Behandeling van: het wetsvoorstel Uitbreiding van de Wet bodembescherming met bijzondere regels inzake sanering van de waterbodem (24234)
Staten-Generaal — Handelingen 
Datum: 2014-07-11 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Handeling 1996-1997, pag. 3297-3305

 
 
 

Handeling

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Vergadernummer
Datum vergadering

18-12-1996

Tweede Kamer der Staten-Generaal

1996-1997

nr. 40, pagina 3297-3305

18-12-1996

 

 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties over kamerdossier

Kamerdossier 24234Toon publicaties die dit dossier behandelen

 
 
 Publicaties in vergadering

Heropening van de beraadslaging over: de motie-Ter Veer over leasing melkquota (24596, nr. 3)Pagina 3315-3317
Behandeling van: het wetsvoorstel Uitbreiding van de Wet bodembescherming met bijzondere regels inzake sanering van de waterbodem (24234)Pagina 3297-3305
Voortzetting van de behandeling van: het wetsvoorstel Wijziging van Boek 1 van het Burgerlijk Wetboek en van het Wetboek van Burgerlijke Rechtsvordering in verband met opneming daarin van bepalingen voor de registratie van een samenleving (23761), en van: - de motie-M.M. van der Burg/Dittrich over een gratis overstap naar het partnerschapsregister (23761, nr. 15); - de motie-Dittrich over de rechtsgevolgen van partnerschapsregistratie (23761, nr. 16) en één andere motiePagina 3283-3289
Behandeling van: het wetsvoorstel Instelling van een Raad voor de financiële verhoudingen (Wet op de Raad voor de financiële verhoudingen) (24781)Pagina 3289-3293
Regeling van werkzaamheden (woensdag 18 december 1996)Pagina 3282-3283
Behandeling van: de brief inzake de gebitsprotheses (24124, nr. 52)Pagina 3305-3315
Debat naar aanleiding van: een algemeen overleg van 5 december 1996 over de notitie Leegstand; een algemeen overleg van 13 november 1996 over het toezicht op woningcoöperaties.Pagina 3270-3276
Presentie en opening (woensdag 18 december 1996)Pagina 3263-3263
Debat naar aanleiding van een algemeen overleg van 12 december 1996 inzake de CultuurraadPagina 3281-3282
Behandeling van: de brief inzake de situatie bij de Katholieke Universiteit Brabant (24646, nr. 81)Pagina 3263-3270
Behandeling van: - het wetsvoorstel Instelling van een vast college van advies op het terrein van de volksgezondheid en de zorggerelateerde dienstverlening (Wet op de Raad voor de volksgezondheid en de zorggerelateerde dienstverlening) (24627); - het wetsvoorstel Instelling van een vast college van advies op het terrein van de maatschappelijke ontwikkeling (Wet op de Raad voor maatschappelijke ontwikkeling) (24628); - het wetsvoorstel Wijziging van de Gezondheidswet in verband met de continuering van de Gezondheidsraad (24684)Pagina 3293-3297
Lijst van ingekomen stukken, met de door de voorzitter terzake gedane voorstellen (woensdag 18 december 1996)Pagina 3317-3318
Debat naar aanleiding van een algemeen overleg van 11 december 1996 inzake de adeldomPagina 3276-3281

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 51 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
Aan de orde is de behandeling van: het wetsvoorstel Uitbreiding
van de Wet bodembescherming met bijzondere regels inzake sanering van de waterbodem
(24234).De algemene beraadslaging wordt geopend.De voorzitter:Minister Jorritsma laat zich verontschuldigen. Minister De Boer zal ook
haar taak waarnemen.De heer Kamp (VVD):Voorzitter! Om de sanering van verontreinigde waterbodems op gang te krijgen,
moeten drie zaken geregeld zijn, in de eerste plaats de verantwoordelijkheidsverdeling,
in de tweede plaats de beschikbaarheid van opslagdepots en van verwerkingsinstallaties
en in de derde plaats de financiering. Door de saneringsregeling van de Wet
bodembescherming aan te vullen met een aantal bijzondere bepalingen voor verontreinigde
waterbodem, wordt met het nu aan de orde zijnde voorstel de verantwoordelijkheidsverdeling
geregeld.Met de aanleg van grootschalige opslagdepots, waar een begin mee is gemaakt in het Ketelmeer, krijgen wij ook de gelegenheid om op een
verantwoorde manier om te gaan met hetgeen opgebaggerd is. Wij kunnen het
verwerken of, zolang dat nog niet kan, opslaan. Op de mogelijkheden die opslagdepots
bieden en het tempo waarin zij beschikbaar worden, komen wij terug bij de
behandeling van de vierde nota waterhuishouding. Bij die vierde nota waterhuishouding
is ook de financiering, het derde punt, aan de orde. De minister van Verkeer
en Waterstaat heeft toegezegd in die vierde nota te komen met een tienjarenplan
om de saneringsachterstand in te halen. Dat wordt een heel grote opgave, waarvan
de kosten op dit moment geraamd worden op 7 mld. en 6 mld. daarvan zal gedragen
moeten worden door het Rijk.Nu heeft de VVD-fractie waardering voor de ordelijke wijze waarop het
kabinet de sanering heeft voorbereid en de wijze waarop samenwerking wordt
gezocht met de andere waterbeheerders: provincies, waterschappen en gemeenten.
Uiterlijk in het jaar 2010 moet de klus van de waterbodemsanering geklaard
zijn. De daadwerkelijke voortgang – waar nogal wat vraagtekens bij te
zetten zijn – zullen wij bespreken bij een andere, naar wij vinden passender,
gelegenheid. In dit wetsvoorstel verdienen drie punten onze bijzondere aandacht.Het eerste punt is de onvermijdelijke samenloop van onderhoudsbaggerwerk
met saneringsbaggerwerk. Ik denk dat voorkomen moet worden dat noodzakelijk
onderhoudswerk als gevolg van de terecht strenge regels voor saneringswerk
niet uitgevoerd kan worden en dan doelen wij in het bijzonder op de verplichting
om een saneringsplan op te stellen. Die planverplichting zou volgens ons helemaal
kunnen vervallen. De mogelijkheid om een ontheffing van die planverplichting
te verlenen die in de tweede nota van wijziging onder F is opgevoerd, zien
wij als een verbetering ten opzichte van het oorspronkelijke voorstel. Wij
vragen de minister of zij kan bevestigen dat aan een ontheffing alleen voorschriften
verbonden kunnen worden die nodig zijn in het belang van de bescherming van
de bodem. Met andere woorden, is de bepaling in het nieuwe artikel 63i, vijfde
lid, tweede zin, een limitatieve bepaling?Het tweede punt is de bepaling in artikel 55 van de wet dat beschikkingen
over bodemverontreinigingen kadastraal geregistreerd moeten worden. Dat is
een zinvolle bepaling ter bescherming van potentiële kopers, maar niet
als het gaat om waterbodems. De waterbodems die in de regel voor een publieke
taak zijn bestemd, plegen immers niet verkocht te worden. Bovendien is een
waterbodemverontreiniging geen stabiel gegeven, zoals tot drie keer toe op
de pagina's 10 en 11 van de nota naar aanleiding van het verslag is vermeld.
De waterbodemverontreiniging verplaatst zich vaak als gevolg van de stroming.
De registratieverplichting met betrekking tot de waterbodem is dan slechts
een kostenpost zonder inhoudelijke meerwaarde. Met het amendement op stuk
nr. 8 dat wij indertijd hebben ingediend, hebben wij beoogd bodems onder oppervlaktewater
in beheer bij overheidslichamen uit te zonderen voor die registratieverplichting.
De minister is twee weken later tot ons genoegen met een derde nota van wijziging
gekomen die hetzelfde doet, maar dan alleen voor bodems onder oppervlaktewateren
in eigendom van overheidslichamen. Dat betekent dat nog wel geregistreerd
moeten worden: bodems onder oppervlaktewateren die in beheer zijn bij overheidslichamen,
maar eigendom zijn van particulieren. Het gaat dan om bodems die vervuild
zijn. Dat lijkt ons geen zin te hebben. Die waterbodems plegen evenmin van
eigenaar te verwisselen. Zij zijn in beheer bij de overheid en wij denken
dat een registratieverplichting ook voor de waterbodems die in particulier
eigendom zijn geen meerwaarde heeft.Het derde aandachtspunt bij dit wetsvoorstel kan ik het beste toelichten,
voorzitter, aan de hand van een voorbeeld. Dat voorbeeld betreft een scheepsreparatiewerf
aan een inham van de Merwede, waarvan ik nu de naam niet zal noemen. De Merwede
stroomt gewoon door en dat betekent dat het niet nodig is daar regelmatig
te baggeren om de rivier op diepte te houden. Maar in de inham slaat het slib
voortdurend neer en dat betekent dat de werf die aan die inham is gelegen,
drie keer per jaar de inham moet uitbaggeren om ervoor te zorgen dat de te
repareren schepen erin en er weer uit kunnen varen. De meerkosten voor het
afvoeren van het vervuilde slib bedragen voor dat ene bedrijf ieder jaar ƒ
150.000. Dan zou je je af kunnen vragen waarom nu zo'n bedrijf, dat helemaal
niets aan die vervuiling kan doen, toch ieder jaar weer die meerkosten voor
zijn rekening moet nemen. Deze situatie doet zich niet alleen bij dit ene
bedrijf voor, maar bij 60 kleinere scheepswerven in ons land, zij het meestal
in veel mindere mate dan in het genoemde voorbeeld, waarbij het ging om een
bedrag van ƒ 150.000. De kosten die deze 60 scheepswerven bij elkaar
jaarlijks maken, schat ik op een bedrag tussen de 2 mln. en 3 mln. De vraag
aan de minister is of zij bereid is te bezien of zij deze bedrijven in die
onredelijke kosten tegemoet kan komen.Mevrouw Assen (CDA):Voorzitter! Het onderhavige wetsvoorstel beoogt duidelijke regels te geven
inzake de sanering van waterbodems en is daar in vele opzichten ook in geslaagd.
De nota naar aanleiding van het verslag geeft op vele aanvankelijke onduidelijkheden
antwoord. Toch is nog altijd niet geheel duidelijk geworden wie in welke situatie
verantwoordelijk is voor de sanering en voor wiens rekening de kosten komen.Het uitgangspunt is: de vervuiler betaalt; maar het lijkt er nu op dat
dit principe wordt vervangen door: de saneerder betaalt. FME en CMV vragen
ons in een brief hierover eveneens naar duidelijkheid. Het is onlogisch dat
de particulieren en bedrijven die in eigen beheer saneren, de volle kosten
dienen te betalen, ook al zijn zij niet de veroorzaker van de verontreiniging.
De onderhoudsplichtige krijgt daarbij een tegemoetkoming van 40%, maar de
saneerder in eigen beheer niet. Juist omdat het zo moeilijk aan te tonen is
wie de veroorzaker van de vervuiling van waterbodems is – vervuiling
vindt niet op locatie plaats en er is de verplaatsing van sedimenten –
zou ook aan de saneerder in eigen beheer dezelfde tegemoetkoming dienen plaats
te vinden.Op de vraag van het CDA welke wet voorkeur heeft bij waterbodemverontreiniging,
op grond van de Wet verontreiniging oppervlakte wateren, antwoordt
de minister in de nota naar aanleiding van het verslag dat dit van geval tot
geval moet worden bezien. Betekent dat niet een openzetten van de deur naar
willekeur en mogelijke rechtsongelijkheid? Immers, wie bepaalt wanneer welke
wet in werking treedt, en welke criteria worden daarbij gehanteerd? Daarover
dient helderheid te komen en daarover heb ik dan ook een amendement ingediend.Behalve de problematische situatie bij samenlopende situaties, meerdere
bronnen en oude verontreiniging, doet zich ook het probleem voor van nieuw
afgezette verontreinigde bodems. Het beleid dient ten aanzien van diffuse
bronnen dan ook met kracht te worden voortgezet.Het is opmerkelijk dat het niet mogelijk is een schatting te geven van
de omvang van de te saneren waterbodems, evenmin als van de daarmee samenhangende
kosten. Wat betekent het ontbreken van deze kennis voor de voortgang van de
sanering van waterbodems? Kunnen de verantwoordelijke ministers aangeven op
welke termijn zij ons wel hierover kunnen informeren en wat de financiële
consequenties zijn?De CDA-fractie kan zich vinden in de mogelijkheid tot ontheffing van een
saneringsplan, wanneer het gaat om deelsanering. De verkorting daardoor van
de procedures vergemakkelijkt de snelle aanpak van verontreiniging.Wat betreft het storten van slib uit regionale wateren in depots door
het Rijk tegen betaling ter beschikking gesteld, vindt de CDA-fractie het
van belang dat er tijdig voldoende stortplaatsen zijn. Wanneer komen de stortplaatsen
ter beschikking en hoe past dat in de tijdsplanning van de sanering van de
waterbodems? Hoe verhouden zich de stortkosten tot de overige saneringskosten?
Het zou trouwens in de ogen van de CDA-fractie verstandig zijn om meer te
investeren in de verwerkingsmogelijkheden van baggerspecie, waardoor er minder
stortcapaciteit nodig zal zijn. Ik overweeg daarover een motie in te dienen.De CDA-fractie betreurt het dat de EU geen specifieke financiële
bijdrage levert in de sanering van waterbodems en wel in een joint environmental
project inzake de verwerking van baggerspecie, een project dat wij uiteraard
toejuichen. Er moet meer haast achter dit project worden gezet. Zolang er
geen of zo weinig milieuvriendelijke methoden zijn voor de verwerking van
baggerspecie, ondersteunt de CDA-fractie het voornemen om baggerspecie uit
te zonderen van de afvalstoffenheffing, in het kader van "vergroening" van
het fiscale stelsel. Bovendien moeten de grote saneringen op dit terrein nog
plaatsvinden. Hoelang deze uitzonderingspositie moet blijven, is afhankelijk
van de ontwikkelingen op dit gebied. Behalve internationale projecten op het
gebied van baggerspecieverwerking zou er meer internationale samenwerking
moeten komen op het gebied van sanering van vervuilde waterbodems en preventie
ter voorkoming van vervuilde waterbodems. De Maas- en Scheldeverdragen zijn
hiervoor een goed begin. Tijdens de interparlementaire Nederlands-Duitse conferentie
in Dresden heb ik in de werkgroep milieu de noodzaak tot samenwerking met
Duitsland, met betrekking tot de bovenloop van de Rijn, genoemd in het kader
van zowel het voorkomen van overstromingen als milieu en vervuiling. De CDA-fractie
vraagt de bewindslieden hoe zij deze samenwerking met Duitsland concreet willen
invullen.Er resteren nog enkele vragen. Hoe zit het precies met de aanpak van diffuse
bronnen? Hoe zit het met de 100 mln. extra uit het Infrastructuurfonds, toegezegd
in de nota Beheer op peil van minister Jorritsma over het achterstallig onderhoud?
Geldt dat bedrag alleen voor onderhoud of ook voor sanering? Wat vinden de
bewindslieden van het amendement-Van den Berg over spoedbaggeren in regionale
wateren?De heer Van den Berg (SGP):Mijnheer de voorzitter! Het stemt mij tot grote vreugde dat wij de behandeling
van dit wetsvoorstel, naar het zich nu laat aanzien, nog dit jaar in deze
Kamer kunnen afronden. Ik heb er lang naar uitgezien, omdat het een nog ontbrekend
element in de aanpak van de waterbodemsanering betreft. Het heeft allemaal
heel lang geduurd. In de stukken is dat ook aan de orde gesteld. Het wetsvoorstel
heeft ook bij de Kamer, om bekende redenen, helaas een aantal maanden op de
plank gelegen. De voorbereiding heeft echter ook heel lang geduurd. En dat
betreur ik. Maar goed, het is nu bijna zover. Ik kan constateren dat in de
leemte die er tot nu toe was, een deugdelijke wettelijke saneringsregeling
voor de waterbodems, nu is voorzien.Voorzitter! Ik wijs erop dat een adequate wettelijke regeling alléén
volstrekt onvoldoende is om het probleem van de vervuilde waterbodems de wereld
uit te helpen. Er is geld nodig, veel geld zelfs. Op het gebied van de waterbodemsanering
is in ons land sprake van een gigantische erfenis. Het is een operatie die
miljarden zal kosten en vele decennia in beslag zal nemen. Gelet op de omvang
van de beschikbaar gestelde financiële middelen op rijksniveau, zoals
laatstelijk weergegeven in het beleidsplan Sanering waterbodem rijkswateren
1997-2010, zal het zeker wat de rijkswateren betreft de komende jaren in de
meest letterlijke zin van het woord "doormodderen" blijven. De regionale waterbeheerders
springen er wat hun prestatie betreft beduidend beter uit. De schaarse beschikbare
rijksmiddelen gaan vrijwel geheel op aan de inrichting van de grootschalige
regionale depots voor het bergen van de verontreinigde baggerspecie. En die
depots moeten er komen. Daarover mag geen misverstand bestaan. Er dreigt zelfs –
dat weten wij – met name voor het Hollands Diep uitstel. Dat is al erg
genoeg. Maar toch blijft er op het punt van de middelen, ook voor de regionale
waterbodems, eigenlijk alleen de spreekwoordelijke druppel op de gloeiende
plaat over. Er zou veel meer moeten gebeuren. Daarop zullen wij in een ander
verband, met name in het kader van de behandeling van de vierde nota waterhuishouding,
terugkomen. Ik wijs er hierbij op dat de diffuse verontreiniging nog steeds
voortschrijdt, hopelijk in een lager tempo dan vroeger. Dan komt niet ten
onrechte de vraag wel eens op of wij niet bezig zijn met het dweilen met de
kraan open. Het meeste geld wordt op dit moment besteed aan het verplaatsen
van het probleem, namelijk het storten van verontreinigd baggerslib in depots.
En daarmee blijven wij bezig met het doorschuiven van het probleem naar volgende
generaties. Aan echte duurzaamheid op dit terrein zijn wij nog niet eens toe,
mede gezien de ontwikkelingen die vanuit het buitenland op
ons af komen. Maar die ontwikkelingen laat ik nu voor wat zij zijn.Ik ga over tot de bespreking van het wetsvoorstel zelve. De financieringssystematiek
sluit aan bij datgene wat in de wet is vastgelegd over de droge bodems: eerst
de vervuiler, dan de gebruiker en tot slot de overheid. Het is overigens niet
eenvoudig om de vervuiler te laten betalen voor de sanering van de waterbodems.
De verontreiniging van de Nederlandse waterbodems wordt vandaag de dag hoofdzakelijk
veroorzaakt door import uit de ons omringende landen en door de emissie van
verontreinigde deeltjes uit diffuse bronnen in het binnenland. Via de grote
rivieren slaat heel wat vervuiling in de vorm van zwevende deeltjes op de
Nederlandse waterbodems neer. Een internationale aanpak is voor een effectieve
oplossing absoluut noodzakelijk. Ook een aanpak van de diffuse bronnen is
nodig. De waterkwaliteitsbeheerders kunnen soms moedeloos worden: hun saneringsresultaat
wordt via deze bronnen vaak geleidelijk teniet gedaan.In de stukken is uitgebreid stilgestaan bij de verschillende mogelijkheden
die de overheid ten dienste staan om de kosten van sanering te verhalen. Het
lijkt mij op voorhand duidelijk dat de mogelijkheden van kostenverhaal bij
sanering van de natte bodems aanzienlijk geringer zullen zijn dan bij sanering
van de droge bodems. Zelfs op het laatste terrein is uit financieel oogpunt
sprake van een voor de overheid minder gunstige ontwikkeling dan aanvankelijk
werd verwacht.Voorzitter! Een mogelijkheid voor bestuursorganen om extra inkomsten te
genereren is de verhoging van de legeskosten. Die kosten worden thans afgeleid
van de omvang van de verontreiniging. Vaak bestaat slechts een beperkte relatie
tussen de inspanning voor het beoordelen van de baggerplannen en de omvang
van het baggerwerk. Niet ten onrechte wordt de laatste tijd door het bedrijfsleven
nog wel eens geklaagd over legeskosten die in geen enkele verhouding staan
tot wat van de overheid aan administratieve inspanning wordt gevraagd. Is
de regering bereid te bevorderen dat de legeskosten meer zullen worden afgestemd
op de feitelijk verrichte werkzaamheden?Voorzitter! Hiervoor heb ik al betoogd dat het leeuwendeel van de kosten
voor waterbodemsanering door de overheid zal moeten worden opgebracht en dan
met name door het Rijk. Ook de waterkwaliteitsbeheerders zullen zelf een steentje
moeten bijdragen. Wat is in dit verband echt een redelijke bijdrage? De commissie-Zevenbergen
heeft zich enkele jaren geleden over deze vraag gebogen. Met betrekking tot
het tijdstip en de fasering van de invoering van het maximum drempelbedrag,
dat voor rekening komt van de waterkwaliteitsbeheerders, is in de stuurgroep
waterbodems overeenstemming bereikt en dat is winst.Er zit misschien nog een addertje onder het gras. De maximumbijdrage wordt
berekend per geval. Ik meen dat mevrouw Assen daarop zojuist ook wees. Maar
wat is precies een geval van bodemverontreiniging? De waterkwaliteitsbeheerders
wijzen erop dat voorkomen dient te worden dat indien één verontreiniging
is ontstaan door meerdere bronnen, die ene verontreiniging wordt aangemerkt
als meerdere gevallen van verontreiniging, waarbij dan ook per geval door
de waterkwaliteitsbeheerder een bijdrage moet worden geleverd. Met het gestelde
in de nota naar aanleiding van het verslag lijkt het erop dat voor een andere
benadering is gekozen. Op pagina 4 staat: "Indien de verschillende dicht bij
elkaar gelegen bronnen tot verschillende gevallen behoren, dan is volgens
de systematiek van de Wet bodembescherming in principe voor elke geval, waarvan
de sanering urgent is en waarvoor niet door derden (in de eerste plaats de
veroorzaker) in de financiering van de kosten van onderzoek en sanering kan
worden voorzien, de drempelbijdrage verschuldigd."Deze formulering kan aanleiding zijn voor het ontstaan van een misverstand.
Deelt de regering de opvatting, dat het niet zo kan zijn dat wanneer er sprake
is van één geval van verontreiniging, ook al is die gevoed door
meerdere bronnen, meer dan één bijdrage kan worden gevraagd?
Voor alle duidelijkheid: ik heb het niet over verschillende gevallen van verontreiniging
die zich dicht bij elkaar bevinden. In dat geval kan in redelijkheid voor
elk geval een bijdrage worden verlangd.Voorzitter! Wat de systematiek van de saneringsregeling betreft, valt
op dat niet gekozen is voor een bijzondere van de landbodem te onderscheiden
saneringsregeling voor de waterbodem. Uitgangspunt blijft de regeling die
nu geldt voor de bodem, aangevuld met specifiek op de waterbodem toegesneden
bepalingen. Dat maakt de wet moeilijk toegankelijk en op onderdelen misschien
enigszins gekunsteld. In beginsel is het gehele instrumentarium voor de bodemsanering
toepasbaar op de sanering van vervuilde waterbodems en is er dus tevens de
mogelijkheid om een saneringsbevel te geven. Het gebruik van dit instrumentarium,
dat oorspronkelijk bedoeld is voor de landbodemsanering, kan echter specifieke
problemen met zich brengen als het zonder meer wordt toegepast voor de waterbodemsanering.
Naar verwachting zal de veroorzaker veelal moeilijker te vinden zijn dan bij
de droge bodemverontreiniging. Daardoor zal, aldus de toelichting, eerder
overwogen worden aan de eigenaar of erfpachter een bevel te geven. In dit
geval kan ik bij de keuze van de erfpachter wel iets voorstellen. Het geven
van een saneringsbevel aan de eigenaar lijkt mij minder voor de hand te liggen,
ook omdat het Rijk en de provincies heel vaak eigenaar zullen zijn van verreweg
het grootste deel van de waterbodems. Is het reëel om te veronderstellen
dat het Rijk en de provincies zichzelf een saneringsplicht opleggen? Bovendien
kan men de vraag opwerpen of per saldo niet sprake is van sanering in eigen
beheer als Rijk of provincie hun eigen waterbodem gaan saneren en de regels
voor sanering in eigen beheer van toepassing dienen te zijn. Wil de minister
daar nader op ingaan?Mijnheer de voorzitter! In het wetsvoorstel is de mogelijkheid opgenomen
dat de minister van Verkeer en Waterstaat ontheffing verleent voor spoedbaggerwerk
in rijkswateren. In de schriftelijke voorbereiding is door mijn fractie de
vraag aan de orde gesteld of het geen aanbeveling zou verdienen om onderhoudsbaggerwerkzaamheden
helemaal buiten de reikwijdte van het wetsvoorstel te brengen. Daar zouden
goede redenen voor zijn. In de nota naar aanleiding van het verslag laat de
regering weten er weinig voor te voelen. In dit verband is
gewezen op de wenselijkheid om in het belang van de bescherming van de bodem
eisen te kunnen stellen aan het baggerwerk. Ik kan voor dat argument begrip
opbrengen, maar dan rijst bij mij direct de vraag waarom een dergelijke ontheffingsmogelijkheid
niet ook voor regionale wateren kan worden geïntroduceerd. Het lijkt
mij principieel niet juist om op dit punt onderscheid te maken tussen regionale
wateren en rijkswateren. Bovendien hebben wij begrepen dat er in de praktijk
behoefte aan kan bestaan. Ook van gemeentelijke zijde is daarop gewezen. Daarom
heb ik op dit punt een amendement ingediend op stuk nr. 9 om ook voor regionale
wateren een ontheffingsmogelijkheid te creëren.Ingevolge het vierde lid van het nieuwe artikel 63i kunnen bij provinciale
verordening regels worden gesteld voor de gegevens die bij een melding of
aanvraag om ontheffing moeten worden overgelegd omtrent de nadelige gevolgen
van de baggerwerkzaamheden voor de verspreiding, het onderzoek of de sanering
van het deel van het geval van ernstige verontreiniging dat niet wordt verplaatst.
Ter verzekering van een zodanige toepassing van deze regeling dat die niet
ernstig belemmerend werkt voor het uitvoeren van onderhoudsbaggerwerkzaamheden,
vragen wij ook hier de bevestiging van de regering dat deze bepaling limitatief
is bedoeld. Voorkomen dient te worden dat de bij een ontheffingsaanvraag te
overleggen gegevens het karakter krijgen van een soort pseudo-saneringsplan.
Wij gaan ervan uit dat dit laatste ook niet de bedoeling kan zijn van de provincies
en dat zij met de nodige terughoudendheid invulling zullen geven aan de bedoelde
bepaling.In dit verband wil ik aandacht vragen voor de eigenaren van scheepswerven –
ook de heer Kamp heeft daarover gesproken – die als erfpachters van
een stuk waterbodem in de praktijk nogal eens worden geconfronteerd met extra
kosten van vervuild baggerslib afkomstig uit diffuse bronnen. Dit wordt niet
ten onrechte als onrechtvaardig ervaren. Is er geen mogelijkheid om in dergelijke
gevallen, waarin evident sprake is van schuldloze erfpachters, te voorzien
in tegemoetkoming in gemaakte extra verwijderingskosten? De analogie met het
Fonds luchtverontreiniging dringt zich op. Graag krijg ik een reactie op dit
punt.Het amendement van collega Kamp op stuk nr. 8, inmiddels gewijzigd in
nr. 12, krijgt de volle steun van mijn fractie. Het komt ook ons voor dat
het weinig zin heeft een verplichte kadastrale registratie in het wetsvoorstel
op te nemen. Er is immers bepaald geen sprake van een levendige handel in
waterbodems en zeker niet in vervuilde waterbodems. Daar komt nog bij dat
de provincies en het Rijk zeer goed in staat moeten worden geacht een deugdelijke
administratie van vervuilde waterbodems te voeren. De noodzaak van een dergelijke
bepaling acht ik dan ook niet aanwezig. De minister heeft dat inmiddels bij
nota van wijziging geregeld voor in eigendom zijnde wateren, maar als ik het
goed heb begrepen, is het amendement van collega Kamp breder en ziet het ook
op beheer. Nu komt het voor, zij het niet zoveel meer, dat beheer en eigendom
niet in één hand zijn. Daarom lijkt het amendement een goede
aanvulling.Voorzitter! Ik kom tot een afronding. Ik heb wat kanttekeningen geplaatst
bij het wetsvoorstel, enkele vragen gesteld en een amendement ingediend. Dat
neemt echter geenszins weg dat wij veel waardering hebben voor dit stukje
wetgeving. Dankzij deze wetswijziging zullen de waterkwaliteitsbeheerders
nu eindelijk de beschikking krijgen over een effectiever instrumentarium om
de hun toegewezen taak, het beheer van de kwaliteit van onze oppervlaktewateren,
ook op dit punt te kunnen vervullen. Nu nog meer middelen en dan kan het beleid
ook werkelijk effectief worden!Mevrouw Augusteijn-Esser (D66):Voorzitter! Met het wetsvoorstel dat thans voor ons ligt kan mijn fractie
instemmen. Belangrijk is dat met deze wet de taken en bevoegdheden alsmede
de financiering van saneringen van waterbodems als aanvulling op de Wet bodembescherming
worden geregeld; dat in de zin zoals het tot nu toe gestalte werd gegeven
binnen het tot heden gevoerde interim-beleid. Ik permitteer mij eerst twee
algemene opmerkingen.Reeds tijdens het algemeen overleg op 2 april 1996 heb ik aangegeven dat
het probleem van verontreinigde waterbodems aanzienlijk is. Ook de Unie van
waterschappen wijst daarop in haar brief van 4 september jl. In die zin kan
ik nazeggen wat de collega's Kamp en Van den Berg hebben gezegd over de lasten
die het nog met zich zal brengen om alles op te ruimen. Ik zal er nu verder
niet op ingaan. Dat komt ongetwijfeld nog aan de orde bij het programma zelf.Een gebrek aan opslag- en verwerkingsmethoden staat een doortastende aanpak
op dit moment nog in de weg. Dat brengt mij op het eerste punt, te weten de
verwerkingsmogelijkheden voor baggerspecie. Die worden al jarenlang ontwikkeld.
Enkele jaren geleden bezocht ik een bedrijf in Utrecht dat daarmee bezig was.
Grootschalige toepassing komt maar niet van de grond. Dat ligt met name in
de weigering van het ministerie van Verkeer en Waterstaat van een gegarandeerde
aanlevering van de baggerspecie. Is dit juist en wat is daaraan te doen? Mijn
fractie vraagt aan de minister bij de eindrapportage programmaontwikkeling
sanering waterbodem deze technieken een echte kans te geven. Die eindrapportage
wordt in april verwacht. Wat dat betreft is het dus vrij actueel.Het tweede punt is dat ook. Vorige week heeft de ANWB, samen met watersportverenigingen
een plan voor vuilwaterinzameling in de recreatievaart aangeboden. Omdat mijns
inziens voorkomen nog altijd veel beter is dan genezen, ook in dit kader,
vraag ik de minister of zij mogelijkheden ziet voor eventuele financiële
ondersteuning van dit plan op langere termijn, om een en ander in een versnelling
te brengen.Dan de wet zelf. Hoewel mijn fractie op dit moment geen aanleiding ziet
tot voorstellen van wijziging, wil ik op twee punten enige verduidelijking.
De Unie van waterschappen bepleit geen kadastrale registratie bij waterbodems.
Wij ontvingen een derde nota van wijziging. Mag ik ervan uitgaan dat hiermee
deze zaak geregeld is?Verder heb ik een vraag over de saneerder in eigen beheer. In tegenstelling
tot een onderhoudsplichtige kan de eerste geen bijdrage krijgen van de waterkwaliteitsbeheerder.
Waarom dit verschil? In hoofdstuk 3.2.1 van de memorie van
toelichting wordt gesteld, dat sanering in eigen beheer moet worden gefinancierd
zonder gebruikmaking van de in de begroting opgenomen middelen, vooral omdat
de kosten voortvloeien uit het beoogde gebruik. Maar niettemin vroeg FME in
haar brief met name naar een bijdrage in meerkosten van afvoer van de klassen
3 en 4 slib. Dat lijkt mij geen onredelijke vraag; ik krijg daarop graag een
antwoord van de minister.Minister De Boer:Voorzitter! Ik ben blij dat een aantal leden heeft aangegeven dat zij
verheugd zijn dat dit wetsvoorstel er nu ligt. Het heeft inderdaad enige tijd
gekost, en het was ook niet eenvoudig. We hebben nog een aantal keren, toen
de klus haast geklaard was, gezegd dat een aantal verbeteringen moest worden
aangebracht. Een aantal amendementen die anders zou zijn ingediend, is reeds
opgenomen in het stuk.Van de waterbodems zeggen we vaak dat die problematiek pas heel laat ontdekt
is. Dat is inderdaad veel later dan de problematiek van de landbodems. Het
wetsvoorstel dat vandaag aan de orde is, past dan ook in de bredere context
van het omgaan met de verontreinigde waterbodems, en het verwijderen van baggerspecie.
De hoofdlijnen daarvan hebben we in het beleidsstandpunt verwijdering baggerspecie
en de Evaluatienota water neergelegd. Die nota's zijn van recente datum.De late erkenning van de verontreinigde waterbodems als milieuprobleem
is wellicht ook de verklaring dat we eerst een algemene saneringsregeling
in de WBB hebben opgenomen, die per 1 januari 1995 in werking is getreden.
Daarna waren we pas goed in staat aan het specifieke van de waterbodem ook
op wetsniveau vorm te geven. Daarmee zijn we nu bezig.De heer Kamp zei terecht dat er drie onderdelen zijn opgenomen: de procedurele
aspecten, de bevoegdheden en de financiën. Daarbij is het aspect van
maatwerk aan de orde. Het eerste onderwerp betreft de bevoegdheden van de
verschillende overheden. Wij leggen een buitengewoon belangrijke rol neer
bij de waterbeheerders. Wij doen daarmee recht aan het concept van integraal
waterbeheer, want ook de waterbodem behoort tot onze en uw zorg. Ik ben gelukkig
dat de waterbeheerders dat als zodanig ervaren.De procedurele aspecten zijn er pas later ingekomen, omdat ze aanvankelijk
niet in het wetsvoorstel waren opgenomen. Ook daarvan hebben we pas in een
latere fase ontdekt dat er wat hobbels zaten in relatie tot de saneringsregeling
van de WBB, met name in relatie tot het reguliere onderhoudsbaggerwerk. We
hebben toen via een uitvoeringstoets geprobeerd greep te krijgen op die problemen.
Met name nadat dit zich heeft voltrokken, zijn wij overgegaan tot het aanbrengen
van een aantal vereenvoudigingen. "Eenvoudiger en sneller" was het motto.De heer Kamp heeft de kadastrale registratie aan de orde gesteld. Hij
vroeg wat de meerwaarde daarvan is voor waterbodems die eigendom zijn van
particulieren. De kadastrale registratie heeft tot doel de informatie over
de bodemverontreiniging goed toegankelijk te maken voor potentiële kopers.
Dat kunnen ook kopers zijn van waterbodems, bijvoorbeeld agrarische percelen
of jachthavens, die in beheer zijn bij overheden. Dat betekent dat ze niet
in eigendom zijn van de overheden, maar wel in beheer bij overheden. Beheer
is een ruime term. Dat soort waterbodems wisselt ook wel eens van eigenaar.
Daarom blijf ik ervoor pleiten om dat aspect, die waterbodems, toch op te
blijven nemen. Nu gelden de overwegingen vooral voor de bescherming van particuliere
eigendommen. Op dit ogenblik heeft de overheid een informatieplicht, maar
wij zouden graag willen dat de particuliere eigendommen in kadastrale registratie
opgenomen zouden blijven worden.De heer Kamp heeft gevraagd of de minister kan bevestigen dat aan de ontheffing
bij onderhoudsbaggerwerkzaamheden alleen voorschriften kunnen worden verbonden
in het belang van de bescherming van de bodem. Dat kan ik zonder meer toezeggen.
Het desbetreffende nieuwe artikel 63i, vijfde lid, tweede zin, is limitatief
bedoeld. Ik meen dat de mogelijkheid om bodemvoorschriften te stellen niet
kan worden gemist.Mevrouw Assen heeft gevraagd of de verhouding met de Wet verontreiniging
oppervlaktewateren niet moet worden geregeld. De waterbodem ligt op het grensvlak
van water en bodem. De sanering van de verontreinigde waterbodem op grond
van de WVO is mogelijk bij overtredingen van de WVO – dan kun je bijvoorbeeld
bestuursdwang toepassen – of indien in een WVO-vergunning een waterbodemsaneringsvoorschrift
is opgenomen. Het amendement van mevrouw Assen vormt geen inbreuk op dat systeem.
Het legt vast dat als het resultaat gehaald kan worden door toepassing van
de WVO, de WVO gaat boven de Wet bodembescherming. Als dat resultaat dus niet
gehaald kan worden, blijft de WBB van toepassing. Een en ander is conform
de normale regels wanneer je te maken hebt met samenloop van wetgeving. Daarom
heb ik ook geen bezwaar tegen het amendement. Praktisch houdt de door mevrouw
Assen voorgestelde afbakeningsregeling in dat bijvoorbeeld de WBB in de volgende
gevallen niet overschaduwd wordt door de Wet verontreiniging oppervlaktewateren.
Dat is wanneer de WVO niet van toepassing is, omdat er geen stoffen in het
water worden gebracht of omdat er geen sprake is van een nieuw geval. Dat
zijn de twee enige aspecten.De heer Van den Berg heeft gevraagd of, indien er sprake is van een geval
van verontreiniging, ook al is die gevoed uit meerdere bronnen, meer dan één
bijdrage van de waterkwaliteitsbeheerder kan worden gevraagd. Nee, dat kan
niet. De systematiek van de wet luidt dat in principe per geval een drempelbijdrage
verschuldigd is, maar meerdere bronnen kunnen zowel leiden tot één
geval als tot meerdere gevallen.De heer Van den Berg en mevrouw Assen hebben gevraagd of niet voor spoedbaggerwerk
in regionale wateren een speciale procedure moet worden ingevoerd. Bij de
voorbereiding van dit wetsvoorstel heb ik uitdrukkelijk laten nagaan of aan
deze voorziening behoefte bestond. Dat bleek niet het geval te zijn, omdat
de situatie, plotseling grote hoeveelheden sediment die zich afzetten, zich
in de praktijk in regionale wateren niet voordoet. Aan de andere kant heb
ik geen bezwaar tegen het opnemen van dit onderdeel en dus ook niet tegen
het amendement. Ik laat het oordeel aan de Kamer over.De heer Van den Berg (SGP):Ik pleeg geen amendementen in te dienen die niet nodig zijn. Wij zijn
erop geattendeerd, van gemeentelijke zijde, dat die situatie in bijvoorbeeld
gemeentelijke havens of gemeentelijke waterwegen zich wel degelijk voordoet.
Vandaar mijn amendement. Ik ben blij dat u het oordeel aan de Kamer overlaat.
Ik wil even onderstrepen dat toch uit de praktijk is gemeld – misschien
bij nader inzien, ik weet ook niet hoe dat gegaan is – dat er gevallen
zijn waarin er behoefte aan bestaat. Dan lijkt het me logisch om die mogelijkheid
ook te scheppen.Minister De Boer:Wij hebben dat niet gehoord, mijnheer Van den Berg. Wij hebben ook geen
gegevens daarover. Ik heb er echter geen enkel probleem mee om dat toch op
te nemen. Als het een keer gebeurt, heb je er een voorziening voor.Voorzitter! De heer Van den Berg heeft verder gevraagd of het reëel
is te veronderstellen dat overheden zichzelf een saneringsplicht opleggen
en of er per saldo geen sprake is van sanering in eigen beheer als het Rijk
of de provincie hun eigen waterbodems saneren. Wat de eerste vraag betreft
is mijn antwoord dat het niet reëel is dat overheden zichzelf een saneringsplicht
opleggen. Verwacht mag worden dat het ook niet nodig is. Wel is het van belang
of er een verplichting bestaat om te saneren. Er is niet ook niet per saldo
sprake van sanering in eigen beheer als het Rijk of de provincie hun eigen
waterbodem saneren. Of er sprake is van sanering in eigen beheer hangt onder
meer af van de vraag of er gebruikersbelang is en of er sprake is van een
schuldige eigenaar. Ik noem een voorbeeld. De heer Van den Berg had het daar
ook al even over. Het op diepte brengen van de Hollandse IJssel – een
vaarwegbelang – wordt aangemerkt als een deelsanering in eigen beheer.
De rest van de sanering wordt als WBB-vangnetsanering aangemerkt.Voorzitter! Ik ga over naar de vraag van de heer Kamp. De heer Kamp maar
ook de heer Van den Berg en mevrouw Assen hebben gevraagd of het mogelijk
is om bijvoorbeeld bij scheepswerven te voorzien in een tegemoetkoming in
de extra baggerkosten. In het regeringsstandpunt over het rapport van de commissie-Zevenbergen
is tussen VROM, V en W, IPO en Unie van waterschappen afgesproken dat de onderhoudsbaggeraar
de kosten draagt van het onderhoudsbaggerwerk, inclusief de meerkosten als
gevolg van de aanwezige verontreiniging. Dat is in lijn met het algemene bodemsaneringsbeleid.
De belanghebbende betaalt en de schuld is daar niet relevant. Ik moet dus
"nee" antwoorden op uw vraag.Het is misschien goed nog wat dieper op die vraag in te gaan. Voor onderhoudsbaggerwerk
dat publiekrechtelijk verplicht is op grond van een keur bijvoorbeeld heeft
de Unie van waterschappen, mede naar aanleiding van jurisprudentie geregeld
dat een financiële bijdrage uit de waterkwantiteitsomslag mogelijk is.
De baggeraars waar de FME op doelt – ik neem aan dat de heer Kamp hierover
contact heeft gehad met de FME – zijn bedrijven die vrijwillig baggeren
om bedrijfsmatige redenen en niet op grond van een onderhoudsplicht. Voor
hen geldt dus heel duidelijk dat de belanghebbende betaalt. Een baggerend
bedrijf kan in beginsel wel gebruikmaken van de mogelijkheden van de cofinanciering
die ook de Wet bodembescherming biedt. Ook Rijkswaterstaat wil "werk met werk"
maken. Dat betekent dat bij een initiatief tot het baggeren van de vaargeul,
mits er voldoende middelen beschikbaar zijn, Rijkswaterstaat de rest voor
zijn rekening neemt. Verder zorgt het Rijk voor relatief goedkope stort- en
verwerkingsvoorzieningen voor verontreinigde baggerspecie.De heer Kamp (VVD):Voorzitter! Mag ik de minister vragen of zij dit als een redelijk standpunt
ervaart? Ik heb het voorbeeld genoemd van de Merwede. Daar vindt een flinke
stroming plaats. Daar worden dus nooit onderhoudsbaggerwerken gedaan. Je hebt
daar een inham. Daar zit een bedrijf. Dit moet daar drie keer per jaar de
bagger weghalen. Het bedrijf kan er helemaal niets aan doen wat de rivier
meevoert en afzet in die inham. Het bedrijf moet daar drie keer per jaar baggeren
en zeer hoge kosten maken. Is het redelijk om al die kosten bij het bedrijf
te laten?Minister De Boer:Het feit dat het bedrijf moet baggeren heeft volstrekt te maken met zijn
eigen bedrijfsvoering. Daarom zit het bedrijf ook aan de rivier. De meerkosten
hebben te maken met het feit dat het verontreinigde bagger is. Wij lopen daar
bij de hele bodemsanering voortdurend tegenaan. Wij kunnen niet anders dan
zeggen dat de belanghebbende daar de kosten voor zijn rekening neemt. Het
bedrijf heeft er belang bij dat er daar gebaggerd wordt, maar het is toevallig
verontreinigde bagger. Men kan zich afvragen of dit onredelijk is. In dat
geval draait het Rijk voor de kosten op. Het Rijk maakt al enorme kosten in
het kader van de sanering van verontreinigde bodems. Men kan zich voorstellen
dat wij de regelgeving die van toepassing is op landbodems ook van toepassing
willen blijven verklaren op waterbodems.De heer Kamp (VVD):Voorzitter! Vindt de minister dat de regeling die van toepassing is voor
landbodems op dit punt gelijk moet zijn aan die voor waterbodems?Minister De Boer:Ja.De heer Van den Berg heeft gevraagd of de leges afgeleid moeten worden
van de feitelijk verrichte werkzaamheden. Ik ben daar sterk voor. Het onderwerp
is vaker aan de orde, ook in relatie met andere zaken. Ik ben in overleg met
het IPO over de regeling van de leges. Ik betrek dit onderwerp bij de bespreking
van de totale legesproblematiek.De heer Van den Berg heeft betoogd dat het leeuwendeel van de kosten van
de waterbodemsanering door de overheid moet worden opgebracht, met name door
het Rijk. Ik deel zijn conclusie, maar wij moeten geen overspannen verwachtingen
hebben van de mogelijkheden om individuele vervuilers nog daadwerkelijk aan
te spreken op financiering van de bestaande verontreiniging. In wezen zou
ik willen dat het anders was, maar het is een gegeven. Wij moeten de kansen
benutten. Er lopen verschillende zaken waarbij via juridische weg dan wel
via onderlinge afspraken gepoogd wordt, de oorspronkelijke vervuiler op een
bijdrage in de saneringskosten aan te spreken. Wij moeten ermee doorgaan.
Het is een lastig karwei en het vergt veel tijd, maar het is toch nodig.Mevrouw Assen heeft gevraagd of het bedrag van 100 mln. uit de nota Beheer
op peil van minister Jorritsma alleen voor onderhoud bestemd
is. Ik beantwoord deze vraag namens mijn collega van Verkeer en Waterstaat.
Het bedrag is in principe alleen voor het onderhoud, maar daarbij wordt ook
ernstig verontreinigde waterbodem verwijderd. Er is dan sprake van een sanering.
Dit gebeurt bijvoorbeeld in de Hollandse IJssel.Mevrouw Assen heeft gevraagd waarom het zo moeilijk is om de saneringsomvang
te bepalen. De omvang van de sanering is alleen globaal bekend. Dat is ook
opgenomen in de Evaluatienota water uit 1993. Bij het baggeren blijkt vaak
wat de exacte omvang is. Wij zullen in de vierde nota waterhuishouding gedetailleerdere
gegevens daarover verstrekken.Mevrouw Assen heeft vervolgens gevraagd wanneer de stortplaatsen ter beschikking
komen. Zij vroeg tevens naar de verhouding tussen stortkosten en andere saneringskosten.
De planning voor stortplaatsen van het Rijk is opgenomen in de voortgangsrapportage
Derde nota waterhuishouding. De minister van Verkeer en Waterstaat rapporteert
jaarlijks aan de Tweede Kamer. Zeer binnenkort ontvangt de Kamer weer een
rapportage. De stortkosten bedragen enkele tientjes per kubieke meter. De
saneringskosten zijn uiteraard variabel, afhankelijk van de situatie. Er is
nog weinig ervaring opgedaan met waterbodemsanering. Het beleid is gericht
op verwerking, dus op het besparen op stortcapaciteit. Daarbij gaan wij uit
van 20% in het jaar 2000. Er zijn proeven met zandscheiding gaande. Zij zien
er, zo meldt mij Verkeer en Waterstaat, goed uit.Mevrouw Assen heeft gevraagd naar de aanpak van diffuse bronnen. De regering
bereidt een plan van aanpak voor dat de Kamer het volgend voorjaar zal ontvangen.Mevrouw Augusteijn heeft gevraagd waarom de minister van Verkeer en Waterstaat
geen aanbod van baggerspecie aan verwerkers van bagger garandeert. Zij vindt
dat die garantie er moet komen. Over de verwerking van baggerspecie mag de
Kamer verwachten dat in de vierde nota waterhuishouding, die volgend jaar
verschijnt, knopen worden doorgehakt. Aanbodgaranties zie ik niet als een
goede aanpak op dit ogenblik. Verwerkers van baggerspecie zullen zich op de
markt moeten bewijzen. Enige concurrentie kan naar de verwachting toch een
vrij kostbare verwerking goedkoper maken. Bovendien moet men bedenken dat
bijna alle waterbodemsanerings- en baggerwerk uit de rijksmiddelen moet komen,
en de verwerking van de baggerspecie dus ook. Het voegt dus toe aan elkaar.Mevrouw Augusteijn heeft gevraagd of ik mogelijkheden zie voor de financiering
van het ANWB-plan. Voor jachthavens geldt in wezen hetzelfde als voor scheepswerven.
Als zij hun haven bereikbaar willen houden, zijn zij als eerste verantwoordelijk
daarvoor. Het ministerie van V en W is niet ongevoelig voor de problemen in
de recreatiesector. Gezocht zou moeten worden naar samenwerking tussen Rijkswaterstaat
als vaarwegbeheerder en de jachthavenbeheerders.Mevrouw Assen heeft gevraagd wat de bewindslieden doen om de samenwerking
met Duitsland bij de verwerking van baggerspecie concreter in te vullen. Met
de Rijnoeverstaten is overeenstemming gekomen om met het Rijnactieprogramma
niet alleen veel aan preventie van verontreiniging te doen, maar ook een van
de doelstellingen van het programma voor het jaar 2000 te bereiken. Dat is
het zo schoon mogelijk laten zijn van het Rijnsediment, zodat je daarmee geen
probleem meer heb. De minister van Verkeer en Waterstaat zal nog eens met
haar collega praten om te zien hoe ver men is met het bereiken van dit doel.Voorzitter! Hiermee heb ik de vragen in eerste termijn beantwoord.De heer Kamp (VVD):Voorzitter! Ik ben de minister erkentelijk voor haar heldere eerste termijn
en voor haar beantwoording van onze vragen en opmerkingen.Registratie van bodemverontreiniging heeft volgens ons zin. Van waterbodems
heeft dat minder zin, omdat die verontreiniging geen stabiel gegeven is. Je
loopt al snel het risico dat je iets registreert wat op een gegeven moment
niet meer bestaat, zoals de minister zelf ook heeft gezegd. Bovendien verwisselen
waterbodems in de regel niet van eigenaar. Dan registreer je iets, maar je
maakt geen gebruik van die gegevens. Dan heb je alleen maar kosten gemaakt.
Dat is zeker het geval bij waterbodems van wateren die in beheer zijn bij
de overheid. Die wateren hebben kennelijk een publieke functie. Het ligt voor
de hand dat er weinig zal gebeuren met het eigendom. Om daar te gaan registreren,
terwijl je al weet dat de eventuele vervuiling van zo'n waterbodem geen stabiel
gegeven is en vervreemding van zo'n waterbodem zich waarschijnlijk niet zal
voordoen, heeft heel weinig zin.Het verschil dat is overgebleven tussen het voorstel van de minister en
het amendement, is dat de minister zegt: als waterbodems in eigendom zijn
van de overheid, hoeven zij niet geregistreerd te worden, indien er sprake
is van verontreiniging. Het amendement zegt: indien wateren in beheer zijn
bij een overheid, dan heeft die registratie geen zin, omdat alles wat ik net
heb gezegd, geldt voor zowel de wateren waar de minister op doelt als op de
wateren waar ik op doel. De wateren waar ik op doel, zijn er wat meer. Ik
denk dat er in de praktijk geen negatieve gevolgen van uit zullen gaan als
dit niet geregistreerd wordt. Het positieve gevolg dat van het amendement
uitgaat, is dat er minder kosten worden gemaakt. Dat is reden om toch vast
te houden aan het amendement.Mevrouw Assen (CDA):Voorzitter! Ik dank de minister voor haar beantwoording. Ik heb een vraag
over de cofinanciering die mogelijk is voor degenen die eigenaar-beheerder
zijn. Ik zou graag preciezer van de minister willen horen wanneer dat wel
en niet het geval is, want mij is duidelijk geworden dat de onderhoudsplichtige
wel een tegemoetkoming krijgt, maar de saneerder niet. Wanneer is dat wel
het geval en in welke situaties geldt dan de cofinanciering? Hoeveel is dat
en wie zijn daar bijvoorbeeld van uitgesloten?Het tweede punt dat ik wil benadrukken, is dat de minister heeft gezegd
dat het beleid erop is gericht om meer te investeren in de verwerkingsmogelijkheden
van baggerspecie, waardoor minder stortcapaciteit nodig is. Toch zou ik dat
graag wat concreter willen zien. Daarvoor dien ik een motie in.De Kamer,gehoord de beraadslaging,overwegende, dat in het afvalstoffenbeleid het uitgangspunt is het hergebruik
van afvalstoffen te bevorderen en het storten te beperken;overwegende, dat het Joint Environmental Project over verwerking van baggerspecie
moeizaam van de grond komt;verzoekt de regering op korte termijn met voorstellen te komen om de verwerking
van baggerspecie te bevorderen en voldoende verwerkingscapaciteit te genereren,en gaat over tot de orde van de dag.De voorzitter:Deze motie is voorgesteld door het lid Assen. Naar mij blijkt, wordt zij
voldoende ondersteund.Zij krijgt nr. 13 (24234).De heer Kamp (VVD):Mag ik mevrouw Assen vragen of het niet meer voor de hand had gelegen
om een motie als deze in te dienen bij de behandeling van het saneringsprogramma
of van de derde nota water? Nu komt de motie er bij een technische wetswijziging
plotseling tussen.Mevrouw Assen (CDA):Wij hebben gemeend dat het hier, op dit moment, een juiste motie is, omdat
wij hier ook bezig zijn met het al of niet genereren van voldoende stortplaatsen.
Dit leek ons de juiste plek om de motie in te dienen; ik zal niet in twijfel
trekken dat dat ook op andere plekken had gekund, maar het lijkt mij geen
motie die hier niet op haar plaats is.De heer Kamp (VVD):Heeft mevrouw Assen aanwijzingen dat de voortgang die wij recent besproken
hebben bij het saneringsprogramma waterbodems, op dit moment anders is dan
het beeld dat wij toen kregen? Zijn er nieuwe ontwikkelingen?Mevrouw Assen (CDA):Nee, maar wij willen dit beleid graag concreter ingevuld zien.Minister De Boer:Voorzitter! Ik wil graag even van gedachten wisselen met de heer Kamp.
Ik ben namelijk van mening dat registratie zin heeft, omdat je als potentiële
koper op dat aspect kunt vertrouwen en je daarop kunt verlaten. Bovendien
wisselen, zoals ik al heb gezegd, ook wateren die weliswaar particulier eigendom
zijn, maar in het beheer van de gemeenten zijn, wel eens van eigenaar. In
dat soort situaties is het belangrijk dat die registratie toch ergens plaatsvindt.
Als het amendement wordt aangenomen, zal ik daar geen halszaak van maken,
maar ik vind eigenlijk dat er moet worden geregistreerd als het beheer bijvoorbeeld
bij een gemeente ligt – meestal gaat het om een gemeente of een provincie –
maar het eigendom bij een particulier. Nogmaals: als de Kamer van mening is
dat het amendement moet worden aangenomen, laat ik dat aan de Kamer over,
maar op zichzelf zou ik dat liever niet zien.De heer Van der Berg (SGP):Mag ik daarover voor mijn oordeelsvorming een vraag aan de minister stellen?
Als je doordenkt over wat zij zegt, vraag ik mij af of haar eigen nota van
wijziging in alle opzichten zo verstandig is, want het kan ook voorkomen –
wij zijn bijvoorbeeld bezig met een hele opschoningsoperatie van het overheidsbezit
van wateren; denk aan de bekende operatie "Brokx-nat" – waarbij nu bij
de overheid in eigendom en vaak in beheer zijnde wateren worden overgedragen
aan particulieren of worden afgestoten omdat zij geen politieke functie meer
hebben. Als de minister het zo benadert, kan het zinvol zijn om ook te registreren
als de bodem in eigendom bij de overheden is. Er kunnen toch immers particulieren
belangstelling voor hebben. Of ziet de minister zoiets niet gebeuren?Minister De Boer:Als het al gebeurt, zie ik het veel minder gebeuren dan voorgesteld. Een
particulier die grond of een waterbodem koopt van de overheid, zou zich bovendien
iets meer mogen verlaten op de informatie van die overheid. Het zijn dus twee
aspecten. Ten eerste gebeurt het weinig en ten tweede denk ik dat er meer
zekerheid aan vast zit.De heer Kamp (CDA):Dat laatste argument is een redelijk argument. De particulier mag iets
extra's van de overheid verwachten. De minister hecht eraan om het te doen
zoals zij heeft voorgesteld. Ik denk dat ik daar aanleiding in vind om het
amendement in te trekken.De voorzitter:Aangezien het gewijzigde amendement-H.G.J. Kamp (stuk nr. 12) is ingetrokken,
maakt het geen onderwerp van beraadslaging meer uit.Minister De Boer:Bedankt. Ik kom bij de motie van mevrouw Assen. Die gaat over het verwerken
van baggerspecie in het kader van het joint environmental project, dat, althans
in de bewoordingen van de motie, maar moeizaam van de grond komt. Ik moet
zeggen dat er op dit ogenblik wel het nodige gebeurt rond de verwerking. Binnenkort
komt er ook een verdere haalbaarheidsstudie van Rijkswaterstaat. Die kan de
Kamer op niet al te lange termijn tegemoetzien. Bovendien staan de beleidsconclusies
daarvan in de vierde nota waterhuishouding. Ik heb op zichzelf dus op dit
ogenblik geen behoefte aan deze motie, omdat al in de inhoud van de motie
voorzien wordt.Ik moet mevrouw Assen nog iets duidelijk maken over de cofinanciering.
De onderhoudsplicht betekent dat de mogelijkheid bestaat van een bijdrage
van een waterbeheerder. Er is ook een onderhoudsbelang. Dan is er geen plicht
en geen bijdrage van de waterbeheerder. Bij een sanering is er altijd sprake
van een deel waarbij niet vanzelfsprekend de rekening bij iemand neergelegd
kan worden. In die zin kent de Wet bodembescherming een beperkte mogelijkheid
tot cofinanciering. Ik ben bereid om te kijken of wij ten aanzien van waterbodems
ook iets dergelijks kunnen ontwikkelen, zodat in ieder geval een mogelijkheid
van cofinanciering betrokken wordt bij de Wet bodembescherming.De algemene beraadslaging wordt gesloten.De voorzitter:Ik stel voor, morgen te stemmen.Daartoe wordt besloten.De vergadering wordt van 16.58 uur tot 19.30 uur geschorst. 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/h-tk-19961997-3297-3305.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl