Behandeling voorstel van (rijks)wet Tweede Protocol tot wijziging van het Verdrag betreffende beperking van gevallen van meervoudige nationaliteit en betreffende militaire verplichtingen in geval van meervoudige nationaliteit; Straatsburg, 2 februari 1993 (24152, R1536)
Staten-Generaal — Handelingen 
Datum: 2014-07-12 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Handeling 1995-1996, pag. 1522-1525

 
 
 

Handeling

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Vergadernummer
Datum vergadering

14-05-1996

Eerste Kamer der Staten-Generaal

1995-1996

nr. 31, pagina 1522-1525

14-05-1996

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 
 Er is geen inhoudsopgave aanwezig.
 
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties over kamerdossier

Kamerdossier 24152Toon publicaties die dit dossier behandelen

 
 
 Publicaties in vergadering

Behandeling voorstel van (rijks)wet Tweede Protocol tot wijziging van het Verdrag betreffende beperking van gevallen van meervoudige nationaliteit en betreffende militaire verplichtingen in geval van meervoudige nationaliteit; Straatsburg, 2 februari 1993 (24152, R1536)Pagina 1522-1525
Behandeling van de volgende voorstellen van de commissie voor de Verzoekschriften: adres van Y.H. te E., met betrekking tot kwijtschelding van een belastingschuld (Gedrukt stuk Eerste Kamer, 1995-1996, nr. XIX); adres van M.N. te R., met betrekking tot kwijtschelding van een belastingschuld (Gedrukt stuk Eerste Kamer, 1995-1996, nr. XX); adres van J.M.R. te U., met betrekking tot kwijtschelding van een belastingschuld (Gedrukt stuk Eerste Kamer, 1995-1996, nr. XXI)Pagina 1522-1522
Behandeling wetsvoorstel Goedkeuring van het op 31 oktober 1994 te Luxemburg tot stand gekomen Besluit betreffende het stelsel van eigen middelen van de Europese Gemeenschappen (Trb. 1994, 278) (24127)Pagina 1525-1544
Behandeling wetsvoorstel Wijziging van de Wet verplaatsing mestproduktie (24426); het voorstel van (rijks)wet Goedkeuring van het op 17 december 1994 te Lissabon tot stand gekomen Verdrag inzake het Energiehandvest, met Bijlagen, en het op 17 december 1994 te Lissabon tot stand gekomen Protocol bij het Energiehandvest, betreffende energie-efficiëntie en de daarmee verband houdende milieu-aspecten, met Bijlage (Trb. 1995, 108) (24545, R1560)Pagina 1522-1522
Behandeling wetsvoorstel Regels met betrekking tot de oprichting van de naamloze vennootschap N.V. RBB (Wet privatisering RBB) (24345)Pagina 1522-1522
Lijst van besluiten (dinsdag 14 mei 1996)Pagina 1593-1594
Lijst van ingekomen stukken, met de door de voorzitter ter zake gedane voorstellen (dinsdag 14 mei 1996)Pagina 1594-1596
31ste vergadering; 14 mei 1996Pagina 1521-1522
Het beleidsdebat inzake Sociale Zaken en WerkgelegenheidPagina 1544-1593

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 33 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 

 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 Aan de orde is de behandeling van: 
 
 het voorstel van (rijks)wet
Tweede Protocol tot wijziging van het Verdrag betreffende beperking van gevallen
van meervoudige nationaliteit en betreffende militaire verplichtingen in geval
van meervoudige nationaliteit; Straatsburg, 2 februari 1993 (24152, R1536).
 
 
 
 
 
 De beraadslaging wordt geopend.
 
 
 
 
 
 De heer Glasz (CDA):
 
 Mijnheer de voorzitter! Vorig jaar is de schriftelijke behandeling aangevangen
van de eerste tranche van de Rijkswet op het Nederlanderschap. Het belangrijkste
punt van die wet was het vervallen van het vereiste om afstand te doen van
de oorspronkelijke nationaliteit voor het verkrijgen van de Nederlandse nationaliteit.
Onze huidige wet gaat uit van monopatridie, behalve in individuele uitzonderingen
op redelijkheidsgronden. Het gaat dus om enkelvoudige nationaliteit. Voor
die wijzigingen in de eerste tranche hanteerde het kabinet voornamelijk twee
argumenten.
 
 Het eerste argument hield in dat het schrappen van het afstandsvereiste
de integratie zou bevorderen. De CDA-fractie meende en meent nu nog dat daarmee
de zaken worden omgedraaid. Het verlenen van het Nederlanderschap is per se
niet instrumenteel voor integratie en zeker niet als tegelijkertijd de inburgeringseisen
worden verlaagd. Integratie bevordert men daarentegen wel door verlening van
het Nederlanderschap te zien als afronding van een voltooid integratieproces.
Men mag, nee, men moet van buitenlanders verwachten dat zij zich echt inzetten
voor integratie. Dat is in hun eigen belang en in het belang van de Nederlandse
samenleving. Relativering van het nationaliteitsbegrip wijst het CDA af. Dat
was het eerste argument dat de eerste tranche van een wet moest ondersteunen
die nu niet aan de orde is, maar die ik wel nodig heb om ook het tweede argument
te kunnen noemen dat daarbij gold.
 
 Het tweede argument dat door het kabinet ter ondersteuning van de eerste
tranche werd voorgedragen, was dat het Verdrag van Straatsburg, waarop ook
onze wetgeving is geënt, het uitgangspunt van de monopatridie, de enkelvoudige
nationaliteit, aanmerkelijk zou wijzigen. Met andere woorden, in Europa, in
de verdragslanden was een belangrijke wijziging in het denken tot stand gebracht
waarbij je eigenlijk zou kunnen zeggen dat het uitgangspunt van de enkelvoudige
nationaliteit werd verlaten.
 
 Dat heeft mij en ook de fractie van de VVD ertoe gebracht te bepleiten
dat eerst maar eens dat protocol, die wijziging op het verdrag, moest worden
bezien. Zo is door de staatssecretaris de eerste tranche stil gelegd en ligt
nu het Tweede Protocol, de wijziging op het verdrag, voor. Wat zien wij? Van
het uitgangspunt van enkelvoudige nationaliteit wordt slechts afgeweken voor
een zeer beperkte kring, te weten tweede-generatiemigranten, nationaliteitsrechtelijk
gemengde huwelijken en kinderen uit die huwelijken. Deze categorie is veel
beperkter dan aan de Kamer bij de eerste tranche in het vooruitzicht was gesteld
en in ieder geval veel te beperkt om een zo algemene afwijking van het uitgangspunt
van enkelvoudige nationaliteit te rechtvaardigen. Voor de CDA-fractie komt
daar nog een belangrijk materieel punt bij. De categorieën waarop dit
Tweede Protocol toeziet, betreft mensen wier integratie goeddeels
zo niet geheel is voltooid. Bij de tweede generatie migranten zal dit in het
algemeen steeds het geval zijn. Dat zo zijnde, hebben wij geen bezwaar tegen
dubbele nationaliteiten voor in wezen reeds geïntegreerde migranten.
De CDA-fractie zal dan ook instemmen met dit protocol. Voor alle duidelijkheid
voeg ik daar wel aan toe dat zulks onze bezwaren tegen die eerste tranche
onverlet laat. Het gaat het CDA om de integratie en die wordt naar onze mening
niet gediend met de eerste tranche.
 
 
 
 
 
 De heer Heijne Makkreel (VVD):
 
 Voorzitter! Ik zal niet vooruitlopen op de bespreking van de eerste tranche.
Daar heb ik ook geen behoefte aan, gezien de houding die mijn fractie ten
opzichte van het dit voorstel inneemt. Ik zal mij strikt tot de bespreking
van het protocol beperken. De heer Glasz wees er al op dat het om een zeer
beperkte wijziging van het protocol gaat, voor zeer beperkte categorieën.
Anders dan hij wijst mijn fractie ook deze beperkte wijziging af, omdat wij
ons op het standpunt stellen dat dubbele nationaliteiten zoveel mogelijk bestreden
dienen te worden. Dat geldt ook voor de beperkte wijziging die dit protocol
mogelijk maakt. Mijn fractie zal dus, volledig in lijn met de standpunten
die de heer Korthals aan de andere kant van het Binnenhof verdedigd heeft,
tegen dit voorstel stemmen. Om een uitvoeriger bespreking van de argumenten
daarvoor te vermijden, verwijs ik kortheidshalve naar wat hij daar heeft gezegd.
Alleen zijn vergelijking met het aanrecht neem ik niet over, want die zou
tegen mij gebruikt kunnen worden.
 
 
 
 
 
 Mevrouw Le Poole (PvdA):
 
 Mijnheer de voorzitter! Het voorstel van rijkswet houdende goedkeuring
van het Tweede Protocol hangt samen met de op dit moment gedeeltelijk in deze
Kamer aanhangige wetsvoorstellen tot wijziging van de Wet op het Nederlanderschap.
Bij de discussie omtrent dit protocol in de Tweede Kamer is door een aantal
partijen de al dan niet wenselijkheid van de zogenaamde eerste tranche van
wijziging van genoemde wet en de gang van zaken rondom dat wetsontwerp uitvoerig
aan de orde gesteld. Ook de collega's Glasz en Heijne Makkreel hebben zoëven
al gerefereerd aan die eerste tranche. Wat onze fractie betreft, kan de discussie
vandaag beperkt blijven tot de vraag, of het Tweede Protocol al dan niet door
deze Kamer moet worden aanvaard. Uit de motivering van ons standpunt zal duidelijk
naar voren komen, hoe wij staan tegenover de eerste tranche.
 
 In het verhaal dat ik op schrift heb gesteld, staat ook waar het om gaat,
maar ik zal dat hier niet allemaal uit de doeken doen. Iedereen weet hier
immers waar het eigenlijk om gaat en het is ook al kort besproken door de
heer Glasz. Mijn fractie deelt het standpunt van de staatssecretaris, zoals
dat in het schriftelijke en mondelinge debat in de Tweede Kamer naar voren
is gekomen. Dat houdt in dat er sinds de totstandkoming van het Verdrag van
Straatsburg bij velen een andere houding is ontstaan tegenover de wenselijkheid
van het rigoureus tegengaan van meervoudige nationaliteiten. De gedachtenvorming
op dit punt is vooral beïnvloed door de grootschalige migratie en de
toegenomen mobiliteit, waardoor, veel meer dan voorheen, vele mensen een reële
band met meer dan één land hebben. Een belangrijk gegeven, samenhangend
met de toegenomen migratie en mobiliteit, is het groeiend aantal huwelijken
tussen personen van verschillende nationaliteit en de erkenning van het beginsel
van gelijkgerechtigdheid van man en vrouw. Tegen deze achtergrond is het Tweede
Protocol tot stand gekomen.
 
 Mijnheer de voorzitter! Meervoudige nationaliteit heeft voor burgers en
staten voor- en nadelen. Welke deze zijn en welke overwegen, zal van geval
tot geval verschillen. Mijn fractie is in elk geval van mening dat meervoudige
nationaliteit niet altijd verwerpelijk is. Wij verschillen dus vooral van
mening met de fractie van de VVD. In een aantal gevallen valt dubbele nationaliteit
volgens ons positief te waarderen. Dubbele nationaliteit komt – de staatssecretaris
heeft er ook al op gewezen in de memorie van antwoord bij de wijziging van
de Rijkswet op het Nederlanderschap in deze Kamer – naar Nederlands
recht op vele wijzen tot stand. Dat kan bijvoorbeeld doordat kinderen geboren
worden uit een huwelijk van ouders van verschillende nationaliteit, of doordat
kinderen van Nederlandse ouders geboren worden in een land met het ius soli,
zoals de Verenigde Staten, Canada, Australië en Nieuw-Zeeland. Het heeft
iets willekeurigs om in deze gevallen meervoudige nationaliteit toe te staan,
maar die te verbieden wanneer nationaliteitsverkrijging door een uitdrukkelijke
wilsverklaring aan de orde is. Het juiste uitgangspunt bij het regelen van
enkel- of meervoudige nationaliteit is volgens mijn fractie dat het mogelijk
is, een dubbele nationaliteit te hebben in die gevallen waar men met meer
dan één land een reële band heeft. Waar dit het geval is,
is de wens om meer dan één nationaliteit te hebben, alleszins
respectabel. Waar dit het geval is, kan de mogelijkheid om de oude nationaliteit
te behouden de integratie in het nieuwe land bevorderen, doordat het makkelijker
zal vallen om de nationaliteit daarvan aan te nemen.
 
 In het licht van het voorgaande zal het de Kamer niet verbazen, dat mijn
fractie de in het protocol voorgestelde versoepeling ondersteunt. Het gaat
hier in feite nog slechts om een beperkte uitbreiding van de mogelijkheid
van meervoudige nationaliteit in de door ons voorgestane richting. Immers,
deze is beperkt tot de in het protocol genoemde gevallen, terwijl bovendien
het Verdrag van Straatsburg alleen een beperkt aantal Westeuropese landen
bindt.
 
 Zoals de Kamer uit het voorgaande zal opmaken, is mijn fractie in feite
voorstander van een verdergaande verruiming, zoals voorgesteld in de eerste
tranche. Zij wordt in dit standpunt gesterkt door de vele brieven die haar
bereikt hebben van Nederlanders die in het buitenland wonen en met goede reden
reikhalzend uitzien naar een mogelijkheid om de nationaliteit van het land
waar zij wonen aan te nemen, zonder de Nederlandse nationaliteit te verliezen.
Ook de organisaties van buitenlanders pleiten ervoor dat het voor hier wonende
buitenlanders mogelijk blijft om Nederlander te worden, zonder dat zij afstand
moeten doen van hun eigen nationaliteit.
 
 Graag vernemen wij in tweede termijn van de staatssecretaris wat –
nadat zij heeft kennis genomen van de standpunten van de verschillende fracties
in deze Kamer – haar plannen zijn met betrekking tot
de eerste tranche van wijziging van de Wet op het Nederlanderschap. Ook horen
wij graag van de staatssecretaris of er sinds het debat in de Tweede Kamer
nadere ontwikkelingen zijn in Europees verband en welke consequenties de staatssecretaris
uit het debat van vandaag trekt voor de verdere Nederlandse inbreng in Europees
verband.
 
 
 
 
 
 De heer Holdijk (SGP):
 
 Voorzitter! Het is mijn voornemen om te volstaan met een stemverklaring
en mij lijkt dat ik die ook op dit moment wel kan geven. Sprekend namens de
fracties van SGP, GPV en RPF moet ik verklaren dat deze fracties geen adhesie
kunnen betuigen aan het voorstel tot goedkeuring van het Tweede Protocol tot
wijziging van het Verdrag van Straatsburg van 1963, dat beoogde de gevallen
van meervoudige nationaliteit te beperken. Dit Tweede Protocol doet afbreuk
aan die doelstelling. Om exact dezelfde redenen als door de heer Van den Berg
namens de drie fracties in de Tweede Kamer op 21 februari jongstleden naar
voren zijn gebracht, zullen onze fracties in deze Kamer tegen het wetsvoorstel
stemmen.
 
 Het enige verschil is gelegen in het procedurele feit dat dit wetsvoorstel
in de volgorde van behandeling in deze Kamer, terecht overigens, voorafgaat
aan de behandeling van de wetsvoorstellen 23029 en 23594. Dit verschil vermag
ons evenwel niet tot een andere opstelling brengen dan die van de Tweede-Kamerfracties.
Over de inhoudelijke kant van de zaak hopen wij elkaar nader te spreken bij
de behandeling van beide genoemde wetsvoorstellen.
 
 
 
 
 
 Staatssecretaris Schmitz:
 
 Voorzitter! Ik dank de Kamer voor de gekozen volgorde van behandeling
van de voorstellen inzake de Wet op het Nederlanderschap. In de Tweede Kamer
is de volgorde van behandeling anders geweest. Dat was op zichzelf heel logisch,
als je kijkt naar de geschiedenis van de discussie in de Tweede Kamer. Inhoudelijk
gezien is de volgorde die hier thans in de Eerste Kamer wordt gevolgd, gelukkiger,
omdat het Tweede Protocol inhoudelijk gezien een soort bijstelling is van
het Verdrag van Straatsburg.
 
 De dubbele nationaliteit brengt veel discussies met zich. Er zijn partijen
in deze Kamer en aan de overkant die dezelfde lijn hebben aangehouden: zoveel
mogelijk beperken van de dubbele nationaliteit.
 
 Toch wil ik kort even de geschiedenis schetsen. Men weet dan in welke
orde wij bezig zijn. Het Verdrag van Straatsburg is in 1963 tot stand gekomen.
Dat moeten wij zien in het licht van de toenmalige omstandigheden. Ik doel
op de migratie in de jaren vijftig en zestig. Een aantal landen meende dat
meervoudige nationaliteit moest worden tegengegaan.
 
 Nu zegt de heer Glasz dat relativering van een nationaliteitsbeginsel
en van het Nederlanderschap uit den boze is. Ik kan dan een hele verhandeling
houden over integratie. Maar ik heb de heer Glasz heel goed begrepen dat zijn
fractie absoluut niet overtuigd is van de eerste tranche en dat zij kan leven
met het Tweede Protocol. Ik heb verleden week de nadere memorie van antwoord
over de eerste tranche naar de Eerste Kamer gestuurd. Ik hoop oprecht in de
gelegenheid te zijn met de Kamer te discussiëren over de reden waarom
dit instrument straks ook in de eerste tranche aan de orde is. Wij denken
namelijk dat dit de integratie wel degelijk kan bevorderen en dat dit geen
afbreuk doet aan de band van mensen met hetzij hun oorspronkelijke nationaliteit
hetzij hun nieuwe nationaliteit.
 
 Ik meen dat mevrouw Le Poole melding heeft gemaakt van vele ex-Nederlanders
die ontzettend graag weer een band met Nederland willen. Ik heb ook een brief
hierover ontvangen van de minister van Buitenlandse Zaken. Daarin wordt mij
gevraagd om alsjeblieft haast te maken met de invoering van die mogelijkheden,
omdat de ambassades worden overspoeld met vragen van ex-Nederlanders die op
de een of andere wijze de band met Nederland terug willen krijgen.
 
 Ik weet dat er landen zijn die menen dat naturalisatie een soort bekroning
is van de inburgering. Dit geldt voor Duitsland. Naturalisatie kan evenwel
ook opgevat worden als het invullen van een gevoel van verantwoordelijkheid,
ook voor het nieuwe land waarin men zich heeft gevestigd, in die zin dat men
niet alleen rechten, maar ook plichten heeft in dat land. In het nieuwe land
doet men volop mee; men heeft ook volop rechten, alsook voelt men zich verantwoordelijk
voor die samenleving, maar toch wil men een band, vaak een emotionele band –
dat geef ik toe – met het land van herkomst eigenlijk helemaal niet
kwijt.
 
 Mensen uit mijn vriendenkring wonen langer in Nederland dan zij in het
land van herkomst gedaan hebben. Zo heb ik Zwitserse vrienden die ontzettend
blij zijn dat zij de Zwitserse nationaliteit hebben gehouden, hoewel zij hier
al langer wonen dan zij daar gedaan hebben. Zij weten zich namelijk nog verbonden
met het land van herkomst. Dit is een emotioneel argument. Er gelden in dezen
niet alleen rationele argumenten. Op zich is het heel goed dat een nationaliteitskwestie
geladen is met emotie, met betrokkenheid, terwijl men de verantwoordelijkheid
in het nieuwe land ten volle wil dragen.
 
 Ik ben erg blij dat een aantal partijen hebben gezegd dat zij met het
Tweede Protocol inzake een beperking van dat verlies van nationaliteit kunnen
leven. Het geldt voor een beperkt aantal mensen die geheel geïntegreerd
zijn. Ook de heer Glasz zegt dat.
 
 Het Tweede Protocol biedt wel een mogelijkheid voor de staten die zich
daarbij willen aansluiten om dat verlies te beperken. Dat moet weer neergelegd
worden in de nationale wetgeving. Gesteld dat deze Kamer in meerderheid absoluut
niet wil horen van de eerste, laat staan de tweede tranche, maar wel het Tweede
Protocol aanvaardt, dan zullen wij dat ook moeten neerleggen in de nationale
wetgeving.
 
 Voorts is de eerste tranche afgehandeld en goedgekeurd in de Tweede Kamer.
Die is nu bij deze Kamer aan de orde. Daarachter komt de tweede tranche, waarbij
het optierecht voor met name ex-Nederlanders van groot belang is. Die mogelijkheden
worden daarin vergemakkelijkt. De tweede tranche is materieel afgehandeld
in de Tweede Kamer. Men heeft die alleen niet in stemming gebracht, omdat
men eigenlijk graag eerst wil weten wat de Eerste Kamer doet.
 
 Het lijkt mij dan ook niet meer dan correct dat wij de eerste tranche
in deze Kamer bespreken. Ik heb de nadere memorie van antwoord ook doen
toekomen. De Eerste Kamer kan evenwel besluiten om die te zamen met de tweede
tranche te bespreken. Ik weet heel wel dat ik het risico loop dat de Eerste
Kamer de eerste tranche niet aanvaardt. Maar het lijkt mij toch goed om de
kans te hebben om argumenten uit te wisselen over het belang van de eerste
tranche.
 
 Het Tweede Protocol vormt de kern van deze discussie. Dat betreft een
beperkte categorie. Het lijkt erop dat de meerderheid in de Kamer daar begrip
voor heeft. Ik geef de heer Heijne Makkreel toe dat men volstrekt consistent
is in de opvattingen, ook met de overkant, zoals dat hier zo fraai genoemd
wordt, vanaf het eerste uur: beperk die dubbele nationaliteit zoveel mogelijk.
Hetzelfde geldt voor de heer Holdijk.
 
 Het Tweede Protocol leidt in Europees verband ook tot verdergaande besprekingen.
Het is bekend dat Nederland daarin een heel actieve rol vervult. Ik verwijs
daartoe weer even naar de geschiedenis. In 1990 was in de Tweede Kamer de
notitie aan de orde inzake meervoudige nationaliteit. Dat was de zeer duidelijke
wens van het toenmalige kabinet en de Kamer. Die ging zelfs zo ver dat dit
al uitvoering kreeg in de praktijk via een circulaire. Ik neem aan dat de
deze Kamer daar in een later stadium op terugkomt. Destijds werd aan de toenmalige
minister van Justitie gevraagd om snel met nieuwe wetgeving te komen.
 
 In 1993 komt het Tweede Protocol, omdat een aantal landen het geratificeerd
hebben. Ik noem Frankrijk en Italië. Ik zou het zeer op prijs stellen
als Nederland zich daarbij kon aansluiten. Het gaat in het Tweede Protocol
dus om een versoepeling van de verliesregeling. Nogmaals, in de eerste tranche
breiden wij dat uit in de geest van het Tweede Protocol. Het is aan deze Kamer
om aan te geven of zij daarin al dan niet wil meegaan.
 
 Ik ben mij ervan bewust dat de discussie nog even verder gaat. Ik voeg
eraan toe dat dit ook in Europees verband gebeurt. Europese commissies van
deskundigen zijn bezig om het Verdrag van Straatsburg van 1963 in een moderner
licht te plaatsen. Het zou een goede aanwijzing zijn als wij van deze Kamer
zouden weten hoe zij over het Tweede Protocol dacht, alsook straks over de
eerste tranche. Dat zou van belang zijn voor onze mogelijkheden op Europees
niveau. Wij kunnen dan zeggen: wij kunnen tot hier gaan en niet verder, want
in Nederland is men voor een heel beperkte uitbreiding van de mogelijkheden
voor een meervoudige nationaliteit.
 
 
 
 
 
 De beraadslaging wordt gesloten.
 
 
 
 
 
 Het wetsvoorstel wordt zonder stemming aangenomen.
 
 
 
 
 De voorzitter:
 
 De aanwezige leden van de fracties van de VVD, de SGP, het GPV en de RPF
wordt conform artikel 121 van het Reglement van orde aantekening verleend,
dat zij geacht willen worden zich niet met het wetsvoorstel te hebben kunnen
verenigen.
 
 
 
 
 
 De vergadering wordt enkele minuten geschorst.
 
 
 
 
 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/h-ek-19951996-31-1522-1525.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl