ECLI:NL:HR:2000:AA7959, Hoge Raad, 31-10-2000, 01991/99
Hoge Raad — Uitspraak 
Datum: 2000-10-31 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Strafrecht

Samenvatting: -

31 oktober 2000
      Strafkamer
      nr. 01991/99
    
    
    Hoge Raad der Nederlanden
    
    Arrest
    
    
      op het beroep in cassatie tegen een arrest van het Gerechtshof te ’s-Gravenhage
      van 2 september 1999 alsmede tegen alle op de terechtzitting van dit Hof gegeven
      beslissingen in de strafzaak tegen:
      [verdachte], geboren te [geboorteplaats] (Egypte) op [geboortedatum] 1962, ten 
      tijde van de bestreden uitspraak gedetineerd in het Huis van Bewaring te ‘s-
      Gravenhage.
    
    
    1. De bestreden uitspraak
    
    
      1.1. Het Hof heeft in hoger beroep - met vernietiging van een vonnis van de 
      Arrondissementsrechtbank te ‘s-Gravenhage van 26 januari 1999 - de verdachte 
      ter zake van “doodslag” veroordeeld tot acht jaren gevangenisstraf. Voorts heeft 
      het Hof de vordering van de benadeelde partij gedeeltelijk toegewezen in voege 
      als in het arrest vermeld.
    
    
    
      1.2. Het verkorte arrest en de aanvulling daarop als bedoeld in art. 365a, tweede 
      lid Sv zijn aan dit arrest gehecht en maken daarvan deel uit.
    
    
    2. Geding in cassatie
    
    
      Het beroep, dat zich kennelijk niet richt tegen de vrijspraak van het primair 
      tenlastegelegde, toegespitst op art. 289 Sr, is ingesteld door de verdachte. 
      Namens deze heeft mr. A. Moszkowicz, advocaat te Amsterdam, een middel van 
      cassatie voorgesteld. De schriftuur is aan dit arrest gehecht en maakt daarvan 
      deel uit.
      De Advocaat-Generaal Machielse heeft geconcludeerd tot vernietiging van het 
      bestreden arrest en tot verwijzing van de zaak naar een aangrenzend hof ter 
      berechting en verdere afdoening. 
    
    
    3. Beoordeling van het middel
    
    
      3.1. Het middel strekt ten betoge dat de bewezenverklaring onvoldoende met 
      redenen is omkleed.
    
    
    
      3.2. De bewezenverklaring houdt, samengevat, in dat de verdachte opzettelijk zijn 
      vrouw van het leven heeft beroofd door haar meermalen met een mes te steken.
    
    
    
      3.3. Anders dan het middel blijkens de toelichting stelt, heeft het Hof op zichzelf 
      het bewezenverklaarde uit de gebezigde bewijsmiddelen zoals opgenomen in de 
      aanvulling op het verkorte arrest, kunnen afleiden.
    
    
    
      3.4. Voorzover het middel er nog over bedoelt te klagen dat het in het middel 
      bedoelde bewijsverweer op ontoereikende gronden is verworpen en dat de 
      bewezenverklaring in het licht daarvan onvoldoende met redenen is omkleed, 
      verdient het volgende opmerking. 
    
    
    
      3.5. Het verweer houdt blijkens hetgeen door en namens de verdachte ter 
      terechtzitting in hoger beroep is aangevoerd in, dat de verdachte in de nacht van 
      12 op 13 juli 1998 de echtelijke woning waar zijn vrouw aanwezig was, heeft 
      verlaten om een frisse neus te halen, dat hij na enige tijd daar is teruggekeerd, dat 
      hij toen zijn vrouw aantrof bebloed en met een mes in de borst en dat hij heeft 
      geprobeerd het mes uit de borst van zijn vrouw te trekken.    
    
    
    
      3.6. Het Hof heeft omtrent dat verweer overwogen en beslist hetgeen in het 
      bestreden arrest is weergegeven onder het hoofd: “Toelichting bij de 
      bewezenverklaring en de bewijsmiddelen”.
    
    
    
      3.7. In het licht van de tot het bewijs gebezigde bewijsmiddelen en in aanmerking 
      genomen de inhoud van dat verweer heeft het Hof dat verweer op toereikende 
      gronden verworpen. ’s Hofs feitelijke oordeel dat de voorstelling van zaken van de 
      verdachte niet aannemelijk is geworden, is niet onbegrijpelijk en kan in cassatie 
      niet verder worden getoetst. Tot een nadere motivering van de bewezenverklaring 
      was het Hof niet gehouden. 
    
    
    3.8. Het middel faalt derhalve.
    
    4. Slotsom
    
    
      Nu het middel niet tot cassatie kan leiden, terwijl de Hoge Raad ook geen grond 
      aanwezig oordeelt waarop de bestreden uitspraak, voorzover aan zijn oordeel 
      onderworpen, ambtshalve zou behoren te worden vernietigd, moet het beroep 
      worden verworpen.
    
    
    5. Beslissing
    
    De Hoge Raad verwerpt het beroep.
    
    
      Dit arrest is gewezen door de vice-president C.J.G. Bleichrodt als voorzitter, en de 
      raadsheren G.J.M. Corstens, H.A.M. Aaftink, A.M.J. van Buchem Spapens en
      A.J.A. van Dorst, in bijzijn van de griffier S.P. Bakker, en uitgesproken op 31
      oktober 2000.
      Mr. H.A.M. Aaftink is buiten staat dit arrest te ondertekenen.