ECLI:NL:RBLIM:2016:10989, Rechtbank Limburg, 16-12-2016, 03/994007-11
Rechtbank Limburg — Uitspraak 
Datum: 2016-12-16 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Strafrecht

Samenvatting: “Flora- en faunawet, artikel 5 en artikel 13; Regeling aanwijzing dier- en plantensoorten Flora- en faunawet, artikel 4; Regeling vrijstelling beschermde dier- en plantensoorten Flora- en faunawet, artikel 10; 
        Verordening (EG) nr. 338/97 van de Raad van 9 december 1996 inzake de bescherming van in het wild levende dier- en plantensoorten door controle op het desbetreffende handelsverkeer, artikel 8 en bijlage B.  
        Wet op de economische delicten, artikelen 1a, 2 en 6.
      
      
      Veroordelingen voor illegale handel in kaviaar. Legale herkomst kaviaar niet aangetoond.”

RECHTBANK LIMBURG
    
    
      Zittingsplaats Maastricht
    
    
    
      Strafrecht
    
    
    
      Parketnummer: 03/994007-11
    
    
    
      Tegenspraak 
    
    
    
      
        Vonnis van de meervoudige economische kamer d.d. 16 december 2016
      
    
    
    
      in de strafzaak tegen
    
    
    
      
        
          [verdacht bedrijf] ,
      
      gevestigd te [adres 1] .
    
    
    
      De verdachte wordt bijgestaan door S.C. Blommendaal, advocaat, kantoorhoudende te Maastricht.
    
    
  
  
    
      1Onderzoek van de zaak
    De zaak is inhoudelijk behandeld op de zittingen van 23 januari 2015 en 2 december 2016. Namens de verdachte is telkens verschenen S.R.C. [naam medeverdachte 1] , vertegenwoordiger van de verdachte. De raadsman is eveneens telkens verschenen. De officier van justitie en de verdediging hebben hun standpunten kenbaar gemaakt.
    
  
  
    
      2De tenlastelegging
    Aan de verdachte is ten laste gelegd dat
    
    
      zij, op een of meer tijdstippen, in of omstreeks de periode van 1 januari 2007 tot en met 
      16 december 2009 in de gemeente Maastricht, althans in Nederland, tezamen en in vereniging, al dan niet opzettelijk, (telkens) eieren van dieren, behorende tot een beschermde uitheemse diersoort (opgenomen in de Bijlage A en/of B van Vo. (EG)338/97), te weten eieren van steurachtigen (kaviaar), gekocht en/of verworven en/of te koop heeft gevraagd, immers heeft zij 1727, althans meerdere, blikjes kaviaar, van Import & Export [H.L.] te koop gevraagd en/of gekocht en/of verworven,
      onder meer heeft verdachte
    
    - op of omstreeks 15 maart 2007 (datum factuur) 24 blikjes [naam kaviaar 1] (125 gr) en/of
    - op of omstreeks 10 december 2007 (datum factuur) 60 blikjes [naam kaviaar 2] (30 gr) en/of
    - op of omstreeks 10 oktober 2008 (datum factuur) 24 blikjes [naam kaviaar 2] (125 gr) en/of
    - op of omstreeks 1 april 2009 (datum factuur) 16 blikjes [naam kaviaar 2] (125 gr) en/of
    - op of omstreeks 3 december 2009 (datum factuur) 20 blikjes [naam kaviaar 1] (30 gr) van Import & Export [H.L.] te koop gevraagd en/of gekocht en/of verworven 
    en/of
    - in de periode van 1 januari 2007 tot en met 31 december 2007 voor een bedrag van 60.100,00 euro (contante inkopen) te koop gevraagd en/of gekocht en/of verworven
    
      en/of 
      (telkens) eieren van dieren, behorende tot een beschermde uitheemse diersoort (opgenomen in de Bijlage A en/of B van Vo. (EG)338/97), te weten eieren van steurachtigen (kaviaar), verkocht en/of ten verkoop aangeboden en/of vervoerd en/of ten vervoer aangeboden en/of afgeleverd heeft, 
      immers heeft zij in voornoemde periode (in totaal) 2378, althans meerdere, blikjes kaviaar aan een of meer restaurant(s) en/of anderen verkocht en/of ten verkoop aangeboden en/of vervoerd en/of ten vervoer aangeboden en/of afgeleverd,
      onder meer heeft zij
    
    - in of omstreeks maart 2007 aan restaurant [restaurant 1] 8 blikjes [restaurant 3] kaviaar 30 gr en/of
    - in of omstreeks juni 2008 aan [restaurant 2] 10 blikjes [naam kaviaar 3] kaviaar 30 gr en/of
    - in of omstreeks december 2008 aan Restaurant Brasserie [restaurant 4] / [restaurant 5] BV 8 blikjes [naam kaviaar 3] kaviaar 30 gr en/of
    - in of omstreeks april 2009 aan Restaurant Brasserie [restaurant 4] / [restaurant 5] BV 15 blikjes [naam kaviaar 3] kaviaar 30 gram en/of
    - in of omstreeks november 2009 aan [restaurant 2] 13 blikjes [naam kaviaar 3] kaviaar 30 gr verkocht en/of afgeleverd
    
      en/of
      eieren van dieren, behorende tot een beschermde uitheemse diersoort (opgenomen in de Bijlage A en/of B van Vo. (EG)338/97), te weten eieren van steurachtigen (kaviaar), ten verkoop voorhanden of in voorraad en/of onder zich heeft gehad, immers heeft zij op 16 december 2009, op de locatie [adres 2] te Maastricht, 26 blikjes kaviaar ten verkoop voorhanden of in voorraad en/of onder zich gehad.
    
    
  
  
    
      3De voorvragen
    
      Door de raadsman is betoogd dat het openbaar ministerie in zijn strafvervolging 
      niet-ontvankelijk behoort te worden verklaard, omdat het openbaar ministerie het gelijkheidsbeginsel heeft geschonden door de restaurants, die kaviaar hebben gekocht van [medeverdacht bedrijf 2] B.V. en [verdacht bedrijf] , niet te vervolgen.
    
    
    
      De officier van justitie heeft aangevoerd dat van gelijke gevallen geen sprake is. 
      De rechtbank overweegt hierover het volgende.
      Op grond van het gelijkheidsbeginsel dienen vergelijkbare gevallen gelijk te worden behandeld. Bij de toetsing van de vervolgingsbeslissing aan het gelijkheidsbeginsel dient daarom allereerst bezien te worden of gesproken kan worden van gelijke gevallen. 
      De rechtbank is van oordeel dat in de onderhavige zaak niet kan worden gesproken van gelijke gevallen. [medeverdacht bedrijf 2] B.V. en [verdacht bedrijf] handelden in kaviaar in het kader van een groothandel. Zij bedienden daarmee een heel marktsegment en zijn daarmee gebonden aan andere maatstaven dan de eindgebruiker van het product, de restauranthouder, die hoofdzakelijk als doel heeft het product aan individuele klanten te serveren. Het verweer wordt verworpen.
      Nu ook overigens geen feiten of omstandigheden zijn aangevoerd of anderszins aannemelijk zijn geworden, die zouden moeten leiden tot de niet-ontvankelijkverklaring van het openbaar ministerie, is het openbaar ministerie ontvankelijk in de vervolging. 
    
    
    
    
    
  
  
    
      4De beoordeling van het bewijs
    
    
      4.1
      
        
          Het standpunt van de officier van justitie 
        
        De officier van justitie heeft zich op het standpunt gesteld - zoals vervat in het door haar overgelegde en aan dit vonnis gehechte schriftelijk requisitoir - dat het tenlastegelegde bewezen is. 
      
      
    
    
      4.2
      
        
          Het standpunt van de verdediging
        
        De raadsman heeft - zoals weergegeven in de door hem overgelegde pleitnotitie, die aan dit vonnis is gehecht – primair aangevoerd dat het feit zoals tenlastegelegd niet als strafbaar feit valt te kwalificeren en dat de verdachte daarom dient te worden vrijgesproken.
        Subsidiair heeft hij gepleit voor ontslag van alle rechtsvervolging, omdat de verdachte door het controleren van de etiketten en de verpakkingen heeft voldaan aan zijn onderhoudsverplichting. De raadsman heeft gesteld dat de vertegenwoordiger van de verdachte heeft gecontroleerd of de etiketten een Cites-vermelding bevatten, hetgeen het geval was.
        Meer subsidiair heeft de raadsman aangevoerd dat de verdachte dient te worden vrijgesproken van de opzetvariant van het tenlastegelegde. De verdachte is misleid door de leverancier en was er niet van op de hoogte dat er iets “schortte” aan de door haar toeleverancier [naam toeleverancier] geleverde kaviaar, waardoor zijdens de verdachte geen sprake kan zijn van opzet op het tenlastegelegde.
      
      
    
    
      4.3
      
        Het oordeel van de rechtbank
      
      
      
        
          Ten aanzien van het bewijs
        
        Op 16 december 2009 is tijdens de doorzoeking op het adres van [medeverdacht bedrijf 2] B.V. aan de [adres 2] te Maastricht, de (gezamenlijke) financiële administratie van de bedrijven [medeverdacht bedrijf 2] B.V. en [verdacht bedrijf] met betrekking tot de jaren 2008 en 2009 in beslag genomen. Door [naam medeverdachte 1] is op 10 februari 2010 aan het onderzoeksteam de administratie van het jaar 2007 van voornoemde bedrijven overgedragen. De rechtbank stelt vast dat uit deze administratie blijkt, dat door de bedrijven in de periode 1 januari 2007 tot en met 
        16 december 2009 (totaal) 1727 blikjes kaviaar zijn gekocht bij Import & Export [H.L.]. 
        Zo zijn er volgens de factuurdata (zie DD-66), onder andere, 
      
      
        
          op 15 maart 2007 24 blikjes [naam kaviaar 4] (125 gr); 
        
        
          op 10 december 2007 60 blikjes [naam kaviaar 2] (30 gr); 
        
        
          op 10 oktober 2008 24 blikjes [naam kaviaar 2] (125 gr); 
        
        
          op 1 april 2008 16 blikjes [naam kaviaar 2] (125 gr); 
        
        
          en op 3 december 2009 20 blikjes [naam kaviaar 5] (30 gr) gekocht bij voornoemd bedrijf. 
        
      
      
        Daarnaast is er van 13 januari 2007 tot en met 21 september 2007 blijkens de administratie met betrekking tot het jaar 2007 cash voor € 60.100,- kaviaar gekocht bij Import & Export 
        H. Lendemijer B.V (zie DD-80).
        In de periode 1 januari 2007 tot en met 16 december 2009 zijn volgens het voorraadboek van [medeverdacht bedrijf 2] B.V. en [verdacht bedrijf] (zie en DD-67 en DD-68) door hen aan meerdere gerenommeerde restaurants (totaal) 2378 blikjes kaviaar verkocht. Onder meer zijn er in of omstreeks maart 2007 aan restaurant [restaurant 1] 8 blikjes [restaurant 3] kaviaar (30 gr); in of omstreeks juni 2008 aan [restaurant 2] 10 blikjes [naam kaviaar 3] kaviaar (30 gr); in of omstreeks december 2008 aan Brasserie [restaurant 4] / [restaurant 5]  8 blikjes Oscientra kaviaar (30 gr); in of omstreeks april 2009 aan Brasserie [restaurant 4] / [restaurant 5] 15 blikjes Oscientra kaviaar (30 gr); en in of omstreeks november 2009 aan [restaurant 2] 13 blikjes Oscientra kaviaar (30 gr) verkocht.
        Bij de doorzoeking op 16 december 2009 op de bedrijfslocatie [adres 2] te Maastricht werden verder 26 blikjes kaviaar in de voorraad van voornoemde bedrijven aangetroffen, waarvan de verpakking om verschillende redenen niet voldeed aan de daaraan gestelde eisen. De blikjes zijn –steekproefsgewijs- bemonsterd en door het Douanelaboratorium geanalyseerd. Daaruit is gebleken dat er kaviaar in de blikjes zat.
      
      
      
        Verdachte [naam medeverdachte 1] heeft bij de politie verklaard dat hij met [naam medeverdachte 2] in de delicatessen groothandel is gegaan. Hij is in 2005, zo heeft hij verklaard, in loondienst gegaan bij [naam medeverdachte 2] . Later werd [naam medeverdachte 2] zijn compagnon in [verdacht bedrijf] , het bedrijf waar [naam medeverdachte 1] zich had ingekocht. [naam medeverdachte 2] behield zelf [medeverdacht bedrijf 2] B.V.. In december 2007 is [verdacht bedrijf] ingeschreven bij de Kamer van Koophandel. [verdacht bedrijf] verkocht delicatessen die door [medeverdacht bedrijf 2] B.V. werden ingekocht. [naam medeverdachte 1] was samen met [naam medeverdachte 2] directeur van [verdacht bedrijf] . [naam medeverdachte 1] deed de acquisitie en de verkoop en [naam medeverdachte 2] deed de inkoop van de goederen voor [medeverdacht bedrijf 2] B.V., waarvan [verdacht bedrijf] de producten betrok. [verdacht bedrijf] had als afzetgebied, met uitzondering van Brabant en Limburg, geheel Nederland. [medeverdacht bedrijf 2] B.V. bediende Brabant en Limburg. Sinds juli 2009 heeft [naam medeverdachte 1] [naam medeverdachte 2] uitgekocht uit zowel [verdacht bedrijf] als [medeverdacht bedrijf 2] B.V.. Vanaf juli 2009 is [naam medeverdachte 1] de enige verantwoordelijk bestuurder en eigenaar van [verdacht bedrijf] en eigenaar en verantwoordelijk bestuurder van [medeverdacht bedrijf 2] B.V., aldus [naam medeverdachte 1] .
      
      
      
        
          [naam medeverdachte 2] heeft bij de politie verklaard dat hij een groothandel in delicatessen is begonnen onder de naam [medeverdacht bedrijf 2] B.V.. [naam medeverdachte 2] was directeur en werknemer van deze B.V.. [naam medeverdachte 1] is voor hem komen werken. [verdacht bedrijf] is vrij snel nadat [naam medeverdachte 1] voor hem is komen werken, opgericht. [naam medeverdachte 1] was het gezicht van [verdacht bedrijf] en [naam medeverdachte 2] werkte achter de schermen. Sinds juli 2009 is [naam medeverdachte 1] eigenaar en directeur van zowel [medeverdacht bedrijf 2] B.V. als ook [verdacht bedrijf] . Sinds die datum, zo verklaart [naam medeverdachte 2] , heeft hij geen rol meer in [medeverdacht bedrijf 2] B.V. 
        
          [naam medeverdachte 2] heeft verklaard dat hij sinds 1995 of 1996 kaviaar verkoopt. Het kan wel kloppen, zo verklaart [naam medeverdachte 2] , als hem de uitdraai (DD-66) wordt voorgehouden met de inkopen van [medeverdacht bedrijf 2] B.V. in de periode 2007 t/m december 2009, waar voor € 89.813,50 een hoeveelheid van 82,685 kg kaviaar is geleverd door [naam toeleverancier] aan [medeverdacht bedrijf 2] B.V. en [verdacht bedrijf] . Van de kaviaar die voor € 60.100,- contant is ingekocht in 2007 geeft hij aan dat er volgens hem wel nog inkooprekeningen moeten zijn. Het kan wel kloppen, zo verklaart [naam medeverdachte 2] , dat er in totaal over de jaren 2007 tot en met 2009 2378 blikjes kaviaar zijn verkocht. Hij bevestigt desgevraagd dat de afnemers op de uitdraai (DD-68) de klanten waren van [medeverdacht bedrijf 2] en [verdacht bedrijf] 
      
      
      
        Uit dossiergegevens van de Kamer van Koophandel blijkt dat [verdacht bedrijf] zich vanaf 
        1 augustus 2005 in de oprichtingsfase bevond en per 21 december 2017 werd ingeschreven in het Handelsregister van de Kamer van Koophandel.
      
      
      
        
          Conclusie ten aanzien van het bewijs
        
        De rechtbank stelt op basis van bovenstaande bewijsmiddelen vast dat in- en verkoop en het voorhanden hebben van kaviaar opzettelijk is geschied, en heeft plaatsgevonden in het kader van de exploitatie en voor rekening en risico van de rechtspersonen [medeverdacht bedrijf 2] B.V. en [verdacht bedrijf] Zij hebben tezamen en in vereniging de aan hen tenlastegelegde hoeveelheden gekocht, verkocht en voorhanden gehad in de periode, als aan hen tenlastegelegd. 
      
      
      
        De rechtbank zal hierna eerst ingaan op het wettelijk kader, alvorens te beoordelen of [medeverdacht bedrijf 2] B.V. en [verdacht bedrijf] zich aan verboden handel van kaviaar hebben schuldig gemaakt.
        
          Het wettelijk kader
        
        Het CITES-verdrag heeft tot doel te voorkomen dat de handel in (planten en) dieren een bedreiging vormt voor het in stand houden van de soort in het wild. Het CITES-verdrag is op het niveau van de Europese Unie (EU) uitgewerkt in de CITES-(basis)verordening, te weten Verordening nr. 338/97 (hierna; de CITES-(basis)verordening) en een aantal verordeningen die tezamen bekend staan als de EU-verordeningen inzake de handel in in het wild levende dier- en plantensoorten. De CITES-(basis)verordening stelt regels over de handel in levende en dode dieren (en planten) van soorten die met uitsterven worden of kunnen worden bedreigd. De regels gelden ook voor delen en afgeleide producten van die dieren (en planten). De verordeningen hebben rechtstreekse werking. In de CITES-(basis)verordening zijn de drie bijlagen van het CITES-verdrag (I, II, en III) vertaald naar vier bijlagen (A,B, C, en D). De Lid-Staten zijn verplicht om de strafbaarstelling, toezicht en handhaving en de noodzakelijke uitvoeringsbepalingen in hun wetgeving op te nemen ten aanzien van rechtstreeks werkende bepalingen van verordeningen, zodat deze op effectieve wijze kunnen worden uitgevoerd en gehandhaafd (Kamerstukken II 2011/12, 33348, 3, p. 185). In Nederland is de voornoemde Europese regelgeving vertaald in de Flora- en Faunawet, welke op 1 januari 2017 zal worden vervangen door de Wet natuurbescherming.
      
      
      
        Kaviaar bestaat uit eieren van de steurachtigen, dieren behorend tot een beschermde uitheemse diersoort als, voor zover hier van belang, opgenomen in lijst B van de CITES-(basis)verordening. Immers, in het dossier gaat het steeds om “overige steurachtigen” als bedoeld in bijlage B van de CITES-(basis)verordening, en niet om de in bijlage A opgenomen twee steursoorten. Daar zal de rechtbank dan ook van uitgaan.
      
      
      
        De inkoop en verkoop en het voorhanden hebben van kaviaar is verboden op grond van artikel 13 van de Flora- en faunawet. 
        In artikel 4 van de “Regeling aanwijzing dier- en plantensoorten Flora- en faunawet” (gebaseerd op artikel 5 van de Flora- en faunawet) worden de soorten, opgenomen in bijlage B van de CITES-(basis)verordening aangewezen als beschermde uitheemse diersoort. 
        Ingevolge artikel 13, vierde lid van de Flora- en faunawet, gelden, met uitzondering van het verbod op het binnen of buiten het grondgebied van Nederland brengen, de in het eerste lid bedoelde verboden niet ten aanzien van, voor zover hier relevant, dieren of eieren van dieren behorende tot een beschermde uitheemse diersoort, die is aangewezen om redenen als bedoeld in artikel 5 eerste lid, onderdeel b, indien kan worden aangetoond, dat zij, onder meer, overeenkomstig het bij of krachtens deze wet bepaalde in Nederland zijn gebracht. 
        Dat betekent dat het handelsverbod in beginsel niet geldt voor, voor zover relevant, in bijlage B van de CITES-(basis)verordening genoemde diersoorten of producten van die dieren, waaronder de “overige steurachtigen” als thans aan de orde, mits de legale herkomst kan worden aangetoond. 
      
      
      
        Verder is (ook) in de “Regeling vrijstelling beschermde dier- en plantensoorten Flora- en faunawet” (hierna: “Regeling vrijstelling”), in artikel 10, tweede lid, bepaald dat met uitzondering van het verbod op het binnen of buiten het grondgebied van Nederland brengen of onder zich hebben, een vrijstelling geldt van de verboden, bedoeld in artikel 13, eerste lid, van de wet voor specimens van soorten genoemd in, voor zover hier relevant, bijlage B van de CITES-(basis)verordening, indien kan worden aangetoond dat betreffende specimens overeenkomstig het bij of krachtens de wet bepaalde én met inachtneming van de basisverordening én uitvoeringsverordening in Nederland zijn ingebracht of verkregen.” 
      
      
      
        Ingevolge artikel 10, derde lid, van de “Regeling vrijstelling” wordt aangegeven dat, onder meer, de vrijstelling van het tweede lid voornoemd van toepassing is, voor zover voldaan is aan de krachtens artikel 18 van het Besluit vrijstelling beschermde dier- en plantensoorten geldende regels. In artikel 18 van voornoemd Besluit is bepaald dat bij ministeriële regeling regels kunnen worden gesteld over het voeren van een administratie en verstrekken van gegevens met betrekking tot het onder zich hebben, ontvangen, verkopen, ten verkoop voorradig of voorhanden hebben en afleveren van, voor zover hier relevant, dieren, dan wel producten of eieren van die dieren. De “Regeling administratie bezit van en handel in beschermde dier- en plantensoorten” stelt vervolgens specifieke eisen waaraan een dergelijke administratie dient te voldoen.
      
      
      
        Verder geldt op grond van artikel 7 van de “Regeling vrijstelling”, een vrijstelling van artikel 13, eerste lid, van de wet voor het binnen of buiten het grondgebied van Nederland brengen van specimens van soorten, genoemd in, voor zover hier relevant, bijlage B van de Basisverordening, voorzover betreffende specimens aantoonbaar overeenkomstig de in een Lid-Staat geldende wetgeving en met inachtneming van de basisverordening en uitvoeringsverordening zijn verkregen.”
      
      
      
        In de Verordening (EG) 338/97 (basisverordening) is in artikel 8, vijfde lid, samengevat, bepaald, dat handel in de soorten genoemd in bijlage B verboden is, behalve indien ten genoegen van de bevoegde autoriteit van de betrokken Lid-Staat is aangetoond, dat die specimens verkregen werden en, indien zij niet uit de Gemeenschap afkomstig zijn, daarin werden binnengebracht overeenkomstig de geldende wetgeving inzake de instandhouding van de, voor zover hier relevant, wilde fauna. 
      
      
      
        
          Hebben [medeverdacht bedrijf 2] B.V. en [verdacht bedrijf] zich aan verboden handel van kaviaar  schuldig gemaakt? 
        
        De rechtbank overweegt dat uit het vorenstaand wettelijk kader blijkt, dat commerciële handelingen en overdracht van kaviaar voor zover het gaat om “overige steurachtigen” als bedoeld in bijlage B van de CITES-(basis)verordening binnen Nederland en binnen de EU toegestaan zijn (en geen certificaat nodig), mits deze kaviaar aantoonbaar legaal is verworven. Aantonen dat de kaviaar legaal verworven is, houdt in dat degene die de goederen in bezit of verhandeld heeft, de legale status moet kunnen aantonen. Dit brengt mee dat ook de afnemer van kaviaar een verklaring van de leverancier moet krijgen over de herkomst van de kaviaar. De legale status kan onder meer worden aangetoond doordat de steur aantoonbaar in de EU is gekweekt. Als de kaviaar is ingevoerd vanuit een land buiten de EU dan kan de legale status aangetoond worden door een kopie van een door de douane afgetekende invoervergunning. In ieder geval moet een deugdelijke administratie over het verhandelde worden bijgehouden overeenkomstig de eisen van de wet. 
        
          [medeverdacht bedrijf 2] B.V. en [verdacht bedrijf] hebben zich begeven in de handel van beschermde uitheemse diersoorten. Dat betekent dat zij zich terdege dienen te vergewissen van de op hen van toepassing zijnde regelgeving. Zij kunnen zich daartoe in verbinding stellen met de bevoegde autoriteiten of zich van deskundige juridische bijstand voorzien. Ook is er op internet hierover de nodige relevante informatie beschikbaar, zoals de informatiebladen van de overheid. 
      
      
      
        De rechtbank stelt vast dat uit de boekhouding van [medeverdacht bedrijf 2] B.V. en [verdacht bedrijf] de legale herkomst van de kaviaar niet kan blijken. Ook anderszins hebben voornoemde bedrijven niet aangetoond, dat de kaviaar die zij hebben ingekocht, hebben verkocht of in voorraad hadden, door hen legaal is verworven. Het enkele, min of meer blind, vertrouwen op hun handelspartner(s), zoals [medeverdacht bedrijf 2] B.V. en [verdacht bedrijf] zeggen te hebben gedaan, is daarvoor volstrekt onvoldoende. Dat de bedrijven de codes op de verpakkingen zouden hebben gecontroleerd, is niet aannemelijk geworden en bovendien kan dat niet gelden als aantonen dat de kaviaar legaal is verworven. Dat betekent dat [medeverdacht bedrijf 2] B.V. en [verdacht bedrijf] zich schuldig hebben gemaakt aan verboden handel in kaviaar.
      
      
      
        De rechtbank acht het aan [verdacht bedrijf] ten laste gelegde, opzettelijk begaan, dan ook wettig en overtuigend bewezen. 
      
    
    
      4.4
      
        
          De bewezenverklaring
        
        De rechtbank acht bewezen dat de verdachte 
      
      
      
        in de periode van 1 januari 2007 tot en met 16 december 2009 in de gemeente Maastricht tezamen en in vereniging, opzettelijk, telkens eieren van dieren, behorende tot een beschermde uitheemse diersoort (opgenomen in de Bijlage B van Vo. (EG)338/97), te weten eieren van steurachtigen (kaviaar), heeft gekocht, immers heeft zij 1727 blikjes kaviaar van Import & Export [H.L.] gekocht, onder meer heeft verdachte
      
      - op 15 maart 2007 (datum factuur) 24 blikjes [naam kaviaar 1] (125 gr) en
      - op 10 december 2007 (datum factuur) 60 blikjes [naam kaviaar 2] (30 gr) en
      - op 10 oktober 2008 (datum factuur) 24 blikjes [naam kaviaar 2] (125 gr) en
      - op 1 april 2009 (datum factuur) 16 blikjes [naam kaviaar 2] (125 gr) en
      - op 3 december 2009 (datum factuur) 20 blikjes [naam kaviaar 1] (30 gr) van Import & Export [H.L.] te koop gevraagd en/of gekocht en/of verworven ;
      
        en in de periode van 1 januari 2007 tot en met 31 december 2007 voor een bedrag van 60.100,00 euro (contante inkopen) gekocht; 
        en 
        telkens eieren van dieren, behorende tot een beschermde uitheemse diersoort (opgenomen in de Bijlage B van Vo. (EG)338/97), te weten eieren van steurachtigen (kaviaar), verkocht,
        immers heeft zij in voornoemde periode (in totaal) 2378 blikjes kaviaar aan een of meer restaurants en/of anderen verkocht en afgeleverd,
        onder meer heeft zij
      
      - in of omstreeks maart 2007 aan restaurant [restaurant 1] 8 blikjes [restaurant 3] kaviaar 30 gr en
      - in of omstreeks juni 2008 aan [restaurant 2] 10 blikjes [naam kaviaar 3] kaviaar 30 gr en
      - in of omstreeks december 2008 aan Restaurant Brasserie [restaurant 4] / [restaurant 5] BV 8 blikjes [naam kaviaar 3] kaviaar 30 gr en
      - in of omstreeks april 2009 aan Restaurant Brasserie [restaurant 4] / [restaurant 5] BV 15 blikjes [naam kaviaar 3] kaviaar 30 gram en
      - in of omstreeks november 2009 aan [restaurant 2] 13 blikjes [naam kaviaar 3] kaviaar 30 gr verkocht 
      
        en
        eieren van dieren, behorende tot een beschermde uitheemse diersoort (opgenomen in de Bijlage B van Vo. (EG)338/97), te weten eieren van steurachtigen (kaviaar), ten verkoop in voorraad gehad, immers heeft zij op 16 december 2009, op de locatie [adres 2] te Maastricht, 26 blikjes kaviaar ten verkoop in voorraad gehad.
      
      
      
        De rechtbank acht niet bewezen hetgeen meer of anders is ten laste gelegd. De verdachte zal daarvan worden vrijgesproken.
      
      
    
  
  
    
      5De strafbaarheid van het bewezenverklaarde
    Het bewezenverklaarde levert het volgende strafbare feit op:
    
    
      medeplegen van opzettelijke overtreding van artikel 13, eerste lid, aanhef en onder a van de Flora- en faunawet, meermalen gepleegd, gepleegd door een rechtspersoon. 
    
    
    
      Er zijn geen feiten of omstandigheden aannemelijk geworden die de strafbaarheid van de feiten uitsluiten.
    
    
  
  
    
      6De strafbaarheid van de verdachte
    
      Nu de legale herkomst van de kaviaar door verdachte dient te worden aangetoond, zoals uit het vorenstaande reeds blijkt, treffen de AVAS-verweren van de raadsman geen doel.
      De verdachte is strafbaar, omdat geen feiten of omstandigheden aannemelijk zijn geworden die haar strafbaarheid uitsluiten.
    
    
  
  
    
      7De straf 
    
      7.1
      
        
          De vordering van de officier van justitie
        
        De officier van justitie heeft gevorderd aan de verdachte op te leggen € 10.000,-.
      
    
    
      7.2
      
        
          Het standpunt van de verdediging
        
        De raadsman heeft primair verzocht de verdachte vrij te spreken van het tenlastegelegde, subsidiair heeft hij gepleit voor ontslag van alle rechtsvervolging, meer subsidiair voor vrijspraak van het opzettelijk plegen van het tenlastegelegde.
        Hij heeft vervolgens verzocht om, indien de rechtbank het tenlastegelegde bewezen acht, bij de strafoplegging rekening te houden met de forse overschrijding van de redelijke termijn, die niet aan de verdediging kan worden verweten. Tevens verzoekt hij bij de strafoplegging rekening te houden met het blanco strafblad van de verdachte en met de zakelijke consequenties van het tenlastegelegde. De verdachte heeft een deel van zijn klandizie verloren en zijn kredietwaardigheid is aangetast. 
        De raadsman verzoekt om de verdachte schuldig te verklaren zonder oplegging van straf of maatregel dan wel een straf volledig voorwaardelijk op te leggen.
      
    
    
      7.3
      
        
          Het oordeel van de rechtbank
        
        Bij de bepaling van de op te leggen straf is gelet op de aard en ernst van hetgeen bewezen is verklaard, op de omstandigheden waaronder het bewezenverklaarde is begaan en op de omstandigheden van de rechtspersoon, zoals een en ander uit het onderzoek ter terechtzitting naar voren is gekomen.
      
      
      
        
          [verdacht bedrijf] heeft de legale herkomst van de kaviaar die door haar is ingekocht, verkocht en die zij voorhanden had, niet aangetoond. Dit is in strijd is met (internationale) regelgeving, die juist in het leven is geroepen om de steur als ernstig bedreigde diersoort, en de eieren daarvan, te beschermen. [verdacht bedrijf] heeft zich daarmee schuldig gemaakt aan de handel in illegale kaviaar. Dit betreft een ernstig feit. 
      
      
      
        De kaviaar is door de verdachte verkocht aan gerenommeerde restaurants. Onverlet de eigen verantwoordelijkheid van die restaurants, is daardoor ook een risico genomen met de goede reputatie van die restaurants.
      
      
      
        Voorts heeft de verdachte zich door haar handelen schuldig gemaakt aan oneerlijke concurrentie. Bedrijven die zich wel aan de regels houden, enkel handelen in kaviaar waarvan de legale herkomst kan worden aangetoond en ten behoeve daarvan investeren in bijvoorbeeld een goede administratie, kunnen niet concurreren met bedrijven die zich wat dat betreft er gemakkelijk vanaf maken en enkel denken aan eigen geldelijk gewin, zoals dat in dit geval aan de orde lijkt te zijn. 
      
      
      
        Bij het bepalen van de strafmaat heeft de rechtbank mede rekening gehouden met de omstandigheid dat verdachte blijkens het uittreksel uit het justitiële documentatieregister d.d. 1 februari 2012 niet eerder met justitie in aanraking is geweest. Daarnaast neemt de rechtbank in aanmerking het tijdsverloop sinds de datum van de tenlastelegging. Het heeft met name lang geduurd voordat de zaak door de rechtbank inhoudelijk kon worden behandeld, waardoor verdachte gedurende lange tijd in onzekerheid heeft gezeten. 
      
      
      
        Hoewel een hoge(re) geldboete past bij de bewezenverklaarde feiten, zal de rechtbank, alles afwegende, een geldboete van € 10.000,- opleggen, zoals door de officier van justitie is geëist.
      
      
    
  
  
    
      8De wettelijke voorschriften
    De beslissing berust op de artikelen: 
    
      
        23, 47, 51 en 57 van het Wetboek van Strafrecht;
      
      
        1a, 2 en 6 van de Wet op de economische delicten; 
      
      
        5 en 13 van de Flora- en faunawet; 
      
      
        4 van de Regeling aanwijzing dier- en plantensoorten Flora- en faunawet; 
      
      
        10 van de Regeling vrijstelling beschermde dier- en plantensoorten Flora- en faunawet;  
      
      
        Verordening (EG) nr. 338/97, artikel 8 en bijlage B.
      
    
    zoals deze artikelen luidden ten tijde van het bewezenverklaarde.
    
  
  
    
      9De beslissing
    De rechtbank: 
    
    
      
        Bewezenverklaring
      
    
    
      
        verklaart het tenlastegelegde bewezen zoals hierboven onder 4.4 is omschreven;
      
      
        spreekt de verdachte vrij van wat meer of anders is ten laste gelegd;
      
    
    
    
      
        Strafbaarheid
      
    
    
      
        verklaart dat het bewezenverklaarde het de strafbare feiten oplevert zoals hierboven onder 5 is omschreven;
      
      
        verklaart de verdachte strafbaar;
      
    
    
    
      
        Geldboete
      
    
    - veroordeelt de verdachte tot een geldboete van € 10.000,-.
    
    
    
    
    
    
    
    
      Dit vonnis is gewezen door mr. C.M.W. Nobis, voorzitter, mr. F.M. van Maanen Winters en mr. A.M. Schutte, rechters, in tegenwoordigheid van J.M. Schuwirth, griffier, en is uitgesproken ter openbare zitting op 16 december 2016.
    
    
    
    
      
        Buiten staat
      
      Mr. F.M. van Maanen Winters is niet in de gelegenheid dit vonnis mede te ondertekenen.
    
    
    
    
    
    
    
      
        RECHTBANK LIMBURG
      
      Zittingsplaats Maastricht
    
    
    
      Strafrecht 
    
    
    
      Parketnummer: 03/994007-11
    
    
    
      Proces-verbaal van de openbare zitting van 16 december 2016 in de zaak tegen:
    
    
    
      
        
          [verdacht bedrijf] ,
      
      gevestigd te [adres 1] .
    
    
    
      Raadsman is S.C. Blommendaal, advocaat, kantoorhoudende te Maastricht.
    
    
    
    
      Tegenwoordig:
    
    
    
      mr. 					, rechter,
    
    
    
      mr. 					, officier van justitie,
    
    
    
      , griffier.
    
    
    
    
      De rechter doet de zaak uitroepen.
    
    
    
      De verdachte is wel/niet in de zittingzaal aanwezig. 
    
    
    
      De rechter spreekt het vonnis uit en geeft de verdachte kennis dat zij daartegen binnen veertien dagen hoger beroep kan instellen.
    
    
    
    
      Dit proces-verbaal is vastgesteld en ondertekend door de rechter en de griffier.
    
    
  
  
     Financiële administratie in beslaggenomen tijdens de doorzoeking p. 326 en AH-29 (p. 2979 e.v.), AH-30 (p. 2990 e.v.) en AH 39/ DD-66 (p. 328 e.v./ p.3074 e.v.) van de jaren 2008 en 2009; en de door [naam medeverdachte 1] overhandigde administratie AH-40 (p. 353 e.v./ p. 3100 e.v.) van het jaar 2007.
  
  
     Document DD080 (p. 4495 t/m p. 4500) waarin opgenomen de cash inkopen van kaviaar in 2007. 
  
  
     Voorraadboek p. 331 e.v./ p. 4425 e.v. (DD-66) en overzicht verkopen p. 340 e.v./ p. 4433 e.v. (DD-68).
  
  
     Proces-verbaal in beslagneming kaviaar, [adres 2] Maastricht en de geconstateerde onregelmatigheden aan de blikjes, AH-49, p. 365 e.v ./3180 e.v.; DD-32 p.370 e.v. en foto’s p.374 e.v.
  
  
     Schrijven Douanelaboratorium p. 3593 en analyseresultaten p. 3595 (het gaat om de blikken B001, B007 en B010); zie ook aanvullend proces-verbaal link tussen de in beslaggenomen blikken en de analyseresultaten van het Douanelaboratorium.
  
  
     Verklaring [naam medeverdachte 1] d.d. 10 februari 2010, p. 409 e.v..
  
  
     Verklaring [naam medeverdachte 2] d.d. 10 februari 2010, p. 548 e.v.
  
  
     Zie p.477/ DD-071-02 voor [verdacht bedrijf] i.o. en p. 476/ DD-71-01 voor [verdacht bedrijf]