ECLI:NL:RBDHA:2024:4704, Rechtbank Den Haag, 03-04-2024, NL24.8324 en NL24.8325
Rechtbank Den Haag — Uitspraak 
Datum: 2024-04-03 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Bestuursrecht; Vreemdelingenrecht

Samenvatting: Dublin Oostenrijk ogg

RECHTBANK DEN HAAG
  
  
    Bestuursrecht
  
  
    zaaknummers: NL24.8324 en NL24.8325 
    
      
      uitspraak van de enkelvoudige kamer en de voorzieningenrechter in de zaak tussen
    
  
  
    
      
      [eiser] , V-nummer: [v-nummer] , eiser/verzoeker (hierna: eiser)
    (gemachtigde: mr. M.M. van Woensel),
    
    
      en
    
    
  
  
    de staatssecretaris van Justitie en Veiligheid, verweerder.
    
    
  
  
    Inleiding
    
    
      1. In deze uitspraak beoordeelt de rechtbank het beroep van eiser tegen het niet in behandeling nemen van de aanvraag tot het verlenen van een verblijfsvergunning asiel voor bepaalde tijd. De voorzieningenrechter beoordeelt in deze uitspraak ook het verzoek om een voorlopige voorziening van eiser. Verweerder heeft de aanvraag met het bestreden besluit van 1 maart 2024 niet in behandeling genomen omdat Oostenrijk verantwoordelijk is voor de aanvraag.
    
    
    
  
  
    Beoordeling door de rechtbank
    
    
      
        Geen zitting
      
    
    
    2. De rechtbank houdt in deze zaak geen zitting. Het beroep is namelijk kennelijk ongegrond. Hieronder legt de rechtbank dit uit.
    
    
      
        Waar gaat deze zaak over?
      
    
    
    3. Eiser stelt de Syrische nationaliteit te hebben en te zijn geboren op [geboortedatum] 1987. Verweerder heeft eisers asielaanvraag niet in behandeling genomen, omdat Oostenrijk verantwoordelijk zou zijn voor de behandeling daarvan.
    
    
      
        Wat vindt eiser in beroep?
      
    
    
    4. Eiser verzoekt zijn zienswijze als herhaald en ingelast te beschouwen. Verder kan en wil eiser niet terug naar Oostenrijk. Eiser wil bij zijn broer in Nederland blijven. Eiser is analfabeet en krijgt bij de algemene dagelijkse zaken in het leven hulp van zijn broer. Verweerder had in deze afhankelijkheidsrelatie een bijzonder individuele omstandigheid moeten zien waardoor verweerder het asielverzoek van eiser op grond van artikel 17 van de Dublinverordening aan zich had moeten trekken.
    
    
    
      
        Wat is het oordeel van de rechtbank?
      
    
    
    5. De rechtbank overweegt dat de algemene stelling van eiser in beroep dat de inhoud van de zienswijze als herhaald en ingelast moet worden beschouwd onvoldoende is om aan te merken als beroepsgrond waar de rechtbank op in moet gaan. Verweerder is in het bestreden besluit ingegaan op de zienswijze van eiser. Daarom zal de rechtbank uitsluitend ingaan op wat eiser in beroep concreet heeft aangevoerd.
    
    6. Op grond van artikel 17, eerste lid, van de Dublinverordening kan verweerder een asielaanvraag onverplicht inhoudelijk in behandeling nemen. Dit is een discretionaire bevoegdheid van verweerder en houdt in dat verweerder veel vrijheid heeft in zijn beoordeling. De rechtbank toetst terughoudend of verweerder gebruik had moeten maken van deze bevoegdheid. De rechtbank oordeelt dat eiser de familierechtelijke band met zijn gestelde broer niet met stukken heeft onderbouwd. Bovendien heeft eiser geen bewijs aangedragen dat hij door zijn analfabetisme hulp nodig heeft bij de algemene dagelijkse zaken en dat zijn gestelde broer een zodanig unieke positie als zijn zorgverlener inneemt dat hij niet of zeer moeilijk door anderen te vervangen is. Daarnaast overweegt de rechtbank dat de Dublinverordening niet is bedoeld als middel om op reguliere gronden gezinshereniging te realiseren. Het gaat slechts om de vraag welke lidstaat verantwoordelijk is voor de asielaanvraag van eiser.
    
    
  
  
    Conclusie en gevolgen
    
    7. De beroepsgronden slagen niet. De rechtbank twijfelt hier niet over. Daarom is het beroep kennelijk ongegrond. 
    
    8. Nu er uitspraak is gedaan in het beroep en er niet langer sprake is van connexiteit, wordt het verzoek om een voorlopige voorziening niet-ontvankelijk verklaard.
    
    9. Eiser krijgt geen vergoeding van zijn proceskosten.
    
    
    
    
    
    
    
    
    
    
    
    
    
    
    
  
  
    Beslissing
    
    
      De rechtbank verklaart het beroep ongegrond.
    
    
    
      De voorzieningenrechter verklaart het verzoek tot het treffen van een voorlopige voorziening niet-ontvankelijk.
    
    
    
    
      Deze uitspraak is gedaan door mr. C.I.H. Kerstens-Fockens, (voorzieningen)rechter, in aanwezigheid van B.C.N. van Slingerland, griffier.
    
    
    
      De beslissing is uitgesproken in het openbaar en bekendgemaakt op:
    
    
    
      
      
        Rechtsmiddel
      
      
        Bent u het niet eens met deze uitspraak?
      
      
      Als u het niet eens bent met deze uitspraak op het beroep, kunt u een brief sturen naar de rechtbank waarin u uitlegt waarom u het er niet mee eens bent. Dit heet een verzetschrift. U moet dit verzetschrift indienen binnen 6 weken na de dag waarop deze uitspraak is verzonden. U ziet deze datum hierboven. Als u graag een zitting wilt waarin u uw verzetschrift kunt toelichten, kunt u dit in uw verzetschrift vermelden. Tegen de uitspraak op het verzoek om een voorlopige voorziening staat geen rechtsmiddel open.
      
    
  
  
     Zie artikel 8:54, eerste lid, aanhef en onder c, van de Algemene wet bestuursrecht (Awb).
  
  
     Op grond van artikel 8:81 en 8:83, derde lid, van de Awb.