ECLI:NL:CRVB:2010:BL0246, Centrale Raad van Beroep, 12-01-2010, 08-2605 WWB
Centrale Raad van Beroep — Uitspraak 
Datum: 2010-01-12 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Bestuursrecht; Socialezekerheidsrecht

Samenvatting: Afwijzing bijzondere bijstand. Naar het oordeel van de Raad zijn de door appellante ten behoeve van de scheiding naar Marokkaans recht te maken kosten niet aan Nederland verbonden, zodat geen plaats is voor bijstandsverlening voor die kosten. Daarbij neemt de Raad in aanmerking dat, blijkens de stukken, het huwelijk van appellante naar Nederlands recht reeds is ontbonden. Geen zeer dringende reden.

08/2605 WWB
    
    Centrale Raad van Beroep
    
    Meervoudige kamer
    
    U I T S P R A A K
    
    op het hoger beroep van:
    
    [Appellante], wonende te [woonplaats] (hierna: appellante),
    
    tegen de uitspraak van de rechtbank Groningen van 21 maart 2008, 07/391 (hierna: aangevallen uitspraak),
    
    in het geding tussen:
    
    appellante
    
    en
    
    het College van burgemeester en wethouders van de gemeente Groningen (hierna: College)
    
    Datum uitspraak: 12 januari 2010
     
    I. PROCESVERLOOP
    
    Namens appellante heeft mr. B. van Dijk, advocaat te Groningen, hoger beroep ingesteld.
    
    Het College heeft een verweerschrift ingediend.
    
    Het onderzoek ter zitting heeft plaatsgevonden op 1 december 2009. Appellante is niet verschenen. Het College heeft zich laten vertegenwoordigen door mr. G.A. Jalving, werkzaam bij de gemeente Groningen.
    
    II. OVERWEGINGEN
    
    1. De Raad gaat uit van de volgende in dit geding van belang zijnde feiten en omstandigheden.
    
    1.1. Appellante heeft op 23 november 2006 bijzondere bijstand op grond van de Wet werk en bijstand (WWB) aangevraagd voor kosten die verband houden met een echtscheiding naar Marokkaans recht, waaronder kosten van vertaling, kosten van geboorteaktes van de kinderen, reiskosten, kosten van legalisatie van documenten en extra telefoonkosten.
    
    1.2. Bij besluit van 29 november 2006 heeft het College de aanvraag van appellante afgewezen. Hieraan heeft het College ten grondslag gelegd dat de kosten niet als noodzakelijk worden aangemerkt. 
    
    1.3. Bij besluit van 5 april 2007 heeft het College het bezwaar tegen het besluit van 29 november 2006 ongegrond verklaard met dien verstande dat het College de afwijzing van de aanvraag heeft gebaseerd op de overweging dat het aan de WWB ten grondslag liggende territorialiteitsbeginsel aan bijstandsverlening in de weg staat. 
    
    2. Bij de aangevallen uitspraak heeft de rechtbank het beroep tegen het besluit van 5 april 2007 ongegrond verklaard. 
    
    3. Appellante heeft zich in hoger beroep gemotiveerd tegen deze uitspraak gekeerd.
    
    4. De Raad komt tot de volgende beoordeling. 
    
    4.1. In artikel 11, eerste lid, van de WWB is bepaald dat iedere in Nederland woonachtige Nederlander die hier te lande in zodanige omstandigheden verkeert of dreigt te geraken dat hij niet over de middelen beschikt om in de noodzakelijke kosten van het bestaan te voorzien, recht heeft op bijstand van overheidswege.
    
    4.2. Volgens vaste rechtspraak sluit het aan de WWB ten grondslag liggende territorialiteitsbeginsel de mogelijkheid tot bijstandsverlening uit ten aanzien van kosten die buiten Nederland zijn opgekomen of die betrekking hebben op kosten die niet aan Nederland zijn verbonden. Naar het oordeel van de Raad zijn de door appellante ten behoeve van de scheiding naar Marokkaans recht te maken kosten niet aan Nederland verbonden, zodat geen plaats is voor bijstandsverlening voor die kosten. Daarbij neemt de Raad in aanmerking dat, blijkens de stukken, het huwelijk van appellante naar Nederlands recht reeds is ontbonden.
    
    4.3. Het eerste lid van artikel 16 van de WWB biedt de mogelijkheid om in afwijking van artikel 11, eerste lid, van de WWB, voor de in geschil zijnde kosten bijstand te verlenen, indien, gelet op alle omstandigheden, zeer dringende redenen daartoe noodzaken. Blijkens de memorie van toelichting dient dan vast te staan dat sprake is van een acute noodsituatie en dat de behoeftige omstandigheden waarin de belanghebbende verkeert op geen enkele andere wijze zijn te verhelpen. In hetgeen appellante heeft aangevoerd ziet de Raad geen zeer dringende reden en in de zin van artikel 16, eerste lid, van de WWB. Ook uit de brief van de (echtscheidings)advocaat mr. De Boer van 15 februari 2007 kan op geen enkele wijze worden afgeleid dat sprake is van een dringende noodzaak om (ook nog) naar Marokkaans recht van echt te scheiden,.
    
    4.4. Het voorgaande brengt mee dat de aanvraag van appellante om bijzondere bijstand terecht is afgewezen. 
    
    4.5. De aangevallen uitspraak komt derhalve voor bevestiging in aanmerking.
     
    5. De Raad ziet geen aanleiding voor een veroordeling in de proceskosten.
    
    III. BESLISSING
    
    De Centrale Raad van Beroep;
    
    Recht doende:
    
    Bevestigt de aangevallen uitspraak.
    
    Deze uitspraak is gedaan door J.J.A. Kooijman als voorzitter en R. Kooper en W.F. Claessens als leden, in tegenwoordigheid van B.E. Giesen als griffier. De beslissing is uitgesproken in het openbaar op 12 januari 2010. 
    							
    (get.) J.J.A. Kooijman.
    							
    (get.) B.E. Giesen.
    
    mm