ECLI:NL:RBDHA:2013:BZ7305, Rechtbank Den Haag, 02-04-2013, JE RK 13-579     C/09/438407
Rechtbank Den Haag — Uitspraak 
Datum: 2013-04-02 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Civiel recht; Personen- en familierecht

Samenvatting: vervallen verklaring schriftelijke aanwijzing omdat van de voogd niet gevergd kan worden dat zij zich inspanningen getroost om de minderjarige terug te geleiden naar Nederland

RECHTBANK DEN HAAG
    
    Kinderrechter
    
    
      Rekestnummer: JE RK 13-579
      Zaaknummer: C/09/438407
      Datum beschikking: 2 april 2013
    
    
    Verzoek tot vervallen verklaring schriftelijke aanwijzing 
    
    Beschikking op het op 4 maart 2013 ingekomen verzoekschrift van:
    
    
      [mevrouw A], 
      de verzoekster,
      wonende te [plaats A],
      advocaat: mr. M.J. Zennipman te 's-Gravenhage,
    
    
    
      met betrekking tot de minderjarige:
      [minderjarige 1] geboren op [datum] 2001 te [plaats B] 
    
    
    
      Als belanghebbende wordt aangemerkt:
      * de Stichting Bureau Jeugdzorg Haaglanden (verder: Bureau Jeugdzorg).
    
    
    
      Procedure
      De kinderrechter heeft kennisgenomen van de stukken, waaronder:
      - het verzoekschrift, met als bijlage een kopie van de schriftelijke aanwijzing.
    
    
    
      Op 19 maart 2013 is de zaak ter terechtzitting van deze rechtbank met gesloten deuren behandeld. 
      Hierbij zijn verschenen:
      * verzoekster, bijgestaan door haar advocaat, mr. M.J. Zennipman;
      * de heer [gezinsvoogd] namens Bureau Jeugdzorg.
    
    
    
      Feiten
      -	De grootmoeder is belast met de voogdij over de minderjarige. 
      -	De kinderrechter in deze rechtbank heeft bij beschikking d.d. 18 december 2012 de de ondertoezichtstelling van de minderjarige verlengd van 24 december 2012 tot   24 december 2013, met behoud van Bureau Jeugdzorg Haaglanden als de stichting die de ondertoezichtstelling uitvoert.
      -	Voorts heeft de kinderrechter in deze rechtbank bij voormelde beschikking aan Bureau Jeugdzorg machtiging verleend voornoemde minderjarige dag en nacht uit huis te plaatsen in een voorziening voor pleegzorg van 24 december 2012 tot  24 december 2013. 
      -	De minderjarige verblijft feitelijk bij de moeder op een onbekend adres in Tunesië. 
      -	Bureau Jeugdzorg heeft de voogdes een schriftelijke aanwijzing gegeven op 19 februari 2013, ertoe strekkende dat zij alles in het werk zal stellen om de minderjarige zo snel mogelijk, onder begeleiding, terug te laten keren naar Nederland.
    
    
    
    
      Verzoek 
      Het verzoek strekt er toe de na te melden schriftelijke aanwijzing geheel vervallen te verklaren. Als reden hiervan is aangevoerd dat de minderjarige met zijn moeder en met toestemming van de voogdes naar Tunesië is vertrokken, alwaar het zeer goed gaat met hem. Op grond van artikel 1 onder b van de Wet op de Jeugdzorg in samenhang met de artikelen 1 onder d en 3 van die wet bestaat, nu de minderjarige zijn gewone verblijfplaats heeft bij zijn moeder in Tunesië, geen aanspraak meer op de jeugdzorg hier ten lande en behoort de uitvoering van de ondertoezichtstelling niet langer tot de taak van Jeugdzorg. 
    
    
    
      Beoordeling
      Mr. Zennipman heeft ter terechtzitting medegedeeld dat op 17 april 2013 het hoger beroep wordt behandeld dat is ingesteld tegen de beslissing van de kinderrechter d.d. 18 december 2013. Grootmoeder, in haar hoedanigheid van voogd heeft, los van ieders oordeel hierover, het recht om te bepalen waar de verblijfplaats van de minderjarige is. Dit hoeft niet per definitie het woonadres van de voogd of gezaghebbende ouder te zijn. Essentieel is dat het goed gaat met de minderjarige.
      De minderjarige woont niet langer in Nederland en Bureau Jeugdzorg heeft geen bemoeienis meer met hem. Het gaat te ver om de grootmoeder, die niets strafbaars heeft gedaan, te dwingen mee te werken aan de terugkeer naar Nederland van de minderjarige. De advocaat pleit derhalve om de schriftelijke aanwijzing van Bureau Jeugdzorg geheel vervallen te verklaren.
    
    
    
      De  heer [gezinsvoogd] heeft ter terechtzitting verklaard dat Bureau Jeugdzorg niet bij machte is om te beoordelen hoe het met de minderjarige gaat nu hij in het buitenland verblijft. Er is geen enkel zicht op zijn functioneren. Bureau Jeugdzorg heeft vanwege de zorgen die zij over de minderjarige heeft de Centrale autoriteit ingeschakeld. Deze contacten lopen nog steeds. Bureau Jeugdzorg wil weten hoe het met de minderjarige gaat en door wie hij wordt verzorgd. Bureau Jeugdzorg heeft verzoekster voor een gesprek uitgenodigd, doch zij mocht 
      hieraan geen gehoor geven van haar advocaat. Bureau Jeugdzorg beschouwt dit als een gemiste kans.
    
    
    Nu het verzoek binnen twee weken na toezending of uitreiking van genoemde beslissing aan de verzoekster ter griffie van deze rechtbank is ingediend, is verzoekster ontvankelijk in haar verzoek. 
    
    
      De kinderrechter overweegt ten aanzien van het verzoek vervallen verklaren schriftelijke aanwijzing als volgt. 
      Een schriftelijke aanwijzing is een ingrijpende maatregel, waartoe pas overgegaan dient te worden als de gewenste medewerking niet door overleg en overreding kan worden bereikt.
      De gegeven aanwijzing dient concreet geformuleerd te zijn, zodat degenen belast met het gezag en/of de minderjarige(n) precies weten wat er van hen verwacht wordt. Daarbij dient de gegeven aanwijzing haalbaar en doelmatig te zijn.
      De kinderrechter is in de eerste plaats van oordeel dat binnen het kader van de vigerende OTS-maatregel Bureau Jeugdzorg de bevoegdheid toekomt om een schriftelijke aanwijzing te geven.
      In onderhavige zaak is de minderjarige, voordat er een ondertoezichtstelling was uitgesproken, met toestemming van de grootmoeder naar Tunesië verhuisd, die als de met het gezag belaste voogd ook bevoegd is om een wijziging in de verblijfplaats te bepalen.
      Gegeven de feitelijke situatie, waarbij de minderjarige reeds een half jaar in Tunesië verblijft, kan niet van de grootmoeder gevergd worden - mede gelet op de afstand tussen Nederland en Tunesië - zich inspanningen te getroosten gericht op de terugkeer van de minderjarige.
    
    
    
      Beslissing
      De kinderrechter:
    
    
    verklaart genoemde schriftelijke aanwijzing d.d. 19 februari 2013 vervallen.
    
    Deze beschikking is gegeven door mr. H.M.D. de Jong, kinderrechter, en uitgesproken ter openbare terechtzitting van 2 april 2013, in tegenwoordigheid van P.A. Kok als griffier.
    
    
    
    
    
    
    
    Ingevolge artikel 807 van het Wetboek van Burgerlijke Rechtsvordering staat tegen deze beslissing geen hoger beroep open, maar slechts cassatie in het belang der wet.