ECLI:NL:RBMNE:2022:6138, Rechtbank Midden-Nederland, 01-02-2022, 16/072160-93 (vordering verlenging tbs)
Rechtbank Midden-Nederland — Uitspraak 
Datum: 2022-02-01 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Strafrecht

Samenvatting: Verlenging tbs-maatregel met twee jaar.

RECHTBANK MIDDEN-NEDERLAND
    
    
      StrafrechtZittingsplaats Utrecht
    
    
    
      Parketnummer: 16/072160-93 (vordering verlenging tbs)
    
    
    
      
        Beslissing op grond van artikel 6:6:10 van het Wetboek van Strafvordering van de meervoudige kamer voor strafzaken van 1 februari 2022
      
    
    
    
      in de zaak van de officier van justitie tegen de ter beschikking gestelde:
    
    
    
      
        
          [verdachte] ,
      
      geboren op [1971] te [geboorteplaats] ,
      verblijvende te [verblijfplaats 1] te [vestigingsplaats 1] ,
      feitelijk verblijvende in [verblijfplaats 2] te [vestigingsplaats 2] ,
      verder te noemen: betrokkene.
    
    
  
  
    
      1De stukken
    
    
      De rechtbank heeft acht geslagen op de zich in het dossier bevindende stukken waaronder:
    
    
    
      
        het vonnis van deze rechtbank van 18 januari 1994 waarbij betrokkene ter beschikking is gesteld met bevel tot verpleging van overheidswege wegens het plegen van seksuele handelingen, waaronder seksueel binnendringen bij iemand onder de 12 jaar en ontucht met iemand van onder de 16 jaar; 
      
      
        stukken waaruit blijkt dat de terbeschikkingstelling is ingegaan op 18 februari 1994; 
      
      
        de beslissing van deze rechtbank van 5 februari 2020, waarbij de termijn van terbeschikkingstelling voor het laatst is verlengd met twee jaar. 
      
      
        de vordering van de officier van justitie van 10 januari 2022, die strekt tot verlenging van de terbeschikkingstelling met twee jaar;
      
      
        het verlengingsadvies van 22 december 2021 van de [verblijfplaats 1] Kliniek, opgemaakt door [deskundige 1] (GZ-psycholoog, hoofd patiëntenzorg en tevens plaatsvervangend hoofd van de inrichting), [deskundige 2] (GZ-psycholoog en hoofd behandeling) en [deskundige 3] (psychiater), inhoudend het advies om de terbeschikkingstelling met verpleging te verlengen met twee jaar; 
      
      
        een psychologisch rapport van 21 november 2021, opgemaakt door [deskundige 4] (psycholoog), inhoudend het advies om de terbeschikkingstelling met verpleging te verlengen met twee jaar;
      
      
        een psychiatrisch rapport van 11 november 2021, opgemaakt door [deskundige 5] (psychiater), inhoudend het advies om de terbeschikkingstelling met verpleging te verlengen met twee jaar;
      
      
        de wettelijke aantekeningen omtrent de lichamelijke en geestelijke gesteldheid van de betrokkene, over de periode 26 november 2019 tot en met 30 november 2021.
      
    
  
  
    
      2Het onderzoek ter terechtzitting
    
    
      De behandeling van de zaak heeft op 1 februari 2022 ter terechtzitting plaatsgevonden. Daarbij zijn gehoord:
    
    
    - de officier van justitie, mr. H.J. Timmer;
    - de betrokkene, bijgestaan door zijn raadsman mr. J.P.A. van Schaik, advocaat te Veenendaal;
    - de aan de kliniek verbonden deskundige, [deskundige 2] , (gz-psycholoog, hoofd behandeling).
  
  
    
      3Het standpunt van de inrichting
    
    
      Het standpunt van de inrichting blijkt uit het onder 1 genoemde rapport. De deskundige voornoemd heeft ter zitting het advies van de inrichting toegelicht. 
    
    
    
      Het standpunt luidt – zakelijk weergegeven – dat er bij de betrokkene nog steeds sprake is van een stoornis. Ook is het recidiverisico nog aanwezig. Dit risico wordt bij beëindiging van de maatregel ingeschat als hoog.
    
    
    
      Het advies luidt de terbeschikkingstelling met dwangverpleging te verlengen voor de duur van twee jaar.
    
  
  
    
      4Het standpunt van de niet aan de kliniek verbonden deskundigen
    
    
      De standpunten van de psychiater en de psycholoog blijken uit de onder 1 genoemde rapporten. Beide deskundigen adviseren de maatregel te verlengen met een termijn van twee jaar, nu niet verwacht kan worden dat de behandeling over een jaar in die mate is gevorderd dat van voorwaardelijke beëindiging van de dwangverpleging sprake zou zijn.
    
  
  
    
      5Het standpunt van de officier van justitie
    
    
      De officier van justitie heeft naar aanleiding van het verhandelde ter zitting zijn vordering strekkende tot verlenging van de terbeschikkingstelling met dwangverpleging met twee jaar gehandhaafd. 
    
  
  
    
      6Het standpunt van de verdediging
    De verdediging heeft zich gerefereerd aan het oordeel van de rechtbank.
  
  
    
      7Het oordeel van de rechtbank
    
    
      
        Maximering 
      
      Betrokkene is bij vonnis van 18 januari 1994 veroordeeld voor het plegen van seksuele
      handelingen, waaronder seksueel binnendringen bij iemand onder de 12 jaar en ontucht met iemand van onder de 16 jaar. De rechtbank heeft in haar verlengingsbeslissing van 27 februari 2018 overwogen dat de
      opgelegde terbeschikkingstelling niet is gemaximeerd.
    
    
    
      
        Stoornis en recidivegevaar
      
      Uit het verlengingsadvies blijkt dat er nog steeds sprake is van verschillende stoornissen bij betrokkene, waaronder hyperseksualiteit (welke als gevolg van medicatie niet op de voorgrond is) en trekken van een antisociale persoonlijkheidsstoornis.
      Het recidivegevaar wordt als hoog ingeschat. De rechtbank twijfelt niet aan de juistheid en
      betrouwbaarheid van de inhoud van het advies en neemt de conclusies hieruit over.
    
    
    
      
        Verlenging
      
      Gelet op het advies van de inrichting, de toelichting van de deskundige ter zitting, de adviezen van de niet aan de kliniek verbonden deskundigen en hetgeen overigens ter zitting naar voren is gekomen, is de rechtbank van oordeel dat de algemene veiligheid
      van personen verlenging van de terbeschikkingstelling eist. Zij is van oordeel dat wordt voldaan aan de vereisten van proportionaliteit en subsidiariteit.
    
    
    
      Uit het verlengingsadvies en de rapportages komt naar voren dat betrokkene onlangs intern is verhuisd naar een andere leefgroep binnen de kliniek. Hij is daar rustiger geworden en volgt nog steeds het programma goed. Ook de onbegeleide verloven op het terrein verlopen goed. De onbegeleide verloven buiten het terrein zijn nog afgewezen, maar dat wil de kliniek in de toekomst, indien er een machtiging voor die vorm van verlof wordt verleend, graag met betrokkene gaan oefenen. 
    
    
    
      Beoogd wordt om betrokkene op (korte) termijn door te laten stromen naar een zorginstelling voor mensen met een verstandelijke beperking (SGLVG). Een actieve aanmelding loopt bij Plureyn en Philadelphia. Voortzetting van intensieve begeleiding, toezicht en medicatie is aangewezen. Het beloop van de laatste jaren geeft ruimte voor overplaatsing naar een beschermde woonvorm buiten de kliniek, indien daar een overeenkomstige vorm van begeleiding, toezicht en medicatie kan worden geboden. Voortzetting van het tbs-kader is hierbij noodzakelijk, zodat ingegrepen kan worden indien daartoe aanleiding bestaat. Het risico op (seksueel) gewelddadig gedrag wordt binnen een SGLVG-setting ingeschat als laag tot matig. Vanwege de intensieve begeleiding en ondersteuning aldaar zal dit risico naar inschatting beperkt blijven. Zodra de tbs-maatregel wegvalt wordt het risico op (seksueel) gewelddadig gedrag ingeschat als hoog. Als gevolg van ontbrekende coping- en probleemoplossende vaardigheden en nodige structuur zal  betrokkene vermoedelijk terugvallen in grensoverschrijdend of delictgedrag. Gezien de chronische problematiek van betrokkene en de aanhoudende noodzaak van structuur binnen een beveiligd kader, ziet de kliniek zich genoodzaakt om te adviseren de terbeschikkingstelling met twee jaren te verlengen.
    
    
    
      In de komende periode zal de focus liggen op uitstroom naar een passende vervolgvoorziening binnen een SGLVG-instelling. Tevens zal het behoud van stabilisatie van het toestandsbeeld van betrokkene een belangrijke factor blijven.
    
    
    
      De rechtbank heeft als uitgangspunt dat, wanneer aannemelijk is geworden dat de behandeling van betrokkene meer tijd in beslag zal nemen dan de tijd die resteert bij een verlenging van de terbeschikkingstelling met een termijn van een jaar, de terbeschikkingstelling - behoudens bijzondere omstandigheden - verlengd dient te worden met een termijn van twee jaren. De rechtbank ziet in dit geval geen aanleiding om van dit uitgangspunt af te wijken en zal daarom de maatregel met twee jaren verlengen.
    
  
  
    
      8De beslissing
    
    
      De rechtbank verlengt de termijn van de terbeschikkingstelling met verpleging van overheidswege van [verdachte] met twee jaar.
    
    
    
    
    
    
      Deze beslissing is genomen door mr. E.W.A. Vonk, voorzitter, mrs. D. Riani el Achhab en A. Bouteibi, rechters, in tegenwoordigheid van mr. M. Neijenhuis als griffier en in het openbaar uitgesproken op 1 februari 2022.