ECLI:NL:RVS:2012:BV1221, Raad van State, 18-01-2012, 201005556/1/R2
Raad van State — Uitspraak 
Datum: 2012-01-18 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Bestuursrecht

Samenvatting: Bij besluit van 9 april 2010, kenmerk 2009-016517, heeft het college besloten over de goedkeuring van het door de raad van de gemeente Ermelo bij besluit van 9 juli 2009 vastgestelde bestemmingsplan "Buitengebied Midden-West" (hierna: het plan).

201005556/1/R2.
      Datum uitspraak: 18 januari 2012
    
    
    
      AFDELING
      BESTUURSRECHTSPRAAK
    
    
    Uitspraak in het geding tussen:
    
    
      1. de coöperatieve vereniging met uitgesloten aansprakelijkheid Coöperatief Bungalowpark Sparrendal u.a., gevestigd te Ermelo, en anderen (hierna: de Vereniging en anderen),
      2. het college van burgemeester en wethouders van Ermelo,
      3. de vereniging met volledige rechtsbevoegdheid Motorclub "Vol Gas" (hierna: de motorclub), gevestigd te Ermelo,
      4. [appellant sub 4], wonend te Ermelo,
      5. [appellant sub 5A] en [appellant sub 5B], beiden wonend te Ermelo,
      6. [appellant sub 6] en anderen, allen wonend te Ermelo,
      appellanten,
    
    
    en
    
    
      het college van gedeputeerde staten van Gelderland,
      verweerder.
    
    
    1. Procesverloop
    
    Bij besluit van 9 april 2010, kenmerk 2009-016517, heeft het college besloten over de goedkeuring van het door de raad van de gemeente Ermelo bij besluit van 9 juli 2009 vastgestelde bestemmingsplan "Buitengebied Midden-West" (hierna: het plan).
    
    Tegen dit besluit hebben de Vereniging en anderen bij brief, bij de Raad van State ingekomen op 7 juni 2010, het college van burgemeester en wethouders bij brief, bij de Raad van State ingekomen op 10 juni 2010, de motorclub bij brief, bij de Raad van State ingekomen op 14 juni 2010, [appellant sub 4] bij brief, bij de Raad van State ingekomen op 14 juni 2010, [appellant sub 5A] en [appellant sub 5B] bij brief, bij de Raad van State ingekomen op 14 juni 2010, en [appellant sub 6] en anderen bij brief, bij de Raad van State ingekomen op 16 juni 2010, beroep ingesteld.
    
    Het college heeft een verweerschrift ingediend.
    
    De raad heeft, daartoe in de gelegenheid gesteld, een schriftelijke uiteenzetting gegeven.
    
    De Vereniging en anderen, het college van burgemeester en wethouders en [appellant sub 4] hebben nadere stukken ingediend.
    
    De Afdeling heeft de zaak ter zitting behandeld op 16 november 2011, waar de Vereniging en anderen, vertegenwoordigd door mr. M. Kuiper, advocaat te Harderwijk, het college van burgemeester en wethouders, vertegenwoordigd door ing. P. Beelen, werkzaam bij de gemeente, de motorclub, vertegenwoordigd door mr. M. van Geilswijk, advocaat te Rotterdam, vergezeld door [penningmeester] van de motorclub, [appellant sub 4], [appellant sub 5A] en [appellant sub 5B], bijgestaan door J.G. Schreuder, [appellant sub 6] en anderen, in de persoon van [gemachtigde], bijgestaan door mr. I.J.J.M. Roorda, advocaat te Vught, en het college, vertegenwoordigd door mr. K. de Meulder, werkzaam bij de provincie, zijn verschenen. Tevens zijn daar gehoord de raad, vertegenwoordigd door ing. P. Beelen, werkzaam bij de gemeente, en de minister van Defensie, vertegenwoordigd door mr. H. Zilverberg, werkzaam bij het ministerie.
    
    2. Overwegingen
    
    Ontvankelijkheid
    
    2.1. Ingevolge artikel 23, eerste lid, van de Wet op de Ruimtelijke Ordening (hierna: WRO) gelezen in samenhang met de artikelen 3:11, 3:15 en 3:16 van de Algemene wet bestuursrecht (hierna: Awb) wordt het ontwerpplan ter inzage gelegd voor de duur van zes weken en kan een ieder gedurende deze termijn zienswijzen naar voren brengen bij de raad.
    
    Het ontwerpplan is blijkens de kennisgeving met ingang van 26 juni 2008 voor de duur van zes weken ter inzage gelegd. De termijn waarbinnen zienswijzen naar voren konden worden gebracht eindigde derhalve op 6 augustus 2008.
    
    Ingevolge de artikelen 26 en 27 van de WRO, voor zover van belang, wordt het door de raad vastgestelde bestemmingsplan voor een ieder ter inzage gelegd voor de duur van zes weken en kunnen gedurende deze termijn bedenkingen worden ingebracht bij het college.
    
    Het vastgestelde plan is blijkens de kennisgeving met ingang van 3 september 2009 gedurende zes weken ter inzage gelegd. De termijn waarbinnen bedenkingen konden worden ingebracht eindigde derhalve op 14 oktober 2009.
    
    [appellant sub 4] heeft schriftelijk zienswijzen naar voren gebracht bij de raad. De zienswijze is echter pas op 5 september 2008 binnengekomen bij de raad. [appellant sub 4] heeft derhalve niet binnen de gestelde termijn een zienswijze over het ontwerpplan naar voren gebracht bij de raad. Voorts heeft [appellant sub 4] bedenkingen ingebracht bij het college. De bedenkingen zijn eerst op 19 oktober 2009 en derhalve niet binnen de gestelde termijn binnengekomen bij het college. Uit de poststempel is echter niet op te maken of deze tijdig zijn verzonden.
    
    2.1.1. Ingevolge de artikelen 54, tweede lid, aanhef en onder d, en 56, eerste lid, gelezen in samenhang met artikel 27 van de WRO en artikel 6:13 van de Awb, kan slechts beroep worden ingesteld tegen het goedkeuringsbesluit van het college door de belanghebbende die tijdig tegen het ontwerpplan een zienswijze bij de raad naar voren heeft gebracht en tegen het vastgestelde plan tijdig bedenkingen bij het college heeft ingebracht. Dit is slechts anders indien een belanghebbende redelijkerwijs niet kan worden verweten dat hij niet tijdig een zienswijze naar voren heeft gebracht en niet tijdig bedenkingen heeft ingebracht.
    
    Hiervan is de Afdeling niet gebleken. Geen rechtvaardiging voor het niet tijdig naar voren brengen van een zienswijze is gelegen in de door [appellant sub 4] gestelde omstandigheid dat hij overleg voerde met een ambtenaar van de gemeente en wachtte op antwoord. Daargelaten de vraag of hij tijdig bedenkingen heeft ingebracht, is het beroep van [appellant sub 4] om deze reden niet-ontvankelijk.
    
    Toetsingskader
    
    2.2. Ingevolge artikel 28, tweede lid, van de WRO, gelezen in samenhang met artikel 10:27 van de Awb, rust op het college de taak om - in voorkomend geval mede op basis van de ingebrachte bedenkingen - te onderzoeken of het plan niet in strijd is met een goede ruimtelijke ordening. Daarbij dient het rekening te houden met de aan de raad toekomende vrijheid om bestemmingen aan te wijzen en voorschriften te geven die de raad uit een oogpunt van een goede ruimtelijke ordening nodig acht. Daarnaast heeft het college er op toe te zien dat het plan en de totstandkoming daarvan niet in strijd zijn met het recht.
    
    Het bestreden besluit
    
    2.3. Het plan bevat een actuele juridisch-planologische regeling voor het middengebied en de westzijde van het buitengebied van Ermelo. Bij het bestreden besluit heeft het college het plan grotendeels goedgekeurd.
    
    Het beroep van [appellant sub 5A] en [appellant sub 5B]
    
    2.4. Het college heeft goedkeuring onthouden aan het plandeel met de bestemming "Wonen" voor het perceel nabij het perceel Zeeweg 75. De reden hiervoor is dat het college de bouw van een woning op dit perceel in strijd acht met het provinciale beleid ten aanzien van het bouwen van nieuwe woningen in het buitengebied. In het standpunt van de raad, het gemeentelijk beleid op dit punt en eventuele toezeggingen van het gemeentebestuur van Ermelo over de bouw van een woning op het perceel ziet het college geen aanleiding om af te wijken van het beleid. Ter zitting is van de zijde van het college toegelicht dat door het college niet is toegezegd dat een woning op het perceel zou mogen worden gebouwd, en dat reeds enige jaren geleden aan de raad is medegedeeld dat geen medewerking hieraan zal worden verleend.
    
    2.4.1. [appellant sub 5A] en [appellant sub 5B] betogen dat het college ten onrechte goedkeuring heeft onthouden aan het plandeel. Daartoe voeren zij aan dat de bouw van een woning op het perceel leidt tot een verbetering van de ruimtelijke kwaliteit en dat afwijking van het provinciale beleid in het onderhavige geval gerechtvaardigd is. [appellant sub 5A] en [appellant sub 5B] betogen dat het vertrouwensbeginsel is geschonden, nu van de kant van het gemeentebestuur is toegezegd dat op het perceel een woning zou mogen worden gebouwd. Ten slotte stellen zij dat de bouw van de woning thans mogelijk is op grond van de Ruimtelijke Verordening Gelderland (hierna: de Verordening), hetgeen een heroverweging van het bestreden besluit rechtvaardigt.
    
    2.4.2. In het Streekplan Gelderland 2005 (hierna: het streekplan) en de streekplanuitwerking 'Zoekzones stedelijke functies en landschapsversterking' (hierna: de streekplanuitwerking) is vermeld dat voor het accommoderen van de behoefte aan landelijk wonen primair wordt uitgegaan van functieverandering van vrijgekomen gebouwen in het buitengebied. Het is denkbaar dat er daarnaast voor het accommoderen van de regionale behoefte aan landelijk wonen in het multifunctionele gebied 'zoekzones landschappelijke versterking' worden toegepast voor het toevoegen van een beperkt aantal woningen, passend in de landschappelijke structuur en bijdragend aan landschappelijke versterking. Aan de planologische uitwerking van dergelijke zoekzones moet een door de provincie te accorderen gebiedsplan ten grondslag liggen, waarin op basis van een landschapsarchitectonische gebiedsanalyse en gerelateerd aan landschappelijke kernkwaliteiten en aan gebiedsdoelen is uitgewerkt hoe met het 'nieuwe rood' wordt bijgedragen aan versterking van de kwaliteiten van dat gebied.
    
    2.4.3. Niet in geschil is dat er in het voorliggende geval geen sprake is van functieverandering van vrijgekomen bebouwing en dat het bouwen van de woning derhalve niet is toegestaan op grond van het in het streekplan opgenomen functieveranderingsbeleid. Voorts is niet in geschil dat het perceel nabij het perceel Zeeweg 75 binnen een zoekzone landschappelijke versterking ligt. Uit het streekplan en de streekplanuitwerking volgt dat het toevoegen van woningen in een 'zoekzone landschappelijke versterking' in bepaalde gevallen is toegestaan, mits aan de planologische uitwerking van een dergelijke zoekzone een door de provincie goedgekeurd gebiedsplan ten grondslag ligt. Gebleken is dat de raad voor de zoekzone waarin het perceel nabij het perceel Zeeweg 75 ligt geen gebiedsplan heeft vastgesteld. Gelet hierop heeft het college zich terecht op het standpunt gesteld dat de bouw van een woning op dit perceel in strijd is met het provinciale beleid. Het beroep van [appellant sub 5A] en [appellant sub 5B] geeft geen aanleiding voor het oordeel dat het college in dit geval niet aan het provinciale beleid heeft kunnen vasthouden. Daarbij neemt de Afdeling in aanmerking dat de Verordening eerst op 15 december 2010 en derhalve na het nemen van het bestreden besluit is vastgesteld.
    
    Ten aanzien van het betoog van [appellant sub 5A] en [appellant sub 5B] dat het college op grond van het vertrouwensbeginsel een uitzondering had kunnen en moeten maken voor deze concrete situatie, overweegt de Afdeling het volgende. Wat er ook zij van eventuele toezeggingen van gemeentelijke kant, niet is gebleken dat door of namens het college is toegezegd dat op het perceel nabij het perceel Zeeweg 75 de bouw van een woning mogelijk zou worden gemaakt. Het betoog faalt.
    
    2.4.4. De conclusie is dat hetgeen [appellant sub 5A] en [appellant sub 5B] hebben aangevoerd geen aanleiding geeft voor het oordeel dat het college zich niet in redelijkheid op het standpunt heeft kunnen stellen dat het plan, wat betreft het door hen bedoelde onderdeel, in strijd is met het provinciale beleid en dat geen aanleiding bestaat af te wijken van dit beleid. In het aangevoerde wordt evenmin aanleiding gevonden voor het oordeel dat het bestreden besluit in zoverre anderszins is voorbereid of genomen in strijd met het recht.
    
    Het beroep is ongegrond.
    
    Het beroep van [appellant sub 6] en anderen
    
    2.5. [appellant sub 6] en anderen betogen dat het college ten onrechte goedkeuring heeft verleend aan het plandeel met de bestemming "Dagrecreatie" en de aanduiding 'manege (RDma)' voor het perceel Zandkampweg 17 en 19. Zij voeren daartoe aan dat het oprichten van een manege op het perceel zal leiden tot een ernstige aantasting van hun woon- en leefklimaat. Voorts betogen [appellant sub 6] en anderen dat het perceel te klein is voor het oprichten van een volwaardige manege en dat de woning op het perceel Zandkampweg 19 ten onrechte is bestemd als bedrijfswoning, nu deze feitelijk wordt gebruikt als burgerwoning. [appellant sub 6] en anderen stellen voor de voorziene manege elders - op het perceel Bulderweg 10 - te realiseren, het perceel Zandkampweg 17 en 19 niet langer als manege te bestemmen en ter plaatse de bouw van een derde woning mogelijk te maken.
    
    2.5.1. Het college en de raad achten de aan het perceel toegekende bestemming passend, nu deze aansluit bij de planologische mogelijkheden die het voorgaande plan bood. Zinvol gebruik volgens de in het plan toegekende bestemming is volgens de raad mogelijk. In dit verband wijst hij op de op 23 september 2010 verleende bouwvergunning voor de oprichting van een manege met bijbehorende inrichting op het perceel en ook op de bouwvergunningen die zijn verleend voor de twee op het perceel aanwezige woningen.
    
    2.5.2. Aan het perceel Zandkampweg 17 en 19 is de bestemming "Dagrecreatie" met de aanduiding 'manege (RDma)' toegekend.
    
    Ingevolge artikel 14, lid 14.1, van de planvoorschriften, voor zover thans van belang, zijn de als zodanig op de plankaart aangegeven gronden bestemd voor dagrecreatie met de nadere bestemming die is vermeld bij de code, welke voor de code RDma manege is, een en ander met bijbehorende bebouwing en voorzieningen.
    
    Dienstwoningen maken geen deel uit van de bestemming, met uitzondering van de bestemmingscategorie 'manege' (RDma), binnen welk bestemmingsvlak maximaal twee bedrijfswoningen zijn toegestaan.
    
    De kortste afstand van de woning van Smit tot het plandeel dat voorziet in de manege bedraagt ongeveer 30 meter en de kortste afstand van de woning van [appellant sub 6] en Schouten ongeveer 100 meter.
    
    2.5.3. In het voorheen geldende bestemmingsplan "Buitengebied 1983" was aan het grootste deel van het perceel de bestemming
    
    "Recreatieve Doelen, Manege (Rm)" toegekend. Aan de woning op het perceel Zandkampweg 19 was de bestemming "Woondoeleinden (W)" toegekend. Onder meer aan laatstgenoemde bestemming is goedkeuring onthouden, waarna de raad op 22 februari 1990 "Wijziging nr. 21 bestemmingsplan Buitengebied 1983" heeft vastgesteld, waarin deze woning als bedrijfswoning is bestemd. Voor deze woning is reeds op 20 augustus 1953 een bouwvergunning verleend. Op 4 augustus 2004 is een bouwvergunning verleend voor de bouw van een tweede bedrijfswoning, paardenstallen en een buitenbak. Voorts blijkt uit de Zienswijzennota bestemmingsplan "Buitengebied Midden-West" die tot het raadsbesluit behoort, dat de eigenaar van het perceel in 2008 een bouwvergunning voor de nieuwbouw van een manege op het perceel heeft aangevraagd.
    
    2.5.4. Het voorheen voor het perceel Zandkampweg 17 en 19 geldende planologische regime voorzag in het gebruik van dit perceel als manege en maakte de bouw van twee bedrijfswoningen mogelijk. Het plan voorziet dan ook niet in nieuwe bouw- en gebruiksmogelijkheden voor dit perceel. Verder kon uit de aanvraag om een bouwvergunning ten behoeve van de nieuwbouw van een manege op het perceel van 8 oktober 2008 worden opgemaakt dat op het perceel in de toekomst een manege zou worden gevestigd, althans dat dit het voornemen van de eigenaar was. [appellant sub 6] en anderen hebben niet aannemelijk gemaakt dat het perceel daarvoor te klein is. De omstandigheid dat de woning op het perceel Zandkampweg 19 voorheen in gebruik is genomen als burgerwoning, heeft geen recht dan wel verplichting doen ontstaan deze in het plan als zodanig te bestemmen. Voorts bestaat, gezien de afstand van de woningen van [appellant sub 6] en anderen tot het perceel en gelet op de bouw- en gebruiksmogelijkheden waarin het plan daarvoor voorziet, geen aanleiding voor het oordeel dat ten gevolge van de voorziene manege bij hun woningen geen aanvaardbaar woon- en leefklimaat kan worden gerealiseerd. Gelet op het vorenstaande is de Afdeling van oordeel dat het college in redelijkheid heeft kunnen instemmen met het toekennen van de bestemming "Dagrecreatie" en de aanduiding 'manege (RDma)' aan het perceel, waarbij de twee ter plaatse aanwezige woningen als bedrijfswoning zijn bestemd. Daarbij neemt de Afdeling in aanmerking dat het bestaan van alternatieven - de door [appellant sub 6] en anderen voorgestelde 'totaaloplossing' - op zichzelf geen grond kan vormen voor het onthouden van goedkeuring aan het bestemmingsplan. Het karakter van de besluitvorming omtrent de goedkeuring brengt immers met zich dat alternatieven daarbij in beginsel eerst aan de orde behoeven te komen indien blijkt van ernstige bezwaren tegen het voorgestane gebruik waarop het plan ziet. Het college heeft zich in redelijkheid op het standpunt kunnen stellen dat deze situatie zich in dit geval niet voordoet. Het betoog faalt.
    
    2.5.5. De conclusie is dat hetgeen [appellant sub 6] en anderen hebben aangevoerd geen aanleiding geeft voor het oordeel dat het college zich niet in redelijkheid op het standpunt heeft kunnen stellen dat het plan in zoverre niet in strijd is met een goede ruimtelijke ordening. In het aangevoerde wordt evenmin aanleiding gevonden voor het oordeel dat het bestreden besluit in zoverre anderszins is voorbereid of genomen in strijd met het recht.
    
    Het beroep is ongegrond.
    
    Het beroep van de Vereniging en anderen
    
    2.6. De Vereniging en anderen betogen dat het college het plan ten onrechte heeft goedgekeurd, voor zover aan de gronden met de bestemming "Bos" ten zuiden en zuidoosten van het bungalowpark Sparrendal (hierna: het bungalowpark) de aanduidingen 'hindernisbaan voor lichamelijke sportbeoefening militairen' onderscheidenlijk 'militair medegebruik' zijn toegekend.
    
    Zij voeren hiertoe aan dat de uitvoerbaarheid van het plan onvoldoende is aangetoond, nu niet vaststaat dat de hindernisbaan binnen de planperiode zal worden gerealiseerd. De Vereniging en anderen stellen dat het college in dit kader onvoldoende onderzoek heeft verricht.
    
    Voorts betogen de Vereniging en anderen dat het plan in strijd is met het provinciale ruimtelijke beleid zoals neergelegd in het streekplan. Het gebruik van de gronden ten behoeve van militaire doeleinden is volgens hen onverenigbaar met het daarin vervatte groei- en krimpbeleid. Tevens stellen zij dat ten onrechte niet is beoordeeld of het plan in overeenstemming is met het provinciale beleid ten aanzien van defensieterreinen.
    
    Verder voeren de Vereniging en anderen aan dat de bouw- en gebruiksmogelijkheden voor de gronden waar de hindernisbaan is voorzien en de daarbij gelegen gronden voor militair medegebruik onvoldoende zijn beperkt. Dit biedt volgens hen onvoldoende rechtszekerheid. De Vereniging en anderen vrezen dat de hindernisbaan en het militair medegebruik van de gronden bij het bungalowpark zullen leiden tot geluid- en lichthinder, ernstige vermindering van stilte-, natuur-, en recreatiegenot alsmede tot een waardedaling van de recreatiewoningen op het bungalowpark.
    
    De Vereniging en anderen betogen tevens dat de raad en het college ten onrechte hebben nagelaten onderzoek te verrichten naar alternatieven.
    
    Ten slotte betogen zij dat onvoldoende onderzoek is verricht naar de effecten van de hindernisbaan op het Natura 2000-gebied "Veluwe". Zij stellen dat ten onrechte is uitgegaan van voorlopige tracévarianten, terwijl rekening had moeten worden gehouden met de maximale planologische mogelijkheden.
    
    2.6.1. Het college acht in navolging van de raad het gebruik van de gronden ten zuiden en zuidoosten van het bungalowpark ten behoeve van een hindernisbaan en militaire doeleinden passend. De gronden grenzen aan de bestaande kazerne en er bestaat behoefte aan verplaatsing van de bestaande hindernisbaan op het kazerneterrein naar een nieuwe locatie.
    
    Van strijdigheid met het streekplan is geen sprake, aldus het college. Het groei- en krimpbeleid geldt uitsluitend als toetsingskader in geval van uitbreiding of krimp van recreatieterreinen. Nu het plan niet voorziet in uitbreiding dan wel krimp van het bungalowpark is dit beleid niet aan de orde. Het college stelt zich in navolging van de raad op het standpunt dat de belangen van omwonenden hierdoor niet onevenredig worden geschaad.
    
    2.6.2. De Afdeling overweegt dat uit artikel 33, eerste lid, van de WRO blijkt dat de wetgever een planperiode van 10 jaar voor ogen staat. Hieruit volgt dat in een bestemmingsplan bestemmingen moeten worden opgenomen waarvan kan worden aangenomen dat die binnen de planperiode zullen worden verwezenlijkt, althans met de verwezenlijking waarvan binnen de planperiode een aanvang zal worden gemaakt. Uit de stukken en het verhandelde ter zitting is gebleken dat de gronden waar de hindernisbaan is voorzien eigendom zijn van het Ministerie van Defensie en dat het college uit overleg ten behoeve van de goedkeuring van het plan kon opmaken dat er concrete plannen waren voor de verwezenlijking van de hindernisbaan. Ter zitting is namens het Ministerie van Defensie verklaard dat de hindernisbaan in principe voor 2015 dient te zijn gerealiseerd. Voorts is gebleken dat de huurovereenkomst met de exploitant van de voorheen ter plaatse aanwezige natuurcamping inmiddels is opgezegd en dat ter realisatie van de hindernisbaan de op het terrein aanwezige bouwwerken reeds zijn verwijderd. Gelet op het vorenstaande acht de Afdeling aannemelijk dat de hindernisbaan binnen de planperiode zal worden gerealiseerd en ziet zij derhalve geen aanleiding voor het oordeel dat de uitvoerbaarheid van het plan in dit opzicht onvoldoende is verzekerd. Evenmin bestaat aanleiding voor het oordeel dat het college onvoldoende onderzoek heeft verricht naar de uitvoerbaarheid van het plan op dit punt. Het betoog faalt.
    
    2.6.3. Het streekplan vermeldt dat ten aanzien van mogelijke ontwikkelingen van verblijfsrecreatie op het Veluwemassief een specifiek beleid geldt, te weten het groei- en krimpbeleid. Dit beleid gaat uit van een betere ruimtelijke afstemming van recreatie en natuur om zo de kwaliteit van beide te kunnen verbeteren. Hoofdlijn van het beleid is enerzijds het toestaan van recreatiebedrijven op vanuit natuuroverwegingen minder kwetsbare locaties en anderzijds het saneren van recreatiebedrijven op locaties die vanuit natuuroverwegingen ongunstig zijn gelegen.
    
    2.6.4. Volgens het bestreden besluit ligt het plangebied binnen het gebied waarop het groei- en krimpbeleid van toepassing is. Het bungalowpark, de locatie waar de hindernisbaan is voorzien en de gronden die zijn bestemd voor militair medegebruik liggen binnen het zoekgebied recreatiecluster Ermelo, zoals vastgesteld in de streekplanuitwerking groei & krimp. Binnen dergelijke gebieden bestaat de mogelijkheid bestaande recreatieterreinen uit te breiden. De verplichting daartoe bestaat niet, noch is sprake van een verbod voor het vestigen van andere functies binnen zoekgebieden. Nu het plan op de betreffende locatie niet voorziet in de uitbreiding van een recreatieve functie, zoals eerder overwogen, is het groei- en krimpbeleid niet aan de orde en heeft het college zich terecht op het standpunt gesteld dat het plan wat betreft het voornoemde aspect niet in strijd is met het provinciale beleid.
    
    In het bestreden besluit is vermeld dat het plan is getoetst aan het volledige provinciale beleid. In het verweerschrift en ter zitting is namens het college toegelicht dat ook is beoordeeld of het plan in overeenstemming is met het provinciale beleid ten aanzien van defensieterreinen, met als conclusie dat het daarmee niet in strijd is. Gelet hierop ziet de Afdeling geen aanleiding voor het oordeel dat niet is beoordeeld of het plan in overeenstemming is met het provinciale beleid ten aanzien van defensieterreinen. Voor zover de Vereniging en anderen hebben beoogd te betogen dat het plan in strijd is met het provinciale beleid ten aanzien van defensieterreinen, overweegt de Afdeling dat zij dit niet aannemelijk hebben gemaakt. Zoals ter zitting door het college uiteen is gezet sluit het provinciale beleid aan op het streven van Defensie om het aantal defensielocaties te verkleinen, waardoor locaties zullen worden gesloten maar juist de blijvende locaties, waaronder de Generaal Spoorkazerne, intensiever benut zullen worden. Het betoog faalt.
    
    2.6.5. Aan de gronden ten zuiden van het bungalowpark waar de hindernisbaan is voorzien zijn de bestemming "Bos" en de aanduiding 'hindernisbaan voor lichamelijke sportbeoefening militairen' toegekend. Aan de gronden ten zuidoosten van het park zijn dezelfde bestemming en de aanduiding 'militair medegebruik' toegekend. Op voornoemde gronden is geen bouwvlak gesitueerd.
    
    Ingevolge artikel 9, lid 9.1, van de voorschriften, voor zover thans van belang, zijn de als "Bos" op de plankaart aangegeven gronden bestemd voor:
    
    - behoud en ontwikkeling van natuur- en landschapswaarden;
    
    en daarnaast voor:
    
    - een hindernisbaan voor lichamelijke sportbeoefening door militairen, uitsluitend waar dat op de plankaart met de aanduiding 'hindernisbaan voor lichamelijke sportbeoefening militairen' is aangegeven;
    
    - militaire doeleinden, uitsluitend waar dat op de plankaart met de aanduiding 'militair medegebruik' is aangegeven.
    
    Onder het doel 'militaire doeleinden' wordt begrepen het gebruik van gronden voor militaire oefeningen ten behoeve van het trainen en opleiden van gevechts-, logistieke- en ondersteunende eenheden van alle krijgsmachtonderdelen, waaronder mede is begrepen het verrichten van exercities en schietoefeningen en het gebruik van wiel- en rupsvoertuigen en helikopters, met dien verstande dat oefeningen met wiel- en rupsvoertuigen uitsluitend zijn toegestaan op te berijden wegen.
    
    Ingevolge artikel 9, lid 9.2, onder c, voor zover thans van belang, zijn buiten het bouwvlak uitsluitend bouwwerken, geen gebouwen zijnde, toegestaan, waarvan de bouwhoogte niet meer mag bedragen dan 3 meter, met dien verstande dat de bouwhoogte voor de gronden die zijn aangegeven met 'hindernisbaan voor lichamelijke sportbeoefening militairen' niet meer mag bedragen dan zes meter, waarbij de bouwhoogte van terreinafscheidingen niet meer mag bedragen dan drie meter.
    
    In de verbeelding is weergegeven dat de kortste afstand tussen het bungalowpark en de gronden waar de hindernisbaan is voorzien ongeveer 40 meter bedraagt en de afstand tot de gronden die voor militaire doeleinden kunnen worden gebruikt ongeveer 50 meter.
    
    2.6.6. Ten aanzien van het betoog van de Vereniging en anderen dat de bouw- en gebruiksmogelijkheden voor de gronden waar de hindernisbaan en het militair oefenterrein zijn voorzien onvoldoende zijn beperkt, waardoor onvoldoende rechtszekerheid bestaat over de omvang, de locatie en het gebruik hiervan, overweegt de Afdeling het volgende. In beginsel behoort het tot de beleidsvrijheid van de raad om de mate van gedetailleerdheid van een plan te bepalen. Of een bestemmingsregeling uit een oogpunt van rechtszekerheid aanvaardbaar is, dient per geval aan de hand van de zich voordoende feiten en omstandigheden te worden beoordeeld.
    
    Aan de gronden waar de hindernisbaan en het militair oefenterrein zijn voorzien, zijn de aanduidingen 'hindernisbaan voor lichamelijke sportbeoefening militairen' onderscheidenlijk 'militair medegebruik' toegekend. Laatstgenoemde aanduiding is in artikel 9, lid 9.1, van de voorschriften nader geconcretiseerd. Gezien de inhoud en strekking van de aanduidingen in relatie tot het gebruik dat daardoor mogelijk wordt gemaakt, bestaat geen grond voor het oordeel dat het college zich niet in redelijkheid op het standpunt heeft kunnen stellen dat door het toekennen van deze aanduidingen het beoogde gebruik voldoende duidelijk en beperkt is weergegeven.
    
    Voorts blijkt uit artikel 9, lid 9.2, onder c, van de voorschriften dat op de gronden waar de hindernisbaan is voorzien uitsluitend bouwwerken, geen gebouwen zijnde, met een maximale toegestane bouwhoogte van zes meter zijn toegestaan en dat op de gronden waar het militair oefenterrein is voorzien uitsluitend bouwwerken, geen gebouwen zijnde, met een maximale toegestane bouwhoogte van drie meter zijn toegestaan. Hoewel het totale toegestane oppervlak aan bouwwerken niet is beperkt, volgt uit de aard van de activiteiten wel een beperking van de benodigde en toegestane hoeveelheid bouwwerken. Gelet hierop bestaat geen grond voor het oordeel dat het college zich niet in redelijkheid op het standpunt heeft kunnen stellen dat de hoeveelheid toegestane bebouwing niet nader behoefde te worden beperkt.
    
    Gelet op het vorenstaande bestaat geen aanleiding voor het oordeel dat de bouw- en gebruiksmogelijkheden voor de gronden waar de hindernisbaan en het militair oefenterrein zijn voorzien onvoldoende zijn beperkt, waardoor onvoldoende rechtszekerheid zou bestaan over de omvang, de locatie en het gebruik daarvan. Het betoog faalt.
    
    2.6.7. Voor zover de Vereniging en anderen betogen dat de hindernisbaan en het militair medegebruik van de gronden bij het bungalowpark zullen leiden tot ernstige geluid- en lichtoverlast alsmede tot een ernstige vermindering van stilte-, natuur-, en recreatiegenot, overweegt de Afdeling het volgende. De kortste afstand tussen het bungalowpark en voornoemde gronden bedraagt ongeveer 40 respectievelijk 50 meter. Vanwege de omvang van het bungalowpark liggen veel bungalows echter op een grotere afstand. Daarnaast zal het zicht - vanwege de bosrijke omgeving en door tussenliggende bebouwing op het park - op deze gronden beperkt zijn.
    
    Gelet op het vorenstaande is de Afdeling van oordeel dat het college zich in redelijkheid op het standpunt heeft kunnen stellen dat de hindernisbaan en het oefenterrein niet leiden tot onaanvaardbare geluid- en lichtoverlast noch tot een onaanvaardbare vermindering van stilte-, natuur-, en recreatiegenot. Het betoog faalt.
    
    Voor zover de Vereniging en anderen vrezen voor een waardedaling van de recreatiewoningen in het bungalowpark, overweegt de Afdeling dat geen grond bestaat voor de verwachting dat, zo al sprake zou zijn van waardedaling, die zodanig zal zijn dat de raad bij de afweging van de belangen hieraan een groter gewicht had moeten toekennen dan aan de belangen die met de realisering van het plan aan de orde zijn. Dit betoog faalt eveneens.
    
    2.6.8. Wat betreft onderzoek naar alternatieven overweegt de Afdeling als volgt. Het bestaan van alternatieven kan op zichzelf geen grond vormen voor het onthouden van goedkeuring aan het bestemmingsplan. Het karakter van de besluitvorming omtrent de goedkeuring brengt immers met zich dat alternatieven daarbij in beginsel eerst aan de orde behoeven te komen indien blijkt van ernstige bezwaren tegen het voorgestane gebruik waarop het plan ziet. Het college heeft zich in redelijkheid op het standpunt kunnen stellen dat deze situatie zich in dit geval niet voordoet. Het betoog faalt.
    
    2.6.9. Het plangebied is gelegen in het gebied Veluwe, dat bij beschikking van 7 december 2004 van de Europese Commissie (Pb L 387) op de lijst van gebieden van communautair belang is geplaatst. Ingevolge artikel 1, onder n, sub 3, van de Natuurbeschermingswet 1998 (hierna: de Nbw 1998) geldt voornoemd gebied als Natura 2000-gebied in de zin van die wet.
    
    2.6.10. Ingevolge artikel 19j, eerste lid, van de Nbw 1998, voor zover thans van belang, houdt een bestuursorgaan bij het nemen van een besluit tot het vaststellen van een plan dat, gelet op de instandhoudingsdoelstelling voor een Natura 2000-gebied, de kwaliteit van de natuurlijke habitats en de habitats van soorten in dat gebied kan verslechteren of een significant verstorend effect kan hebben op de soorten waarvoor het gebied is aangewezen, ongeacht de beperkingen die ter zake in het wettelijk voorschrift waarop het berust zijn gesteld, rekening met de gevolgen die het plan kan hebben voor het gebied.
    
    Ingevolge artikel 19j, tweede lid, van de Nbw 1998, maakt het bestuursorgaan voor plannen als bedoeld in het eerste lid, die niet direct verband houden met of nodig zijn voor het beheer van een Natura 2000-gebied maar die afzonderlijk of in combinatie met andere plannen of projecten significante gevolgen kunnen hebben voor het desbetreffende gebied, alvorens het plan vast te stellen een passende beoordeling van de gevolgen voor het gebied waarbij rekening wordt gehouden met de instandhoudingsdoelstellingen van dat gebied.
    
    2.6.11. Ten behoeve van het plan is onderzoek verricht naar de mogelijke effecten van de voorziene hindernisbaan op het Natura 2000-gebied "Veluwe". De resultaten van dit onderzoek zijn neergelegd in het rapport "Effecten Kleiduivenschietterein en nieuwe hindernisbaan Defensieterrein te Ermelo op Natura 2000-gebied Veluwe" van Bureau Waardenburg B.V. van 25 juni 2009 (hierna: de natuurtoets). Hierin is vermeld dat ten behoeve van de hindernisbaan twee tracévarianten zijn opgesteld, maar dat ten tijde van het opstellen van de natuurtoets nog geen definitieve tracékeuze was gemaakt. Daarom is bij de effectbeoordeling uitgegaan van een aantal als vaststaand te beschouwen uitgangspunten voor de hindernisbaan en zijn beide tracévarianten beoordeeld. In de natuurtoets wordt geconcludeerd dat negatieve effecten dan wel significant negatieve effecten op de Veluwe ten gevolge van de nieuwe hindernisbaan uitgesloten zijn en dat een vergunning op grond van artikel 19d van de Nbw 1998 (hierna: een Nbw-vergunning) niet nodig is. Daarbij wordt opgemerkt dat indien bij het definitieve tracé van de hindernisbaan wordt afgeweken van de bedoelde uitgangspunten, die elementen die afwijken aanvullend dienen te worden onderzocht en beoordeeld op negatieve effecten.
    
    2.6.12. Uit de natuurtoets volgt dat de in het plan voorziene hindernisbaan niet zal leiden tot significant negatieve effecten op de instandhoudingsdoelstellingen voor het Natura 2000-gebied "Veluwe", mits één van de twee beoordeelde tracévarianten wordt aangelegd en niet wordt afgeweken van de uitgangspunten waarvan in de natuurtoets is uitgegaan. Het plan waarborgt evenwel niet dat bij de aanleg van de hindernisbaan een van de beide tracévarianten zal worden gekozen en evenmin dat niet wordt afgeweken van voornoemde uitgangspunten. Hierdoor staat, anders dan ter zitting van de zijde van het college is verklaard, niet vast dat in de natuurtoets de maximale planologische mogelijkheden zijn onderzocht. Gelet hierop is de Afdeling van oordeel dat de raad onvoldoende zekerheid had dat de in het plan voorziene hindernisbaan niet zal leiden tot significant negatieve gevolgen op de instandhoudingsdoelstellingen voor het Natura 2000-gebied "Veluwe".
    
    2.6.13. De conclusie is dat hetgeen de Vereniging en anderen hebben aangevoerd aanleiding geeft voor het oordeel dat de aanduiding 'hindernisbaan voor lichamelijke sportbeoefening militairen' op het plandeel met de bestemming "Bos", gelegen ten zuiden van het bungalowpark, is vastgesteld in strijd met artikel 19j van de Nbw 1998. Door voornoemde aanduiding niettemin goed te keuren, heeft het college gehandeld in strijd met artikel 3:2 van de Awb in samenhang met artikel 10:27 van de Awb. Het beroep is in zoverre gegrond, zodat het bestreden besluit op dit punt dient te worden vernietigd.
    
    De Afdeling ziet tevens aanleiding om met toepassing van artikel 8:72, vierde lid, aanhef en onder c, van de Awb zelfvoorziend goedkeuring te onthouden aan de aanduiding 'hindernisbaan voor lichamelijke sportbeoefening militairen' op het plandeel met de bestemming "Bos", gelegen ten zuiden van het bungalowpark.
    
    Het beroep van het college van burgemeester en wethouders en de motorclub
    
    2.7. Het college heeft goedkeuring onthouden aan de aanduiding 'motorcrossterrein' die is toegekend aan het plandeel met de bestemming "Bos" ter plaatse van het motorcrossterrein aan de Drieërweg. De reden hiervoor is dat het college heeft geweigerd een Nbw-vergunning voor het motorcrossterrein te verlenen, waardoor volgens het bestreden besluit dit vergunningsvereiste aan de uitvoerbaarheid van het plan in de weg staat en het plan in strijd met artikel 19j van de Nbw 1998 is vastgesteld. Volgens het college heeft de raad onvoldoende rekening gehouden met de effecten die het motorcrossterrein kan hebben op het Natura 2000-gebied "Veluwe".
    
    2.7.1. Het college van burgemeester en wethouders en de motorclub betogen dat het college ten onrechte goedkeuring heeft onthouden aan de aanduiding 'motorcrossterrein'. Daartoe voeren zij aan dat het college vanwege het bezwaar van de motorclub tegen de weigering van de Nbw-vergunning, en de daarbij overgelegde onderzoeksrapporten waaruit blijkt dat de geluidbelasting ten gevolge van het motorcrossterrein niet leidt tot significant negatieve effecten, niet heeft kunnen concluderen dat het plan niet uitvoerbaar zou zijn. Zij wijzen er tevens op dat het college bij besluit van 5 juli 2010 bedoelde vergunning heeft verleend. Het college van burgemeester en wethouders stelt voorts dat gezien het reeds bestaande gebruik van het perceel als motorcrossterrein geen Nbw-vergunning is vereist.
    
    2.7.2. Het college stelt hieromtrent in het verweerschrift dat het goedkeuring heeft onthouden aan de aanduiding 'motorcrossterrein', omdat het de aanvraag voor een Nbw-vergunning voor het terrein vóór het nemen van het bestreden besluit heeft afgewezen. Het college brengt naar voren dat, nu het op grond van nieuwe inzichten, die dateren van na het bestreden besluit, alsnog een Nbw-vergunning heeft verleend voor het motorcrossterrein, de bezwaren daartegen thans evenwel niet meer aan de orde zijn. Het college verzoekt daarom het bestreden besluit te vernietigen, voor zover daarbij goedkeuring is onthouden aan de aanduiding 'motorcrossterrein' voor het perceel aan de Drieërweg, en zelfvoorziend goedkeuring te verlenen aan de aanduiding.
    
    2.7.3. Het bestreden besluit vermeldt dat het perceel aan de Drieërweg sinds 1969 als motorcrossterrein in gebruik is, maar dat dit gebruik tot dusverre niet planologisch is vastgelegd. Voorts vermeldt het besluit dat het terrein geheel in het Natura 2000-gebied "Veluwe" ligt, dat derhalve een Nbw-vergunning is vereist en dat op 31 mei 2007 een aanvraag daartoe is ingediend door de motorclub. Bij besluit van 15 april 2009 heeft het college geweigerd deze vergunning te verlenen, omdat onvoldoende inzicht is gegeven in de geluideffecten van het motorcrossterrein op de voor het Natura 2000-gebied aangewezen broedvogelsoorten. Het bestreden besluit vermeldt hieromtrent dat in de bij de vergunningaanvraag overgelegde rapporten is aangegeven dat naast de geluidbelasting ten gevolge van het motorcrossterrein ook geluidbelasting voortkomt uit militaire oefeningen, verkeer en recreatie. Niet aannemelijk is gemaakt dat deze gecombineerde verstoringsbronnen het geluideffect van het motorcrossterrein maskeren en daarmee eventuele effecten teniet doen, aldus het bestreden besluit.
    
    Tegen het besluit tot weigering van de Nbw-vergunning heeft de motorclub op 23 mei 2009 bezwaar gemaakt. Bij besluit van 5 juli 2010 heeft het college, hangende dit bezwaar, het besluit van 15 april 2009 ingetrokken en de Nbw-vergunning voor het motorcrossterrein alsnog verleend. Uit het besluit van 5 juli 2010 volgt dat op 4 januari 2010 in het kader van de bezwaarprocedure aanvullende onderzoeksrapporten zijn ingebracht. Dit betreft het rapport "Nadere uitwerking oriëntatiefase Nbwet voor motorcrossterrein De Leemkuil, Ermelo. Aanvulling naar aanleiding van afwijzing vergunning Natuurbeschermingswet" van Bureau Waardenburg B.V. en het rapport "Akoestisch onderzoek MV Volgas te Ermelo" van Ingenieursbureau Spreen. In het besluit van 5 juli 2010 is vermeld dat het aanvullende onderzoek uitwijst dat de geluidbelasting ten gevolge van het motorcrossterrein in het licht van de reeds aanwezige overige geluidbronnen en bewegingen in het gebied geen aantoonbare verslechtering oplevert en dat zekerheid is verkregen dat de activiteit niet leidt tot significant negatieve effecten voor het Natura 2000-gebied Veluwe.
    
    2.7.4. Het college heeft de Nbw-vergunning voor het motorcrossterrein bij besluit van 15 april 2009 geweigerd. Ten tijde van het nemen van het bestreden besluit was het bezwaar van de motorclub tegen dit besluit nog aanhangig. Uit de stukken en het verhandelde ter zitting is gebleken dat het college reeds geruime tijd voor het nemen van het bestreden besluit beschikte over de in het kader van die bezwaarschriftprocedure naar voren gebrachte onderzoeksrapporten waaruit bleek dat de geluidbelasting ten gevolge van het motorcrossterrein niet leidt tot significant negatieve effecten. Gelet hierop heeft het college het bestreden besluit wat dit onderdeel betreft niet met de vereiste zorgvuldigheid voorbereid.
    
    2.7.5. De conclusie is dat hetgeen het college van burgemeester en wethouders en de motorclub hebben aangevoerd aanleiding geeft voor het oordeel dat het bestreden besluit in zoverre is genomen in strijd met 3:2 van de Awb. Het beroep is gegrond, zodat het bestreden besluit dient te worden vernietigd, voor zover daarbij goedkeuring is onthouden aan de aanduiding 'motorcrossterrein' die is toegekend aan het plandeel met de bestemming "Bos" ter plaatse van het motorcrossterrein aan de Drieërweg.
    
    Ter zitting is vast komen te staan dat het besluit van 5 juli 2010 inmiddels onherroepelijk is. Nu niet is gebleken van belangen van derden die aan de goedkeuring van de aanduiding 'motorcrossterrein' in de weg staan, ziet de Afdeling aanleiding, met toepassing van artikel 8:72, vierde lid, aanhef en onder c, van de Awb, zelfvoorziend goedkeuring te verlenen aan deze aanduiding.
    
    Proceskosten
    
    2.8. Van proceskosten van het college van burgemeester en wethouders is niet gebleken. Het college dient ten aanzien van de Vereniging en anderen en de motorclub op navolgende wijze in de proceskosten te worden veroordeeld. Wat betreft [appellant sub 4], [appellant sub 5A] en [appellant sub 5B] en [appellant sub 6] en anderen bestaat geen aanleiding voor een proceskostenvergoeding.
    
    3. Beslissing
    
    De Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State
    
    Recht doende in naam der Koningin:
    
    I. verklaart het beroep van [appellant sub 4] niet-ontvankelijk;
    
    II. verklaart de beroepen van de coöperatieve vereniging met uitgesloten aansprakelijkheid Coöperatief Bungalowpark Sparrendal u.a. en anderen, het college van burgemeester en wethouders van Ermelo en de vereniging met volledige rechtsbevoegdheid Motorclub "Vol Gas" gedeeltelijk gegrond;
    
    III. vernietigt het besluit van het college van gedeputeerde staten van Gelderland van 9 april 2010, kenmerk 2009-016517, voor zover daarbij:
    
    - goedkeuring is verleend aan de aanduiding 'hindernisbaan voor lichamelijke sportbeoefening militairen' op het plandeel met de bestemming "Bos", gelegen ten zuiden van het bungalowpark Sparrendal;
    
    - goedkeuring is onthouden aan de aanduiding 'motorcrossterrein' die is toegekend aan het plandeel met de bestemming "Bos" ter plaatse van het motorcrossterrein aan de Drieërweg;
    
    IV. onthoudt goedkeuring aan de aanduiding 'hindernisbaan voor lichamelijke sportbeoefening militairen' op het plandeel met de bestemming "Bos", gelegen ten zuiden van het bungalowpark Sparrendal;
    
    V. verleent goedkeuring aan de aanduiding 'motorcrossterrein' die is toegekend aan het plandeel met de bestemming "Bos" ter plaatse van het motorcrossterrein aan de Drieërweg;
    
    VI. bepaalt dat deze uitspraak in de plaats treedt van het besluit van 9 april 2010, voor zover daarbij is besloten omtrent de goedkeuring van de onder IV. en V. bedoelde planonderdelen;
    
    VII. verklaart de beroepen van de coöperatieve vereniging met uitgesloten aansprakelijkheid Coöperatief Bungalowpark Sparrendal u.a. en anderen, het college van burgemeester en wethouders van Ermelo en de vereniging met volledige rechtsbevoegdheid Motorclub "Vol Gas" voor het overige ongegrond;
    
    VIII. verklaart de beroepen van [appellant sub 5A] en [appellant sub 5B] en [appellant sub 6] en anderen ongegrond;
    
    IX. veroordeelt het college van gedeputeerde staten van Gelderland tot vergoeding van bij:
    
    - de coöperatieve vereniging met uitgesloten aansprakelijkheid Coöperatief Bungalowpark Sparrendal u.a. en anderen in verband met de behandeling van het beroep opgekomen proceskosten tot een bedrag van € 874,00 (zegge: achthonderdvierenzeventig euro), geheel toe te rekenen aan door een derde beroepsmatig verleende rechtsbijstand, met dien verstande dat betaling aan een van hen bevrijdend werkt ten opzichte van de anderen;
    
    - de vereniging met volledige rechtsbevoegdheid Motorclub "Vol Gas" in verband met de behandeling van het beroep opgekomen proceskosten tot een bedrag van € 874,00 (zegge: achthonderdvierenzeventig euro), geheel toe te rekenen aan door een derde beroepsmatig verleende rechtsbijstand;
    
    X. gelast dat het college van gedeputeerde staten van Gelderland aan de hierna vermelde appellanten het door hen voor de behandeling van hun beroepen betaalde griffierecht vergoedt ten bedrage van:
    
    - € 298,00 (zegge: tweehonderdachtennegentig euro) voor de coöperatieve vereniging met uitgesloten aansprakelijkheid Coöperatief Bungalowpark Sparrendal u.a. en anderen, met dien verstande dat betaling aan een van hen bevrijdend werkt ten opzichte van de anderen;
    
    - € 298,00 (zegge: tweehonderdachtennegentig euro) voor het college van burgemeester en wethouders van Ermelo;
    
    - € 298,00 (zegge: tweehonderdachtennegentig euro) voor de vereniging met volledige rechtsbevoegdheid Motorclub "Vol Gas".
    
    Aldus vastgesteld door mr. Th.G. Drupsteen, voorzitter, en mr. M.W.L. Simons-Vinckx en mr. E. Helder, leden, in tegenwoordigheid van mr. A.J. Kuipers, ambtenaar van staat.
    
    
      w.g. Drupsteen w.g. Kuipers
      voorzitter ambtenaar van staat
    
    
    Uitgesproken in het openbaar op 18 januari 2012
    
    271-694.