ECLI:NL:RBALK:2004:AR2316, Rechtbank Alkmaar, 15-09-2004, 65046/FA RK 03-172
Rechtbank Alkmaar — Uitspraak 
Datum: 2004-09-15 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Civiel recht; Personen- en familierecht

Samenvatting: Nietigverklaring van een in Nederland gesloten huwelijk, omdat niet is voldaan aan het bepaalde in artikel 3 onder c Wet Conflictenrecht Echtscheiding. (niet is gebleken dat de in Egypte wonende Egyptische echtgenote,uitdrukkelijk of stilzwijgend, heeft ingestemd met de ontbinding van het huwelijk)

DKC
      datum beschikking: 15 september 2004
    
    
    DE RECHTBANK TE ALKMAAR, Enkelvoudige Kamer voor de behandeling van burgerlijke zaken.
     
    In de zaak met rekestnummer 65046 / FA RK 03-172 van:
    
    
      Officier van Jusititie,
      namens het Openbaar Ministerie, 
      verzoekende partij,
    
    
    t e g e n :
    
    
      [de man],
      wonende te Dinxperlo,
      gerekwestreerde,
      procureur: mr. A. de Groot,
      advocaat: mr. J.H. van den Sigtenhorst te Zutphen.
    
    
    HET VERLOOP VAN DE PROCEDURE
    
    Ter griffie van deze rechtbank is op 17 maart 2003 een verzoekschrift van de officier van justitie ingekomen waarin wordt verzocht het huwelijk tussen [de man] en [de vrouw], gesloten op 12 november 1991 te Den Helder, nietig te verklaren.
    
    De mondelinge behandeling heeft plaatsgevonden op 6 juni 2003 in aanwezigheid van de officier van justitie, en [de man], bijgestaan door mr. J.H. Sigtenhorst. Van de mondelinge behandeling is proces-verbaal opgemaakt.
    
    De zaak is meerdere malen aangehouden.
    
    De officier van justitie heeft na de mondelinge behandeling nog stukken ingediend, waarop namens [de man] is gereageerd.
    
    Vervolgens hebben beide partijen zich nog nader uitgelaten. 
    
    
    DE BEHANDELING VAN DE ZAAK
    
    De officier van justitie verzoekt nietigverklaring van voornoemd huwelijk ingevolge artikel 33 en artikel 69, lid 1 sub d van Boek 1 van het Burgerlijk Wetboek (BW) op grond van de omstandigheid dat [de man] op 12 november 1991 in het huwelijk trad met [de vrouw], terwijl zijn huwelijk met [eerste vrouw], gesloten op 16 juni 1977, niet was ontbonden. 
    
    [de man] heeft zich verweerd en gesteld dat zijn huwelijk met [eerste vrouw] op 15 november 1988 is ontbonden door verstoting. Hij heeft ter onderbouwing van zijn stelling een (kopie van een) notariële akte van verstoting, nummer 379, d.d. 28 november 1988, overgelegd.
    
    Uit de stukken en de verhandeling ter zitting zijn de volgende feiten en omstandigheden gebleken.
    
    [de man], destijds genaamd [naam] is op 16 juni 1977 in Egypte gehuwd met [eerste vrouw]. Uit de relatie zijn in Egypte geboren de minderjarigen [naam kind 1] op [datum] 1987, [naam kind 2] op [datum] 1992, naam kind 3] op [datum] 1994, en [naam kind 4] op [datum] 1997.
    
    Op 19 augustus 1986 is hij in Maastricht in het huwelijk getreden met [tweede vrouw], welk huwelijk door echtscheiding is ontbonden op 15 juni 1990.
    
    Bij vonnis van de politierechter in de rechtbank te Maastricht van 26 november 1993 is [de man] veroordeeld voor het opzettelijk aangaan van een dubbel huwelijk.
    
    Op 12 november 1991 is [de man] in Den Helder gehuwd met  [de vrouw]. Uit dit huwelijk zijn geboren de minderjarigen [naam kind 5] op [datum] 1992 te Hardenberg, op [datum] 1994 [naam kind 6] te Zwolle, en op [datum] 1994 naam kind 6] te Zwolle.
    
    Bij Koninklijk Besluit van 13 juli 1992 heeft [de man] de Nederlandse nationaliteit verkregen, waarbij zijn geslachtsnaam wordt vastgesteld als [de man] en zijn voornaam als [voornaam].
    
    De rechtbank overweegt als volgt.
    
    In geding is de nietigverklaring van het huwelijk tussen [de man] en [de vrouw].
    
    Artikel 1:33 BW bepaalt dat een persoon tegelijkertijd slechts met één andere persoon door het huwelijk verbonden kan zijn. Een vereiste voor het aangaan van een huwelijk is derhalve dat de aanstaande echtgenoten ongehuwd zijn. Het (tweede) huwelijk is nietig wanneer aan dit vereiste niet is voldaan. In die situatie is het openbaar ministerie ingevolge artikel 1:69 lid 1 sub d BW bevoegd om een verzoek in te dienen tot nietigverklaring van het (tweede) huwelijk.
    
    
      De officier van justitie heeft gesteld dat [de man] op 12 november 1991 in het huwelijk trad met [de vrouw], terwijl zijn huwelijk met [eerste vrouw], gesloten op 16 juni 1977, niet was ontbonden. [de man] heeft daar tegen in gebracht dat zijn huwelijk met  [eerste vrouw] reeds op 15 november 1988 is ontbonden door verstoting.
      De rechtbank is van oordeel dat in het onderhavige geval de vraag dient te worden beantwoord of er sprake is van ontbinding van het huwelijk tussen [de man] en [eerste vrouw] die in Nederland naar regels van het Nederlandse recht dient te worden erkend. Deze kwestie is bepalend voor de vraag of is voldaan aan het vereiste van artikel 1:33 BW.
    
    
    De rechtbank gaat, mede gelet op de door [de man] overgelegde (kopie van de) akte van verstoting, ervan uit dat [de man] op 15 november 1988  [eerste vrouw] in Egypte heeft verstoten. 
    
    
      De rechtbank constateert dat voor de erkenning van de verstoting in casu artikel 3 van de Wet Conflictenrecht Echtscheiding van toepassing is, aangezien het blijkens de stukken gaat om een huwelijksontbinding door een eenzijdige verklaring van [de man].
      Om tot de erkenning te komen dient ingevolge voornoemd artikel voldaan te zijn aan de volgende drie vereisten. 
    
    
    De eerste eis is dat de wijze van ontbinding van het huwelijk wordt toegestaan door het nationale recht van [de man]. De rechtbank overweegt dat aangezien [de man] in 1988 nog niet tot Nederlander was genaturaliseerd, en nog de Egyptische nationaliteit bezat, dit vereiste dient te worden getoetst aan het Egyptische recht. Uit de overgelegde stukken blijkt dat een huwelijksontbinding door een eenzijdige verklaring van [de man] in beginsel wordt toegestaan door het Egyptische recht, en dat in casu kennelijk is voldaan aan de daarvoor geldende vereisten van dat recht. Of sprake is van een 'minor separation', een 'major separation' of een 'revocable separation', kan mede gelet op het hierna volgende onbesproken blijven.
    
    De tweede eis betreft de plaats van de verstoting. De verstoting dient ter plaatse waar zij geschiedde rechtsgevolgen te hebben. In onderhavige zaak heeft [de man] zijn vrouw verstoten in Egypte, een land waarvan het recht inderdaad rechtsgevolgen verbindt aan de eenzijdige verklaring van [de man], zodat ook aan dit vereiste is voldaan.
    
    
      De derde eis betreft de instemming of berusting van de vrouw. Er moet duidelijk blijken dat de vrouw uitdrukkelijk of stilzwijgend met de ontbinding van het huwelijk heeft ingestemd of zich daarbij heeft neergelegd. Aan deze eis is naar het oordeel van de rechtbank niet voldaan. Niet is gebleken dat [eerste vrouw] heeft ingestemd of zich heeft neergelegd bij de verstoting. 
      De door [de man] gestelde omstandigheid dat de vrouw naar Islamitisch recht geen enkel recht toekomt en de verstoting heeft te aanvaarden doet hieraan niet af, aangezien voor de erkenning in Nederland van de huwelijksontbinding door verstoting, zoals in onderhavige geval, het Nederlandse recht van toepassing is.
    
    
    De rechtbank is van oordeel dat de door [de man] gestelde huwelijksontbinding niet vatbaar is voor erkenning, nu niet is voldaan aan de in artikel 3 Wet Conflictenrecht Echtscheiding bepaalde vereisten.
    
    Naar het oordeel van de rechtbank staat gelet op het vorenstaande vast dat [de man] op 12 november 1991 in het huwelijk trad met [de vrouw], terwijl zijn huwelijk met [eerste vrouw], gesloten op 16 juni 1977, niet was ontbonden. Aan het vereiste voor het aangaan van een huwelijk ingevolge artikel 1:33 BW is derhalve niet voldaan, zodat het verzoek van de officier van justitie dient te worden toegewezen.
    
    
    DE BESLISSING
    
    De rechtbank :
    
    Verklaart nietig het op 12 november 1991 te Den Helder gesloten huwelijk tussen [de man], destijds geheten [naam] en [de vrouw].
    
    
    Deze beschikking is gegeven door mr. E.J. van der Molen, lid van gemelde kamer en uitgesproken ter openbare terechtzitting van 15 september 2004 in tegenwoordigheid van de griffier.