ECLI:NL:RBDHA:2020:489, Rechtbank Den Haag, 30-01-2020, AWB - 19 _ 5823
Rechtbank Den Haag — Uitspraak 
Datum: 2020-01-30 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Bestuursrecht; Belastingrecht

Samenvatting: In geschil is of de naheffingsaanslag terecht is opgelegd. Naar het oordeel van de rechtbank leidt het enkele feit dat de auto met twee wielen op het trottoir geparkeerd stond niet tot de conclusie dat geen sprake is geweest van parkeren in de zin van de Verordening. Eiser stond geparkeerd op een fiscale parkeerplaats en was parkeerbelasting verschuldigd. Nu vaststaat dat eiser de verschuldigde parkeerbelasting niet heeft voldaan, heeft verweerder de naheffingsaanslag terecht opgelegd

Rechtbank DEN HAAG
  
  
    Team belastingrecht
  
  
    zaaknummer: SGR 19/5823
  
  
    proces-verbaal van de mondelinge uitspraak van de enkelvoudige kamer van 
    30 januari 2020 in de zaak tussen
    
    
      
        
          [eiser]
        , wonende te [woonplaats] , eiser(gemachtigde: [A] ),
      
      
        en
      
      
    
  
  
    de heffingsambtenaar van de gemeente Den Haag, verweerder.
    
    
  
  
    De bestreden uitspraak op bezwaar 
    De uitspraak van verweerder van 9 september 2019 op het bezwaar van eiser tegen de aan eiser opgelegde naheffingsaanslag parkeerbelasting.
    
  
  
    Zitting 
    Het onderzoek ter zitting heeft plaatsgevonden op 16 januari 2020. Eiser heeft zich laten vertegenwoordigen door zijn gemachtigde. Verweerder heeft zich laten vertegenwoordigen door [B] .  
    
  
  
    Beslissing
    De rechtbank verklaart het beroep ongegrond.
    
    
  
  
    Overwegingen
    1. Op 23 mei 2019 om 12.43 uur stond de auto van eiser met het kenteken [kenteken] (de auto) geparkeerd aan de [adres] te Den Haag. Deze locatie is door burgemeester en wethouders van de gemeente Den Haag aangewezen als plaats voor betaald parkeren.
    
    2. Tijdens een controle op genoemd tijdstip is geconstateerd dat voor de auto geen parkeerbelasting was voldaan. Naar aanleiding hiervan is aan eiser de naheffingsaanslag opgelegd.
    
    3. In geschil is of de naheffingsaanslag terecht is opgelegd. 
    
    4. Eiser stelt dat zijn auto geparkeerd stond met twee wielen op het trottoir waardoor geen sprake meer was van fiscaal parkeren maar van een zogeheten ‘Mulder’-feit. 
    
    5. Blijkens artikel 1, onder d, van de Verordening parkeerbelastingen 2008 (de Verordening) van de gemeente Den Haag wordt verstaan onder parkeren: het gedurende een aaneengesloten periode doen of laten staan van een voertuig, anders dan gedurende de tijd die nodig is voor en gebruikt wordt tot het onmiddellijk in- of uitstappen van personen, dan wel het onmiddellijk laden of lossen van goederen op binnen de gemeente gelegen voor het openbaar verkeer openstaande terreinen of weggedeelten waarop dit doen of laten staan niet ingevolge een wettelijk voorschrift verboden is. 
    
    6. De rechtbank overweegt dat het enkele feit dat de auto met twee wielen deels op het trottoir geparkeerd stond niet leidt tot de conclusie dat geen sprake is geweest van parkeren in de zin van de Verordening. Eiser heeft immers geparkeerd op een door het college van burgemeester en wethouders aangewezen plaats en wel op een zodanige wijze dat daar niet door een andere weggebruiker kon worden geparkeerd, hetgeen maakt dat verweerder ter zake van het parkeren heffingsbevoegd is. De verwijzing van eiser naar de uitspraken van het Gerechtshof Arnhem-Leeuwarden van 22 augustus 2017 (ECLI:NL:GHARL:2017:7239) en het Gerechtshof Amsterdam van 
    2 april 2015 (ECLI:NL:GHAMS:2015:1723) brengt de rechtbank niet tot een ander oordeel, nu de auto van eiser nagenoeg geheel geparkeerd stond in een parkeervak. Gelet op het voorgaande is de rechtbank van oordeel dat eiser geparkeerd stond op een fiscale parkeerplaats en parkeerbelasting verschuldigd was. Nu vaststaat dat eiser de verschuldigde parkeerbelasting niet heeft voldaan, heeft verweerder de naheffingsaanslag terecht opgelegd. 
    
    7. Gelet op wat hiervoor is overwogen, is het beroep ongegrond verklaard.
    
    8. Voor een proceskostenveroordeling bestaat geen aanleiding.
    
    
      Deze uitspraak is gedaan door mr. E.E. Schotte, rechter, in aanwezigheid van 
      mr. H.J. Habetian, griffier. De beslissing is in het openbaar uitgesproken op 30 januari 2020.
    
    
    
    
    
    
    
    
      griffier						rechter
    
    
    
    
    
    
    
    
      Afschrift verzonden aan partijen op:
    
    
    
    
    
    
  
  
    Rechtsmiddel
    
      Tegen deze uitspraak kunnen partijen binnen zes weken na verzending hoger beroep instellen bij het gerechtshof Den Haag (team belastingrecht), Postbus 20302, 
      2500 EH Den Haag.