ECLI:NL:RBDHA:2023:10639, Rechtbank Den Haag, 19-07-2023, NL23.19821
Rechtbank Den Haag — Uitspraak 
Datum: 2023-07-19 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Bestuursrecht; Vreemdelingenrecht

Samenvatting: Bewaring. Beroep tegen een aanvullend terugkeerbesluit. Ongegrond.

RECHTBANK DEN HAAG
    
    
      Zittingsplaats Groningen
    
    
    
      Bestuursrecht
    
    
    
      zaaknummer: NL23.19821
    
    
      uitspraak van de enkelvoudige kamer in de zaak tussen
    
      [naam] , eiser,
    
      geboren op [geboortedatum] ,
      van Marokkaanse nationaliteit,
      V-nummer: [v-nummer]
      (gemachtigde: mr. M.K. Bhadai),
    
    
    
      en
    
    
    de staatssecretaris van Justitie en Veiligheid, de staatssecretaris, 
    (gemachtigde: mr. M. Weerman).
    
  
  
    
      Procesverloop
    
    
      Bij besluit van 6 juni 2023 (het bestreden besluit) heeft de staatssecretaris aan eiser een aanvullend terugkeerbesluit opgelegd. 
    
    
    
      Eiser heeft tegen het bestreden besluit op 7 juni 2023 beroep ingesteld.
    
    
    
      De rechtbank heeft het beroep met behulp van telehoren op 14 juli 2023 op zitting behandeld. Eiser is op het detentiecentrum in Rotterdam verschenen, bijgestaan door zijn gemachtigde. Tevens is een tolk verschenen. De staatssecretaris heeft zich laten vertegenwoordigen door zijn gemachtigde. De rechtbank heeft het onderzoek ter zitting gesloten.
    
    
  
  
    Overwegingen
    
    1. Bij besluit van 5 april 2019 is aan eiser een terugkeerbesluit opgelegd. In dit besluit is geen land van terugkeer vermeld.
    
    2. Bij het bestreden besluit heeft de staatssecretaris – samengevat – opgenomen dat de terugkeerinspanningen van de Nederlandse overheid zich zullen richten op Marokko of Algerije. 
    
    3. Namens eiser is in beroep het volgende aangevoerd. Eiser stelt allereerst dat hij al enige tijd niet meer in Marokko verblijft en hierdoor geen binding heeft met Marokko. Daarnaast stelt eiser dat het aanvullend terugkeerbesluit hem in zijn vrijheid van beweging beperkt en verstrekkende gevolgen heeft voor zijn leven en toekomstperspectieven omdat hij onnodig wordt beperkt in zijn mogelijkheden en kansen om onder andere zijn familieleden en vrienden in Nederland en zijn vriendin in Parijs te bezoeken. Ter zitting heeft eiser nog aangegeven dat hij de Algerijnse nationaliteit bezit.
    
    4. De rechtbank is van oordeel dat het aanvullend terugkeerbesluit terecht en voldoende gemotiveerd aan eiser is opgelegd. Bij besluit van 5 april 2019 is aan eiser al een terugkeerbesluit en inreisverbod opgelegd. In de meeromvattende beschikking waar het terugkeerbesluit deel van uitmaakt staat dat eiser de Marokkaanse nationaliteit heeft, dat eiser afkomstig is uit Marokko en is getoetst of Marokko voor eiser een veilig land van herkomst is. Voorts is bepaald dat eiser Nederland dient te verlaten. Dit terugkeerbesluit en het inreisverbod staan in rechte vast. Met het aanvullend terugkeerbesluit wordt voldaan aan de vereisten zoals die voortvloeien uit de arresten van het Hof van Justitie F.M.S. e.a. (ECLI:EU:C:2020:367) en M. e.a. (ECLI:EU:C:2021:127). Met het opnemen van Marokko en Algerije als land waarop de inspanningen tot terugkeer zijn gericht, is het voor eiser voldoende kenbaar naar welke derde land hij wordt geacht terug te keren of zal worden verwijderd als het op gedwongen terugkeer aankomt. Nu eiser gedurende zijn asielprocedure heeft gesteld uit Marokko te komen, dit tijdens het gehoor voorafgaand aan het terugkeerbesluit bevestigd heeft maar ook stelt de Algerijnse nationaliteit te hebben zonder dat hij dit kan aantonen, heeft verweerder in redelijkheid Marokko en Algerije aangewezen als landen waarnaar eiser wordt geacht terug te keren. Eisers stelling over de beperking van zijn bewegingsvrijheid ten aanzien van zijn familie, vrienden en vriendin doet niet af aan het rechtmatigheid van het terugkeerbesluit. Aan eiser is immers eerder al een inreisverbod opgelegd dat in rechte vaststaat. Het aanvullend terugkeerbesluit zorgt ten aanzien van zijn bewegingsvrijheid feitelijk niet voor een andere situatie dan voorheen.
    
    5. Het beroep is ongegrond.
    
    6. Voor een proceskostenveroordeling bestaat geen aanleiding.
    
    
  
  
    Beslissing
    
    
      De rechtbank verklaart het beroep ongegrond.
    
    
    
      Deze uitspraak is gedaan door mr. A. Nieuwenhuis, rechter, in aanwezigheid van 
      mr. V. Vegter, griffier, en openbaar gemaakt door middel van geanonimiseerde publicatie op rechtspraak.nl
    
    
    
      De uitspraak is bekendgemaakt op:
    
    
    
      
      
        Rechtsmiddel
      
      Tegen deze uitspraak kan hoger beroep worden ingesteld bij de Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State binnen vier weken na de dag van bekendmaking.