door te zetten, terwijl de overlast inmiddels tot het verleden behoort. Voorts voert zij aan dat het ontruimingsvonnis van de kantonrechter lijdt aan een misslag, aangezien de procedure bij de kantonrechter was aangehouden tot 5 juni 2009 voor akte partijen, maar de kantonrechter die akte niet heeft afgewacht en bij vervroeging uitspraak heeft gedaan. Hierdoor is [naam eiseres] de mogelijkheid ontnomen om een inhoudelijke akte te nemen en is zij in haar processuele belangen geschaad, aldus [naam eiseres]. Zij betoogt dat dit een van haar grieven zal zijn in de hoger beroep procedure en dat zij verwacht dat deze grief zal slagen, zodat op grond daarvan aan Woonschakel haar executiebevoegdheid dient te worden ontzegd.
    
    3.3 Ook voert [naam eiseres] aan dat bij haar een noodtoestand zal ontstaan indien de ontruiming zal worden doorgezet. Zij verklaart in dat verband dat zij is aangewezen op een sociaal netwerk in de wijk waar zij woont van vriendinnen die haar helpen bij verschillende huishoudelijke taken. Door een gedwongen verhuizing buiten Venhuizen zou zij van dit netwerk verstoken zijn, ten gevolge waarvan voor haar een noodtoestand zal ontstaan. Een en ander aldus [naam eiseres].
    
    3.4 Tot slot beroept [naam eiseres] zich erop dat de kantonrechter in zijn vonnis ook heeft overwogen dat Woonschakel zich moet inspannen om te voorkomen dat [naam eiseres] op straat komt te staan. In dat verband stelt zij dat Woonschakel niet alles heeft gedaan wat van haar verwacht mocht worden. Zo heeft Woonschakel wel een aantal e-mailtjes verstuurd, maar [naam eiseres] heeft nooit iets van een andere verhuurder mogen vernemen tot na het uitbrengen van de dagvaarding in deze kort geding procedure. Woonschakel heeft in ieder geval nooit actief navraag gedaan naar de voortgang van een en ander en heeft ook niet zelf [naam eiseres] een nieuw contract aangeboden, aldus [naam eiseres].
    
    3.5 Woonschakel heeft verweer gevoerd. Zij heeft onder meer aangevoerd dat zij zich wel degelijk heeft ingespannen om andere woonruimte voor [naam eiseres] te verzorgen, maar dat zij deze inspanningen op een laag pitje heeft gezet hangende de ontruimingsprocedure en de procedure bij het hof, in afwachting van de uitkomsten van die procedures. Toen de uitkomsten van de procedures bekend waren, heeft zij opnieuw verschillende andere verhuurders benaderd of die [naam eiseres] een tweede kans wilde geven, maar omdat [naam eiseres] nadrukkelijk heeft verklaard dat zij niet wenst te verhuizen, zeker niet uit Venhuizen, is het voor Woonschakel niet mogelijk voor haar te bemiddelen, aldus Woonschakel. Daaraan heeft Woonschakel nog toegevoegd dat zij zelf binnen Venhuizen geen andere geschikte woonruimte voor [naam eiseres] beschikbaar heeft en dat zij, gelet op alles wat er in het verleden gebeurd is om ontruiming te voorkomen, waarbij met [naam eiseres] steeds geen afspraken te maken waren, niet bereid is [naam eiseres] op de huidige locatie een tweede kans aan te bieden. Zij stelt zich op het standpunt dat zij dit, gelet op de ernstige overlast die de andere huurders hebben ondervonden, niet kan verantwoorden tegenover de andere huurders.
    
    4. DE GRONDEN VAN DE BESLISSING
    
    4.1 De onderhavige zaak betreft een executiegeschil. De schorsing van de tenuitvoerlegging van het ontruimingsvonnis van de kantonrechter kan slechts worden bevolen indien Woonschakel geen in redelijkheid te respecteren belang heeft om tot tenuitvoerlegging van het vonnis over te gaan. Dit is slechts het geval indien het te executeren vonnis klaarblijkelijk op een juridische of feitelijke misslag berust, of indien de executie op grond van na het vonnis voorgevallen of aan het licht gekomen feiten klaarblijkelijk aan de zijde van [naam eiseres] een noodtoestand zal doen ontstaan, waardoor onverwijlde tenuitvoerlegging van het vonnis niet kan worden aanvaard.
    
    4.2 Naar het oordeel van de voorzieningenrechter voldoet de onderhavige zaak niet aan deze criteria. Weliswaar heeft [naam eiseres] betoogd dat er sprake is van een misslag omdat de kantonrechter het vonnis heeft gewezen voordat de termijn die bij rolbeslissing was genoemd voor akte partijen was verstreken en dat [naam eiseres] hierdoor in haar belangen geschaad is, maar [naam eiseres] wordt niet gevolgd in dit betoog. Door [naam eiseres] is niet weersproken dat uit het tussenvonnis van de kantonrechter van 28 juli 2008 blijkt dat de zaak werd aangehouden in afwachting van de uitkomst van de hoger beroepprocedure. Nadat het arrest waarbij het ontbindingsvonnis van de kantonrechter was bekrachtigd bij de kantonrechter in het geding gebracht was, is het ontruimingsvonnis gewezen. Dit levert geen feitelijke of juridische misslag op, op grond waarvan de opschorting van de tenuitvoerlegging van het vonnis zou moeten worden bevolen.
    
    4.3 Door [naam eiseres] is ook betoogd dat er sprake is van na het vonnis opgekomen feiten waardoor onverwijlde executie onaanvaardbaar is. In dat verband heeft zij aangevoerd dat inmiddels alle zwerfkatten zijn ondergebracht en dat zij nog slechts acht katten in huis heeft, twee van mevrouw [naam 1] en zes van haarzelf. Voorts is benadrukt dat inmiddels de buren die geklaagd hebben over de overlast verhuisd zijn en dat de nieuwe bewoners zelf ook huisdieren hebben en geen klachten hebben.
    
    4.4 Door Woonschakel is in dit verband benadrukt dat er nog altijd acht katten in de woning aanwezig zijn, waardoor de kans op nieuwe overlast blijft bestaan, terwijl indertijd al afgesproken was dat het aantal katten teruggebracht zou worden tot vier. Voorts heeft zij er op gewezen dat er daadwerkelijk huurders zijn verhuisd omdat zij ernstige overlast hadden ondervonden door toedoen van [naam eiseres]. Woonschakel heeft verklaard dat zij al vele jaren geprobeerd heeft afspraken te maken met [naam eiseres] wat telkens niet is gelukt, zelfs niet hangende de procedure, zodat zij er thans ook geen enkel vertrouwen in heeft dat [naam eiseres] eventuele afspraken wel zal nakomen. Woonschakel heeft daarbij aangevoerd dat thans het belang van de overige huurders en de geloofwaardigheid van Woonschakel dat zij overlastsituaties aanpakt, zwaarder dienen te wegen dan het belang van [naam eiseres] bij behoud van deze woning.
    
    4.5 De voorzieningenrechter overweegt hieromtrent als volgt. Uit de stukken blijkt dat er al vanaf 2005 actie ondernomen wordt tegen de overlast die door [naam eiseres] veroorzaakt werd. Woonschakel heeft lange tijd geduld met haar gehad. Pas nadat er uiteindelijk een ontruimingsvonnis was gewezen, is er daadwerkelijk actie ondernomen van de zijde van [naam eiseres] om de overlast terug te brengen. Er zijn op dit moment echter nog altijd acht katten in de woning van [naam eiseres], terwijl in het bijzijn van de kantonrechter op 28 maart 2007 al afgesproken werd dat het aantal katten in de woning zou worden teruggebracht tot vier. Hieruit blijkt dat [naam eiseres] al eerder gemaakte afspraken nog steeds niet volledig is nagekomen. Gelet op de hele voorgeschiedenis is het dan ook niet onbegrijpelijk dat Woonschakel er geen vertrouwen meer in heeft dat [naam eiseres], eventueel in het kader van een tweede kans contract, gemaakte afspraken nu wel zou nakomen. Daar komt bij dat Woonschakel niet alleen met [naam eiseres] te maken heeft maar ook met haar overige huurders. De omstandigheid dat huurders zich gedwongen hebben gezien te verhuizen in verband met de aanhoudende overlast, is een omstandigheid waar Woonschakel niet zomaar aan voorbij behoeft te gaan. Bij deze stand van zaken kan niet worden gezegd dat ontruiming misbruik van bevoegdheid oplevert.
    
    4.6 De voorzieningenrechter sluit zich overigens aan bij de overweging van de kantonrechter in zijn ontruimingsvonnis, dat gelet op de leeftijd en gezondheidssituatie van [naam eiseres], zoveel mogelijk dient te worden gewaarborgd dat zij niet op straat komt te staan, maar dat andere passender huisvesting gevonden dient te worden. [naam eiseres] wordt in dit verband op het hart gedrukt haar volledige medewerking te verlenen aan het vinden van andere woonruimte. Zij kan zich de luxe niet (langer) permitteren om aanbiedingen af te slaan op de grond dat zij niet wil verhuizen, of Venhuizen niet wil verlaten.
    
    4.7 De vordering van [naam eiseres] zal worden afgewezen en zij zal als de in het ongelijk gestelde partij worden veroordeeld in de kosten van dit geding.
    
    5. DE BESLISSING
    
    De voorzieningenrechter: 
    
    - weigert de gevorderde voorziening;
    
    - veroordeelt [naam eiseres] in de kosten van het geding, tot op heden aan de zijde van Woonschakel begroot op [euro] 262,- aan verschotten en op [euro] 816,- aan salaris advocaat.
    
    Gewezen door mr. A.H. Schotman, voorzieningenrechter van de Rechtbank te Alkmaar en uitgesproken ter openbare terechtzitting van 9 juli 2009 in tegenwoordigheid van C. Vis-van Zanden, griffier.