ECLI:NL:GHSGR:2008:BG4660, Gerechtshof 's-Gravenhage, 14-11-2008, 22-006603-07
Gerechtshof 's-Gravenhage — Uitspraak 
Datum: 2008-11-14 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Strafrecht

Samenvatting: De verdachte heeft een uitkering op grond van de Bijstandswet en de Wet Werk en Bijstand genoten, terwijl hij gedurende de periode waarin hij die uitkering ontving heeft nagelaten de uitkeringsinstantie in te lichten over het feit dat hij aanspraak maakt op bezittingen in Turkije. Daarmee heeft de verdachte misbruik gemaakt van sociale voorzieningen die uitsluitend zijn bestemd voor degenen die er recht op hebben en er werkelijk van afhankelijk zijn.

Rolnummer:		22-006603-07 
      Parketnummer: 	11-730030-07 
      Datum uitspraak:	14 november 2008
      TEGENSPRAAK
    
    
    
    
    
      Gerechtshof te 's-Gravenhage
      meervoudige kamer voor strafzaken
    
    
    
    Arrest
    
    
    gewezen op het hoger beroep tegen het vonnis van de politierechter in de rechtbank Dordrecht van 3 december 2007 in de strafzaak tegen de verdachte:
    
    
      [verdachte],
      geboren te [geboorteplaats] op [geboortedatum] 1930, 
      adres: [adres]
    
    
    
    Onderzoek van de zaak
    
    Dit arrest is gewezen naar aanleiding van het onderzoek op de terechtzitting in eerste aanleg en het onderzoek op de terechtzitting in hoger beroep van dit hof van 31 oktober 2008.
    
    Het hof heeft kennisgenomen van de vordering van de advocaat-generaal en van hetgeen door en namens de verdachte naar voren is gebracht.
    
    
    Tenlastelegging
    
    Aan de verdachte is tenlastegelegd hetgeen vermeld staat in de inleidende dagvaarding, waarvan een kopie in dit arrest is gevoegd.
    
    
    Procesgang
    
    In eerste aanleg is de verdachte terzake van het onder 1 en 2 tenlastegelegde veroordeeld tot een taakstraf in de vorm van een werkstraf voor de duur van 100 uren, subsidiair 50 dagen vervangende hechtenis.
    
    Namens de verdachte is tegen het vonnis hoger beroep ingesteld.
    
    
    Het vonnis waarvan beroep
    
    Het vonnis waarvan beroep kan niet in stand blijven omdat het hof zich daarmee niet verenigt.
    
    
    Bewezenverklaring
    
    Het hof acht wettig en overtuigend bewezen dat de verdachte het onder 1 en 2 tenlastegelegde heeft begaan, met dien verstande dat:
    
    (zie de hierna ingevoegde bijlage die van dit arrest deel uitmaakt)
    
    Hetgeen meer of anders is tenlastegelegd, is niet bewezen. De verdachte moet daarvan worden vrijgesproken.
    
    Voorzover in de tenlastelegging taal- en/of schrijffouten voorkomen, zijn deze in de bewezenverklaring verbeterd. Blijkens het verhandelde ter terechtzitting is de verdachte daardoor niet geschaad in de verdediging.
    
    
    Bewijsvoering
    
    Het hof grondt zijn overtuiging dat de verdachte het bewezenverklaarde heeft begaan op de feiten en omstandigheden die in de bewijsmiddelen zijn vervat en die reden geven tot de bewezenverklaring.
    
    In die gevallen waarin de wet aanvulling van het arrest vereist met de bewijsmiddelen dan wel, voor zover artikel 359, derde lid, tweede volzin, van het Wetboek van Strafvordering wordt toegepast, met een opgave daarvan, zal zulks plaatsvinden in een aanvulling die als bijlage aan dit arrest zal worden gehecht.
    
    
    Nadere bewijsoverweging
    
    De raadsman van de verdachte heeft ten aanzien van het onder 1 tenlastegelegde ter terechtzitting in hoger beroep aangevoerd dat - kort en zakelijk weergegeven - er aan de zijde van de verdachte geen sprake is geweest van het opzettelijk medeplegen van nalaten tijdig de benodigde gegevens te verstrekken, ook niet in de zin van voorwaardelijk opzet. 
    
    
      Daartoe overweegt het hof als volgt. 
      Het hof is van oordeel dat uit de bewijsmiddelen moet worden afgeleid dat er in de onderhavige zaak sprake is van tenminste voorwaardelijke opzet van de verdachte. De verdachte heeft de aanmerkelijke kans aanvaard dat hij met het zetten van zijn handtekening een niet naar waarheid ingevuld formulier heeft ondertekend en deze vervolgens heeft verstrekt als zijnde de waarheid, en daarbij heeft nagelaten tijdig de benodigde gegevens te verstrekken teneinde een uitkering te ontvangen. De verdachte heeft ter terechtzitting in hoger beroep verklaard dat hij de formulieren om op grond van de Algemene Bijstandswet en de Wet Werk en Bijstand extra uitkering te ontvangen zelf heeft ondertekend. Eveneens heeft hij verklaard dat de betekenis van het zetten van een handtekening hem duidelijk is. Voorts heeft de verdachte verklaard dat hij niet op de hoogte was van het feit dat het verstrekken van de gegevens betreffende zijn Turkse bezittingen nodig waren bij het invullen van de voornoemde formulieren.
      Daar de verdachte op de hoogte is van de betekenis van het zetten van zijn handtekening had - naar het oordeel van het hof - de verdachte in ieder geval bij de Turkse Vereniging te Dordrecht moeten informeren naar de inhoud van de vermelde gegevens op de door hem ondertekende formulieren. Het feit dat de verdachte van Turkse herkomst is en de Nederlandse taal niet geheel machtig is doet daar niets aan af. Het door de raadsman naar voren gebrachte punt dat de verdachte niet in de Nederlandse cultuur is geïntegreerd, treft geen doel, immers heeft de verdachte nadat hij op 13 juni 2006 te horen heeft gekregen dat zijn uitkering was stopgezet met als reden dat de verdachte had nagelaten om aanvullende informatie te verstrekken die van belang was voor de voortzetting van de uitkering, op 10 augustus 2006 wederom een aanvraag ingediend. Hieruit blijkt dat de verdachte wel op de hoogte moet zijn geweest van de formaliteiten van het aanvragen van een uitkering. Voorts is de verdachte zeer geruime tijd in Nederland werkzaam geweest.
    
    
    Uit voornoemde gedragingen en de omstandigheden waaronder deze zijn begaan, is het hof van oordeel dat de verdachte bewust de aanmerkelijke kans heeft aanvaard dat hij met het nalaten van het verstrekken van de gegevens betreffende haar Turkse bezittingen, in ieder geval het voorwaardelijke opzet gehad op het medeplegen van het het opzettelijk - in de zin van het voorwaardelijk opzet-  nalaten tijdig te benodigde gegevens te verstrekken, terwijl dit nalaten tot bevoordeling van zichzelf heeft geleid.        
    
    
    Strafbaarheid van het bewezenverklaarde
    
    Het bewezenverklaarde levert op:
    
    Ten aanzien van het onder 1 bewezenverklaarde:
    
    In strijd met een hem bij wettelijk voorschrift opgelegde verplichting opzettelijk nalaten tijdig de benodigde gegevens te verstrekken, terwijl dat kan strekken tot bevoordeling van zichzelf en hij redelijkerwijs moet vermoeden dat de gegevens van belang zijn voor de vaststelling van zijn recht op een verstrekking dan wel voor de hoogte of duur van een dergelijke verstrekking, meermalen gepleegd.
    
    
    Ten aanzien van het onder 2 bewezenverklaarde:
    
    Valsheid in geschrift, meermalen gepleegd.
    
    
    Strafbaarheid van de verdachte
    
    Er is geen omstandigheid aannemelijk geworden die de strafbaarheid van de verdachte uitsluit. De verdachte is dus strafbaar.
    
    
    Strafmotivering
    
    De advocaat-generaal heeft gevorderd dat het vonnis waarvan beroep zal worden bevestigd en dat de verdachte terzake van het onder 1 en 2 tenlastegelegde zal worden veroordeeld tot een taakstraf in de vorm van een werkstraf voor de duur van 50 uren, subsidiair 25 dagen vervangende hechtenis.
    
    Het hof heeft de op te leggen straf bepaald op grond van de ernst van de feiten en de omstandigheden waaronder deze zijn begaan en op grond van de persoon en de persoonlijke omstandigheden van de verdachte, zoals daarvan is gebleken uit het onderzoek ter terechtzitting.
    
    Daarbij heeft het hof in het bijzonder het volgende in aanmerking genomen. De verdachte heeft een uitkering op grond van de Bijstandswet en de Wet Werk en Bijstand genoten, terwijl hij gedurende de periode waarin hij die uitkering ontving heeft nagelaten de uitkeringsinstantie in te lichten over het feit dat hij aanspraak maakt op bezittingen in Turkije. Daarmee heeft de verdachte misbruik gemaakt van sociale voorzieningen die uitsluitend zijn bestemd voor degenen die er recht op hebben en er werkelijk van afhankelijk zijn. Ter effectuering van dit sociale zekerheidsstelsel moeten uitkeringsinstanties erop kunnen vertrouwen dat hun de juiste gegevens worden aangeleverd. De verdachte heeft dit vertrouwen - niet alleen tegenover de uitkeringsinstanties, maar daarmee ook tegenover de samenleving als geheel - ernstig beschaamd.
    
    Het hof is - alles overwegende - van oordeel dat een deels voorwaardelijke taakstraf in de vorm van een werkstraf van navermelde duur een passende en geboden reactie vormen.
    
    
    Toepasselijke wettelijke voorschriften
    
    Het hof heeft gelet op de artikelen 9, 14a(oud), 14b(oud), 14c, 22c(oud), 22d(oud), 57(oud), 225(oud) en 227b(oud) van het Wetboek van Strafrecht.
    
    
    BESLISSING
    
    Het hof:
    
    Vernietigt het vonnis waarvan beroep en doet opnieuw recht.
    
    Verklaart bewezen dat de verdachte het onder 1 en 2 tenlastegelegde, zoals hierboven omschreven, heeft begaan.
    
    Verklaart niet bewezen hetgeen terzake meer of anders is tenlastegelegd en spreekt de verdachte daarvan vrij.
    
    Bepaalt dat het bewezenverklaarde de hierboven vermelde strafbare feiten oplevert.
    
    Verklaart de verdachte strafbaar terzake van het bewezenverklaarde.
    
    Veroordeelt de verdachte tot een taakstraf in de vorm van een werkstraf voor de duur van 100 (honderd) uren, te vervangen door hechtenis voor de tijd van 50 (vijftig) dagen voor het geval die taakstraf niet naar behoren wordt verricht.
    
    Beveelt dat een op 50 (vijftig) uren bepaald gedeelte van de taakstraf, bij niet naar behoren verrichten te vervangen door hechtenis voor de tijd van 25 (vijfentwintig) dagen, niet ten uitvoer zal worden gelegd, tenzij de rechter later anders mocht gelasten op grond dat de verdachte zich vóór het einde van de proeftijd van 2 (twee) jaren aan een strafbaar feit heeft schuldig gemaakt.
    
    
    
      Dit arrest is gewezen door mr. G.J.W. van Oven, mr. M. Moussault en mr. J.W. Wabeke, in bijzijn van de griffier mr. M.Th.A. de Ridder. Het is uitgesproken op de openbare terechtzitting van het hof van 14 november 2008.
      Mr. J.W. Wabeke is buiten staat dit arrest te ondertekenen.