ECLI:NL:RBDHA:2023:13024, Rechtbank Den Haag, 31-08-2023, NL23.24786
Rechtbank Den Haag — Uitspraak 
Datum: 2023-08-31 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Bestuursrecht; Vreemdelingenrecht

Samenvatting: ordemaatregel, besluit beëindiging tijdelijke bescherming, geen tkb.

RECHTBANK DEN HAAG
  
  
    Zittingsplaats Arnhem
  
  
    Bestuursrecht
  
  
    zaaknummer: NL23.24786
  
  
    uitspraak van de voorzieningenrechter van 31 augustus 2023 in de zaak tussen
  
    
      
      [verzoeker] , v-nummer: [nummer] , verzoeker
    (gemachtigde: mr. R.C. van den Berg),
    
    
      en
    
    
  
  
    de staatssecretaris van Justitie en Veiligheid.
    
    
  
  
    Inleiding
    
    
      1.	Deze uitspraak op het verzoek om een voorlopige voorziening gaat over het bestreden besluit van 24 augustus 2023 waarin de staatssecretaris heeft bepaald dat verzoekers recht op tijdelijke bescherming als bedoeld in de Richtlijn tijdelijke bescherming en het daarop gebaseerde Raadsbesluit eindigt op 4 september 2023. Verzoeker heeft hiertegen beroep ingesteld.
    
    
    
      1.1.
      Omdat onverwijlde spoed dat vereist, doet de voorzieningenrechter uitspraak zonder zitting.
      
    
  
  
    Beoordeling door de voorzieningenrechter
    2.	De voorzieningenrechter treft bij wijze van ordemaatregel een voorlopige voorziening en houdt iedere verdere beslissing aan. Hierna legt hij uit hoe hij tot deze beslissing komt. 
    
      2.1.
      
        Als tegen een besluit beroep bij de rechtbank is ingesteld, kan de voorzieningenrechter van de rechtbank die bevoegd is in de hoofdzaak op verzoek een voorlopige voorziening treffen als onverwijlde spoed, gelet op de betrokken belangen, dat vereist.
        
          Het bestreden besluit
          3.	De staatssecretaris heeft in het bestreden besluit bepaald dat verzoeker niet langer in aanmerking komt voor rechtmatig verblijf in Nederland op grond van de richtlijn en het daarop gebaseerde Raadsbesluit. De reden hiervoor is dat verzoeker behoort tot de categorie personen die in Oekraïne verbleef, maar niet de Oekraïense nationaliteit bezit en niet in het bezit was van een op 23 februari 2022 geldige Oekraïense permanente verblijfsvergunning of een op asielgronden gebaseerde verblijfsvergunning en die ten tijde van het uitbreken van het conflict in Oekraïne ook niet als gezinslid samenwoonde met een persoon die ook na 4 september 2023 tijdelijke bescherming krijgt. 
      
    
    
      3.1.
      
        De rechtsgevolgen zoals die in het bestreden besluit worden genoemd, houden in dat verzoeker vanaf 4 september 2023 niet langer gebruik meer kan maken van de rechten die aan hem op grond van de richtlijn en het daarop gebaseerde Raadsbesluit zijn verleend. Als verzoeker op dit moment voorzieningen van de gemeente krijgt en/of verblijft in de gemeentelijke opvanglocatie, dan laat de IND aan de gemeente weten dat verzoeker niet langer onder de richtlijn valt en dat daarmee de rechten die hieruit voortkomen, vervallen. Omdat verzoeker een asielaanvraag heeft ingediend en daarop nog niet is beslist, mag hij, in afwachting van de start van en gedurende de asielprocedure, volgens de wet nog steeds in Nederland verblijven. Daarom houdt het bestreden besluit geen terugkeerbesluit in.
        
          Het verzoek
          4.	Verzoeker verzoekt om schorsing van de rechtsgevolgen van het bestreden besluit. 
        
          De ordemaatregel
          5.	Tenzij een ordemaatregel wordt getroffen, eindigt het recht op opvang van verzoeker voordat op zijn verzoek is beslist. De voorzieningenrechter is van oordeel dat het belang van verzoeker zwaarder weegt dan het belang van de staatssecretaris om verzoeker daarvóór al uit de opvang te (doen) verwijderen, dan wel te bepalen dat verzoeker niet langer werkzaamheden in Nederland mag verrichten, zonder dat daarvoor een tewerkstellingsvergunning is vereist. 
      
    
    
      5.1.
      De voorzieningenrechter bepaalt daarom bij wijze van ordemaatregel dat totdat op het verzoek om een voorlopige voorziening hangende het beroep definitief is beslist de aan verzoeker geboden opvang en voorzieningen worden voortgezet voor die periode en dat het verzoeker is toegestaan werkzaamheden te verrichten, zonder dat daarvoor een tewerkstellingsvergunning is vereist.     
    
    
      5.2.
      Er bestaat aanleiding om de staatssecretaris te veroordelen in de proceskosten die verzoeker heeft gemaakt. De vergoeding bedraagt € 837,- omdat de gemachtigde van verzoeker een verzoekschrift heeft ingediend.. 
    
    
      5.3.
      De voorzieningenrechter houdt iedere verdere beslissing aan. 
      
      
      
    
  
  
    Beslissing
    
    
      De voorzieningenrechter:
    
    - bepaalt dat verzoeker gedurende deze termijn recht houdt op opvang en verstrekkingen;
    - bepaalt dat het verzoeker gedurende deze termijn is toegestaan werkzaamheden te (blijven) verrichten, zonder dat hiervoor een tewerkstellingsvergunning is vereist;
    - veroordeelt de staatssecretaris in de proceskosten van verzoeker tot een bedrag van 
    € 837,-;
    - houdt iedere verdere beslissing aan.
    
    
      Deze uitspraak is gedaan door mr. W.P.C.G. Derksen, voorzieningenrechter, in aanwezigheid van mr. G.T.J. Kouwenberg griffier. De uitspraak is uitgesproken in het openbaar op 31 augustus 2023.
    
    
    
    
    
    
    
    
    
    
      griffier 								         voorzieningenrechter
    
    
    
    
    
    
      Een afschrift van deze uitspraak is verzonden aan partijen op:
    
    
      
      
      
      
      
      
      
      
        Tegen deze uitspraak staat geen hoger beroep of verzet open.
      
    
    
    
    
  
  
     Richtlijn 2001/55/EG van de Raad van 20 juli 2001 betreffende minimumnormen voor het verlenen van tĳdelĳke bescherming in geval van massale toestroom van ontheemden en maatregelen ter bevordering van een evenwicht tussen de inspanning van de lidstaten voor de opvang en het dragen van de consequenties van de opvang van deze personen.
  
  
     Uitvoeringsbesluit (EU) 2022/382 van 4 maart 2022.
  
  
     Artikel 8:83, vierde lid, van de Algemene wet bestuursrecht maakt dat mogelijk.
  
  
     Dat volgt uit artikel 8:81, eerste lid, van de Algemene wet bestuursrecht.