ECLI:NL:RVS:2023:4227, Raad van State, 15-11-2023, 202306591/1/V2 en 202306591/2/V2
Raad van State — Uitspraak 
Datum: 2023-11-15 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Bestuursrecht; Vreemdelingenrecht

Samenvatting: Bij besluit van 1 augustus 2023 heeft de staatssecretaris van Justitie en Veiligheid een aanvraag van de vreemdeling om haar een verblijfsvergunning asiel voor bepaalde tijd te verlenen, niet in behandeling genomen.

202306591/1/V2 en 202306591/2/V2.
    Datum uitspraak: 15 november 2023
    
    AFDELING
    BESTUURSRECHTSPRAAK
    
    Uitspraak van de voorzieningenrechter van de Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State op een verzoek om het treffen van een voorlopige voorziening (artikel 8:81 van de Algemene wet bestuursrecht) en, met toepassing van artikel 92 van de Vw 2000, op het hoger beroep van:
    
    [de vreemdeling],
    appellante,
    
    tegen de uitspraak van de rechtbank Den Haag van 18 oktober 2023 in zaak nr. NL23.22017 in het geding tussen:
    
    de vreemdeling
    
    en
    
    de staatssecretaris van Justitie en Veiligheid.
    Procesverloop
    Bij besluit van 1 augustus 2023 heeft de staatssecretaris een aanvraag van de vreemdeling om haar een verblijfsvergunning asiel voor bepaalde tijd te verlenen, niet in behandeling genomen.
    
    Bij uitspraak van 18 oktober 2023 heeft de rechtbank het daartegen door de vreemdeling ingestelde beroep ongegrond verklaard.
    
    Tegen deze uitspraak heeft de vreemdeling, vertegenwoordigd door mr. L.I. Siers, advocaat te Nijmegen, hoger beroep ingesteld. Ook heeft zij de voorzieningenrechter verzocht een voorlopige voorziening te treffen.
    
    Overwegingen
    
    1.       Het hoger beroep leidt niet tot vernietiging van de uitspraak van de rechtbank. De rechtbank heeft namelijk terecht overwogen dat de staatssecretaris zich terecht op het standpunt heeft gesteld dat de vreemdeling geen houder is van een geldig visum en Nederland daarom niet verantwoordelijk is voor de behandeling van haar asielaanvraag op grond van artikel 12, tweede lid, van de Dublinverordening. De rechtbank heeft daarbij terecht in haar oordeel betrokken dat de minister van Buitenlandse Zaken weliswaar op 22 februari 2023 een positief besluit heeft genomen op de visumaanvraag van de vreemdeling, maar zij het visum niet bij de desbetreffende ambassade heeft opgehaald. Daarom is zij geen houder van een geldig visum dat door de lidstaat is afgegeven als bedoeld in voornoemde bepaling.
    
    1.1.    Dit oordeel hoeft niet verder te worden gemotiveerd. De reden daarvoor is dat het hogerberoepschrift geen vragen bevat die in het belang van de rechtseenheid, de rechtsontwikkeling of de rechtsbescherming in algemene zin beantwoord moeten worden (artikel 91, tweede lid, van de Vw 2000).
    
    2.       Het hoger beroep is ongegrond. De uitspraak van de rechtbank wordt bevestigd. Het verzoek om voorlopige voorziening wordt daarom afgewezen. De staatssecretaris hoeft geen proceskosten te vergoeden.
    
    Beslissing
    
    De voorzieningenrechter van de Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State:
    
    I.        bevestigt de aangevallen uitspraak;
    
    II.       wijst het verzoek af.
    
    Aldus vastgesteld door mr. N. Verheij, voorzieningenrechter, in tegenwoordigheid van mr. E.L. Iedema, griffier.
    
    w.g. Verheij
    voorzieningenrechter
    
    w.g. Iedema
    griffier
    
    Uitgesproken in het openbaar op 15 november 2023
    
    915-992