ECLI:NL:RVS:2024:4520, Raad van State, 07-11-2024, 202305618/1/V1
Raad van State — Uitspraak 
Datum: 2024-11-07 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Bestuursrecht; Vreemdelingenrecht

Samenvatting: De vreemdeling heeft beroep ingesteld tegen het niet tijdig nemen van een besluit op een aanvraag om hem een verblijfsvergunning asiel voor bepaalde tijd te verlenen.

202305618/1/V1.
    Datum uitspraak: 7 november 2024
    AFDELING
    BESTUURSRECHTSPRAAK
    Uitspraak met toepassing van artikel 8:54, eerste lid, van de Algemene wet bestuursrecht (hierna: de Awb) op het hoger beroep van:
    [de vreemdeling],
    appellant,
    tegen de uitspraak van de rechtbank Den Haag, zittingsplaats Utrecht, van 9 augustus 2023 in zaak nr. NL23.14653 in het geding tussen:
    de vreemdeling
    en
    de minister van Asiel en Migratie.
    Procesverloop
    De vreemdeling heeft beroep ingesteld tegen het niet tijdig nemen van een besluit op een aanvraag om hem een verblijfsvergunning asiel voor bepaalde tijd te verlenen.
    Bij uitspraak van 9 augustus 2023 heeft de rechtbank dat beroep niet-ontvankelijk verklaard.
    Tegen deze uitspraak heeft de vreemdeling, vertegenwoordigd door mr. P.J. Schüller, advocaat in Amsterdam, hoger beroep ingesteld.
    Bij besluit van 11 april 2024 heeft de staatssecretaris van Justitie en Veiligheid de aanvraag van de vreemdeling ingewilligd.
    De vreemdeling heeft op verzoek van de Afdeling een nader stuk ingediend.
    Overwegingen
    Hoger beroep
    1.       Toen de rechtbank uitspraak deed op het beroep van de vreemdeling tegen het niet tijdig nemen van een besluit, had de minister nog geen besluit genomen op zijn aanvraag van 21 oktober 2022. Dat heeft de minister bij het besluit van 11 april 2024 wel gedaan. Wat de vreemdeling aanvoert, schept geen belang voor het beoordelen van zijn hoger beroep.
    2.       Het hoger beroep is niet-ontvankelijk. Op de door de Afdeling in de uitspraak van 8 november 2023, ECLI:NL:RVS:2023:4125, gestelde prejudiciële vragen heeft het Hof van Justitie nog geen antwoord gegeven. De Afdeling is, gelet op wat zij in de hiervoor genoemde uitspraak onder 22 tot en met 25 heeft overwogen, van oordeel dat er rekening mee moet worden gehouden dat de minister met WBV 2022/22 de beslistermijn rechtmatig met negen maanden heeft verlengd. De minister heeft na meer dan vijftien maanden na indiening van de aanvraag een besluit genomen. Dit betekent dat de minister, ongeacht de rechtmatigheid van de verlenging van de beslistermijn, ook de beslistermijn van vijftien maanden heeft overschreden. De Afdeling ziet daarom aanleiding om de minister in de proceskosten te veroordelen.
    3.       De minister moet de in verband met het hoger beroep gemaakte proceskosten vergoeden (een punt voor het hogerberoepschrift). Het hoger beroep gaat uitsluitend over het door de staatssecretaris niet tijdig nemen van een besluit op de asielaanvraag. De Afdeling past daarom wegingsfactor 0,5 toe.
    Besluit van 11 april 2024
    4.       De minister is in het besluit van 11 april 2024 geheel aan de aanvraag van de vreemdeling tegemoetgekomen. Wel heeft de vreemdeling in reactie op het besluit aangevoerd dat de minister heeft nagelaten een bestuurlijke dwangsom wegens het te laat nemen van een besluit vast te stellen. Gelet hierop wordt, op grond van artikel 6:20, derde lid, in samenhang gelezen met artikel 6:24 van de Awb, het besluit van rechtswege geacht onderwerp te zijn van dit geding.
    5.       Zoals volgt uit de uitspraak van de Afdeling van 30 november 2022, ECLI:NL:RVS:2022:3352, onder 5.1 tot en met 5.5, is de uitsluiting van de mogelijkheid om een bestuurlijke dwangsom te verbeuren in asielprocedures, die is opgenomen in artikel 1 van de Tijdelijke wet opschorting dwangsommen IND (Stb. 2020, 242), niet in strijd met het Unierecht. Dat betekent dat de minister in dit geval geen bestuurlijke dwangsom verschuldigd is.
    6.       Het beroep is kennelijk ongegrond.
    Beslissing
    De Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State:
    I.        verklaart het hoger beroep niet-ontvankelijk;
    II.       verklaart het beroep tegen het besluit van 11 april 2024, V-[nummer], ongegrond;
    III.      veroordeelt de minister van Asiel en Migratie tot vergoeding van bij de vreemdeling in verband met de behandeling van het hoger beroep opgekomen proceskosten tot een bedrag van € 437,50, geheel toe te rekenen aan door een derde beroepsmatig verleende rechtsbijstand.
    Aldus vastgesteld door mr. M. den Heyer, lid van de enkelvoudige kamer, in tegenwoordigheid van mr. L.S. van den Oosterkamp, griffier.
    w.g. Den Heyer
    lid van de enkelvoudige kamer
    w.g. Van den Oosterkamp
    griffier
    Uitgesproken in het openbaar op 7 november 2024
    941-1028