ECLI:NL:RBDHA:2023:10376, Rechtbank Den Haag, 11-07-2023, NL23.19538
Rechtbank Den Haag — Uitspraak 
Datum: 2023-07-11 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Bestuursrecht; Vreemdelingenrecht

Samenvatting: Voortduren maatregel van bewaring, zicht op uitzetting Marokko, voortvarend handelen

RECHTBANK DEN HAAG
    
    
      Zittingsplaats Middelburg
    
    
    
      Bestuursrecht
    
    
    
      zaaknummer: NL23.19538
    
    
      uitspraak van de enkelvoudige kamer in de zaak tussen
    
      [naam], eiser
    
      V-nummer: [nummer]
      (gemachtigde: mr. H. Drenth),
    
    
    
      en
    
    
    de staatssecretaris van Justitie en Veiligheid, verweerder.
    
    
  
  
    Procesverloop
    
    
      Verweerder heeft op 22 maart 2023 aan eiser de maatregel van bewaring op grond van artikel 59, eerste lid, aanhef en onder a, van de Vw opgelegd. Deze maatregel duurt nog voort.
    
    
    
      Eiser heeft tegen het voortduren van de maatregel van bewaring beroep ingesteld. Daarbij heeft hij verzocht om schadevergoeding.
    
    
    
      Verweerder heeft een voortgangsrapportage overgelegd. 
    
    
    
      Eiser heeft hierop gereageerd.
    
    
    
      De rechtbank heeft bepaald dat een onderzoek ter zitting achterwege blijft en het onderzoek gesloten op 10 juli 2023. 
    
    
    
  
  
    Overwegingen
    
    1. Eiser stelt en te zijn geboren op [geboortedatum] en de Marokkaanse nationaliteit te hebben. 
    
    2. Indien de rechtbank van oordeel is dat de toepassing of tenuitvoerlegging van de maatregel van bewaring in strijd is met de Vw dan wel bij afweging van alle daarbij betrokken belangen in redelijkheid niet gerechtvaardigd is, verklaart zij op grond van artikel 96, derde lid, van de Vw het beroep gegrond en beveelt zij de opheffing van de maatregel of een wijziging van de wijze van tenuitvoerlegging daarvan.
    
    3. De rechtbank stelt voorop dat zij deze maatregel van bewaring al eerder heeft getoetst. Hierbij wordt verwezen naar de uitspraken van deze rechtbank en zittingsplaats van 2 maart 2023, ECLI:NL:RBDHA:2023:2787, en 19 mei 2023, ECLI:NL:RBDHA:2023:7446. Uit deze uitspraken volgt dat de maatregel van bewaring tot het moment van het sluiten van het onderzoek dat aan die uitspraak ten grondslag heeft gelegen rechtmatig was. Daarom staat nu alleen ter beoordeling of sinds het moment van het sluiten van het onderzoek in het laatste (vervolg) beroep, 15 mei 2023, de maatregel van bewaring rechtmatig is.
    
    4. Eiser meent dat zicht op uitzetting naar Marokko binnen een redelijke termijn ontbreekt. Daarnaast meent eiser dat verweerder onvoldoende voortvarend handelt, omdat verweerder na 17 mei 2023 pas weer op 29 juni 2023 een schriftelijk rappel heeft gezonden
    aan de Marokkaanse autoriteiten. Dat er in de tussentijd vertrekgesprekken zijn gevoerd, maakt het volgens eiser niet anders.
    
    5. De rechtbank is, onder verwijzing naar de uitspraak van de Afdeling van 16 mei 2023, van oordeel dat er geen aanknopingspunten zijn voor het oordeel dat het zicht op uitzetting binnen een redelijke termijn ten aanzien van Marokko in het algemeen, of in het bijzonder voor eiser, is komen te ontbreken. De rechtbank neemt hierbij in acht dat op 22 februari 2023 een LP-aanvraag is ingediend bij de Marokkaanse autoriteiten en verweerder op dit moment afhankelijk is van de Marokkaanse autoriteiten. Uit de voortgangsgegevens blijkt dat verweerder voort het laatst op 8 juni 2023 en 29 juni 2023 schriftelijk heeft gerappelleerd. Ook zijn er op 23 mei 2023 en 12 juni 2023 nog vertrekgesprekken gevoerd met eiser. Verweerder heeft de rapporten van de vertrekgesprekken overgelegd. De enkele stelling dat verweerder onvoldoende voortvarend werkt, omdat hij na 17 mei 2023 pas weer op 29 juni 2023 schriftelijk heeft gerappelleerd, volgt de rechtbank dan ook niet. Verder ziet de rechtbank geen verdere aanknopingspunten om op voorhand te twijfelen over de vraag of de Marokkaanse autoriteiten voor eiser een LP zullen afgeven of dat er nog een presentatie zal plaatsvinden.
    
    6. Tot slot leidt ook de ambtshalve toetsing niet tot het oordeel dat het voortduren van de maatregel van bewaring tot het moment van het sluiten van het onderzoek op enig moment onrechtmatig was.
    
    7. Het beroep is ongegrond. Daarom wordt ook het verzoek om schadevergoeding afgewezen.
    
    8. Voor een proceskostenveroordeling bestaat geen aanleiding.
    
    
  
  
    Beslissing
    
    
      De rechtbank:
    
    - verklaart het beroep ongegrond;
    - wijst het verzoek om schadevergoeding af.
    
    
    
      Deze uitspraak is gedaan door mr. E.J. Govaers, rechter, in aanwezigheid van mr. S.C. Spruijt, griffier, en openbaar gemaakt door middel van geanonimiseerde publicatie op www.rechtspraak.nl.
    
    
    
      De uitspraak is bekendgemaakt op:
    
    
    
      
      
        Rechtsmiddel
      
      Tegen deze uitspraak staat geen rechtsmiddel open.
      
    
  
  
     Vreemdelingenwet 2000. 
  
  
     Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State van 16 mei 2023, ECLI:NL:RVS:2023:1968.
  
  
     Laissez-passer. 
  
  
     Op grond van het arrest van het Hof van Justitie van de Europese Unie van 8 november 2022, ECLI:EU:C:2022:858 (C., B. en X. tegen Nederland).