ECLI:NL:OGHACMB:2025:113, Gemeenschappelijk Hof van Justitie van Aruba, Curaçao, Sint Maarten en van Bonaire, Sint Eustatius en Saba, 06-05-2025, CUR2024H00019
Gemeenschappelijk Hof van Justitie van Aruba, Curaçao, Sint Maarten en van Bonaire, Sint Eustatius en Saba — Uitspraak 
Datum: 2025-05-06 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Civiel recht

Samenvatting: Niet-ontvankelijkheid. Termijn hoger beroep. De wettelijke beroepstermijn in kort geding is drie weken. Dat is een termijn van openbare orde, waaraan in het belang van de goede rechtspleging de hand moet worden gehouden, behoudens bijzondere omstandigheden. Het nog niet verkregen zijn van een bewijs van onvermogen is niet een dergelijke bijzondere omstandigheid.

Burgerlijke zaken over 2025
    Registratienummers: CUR202303149 – CUR2024H00019
    Uitspraak: 6 mei 2025
    
    
    
      
        GEMEENSCHAPPELIJK HOF VAN JUSTITIE
      
      van Aruba, Curaçao, Sint Maarten en
      van Bonaire, Sint Eustatius en Saba
    
    
    
    
      VONNIS IN KORT GEDING
    
    
    
      in de zaak van:
    
    
    
      
        [appellant]
      
      wonend in [woonplaats],
      in eerste aanleg eiseres, thans appellant,
      gemachtigde: mr. H.S. Johannes,
    
    
    
      tegen
    
    
    
      
        [geïntimeerde],
      wonend in [woonplaats],
      in eerste aanleg gedaagde, thans geïntimeerde,
      gemachtigde: mr. H.M. van Rossum.
    
    
    
      Partijen worden hierna [appellant] en [geïntimeerde] genoemd.
    
    
    
  
  
    
      1De zaak in het kort
    
    
      1.1 [
      appellant] vordert betaling van [geïntimeerde] van een bedrag van Cg 11.500,-. Het Gerecht in eerste aanleg van Curaçao (hierna: het Gerecht) heeft de vordering afgewezen.   
      
    
    
      1.2 [
      appellant] heeft tegen dit vonnis hoger beroep ingesteld. Het Hof oordeelt dat het hoger beroep te laat is ingesteld. [appellant] wordt daarin om die reden niet-ontvankelijk verklaard. Zij wordt ook veroordeeld in de proceskosten. Hierna zal worden uitgelegd hoe het Hof tot dit oordeel is gekomen.
      
      
    
  
  
    
      2Het verloop van de procedure
    
    
      2.1
      Bij op 2 januari 2024 per e-mail en op 18 januari 2024 fysiek ingekomen akte van appel is [appellant] in hoger beroep gekomen van het tussen partijen gewezen en op 20 november 2023 uitgesproken vonnis van het Gerecht.
      
    
    
      2.2
      Bij op 29 februari 2024 ingekomen memorie van grieven, met producties, heeft [appellant] twee grieven tegen het vonnis aangevoerd en toegelicht. Haar conclusie strekt ertoe dat het Hof het vonnis zal vernietigen en alsnog de vordering van [appellant] zal toewijzen met veroordeling van [geïntimeerde] in de proceskosten van beide instanties. Ook is verzocht kosteloos te mogen procederen.
    
    
      2.3
      Bij op 20 augustus 2023 ingekomen memorie van antwoord heeft [geïntimeerde] de grieven bestreden. Zijn conclusie strekt ertoe dat het Hof het hoger beroep van [appellant] vervallen verklaart, althans het vonnis waarvan beroep bevestigt met veroordeling van [appellant] in de kosten van de procedure.
      
    
    
      2.4
      Op de daarvoor nader bepaalde dag hebben de gemachtigden van partijen pleitnotities ingediend. Vonnis is gevraagd en nader bepaald op vandaag. 
      
    
  
  
    
      3De beoordeling
    
    
      
        Kosteloos procederen
      
    
    
      3.1 [
      appellant] heeft verzocht in hoger beroep kosteloos te mogen procederen. Uit het overgelegde bewijs van onvermogen blijkt genoegzaam van het onvermogen van [appellant] om de proceskosten te dragen. Het verzoek wordt daarom toegewezen.   
      
      
        
          Ontvankelijkheid hoger beroep
        
      
    
    
      3.2
      Het op 20 november 2023 door het Gerecht gewezen vonnis is een uitspraak in kort geding.
      
    
    
      3.3
      De beroepstermijn van vonnissen is, in het algemeen, zes weken (art. 264 Rv). In geval van kort geding wordt deze verkort tot de helft, derhalve drie weken (art. 235 Rv). Omstandigheden waaruit volgt dat deze appeltermijn later is aangevangen dan op 20 november 2023 (de datum van uitspraak), zijn gesteld noch gebleken. Dat betekent dat het hoger beroep uiterlijk op 11 december 2023 moest worden ingesteld.
      
    
    
      3.4
      Termijnen voor het instellen van een rechtsmiddel zijn van openbare orde. In het belang van een goede rechtspleging dient duidelijkheid te bestaan over het tijdstip waarop een termijn voor het instellen van een rechtsmiddel aanvangt en eindigt. Aan rechtsmiddeltermijnen moet strikt de hand worden gehouden en slechts onder bijzondere omstandigheden is plaats voor een uitzondering (HR 3 oktober 2014, ECLI:NL:HR:2014:2894).
      
    
    
      3.5 [
      appellant] stelt bij akte van 12 december 2023 hoger beroep te hebben ingesteld. Wat daarvan zij - een dergelijke akte bevindt zich, al dan niet als door [appellant] overgelegde productie, niet in het dossier - op 12 december 2023 was de termijn voor het instellen van hoger beroep verstreken (zie onder meer HR 1 september 2017, ECLI:NL:HR:2017:2225).
      
    
    
      3.6
      Op de door [appellant], blijkens daarop geplaatste aantekening van de griffier, op 18 januari 2024 ter griffie ingediende akte van hoger beroep heeft de griffier eveneens vermeld dat de akte op 2 januari 2024 per e-mail is ingediend. In beide gevallen is sprake van te late indiening, namelijk na 11 december 2023. In beginsel moet dus niet-ontvankelijkverklaring volgen.
      
    
    
      3.7
      Als reden voor het niet eerder dan op 2 of 18 januari 2024 instellen van hoger beroep stelt [appellant] dat vertraging is opgetreden bij de afgifte van een bewijs van onvermogen door SOAW (Ministerie van Sociale Ontwikkeling, Arbeid en Welzijn). 
      
    
    
      3.8
      Aan de inhoud van de akte van appel wordt geen andere eis gesteld dan dat deze er geen twijfel over laat bestaan tegen welk vonnis het hoger beroep is gericht. Dat maakt dat [appellant] (of haar advocaat namens haar) een dergelijke, eenvoudige, akte ook wel had kunnen indienen voordat een bewijs van onvermogen was verkregen. Het Procesreglement gaat ook daarvan uit. Alleen voor de memorie van grieven in AR-zaken is in verband met het niet op tijd verkrijgen van een bewijs van onvermogen een bijzondere bepaling opgenomen (artikel 134 Procesreglement).
      
    
    
      3.9
      
        De overschrijding van de appeltermijn is dus niet verschoonbaar. Dit leidt tot niet-ontvankelijkverklaring. [appellant] zal als de in het ongelijk gestelde partij worden veroordeeld in de kosten van het hoger beroep. De kosten van [geïntimeerde] worden als volgt begroot (in Cg):
        verschotten 		   373,50	(betekening memorie van antwoord)
        salaris advocaat	3.750,- 		(2,5 punten tarief 4 à 1.500,- per punt)
      
      
      
      
        B E S L I S S I N G
      
      
      
        Het Hof:
      
      
      
        staat [appellant] toe kosteloos te procederen;
      
      
      
        verklaart [appellant] niet-ontvankelijk in het ingestelde hoger beroep;
      
      
      
        veroordeelt [appellant] in de kosten van het hoger beroep, aan de zijde van [geïntimeerde] gevallen en tot op heden begroot op Cg 373,50 aan verschotten en Cg 3.750,- aan salaris voor de gemachtigde;
      
      
      
        wijst af het in hoger beroep meer of anders gevorderde.
      
      
      
      
        Dit vonnis is gewezen door mrs. C.J.H.G. Bronzwaer, J. de Boer en W.P.M. ter Berg leden van het Gemeenschappelijk Hof van Justitie van Aruba, Curaçao, Sint Maarten en van Bonaire, Sint Eustatius en Saba en ter openbare terechtzitting van het Hof in Curaçao uitgesproken op 6 mei 2025 in tegenwoordigheid van de griffier.