ECLI:NL:RBAMS:2023:3449, Rechtbank Amsterdam, 06-03-2023, 13/752151-21
Rechtbank Amsterdam — Uitspraak 
Datum: 2023-03-06 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Strafrecht; Internationaal strafrecht

Samenvatting: Voortzetting. Italiaans executie-EAB. Artikel 12 sub b OLW. Afzien van weigering op grond van artikel 6a OLW, gelet op het IND-advies. Overlevering toestaan.

RECHTBANK AMSTERDAM
    INTERNATIONALE RECHTSHULPKAMER
    
    
    
      Parketnummer: 13/752151-21
      RK nummer: 22/5026
    
    
    
      
        Datum uitspraak: 6 maart 2023 
      
    
    
    
    
      
      
            UITSPRAAK
      
    
    
    
    
      op de vordering ex artikel 23 Overleveringswet (OLW), ingediend door de officier van justitie bij deze rechtbank. Deze vordering dateert van 8 december 2022 en betreft onder meer het in behandeling nemen van een Europees aanhoudingsbevel (EAB).
      Dit EAB is uitgevaardigd op 12 juli 2021 door the Office of the Prosecutor General of the Republic attached to the Court of Appeal of Bari (Italië) en strekt tot de aanhouding en overlevering van:  
    
    
    
      
        	[opgeëiste persoon] ,
      
      	geboren te [geboorteplaats] (Italië) op [geboortedag] 1993, 
      verblijfadres: [verblijfadres opgeëiste persoon] ,
    
    
    
      hierna te noemen de opgeëiste persoon.
    
    
    
  
  
    
      1Procesgang
    
    
      
        Zitting 28 januari 2023
      
    
    
    
      De vordering is behandeld op de openbare zitting van 28 januari 2023. Het onderzoek heeft plaatsgevonden in tegenwoordigheid van de officier van justitie mr. C.L.E. McGivern. De opgeëiste persoon en zijn raadsman, mr. E.M. Steller, advocaat te Amsterdam, zijn niet verschenen.
    
    
    
      De rechtbank heeft naar aanleiding van een aanhoudingsverzoek van de raadsman van het onderzoek voor bepaalde tijd geschorst, teneinde de opgeëiste persoon in de gelegenheid te stellen de benodigde gelijkstellingsstukken over te leggen. 
      
        Op grond van artikel 22, derde lid, OLW heeft de rechtbank de termijn waarbinnen zij op grond van het eerste lid van dit artikel uitspraak moet doen met dertig dagen verlengd omdat zij die verlenging nodig heeft om over de verzochte overlevering te beslissen. 
    
    
    
      
        Zitting 21 februari 2023
      
    
    
    
      De rechtbank heeft op de openbare zitting van 21 februari 2023 het onderzoek hervat in de stand waarin het zich bevond op het moment van de schorsing. Het verhoor heeft plaatsgevonden in tegenwoordigheid van de officier van justitie, mr. W.H.R. Hogewind. De opgeëiste persoon is bijgestaan door zijn raadsman en door een tolk in de Italiaanse taal. 
    
    
  
  
    
      2Identiteit van de opgeëiste persoon
    
    
      De rechtbank heeft de identiteit van de opgeëiste persoon onderzocht. De opgeëiste persoon heeft ter zitting verklaard dat de bovenvermelde personalia juist zijn en dat hij de Italiaanse nationaliteit heeft. 
    
    
  
  
    
      3Grondslag en inhoud van het EAB
    
    
      In het EAB wordt melding gemaakt van een judgment N.1358/2020-Reg. Gen. n. 445/2020-R.G.N.R. n. 7326/2016, rendered on 26 June 2020 by the Court of Appeal of Bari 1st  Division, reviewing the judgment n. 909/2019 rendered on 7 June 2019 by the Judge for Preliminary Hearing attached to the Court of Bari (Italië). 
    
    
    
      De overlevering wordt verzocht ten behoeve van de tenuitvoerlegging van een vrijheidsstraf voor de duur van vier jaar en acht maanden, door de opgeëiste persoon te ondergaan op het grondgebied van de uitvaardigende lidstaat. Van deze straf resteren volgens het EAB nog vier jaar, zeven maanden en vijf dagen. De vrijheidsstraf is aan de opgeëiste persoon opgelegd bij het hiervoor genoemde arrest.
    
    
    
      Dit arrest betreft het feit zoals dat is omschreven in onderdeel e) van het EAB. 
    
    
  
  
    
      4Weigeringsgrond als bedoeld in artikel 12 OLW
    
    
      Uit de in het EAB onder rubriek D verstrekte informatie leidt de rechtbank af dat in hoger beroep definitief uitspraak is gedaan over de schuld en de straf, nadat de zaak in feite en in rechte ten gronde is behandeld. Alleen de procedure in hoger beroep bij the Court of Appeal of Bari, 1st Division (Italië) van 26 juni 2020 valt daarom onder de reikwijdte van artikel 12 OLW.
    
    
    
      De rechtbank stelt vast dat het EAB strekt tot de tenuitvoerlegging van een arrest terwijl de verdachte niet in persoon is verschenen bij het proces dat tot die beslissing heeft geleid. In het EAB onder d) staat echter vermeld dat de opgeëiste persoon op de hoogte was van het voorgenomen proces, dat hij een advocaat heeft gemachtigd om zijn verdediging te voeren en dat deze advocaat ook daadwerkelijk zijn verdediging heeft gevoerd. Dat betekent dat de weigeringsgrond van artikel 12 OLW niet van toepassing is, nu sprake is van een situatie zoals bedoeld in artikel 12, sub b, OLW.
    
    
  
  
    
      5Strafbaarheid: feit vermeld op bijlage 1 bij de OLW
    
    
      Onderzoek naar de dubbele strafbaarheid van het feit waarvoor de overlevering wordt verzocht, moet achterwege blijven, nu de uitvaardigende justitiële autoriteit het strafbare feit heeft aangeduid als een feit vermeld in de lijst van bijlage 1 bij de OLW. Het feit valt op deze lijst onder de nummers 1 en 5, te weten:
    
    
    
      
        deelneming aan een criminele organisatie
      
      
        
        illegale handel in verdovende middelen en psychotrope stoffen;
      
      
        Uit het EAB volgt dat op dit feit naar het recht van Italië een vrijheidsstraf met een maximum van ten minste drie jaren is gesteld.
    
    
  
  
    
      6Weigeringsgrond als bedoeld in artikel 6a OLW 
    
    
      Overlevering van een met een Nederlander gelijk te stellen vreemdeling kan ingevolge artikel 6a, eerste en negende lid, OLW worden geweigerd indien deze is gevraagd ten behoeve van de tenuitvoerlegging van een hem bij onherroepelijk vonnis opgelegde vrijheidsstraf en de rechtbank van oordeel is dat de tenuitvoerlegging van die straf kan worden overgenomen.  
    
    
    
      Om in aanmerking te komen voor gelijkstelling met een Nederlander moet ingevolge artikel 6a, negende lid, van de OLW zijn voldaan aan twee vereisten, te weten:
    
    1. ten minste vijf jaren ononderbroken rechtmatig verblijf in Nederland als bedoeld in artikel 8, onder a tot en met e en l, Vreemdelingenwet 2000;
    2. ten aanzien van de opgeëiste persoon bestaat de verwachting dat hij niet zijn recht van verblijf in Nederland verliest ten gevolge van de opgelegde straf of maatregel.
    
    
      
        Eerste voorwaarde 
      
      Op basis van de door de raadsman overgelegde stukken is de rechtbank met de officier van justitie van oordeel dat de opgeëiste persoon over een duurzaam verblijfsrecht beschikt, omdat hij vijf jaar ononderbroken rechtmatig in Nederland heeft verbleven. Hij voldoet dus aan de eerste voorwaarde voor gelijkstelling met een Nederlander.
    
    
    
      
        Tweede voorwaarde
      
      Vervolgens moet de rechtbank toetsen of ook is voldaan aan de tweede voorwaarde voor gelijkstelling met een Nederlander. Dat zal moeten gebeuren aan de hand van een verklaring van de Immigratie- en naturalisatiedienst (IND) over de verwachting of de opgeëiste persoon al dan niet zijn recht van verblijf in Nederland verliest ten gevolge van de opgelegde straf of maatregel.
    
    
    
      De IND heeft in de brief van 20 februari 2023 laten weten dat zij thans niet de verwachting heeft dat de opgeëiste persoon zijn verblijfsrecht niet zal verliezen.  
    
    
    
      
        Standpunt van de raadsman
      
    
    
    
      De raadsman heeft zich op het standpunt gesteld dat de verklaring van de IND onvoldoende is om te concluderen dat niet aan de tweede voorwaarde is voldaan, omdat de IND – blijkens de toelichting in de brief van 20 februari 2023 – een aanname doet die niet klopt. De IND gaat er vanuit dat de opgeëiste persoon is veroordeeld voor het leidinggeven aan een criminele organisatie, wat niet het geval is. Bovendien houdt de IND in zijn advies geen rekening met de persoonlijke omstandigheden van de opgeëiste persoon. 
    
    
    
      
        Standpunt van de officier van justitie
      
    
    
    
      De officier van justitie heeft aangevoerd dat van het IND-advies moet worden uitgegaan. De IND heeft daarin beargumenteerd waarom niet de verwachting bestaat dat de opgeëiste persoon zijn verblijfsrecht niet zal verliezen. 
    
    
    
      
        Oordeel van de rechtbank 
      
    
    
    
      Uit artikel 6, derde lid, OLW blijkt dat vereist is dat de verwachting wordt uitgesproken dat de opgeëiste persoon zijn verblijfsrecht niet verliest. De wetgever heeft de overleveringsrechter opgedragen hierover een ‘voorlopig’ oordeel te geven. De overleveringsrechter kan, en moet zich beperken tot de vraag of de verwachting bestaat dat de opgeëiste persoon niet zijn recht van verblijf in Nederland verliest ten gevolge van een hem na overlevering opgelegde straf of maatregel. In de praktijk heeft deze toets vorm gekregen doordat de officier van justitie de IND laat beoordelen of deze verwachting bestaat. De overleveringsrechter baseert zich vervolgens op de beoordeling door de IND bij die voorlopige toetsing. Het is niet aan de overleveringsrechter om ten gronde te beoordelen of de opgeëiste persoon zijn verblijfsrecht verliest als gevolg van een veroordeling voor de feiten waarvoor zijn overlevering wordt verzocht. Deze beoordeling zal eventueel op een later moment geschieden, in welk geval ook zal worden gekeken naar de persoonlijke omstandigheden van de opgeëiste persoon.
    
    
    
      In de onderhavige zaak geldt het volgende. 
    
    
    
      In de brief van de IND van 20 februari 2023 is te lezen dat de IND in zijn advies is uitgegaan van een veroordeling voor deelname aan een criminele organisatie die zich bezighield met de teelt van marihuana en de handel in cocaïne, hasj en marihuana in de periode van mei 2016 tot en met 28 november 2017. De IND noemt vervolgens dat de omschrijving van de feiten, de maximumstraf en de voorziene eis duiden op ernstige feiten die verblijfsbeëindiging kunnen rechtvaardigen. De IND merkt dan op dat dit strafmaximum zou kunnen wijzen op een leidinggevende rol. 
    
    
    
      Het advies van de IND is aldus niet (enkel) gestoeld op de aanname dat de opgeëiste persoon een leidinggevende rol zou hebben gehad in de criminele organisatie, waardoor het hoogst onwaarschijnlijk is dat bij het ontbreken van deze aanname, de IND tot een ander advies zou zijn gekomen. De rechtbank verwerpt daarom het verweer van de raadsman.
    
    
    
      Gelet op het advies van de IND kan niet worden gezegd dat ten aanzien van de opgeëiste persoon de verwachting bestaat dat hij niet zijn recht van verblijf in Nederland verliest ten gevolge van de hem opgelegde straf of maatregel. Er is dus niet voldaan aan de tweede voorwaarde voor gelijkstelling met een Nederlander, zodat geen sprake is van een weigeringsgrond als bedoeld in artikel 6a OLW.
    
    
  
  
    
      7Artikel 11 OLW: detentieomstandigheden 
    
    
      Voor een aantal Italiaanse penitentiaire inrichtingen heeft de rechtbank een algemeen reëel gevaar van schending van artikel 4 van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie (hierna: het Handvest) aangenomen.
    
    
    
      De rechtbank verwijst naar de uitspraak van 30 maart 2021, waarin als volgt is overwogen:
    
    
    
      
        De rechtbank is verder van oordeel dat het inmiddels voldoende vaststaat dat de brieven van 2 en 4 maart 2020 inhoudende een algemene detentiegarantie in elke overleveringszaak geldig zijn, zoals de Italiaanse autoriteiten in bedoelde brieven hebben bevestigd. De rechtbank acht het niet langer noodzakelijk dat voor elke individuele opgeëiste persoon een bevestiging wordt gevraagd bij de Italiaanse autoriteiten.
      
    
    
    
      Gelet op deze algemene detentiegarantie is de rechtbank van oordeel dat ten aanzien van de opgeëiste persoon geen sprake is van een reëel gevaar van schending van door het Handvest gewaarborgde grondrechten.
    
    
  
  
    
      8Slotsom
    
    
      Nu is vastgesteld dat het EAB voldoet aan de eisen van artikel 2 OLW, er ook overigens geen weigeringsgronden aan de overlevering in de weg staan en er geen sprake is van een geval waarin aan het EAB geen gevolg mag worden gegeven, dient de overlevering te worden toegestaan.
    
    
  
  
    
      9Toepasselijke wetsbepalingen
    
    
      De artikelen 2, 5 en 7 OLW. 
    
    
  
  
    
      10Beslissing
    
    
      
        STAAT TOE de overlevering van [opgeëiste persoon] aan the Office of the Prosecutor General of the Republic attached to the Court of Appeal of Bari (Italië) voor het feit zoals dat is omschreven in onderdeel e) van het EAB.
    
    
    
    
      Aldus gedaan door
      mr. M.M.L.A.T. Doll,  				                         		voorzitter,
      mrs. E.G.M.M. van Gessel en C.M. Delstra,                         				   rechters,
      in tegenwoordigheid van mr. V.D. Reinders,		                         		    griffier,
      en uitgesproken ter openbare zitting van 6 maart 2023.
    
    
    
    
    
    
    
    
    
    
    
    
    
    
    
    
    
    
    
    
    
    
    
    
    
    
    
    
    
    
    
    
    
    
    
    
    
      
        Ingevolge artikel 29, tweede lid, OLW staat tegen deze uitspraak geen gewoon rechtsmiddel open. 
      
    
    
  
  
     De rechtbank verwijst in dit verband naar het arrest van het Hof van Justitie van de Europese Unie van
    10 augustus 2017, C-270/17 PPU, ECLI:EU:C:2017:628 (Tupikas).
  
  
     ECLI:NL:RBAMS:2021:1804.