Behandeling van de brief van de minister van Justitie inzake de uitvoering van moties over interlandelijke adoptie (28457, nr. 14)
Staten-Generaal — Handelingen 
Datum: 2014-07-07 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Handeling 2003-2004, pag. 3739-3747

 
 
 

Handeling

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Vergadernummer
Datum vergadering

19-03-2004

Tweede Kamer der Staten-Generaal

2003-2004

nr. 57, pagina 3739-3747

11-03-2004

 

 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties over kamerdossier

Kamerdossier 28457Toon publicaties die dit dossier behandelen

 
 
 Publicaties in vergadering

Behandeling van de brief van de minister van Justitie inzake de uitvoering van moties over interlandelijke adoptie (28457, nr. 14)Pagina 3739-3747
Debat naar aanleiding van een algemeen overleg op 18 februari 2004 over het emancipatiebeleidPagina 3747-3749
Voortzetting van de behandeling van de brief van de staatssecretaris van Volksgezondheid, Welzijn en Sport over het vervoer van chronisch zieken en gehandicapten buiten de regio (29200 XVI, nr. 184)Pagina 3795-3807
Lijst van ingekomen stukken, met de door de voorzitter ter zake gedane voorstellen (donderdag 11 maart 2004)Pagina 3807-3808
Debat over de belastingvrijstaatjesPagina 3777-3795
Debat naar aanleiding van een algemeen overleg op 12 februari 2003 over duurzame energiePagina 3757-3763
Debat naar aanleiding van een algemeen overleg op 12 februari 2004 over de sollicitatieplicht 57-plusPagina 3749-3756
Presentie en opening (donderdag 11 maart 2004)Pagina 3739-3739
Behandeling van:het wetsvoorstel Wijziging van de Warenwet, de Bestrijdingsmiddelenwet 1962, de Diergeneesmiddelenwet en de Wet op de economische delicten, teneinde deze af te stemmen op verordening (EG) nr. 178/2002 (29317); - het wetsvoorstel Goedkeuring van de op 21 december 2001 te Genève totstandgekomen wijziging van artikel 1 van het op 10 oktober 1980 te Genève totstandgekomen Verdrag inzake het verbod of de beperking van het gebruik van bepaalde conventionele wapens die geacht kunnen worden buitensporig leed te veroorzaken of een niet-onderscheidende werking te hebben (29024) (Trb. 2002, 169)Pagina 3739-3739
Regeling van werkzaamheden (donderdag 11 maart 2004)Pagina 3756-3757
Gezamenlijke behandeling van: - het wetsvoorstel Goedkeuring van het op 25 juni 1998 te Aarhus totstandgekomen Verdrag betreffende toegang tot informatie, inspraak bij besluitvorming en toegang tot de rechter inzake milieuaangelegenheden (28834); - het wetsvoorstel Wijziging van de Wet milieubeheer, de Wet openbaarheid van bestuur en enige andere wetten (Wet uitvoering Verdrag van Aarhus (28835))Pagina 3763-3777

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 60 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
Aan de orde is de behandeling van:de brief van de minister
van Justitie inzake de uitvoering van moties over interlandelijke adoptie
(28457, nr. 14).De voorzitter:Ik bepaal de spreektijd op maximaal drie minuten.De beraadslaging wordt geopend.De heer Dittrich (D66):Voorzitter. Tot mijn schrik hoor ik dat de spreektijd drie minuten bedraagt.
Ik heb mij namelijk geprepareerd op een spreektijd van vijf minuten. Ik zal
dus iets sneller moeten praten.Er zijn tientallen homokoppels die op dit moment bezig zijn met de adoptie
van een kind uit de Verenigde Staten. Ondanks hoge kosten, tegenwerking en
ingewikkelde procedures zijn zij bereid, een kind in hun gezin in Nederland
op te vangen. Als het aan de Verenigde Staten lag, kunnen deze koppels samen
een kind adopteren, maar de wet Opneming buitenlandse kinderen ter adoptie,
de zogenaamde WOBKA, verbiedt dat.Het gevolg hiervan is dat eerst de ene partner moet adopteren en pas jaren
later de ander. Ondertussen verkeert het kind in Nederland
al die tijd in juridische onzekerheid over het ouderschap. Wat gebeurt er
bijvoorbeeld als de ouder die het kind heeft geadopteerd, komt te overlijden?
Deze situatie is dus absoluut niet in het belang van het kind. Terecht vroegen
vele homoseksuele koppels D66 om een aanpassing van de WOBKA, opdat zij wel
samen kunnen adopteren.Er is geen enkel bezwaar tegen openstelling van de WOBKA, want uit onderzoek
van de minister van Justitie zelf blijkt dat de herkomstlanden die helaas
niet gediend zijn van adoptie door homo's, bijvoorbeeld China, kinderen aan
Nederland blijven afstaan wanneer adoptie door homoseksuele paren in Nederland
mogelijk wordt, mits hun kinderen maar niet bij een homostel terechtkomen.Naast Amerika is adoptie door een homopaar nu ook in Zuid-Afrika mogelijk
en waarschijnlijk zullen andere herkomstlanden in de toekomst deze liberale
koers overnemen. In Europa heeft Zweden inmiddels internationale adoptie door
homostellen mogelijk gemaakt. In december zijn deze argumenten met de minister
gewisseld, hetgeen heeft geleid tot een royale Kamermeerderheid voor het voorstel
van mijn collega Lousewies van der Laan om de wet op korte termijn –
ik onderstreep: op korte termijn – open te stellen.In zijn brief van 6 februari jongstleden legt de minister een koppeling
met onderhandelingen over een bilateraal verdrag met Zuid-Afrika. Pas in het
voorjaar van 2004 gaat er een ambtelijke delegatie naar Pretoria om de mogelijkheden
te onderzoeken en om te bezien of ... Vervolgens zal getracht worden om een
verdrag te sluiten ... enz. De fractie van D66 is het er niet mee eens dat
de minister deze koppeling legt. Dat is overigens ook al in eerdere debatten
aangegeven. Wij vinden de minister te voorzichtig en te langzaam. De motie
moet onverkort worden uitgevoerd en daarom vraag ik de minister om alsnog
voor het zomerreces met een wetswijziging op de WOBKA te komen.Waarom werken er op het Bureau centrale autoriteit, dat verantwoordelijk
is voor adoptie en internationale kinderontvoeringen, nog steeds maar drie
mensen? Ik wijs op mijn amendement ter zake, waardoor er structureel een bedrag
van € 250.000 ter beschikking wordt gesteld voor de uitbreiding
van dit bureau. Hierover is, mede naar aanleiding van klachten die wij hierover
hebben ontvangen, al vaker gedebatteerd en ik hoop dan ook dat de minister
hierop wil ingaan.Ten slotte moet het mij van het hart dat ik het merkwaardig vind dat het
Bureau centrale autoriteit zonder duidelijke aanleiding een aantal "zelf doe"-adoptiekanalen
in de Verenigde Staten, kanalen waarop homoseksuele koppels aangewezen zijn,
heeft stilgelegd. Dat zijn kanalen die eerder jaar na jaar zijn goedgekeurd.
In de woorden van de Centrale autoriteit: "omdat de adopties wel erg vlot
gaan". Er worden merkwaardige, aanvullende eisen gesteld, bijvoorbeeld dat
alleen zwarte kinderen uit de Verenigde Staten geadopteerd mogen worden. Ik
snap niet dat dit zomaar kan. Is het juridisch wel mogelijk? Is dat soort
criteria wel geoorloofd?Wij hebben de vorige keer ook gesproken over wachtlijsten. Omdat ik maar
drie minuten heb, zal ik daarop niet verder ingaan. Ik ga ervan uit dat andere
collega's daarover zullen spreken. Is dat niet het geval, dan zal ik de minister
daarover bij interruptie nog de nodige vragen stellen. In elk geval vinden
wij dat ook de andere moties die tijdens het debat in december zijn aangenomen,
onverkort moeten worden uitgevoerd.De heer Luchtenveld (VVD):Mevrouw de voorzitter. Gelet op de spreektijd, loop ik de verschillende
moties en de reactie daarop van de minister in sneltreinvaart door. In de
motie op stuk nr. 9 is gevraagd om geen extra wachtlijsten in te stellen.
Wij zien dat de minister in de brief aan de Kamer alleen maar de argumentatie
herhaalt die hij ook in het AO heeft genoemd. Wij zijn daarmee niet tevreden
en vinden nog steeds dat de wachtlijst er niet moet komen. Liever hebben wij
dat ouders snel weten of zij in beginsel toestemming kunnen krijgen, met desnoods
het risico dat de procedure later een keer over moet. Ook daartegen is best
iets te doen, bijvoorbeeld door de beginseltoestemming langer van kracht te
laten zijn. Naar wij hebben begrepen, moet bij de adoptie van het tweede kind
de procedure opnieuw. Wat ons betreft kan qua bureaucratie en doorlooptijd
nog het nodige worden bespaard. Wij blijven dus tegen de wachtlijst.In reactie op de motie op stuk nr. 10 heeft de minister gezegd dat hij
daarover in voorjaar 2004 in positieve zin zal berichten. Wij vinden dat bevredigend,
maar zouden wel een concrete datum willen vastleggen. Het voorjaar van 2004
is namelijk al bijna aangebroken. Misschien wil de minister een concrete datum
noemen, bijvoorbeeld 1 mei, inzake de bekorting van de aanvraag tot adoptie.De moties op stukken nrs. 11 en 12 gaan over de adoptie van buitenlandse
kinderen door homoparen. De woordvoerder van D66 heeft daarover al gesproken.
In het AO is er ook al uitvoerig over gesproken. Wij waarderen de positieve
instelling van de minister ter zake van het onderzoek in andere landen, zoals
Zuid-Afrika en de Verenigde Staten. Wij vinden echter wel dat snel een procedure
tot wetswijziging moet worden gestart. De uiteindelijke belemmering voor homoparen
mag namelijk niet in de Nederlandse wetgeving liggen. Als er meer mogelijkheden
komen doordat landen bereid zijn mee te werken aan interlandelijke adoptie
door homoparen, dan mag de Nederlandse wetgeving, in casu de Wet opneming
buitenlandse kinderen ter adoptie, geen sta in de weg zijn. Wetgevingsprocedures
duren soms lang. Laten wij daarom zo snel mogelijk beginnen. Een indiening
bij de Kamer vóór de zomer, lijkt mij een alleszins redelijke
wens.Verder bereiken ons signalen dat er in de huidige praktijk zand in de
machine zit bij adoptieaanvragen die formeel door één ouder
worden ingediend, maar die bedoeld zijn om uiteindelijk een kind onder te
brengen bij een paar van gelijk geslacht. Het verdrag wordt zeer strikt toegepast.
Dat gebeurt veel strenger dan de ons omringende landen zouden doen. De Centrale
autoriteit stelt steeds nieuwe eisen. Het lijkt erop dat niet aan alle kanten
loyaal wordt meegewerkt om de adoptie mogelijk te maken. Wij vragen het kabinet
de signalen te onderzoeken. Wil het ervoor zorgen dat er geen onnodige belemmering
in de weg wordt gelegd als andere landen bereid zijn om adoptie in Nederland
mogelijk te maken door paren van gelijk geslacht? Een en ander
heeft te maken met de opstelling van de Centrale autoriteit en mogelijk met
de bezetting van dat bureau. Ik sluit mij graag aan bij de vragen die de fractie
van D66 daarover heeft gesteld.De heer Van der Staaij (SGP):Voorzitter. Graag reageert de SGP-fractie op de brief van de minister
over de moties inzake interlandelijke adoptie. In de motie-Albayrak c.s. werd
verzocht om geen extra wachtlijsten in te voeren. De minister wil de motie
op dit belangrijke punt echter in feite niet uitvoeren. Ik vind dat een slechte
zaak. In het vorige AO hebben wij al aangegeven dat de minister kan worden
aangesproken op de procedure tot aan het verkrijgen van de beginseltoestemming.
Die procedure duurt tot nu toe onaanvaardbaar lang. Het invoeren van een extra
wachtlijst, zoals de minister voorstelt, is in dit verband een schijnoplossing
die puur cosmetisch is. De wachttijd wordt er immers op geen enkele manier
door bekort, maar het moment dat de aanvraag in behandeling wordt genomen,
wordt opgeschort. In het vorige AO hebben wij de nadelen daarvan opgesomd.
Met het formaliseren van die wachttijd neemt juist de druk af om de procedure
te versnellen of het aanbod van adoptiekinderen te vergroten.De minister verdedigt zijn keuze met de stelling dat er nu eenmaal te
weinig adoptiekinderen beschikbaar zijn en dat daardoor de wachttijd zo lang
blijft. Die stelling ligt echter al heel lang en beargumenteerd onder vuur.
Mijn vraag is dan ook: is de minister nu al aan de slag gegaan met een van
de aanbevelingen uit het betreffende KPMG-rapport, namelijk om serieus te
onderzoeken of er inderdaad sprake is van een structureel tekort aan kinderen
die in aanmerking komen voor adoptie in Nederland? Dit punt blijft immers
voor discussie zorgen. De minister zal in het komende jaar nagaan welke versnellingen
mogelijk zijn en welke belemmeringen kunnen worden weggenomen. Ik vraag de
minister om een iets concretere toezegging over de termijn waarop hierover
duidelijkheid kan komen. Kortom: dit is een oproep om voortvarendheid te betrachten.
Datzelfde geldt voor de motie op stuk nr. 10 over de doorlooptijden. De minister
wil daar invulling aan geven, maar ik vraag hem ook in dit geval om een concreet
tijdschema.Ik kom nu te spreken over de moties over de zogenaamde homoadoptie. Wij
hebben eerder beargumenteerd aangegeven waarom wij op principiële gronden
en geredeneerd vanuit het belang van het kind adoptie door homoparen afwijzen.
Om die reden zien wij niets in het bevorderen van interlandelijke adoptie
door homoparen. Wij nemen daarmee duidelijk een ander standpunt in dan de
andere fracties in deze Kamer.De heer Dittrich (D66):In het belang van het kind wil ik de heer Van der Staaij het volgende
voorleggen. Op dit moment is het niet mogelijk voor koppels bestaande uit
twee mannen of twee vrouwen om een kind te adopteren uit de Verenigde Staten.
Deze koppels kiezen daarom voor eenouderadoptie, maar het kind wordt wel in
het gezin opgevoed. Stel: de ouder die het kind heeft geadopteerd, komt te
overlijden. Vindt de SGP-fractie het in het belang van het kind dat er geen
koppeladoptie mogelijk is?De heer Van der Staaij (SGP):Wij hadden ook al onze bezwaren kenbaar gemaakt tegen eenouderadoptie,
juist omdat dit op deze manier kan uitpakken. Ik kan het daarom beter omdraaien.
De bezwaren die wij tegen de zogenaamde homoadoptie hebben, hebben wij ook
tegen eenouderadoptie. Vanuit het belang van het kind geredeneerd, willen
wij niet dat een kind nodeloos een vader of een moeder wordt onthouden. Hierbij
gaan wij uit van de gedachte dat een gezin met een vader en moeder de meest
ideale situatie is waarin een kind opgroeit. Die discussie hebben wij ook
al grondig gevoerd tijdens de debatten over de openstelling van het huwelijk
voor en de mogelijkheid van adoptie door homoparen.De heer Dittrich (D66):Ik wil al die debatten niet overdoen, want u hebt gelijk dat wij daarover
al eerder hebben gediscussieerd. Ook in dit debat zegt u echter dat de motie,
die door een royale meerderheid van de Kamer is aangenomen, u niet aanspreekt.
Daarom wil ik toch nog even terug naar het kind dat in Nederland is geadopteerd
door één ouder en die ene ouder komt te overlijden. Dat kind
heeft daardoor geen officiële familierechtelijke relatie met de andere
ouder, de sociale ouder. Ik wil gewoon van u weten of u dat in die gegeven
feitelijke situatie in het belang van dat kind acht.De heer Van der Staaij (SGP):Wij hebben het nu niet over een wetsvoorstel dat ziet op specifieke situaties,
maar wij hebben het over de algemene openstelling van adoptie voor homoparen
op gelijke wijze als voor paren van verschillend geslacht. Dat is de voorliggende
vraag en ik heb daarom geen behoefte om af te dalen naar allerlei bijzondere
casussen. Redenerend vanuit de algemene situatie, namelijk de algemene openstelling
van adoptie, zeggen wij dat een kind hier bewust een vader of moeder wordt
onthouden en dat vinden wij niet in het belang van het kind. De ouderwens
van homoparen moet in dit geval niet prevaleren boven het belang van het kind.Ik kom nu te spreken over de voorlichtingscursus voor adoptiefouders.
De minister wil de kosten van deze cursus maximeren op € 900. Ik
moet zeggen dat dit een wat magere uitvoering is van de motie die is aangenomen
bij de behandelingen van de Justitiebegroting, waarin een verlaging werd voorgesteld
van het bedrag van € 1000 dat toen werd voorgesteld door de minister.
Aanvankelijk zag het er naar uit dat er in plaats van een verlaging juist
een verhoging zou plaatsvinden naar € 1200. Gelukkig is dat teruggedraaid
en worden de kosten teruggebracht naar € 900, maar ik blijf het
een magere uitwerking vinden. Het blijft een heel fors bedrag voor een verplichte
cursus en een breuk met het uitgangspunt dat indertijd bij het starten van
de cursus is gekozen, dat geen sprake zou zijn van een volledige doorberekening
van kosten. Dat is nu wel het geval. Ik dring er bij de minister op aan, voor
zover het binnen zijn invloedssfeer ligt, om zijn invloed aan te wenden om
de totale kosten van de adoptieprocedure te matigen. Het is een ongewenste
ontwikkeling dat in toenemende mate minder draagkrachtigen om financiële
redenen van adoptie moeten afzien. Heel veel kosten zijn al toegenomen. Het
moet geen argument zijn om te zeggen, zoals de minister in
een brief aanvankelijk leek te doen, dat wij de kosten dan ook wel kunnen
verhogen. Het moet juist een reden zijn om extra op te passen met verhogen.
De verhoging waarvan nu sprake is, is wel heel fors.Er is een overleg aangekondigd met de minister van Financiën over
fiscale aftrekmogelijkheden. Het is wenselijk als daarover spoedig uitsluitsel
kan komen. Die toezegging loopt namelijk al een hele tijd.Mevrouw Albayrak (PvdA):Mevrouw de voorzitter. De minister heeft de Kamer een brief gestuurd waarin
hij reageert op met overweldigende Kamermeerderheid aangenomen moties uit
het adoptiedebat dat wij eind van het vorige jaar hebben gevoerd. Als de minister
naar aanleiding van een dergelijke brief voor een plenair debat naar de Kamer
wordt geroepen, hangt er meestal een motie van afkeuring in de lucht. Daar
behoeft hij deze keer niet bang voor te zijn. De Kamer wil vooral dat hij
een aantal zaken eens goed gaat regelen. Het gaat om zaken waarover in de
Kamer en breed in de samenleving de mening bestaat dat het gehele traject
van adoptie en de manier waarop met adoptie door homoparen wordt omgegaan
in Nederland, niet goed is. Die boodschap moet toch intussen bij de minister
goed zijn overgekomen.Ik ben er nog niet helemaal uit of het een kwestie is dat de minister
wel kan maar niet wil, of dat de minister wel wil maar niet kan. De minister
gebaart dat het laatste het geval is, maar ik heb er zo mijn vragen over.
De minister schrijft dat hij een motie concreet niet wil uitvoeren en over
de andere komt hij hooguit met een zuinige toezegging.Over de motie over de wachtlijst schrijft de minister dat hij het komende
jaar wil benutten om met alle partijen te bekijken hoe belemmeringen voor
interlandelijke adoptie kunnen worden weggenomen. Welke trajecten wil de minister
daartoe bewandelen? Met wie zal hij wanneer praten? Vele partijen hebben al
ver uitgewerkte ideeën hierover. Het zou dus niet moeilijk moeten zijn
om die versnelling vorm te geven. Heeft de minister bijvoorbeeld al gereageerd
op het verzoek van de landelijke vereniging voor adoptieouders om samen met
deze vereniging en de vereniging Wereldkinderen en de Stichting Adoptievoorzieningen
na te denken over concrete doelen om de problemen op te lossen? Een goede
illustratie vormt het voorbeeld van de Verenigde Staten. Daar duurt het traject
van adoptie vanuit China drie jaar korter dan in Nederland, terwijl precies
dezelfde eisen worden gesteld en precies hetzelfde traject moet worden doorlopen.
De tijdwinst zal dus echt in Nederland moeten worden geboekt.Mijn collega's hebben al veel gezegd over de wachtlijst. In de motie wordt
uitgesproken dat de wachtlijst niet mag worden ingevoerd. Als de minister
zelf schrijft dat hij gelooft in versnelling van het traject en dat efficiëntiewinst
te boeken valt, waarom besluit hij dan toch om door te gaan met het invoeren
van een wachtlijst voor adoptie? Ik vraag de minister om uiterlijk na de zomer –
en dan geef ik hem toch echt ruim de tijd – te komen met een plan van
aanpak om het traject te verbeteren en de adoptieprocedure te versnellen.
Ik vraag hem met klem om tot die tijd in elk geval niet over te gaan tot invoering
van de wachtlijst.In het debat hebben wij lang stilgestaan bij de kwestie van te weinig
kinderen. Ik vraag de minister om eens in Europa rond te kijken, bijvoorbeeld
in Frankrijk. Daar zijn concrete voorbeelden van doelen waarmee mensen werken
en initiatieven die worden genomen om die doelen te bereiken. In Frankrijk
is het voornemen een verdubbeling van het aantal adopties. Een dergelijk doel
moet toch tot actie leiden? Waarom gaat de minister niet met Frankrijk, Italië
en Denemarken, waar andere ervaringen zijn dan in Nederland, praten? Wij willen
toch graag Europese "good practices" overnemen, ook op andere terreinen. Laat
de minister hier dan vooral het goede voorbeeld geven.Voorzitter. Ik wil nog kort iets zeggen over de zelfdoeners. Het aantal
mensen dat via het zelf doen een kind adopteert, bedraagt iets meer dan 2%
van alle bemiddelingen. Dat is bijzonder laag. De vraag aan de minister is
of hier inderdaad, zoals gesuggereerd wordt door betrokkenen, sprake is van
een concrete tegenwerking. Er schijnt een weerstand gevoeld te worden bij
vergunninghouders. Is het de minister bekend dat die onvrede er is? Zou de
minister deze manier van adopteren willen stimuleren door in dit geval ook
de concrete good practices uit Frankrijk over te nemen? De helft van alle
adopties dáár wordt uitgevoerd door zelfdoeners en daarbij is,
voor zover bekend, geen sprake van méér misstanden dan via andere
kanalen.De voorzitter:Ik verzoek u uw betoog af te ronden, want u heeft uw spreektijd inmiddels
overschreden.Mevrouw Albayrak (PvdA):Voorzitter. De adoptie door homoparen, tot slot, is een actueel onderwerp
als gevolg van onder andere de verkiezingen in Amerika, maar ook in Nederland
hebben wij op dit moment geen reden om ons te dien aanzien op de borst te
kloppen. Ik vind de antwoorden van de minister op de twee moties-Van der Laan
c.s. bijzonder teleurstellend. Ik vraag de minister concreet zich actiever
in te zetten om alle belemmeringen weg te nemen die er op dit moment zijn
voor adoptie door homostellen. Ik vraag de minister voorts, in te gaan op
de kritiek die er is op de Centrale autoriteit, daar waar het gaat om de enige
mogelijkheid die er op dit moment is wat betreft de Verenigde Staten. Er worden
daarbij namelijk zoveel aanvullende criteria gesteld dat het homoparen zo
goed als onmogelijk wordt gemaakt om zelfs die ene kleine, beperkte mogelijkheid
te benutten. Het gaat bijvoorbeeld om de bewering van de Centrale autoriteit
dat alleen kinderen die niet-blank Amerikaans zijn voor adoptie worden afgedragen.
Dat is toch vreemd; mijn contacten uit Amerika zeggen iets anders. Zo'n eis
zou geen voorwaarde mogen zijn voor adoptie. Ik vraag de minister concreet
en op de man af of hij de Centrale autoriteit door een onafhankelijke commissie
wil laten onderzoeken. Het doel van dit onderzoek zou moeten zijn om boven
water te krijgen in hoeverre al deze klachten reëel zijn, want het is
nogal vérgaand. Als er sprake is van een bewuste trainering, dan is
dat iets waar de minister zo snel mogelijk, op korte termijn, een oplossing
voor zou moeten vinden.De heer Luchtenveld (VVD):Voorzitter. Ik wil mij nadrukkelijk bij al deze concrete vragen aansluiten.
Ik had ze omwille van de tijd weggelaten.De voorzitter:Waarvan akte.De vergadering wordt enkele minuten geschorst.Minister Donner:Mevrouw de voorzitter. Ik dank de Kamer dat ik wederom hier mag zijn.Gelet op de wijze waarop de brief gelezen is, acht ik het goed nog even
daarop terug te komen. Zowel de Kamer, de Rekenkamer als de Nationale ombudsman
vindt de huidige procedure onaanvaardbaar. Wij kunnen ervoor kiezen om iedereen
aan het begin te laten instromen, de cursus te laten doen en de wachtlijst
naar de tweede fase te verplaatsen. Wij kunnen ook de wet wijzigen en de tijd
voor de beginseltoestemming langer maken, maar het verandert niets. De hele
procedure was nu juist bedoeld om te kijken of iemand geschikt is. In wezen
wordt de wet verzwakt vanwege de wachtlijst, maar het wachten wordt niet korter.
Ik neem als voorbeeld een file op de weg. Die file staat er. De toevoer naar
de weg zou geregeld kunnen worden. In wezen wordt voorgesteld om een stoplicht
te plaatsen zodat de weg alleen maar vol druppelt naar de mate waarin er afgevoerd
kan worden. Die file verandert u echt niet door de weg langer te maken.De heer Luchtenveld (VVD):Kan de minister ingaan op ons punt dat het voor ouders belangrijk is dat
zij horen of zij de beginseltoestemming kunnen krijgen? Het is belangrijk
dat die duidelijkheid snel wordt gegeven, dat men niet eerst een tijd op een
wachtlijst staat en dan alsnog een teleurstelling te verwerken krijgt. Wij
vinden dat een belangrijk nadeel van het nu voorgestelde systeem.Minister Donner:Dat is één kant van de zaak. U heeft gezien wat het kost
en welke bezwaren er zijn. Als je iedereen laat instromen in de beginseltoestemming
moeten die kosten vervolgens weer gemaakt worden. Die cursus kost namelijk
zoveel. Of u moet het hele systeem van de wet zodanig veranderen dat een eenmaal
gegeven beginseltoestemming onbeperkt geldig blijft. Maar dat verandert het
probleem niet. De file wordt niet opgelost door de weg vóór
de bottleneck langer te maken. Het probleem wordt slechts een jaar opgeschoven.Mevrouw Albayrak (PvdA):Ik durf te beweren dat de redenering van de minister niet klopt. De minister
gaat ervan uit dat er een wachtlijst nodig is omdat ongeveer bekend is hoeveel
kinderen er aangeboden worden voor adoptie naar Nederland. De snelweg die
de minister als voorbeeld gebruikt, heeft echter ook een aantal afslagen waarvan
sommige mensen gebruik zullen maken. De minister heeft een "vervuilde" lijst.
Hij houdt helemaal geen rekening met mensen die voortijdig de adoptieprocedure
verlaten of uiteindelijk besluiten om niet te adopteren. De minister voert
een wachtlijst in met verkeerde argumenten en weigert andere aspecten mee
te nemen die een wat realistischer beeld geven.Minister Donner:Ik kan het doen zoals de Kamer het wil. Dan krijg ik vervolgens rapporten
van de Rekenkamer – die liggen al klaar – dat het overschrijden
van de termijn onaanvaardbaar is. Ik wil de Kamer een brief toezeggen waarin
ik aangeef hoe ik te werk wil gaan om het aanbod te verruimen. Het beeld van
de wachtlijst is fout. De wachtlijst is geen gegeven; het betekent niet dat
er aan de andere kant een snellere uitstroom mogelijk is. Je laat dan gewoon
instromen naarmate er toestemming wordt gegeven. Zodra de beschikbaarheid
wordt verruimd, zal de wachtlijst korter worden. Dat is inherent aan het geheel.
Zodra de bottleneck is weggenomen, zal de file korter worden en kan men ook
sneller oprijden. De weg langer maken in de wet is echter geen oplossing,
want de file blijft even groot. Nogmaals, wij kunnen de situatie laten zoals
die is, maar dan blijft die even onbevredigend. Door de ombudsman, door de
Rekenkamer en door de Kamer is vastgesteld dat dit onwenselijk is. U zegt
nu in wezen: de vorige motie was onwenselijk, maar het probleem is onoplosbaar.
Ik zeg de Kamer graag toe dat ik op papier zet wat nu concreet wordt gedaan
om het aanbod te verruimen. Ik heb al aangegeven dat wij zullen bekijken hoe
wij het aantal organisaties kunnen vergroten en het aanbod kunnen verruimen. U spreekt over het verdubbelen van het aanbod, zoals dat in andere landen
is gebeurd. Ik kan u de overzichten van de afgelopen jaren geven. Die wijzen
erop dat in geen van de landen sprake is van een verdubbeling. In Frankrijk
is er ten opzichte van 2000 een opvallende verruiming, maar dan neemt u niet
mee dat men in het jaar daarvoor met 600 is teruggevallen, doordat de adoptie
uit Vietnam werd opgeschort. Frankrijk had in 1994 3058 plaatsingen van adoptiekinderen
en in 2003, tien jaar later, 3995. In Duitsland ging men van 1600 naar 1900,
in Noorwegen van 500 naar 700 en in Zweden van 900 naar 1000. Kortom, in heel
Europa is het probleem dat er te weinig aanbod is. Onlangs is door de International
Social Services in Genève gewaarschuwd dat het verhogen van de druk
ertoe leidt dat het systeem van interlandelijke adoptie erodeert. Er is een
notitie over gekomen. Het is geen onwil dat ik de Kamer niet tegemoet kom.
Ik kan de Kamer wel tegemoet komen door geen wachtlijst in te voeren, maar
dan houden wij het probleem ongedifferentieerd. Dan laten wij de file zoals
die nu is. Dat is dan de oplossing waarvoor wordt gekozen. Ik vind dat de
regering dat niet kan doen. Zij kan niet zeggen: laat maar instromen. Eventueel
is er de oplossing van de heer Luchtenveld om veel meer mensen die beginseltoestemming
geven, maar je weet dat het probleem daardoor niet wordt opgelost. Alle mensen
die ik nu de cursus laat betalen, moeten het dan aan het einde van de rit
nog een keer doen.Mevrouw Albayrak (PvdA):De wachtlijsten zijn niet nodig, als u het aanbod kunt uitbreiden. U bent
daarmee bezig. Totdat u daar meer zicht op heeft, kunt u best nog een paar
maanden wachten met het invoeren van die wachtlijsten. Dat verzoek herhaal
ik hierbij. Wilt u de Kamer er uiterlijk na de zomer over informeren hoe het
aanbod kan worden verruimd? Als u er niet in zou geloven dat het kan, zou
u ook niet beginnen met het onderzoeken ervan.Wat Frankrijk betreft ...De voorzitter:Nee, dit gaan wij niet doen. Dit wordt weer een heel betoog. U hebt uw
vraag herhaald en u hebt een nieuwe vraag gesteld. Dat lijkt
mij voldoende.Minister Donner:In de overzichten, die ik eventueel kan achterlaten voor de Handelingen,
kunt u zien dat in geen van de Europese landen behoudens Ierland in de afgelopen
drie jaren een substantiële uitbreiding heeft plaatsgevonden van het
aantal adopties. Het is niet zo dat het aantal adoptiekinderen uitgebreid
kan worden. Wij moeten uiteraard bezien hoe wij de knelpunten kunnen wegnemen,
maar uw vooronderstelling dat de overheid met een simpele druk op de knop
het aantal kinderen kan uitbreiden, is onjuist. Ik zal de Kamer aangeven wat
ik op dat punt kan en wil doen. Wat betreft de wachtlijsten wil ik best eerst
gaan praten met de organisaties om na te gaan in hoeverre zij inschatten dat
er sprake is van een substantiële verbetering. De Kamer zegt mij nu in
feite: laat het probleem voor wat het is en kom er niet aan. Dan houden wij
de onbevredigende situatie, omdat het aanbod nu eenmaal niet verruimd kan
worden.De voorzitter:Ik stel vast dat de minister heeft toegezegd dat hij het overzicht zal
verstrekken over hoe de situatie ter zake in andere Europese lidstaten is
en dat hij de Kamer bij brief nog nader zal informeren over zijn verdere aanpak.De heer Van der Staaij (SGP):In aansluiting op de vraag van mevrouw Albayrak zou ik graag van de minister
willen vernemen of hij bereid is de invoering van de extra wachtlijst in ieder
geval op te schorten totdat de nadere discussie is gevoerd. De veronderstelling
van de minister is dat het probleem puur en alleen gelegen is in het traject
na het afgeven van de beginseltoestemming en dat je dus eigenlijk geen tijdwinst
zou kunnen boeken door eerder die beginseltoestemming af te geven. De discussie
gaat er nu over of dat wel zo is. Gelet daarop vraag ik de minister om de
invoering van de extra wachtlijst op te schorten totdat die discussie is afgerond.Minister Donner:De wachtlijst bestaat nu al, maar zit nu ongedifferentieerd in het proces
van de beginseltoestemming, waarvan de Kamer heeft vastgesteld dat die veel
te lang is. Het enige wat ik probeer te doen, is om binnen dat proces onderscheid
te maken tussen de werkelijke duur van de cursus en de wachttijd bij gebrek
aan aanbod. Als de Kamer mij vraagt om dat proces even op te schorten, dan
zegt zij met zoveel woorden dat de eerdere moties die bedoeld waren om het
probleem op te lossen, maar even terzijde kunnen worden geschoven, evenals
de adviezen van de Rekenkamer en de ombudsman.De heer Van der Staaij (SGP):Dat is echt een verkeerde voorstelling van zaken. De Rekenkamer en de
ombudsman hebben geadviseerd om eerder met de beginseltoestemming te komen,
gelet op de onaanvaardbaar lange termijn die er nu aan verbonden is. De minister
wil het probleem oplossen door de wachttijd later te laten ingaan. De aanvraag
van betrokkene wil hij eerst een jaar laten liggen om die vervolgens versneld
binnen een bepaalde tijd te behandelen. Dat is op geen enkele manier een oplossing.
Dat is het scheppen van een papieren werkelijkheid.Minister Donner:De Kamer vraagt mij nu om de duur te laten zoals die is en om geen onderscheid
te maken tussen het probleem van de beginseltoestemming en het probleem bij
gebrek aan aanbod. Zij zegt in feite: laat de file de file. Ik ga hier niet
toezeggen dat de invoering wordt opgeschort want dan ontstaat er een administratief
probleem. Ik zal de Kamer bij brief informeren over het resultaat van de eerste
gesprekken met de organisaties over de potentiële uitbreiding waarbij
ik tevens nadere informatie zal verschaffen over de cijfers van de andere
landen. Bij de invoering zit de vooronderstelling dat wij niet op korte termijn
tot een zodanige uitbreiding kunnen komen dat de wachtlijst vermijdbaar is.
Ik ben echter niet bereid het voorstel van de heer Luchtenveld te volgen om
iedereen een beginseltoestemming te geven om vervolgens te bezien hoe lang
het verder allemaal gaat duren. Dat is onverantwoord tegenover de ouders.
In wezen zou ik daarmee een situatie scheppen waarin ik bijna op voorhand
weet dat een heel groot deel van de betrokkenen opnieuw een gezinsonderzoek
zal moeten volgen.De heer Dittrich (D66):De minister zei zo-even dat hij niet even op een knopje kan drukken zodat
het probleem is opgelost. Toch zit hij als minister van Justitie wel aan de
knoppen. Als hij niet op een knopje drukt, zal het probleem niet worden opgelost.
Ik wil hem dan ook de volgende suggestie doen. Wij zitten nog steeds met het
systeem dat er één vergunninghouder per herkomstland werkzaam
is. Wat is er nu op tegen om dat systeem te verlaten en om meer vergunninghouders
in bepaalde landen waar veel kinderen vandaan komen, te laten werken, zodat
de toevoer van kinderen vergroot en versneld wordt?Minister Donner:Ik heb al aangegeven dat het knopje daarvoor niet onder mijn hand zit.
Het systeem is open. Op ieder moment kan er een nieuwe organisatie komen die
dat wil gaan doen.In een reactie op de andere motie hoop ik dit voorjaar voorstellen te
doen die leiden tot een versnelling van de procedure. Ik doelde net op de
toelating van andere organisaties; dat knopje heb ik niet onder de hand.Nogmaals, wij kunnen onze kop tegen de muur blijven stoten en wel tien
organisaties in het leven roepen, maar de situatie in andere landen geeft
aan dat het aanbod niet groot is.De heer Dittrich (D66):Dat klopt toch niet helemaal. Laat ik de Chinese kinderen als voorbeeld
nemen. Hoe kan het nou dat Nederlandse ouders drie jaar langer moeten wachten
voordat zij een Chinees kind kunnen adopteren dan Amerikaanse ouders? Dat
heeft gewoon te maken met de werkwijze in het land zelf. De minister kan best
initiatief tonen: een conferentie organiseren, alle vergunninghouders bij
elkaar halen en hen enthousiasmeren en prikkelen. De minister straalt nu in
feite een zeer afwachtende houding uit, zo van "ik kan niks doen, dat moeten
anderen maar doen", maar hij kan wel van allerlei dingen in gang zetten. Daarom
is het ook van belang dat de centrale autoriteit verder wordt versterkt.Minister Donner:Dat gegeven klopt niet. Deze vraag werd al voorzien; daarom is een en
ander al nagegaan. Uit de gegevens van de drie Nederlandse organisaties die
voor China bemiddelen – dat zijn dus drie organisaties die allemaal
hetzelfde land hebben – blijkt dat de gemiddelde doorlooptijd
in Nederland varieert van 14 tot 19 maanden. Die is dus hetzelfde als in de
VS. Die vier jaar klopt niet. Nogmaals, wij praten hier over iets waarvoor
wij geen van alleen een oplossing hebben.Ik zeg de Kamer toe, te gaan praten met de organisaties en haar in te
lichten over wat er op dat punt wordt gedaan en wat de mogelijkheden zijn.
Op een gegeven moment zullen wij echter een bepaalde vaststelling moeten doen.
Blijkt mijn veronderstelling dat een substantiële uitbreiding niet mogelijk
is, juist te zijn, dan kunnen we huidige volstrekt onduidelijke situatie handhaven
of we kunnen duidelijk aangeven welke wachttijd het gevolg is van het tekort
en welke wachttijd het gevolg is van de procedure. Volgens het ene model,
het idee van de heer Luchtenveld, kun je dan beginnen met de beginseltoestemming.
Dan bestaat het risico dat de wachttijd als gevolg het tekort zo lang wordt
dat opnieuw beginseltoestemming nodig is. Wij kunnen het ook doen zoals ik
het heb voorgesteld: beginnen met de wachttijd als gevolg van het tekort,
maar als men instroomt in de beginseltoestemming zal er dan ook naar alle
waarschijnlijkheid een kind zijn. Dat is ongeveer waar het over gaat.De voorzitter:Alvorens ik de heer Luchtenveld toesta om op dit punt nog een vraag te
stellen, stel ik vast dat het woordje "nogmaals" nu vaker dan normaal wordt
gebruikt. Dat betekent dat de beantwoording een hoge graad van herhaling krijgt.De minister heeft toegezegd dat hij de Kamer een overzicht zal sturen
van de situatie in de ons omringende landen en dat hij zal aangegeven wat
hij reeds heeft gedaan en wat hij van plan is om te doen. Ik stel de Kamer
voor daarop te wachten en daar verder niet meer op in te gaan.Heeft de heer Luchtenveld een vraag die hier los van staat?De heer Luchtenveld (VVD):Ja, ik heb een vraag over de motie op stuk nr. 10 over de doorlooptijd
van een aanvraag voor een vergunning. De minister schrijft dat hij de Kamer
in het voorjaar van 2004 wil berichten over de mogelijkheid tot het verkorten
van de doorlooptijd. Is de minister bereid het invoeren van een wachtlijst
op te schorten totdat die brief is besproken met de Kamer?Minister Donner:Nee, maar wel tot het moment waarop die brief is verzonden. Ik kan niet
wachten totdat de brief met de Kamer is besproken; het is namelijk aan de
Kamer om te beslissen wanneer zij over die brief wil praten.De heer Luchtenveld (VVD):Tot een maand nadat de brief is verzonden?Minister Donner:Akkoord, tot een maand nadat de brief is verzonden.De voorzitter:Wanneer wil de minister die brief versturen? Als wij dat weten, kunnen
wij het op de kalender aankruisen.Minister Donner:In eerlijkheid, daar kan ik geen antwoord op geven. Dat is ook niet wat
de Kamer vraagt. Zij wil eerst de brief, om de zekerheid te hebben dat het
niet wordt ingevoerd. Het is afhankelijk van de discussie die ik moet voeren
met de organisaties. Er was een afspraak gemaakt, die door omstandigheden
niet door is gegaan. Ik kan er niet mijn hand voor in het vuur steken, maar
ik zeg de Kamer toe dat er eerst zal worden gesproken met de organisaties.
Op basis daarvan zal ik een brief opstellen over wat de mogelijkheden zijn.
Binnen een maand na verzending van die brief zal ik geen wachtlijst invoeren.
Zijn wij het dan eens?De tweede motie betrof de homoadoptie. Men moet het niet zo zien dat de
brief op dit punt terughoudend is. Het zit in wezen vast op hetzelfde probleem,
namelijk de wachtlijsten. Wat ik niet wil hebben, is dat wij de belemmering
in het begin, in Nederland, opheffen, als wij niet de zekerheid hebben dat
er ook adoptie gerealiseerd kan worden. Anders wordt aan het begin een invoermogelijkheid
geschapen. Om een voorbeeld te noemen, Zweden is het enige land in Europa
dat die mogelijkheid heeft. Het heeft twee paren die zijn ingestroomd in de
procedure. Zij wachten nog steeds op een kind voor adoptie. Dat is niet gerealiseerd.
Dat is het probleem, als ik het zonder meer aan het begin doe. Bij een situatie
van schaarste wordt de deur opengezet voor die mogelijkheid. Dat is de reden
waarom ik heb gezegd dat ik het afhankelijk maak van een verdrag met landen,
zodat ik weet wat de ruimte is. Dan is het ook reëel om eraan te beginnen. Een ander punt is dat men door deelbemiddeling iemand heeft voor adoptie.
Dan ben ik het ermee eens dat de beperking niet in de Nederlandse wet moet
zitten. Ik ben bereid om te bekijken hoe dat punt ondervangen kan worden,
zonder dat ik daarmee een ander probleem schep, namelijk dat aan het begin
de zaak wordt opengezet, om aan het eind te constateren dat er geen ruimte
is.Bij de voorbeelden uit de Verenigde Staten die hier genoemd worden, zal
ik gaarne onderzoeken waar de knelpunten zitten. De redenen om een aantal
extra waarborgen in te voeren, zijn gelegen in het feit dat er een aantal
incidenten zijn geweest bij de deelbemiddeling. Dat heeft geleid tot een aantal
extra controles.De heer Dittrich (D66):Kunt u een inventarisatie daarvan aan de Kamer sturen? Dit klinkt mij
nogal vaag in de oren. Plotseling worden ouders geconfronteerd met allerlei
extra eisen en wij weten niet precies waarom.Ik wil even terug naar de eerste opmerking. Ik constateer dat de minister
de motie op stuk nr. 11 van mevrouw Van der Laan en anderen niet uitvoert.
Wij hebben toen een discussie gehad over andere landen en dergelijke. Deze
heeft erin geresulteerd dat de Kamer de regering verzoekt om de wet op korte
termijn aan te passen. De minister geeft nu hetzelfde antwoord als hij toen
in het debat gaf. Dat was toen aanleiding om een motie in te dienen, die is
aangenomen. De Kamer vraagt de minister om op zeer korte termijn de wet aan
te passen.Minister Donner:In welke zin wilt u de wet dan aangepast hebben?De heer Dittrich (D66):Wij willen de wet zodanig aanpassen dat die belemmeringen zijn opgeheven
en dat homoparen kunnen adopteren. De minister gaat gelijktijdig aan de slag
om een verdrag te sluiten met een land als Zuid-Afrika, maar dan is de wet
alvast aangepast. Dat is wat de Kamer wilde.Minister Donner:Ik geef aan dat, als een homopaar door deelbemiddeling zelf met een kind
komt, de Nederlandse wet niet een belemmering is. Ik verwacht dat de Kamer
er begrip voor zal hebben, dat wij aan de ingang niet de volgende
situatie creëren. Zodra ik zonder zo'n verdrag aan het begin zonder meer
zeg dat de belemmering wegvalt, kan iedereen instromen in de procedure, zoals
in Zweden, om aan het eind te ontdekken dat er geen kinderen zijn. Is dat
de situatie die u wenst?De heer Dittrich (D66):Ik kom terug op de toezegging van de minister. Hij zegt bereid te zijn
om ernaar te kijken. Dat klinkt echter nogal vaag. Ik wil actie. Ik wil duidelijkheid.Minister Donner:Als ik ergens naar kijk, betekent dat actie.De heer Dittrich (D66):Ik weet niet welke actie dat is.Minister Donner:Als mijn conclusie is dat het probleem op te lossen is zonder andere problemen
op te roepen, zal ik op dit punt met wetswijziging komen. In mei zou met Zuid-Afrika
gesproken worden. Naar het schijnt heeft het Constitutionele Hof in Zuid-Afrika
gisteren echter geoordeeld dat interlandelijke adoptie bij homoparen wetswijziging
in Zuid-Afrika vergt. In die zin is de situatie van de mogelijkheden op dit
terrein onduidelijk. De Verenigde Staten heeft het Haagse Adoptieverdrag niet
ondertekend. De Verenigde Staten zal het Haagse Adoptieverdrag gaan tekenen.
Dat betekent dat adoptie verder moet rusten op het verdrag dat met de Amerikaanse
federale overheid is gesloten. De kans dat daar op dit moment de adoptie voor
homoparen in voor zal komen is gering.De heer Dittrich (D66):Dat laatste waag ik te betwijfelen, omdat de discussie over homohuwelijken
een heel andere is dan de discussie over homoadoptie. Daar is de Verenigde
Staten veel liberaler in dan Nederland. Ik wil overigens de toezegging van
de minister helder hebben. De minister zegt bereid te zijn, waar zelfdoeners
vanuit Amerika een kind naar Nederland halen, de Nederlandse wetgeving aan
te passen zodat beide ouders in Nederland het kind kunnen adopteren. Het kind
verkeert dan niet drie jaar lang in een onzekere situatie.Minister Donner:Die situatie vloeit voort uit de wet. Wij stellen in het algemeen de eis
dat bij adoptie door één ouder binnen een paar de termijn drie
jaar is. Wij kunnen bezien of het langs die weg op te lossen is. Dan is het
probleem pragmatisch opgelost middels adoptie door één ouder
en vervolgens een huwelijk. Een andere vraag is of in de gevallen dat daadwerkelijk
adoptie door een paar plaatsvindt, de Nederlandse wet een knelpunt vormt.
Dat zou een beetje onzinnig zijn. Als dit oplosbaar is, ben ik bereid om ook
dit probleem op te lossen. Ik zal dat op korte termijn doen. Ik weet echter
niet of ik een wetsvoorstel voor de zomer kan indienen op dit terrein. Als
niet op voorhand vaststaat dat er iemand voor adoptie is, ligt er een ander
probleem. Dat wil ik verbinden aan de mogelijkheden en capaciteiten uit het
oogpunt van verdragen. Anders creëer ik een ongewenste situatie, namelijk
dat de instroom wordt opengezet om uiteindelijk te constateren dat er geen
uitstroom is.Mevrouw Albayrak (PvdA):De minister zegt toe dat de wet geen belemmering mag zijn voor de zelfdoeners.
De belemmeringen zitten echter niet in de wet, maar met name in de praktijk.
De vergunninghouders moeten de contacten controleren die mensen op individuele
basis hebben gelegd. Het probleem is niet alleen het lage percentage aanvragen,
dat zich beperkt tot 2% van de gevallen. De suggestie is tevens dat er sprake
is van een bewuste tegenwerking door de vergunninghouders. Is de minister
bereid om niet alleen de wettelijke hindernissen, maar ook de praktische hindernissen
weg te nemen?Minister Donner:Anderen hebben ook gevraagd naar het functioneren van de centrale autoriteit.
Ik wil daar geen commissie aan zetten, maar ik zal intern laten doorlichten
wat de praktijk is en welke problemen en knelpunten op dat punt bestaan. Uw
opmerking over tegenwerking zal ik ook in dat kader bezien.De heer Luchtenveld (VVD):Gaandeweg komt de minister met een merkwaardige redenering over het openstellen
van de WOBKA voor paren van gelijk geslacht. Hij zegt dat hij eerst moet weten
of er wel voldoende kinderen beschikbaar zijn en dat niet aan het eind van
de rit mag blijken dat er te weinig kinderen zijn. Zojuist bleek tijdens de
discussie over adoptie door heteroseksuele paren dat er wachtlijsten zijn
en dat er ondanks een oprekking van de beginseltoestemming tot vier jaar onvoldoende
kinderen zijn om aan alle wensen te voldoen. Waarom vindt de minister het
principieel te verdedigen dat heteroseksuele paren wel en homoseksuele paren
niet de procedure mogen ingaan?Minister Donner:In het geval van homoseksuele paren is er een apart knelpunt. Als alle
kinderen die beschikbaar komen voor eenouderadoptie ook beschikbaar zijn voor
homoadoptie, is er geen probleem. Dan hebt u volstrekt gelijk. Zodra er binnen
de knelpunten een heel specifieke bottleneck zit, vooral voor kinderen die
beschikbaar zijn voor homoadoptie, moet ik een apart systeem hebben voor degenen
die als homopaar willen adopteren. Ik kom nogmaals met het voorbeeld van de
file. Als er een file ontstaat doordat er een doorgang is van maar twee meter
groot, moet ik een aparte regeling invoeren voor auto's die breder zijn dan
twee meter. Dit is normaal logistiek management.Voorzitter. Dan kom ik bij de vragen over de problematiek van kinderen
die beschikbaar komen voor adoptie uit de Verenigde Staten. Dat is het gevolg
van de wetgeving in de Verenigde Staten. Het gaat dan om kinderen die "hard
to place" zijn en dat zijn de "biracial" of gehandicapte kinderen. Dat is
niet het gevolg van onze wetgeving, maar van de wetgeving van die staten.Mevrouw Albayrak (PvdA):De informatie over de Amerikaanse wet klopt wel, maar dat betekent niet
dat louter zwarte kindjes voor adoptie afgedragen kunnen worden. Dat is wel
de informatie van de centrale autoriteit. De centrale autoriteit zegt tegen
homoparen dat ze alleen maar een zwart kindje kunnen krijgen.Minister Donner:Ik zal kijken wat de problematiek is op dat punt. De problemen die u noemt,
zijn in belangrijke mate gerelateerd aan bepaalde incidenten, die het invoeren
van een toegevoegde controle op betrouwbaarheid rechtvaardigden. Dat was gewoon
nodig om het systeem te laten functioneren. Als er speciale knelpunten zijn
die niet gerechtvaardigd zijn, dan zullen wij proberen die uit het systeem
te halen. Het is dus geen onwil. Voorzitter. Over de problematiek van de doorlooptijd voor de aanvraag
van vergunningen zal ik de Kamer zo mogelijk voor 1 juni informeren.
De heer Van der Staaij is nog ingegaan op de problematiek van de voorlichting
en het overleg met Financiën. De stand van zaken op dat punt zal ik ook
behandelen in de brief over de knelpunten in de wachtlijsten. Dat wil niet
zeggen dat ik kan toezeggen dat het daarmee is opgelost, maar dan heeft de
Kamer in ieder geval de informatie over de stand van zaken.Voorzitter. Ik heb de Kamer toegezegd dat ik een brief zal sturen waarin
zal worden aangegeven op welke manier ik in overleg met de desbetreffende
organisatie zal proberen om de instroom te verruimen en dat ik het systeem
van wachtlijsten niet zal invoeren binnen een maand nadat ik u de brief heb
gestuurd. Ik blijf erbij dat ik het rechtvaardiger vind om de wachtlijst in
te zetten voor de cursus dan daarna. Als het gaat om adoptie door homoparen
zal ik bezien hoe het systeem in de praktijk werkt, welke knelpunten er zijn
en of het eventueel kan worden verruimd, maar dat blijft, zoals gezegd, afhankelijk
van de verdragen met andere landen.De heer Dittrich (D66):Voorzitter. De minister heeft enkele vragen niet beantwoord en wij hebben
geen tweede termijn. Ik heb bijvoorbeeld gezegd dat de Kamer het budget voor
de Centrale Autoriteit structureel met € 250.000 heeft verhoogd
voor uitbreiding personeel, maar dat die tot nu toe nog niet heeft plaatsgevonden.Minister Donner:Dan zal het waarschijnlijk niet nodig zijn geweest!De heer Dittrich (D66):Met uw voorganger hebben wij in deze zaal geconcludeerd dat die uitbreiding
hard nodig was omdat de Centrale Autoriteit zich bijvoorbeeld ook bezighoudt
met internationale kinderontvoeringen en te weinig menskracht had. Daarom
heeft de Kamer om die post van de begroting van Justitie structureel op te
hogen.Minister Donner:Dat lijkt mij meer een punt dat bij de uitvoering van de begroting aan
de orde kan komen!De heer Dittrich (D66):Zeker, maar feit blijft dat wij dit twee jaar geleden bij de begrotingsbehandeling
met uw voorganger hebben afgesproken. Ik mag toch verwachten dat u aan de
knoppen zit en die uitbreiding zal realiseren.Minister Donner:Ik zal dit navragen!De voorzitter:Mag de Kamer op dit punt van de minister nog een reactie verwachten?Minister Donner:Als daar aanleiding toe bestaat, zal ik erop reageren, maar ik zal er
in ieder geval naar kijken en dat moet voldoende zijn.De voorzitter:De Kamer meent blijkbaar dat daar aanleiding toe is en ik verzoek de minister
er dan ook naar te kijken, hetgeen in zijn eigen woorden dus ook actie inhoudt!De beraadslaging wordt gesloten.De vergadering wordt enkele ogenblikken geschorst. 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/h-tk-20032004-3739-3747.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl