ECLI:NL:RBDHA:2023:8859, Rechtbank Den Haag, 14-06-2023, NL23.8901
Rechtbank Den Haag — Uitspraak 
Datum: 2023-06-14 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Bestuursrecht; Vreemdelingenrecht

Samenvatting: Asielaanvraag – Dublin Duitsland – interstatelijk vertrouwensbeginsel – medisch – beroep ongegrond

RECHTBANK DEN HAAG
    
    
      Zittingsplaats Middelburg
    
    
    
      Bestuursrecht
    
    
    
      zaaknummer: NL23.8901 
    
    
      uitspraak van de enkelvoudige kamer in de zaak tussen
    
      [naam], eiser
    
      V-nummer: [nummer], 
      (gemachtigde: mr. R.E. Temmen),
    
    
    
      en
    
    
    de staatssecretaris van Justitie en Veiligheid,
    (gemachtigde: mr. S. Vreugdenhil-Brock).
    
    
  
  
    Procesverloop
    
    
      Bij besluit van 23 maart 2023 (het bestreden besluit) heeft verweerder de asielaanvraag van eiser niet in behandeling genomen op de grond dat Duitsland verantwoordelijk is voor de behandeling daarvan.
    
    
    
      Eiser heeft tegen het bestreden besluit beroep ingesteld.
    
    
    
      De rechtbank heeft het beroep op 8 juni 2023 op zitting behandeld. Eiser en zijn gemachtigde zijn, met bericht vooraf, niet verschenen. Verweerder heeft zich laten vertegenwoordigen door zijn gemachtigde.
    
    
    
  
  
    Overwegingen
    
    1. Eiser stelt te zijn geboren op [geboortedatum] en de Marokkaanse nationaliteit te hebben. Hij heeft op 13 november 2022 een asielaanvraag ingediend in Nederland.
    
    2. Bij het bestreden besluit heeft verweerder de asielaanvraag van eiser niet in behandeling genomen op grond van artikel 30, eerste lid, van de Vw. Uit onderzoek in Eurodac is gebleken dat eiser op 12 september 2019 een asielaanvraag in Duitsland heeft ingediend. Verweerder heeft daarom de autoriteiten van Duitsland verzocht om eiser terug te nemen op grond van artikel 18, eerste lid, aanhef en onder b, van de Dublinverordening. Duitsland is daarmee akkoord gegaan.
    
    3. Eiser voert aan dat sprake is van structurele tekortkomingen in de asielprocedure in Duitsland. Eiser heeft eerder in Duitsland moeten zien te overleven in een onmenselijke situatie. Hij heeft op straat geleefd en is verstoken geweest van medische hulp, opvang en overige voorzieningen. Hierover klagen bij de Duitse autoriteiten heeft niets opgeleverd. Eiser heeft te maken gehad met een poging tot verkrachting, waarvan hij aangifte heeft gedaan bij de Duitse politie. De politie heeft echter geen actie ondernomen naar aanleiding van deze aangifte. Eiser vreest voorts dat de Duitse autoriteiten hem zonder inhoudelijke behandeling van zijn asielaanvraag zullen terugsturen naar zijn land van herkomst. Tot slot zal zijn gezondheidstoestand snel en onomkeerbaar verslechteren bij overdracht aan Duitsland. Verweerder dient een medisch advies bij BMA op te vragen. 
    
    
      De rechtbank oordeelt als volgt.
    
    
    
      
        Interstatelijk vertrouwensbeginsel
      
    
    
    4. Niet in geschil is dat Duitsland in beginsel verantwoordelijk is voor de behandeling van de asielaanvraag van eiser. Uitgangspunt is dat verweerder op grond van het interstatelijk vertrouwensbeginsel ervan uit mag gaan dat Duitsland zijn verdragsverplichtingen nakomt. Het is aan eiser om aannemelijk te maken dat dit in zijn geval niet zo is. 
    
    5. Eiser heeft niet aannemelijk gemaakt dat sprake is van structurele tekortkomingen op grond waarvan niet langer van het interstatelijk vertrouwensbeginsel kan worden uitgegaan. Eiser heeft zijn stelling dat hij eerder in Duitsland onder zeer slechte omstandigheden heeft geleefd en verstoken is geweest van opvang en overige voorzieningen, waaronder medische hulp, niet onderbouwd. Eiser heeft ook niet onderbouwd dat hij bij de Duitse autoriteiten hierover een klacht heeft ingediend. In het kader van de opvang wordt opgemerkt dat eiser zelf tijdens het gehoor heeft verklaard in Duitsland opvang te hebben gekregen, maar ervoor heeft gekozen om op straat te slapen. Er is niet gebleken dat eiser zich, bij voorkomende problemen in Duitsland, niet doeltreffend kan beklagen bij de (hogere) Duitse autoriteiten.
    
    6. Verder heeft eiser niet onderbouwd dat hij aangifte heeft gedaan bij de Duitse politie van een poging tot verkrachting, evenals dat de politie niets met de aangifte heeft gedaan. Maar ook als zou worden aangenomen dat dit laatste het geval is, geldt dat eiser zich hierover in Duitsland had moeten beklagen. Eiser heeft niet gesteld dat hij dit heeft gedaan en niet aannemelijk gemaakt dat de Duitse (hogere/rechterlijke) autoriteiten hem in dit verband niet konden of wilden helpen.
    
    7. Ook heeft eiser niet aannemelijk heeft gemaakt dat hij door Duitsland zal worden uitgezet zonder dat zijn asielaanvraag is behandeld. Daarbij geldt dat de Duitse autoriteiten met de aanvaarding van het terugnameverzoek hebben toegezegd dat zij de asielaanvraag van eiser zullen behandelen met inachtneming van de Europese asielrichtlijnen. 
    
    
      
        Medische situatie
      
    
    
    8. Uit vaste rechtspraak van de Afdeling volgt dat eiser voor een geslaagd beroep op het arrest C.K. recente objectieve medische informatie van zijn behandelaren dient over te leggen die een bijzonder slechte gezondheidstoestand aantoont, alsmede aanzienlijke en onomkeerbare gevolgen voor zijn gezondheid van een overdracht aan Duitsland. Indien eiser deze gegevens heeft overgelegd, dient verweerder het risico op een aanzienlijke en onomkeerbare verslechtering van de gezondheidstoestand te laten onderzoeken door het BMA, zo volgt uit Werkinstructie 2021/3.
    
    9. Eiser heeft niet onderbouwd dat, en hoe, zijn medische situatie aanzienlijk en onomkeerbaar zal verslechteren door de overdracht. Voorts is niet gebleken dat eiser thans in Nederland wordt behandeld of dat hij speciale opvangbehoeften heeft. Verweerder was dan ook niet gehouden een advies van BMA op te vragen.
    
    
      
        Conclusie
      
    
    
    10. Het beroep is ongegrond.
    
    11. Voor een proceskostenveroordeling bestaat geen aanleiding.
    
    
  
  
    Beslissing
    
    
      De rechtbank verklaart het beroep ongegrond.
    
    
    
    
      Deze uitspraak is gedaan door mr. K.M. de Jager, rechter, in aanwezigheid van mr. W. van Loon, griffier, en openbaar gemaakt door middel van geanonimiseerde publicatie op www.rechtspraak.nl.
    
    
    
      De uitspraak is bekendgemaakt op:
    
    
    
      
      
        Informatie over hoger beroep
      
      Een partij die het niet eens is met deze uitspraak, kan een hogerberoepschrift sturen naar de Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State waarin wordt uitgelegd waarom deze partij het niet eens is met de uitspraak. Het hogerberoepschrift moet worden ingediend binnen 4 weken na de dag waarop deze uitspraak is verzonden. Kan de indiener de behandeling van het hoger beroep niet afwachten, omdat de zaak spoed heeft, dan kan de indiener de voorzieningenrechter van de Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State vragen om een voorlopige voorziening (een tijdelijke maatregel) te treffen.
    
  
  
     Vreemdelingenwet 2000.
  
  
    Verordening (EU) Nr. 604/2013.
  
  
     Bureau Medische Advisering.
  
  
    Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State.
  
  
     Arrest van het Hof van Justitie van 16 februari 2017 in de zaak C.K. tegen Slovenië, ECLI:EU:C:2017:127.
  
  
     Onder meer de uitspraak van 3 november 2017, ECLI:NL:RVS:2017:2989.