ECLI:NL:RBZWB:2023:6215, Rechtbank Zeeland-West-Brabant, 12-09-2023, 02-011507-23
Rechtbank Zeeland-West-Brabant — Uitspraak 
Datum: 2023-09-12 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Strafrecht

Samenvatting: Artikel 6 WVW-zaak. Verdachte heeft onder invloed van alcohol een fietster aangereden aan wie zij voorrang had moeten verlenen. De rechtbank kwalificeert het handelen van verdachte als aanmerkelijk onvoorzichtig en onoplettend. Verdachte krijgt een taakstraf opgelegd van 160 uur en een deels voorwaardelijke ontzegging van de rijbevoegdheid.

RECHTBANK ZEELAND-WEST-BRABANT
      
    
    
    
      Strafrecht
    
    
    
      Zittingsplaats: Breda
    
    
    
      parketnummer: 02-011507-23  
    
    
    
      
        vonnis van de meervoudige kamer van 12 september 2023
      
    
    
    
      in de strafzaak tegen 
    
    
    
      
        
          [verdachte]
        
      
      geboren op [geboortedag] 1992 te [geboorteplaats]
      wonende te [woonadres] 
      raadsvrouw mr. M. Brokx, advocaat te Breda
    
    
  
  
    
      1Onderzoek van de zaak
    De zaak is inhoudelijk behandeld op de zitting van 29 augustus 2023, waarbij de officier van justitie mr. Y.E.Y. Vermeulen en de verdediging hun standpunten kenbaar hebben gemaakt.
    
  
  
    
      2De tenlastelegging
    
      De tenlastelegging is als bijlage I aan dit vonnis gehecht. 
      De verdenking komt er, kort en feitelijk weergegeven, op neer dat verdachte
      
        feit 1: een verkeersongeval heeft veroorzaakt waarbij [slachtoffer] ernstig gewond is geraakt dan wel dat verdachte gevaar op de weg heeft veroorzaakt;
      
        feit 2: een voertuig heeft bestuurd terwijl zij onder invloed van alcohol was.
    
    
  
  
    
      3De voorvragen
    
      De dagvaarding is geldig. 
      De rechtbank is bevoegd. 
      De officier van justitie is ontvankelijk in de vervolging. 
      Er is geen reden voor schorsing van de vervolging. 
    
    
  
  
    
      4De beoordeling van het bewijs
    
      4.1
      
        
          Het standpunt van de officier van justitie
        
        De officier van justitie acht op grond van het dossier wettig en overtuigend bewezen dat verdachte het onder 1 primair tenlastegelegde feit heeft begaan. Verdachte heeft onder invloed van alcohol in een auto gereden en geen voorrang verleend aan een fietser. Door dit zeer onvoorzichtige en onoplettende rijgedrag is de fietser ernstig gewond geraakt.
        Ook feit 2 kan wettig en overtuigend worden bewezen. Verdachte heeft dit feit bekend.
      
      
    
    
      4.2
      
        
          Het standpunt van de verdediging
        
        De verdediging bepleit vrijspraak van het onder 1 primair en subsidiair ten laste gelegde feit. Verdachte heeft slechts nagelaten voorrang te verlenen. Dit is onvoldoende om te kunnen spreken van schuld in de zin van artikel 6 Wegenverkeerswet (hierna: WVW). Ook kan op grond van het dossier niet worden vastgesteld dat verdachte zich zodanig heeft gedragen, dat concreet gevaar op de weg werd of kon worden veroorzaakt.
        Ten aanzien van feit 2 is geen bewijsverweer gevoerd.
      
    
    
      4.3
      
        Het oordeel van de rechtbank
      
      
        4.3.1
        
          
            De bewijsmiddelen
          
          De bewijsmiddelen zijn in bijlage II aan dit vonnis gehecht.
        
      
      
        4.3.2
        
          
            De bijzondere overwegingen met betrekking tot het bewijs
          
          
            Feit 1 - feiten en omstandigheden 
            Op grond van de in de bijlage opgenomen bewijsmiddelen staat vast dat op 20 augustus 2022 een verkeersongeval heeft plaatsgevonden op het fietspad ter hoogte van de kruising van de Burgemeester Huijbregts-Schiedonlaan met de Vrachelsedijk in Oosterhout. Bij dit verkeersongeval waren een door verdachte bestuurde auto en een fietser betrokken. De Burgemeester Huijbregts-Schiedonlaan - inclusief het naastgelegen fietspad - is een voorrangsweg. Het [slachtoffer] reed op het fietspad toen verdachte komende vanaf de Vrachelsedijk de kruising op kwam rijden. Na de aanrijding was bij het slachtoffer sprake van fors letsel. Gebleken is dat verdachte reed onder invloed van alcohol.
        
        
        
          
            Artikel 6 WVW
          
          Voor een bewezenverklaring van het misdrijf zoals bedoeld in artikel 6 WVW moet worden vastgesteld dat verdachte zich zodanig heeft gedragen dat het aan haar schuld te wijten is dat het verkeersongeval heeft plaatsgevonden, waardoor het slachtoffer zwaar lichamelijk letsel heeft opgelopen of zodanig lichamelijk letsel, dat daaruit tijdelijke ziekte of verhindering in de uitoefening van de normale bezigheden is ontstaan, waarbij er in ieder geval sprake dient te zijn van aanmerkelijk onvoorzichtig of onoplettend handelen door verdachte.
        
        
        
          
            Vrijspraak roekeloosheid
          
          De rechtbank is met de officier van justitie en de verdediging van oordeel dat van roekeloosheid geen sprake is. Verdachte zal hier partieel van worden vrijgesproken.
        
        
        
          
            Schuld in de zin van artikel 6 WVW
          
          De vraag waarvoor de rechtbank zich gesteld ziet, is of verdachte door haar gedragingen schuld heeft aan het verkeersongeval. Het komt hierbij aan op het geheel van de gedragin-gen van verdachte, de aard en de ernst daarvan en de overige omstandigheden van het geval. Niet reeds uit de ernst van de gevolgen van verkeersgedrag dat in strijd is met één of meer wettelijke gedragsregels in het verkeer kan worden afgeleid dat sprake is van schuld in de zin van artikel 6 WVW.
        
        
        
          Vast staat dat verdachte het onderhavige kruispunt met een lage snelheid is genaderd en voorrang had moeten verlenen aan verkeersdeelnemers op het haar kruisende fietspad. Naar het oordeel van de rechtbank heeft verdachte, voordat zij het fietspad opreed, onvoldoende gekeken of het fietspad vrij was van overige verkeersdeelnemers. Verdachte kende de situatie ter plaatste en wist dat er fietsers van beide kanten kunnen komen. Daarnaast had zij vanaf de Vrachelsedijk goed zicht op het van links komende verkeer omdat zich daar geen obstakels op of rond het fietspad en de weg bevinden. Voorafgaand aan de aanrijding had verdachte het slachtoffer daarom al langere tijd kunnen zien aankomen. Indien zij voldoende had gekeken, zoals verdachte zelf heeft verklaard, had zij het slachtoffer moeten zien. Het feit dat de zon op het moment van de aanrijding erg laag stond, doet hier niet aan af. Daarnaast is komen vast te staan dat verdachte op het moment van de aanrijding onder invloed van alcohol was. De hoeveelheid alcohol in haar bloed was hoger dan het wettelijk toegestane maximum. Het is een feit van algemene bekendheid dat het gebruik van alcohol de rijvaardigheid en het reactievermogen van een verkeersdeelnemer negatief beïnvloedt. 
        
        
        
          Alles afwegende is de rechtbank van oordeel dat verdachte tekort is geschoten in de zorgvuldigheid die van haar als verkeersdeelnemer verwacht mocht worden. De combinatie van de hiervoor omschreven verkeersovertredingen moet in de gegeven omstandigheden worden aangemerkt als aanmerkelijk onvoorzichtig en onoplettend rijgedrag. Verdachte heeft naar het oordeel van de rechtbank dan ook schuld aan het verkeersongeval als bedoeld in artikel 6 van de WVW.
        
        
        
          
            Letsel
          
          De rechtbank kwalificeert het letsel van [slachtoffer] als zwaar lichamelijk letsel in de zin van artikel 6 van de WVW, bestaande uit snijwonden op het voorhoofd en een knie, meerdere aangezichtsfracturen en licht traumatisch schedel-hersenletsel.  
        
        
        
          
            Conclusie
          
          Gelet op het voorgaande acht de rechtbank het primair ten laste gelegde feit wettig en overtuigend bewezen.
        
        
        
          
            Feit 2 - rijden onder invloed van alcohol
          
          Dit feit kan bewezen worden verklaard gelet op de bekennende verklaring van verdachte en de overige bewijsmiddelen in het dossier. 
        
      
    
    
      4.4
      
        
          De bewezenverklaring
        
        De rechtbank acht wettig en overtuigend bewezen dat verdachte 
      
      
      1 
      op 20 augustus 2022 te Oosterhout als verkeersdeelnemer, namelijk als bestuurder van een motorrijtuig, daarmede rijdende over de weg, Vrachelsedijk en/of Burgemeester Huijbregts-Schiedonlaan, zich zodanig heeft gedragen dat een aan haar schuld te wijten verkeersongeval heeft plaatsgevonden door aanmerkelijk onvoorzichtig en onoplettend, 
      - in onvoldoende mate naar het voor haar, verdachte, gelegen fietspad te kijken of dit fietspad vrij was van verkeersdeelnemers,
      - geen gevolg te geven aan verkeersbord B6 en haaientanden,
      - geen voorrang te verlenen aan een fietser en
      - in botsing te komen met de fietser, waardoor een ander (genaamd [slachtoffer] ) zwaar lichamelijk letsel, te weten
      - een hoofdwond,
       en
      - scheuren in het bot van het gezicht,
      werd toegebracht, terwijl zij, verdachte, verkeerde in de toestand als bedoeld in artikel 8 tweede lid van de Wegenverkeerswet 1994;
      
      2 
      op 20 augustus 2022 te Oosterhout, als bestuurder van een motorrijtuig, (Opel Corsa, [kenteken] ), dit voertuig heeft bestuurd, na zodanig gebruik van alcoholhoudende drank, dat het alcoholgehalte in haar adem bij een onderzoek, als bedoeld in artikel 8, tweede lid, aanhef en onder a, van de Wegenverkeerswet 1994, hoger dan 220 microgram, alcohol per liter uitgeademde lucht bleek te zijn.
      
      
        De rechtbank acht niet bewezen hetgeen meer of anders is ten laste gelegd. Verdachte zal daarvan worden vrijgesproken. 
      
      
    
  
  
    
      5De strafbaarheid
    Er zijn geen feiten of omstandigheden aannemelijk geworden die de strafbaarheid van de feiten uitsluiten. Dit levert de in de beslissing genoemde strafbare feiten op.
    
    
      Verdachte is strafbaar, omdat niet is gebleken van een omstandigheid die haar strafbaarheid uitsluit.
    
  
  
    
      6De strafoplegging
    
      6.1
      
        
          De vordering van de officier van justitie
        
        De officier van justitie vordert aan verdachte op te leggen een taakstraf van 180 uur en een ontzegging van de bevoegdheid om motorrijtuigen te besturen voor de duur van achttien maanden, waarvan negen maanden voorwaardelijk met een proeftijd van twee jaar.
      
    
    
      6.2
      
        
          Het standpunt van de verdediging
        
        De verdediging heeft verzocht om aan verdachte geen onvoorwaardelijke ontzegging van de rijbevoegdheid op te leggen en te volstaan met een voorwaardelijke geldboete. Verdachte heeft haar rijbewijs nodig voor haar werk en een taakstraf is vanwege de emotionele staat van verdachte niet wenselijk. Bovendien heeft verdachte ontzettend veel spijt van wat zij heeft gedaan en heeft het ongeval ook een enorme impact op haar gehad. Ten slotte heeft verdachte een blanco strafblad.
      
    
    
      6.3
      
        
          Het oordeel van de rechtbank
        
        Verdachte heeft op 20 augustus 2022 als bestuurder van een auto aanmerkelijk onvoorzichtig en onoplettend gereden. Zij heeft onder invloed van te veel alcohol deelgenomen aan het verkeer, heeft niet goed gekeken of de weg waarop zij linksaf wilde slaan vrij was van verkeer en heeft ten slotte geen voorrang verleend aan een van links komende fietser. Door de daarop volgende aanrijding heeft [slachtoffer] fors letsel opgelopen, namelijk meerdere breuken in het aangezicht, licht traumatisch hersenletsel en snijwonden in de knie en het hoofd. Het is vanzelfsprekend dat de aanrijding veel impact heeft gehad op het leven van het slachtoffer en een diepe indruk op haar heeft gemaakt.
      
      
      
        De rechtbank weegt in het nadeel van verdachte mee dat zij onvoldoende verantwoordelijk-heid neemt voor haar handelen. Verdachte heeft ter zitting verklaard dat zij en het slachtoffer beiden schuldig zijn aan het verkeersongeval. Dit is volledig onterecht aangezien verdachte degene was die een voorrangsweg naderde en voorrang had moeten verlenen en uit het dossier niet blijkt dat het slachtoffer enige verkeersregel heeft overtreden of anderszins ongelukkig heeft gehandeld. 
      
      
      
        De rechtbank heeft kennisgenomen van het strafblad van verdachte, waaruit blijkt dat zij niet eerder met politie en justitie in aanraking is gekomen.
      
      
      
        Bij het bepalen van de straf heeft de rechtbank acht geslagen op de oriëntatiepunten voor straftoemeting van het LOVS. Voor het veroorzaken van een verkeersongeval waarbij sprake is van aanmerkelijke schuld, een slachtoffer met zwaar lichamelijk letsel en een alcoholpromillage bij verdachte van minder dan 570 microgram alcohol per liter uitgeademde lucht, geldt als uitgangspunt een taakstraf van 160 uur en een ontzegging van de bevoegdheid om motorrijtuigen te besturen voor de duur van achttien maanden. 
      
      
      
        De rechtbank houdt er in strafverminderende zin rekening mee dat verdachte ter zitting heeft verklaard dat zij inmiddels fulltime werkt als accountmanager en hiervoor haar rijbewijs nodig heeft. De rechtbank begrijpt dan ook dat een lange onvoorwaardelijke rijontzegging mogelijk tot gevolg zal hebben dat verdachte haar baan verliest. 
      
      
      
        Alles afwegende acht de rechtbank een taakstraf van 160 uur passend en geboden. Daarnaast zal aan verdachte een ontzegging van de bevoegdheid tot het besturen van motorrijtuigen worden opgelegd voor de duur van twaalf maanden, waarvan negen maanden voorwaardelijk met een proeftijd van twee jaar. Het voorwaardelijke strafdeel is bedoeld om verdachte ervan te weerhouden opnieuw soortgelijke strafbare feiten te plegen en daarnaast om de ernst van het feit te benadrukken.
      
      
    
  
  
    
      7De wettelijke voorschriften
    De beslissing berust op de artikelen 9, 14a, 14b, 14c, 22c, 22d en 57 van het Wetboek van Strafrecht en de artikelen 6, 8, 175, 176 en 179 van de Wegenverkeerswet 1994 zoals deze artikelen luidden ten tijde van het bewezenverklaarde.
    
  
  
    
      8De beslissing
    De rechtbank:
    
    
      
        Bewezenverklaring
      
    
    - verklaart het tenlastegelegde bewezen, zodanig als hierboven onder 4.4 is omschreven;
    - spreekt verdachte vrij van wat meer of anders is ten laste gelegd; 
    
    
      
        Strafbaarheid
      
    
    - verklaart dat het bewezenverklaarde de volgende strafbare feiten oplevert:
    
      feit 1: 
      overtreding van artikel 6 van de Wegenverkeerswet 1994, terwijl het een ongeval betreft waardoor een ander lichamelijk letsel wordt toegebracht en terwijl de schuldige verkeerde in de toestand, bedoeld in artikel 8, onderdeel a, tweede lid, van de Wegenverkeerswet 1994;
    
    
      
        feit 2: 
        overtreding van artikel 8, tweede lid, van de Wegenverkeerswet 1994;
    
    - verklaart verdachte strafbaar;
    
    
      
        Strafoplegging
      
    
    - veroordeelt verdachte tot een taakstraf voor de duur van 160 (honderdzestig) uren;
    - beveelt dat indien de veroordeelde de taakstraf niet naar behoren verricht, vervangende hechtenis zal worden toegepast van 80 (tachtig) dagen;
    
    
      
        Bijkomende straffen
      
    
    - veroordeelt verdachte tot een ontzegging van de bevoegdheid om motorrijtuigen te besturen voor de duur van 12 (twaalf) maanden, waarvan 9 (negen) maanden voorwaardelijk met een proeftijd van 2 (twee) jaar;
    - bepaalt dat het voorwaardelijk deel van de rijontzegging niet ten uitvoer wordt gelegd, tenzij de rechter tenuitvoerlegging gelast omdat verdachte zich voor het einde van de proeftijd schuldig maakt aan een strafbaar feit.
    
    
      Dit vonnis is gewezen door mr. M.H.M. Collombon, voorzitter, mr. E.B. Prenger en          mr. S.H. van Nieuwkerk, rechters, in tegenwoordigheid van mr. A.C.L.J. Luijten, griffier,   en is uitgesproken ter openbare zitting op 12 september 2023.
    
    
    
      Mr. M.H.M. Collombon en mr. A.C.L.J. Luijten zijn niet in de gelegenheid dit vonnis mede te ondertekenen.