ECLI:NL:RVS:2009:BJ6304, Raad van State, 21-08-2009, 200904955/1/V2
Raad van State — Uitspraak 
Datum: 2009-08-21 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Bestuursrecht; Vreemdelingenrecht

Samenvatting: Asiel / Irak / provincie Kirkuk / standpunt UNHCR / artikel 15, aanhef en onder c, van de Definitierichtlijn / uitzonderlijke situatie niet gemotiveerd betwist
      
      Gelet op het door de UNHCR ingenomen standpunt dat in de provincie Kirkuk, waaruit de vreemdeling afkomstig is, sprake is van een uitzonderlijke situatie, als bedoeld in artikel 15, aanhef en onder c, van de richtlijn, hetgeen de staatssecretaris niet gemotiveerd heeft betwist, heeft de voorzieningenrechter de enkele overweging in het besluit van 13 juni 2009 ten aanzien van dit rapport terecht niet voldoende geacht en derhalve terecht overwogen dat de staatssecretaris zich niet zonder nadere motivering op het standpunt heeft kunnen stellen dat ten tijde van belang in Kirkuk geen sprake was van een uitzonderlijke situatie, als hiervoor bedoeld.

200904955/1/V2.
      Datum uitspraak: 21 augustus 2009
    
    
    
      Raad van State
      AFDELING
      BESTUURSRECHTSPRAAK
    
    
    Uitspraak met toepassing van artikel 8:54, eerste lid, van de Algemene wet bestuursrecht op de hoger beroepen van:
    
    
      1. de staatssecretaris van Justitie,
      2. [de vreemdeling],
      appellanten,
    
    
    tegen de uitspraak van de voorzieningenrechter van de rechtbank 's Gravenhage, nevenzittingsplaats Haarlem, van 30 juni 2009 in zaak nrs. 09//21508 en 09/21506 in het geding tussen:
    
    [de vreemdeling]
    
    en
    
    de staatssecretaris van Justitie.
    
    
    1. Procesverloop
    
    Bij besluit van 13 juni 2009 heeft de staatssecretaris van Justitie (hierna: de staatssecretaris) een aanvraag van [de vreemdeling] (hierna: de vreemdeling) om hem een verblijfsvergunning asiel voor bepaalde tijd te verlenen, afgewezen. Dit besluit is aangehecht.
    
    Bij uitspraak van 30 juni 2009, verzonden op 1 juli 2009, heeft de voorzieningenrechter van de rechtbank 's Gravenhage, nevenzittingsplaats Haarlem (hierna: de voorzieningenrechter), voor zover thans van belang, het daartegen door de vreemdeling ingestelde beroep gegrond verklaard, dat besluit vernietigd en bepaald dat de staatssecretaris een nieuw besluit op de aanvraag neemt met inachtneming van hetgeen in de uitspraak is overwogen. Deze uitspraak is aangehecht.
    
    Tegen deze uitspraak hebben de staatssecretaris bij brief, bij de Raad van State binnengekomen op 8 juli 2009, en de vreemdeling bij brief, bij de Raad van State binnengekomen op 8 juli 2009, hoger beroep ingesteld. Deze brieven zijn aangehecht. 
    
    De vreemdeling en de staatssecretaris hebben een verweerschrift ingediend.
    
    Vervolgens is het onderzoek gesloten.
    
    
    2. Overwegingen
    
    &lt;u&gt;In het hoger beroep van de vreemdeling&lt;/u&gt;
    
    2.1. Hetgeen in het hoger-beroepschrift is aangevoerd en voldoet aan het bepaalde in artikel 85, eerste en tweede lid, van de Vreemdelingenwet 2000 (hierna: de Vw 2000), kan niet tot vernietiging van de aangevallen uitspraak leiden. Omdat het aldus aangevoerde geen vragen opwerpt die in het belang van de rechtseenheid, de rechtsontwikkeling of de rechtsbescherming in algemene zin beantwoording behoeven, wordt, gelet op artikel 91, tweede lid, van deze wet, met dat oordeel volstaan.
    
    2.2. Het hoger beroep van de vreemdeling is kennelijk ongegrond.
    
    &lt;u&gt;In het hoger beroep van de staatssecretaris&lt;/u&gt;
    
    2.3. De staatssecretaris klaagt in zijn enige grief dat de voorzieningenrechter ten onrechte heeft overwogen dat hij in het licht van het algemeen ambtsbericht inzake Irak van de minister van Buitenlandse Zaken van mei 2009 en het rapport van de United Nations High Commissioner for Refugees (hierna: de UNHCR) van april 2009 "UNHCR eligibility guidelines for assessing the international protection needs of Iraqi asylum seekers" niet heeft kunnen volstaan met de enkele overweging dat er in Kirkuk geen sprake is van een uitzonderlijke situatie als beschreven in artikel 15, aanhef en onder c, van de richtlijn 2004/83/EG van 29 april 2004 inzake minimumnormen voor de erkenning van onderdanen van derde landen en staatlozen als vluchtelingen of als personen die anderszins internationale bescherming behoeven, en de inhoud van de verleende bescherming van de Raad van de Europese Unie (hierna: de richtlijn), maar dat hij nader had moeten motiveren waarom van een zodanige situatie geen sprake is. Onder verwijzing naar het ambtsbericht en de arresten van het Europees Hof voor de Rechten van de Mens (hierna: het EHRM) van 20 januari 2008 in zaak nr. 32621/06, F.H. tegen Zweden (JV 2009/74) en van 17 juli 2008 in zaak nr. 25904/07, NA tegen het Verenigd Koninkrijk (JV 2008/329) betoogt de staatssecretaris dat hij afdoende heeft gemotiveerd dat het niveau van het geweld in Kirkuk niet zo hoog is dat er substantiële gronden zijn om aan te nemen dat burgers die naar dit gebied worden teruggestuurd alleen al vanwege hun aanwezigheid in dit gebied, een reëel risico lopen op ernstige en individuele schade in zin van voormeld artikel 15, aanhef en onder c, van de richtlijn.
    
    2.3.1. Zoals de Afdeling heeft overwogen in de uitspraak van 25 mei 2009 in zaak nr. 200702174/2/V2; www.raadvanstate.nl, kan uit rechtsoverweging 43 van het arrest van het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen (hierna: het Hof) van 17 februari 2009, gelezen in samenhang met de rechtsoverwegingen 35 tot en met 40 van dat arrest, worden afgeleid dat artikel 15, aanhef en onder c, gelezen in samenhang met artikel 2, eerste lid, aanhef en onder e, van de richtlijn, bescherming beoogt te bieden in de uitzonderlijke situatie dat de mate van willekeurig geweld in het aan de gang zijnde gewapend conflict dermate hoog is dat zwaarwegende gronden bestaan om aan te nemen dat een burger die terugkeert naar het betrokken land of, in voorkomend geval, naar het betrokken gebied, louter door zijn aanwezigheid aldaar een reëel risico loopt op de in artikel 15, aanhef en onder c, van de richtlijn bedoelde ernstige bedreiging. Artikel 29, eerste lid, aanhef en onder b, van de Vw 2000 voorziet in de aldus vereiste bescherming, aangezien deze bepaling de grondslag biedt voor vergunningverlening in situaties die door artikel 3 van het Verdrag tot bescherming van de rechten van de mens en de fundamentele vrijheden worden bestreken en laatstgenoemde bepaling - gezien de daaraan door het EHRM gegeven uitleg in voormeld arrest van 17 juli 2008 - ook ziet op de uitzonderlijke situatie, beschreven in artikel 15, aanhef en onder c, van de richtlijn. 
    
    2.3.2. De vreemdeling heeft betoogd dat hij, indien hij moet terugkeren naar Kirkuk in Centraal-Irak, daar louter door zijn aanwezigheid een reëel risico loopt op een ernstige bedreiging van zijn leven of persoon, als beschreven in artikel 15, aanhef en onder c, van de richtlijn. Ter onderbouwing van zijn betoog heeft hij gewezen op het algemeen ambtsbericht inzake Irak van de minister van Buitenlandse Zaken van juni 2008 en voormeld ambtsbericht van mei 2009, de uitspraak van de voorzieningenrechter van de rechtbank 's-Gravenhage, nevenzittingsplaats Groningen, van 13 januari 2009 in zaak nr. 08/43777, de uitspraak van de voorzieningenrechter van de rechtbank 's Gravenhage, nevenzittingsplaats Arnhem, van 16 januari 2009 in zaak nr. 08/44373 en voormeld rapport van de UNHCR.
    
    2.3.3. De staatssecretaris heeft zich, voor zover thans van belang, in het besluit van 13 juni 2009 op het standpunt gesteld dat de vreemdeling niet in aanmerking komt voor een verblijfsvergunning asiel op grond van artikel 29, eerste lid, aanhef en onder b, van de Vw 2000. Aan dit standpunt heeft hij, voor zover thans van belang, ten grondslag gelegd dat hij geen standpunt heeft ingenomen over de vraag of sprake is van een gewapend conflict in Centraal-Irak, maar dat, nog daargelaten of uit de overgelegde informatie de conclusie moet worden getrokken dat aldaar wel sprake is van een gewapend conflict, geen uitzonderlijke situatie bestaat als bedoeld in voormeld arrest van het Hof.
    
    2.3.4. In het door de vreemdeling overgelegde rapport van de UNHCR is, voor zover thans van belang, vermeld:
    
    &lt;small&gt;"In those countries in which such asylum-seekers are not recognized under the 1951 Convention because of the way the Convention criteria are interpreted, international protection should be afforded through the application of an extended refugee definition, where this is available, or otherwise through a complementary form of protection. In such cases, UNHCR considers that asylum-seekers originating from the five Central Governorates who are found not eligible for refugee status should be considered to be at risk of serious harm in the situation of armed conflict which is ongoing in Iraq and should, therefore, be accorded a form of complementary protection."&lt;small&gt;
    
    2.3.5. In de voetnoot bij deze alinea is vermeld: 
    
    &lt;small&gt;"In the European Union, where the term “subsidiary protection” is used, UNHCR considers that asylumseekers originating from the Central Governorates of Baghdad, Diyala, Kirkuk, Ninewa and Salah Al-Din who are not found to be refugees should receive subsidiary protection under Article 15(c) of the EU Qualification Directive (Council Directive 2005/85/EC of 1 December 2005 on Minimum Standards on Procedures in Member States for Granting and Withdrawing Refugee Status, 2 January 2006. http://www.unhcr.org/refworld/docid/4394203c4.html). Applying the reasoning of the European Court of Justice in Elgafaji v. Netherlands State Secretary of Justice (Case C-465/07, 17 February 2009, http://www.unhcr.org/refworld/docid/499aaee52.html), UNHCR considers the degree of violence which characterizes the ongoing armed conflict in those areas to be of such a high level that there are substantial grounds for believing that a civilian, if returned to those areas, would, solely because of his/her presence in those areas, face a real risk of being subject to a serious and individual threat to his/her life or person." &lt;/small&gt;
    
    2.3.6. Gelet op het door de UNHCR ingenomen standpunt dat in de provincie Kirkuk, waaruit de vreemdeling afkomstig is, sprake is van een uitzonderlijke situatie, als bedoeld in artikel 15, aanhef en onder c, van de richtlijn, hetgeen de staatssecretaris niet gemotiveerd heeft betwist, heeft de voorzieningenrechter de enkele overweging in het besluit van 13 juni 2009 ten aanzien van dit rapport terecht niet voldoende geacht en derhalve terecht overwogen dat de staatssecretaris zich niet zonder nadere motivering op het standpunt heeft kunnen stellen dat ten tijde van belang in Kirkuk geen sprake was van een uitzonderlijke situatie, als hiervoor bedoeld.
    
    2.4. Het hoger beroep van de staatssecretaris is kennelijk ongegrond. De aangevallen uitspraak dient te worden bevestigd. 
    
    2.5. De staatssecretaris dient op na te melden wijze in de proceskosten te worden veroordeeld.
    
    
    3. Beslissing
    
    De Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State
    
    Recht doende in naam der Koningin:
    
    
      I. bevestigt de aangevallen uitspraak;
      II. veroordeelt de staatssecretaris van Justitie tot vergoeding van bij de vreemdeling in verband met de behandeling van het hoger beroep opgekomen proceskosten tot een bedrag van € 322,00 (zegge: driehonderdtweeëntwintig euro), geheel toe te rekenen aan door een derde beroepsmatig verleende rechtsbijstand.
    
    
    
    Aldus vastgesteld door mr. M.G.J. Parkins de Vin, voorzitter, en mr. T.M.A. Claessens en mr. R. van der Spoel, leden, in tegenwoordigheid van mr. N.D.T. Pieters, ambtenaar van Staat.
    
    
    
      w.g. Parkins-de Vin
      voorzitter
      w.g. Pieters
      ambtenaar van Staat
    
    
    Uitgesproken in het openbaar op 21 augustus 2009
    
    
      473.
      Verzonden: 21 augustus 2009
    
    
    
      Voor eensluidend afschrift,
      de secretaris van de Raad van State,
      voor deze,
    
     
    
      mr. H.H.C. Visser,
      directeur Bestuursrechtspraak