ECLI:NL:RBGEL:2025:11492, Rechtbank Gelderland, 24-12-2025, C/05/442378 / HA ZA 24-520
Rechtbank Gelderland — Uitspraak 
Datum: 2025-12-24 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Civiel recht; Verbintenissenrecht

Samenvatting: Burengeschil over beveiligingscamera's en deurbelcamera's aan de woning van de buurman. Buren voelen zich bespied. Proces-verbaal van constatering opgemaakt door een deurwaarder. De beveiligingscamera’s maken met de huidige stand en instellingen (privacy masks) geen inbreuk op de privacy. De deurbelcamera's maken wel in enige mate inbreuk op de privacy. Belangenafweging.  Mate van inbreuk op het recht op eerbiediging van de persoonlijke levenssfeer (privacy) is gerechtvaardigd gelet op het veiligheidsbelang van de buurman. De inbreuk is niet onrechtmatig.

RECHTBANK Gelderland
    
    
      Civiel recht 
    
    
    
      Zittingsplaats Arnhem
    
    
    
      Zaaknummer: C/05/442378 / HA ZA 24-520
    
    
    
      
        Vonnis van 24 december 2025
      
    
    
    
      in de zaak van
    
    
  
  
    
      1 [eiser sub 1] , 
    
      2. [eiser sub 2], 
      beiden wonende te [plaats] ,
      eisende partijen,
      hierna te noemen: [eiser sub 1] en [eiser sub 2] , samen [eisers] ,
      advocaat: mr. E. Vels,
    
    
    
      tegen
    
    
  
  
    
      1 [gedaagde sub 1] , 
    
      2. [gedaagde sub 2], 
      beiden wonende te [plaats] ,
      gedaagde partijen,
      hierna te noemen: [gedaagde sub 1] en [gedaagde sub 2] , samen [gedaagden]
      advocaat: mr. J.R.L. van Gasteren.
    
    
    
    
      
        De zaak in het kort
      
    
    
    
      Partijen zijn buren en hebben een geschil over (deurbel)camera’s die [gedaagden] aan de voorzijde en zijgevel van zijn woning heeft bevestigd. Volgens [eisers] maken deze camera’s inbreuk op haar privacy. Op beelden van drie camera’s zijn aan de bovenranden smalle, zwarte balkjes zichtbaar (privacy masks) om het zicht op het perceel van [eisers] af te schermen. Dit biedt volgens [eisers] echter geen garantie voor haar privacy omdat [gedaagden] deze softwarematige instellingen weer kan wijzigen. De rechtbank stelt vast dat de camera’s met de huidige stand en instellingen geen zicht bieden op het perceel van [eisers] en dat er geen aanleiding is aan te nemen dat [gedaagden] deze stand en/of instellingen zal wijzigen. Er dreigt dus geen inbreuk op de privacy van [eisers] . De twee deurbelcamera’s maken enige mate van inbreuk maar gelet op het belang van [gedaagden] , is die inbreuk gerechtvaardigd. De vorderingen van [eisers] worden daarom afgewezen. 
    
    
  
  
    
      1De procedure
    
    
      1.1.
      Het verloop van de procedure blijkt uit:
      - het tussenvonnis van 19 maart 2025
      - het B-formulier van 10 maart 2025 met overlegging productie 4 van [gedaagden]
      - de akte overlegging producties 18 tot en met 24 van [eisers]- de akte overlegging producties 5 tot en met 7 van [gedaagden]
      - het verkort proces-verbaal van de mondelinge behandeling, gehouden op 9 juli 2025.
      
    
    
      1.2.
      Na sluiting van de mondelinge behandeling is bepaald dat vonnis wordt gewezen.
      
    
  
  
    
      2De feiten
    
    
      2.1.
      
        [eisers] is sinds 18 juni 2020 eigenaar van het perceel met een (nieuwbouw)woning aan [adres 1] te [plaats] ( [perceelnummer 1] zoals hieronder op de kadastrale kaart blauw gearceerd weergeven). Dit perceel maakt onderdeel uit van het plan ‘De Lindehof’ te [plaats] en is ontstaan na splitsing van een groter stuk grond dat eerst volledig in eigendom was van [gedaagden] . ‘De Lindehof’ bestaat uit vier percelen met op ieder perceel een (nieuwbouw)woning en een mandelig middenterrein. De woningen van [eisers] en [gedaagden] zijn medio 2022 opgeleverd. [gedaagden] woont op [adres 2] ( [perceelnummer 2] zoals hieronder op de kadastrale kaart weergegeven).
    
  
  
    *Afbeelding
    
      
    
    
      2.2.
      
        [gedaagden] heeft aan de voorzijde en zijgevel van zijn woning in totaal vier camera’s (van het merk Truvision TVT 5606) en twee deurbelcamera’s (van het merk Dahua) laten plaatsen. Op bovenstaande kadastrale kaart is de voorzijde van de woning van [gedaagden] de diagonale roodoranje lijn die van noordwest naar zuidoost loopt en het dichts bij het mandelig middenterrein ( [perceelnummer 3] ) is gelegen. In de richting van de woning van [gedaagden] gekeken is het linkerdeel een bijgebouw en het (grotere) rechterdeel de hoofdwoning. Aan de linkerzijde van het bijgebouw is net onder de dakrand achterin (het meest noordelijke puntje van de woning van [gedaagden] op de kadastrale kaart) een camera bevestigd (hierna: camera 1), gericht naar de noordwestelijke hoek van het perceel van [gedaagden] en het perceel van [eisers] . Ook aan de voorzijde van het bijgebouw is in het midden, hoog in de nok een camera bevestigd (hierna: camera 2). Rechts van het bijgebouw, in de inham, bevindt zich in de rechter zijgevel de zijingang van de hoofdwoning. Naast de zijingang bevindt zich op ooghoogte een deurbelcamera. Ook is aan diezelfde gevel onder de dakrand een camera bevestigd (hierna: camera 3). Halverwege de voorgevel van de hoofdwoning bevindt zich in een portaaltje de voordeur met daarnaast op ooghoogte een deurbelcamera. Links van de voordeur is onder de dakrand een camera bevestigd (hierna: camera 4). De rechtbank heeft de posities van de vier camera’s en de twee deurbelcamera’s op de kadastrale kaart hieronder ingetekend. De pijltjes verbinden de omschrijving van de camera’s met de posities en geven geen zichtlijnen weer.
    
  
  
    *Afbeelding
    
      
    
    
      2.3.
      Tussen partijen is in de periode van 21 maart 2023 tot 23 april 2024 gecorrespondeerd over de posities en de instellingen van de zes camera’s. Zo heeft [eisers] [gedaagden] gesommeerd om de opstelling van de camera’s te veranderen en deze zo te plaatsen dat zij de woning en het erf van [eisers] niet meer filmen dan strikt noodzakelijk is voor inbraakbeveiliging. [gedaagden] heeft de installateur gevraagd om de instellingen van de camera’s te controleren en deze bij te stellen zodat het perceel van [eisers] niet meer zichtbaar is. Verder heeft [eisers] verzocht om de camera’s van kunststof kapjes te voorzien zodat het blikveld van de camera’s beperkt kan worden, hetgeen volgens [gedaagden] technisch niet mogelijk is en een schijnoplossing lijkt. Partijen zijn samen niet tot een oplossing gekomen. 
      
    
    
      2.4.
      In opdracht van [gedaagden] heeft een deurwaarder de posities van de camera’s en de beelden die zij vastleggen, bekeken. De bevindingen zijn door de deurwaarder neergelegd in het ‘Proces-verbaal van constatering’ van 7 januari 2025 (hierna: het Proces-verbaal van constateringen).
      
    
  
  
    
      3Het geschil
    
    
      3.1.
      
        
          [eisers] vordert, zoals toegelicht tijdens de mondelinge behandeling, dat de rechtbank, bij vonnis uitvoerbaar bij voorraad;
        I.	[gedaagden] veroordeelt om alle camera’s die gericht staan naar en/of op het perceel van [eisers] of die het perceel van [eisers] zouden kunnen filmen, waaronder de twee deurbelcamera’s, te verwijderen en deze niet meer terug te plaatsen op de huidige plaats en te bepalen dat [gedaagden] - indien [gedaagden] andere camera’s plaatst op zijn perceel - deze camera’s zo gericht moeten zijn dat zij het perceel van [eisers] niet kunnen in beeld kunnen brengen, zonder dat dit afhankelijk is van de softwarematige instellingen van de camera’s;
        II.	aan [gedaagden] een dwangsom oplegt van € 150,00 per camera voor ieder dag of dagdeel dat [gedaagden] niet aan de veroordeling tot verwijdering van de camera’s voldoet, met een maximum van € 15.000,00;
        III.	aan [gedaagden] een dwangsom op te leggen van € 150,00 per dag en per camera wanneer blijkt dat er toch weer beweegbare camera’s zijn geplaatst en/of camera’s die het perceel van [eisers] kunnen of zouden kunnen filmen, dit met een maximum van € 15.000,00;
        IV. 	[gedaagden] veroordeelt, in het geval de rechtbank van mening is dat hij de camera’s of een aantal ervan niet behoeft te verwijderen, deze camera’s dusdanig te positioneren dat er onmogelijk iets van het perceel van [eisers] in beeld wordt genomen. Dit op last van een direct opeisbare dwangsom van € 500,00 per dag of dagdeel dat er door [gedaagden] niet wordt voldaan aan hetgeen waartoe hij wordt veroordeeld dit met een maximum van € 25.000,00;
        V. 	[gedaagden] veroordeelt in de kosten van deze procedure en [gedaagden] veroordeelt tot betaling van de wettelijke rente over de proceskosten, indien [gedaagden] deze kosten niet binnen 14 dagen na dagtekening van het ten deze te wijzen vonnis heeft voldaan;
        VI. 	[gedaagden] veroordeelt in de nakosten van deze procedure.
      
      
    
    
      3.2.
      
        [eisers] legt aan haar vordering het volgende ten grondslag. [gedaagden] heeft minimaal zes camera’s op zijn perceel (vier camera’s en twee deurbelcamera’s) die gericht zijn op/naar het perceel van [eisers] . Hiermee maakt [gedaagden] inbreuk op het recht van [eisers] op privacy en het recht om onbespied te zijn in haar eigen woning en tuin. Deze inbreuk is een onrechtmatige daad. Omdat [eisers] in haar privacy wordt geschaad, meent zij dat de camera’s moeten worden verwijderd dan wel dat de positie van de camera’s dusdanig moet worden gewijzigd dat deze geen zicht meer hebben op het perceel van [eisers] en dat ze zodanig moeten worden aangepast dat ze niet meer kunnen bewegen, dan wel op afstand kunnen worden aangepast.
      
    
    
      3.3.
      
        [gedaagden] voert aan dat hij geen onrechtmatige inbreuk maakt op de privacy van [eisers] . De camera’s hebben met de huidige stand en instellingen geen zicht op het perceel van [eisers] , kunnen niet meedraaien en nemen geen geluid op, zoals ook blijkt uit het Proces-verbaal van constatering. [gedaagden] en de bewoners van de andere twee woningen (met de huisnummers [adres 3] en [adres 4] ) willen hun gezinnen beschermen tegen woningovervallers die het (kunnen) hebben voorzien op de luxe woningen in het buitengebied van [plaats] . Ook de bewoners van de andere twee woningen hebben camera’s hangen die het perceel van [eisers] filmen, terwijl de camera’s van [gedaagden] niets van het perceel van [eisers] in beeld brengen. [eisers] heeft die andere twee bewoners niet gedagvaard wat volgens [gedaagden] duidt op willekeur. [gedaagden] concludeert tot afwijzing van de vorderingen van [eisers] , met uitvoerbaar bij voorraad te verklaren veroordeling van [eisers] in de (na)kosten van deze procedure.
      
    
  
  
    
      4De beoordeling
    
    
      4.1.
      Het gaat in deze zaak om de vraag of [gedaagden] met het gebruik van zijn beveiligingscamera’s inbreuk maakt op het recht van [eisers] op bescherming van haar privacy. Vooropgesteld moet worden dat een ieder het recht heeft zich onbespied te weten in de eigen woning en op het eigen perceel voor zover dat gelet op (de onderlinge afstand van) de bebouwing en de plaatselijke omstandigheden verwacht mag worden. Een inbreuk op een dergelijk recht op eerbiediging van de persoonlijke levenssfeer levert in beginsel een onrechtmatige daad op, tenzij daarvoor een rechtvaardigingsgrond bestaat. Zo staat het [gedaagden] in beginsel vrij om over zijn eigendommen te waken door middel van camera’s aan de buitenzijde van zijn woning, zolang het beeldmateriaal beperkt is tot zijn eigen perceel. Als echter ook het perceel van [eisers] in beeld wordt gebracht, moet in het licht van de omstandigheden van het geval beoordeeld worden of een dergelijke inbreuk gerechtvaardigd is door enerzijds de ernst van de inbreuk op het recht op eerbiediging van de persoonlijke levenssfeer en anderzijds de belangen die met de inbreuk makende handelingen redelijkerwijs kunnen worden gediend, tegen elkaar af te wegen.
      
    
    
      4.2.
      Vast staat dat [gedaagden] een zestal camera’s aan zijn woning heeft bevestigd. Uit de door [eisers] overgelegde foto’s blijkt dat deze camera’s vanuit de woning en vanaf het perceel van [eisers] zichtbaar zijn. De rechtbank kan er enig begrip voor opbrengen dat  dit [eisers] het gevoel geeft dat zij wordt bekeken. Voor de vraag of [gedaagden] onrechtmatig inbreuk maakt op de privacy van [eisers] is echter niet bepalend of [eisers] zich bekeken voelt, maar of er ook een objectieve grond bestaat om aan te nemen dat [gedaagden] via de camera’s het perceel van [eisers] daadwerkelijk in beeld brengt. Dat [eisers] de camera’s van [gedaagden] vanuit haar woning dan wel vanaf haar perceel ziet, wil nog niet zeggen dat op de beelden van die camera’s de woning en/of het perceel van [eisers] voor [gedaagden] ook zichtbaar is. De vraag is dus of, en zo ja in welke mate, het perceel en de woning van [eisers] daadwerkelijk zichtbaar zijn met de camera’s van [gedaagden] .
      
    
    
      4.3.
      Uit het door [gedaagden] overgelegde Proces-verbaal van constateringen blijkt dat [gedaagden] twee deurbelcamera’s en vier camera’s aan de voorzijde en zijgevel van zijn woning heeft bevestigd. De twee deurbelcamera’s zijn bevestigd naast de zijingang en de voordeur van het hoofdgebouw. De deurwaarder heeft waargenomen dat deze deurbelcamera’s zijn verbonden met een intercomsysteem met kleurenscherm. Dat kleurenscherm wordt alleen ingeschakeld als de deurbel wordt ingedrukt. [gedaagden] heeft de deurwaarder meegedeeld dat op het kleurenscherm alleen “live-beeld” wordt weergegeven en dat deze beelden niet worden opgeslagen. De deurwaarder heeft video-opnames gemaakt van het intercomsysteem terwijl [gedaagden] bij de zijingang en de voordeur aanbelt. Op die video-opnames is te zien dat de woningen met de huisnummers [adres 1] en [adres 4] (de woning van [eisers] ) op de achtergrond in beeld komen zodra degene die aanbelt ( [gedaagden] ) opzij stapt. 
      
    
    
      4.4.
      Ten aanzien van de vier camera’s (niet zijnde deurbelcamera’s) heeft de deurwaarder het volgende geconstateerd. De vier camera’s zijn verbonden met een NVR (Netwerk Video Recorder) die de videobeelden opneemt en opslaat. De camerabeelden (kunnen) worden getoond op een tv-scherm dat is gekoppeld aan de NVR. Ook heeft de deurwaarder waargenomen dat de camera’s beelden maken vanuit een vaste positie en dus niet meedraaien met de beweging van het object dat zich in het zicht van de camera’s bevindt. Verder nemen de camera’s volgens de deurwaarder geen geluid op. Camera 1 is bevestigd onder de dakrand van de zijgevel van het bijgebouw en is gericht in de richting van de tuin van [eisers] . Uit de door de deurwaarder gemaakte foto van het beeld van deze camera blijkt dat voornamelijk de tuin van [gedaagden] in beeld wordt gebracht. Camera 2 is in de nok van de voorgevel van het bijgebouw bevestigd en is gericht op de voortuin van [gedaagden] . Op het beeld van deze camera is ook een stukje van het middenterrein en de woning met huisnummer [adres 3] zichtbaar. Camera 3 is onder de dakrand bevestigd aan de muur waarin zich ook de zijingang van het hoofdgebouw bevindt. Deze camera brengt de zijingang van de woning van [gedaagden] in beeld. Camera 4 is onder de dakrand bevestigd aan de voorgevel, links van de voordeur. Deze camera brengt voornamelijk de voortuin van [gedaagden] in beeld (inclusief de parkeerplek van zijn auto) waarbij ook hier een stukje van het middenterrein en de woning met huisnummer [adres 3] zichtbaar is. De camera’s zijn dus grotendeels op het eigen perceel en de eigendommen van [gedaagden] gericht. Voor zover de camera’s 1, 2 en 4 het perceel en/of de woning van [eisers] in beeld zouden kunnen brengen, is een privacy mask aangebracht. Op de beelden is dit zichtbaar als smalle, zwarte balkjes aan de (boven)rand. De rechtbank stelt vast dat de privacy mask ook zichtbaar is op de video-opname die de deurwaarder van de live-beelden van camera 4 heeft gemaakt. 
      
    
    
      4.5.
      Op basis van de waarnemingen van de deurwaarder en het overgelegde beeldmateriaal stelt de rechtbank vast dat de vier camera’s zoveel mogelijk op het perceel en de woning van [gedaagden] zelf gericht staan en dat het perceel en/of de woning van [eisers] (waaronder de keuken, badkamer, woonkamer en grote slaapkamer die in gebruik is door de dochter van [eisers]), mede door de aangebrachte privacy masks, niet voor [gedaagden] zichtbaar is op de camerabeelden. Deze beelden worden ook met privacy mask opgeslagen, en maken naar het oordeel van de rechtbank geen inbreuk op de privacy van [eisers] . 
      
    
    
      4.6.
      Dat is anders voor de beelden van de deurbelcamera’s. Hierop is het perceel en/of de woning van [eisers] soms tijdelijk (vanuit de verte) zichtbaar. Uit hetgeen hiervoor onder 4.3. is overwogen blijkt dat (een deel van) de woning van [eisers] en een stukje van het perceel van [eisers] via de deurbelcamera’s in de verte (tijdelijk, zolang de deurbelcamera in werking is) zichtbaar zijn als degene die aanbelt opzij stapt. Hoewel er niet ín de woning van [eisers] kan worden gekeken, wordt daar waar het perceel en/of de woning van [eisers] in beeld komt, in enige mate inbreuk gemaakt op het recht op eerbiediging van de persoonlijke levenssfeer van [eisers] . Deze deurbelcamerabeelden worden echter niet opgeslagen. Bovendien zijn de beelden van deze camera’s alleen zichtbaar op het moment dat, en enige tijd nadat, de deurbel wordt ingedrukt; het is dus kennelijk niet mogelijk om via deze camera’s constant zicht te hebben op het perceel en de woning van [eisers] . Daarbij komt dat de rechtbank aan de hand van de in de procedure gebrachte beelden heeft kunnen constateren dat de woning en het perceel van [eisers] slechts klein (vanuit de verte en niet ingezoomd) en zonder enige mate van detail in beeld komen, en dan nog alleen wanneer de persoon die aanbelt opzij stapt.
      
    
    
      4.7.
      De mate waarin [gedaagden] met de deurbelcamera’s inbreuk maakt op de privacy van [eisers] moet worden afgewogen tegen de belangen die met de inbreuk makende handelingen redelijkerwijs kunnen worden gediend. [gedaagden] voert in dat kader onweersproken aan dat de camera’s zijn aangebracht ter beveiliging van zijn eigendommen, zijn gezin en zichzelf. Hij wijst erop dat de nieuwe, luxe woningen zijn gelegen in het buitengebied van [plaats] , vlakbij de Duitse grens. Zeker nu in de buurtapp regelmatig wordt gewaarschuwd voor verdachte personen is dit volgens [gedaagden] reden om het middenterrein en de woningen goed te beveiligen door middel van camera’s. [gedaagden] wil zijn woning dus beschermen tegen overvallers en wil zijn (jonge) kinderen kunnen zien als zij buiten spelen. Ook heeft de heer [gedaagden] ruim 15 jaar bij de politie gewerkt, waaronder bij specialistische eenheden waardoor hij (nog steeds) diverse risico’s loopt omdat zijn naam in processen-verbaal terugkomt. De door [gedaagden] gestelde feiten met betrekking tot de ligging van de woning, het verhoogde risico op inbraken en zijn voormalige werkkring en functie zijn door [eisers] niet weersproken, zodat de rechtbank die bij de belangenafweging mede tot uitgangspunt neemt.
      
    
    
      4.8.
      Naar het oordeel van de rechtbank is de hiervoor onder 4.6. omschreven beperkte mate van inbreuk op de privacy van [eisers] gerechtvaardigd gelet op het hiervoor onder 4.7. omschreven belang van [gedaagden] bij beveiliging van zijn eigendommen en gezin. Dat betekent dat deze beperkte mate van inbreuk niet onrechtmatig is en dat [eisers] die dus zal hebben te dulden. 
      
    
    
      4.9.
      Met betrekking tot de stelling, dan wel geuite zorg van [eisers] dat [gedaagden] de stand en/of instellingen van de camera’s zal aanpassen en daardoor alsnog, of in grotere mate, inbreuk zal maken op de privacy van [eisers] , overweegt de rechtbank als volgt. Kennelijk volstaan de huidige stand en instellingen van de camera’s voor de door [gedaagden] gewenste beveiliging van zijn perceel en eigendommen, aangezien  [gedaagden] heeft verklaard dat hij geen behoefte heeft aan het wijzigen van de instellingen van de camera’s. Ook verklaart [gedaagden] dat hij [eisers] en haar perceel niet wil zien, hetgeen bevestigd wordt door de ingeschakelde privacy masks. [gedaagden] dient zich te realiseren dat hij de huidige instellingen van de camera’s niet zodanig mag wijzigen dat daarmee alsnog het perceel van [eisers] in beeld wordt gebracht. [eisers] wijst nog op een handleiding waaruit zou blijken dat [gedaagden] de instellingen zelf kan wijzigen en dat de camera’s over diverse mogelijkheden beschikken. Los van het feit dat dit een handleiding is voor het configureren van 28 verschillende modellen camera’s uit de TruVison Series 6 en dat door [gedaagden] is betwist dat het betreffende onderdeel ziet op zijn camera’s, hetgeen door [eisers] niet gemotiveerd is weersproken, is de mogelijkheid van wijzigingen echter onvoldoende zolang er geen redenen zijn om aan te nemen dat [gedaagden] daarvan ook feitelijk gebruik (zal) maken. Iedere concrete aanwijzing daarvoor ontbreekt. 
      
    
    
      4.10.
      Een en ander neemt niet weg dat [eisers] zich bekeken voelt en geen vertrouwen lijkt te hebben in de toezegging van [gedaagden] om de instellingen van de camera’s niet te veranderen. Om dit gevoel weg te nemen heeft [eisers] voorgesteld om kapjes te plaatsen en betoogd dat andere posities/oplossingen mogelijk zijn qua stand van de camera’s (bijvoorbeeld lager aan de woning of los van de woning gericht naar de woning van [gedaagden] in plaats van naar de woning van [eisers] ). Het enkele feit dat kapjes of andere posities mogelijk zijn, hetgeen [gedaagden] overigens betwist, wil niet zeggen dat de door [gedaagden] gekozen posities onrechtmatig zijn. Zoals hiervoor is overwogen, is dat niet het geval. Voor zover het gaat om het gevoel van [eisers] (en het feit dat de relatie tussen partijen is verslechterd) zullen partijen met elkaar in overleg moeten. Een goede burenrelatie is in rechte niet afdwingbaar. 
      
    
    
      4.11.
      Gelet op hetgeen hiervoor is overwogen, wordt de vorderingen van [eisers] afgewezen.
      
    
    
      4.12.
      
        [eisers] wordt in het ongelijk gesteld en moet daarom de proceskosten (inclusief nakosten) betalen. De proceskosten van [gedaagden] worden begroot op:
      
        
          
          
          
          
          
            
              
                - griffierecht
              
              
                €
              
              
                320,00
              
              
                
              
            
            
              
                - salaris advocaat
              
              
                €
              
              
                1.228,00
              
              
                (2 punten × € 614,00 tarief II)
              
            
            
              
                - nakosten
              
              
                €
              
              
                178,00
              
              
                (plus de verhoging zoals vermeld in de beslissing)
              
            
            
              
                Totaal
              
              
                €
              
              
                1.726,00
              
              
                
              
            
          
        
      
      
    
    
      4.13.
      De veroordeling wordt (deels) hoofdelijk uitgesproken. Dat betekent dat iedere veroordeelde kan worden gedwongen het hele bedrag te betalen. Als de één (een deel) betaalt, hoeft de ander dat (deel van het) bedrag niet meer te betalen.
      
    
  
  
    
      5De beslissing
    
    
      De rechtbank
    
    
    
      5.1.
      wijst de vorderingen van [eiser sub 1] en [eiser sub 2] af,
      
    
    
      5.2.
      veroordeelt [eiser sub 1] en [eiser sub 2] hoofdelijk in de proceskosten van € 1.726,00, te betalen binnen veertien dagen na aanschrijving daartoe, te vermeerderen met € 92,00 plus de kosten van betekening als [eiser sub 1] en [eiser sub 2] niet tijdig aan de veroordeling voldoen en het vonnis daarna wordt betekend,
      
    
    
      5.3.
      verklaart dit vonnis uitvoerbaar bij voorraad.
      
      
        
          
          
          
          
            
              
                Dit vonnis is gewezen door mr. E. Boerwinkel en in het openbaar uitgesproken op 24 december 2025.
                
              
            
            
              
              
              
            
            
              
              
              
            
            
              
            
            
              
              
              
            
          
        
      
      
      
      
        871
      
    
  
  
     Hoge Raad 9 januari 1987, ECLI:NL:HR:1987:AG5500
  
  
     Hoge Raad 31 mei 2002, ECLI:NL:HR:2002:AD9609
  
  
     Dagvaarding, productie 4
  
  
     Productie 4 (usb-stick) van de zijde van [gedaagden] 
  
  
     Dagvaarding 29
  
  
     Conclusie van antwoord 6
  
  
     Conclusie van antwoord 3
  
  
     Conclusie van antwoord 5
  
  
     Conclusie van antwoord 4
  
  
     Conclusie van antwoord 24