Aan de orde is de behandeling van het wetsvoorstel Wijziging van de Wet structuur uitvoeringsorganisatie werk en inkomen en enkele andere wetten in verband met de evaluatie van deze wet, de Kaderwet zelfstandige bestuursorganen en deregulering (31514)
Staten-Generaal — Handelingen 
Datum: 2014-07-04 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Handeling 2008-2009, pag. 1231-1255

 
 
 

Handeling

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Vergadernummer
Datum vergadering

14-11-2008

Tweede Kamer der Staten-Generaal

2008-2009

nr. 17, pagina 1231-1255

29-10-2008

 

 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties over kamerdossier

Kamerdossier 31514Toon publicaties die dit dossier behandelen

 
 
 Publicaties in vergadering

Aan de orde is het debat naar aanleiding van een algemeen overleg op 2 oktober 2008 over visserijPagina 1223-1228
Aan de orde is de behandeling van het wetsvoorstel Wijziging van de Wet structuur uitvoeringsorganisatie werk en inkomen en enkele andere wetten in verband met de evaluatie van deze wet, de Kaderwet zelfstandige bestuursorganen en deregulering (31514)Pagina 1231-1255
Aan de orde is het debat naar aanleiding van een algemeen overleg op 24 september over dierproevenPagina 1228-1231
Aan de orde is het spoeddebat over de A4 Midden-DelflandPagina 1255-1273
Aan de orde is het debat naar aanleiding van een algemeen overleg op 1 september en 2 oktober 2008 over biotechnologiePagina 1219-1223
Regeling van werkzaamheden (woensdag 29 oktober 2008)Pagina 1216-1219
Presentie en opening (woensdag 29 oktober 2008)Pagina 1183-1183
Lijst van ingekomen stukken, met de door de Voorzitter ter zake gedane voorstellen (woensdag 29 oktober 2008)Pagina 1273-1274
Aan de orde is de behandeling van het wetsvoorstel Wijziging van de Wet werk en bijstand, de Wet inkomensvoorziening oudere en gedeeltelijk arbeidsongeschikte werkloze werknemers en de Wet inkomensvoorziening oudere en gedeeltelijk arbeidsongeschikte gewezen zelfstandigen in verband met het opnemen van nadere bepalingen met betrekking tot de plicht tot arbeidsinschakeling van een alleenstaande ouder met een kind dat de leeftijd van vijf jaar nog niet heeft bereikt (Wet verbetering arbeidsmarktpositie alleenstaande ouders) (31519)Pagina 1183-1215

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 140 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
Aan de orde is de behandeling van: het wetsvoorstel Wijziging
van de Wet structuur uitvoeringsorganisatie werk en inkomen en enkele andere
wetten in verband met de evaluatie van deze wet, de Kaderwet zelfstandige
bestuursorganen en deregulering (31514).De algemene beraadslaging wordt geopend.De heer Ulenbelt (SP):Voorzitter. "Hij is gek", staat in het Algemeen Dagblad, "en
dat is de mening van alle medewerkers hier". Dat is het oordeel over
de staatssecretaris van een baliemedewerkster bij het Centrum voor Werk en
Inkomen in Capelle aan den IJssel. De Partij van de Arbeidwethouder in die
plaats formuleert het wat diplomatieker. Hij zegt: "Het sluiten van deze
vestiging slaat niet alleen een gat in de dienstverlening, er gaat ook een
netwerk van jarenlange goede samenwerking met werkgevers verloren.""Het is onbegrijpelijk en het is kapitaalvernietiging. Het besluit
moet zo snel mogelijk worden teruggedraaid, en wij zullen op zoek moeten naar
een nieuw onderkomen voor de Sociale Dienst in de Bommelerwaard." Dat
zegt de Partij van de Arbeidwethouder in Zaltbommel. Ook in Barneveld is onrust
over de opheffing van de CWI-vestiging. De SGP-fractie vraagt in de Barneveldse
gemeenteraad aan het college om CWI voort te zetten. In het noorden denken
ze er niet anders over. De burgemeester van Eemsmond zegt: "De investering
die wij gedaan hebben in een gezamenlijk gebouw en een gezamenlijke dienstverlening,
gaat verloren." De gemeenten in het noorden vinden dat deze dienstverlening
dicht bij de burgers uitgevoerd moet worden.Ook in Zeeland en West-Brabant staat men wegens de aankondiging van de
sluiting van vier vestigingen in dit gebied op zijn achterste benen. Neem
bijvoorbeeld Tholen. Sinds begin dit jaar zit CWI-kantoor in het nieuwe gemeentehuis.
Daarvoor heeft men 1 mln. overgehad. Met CWI in het gemeentehuis kun je mensen
namelijk beter helpen. Dit wordt nu opgeheven en dus is de PvdA-wethoudster
in Tholen ook erg boos. Ook de burgemeesters van CDA-huize in en om Bladel,
waar eveneens een vestiging wordt opgeheven, spreken over onaanvaardbare negatieve
gevolgen.Het staat heel mooi in de memorie van toelichting: op lokaal niveau geïntegreerde
dienstverlening tot stand brengen; verbetering van de kwaliteit van dienstverlening;
verbetering van de arbeidsbemiddeling en verbetering van de re-integratie.
De vraag rijst echter wat de minister bedoelt met "lokaal niveau"
als in al deze plaatsen CWI-vestigingen worden opgeheven. Door de sluiting
van maar liefst 30 van de 127 vestigingen wordt de afstand tot de mensen nog
groter. Arbeidsbemiddeling is mensenwerk, niet het behandelen van dossiers
op afstand. De menselijke maat raakt zoek als je anderhalf uur moet reizen
en weer anderhalf uur terug voor het laten uitvoeren van een test of voor
een gesprek met een arbeidsbemiddelaar. Nu wordt aangekondigd dat men in plaats
van het persoonlijke contact maar contact moet zoeken via werk.nl en dat het
verder via de mail zal gaan of via de telefoon. Op die manier stel je echter
geen diagnose. Waarom leert het kabinet op dit punt nu niet eens van de private arbeidsbemiddeling?
Uitzendbureaus hebben in dit land 5100 vestigingen. De publieke arbeidsbemiddeling
houdt er nog maar 97 over. Dit kun je toch geen verbetering van de dienstverlening
noemen? Dit heet verschraling. Staatssecretaris, u was wethouder. U hebt altijd
gepleit voor decentralisatie en verantwoordelijkheid voor de gemeenten. Wat
is nu uw antwoord op de noodkreet van uw wethouders, die van die decentralisatie
werk willen maken en schreeuwen om het behoud van de arbeidsbemiddeling in
hun buurt? De minister stel ik dezelfde vraag. Wat antwoordt hij aan CDA-burgemeesters
in de omgeving van Bladel? Werkzoekenden uit Capelle aan den IJssel moeten
naar Rotterdam reizen om daar arbeidsbemiddelaars tegen te komen die ook uit
Capelle aan den IJssel komen. Dat is toch waanzinnig? Ik weet dat de staatssecretaris
naar Rotterdam gaat, maar stel je voor dat hij daar wethouder was en dat zijn
opvolger zou besluiten om het jongerenloket in Rotterdam op te heffen. Wat
zou dan zijn reactie zijn?Voor veel mensen zullen de reiskosten toenemen. Hoe zit het met de reiskostenvergoeding?
UWV betaalt op dit moment reiskosten, CWI niet. Kunnen wij erop rekenen dat
alle mensen die naar die nieuwe UWV-vestigingen buiten hun eigen gemeente
moeten voor het aanvragen van WW of bijstand of voor het voeren van een re-integratiegesprek,
de reiskosten vergoed zullen krijgen, bijvoorbeeld op basis van openbaar vervoer
tweede klas? Wat gaan gemeenten doen? Gaan zij ook reiskosten vergoeden voor
mensen die van buiten de gemeente naar hun vestiging moeten?Gemeenten maken een beweging naar wijken en buurten, dus naar kleinschaligheid.
De sluiting van die 30 vestigingen staat daar haaks op. Wij hebben geen centralisatie
van arbeidsbemiddeling nodig, wij hebben juist decentralisatie nodig: kleinschalig,
fijnmazig, bij de mensen in de buurt. Deze fusie van UWV en CWI frustreert
dat.De kredietcrisis zal leiden tot ontslagen, verlies van banen en dus meer
werkzoekenden. Er zullen meer arbeidsbemiddelaars nodig zijn, vooral voor
mensen die moeilijk aan werk komen. Het is daarom ook onbegrijpelijk dat 400
specialistische bemiddelaars in 2010 gaan verdwijnen. Is de minister het met
mij eens dat wij rekening moeten houden met meer werkloosheid, meer mensen
die gedwongen zijn ander werk te zoeken? Er zullen meer mensen nodig zijn
om meer mensen aan de slag te helpen. Werkzoekenden met een speciale positie
moeten kunnen rekenen op specialistische hulp. Waarom het ontslag van specialistische
arbeidsbemiddelaars voor 2010 aankondigen, terwijl wij ze tegen die tijd hard
nodig zullen hebben?De fusie gaat gepaard met een grote bezuiniging, waarover in het regeerakkoord
afspraken zijn gemaakt. Hoe moet UWV die bezuiniging halen? Wie gaat voor
deze bezuiniging de prijs betalen? Het ziet ernaar uit dat dat de medewerkers
zijn. De ondernemingsraad van CWI laat ons weten dat de overgang van personeel
naar het pensioenfonds van UWV structureel 70 mln. extra gaat kosten. Is hiermee
bij de opgelegde bezuiniging rekening gehouden? Iedereen weet dat een ondernemingspensioenfonds
dat bij een particuliere verzekeraar is ondergebracht, naar verhouding duurder
is dan een bedrijfstakpensioenfonds zoals het ABP. Waarom worden de ex-CWI-medewerkers
niet in het ABP gehouden? Indertijd is een uitzondering gemaakt voor UWV-medewerkers
om niet bij het ABP aangesloten te zijn. Is het geen tijd om deze mensen bij
het ABP onder te brengen?UWV en CWI brengen de ICT-kosten die samenhangen met de opzet van het
Werkbedrijf in beeld, aldus het antwoord op schriftelijke vragen. UWV heeft
een uiterst belabberde reputatie als het gaat om de kosten voor ICT. Het lijkt
wel of men de kunst van het geld verbranden opnieuw heeft uitgevonden. Mijn
vraag is hoe het nu staat met de ICT-kosten als gevolg van deze fusie. Hoe
hoog zijn die en wat zijn de garanties dat het niet weer mis zal gaan?De verplichting voor gemeenten om re-integratie­bedrijven in te schakelen
is afgeschaft. Mijn vraag is waarom die voor UWV wel blijft bestaan. Waarom
krijgen UWV-medewerkers, de mensen van het Werkbedrijf niet de taak en de
middelen om dat werk te doen? Op die manier wordt dat geld niet langer verkwanseld
bij commerciële re-integratiebedrijven en geraken wij af van de situatie
dat wanneer iemand naar het Werkplein komt, hij wordt doorgestuurd naar een
commercieel re-integra­tiebedrijf, daar waar men dat zelf prima kan. In
2004 waarschuwden wij al voor de miskleun met de commerciële re-integratie.
Alle partijen zien dat nu in, nu de minister en de staatssecretaris nog. Mijn
vraag is of zij bij deze fusie van de gelegenheid gebruik willen maken om
die verplichte aanbesteding voor re-integratie af te schaffen, zodat alleen
zaken uitbesteed worden als men het echt zelf niet kan. Ik heb daartoe een
amendement ingediend.Dan de topsalarissen. Wat heeft dit met dit onderwerp te maken? Welnu,
dat is eenvoudig. De leiding van UWV verdient al drie jaar lang meer dan een
ministerssalaris en zit daar zelfs fors boven. Wat gaat de toekomstige leiding
van deze nieuwe UWV-organisatie verdienen? Gaan de bewindslieden ervoor zorgen
dat die leiding niet meer gaat verdienen dan een ministerssalaris?In woord krijgt de gemeente de regie over een organisatie die verder van
ons af komt te staan. En dat kan niet goed gaan. Mijn vraag is dan ook of
de bewindslieden in overleg willen treden met gemeenten die graag een vestiging
van UWV binnen de gemeentegrenzen willen houden, zodat er meer UWV-filialen
komen in plaats van minder, teneinde de menselijke maat te organiseren.Mijn fractie is niet tegen samenwerking en ook niet tegen fusie, maar
zij is niet voor een fusie op deze manier. Deze fusie leidt tot frustratie,
kapitaalvernietiging en klantonvriendelijkheid. Die klantonvriendelijkheid
lijkt wel bewust georganiseerd te worden. De cliëntenraad van CWI is
door UWV niet eens gehoord en in de wet wordt de toekomstige participatie
aan de Locaties Werk en Inkomen overgelaten. Waarom is dat niet geregeld in
de wet?Deze fusie is een monster, maar ook monsters moeten een naam hebben. Maar
wat wordt die naam nu? In hun brief schrijven de bewindslieden: Het Werkbedrijf
maakt onderdeel uit van de Locatie Werk en Inkomen en zal zich presenteren
als Werkplein. Nu heb ik een praktische vraag. Ik ben een werkzoekende. Welke
naam moet ik nu in het telefoonboek gaan zoeken om ergens terecht te komen
waar ze mij aan werk helpen? Zoek ik naar UWV, naar Locatie Werk en Inkomen,
naar Werkbedrijf, naar Werkplein of kan het ook nog zo zijn dat iedere vestiging,
fantasierijk zoals men daar is, een eigen naam bedenkt? Van
het akelige woord Toonkamer zijn wij nu inmiddels af, maar nog steeds weet
ik niet hoe dat ding nu gaat heten. Waarom niet gewoon arbeidsbureau? Zelfs
in de krantenberichten van de laatste tijd wordt gezegd: opheffing van CWI-kantoren,
voorheen arbeidsbureau. Het begrip"arbeidsbureau" is dus nog springlevend.De voorzitter:Net als de kruisvereniging!Mevrouw Van Gent (GroenLinks):Voorzitter. De GroenLinksfractie is voor een intensieve samenwerking tussen
verschillende instanties. De eenloketgedachte spreekt ons enorm aan. Laat
ik maar vooraf zeggen dat de wijziging van de Wet SUWI, de fusie van UWV en
CWI en intensieve samenwerking op onze steun kunnen rekenen. Voor ons is één
punt essentieel: het moet voor de cliënt beter worden. Het moet geen
doel op zich worden om de zoveelste reorganisatie door te drukken. De cliënttevredenheid
is nu een mager zesje. Wij willen allemaal dat de zesjescultuur doorbroken
wordt. Wat de GroenLinksfractie betreft, moet die zes een dikke acht worden.Als je intensiever gaat samenwerken, moet je slagvaardiger zijn en effectiever
en efficiënter kunnen werken. Wij zijn voor duidelijkheid, slagvaardigheid
en die intensieve begeleiding van de cliënt. Het moet erom draaien dat
de cliënt goedgeschoold wordt en zo snel mogelijk weer aan het werk wordt
geholpen. Hij moet niet verzeild raken in eindeloze bureaucratie en hopeloze
re-integratietrajecten, die niet naar het uiteindelijke doel van werk leiden.
In onze ogen moet iemand vanaf de intake aan één loket en door één
werkcoach begeleid worden in alle te nemen stappen.De heer Ulenbelt had het al over de moeilijke tijden die eraan dreigen
te komen. Het is belangrijk dat wij alle hens aan dek hebben. Gisteren in
het vragenuur hebben wij het er ook al over gehad en het komt terug bij de
begroting. Wij moeten zorgen dat, als mensen zonder werk komen te zitten,
zij zo snel mogelijk weer naar een andere baan kunnen. Dat is essentieel om
op de arbeidsmarkt een plek te houden. Preventie speelt daarin een belangrijke
rol. Werkgevers moeten goede scholing aanbieden, ook voor 45-plussers. Dat
is soms een lastig punt. Zij moeten ook in aanmerking komen voor snelle bemiddeling.De doelstellingen van de wijziging van de Wet SUWI zijn in theorie veelbelovend:
verbetering van de dienstverlening, intensievere samenwerking en de cliënt
die centraal staat. Daar kan niemand tegen zijn, maar er zitten wel de nodige
haken en ogen aan het voorstel. De fusie is in dit kader een logische stap,
mits die op een goede manier wordt uitgevoerd. Ik vraag mij wel af of een
bezuiniging van 127 mln. per jaar gunstig is voor de cliënt. Je zou ook
kunnen zeggen: wij gaan efficiënter werken en met dezelfde middelen iemand
intensiever begeleiden naar werk. Ik kom daar zo nog op terug.Toen ik dit debat voorbereidde, verzuchtte ik dat het allemaal zo mooi
had kunnen zijn: intensieve samenwerking met de cliënt als middelpunt
en wij gaan wellicht van een zesje naar een acht. Helaas moet ik vaststellen
dat er weer grote, dikke adders onder het gras zitten. Het is weer "van
dik hout zaagt men planken" en wij moeten weer meer doen voor minder.
Met minder geld en minder mensen moeten meer cliënten aan het werk worden
geholpen. Er is sprake van een jaarlijkse bezuiniging van 127 mln. door het
ontslaan van werknemers – ik sluit mij aan bij de vraag van de heer
Ulenbelt over de pensioenen – evenals van het sluiten van vestigingen
en van het maken van een grote slag in de dienstverlening. De bewindslieden
moeten mij eens serieus uitleggen hoe dit zich verhoudt tot de verbetering
van de dienstverlening, met de cliënt als middelpunt. Ik kan mij nog
best voorstellen dat efficiënter werken wat geld oplevert – die
rekensom kan ik nog wel maken – maar je zou ook kunnen zeggen dat er
meer geïnvesteerd gaat worden in de cliënten. Is er bijvoorbeeld
overwogen om te bezuinigen op de commerciële re-integratie en om de topsalarissen
aan te pakken? Wij hebben de gouden wc-brillen gehad bij UWV. Daar hebben
wij snel korte metten mee gemaakt, maar er zijn bij dit soort instellingen
nog steeds goudgerande salarissen die boven de Balkenendenorm uit gaan. Zoals
bekend vindt de Kamer dat dit niet kan. Ik zou dus toch willen afspreken dat
hiermee korte metten wordt gemaakt en dat dit bij de nieuwe organisatie echt
niet zal gebeuren.De ICT en de automatisering vormen een bodemloze put, zou ik bijna willen
zeggen. Ik heb hierover vragen gesteld. Er is 87 mln. in die put verdwenen,
omdat er door dik betaalde mensen amateuristische fouten zijn gemaakt en men
gewoon volkomen verkeerde inschattingen heeft gemaakt. Echte ICT-deskundigen
zijn natuurlijk niet bezig met een kaartenbak en een oude typemachine, maar
weten heel goed wat zij doen. Voor 87 mln. kun je fantastische dingen doen
voor de doelgroep. Ik wil heel precies van de bewindslieden weten waarom wij
de 127 mln. zoeken in het ontslaan van werknemers, in het verminderen van
het aantal loketten en in het inperken van de dienstverlening. Ik vind deze
keuze onjuist.Ik kom bij het punt van huisvesting en sluiting van vestigingen, dat een
besparing moet opleveren van ongeveer 12 mln. De GroenLinksfractie vindt dit
onacceptabel. Als er, zoals het nu lijkt, 30 vestigingen worden gesloten,
verschuift de reistijd van cliënten van een naar anderhalf uur. Er zijn
al voorbeelden genoemd, maar ik noem nog Eemsmond, Capelle, Roden, Gulpen,
Bladel en Franeker. Hoe stellen de bewindspersonen zich dit voor? Veel mensen
hebben geen auto voor de deur staan en er zijn slechte openbaarvervoervoorzieningen.
Hoe gaat dat allemaal gebeuren? Of hebben mensen een keer per jaar een afspraak
waarbij zij achter een computer worden neergezet om zelf maar vacatures te
scannen? Dat is niet wat ik wil zien bij de een-op-eenbenadering met een arbeidscoach
die iemand op weg helpt en intensief begeleidt. Die benadering zal ook betekenen
dat je elkaar wat regelmatiger tegenkomt. Ik begrijp dus echt niet waar het
kabinet mee bezig is en ik wil daarover absolute opheldering. Ik ga hiermee
ook niet instemmen. Er is een aantal hoopgevende amendementen ingediend rondom
dit punt. Dit lijkt mij echt niet de goede weg.Een ander pijnpunt voor de GroenLinksfractie is dat het specifieke doelgroepenbeleid
na 2009 wordt losgelaten omdat er dan geen middelen meer voor zijn. Het gaat
hierbij om zwakkere doelgroepen zoals ouderen – dat begint al bij 45-plus,
ik vind dat ook geen goed nieuws maar het zijn wel de feiten – jongeren
en mensen met een arbeidshandicap of een gedeeltelijke arbeidshandicap. Wij
mogen hiermee niet de nodige specifieke kennis verliezen om deze mensen aan
het werk te krijgen. Wat gebeurt er met deze groepen na 2009? Bij strengere controle aan de poort – als je een heel goed cv hebt,
mag je het aanvankelijk eerst lekker zelf uitzoeken en kijken of je een plek
krijgt op de arbeidsmarkt – kunnen wij ons wel iets voorstellen. De
periode van zes maanden tot een jaar vind ik echter best lang. Er zijn ook
mensen met een heel goed cv die toch niet in staat zijn om goed te solliciteren
en daarin best wel enige begeleiding kunnen gebruiken. Er studeren constant
mensen af, dus als je een halfjaar tot een jaar na afstuderen nog geen werk
hebt gevonden, kan het best moeilijk worden om alsnog een plek op de arbeidsmarkt
te krijgen.Binnen zes maanden wordt een scholings- of re-integratietraject aangeboden.
Ik ben het daar van harte mee eens. Gezien het debat dat wij vanmorgen hebben
gevoerd, hoop ik dat ik mag aannemen dat dit voor iedereen geldt, dus voor
de mensen die nu in de kaartenbak zitten en de mensen die zich nieuw aanmelden.
Vanmorgen begreep ik van staatssecretaris Aboutaleb dat, als het gaat om alleenstaande
ouders in de bijstand, de mensen die zich nu melden binnen zes maanden een
scholingsaanbod of eventueel een arbeidsaanbod krijgen, maar dat het zittende
bestand dat pas na twaalf maanden krijgt. Dat vind ik geen goed nieuws. Wat
mij betreft, is het gelijke monniken, gelijke kappen. Hoe langer je wacht,
hoe groter de afstand tot de arbeidsmarkt wordt. Dat moeten wij niet laten
gebeuren.Willen de bewindslieden nog eens nader ingaan op de eigen verantwoordelijkheid
van de cliënt? Het kabinet vindt die eigen verantwoordelijkheid belangrijk.
Ik ben het daar op zich mee eens, maar daarbij hoort dan ook meer zeggenschap
over het eigen re-integratiebudget c.q. participatiebudget, het recht op een
onafhankelijk advies van de arbeidsadviseur en recht op voldoende ondersteuning
van de werkcoach. In dit kader zou ook kunnen worden gedacht aan het cliëntenparticipatiebudget,
microkredieten en dat soort zaken. Ik heb daarover nog een vraag. Als mensen
vanuit de bijstand een eigen bedrijf beginnen, worden zij daarvan niet meteen
rijk. Dat kan, maar dat is niet altijd het geval. Ik kan mij voorstellen dat
die mensen, zolang zij op bijstandsniveau blijven, in aanmerking komen voor
bijzondere bijstand. Graag wil ik een reactie van het kabinet daarop.Moeten wij spreken van het LWI, het Werkloket of de Toonkamer? Als je
tegen iemand zegt dat hij zich moet melden bij de Toonkamer, is het net alsof
hij naar een meubelboulevard gaat waar hij een keuze kan maken uit allerlei
interessante meubels. Dat is natuurlijk niet de bedoeling. Dat zijn van die
krampachtige, rare benamingen. In een AO heb ik dat al eens gezegd. Ik zou
kiezen voor "arbeidsbureau". Ik zou dat een praktische, concrete
verbetering vinden. Dat woord is namelijk gemakkelijk in een telefoonboek
te vinden en iedereen weet waarover het gaat. Laten wij niet van die semimodieuze
termen gebruiken. Dan weet niemand waar hij heen moet.Het ideale arbeidsbureau ziet er volgens de GroenLinksfractie als volgt
uit: het houdt zich bezig met het verbeteren van de dienstverlening. Het doel
is intensieve samenwerking met de cliënten als middelpunt. Dat houdt
niet in dat men achter de computer wordt gezet om vacatures te scannen. Het
moet een samenwerkingsverband zijn dat ook naar buiten gericht is, bijvoorbeeld
op de werkgevers in de regio, om een match te krijgen in aanbod en vraag naar
werk. Ook is het belangrijk om zich bezig te houden met preventie, scholing
en omscholing van werknemers. Eén loket en één werkcoach
moeten ervoor zorgen dat de cliënten binnen zes maanden aan het werk
zijn of dat zij zich scholen of re-integreren. De werkcoach moet zijn cliënten
op een effectieve manier kunnen begeleiden en ondersteunen. Hij zou niet moeten
voldoen aan de eis van een workload van 100 dossiers. Ik begrijp ook helemaal
niet hoe het kabinet daarbij komt. Is dat een bezuinigingsmaatregel, of een
maatregel om effectiever te kunnen opereren? Ik vrees dat het eerste het geval
is. Er zijn ook allerlei organisaties die gezegd hebben dat het zodoende onwerkbaar
wordt en dat die workload in ieder geval terug moet naar 70 dossiers. Graag
wil ik een reactie daarop.Belangrijk is een cliënt die de ruimte krijgt om met een middel als
een participatiebudget, microkrediet, zijn eigen verantwoordelijkheid te nemen
in het proces naar werk. Kort gezegd: het kan beter. Daarom is de GroenLinksfractie
voorstander van afschaffing van de verplichting van UWV om re-integratiebedrijven
in te schakelen. Dat staat in het amendement van de heer Ulenbelt. Mijn fractie
is daarom ook voorstander van toegankelijkheid en bereikbaarheid van de LWI's.
Die moeten gewaarborgd zijn. Ik spreek overigens, zoals gezegd, liever van
arbeidsbureaus. Ons idee is dat het sluiten van vestigingen niet bij die doelstelling
past. Dat sluit enigszins aan bij het amendement-Van Hijum op stuk nr. 10.
Wij zijn daarom voorstander van een onafhankelijke positie van de RWI.Tot slot merk ik op dat wij niet willen dat het huidige takenpakket van
de RWI wordt gewijzigd. Ook daarover is een amendement ingediend. Het kan
en moet dus beter voor de cliënt. Voor hem zou die heisa bedoeld moeten
zijn.Mevrouw Ortega-Martijn (ChristenUnie):Voorzitter. Wij staan aan de vooravond van de fusie tussen CWI en UWV.
De ChristenUniefractie is ervan overtuigd dat de klant inderdaad centraal
moet komen te staan. Voor ons is vandaag de kernvraag of met dit wetsvoorstel
de gewenste geïntegreerde dienstverlening echt gerealiseerd wordt en
of de klant inderdaad centraal komt te staan. Geïntegreerde dienstverlening
vormt dus de kern van dit wetsvoorstel. Terwijl burgers voorheen met drie
organisaties te doen hadden, moet straks bij alle dienstverlening de klant
als uitgangspunt worden genomen. Wat geïntegreerde dienstverlening precies
inhoudt, en hoe dit verder wordt vormgegeven, wordt echter geheel aan het
lokale niveau overgelaten. CWI, UWV en gemeenten moeten goede afspraken maken
over de gewenste samenwerking. Betekent dat echter concreet dat straks op
30 of 100 locaties telkens weer het wiel wordt uitgevonden? En werd niet in
de CWI-evaluatie geconcludeerd dat de regiefunctie van de minister versterkt
zou moeten worden? Hoe kan de minister de regie dan juist aan de lokale uitvoerders
overlaten?De lokale benadering is ook leidend bij het integreren van ICT-systemen.
Per locatie moet bepaald worden welk ICT-systeem straks gebruikt gaat worden.
Dat betekent dus dat er 100 verschillende oplossingen gekozen kunnen worden.
Naar het schijnt hebben medewerkers op het Werkplein momenteel twee computers
op het bureau staan; op de ene draait CWI-systeem, op de andere
het gemeentesysteem. Medewerkers schakelen heen en weer tussen de computers
om gegevens op te halen en weer in te voeren. Dat is toch niet de manier waarop
er anno 2008 wordt gewerkt? De minister hecht veel waarde aan DKD2. De ChristenUniefractie
ziet daar ook de mogelijkheden van in, maar heeft vraagtekens bij het ambitieniveau
inzake de implementatie. De minister verwacht dat DKD2 eind 2009 zal draaien.
Waar baseert hij die aanname op? Wat gebeurt er wanneer die datum niet gehaald
wordt? En kan hij meedelen wat de conclusies zijn uit de voorlopersanalyse?Met de fusie zal het aantal CWI's beperkt worden tot ongeveer honderd.
Waarom is er voor gekozen om het aantal te beperken? Vanwege deze vraag heb
ik het amendement, op stuk nr. 10, van de heer Van Hijum medeondertekend.
Mijn fractie vind het echter nog belangrijker dat speciale doelgroepen, zoals
Wajong'ers, optimaal bediend worden vanuit de LWI's. De aansluiting van de
WIA en de Wajong op de LWI's is nog niet gerealiseerd. Dat vindt de ChristenUniefractie
zorgelijk. Zij wil dan ook een toezegging dat de aansluiting in 2009 plaatsvindt.
Daarna zijn specialistische functies alleen op een LWI-plus-locatie beschikbaar.
Onze fractie vindt dat een laagdrempelige, specialistische begeleiding binnen
de regio beschikbaar moet zijn om Wajong'ers te begeleiden naar werk. Delen
de bewindspersonen deze mening en op welke manier gaan zij hiervoor zorgdragen?
Om de positie van de klanten in het stelsel te versterken is onafhankelijke
informatievoorziening essentieel. Daartoe is een aantal jaren geleden de functie
van arbeidsadviseur opgericht. Deze wordt nu weer afgschaft. De ChristenUnie
acht onafhankelijke informatie echter van essentieel belang. Er zijn organisaties
die nu reeds deze informatie kunnen gaan verstrekken. Kan de minister toezeggen
dat op de Locaties voor Werk en Inkomen kenbaar wordt gemaakt waar werkzoekenden
deze onafhankelijke informatie op het terrein van werk en inkomen kunnen inwinnen?
De positie van werkzoekenden wordt eveneens versterkt als zij erop kunnen
vertrouwen dat zij deskundige begeleiding krijgen bij hun re-integratie. Aan
diverse functies worden kwaliteitseisen gesteld. Uiteraard moet dit niet leiden
tot meer administratieve lasten, maar is het mogelijk om dit in overleg met
Blik op Werk op te nemen in het huidige keurmerk? Graag krijg ik een reactie
van de bewindslieden.Werkzoekenden kunnen alleen worden geholpen als er sprake is van bemiddeling
naar een baan. Dat vereist een goede samenwerking tussen UWV en gemeente enerzijds
en werkgevers anderzijds. De werkgeversbenadering wordt allereerst op lokaal
niveau vormgegeven, maar juist op een meer centraal niveau zou er ook een
aanspreekpunt moeten zijn voor bijvoorbeeld projecten. Nu worden op brancheniveau
contacten gelegd, maar als wij denken in termen van werk naar werk, moet er
ook over branchegrenzen heen gekeken worden. Is de minister bereid om ook
op landelijk niveau een aanspreekpunt voor werkgevers te realiseren waarbij
zij terecht kunnen met regio-overstijgende wensen? Eventueel kan dit ook worden
ondergebracht bij het landelijke werkgeversloket.Over de RWI wil ik heel kort iets kwijt. Wat de ChristenUnie betreft,
blijft de reikwijdte van de taak hetzelfde. Wij willen erop toezien dat er
periodiek overleg komt met UWV. Daarom hebben wij de amendementen die zijn
ingediend door de heer Van Hijum en door mevrouw Vermeij mede ondertekend.Ik kom tot een afronding. Het algemene gevoel bij de fractie van de ChristenUnie
is dat het wetsvoorstel het nodige regelt, maar dat dit in de praktijk nog
heel wat voeten in de aarde heeft. Juist in een tijd van toenemende economische
onzekerheid is het van het grootste belang dat er een goede uitvoeringsorganisatie
staat. Gelukkig werkt de uitvoering van de sociale zekerheid in grote lijnen
goed. Laten wij ervoor zorgen dat dit zo blijft, want daarbij is iedereen
uiteindelijk gebaat.Mevrouw Van Gent (GroenLinks):Ik wil graag nog even checken of wij helemaal op één lijn
zitten met de fractie van de ChristenUnie. Dat zou ik namelijk goed nieuws
vinden. Begrijp ik het goed dat voor de ChristenUnie de specialistische arbeidsbemiddelaars
moeten blijven, ook na 2009, en dat de ChristenUnie geen vestigingen wil sluiten?Mevrouw Ortega-Martijn (ChristenUnie):Mevrouw Van Gent heeft mij heel goed begrepen.Mevrouw Van Gent (GroenLinks):U bent goed bezig!De voorzitter:Zo'n compliment krijgt u niet iedere dag van mevrouw Van Gent.Mevrouw Vermeij (PvdA):Voorzitter. Onlangs heb ik een drietal locaties bezocht. Het ene heette "oud-UWV-plek",
de andere heette "waar CWI vroeger zat" en de derde was "boven
de brandweer"; dat was in Delft. Wat betreft de naamgeving sluit ik mij
dus graag bij de heer Ulenbelt en andere sprekers aan. Daar moet echt wat
aan gebeuren, want als je iemand op straat naar het Werkplein vraagt, levert
dat vooral vragende blikken op. Ik mocht meedraaien met werkcoaches. Ik heb
enorme bewondering voor het werk dat deze medewerkers uitvoeren en voor de
vaart waarmee de lokale en regionale samenwerking wordt opgepakt. Elke werkzoekende
is uniek. Er zijn verschillende achtergronden, niveaus, leeftijden en persoonlijkheden.
Ik was onder de indruk van de professionaliteit, de doortastendheid en de
mogelijkheden die nu al aan het loket geboden kunnen worden. Ook bij de organisaties
die toch al wat veranderingen achter hun kiezen hebben gehad, kwam de inzet
van de medewerkers die ik heb gesproken hierop neer: wij helpen de mensen
het liefst zo snel mogelijk aan het werk. Dat is goed en bewonderenswaardig.
Dit wil ik in deze zaal maar even benadrukken.De PvdA-fractie stemt in met de samenvoeging van UWV en CWI, met de vorming
van het Werkbedrijf en met de oprichting van zo'n honderd LWI's. Dit is een
logische stap. Wij hopen dat dit erin resulteert dat het werk voorop komt
te staan, de werkgeversbenadering echt van de grond komt, dat er een betere
dienstverlening komt – dat moet eigenlijk op de eerste plaats staan –
en dat CWI, UWV en gemeenten leren van elkaars expertise. De voorliggende
wetgeving is ruim en louter kaderstellend geformuleerd. Dit is een bewuste
keuze. Wij kunnen gelukkig veel overlaten aan de gemeenten, UWV, CWI en de
sociale partners. Zij kunnen afspraken maken. Over een aantal kleine en grote
zaken hebben wij nog wat vragen. De oprichting van het Werkbedrijf en de inrichting van de LWI's moet per
1 januari 2009 rond zijn. Men is in het land dus al druk doende. Deze
wetgeving en dit debat hollen daar enigszins achteraan. Het gekozen model
is typisch Hollands: tamelijk hybride. Een landelijke speler, een zbo, werkt
samen met een lokale of regionale speler en regelt zo een van de belangrijkste
opgaven van dit land. Naast veiligheid en zorg is mensen aan het werk helpen
zo'n opgave. Hoe het regionale arbeidsbeleid straks democratisch wordt gecontroleerd,
is nog niet helemaal helder. De wijze waarop de LWI's aangestuurd worden is
aan de gemeenten, c.q. de regio. Een actieve wethouder kan aansturen maar
ook een sterke manager uit UWV- of CWI-veld. Er liggen wel prestatie-indicatoren,
maar er staat in deze wet niets over de standaarddienstverlening die de LWI's
zouden moeten bieden. Wat is hiervan de achtergrond? Wij pleiten, toch wel
eens van een koude kermis thuisgekomen, voor een iets minder vrijblijvende
houding van het Rijk. Hoe denken de bewindslieden daarover?De geselecteerde 100 LWI's en de ruim 50 ambassadeurgemeenten met een
regionale taak moeten werken aan de hand van indicatoren. Deze moeten gericht
zijn op het principe van werk naar werk. Hoe zien de bewindslieden de verhouding
tussen een, zeg maar, gewone LWI en een LWI-plus? Bepaalt de LWI-plus het
beleid van de andere LWI's in die regio? Overigens zullen ook sociale partners
en scholingsinstellingen op het niveau van de LWI-plus afspraken moeten maken.
Zoals bekend zijn de sociale partners niet per definitie op het niveau van
deze regio's georganiseerd. Hoe komt deze afstemming volgens de bewindslieden
tot stand? Ook nu weer kom ik op de structuur. Wij zijn naarstig op zoek geweest
naar een schema. Ik lees UWV, CWI, LWI, LWI-plus, met het Werkbedrijf daartussen.
Vervolgens komt de naamgeving van een vestiging tot stand. Zo'n vestiging
kiest vaak een eigen naam, Werkplein of Toonkamer. Is dit het schema van boven
naar beneden?Er is gekozen voor een samenwerkingsmodel. Het is niet te permitteren
dat er niet zou worden samengewerkt. Wij willen immers meer mensen aan het
werk. Maar als er niet wordt samengewerkt, kan er door middel van een delegatie
of aanwijzingsbevoegdheid worden ingegrepen. Een aanwijzing is een ultiem
instrument, dat wij kennen uit de Wet ruimtelijke ordening. In Nederland wordt
dit instrument zelden gebruikt. Een delegatie ligt meer voor de hand, maar
hiermee wordt gewacht totdat blijkt dat het misgaat. Waarom is dat?Ik kom op de sluiting van de kantoren. Mijn collega's hebben daarover
al een en ander gezegd. Ook mij hebben berichten bereikt uit het land. Dit
zal niet verbazen. Er zijn nogal wat PvdA-wethouders, maar ook wethouders
van andere partijen, bij betrokken. Een aantal van hen zegt zeer bereid te
zijn om mee te werken, ook financieel, aan het openhouden van sommige kantoren.
Het gesprek daarover lijkt echter niet op gang te komen. Wij vragen de bewindslieden,
daar toch naar te kijken. Van de reeds genoemde nevenvestiging in de Bommelerwaard
die gesloten wordt, rekende een wethouder mij voor dat de huur van € 40.000
per jaar goedkoper is dan tien keer per jaar 500 klanten naar Tiel te sturen.
Ook Kerkrade is een lastig geval, zeker in een regio waar het op dit moment
heel roerig is.Mevrouw Van Gent (GroenLinks):Dit klinkt natuurlijk weer prachtig. Er gaan ongeveer 30 vestigingen dicht.
Mevrouw Vermeij zegt dat zij dit ook vervelend en stelt dat enkele gemeenten
bereid zijn financieel bij te dragen om een kantoor open te houden. Als gemeenten
dat niet doen, vindt de PvdA het acceptabel dat die kantoren wel dichtgaan.
Het is namelijk het een of het ander. Of de dienstverlening moet op peil blijven,
daarom moeten die kantoren open blijven en dat moet dan ook gefinancierd worden,
of een aantal kantoren kan dicht. Die keuze moet mevrouw Vermeij maken maken.Mevrouw Vermeij (PvdA):Ik maak een andere keuze. Mevrouw Van Gent weet dat wij een handtekening
onder het regeerakkoord hebben gezet. Ik wind er geen doekjes om dat daarin
een bezuiniging zit. Het gevolg van die bezuiniging is dat 30 vestigingen
gesloten worden. Mij hebben ook geluiden bereikt dat sommige partijen een
gesprek met de bewindslieden willen aangaan over de vraag hoe men samen kan
optrekken om ervoor te zorgen dat een paar vestigingen open kunnen blijven.
Ik vraag de bewindslieden of zij dat gesprek willen aangaan. That's it!De voorzitter:Tot slot, mevrouw Van Gent.Mevrouw Van Gent (GroenLinks):Ja, that's it. De ChristenUnie heeft het regeerakkoord ook ondertekend.
Ik heb mevrouw Ortega gevraagd of zij voor of tegen het sluiten van vestigingen
is. De ChristenUnie is tegen het sluiten. Mevrouw Ortega zegt niet dat de
gemeenten gevraagd moeten worden om die rekening te betalen. Met het openhouden
van 30 vestigingen is een bedrag van 12 mln. gemoeid. Ik vraag mevrouw Vermeij
of zij meegaat met mevrouw Ortega, of dat zij zich bij voorbaat neerlegt bij
een bezuiniging van het kabinet die dramatische gevolgen heeft. Durf eens
wat, een beetje dualisme zou u toch niet vreemd moeten zijn, mevrouw Vermeij.Mevrouw Vermeij (PvdA):Het is wel een enorme verleiding zoals u dat brengt, mevrouw Van Gent.
U kunt dat heel goed. Maar ik vraag mevrouw Ortega waar zij dan de bezuiniging
vandaan wil halen. De handtekening van de ChristenUnie staat immers ook onder
het regeerakkoord.Mevrouw Van Gent (GroenLinks):Wij hebben wel een aantal alternatieven genoemd.De voorzitter:Mevrouw Van Gent, dit hebben wij niet afgesproken. Het woord is aan de
heer Ulenbelt.De heer Ulenbelt (SP):Mevrouw Vermeij heeft samen met de andere coalitiepartijen een amendement
ingediend waarin staat dat de arbeidsbureaus voldoende bereikbaar moeten zijn.
Wat verstaat zij onder "voldoende bereikbaar"? Het openhouden van
30 kantoren dat is bereikbaarheid. Mevrouw Vermeij wil de PvdA-wethouders
blij maken met een gesprekje met het kabinet. Waarom vraagt zij geen garantie
van 10 mln. om die kantoren open te houden? Er gaat hier genoeg over de balk.
Die 10 mln. moeten te vinden zijn!Mevrouw Vermeij (PvdA):Ik heb goed naar uw inbreng geluisterd, mijnheer Ulenbelt.
Ook u pleitte ervoor om dat gesprek aan te gaan.Op dit moment is ook niet in iedere gemeente een vestiging. De heer Ulenbelt
doet voorkomen alsof er honderden vestigingen gesloten worden. De reistijden
zijn zeer redelijk. In sommige gevallen moet inderdaad bekeken worden, of
die niet te lang worden. Dat ben ik met hem eens. Voldoende bereikbaarheid
betekent in mijn ogen een reistijd van anderhalf uur.De heer Ulenbelt (SP):Mevrouw Vermeij vindt het dus niet erg dat iemand die op Tholen woont,
van het eiland af moet om geholpen te worden bij zijn uitkering, zijn re-integratie,
et cetera? Zij komt met programma's dat het meer naar de buurt moet, maar
steunt nu een beleid om kantoren te sluiten en de service verder weg te plaatsen.
Mevrouw Vermeij, u bent met uzelf in tegenspraak zoals wel vaker het geval
is.Mevrouw Vermeij (PvdA):Als u goed naar mij geluisterd had, mijnheer Ulenbelt, dan had u geweten
dat ik gevraagd heb: kan dat gesprek gevoerd worden? Als u verstandig bent,
dan grijpt u die mogelijkheid met beide handen aan.De heer Blok (VVD):Gesprekken voeren is altijd goed, maar wij maken hier wetten. U hebt een
amendement van collega Van Hijum meeondertekend. Dat amendement gaat over
de bereikbaarheid. Ik heb goed gehoord dat u zei dat de besparing van 127
mln. niet ter discussie staat.Mevrouw Vermeij (PvdA):Nee.De heer Blok (VVD):Welke consequentie verbindt u dan aan dit amendement? Wilt u alleen maar
het gesprek aangaan? Als dat wetgeving is, hoeven wij hier niet meer te komen.Mevrouw Vermeij (PvdA):Wij wachten eerst het antwoord van de bewindslieden af. Als er andere
keuzen te maken zijn, dan valt daarover altijd met ons te praten. Er moet
goed opgelet worden: de bereikbaarheid moet voldoende zijn. Zojuist heb ik
uitgelegd wat ik bedoel met voldoende bereikbaarheid, maar wij staan ook voor
de bezuiniging. Die zal linksom of rechtsom gerealiseerd moeten worden, maar
tegelijkertijd moeten de locaties voldoende bereikbaar zijn.De heer Blok (VVD):Ik ben nu stomverbaasd. U ondertekent een amendement. U wijzigt de wet
met een amendement en dan moet volgens u de minister dat amendement uitleggen.
Zo werken wij hier niet. U maakt een wet, u zegt dat de locaties beter bereikbaar
moeten zijn en tegelijkertijd moet er 127 mln. bespaard worden, maar het is
echt van tweeën een.Mevrouw Vermeij (PvdA):Wij wachten af.De heer Blok (VVD):Nee, u dient een amendement in en dan wil ik graag een uitleg daarvan.
Wij zijn hier een wet aan het maken en de mensen die straks die wet moeten
uitvoeren, moeten weten wat volgens u de uitleg van het amendement is.De voorzitter:Maar u weet ook dat mevrouw Vermeij over haar antwoorden gaat.Mevrouw Vermeij (PvdA):Zojuist heb ik heel duidelijk gezegd dat voldoende bereikbaar ook een
reistijd van anderhalf uur kan inhouden.De voorzitter:U vervolgt uw betoog.Mevrouw Vermeij (PvdA):Voorzitter. Ik wil vervolgens iets over een geheel ander onderwerp zeggen:
over de caseload en over de expertise die nodig is voor de doelgroepen. Er
is nu geen goed zicht op de caseload van werkcoaches na de samenvoeging. Vinden
de bewindslieden dat daarvoor een maximum moet gelden? De afschaffing van
de programma's voor specifieke doelgroepen is in strijd met het leveren van
maatwerk. Wat is de opvatting van de bewindslieden? Wij hebben begrepen dat
onder de desbetreffende medewerkers het verloop inmiddels hoog is. Er is thans
veel kwaliteit bij de samenwerking CWI's met betrekking tot jongeren en ouderen,
heb ik mogen ervaren. Mogen wij ervan uitgaan dat die expertise niet verloren
gaat?Over de RWI is al het een en ander gezegd. Wij hebben een amendement ingediend
met als doel de taakstelling van de RWI te handhaven. Wij steunen het andere
amendement, het amendement dat handelt over de samenstelling van die raad.
Die raad heeft inmiddels twee rondes bezuinigingen en opheffingsdiscussies
doorstaan. Alle evaluaties tonen aan dat de raad goed functioneert en dat
dat de enige plek is waar sociale partners en de VNG overleg voeren over het
beleid met betrekking tot werk en inkomen.Voorzitter. Ik wil nog twee onderwerpen behandelen. Het eerste betreft
het belang van een serieuze cliëntenparticipatie. Wij willen weten waarom
het aantal leden wordt verminderd en waarom de organisatie lokaal geheel vrijblijvend
kan worden ingevuld. Klopt mijn conclusie dat men geen cliëntenraad hoeft
te hebben? Voor de PvdA is een cliëntenraad van belang. Het organiseren
van kwetsbare groepen is niet eenvoudig. Bij organisaties met veel weerbare
en hoogopgeleide medewerkers is dat andere koek. Dat kunnen de bewindslieden
vast beamen. Hoe vrijblijvender, hoe onduidelijker alles wordt. De PvdA vindt
het van groot belang dat cliëntenparticipatie wordt georganiseerd. Wil
de minister de RWI vragen om een handreiking te doen voor LWI's ter zake,
zodat wij in dezen toch enige uniformiteit krijgen?Ik wil voorts iets zeggen over de pensioenen. Het kabinet heeft daarover
de Kamer vandaag nog een brief doen toekomen. Het UWV heeft een uitzonderingspositie
in zbo-pensioenenland. De medewerkers daar maken niet gebruik van het ABP,
maar hebben een eigen pensioenfonds. Waarom is het besluit dat dit regelt
ooit genomen? Mijn vraag die hiermee verband houdt, luidt: waarom is, nu er
toch een nieuwe samenvoeging komt, niet het besluit genomen om deze zbo bij
het ABP onder te brengen?De brief roept ook vragen op over de kostenplaatjes. Hoe verhoudt bijvoorbeeld
de 70 mln. besparing als gevolg van het feit dat er geen collectieve overdracht
plaatsvindt tot de 58 mln. aan kosten om de rechten van CWI'ers te waarborgen?Omdat er nog veel vragen zijn, willen wij hier op een nader moment nog
specifieker met de minister over spreken. Wij gaan ervan uit
dat dit mogelijk is. Wij geloven dat het mogelijk is om meer mensen aan het
werk te krijgen en steunen alle initiatieven die dit kabinet daartoe neemt.
Het moet de normaalste zaak van de wereld zijn dat "zonder werk"
weer "snel aan het werk" betekent. Het Werkbedrijf en de vorming
van de LWI's spelen daarbij een cruciale rol. Zij gaan met de gemeenten straks
het verschil maken. Op veel plekken wordt al nauw samengewerkt, ook met andere
partners zoals werkgevers en scholingsinstellingen. In deze tijden is de noodzaak
om het met elkaar te doen groter dan ooit.De heer Van Hijum (CDA):Voorzitter. Vandaag zetten wij een nieuwe stap in de uitvoering van de
sociale zekerheid. CWI en UWV fuseren en binnen UWV wordt het Werkbedrijf
opgericht, dat intensief gaat samenwerken met gemeenten binnen de regionale
locaties voor werk en inkomen, de LWI's. Werkzoekenden en werkgevers hebben
hierdoor voortaan te maken met één loket van waaruit de bemiddeling
naar werk plaatsvindt. Deze gedachte van geïntegreerde dienstverlening
spreekt de CDA-fractie bijzonder aan, zij het dat ik het met alle voorgaande
sprekers eens ben dat het succes van die dienstverlening natuurlijk wordt
bepaald door de vraag of de werkzoekende en ook de werkgever er straks daadwerkelijk
iets mee opschieten.Wij zien dit voorstel als een tussenstap in de verdere ontwikkeling van
de sociale zekerheid. Sociale zekerheid is in onze visie niet alleen iets
van de overheid, maar vooral ook van sociale partners. Werkgevers en werknemers
investeren in voorzorg ofwel het voorkomen van uitval van werknemers door
preventie en scholing. In tweede instantie moeten er inspanningen worden gericht
op een snelle werkhervatting via "van werk naar werk"-trajecten.
Pas in laatste instantie is re-integratie vanuit een uitkering aan de orde.
Dat moet ook zijn vertaling hebben naar de uitvoeringsorganisatie.Voor de huidige uitvoeringsorganisatie willen wij toe naar een kanteling
van de re-integratie. Daarmee bedoelen wij dat niet alleen de werkzoekende,
maar ook de premiebetalende werkgever als een belangrijke klant wordt gezien.
Hoe vervelend het ook is, op dit moment hebben werkgevers een beperkt vertrouwen
in CWI. Mkb-ondernemers bijvoorbeeld schakelen voor slechts 25% van
de vacatures CWI in; dat geldt voor minder dan de helft van de grote bedrijven.
De ervaring van veel werkgevers is dat het moeilijk is om via CWI vacatures
snel en goed vervuld te krijgen. Dat zie je ook terug in de rapportcijfers.
Je kunt er wel een verklaring voor bieden, maar die rapportcijfers zijn niet
hoog: 6,7 voor CWI en 5,4 voor UWV. Wij menen dat het daarom goed is dat het
nieuwe Werkbedrijf en de gemeenten zich in de toekomst veel meer richten op
de beschikbare vacatures in branches en sectoren in een regio. Daarbij hoort
niet alleen aandacht voor de werkzoekenden met een uitkering, maar ook voor
de mensen die hun baan dreigen te verliezen en die tijdig aan nieuw werk moeten
worden geholpen. Die samenwerking met branches en sectoren in de regio en
het gecombineerd inzetten van publiek re-integratiegeld en middelen uit O&O-fondsen,
de scholingsfondsen die werkgevers en werknemers samen bij elkaar brengen,
vinden wij van groot belang om met ontslag bedreigde werknemers en werklozen
te kunnen om- en bijscholen en aan het werk te helpen. Deelt de minister deze
visie op de kanteling van de re-integratie? Hoe zal deze vraaggerichte werkwijze,
gericht op vacatures, in de praktijk daadwerkelijk invulling krijgen? De vraag
is in het bijzonder hoe de samenwerking met bijvoorbeeld het midden- en kleinbedrijf
vorm krijgt en hoe een landelijk servicepunt eruit zal zien waar grotere werkgevers
terecht kunnen met hun aanvragen. Ik heb hier al eerder het voorbeeld gegeven
dat UWV met een verzoek komt om 700 Wajong'ers aan de slag te helpen, maar
daarvoor bij allerlei aparte loketten langs moet. Daar moet toch één
servicepunt voor komen. Wordt dat daadwerkelijk op deze manier gerealiseerd
en hoe zal dat functioneren?Ook vinden wij het van belang dat UWV en gemeenten weten wie de werkzoekenden
in hun kaartenbakken zijn en wat die mensen kunnen en willen. Daar ligt nog
een belangrijk knelpunt. Kan de minister aangeven of UWV en gemeenten nu scherp
in de startblokken staan om daadwerkelijk te leveren, als werkgevers vragen
en openstaande vacatures hebben en behoefte hebben aan personeel? Wij hebben
er toch nog de nodige vraagtekens bij. Graag krijgen wij een reactie van de
minister.Positief zijn wij over het voornemen van sociale partners om op regionaal
niveau samen met de Raad voor Werk en Inkomen en met het Werkbedrijf een analyse
te maken van de arbeidsmarktsituatie en vervolgens afspraken te maken over
scholing en bemiddeling van werkzoekenden. Wij denken dat samenwerking op
regionale schaal daarvoor van groot belang is. Onze indruk is echter dat er
nog de nodige onduidelijkheid bestaat over de schaal waarop de samenwerking
daadwerkelijk invulling gaat vragen. Wij hebben straks 100 LWI's, 31 arbeidsmarktregio's
met daarbinnen een LWI-plus, en 57 voortrekkersgemeenten. Hoe verhouden die
getallen en schalen zich tot elkaar? Ik hoor daar graag een duidelijke toelichting
op.Uit het businessplan van het Werkbedrijf leiden wij af dat het op circa
100 plekken vestigingen zal behouden. Ten opzichte van het aantal CWI-vestigingen
is er dus een teruggang van 30. Wij hebben de indruk dat UWV bij de selectie
van de locaties zorgvuldig te werk is gegaan. Er is gekeken naar het werkaanbod
in een regio, een acceptabele reistijd van maximaal anderhalf uur met het
openbaar vervoer, maar ook naar geografische spreiding. Wij begrijpen niet
waarom de wettelijke bepaling wordt geschrapt dat UWV voor cliënten voldoende
bereikbaar moet zijn. De minister moet in zijn rol als opdrachtgever voorwaarden
stellen aan de dienstverlening. Het gaat om de bereikbaarheid van de locaties,
maar ook om de diensten die er worden aangeboden. Per slot van rekening hebben
wij het over publieke dienstverlening. Het is dan merkwaardig dat UWV, het
Werkbedrijf zelf kan bepalen welke diensten waar worden aangeboden. Wij hebben
daarom twee amendementen ingediend, een dat de wettelijke bepaling "voldoende
bereikbaar" herinvoert en een dat de minister opdraagt om in een AMvB
nadere eisen te stellen, onder andere aan de regionale spreiding. Wij vernemen
hierop graag een reactie van de minister.Mevrouw Van Gent (GroenLinks):Ik wil even heel goed begrijpen wat deze amendementen inhouden. Stemt
de heer Van Hijum nu wel of niet in met het sluiten van vestigingen? Ik hoorde
daarnet mevrouw Vermeij van de PvdA. Het lijkt een beetje een loos gebaar,
het lijkt een beetje op een verdeel-en-heerssystematiek. Als de gemeente
zelf maar meebetaalt, is er misschien nog over te praten. Ik hoop zo dat de
heer Van Hijum net als de ChristenUnie standvastig is en zegt: nee, wij willen
geen 12 mln. halen uit het sluiten van vestigingen, wij willen bekijken of
wij het bedrag elders vandaan kunnen halen.De heer Van Hijum (CDA):Gelet op de bezuinigingstaakstelling waarvoor wij hebben getekend en waarvoor
wij niet weglopen, is het sluiten van die vestigingen onontkoombaar. Ik denk
dat het ook best kan. Later in mijn betoog zal ik terugkomen op de eisen die
wij aan de dienstverlening willen stellen. In essentie gaat het erom dat wij
voldoende aanbod overhouden. Cliënten, zowel werkzoekenden als werkgevers,
moeten in hun regio binnen een acceptabele tijd zo'n vestiging kunnen bereiken.
Met het voorstel is dit gewaarborgd. Ik vind het wel merkwaardig dat de minister
in zijn rol als opdrachtgever van het zbo niet zelf criteria noemt waar die
vestigingen aan moeten voldoen. In de systematiek van het wetsvoorstel ontbreekt
dit.Mevrouw Van Gent (GroenLinks):Dan begrijp ik dus goed dat de CDA-fractie gewoon voor het sluiten van
vestigingen is. Ik betreur dat zeer. Berichten in de pers en de interpretatie
van het amendement gaven de indruk dat het anders lag. Met de kabinetsvoorstellen
wordt de voldoende bereikbaarheid geschrapt. De bereikbaarheid gaat van een
uur naar anderhalf uur. En dan moet er nog maar goed openbaar vervoer zijn.
Dat kan de heer Van Hijum toch niet zomaar slikken? Dat is toch niet de betere
dienstverlening waar deze hele operatie voor bedoeld zou zijn?De heer Van Hijum (CDA):Uiteindelijk gaat het bij de dienstverlening om de vraag hoe mensen zo
snel mogelijk een baan vinden. Dat is het allerbelangrijkste. De toegang tot
deze LWI's is een eerste stap. Niet alles wat met re-integratie te maken heeft,
doe je op zo'n locatie. Sterker nog, activiteiten rond re-integratie, scholing
en werkervaring op een werkplek gebeuren allemaal buiten de deur. Het is dan
mogelijk dat je ergens naartoe wordt gestuurd met een reistijd van een uur
of van anderhalf uur. Dat kan in de praktijk nu ook. Heel veel mensen doen
dat bijna dagelijks. Ik zie dus niet in waarom dat geen criterium zou kunnen
zijn. Ik vind het belangrijk dat de minister, in zijn rol van opdrachtgever
van de LWI, eisen stelt aan de dienstverlening door het Werkbedrijf, op basis
van wetgeving en regelgeving. Nu is er helemaal niets. Sterker nog, er wordt
gewoon een bepaling geschrapt die gaat over voldoende bereikbaarheid.De heer Ulenbelt (SP):Ik werd gisteren blij verrast door een bericht in het Reformatorisch Dagblad,
waarin de heer Van Hijum zegt dat het spreiden van de arbeidsbureaus moet
gebeuren zoals dat gebeurt bij de postkantoren. Ik heb dat eens nagekeken,
dat zou betekenen dat er 2000 arbeidsbureaus bijkomen. Hoe verhoudt zich dat
tot het amendement van de heer Van Hijum? Hij wil voldoende arbeidsbureaus.
2000 lijkt mij inderdaad een beetje veel, maar wat betekent dan "voldoende"?
Zegt de heer Van Hijum daarmee dat hij wil dat niet UWV verantwoordelijk is
voor de sluitingen, maar het CDA en dat hij de manier waarop het nu gaat voldoende
vindt?De heer Van Hijum (CDA):Dat laatste is in feite wel wat met het amendement wordt beoogd. Wij hebben
het hier over publieke dienstverlening. De overheid moet criteria aanleggen
voor wat zij van die publieke dienstverlening verwacht in termen van activiteiten
en van de plekken waarop de dienstverlening geleverd wordt. Ik vind het niet
raar dat wij de minister vragen om daaraan randvoorwaarden te stellen. Overigens
heb ik niet de parallel getrokken met de postkantoren, maar met de NS-stations,
vanwege het raakvlak met mijn vorige woordvoerderschap. Daar heeft de minister
in een concessie aan de Nederlandse Spoorwegen gewoon het aantal stations
opgenomen dat bediend moet worden en de frequentie ervan. Daar vinden wij
het ook heel normaal. Deze vergelijking gaat natuurlijk niet helemaal op,
maar ik vind dat wij best eisen kunnen stellen aan de verhouding tussen de
minister en een dienstverlenend orgaan. Nu laten wij dat allemaal over aan
het bedrijf zelf en dat is niet nodig.De heer Ulenbelt (SP):Dus het ging niet over postkantoren, maar weet de heer Van Hijum dan wel
hoeveel NS-stations er in Nederland zijn? 386, waarvan er zes maar zo nu en
dan worden gebruikt, bijvoorbeeld voor een pelgrimstocht. Dan blijven er nog
378 over. Als de heer Van Hijum dan in het Reformatorisch Dagblad niet de
postkantoren bedoelt, maar de NS-stations, dan rekenen de CDA- en PvdA-wethouders
erop dat hij hen zal steunen om die 30 vestigingen open te doen. Het amendement
van de heer Van Hijum stelt dus helemaal niets voor. Hij speelt vals spel.De heer Van Hijum (CDA):Dat vind ik erg ver gaan, want de heer Ulenbelt doet voorkomen alsof ik
verwachtingen heb gewekt die ik niet waarmaak. Dat is op geen enkele manier
het geval. Ik heb duidelijk toegelicht waarom ik dit amendement op deze manier
heb ingediend. Ik vind het normaal dat een minister vanuit zijn verantwoordelijkheid
voor de publieke dienstverlening eisen kan stellen aan het zbo, het zelfstandig
bestuursorgaan dat het uitvoert. Daarvan is op dit moment ook sprake in de
wet, dat wordt om voor mij onduidelijke redenen geschrapt uit het voorstel.
Ik breng dat terug in de wet en ik hoop daarbij op de steun van de heer Ulenbelt.
Op die manier wordt het voor cliënten en werkgevers duidelijker op welke
plaats zij welke dienstverlening kunnen krijgen. Ik denk ook dat dat met een
acceptabele reistijd gepaard gaat. Wij hebben voor die bezuiniging getekend,
daar kunt u mij op aanspreken.De heer Blok (VVD):Het is interessant dat beide amendementen van de heer Van Hijum bevoegdheden
aan de minister geven, die hij kennelijk zelf niet nodig vond. Hij heeft dat
wetsvoorstel immers zelf gemaakt. Nu wil het toeval dat sommige mensen in
deze zaal in zekere zin nog hoger zijn dan de minister, want zij mogen de
minister vertellen wat er moet gebeuren. De heer Van Hijum is daar een van,
net als mevrouw Vermeij en mevrouw Ortega-Martijn. Het is van belang wat de
indieners van het amendement nu eigenlijk aan de minister willen vertellen,
want de minister vindt het niet nodig. Ik heb dat aan twee indieners gevraagd.
Mevrouw Vermeij wil de minister vertellen dat er koffie gedronken moet worden,
mevrouw Ortega is veel concreter: niet sluiten en alle specialisten in dienst
houden, en toch 127 mln. bezuinigen. Maar ook interessant is wat de eerste indiener aan de minister wil vertellen, anders heeft het amendement
geen zin.De heer Van Hijum (CDA):Dat heb ik net omstandig toegelicht. Ik vind het belangrijk dat het criterium
van voldoende bereikbaarheid in de wet wordt gewaarborgd. Nogmaals, dat is
nu het geval in de wet, de minister haalt dat eruit en ik breng dat erin terug.
Verder vragen wij daadwerkelijk aan de minister om duidelijk te maken op grond
van welke criteria hij vindt dat sprake is van voldoende bereikbaarheid. Hij
moet daarvoor concrete regels en normen opstellen in een algemene maatregel
van bestuur, waar zaken inkomen als regionale spreiding en wel of geen witte
vlekken. De criteria die daar nu voor worden gehanteerd, kunnen op zich een
goede inspiratiebron zijn, maar ik vind het wel belangrijk dat de overheid
daar zelf duidelijkheid in schept.De voorzitter:Mijnheer Blok, tot slot.De heer Blok (VVD):En ik vind het belangrijk dat de indiener van het amendement zelf duidelijkheid
schept, want, nogmaals, die is in dit geval toch belangrijker dan de minister.
Komt de CDA-fractie nu nog met criteria voor bereikbaarheid en dienstverlening?
Zo niet, dan is dit amendement inderdaad – er zijn al allerlei kwalificaties
voor gebruikt – een schaamlap.De heer Van Hijum (CDA):Dat mag u natuurlijk vinden, maar ik heb duidelijk toegelicht wat ik met
het amendement beoog. Ik verwacht dat de minister komt met een aantal duidelijke
criteria waarmee in het bijzonder de dienstverlening van het Werkbedrijf kan
worden getoetst, omdat veel mensen met bijvoorbeeld een WW- en een WIA-uitkering
aangewezen zijn op die dienstverlening. Het is dan normaal dat je als opdrachtgever
van zo'n organisatie eisen stelt aan de kwaliteit van de dienstverlening.Gemeenten en UWV gaan samenwerken in Locaties Werk en Inkomen, maar zij
gaan op dit moment nog wel verschillend om met de uitbesteding van de re-integratietaak.
Er is een aantal amendementen ingediend op dit punt. Gemeenten zijn hierin
vrij en kunnen besluiten om de re-integratie zelf ter hand te nemen of de
uitvoering uit te besteden. Het UWV is daarentegen verplicht om de re-integratie
te laten uitvoeren door private re-integratiebedrijven. Mijn fractie heeft
eerder bij motie aangegeven dat zij vindt dat op de private re-integratiemarkt
het kaf van het koren gescheiden moet worden, omdat er een wildgroei van re-integratiebedrijven
heeft plaatsgevonden. Er zijn er al meer dan 2000 – waarschijnlijk voor
een belangrijk deel ook met eigen vestigingen – waarvan nog geen 10%
beschikt over het onafhankelijke keurmerk van de stichting Blik op Werk.De minister schrijft in de nota naar aanleiding van het verslag dat UWV
steeds vaker samenwerkt met bedrijven op basis van gebleken effectiviteit
en prestaties. Wordt die werkwijze standaard binnen de Locaties voor Werk
en Inkomen? Kunnen gemeenten straks bij de aanbesteding door bijvoorbeeld
UWV aanhaken? Hoe krijgt dat nu in de praktijk vorm?Mijn fractie heeft samen met de fracties van de PvdA en de ChristenUnie
een aantal amendementen ingediend voor de voorstellen over de taak en de samenstelling
van de Raad voor Werk en Inkomen. Wij zien geen aanleiding om hierin op dit
moment veranderingen aan te brengen. Wel staan wij, voor zover daar onduidelijkheid
over mocht bestaan, achter de taakstelling die de raad opgelegd heeft gekregen
in het kader van de bezuinigingen op de adviesraden en de kennisinstellingen.Er zijn al enkele vragen gesteld over de arbeidsvoorwaarden voor de nieuwe
organisatie. De discussie over de arbeidsvoorwaarden van een gefuseerde organisatie
hoort natuurlijk primair thuis in het overleg tussen sociale partners, maar
het is ook mijn fractie niet helemaal duidelijk waarom de pensioenen van het
personeel van het Werkbedrijf niet gewoon worden ondergebracht bij het ABP.
Het gaat toch om een grote publieke dienstverlener? Wordt erover nagedacht
om op termijn het hele UWV – vandaag spreken wij alleen over het te
fuseren Werkbedrijf – bij het ABP onder te brengen?De heer Blok (VVD):Ik heb nog een punt gemist in uw bijdrage. Ongeveer een jaar geleden heeft
uw fractievoorzitter, de heer Van Geel, gezegd dat er in de bijstand een participatieplicht
moest komen.De heer Van Hijum (CDA):U bedoelt een verplichte werkstage.De heer Blok (VVD):Dat vonden wij een mooi idee, want dat hadden wij een paar weken daarvoor
zelf ook al gebracht; toen was het nog asociaal. Sindsdien heb ik daar eigenlijk
niets meer over gehoord. Dit zou een aanleiding geweest kunnen zijn om er
iets over te zeggen. Ik kan mij voorstellen dat het Werkbedrijf hierbij een
rol moet spelen. Komt de CDA-fractie nog met plannen?De heer Van Hijum (CDA):Die motie is aangenomen door de Kamer. De staatssecretaris heeft aangegeven
dat hij daar in overleg met de gemeenten uitvoering aan gaat geven. Ik kom
daar echter graag op terug. Ik was dit zelf van plan in de discussie van volgende
week over loonkostensubsidies en participatieplaatsen. Als de heer Blok op
dat moment de discussie met mij wil voeren, dan heeft dat mijn voorkeur.De heer Blok (VVD):Voorzitter. Ik sta hier vanmiddag best tevreden als lid van Hare Majesteits
loyale oppositie. Het is sowieso leuk om weer eens een wetsvoorstel te behandelen.
Dat komt niet zo vaak voor; de staatssecretaris nog iets vaker dan de minister.
Het is toch een beetje onze kerntaak en het is altijd fijn als de regering
daar ook aan meedoet. Het is ook wel goed om weer eens een hervorming bij
SZW te behandelen. Dat roept een beetje heimwee op naar de vorige kabinetten-Balkenende
want die deden nogal eens wat op dat terrein. Dus dat geeft mij een goed gevoel.Verder vindt de VVD het zeer juist dat er bespaard wordt in het traject
van re-integratie en uitkeringsverstrekking. Het is die beruchte post van
2 mld. waar de Kamer al vaker kritisch naar gekeken heeft. Misschien nog wel
meer dan de coalitiepartijen die dit zouden moeten dragen, zeggen wij dat
dit een verstandige keuze is die niet vrijblijvend kan zijn. Je moet er ook
eerlijk over zijn dat die keuze ten koste gaat van het aantal vestigingen
en het aantal medewerkers. Dat hoort er bij en daar moet je
niet omheen draaien. Dat is ook pijnlijk, maar dat is nu eenmaal zo.Wij verwachten overigens ook positieve effecten, want een werkzoekende
heeft nu nog te maken met veel instanties. Als er al ontslag is geweest, wat
al erg genoeg is, is er eerst UWV voor de WW-uitkering, vervolgens UWV en
CWI voor de re-integratie, en indien de werkloosheid langer duurt, komt de
gemeente in beeld voor de bijstand en de re-integratie. Een samenvoeging van
die instellingen zorgt voor minder overdrachtsmomenten voor de klant, naast
de financiële efficiencymogelijkheden.Toch heb ik wel een aantal vraagpunten en die raken met name de vraag
of het kabinet eigenlijk wel ver genoeg gaat. Op wezenlijke punten wordt namelijk
geen echte keuze gemaakt. Wij hebben elkaar al meerdere malen gesproken over
de zeer kritische evaluatie van het re-integratiebeleid. Wij hebben er zelfs
een hoorzitting over gehouden. Ik citeer nog maar eens uit het onderzoek van
eind vorig jaar van SEO. Daarin staat letterlijk: "De trajecten die ingezet
zijn tussen 2002 en 2005 voor de WW en de WWB hebben landelijk niet geleid
tot een verlaging van de uitgaven aan sociale zekerheid." Dat is een
nogal vernietigend oordeel over de effectiviteit van re-integratie. De VVD
heeft eerder aangegeven dat wij graag een heldere keuze willen maken. Concentreer
re-integratiebudgetten op mensen met een arbeidshandicap via de WIA en de
Wajong, maar bij gezonde mensen, zo blijkt iedere keer uit onderzoeken, werkt
het deels averechts – dat wordt heel expliciet gezegd over het eerste
jaar WW – en is de effectiviteit zo onduidelijk dat je je echt moet
afvragen of je er nog wel mee door moet gaan.Dan kom ik op de overheidsrol bij de re-integratie naar werk. Ik citeer
uit een onderzoek van de Inspectie voor Werk en Inkomen eind 2006: "Als
wij kijken naar alle mensen die zich bij CWI hebben gemeld vanuit een uitkering
dan vindt 3% werk via bemiddeling van CWI en veel meer mensen via het
uitzendbureau van het eigen netwerk, via open sollicaties." Dus ondanks
de inzet van CWI is diens bijdrage aan het vinden van werk minuscuul. Ook
de heer Van Hijum wees er al op dat de waardering door zowel werkgevers als
de kandidaten zelf nauwelijks voldoet aan de beroemde Nederlandse zesjescultuur
en dat het overgrote deel van het mkb, hoewel de dienstverlening gratis is,
niet eens vacatures meldt. Ik hoorde een paar collega's met nostalgie spreken
over het arbeidsbureau; welnu, dit dossier van arbeidsbemiddeling heeft inderdaad
een heel lange geschiedenis met heel veel naamswijzigingen, maar de nostalgie
naar het arbeidsbureau mis ik volkomen. Want de constante in de geschiedenis
is de zeer gebrekkige effectiviteit. Ook daarbij mis ik overigens een heldere
keuze van het kabinet. Als VVD zeggen wij heel duidelijk dat de arbeidsbemiddelingstaak
van CWI niet effectief is. Die 3% weegt niet op tegenover de enorme
uitgaven. Laat ik de vraag aan de bewindslieden aldus formuleren. Wat zou
er nu misgaan als wij de arbeidsbemiddelingstaak weghalen bij CWI of straks
het Werkbedrijf? Zou die 97% die het nu al op een andere manier doet,
niet gewoon 100% worden?Mijn derde vraagpunt is wie er nu echt eindverantwoordelijk is binnen
een LWI als er echt moeilijke keuzes gemaakt moeten worden. Ik kan mij heel
goed voorstellen dat de ene gemeente misschien een strenger beleid zal willen
voeren dan het lokale UWV. Andere gemeenten willen misschien een soepeler
beleid voeren. Wie hakt uiteindelijk de knoop door? Landelijk wordt de minister
aangesproken op de resultaten en lokaal worden de wethouders daarop aangesproken.
Ik vind het te makkelijk om te zeggen dat dit allemaal wel in goed overleg
plaats zal vinden. Het IWI-rapport geeft aan dat hierover tussen gemeenten
nog behoorlijk discussie bestaat. Hier wil ik graag meer duidelijkheid over.De budgetverantwoordelijkheid blijft nu een beetje hangen. Voor de bijstand
ligt die bij de gemeenten. Dat is een zeer effectief instrument gebleken.
In hetzelfde Werkbedrijf zitten straks ook de landelijke werknemersverzekeringen,
waarvoor de budgetverantwoordelijkheid weer niet bij de gemeenten en de LWI
ligt. Ik denk dan met name aan de WW, omdat die vaak aansluit op de bijstand.
Is er ook gekeken naar het neerleggen van de budgetverantwoordelijkheid, in
ieder geval voor de WW, bij de gemeenten die samenwerken in de LWI? In de
bijstand werkt dit tenslotte goed.Kortom, de VVD-fractie steunt deze wetswijziging misschien nog wel loyaler
dan de leden van de coalitie. Wij hebben geen behoefte aan allerlei schijnbewegingen.
Tegelijkertijd zeggen wij wel dat er geen echte keuzes achter liggen. Het
is een beetje pappen en nathouden en op een aantal terreinen zouden die echte
keuzes toch gemaakt kunnen worden.De heer Tony van Dijck (PVV):Voorzitter. De PVV-fractie kan leven met de voorgestelde wetswijziging.
De PVV staat voor een kleinere en zich terugtrekkende overheid. De taakstelling
en het versterken van meer effectieve samenwerking tussen ketenpartners dragen
hieraan bij. Wij willen nog wel enkele kanttekeningen plaatsen.Deze wetswijziging schept ruimte voor geïntegreerde dienstverlening
en effectieve samenwerking tussen de ketenpartners. De PVV-fractie is echter
van mening dat deze samenwerking thans te vrijblijvend is vormgegeven. Elke
ketenpartner blijft namelijk verantwoordelijk voor zijn eigen doelgroepen,
financiën en taken. De samenwerking is niet geregeld en wordt overgelaten
aan de afzonderlijke partijen. Men mag lokaal onderling uitmaken wie de trekker
wordt. De PVV-fractie is bang dat dit uiteindelijk leidt tot veel discussie
tussen de ketenpartners over verantwoordelijkheden en geld. Dit moeten wij
niet willen.De eenloketgedachte en het hebben van één aanspreekpunt
juichen wij toe. Wij moeten er wel voor waken dat achter dat ene loket allerlei
andere loketten schuilgaan. Het is een gemis dat in dit wetsvoorstel geen
concrete afspraken tussen de partners zijn gemaakt over de samenwerking, de
verantwoordelijkheden en de financiering. Het is ook een gemiste kans dat
de ontschotting van middelen en instrumenten niet is meegenomen in dit wetsvoorstel.
Wanneer verwacht de minister hierover meer duidelijkheid te kunnen geven?Dan de kwaliteitsborging. Het Werkbedrijf en de gemeenten maken straks
per regio en per locatie afspraken over de wijze en de intensiteit van de
samenwerking, maar de PVV mist een blauwdruk: hoe moet die samenwerking er
minimaal uit zien? Er bestaan nu eenmaal grote verschillen tussen een centraal
geleid CWI en een autonome gemeente, maar er bestaan ook grote verschillen
tussen de gemeenten onderling. De minister legt de voortrekkersrol voor het
inkleuren van de samenwerking nu bij de gemeente, maar de ene
gemeente is de andere niet. Er ontstaan zonder een draaiboek dus onherroepelijk
verschillen tussen de verschillende LWI's in de kwaliteit van de dienstverlening.
Kan de minister aangeven hoe hij de kwaliteit van de samenwerking en van de
dienstverlening denkt te kunnen beheersen en garanderen?Daarnaast geldt dat alle tijd en aandacht die de ketenpartners verliezen
aan onderlinge afstemming, niet meer beschikbaar zijn voor de werkzoekende,
terwijl het allemaal om die werkzoekende gaat.Om de ambitieuze participatiedoelstelling te realiseren, is een goede
afstemming tussen vraag en aanbod onontbeerlijk en is het van groot belang
om werkgevers intensief erbij te betrekken. Eigenlijk is de werkgever de klant
van het Werkbedrijf en niet de werkzoekende. Dit wordt nog wel eens vergeten.
De PVV-fractie mist de aandacht voor de werkgevers in deze wetswijziging.
De minister zegt in de nota naar aanleiding van het verslag dat de concrete
invulling van de dienstverlening aan de werkgevers nog nader moet worden uitgewerkt.
Waarom voorziet dit wetsvoorstel niet in deze uitwerking? Welke ketenpartner
is straks verantwoordelijk voor het contact met de werkgevers en voor de match
tussen vraag en aanbod? Werkgevers die op zoek zijn naar kandidaten beperken
zich niet tot een gemeente, maar kijken ook regionaal en nationaal. Bij welk
loket moeten zij zich melden? In hoeverre werken RWI's en gemeenten regionaal
samen?In het wetsvoorstel staat niets over handhaving bij fraude met uitkeringen.
Welke ketenpartner is verantwoordelijk voor de handhaving en voor het opsporen
van fraude met uitkeringen? Is de minister voornemens, hieraan meer aandacht
te besteden?Tot slot kom ik te spreken over de bereikbaarheid. Ook wij hebben gelezen
dat er 30 CWI-vestigingen zullen worden gesloten en dat dit veel verzet in
het land teweegbrengt. De minister gaat ervan uit dat een maximale reistijd
van anderhalf uur redelijk is. Is het wel realistisch om in een zo klein land
als Nederland een zo lange reistijd van burgers te vragen? Is de minister
het met mij eens dat dit de dienstverlening niet ten goede komt? Welke scenario's
heeft de minister om tegemoet te komen aan een betere bereikbaarheid?De vergadering wordt van 18.40 uur tot 18.50 uur geschorst.Voorzitter: Van BeekDe voorzitter:Ik heb de afspraken die de andere voorzitter met de Kamer heeft gemaakt,
goed begrepen en graag overgenomen. Graag geef ik het woord aan de minister
van Sociale Zaken en Werkgelegenheid voor zijn beantwoording in eerste termijn.
Zijn voornemen is om heel kort en scherp te antwoorden.Minister Donner:Voorzitter. Ik zal mijn best doen. Ik ben nog wat schor. Dat kan helpen.Het voorliggende wetsvoorstel is een volgende stap in de reorganisatie
van de uitvoering van de sociale zekerheid die in gang is gezet met de Wet
SUWI per 1 januari 2002. Er zijn een heleboel debatten overheen gegaan.
Dat heeft geleid tot de Wet SUWI. In dat kader was ook afgesproken om het
functioneren van die wet te evalueren. Wij hebben de Kamer die evaluatie doen
toekomen. Die geeft het beeld dat de operatie zoals die in gang is gezet,
succesvol is geweest en dat die dus ook beantwoordt aan datgene wat de bedoeling
was.Wij moeten ons realiseren dat de situatie op het terrein van werk en inkomen
voor 2002 totaal anders was. Er was een groot aantal bestuurlijke spelers
op het terrein van de sociale zekerheid. Er waren vijf uitvoeringsinstellingen
(uvi's), waaronder het GAK en Cadans. De arbeidsorganisatie op regionaal niveau
had eigen bestuurlijke entiteiten in de vorm van de RBA's. Ik noem dat, omdat
dat mede een achtergrond is voor de vragen die over pensioenen zijn gesteld.
De Kamer moet zich realiseren dat UWV in korte tijd een groot aantal heterogene
private structuren moest samenvatten. Dat gold zowel voor pensioenregelingen,
als voor vragen over het functioneren van de ICT. Tot nu toe werkt UWV nog
steeds met verschillende ICT-systemen als gevolg van die herkomst en de wijze
waarop een en ander tot stand is gekomen.Met de Wet SUWI is de organisatiestructuur Werk en Inkomen gestroomlijnd.
De verhouding publiek en privaat is herzien en de voorwaarden voor ketensamenwerking
zijn tot stand gebracht. Zoals ik al zei, bevestigt die evaluatie dat wij
de goede weg zijn ingeslagen. Wij zijn er wat dat betreft echter nog niet.
Nog meer mensen kunnen en moeten sneller aan het werk worden geholpen. Dat
hopen wij te bereiken met de invoering van een geïntegreerde dienstverlening
als volgende stap. Met dat concept hopen wij de sterke punten van gemeenten,
UWV en CWI – voorheen was dat de naam – bijeen te brengen: centrale
kracht en expertise, slagkracht en maatwerk op lokaal en regionaal niveau.
Wat dat betreft, is het intensiveren van de ketensamenwerking een logische
ontwikkeling.De startpositie is een samenwerking organiseren tussen twee landelijke
instellingen en een groot aantal gemeentelijke instellingen. Daarvoor is bewust
gekozen. Het gaat hier om een voortgaande stap in de organisatie van de uitvoering,
zonder de onderliggende materiewetten te wijzigen. Anders zou het waarschijnlijk
een discussie zonder eind worden met de vraag waar de verantwoordelijkheid
van de uitvoering voor de verschillende regelingen moet liggen. In dit debat
blijkt al dat er aan de ene kant om een landelijk aanspreekpunt wordt gevraagd
voor uitvoering van bijvoorbeeld de Wajong en dat aan de andere kant wordt
gevraagd of de uitvoering van de WW niet moet worden geregeld op de wijze
waarop dat in de WWB is gedaan. In die wet hebben wij echter te maken met
enerzijds een verzekeringsregeling en anderzijds een voorzieningenregeling.
Enerzijds is het een regeling waarover wij zeggen dat die zo veel mogelijk
uniform moet zijn. Anderzijds moet het een regeling zijn die betrekking heeft
op de vraag hoe een en ander zo veel mogelijk geënt kan worden op de
lokale omstandigheden. Kortom, die discussie zou moeten worden gevoerd als
wij probeerden om nu één grote uitvoeringsorganisaties voor
de totale sociale zekerheid te vormen. Daarvoor hebben wij bewust niet gekozen,
omdat de evaluatie daarvoor geen aanleiding geeft. Wij hebben geconstateerd
dat de wijzigingen van de WWB en de samenvoeging van de uitvoeringsorganisaties
tot UWV werken.Derhalve is er een beperkt voorstel om de landelijke organisaties samen
te voegen. Voor het overige gaat het om samenwerking die wordt
georganiseerd. Ik kom daar straks nog op in het kader van voorstellen om bij
AMvB de eisen vast te leggen. Dat is in wezen in strijd met het concept dat
tot nu tot blijkt te werken: het tot stand brengen van de samenwerking tussen
enerzijds gemeenten, belast met de uitvoering van de WWB, en anderzijds de
organisaties die landelijk zijn belast met andere sociale regelingen.Keuzes zullen altijd moeten worden gemaakt, tenzij wij ervoor kiezen om
in iedere gemeente een aparte uitvoeringsorganisatie in te richten. UWV en
CWI zouden dan op het niveau van iedere gemeente moeten worden georganiseerd.
Of wij nu 100, 130 of een ander aantal vestigingen oprichten, het zal altijd
betekenen dat in bepaalde gemeenten geen vestigingen komen. Dat is ook de
reden dat de discussie primair niet gaat om het aantal vestigingen maar om
de criteria waaraan moet worden voldaan bij de organisatie van de uitvoering.
Die criteria hebben wij de Kamer per brief bekendgemaakt. Vervolgens is bepaald
met welk aantal vestigingen kon worden voldaan aan de criteria. Overigens
loopt daarover nog een discussie met de gemeenten. In alle gevallen betekent
het dat er gemeenten zullen zijn zonder vestigingen.Een belangrijk criterium is dat de maximale reistijd anderhalf uur is.
De wijzigingen betekenen echter niet dat de maximale reistijd in alle gevallen
anderhalf uur zal zijn. Bij sluiting van bepaalde vestigingen kan het heel
wel zijn dat mensen aan de rand dichter bij een vestiging komen te wonen.
Dat is een topografisch gegeven.Mevrouw Van Gent (GroenLinks):Ik begrijp dat wij alleen maar te maken hebben met een topografisch gegeven.
De CDA-fractie heeft gevraagd om duidelijke criteria voor de bereikbaarheid
en de doelstellingen. De minister zegt nu eigenlijk: dat is flauwekul want
die hebben wij al gegeven. Vervolgens zegt hij dat die criteria niets te maken
hebben met andere zaken. Wil hij mij laten geloven – dat zou interessant
zijn – dat de bezuiniging van 127 mln., waarvan 12 mln. door het sluiten
van vestigingen, geen gevolgen heeft voor de dienstverlening? Mensen moeten
over het algemeen toch langer reizen om voor de dienstverlening in aanmerking
te komen. Als het voorstel om kantoren te sluiten helemaal losstaat van de
bezuinigingen, kunnen wij de kantoren ook openhouden.Minister Donner:Ik heb helemaal niet gezegd dat dit voorstel losstaat van de bezuinigingen.
Het enige wat ik zei, is dat de reistijd slecht één element
is. De reistijd is niet bepalend voor de kwaliteit van de dienstverlening.
De dienstverlening kan verbeteren door geconcentreerder werken, doordat gemeente,
UWV en CWI op één plaats functioneren. Evenzeer is er door concentratie
winst aan dienstverlening ten behoeve van werkgevers. Er is hier ettelijke
keren gewezen op de geringe waardering die vaak door werkgevers wordt uitgesproken
over de arbeidsbemiddeling door CWI. Deze hangt in niet geringe mate samen
met de huidige spreiding van een groot aantal vestigingen, waardoor men niet
weet waar men terechtkan. Om die reden kiezen wij voor een nog beperkter aantal
vestigingen, de LWI's-plus, waar de aanspreekpunten voor de werkgevers zullen
bestaan. Uit de optiek van de toegankelijkheid voor de werknemers, degenen
die arbeid zoeken, kiezen wij voor een systeem volgens de gekozen criteria.
Dat heeft voorlopig geleid tot de beoordeling dat volstaan kan worden met
100 vestigingen en dat dit niet betekent dat de reistijd daardoor onaanvaardbaar
wordt.Mevrouw Van Gent (GroenLinks):De minister zegt "voorlopig". Mijn vraag is dan of hier nog
een mouw aan valt te passen, of dat de minister het weliswaar mooi probeert
te verkopen, maar gewoon de bezuiniging gehaald moet worden. De minister heeft
het gesprek met de gemeenten nog niet gevoerd; dat vind ik ook vrij schokkend,
moet ik zeggen. Als hij zegt "voorlopig", is het dan nog mogelijk
dat er van de 30 een aantal wel openblijft? De minister zegt dan wel dat het
voor anderen zal betekenen dat het dichterbij is, maar voor een aantal zal
het betekenen dat het verder weg is. De gemeenten balen hiervan als een stekker,
kan ik de minister verzekeren. Ik wil dus echt absolute duidelijkheid van
hem hebben: is er nog een opening mogelijk? Moeten gemeenten dan zelf gaan
meebetalen? Of staat voor de minister voorop dat hij de bezuiniging gewoon
wil binnen tikken, ten koste van de dienstverlening?Minister Donner:Laat hierover geen misverstand bestaan: het kabinet heeft inderdaad ook
gekozen voor het realiseren van een bezuiniging op dit terrein. Dat is mede
een element dat hierbij speelt. Dit is echter niet bepalend geweest voor de
gekozen criteria. De criteria zijn mede bepaald door de vraag wat uit het
oogpunt van dienstverlening verantwoord is. Als wij willen concentreren wat
betreft het aantal punten van uitkering en wat betreft de samenwerking met
gemeenten, kun je met deze criteria heel goed uit de voeten. Zoals gezegd,
vindt er nog overleg plaats, ook met de gemeenten. In die zin kan ik met recht "vooralsnog"
zeggen. Dat betekent echter niet dat de criteria weer geheel anders kunnen
worden. Voor de invulling kan er eventueel ook voor worden gekozen dat op
bepaalde plaatsen spreekpunten worden georganiseerd, of dat medewerkers bijvoorbeeld
naar een bedrijf toegaan als zich daar een probleem voordoet. De staatssecretaris
zal daarop wellicht straks nog ingaan. Dat is allemaal niet uitgesloten. Nu
gaat het echter om de vraag vanuit welke punten dat wordt gedaan. Wil ik daar
de dienstverlening behoorlijk organiseren, dan zal er ook een zekere concentratie
moeten zijn van werklast en van mensen die daar werken. Anders krijg ik ook
op dat punt versnippering. Daarom is eventuele winst in reistijd vaak verlies
in kwaliteit.De heer Ulenbelt (SP):Ik heb de minister gevraagd om ook eens te kijken naar de wijze waarop
uitzendbureaus het aanpakken. Die hebben 5100 vestigingen. Waarom kruipen
die wel naar de mensen toe, en waarom organiseert de minister grotere afstand?
Hij zei dat er nog overleg met de gemeenten gaande was. Waar gaat dat overleg
dan over? Staat het aantal van 97 vestigingen, dus de sluiting van 30 vestigingen,
nu vast, of is er nog een mogelijkheid dat gemeenten de minister of UWV ervan
kunnen overtuigen dat bijvoorbeeld de vestiging in de Bommelerwaard moet openblijven
of dat die in Bladel, het beste CWI, moet openblijven? Wat zal het overleg
inhouden? Staat het vast of zijn er nog mogelijkheden?Minister Donner:Zoals ik heb aangegeven, staat in beginsel vast dat er een oriëntatie
is op 100 vestigingen op basis van deze criteria. Dat kan heel
wel betekenen dat per gemeente bekeken wordt of er speciale problemen zijn
en of wij er een mouw aan moeten passen. Daarover vindt nu net de discussie
met de gemeenten plaats. Ook dit punt is dus een kwestie van overleg met gemeenten;
het gaat immers om samenwerking. Daarom is over de criteria ook gesproken
met de VNG en is daarover ook overeenstemming gekomen. Uiteraard zal een individuele
gemeente echter nooit zeggen dat zij akkoord gaat met een sluiting ter plaatse.
Het gaat nu om de wijze waarop wij de dienstverlening landelijk willen organiseren.De heer Ulenbelt (SP):Maar als de gemeente Bladel kan aantonen dat zij perfect is aan de kant
van het werkgeversnetwerk en dat zij de werkzoekenden heel goed helpt, kan
de gemeente Bladel de minister er dan van overtuigen dat de vestiging in deze
gemeente zou moeten blijven bestaan?Minister Donner:Het gaat niet om wat mij overtuigt. Het gaat om de vraag of de samenwerkende
partijen binnen de regio, dus ook de andere gemeenten in de regio, op basis
van de bestaande criteria gezamenlijk kunnen komen tot een dergelijke lijst.
Natuurlijk is er een aantal criteria, waaronder bereikbaarheid, waarop het
eindresultaat beoordeeld kan worden. Deze lijst met criteria heb ik aan de
Kamer gestuurd. Het gaat nu primair om de organisatie van de uitvoering. In
de huidige opzet van de wet geldt in eerste instantie de vraag van uitvoeringsorganisaties,
namelijk: wat is verantwoorde dienstverlening?De heer Blok (VVD):Ik begon mijn betoog met de mededeling dat ik positief in dit debat sta.
De heer Ulenbelt heeft mijn dag helemaal goed gemaakt door erop te wijzen
dat uitzendbureaus de particuliere markt een betere dienst verlenen dan de
overheid. Dat was ook de strekking van mijn betoog.De heer Van Hijum heeft twee amendementen ingediend. Deze worden breed
onderschreven en zullen dus aangenomen worden. Door middel van deze amendementen
krijgt de minister twee bevoegdheden, rond de locaties en rond de dienstverlening.
Wat gaat de minister nou eigenlijk anders doen als deze amendementen straks
zijn aangenomen?Minister Donner:Het was mijn bedoeling om straks in te gaan op de amendementen, maar ik
ben gaarne bereid om daarop nu kort een vooruitzicht te geven.De voorzitter:Mijnheer Ulenbelt, als ik u was, zou ik voorzichtig zijn met het aantal
interrupties. Zij gaan namelijk wel af van het afgesproken quotum.Minister Donner:Door middel van het eerste amendement wil de heer Van Hijum het criterium
van voldoende bereikbaarheid blijven noemen in de wet. Wij stellen voor dit
criterium te laten vallen vanuit het oogpunt van deregulering. Een van de
criteria is bereikbaarheid. Dit staat ook duidelijk op de lijst met criteria
die ik aan de Kamer heb toegestuurd. Ik meen dat het geen noodzakelijk element
is, maar als dit een waarborg biedt aan de leden van de Kamer, zal ik dit
zeker niet bestrijden. Het zou de heer Van Hijum waarschijnlijk geen vreugde
doen als ik het zou overnemen, omdat er dan geen sprake meer zou zijn van
een amendement-Van Hijum.De strekking van het amendement op stuk nr. 11 is dat de dienstverlening
op alle locaties eerst bij AMvB geregeld moet worden. Ik wil de Kamer erop
wijzen dat hierdoor de opzet van samenwerking verregaand doorkruist dreigt
te worden. Ik hoorde de heer Van Hijum betogen dat het vreemd zou zijn als
de minister geen eisen over kwaliteit en functioneren kan stellen aan een
publieke organisatie als UWV, samengevoegd met CWI. In het wetsvoorstel gebeurt
dit via het jaarplan, via artikel 46. De afspraken die in dat kader gemaakt
worden, regelen dit. In deze samenwerking is UWV maar één poot
van de samenwerking. De ervaring met de totstandkoming van de Toonkamers leert
dat men heel goed kan samenwerken. Ik zal de naam "Toonkamer" overigens
niet meer gebruiken, om de redenen die mevrouw Van Gent noemde. Die naam kunnen
wij dus in ieder geval vergeten. Ik ben zeer terughoudend met de gedachte
dat wij op voorhand, eenzijdig vanuit het Rijk, vastleggen hoe het zal moeten
toegaan op de Locaties voor Werk en Inkomen. Als dat gewenst wordt, kan onder
andere in het jaarplan als een schets worden opgenomen wat er van UWV verwacht
wordt. Dat kan echter niet op de gedetailleerde wijze die in het amendement
gevraagd wordt. Samenwerking vereist juist variatie. Dat blijkt heel goed
te werken. Daarom is in het voorstel de mogelijkheid voorzien om een aanwijzing
te geven. Het hoeft niet per definitie om een uitzonderlijke situatie te gaan.
Ik geloof dat de staatssecretaris regelmatig aanwijzingen geeft in het kader
van de WWB. Ik hoop echter dat het hier wel een uitzondering blijft en dat
uit de praktijk blijkt dat die samenwerking wél tot stand komt. Als
dat niet het geval zou zijn, kan dus inderdaad een aanwijzing gegeven worden.
Als zou blijken dat de dienstverlening zodanig uiteenloopt dat er onduidelijkheid
ontstaat of dat die beneden peil is, kunnen daarvoor regels gesteld worden.
In het amendement wordt echter gevraagd om dat op voorhand te vereisen en
dat doet geen recht aan de ervaring die er nu al is met betrekking tot de
samenwerking en aan het gegeven dat wij hier met gemeenten moeten samenwerken
en wij er daarom niet eenzijdig een blauwdruk op moeten willen leggen. Dat
is ook niet de intentie. Er zijn voldoende instrumenten om de dienstverlening
te waarborgen. Ik heb reeds aangegeven wat de andere weg zou zijn.De heer Blok (VVD):Dit was een antwoord op mijn vraag, wat de minister ging doen met die
amendementen. Ik vond het antwoord op het eerste amendement het meest interessant,
want het was helemaal niets. Dat is natuurlijk interessant voor de indieners
omdat die verwachten dat de minister heel grootse dingen gaat doen. Dus dank
voor het antwoord.Minister Donner:Mijnheer Blok, ik geloof niet dat dit een verrassing kon zijn, want ik
hoor zowel de heer Van Hijum als mevrouw Vermeij zeggen dat zij zich kunnen
vinden in een reductie van het aantal vestigingen, maar dat zij met het oog
op de toekomst menen dat in ieder geval die eis gesteld moet worden. Zoveel
verrassing kan het dus niet geven.De voorzitter:Ik geef graag het woord aan de heer Van Hijum maar zou
de minister willen vragen om zijn stem een beetje te sparen.De heer Van Hijum (CDA):Dan durf ik bijna niets meer te vragen, voorzitter.De minister wil het ene amendement overnemen. Als wij dat zo kunnen regelen,
voorzitter, bestaat daartegen wat mij betreft geen enkel bezwaar.Minister Donner:Het is sneller als u het amendement intrekt, mijnheer Van Hijum.De heer Van Hijum (CDA):Ik kijk even naar de voorzitter. Kan dat meteen geconcludeerd worden?De voorzitter:Als de minister het overneemt, mag u het intrekken.Minister Donner:Nee, dan moet er eerst een nota van wijziging ingediend worden.De voorzitter:Als dat inderdaad zo is, lijkt het mij verstandiger om het amendement
te handhaven.De heer Van Hijum (CDA):Dan handhaven wij ons amendement. Alles voor de efficiency, voorzitter.De minister begon zijn betoog met een verwijzing naar de evaluatie van
de SUWI-operatie die door een adviesbureau is uitgevoerd. Een van de conclusies
daarvan was dat er meer regie van de minister nodig is op de samenwerking.
Kan de minister reflecteren op de constatering dat die samenwerking op dit
moment toch tamelijk vrijblijvend is, op verschillende plekken op diverse
manieren wordt uitgelegd en vormgegeven en dat dit tot onduidelijkheid voor
de cliënten kan leiden? Hoe ziet hij zijn eigen rol in dezen? Ik wil
graag een duidelijk antwoord op mijn vraag.Minister Donner:De evaluatie heeft plaatsgevonden op grond van de huidige bepalingen.
Er worden nu juist wijzigingen voorgesteld op het door de heer Van Hijum genoemde
punt. Er wordt voorgeschreven dat er samenwerking zal zijn. De minister krijgt
de bevoegdheid een aanwijzing te geven als die samenwerking onvoldoende is
en als dat nodig is, bij AMvB eisen te stellen aan de wijze waarop het gebeurt.Daarnaast heb ik u gewezen op het nu reeds bestaande instrument, namelijk
welke eisen gesteld kunnen worden aan de afspraken met UWV.Ik wijs er wel op dat wij hebben gehandeld vanuit een bepaalde perceptie.
Wij zijn ervan uitgegaan dat de wetgever de uitvoeringsbevoegdheden aan diensten
op verschillende plaatsen heeft gegeven en die ook op verschillende manieren
heeft georganiseerd. Wij willen niet in één klap de opzet en
de uitvoering van de totale sociale wetgeving gelijkschakelen. Derhalve moeten
wij samenwerking organiseren. Dat doe je niet door te stellen: ik zal zeggen
wat het resultaat moet zijn. Daarom hebben wij ons vooral de vraag gesteld:
hoe scheppen wij de voorwaarden voor ingrijpen en hoe bepalen wij de mogelijkheden
daartoe. De instrumenten daarvoor zijn er. Ook geldt dat de ervaring tot dusver
aangeeft dat de samenwerking gestalte kan krijgen. Op de ene plaats zal blijken
dat het werken met een manager van de gemeente veel effectiever is. In andere
gevallen zal iemand uit de sfeer van UWV de leiding nemen. Op iedere plaats
kan men zelf een keus maken. Dat moeten wij niet vanuit Den Haag willen sturen,
maar als blijkt dat iets niet werkt, moeten wij de instrumenten hebben om
te kunnen ingrijpen. Wat de heer Van Hijum voorstelt, staat al in het wetsvoorstel,
behoudens dat wij op grond van het wetsvoorstel kúnnen handelen als
bedoeld.De heer Van Hijum (CDA):Voorzitter. Het komt mij voor dat de minister een tamelijk stalinistische
interpretatie van het amendement geeft. Hij zegt namelijk dat daarmee alles
wordt voorgeschreven. Dat is natuurlijk niet wat met het amendement wordt
beoogd. Het gaat er ons om dat een aantal criteria voor de geografische spreiding
wordt aangegeven. Daarnaast gaat erom dat je formuleert welke basisdiensten
je op een LWI kunt aantreffen. Wat treft een cliënt aan op een locatie
van werk en inkomen? Zijn daar vacatures geregistreerd? Kan men er terecht
voor bemiddeling of informatie? Kan er een test worden afgenomen? Kunnen niet-uitkerings­gerechtigden
er terecht? Daarover mag toch wel enige duidelijkheid voor de cliënt
ontstaan, zodat hij weet wat hij op de locatie kan aantreffen?Minister Donner:In beginsel zal de cliënt op de locatie alles op het terrein van
bemiddeling en uitkering kunnen vinden. Dat is het idee van het loket. Derhalve
zal er tussen de back offices verschil zijn. Inderdaad, wij gaan na hoe wij
op één plaats de informatie over de Wajong kunnen verzamelen,
zodat de werkgevers daar, als dat nodig is, gegevens kunnen verstrekken. Dat
betekent weer niet dat de Wajong'ers uit heel Nederland op slechts één
plaats terechtkunnen voor dienstverlening. Kortom, het uitgangspunt is dat
op een LWI enerzijds wordt gewerkt voor UWV, samengevoegd met CWI, en anderzijds
voor de gemeenten. Die dienstverlening mag men daar verwachten en men hoeft
dan niet naar andere plaatsen te gaan. Als hierover nog onduidelijkheid bestaat,
ben ik graag bereid om dit nader te stipuleren. Nu is dat al via de Handelingen
van de Kamer gebeurd. Als daaraan behoefte is, wil ik via het instrument van
artikel 46 te werk gaan. Maar de bepaling die met het amendement wordt voorgesteld
houdt in dat bij AMvB regels worden gegeven. Daarmee zeg je: voor wat er niet
geregeld is, geldt volledige vrijheid. Dat zou het gevolg zijn van de voorgestelde
systematiek. Daarom pleit ik voor de structuur van dit voorstel. Dat zegt:
er kúnnen bij AMvB regels worden gesteld.De heer Van Hijum (CDA):De discussie gaat nu over de keus van de systematiek, van het instrument
en over de vraag of wij met een AMvB moeten werken dan wel op een andere manier
een afspraak moeten maken. Dat was voor mij echter niet het principiële
punt. Het gaat natuurlijk om de vraag welke diensten een werkzoekende en een
werkgever kunnen aantreffen op een Locatie voor Werk en Inkomen. Ik vind het
dan niet zo heel erg onlogisch om daarover afspraken met ook gemeenten te
maken. Dat zorgt voor uniformiteit en voor duidelijkheid voor burgers en werkgevers.
Misschien wil de minister die duidelijkheid verschaffen. Mijn vraag is dan
wel op welke manier hij dat wil doen. Doet hij dat met een brief of met een
nadere aanduiding? Het verschaffen van die duidelijkheid stel ik echter wel
zeer op prijs.Minister Donner:Dan kom ik terug op mijn vorige voorstel. Uw eerste punt neem ik over
met een nota van wijziging en ik zorg dan eventueel ook voor
een toevoeging met betrekking tot artikel 46, zodat duidelijk is dat langs
die weg aan de genoemde punten voldaan kan worden. Met de toelichting kan
ik aangeven op welke wijze het voorgaande gestalte krijgt. Daarmee ligt dit
dan schriftelijk vast.De heer Van Hijum (CDA):Dat lijkt mij akkoord. Het verschaft de Kamer, mocht dat nodig zijn, ook
de mogelijkheid om daarop terug te komen.Minister Donner:Daarmee ben ik in verregaande mate ingegaan op de punten die verschillende
sprekers, onder wie de heer Ulenbelt, hebben genoemd in verband met de dienstverlening
en de wijze waarop die wordt georganiseerd. Dat zal naar het gevoel van de
heer Ulenbelt vermoedelijk niet tegemoetkomen aan zijn bezwaren, maar ik meen
dat met de gehanteerde criteria die dienstverlening en de kwaliteit ervan
wel worden gewaarborgd. De essentie van de dienstverlening is niet dat men
op iedere hoek van de straat een arbeidsbureau, een LWI of een Werkplein vindt,
maar dat men die hele dienstverlening kan krijgen en zo goed mogelijk direct
kan worden geholpen. Dat kan alleen bij een zekere concentratie van ervaring.U hebt mij gevraagd om te kijken naar de uitzendbureaus en de wijze waarop
zij het hebben georganiseerd, want zij hebben veel meer vestigingen. Ja, dat
klopt, maar ik constateer ook dat de arbeidsbemiddeling nu juist nodig is
voor dat deel dat de uitzendbureaus laten liggen. De redenering "kunnen
wij de arbeidsbemiddeling niet sluiten omdat er bij de uitzendbureaus veel
meer mensen worden geholpen" is eenzelfde redenering als: "kunnen
wij de ziekenhuizen niet sluiten, want bij de huisartsen worden veel meer
mensen geholpen". Daar komt men het eerst binnen en de ernstige gevallen
gaan naar de ziekenhuizen. Dat er meer mensen in een ziekenhuis overlijden
dan thuis in bed, is ook geen reden om het ziekenhuis te sluiten en iedereen
thuis te laten liggen. Ik ben op zichzelf zeer tevreden dat wij zo'n brede
sector van uitzendbureaus hebben en dat zij worden betrokken bij de arbeidsbemiddeling.
Ik denk ook dat de concentratie die wij nu voorstellen mede een betere samenwerking
met de uitzendbureaus mogelijk maakt en dat wij op die wijze tot een betere
arbeidsbemiddeling kunnen komen.Vragen over de specialistische dienstverlening worden straks door de staatssecretaris
behandeld.De heer Ulenbelt had nog een aantal vragen. Laat ik eerst zijn amendement
over de re-integratiebedrijven bespreken.De heer Tony van Dijck (PVV):Voordat u naar de re-integratieproblematiek gaat, wil ik nog even terug
naar de samenwerking. U zegt eigenlijk: ga samenwerken en zorg ervoor dat
zo veel mogelijk mensen aan de slag komen. U geeft echter geen kader waarbinnen
men moet samenwerken. Zolang de verschillende ketenpartners hun eigen verantwoordelijkheid,
hun eigen doelgroep en hun eigen budget hebben, krijg je discussie als iemand
binnenkomt: die is niet voor de gemeente, die is voor UWV. Dat soort discussies
krijg je automatisch zolang er geen ontschotting heeft plaatsgevonden.Minister Donner:Wat u voorstelt, is geen samenwerking meer. U wilt alles onderbrengen
in één grote regeling met één verantwoordelijkheid.
Het is onze keuze om de materiewet, de WWB met de verantwoordelijkheden die
daarin zijn vastgelegd, te laten zoals die is, idem dito de WW en de Wajong.
Maar de dienstverlening, de hulp vindt op één locatie plaats.
Ook de medewerkers zullen over en weer gemandateerd zijn om beslissingen te
nemen in het kader van de andere regeling. Dat is ook een essentie van de
samenwerking die ons voor ogen staat. Kortom, het is geen kwestie van: u bent
van de gemeente, dan moet u daar zijn. Nee, dezelfde locatie kan door elkaar
worden gebruikt. Dat is ook de reden waarom wij in andere voorstellen die
al bij de Kamer liggen proberen de mogelijkheden van re-integratie zo veel
mogelijk voor de verschillende instanties onder één noemer te
brengen, zodat ook daarin geen verschil meer zal zijn. Dan is er pas samenwerking.
Dat vooronderstelt inderdaad nog wel die gescheiden bevoegdheden. Als wij
alle bevoegdheden willen samenvoegen in een uitvoerende instantie, zijn wij
nog jaren bezig. Dat betekent niet dat er geen kader is. Het kader is dit
wetsvoorstel: er moet samengewerkt worden, er moet op die plaatsen dienstverlening
geboden worden, er kunnen eisen worden gesteld als dat nodig blijkt uit de
ontwikkeling van de samenwerking, en er kan een aanwijzing worden gegeven
om samen te werken.De heer Tony van Dijck (PVV):Zolang er schotten blijven bestaan, hebben wij discussie. De minister
zegt dat een UWV-klant ook gebruik kan maken van het participatiebudget van
een gemeente. Als gemeente zou ik dan zeggen: hallo, het is een UWV-klant,
mijn participatiebudget is alleen voor mensen in de WWB bedoeld. Ik vind samenwerking
prima, maar de minister moet het kader scheppen waarin men optimaal kan samenwerken.
Dat betekent het ontschotten van budgetten en instrumenten.Minister Donner:De staatssecretaris zal hierop nog ingaan, maar ontschotting is geen noodzakelijke
voorwaarde. Het kan heel wel op de voorgestelde wijze.De heer Ulenbelt stelt bij amendement voor dat UWV de re-integratie zelf
moet verzorgen, tenzij dat vanwege het specialisme niet mogelijk is. Ik vind
dit een te vergaande wijziging. In het wetsvoorstel wordt een wijziging aangebracht
in de huidige verplichting. In de praktijk heeft al een afzwakking plaatsgevonden
in de vorm van begeleiding. Die proberen wij nu duidelijk te codificeren:
het mag door UWV zelf gedaan worden, maar ook via inschakeling van een re-integratiebedrijf.
Wij hebben te maken met een monopoliestructuur. Ik ben zeer huiverig om te
bepalen dat men ook de hele dienstverlening moet doen. Nee, re-integratiebedrijven
hebben bewezen daarin hun waarde te hebben. Zij blijken veel betere resultaten
te kunnen behalen. De heer Ulenbelt haalt cijfers aan uit het beleidsonderzoek
van mijn ministerie naar de uitvoering van het begrotingsartikel op dit punt.
De praktijk bewijst dat het steeds beter gaat, juist door de grotere selectiviteit.
Er wordt niet meer voor iedere cliënt een traject ingezet. Dat is ook
mijn reactie op mevrouw Van Gent die zei: geef iedereen onafhankelijk advies,
geef iedereen een coach, geef iedereen een participatiebudget. Dan komen wij
tot gigantische bedragen voor re-integratie met beperkt succes. De essentie
van de discussie over re-integratie was nu juist een grotere selectiviteit,
een duidelijker oog voor wat voor ieder nodig is. Dit laatste proberen wij
te realiseren. Het verzet zich tegen het idee dat wij iedereen
dezelfde mogelijkheden moeten geven, dat wij iedereen die keuze moeten bieden.
Aanneming van het amendement van de heer Ulenbelt ontraad ik ten sterkste.
Ik bepleit het voorstel van het kabinet: wel de mogelijkheid scheppen, maar
niet zeggen dat UWV het moet doen, tenzij...De heer Ulenbelt (SP):De re-integratiebedrijven waren bedoeld om private arbeidsbemiddeling
te organiseren. Gemeenten hadden de opdracht om daar gebruik van te maken.
Om heel goede redenen zijn wij daarvan afgestapt. Steeds meer gemeenten gaan
het in eigen beheer doen. Hier en daar heeft dat succes. De commerciële
re-integratiebedrijven leveren heel magere prestaties. Mijn pleidooi is gericht
op meer re-integratie door UWV zelf. UWV mag beslissen hoe de re-integratie
vorm krijgt. Een verplichting om mensen met een grote afstand tot de arbeidsmarkt
naar de commerciële markt te brengen, is niet goed. Mijn voorstel past
in de lokale samenwerking die de minister zo bepleit.Minister Donner:Nee, dat betekent namelijk in wezen dat wij een ondoelmatig systeem opzetten.
Juist bij een grotere afstand tot de arbeidsmarkt is doorgaans veel gespecialiseerdere
kennis en ervaring nodig. Dat wordt ook in de Kamer een en andermaal bepleit
als het erom gaat dat wij in die gevallen IRO's mogelijk maken. Dat ís
nu juist inschakelen van de afzonderlijke re-integratie­bedrijven en die
hébben ook effect. Ik ben het echter helemaal met de heer Ulenbelt
eens dat wij nu juist op dat punt verbeteringen aanbrengen, mede in het licht
van de ervaring. Eén van die verbeteringen is het aanbestedingskader
van UWV: aan welke bedrijven wordt aanbesteed? Dat is ook de reden waarom
ik daarvan meer verwacht dan van certificering van re-integratie­bedrijven.
Certificering is een mogelijkheid, maar ik heb veel meer aan een UWV dat let
op de track record van een re-integratiebedrijf, op de ervaring die men heeft
met re-integratiebedrijven en op de deskundigheid van het re-integratiebedrijf
en dat dan een traject aanbesteedt voor een werknemer. Precies dat wat de
heer Ulenbelt beoogt, is het resultaat van de manier waarop het kabinet het
doet, terwijl zijn voorstel juist een brug te ver is. De heer Ulenbelt zegt: "Alles
moet naar UWV, tenzij..."De heer Ulenbelt (SP):Ik begrijp dat de minister probeert om op omslachtige wijze het mislukken
van de marktwerking in de private arbeidsbemiddeling te verhullen. Inmiddels
lijken vriend en vijand het erover eens dat dat geen succes is. Mijn voorstel
is dus niet om inschakeling van re-integratiebedrijven volledig uit te schakelen,
maar om de keuze te laten bij UWV en bij de samenwerkingspartijen, zodat UWV
en gemeenten in het arbeidsbureau gelijk tegenover elkaar staan bij het inzetten
van anderen. Wat de cijfers betreft: er is onderzoek waaruit blijkt dat de
oude arbeidsbureaus effectiever en efficiënter waren dan de commerciële
re-integratiejongens.Minister Donner:De heer Ulenbelt bepleit zelf dat wij de nog efficiëntere uitzendbureaus
als voorbeeld nemen. Wat hij beoogt, zal nog steeds kunnen blijken. Hij kan
mij er namelijk altijd op aanspreken als blijkt, dat UWV de onjuiste keuze
maakt om zaken die beter door UWV gedaan kunnen worden, toch aan te besteden.
Het aanbestedingskader is voorwerp van overleg tussen UWV en mij. In dat overleg
wordt de ervaring die wij hebben steeds verder verwerkt. De Kamer bepleit
dat IRO's worden ingezet bij een grotere afstand tot de arbeidsmarkt en daarvoor
zijn re-integratiebedrijven nodig. Laten wij de discussie dus voeren op basis
van de ervaring en de effectiviteit van de verschillende instrumenten. De
heer Ulenbelt zou die uitsluiten met zijn amendement, waarin hij zegt dat
UWV het móét doen. Het voorstel van het kabinet laat die ruimte
juist open.De heer Ulenbelt vroeg naar de ICT-kosten als gevolg van de fusie. Die
zijn vrij beperkt, omdat ik enerzijds de ICT-systemen van UWV heb, die betrekking
hebben op uitkeringen, terwijl ik anderzijds de systemen van CWI heb, die
betrekking hebben op een totaal andere vraag, namelijk de arbeidsbemiddeling
en de informatie over vacatures. Daarbij zal bij de LWI's de vraag spelen,
op welke wijze moet worden omgegaan met eventuele verschillende systemen in
gemeenten en systemen zoals die tot nu toe door CWI werden gehanteerd. Kortom,
dat zijn bedrijfsbeslissingen die zullen worden genomen door UWV. Wij komen
nog te spreken over de WIA-aanbesteding en het systeem voor de uitvoering
daarvan. Ik denk dat het onjuist zou zijn om dat hier doorheen te halen, omdat
in eerlijkheid nu juist is gebleken dat er tijdig is besloten om, ondanks
het feit dat daarvoor in de ramingen nog meer middelen waren voorzien, te
zeggen: dit heeft vermoedelijk geen effect, derhalve kunnen wij nu beter stoppen.
Ik heb al gezegd dat het een beslissing is waarvan je je achteraf afvraagt
of het niet anders had gekund en waaruit zeker lering te trekken is, maar
die op dat punt hiermee niet vergeleken kan worden.Mevrouw Van Gent (GroenLinks):Er is 87 mln. in de put verdwenen. Het kost een paar centen, maar dan
heb je nog niets. Dat is de conclusie van deze ramp. Wij komen daar nog over
te spreken, maar ik wil toch wel een garantie van de minister dat dit soort
ellende niet nog een keer zal plaatsvinden, want het is van een amateuristisch
niveau. Hij zegt wel: beter ten halve gekeerd dan ten hele gedwaald, maar
het heeft natuurlijk wel gigantisch veel geld gekost. Daarvoor kunnen weet
ik hoeveel filialen opengehouden worden. Welke garantie kan hij mij geven
dat dit soort rampen niet opnieuw zal plaatsvinden? Anders moeten wij nog
meer gaan bezuinigen, met alle ellende van dien.Minister Donner:Mag ik voorstellen dat wij dat debat voeren als het aan de orde is, namelijk
bij de vragen over de WIA? Wij spreken nu over geheel onvergelijkbare zaken,
namelijk enerzijds over het functioneren van de ICT op de LWI's en anderzijds
over beslissingen die genomen zijn over het ontwerpen en invoeren van een
totaal nieuw ICT-systeem voor de uitvoering van verschillende sociale wetten.
Ik zal zeker niet ontkennen dat daarmee fouten gemaakt zijn, waar wij nu van
leren. Voor wij spreken over een ramp en of de minister garanties kan geven
dat het niet meer gebeurt, moeten wij echter eerst bespreken wat er gebeurd
is en waarvoor de minister garanties kan geven.Mevrouw Van Gent (GroenLinks):Ik snap dat dat debat nog komt, maar ik vraag nu natuurlijk een garantie
voor de voorstaande operatie. Daarbij moeten ook systemen worden
geïntegreerd en moet de automatisering worden aangepast. Het is niet
de eerste keer dat dit soort ellende plaatsvindt bij dit soort grootschalige
operaties. Ik wil gebaseerd op deze operatie – ik noemde de WIA en de
87 mln. slechts als voorbeeld – gewoon een garantie van de minister
dat er geen grove ICT-fouten gemaakt worden en dat hij dat goed ingebouwd
heeft met de betrokken partijen, zodat wij niet nog zo'n schandaal krijgen.
Dat is mijn punt.Minister Donner:Het gaat in dit geval om een totaal andere operatie, namelijk van het
integreren en laten samenwerken van bestaande systemen en die zo goed mogelijk
dienstbaar maken aan het functioneren op locatie. Ik kan ten enenmale geen
garanties geven dat er geen fouten gemaakt worden en dat zal ik ook niet doen.
Ik kan u wel toezeggen dat dit, juist in het licht van de ervaring tot dusver,
bijzondere aandacht heeft tijdens de hele operatie.Er zijn vragen gesteld over de samenvoeging van de pensioenen. Ik heb
al in mijn inleiding gezegd dat UWV een aparte positie heeft met betrekking
tot de pensioenen. Dat komt door de ontstaansgeschiedenis van UWV, waarin
ook weer medewerkers van verschillende herkomst moesten samenwerken. Vanuit
het oogpunt van personeelsbeleid is het wezenlijk om in één
organisatie één pensioensysteem te hebben. Destijds is ervoor
gekozen om dispensatie aan UWV te geven voor de organisatie van het pensioenfonds.
Met sociale partners, althans met de bonden, is in het kader van de fusie
gesproken over hoe de overgang zal plaatsvinden en over de samenvoeging van
beide systemen. Er is voor gekozen om de medewerkers die bij het ABP zitten,
te laten overgaan naar UWV, maar niet in alle gevallen. Er is bijvoorbeeld
een overgangsregeling voor personen die ouder zijn dan een bepaalde leeftijd
en die in het ABP blijven. Die overgangsoperatie heeft inderdaad eenmalige
kosten. Daarvoor is 58 mln. geraamd in een periode van vijf tot tien jaar,
maar er staan ook bezuinigingen tegenover door het feit dat men met één
systeem werkt. Dat blijkt ook uit het feit dat het achterlaten van een groep
in het ABP ook extra kosten met zich brengt. Wij hebben hier dus te maken
met een consequentie van het systeem zoals wij dat hebben ontwikkeld. Dit
soort operaties gaat nu eenmaal met bepaalde kosten gepaard. Ik meen dat in
dit geval een verantwoorde oplossing is gevonden.Mevrouw Vermeij (PvdA):Dat laatste klopt, maar destijds is er dispensatie verleend, overigens
met toestemming van deze Kamer. Ik ben mij ervan bewust dat er toen sprake
was van een samenraapsel. Ook de herkomst van al die organisaties kende geen
geschiedenis in het ABP. In feite zegt de minister nu dat die dispensatie
blijft bestaan, ook nu wij er één organisatie van maken. Er
waren toen wellicht echter andere reden voor dan nu het geval is. Nu blijft
er een zbo bestaan met een uitzonderingspositie. De minister is het toch met
mij eens dat in principe iedereen die in een zbo werkt is aangesloten bij
het ABP?Minister Donner:Ik kan daar geen uitspraak over doen ten aanzien van zbo's in het algemeen.
Ik weet wel dat er in dit geval een aparte regeling voor bestaat. Ik weet
ook dat als het gehele huidige UWV-bestand over zou moeten gaan naar het ABP,
dit vele miljoenen meer zou kosten dan de operatie nu kost. Nogmaals, UWV
heeft vele malen meer medewerkers dan CWI. Derhalve zou het nu overhevelen
uit UWV-pensioenfonds naar het ABP veel meer middelen met zich brengen.Mevrouw Vermeij (PvdA):In uw brief staat dat de rechten ongeveer overeenkomen en dat medewerkers
zich daarover geen zorgen behoeven te maken. Dan is dat kostenpunt toch nog
wel een vraagstuk. Waarom kost het dan zo veel meer? Hoe verklaart u het bovendien
dat alle fracties in dit huis tientallen mails binnenkrijgen van individuele
medewerkers waarin staat dat zij zich wel degelijk zorgen maken en waarin
zij aangeven er in rechte op achteruit te gaan?Minister Donner:Ik heb daar een beperkt beeld van, juist ook omdat een overgangsregeling
is getroffen voor mensen die vrij direct in aanmerking komen voor uitstroom
naar pensioen. Ik meen dat de grens 50 jaar is of 55 jaar. Dus daar heb ik
ook een mindere verklaring voor. Het gaat dus om mensen die nog zeker 15 jaar
te gaan hebben voordat ze pensioengerechtigd zijn. Bij veranderingen wekt
dat altijd een zekere zorg. Ik weet bijvoorbeeld dat het binnen het APB houden
van betrokkenen, dus ook alle jongeren, in ieder geval nog een VUT-premie
met zich zal brengen van ten minste 7 mln. die echter niet meer voor hen zal
gelden omdat ze er niet meer voor in aanmerking komen. Dus wat dat betreft
kan ik u niet precies alle cijfers geven. Ik kan u wel aangeven dat de kosten
op deze wijze gemaakt worden. Ik ga er ook van uit dat in het overleg met
de bonden dat tot dit resultaat heeft geleid, deze aspecten daarbij aan de
orde zijn geweest.De voorzitter:Mijnheer de minister, heeft u enig zicht op de tijd die u nog nodig heeft?Minister Donner:Ik dacht dat ik de hoofdmoot wel behandeld had. Ik heb nog wel een groot
aantal kleinere vragen te beantwoorden, maar ik vermoed dat ik daar snel doorheen
kan gaan.De voorzitter:Ik wijs de leden erop dat om halfacht, hoe ver wij ook zijn in het debat,
ik in ieder geval zal schorsen. De staatssecretaris heeft toch ook nog wel
een halfuurtje nodig, naar ik zo inschat.Minister Donner:Ik zal het heel snel doen.De heer Ulenbelt heeft gevraagd naar de bezoldiging van de leden van de
raad van bestuur. De huidige leden zijn benoemd voordat er sprake was van
normen. Derhalve gelden deze normen niet voor hen. Bij nieuwe benoemingen
in de raad van bestuur zullen die wel van toepassing zijn. Blijft wel dat
vermoedelijk ook dan de leden van de raad van bestuur een inkomen zullen hebben
dat hoger is dan dat van een minister, gegeven het feit dat de enige categorie
ambtenaren voor wie deze norm niet van toepassing is, de ministers zelf zijn.
De term Balkenendenorm is ook eigenlijk niet juist, want de minister-president
krijgt dit inkomen niet.Ik denk dat ik de punten van mevrouw Van Gent over de dienstverlening,
de ICT en de sluiting van de vestigingen beantwoord heb. De staatssecretaris
zal straks meer in het bijzonder ingaan op de vragen over de bemiddelingstijd
van zes maanden. Mevrouw Vermeij vroeg in hoeverre het mogelijk is om een zekere normering
te krijgen van de caseload per werkcoach en of die niet te hoog is. Verschillende
sprekers gaven hun waardering voor de huidige praktijk aan. Daarin kan de
caseload variëren tussen de 100 en de 150 zaken per jaar. Het hangt namelijk
volstrekt af van de hoeveelheid werk die ermee gepaard gaat. Een maximale
normering is derhalve niet mogelijk. Dat zou veronderstellen dat de caseload
per persoon per geval hetzelfde is en dat is niet het geval.Mevrouw Van Gent bepleitte handhaving van de onafhankelijke arbeidsadviseur.
Dat is een figuur die wij in het verleden hadden. Ik meen juist dat in het
kader van de verbetering van de dienstverlening de advisering door de LWI's
zodanig moet zijn dat daar niet nog separaat een onafhankelijke advisering
naast moet zijn. Uiteraard kan die figuur mogelijk zijn, maar er is geen reden
om die vanuit de publieke middelen te handhaven. Als de advisering niet goed
is, moeten wij de LWI's daarop aanspreken. Wij moeten het niet proberen op
te lossen door daarnaast weer een hele categorie advisering te hebben.Mevrouw Van Gent vroeg naar de investeringskosten van de fusie tussen
UWV en CWI. Die worden geraamd op ongeveer 35 mln. De investeringskosten in
ICT, met name de integratie van applicaties binnen het Werkbedrijf, komen
op ongeveer 15 mln. uit.Volgens mij heb ik op de meeste vragen van mevrouw Vermeij gereageerd,
ook op het punt van de aanwijzingsbevoegdheid en de organisatie daarvan. Over
de cliëntenparticipatie moeten eventueel nadere voorschriften gegeven
worden, maar de organisatie is in eerste instantie een zaak van UWV. Daarom
geldt hiervoor hetzelfde argument als het argument dat ik ten aanzien van
de heer Van Hijum heb gebruikt: wij moeten dit niet op voorhand uniform willen
regelen, want het gaat hier ook om de wijze waarop dit onder andere door gemeenten
geregeld wordt.Mevrouw Vermeij (PvdA):Toch heb ik een vraag, maar dan meer aan de minister persoonlijk. Zou
de minister wenselijk vinden dat er op alle locaties een cliëntenraad
is?Minister Donner:Ik zou niet weten of dat wenselijk is, maar u vroeg het mij persoonlijk.
U weet dat ministers nooit persoonlijke meningen geven, want anders zou hun
mening niet interessant zijn.Mevrouw Van Gent (GroenLinks):En nu als minister.Minister Donner:Als minister zeg ik: dat is een zaak voor UWV.Volgens mij ben ik ook ingegaan op alle door mevrouw Ortega aan de orde
gestelde punten of zullen die punten door de staatssecretaris worden behandeld.
De discussie over de begeleiding van Wajong'ers kan beter worden gevoerd in
het kader van de wetsvoorstellen met betrekking tot de Wajong dan in dit kader.
Daarin wordt ingegaan op de teams en op de begeleiding van Wajong'ers.Er is gevraagd naar een landelijk aanspreekpunt voor werkgevers. De opzet
is primair gericht op de vraag hoe wij regionaal met de LWI-plus aanspreekpunten
kunnen vinden. Uiteraard zal men te allen tijde naar UWV kunnen bellen als
men een landelijk aanspreekpunt wil hebben. In het bijzonder komt er aandacht
om de Wajong te inventariseren. Ik sluit niet uit dat dit voor andere groepen
wellicht ook wenselijk is. Dat is meer een punt van de uitvoering en de gevoerde
dienstverlening.Mevrouw Ortega-Martijn (ChristenUnie):De minister zei zojuist dat ik heb gezegd dat de arbeidsadviseur moet
worden gehandhaafd. Dat heb ik echter niet gezegd. Ik heb wel gesproken over
de noodzaak van onafhankelijke informatievoorziening. Mijn vraag was of ervoor
kan worden gezorgd dat het bij de LWI's voor de klant duidelijk is waar hij
zich eventueel kan vervoegen met vragen over het een en ander.Minister Donner:Waar men bepaalde informatie kan krijgen, is een onderdeel van het loket.
De meeste informatie is ook nu al via internet op websites beschikbaar. Wellicht
kan de staatssecretaris hierop nader ingaan.Verschillende sprekers hebben bepleit dat wij de bepalingen met betrekking
tot de RWI handhaven. Het kabinet heeft er bewust voor gekozen om op dat punt
te komen tot een zekere wijziging, omdat die naar onze mening meer adequaat
is en meer recht doet aan de positie die bedoeld was voor de RWI. De RWI is
mede ontstaan vanuit de gedachte dat sociale partners op deze wijze betrokken
zouden zijn bij de uitvoering, waarvoor zij voorheen zelf verantwoordelijk
waren. Dat was de reden dat de door ons ingediende voorstellen meer de nadruk
leggen op overleg over de uitvoering. Het was ook de reden dat wij meenden
dat het, gegeven de samenwerking die nu wordt bepleit, onlogisch zou zijn
dat in de RWI enerzijds gemeenten vertegenwoordigd zouden zijn via de VNG,
als een poot van de bestuursorganen die zijn belast met de uitvoering, en
dat anderzijds UWV niet structureel aanwezig zou zijn. Zoals in de nota van
wijziging staat, erkennen wij dat het aanvankelijke voorstel om ze als lid
of geleding op te nemen inderdaad een vreemde figuur zou opleveren met betrekking
tot de verantwoordelijkheid van de minister. Dat was de reden om te spreken
van een waarnemende functie. Om dezelfde reden hebben wij niet de nadruk gelegd
op de adviesfunctie van de RWI, wat uiteraard onverlet laat dat er in het
kader van het overleg op ieder moment adviezen kunnen worden gegeven aan de
minister. Dat is echter niet de eerste taak van de RWI. Dat is het nu ook
niet. Dat is namelijk, zoals ook bepleit door de sociale partners, het kader
waarin kan worden gesproken en waarin de betrokkenheid plaatsvindt van de
sociale partners. Dat is niet primair het landelijke arbeidsmarktbeleid –
dat is een zaak waarover de SER doorgaans adviseert – maar wel het regionale
beleid, dat dan ook apart werd genoemd in de bepaling. Om die reden menen
wij dat het handhaven van de bepalingen zoals zij worden voorgesteld, meer
recht doet aan de gewenste situatie, ook tegen de achtergrond van het feit
dat het kabinet binnenkort met de Kamer hoopt te spreken over een reorganisatie
van de adviesfunctie. Op deze wijze wilden wij juist duidelijk maken dat de
RWI in die discussie geen plaats heeft, omdat die niet primair de functie
heeft van adviesorgaan maar die van forum waar door sociale partners met de
uitvoerende instanties kan worden gesproken over de uitvoering. Wat dat betreft,
pleit ik voor handhaving van de bepalingen die door het kabinet
zijn voorgesteld, omdat die recht doen aan de positie van de RWI.De heer Van Hijum (CDA):Ik stel een vraag over de adviesfunctie die de RWI niet zou hebben. Omdat
de rol van de sociale partners in de uitvoering van de sociale zekerheid fundamenteel
anders is vormgegeven – UWV en een zbo zijn er tussen gezet –
is aan sociale partners de ruimte gegeven om op deze manier toch nog betrokken
te zijn bij een adviserende rol ten aanzien van de uitvoering van de sociale
zekerheid. Op dat terrein zijn ook tal van adviezen verschenen. Mij is nog
steeds niet helemaal duidelijk wat precies de aanleiding is om daarvan af
te stappen. En volgens mij worden zij feitelijk al betrokken bij een taakstelling.
Naar mijn idee is dat ook een afgeleide van de principiële vraag waartoe
de RWI op aarde is.Minister Donner:De RWI is op aarde voor datgene wat de heer Van Hijum zegt, namelijk betrokkenheid
van sociale partners bij het functioneren van de uitvoering van de sociale
zekerheid in de verschillende vormen. De winst is ook dat binnen de RWI gemeenten
aan tafel zitten. Die zijn namelijk belast met een deel van die uitvoering.
Dat is er de reden van dat het minder adequaat is om te zeggen dat de RWI
primair een adviesfunctie heeft, want die richt zich tot de minister. Er is
niet gezegd dat dit niet kan, maar dat het een onderdeel kan zijn. De voorstellen
worden juist gedaan om tot uitvoering te brengen wat de heer Van Hijum bepleit,
namelijk betrokkenheid bij de uitvoering en het bieden van gelegenheid om
daarover met elkaar en de uitvoerende instanties te spreken. Daarom zou het
ook onlogisch zijn om daar wel stelselmatig gemeenten aan tafel te hebben
maar niet UWV, onverminderd de erkenning dat het onjuist zou zijn om UWV daar
als geleding aan tafel te hebben. Het gaat er dus juist om, tot uitdrukking
te brengen wat de heer Van Hijum bepleit.Mevrouw Vermeij (PvdA):Dan verbaast het mij dat in het voorstel van de minister met name de nadruk
wordt gelegd op die regionale samenwerking. De minister zegt zelf dat de huidige
taken goed worden uitgevoerd en dat datgene wat wij onder de huidige taakstelling
hebben afgesproken, heel goed gebeurt, namelijk allebei.Minister Donner:Ja, dat klopt. Maar het oogmerk van deze operatie is, te komen tot versterking
van die regionale samenwerking. Daarom is het accent daar verschoven. Anders
komt de vraag op wat de taak van de RWI is en wat die van de SER. Laatstgenoemde
vragen wij doorgaans advies als het gaat om landelijk beleid, landelijk arbeidsmarktbeleid.
Ik heb benadrukt dat het belangrijk is dat de RWI voor de uitvoering is. En
in dat kader van het overleg is er ook zonder meer ruimte voor adviezen aan
de minister.Mevrouw Vermeij (PvdA):Als ik goed luister, zegt de minister dat hij alleen advies wil over de
uitvoering.Minister Donner:Daarom is dat ook genoemd, bijvoorbeeld regionaal arbeidsmarktbeleid.
Het betreft ook de vraag hoe daar beter kan worden gefunctioneerd. Maar het
gaat mij erom dat het niet primair een zaak is van advies geven aan de minister.
De minister heeft namelijk alleen maar de lijn naar UWV. Het gaat niet minder
om het met gemeenten bespreken van het functioneren daar. Mevrouw Vermeij
heeft zelf het woord "hybride" gebruikt. Juist om dat aan te duiden,
is het minder correct om de nadruk te leggen op de adviesfunctie aan de minister
in plaats van op de mogelijkheid van een forum en overleg over de uitvoering
met gemeenten, de uitvoeringsorganisatie. In dat kader kunnen zo nodig ook
aanbevelingen of adviezen aan de minister worden gedaan. Die termen hebben
wij gekozen om de verandering beter tot uitdrukking te brengen. Teruggaan
naar de oude formulering zou juist een scheef beeld opleveren.De heer Tony van Dijck (PVV):De RWI is blijkbaar niet meer dan een overlegorgaan tussen sociale partners
en uitvoeringsorganisaties. Heeft de minister eraan gedacht om de RWI op te
heffen?Minister Donner:Daaraan is gedacht, maar er is bewust voor gekozen om dit niet te doen.
Die reden zou er eerder zijn als het ging om een zuiver adviesorgaan, omdat
er dan wellicht een overlapping zou bestaan met andere adviesorganen. De waarde
van de RWI ligt enerzijds in de betrokkenheid van de sociale partners en anderzijds
in de omstandigheid dat, in tegenstelling tot bij de SER, de gemeenten aan
tafel zitten, die zijn betrokken bij de uitvoering. De toegevoegde waarde
ligt in het feit dat men zich niet primair richt op het adviseren van de minister
maar op het bespreken van de vragen die er zijn. De formulering dat de RWI
niet meer zou zijn dan een overlegorgaan, neem ik echter niet over; de RWI
is beide. Er kunnen dus heel wel adviezen worden geven aan de minister over
aanbevelingen. In het beeld moet echter duidelijk zijn dat dit niet de hoofdfunctie
is.De heer Tony van Dijck (PVV):Voor periodiek overleg is de RWI toch niet nodig? Men kan ook periodiek
met elkaar aan tafel gaan zitten, waarbij één partij het coördineert,
notuleert, terugkoppelt en afspraken vastlegt. Daarvoor hoeft toch geen hele
organisatie overeind gehouden te worden?Minister Donner:De waarde van de RWI is dat het niet slechts gaat om het periodiek bespreken
van problemen. Er is een eigen staf om zo nodig onderzoek te doen naar knelpunten,
om beoordelingen te geven en eigen werkzaamheden te organiseren. Dit biedt
een meer permanente betrokkenheid van zowel sociale partners als de VNG bij
die uitvoering. De RWI is dus substantieel meer dan een adviesorgaan.De voorzitter:De minister rondt zijn verhaal af.Minister Donner:Daarmee heb ik ook alle punten van de heer Van Hijum beantwoord.De heer Blok vroeg mij: waarom is het kabinet op een aantal punten niet
wat verder gegaan? Ik heb uitgelegd waarom er geen aanleiding is om arbeidsbemiddeling
geheel af te schaffen. De moeilijke gevallen kunnen niet worden geholpen door
de commerciële uitzendbureaus en komen daar terecht. Tegelijkertijd heeft
het kabinet er bewust voor gekozen, niet de onderliggende materiewetten te
veranderen. Vragen zoals waarom de uitvoering van de WW niet bij de gemeenten
wordt gelegd, zouden leiden tot een discussie over de gehele uitvoering
en organisatie van de sociale zekerheid. Dat debat hebben wij gevoerd in het
kader van de SUWI-operatie. De evaluatie geeft geen aanleiding om te zeggen:
dat is mislukt, wij moeten het helemaal opnieuw doen. De evaluatie toont aan:
het is de goede weg, u zult alleen nog een aantal stappen moeten zetten. In
dat licht moeten de voorstellen worden gezien die nu op tafel liggen.Tot slot kom ik bij de vragen van de heer Van Dijck. Hij vroeg mij waarom
er geen draaiboek, geen blauwdruk is. Ik heb gewezen op het belang van het
ontwikkelen van samenwerking op dit punt. Dat is juist de reden waarom het
ketenoverleg is ontstaan. Dat biedt juist een kader voor het overleggen over
de wijze waarop de dienstverlening wordt georganiseerd. Dat is ook de reden
dat wij in het wetsvoorstel nadrukkelijk de prestatie-indicatoren voor de
keten als zodanig hebben vastgesteld. Dit biedt een tweede kader waarbinnen
het functioneren van de verschillende instanties kan worden gemeten. Dat kader
is er dus wel degelijk, maar het doet recht aan de gescheiden verantwoordelijkheden.Laat ik het daarbij laten.De heer Tony van Dijck (PVV):Misschien gaat de staatssecretaris erover, maar ik heb het ook gehad over
de onderbelichting van de rol van de werkgevers. Gaat de staatssecretaris
daarop in of neemt de minister dat mee?Minister Donner:De staatssecretaris gaat daarop in.De vergadering wordt enkele ogenblikken geschorst.Staatssecretaris Aboutaleb:Voorzitter. Ik wil u graag helpen om de spreektijd te beperken, en dat
kan ik ook doen omdat de minister al uitvoerig op een aantal algemene overwegingen
is ingegaan. Aan een van die overwegingen wil ik echter nog iets toevoegen.
De minister en ik zijn bij ons aantreden aan deze operatie begonnen omdat
wij indertijd een geweldige evaluatie aantroffen van wat toen de "Toonkamerformule"
heette. Wat wij met dit wetsvoorstel aan het doen zijn, is voor een belangrijk
deel het codificeren van die praktijk. Het hele wetsvoorstel is daardoor eigenlijk
ingericht naar de praktijk die wij toen hebben aangetroffen. Over deze praktijk
was de Kamer zeer enthousiast, zo merkten wij bij de terugkoppeling naar aanleiding
van de vele debatten over re-integratie. Dat is geen blauwdruk, zeg ik tegen
de woordvoerder van de PVV. Het is eerder inspelen op de ontstane praktijk,
die heeft laten zien dat 8% meer matches tot stand gebracht kon worden
dan in de klassieke, afzonderlijke benadering door UWV en CWI enerzijds en
gemeenten anderzijds. Het loont dus de moeite om het op deze manier te doen.Ik ga over tot een aantal concrete vragen. De heer Ulenbelt heeft ruim
de tijd genomen om te spreken over de positie van de cliënten bij UWV
in de toekomstige situatie. Bij de totstandkoming van de businesscase is door
UWV in voldoende mate overlegd met de bestaande cliëntenraden. Die hebben
voldoende invloed gehad op het hele proces, zo is ons duidelijk geworden.
Ze zijn in de gelegenheid gesteld om mee te denken over en bij te dragen aan
de inrichting van de cliëntenparticipatie bij UWV. Daarnaast is cliëntenparticipatie,
zoals de minister zo-even al aanstipte, niet een zaak waaraan de minister
en de staatssecretaris direct invulling geven. Dit is gedelegeerd aan UWV,
dat de inspraak regelt zoals die wenselijk wordt geacht.Wij maken daarbij onderscheid. Enerzijds is er inspraak ten aanzien van
algemene beleidslijnen. Daarvoor is landelijke inspraak mogelijk bij het landelijk
bestuur van UWV in de toekomstige situatie. Daarmee is één orgaan
gemoeid die de beïnvloeding tot stand kan brengen. Anderzijds kan beïnvloeding
plaatsvinden in de regio's. Daarvoor beoogt UWV om elf regio-inspraakmogelijkheden
te organiseren. Dit heeft te maken met de manier waarop wij de nieuwe werkwijze
hebben ingebed. Wat mij betreft is dus voldoende geborgd dat op landelijk
niveau en in de regio's inspraak mogelijk is ten aanzien van beleid en ten
aanzien van uitvoering.De heer Ulenbelt heeft ook gevraagd waarom cliëntenparticipatie niet
in de wet is geregeld. UWV heeft op grond van artikel 10 van het wetsvoorstel
de wettelijke zorgplicht om samen met de gemeenten cliëntenparticipatie
vorm te geven in het kader van de Locaties Werk en Inkomen. Er is dus wel
degelijk sprake van een wettelijke borging. UWV kan daartoe met gemeenten
afspreken dat er op LWI-niveau een cliëntenraad komt of andere vormen
van cliëntbetrokkenheid. Onder meer kan worden gedacht aan klantenpanels
en systematisch klantonderzoek. De zorgplicht met betrekking tot de cliëntenparticipatie
zonder vormvereiste sluit aan bij wat nu al is geregeld in de artikelen 7
van de wet SUWI volgens dit wetsvoorstel en 47 van de WWB. UWV moet een regeling
voor decentrale cliëntenparticipatie treffen. Dat doet het dus, zoals
ik net gemeld heb, met één landelijk inspraakorgaan en een districtsgewijze
organisatie, de elf regionale mogelijkheden.Mevrouw Vermeij (PvdA):Het gaat hierbij om best kwetsbare groepen. Wij weten uit de traditie
dat dit moeilijk te organiseren is, maar wel van groot belang. Is de staatssecretaris
het niet met ons eens dat voor een model gezorgd moet worden waarmee het goed
georganiseerd is? Op het "hoe" hoeven wij niet eens in te gaan.
De vrijheid-blijheidformule werkt echt wel goed in organisaties met veel hoogopgeleiden.
Die organiseren zich wel. De staatssecretaris werkt op ministeries; hij weet
ook wel dat het daar hartstikke goed gaat. Juist op dit soort plekken is het
echter buitengewoon kwetsbaar. Daarom vindt mijn fractie het van groot belang
dat wij echt tot meedoen van de cliënten komen.Staatssecretaris Aboutaleb:Daarmee stem ik in. De vraag is alleen of is aangetoond dat de structuur
van één nationale en elf op districtsniveau georganiseerde raden,
plus de verantwoordelijkheid van de gemeenten in de WWB ten aanzien van cliëntparticipatie,
plus de cliëntparticipatie zoals die uitdrukkelijk apart is geregeld
in de Wsw, onvoldoende borgt dat burgers inspraak hebben. Dit bewijs is wat
mij betreft niet geleverd. Wij gaan wel aan iets nieuws beginnen. De cliëntenraden
zijn overigens betrokken bij het denken over deze infrastructuur. Het spreekt
voor zich dat wij de komende jaren ook zouden moeten monitoren of dit goed
werkt en of voldoende geborgd is dat de inspraak aan de orde is. Het zou mij
verbazen als dit, met de veelheid aan mogelijkheden die wij hebben in de Wsw,
de WWB en voor UWV, niet toereikend zou zijn. Misschien pleit
mevrouw Vermeij ervoor om de vinger aan de pols te houden. Wij willen dit
inderdaad graag monitoren.De heer Ulenbelt vroeg of de bewindspersonen ervoor kunnen zorgen dat
cliënten voortaan de reiskosten vergoed krijgen. Nu besluitvorming ten
aanzien van het aantal CWI-vestigingen heeft plaatsgevonden en min of meer
voornemens zijn geformuleerd, beraadt UWV, het Werkbedrijf, zich op de reiskostenvergoeding
vanuit het totaalperspectief van de dienstverlening aan cliënten. Men
is er nog niet helemaal uit. De bedoeling is dat dit voor 1 januari min
of meer het geval zal zijn. Dan zal het kabinet de Kamer daarover informeren.
Het is wel de bedoeling dat er een integrale reiskostenvergoeding wordt bedacht
in de nieuwe structuur.De heer Ulenbelt (SP):Een belangrijke vraag is dan of de reiskostenvergoeding ook nul zou kunnen
zijn.Staatssecretaris Aboutaleb:Ik kan het zo niet invullen, omdat er nog over overlegd wordt. Wacht u
dit nog even af, dan kunnen wij er daarna verder over spreken.De heer Ulenbelt (SP):Als deze mensen naar een andere gemeente moeten reizen als gevolg van
dit gedoe, hebben zij toch recht op een reiskostenvergoeding?Staatssecretaris Aboutaleb:Ik heb gezegd dat in de huidige situatie een reiskostenvergoeding bestaat.
Nu is er overleg over de nieuwe situatie met 100 LWI's. Formeel is deze situatie
nog niet vastgelegd. UWV heeft een voorgenomen besluit gecommuniceerd. Voordat
het definitief is, maakt men gebruik van de tijd om na te denken over de vraag
of er een reiskostenvergoeding zou moeten komen, en, zo ja, hoe deze genormeerd
zou moeten worden. Mij dunkt dat wij hierover kunnen overleggen zodra het
besluit is gevallen.De heer Ulenbelt heeft een reeks gemeentenamen genoemd. Hij vroeg zich
af wat ik zou zeggen tegen een aantal PvdA-wethouders die aan de bel hebben
getrokken. Hij noemde bijvoorbeeld de gemeenten Bladel, Barneveld, Kerkrade
en Tholen. Ik heb een overzicht van het aantal mensen in een aantal gemeenten.
Voor een inwoner van de gemeente Bladel, waarover de heer Ulenbelt spreekt,
zou de reistijd met het openbaar vervoer, afhankelijk van het tijdstip waarop
hij reist, nog net geen uur zijn, namelijk 59 minuten. Ik wil ook een beetje
inzicht geven in het aantal mensen die bij de vestigingen waarover de heer
Ulenbelt spreekt, betrokken zijn. De gemeente Barneveld telt op het ogenblik
510 mensen in de WWB en 567 in de WW. De gemeente Kerkrade heeft 1400 mensen
in de WWB, 800 in de WW. De gemeente Tholen heeft 180 mensen in de WWB en
189 in de WW. Zaltbommel heeft veel met ons geschreven, ook met de heer Ulenbelt.
Deze gemeente heeft 260 mensen in de WWB en 398 in de WW.Als ik deze getallen bij elkaar optel, en bekijk voor welke mensen de
reistijd de komende periode aanzienlijk zal verslechteren, kom ik tot een
maximum van 2 promille op een bestand van 460.000 mensen. Daarmee wil ik het
beeld bestrijden dat de heer Ulenbelt in een groot deel van zijn spreektijd
hedenmiddag en hedenavond heeft opgeroepen. De indruk wordt gewekt dat grote
groepen burgers door deze indeling zullen worden gedupeerd en dat UWV en CWI
eigenlijk een ondoordachte maatregel hebben gelanceerd. Er is met alle gemeenten
zeer zorgvuldig overlegd over de criteria die geleid hebben tot deze opzet.
De VNG heeft zich kunnen vinden in deze criteria, maar wilde niet worden betrokken
bij het nemen van een besluit over de vraag welke vestiging wel en welke niet
gaat sluiten. Daar zou alleen maar heibel over ontstaan. Daarom heeft de VNG
het oordeel overgelaten aan UWV. De vraag is wat er gebeurt als op enig moment
de gemeenten zeggen dat er met hen te praten valt over bepaalde vormen van
dienstverlening. Natuurlijk zou het gek zijn als UWV niet bereid is om te
praten. Er zijn allerlei concepten denkbaar waarbij je niet per se gebonden
bent aan een gebouw en een infrastructuur om bepaalde vormen van maatwerk
te leveren, bijvoorbeeld op een bepaalde plaats, als daartoe reden is en vraag
bestaat. Bovendien gaat het niet altijd om fysieke dienstverlening, maar ook
om bijvoorbeeld dienstverlening via een website of de telefoon. Nogmaals,
wat mij betreft is overleg mogelijk. Als het waar is dat een aantal gemeenten
aan de bel heeft getrokken en dat UWV op het ogenblik niet kan of wil praten,
vind ik dat geen houding en zal ik daar zeer zeker UWV en CWI op aanspreken.
Praten moet je altijd doen als gemeenten daartoe aanleiding hebben.De heer Ulenbelt (SP):Nu lijkt het er toch een beetje op dat Hennie die in het Algemeen Dagblad
zei dat staatssecretaris Aboutaleb gek is, nog gelijk krijgt ook. De staatssecretaris
zet eigenlijk de wethouders en burgemeesters van allerlei partijen op hun
plek terug. Hij zegt eigenlijk dat CWI in hun gemeente niets voorstelt, dat
de medewerkers er niets te doen hebben en dat het dus logisch is dat die toko
gesloten wordt. Die mensen zullen dat niet prettig vinden. Het gaat niet alleen
om reistijd. Als de staatssecretaris dat denkt, snapt hij het helemaal niet.
Het gaat erom dat er vanuit de CWI-kantoren lokale netwerken van werkgevers
en werkzoekenden zijn. De werkgevers in de regio's zeggen dat ook. De staatssecretaris
vernietigt structuren die behulpzaam zijn bij het aan het werk helpen van
mensen. Dat is de boodschap. Het gaat niet alleen om de reistijd.Staatssecretaris Aboutaleb:Ik kan daar veel over zeggen, maar het makkelijkste is om te zeggen dat
ik het er niet mee eens ben. De feiten spreken voor zich.Er zijn vragen gesteld over het opheffen van de specialistische functies
voor doelgroepen. De ketenpartners hebben ruimte om op lokale en regionale
situaties afgestemde accenten te leggen. Vanuit de LWI zal dienstverlening
plaatsvinden aan mensen met een handicap, zoals de populatie van de WIA of
de Wajong.Ook is er gevraagd waar mensen terecht kunnen als zij informatie willen
hebben. Dat is nu het aardige aan deze opzet: voortaan heb je maar één
loket nodig en dat is Werkplein of de LWI. Daar moet je zijn, daar kun je
ook voor je uitkering terecht. Het wordt zeer overzichtelijk. Verder zijn
er LWI-plus vestigingen, met extra taken, waar bijvoorbeeld de dienstverlening
aan werkgevers gebundeld wordt. In het verleden is namelijk gebleken dat werkgevers
gek werden van het feit dat zij door velen werden benaderd voor het doorgeven
van hun vacatures.Mevrouw Van Gent (GroenLinks):De staatssecretaris zegt dat de dienstverlening blijft plaatsvinden. Het
gaat er echter juist om dat de specifieke kennis die deze speciale arbeidsbemiddelaars
hebben, in stand blijft. Wij hebben dit vroeger bij de hand
gehad met de BAM'ers, de beleidsadviseurs minderheden. Zij hadden zeer specifieke
kennis. Toen die functie werd afgeschaft, liep het voor geen meter en werden
de BAM'ers weer ingesteld. Is de staatssecretaris het met mij eens dat wij
dat nu niet moeten hebben? Ik vind dat de allermoeilijkste groepen met specifieke
kennis zo snel mogelijk naar scholing of werk geleid moeten worden.Staatssecretaris Aboutaleb:Dit is ten enenmale niet waar. Aan het begin van mijn betoog heb ik gezegd
dat wat wij nu doen, gewoon het codificeren van de bestaande praktijk is.
De verkeersagent bij wie de burger zich meldt in het experiment, of deze nu
afkomstig is van de gemeente, UWV of CWI, slaagt er, naar wij hebben gemerkt,
prima in om precies maatwerk te leveren voor de cliënt in kwestie. Als
hij het zelf niet weet, heeft hij een backoffice die hij kan inschakelen.
Dat is precies de sleutel tot succes. Als wij bij de frontoffice allerlei
specialismen invoeren, doen wij het experiment en de resultaten ervan teniet.
Dan zijn wij ver van huis. Wij hebben nu juist geleerd dat wij dat op die
manier niet moeten doen.Mevrouw Van Gent (GroenLinks):Moet ik het dan zo begrijpen dat in het backoffice met de codificatie,
of hoe de staatssecretaris dat ook allemaal noemt, de specifieke kennis voor
deze groep aanwezig blijft? Een frontoffice is mooi, maar de staatssecretaris
weet net zo goed als ik dat het pas echt begint als je eenmaal door die frontoffice
heen bent. Dan is het de vraag of het backoffice je de benodigde hulp geeft.
Die garantie wil ik simpelweg krijgen. Ik dacht toch dat een van de coalitiepartners,
namelijk de ChristenUnie, dit terecht van groot belang vindt.Staatssecretaris Aboutaleb:Wij vinden het ook terecht. Voor de verkeersagent waarover ik sprak, staat
een heel Werkbedrijf op de achtergrond beschikbaar om hem te helpen. Al die
gemeenteambtenaren die nu specialistisch werk doen, zijn niet weg in het backoffice.
De frontmanager kan al die kennis mobiliseren als hij zelf niet weet wat hij
moet doen omdat het heel specialistisch is, bijvoorbeeld bij een vluchteling.
Die kennis is beschikbaar in het backoffice en die garantie kan ik geven.Mevrouw Van Gent (GroenLinks):Dus daarop wordt niet bezuinigd? De specifieke kennis blijft beschikbaar
voor die groepen die dat nodig hebben?Staatssecretaris Aboutaleb:Ik denk niet dat wij vanuit hier de organisatie en de inrichting van het
backoffice moeten regelen. Mag dat alstublieft de verantwoordelijkheid blijven
van UWV en de gemeenten? Over de "hoe"-vraag moeten wij hier niet
te veel discussiëren. Laat het aan de professionals over om dat precies
in te richten.Mevrouw Van Gent (GroenLinks):Voorzitter.De voorzitter:U pleegt nu een dubbele interruptie, mevrouw Van Gent.Mevrouw Van Gent (GroenLinks):Dat vind ik goed, voorzitter. De staatssecretaris zegt eerst dat hij garandeert dat in het backoffice
die specifieke kennis aanwezig blijft. Vervolgens vraag ik hem, mij te garanderen
dat daarop dus niet bezuinigd wordt en dat iedereen die specifieke ondersteuning
nodig heeft, die ook daadwerkelijk krijgt. Ik heb altijd begrepen dat het
hier een bezuiningsmaatregel betreft. Tot en met 2009 gaat het nog door. Daarna
is het maar de vraag of dit gefinancierd wordt. Als ik zo'n heldere vraag
stel, gaat de staatssecretaris opeens weer duiken en zegt: dat is mijn zaak
niet, dat is een zaak van de uitvoerders. Nee, staatssecretaris, dat is ook
uw zaak!Staatssecretaris Aboutaleb:Het is goed dat wij specialisten hebben die het geheel managen. De minister
en ik zijn er niet om vanuit hier de bedrijfsvoering aan te geven. Er kan
zeer wel bezuinigd worden. Als bijvoorbeeld in een vestiging heel veel mensen
rondlopen met dezelfde specialisatie zou men daar kunnen zeggen dat men op
het ene gebied iets minder nodig heeft en op een ander gebied iets meer. Dat
kunnen wij vanaf hier niet uitsluiten. Wij garanderen dat er een goede dienstverlening
wordt geboden en dat antwoord wordt gevonden op alle vragen die aan het loket
worden gesteld.Mevrouw Ortega-Martijn (ChristenUnie):Zegt de staatssecretaris dat op de verschillende LWI's wel sprake is van
beschikbaarheid van die expertise, maar dat dit inderdaad niet vaststaat en
dat de mogelijkheid bestaat om die expertise op gezette moment in te vliegen?Staatssecretaris Aboutaleb:Ik vind dit een weinig vruchtbare discussie. Ik heb aangegeven dat de
bemensing en het hebben van een goede balans tussen medewerkers met algemene
kennis en medewerkers met specialistische kennis een zaak is van het management.
Het management moet daarvoor zorgen. Verder dan dat niveau moeten wij niet
zakken, want dat behoort tot het personeelsbeleid binnen een LWI. Het is een
zaak van het management en niet van u of van mij.Er is gevraagd of UWV vanaf 2008 een aanspreekpunt heeft voor werkgevers.
Ik heb aangegeven dat er LWI's zijn met een plussignatuur. Er komt ook nog
een servicecentrum voor de Wajong. Dat regelt vragen over het in dienst nemen
en in dienst houden van jongeren met een beperking. Daartoe is overgegaan
op verzoek van de werkgevers; onder andere een grote winkelketen heeft ons
daarom verzocht.De heer Ulenbelt vroeg hoe het zit met ICT-systemen in verband met de
fusie. Ik meen dat de minister daarover voldoende gezegd heeft.De voorzitter:De heer Van Dijck wil nog een vraag stellen over het vorige punt.De heer Tony van Dijck (PVV):Ik wil graag weten hoeveel LWI's-plus er zijn. Werkgevers hebben geen
hoge pet op van CWI-gebeuren. Wat wordt er specifiek gedaan om de werkgevers
bij de participatiedoelstelling te betrekken?Staatssecretaris Aboutaleb:Ik weet het aantal niet precies, maar ik meen dat het om 30 LWI-plusvestigingen
gaat. Het aardige van de beoogde aanpak is dat men daar veel meer oog en oor
heeft voor de noden van de werkgevers. Goede voorbeelden heb ik daarvan recent gezien in de gemeente Deventer. Daar waren bijna alle behoeften
van de werkgevers in die gemeente in beeld gebracht, zodat die bij de matching
konden worden betrokken. Op die manier komt het niet meer voor dat de werkgevers
door drie of vier verschillende instanties worden benaderd om hun vacature
op te geven. Nu is er sprake van één plek en vanéén
benadering. Ook is er persoonlijk contact: één persoon van de
LWI weet precies hoeveel mensen bij welk bedrijf nodig zijn, of er uitbreidingsplannen
zijn, of er ontslagen zullen vallen et cetera. Dat is ook precies de werkwijze
die wij met de LWI-plusvestigingen in Nederland op het oog hebben.Voorzitter. Mevrouw Ortega heeft een vraag gesteld over het ketenoverleg.
Om de integrale dienstverlening te bevorderen, willen wij dat met het algemeen
ketenoverleg afstemming plaatsvindt en dat daar wordt bepaald hoe men te werk
zal gaan. Om die afstemming mogelijk te maken, hebben wij een fors bedrag
uitgetrokken: wij hebben 15 mln. beschikbaar gesteld. Hiermee geef ik eigenlijk
ook antwoord op de vraag van de PVV: het wiel hoeft niet opnieuw te worden
uitgevonden. Met het ketenoverleg kan afstemming plaatsvinden en kennis over
goede praktijken worden uitgewisseld.Mevrouw Van Gent heeft een vraag gesteld over startende bedrijven. Zij
wilde weten hoe wij omgaan met kwijtschelding. Ik wil er graag op wijzen dat
met dit wetsvoorstel de bestaande praktijk niet wordt gewijzigd. Verder wijs
ik erop dat het kabinet op verzoek van een aantal fracties deze Kamer zeer
recent een brief heeft gestuurd en daarmee heeft gezegd hoe wij in de nabije
toekomst denken om te gaan met kwijtschelding van lokale lasten voor kleine,
zelfstandige ondernemers. Dit beleid wordt ontwikkeld en te zijner tijd zullen
wij daarover met deze Kamer van gedachten wisselen. Dit wetsvoorstel gaat
daar echter niet over.Mevrouw Vermeij vroeg of de RWI niet een handreiking kan doen voor het
organiseren van cliëntenparticipatie. Ik heb net aangegeven dat wij het
algemeen ketenoverleg daarvoor meer als de aangewezen gelegenheid beschouwen.
Daar kan men goede praktijken ontwikkelen, maar ik vind de gedachte van mevrouw
Vermeij interessant. Ik wil partijen daarvan graag in kennis stellen. Het
is nooit weg als meer mensen over dit soort processen kunnen nadenken.De heer Van Hijum wilde weten in hoeverre de dienstverlening vraaggericht
zal zijn. Zojuist heb ik met de beantwoording van een vraag van de PVV aangegeven
dat wij heel erg zullen inzetten op de werkgevers- en branchebenadering. Kortheidshalve
verwijs ik naar het businessplan van CWI en UWV waarmee nadrukkelijk wordt
gekozen voor de netwerkbenadering. Daarbij staat vooral de werkgever centraal.De heer Van Hijum vroeg voorts hoe die 100 LWI-vestigingen zich verhouden
tot de LWI-plusregio's en de 57 ambassadeursgemeenten. Over de LWI-vestigingen
en de LWI-plusvestigingen hebben wij lang gesproken, maar wat de ambassadeursgemeenten
betreft merk ik nog op dat wij die een voortrekkersrol willen geven bij het
creëren van werkgelegenheid. UWV kan geen werkgelegenheid creëren.
Dat is een matchingsorganisatie. Gemeenten daarentegen kunnen uitdrukkelijk
beleid voeren dat gericht is op economische investeringen en daarmee dus nieuwe
werkgelegenheid creëren. Daarom geven wij de gemeenten graag een rol
in dit geheel. Het heeft dan ook onze voorkeur om lokaal en regionaal de inbedding
zo te organiseren. De woordvoerder van de PVV heeft vragen gesteld over handhaving van de
bestrijding van fraude. Dit wetsvoorstel gaat daar niet over. Daarvoor hebben
wij aparte programma's, waarover wij jaarlijks met de Kamer spreken. Bovendien
wordt de bestrijding van fraude binnenkort extra geborgd met een wetsvoorstel
dat voor advies naar de Raad van de State is gestuurd en dat de Kamer nog
zal worden toegezonden. Dat wetsvoorstel regelt de huisbezoeken en maakt het
mogelijk dat wij een extra inspanning plegen bij de bestrijding van fraude.Er is ook gesproken over het ontschotten van de geldstromen voor UWV en
CWI. De geachte afgevaardigde zei: als ik verantwoordelijk zou zijn voor UWV
zou ik er alles aan doen om de kosten door te kunnen schuiven naar de gemeente
en dat een stroom terug ook mogelijk was. Het antwoord is met het experiment
gegeven: je zet als het ware één verkeersagent neer. Hij praat
met de burger die om dienstverlening vraagt en met het gemeen overleg ontstaat
uiteindelijk het antwoord dat goed is voor die persoon. Wie de rekening betaalt,
is op dat moment voor hem volstrekt niet relevant. Als uit dat gesprek uiteindelijk
een dienstverlening rolt waarvoor de rekening wordt neergelegd bij UWV, betaalt
UWV de rekening. Als uit dat gesprek blijkt dat de rekening moet worden neergelegd
bij de gemeente, betaalt de gemeente de rekening. Gemeenten en UWV hebben
een fantastische manier van praktisch handelen kunnen vinden om de schotten
te omzeilen die in de materiewetten zijn blijven staan. De minister heeft
voldoende aangegeven waarom het op deze manier is beoogd.De heer Ulenbelt (SP):Ik heb geen antwoord gehad op de vraag hoe de organisaties gaan heten
die ik straks moet bellen of bezoeken om te kunnen werken. Mijn voorstel was "arbeidsbureau".
Beide bewindslieden hebben er niet op gereageerd.Mevrouw Vermeij (PvdA):Ik heb dezelfde vraag.Mevrouw Van Gent (GroenLinks):Ik heb gevraagd hoe het zit met de alleenstaande ouders in de bijstand
die nu in de kaartenbakken zitten. De staatssecretaris heeft vanmorgen gezegd
dat het twaalf maanden kan duren voordat zij een werk- of scholingstraject
aangeboden krijgen. Hier is het gewoon zes maanden. Dat vind ik discriminatie
van alleenstaande ouders in de bijstand. Ik had dezelfde vraag over het arbeidsbureau.Mevrouw Ortega-Martijn (ChristenUnie):Ik heb nog een vraag gesteld over de integratie van ICT-systemen.Staatssecretaris Aboutaleb:Ik verkeerde in de veronderstelling dat de vraag over de integratie van
ICT-systemen door de minister was beantwoord. Anders kan er in tweede termijn
op worden teruggekomen.Ik heb vanochtend aangegeven dat wij de nieuwe instroom – het ging
over de WWB – graag binnen zes maanden uitsluitsel willen geven. Voor
het oudere bestand nemen wij een jaar de tijd, omdat het een heel karwei zou
zijn om dat allemaal door te lichten. Er is gewoon meer tijd voor nodig. Van
het WW-bestand weten wij dat een groot deel binnen zes maanden al werk vindt.
In de motie van de heer Van Hijum bij de discussie over re-integratie is aangegeven:
wees niet al te gretig met het inzetten van re-integratie-instrumenten, als mensen ook op eigen kracht werk kunnen vinden. Het loont de
moeite om daar scherp naar te kijken. Onze doelstelling is altijd geweest
om in ieder geval binnen een jaar dienstverlening aan te bieden in de wetenschap
dat een heleboel mensen in de WW binnen zes maanden zelf werk vinden.Ik kom bij de vraag over het arbeidsbureau. Ik heb als inwoner van dit
land te weinig meegekregen van de historie en laat dit punt graag aan de minister
over.De voorzitter:De minister had nog een antwoord.Minister Donner:Ik heb nog een antwoord op de vraag van mevrouw Vermeij over de overgangsregeling
met betrekking tot de pensioenen. Ik zei dat ik meende dat het 50 of 55 was.
Ik heb dat getal fout in mijn hoofd; het gaat om mensen die voor of na 1950
zijn geboren. Daar ligt de grens.De naam is op dit moment onderwerp van gesprek tussen de diverse instanties.
Ik ken de voorliefde van sommigen voor de term "arbeidsbureau" en
de voorliefde van anderen voor "centrum voor werk en inkomen". Het
gaat niet meer alleen om een arbeidsbureau. Daarom is die naam destijds veranderd.
Het gaat ook om de inkomens en de uitkeringen. Derhalve stel ik voor om de
organisaties zelf rustig te laten uitwerken hoe zij dat noemen.De voorzitter:Daar komen wij vanavond inderdaad niet uit.De algemene beraadslaging wordt geschorst.De voorzitter:Na de avondschorsing gaan wij een ander debat in. Het ziet ernaar uit
dat de beste tijd voor de tweede termijn morgenochtend om 10.15 uur is. Ik
zou het fijn vinden als de nota van wijziging er dan ook is, omdat wij anders
na de tweede termijn mogelijk alsnog met elkaar in discussie gaan.Minister Donner:Voorzitter. U hebt een geldig punt, maar met uw goedvinden komt de nota
van wijziging niet veel eerder dan het begin van het debat.De vergadering wordt van 19.44 uur tot 21.00 uur geschorst. 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/h-tk-20082009-1231-1255.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl