ECLI:NL:GHARL:2020:9914, Gerechtshof Arnhem-Leeuwarden, 24-11-2020, 19/01321
Gerechtshof Arnhem-Leeuwarden — Uitspraak 
Datum: 2020-11-24 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Bestuursrecht; Belastingrecht

Samenvatting: Wet Woz. Waardevaststelling woning.

GERECHTSHOF ARNHEM - LEEUWARDEN
    locatie Arnhem
    nummer 19/01321
    uitspraakdatum: 24 november 2020
    
    
      
        Uitspraak van de zevende enkelvoudige belastingkamer
      
    
    
    
      op het hoger beroep van
    
    
    
      de heffingsambtenaar van de gemeente Baarn (hierna: de heffingsambtenaar)
    
    
    
      tegen de uitspraak van de rechtbank Midden-Nederland van 19 september 2019, nummer UTR 19/81, in het geding tussen de heffingsambtenaar en
    
    
    
      
        
          [X] te [Z] (hierna: belanghebbende)
    
    
    
    
  
  
    
      1Ontstaan en loop van het geding
    
    
      1.1.
      De heffingsambtenaar heeft bij beschikking op grond van de Wet waardering onroerende zaken (hierna: de Wet WOZ) de waarde van de onroerende zaak [a-straat] 15A te [Z] (hierna: de woning), per waardepeildatum 1 januari 2017 en naar de toestand op die datum, voor het jaar 2018 vastgesteld op € 493.000. Tegelijk met deze beschikking is de aanslag onroerende-zaakbelasting 2018 vastgesteld. 
      
    
    
      1.2.
      Op het bezwaarschrift van belanghebbende heeft de heffingsambtenaar bij uitspraak op bezwaar de beschikking en aanslag gehandhaafd.
      
    
    
      1.3.
      Belanghebbende is tegen die uitspraak in beroep gekomen bij de rechtbank Midden-Nederland (hierna: de Rechtbank). De Rechtbank heeft het beroep gegrond verklaard, de uitspraak van de heffingsambtenaar vernietigd, de beschikking verminderd tot € 450.000, de aanslag dienovereenkomstig verminderd en de heffingsambtenaar gelast het grifierecht te vergoeden.
      
    
    
      1.4.
      De heffingsambtenaar heeft hoger beroep ingesteld.
      
    
    
      1.5.
      Het onderzoek ter zitting heeft op digitale wijze plaatsgevonden op 13 november 2020. Van de zitting is een proces-verbaal opgemaakt, dat aan deze uitspraak is gehecht.
      
      
    
  
  
    
      2Vaststaande feiten
    
    
      2.1.
      De woning is een in 2005 gebouwd appartement met een berging en twee parkeerplaatsen. De woning heeft een inhoud van 474 m3. Belanghebbende is samen met haar echtgenoot [A] eigenaar van deze woning.
      
    
    
      2.2.
      De woning is op 12 oktober 2017 door belanghebbende en de echtgenoot gekocht voor € 528.000.
      
    
  
  
    
      3Geschil
    
    
      In geschil is de waarde op de waardepeildatum.
    
    
    
  
  
    
      4Beoordeling van het geschil
    
    
      4.1.
      Het Hof merkt om te beginnen op dat de Rechtbank per abuis uitspraak heeft gedaan op naam van de echtgenoot van belanghebbende, [A] . Het Hof leidt uit de stukken af dat [A] met toestemming van zijn echtgenote bezwaar en beroep heeft ingesteld tegen de aan haar opgelegde beschikking en aanslag. Het Hof vat de uitspraak van de Rechtbank op als een uitspraak in het geding tussen belanghebbende en de heffingsambtenaar.
      
    
    
      4.2.
      In hoger beroep betoogt de heffingsambtenaar dat de Rechtbank te weinig rekening heeft gehouden met het eigen verkoopcijfer. De uitspraak van de Rechtbank dient te worden vernietigd en de uitspraak op bezwaar dient te worden bevestigd, aldus de heffingsambtenaar. Belanghebbende bepleit bevestiging van de uitspraak van de Rechtbank.
      
    
    
      4.3.
      In wezen draait het geschil om de vraag hoe het eigen verkoopcijfer, gerealiseerd ruim 9 maanden na de waardepeildatum, moet worden geïndexeerd. De Rechtbank heeft geoordeeld dat beide partijen het eigen standpunt niet aannemelijk hebben gemaakt en heeft de waarde in goede justitie vastgesteld op € 450.000.
      
    
    
      4.4.
      De heffingsambtenaar heeft voor de indexatie naar waardepeildatum gebruik gemaakt van cijfers van Vastgoedpro, waarin het indexatiecijfer voor de regio Utrecht is opgenomen. De heffingsambtenaar heeft het eigen verkoopcijfer met 6,3% geïndexeerd. Belanghebbende stemt in met de door de Rechtbank gebruikte indexatie, 17%. De heffingsambtenaar, op wie de bewijslast rust, heeft naar het oordeel van het Hof niet aannemelijk gemaakt dat het door hem gebruikte indexatiecijfer de waardestijging van de woning reflecteert. De heffingsambtenaar heeft ter zitting van het Hof erkend dat het een algemeen cijfer betreft voor de gehele provincie Utrecht en voor alle typen woningen. Het Hof is niet overtuigd dat dit cijfer ook juist is voor een groot appartement met twee parkeerplaatsen op de hoogste verdieping van een modern appartementencomplex in het centrum van het dorp [Z] . In dit verband heeft belanghebbende aangevoerd dat de waarde van de benedenwoning in twee jaar tijd met 41% zou zijn gestegen. Ook is het standpunt van de heffingsambtenaar niet te rijmen met zijn opmerking ter zitting bij de Rechtbank dat er weinig vergelijkbare woningen zijn in [Z] en dat er voor appartementen in [Z] een prijsstijging zou zijn geweest van wel 55%. De heffingsambtenaar heeft niet aannemelijk gemaakt dat de WOZ-waarde van de woning niet te hoog is vastgesteld. Dat de heffingsambtenaar geen andere gegevens heeft om de waardestijging te onderbouwen, komt voor zijn rekening en risico. Het Hof ziet geen aanleiding om anders te oordelen dan de Rechtbank heeft gedaan.
      
      
        
          Slotsom
          Op grond van het vorenstaande is het hoger beroep ongegrond.
      
      
      
    
  
  
    
      5Proceskosten
    
    
      Niet gesteld of gebleken is dat belanghebbende voor vergoeding in aanmerking komende proceskosten heeft gemaakt.
    
    
    
  
  
    
      6Beslissing
    
    
      Het Hof:
    
    
      
        bevestigt de uitspraak van de Rechtbank,
      
      
        bepaalt dat van de heffingsambtenaar op het moment dat deze uitspraak onherroepelijk is komen vast te staan een griffierecht zal worden geheven van € 519.
      
    
    
    
    
      Deze uitspraak is gedaan door mr. A. van Dongen,  in tegenwoordigheid van mr. E.D. Postema als griffier.
    
    
    
      De beslissing is op 24 november 2020 in het openbaar uitgesproken.
    
    
    
    
      De griffier, 	Het lid van de enkelvoudige
      	belastingkamer,
    
    
    
    
    
    
      (E.D. Postema)	(A. van Dongen)
    
    
    
      Afschriften zijn aangetekend per post verzonden op 24 november 2020.
    
    
    
    
    
      Tegen deze uitspraak kunnen beide partijen binnen zes weken na de verzenddatum beroep in cassatie instellen bij de Hoge Raad der Nederlanden via het webportaal van de Hoge Raad www.hogeraad.nl.
      Bepaalde personen die niet worden vertegenwoordigd door een gemachtigde die beroepsmatig rechtsbijstand verleent, mogen per post beroep in cassatie instellen. Dit zijn natuurlijke personen en verenigingen waarvan de statuten niet zijn opgenomen in een notariële akte. Als zij geen gebruik willen maken van digitaal procederen kunnen deze personen het beroepschrift in cassatie sturen aan de Hoge Raad der Nederlanden (belastingkamer), postbus 20303, 2500 EH Den Haag. Alle andere personen en gemachtigden die beroepsmatig rechtsbijstand verlenen, zijn in beginsel verplicht digitaal te procederen (zie www.hogeraad.nl).
      Bij het instellen van beroep in cassatie moet het volgende in acht worden genomen:
    
    1. bij het beroepschrift wordt een afschrift van deze uitspraak gevoegd;
    2 - ( alleen bij procederen op papier) het beroepschrift moet ondertekend zijn;
    3 - het beroepschrift moet ten minste het volgende vermelden:
    
      	a. de naam en het adres van de indiener;
      	b. de dagtekening;
      	c. een omschrijving van de uitspraak waartegen het beroep in cassatie is gericht;
       	d. de gronden van het beroep in cassatie.
      Voor het instellen van beroep in cassatie is griffierecht verschuldigd. Na het instellen van beroep in cassatie ontvangt de indiener een nota griffierecht van de griffier van de Hoge Raad. In het cassatieberoepschrift kan de Hoge Raad verzocht worden om de wederpartij te veroordelen in de proceskosten.