ECLI:NL:RBDHA:2023:14363, Rechtbank Den Haag, 20-09-2023, 09/243155-22
Rechtbank Den Haag — Uitspraak 
Datum: 2023-09-20 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Strafrecht

Samenvatting: Openlijke geweldpleging. Taakstraf van 120 uren.

Rechtbank DEN HAAG
    
    
      Strafrecht
    
    
    
      Meervoudige kamer
    
    
    
      Parketnummer:	09/243155-22
    
    
    
      Datum uitspraak:	20 september 2023
    
    
    
      Tegenspraak
    
    
    
      De rechtbank Den Haag heeft op de grondslag van de tenlastelegging en naar aanleiding van het onderzoek op de terechtzitting het navolgende vonnis gewezen in de door de politierechter naar de meervoudige kamer verwezen zaak van de officier van justitie tegen de verdachte:
    
    
    
    
      
        
          [verdachte]
        ,
      	geboren op [geboortedatum] te [geboorteplaats] ,
      	[adres] , [woonplaats] . 
    
    
    
  
  
    
      1Het onderzoek ter terechtzitting
    
    
      Het onderzoek is gehouden op de terechtzittingen van 23 december 2022 (politierechter) en 
      6 september 2023 (inhoudelijke behandeling).
    
    
    
      De rechtbank heeft kennisgenomen van de vordering van de officier van justitie mr. M.A. de Vries en van hetgeen door de verdachte en zijn raadsman mr. J. van Weers naar voren is gebracht.
    
    
  
  
    
      2De tenlastelegging
    
    
      Aan de verdachte is ten laste gelegd dat:
    
    
    
      hij op of omstreeks 24 september 2022 te Leiden openlijk, te weten op of aan het [adres] , in elk geval op of aan de openbare weg en/of op een voor het publiek toegankelijke plaats, in vereniging geweld heeft gepleegd tegen een persoon, te weten [slachtoffer] door hem
      - één of meermalen tegen het hoofd en/of tegen het lichaam te slaan, en/of- één of meermalen tegen het hoofd en/of het lichaam te schoppenterwijl dit door hem gepleegde geweld enig lichamelijk letsel, te weten een gebroken neus en/of één of meerdere losse tanden en/of kiezen, voor [slachtoffer] ten gevolge heeft gehad. 
    
    
    
  
  
    
      3De bewijsbeslissing
    
    
      3.1.
      Het standpunt van de officier van justitie
      
      
        De officier van justitie heeft gerekwireerd tot bewezenverklaring van de ten laste gelegde openlijke geweldpleging en tot partiële vrijspraak van de strafverzwarende omstandigheid die ziet op het letsel van aangever [slachtoffer] (hierna ook: aangever of [slachtoffer] ). De officier van justitie heeft zich op het standpunt gesteld dat de verdachte het feit tezamen met de medeverdachten [medeverdachte 1] en [medeverdachte 2] heeft gepleegd. 
      
      
    
    
      3.2.
      Het standpunt van de verdediging
      
      
        De raadsman heeft gesteld dat de verdachte niet kan uitsluiten dat hij betrokken is geweest bij het ten laste gelegde, maar dat het onduidelijk is welke handelingen hij zou hebben verricht en of hij dus een voldoende significante bijdrage heeft geleverd aan het toegepaste geweld. 
      
      
    
    
      3.3.
      Gebruikte bewijsmiddelen
      
      
        De rechtbank heeft hierna opgenomen de wettige bewijsmiddelen met de voor de bewezenverklaring redengevende feiten en omstandigheden. 
      
      
      
        Wanneer hierna wordt verwezen naar een proces-verbaal, wordt - tenzij anders vermeld - bedoeld een ambtsedig proces-verbaal, opgemaakt in de wettelijke vorm door (een) daartoe bevoegde opsporingsambtena(a)r(en). Wanneer hierna wordt verwezen naar dossierpagina’s, betreft dit de pagina’s van het proces-verbaal met het [nummer] , van de politie eenheid Den Haag, district Leiden-Bollenstreek, basisteam Leiden-Zuid, met bijlagen (doorgenummerd pagina’s 1 t/m 120; per abuis zijn de pagina’s 116 t/m 120 genummerd: 216 t/m 220). 
      
      
      1. De verklaring van de verdachte, afgelegd op de terechtzitting van 6 september 2023, voor zover inhoudende:
      
      
        	Ik kan niet uitsluiten dat ik aangever op 24 september 2022 te Leiden heb geslagen. Ik was samen met [medeverdachte 2] en [medeverdachte 1] . 
      
      
      2. Het proces-verbaal van aangifte van [slachtoffer] , opgemaakt op 24 september 2022, voor zover inhoudende (p. 10-12):
      
      
        	Ik doe hierbij aangifte van openlijke geweldpleging. Op 24 september 2022 fietste ik op het [adres] te Leiden. Ik zag een personenauto op de weg staan. Naast de auto stonden een man en een vrouw. Om verder te komen moest ik de auto passeren. Ik kreeg van de man met de baard een klap met zijn vuist in mijn gezicht. Ik zag dat de man in de auto uitstapte en zag dat hij mij ook met zijn vuisten begon te slaan. Ineens stond er een derde man bij. Ook hij begon mij te slaan. Ik zag dat alle drie de mannen mij ook probeerden te schoppen met hun voeten. Ik voelde meerdere vuistslagen en schoppen tegen mijn lichaam en hoofd. Ik voelde onder andere harde klappen tegen mijn schouders, bovenarmen en polsen. Ook bleef ik klappen tegen mijn hoofd krijgen van de mannen. Feit blijft dat alle drie de mannen op mij hebben ingeslagen en geschopt. Toen ineens hield het op en gingen de mannen weg. Vlak daarna kwam de politie. Ik zag dat de politie even verderop met drie mannen stond te praten. Ik zei meteen tegen de agent die bij mij stond dat de mannen die bij de politie stonden de mannen waren die mij even daarvoor mishandeld hadden. Ik herkende de mannen voor 100 procent. Mijn bril was af en kapot maar de mannen hadden zo dicht bij mij gestaan dat ik ze goed heb kunnen zien.
      
      
      3. Het proces-verbaal van verhoor van [getuige 1] , opgemaakt op24 september 2022, voor zover inhoudende (p. 16-17):
      
      
        Ik zag dat een aantal personen rondom een jongen stond. Ik zag en hoorde dat ze tegen hem aan het schelden waren en zag dat een aantal van hen hem duwde. Vervolgens zag ik dat de jongen uit de groep wegrende in de richting van de [adres] . Ik zag dat de jongen naar de grond ging. Op het moment dat de jongen op de grond lag zag ik dat jongens op hem in begon te trappen. Vervolgens zag ik dat de jongen opstond en de hoek om rende de [adres] in. Hierop zag ik dat de andere jongens achter hem aan renden. Enkele minuten later zag ik de jongens die hadden getrapt de straat weer in komen lopen. Hierop zag ik dat de jongens in het voertuig gingen. Vervolgens zag ik dat het voertuig wegreed. Vervolgens zag ik dat de jongen die ik herkende als het slachtoffer uit de [adres] onze richting op kwam. Ik zag dat hij volledig onder het bloed zat. Ik zag dat de jongens die zojuist in het voertuig waren gestapt weer in de straat liepen. Hierop heb ik in het bijzijn van de politiemedewerkers in de straat de jongens aangewezen.
      
      
      4. Het proces-verbaal van verhoor van [getuige 2] , opgemaakt op 
      24 september 2022, voor zover inhoudende (p. 18-19):Wij - [medeverdachte 1] , [verdachte] , [medeverdachte 2] en ik - kwamen terug van uitgaan. Ik reed met mijn auto. We gingen naar een vriendin, [getuige 3] , zij is woonachtig op het [adres] . Ik stond midden op de weg stil zodat [getuige 3] kon uitstappen. Vervolgens kwam er een jongen op de fiets aanfietsen. [medeverdachte 1] stapte uit. Ik zag dat [medeverdachte 1] en de jongen een beetje verder de straat in liepen. Ik zag dat er werd geslagen. Ik zag dat er werd geduwd. Het was op elkaar inslaan. Vervolgens komen [medeverdachte 2] en [verdachte] erbij. Toen gingen hun ook erin. Vervolgens zijn we teruggelopen en toen stond de politie daar al. 
      
      5. Het proces-verbaal van verhoor van [getuige 3] , opgemaakt op 24 september 2022, voor zover inhoudende (p. 20-21):
      Ik weet dat we aan kwamen rijden op het [adres] . Ik zat achterin de auto met [verdachte] en [medeverdachte 2] [de rechtbank begrijpt telkens: [medeverdachte 2] ]. Vervolgens zag ik dat [medeverdachte 1] uitstapte. Vervolgens stapten [verdachte] en [medeverdachte 2] uit de auto. Als het goed is zijn ze verder de straat op gerend. [verdachte] , [medeverdachte 1] , [medeverdachte 2] en die jongen. Omdat [medeverdachte 1] en de jongen tegen elkaar aan het slaan waren. Vervolgens zijn [medeverdachte 2] en [verdachte] erachteraan gerend. Ik heb gezien dat er geslagen werd. Ik zag dat iedereen op elkaar aan het slaan waren. 
      
      6. Het proces-verbaal van bevindingen, opgemaakt op 24 september 2022, voor zover inhoudende (p. 22-24):
      
      
        Op 24 september 2022 kregen wij, verbalisanten, de opdracht om te gaan naar het [adres] te Leiden. Aldaar hoorde ik de melder zeggen dat de personen die op de brug liepen ermee te maken hadden. Ik kreeg van drie personen een identiteitsbewijs. Dit betroffen de volgende personen: [medeverdachte 2] , [verdachte] en [medeverdachte 1] . Het slachtoffer gaf mij op te zijn [slachtoffer] . Ik zag bij [slachtoffer] bloed uit zijn rechteroor lopen en ik zag dat hij een dikke neus had. Ik zag opgedroogd bloed rondom de mond van [slachtoffer] . Ik hoorde [slachtoffer] zeggen: "De drie jongens hebben mij geslagen."
      
      
      7. Het geschrift, te weten een geneeskundige verklaring van 3 maart 2022, voor zover inhoudende (p.114-115): 
      
      
        	De heer [slachtoffer] werd behandeld op de Spoedeisende hulpafdeling van het Alrijne. Er was sprake van de volgende letsels:
        - Hersenschudding
        - Gebroken neusbeen
        - Weke delen letsel aan gehoorgang en nabij kaakgewricht rechts
        - Gebroken onderkaak rechts.
      
      
    
    
      3.4.
      Bewijsoverwegingen
      
      
        Op grond van de hiervoor weergegeven bewijsmiddelen, in onderling verband bezien, is de rechtbank van oordeel dat de ten laste gelegde openlijke geweldpleging wettig en overtuigend is bewezen. 
      
      
      
        De rechtbank overweegt dat de verklaring van de aangever op essentiële punten wordt ondersteund door de verklaringen van de getuigen [getuige 1] , [getuige 2] en [getuige 3] . De rechtbank acht deze verklaringen betrouwbaar en ziet geen aanleiding aan de juistheid daarvan te twijfelen. Daarnaast vinden de verklaringen steun in het letsel dat de aangever heeft opgelopen. Uit de verklaringen volgt dat er een gewelddadige confrontatie heeft plaatsgevonden tussen de aangever enerzijds en de groep van de verdachte en de medeverdachten anderzijds. Daarbij is de aangever meermalen tegen zijn hoofd en lichaam geslagen en geschopt. Gelet op de door de rechtbank gebruikte bewijsmiddelen kan dit geweld niet zijn gepleegd door anderen dan de verdachte en de medeverdachten. Dat de bijdrage van de verdachte in dat geweld voldoende significant is geweest, kan worden afgeleid uit het feit dat uit de bewijsmiddelen blijkt dat alle verdachten geweldshandelingen hebben gepleegd en uit niets blijkt dat één van hen zich van het geweld heeft gedistantieerd.
      
      
      
        
          Partiële vrijspraak 
        
        Niet ter discussie staat dat het jegens de aangever toegepaste geweld lichamelijk letsel tot gevolg heeft gehad. Deze omstandigheid is strafverzwarend aan de verdachte ten laste gelegd, op grond van artikel 141, tweede lid onder 1, van het Wetboek van Strafrecht. Deze strafverzwaring heeft echter uitsluitend betrekking op de dader van wie is komen vast te staan dat het door hemzelf gepleegde geweld het lichamelijk letsel tot gevolg heeft gehad. Uit de bewijsmiddelen kan niet worden afgeleid welk letsel door de verdachte is toegebracht, zodat hij van deze strafverzwarende omstandigheid zal worden vrijgesproken.  
      
      
      
    
    
      3.5.
      De bewezenverklaring
      
      
        De rechtbank verklaart ten laste van de verdachte bewezen dat: 
      
      
      
        hij op 24 september 2022 te Leiden openlijk, op of aan de openbare weg, in vereniging geweld heeft gepleegd tegen een persoon, te weten [slachtoffer] , door hem
        - meermalen tegen het hoofd en tegen het lichaam te slaan en- meermalen tegen het hoofd en het lichaam te schoppen.
      
      
    
  
  
    
      4De strafbaarheid van het bewezen verklaarde
    
    
      Het bewezen verklaarde is volgens de wet strafbaar, omdat er geen feiten of omstandigheden aannemelijk zijn geworden die de strafbaarheid van het feit uitsluiten. 
    
    
  
  
    
      5De strafbaarheid van de verdachte
    
    
      5.1.
      Het standpunt van de verdediging
      
      
        De raadsman heeft een beroep gedaan op noodweerexces 
      
      
    
    
      5.2.
      Het standpunt van de officier van justitie
      
      
        De officier van justitie heeft gesteld dat van een noodweersituatie geen sprake was, zodat het verweer moet worden verworpen. 
      
      
    
    
      5.3.
      Het oordeel van de rechtbank
      
      
        De rechtbank is van oordeel dat de verdachte de hem verweten gedragingen niet heeft verricht in een situatie waarin en op een tijdstip waarop voor hem de noodzaak bestond tot verdediging van eigen of een anders lijf tegen een ogenblikkelijke, wederrechtelijke aanranding, dan wel het onmiddellijk dreigend gevaar daarvoor. Met andere woorden: van een noodweer-situatie was geen sprake. Daarnaast is niet aangevoerd of gebleken dat de verdachte heeft gehandeld ten gevolge van een hevige gemoedsbeweging. Het verweer wordt verworpen.
      
      
      
        Ook overigens zijn geen feiten of omstandigheden aannemelijk geworden die de strafbaarheid van de verdachte uitsluiten. De verdachte is dan ook strafbaar.
      
      
    
  
  
    
      6De strafoplegging
    
    
      6.1.
      De vordering van de officier van justitie
      
      
        De officier van justitie heeft gevorderd dat de verdachte wordt veroordeeld tot een taakstraf van 150 uren. 
      
      
      
        Met betrekking tot de namens aangever ter terechtzitting verzochte oplegging van een contactverbod, heeft de officier van justitie gesteld dat zij daartoe geen aanleiding ziet, omdat er geen aanwijzingen zijn dat de verdachte in de toekomst contact zal opnemen met aangever. 
      
      
      
    
    
      6.2.
      Het standpunt van de verdediging
      
      
        De raadsman heeft aangevoerd bij de strafmaat mee te wegen dat de rol van de verdachte veel kleiner is geweest dan die van de medeverdachten, dat de verdachte bezig is met een studie tot leraar economie en dat een strafblad nadelige consequenties zal hebben voor zijn toekomst. Hij heeft verzocht aan de verdachte een taakstraf van maximaal 40 uren op te leggen. 
      
      
    
    
      6.3.
      Het oordeel van de rechtbank
      
      
        Na te melden straf is in overeenstemming met de ernst van het gepleegde feit, de omstandigheden waaronder dit is begaan en gegrond op de persoon en de persoonlijke omstandigheden van de verdachte, zoals daarvan tijdens het onderzoek op de terechtzitting is gebleken. 
      
      
      
        De rechtbank neemt hierbij in het bijzonder het volgende in aanmerking.
      
      
      
        
          Ernst van het feit
        
        De verdachte heeft zich met zijn twee mededaders schuldig gemaakt aan openlijke geweldpleging jegens het slachtoffer door hem meermalen te slaan en te schoppen tegen zijn hoofd en lichaam. Het slachtoffer heeft door het handelen van de verdachte en zijn mededaders fors letsel opgelopen. Wat de aanleiding van dit geweld is geweest, is niet komen vast te staan. Maar ook indien sprake zou zijn geweest van enige provocatie vanuit de zijde van het slachtoffer richting de verdachte en zijn mededaders, hadden zij daar anders op moeten reageren. De verdachte en zijn mededaders hebben op agressieve wijze gehandeld, door op het slachtoffer in te blijven slaan schoppen nadat zij achter het slachtoffer waren aangerend. Zij hebben met hun handelen dan ook in ernstige mate inbreuk gemaakt op de lichamelijke en psychische integriteit van het slachtoffer. 
      
      
      
        
          Strafblad
        
        De rechtbank heeft kennisgenomen van het strafblad van de verdachte van 9 augustus 2023, waaruit blijkt dat hij niet eerder is veroordeeld voor een soortgelijk feit. Na het bewezenverklaarde feit is hij onder meer veroordeeld voor ‘opzettelijk een openbare landweg versperren, terwijl daarvan gevaar voor de veiligheid van het verkeer is te duchten’, zodat artikel 63 van het Wetboek van Strafrecht van toepassing is.  
      
      
      
        
          Conclusie rechtbank 
        
        De rechtbank heeft bij de bepaling van de strafmodaliteit en strafmaat aansluiting gezocht bij de landelijke oriëntatiepunten voor straftoemeting. Daarin is als uitgangspunt vermeld bij ‘openlijke geweldpleging, lichamelijk letsel ten gevolge hebbend’, een taakstraf van 150 uren. In dit geval acht de rechtbank strafverlagend – en ziet overigens ook hierin aanleiding om ten voordele van de verdachte af te wijken van de eis van de officier van justitie – dat sprake lijkt te zijn geweest van een moment van agressie van een nog jeugdige verdachte die geen noemenswaardig justitieel verleden heeft en die zijn leven verder op de rit lijkt te hebben. 
      
      
      
        De rechtbank acht, alles afwegende, een taakstraf van 120 uren, subsidiair 60 dagen hechtenis passend en geboden, met aftrek van de tijd in voorarrest doorgebracht. Met de officier van justitie en de raadsvrouw ziet de rechtbank geen aanleiding voor het opleggen van een contactverbod met aangever. 
      
      
    
  
  
    
      7De vordering van de benadeelde partij en schadevergoedingsmaatregel
    
    
      
        [slachtoffer] heeft zich door tussenkomst van zijn advocaat mr. P.J.W. de Water als benadeelde partij gevoegd in het strafproces en vordert een schadevergoeding van € 6.419,35, te vermeerderen met de wettelijke rente. Dit bedrag bestaat uit € 1.419,35 aan materiële schade en € 5.000,- aan immateriële schade.
    
    
    
      7.1
      Het standpunt van de officier van justitie
      
      
        De officier van justitie heeft geconcludeerd tot hoofdelijke en volledige toewijzing van de vordering van de benadeelde partij, vermeerderd met de wettelijke rente en met oplegging van de schadevergoedingsmaatregel. 
      
      
    
    
      7.2
      Het standpunt van de verdediging
      
      
        De raadsman heeft de gestelde schade van de posten ‘jas’, ‘trui’, ‘telefoon’, ‘bril’ en ‘fysiotherapie voor pols’ betwist. Dat de benadeelde partij letsel zou hebben bekomen aan zijn pols door het ten laste gelegde blijkt niet uit het dossier. Wat betreft de immateriële schade heeft de raadsman gesteld dat sprake is van eigen schuld. De raadsman heeft verzocht de vordering met betrekking tot genoemde posten af te wijzen dan wel de benadeelde partij niet-ontvankelijk te verklaren in de vordering. 
      
      
    
    
      7.3
      Het oordeel van de rechtbank
      
      
        
          Materiële schade 
        
        De rechtbank zal, voor zover de vordering betrekking heeft op de posten ‘schoenen 
        € 69,95’, ‘trui € 25,95’ en ‘bril € 280,-’, de benadeelde partij niet-ontvankelijk verklaren in de vordering. Wat betreft de schoenen is niet aannemelijk geworden dat de gestelde schade door het bewezenverklaarde is ontstaan, zodat geen sprake is van rechtstreekse schade. De bloedspetters op de trui betreffen geen onherstelbare schade en de schade van de bril is al vergoed door het noodfonds van Vluchtelingenwerk Nederland. 
      
      
      
        De vordering, voor zover deze betrekking heeft op de posten ‘eigen bijdrage € 385,-’, ‘jas 
        € 79,95’, ‘reparatie telefoon € 450,-’ en ‘fysiokosten € 128,50’ zijn namens de benadeelde partij voldoende onderbouwd. De raadsman heeft de post ‘eigen bijdrage’ niet betwist, maar wel de overige posten. De rechtbank overweegt dat het aannemelijk is dat de jas en de telefoon van de benadeelde partij zijn beschadigd door het geweld dat jegens hem is toegepast. De hoogte van de bedragen voor beide posten is bovendien redelijk. Wat betreft het letsel aan de pols, blijkt dit genoegzaam uit de aangifte en het proces-verbaal van bevindingen op pagina 40. 
      
      
      
        Op grond van het dossier en het onderzoek ter terechtzitting kan dan ook worden vastgesteld dat de benadeelde partij in zoverre rechtstreeks schade heeft geleden door het bewezenverklaarde feit. 
      
      
      
        
          Immateriële schade 
        
        Op grond van het dossier en het onderzoek ter terechtzitting kan worden vastgesteld dat de benadeelde partij rechtstreeks immateriële schade heeft geleden door het bewezenverklaarde feit. 
      
      
      
        Gelet op wat namens de benadeelde partij ter toelichting op zijn vordering is aangevoerd, zal de rechtbank de geleden immateriële schade naar billijkheid vaststellen op een bedrag van € 1.500,- . Dat sprake zou zijn van eigen schuld van de benadeelde partij – zoals aangevoerd door de raadsman van de verdachte – is naar het oordeel van de rechtbank niet aannemelijk geworden. 
      
      
      
        De rechtbank zal de benadeelde partij voor het overige deel niet-ontvankelijk verklaren in de vordering. 
      
      
      
        
          Totaal toegewezen
        
        De rechtbank zal - gelet op het voorgaande - de vordering toewijzen tot een bedrag van 
        € 2.543,45, bestaande uit € 1.043,45 aan materiële schade en €1.500,- aan immateriële schade. De rechtbank zal verder de gevorderde wettelijke rente toewijzen met ingang van 
        24 september 2022, omdat vast is komen te staan dat de schade vanaf die datum is ontstaan.
      
      
      
        Nu de vordering gedeeltelijk wordt toegewezen, zal de verdachte worden veroordeeld in de kosten die de benadeelde partij tot aan deze uitspraak in verband met de vordering heeft gemaakt. De rechtbank begroot deze kosten tot op heden op nihil. Daarnaast wordt de verdachte veroordeeld in de kosten die de benadeelde partij voor de tenuitvoerlegging van deze uitspraak nog moet maken.
      
      
      
        
          Hoofdelijkheid 
        
        Omdat de verdachte het strafbare feit ter zake waarvan schadevergoeding zal worden toegekend samen met mededaders heeft gepleegd, zijn zij daarvoor ieder hoofdelijk aansprakelijk. Hetzelfde geldt voor de toegewezen proceskosten. Daarbij geldt dat de verdachte, voor zover een van de mededaders een bedrag aan de benadeelde partij heeft betaald, dat deel van de schadevergoeding en/of proceskosten niet meer aan de benadeelde partij hoeft te betalen. 
      
      
      
        
          Schadevergoedingsmaatregel
        
        De verdachte zal voor het bewezenverklaarde strafbare feit worden veroordeeld en hij is daarom tegenover de benadeelde partij aansprakelijk voor schade die door dit feit aan hem is toegebracht. De rechtbank zal aan de verdachte hoofdelijk de verplichting opleggen om aan de Staat te betalen een bedrag van € 2.543,45, vermeerderd met de wettelijke rente daarover vanaf 24 september 2022 tot aan de dag dat dit bedrag is betaald, ten behoeve van [slachtoffer] . 
      
      
    
  
  
    
      8De toepasselijke wetsartikelen
    
    
      De op te leggen straf en maatregel zijn gegrond op de artikelen:
      -	9, 22c, 22d, 36f, 63 en 141 van het Wetboek van Strafrecht. 
    
    
    
      Deze voorschriften zijn toegepast, zoals zij ten tijde van het bewezen verklaarde rechtens golden dan wel ten tijde van deze uitspraak rechtens gelden. 
    
    
  
  
    
      9De beslissing
    
    
      De rechtbank:
    
    
    
      verklaart wettig en overtuigend bewezen dat de verdachte het ten laste gelegde feit heeft begaan, zoals hierboven onder 3.5 bewezen is verklaard, en dat het bewezen verklaarde uitmaakt: 
    
    
    
      
        openlijk in vereniging geweld plegen tegen personen; 
    
    
    
      verklaart het bewezen verklaarde en de verdachte daarvoor strafbaar;
    
    
    
      verklaart niet bewezen hetgeen aan de verdachte meer of anders is tenlastegelegd dan hierboven is bewezen verklaard en spreekt de verdachte daarvan vrij;
    
    
    
      veroordeelt de verdachte tot:
    
    
    
      een taakstraf voor de tijd van 120 (HONDERDTWINTIG) UREN;
    
    
    
      beveelt, voor het geval dat de veroordeelde de taakstraf niet naar behoren verricht, dat vervangende hechtenis zal worden toegepast voor de tijd van 60 (ZESTIG) DAGEN;
    
    
    
      beveelt dat de tijd, door de veroordeelde vóór de tenuitvoerlegging van deze uitspraak in verzekering doorgebracht, bij de tenuitvoerlegging van de taakstraf geheel in mindering zal worden gebracht, voor zover die tijd niet reeds op een andere straf in mindering is gebracht;
    
    
    
      bepaalt de maatstaf volgens welke de aftrek overeenkomstig artikel 27 van het Wetboek van Strafrecht zal geschieden op 2 (twee) uren per dag; 
    
    
    
      
        vordering van de benadeelde partij en schadevergoedingsmaatregel
      
      wijst de vordering tot schadevergoeding van de benadeelde partij [slachtoffer] deels en hoofdelijk toe tot een bedrag van € 2.543,45, bestaande uit € 1.043,45 aan materiële schade en 
      € 1.500,- aan immateriële schade, en veroordeelt de verdachte hoofdelijk om dit bedrag, vermeerderd met de gevorderde wettelijke rente daarover vanaf 24 september 2022 tot de dag waarop deze vordering is betaald, te betalen aan [slachtoffer] ;
    
    
    
      bepaalt dat de benadeelde partij voor het overige niet-ontvankelijk is in de vordering tot schadevergoeding;
    
    
    
      veroordeelt de verdachte tevens hoofdelijk in de proceskosten van de benadeelde partij, begroot op nihil, en de kosten die ten behoeve van de tenuitvoerlegging nog gemaakt moeten worden;
    
    
    
      legt aan de verdachte hoofdelijk de verplichting op tot betaling aan de Staat van een bedrag van € 2.543,45, bestaande uit € 1.043,45 aan materiële schade en € 1.500,- aan immateriële schade, vermeerderd met de wettelijke rente daarover vanaf 24 september 2022 tot de dag waarop dit bedrag is betaald, ten behoeve van [slachtoffer] ;
    
    
    
    
    
      bepaalt dat, als de verdachte niet het volledige bedrag betaalt en/of niet het volledige bedrag op hem kan worden verhaald, gijzeling zal worden toegepast voor de duur van 35 dagen; het toepassen van gijzeling ontslaat de verdachte niet van zijn betalingsverplichting aan de Staat;
    
    
    
      bepaalt dat als een van de mededaders de toegewezen schadevergoeding deels of geheel aan de benadeelde partij heeft betaald en/of de betalingsverplichting aan de Staat deels of geheel heeft voldaan, de verdachte niet meer verplicht is om dat deel te betalen of te voldoen; 
    
    
    
      bepaalt dat als de verdachte de toegewezen schadevergoeding deels of geheel aan de benadeelde partij heeft betaald, de verdachte niet verplicht is om dat deel te betalen aan de Staat en dat als de verdachte het toegewezen bedrag deels of geheel aan de Staat heeft betaald, de verdachte niet verplicht is om dat deel aan de benadeelde partij te betalen.
    
    
    
    
    
      Dit vonnis is gewezen door
      mr. M.R. Aaron,								voorzitter,
      mr. P. Burgers,									rechter,
      mr. J.L.E. Bakels,								rechter,
      in tegenwoordigheid van mr. R. Moese,						griffier,
      en uitgesproken ter openbare terechtzitting van deze rechtbank van 20 september 2023.