ECLI:NL:HR:2007:BB6218, Hoge Raad, 20-11-2007, 00245/07
Hoge Raad — Uitspraak 
Datum: 2007-11-20 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Strafrecht

Samenvatting: Draagkrachtverweer. Hof wijkt af van de eis van de AG bij het Hof en van hetgeen door de verdediging ttz. is aangevoerd. HR verwerpt het beroep door naar de CAG te verwijzen, waarin uiteen wordt gezet waarom de strafoplegging niet onbegrijpelijk is en geen verbazing wekt.

20 november 2007
      Strafkamer
      nr. 00245/07
      SG/SM
    
    
    Hoge Raad der Nederlanden
    
    Arrest
    
    
      op het beroep in cassatie tegen een arrest van het Gerechtshof te Amsterdam van 20 december 2005, nummer 23/001743-03, in de strafzaak tegen:
      [verdachte], geboren te [geboorteplaats] op [geboortedatum] 1942, wonende te [woonplaats].
    
    
    1. De bestreden uitspraak
    
    Het Hof heeft in hoger beroep - met vernietiging van een vonnis van de Rechtbank te Haarlem van 10 oktober 2002 - de verdachte vrijgesproken van het hem bij inleidende dagvaarding onder 1 en 2 tenlastegelegde en hem voorts ter zake van 3 onderdeel A en C "medeplegen van valsheid in geschrift, meermalen gepleegd" en 3 onderdeel B "valsheid in geschrift, meermalen gepleegd" veroordeeld tot een geldboete van € 276.000,-, subsidiair één jaar hechtenis.
    
    2. Geding in cassatie
    
    
      Het beroep is ingesteld door de verdachte. Namens deze hebben mr. G.P. Hamer en mr. B.P. de Boer, beiden advocaat te Amsterdam, bij schriftuur middelen van cassatie voorgesteld. De schriftuur is aan dit arrest gehecht en maakt daarvan deel uit.
      De Advocaat-Generaal Knigge heeft geconcludeerd dat de Hoge Raad de bestreden uitspraak zal vernietigen, doch enkel voor zover het de daarbij opgelegde straf betreft, die straf zal verminderen en het beroep voor het overige zal verwerpen. De conclusie is aan dit arrest gehecht.
    
    
    3. Beoordeling van het eerste middel
    
    Het middel kan niet tot cassatie leiden. Dit behoeft, gezien art. 81 RO, geen nadere motivering nu het middel niet noopt tot beantwoording van rechtsvragen in het belang van de rechtseenheid of de rechtsontwikkeling.
    
    4. Beoordeling van het tweede middel
    
    4.1. Het middel bevat de klacht dat het Hof de opgelegde geldboete ontoereikend heeft gemotiveerd gelet op de vordering van de Advocaat-Generaal bij het Hof en hetgeen op de terechtzitting in hoger beroep door de verdediging naar voren is gebracht omtrent de draagkracht van de verdachte.
    
    4.2. Op de gronden die zijn vermeld in de aan dit arrest gehechte conclusie van de Advocaat-Generaal onder 18 tot en met 30 kan het middel niet tot cassatie leiden.
    
    5. Beoordeling van het derde middel
    
    5.1. Het middel behelst de klacht dat de redelijke termijn als bedoeld in art. 6, eerste lid, EVRM in de cassatiefase is overschreden.
    
    5.2. De verdachte heeft op 21 december 2005 beroep in cassatie ingesteld. De stukken zijn op 2 februari 2007 ter griffie van de Hoge Raad binnengekomen. Dat brengt mee dat de redelijke termijn als bedoeld in art. 6, eerste lid, EVRM is overschreden. Het middel is dus terecht voorgesteld. Dit moet leiden tot strafvermindering.
    
    6. Slotsom
    
    Nu de Hoge Raad geen grond aanwezig oordeelt waarop de bestreden uitspraak ambtshalve zou behoren te worden vernietigd, brengt hetgeen hiervoor is overwogen mee dat als volgt moet worden beslist.
    
    7. Beslissing
    
    
      De Hoge Raad:
      vernietigt de bestreden uitspraak, maar uitsluitend wat betreft de hoogte van de opgelegde geldboete;
      vermindert de geldboete in die zin dat deze € 248.400,- bedraagt;
      verwerpt het beroep voor het overige.
    
    
    Dit arrest is gewezen door de vice-president G.J.M. Corstens als voorzitter, en de raadsheren B.C. de Savornin Lohman en W.M.E. Thomassen, in bijzijn van de waarnemend griffier L.J.J. Okker-Braber, en uitgesproken op 20 november 2007.