ECLI:NL:RBDHA:2025:16821, Rechtbank Den Haag, 10-09-2025, NL25.31693
Rechtbank Den Haag — Uitspraak 
Datum: 2025-09-10 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Bestuursrecht; Vreemdelingenrecht

Samenvatting: Beroep niet tijdig, asiel, Dublin, Italië, geen tijdig overnameverzoek, WBV 2023/3, beroep gegrond, overschrijding 21-maandentermijn, nadere beslistermijn van 8 weken

uitspraak
  
    
      
        
      
    
    
      
        
      
    
  
  
    
      RECHTBANK DEN HAAG
    
  
  
    Zittingsplaats Utrecht Bestuursrecht zaaknummer: NL25.31693
    
      uitspraak van de enkelvoudige kamer in de zaak tussen
    
    
      
        [eiser]
      , eiser, V-nummer: [V-nummer] (gemachtigde: mr. R. Hijma),
  
  
    en
    
      de minister van Asiel en Migratie, de minister.
  
  
    
      Procesverloop
    
    Deze uitspraak gaat over het beroep dat eiser heeft ingediend, omdat de minister volgens hem niet op tijd heeft beslist op zijn aanvraag tot het verlenen van een verblijfsvergunning asiel voor bepaalde tijd (hierna: aanvraag).
  
  
    
      Overwegingen
    
  
  
    
      De rechtbank vindt een zitting niet nodig en heeft partijen gevraagd of zij het daarmee eens zijn. Omdat partijen daarna niet om een zitting hebben gevraagd, heeft de rechtbank het onderzoek gesloten en de zaak niet behandeld op een zitting.¹
    
    
      Als een bestuursorgaan niet op tijd op een aanvraag beslist, dan kan de betrokkene daartegen in beroep gaan. Voordat hij beroep kan instellen, moet de betrokkene schriftelijk aan het bestuursorgaan laten weten dat binnen twee weken alsnog moet worden beslist op zijn aanvraag (de zogenoemde ingebrekestelling). Als er na twee weken nog steeds geen besluit is genomen, dan kan de betrokkene beroep instellen.²
    
  
  
    
      Is het beroep van eiser gegrond?
    
  
  3. De minister dient uiterlijk zes maanden na ontvangst van een asielaanvraag een beschikking te geven.³ Indien de minister onderzoekt of de aanvraag niet in behandeling dient te worden genomen⁴, vangt de zesmaandentermijn aan op het moment waarop overeenkomstig de Dublinverordening wordt vastgesteld dat Nederland verantwoordelijk is voor de behandeling van de aanvraag.⁵
  
    
      
    
  
  1. Artikel 8:57, eerste lid, van de Algemene wet bestuursrecht (Awb).
  2 Artikel 6:2, onder b, en 6:12, tweede lid, van de Awb.
  3 Artikel 42, eerste lid, van de Vreemdelingenwet 2000 (Vw).
  4 Artikel 30 van de Vw.
  5 Artikel 42, zesde lid, van de Vw.
  4. Eiser heeft op 12 juni 2023 zijn asielaanvraag in Nederland ingediend. Een dag eerder bleek uit onderzoek dat eiser Europa is ingereisd via Italië. De rechtbank stelt vast dat de minister niet binnen twee maanden na dat onderzoek, dus uiterlijk op 11 augustus 2023, Italië heeft verzocht om eiser over te nemen. De minister is daarom per 12 augustus 2023 verantwoordelijk geworden voor de behandeling van de asielaanvraag van eiser.⁶ Dit betekent dat de minister in beginsel uiterlijk op 12 februari 2024 op de aanvraag had moeten beslissen.⁷
  5. Sinds 27 januari 2023 is echter het besluit met kenmerk WBV 2023/3 van kracht.⁸ Dit besluit heeft tot gevolg dat de beslistermijnen van asielaanvragen die zijn ingediend vanaf 1 januari 2023 tot 1 januari 2024 met negen maanden zijn verlengd. De asielaanvraag van eiser valt onder het toepassingsbereik van dit besluit. De beslistermijn in zijn zaak is dus met negen maanden verlengd en eindigde op 12 november 2024.
  6. Eiser heeft de minister op 15 januari 2025 in gebreke gesteld. Dat is hoe dan ook tijdig geweest, ongeacht de vraag over de rechtmatigheid van WBV 2023/3.⁹ Eiser heeft meer dan twee weken na de ingebrekestelling beroep ingesteld tegen het niet tijdig beslissen op de aanvraag. Het beroep is gegrond.
  
    Welke nadere beslistermijn legt de rechtbank aan de minister op?
  
  7. De rechtbank geeft de minister in beginsel een termijn van twee weken na de dag van verzending van de uitspraak om alsnog een besluit te nemen. Er kunnen omstandigheden zijn die ervoor zorgen dat de rechtbank een andere termijn geeft.¹⁰ In deze zaak is dit aan de orde.
  8. Bij het bepalen van een passende nadere beslistermijn maakt de rechtbank een afweging. Daarbij houdt zij rekening met het belang van zowel snelle als zorgvuldige besluitvorming.¹¹ Dat de beslistermijn van 21 maanden waarbinnen de behandelingsprocedure dient te worden afgerond¹² in dit geval is overschreden, is één van de aspecten die de rechtbank in deze afweging meeweegt. Ook houdt de rechtbank er rekening mee dat uit de beschikbare stukken blijkt dat eiser nog niet is gehoord omtrent zijn asielmotieven. De rechtbank bepaalt daarom dat de minister binnen acht weken na de dag van verzending van deze uitspraak een besluit op de aanvraag bekend moet maken.
  
    Legt de rechtbank de minister een rechterlijke dwangsom op?
  
  9. De rechtbank verbindt aan haar uitspraak een dwangsom overeenkomstig het beleid dat de rechtbanken in dit verband hanteren.¹³ De rechtbank bepaalt in deze zaak dat de minister een dwangsom van € 100,- moet betalen voor elke dag waarmee de minister de in de uitspraak bepaalde beslistermijn nu nog overschrijdt. Daarbij geldt een maximum van € 15.000,-.
  
    
      
    
  
  
    
      6ECLI:NL:RBDHA:2025:3378.
    7 Artikel 42, eerste lid, van de Vw.
    8 Staatscourant van 26 januari 2023, nr. 3235.
    9 Zie ECLI:EU:C:2025:326.
    10 Artikel 8:55d, eerste en derde lid, van de Awb.
    11 ECLI:NL:RVS:2020:1560.
    12 Artikel 31, vijfde lid, van de Procedurerichtlijn (Richtlijn 2013/32/EU).
    13 Artikel 8:55d, tweede lid, van de Awb. Zie https://www.rechtspraak.nl/Onderwerpen/Overheidsorganisatie-beslist-niet-op-tijd/Paginas/extra-dwangsom.aspx.
    
    
    
      
        Heeft de minister een bestuurlijke dwangsom verbeurd?
      
    
    
    10. Eiser heeft de rechtbank verzocht om de hoogte van de bestuurlijke dwangsom vast te stellen.
    
    11. Het bestuursorgaan verbeurt een bestuurlijke dwangsom aan een betrokkene als het niet op tijd een beslissing neemt. Op grond van de Tijdelijke wet opschorting dwangsommen IND werd geen bestuurlijke dwangsom verbeurd als de minister niet tijdig beslist op een aanvraag voor een verblijfsvergunning asiel voor bepaalde tijd. De vraag ontstond of dit in strijd was met het Unierechtelijke gelijkwaardigheidsbeginsel en het doeltreffendheidsbeginsel. De ABRvS heeft in haar uitspraak van 30 november 2022 geoordeeld dat het opschorten van de bestuurlijke dwangsom geen strijd oplevert met het Unierechtelijke gelijkwaardigheidsbeginsel en het doeltreffendheidsbeginsel.¹⁴ Daarmee staat vast dat de minister geen bestuurlijke dwangsom is verschuldigd als hij te laat beslist op een dergelijke aanvraag.
    
    
      
        Conclusie en gevolgen
      
    
    
    12. Het beroep is gegrond. Dat betekent dat eiser gelijk krijgt en dat de minister binnen acht weken alsnog een besluit op de aanvraag bekend moet maken. Als de minister dat niet doet, verbeurt hij een dwangsom.
    
    13. Omdat het beroep gegrond is, krijgt eiser ook een vergoeding voor de proceskosten die hij heeft gemaakt. De minister moet dit betalen. Volgens het Besluit proceskosten bestuursrecht is dit een vast bedrag, omdat eiser een professionele (juridische) hulpverlener heeft ingeschakeld om voor hem een beroepschrift in te dienen. Omdat de zaak alleen gaat over de vraag of de beslistermijn is overschreden, wordt een lager bedrag toegekend. Verder zijn er geen kosten gemaakt die vergoed kunnen worden. Toegekend wordt € 453,50 (1 punt voor het indienen van het beroepschrift, met een waarde per punt van € 907,- en een wegingsfactor 0,5).
    
    
    
      
        Beslissing
      
    
    
    
      De rechtbank:
    
    
      
        verklaart het beroep gegrond;
      
      
        vernietigt het met een besluit gelijk te stellen niet tijdig nemen van een besluit;
      
      
        draagt de minister op om binnen acht weken na de dag van verzending van deze uitspraak alsnog een besluit op de aanvraag bekend te maken;
      
      
        bepaalt dat de minister aan eiser een dwangsom van € 100,- moet betalen voor elke dag waarmee hij de hiervoor genoemde termijn overschrijdt, met een maximum van € 15.000,-;
      
      
        veroordeelt de minister in de proceskosten van eiser tot een bedrag van € 453,50.
      
    
    
    
    
      Deze uitspraak is gedaan door mr. R.J.A. Schaaf, rechter, in aanwezigheid van mr. A.W. van Eerden, griffier.
    
    
      
        
      
    
  
  
    
      14ECLI:NL:RVS:2022:3353.
    
    
    
      De uitspraak is uitgesproken in het openbaar en bekendgemaakt op:
    
    
    
    
      10 september 2025
    
    
    
    
    
    
    
      
        
      
    
    
    
    
    
    
    
    
      
        Documentcode: [documentcode]
      
    
    
    
    
    
    
    
    
    
    
    
    
    
    
    
    
    
    
    
    
      
        Bent u het niet eens met deze uitspraak?
      
      Als u het niet eens bent met deze uitspraak, kunt u een brief sturen naar de Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State waarin u uitlegt waarom u het er niet mee eens bent. Dit heet een hogerberoepschrift. U moet dit hogerberoepschrift indienen binnen 4 weken na de dag waarop deze uitspraak is verzonden. U ziet deze datum hierboven.