ECLI:NL:RBROT:2023:8730, Rechtbank Rotterdam, 16-08-2023, 10/126348.23
Rechtbank Rotterdam — Uitspraak 
Datum: 2023-08-16 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Strafrecht

Samenvatting: Veroordeling voor het vervoeren van 996,2 gram heroïne en 495,7 gram cocaïne. De rechtbank legt een gevangenisstraf op voor de duur van zes maanden waarvan twee maanden voorwaardelijk. De rechtbank wijst toepassing van het adolescentenstrafrecht af.

Rechtbank Rotterdam
    
    
      Team straf 1
    
    
    
      Parketnummer: 10/126348.23
      Datum uitspraak: 16 augustus 2023
      Tegenspraak
    
    
    
    
      Vonnis van de rechtbank Rotterdam, meervoudige kamer voor strafzaken, in de zaak tegen de verdachte:
    
    
    
      
        
          [verdachte] ,
      
      geboren te [geboorteplaats] op [geboortedatum] 2003,
      niet ingeschreven in de basisregistratie personen, 
      ten tijde van het onderzoek op de terechtzitting preventief gedetineerd in de
      Penitentiaire Inrichting te [naam PI] ,
      raadsman mr. R. Moghni, advocaat te Rotterdam.
    
  
  
    
      1Onderzoek op de terechtzitting
    Gelet is op het onderzoek op de terechtzitting van 16 augustus 2023.
  
  
    
      2Tenlastelegging
    Aan de verdachte is ten laste gelegd hetgeen is vermeld in de dagvaarding. De tekst van de tenlastelegging is als bijlage I aan dit vonnis gehecht.
  
  
    
      3Eis officier van justitie
    De officier van justitie mr. J.B. Uiterwijk heeft gevorderd:
    
      
        bewezenverklaring van het ten laste gelegde;
      
      
        veroordeling van de verdachte tot een gevangenisstraf voor de duur van 9 maanden met aftrek van voorarrest;
      
      
        teruggave aan de verdachte van het inbeslaggenomen geldbedrag van € 3.371,30 en de telefoon met goednummer [nummer] ;
      
    
  
  
    
      4Waardering van het bewijs
    
      4.1.
      
        Bewijswaardering
      
      
        4.1.1.
        
          
            Standpunt verdediging
          
          De verdachte moet worden vrijgesproken van het vervoeren van de tenlastegelegde heroïne en cocaïne. Niet kan worden vastgesteld dat de verdachte daadwerkelijk de drugs met de auto heeft vervoerd en welke afstand daarbij afgelegd zou zijn. Vast staat dat de verdachte enkele stappen heeft gezet met de drugs in zijn hand. De verdediging vraagt zich af of dit voldoende is om tot een bewezenverklaring van het vervoeren van harddrugs te komen. 
        
      
      
        4.1.2.
        
          
            Beoordeling
          
          Op grond van de inhoud van de bewijsmiddelen, waaronder de bekennende verklaring van de verdachte, kan worden vastgesteld dat de verdachte met de plastic tas met drugs vanaf de [adres] te Vlaardingen naar de nabij geparkeerde Toyota van de medeverdachte gelopen. De verdachte is – met de tas – als bijrijder ingestapt. De Toyota is vervolgens van de [strtaatnaam] te Vlaardingen naar Schiedam gereden. Hiermee is bewezen dat verdachte de drugs zowel lopend als met de auto heeft vervoerd. 
        
      
      
        4.1.3.
        
          
            Conclusie
          
          Gelet op het hetgeen de rechtbank hiervoor heeft overwogen, kan wettig en overtuigend worden bewezen dat de verdachte zich schuldig heeft gemaakt aan het ten laste gelegde vervoeren van harddrugs.
        
      
    
    
      4.2.
      
        
          Bewezenverklaring
        
        In bijlage II heeft de rechtbank de inhoud van wettige bewijsmiddelen opgenomen, houdende voor de bewezenverklaring redengevende feiten en omstandigheden. Op grond daarvan, en op grond van de redengevende inhoud van het voorgaande, is wettig en overtuigend bewezen dat de verdachte het ten laste gelegde heeft begaan op die wijze dat:
      
      
      
        hij op 18 mei 2023  in Nederland,
        opzettelijk heeft vervoerd,
        ongeveer 996,2 gram, van een materiaal
        bevattende heroïne en ongeveer 495,7 gram,  van een materiaal
        bevattende cocaïne, zijnde heroïne en cocaïne
        (telkens) een middel als bedoeld in de bij de Opiumwet behorende lijst I,
      
      
      
        Hetgeen meer of anders is ten laste gelegd is niet bewezen. De verdachte moet daarvan worden vrijgesproken.
      
    
  
  
    
      5Strafbaarheid feit
    Het bewezen feit levert op: 
    
    
      
        opzettelijk handelen in strijd met een in artikel 2 onder B van de Opiumwet gegeven verbod.
      
    
    
    
      Er zijn geen feiten of omstandigheden aannemelijk geworden die de strafbaarheid van het feit uitsluiten.
    
    
    
      Het feit is dus strafbaar. 
    
  
  
    
      6Strafbaarheid verdachte
    Er zijn geen feiten of omstandigheden aannemelijk geworden die de strafbaarheid van de verdachte uitsluiten. 
    
    
      De verdachte is dus strafbaar.
    
  
  
    
      7Motivering straf
    De straf die aan de verdachte wordt opgelegd, is gegrond op de ernst van het feit, de omstandigheden waaronder het feit is begaan en de persoon en de persoonlijke omstandigheden van de verdachte. Daarbij wordt in het bijzonder het volgende in aanmerking genomen.
    
    
      De verdachte heeft zich schuldig gemaakt aan het vervoeren van een kilogram heroïne en een halve kilogram cocaïne. Dat is een ernstig feit. De verdachte heeft daarmee een bijdrage geleverd aan de instandhouding van het criminele drugscircuit waarin harddrugs worden geproduceerd en verhandeld. De harddrugshandel gaat gepaard met zeer gewelddadige criminaliteit die de maatschappij ontwricht en regelmatig tot hevige incidenten leidt. Bovendien wordt de volksgezondheid door het gebruik van drugs ernstig bedreigd. 
    
    
    
      Gezien de ernst van het feit kan niet anders worden gereageerd dan met het opleggen van een gevangenisstraf. Bij de bepaling van de duur van de gevangenisstraf heeft de rechtbank acht geslagen op de oriëntatiepunten voor straftoemeting van het Landelijk Overleg Vakinhoud Strafrecht (LOVS) . Voor het vervoeren van één tot anderhalve kilogram harddrugs geldt als uitgangspunt een gevangenisstraf van zes maanden. 
    
    
    
      Dit uitgangspunt geldt ten aanzien van het volwassenstrafrecht. De verdediging heeft zich echter op het standpunt gesteld dat het adolescentenstrafrecht toegepast zou moeten worden. Volgens de verdediging voldoet de zaak aan de criteria die daarvoor gelden. Daartoe is de jonge leeftijd van de verdachte aangevoerd, maar ook het feit dat hij nog thuis woont en de jeugdige motivatie van de verdachte om het bewezen feit te plegen. 
    
    
    
      De rechtbank overweegt ten aanzien van het toepassen van het adolescentenstrafrecht het volgende. De verdachte was ten tijde van het plegen van het bewezenverklaarde feit 19 jaar en dus meerderjarig. Als uitgangspunt geldt dan dat het volwassenenstrafrecht wordt toegepast, tenzij de rechtbank aanleiding ziet om daarvan af te wijken en het jeugdstrafrecht toe te passen. De rechtbank ziet echter geen aanknopingspunten in de persoon van de verdachte dan wel de omstandigheden waaronder het feit is begaan die aanleiding geven tot het toepassen van het adolescentenstrafrecht. De verdediging heeft daartoe onvoldoende omstandigheden naar voren gebracht. 
    
    
    
      Hoewel de rechtbank geen aanleiding ziet tot het toepassen van het adolescentenstrafrecht heeft zij wel rekening gehouden met de jeugdige leeftijd van de verdachte en de in verhouding grote impact die een gevangenisstraf, in een voor de verdachte vreemd land, in deze levensfase op iemand heeft. De rechtbank heeft tevens acht geslagen op het uittreksel uit de Nederlandse justitiële documentatie van 21 mei 2023 en op de Spaanse, Franse, Duitse en Belgische documentatie, waaruit blijkt dat de verdachte niet eerder is veroordeeld voor strafbare feiten. Het voorgaande geeft aanleiding de in de oriëntatiepunten opgenomen uitgangspunt van zes maanden gevangenisstraf deels voorwaardelijk op te leggen. 
    
    
    
      Alles afwegend acht de rechtbank de hierna te noemen straf passend en geboden. 
    
  
  
    
      8In beslag genomen voorwerpen
    
      8.1.
      
        
          Standpunt officier van justitie en de verdediging
        
        Zowel de officier van justitie als de verdediging stellen zich op het standpunt dat het in beslag genomen geldbedrag en de telefoon met goednummer [nummer] teruggeven dienen te worden aan de verdachte.
      
    
    
      8.2.
      
        
          Beoordeling
        
        De voorwerpen behoren aan de verdachte toe. 
      
      
      
        Ten aanzien van het inbeslaggenomen geldbedrag van € 3.371,30 en de in beslag genomen telefoon met goednummer [nummer] zal een last worden gegeven tot teruggave aan de verdachte.
      
    
  
  
    
      9Toepasselijke wettelijke voorschriften
    Gelet is op de artikelen 14a, 14b en 14c van het Wetboek van Strafrecht en de artikelen 2 en 10 van de Opiumwet.
  
  
    
      10Bijlagen
    De in dit vonnis genoemde bijlagen maken deel uit van dit vonnis.
  
  
    
      11Beslissing
    De rechtbank:
    
    
      verklaart bewezen, dat de verdachte het ten laste gelegde feit, zoals hiervoor omschreven, heeft begaan;
    
    
    
      verklaart niet bewezen hetgeen aan de verdachte meer of anders ten laste is gelegd dan hiervoor bewezen is verklaard en spreekt de verdachte daarvan vrij;
    
    
    
      stelt vast dat het bewezen verklaarde oplevert het hiervoor vermelde strafbare feit;
    
    
    
      verklaart de verdachte strafbaar;
    
    
    
      veroordeelt de verdachte tot een gevangenisstraf voor de duur van 6 (zes) maanden;
    
    
    
      bepaalt dat van deze gevangenisstraf een gedeelte, groot 2 (twee) maanden niet ten uitvoer zal worden gelegd, tenzij de rechter later anders mocht gelasten;
    
    
    
      verbindt hieraan een proeftijd, die wordt gesteld op 2 (twee) jaren;  
    
    
    
      tenuitvoerlegging kan worden gelast als de veroordeelde de algemene voorwaarde niet naleeft;
    
    
    
      stelt als algemene voorwaarde dat de veroordeelde zich vóór het einde van de proeftijd niet aan een strafbaar feit schuldig zal maken;
    
    
    
      beveelt dat de tijd die door de veroordeelde voor de tenuitvoerlegging van deze uitspraak in verzekering en in voorlopige hechtenis is doorgebracht, bij de uitvoering van de opgelegde gevangenisstraf in mindering wordt gebracht, voor zover deze tijd niet reeds op een andere vrijheidsstraf in mindering is gebracht;
    
    
    
      beslist ten aanzien van de voorwerpen, geplaatst op de lijst van inbeslaggenomen en nog niet teruggegeven voorwerpen, te weten een geldbedrag van €3371,30 en tevens het goed met goednummer [nummer] , als volgt:
      - gelast de teruggave aan verdachte; 
    
    
    
      heft op de voorlopige hechtenis met ingang van het tijdstip waarop de duur van de in verzekering en voorlopige hechtenis doorgebrachte tijd gelijk wordt aan de duur van het onvoorwaardelijke gedeelte van de opgelegde gevangenisstraf.
    
    
    
    
      Dit vonnis is gewezen door mr. T.M. Riemens, voorzitter,
      en mrs. M.V. Scheffers en S.A. van Egmond, rechters,
      in tegenwoordigheid van mrs. E.S. Brouwer en L.C. Suiker, griffiers,
      en uitgesproken op de openbare terechtzitting op 16 augustus 2023.
    
    
    
      De griffier mr. L.C. Suiker is buiten staat het vonnis mede te ondertekenen. 
    
    
    
      Bijlage I 
    
    
    
      
        Tekst tenlastelegging
      
    
    
    
      Aan de verdachte wordt ten laste gelegd dat
    
    
    
      hij op of omstreeks 18 mei 2023 te Rotterdam,althans in Nederland,tezamen en in vereniging met een of meer anderen, althans alleen,opzettelijkheeft geteeld en/of bereid en/of bewerkt en/of verwerkt en/of verkocht en/of afgeleverd en/ofverstrekt en/of vervoerd,in elk geval opzettelijk aanwezig heeft gehad,ongeveer 996,2 gram, in elk geval een hoeveelheid van een materiaalbevattende heroïne en/ofongeveer 495,7 gram, in elk geval een hoeveelheid van een materiaalbevattende cocaïne,zijnde heroïne en/of cocaïne(telkens) een middel als bedoeld in de bij de Opiumwet behorende lijst I,dan wel aangewezen krachtens het vijfde lid van artikel 3a van die wet.