ECLI:NL:RVS:2005:AT4735, Raad van State, 27-04-2005, 200406368/1
Raad van State — Uitspraak 
Datum: 2005-04-27 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Bestuursrecht; Omgevingsrecht

Samenvatting: Bij besluit van 22 augustus 2000 heeft het college van burgemeester en wethouders van Doorn (hierna: het college) geweigerd appellant bouwvergunning te verlenen voor het legaliseren van een reeds gebouwde loods op het perceel [locatie] te [plaats].

200406368/1.
      Datum uitspraak: 27 april 2005
    
    
    
      AFDELING
      BESTUURSRECHTSPRAAK
    
    
    Uitspraak op het hoger beroep van:
    
    [appellant], wonend te [woonplaats],
    
    tegen de uitspraak van de rechtbank Utrecht van 16 juli 2004 in het geding tussen:
    
    appellant
    
    en
    
    het college van burgemeester en wethouders van Doorn.
    
    1.    Procesverloop
    
    Bij besluit van 22 augustus 2000 heeft het college van burgemeester en wethouders van Doorn (hierna: het college) geweigerd appellant bouwvergunning te verlenen voor het legaliseren van een reeds gebouwde loods op het perceel [locatie] te [plaats].
    
    Bij besluit van 23 december 2003, verzonden 3 maart 2004, heeft het college het daartegen door appellant gemaakte bezwaar gegrond verklaard en de bouwvergunning alsnog verleend.
    
    Bij uitspraak van 16 juli 2004, verzonden op 22 juli 2004, heeft de rechtbank Utrecht (hierna: de rechtbank) het daartegen door appellant ingestelde beroep niet-ontvankelijk verklaard. Deze uitspraak is aangehecht.
    
    Tegen deze uitspraak heeft appellant bij brief van 27 juli 2004, bij de Raad van State ingekomen op 30 juli 2004, hoger beroep ingesteld. Deze brief is aangehecht.
    
    Bij brief van 22 september 2004 heeft het college van antwoord gediend.
    
    Na afloop van het vooronderzoek zijn nadere stukken ontvangen van appellant. Deze zijn aan de andere partij toegezonden.
    
    De zaak is door een meervoudige kamer van de Afdeling verwezen naar een enkelvoudige.
    
    De Afdeling heeft de zaak ter zitting behandeld op 15 februari 2005, waar appellant in persoon en het college, vertegenwoordigd door mr. I. van Loon, advocaat te Utrecht, zijn verschenen.
    
    2.    Overwegingen
    
    2.1.    Appellant bestrijdt het oordeel van de rechtbank dat hij geen procesbelang heeft bij een uitspraak op zijn beroep tegen het besluit tot afgifte van de bouwvergunning. Hij betoogt dat de vergunning niet onherroepelijk is, nu het college zijn besluit niet overeenkomstig artikel 3:42 van de Algemene wet bestuursrecht (hierna: Awb) heeft bekendgemaakt, en dat de vergunning niet rechtsgeldig is, omdat reeds van rechtswege vergunning was verleend. Ook kan, aldus appellant, de wijze van vergunningverlening in de procedure omtrent de verschuldigdheid van leges niet aan de orde komen, omdat hij dat niet als grond heeft aangevoerd.
    
    2.2.    Appellant betoogt op zichzelf terecht dat hij belang heeft bij een bekendmaking op de voorgeschreven wijze van het besluit tot verlening van de bouwvergunning. Het betreft hier evenwel een besluit op een aanvraag dat tot één of meer belanghebbenden is gericht. Ingevolge artikel 3:41, eerste lid, van de Awb geschiedt de bekendmaking van besluiten die tot één of meer belanghebbenden zijn gericht door toezending of uitreiking aan hen, onder wie de aanvrager. Met de toezending van het bestreden besluit aan appellant heeft het college dat besluit dan ook op de voorgeschreven wijze bekendgemaakt en is dat besluit, gelet op artikel 3:40 van de Awb, daarmee in werking getreden. Ter zitting is voorts onweersproken verklaard dat geen bezwaar is gemaakt tegen dat besluit. Appellant beschikt derhalve over een onherroepelijke bouwvergunning. Voorts verbindt de Legesverordening van de gemeente Doorn de verschuldigdheid van leges aan het in behandeling nemen van een aanvraag om een bouwvergunning. Gelet hierop heeft appellant geen belang bij een antwoord op de vraag of de bouwvergunning door het verstrijken van de in artikel 46 van de Woningwet genoemde termijn niet reeds van rechtswege was verleend.     
    
    2.3.    Gelet op het vorenstaande, geeft hetgeen appellant heeft aangevoerd geen aanleiding voor de conclusie dat de rechtbank het beroep van appellant ten onrechte niet-ontvankelijk heeft verklaard.
    
    2.4.    Het hoger beroep is ongegrond. De aangevallen uitspraak dient te worden bevestigd.
    
    2.5.    Voor een proceskostenveroordeling bestaat geen aanleiding.
    
    3.    Beslissing
    
    De Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State
    
    Recht doende in naam der Koningin:
    
    bevestigt de aangevallen uitspraak.
    
    Aldus vastgesteld door mr. H.G. Lubberdink, Lid van de enkelvoudige kamer, in tegenwoordigheid van mr. W.H. Tulmans, ambtenaar van Staat.
    
    
      w.g. Lubberdink    w.g. Tulmans
      Lid van de enkelvoudige kamer    ambtenaar van Staat
    
    
    Uitgesproken in het openbaar op 27 april 2005
    
    291.