ECLI:NL:RBROT:2023:4724, Rechtbank Rotterdam, 29-03-2023, 10/161951-22
Rechtbank Rotterdam — Uitspraak 
Datum: 2023-03-29 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Strafrecht

Samenvatting: Veroordeling wegens het medeplegen van een (poging tot) afpersing in een woning. Ook de ten laste gelegde geweldscomponenten kunnen wettig en overtuigend worden bewezen. Geen reden om de verklaring van aangever in twijfel te trekken. Alternatieve verklaring van verdachte is onaannemelijk. Oplegging van een gevangenisstraf voor de duur van 270 dagen, waarvan 139 dagen voorwaardelijk en oplegging van bijzondere voorwaarden. Elektronisch toezicht en dadelijke uitvoerbaarheid. Daarnaast oplegging van een taakstraf voor de duur van 120 uren. Vordering benadeelde partij hoofdelijk toegewezen.

Rechtbank Rotterdam




Team straf 3





Parketnummer: 10/161951-22


Datum uitspraak: 29 maart 2023


Tegenspraak





Vonnis van de rechtbank Rotterdam, meervoudige kamer voor strafzaken, in de zaak tegen de verdachte:






[verdachte01] ,



geboren te [geboorteplaats01] op [geboortedatum01],


ingeschreven in de basisregistratie personen op het adres:


[adres01] , [postcode01] [plaats01] ,


raadsvrouw mr. M. Schmit, advocaat te Rotterdam.






1.

Onderzoek op de terechtzitting


Gelet is op het onderzoek op de terechtzitting van 15 maart 2023.





2.

Tenlastelegging


Aan de verdachte is ten laste gelegd hetgeen is vermeld in de dagvaarding. De tekst van de tenlastelegging is als bijlage I aan dit vonnis gehecht.





3.

Eis officier van justitie


De officier van justitie mr. A.H.A. de Bruijne heeft gevorderd:




bewezenverklaring van het onder 1 en 2 ten laste gelegde;




veroordeling van de verdachte tot een gevangenisstraf voor de duur van 270 dagen met aftrek van voorarrest, waarvan 139 dagen voorwaardelijk, met een proeftijd van 3 jaar en met oplegging van de bijzondere voorwaarden zoals geadviseerd door de reclassering in het over de verdachte opgemaakte rapport van 21 oktober 2022 en daarop aanvullend elektronische monitoring, alsmede dadelijke uitvoerbaarheid van het reclasseringstoezicht en oplegging van een taakstraf voor de duur van 120 uren, te vervangen door 60 dagen vervangende hechtenis.







4.

Waardering van het bewijs



4.1.



Bewijswaardering (feit 1 en feit 2)




4.1.1.




Standpunt verdediging



De verdediging heeft zich op het standpunt gesteld dat de ten laste gelegde feiten wettig en overtuigend kunnen worden bewezen, met uitzondering van de ten laste gelegde geweldshandelingen. De verklaring van de aangever wordt niet ondersteund door andere bewijsmiddelen in het dossier en de medeverdachte heeft een alternatieve verklaring gegeven voor het aantreffen van zijn DNA op de schaar, namelijk dat niet de medeverdachte, maar juist het slachtoffer de schaar pakte om mee te dreigen en dat de medeverdachte de schaar vervolgens heeft afgepakt. De verdachte dient partieel te worden vrijgesproken van de ten laste gelegde geweldshandelingen.





4.1.2.




Beoordeling



Vast staat dat de verdachte samen met de medeverdachte [medeverdachte01] op 27 juni 2022 de woning van de aangever [aangever01] (hierna: de aangever) is binnengegaan en dat zij vervolgens met de aangever naar buiten zijn gegaan en hem hebben gedwongen tot het pinnen van € 500,00. Bij terugkomst in de woning van de aangever hebben de verdachte en de medeverdachte de aangever gedwongen tot het overmaken van € 6.800,00, wat niet lukte omdat de overboeking om veiligheidsredenen automatisch werd geannuleerd. De vraag die de rechtbank moet beantwoorden is of de door de verdachte en de medeverdachte gebruikte dwang tot afgifte van de geldbedragen door geweld heeft plaatsgevonden.





Op grond van de uitgewerkte bewijsmiddelen in bijlage II is de rechtbank met de officier van justitie van oordeel dat de verdachte zich schuldig heeft gemaakt aan het medeplegen van afpersing en een poging daartoe. De verklaring van de aangever is naar het oordeel van de rechtbank zeer gedetailleerd en geloofwaardig. Deze verklaring wordt bovendien op verschillende punten ondersteund door de overige bewijsmiddelen en ook grotendeels bevestigd door de bekennende verklaring van de verdachte. De rechtbank ziet geen aanleiding de verklaring van de aangever in twijfel te trekken waar het aankomt op de geweldshandelingen, waaronder het slaan en duwen van de aangever en het dreigen met de schaar. De alternatieve verklaring van de medeverdachte over het afpakken van de schaar van de aangever acht de rechtbank onaannemelijk. Het ligt niet in de rede dat de aangever, die op leeftijd is, een ernstige visuele beperking heeft en tot dan toe geen enkel verzet had getoond of heeft durven tonen, in die fase van het gebeuren, zelf een schaar heeft gepakt om zich te kunnen beschermen. De ten laste gelegde geweldscomponenten kunnen daarom wettig en overtuigend worden bewezen.





4.1.3.




Conclusie



Het onder 1 en 2 ten laste gelegde is wettig en overtuigend bewezen.






4.2.




Bewezenverklaring



In bijlage II heeft de rechtbank de inhoud van wettige bewijsmiddelen opgenomen, houdende voor de bewezenverklaring redengevende feiten en omstandigheden. Op grond daarvan, en op grond van de redengevende inhoud van het voorgaande, is wettig en overtuigend bewezen dat de verdachte het onder 1 en 2 ten laste gelegde heeft begaan op die wijze dat:




1.

hij op 27 juni 2022 te [plaats02] , tezamen en in vereniging met een ander met het oogmerk om zich en een ander wederrechtelijk te bevoordelen door geweld en bedreiging met geweld [slachtoffer01] heeft gedwongen tot de afgifte van een geldbedrag van 500 euro, welk geweld en welke bedreiging met geweld bestonden uit het (nadat er eerder via de datingsite Binkdate onderling contact was gelegd)

- zich ongevraagd begeven naar de woning van die [slachtoffer01] en

- zeggen tegen die [slachtoffer01] : "Wie denk je wel niet wie je bent om contact te hebben met een minderjarige” en

- hard de hal van zijn woning induwen van die [slachtoffer01] en vervolgens betreden van de woning van die [slachtoffer01] en- meermalen, slaan tegen het hoofd en in het gezicht van die [slachtoffer01] en- zeggen tegen die [slachtoffer01] "Dit ga je geld kosten, wij willen een financiële tegemoetkoming hebben" en dat die [slachtoffer01] mee moest gaan om geld te pinnen en- met die [slachtoffer01] meelopen naar een pinautomaat;



2.

hij op 27 juni 2022 te [plaats02] , tezamen en in vereniging met een ander ter uitvoering van het door verdachte voorgenomen misdrijf om met het oogmerk om zich en een ander wederrechtelijk te bevoordelen en door geweld en bedreiging met geweld [slachtoffer01] te dwingen tot de afgifte van een geldbedrag van 6.800 euro:

- ongevraagd met zijn mededader naar de woning van die [slachtoffer01] is meegegaan en- tegen die [slachtoffer01] hebben gezegd dat hij 6.800 euro moest overmaken via internetbankieren en- een schaar, aan die [slachtoffer01] hebben getoond en

- toen bleek dat de geldtransactie mislukte tegen die [slachtoffer01] hebben gezegd de andere dag terug te zullen komen en- de sleutelbos en de huistelefoon van die [slachtoffer01] hebben meegenomen,

terwijl de uitvoering van dat voorgenomen misdrijf niet is voltooid;




Hetgeen meer of anders is ten laste gelegd is niet bewezen. De verdachte moet daarvan worden vrijgesproken.







5.

Strafbaarheid feiten


De bewezen feiten leveren op:






Afpersing. terwijl het feit wordt gepleegd door twee of meer verenigde personen

;





Poging tot afpersing, terwijl het feit wordt gepleegd door twee of meer verenigde personen.







Er zijn geen feiten of omstandigheden aannemelijk geworden die de strafbaarheid van de feiten uitsluiten. De feiten zijn dus strafbaar.






6.

Strafbaarheid verdachte


Er is geen omstandigheid aannemelijk geworden die de strafbaarheid van de verdachte uitsluit. De verdachte is dus strafbaar.





7.

Motivering straffen



7.1.




Algemene overweging



De straffen die aan de verdachte worden opgelegd, zijn gegrond op de ernst van de feiten, de omstandigheden waaronder de feiten zijn begaan en de persoon en de persoonlijke omstandigheden van de verdachte. Daarbij wordt in het bijzonder het volgende in aanmerking genomen.





7.2.




Feiten waarop de straffen zijn gebaseerd



De verdachte heeft zich samen met een ander schuldig gemaakt aan afpersing en een poging daartoe. De verdachten zijn ongevraagd de woning van het slachtoffer, een slechtziende man op leeftijd, binnengegaan en hebben het slachtoffer, door hem te duwen en te slaan en door met verder geweld te dreigen, gedwongen tot het afgeven van een bedrag van € 500,00. Vervolgens heeft de medeverdachte geprobeerd het slachtoffer – onder bedreiging van een schaar – te dwingen tot afgifte van de rest van zijn banksaldo.





Dit zijn ernstige strafbare feiten die beangstigend en ingrijpend zijn voor het slachtoffer. Bovendien zorgen dit soort feiten voor gevoelens van onrust en onveiligheid. De verdachte heeft weliswaar verklaard dat hij met het slachtoffer in gesprek wilde gaan, omdat het slachtoffer wilde afspreken met een minderjarige jongen, maar zijn handelen heeft zich uiteindelijk gericht op het maximaal financieel profiteren van het kwetsbare slachtoffer. Voor zover de verdachte al niet enkel door winstbejag werd gedreven, heeft hij in ieder geval op onaanvaardbare wijze het recht in eigen hand genomen en zich niet bekommerd om de mentale en financiële gevolgen voor het slachtoffer. De feiten zijn bovendien gepleegd in het huis van het slachtoffer; een plek waar men zich bij uitstek veilig zou moeten kunnen voelen. Door het handelen van de verdachten is de woonomgeving voor het slachtoffer verstoord geraakt. De rechtbank rekent de verdachte het plegen van deze feiten zwaar aan.






7.3.



Persoonlijke omstandigheden van de verdachte




7.3.1.




Strafblad



De rechtbank heeft acht geslagen op een uittreksel uit de justitiële documentatie van 23 maart 2023, waaruit blijkt dat de verdachte eerder is veroordeeld voor soortgelijke strafbare feiten.





7.3.2.




Rapportages



Reclassering Nederland heeft een rapport over de verdachte opgemaakt, gedateerd 21 oktober 2022. Dit rapport houdt onder meer het volgende in.





De reclassering signaleert delictgerelateerde problemen op de gebieden van het psychosociaal functioneren, de woonomgeving, het sociale netwerk, het softdrugsgebruik en de vrijetijd- en dagbesteding van de verdachte. De verdachte is sinds zijn 16e bekend met het plegen van vermogensdelicten die steeds erger lijken te worden. Aan het handelen van de verdachte lijken pedofilie haat, sensatiezucht en financieel gewin ten grondslag te liggen. De vervelende gebeurtenissen die de verdachte in zijn jeugd heeft meegemaakt, zijn mogelijk van invloed geweest op zijn emotionele ontwikkeling. Ook zijn er aanwijzingen van gedragsproblematiek, zoals ADHD. De kans op recidive wordt als hoog ingeschat. Hoewel eerdere behandeltrajecten niet hebben geleid tot een positieve gedragsverandering, ziet de reclassering mogelijkheid om een persoonlijkheidsonderzoek uit te voeren en opnieuw een poging te wagen de kans op recidive te verminderen. De probleemgebieden dienen hiervoor te worden aangepakt. Als positief wordt benoemd dat de verdachte sinds de beëindiging van zijn preventieve hechtenis bij zijn moeder in [plaats03] is gaan wonen en daar een frisse start heeft gemaakt. De verdachte is voornemens om naar school te gaan, wil gaan werken en staat open voor een reclasseringstoezicht.





Op 6 maart 2023 heeft Reclassering Nederland een voortgangsverslag opgemaakt. Uit dit rapport blijkt dat de verdachte zich heeft gehouden aan de schorsingsvoorwaarden die aan hem zijn opgelegd. De verdachte verblijft nog steeds bij zijn moeder in [plaats03] en heeft inmiddels werk gevonden. Hij heeft laten zien dat hij in staat is een andere weg in te slaan en heeft ambities voor de toekomst. Op de zitting heeft de verdachte toegelicht dat hij een andere kant op wil met zijn leven en heeft gewerkt aan de relatie met zijn familie en vrienden en aan zijn verslaving.






7.4.




Conclusies van de rechtbank



Gelet op hetgeen de rechtbank hierboven heeft overwogen, komt zij tot de volgende conclusies.





Gezien de ernst van de feiten kan niet anders worden gereageerd dan met het opleggen van een gevangenisstraf. Bij de bepaling van de duur van de gevangenisstraf heeft de rechtbank acht geslagen op straffen die in soortgelijke zaken plegen te worden opgelegd.





Hoewel de rechtbank begrijpt dat bij dergelijke strafbare feiten aanzienlijke gevangenisstraffen passend worden geacht, mede gelet op maatschappelijke strafdoelen zoals vergelding en preventie, zal de rechtbank niet afwijken van de eis van de officier van justitie. Met de officier van justitie en de verdediging is de rechtbank van oordeel dat de verdachte sinds de schorsing van zijn voorlopige hechtenis aanzienlijke stappen lijkt te hebben gezet. Deze stappen worden mogelijk doorkruist als de verdachte terug naar de gevangenis moet. Daarom zal de rechtbank een onvoorwaardelijke gevangenisstraf opleggen die gelijk is aan het voorarrest.





Nu de reclassering begeleiding en bijzondere voorwaarden noodzakelijk acht, zal de rechtbank daarnaast een groot deel van de voorgenomen straf voorwaardelijk opleggen, met de voorwaarden die hierna worden genoemd. Dit voorwaardelijk strafdeel dient er tevens toe de verdachte ervan te weerhouden in de toekomst opnieuw strafbare feiten te plegen. Anders dan de officier van justitie acht de rechtbank een proeftijd voor de duur van 2 jaren hierbij passend.





Daarnaast zal de rechtbank gezien de ernst van de feiten een taakstraf van na te noemen duur opleggen.





Omdat er ernstig rekening mee moet worden gehouden dat de verdachte wederom een misdrijf zal begaan dat gericht is tegen of gevaar veroorzaakt voor de onaantastbaarheid van het lichaam van een of meer personen, zullen de op te leggen bijzondere voorwaarden, inhoudende een meldplicht bij de reclassering, een ambulante behandelverplichting, een locatiegebod met elektronische monitoring, een locatieverbod, een contactverbod, het meewerken aan middelencontrole en andere voorwaarden het gedrag betreffendedadelijk uitvoerbaar worden verklaard.





Alles afwegend acht de rechtbank de hierna te noemen straffen passend en geboden.







8.

Vordering benadeelde partij/schadevergoedingsmaatregel


Als benadeelde partij heeft zich in het geding gevoegd: [benadeelde partij01] ter zake van de onder 1 en 2 ten laste gelegde feiten. De benadeelde partij vordert een vergoeding van € 500,00 aan materiële schade en een vergoeding van € 850,00 aan immateriële schade.



8.1.




Standpunt officier van justitie



De officier van justitie heeft verzocht de vordering van de benadeelde partij in het geheel toe te wijzen, vermeerderd met de wettelijke rente en met oplegging van de schadevergoedingsmaatregel.





8.2.




Standpunt verdediging



De verdediging heeft verzocht het immateriële gedeelte van de vordering te matigen, gelet op de bepleite partiële vrijspraak.





8.3.




Beoordeling



Nu is komen vast te staan dat aan de benadeelde partij door de onder 1 en 2 bewezen verklaarde strafbare feiten, rechtstreeks materiële en immateriële schade is toegebracht en deze door de verdachte niet (voldoende gemotiveerd) is weersproken, zal de vordering in haar geheel worden toegewezen.





Nu de verdachte de strafbare feiten, ter zake waarvan schadevergoeding zal worden toegekend samen met een mededader heeft gepleegd, zijn zij daarvoor ieder hoofdelijk aansprakelijk. Indien en voor zover de mededader de benadeelde partij betaalt is de verdachte jegens de benadeelde van deze betalingsverplichting bevrijd.



De benadeelde partij heeft gevorderd het te vergoeden bedrag te vermeerderen met de wettelijke rente. De rechtbank bepaalt dat het te vergoeden schadebedrag wordt vermeerderd met de wettelijke rente vanaf 27 juni 2022.





Nu de vordering van de benadeelde partij zal worden toegewezen, zal de verdachte worden veroordeeld in de kosten door de benadeelde partij gemaakt, tot op heden begroot op nihil, en in de kosten ten behoeve van de tenuitvoerlegging nog te maken.





8.4.




Conclusie



De verdachte moet de benadeelde partij een schadevergoeding betalen van € 1.350,00, vermeerderd met de wettelijke rente en kosten als hieronder in de beslissing vermeld.


Tevens wordt oplegging van de hierna te noemen maatregel als bedoeld in artikel 36f van het Wetboek van Strafrecht passend en geboden geacht.







9.

Toepasselijke wettelijke voorschriften


Gelet is op de artikelen 9, 14a, 14b, 14c, 22c, 22d, 36f, 45, 57, 312 en 317 van het Wetboek van Strafrecht.





10

. Bijlagen


De in dit vonnis genoemde bijlagen maken deel uit van dit vonnis.





11

. Beslissing


De rechtbank:




verklaart bewezen dat de verdachte de onder 1 en 2 ten laste gelegde feiten, zoals hiervoor omschreven, heeft begaan;





verklaart niet bewezen hetgeen aan de verdachte meer of anders ten laste is gelegd dan hiervoor bewezen is verklaard en spreekt de verdachte daarvan vrij;





stelt vast dat het bewezen verklaarde oplevert de hiervoor vermelde strafbare feiten;





verklaart de verdachte strafbaar;





veroordeelt de verdachte tot een

gevangenisstraf voor de duur van 270 (tweehonderdzeventig) dagen;




bepaalt dat van deze gevangenisstraf een gedeelte, groot 139 (honderdnegenendertig) dagen niet ten uitvoer zal worden gelegd, tenzij de rechter later anders mocht gelasten;





verbindt hieraan een proeftijd, die wordt gesteld op 2 (twee) jaar;





tenuitvoerlegging kan worden gelast als de veroordeelde de algemene voorwaarde niet naleeft en ook als de veroordeelde gedurende de proeftijd een bijzondere voorwaarde niet naleeft of een voorwaarde die daaraan van rechtswege is verbonden;





stelt als algemene voorwaarde:


de veroordeelde zal zich vóór het einde van de proeftijd niet aan een strafbaar feit schuldig maken;





stelt als bijzondere voorwaarden dat de verdachte:





zich meldt bij de reclassering en zich houdt aan de afspraken met de toezichthouder. De verdachte blijft zich melden op afspraken met de reclassering, zo frequent als de instelling dit nodig acht;




zich onder ambulante behandeling zal stellen, zo lang en frequent als de reclassering in overleg met de behandelaar verantwoord vindt;




verblijft in [plaats03] bij zijn moeder ( [naam01] ) op het adres [adres02] , [postcode02] te [plaats03] , zolang de reclassering dit nodig vindt;




zich niet bevindt in [plaats02] of [plaats01] (het gearceerde deel zoals als bijlage is gevoegd bij het reclasseringsdeeladvies EM van 19 december 2022). In overleg met en na toestemming van de reclassering kan de verdachte zijn vader in [plaats01] bezoeken;





gedurende het reclasseringstoezicht op vooraf vastgestelde tijdstippen aanwezig is in [plaats03] op het onder 3 genoemde verblijfadres of een ander adres, indien de reclassering voor dat andere adres toestemming heeft gegeven. De reclassering stelt de precieze tijdstippen vast, in overleg met de verdachte en mede afhankelijk van de dagbesteding. Bij de start hoeft betrokkene op doordeweekse dagen met dagbesteding een aaneengesloten blok van 12 uur niet op het verblijfadres te zijn. Op dagen zonder opleiding, (vrijwilligers)werk of behandeling is dat 2 uur. In de weekenden heeft de verdachte een aaneengesloten blok van 4 uur per dag vrij te besteden. De verdachte zal ter controle van deze voorwaarde gebruik maken van het door Reclassering Nederland aangewezen technische hulpmiddel(len) ter ondersteuning van het elektronisch toezicht, zolang de reclassering dit nodig vindt;


op geen enkele wijze – direct of indirect – contact heeft met het slachtoffer [slachtoffer01] (geboren te [geboorteplaats02] op [geboortedatum02]), zolang het Openbaar Ministerie dit verbod nodig vindt;


meewerkt aan de controle van het gebruik van verdovende middelen (drugs). De reclassering kan urineonderzoek gebruiken voor de controle. De reclassering bepaalt hoe vaak de controle plaatsvindt;


meewerkt aan het zoeken naar een zinvolle/passende dagbesteding, zoals het verrichten van betaald werk en een opbouwend sociaal netwerk;





verstaat dat van rechtswege de volgende voorwaarden zijn verbonden aan de hierboven genoemde bijzondere voorwaarden



- de veroordeelde zal ten behoeve van het vaststellen van zijn identiteit medewerking verlenen aan het nemen van één of meer vingerafdrukken of een identiteitsbewijs als bedoeld in artikel 1 van de Wet op de identificatieplicht ter inzage aanbieden;


- de veroordeelde zal medewerking verlenen aan reclasseringstoezicht, daaronder begrepen de medewerking aan huisbezoeken en het zich melden bij de reclassering zo vaak en zolang als de reclassering dit noodzakelijk acht;




geeft aan genoemde reclasseringsinstelling opdracht toezicht te houden op de naleving van de voorwaarden en de veroordeelde ten behoeve daarvan te begeleiden;





geeft aan Reclassering Nederland opdracht elektronisch toezicht te houden op de naleving van de genoemde bijzondere voorwaarde onder 5 en de veroordeelde ten behoeve daarvan te begeleiden;





beveelt dat de genoemde bijzondere voorwaarden en het aan genoemde reclasseringsinstelling opgedragen toezicht dadelijk uitvoerbaar zijn;





beveelt dat de tijd die door de veroordeelde voor de tenuitvoerlegging van deze uitspraak in verzekering en in voorlopige hechtenis is doorgebracht, bij de uitvoering van de opgelegde gevangenisstraf in mindering wordt gebracht, voor zover deze tijd niet reeds op een andere vrijheidsstraf in mindering is gebracht;



veroordeelt de verdachte tot een taakstraf voor de duur van

120 (honderdtwintig) uren

, waarbij de Reclassering Nederland dient te bepalen uit welke werkzaamheden de taakstraf dient te bestaan;





beveelt dat, voor het geval de veroordeelde de taakstraf niet naar behoren verricht, vervangende hechtenis zal worden toegepast voor de duur van

60 (zestig) dagen

;





heft op het bevel tot voorlopige hechtenis van de verdachte, die bij eerdere beslissing is geschorst;





veroordeelt de verdachte hoofdelijk met diens mededader, des dat de een betalende de ander zal zijn bevrijd, om tegen behoorlijk bewijs van kwijting aan de benadeelde partij [benadeelde partij01] , te betalen een bedrag van

€ 1.350,00 (zegge: duizenddriehonderdvijftig euro)

, bestaande uit € 500,00 aan materiële schade en € 850,00 aan immateriële schade, te vermeerderen met de wettelijke rente hierover vanaf 27 juni 2022 tot aan de dag der algehele voldoening;





veroordeelt de verdachte in de proceskosten door de benadeelde partij [benadeelde partij01] gemaakt, tot op heden aan de zijde van de benadeelde partij begroot op nihil, aan salaris voor de advocaat en in de kosten ten behoeve van de tenuitvoerlegging nog te maken;





legt aan de verdachte

de maatregel tot schadevergoeding

op, inhoudende de verplichting aan de staat ten behoeve van [benadeelde partij01] te betalen

€ 1.350,00

(hoofdsom,

zegge

: duizenddriehonderdvijftig euro), vermeerderd met de wettelijke rente vanaf 27 juni 2022 tot aan de dag van de algehele voldoening;





bepaalt dat indien volledig verhaal van de hoofdsom van € 1.350,00 niet mogelijk blijkt,

gijzeling

kan worden toegepast voor de duur van

23 dagen

;





de toepassing van de gijzeling heft de betalingsverplichting niet op;





verstaat dat betaling aan de benadeelde partij, waaronder begrepen betaling door zijn mededader, tevens geldt als betaling aan de staat ten behoeve van de benadeelde partij en omgekeerd.






Dit vonnis is gewezen door mr. A.M. Zwaneveld, voorzitter,


en mrs. E.M. Rocha en J.L. Luiten, rechters,


in tegenwoordigheid van mr. J.R. de Graaf, griffier,


en uitgesproken op de openbare terechtzitting op 29 maart 2023.





De voorzitter en de oudste rechter zijn buiten staat dit vonnis mede te ondertekenen.





Bijlage I






Tekst tenlastelegging






Aan de verdachte wordt ten laste gelegd dat:




1.

hij op of omstreeks 27 juni 2022 te [plaats02] , tezamen en in vereniging met een ander of anderen, althans alleen, met het oogmerk om zich en/of (een) ander(en) wederrechtelijk te bevoordelen door geweld en/of bedreiging met geweld [slachtoffer01] heeft gedwongen tot de afgifte van een geldbedrag van 500 euro, in elk geval van enig geldbedrag, geheel of ten dele toebehorende aan genoemde [slachtoffer01] , in elk geval aan een ander of anderen dan aan verdachte en/of zijn mededade(s), welk geweld en/of welke bedreiging met geweld bestond(en) uit het (nadat er eerder via de datingsite Binkdate onderling contact was gelegd)

- zich (ongevraagd) begeven naar de woning van die [slachtoffer01] en/of

- zeggen tegen die [slachtoffer01] : "Wie denk je wel niet wie je bent om contact te hebben met een minderjarige” en/of

- hard de hal van zijn woning induwen van die [slachtoffer01] en/of (vervolgens) betreden van de woning van die [slachtoffer01] en/of

- meermalen, althans eenmaal, slaan en/of stompen op/tegen het hoofd en/of in het gezicht van die [slachtoffer01] en/of

- zeggen tegen die [slachtoffer01] "Dit ga je geld kosten, wij willen een financiële tegemoetkoming hebben" en/of dat die [slachtoffer01] mee moest gaan

om geld te pinnen en/of

- met die [slachtoffer01] meelopen naar een pinautomaat;




( art 312 lid 2 ahf/sub 2 Wetboek van Strafrecht, art 317 lid 1 Wetboek van Strafrecht, art 317 lid 3 Wetboek van Strafrecht )




2.

hij op of omstreeks 27 juni 2022 te [plaats02] , tezamen en in vereniging met een ander of anderen, althans alleen ter uitvoering van het door verdachte voorgenomen misdrijf om met het oogmerk om zich en/of (een) ander(en) wederrechtelijk te bevoordelen en door geweld en/of bedreiging met geweld [slachtoffer01] te dwingen tot de afgifte van een geldbedrag van 6.800 euro, in elk geval van enig geldbedrag, geheel of ten dele toebehorende aan voornoemde [slachtoffer01] , in elk geval aan een ander of anderen dan aan verdachte en/of zijn mededader(s):

- ongevraagd met zijn mededader naar de woning van die [slachtoffer01] is meegegaan en/of

- tegen die [slachtoffer01] heeft/hebben gezegd dat hij 6.800 euro moest overmaken via internetbankieren en/of

- een schaar, althans een scherp en/of puntig voorwerp, aan die [slachtoffer01] heeft/hebben getoond en/of voorgehouden en/of

- (toen bleek dat de geldtransactie mislukte) tegen die [slachtoffer01] heeft/hebben gezegd de andere dag terug te zullen komen en/of

- de sleutelbos en/of de huistelefoon van die [slachtoffer01] heeft/hebben meegenomen,

terwijl de uitvoering van dat voorgenomen misdrijf niet is voltooid.




( art 312 lid 2 ahf/sub 2 Wetboek van Strafrecht, art 317 lid 1 Wetboek van Strafrecht, art 45 lid 1 Wetboek van Strafrecht )