ECLI:NL:RVS:2007:AZ6360, Raad van State, 17-01-2007, 200600091/1
Raad van State — Uitspraak 
Datum: 2007-01-17 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Bestuursrecht; Omgevingsrecht

Samenvatting: Bij besluit van 25 mei 2004 heeft het college van burgemeester en wethouders van Hof van Twente (hierna: het college) appellant vrijstelling en bouwvergunning geweigerd voor de bouw van een woonhuis op het perceel, kadastraal bekend, [plaats] sectie […], nummer […], en plaatselijk bekend [locatie], te [plaats].

200600091/1.
      Datum uitspraak: 17 januari 2007
    
    
    
      AFDELING
      BESTUURSRECHTSPRAAK
    
    
    Uitspraak op het hoger beroep van:
    
    [appellant], wonend te [woonplaats],
    
    
      tegen de uitspraak in zaak no. 04/1218 van de rechtbank Almelo
      van 29 november 2005 in het geding tussen:
    
    
    appellant
    
    en
    
    het college van burgemeester en wethouders van Hof van Twente.
    
    1.    Procesverloop
    
    Bij besluit van 25 mei 2004 heeft het college van burgemeester en wethouders van Hof van Twente (hierna: het college) appellant vrijstelling en bouwvergunning geweigerd voor de bouw van een woonhuis op het perceel, kadastraal bekend, [plaats] sectie […], nummer […], en plaatselijk bekend [locatie], te [plaats].
    
    Bij besluit van 2 november 2004 heeft het college het door appellant daartegen gemaakte bezwaar ongegrond verklaard.
    
    Bij uitspraak van 29 november 2005, verzonden op dezelfde dag, heeft de rechtbank Almelo (hierna: de rechtbank) het door appellant daartegen ingestelde beroep ongegrond verklaard. Deze uitspraak is aangehecht.
    
    Tegen deze uitspraak heeft appellant bij brief van 3 januari 2006, bij de Raad van State ingekomen op 4 januari 2006, hoger beroep ingesteld. De gronden zijn aangevuld bij brieven van 1 februari 2006 en 2 februari 2006. Deze brieven zijn aangehecht.
    
    Bij brief van 28 maart 2006 en 5 april 2006 heeft het college van antwoord gediend.
    
    De zaak is door een meervoudige kamer van de Afdeling verwezen naar een enkelvoudige.
    
    De Afdeling heeft de zaak ter zitting behandeld op 12 december 2006, waar appellant, in persoon en bijgestaan door mr. J. van Groningen, advocaat te Middelharnis, en het college, vertegenwoordigd door mr. S. Boonstra, werkzaam bij de gemeente, zijn verschenen.
    
    2.    Overwegingen
    
    
      2.1.    Ingevolge het geldende bestemmingsplan "Buitengebied Markelo 1997" maakt het onderhavige perceel, een onbebouwd weiland achter de woning [locatie a], deel uit van een bestemmingsvlak met de bestemming "woningen". Binnen die bestemming is de aanduiding '8' geplaatst om aan te geven dat binnen het bestemmingsvlak ten hoogste 8 woningen mogen worden gebouwd. De '8' is op de plankaart met rood doorgehaald. Blijkens het dictum van het besluit van gedeputeerde staten van Overijssel van 2 februari 1999 is goedkeuring onthouden aan de delen van de plankaart die in rood zijn omrand. 
      2.2.    Appellant heeft in hoger beroep opnieuw betoogd dat het met rood doorstrepen van de aanduiding '8' er niet toe heeft geleid dat aan die aanduiding goedkeuring is onthouden, omdat doorstrepen immers wezenlijk iets anders is dan het in rood omranden.
    
    
        Dat betoog faalt. Tegen het vastgestelde bestemmingsplan "Buitengebied Markelo 1997" heeft de bewoner van de woning [locatie b] te Markelo destijds bij gedeputeerde staten bedenkingen ingediend, omdat hij van mening was dat op het weiland geen bestemming "woningen" moest rusten, mede op grond van het feit dat het aantal bestaande woningen zeven bedroeg, in plaats van acht. Ten aanzien hiervan hebben gedeputeerde staten overwogen:
    
        "Op dit onderdeel heeft reclamant gelijk. Het werkelijke aantal woningen bedraagt hier 7. In verband hiermee onthouden wij goedkeuring aan de woonbestemming gelegen tussen de panden [locaties b en c] en de aanduiding '8' op de plankaart. Dit deel van de bedenkingen is gegrond.".
    
        Tegen dit goedkeuringsbesluit heeft vervolgens de eigenaar van het weiland tussen de woningen [locaties b en c], beroep bij de Afdeling ingesteld. Ten aanzien van dat beroep heeft de Afdeling in haar uitspraak van 19 oktober 2000, nr. EO1.99.0154, overwogen:
    
        "Verweerders hebben aan het plandeel met de bestemming "woningen" tussen [locaties b en c], alsmede aan de aanduiding '8' goedkeuring onthouden. Zij hebben daartoe overwogen dat het volgens de toelichting op het plan om bestaande woningen zou gaan, maar dat slechts zeven woningen aanwezig zijn." en
    
        "Gelet hierop hebben verweerders kunnen oordelen dat het toestaan van de bouw van een nieuwe woning in strijd is met voormeld beleid. Dat het perceel van appellant in een buurtschap ligt doet aan het vorenstaande niet af. Verder heeft appellant zijn stelling dat elders in de buurtschap wel de bouw van een woning mogelijk is niet aangetoond. Verweerders hebben op goede gronden goedkeuring aan dit plandeel en de aanduiding '8' op de plankaart onthouden.".
    
        De rechtbank is dan ook tot het juiste oordeel gekomen dat gelet op het goedkeuringsbesluit van gedeputeerde staten van 2 februari 1999 en de uitspraak van de Afdeling van 19 oktober 2000 de doorhaling met rood van de aanduiding '8' niet anders kan betekenen dan dat gedeputeerde staten aan bebouwing van het onderhavige weiland goedkeuring hebben onthouden. Het bouwplan van appellant is derhalve in strijd met het bestemmingsplan.
    
    2.3.    Voorts is de rechtbank tot het juiste oordeel gekomen dat niet kan worden gezegd dat het college niet in redelijkheid heeft kunnen besluiten om vrijstelling als bedoeld in artikel 19, eerste lid, van de Wet op de Ruimtelijke Ordening te weigeren.
    
    2.4.    Reeds gelet op het vorenstaande is de Afdeling van oordeel dat het college de gevraagde bouwvergunning terecht, overeenkomstig artikel 44, eerste lid, aanhef en onder c, van de Woningwet, heeft geweigerd, zodat hetgeen appellant daarnaast nog heeft aangevoerd geen bespreking meer behoeft. De rechtbank is tot dezelfde slotsom gekomen.
    
    2.5.    Het hoger beroep is ongegrond. De aangevallen uitspraak dient te worden bevestigd.
    
    2.6.    Voor een proceskostenveroordeling bestaat geen aanleiding.
    
    3.    Beslissing
    
    De Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State
    
    Recht doende in naam der Koningin:
    
    bevestigt de aangevallen uitspraak.
    
    Aldus vastgesteld door mr. C.M. Ligtelijn-van Bilderbeek, Lid van de enkelvoudige kamer, in tegenwoordigheid van mr. G.A.A.M. Boot, ambtenaar van Staat.
    
    
      w.g. Ligtelijn-van Bilderbeek	w.g. Boot
      Lid van de enkelvoudige kamer    ambtenaar van Staat
    
    
    Uitgesproken in het openbaar op 17 januari 2007
    
    202