ECLI:NL:RBAMS:2024:6594, Rechtbank Amsterdam, 29-10-2024, 13/266654-24
Rechtbank Amsterdam — Uitspraak 
Datum: 2024-10-29 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Strafrecht; Internationaal strafrecht

Samenvatting: executie-EAB Roemenië, rechtbank weigert de overlevering op grond van artikel 12 OLW, onvoldoende verzetgarantie

RECHTBANK AMSTERDAM
    INTERNATIONALE RECHTSHULPKAMER
    
    
    
      Parketnummer: 13/266654-24
    
    
    
      
        Datum uitspraak: 29 oktober 2024
      
    
    
    
    
      
      
            UITSPRAAK
      
    
    
    
    
      op de vordering van 28 augustus 2024 van de officier van justitie bij deze rechtbank tot het in behandeling nemen van een Europees aanhoudingsbevel (EAB).
      Dit EAB is uitgevaardigd op 6 januari 2022 door the Bucharest Court-First Criminal Division, Roemenië (hierna: de uitvaardigende justitiële autoriteit) en strekt tot de aanhouding en overlevering van:  
    
    
    
      
        	[opgeëiste persoon] ,
      
      	geboren in [geboorteplaats] , Roemenië op [geboortedag] 1981, 
      	zonder vaste woon- of verblijfplaats in Nederland,
      gedetineerd in [detentieplaats] ,
    
    
    
      hierna ‘de opgeëiste persoon’.
    
    
    
  
  
    
      1Procesgang
    
    
      
        Zitting van 15 oktober 2024
      
    
    
    
      De behandeling van het EAB heeft plaatsgevonden op de zitting van 15 oktober 2024, in aanwezigheid van mr. A.L. Wagenaar, officier van justitie. De opgeëiste persoon is verschenen en is bijgestaan door zijn raadsvrouw, mr. N.C. Reehuis, advocaat in Amsterdam, en door een tolk in de Roemeense taal.
    
    
    
      De rechtbank heeft de termijn waarbinnen zij op grond van de Overleveringswet (OLW) uitspraak moet doen over de verzochte overlevering met 30 dagen verlengd.
    
    
    
      Tevens heeft de rechtbank voor sluiting van het onderzoek ter zitting de gevangenhouding bevolen.
    
    
    
      
        Opheffing overleveringsdetentie op 17 oktober 2024
      
    
    
    
      De rechtbank heeft bij beslissing van 17 oktober 2024, naar aanleiding van het beraad in raadkamer, de overleveringsdetentie van de opgeëiste persoon opgeheven.
    
    
  
  
    
      2Identiteit van de opgeëiste persoon
    
    
      Ter zitting heeft de opgeëiste persoon verklaard dat de bovenvermelde persoonsgegevens juist zijn en dat hij de Roemeense nationaliteit heeft. 
    
    
    
  
  
    
      3Grondslag en inhoud van het EAB
    
    
      Het EAB vermeldt een vonnis van 3 december 2021 van the Bucharest Court-First Criminal Division (case no. 6678/3/2021).
    
    
    
      De overlevering wordt verzocht ten behoeve van de tenuitvoerlegging van een vrijheidsstraf voor de duur van één jaar, door de opgeëiste persoon te ondergaan op het grondgebied van de uitvaardigende lidstaat. De vrijheidsstraf is aan de opgeëiste persoon opgelegd bij het hiervoor genoemde vonnis.
    
    
    
      Dit vonnis betreft de feiten zoals die zijn omschreven in het EAB.
    
    
    
  
  
    
      4Weigeringsgrond als bedoeld in artikel 12 OLW
    
    
      De facultatieve weigeringsgrond van artikel 12 OLW ziet op de toetsing van de verdedigingsrechten van de opgeëiste persoon in de procedure die ten grondslag ligt aan het EAB. In dit artikel is bepaald dat overlevering kan worden geweigerd wanneer de opgeëiste persoon niet is verschenen op het proces dat tot de beslissing heeft geleid, tenzij zich een van de in dat artikel onder a tot en met d genoemde omstandigheden voordoet.
    
    
    
      De raadsvrouw en de officier van justitie hebben zich op het standpunt gesteld – kort samengevat – dat de weigeringsgrond van artikel 12 OLW kan worden toegepast en dat er geen redenen zijn om af te zien van toepassing van deze weigeringsgrond.
    
    
    
      De rechtbank oordeelt in overeenstemming met de standpunten van de raadsvrouw en officier van justitie en licht dit als volgt toe.
    
    
    
      De rechtbank stelt vast dat het EAB strekt tot de tenuitvoerlegging van een vonnis terwijl de verdachte niet in persoon is verschenen bij het proces dat tot die beslissing heeft geleid, en dat – kort gezegd – is gewezen zonder dat zich één van de in artikel 12, onder a tot en met c, OLW genoemde omstandigheden heeft voorgedaan.
    
    
    
      Verder is in het EAB aangeduid dat de opgeëiste persoon verzet of hoger beroep zou kunnen aantekenen tegen het vonnis, zoals bedoeld in artikel 12, onder d, van de OLW. 
    
    
    
      Uit aanvullende informatie van de uitvaardigende justitiële autoriteit van 1 oktober 2024 blijkt dat een veroordeelde persoon in Roemenië verzet kan aantekenen en dat daarbij de artikelen 466 en 467 van het Roemeense Wetboek van Strafvordering van toepassing zijn. 
    
    
    
      Aangezien de rechtbank in eerdere Roemeense overleveringszaken had geoordeeld dat verzetgaranties op grond van deze bepalingen uit het Roemeense Wetboek van Strafvordering niet onvoorwaardelijk zijn, heeft de officier van justitie daar navraag naar gedaan. Bij brief van 8 oktober 2024 heeft de uitvaardigende justitiële autoriteit daarop nadere informatie verstrekt. Hieruit volgt dat – hoewel in het EAB is meegedeeld dat de opgeëiste persoon een verzoek kan indienen voor een hernieuwde behandeling van zijn strafzaak – het niet vaststaat dat hij ook daadwerkelijk in aanmerking komt voor een hernieuwde behandeling. Mocht de rechtbank in Roemenië namelijk van oordeel zijn dat de opgeëiste persoon niet bij verstek is veroordeeld in de zin van het tweede lid van artikel 466 van het Roemeense Wetboek van Strafvordering (in absentia), dan kan het verzoek niet worden toegewezen. In het tweede lid is te lezen dat van een veroordeling bij verstek slechts sprake is als – kort gezegd – de verdachte niet is gedagvaard en niet op een formele wijze van de terechtzitting op de hoogte is gebracht. Uit de verstrekte informatie volgt dat de opgeëiste persoon wel op een formele wijze van de terechtzitting op de hoogte is gebracht. Dit maakt dat een hernieuwde behandeling van de strafzaak niet is gegarandeerd.
    
    
    
      Gelet op het voorgaande is evenmin een (voldoende) garantie als bedoeld in artikel 12, onder d, OLW is verstrekt.  
    
    
    
      Gelet daarop kan de overlevering op grond van artikel 12 OLW worden geweigerd.
    
    
    
      De rechtbank ziet geen aanleiding om af te zien van haar bevoegdheid om de overlevering te weigeren. Niet gebleken is dat het toestaan van de overlevering geen schending van de verdedigingsrechten van de opgeëiste persoon zou betekenen.
    
    
    
  
  
    
      5Slotsom
    
    
      De rechtbank stelt vast dat de weigeringsgrond van artikel 12 OLW van toepassing is. De rechtbank ziet geen aanleiding om af te zien van toepassing van die weigeringsgrond. Om die reden wordt de overlevering geweigerd.
    
    
    
  
  
    
      6Toepasselijke wetsbepalingen
    
    
      Artikel 12 OLW.
    
    
    
  
  
    
      7Beslissing
    
    
      
        WEIGERT de overlevering van [opgeëiste persoon] aan the Bucharest Court-First Criminal Division, Roemenië.
      Deze uitspraak is gedaan door
      mr. J.G. Vegter,	  				                         		voorzitter,
      mrs. A.K. Glerum en H.H.J. Zevenhuijzen,			   		   	rechters,
      in tegenwoordigheid van mr. R.R. Eijsten,		                         		griffier,
      en in het openbaar uitgesproken op de zitting van 29 oktober 2024.
    
    
    
    
    
    
    
    
    
    
    
    
    
    
    
    
    
    
    
    
    
    
    
    
    
    
    
    
    
    
    
    
    
    
    
    
      
        Ingevolge artikel 29, tweede lid, OLW staat tegen deze uitspraak geen gewoon rechtsmiddel open. 
      
    
  
  
     Zie artikel 23 Overleveringswet.
  
  
     Zie artikel 22, eerste en derde lid, OLW. 
  
  
     Zie onderdeel e) van het EAB.