ECLI:NL:RBGEL:2023:3525, Rechtbank Gelderland, 22-06-2023, AWB - 23 _ 586
Rechtbank Gelderland — Uitspraak 
Datum: 2023-06-22 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Bestuursrecht; Socialezekerheidsrecht

Samenvatting: Verweerder was gehouden tijdig beslissing op TONK-aanvraag te nemen. Dat heeft verweerder nagelaten. Desondanks is verweerder niet gehouden tot betaling van dwangsommen. Eiser heeft onredelijk lang gewacht met instellen beroep gericht tegen het niet tijdig beschikken op de dwangsommen.

RECHTBANK GELDERLAND
  
  
    Zittingsplaats Arnhem
  
  
    Bestuursrecht
  
  
    zaaknummer: ARN 23/586 
  
  
    
      uitspraak van de enkelvoudige kamer van  22 juni 2023
    
  
  in de zaak tussen
  
    
      
      [Eiser A] te [plaats B] , eiser
    
    
      en
    
    
  
  
    het college van burgemeester en wethouders van de gemeente Arnhem, verweerder
    
      (het college) 
      (gemachtigde: M.M.J. de Vries).
    
    
    
  
  
    Inleiding
    
    
      1. In deze uitspraak beoordeelt de rechtbank het beroep van eiser gericht tegen het niet tijdig bij beschikking vaststellen van de verbeurde dwangsommen.
    
    
    
      1.1.
      Het college heeft op het beroep gereageerd met een verweerschrift. 
      
    
    
      1.2.
      De rechtbank heeft het beroep op 24 mei 2023 op zitting behandeld. Hieraan hebben eiser en de gemachtigde van het college deelgenomen.
      
      
    
  
  
    Totstandkoming van het besluit
    
    
      2.1.
      
        Op 6 december 2021 heeft eiser bij het college een tijdelijke tegemoetkoming in de noodzakelijke kosten (TONK) aangevraagd over de periode van 1 december 2021 tot 31 december 2021. Eiser heeft het college op 21 februari 2022 in gebreke gesteld. 
        Het college heeft het besluit tot toekenning van de TONK op 22 februari 2022 genomen en verstuurd op 16 maart 2022. Op 23 februari 2022 is de tegemoetkoming aan eiser uitbetaald. 
      
      
    
    
      2.2.
      Op 1 mei 2022 heeft eiser het college in gebreke gesteld vanwege het uitblijven van een beslissing door het college inzake de verbeurde dwangsommen. Omdat daarop niet is beslist, heeft eiser op 23 januari 2023 beroep gericht tegen het niet tijdig beschikken op de verbeurde dwangsommen ingesteld.
      
      
      
    
  
  
    Beoordeling door de rechtbank
    
    
      3.1.
      Uit artikel 4:17, eerste lid, van de Algemene wet bestuursrecht (Awb) volgt dat als een beschikking op aanvraag niet tijdig wordt gegeven, het bestuursorgaan aan de aanvrager een dwangsom verbeurt voor elke dag dat het in gebreke is.
      
    
    
      3.2.
      Artikel 4:18 van de Awb bepaalt dat het bestuursorgaan de verschuldigdheid en de hoogte van de dwangsom bij beschikking vaststelt binnen twee weken na de laatste dag waarover de dwangsom verschuldigd was.
      
    
    
      3.3.
      Artikel 6:12, vierde lid, van de Awb bepaalt dat het beroep (gericht tegen het niet tijdig beslissen) niet-ontvankelijk is als het beroepschrift onredelijk laat is ingediend.
      
      
        4.	Niet in geschil is dat de termijn waarbinnen op de in rechtsoverweging 2.1. genoemde aanvraag diende te worden beslist op 31 januari 2022 verstreek. Dit betekent dat het college vanaf 31 januari 2022 in gebreke was en dat eiser het college vanaf die datum in gebreke kon stellen. Dat volgt uit artikel 6:12, tweede lid, aanhef en onder b, van de Awb.
      
      
    
    
      4.1.
      Ter zitting is door het college erkend dat eiser het college met zijn ‘melding’ van 21 februari 2022 ook in gebreke heeft gesteld, hoewel het college dat destijds niet heeft onderkend, vanwege de grote drukte en de wijze waarop de ingebrekestelling aan het college is gericht en verwoord.
      
    
    
      4.2.
      Gelet op die ingebrekestelling had het college binnen twee weken na 21 februari 2022 op de aanvraag moeten beslissen. Dat betekent dat het college uiterlijk op 7 maart 2022 een besluit aan eiser bekend had moeten maken. 
      
    
    
      4.3.
      
        Als onweersproken staat vast dat het college pas op 16 maart 2022 het toekenningsbesluit heeft toegezonden. Dat betekent dat het college pas op die dag een besluit aan eiser bekend heeft gemaakt. Anders dan het college stelt, volstaat voor de bekendmaking van een besluit niet dat het college overgaat tot betaling van het toegekende bedrag. Uit artikel 1:3, eerste lid, van de Awb volgt immers dat onder een besluit moet worden verstaan een schriftelijke beslissing van een bestuursorgaan. 
        De rechtbank ziet in hetgeen verweerder (ter zitting) heeft aangevoerd geen aanleiding om in het onderhavige geval van die wettelijke bepaling af te wijken. 
      
      
    
    
      4.4.
      Dat betekent dat het college negen dagen te laat heeft beslist en over die periode in beginsel een dwangsom verschuldigd is. Het college had dan ook de beschikking als bedoeld in artikel 4:18 van de Awb binnen veertien dagen na 16 maart 2022 moeten nemen, dat wil zeggen: uiterlijk op 30 maart 2022. Dat heeft het college niet gedaan. Eiser heeft het college hierop terecht gewezen met zijn ingebrekestelling van 1 mei 2022.
      
    
    
      4.5.
      Het voorgaande betekent echter niet dat het college de wel verbeurde dwangsommen aan eiser moet uitkeren. Naar het oordeel van de rechtbank heeft eiser onredelijk lang gewacht met het instellen van het onderhavige beroep. 
      
      
      
        4.5.1.
        Eiser heeft niet aannemelijk gemaakt dat van hem niet verwacht kon worden dat hij met enige voortvarendheid, hooguit binnen een paar maanden (na het verstrijken van de door eiser genoemde hersteltermijn van twee dagen) na zijn ingebrekestelling van 1 mei 2022, het onderhavige beroepschrift zou indienen. 
        
      
      
        4.5.2.
        De daarvoor ter zitting aangevoerde redenen (drukte binnen zijn bedrijf, de (zomer)vakantieperiode, de inmiddels in gang gezette klachtenprocedure, een tweede lopende procedure, de verhuizing naar Zevenaar en de geboorte van zijn tweede kind) zijn onvoldoende, temeer omdat eiser zoveel belang hecht aan (financiële) duidelijkheid en zekerheid. 
        
        
      
    
  
  
    Conclusie en gevolgen
    
    
      Het beroep is niet-ontvankelijk. Dat betekent dat het college de verbeurde dwangsommen niet aan eiser hoeft te vergoeden. Eiser krijgt het griffierecht niet terug. Hij krijgt ook geen vergoeding van zijn proceskosten.
    
    
    
  
  
    Beslissing
    
    
      De rechtbank verklaart het beroep niet-ontvankelijk. 
    
    
    
    
    
      Deze uitspraak is gedaan door mr. J.A. van Schagen, rechter, in aanwezigheid van mr. K.V. van Weert, griffier. De uitspraak is uitgesproken in het openbaar op 22 juni 2023
    
    
    
    
    
    
    
      
        
        
        
          
            
              griffier
            
            
              rechter
            
          
        
      
    
    
    
    
      Een afschrift van deze uitspraak is verzonden aan partijen op:
    
    
    
  
  
    Informatie over hoger beroep
    
    
      Een partij die het niet eens is met deze uitspraak, kan een hogerberoepschrift sturen naar de Centrale Raad van Beroep waarin wordt uitgelegd waarom deze partij het niet eens is met deze uitspraak. Het hogerberoepschrift moet worden ingediend binnen zes weken na de dag waarop deze uitspraak is verzonden. Kan de indiener de behandeling van het hoger beroep niet afwachten, omdat de zaak spoed heeft, dan kan de indiener de voorzieningenrechter van de Centrale Raad van Beroep vragen om een voorlopige voorziening (een tijdelijke maatregel) te treffen.  
    
    
  
  
     De beschikking als bedoeld in artikel 4:18 van de Algemene wet bestuursrecht.