ECLI:NL:RVS:2017:1428, Raad van State, 31-05-2017, 201603912/1/A3
Raad van State — Uitspraak 
Datum: 2017-05-31 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Bestuursrecht

Samenvatting: Bij besluit van 15 juli 2015 heeft de minister [appellant] op diens verzoek om informatie op grond van de Wet openbaarheid van bestuur (hierna: de Wob) een document verstrekt.

201603912/1/A3.
    Datum uitspraak: 31 mei 2017
    
    AFDELING
    BESTUURSRECHTSPRAAK
    
    Uitspraak op het hoger beroep van:
    
    [appellant], wonend te [woonplaats],
    appellant,
    
    tegen de uitspraak van de rechtbank Den Haag van 8 april 2016 in zaak nr. 15/8007 in het geding tussen:
    
    [appellant]
    
    en
    
    de minister van Financiën.
    
    Procesverloop
    
    Bij besluit van 15 juli 2015 heeft de minister [appellant] op diens verzoek om informatie op grond van de Wet openbaarheid van bestuur (hierna: de Wob) een document verstrekt.
    
    Op 24 september 2015 heeft de minister een besluit genomen op het daartegen door [appellant] gemaakte bezwaar.
    
    Bij uitspraak van 8 april 2016 heeft de rechtbank het daartegen door [appellant] ingestelde beroep ongegrond verklaard. Deze uitspraak is aangehecht.
    
    Tegen deze uitspraak heeft [appellant] hoger beroep ingesteld.
    
    De Afdeling heeft de zaak ter zitting behandeld op 12 april 2017, waar [appellant] en de minister, vertegenwoordigd door mr. M.A.G. Stolker, mr. W.J.G. van Duijn en mr. J. de Groot, zijn verschenen.
    
    Overwegingen
    
    1.    Bij brief van 17 juni 2015 heeft [appellant] de minister op grond van de Wob onder meer verzocht om hem een afschrift te verstrekken van het de voorgaande week wel of niet gesloten coalitieakkoord over het invoeren van een nieuw belastingsysteem. Bij het besluit van 15 juli 2015 heeft de minister [appellant] een afschrift van bedoeld akkoord verstrekt. In het besluit van 24 september 2015 heeft de minister zich op het standpunt gesteld dat bij het besluit van 15 juli 2015 volledig aan het verzoek van 17 juni 2015 is voldaan.  
    
    2.    [appellant] betoogt dat de rechtbank ten onrechte zijn beroepsgrond heeft verworpen dat de minister zijn verzoek van 17 juni 2015 te beperkt heeft opgevat. Volgens hem heeft hij verzocht om documenten over het in de weken 22 en 23 van 2015 tussen de coalitiegenoten al dan niet gesloten akkoord. Het aan hem verstrekte document is na zijn verzoek opgesteld. Op 17 juni 2015 heeft er een overleg plaatsgevonden tussen bewindslieden, vertegenwoordigers van de coalitie en vertegenwoordigers van een aantal oppositiepartijen, waarover documenten moeten bestaan, aldus [appellant].  Voorts betoogt [appellant] dat de rechtbank ten onrechte zijn beroepsgrond over schending van de hoorplicht in bezwaar heeft verworpen. Hiertoe voert hij aan dat in het besluit van 24 september 2015 niet is vermeld waarom van het horen is afgezien en dat het horen een essentieel onderdeel van de bezwaarprocedure is.
    
    2.1.    [appellant] heeft de minister in zijn brief van 17 juni 2015 verzocht een afschrift van evenbedoeld coalitieakkoord te verstrekken. Bij het besluit van 15 juli 2015 heeft de minister aan dit verzoek voldaan. In bezwaar heeft [appellant] aangevoerd dat hem ook documenten over een op 17 juni 2015 gehouden overleg tussen bewindslieden, vertegenwoordigers van de coalitie en vertegenwoordigers van een aantal oppositiepartijen hadden moeten worden verstrekt. De rechtbank heeft, gelet op de bewoordingen van het verzoek van 17 juni 2015, terecht geoordeeld dat de minister dat verzoek  terecht niet heeft opgevat als mede betrekking hebbend op laatstbedoelde documenten. Voorts heeft de rechtbank terecht geoordeeld dat uitbreiding of aanvulling van een Wob-verzoek in de bezwaarfase zich niet verdraagt met het wettelijk stelsel, waarbij een bestuursorgaan een besluit op een Wob-verzoek neemt en een eventueel gemaakt bezwaar nog steeds op het oorspronkelijke verzoek betrekking heeft. Omdat het duidelijk was dat de minister met de verstrekking van het afschrift van het coalitieakkoord aan het verzoek van 17 juni 2015 had voldaan, hoefde de minister [appellant] niet in de gelegenheid te stellen over zijn bezwaar te worden gehoord.
    
        De betogen falen.
    
    3.    Het hoger beroep is ongegrond. De aangevallen uitspraak moet worden bevestigd.
    
    4.    Voor een proceskostenveroordeling bestaat geen aanleiding.
    
    Beslissing
    
    De Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State:
    
    bevestigt de aangevallen uitspraak.
    
    Aldus vastgesteld door mr. C.J. Borman, voorzitter, en mr. A.B.M. Hent en mr. F.D. van Heijningen, leden, in tegenwoordigheid van mr. T. Hartsuiker, griffier.
    
    w.g. Borman    w.g. Hartsuiker
    voorzitter    griffier
    
    Uitgesproken in het openbaar op 31 mei 2017
    
    620.