ECLI:NL:RBROT:2023:6797, Rechtbank Rotterdam, 01-08-2023, ROT 22/4752 en ROT 22/4753
Rechtbank Rotterdam — Uitspraak 
Datum: 2023-08-01 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Bestuursrecht; Socialezekerheidsrecht

Samenvatting: Verweerder heeft opnieuw beslist in één van de door verzoeker ingestelde beroepen en bepaald dat verzoeker recht heeft op een IVA-uitkering op basis van een hogere pro-ratafactor. Verzoek om proceskostenveroordeling na intrekking van beide beroepen. In zaak ROT 22/4752 wordt verweerder veroordeeld in de proceskosten. In zaak ROT 22/4753 wordt het verzoek afgewezen, omdat in die zaak geen sprake is van tegemoetkomen aan het beroep.

RECHTBANK ROTTERDAM
  
  
    Bestuursrecht
  
  
    zaaknummers: ROT 22/4752 en ROT 22/4753
  
  
    
      uitspraak van de enkelvoudige kamer van 1 augustus 2023 in de zaak tussen
    
  
  
    
      [naam verzoeker] , uit [plaats] , verzoeker
    (gemachtigde: mr. A. Quispel),
    
    
      en
    
    
    
      
        de Raad van bestuur van het Uitvoeringsinstituut werknemersverzekeringen, verweerder
      (gemachtigde: mr. J.F.C.A.M. Brouwers-Weterings).
    
    
    
  
  
    Inleiding
    
    
      In het primaire besluit I van 24 november 2021 (ROT 22/4752) heeft verweerder bepaald dat verzoeker vanaf 19 augustus 2013 recht heeft op een IVA-uitkering, omdat verzoeker in het verleden in Nederland verzekerd is geweest tegen arbeidsongeschiktheid. In het primaire besluit II van 25 november 2021 (ROT 22/4753) heeft verweerder – kort gezegd – bepaald dat deze uitkering (ook) wordt verrekend met andere uitkeringen die verzoeker ontvangt van de voormalig gemeente Hellevoetsluis (thans: Voorne aan Zee) en de gemeente Hoeksche Waard.
    
    
    
      Met de bestreden besluiten I (ROT 22/4752) en II (ROT 22/4753) van 11 augustus 2022 heeft verweerder de bezwaren van verzoeker ongegrond verklaard. In het bestreden besluit I heeft verweerder bepaald dat verzoeker onverminderd recht heeft op een IVA-uitkering, op basis van een pro-ratafactor van 0,6736. In het bestreden besluit II heeft verweerder bepaald dat verweerder verzoekers IVA-uitkering nog steeds uitbetaalt (tot de hoogte van de betreffende uitkeringen) aan de bovengenoemde (voormalige) gemeenten. Verzoeker heeft tegen beide bestreden besluiten beroep ingesteld.
    
    
    
      Verweerder heeft in beide beroepen een verweerschrift ingediend.
    
    
    
      Verzoeker heeft onder verwijzing naar beide beroepen op 2 mei 2023 nadere stukken ingediend.
    
    
    
      Op 22 mei 2023 heeft verweerder naar aanleiding van de nader ingediende stukken opnieuw beslist op het bezwaar van verzoeker (het nieuwe bestreden besluit I, ROT 22/4752), verzoekers bezwaar voor zover gericht tegen het primaire besluit I gegrond verklaard en bepaald dat verzoeker recht heeft op een IVA-uitkering op basis van een pro-ratafactor van 0,7148.
    
    
    
      Naar aanleiding hiervan heeft verzoeker beide beroepen ingetrokken met het verzoek verweerder te veroordelen tot vergoeding van zijn proceskosten in beroep. Op 30 juni 2023 heeft verweerder daarop gereageerd.
    
    
    
  
  
    Beoordeling door de rechtbank
    
    1. De rechtbank doet op grond van artikel 8:54 van de Awb zonder zitting uitspraak op het verzoek om proceskostenveroordeling. De veroordeling van een partij in de proceskosten is geregeld in de artikelen 8:75 en 8:75a van de Awb en nader uitgewerkt in het Bpb.
    
    
      
        ROT 22/4752
      
    
    2. Nu het beroep tegen bestreden besluit I terecht werd ingesteld, zal het verzoek als kennelijk gegrond worden toegewezen. Verweerder heeft op 30 juni 2023 schriftelijk ingestemd met een veroordeling in de proceskosten in bezwaar en in beroep. De vergoeding wordt met toepassing van het Bpb als volgt berekend. De bijstand door een gemachtigde levert 3 punten op (1 punt voor het indienen van het beroepschrift, 1 punt voor het indienen van een bezwaarschrift en 1 punt voor het verschijnen op een hoorzitting). De waarde van 1 punt in beroep is € 837,- en de waarde van 1 punt in bezwaar is € 597. De wegingsfactor is 1. Toegekend wordt dus € 837,- + € 597,- + € 597,- = € 2.031,-.
    
    3. De rechtbank wijst erop dat verweerder op grond van artikel 8:41, zevende lid, van de Awb verplicht is het door verzoeker betaalde griffierecht van € 50,- te vergoeden. Verzoeker zal zich hiervoor dan ook tot verweerder moeten wenden.
    
    
      
        ROT 22/4753
      
    
    4. De rechtbank overweegt dat in deze beroepszaak geen sprake is van geheel of gedeeltelijk is tegemoetkomen als bedoeld in artikel 8:75a van de Awb. Het verzoek wordt daarom afgewezen en is daarom kennelijk ongegrond.
    
    
  
  
    Beslissing
    
    
      De rechtbank:
    
    
    - veroordeelt verweerder in het beroep met zaaknummer ROT 22/4752 in de proceskosten van verzoeker tot een bedrag van € 2.031,-;
    - wijst het verzoek om vergoeding van de proceskosten in zaak ROT 22/4753 af.
    
    
    
    
    
      Deze uitspraak is gedaan door mr. D. Haan, rechter, in aanwezigheid van mr. H. Sabanovic, griffier. De uitspraak is uitgesproken in het openbaar op 1 augustus 2023.
    
    
    
    
    
    
    
    
      griffier						rechter
    
    
    
    
      Een afschrift van deze uitspraak is verzonden aan partijen op:
    
    
    
  
  
    Informatie over verzet
    Een partij die het niet eens is met deze uitspraak, kan een verzetschrift sturen naar de rechtbank waarin wordt uitgelegd waarom deze partij het niet eens is met deze uitspraak. In het verzetschrift dient ook te worden aangegeven of een partij wenst te worden gehoord op een zitting. Het verzetschrift moet worden ingediend binnen zes weken na de dag waarop deze uitspraak is verzonden.
  
  
     Inkomensvoorziening volledig arbeidsongeschikten
  
  
     Algemene wet bestuursrecht
  
  
     Besluit proceskosten bestuursrecht