Voortzetting van de behandeling van het wetsvoorstel Wijziging van de Wet algemene regels herindeling, de Provinciewet en de Gemeentewet (Wijziging procedurele bepalingen) (25234)
Staten-Generaal — Handelingen 
Datum: 2014-07-10 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Handeling 1997-1998, pag. 1467-1469

 
 
 

Handeling

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Vergadernummer
Datum vergadering

04-05-1998

Eerste Kamer der Staten-Generaal

1997-1998

nr. 28, pagina 1467-1469

21-04-1998

 

 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties over kamerdossier

Kamerdossier 25234Toon publicaties die dit dossier behandelen

 
 
 Publicaties in vergadering

Behandeling van de wetsvoorstellen: - Goedkeuring van de op 26 februari 1996 te Brussel tot stand gekomen Euro-Mediterrane Overeenkomst waarbij een associatie tot stand wordt gebracht tussen de Europese Gemeenschappen en haar Lid-Staten, enerzijds, en het Koninkrijk Marokko, anderzijds (25303); - Wijziging van de Wet melding ongebruikelijke transacties (25378); - en nog twee andere wetsvoorstellen (25817 en 24219)Pagina 1410-1410
Voortzetting van de behandeling van het wetsvoorstel Wijziging van de Wet algemene regels herindeling, de Provinciewet en de Gemeentewet (Wijziging procedurele bepalingen) (25234)Pagina 1467-1469
Lijst van ingekomen stukken, met de door de voorzitter terzake gedane voorstellen (dinsdag 21 april 1998)Pagina 1483-1485
Behandeling van het wetsvoorstel Vaststelling van nieuwe regels met betrekking tot de (re)integratie van arbeidsgehandicapten (Wet op de (re)integratie arbeidsgehandicapten) (25478)Pagina 1410-1425
Voortzetting van de behandeling van het wetsvoorstel Vaststelling van nieuwe regels met betrekking tot de (re)integratie van arbeidsgehandicapten (Wet op de (re)integratie arbeidsgehandicapten) (25478)Pagina 1433-1451
Behandeling van de brief van de ministers van Justitie en van Volksgezondheid, Welzijn en Sport over het vervolgingsbeleid inzake euthanasie (23877, nr. 16)Pagina 1460-1467
Presentie en opening (dinsdag 21 april 1998)Pagina 1409-1410
Behandeling van het wetsvoorstel Wijziging van de Wet op het basisonderwijs, de Interimwet op het speciaal onderwijs en het voortgezet speciaal onderwijs en de Wet op het voortgezet onderwijs inzake bestuurlijke fusie tussen openbare en bijzondere scholen (24137)Pagina 1425-1433
Behandeling van het wetsvoorstel Wijziging van de Wet algemene regels herindeling, de Provinciewet en de Gemeentewet (Wijziging procedurele bepalingen) (25234)Pagina 1451-1460
Lijst van besluiten (dinsdag 21 april 1998)Pagina 1483-1483
Voortzetting van de behandeling van de brief van de ministers van Justitie en van Volksgezondheid, Welzijn en Sport over het vervolgingsbeleid inzake euthanasie (23877, nr. 16)Pagina 1469-1483
Het verlenen van instemming met het standpunt van de regering bij de toetsing van de in artikel 109J, eerste lid, van het Verdrag van Maastricht neergelegde criteria inzake de deelname van Nederland aan de derde fase van de Economische en Monetaire Unie (25107, nr. 13)Pagina 1410-1410

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 27 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
Aan de orde is de voortzetting van de behandeling van: het wetsvoorstel Wijziging van de Wet algemene regels herindeling, de Provinciewet
en de Gemeentewet (Wijziging procedurele bepalingen) (25234).De beraadslaging wordt hervat.Staatssecretaris Van de Vondervoort:Mijnheer de voorzitter! In de eerste termijn van de kant van de Kamer
is met name door de heren De Beer en Hessing vrij principieel aan de orde
gesteld dat de wijziging op de Wet ARHI die nu voorligt gebaseerd is op de
hoofdkeus die gemaakt is voor het bij de wetgever laten van de verantwoordelijkheid
voor de inrichting van het decentrale bestuur in dit land. Deze afweging ligt
ten grondslag aan het voorliggende wetsvoorstel. Het is een afweging die door
het kabinet zeer weloverwogen is gemaakt en zij is een gevolg van de beleidsnotitie
die eind 1995 van de zijde van het kabinet is verschenen.Gegeven het uitgangspunt dat de wetgever de volle verantwoordelijkheid
heeft en behoort te houden voor de inrichting van het decentrale bestuur,
is met deze wetswijziging geprobeerd om een aantal belemmeringen en onduidelijkheden
in de thans vigerende wetten ongedaan te maken. Wanneer de wetgever de volle
verantwoordelijkheid heeft voor de inrichting van het decentrale bestuur,
behoeft hij op voorhand niet marginaal te toetsen. Hij kan dat natuurlijk
wel doen als dat naar zijn oordeel verantwoord is. In die zin is het voorliggende
voorstel ook geen voorstel tot recentralisatie. Ook onder de thans vigerende
ARHI-wetgeving is de wetgever verantwoordelijk. Alleen door de wijze waarop
de wet is ingericht en gezien een aantal procedurele stappen en mogelijkheden
die uit de wet voortvloeien, wordt gesuggereerd dat de eindverantwoordelijkheid
bij de provincies ligt. Dat is, naar mijn stellige overtuiging, niet het geval.
Dat laat overigens onverlet dat onder de thans vigerende wetgeving, maar ook
onder de wet die nu ter behandeling voorligt, het naar mijn oordeel altijd
nodig is om een aantal zorgvuldigheidseisen te stellen.Als de wetgever de verantwoordelijkheid neemt voor het maken van een wet
zal altijd de vraag gesteld moeten worden wie bij de voorbereiding betrokken
is, wie belanghebbende is en wie eventueel geschaad kan worden door effecten
van wetgeving en alles wat daarbij aan de orde is. De wetgever heeft hoe dan
ook de verantwoordelijkheid om zorg te dragen voor die zorgvuldigheid. Voorzover
het gaat om de inrichting van het decentrale bestuur, de wijziging van gemeentegrenzen,
hetzij via grenscorrecties, hetzij via wijziging van de indeling, zijn die
procedurele waarborgen en zorgvuldigheidseisen in de Wet ARHI neergelegd.De Wet ARHI beoogt een procedurele wet te zijn en is ook naar aard en
inhoud een procedurele wet. De huidige Wet ARHI is op een aantal punten te
ver af geraakt van het basisprincipe dat de wetgever verantwoordelijkheid
draagt voor het tot stand brengen van wetten. Er is in de huidige wet geen
mogelijkheid tot initiatief van de kant van de minister anders dan nadat toestemming
van een provinciaal bestuur is verkregen. Ik vind dat een niet gewenste belemmering
van de vrijheid van de wetgever om zelf het initiatief te nemen om wetten
tot stand te brengen. Het provinciaal advies is vormgegeven als een ontwerpregeling.
Daardoor hebben betrokkenen snel het gevoel dat het gaat om een beslissing
of een eindverantwoordelijkheid van het provinciaal bestuur. Dat is naar mijn
 oordeel ongewenst. Bovendien gaan de termijnen van de huidige
procedure vrij ver.Gegeven de opvatting dat de wetgever de verantwoordelijkheid behoort te
houden voor de inrichting van het decentrale bestuur, ben ik van mening dat
een aantal aanpassingen van de huidige procedures tot stand moeten worden
gebracht om dat dichterbij te brengen. Dat zijn op zichzelf procedurele regels
die ongeacht de inhoud van het beleidskader aan de orde zijn. Of je nu een
voorstander bent van vrij vergaande herindelingsvoorstellen of niet, in alle
gevallen dient de procedure doorzichtig en duidelijk te zijn wat betreft de
verantwoordelijkheden, en aan de betrokken gemeentebesturen en inwoners van
die gemeenten de mogelijkheid te bieden om op bepaalde momenten aan te geven
hoe zij denken over datgene wat aan de orde is.De voorliggende procedure in het gewijzigde wetsvoorstel stuurt niet de
inhoudelijke uitkomst van zo'n proces, maar regelt uitsluitend de wijze waarop
zo'n voorstel tot stand komt. Ik zal nog ingaan op een aantal elementen van
de voorliggende wet, maar ik hecht eraan om te zeggen dat bij het tot stand
komen van deze gewijzigde wetgeving voor de procedures voor de gemeentelijke
en provinciale indeling uitvoerig vooroverleg is geweest met zowel de VNG
als het IPO. Over het oorspronkelijke wetsvoorstel is met deze belangenorganisaties
van gemeenten en provincies overeenstemming bereikt.Natuurlijk hadden de betrokken partijen ook andere wensen gehad, wanneer
zij het alleen voor het zeggen hadden gehad. Bij het IPO was nadrukkelijk
de wens om niet het college van gedeputeerde staten, maar provinciale staten
de laatste stem te laten hebben in de totstandkoming van het provinciale advies.
Ik heb dat in eerste instantie niet opgenomen, maar dat is uiteindelijk wel
gerealiseerd, doordat daarover een amendement is ingediend in de Tweede Kamer.Ik wil benadrukken dat die overeenstemming is bereikt, nadat er van gedachten
is gewisseld over de principiële vraag of de wetgever die verantwoordelijkheid
behoort te dragen. Ik heb toen gevraagd: als de hoofdkeuze is dat de wetgever
eindverantwoordelijk is voor de inrichting van het openbaar bestuur in dit
land, zou de bestaande ARHI-wetgeving dan niet verdergaand dan in het voorliggende
voorstel kunnen worden aangepast? De heer De Beer vroeg of is overwogen om
op een aantal punten verder te gaan. Dat is in een heel vroeg stadium van
gedachtevorming wel overwogen, maar uiteindelijk niet in het wetsontwerp neergelegd,
na overleg met de meest betrokken partijen, de VNG en het IPO.De VNG heeft uiteindelijk gezegd dat de commissie-Van Splunder wat haar
betreft niet in het wetsvoorstel hoeft te blijven zitten, op grond van overwegingen
die ook hier zijn gehoord. Het IPO heeft op grond van zijn ervaringen aangegeven
dat het wenselijk is om het financieel toezicht aan te scherpen in de periode
dat de herindelingsprocedure loopt. Dat is ook gerealiseerd.Het voorliggende wetsvoorstel kan dus op steun van beide betrokken organisaties
rekenen. Er is niet zomaar even een stempeltje op gezet, maar er is uitvoerig
over van gedachten gewisseld en overeenstemming over bereikt.Voorzitter! Verschillende afgevaardigden hebben gevraagd of het wenselijk
is om het onafhankelijke toetsmoment zoals dat in de huidige procedure zit,
af te schaffen. Dat toetsmoment is in de wandeling de commissie-Van Splunder
gaan heten. Het onafhankelijke toetsmoment is in het wetsvoorstel gekomen
op het moment dat ten opzichte van de daaraan voorafgaande periode de positie
van de provincie in de procedure werd versterkt. Daarbij werd de adviesrol
die de provincie voorheen op een beperkte manier had, vervangen door de mogelijkheid
voor de provincie om een ontwerpregeling voor te leggen. Er is toen in procedureel
opzicht gezocht naar een moment waarop betrokken gemeentebesturen ook konden
vragen om een oordeel van de minister – die de verantwoordelijkheid
draagt – over de procedure zoals die door de provincies werd en wordt
gevoerd.Als je de keuze maakt voor een verduidelijking, een verbetering en het
meer consequent doorvoeren van de positie van de wetgever, is het naar mijn
mening ook logisch dat dat onafhankelijke toetsmoment uiteindelijk weer uit
het voorstel wordt geschrapt. Er wordt nu immers een oordeel gevraagd van
de minister c.q. de staatssecretaris over die provinciale procedure. Dat is
een procedureel oordeel over de vraag of de provincie in de wijze waarop zij
dat proces heeft ingericht, betrokken gemeentebesturen in voldoende mate de
gelegenheid heeft gegeven om hun opvatting en mening kenbaar te maken.Op het moment dat het karakter van het advies van de provincie wijzigt
en de wetgever meer dan nu ook in de positie is om zelf die volle beoordeling
te doen, is het naar mijn mening ook een onnodig tussenmoment om die onafhankelijke
toetsing te handhaven. Bovendien is het zo dat niet het advies van de commissie
relevant is. Ik zeg dat niet omdat adviescommissies niet belangrijk zijn voor
oordeelsvorming, maar het gaat in de kern niet om het advies van de commissie
maar om het oordeel van de bewindspersoon naar aanleiding van het advies van
de commissie. Het is de bewindspersoon die om een oordeel wordt gevraagd in
de procedure van de provincie en het is dus ook van belang hoe het oordeel
van de bewindspersoon luidt. Die bewindspersoon is later opnieuw in de positie
om dat element te wegen, namelijk op het moment dat het voorstel van de provincie
komt.Ik moet heel eerlijk zeggen dat ik in de afgelopen jaren de ervaring met
herindelingsvoorstellen heb opgedaan dat die meer procedurele en meer inhoudelijke
beoordeling op een zekere gespannen voet met elkaar hebben gestaan. De toets
zoals die in de wet ligt, is nadrukkelijk een procedurele toets en geen inhoudelijke
toets. Die inhoudelijke beoordeling vindt immers plaats nadat de provinciale
procedure is afgerond en een oordeel moet worden gevormd over de inhoud van
de te maken wet. Uit alle procedures die er in de afgelopen periode zijn geweest,
heb ik desalniettemin de indruk dat het de gemeentebesturen heel vaak niet
zozeer gaat om de procedure maar wel om de vraag, wat er uiteindelijk inhoudelijk
met de positie van hun eigen gemeente gebeurt. Het is soms in de bestuurlijke
verhoudingen lastig om dat procedurele en inhoudelijke moment, die nadrukkelijk
op grond van de wet onderscheiden worden, ook te blijven scheiden. Voor dat
dilemma heeft ook die onafhankelijke commissie zich wel eens voelen staan.
Zo beoordeel ik althans de situatie in de afgelopen periode.Alles afwegend, ben ik nadrukkelijk tot de conclusie gekomen dat het onafhankelijke
toetsmoment, of dat nu via de commissie-Van Splunder zou zijn of in een andere
vorm zou worden gegoten, niet past en niet nodig is in het wetsvoorstel zoals
dat hier nu voorligt.Voorzitter! Een ander belangrijk punt dat van de kant van de Kamer is
aangereikt, is de omvang van 15% als het gaat om een grenscorrectie. Ik ben
het eens met wat de heer De Beer heeft gezegd. Hij formuleerde het zo dat
het onlogisch is in de hoofdstructuur van het wetsvoorstel om de 10%-norm
voor grenscorrecties op te hogen naar 15%. Dat is inderdaad niet logisch.
Gelukkig is het hem ook niet ontgaan dat ik over de ongewenstheid van deze
ophoging geen misverstand heb laten bestaan in het debat in de Tweede Kamer.
Ik vind dit een ongewenst amendement. Vervolgens sta je als bewindspersoon
voor de vraag of je het onaanvaardbaar moet uitspreken of niet, als zo'n amendement
wordt aangenomen door de Kamer. Ik heb voor het laatste gekozen. Dat betekent
dus ook dat ik de verantwoordelijkheid neem om te verdedigen dat dit amendement
in het wetsvoorstel is opgenomen.Toch wil ik aangeven wat voor mij de overwegingen zijn geweest om daar
met het oog op het geheel van het wetsvoorstel geen onoverkomelijk beletsel
in te zien. Op de eerste plaats is dat de praktijksituatie. Verschillende
woordvoerders hebben herinnerd aan de gegevens die zijn geleverd bij de stukken
van dit wetsvoorstel. Daaruit blijkt dat grenscorrecties in vrijwel alle gevallen
betrekking hebben op grondgebied van gemeenten waar minder dan 1% van de inwoners
woont. Dat betekent dat grenscorrecties in de beleving van gemeenten en provincies
bedoeld zijn voor een technische aanpassing van het grondgebied en niet voor
een fundamentele wijziging van gemeentegrenzen. Dat is de praktijk op dit
moment. Eerlijk gezegd zie ik niet in waarom deze praktijk, die al gedurende
een zeer lange reeks van jaren bestaat, bij een ophoging van 10% naar 15%
ineens zou wijzigen. Dat is wat mij betreft één overweging.De tweede overweging is dat deze ophoging van 10% naar 15% in een wetsvoorstel
staat waarin ook iets anders is opgenomen, namelijk de mogelijkheid van de
minister om een procedure over te nemen op het moment dat een provinciale
of een gemeentelijke procedure loopt. Op het moment dat de politiek-bestuurlijke
beoordeling van de minister, al dan niet op instigatie van een Kamer, is dat
hier in feite ten onrechte gebruik wordt gemaakt van deze norm om uiteindelijk
een wijziging te realiseren die op grond van een wet zou moeten plaatsvinden,
dan is er de mogelijkheid om in te grijpen door die procedure over te nemen.
Ik heb dat ook vrij uitvoerig toegelicht in de memorie van antwoord. Ik meen
dat het in die combinatie niet nodig hoeft te zijn dat dit amendement uiteindelijk
onaanvaardbaar wordt verklaard, hoewel dit ook wat mij betreft niet zo'n gewenst
amendement is. De mogelijkheid om die procedure over te nemen behoort op grond
van dit wetsvoorstel in alle situaties van grenscorrectieprocedures en herindelingsprocedures
tot de mogelijkheden, dus ook waar het nu niet mogelijk is, namelijk bij grenscorrecties
die binnen die 10%-norm vallen.Dan heeft een aantal afgevaardigden in deze Kamer gezegd dat dit de suggestie
oproept van gelegenheidswetgeving. Mag ik dit in mijn woorden samenvatten?
Zo is dat niet precies gezegd, maar zo heb ik dat uit de bijdragen geproefd.
Op dit moment voert de provincie Zuid-Holland de ARHI-procedure. Omdat de
Tweede Kamer zich nadrukkelijk heeft uitgesproken over wat er in de regio
Den Haag verder zou moeten gebeuren, heb ik, voordat die procedure is gestart,
uitvoerig overleg gehad met het provinciaal bestuur van Zuid-Holland. Ik heb
ook gevraagd of zij er behoefte aan hadden om die procedure zelf te voeren
of dat zij het wenselijk vonden dat die procedure door de wetgever zou worden
gevoerd, tegen de achtergrond van de uitspraak van de Tweede Kamer. Het provinciaal
bestuur van Zuid-Holland heeft er nadrukkelijk voor gekozen die procedure
zelf te voeren. Het voert die procedure, voorzover ik dat tot op dit moment
kan beoordelen, conform de regels en de afspraken die met het provinciaal
bestuur zijn gemaakt, ook over de termijnen die in acht zouden worden genomen.
Dat betekent dat ik op dit moment geen enkel inhoudelijk oordeel kan en wil
uitspreken, want ik heb tot op dit moment nog geen voorstel gezien. Ik weet
natuurlijk ook wel dat er verschillende aspecten van mogelijke oplossingen
in bespreking zijn. Dat wijst erop dat het gesprek serieus wordt gevoerd.
Ik vind dat het mij past om daar geen nader oordeel over te geven. Ik heb
wel in de beantwoording van de schriftelijke vragen van de Eerste Kamer aangegeven
op welke wijze deze wetgeving van toepassing kan zijn op de situatie in Den
Haag. Het is dus, in potentie, mogelijk dat het rijk de procedure inzake Den
Haag overneemt, als dat gewenst zou worden.Ik meen dat ik op deze manier heb gereageerd op de hoofdpunten, zoals
die van de kant van de Eerste Kamer naar voren zijn gebracht. Ik realiseer
mij heel goed dat er op een aantal meer gedetailleerde en belendende thema's
nog een aantal vragen en opmerkingen zijn gemaakt, maar ik hecht eraan om
op hoofdpunten aan te geven waarom het wetsvoorstel, zoals dat hier voor mij
ligt, een gewenste wijziging in de procedure in zich heeft. Desalniettemin
heb ik in de eerste termijn van de Kamer geconstateerd dat breed in de Kamer
het gevoel bestaat om het wetsvoorstel te willen aanhouden. Ik wil mij hierop
beraden en ik verzoek u de beraadslagingen op dit moment te beëindigen,
opdat ik ruimte heb voor dat nader beraad.De voorzitter:Ik stel voor, te voldoen aan het verzoek van de staatssecretaris om de
beraadslaging over dit wetsvoorstel te schorsen.Daartoe wordt besloten.De vergadering wordt enige minuten geschorst. 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/h-ek-19971998-1467-1469.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl