ECLI:NL:RBDHA:2023:9702, Rechtbank Den Haag, 03-07-2023, 09/335513-22
Rechtbank Den Haag — Uitspraak 
Datum: 2023-07-03 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Strafrecht

Samenvatting: Veroordeling voor een gewapende overval in vereniging op de Ici Paris XL op 21 december 2022. De verdachte wordt veroordeeld tot een jeugddetentie van 354 dagen waarvan 180 dagen voorwaardelijk. Gedeeltelijke toewijzing van de vorderingen van de benadeelde partijen, niet hoofdelijk.

Rechtbank DEN HAAG
    
    
      Meervoudige kamer jeugdstrafzaken
    
    
    
      Parketnummer:	09-335513-22 
      Datum uitspraak:	3 juli 2023
    
    
    
      Tegenspraak
    
    
    
      Vonnis (vul parketnummer in)van de rechtbank Den Haag in de zaak(kies tussen de alternatieven) tegen de verdachte:
    
    
    
      
        
          [verdachte]
          ,	
      	[geboortedatum] 2006 [geboorteplaats] ,
      	ingeschreven in de basisregistratie personen op het adres:
      	[adres] .
    
    
    
  
  
    
      1Het onderzoek ter terechtzitting
    
      De strafzaak tegen de verdachte is behandeld op de besloten terechtzittingen van 30 maart 2023 (pro forma), 15 juni 2023 (inhoudelijke behandeling) en 19 juni 2023 (sluiting onderzoek). 
    
    
      De officier van justitie in deze zaak is mr. M. Tiebosch en de advocaat van de verdachte is mr. D.R. Kops te Breukelen. De verdachte is op de terechtzitting op 15 juni 2023 verschenen. 
    
    
    
  
  
    
      2De tenlastelegging
    
    
      Aan de verdachte is ten laste gelegd hetgeen is vermeld in de dagvaarding, die is gewijzigd op de terechtzitting van 15 juni 2023. De tekst van de gewijzigde tenlastelegging is als bijlage I aan dit vonnis gehecht. 
    
    
    
      De verdachte wordt kort gezegd verweten het medeplegen van een overval op een filiaal van [naam] te Den Haag, op 21 december 2022. 
    
    
    
  
  
    
      3De bewijsbeslissing
    
    
      3.1
      
        Het standpunt van de officier van justitie
      
      
      
        De officier van justitie heeft zich op het standpunt gesteld dat wettig en overtuigend bewezen kan worden dat de verdachte zich schuldig heeft gemaakt aan het onder 1 en 2 ten laste gelegde. 
      
      
    
    
      3.2
      
        Het standpunt van de verdediging
      
      
      
        De raadsman heeft namens de verdachte integrale vrijspraak van het onder 1 en 2 ten laste gelegde bepleit. Het dossier bevat geen sluitend bewijs dat de verdachte één van de overvallers is. 
      
      
    
    
      3.3
      
        Vrijspraak
      
      
      
        De rechtbank is met betrekking tot het onder 2 ten laste gelegde feit van oordeel dat dit feit niet wettig en overtuigend is bewezen. De rechtbank ziet het feit als een diefstal met geweld, in vereniging. De verdachten hebben de medewerkers van de [naam] gedwongen om de kluis van het filiaal open te maken, maar de verdachten hebben vervolgens zelf het geld uit de kluis weggenomen. De verdachte zal daarom worden vrijgesproken van het onder 2 ten laste gelegde feit.
      
      
    
    
      3.4
      
        Gebruikte bewijsmiddelen
      
      
      
        De rechtbank komt wel tot bewezenverklaring van het medeplegen van een diefstal met geweld en/of bedreiging met geweld. 
      
      
      
        De rechtbank heeft in bijlage II de wettige bewijsmiddelen met de voor de bewezenverklaring redengevende feiten en omstandigheden opgenomen. 
      
      
    
    
      3.5
      
        Bewijsoverwegingen
      
      
      
        Vastgesteld kan worden dat op 21 december 2022 parfumerie [naam] aan [adres] in Den Haag is overvallen. Kort voor sluitingstijd zijn twee mannen de parfumerie ingestormd. Eén man droeg onder meer gezichtsbedekkende kleding en de andere man droeg een groene Felyx helm. De twee daders hebben ruim € 45.000,- buit gemaakt. Dit bedrag kwam uit de kluis in de winkel die door één van de medewerkers moest worden geopend onder bedreiging met geweld. Ook de andere medewerkers zijn bedreigd met een op een vuurwapen gelijkend voorwerp. Door de medewerkers in [naam] is verklaard dat de twee daders vervolgens met het geld de winkel zijn uit gevlucht.
      
      
      
        De vraag die de rechtbank moet beantwoorden is de vraag of de verdachte één van deze twee daders is geweest. De rechtbank komt aan de hand van de in de bijlage weergegeven bewijsmiddelen tot de conclusie dat dat het geval is. De rechtbank overweegt daartoe als volgt. 
      
      
      
        
          [Getuige 1] heeft op 21 december 2022 nadat [naam] was overvallen een scooter met daarop twee jongens hard zien wegrijden uit een zijstraat, terwijl hij voor de [naam] stond die is gelegen tegenover [naam] . Hij hoorde degene die achterop zat roepen ‘Rijden rijden’. De getuige heeft ook iets horen vallen. Later zag hij een groene Felyx helm liggen, waarvan hij dacht dat één van de twee jongens op de scooter deze helm had laten vallen. 
      
      
      
        Gelet op de gelijktijdigheid van het zien van twee jongens die hard wegrijden op een scooter, het horen van een geluid en het vervolgens zien van de helm acht de rechtbank het voldoende aannemelijk dat één van de overvallers deze helm heeft laten vallen. Dat volgt ook uit de relatie tussen de wegrijdende scooter en de vluchtauto, die klaar stond, bestuurd door [medeverdachte] . 
      
      
      
        
          [Getuige 2] heeft verklaard dat hij op 21 december 2022 rond 18.15 uur een scooter met daarop twee jongens vanuit de richting van [adres] zag rijden. De getuige zag dat het twee getinte jongens met gezichtsbedekking waren en één van de jongens had een tasje in zijn hand. De jongens reden met de scooter de bosjes in en lieten deze scooter liggen, waarna zij richting een auto met draaiende motor renden. De jongens stapten vervolgens in deze auto en één van de jongens riep ‘rijden rijden’. [Getuige 2] heeft het kenteken van deze auto aan de politie doorgegeven.
      
      
      
        De politie is aan de hand van het kenteken van deze auto bij [medeverdachte] terecht gekomen. [medeverdachte] heeft bij de politie verklaard dat hij twee dagen voor de overval was gevraagd om iemand op te halen. Hij wist dat er iets zou gaan gebeuren. Hij heeft daarna verklaard dat hij een half uur van te voren opnieuw werd gevraagd om iemand op te halen. Hij heeft toen de auto van zijn zus geleend en is naar de afgesproken locatie gereden. Hij zou hiervoor 
        € 3.000,- krijgen, maar hij heeft er € 5.000,- voor gekregen. Hij wist wel dat ze iets zouden stelen maar dat het een overval was op [naam] met een wapen, wist hij niet. 
      
      
      
        De rechtbank stelt aan de hand van deze bewijsmiddelen vast dat de twee personen die de overval op [naam] hebben gepleegd dezelfde personen zijn als degenen die bij [medeverdachte] in de auto zijn gestapt. 
      
      
      
        In het licht hiervan, is er naar het oordeel van de rechtbank – anders dan de verdediging heeft gesteld – sprake van een relatie tussen de wegrijdende personen op de scooter, de op straat aangetroffen helm en het tenlastegelegde feit. 
      
      
      
        De helm is door het NFI op DNA-sporen onderzocht. Aan de binnenzijde van de helm bij het voorhoofd maar ook bij het achterhoofd is een mengspoor aangetroffen, waaronder ook DNA materiaal van de verdachte. Dit DNA materiaal heeft een grote bewijskracht. 
      
      
      
        De politie heeft onderzoek gedaan naar de historische telefoongegevens van [medeverdachte] . Op basis van deze gegevens blijkt dat de mobiele telefoon van [medeverdachte] omstreeks de gepleegde overval een reisbeweging heeft gemaakt, vanuit de omgeving van het woonadres van [medeverdachte] naar de omgeving van de plaats delict en kort na de overval weer terug. Daarnaast heeft de politie geconstateerd dat [medeverdachte] tussen 17.18.44 uur en 17.22.43 uur meerdere malen telefonisch contact heeft gehad met het [nummer] . Dit is het telefoonnummer van de [medeverdachte] . 
      
      
      
        In combinatie met de verklaring van [medeverdachte] dat hij een half uur voor de overval is gebeld met de vraag om mensen op te halen, leidt dat de rechtbank tot de conclusie dat [medeverdachte] degene is geweest die contact heeft gehad met [medeverdachte] hierover. Uit de historische telefoongegevens blijkt dat [medeverdachte] en [medeverdachte] op 21 december 2022 omstreeks 16.57 uur en 18.20 uur op drie momenten in elkaars omgeving zijn geweest, dan wel tezamen of kort na elkaar dezelfde route hebben afgelegd. 
      
      
      
        De politie heeft onderzoek gedaan naar de telefonische gegevens van [medeverdachte] . [medeverdachte] heeft die dag ook veel contact met het telefoonnummer [nummer] gehad. Dit blijkt het nummer van de verdachte te zijn. Uit onderzoek van de verkeersgegevens van dit nummer  bleek dat dit telefoonnummer ook omstreeks de gepleegde overval gebruik maakte van een basisstation in de directe omgeving van de plaats delict. De verdachte heeft hierover verklaard dat hij in de omgeving rondjes had gereden met vrienden. 
        De verdachte heeft deze verklaring echter niet gestaafd met namen van de personen met wie hij dan zou zijn geweest. De rechtbank gaat dan ook voorbij aan deze verklaring. De raadsman heeft nog aangevoerd dat het bereik van de aangestraalde mast veel groter is dan alleen de plaats delict. Wat daar ook van zij, vast staat op grond van de historische gegevens dat het nummer van de verdachte daar in de buurt geweest. Dit is in combinatie met het hebben met contact met de medeverdachte en diens relatie tot het nummer van [medeverdachte] , voldoende sterk (deel)bewijs. 
      
      
      
        De telefoon van [medeverdachte] is afgeluisterd na de overval. Op 24 december heeft [medeverdachte] telefonisch contact met [medeverdachte] , de broer van [medeverdachte] . In dat gesprek is door [medeverdachte] onder meer het volgende gezegd: 
        
          Hij heeft dan niet verkeerd uitgerekend toch? Hij heeft niks verkeerd uitgerekend, hij heeft mij gewoon gegeven. Hij weet.. hij had mij 7,6 had ie mij gegeven.
        
        Op de vraag van [medeverdachte] hoeveel daar is gepakt, antwoordt [medeverdachte] : 
        
          45 hé [medeverdachte] , meer zelfs...wollah meer... jouw broertje heeft 17.5 minimaal. Hij wist ik had 7.6 gekregen hij heeft uitgerekend, hij had dat aan mij geven, hij was er akkoord mee gegaan, [medeverdachte] was er akkoord meegegaan dat ik 7.6 had en hun hadden 17,5 (…) nu komen ze naar mij toe om van mij te douwen, omdat ik kanker [medeverdachte] , broer hij is 18’.
        
      
      
      
        De rechtbank is van oordeel dat gezien de verklaring van [medeverdachte] , in dit gesprek met de broer van de medeverdachte, wordt gesproken over de overval. Zo is er bij de overval ruim € 45.000,- buit gemaakt. [medeverdachte] heeft zijn aandeel bij de overval op [naam] bij de politie erkend en ook dat hij daarvoor geld heeft gekregen. [naam] is de jongere broer van [naam] . Uit de inhoud van dit tapgesprek leidt de rechtbank dan ook af dat het broertje van [naam] , te weten [naam] , minimaal € 17.500,- heeft gekregen vanuit de opbrengst van de overval op [naam] .  
        Ook wordt de naam [medeverdachte] genoemd. 
      
      
      
        Naar het oordeel van de rechtbank bestaat er een relatie tussen de aangetroffen helm en de overval. De naam [medeverdachte] wordt genoemd in het afgeluisterde telefoongesprek, dat over de verdeling van de buit van de overval gaat. Uit de historische gegevens van de telefoon van de verdachte volgt een relatie met de [medeverdachte] en aanwezigheid in de buurt van de plaats delict ten tijde van het feit. 
      
      
      
        Op grond van de inhoud van de hiervoor weergegeven bewijsmiddelen, in onderling verband en samenhang bezien, is de rechtbank van oordeel dat wettig en overtuigend bewezen kan worden dat de verdachte één van de overvallers op [naam] is geweest. 
        De rechtbank overweegt in dit verband ook nog dat bij het direct plegen van de overval niet gebleken is van betrokkenheid van meer dan de drie personen waarover het in het dossier gaat. 
      
      
      
        
          Conclusie
        
        De rechtbank is met betrekking tot het onder 1 ten laste gelegde feit van oordeel dat dit feit wettig en overtuigend is bewezen.
      
      
      
      
      
      
      
      
    
    
      3.6
      
        De bewezenverklaring
      
      
      
        De rechtbank verklaart ten laste van de verdachte bewezen dat: 
      
      
      
        1
        hij op 21 december 2022 te 's-Gravenhage tezamen en in vereniging met een ander, een geldbedrag van 45.920,- euro, toebehorende aan [naam] (filiaal aan [adres] ), heeft weggenomen met het oogmerk om het zich wederrechtelijk toe te eigenen, terwijl deze diefstal werd voorafgegaan en vergezeld van geweld en bedreiging met geweld tegen medewerkers van dat filiaal van [naam] te weten [benadeelde 2] en [benadeelde 4] en [benadeelde 1] en [benadeelde 5] en [benadeelde 3] , gepleegd met het oogmerk om die diefstal voor te bereiden of gemakkelijk te maken, door
      
      - in het donker gekleed en met een helm op het hoofd de winkel binnen te komen en
      - door een op een vuurwapen gelijkend voorwerp te tonen en op genoemde medewerkers te richten en
      - daarbij tegen voornoemde medewerkers te schreeuwen/zeggen “dit is een overval!” en “handen omhoog” en “maak de kassa open!” en
      - tegen voornoemde medewerkers te schreeuwen/zeggen "iedereen naar achter, iedereen mee!" en "geld!,kluis, iedereen naar achteren!" en daarbij een op een vuurwapen gelijkend voorwerp te tonen en
      - voornoemde [benadeelde 4] bij de hals te pakken en het op een vuurwapen gelijkend voorwerp tegen de slaap te drukken en die [benadeelde 4] in de richting van de kluis te duwen en die [benadeelde 4] onder schot te houden en
      - daarbij tegen die [benadeelde 4] en genoemde medewerkers te schreeuwen "maak je kankerkluis open!” en
      - voornoemde [benadeelde 4] op die wijze te dwingen de code van de kluis in te toetsen/tikken en vervolgens de sleutel van de kluis om te draaien en vervolgens de kluis te openen.
      
      
        Voor zover in de tenlastelegging taal- en/of typefouten voorkomen, zijn deze in de bewezenverklaring verbeterd en gecursiveerd weergegeven, zonder dat de verdachte daardoor in de verdediging is geschaad. 
      
      
      
    
  
  
    
      4De strafbaarheid van het bewezenverklaarde 
    
    
      Het bewezenverklaarde is volgens de wet strafbaar, omdat er geen feiten of omstandigheden aannemelijk zijn geworden die de strafbaarheid van het feit uitsluiten. 
    
    
    
  
  
    
      5De strafbaarheid van de verdachte
    
    
      De verdachte is strafbaar, omdat er geen feiten of omstandigheden aannemelijk zijn geworden die zijn strafbaarheid uitsluiten.
    
    
    
  
  
    
      6De op te leggen straf
    
    
      6.1
      
        De vordering van de officier van justitie
      
      
      
        De officier van justitie heeft gevorderd dat de verdachte wordt veroordeeld tot een jeugddetentie voor de duur van 14 maanden, met aftrek van de tijd in voorarrest doorgebracht. De officier van justitie heeft gevorderd daarvan 6 maanden voorwaardelijk op te leggen met een proeftijd van 2 jaren en met oplegging van bijzondere voorwaarden, inhoudende dat de verdachte zich meldt bij de jeugdreclassering, dat de verdachte meewerkt aan begeleiding van een coach, dat de verdachte zich houdt aan een contactverbod met de medeverdachten en de slachtoffers en dat hij meewerkt aan het verkrijgen, hebben en houden van een opleiding of dagbesteding.
      
      
    
    
      6.2
      
        Het standpunt van de verdediging
      
      
      
        De verdediging heeft verzocht om in het geval van een veroordeling niet de eis van de officier van justitie te volgen, maar een onvoorwaardelijke straf op te leggen gelijk aan het voorarrest met daarnaast een voorwaardelijk strafdeel. De verdachte is bereid om zich aan de voorgestelde bijzondere voorwaarden te houden.
      
      
    
    
      6.3
      
        Het oordeel van de rechtbank 
      
      
      
        De rechtbank houdt bij de strafoplegging rekening met de ernst van het gepleegde feit, de omstandigheden waaronder deze is begaan en de persoon en de persoonlijke omstandigheden van de verdachte, zoals daarvan uit de rapportages en tijdens het onderzoek op de terechtzitting is gebleken. De rechtbank neemt hierbij in het bijzonder het volgende in aanmerking.
      
      
      
        
          Ernst van het feit 
        
        De verdachte heeft zich op 21 december 2022 schuldig gemaakt aan een gewapende overval op [naam] aan [adres] in Den Haag. De verdachte is met zijn medeverdachte, beiden met gezichtsbedekking op, kort voor sluitingstijd de winkel binnengegaan waarbij zij een op een vuurwapen gelijkend voorwerp op de medewerkers hebben gericht. Onder dreiging van dit voorwerp zijn de medewerkers gedwongen om richting het kantoor te lopen en de kluis te openen. Toen de verdachten de buit binnen hadden, zijn zij de winkel uit gevlucht. De verdachte heeft een aanzienlijk deel van de buit gekregen. Hij heeft kennelijk alleen aan eigen persoonlijk geldelijk gewin gedacht en op geen enkele wijze rekening gehouden met de gevolgen voor anderen.
      
      
      
        Uit het dossier blijkt dat dit misdrijf een grote impact heeft gehad op de medewerkers van [naam] . Twee medewerkers hebben ter zitting verklaard wat dit feit met hen heeft gedaan, en dat zij zich nog steeds erg angstig voelen en dat zij behandeling krijgen voor hun mentale klachten. Ook de andere medewerkers zijn nog steeds angstig en hebben hun vertrouwen in andere mensen verloren. De rechtbank rekent het de verdachte aan dat hij, alleen om er zelf financieel beter van te worden, hier een belangrijk aandeel in heeft.
      
      
      
        
          Strafblad  
        
        De rechtbank heeft kennisgenomen van het strafblad van de verdachte van 8 juni 2023. De verdachte is niet eerder veroordeeld voor strafbare feiten.
      
      
      
        
          Persoon van de verdachte 
        
        De rechtbank heeft kennisgenomen van het rapport van de Raad voor de Kinderbescherming van 5 juni 2023 en de mondelinge toelichting die daarop door de [deskundige] ter zitting is gegeven. Daaruit volgt – kort samengevat – dat het goed gaat met de verdachte. Het recidiverisico wordt als laag ingeschat. Geadviseerd wordt om de verdachte een deels voorwaardelijke jeugddetentie op te leggen. De deskundige heeft ter zitting toegelicht dat de verdachte wel baat kan hebben bij de begeleiding van een coach. Om die reden is verzocht om meewerken met een coach als bijzondere voorwaarde op te leggen.
      
      
      
        Klinisch psycholoog [deskundige] heeft een rapport over de verdachte opgemaakt gedateerd 1 mei 2023. Dit rapport houdt voor zover van belang het volgende in.  
        Bij de verdachte is sprake van een achterblijvende sociaal-emotionele ontwikkeling en een enigszins achterblijvende cognitieve ontwikkeling ten opzichte van de meeste van zijn leeftijdsgenoten. Dit was ook het geval ten tijde van het ten laste gelegde en dit vormt een belemmering voor zijn verdere persoonlijkheidsontwikkeling. Het risico op toekomstig gewelddadig gedrag bij de verdachte is middelmatig. Volgens de psycholoog is er geen reden voor een behandeladvies, aangezien er bij de verdachte geen psychische stoornis of verstandelijke handicap zijn vastgesteld. Wel zou er vanuit een zorgadvies overwogen kunnen worden om aan de verdachte een begeleidingstraject aan te bieden. Dit om hem te stimuleren in zijn verdere persoonlijkheidsontwikkeling. 
      
      
      
        De rechtbank is van oordeel dat de conclusies en aanbevelingen over de persoon van de verdachte op zorgvuldige wijze tot stand zijn gekomen en inzichtelijk zijn verwoord. De rechtbank legt deze dan ook mede ten grondslag aan de hierna volgende overwegingen. 
      
      
      
        
          Strafmodaliteit en strafmaat 
          De rechtbank heeft bij het bepalen van de straf ook gekeken naar straffen die in soortgelijke zaken zijn opgelegd en naar de LOVS-oriëntatiepunten voor de straftoemeting voor minderjarigen. Daarin is als uitgangspunt bij een overval op een winkel een jeugddetentie vanaf vier maanden vermeld. Er kan sprake zijn van strafverhogende omstandigheden. Die zijn er in dit geval. Er is gedreigd met een wapen, in ieder geval met een voorwerp dat op een echt vuurwapen leek. Er is een groot geldbedrag weggenomen en er is sprake van 
        medeplegen.
      
      
      
        Gelet op de aard en de ernst van het feit acht de rechtbank het opleggen van jeugddetentie passend. Ook ziet de rechtbank aanleiding om een gedeelte van de jeugddetentie voorwaardelijk op te leggen. De verdachte is niet eerder veroordeeld en heeft al geruime tijd in voorlopige hechtenis gezeten. Een voorwaardelijke straf kan dienen als waarschuwing voor de verdachte. Ook kan de verdachte zich met hulp van toezicht, begeleiding en behandeling zo gunstig mogelijk verder ontwikkelen.
      
      
      
        Alles overwegende zal de rechtbank een jeugddetentie opleggen voor de duur van 354 dagen, met aftrek van de voorlopige hechtenis, waarvan 180 dagen voorwaardelijk met een proeftijd van twee jaar. De door de Raad geadviseerde bijzondere voorwaarden en het toezicht en begeleiding door de reclassering zijn daarbij passend en geboden. 
      
      
      
    
  
  
    
      7De vorderingen van de benadeelde partijen en de schadevergoedingsmaatregelen
    
    
      
        [benadeelde 7] , wettelijk vertegenwoordigd door J. van Ham heeft zich als benadeelde partij gevoegd in het strafproces. De benadeelde partij vordert een vergoeding van schade van een bedrag van € 47.871,88, te vermeerderen met de wettelijke rente. Deze vordering ziet op materiële schade. Het gaat daarbij om het bij de overval weggenomen geld en om een bedrag van € 1.951,88 aan kosten gemaakt voor opvang van het personeel na de overval (calamiteitenopvang). Daarbij wordt verzocht alle verdachten hoofdelijk aansprakelijk te stellen voor het volledige bedrag. Ook is oplegging van de schadevergoedingsmaatregel verzocht. 
    
    
    
      
        [benadeelde 1] , ter zitting bijgestaan door mr. C.P. Zwaanswijk, heeft zich als benadeelde partij gevoegd in het strafproces. De benadeelde partij vordert een vergoeding van schade van een bedrag van € 111.143,-, te vermeerderen met de wettelijke rente. De vordering ziet op 
      € 1.143,- aan materiële schade en € 110.000,- aan immateriële schade. Daarbij wordt verzocht alle verdachten hoofdelijk aansprakelijk te stellen voor het volledige bedrag.  Ook is oplegging van de schadevergoedingsmaatregel verzocht. 
    
    
    
      
        [benadeelde 2] , ter zitting bijgestaan door mr. C.P. Zwaanswijk, heeft zich als benadeelde partij gevoegd in het strafproces. De benadeelde partij vordert een vergoeding van schade van een bedrag van € 110.000,-, te vermeerderen met de wettelijke rente. Deze vordering ziet op immateriële schade. Daarbij wordt verzocht alle verdachten hoofdelijk aansprakelijk te stellen voor het volledige bedrag. Ook is oplegging van de schadevergoedingsmaatregel verzocht. 
    
    
    
      
        [benadeelde 3] , ter zitting bijgestaan door mr. C.P. Zwaanswijk, heeft zich als benadeelde partij gevoegd in het strafproces. De benadeelde partij vordert een vergoeding van schade van een bedrag van € 110.000,-, te vermeerderen met de wettelijke rente. Deze vordering ziet op immateriële schade. Daarbij wordt verzocht alle verdachten hoofdelijk aansprakelijk te stellen voor het volledige bedrag. Ook is oplegging van de schadevergoedingsmaatregel verzocht. 
    
    
    
      
        [benadeelde 4] , ter zitting bijgestaan door mr. C.P. Zwaanswijk, heeft zich als benadeelde partij gevoegd in het strafproces. De benadeelde partij vordert een vergoeding van schade van een bedrag van € 110.229,-, te vermeerderen met de wettelijke rente. De vordering ziet op € 229,- aan materiële schade en € 110.000,- aan immateriële schade. Daarbij wordt verzocht alle verdachten hoofdelijk aansprakelijk te stellen voor het volledige bedrag. Ook is oplegging van de schadevergoedingsmaatregel verzocht. 
    
    
    
      
        [benadeelde 5] , ter zitting bijgestaan door mr. C.P. Zwaanswijk, heeft zich als benadeelde partij gevoegd in het strafproces. De benadeelde partij vordert een vergoeding van schade van een bedrag van € 110.000,-, te vermeerderen met de wettelijke rente. Daarbij wordt verzocht alle verdachten hoofdelijk aansprakelijk te stellen voor het volledige bedrag. Deze vordering ziet op immateriële schade. Ook is oplegging van de schadevergoedingsmaatregel verzocht. 
    
    
    
      7.1
      
        Het standpunt van de officier van justitie
      
      
      
        De officier van justitie heeft zich op het standpunt gesteld dat de vordering van [benadeelde 7] hoofdelijk voor toewijzing vatbaar is, vermeerderd met de wettelijke rente. De officier van justitie vordert oplegging van de schadevergoedingsmaatregel.
      
      
      
        Ten aanzien van de vorderingen van de benadeelde partijen [1] , [2] , [3] , [4] en [5] heeft de officier van justitie zich op het standpunt gesteld dat de vorderingen voor zover zij zien op de immateriële schade tot een bedrag van € 10.000,- hoofdelijk toewijsbaar zijn. Ook de gevorderde materiële schade van [benadeelde 1] en [benadeelde 4] is hoofdelijk voor toewijzing vatbaar, te vermeerderen met de wettelijke rente. De officier van justitie vordert telkens oplegging van de schadevergoedingsmaatregel. 
        Voor het overige dienen de vorderingen niet-ontvankelijk te worden verklaard. 
      
      
    
    
      7.2
      
        Het standpunt van de verdediging
      
      
      
        De raadsman heeft primair verzocht om de vordering van [benadeelde 7] niet-ontvankelijk te verklaren nu vrijspraak is bepleit. Subsidiair heeft de raadsman zich gerefereerd.
      
      
      
        Ten aanzien van de vorderingen van [benadeelde 1] , [benadeelde 2] , [benadeelde 3] , [benadeelde 4] en [benadeelde 5] heeft de verdediging verzocht de vorderingen niet-ontvankelijk te verklaren nu vrijspraak is bepleit. Subsidiair heeft de raadsman naar voren gebracht dat hij zich refereert ten aanzien van de gevorderde materiële schade. Ten aanzien van de gevorderde immateriële schade heeft de raadsman verzocht deze schade te matigen. 
        Met betrekking tot de gevorderde toekomstige schade dient de benadeelde partij niet-ontvankelijk te worden verklaard aangezien deze onvoldoende onderbouwd is.
      
      
    
    
      7.3
      
        Het oordeel van de rechtbank
      
      
      
        De rechtbank heeft hiervoor overwogen dat bewezen kan worden verklaard dat de verdachte schuldig is aan de gewapende overval op [naam] . Dit betekent dat ook de verdachte, als deelnemer aan het strafbare feit, onrechtmatig heeft gehandeld tegenover de benadeelde partijen en dat hij samen met zijn medeverdachten verplicht is de schade van de benadeelde partijen te vergoeden. 
      
      
      
        De rechtbank heeft in de zaak van de [medeverdachte] bepaald dat hij, gezien zijn geringere aandeel bij het strafbare feit, verantwoordelijk zal worden gehouden voor zijn aandeel in de buit en 20% van de overige toe te wijzen schade. Dat maakt dat de rechtbank niet toekomt aan hoofdelijke toewijzing van de schade, maar ook in de zaak van de verdachte een deel van de schade aan hem zal toerekenen. De verdachte en zijn medeverdachte moeten daarom ieder de helft van het weggenomen geldbedrag (na aftrek van wat [medeverdachte] als beloning heeft gekregen) vergoeden. Van overige schadeposten moet de verdachte een gedeelte van 40% voor zijn rekening nemen. 
      
      
      
        
          
            [benadeelde 7]
          
        
        Nu is komen vast te staan dat aan de benadeelde partij door het bewezen verklaarde strafbare feit rechtstreeks materiële schade is toegebracht en de gevorderde schadevergoeding de rechtbank ook overigens niet onrechtmatig of ongegrond voorkomt, zal de vordering worden toegewezen. 
      
      
      
        Gelet op het aandeel van de verdachte bij het bewezen verklaarde feit, zoals hiervoor overwogen, zal de verdachte aan [benadeelde 7] een bedrag van € 19.940,75 moeten betalen. Dit is de helft van de schade van € 47.871,88 minus het door [medeverdachte] aan [benadeelde 7] te vergoeden bedrag.
      
      
      
        
          
            [benadeelde 1] , [benadeelde 2] , [benadeelde 3] , [benadeelde 4] en [benadeelde 5]
        
      
      
      
        
          Ten aanzien van de immateriële schade
        
        De rechtbank stelt op basis van de door de benadeelde partijen gegeven toelichtingen vast dat zij, als gevolg van het hiervoor bewezen verklaarde feit, geestelijk en psychisch letsel ondervinden. Niet alle benadeelde partijen ondergaan daarvoor op dit moment behandeling. De rechtbank is echter van oordeel dat het hier gaat om een zeer ernstig feit, een brutale gewapende overval, waarbij de slachtoffers doodsangst moeten hebben uitgestaan. Het ligt gelet op de hiervoor beschreven aard en ernst van de normschending voor de hand dat de slachtoffers daardoor zijn aangetast in hun persoon. Daarmee zijn naar het oordeel van de rechtbank, ook bij het deels ontbreken van medische stukken of stukken van andere deskundigen, de vorderingen tot betaling van smartengeld, in beginsel toewijsbaar. 
      
      
      
        De rechtbank heeft bij het bepalen van de hoogte van het smartengeld gekeken naar min of meer vergelijkbare, recente zaken. De toe te wijzen bedragen worden daarom gematigd. 
      
      
      
        De rechtbank acht een bedrag van € 2.500,- als smartengeld passend voor [benadeelde 1] , [benadeelde 2] , [benadeelde 3] en [benadeelde 5] . Voor [benadeelde 4] waardeert de rechtbank het smartengeld op € 4.000,- omdat hij de meest directe dreiging bij de overval heeft moeten ondergaan, onder meer omdat hij degene is geweest die het wapen op zijn hoofd heeft gehad en de code van de kluis had en de kluis moest openen. 
      
      
      
        De vorderingen tot immateriële schade worden voor het overige niet-ontvankelijk verklaard. 
        Voor de gevorderde bedragen van € 100.000,- geldt daarbij in het bijzonder dat dit gedeelte van de vordering op geen enkele wijze is onderbouwd en er op dit moment geen sprake is van reeds geleden schade tot dit bedrag. 
        
          Materiële schade
        
        
          [benadeelde 1] en [benadeelde 4] hebben de kosten voor de gevolgde therapie opgegeven, respectievelijk 
        € 1.143,- en € 229,-. Deze schade is door de verdediging niet betwist en is daarom voor toewijzing vatbaar, zij het dat de materiële schade van [benadeelde 4] wordt beperkt tot € 117,- nu de materiële schade slechts tot dit bedrag met stukken is onderbouwd.  
      
      
      
        De verdachte zal, gelet op de verdeling zoals hiervoor overwogen, een gedeelte van 40% van de toegewezen materiële en immateriële schadevergoeding moeten betalen aan deze benadeelde partijen, te vermeerderen met de wettelijke rente vanaf 21 december 2022. De vorderingen worden in zoverre toegewezen.
      
      
      
        
          Conclusie
        
        De verdachte moet [benadeelde 7] een schadevergoeding betalen van 
        € 19.940,75 vermeerderd met de wettelijke rente en kosten als hieronder in de beslissing vermeld. 
      
      
      
        De rechtbank ziet in het gegeven dat [benadeelde 7] een rechtspersoon is, aanleiding om niet de gevorderde schadevergoedingsmaatregel op te leggen. 
      
      
      
        De verdachte moet de benadeelde partij [benadeelde 2] een schadevergoeding betalen van 
        € 1.000,-, (vul de feitaanduidingen in) vermeerderd met de wettelijke rente en kosten als hieronder in de beslissing vermeld. De rechtbank legt voor dit bedrag ook de schadevergoedingsmaatregel op. Gelet op de jeugdige leeftijd van de verdachte zal geen gijzeling of vervangende jeugddetentie worden toegepast.
      
      
      
        De verdachte moet de benadeelde partij [benadeelde 5] een schadevergoeding betalen van 
        € 1.000,-, (vul de feitaanduidingen in) vermeerderd met de wettelijke rente en kosten als hieronder in de beslissing vermeld. De rechtbank legt voor dit bedrag ook de schadevergoedingsmaatregel op. Gelet op de jeugdige leeftijd van de verdachte zal geen gijzeling of vervangende jeugddetentie worden toegepast.
      
      
      
        De verdachte moet de benadeelde partij [benadeelde 3] een schadevergoeding betalen van 
        € 1.000,-, (vul de feitaanduidingen in) vermeerderd met de wettelijke rente en kosten als hieronder in de beslissing vermeld. De rechtbank legt voor dit bedrag ook de schadevergoedingsmaatregel op. Gelet op de jeugdige leeftijd van de verdachte zal geen gijzeling of vervangende jeugddetentie worden toegepast.
      
      
      
        De verdachte moet de benadeelde partij [benadeelde 1] een schadevergoeding betalen van 
        € 1.457,20(vul de feitaanduidingen in), vermeerderd met de wettelijke rente en kosten als hieronder in de beslissing vermeld. De rechtbank legt voor dit bedrag ook de schadevergoedingsmaatregel op. Gelet op de jeugdige leeftijd van de verdachte zal geen gijzeling of vervangende jeugddetentie worden toegepast
      
      
      
        De verdachte moet de benadeelde partij [benadeelde 4] een schadevergoeding betalen van 
        € 1.646,80(vul de feitaanduidingen in), vermeerderd met de wettelijke rente en kosten als hieronder in de beslissing vermeld. De rechtbank legt voor dit bedrag ook de schadevergoedingsmaatregel op. Gelet op de jeugdige leeftijd van de verdachte zal geen gijzeling of vervangende jeugddetentie worden toegepast.
      
      
      
        
          Proceskosten
        
        Nu de vorderingen van de benadeelde partijen zullen worden toegewezen, zal de verdachte worden veroordeeld in de kosten door de benadeelde partijen gemaakt, tot op heden begroot op nihil, en in de kosten ten behoeve van de tenuitvoerlegging nog te maken.
      
      
      
    
  
  
    
      8De inbeslaggenomen voorwerpen
    
    
      8.1
      
        De vordering van de officier van justitie
      
      
      
        De officier van justitie heeft gevorderd de in beslag genomen goederen verbeurd te verklaren.
      
      
    
    
      8.2
      
        Het standpunt van de verdediging
      
      
      
        De raadsman heeft verzocht de in beslag genomen goederen terug te geven aan de verdachte. 
      
      
    
    
      8.3
      
        Het oordeel van de rechtbank
      
      
      
        De in beslag genomen goederen, te weten:  Trainingspak (merk: Four),  Trainingspak (merk: Four), Trainingspak (merk: Under Amour),  Trainingspak (merk: Under Armour),  Bodywarmer (merk: Under Armour), Bodywarmer (merk: Moncler) en Schoenen (merk: Dior) zullen worden verbeurd verklaard. De voorwerpen behoren aan de verdachte toe. De voorwerpen zijn naar het oordeel van de rechtbank geheel of grotendeels door middel van het strafbare feit verkregen. De verdachte heeft ter zitting aangegeven dat deze voorwerpen van geleend geld zijn gekocht. De rechtbank vindt dat niet aannemelijk, gezien de data waarop het geld aan de verdachte zou zijn gegeven en de data van het uitgeven van het geld aan voornoemde spullen, kort na de overval.  
      
      
      
    
  
  
    
      9De toepasselijke wetsartikelen
    
    
      De op te leggen straffen en maatregelen zijn gegrond op de artikelen:
    
    
    
      33, 33a, 36f, 77a, 77g, 77i, 77x, 77y, 77z, 77aa, 77gg en 312 van het Wetboek van Strafrecht.
    
    
    
      Deze voorschriften zijn toegepast, zoals zij ten tijde van het bewezenverklaarde rechtens golden dan wel ten tijde van deze uitspraak rechtens gelden. 
    
    
    
  
  
    
      10Bijlagen
    
    
      De in dit vonnis genoemde bijlagen maken deel uit van dit vonnis.
    
    
    
  
  
    
      11De beslissing
    
    
      De rechtbank:
    
    
    
      
        vrijspraak 
      
      verklaart niet wettig en overtuigend bewezen dat de verdachte het onder 2 ten laste gelegde heeft begaan en spreekt hem daarvan vrij; 
    
    
    
      
        bewezenverklaring 
      
      verklaart wettig en overtuigend bewezen dat de verdachte het onder 1 ten laste gelegde feit heeft begaan, zoals hierboven in paragraaf 3.6 bewezen is verklaard en kwalificeert dit als: 
    
    
    
      ten aanzien van feit 1:
      
        diefstal, voorafgegaan en vergezeld van geweld of bedreiging met geweld tegen personen met het oogmerk om die diefstal voor te bereiden en gemakkelijk te maken, terwijl het feit wordt gepleegd door twee of meer verenigde personen; 
    
    
    
      verklaart niet wettig en overtuigend bewezen wat aan de verdachte meer of anders is tenlastegelegd en spreekt hem daarvan vrij; 
    
    
    
      verklaart het bewezenverklaarde en de verdachte daarvoor strafbaar;
    
    
    
      
        straf 
      
      veroordeelt de verdachte tot:
    
    
    
      een jeugddetentie voor de duur van 354 (driehonderdvierenvijftig) dagen;
    
    
    
      beveelt dat de tijd, door de veroordeelde vóór de tenuitvoerlegging van deze uitspraak in verzekering en voorlopige hechtenis doorgebracht, bij de eventuele tenuitvoerlegging van het onvoorwaardelijk gedeelte van deze jeugddetentie geheel in mindering zal worden gebracht, voor zover die tijd niet reeds op een andere straf in mindering is gebracht;
    
    
    
      bepaalt dat een gedeelte van de jeugddetentie, groot 180 (honderdtachtig) dagen, niet ten uitvoer zal worden gelegd als de veroordeelde zich voor het einde van de hierbij de hierbij op twee jaren vastgestelde proeftijd niet schuldig maakt aan de voorwaarden dat de veroordeelde:
    
    
    1. zich voor het einde van die proeftijd niet zal schuldig maken aan een strafbaar feit;
    
    2. zich gedurende de proeftijd meldt bij de gecertificeerde instelling Jeugdbescherming West Haaglanden op door de jeugdreclassering te bepalen tijdstippen, zo frequent en zo lang de jeugdreclassering dat noodzakelijk acht; 
    
    3. gedurende de proeftijd op geen enkele wijze – direct of indirect en ook niet via sociale media – contact zal opnemen, zoeken of hebben met de medeverdachten:
    
      - [medeverdachte] , geboren [datum] ;
      - [medeverdachte] , geboren [datum] ;
      en de slachtoffers:
      - [benadeelde 3] , geboren [datum] ;
      - [benadeelde 1] , geboren [datum] ;
      - [benadeelde 6] , geboren [datum] ;
      - [benadeelde 5] , geboren [datum] ;
      - [benadeelde 4] , geboren [datum] ;
      - [benadeelde 2] , geboren [datum] ,
      zolang de jeugdreclassering dit noodzakelijk acht;
    
    
    4. gedurende de proeftijd onderwijs volgt of andere zinvolle en door de reclassering goedgekeurde dagbesteding heeft; 
    
    5. gedurende de proeftijd meewerkt aan de begeleiding door een coach, en zich houdt aan de afspraken die daarbij met hem worden gemaakt; 
    
    
      geeft opdracht aan Jeugdbescherming west Haaglanden, een gecertificeerde instelling die jeugdreclassering uitvoert om toezicht te houden op de naleving van voormelde voorwaarden en de veroordeelde ten behoeve daarvan te begeleiden;
    
    
    
      voorwaarden daarbij zijn dat de veroordeelde gedurende de proeftijd:
    
    
    - ten behoeve van het vaststellen van zijn identiteit medewerking zal verlenen
    
      aan het nemen van een of meer vingerafdrukken of een identiteitsbewijs als bedoeld
      in artikel 1 van de Wet op de identificatieplicht ter inzage aanbiedt;
    
    
    - zijn medewerking zal verlenen aan het door de jeugdreclassering te houden
    
      toezicht, bedoeld in artikel 77aa, eerste tot en met het vierde lid, van het Wetboek
      van Strafrecht, de medewerking aan huisbezoeken en het zich melden bij de
      jeugdreclassering, zo vaak en zo lang als de jeugdreclassering dit noodzakelijk acht,
      daaronder begrepen.
    
    
    
      
        de vorderingen van de benadeelde partijen
      
    
    
    
      veroordeelt de verdachte om tegen behoorlijk bewijs van kwijting aan [benadeelde 7] , te betalen een bedrag van € 19.940,75 bestaande uit materiële schade, te vermeerderen met de wettelijke rente hierover vanaf 21 december 2022 tot aan de dag der algehele voldoening;
    
    
    
      veroordeelt de benadeelde partij in de kosten door de verdachte ter verdediging tegen de vordering gemaakt, en begroot deze kosten op nihil;
    
    
    
      veroordeelt de verdachte om tegen behoorlijk bewijs van kwijting aan de benadeelde partij [benadeelde 2], te betalen een bedrag van € 1.000,- bestaande uit immateriële schade, te vermeerderen met de wettelijke rente hierover vanaf 21 december 2022 tot aan de dag der algehele voldoening;
    
    
    
      verklaart de benadeelde partij niet-ontvankelijk in het resterende deel van de vordering; bepaalt dat dit deel van de vordering slechts kan worden aangebracht bij de burgerlijke rechter;
    
    
    
      veroordeelt de benadeelde partij in de kosten door de verdachte ter verdediging tegen de vordering gemaakt, en begroot deze kosten op nihil;
    
    
    
      legt aan de verdachte de maatregel tot schadevergoeding op, inhoudende de verplichting aan de staat ten behoeve van de benadeelde partij te betalen € 1.000,-, vermeerderd met de wettelijke rente vanaf 21 december 2022 tot aan de dag van de algehele voldoening, en bepaalt daarbij de duur van de gijzeling op 0 (nul) dagen; 
    
    
    
      verstaat dat betaling aan de benadeelde partij tevens geldt als betaling aan de staat ten behoeve van de benadeelde partij en omgekeerd;
    
    
    
      veroordeelt de verdachte om tegen behoorlijk bewijs van kwijting aan de benadeelde partij [benadeelde 5], te betalen een bedrag van € 1.000,- bestaande uit immateriële schade, te vermeerderen met de wettelijke rente hierover vanaf 21 december 2022 tot aan de dag der algehele voldoening;
    
    
    
      verklaart de benadeelde partij niet-ontvankelijk in het resterende deel van de vordering; bepaalt dat dit deel van de vordering slechts kan worden aangebracht bij de burgerlijke rechter;
    
    
    
      veroordeelt de benadeelde partij in de kosten door de verdachte ter verdediging tegen de vordering gemaakt, en begroot deze kosten op nihil;
    
    
    
      legt aan de verdachte de maatregel tot schadevergoeding op, inhoudende de verplichting aan de staat ten behoeve van de benadeelde partij te betalen € 1.000,-, vermeerderd met de wettelijke rente vanaf 21 december 2022 tot aan de dag van de algehele voldoening, en bepaalt daarbij de duur van de gijzeling op 0 (nul) dagen; 
    
    
    
      verstaat dat betaling aan de benadeelde partij tevens geldt als betaling aan de staat ten behoeve van de benadeelde partij en omgekeerd;
    
    
    
      veroordeelt de verdachte om tegen behoorlijk bewijs van kwijting aan de benadeelde partij [benadeelde 3], te betalen een bedrag van € 1.000,-, bestaande uit immateriële schade, te vermeerderen met de wettelijke rente hierover vanaf 21 december 2022 tot aan de dag der algehele voldoening;
    
    
    
      verklaart de benadeelde partij niet-ontvankelijk in het resterende deel van de vordering; bepaalt dat dit deel van de vordering slechts kan worden aangebracht bij de burgerlijke rechter;
    
    
    
      veroordeelt de benadeelde partij in de kosten door de verdachte ter verdediging tegen de vordering gemaakt, en begroot deze kosten op nihil;
    
    
    
      legt aan de verdachte de maatregel tot schadevergoeding op, inhoudende de verplichting aan de staat ten behoeve van de benadeelde partij te betalen € 1.000,- meerderd met de wettelijke rente vanaf 21 december 2022 tot aan de dag van de algehele voldoening, en bepaalt daarbij de duur van de gijzeling op 0 (nul) dagen; 
    
    
    
      verstaat dat betaling aan de benadeelde partij tevens geldt als betaling aan de staat ten behoeve van de benadeelde partij en omgekeerd;
    
    
    
      veroordeelt de verdachte om tegen behoorlijk bewijs van kwijting aan de benadeelde partij [benadeelde 4], te betalen een bedrag van € 1.646,80, bestaande uit € 48,80 aan materiële schade en € 1.600,- aan immateriële schade, te vermeerderen met de wettelijke rente hierover vanaf 21 december 2022 tot aan de dag der algehele voldoening;
    
    
    
      verklaart de benadeelde partij niet-ontvankelijk in het resterende deel van de vordering; bepaalt dat dit deel van de vordering slechts kan worden aangebracht bij de burgerlijke rechter;
    
    
    
      veroordeelt de benadeelde partij in de kosten door de verdachte ter verdediging tegen de vordering gemaakt, en begroot deze kosten op nihil;
    
    
    
      legt aan de verdachte de maatregel tot schadevergoeding op, inhoudende de verplichting aan de staat ten behoeve van de benadeelde partij te betalen € 1.646,80, vermeerderd met de wettelijke rente vanaf 21 december 2022 tot aan de dag van de algehele voldoening, en bepaalt daarbij de duur van de gijzeling op 0 (nul) dagen; 
    
    
    
      verstaat dat betaling aan de benadeelde partij tevens geldt als betaling aan de staat ten behoeve van de benadeelde partij en omgekeerd;
    
    
    
      veroordeelt de verdachte om tegen behoorlijk bewijs van kwijting aan de benadeelde partij [benadeelde 1], te betalen een bedrag van € 1.457,20 bestaande uit € 457,20 aan materiële schade en € 1.000,- aan immateriële schade, te vermeerderen met de wettelijke rente hierover vanaf 21 december 2022 tot aan de dag der algehele voldoening;
    
    
    
      verklaart de benadeelde partij niet-ontvankelijk in het resterende deel van de vordering; bepaalt dat dit deel van de vordering slechts kan worden aangebracht bij de burgerlijke rechter;
    
    
    
      veroordeelt de benadeelde partij in de kosten door de verdachte ter verdediging tegen de vordering gemaakt, en begroot deze kosten op nihil;
    
    
    
      legt aan de verdachte de maatregel tot schadevergoeding op, inhoudende de verplichting aan de staat ten behoeve van de benadeelde partij te betalen € 1.457,20, vermeerderd met de wettelijke rente vanaf 21 december 2022 tot aan de dag van de algehele voldoening, en bepaalt daarbij de duur van de gijzeling op 0 (nul) dagen; 
    
    
    
      verstaat dat betaling aan de benadeelde partij tevens geldt als betaling aan de staat ten behoeve van de benadeelde partij en omgekeerd;
    
    
    
      
        de inbeslaggenomen goederen
      
    
    
    
      beslist ten aanzien van de voorwerpen, geplaatst op de lijst van inbeslaggenomen en nog niet teruggegeven voorwerpen, als volgt:
      verklaart verbeurd(vul goederen in)(maak een keuze)als bijkomende straf voor feit 1(vul goederen in): 
    
    - Trainingspak (Omschrijving: [nummer] _751409, blauw, merk: Four)
    - Trainingspak (Omschrijving: [nummer] _751408, zwart, merk: Four)
    - Trainingspak (Omschrijving: [nummer] _751407, Zwart, merk: Under Amour)
    - Trainingspak (Omschrijving: [nummer] _751406, grijs, merk: Under Armour)
    - Bodywarmer (Omschrijving: [nummer] _751405, zwart, merk: Under Armour)
    - Bodywarmer (Omschrijving: [nummer] _751402, zwart, merk: Moncler)
    - Schoenen (Omschrijving: [nummer] _751394, wit/lila/grijs/creme, merk: Dior);
    
    
      
         voorlopige hechtenis
      
      heft op het geschorste bevel tot voorlopige hechtenis van de veroordeelde.
    
    
    
    
    
    
    
    
    
    
    
    
    
    
    
    
    
    
    
    
      Dit vonnis is gewezen door:
      mr. N.I.S. Boers,						kinderrechter, voorzitter,
      mr. A.M.A. Keulen,						kinderrechter, 
      en mr. O.F. Bouwman,						kinderrechter,
      in tegenwoordigheid van mr. L.J. van Heel,			griffier,
    
    
    
      en uitgesproken op de openbare terechtzitting van deze rechtbank van 3 juli 2023.
    
    
    
    
      Mr. N.I.S. Boers en mr. O.F. Bouwman zijn buiten staat dit vonnis mede te ondertekenen.