ECLI:NL:RBOVE:2023:2761, Rechtbank Overijssel, 18-07-2023, 08-963602-21 (P)
Rechtbank Overijssel — Uitspraak 
Datum: 2023-07-18 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Strafrecht

Samenvatting: Onderzoek 26Chatham. De rechtbank veroordeelt de verdachte tot een gevangenisstraf van 3 jaren, waarvan 2 voorwaardelijk met een proeftijd van 3 jaar, een taakstraf van 240 uren en stelt dat hij zich meldt bij Reclassering Nederland. De verdachte is schuldig bevonden aan het medeplegen van opzettelijk handelen in harddrugs. De procesafspraken zijn gevolgd: "Gelet op de genoemde feiten en omstandigheden, is de rechtbank van oordeel dat de voorgestelde straf valt binnen de bandbreedte van de straffen die normaliter in soortgelijke zaken worden opgelegd en dat de voorgestelde straf recht doet aan alle betrokken belangen. De rechtbank heeft daarbij ook rekening gehouden met de persoonlijke omstandigheden van verdachte en de positieve wending die hij de afgelopen periode aan zijn leven heeft gegeven. De rechtbank zal de straf dan ook opleggen conform het afdoeningsvoorstel."

RECHTBANK OVERIJSSEL
    Team Strafrecht 
    Meervoudige kamer
    
    
      Zittingsplaats Zwolle
    
    
    
      Parketnummer: 08-963602-21 (P)
      Datum vonnis: 18 juli 2023 
    
    
    
      
        Vonnis op tegenspraak in de zaak van de officier van justitie tegen:
      
    
    
    
      
        
          [verdachte]
        ,
      geboren op [geboortedatum] 1994 in [geboorteplaats],
      wonende aan de [woonplaats].
    
    
    
  
  
    
      1Het onderzoek op de terechtzitting
    
    
      Dit verkort vonnis is gewezen naar aanleiding van het onderzoek op de openbare terechtzittingen van 3 mei en 4 juli 2023.
    
    
    
      De rechtbank heeft kennis genomen van de vordering van de officieren van justitie mr. G. Wilbrink en mr. P.F. Hoekstra (hierna ook in enkelvoud aangeduid als officier van justitie) en van wat door verdachte en zijn raadsman mr. I. Azarkan, advocaat te Roosendaal, naar voren is gebracht.
    
    
  
  
    
      2De tenlastelegging
    
    
      De verdenking komt er, na wijziging van de tenlastelegging als bedoeld in artikel 314a van het Wetboek van Strafvordering (Sv) van 1 februari 2022, kort en zakelijk weergegeven, op neer dat verdachte in de periode van 1 maart 2020 tot en met 1 augustus 2020 samen met anderen, dan wel alleen, 4.500 kilogram cocaïne, dan wel 4.553 blokken cocaïne, opzettelijk binnen het grondgebied van Nederland heeft gebracht en die cocaïne opzettelijk heeft bereid, bewerkt, verwerkt, verkocht, afgeleverd, verstrekt en vervoerd, dan wel die cocaïne opzettelijk aanwezig heeft gehad.
    
    
    
      Voluit luidt de tenlastelegging aan verdachte, dat:
    
    
    
      1.  zaaksdossier 23 april 
      hij (op een of meer tijdstippen) in of omstreeks de periode van 1 maart 2020 tot en met 1 augustus 2020, te Vlissingen en/of Kapelle en/of Bergen op Zoom, althans (elders) in Nederland, tezamen en in vereniging met een of meer anderen, althans alleen, 
      A) opzettelijk binnen het grondgebied van Nederland heeft/hebben gebracht (als bedoeld in artikel 1 lid 4 van de Opiumwet), en/of
      B) opzettelijk heeft/hebben bereid en/of bewerkt en/of verwerkt en/of verkocht en/of afgeleverd en/of verstrekt en/of vervoert, en/of 
      C) althans in elke geval opzettelijk aanwezig heeft/hebben gehad, 
      ongeveer 4.500 kilogram cocaïne (althans (ongeveer) 4.553 blokken cocaïne), althans in elk geval een (zeer grote) hoeveelheid van een materiaal bevattende cocaïne, zijnde cocaïne, een
      middel als bedoel in de bij de Opiumwet behorende lijst 1, dan wel aangewezen krachtens het vijfde lid van artikel 3a van die wet.
    
    
  
  
    
      3Het afdoeningsvoorstel
    
    
      Op 11 april 2023 zijn door de officier van justitie en de verdediging afdoeningsafspraken gemaakt, die zij op de zitting van 3 mei 2023 hebben ondertekend. De rechtbank is niet betrokken geweest bij de totstandkoming van die afspraken. Het gezamenlijk voorstel voor afdoening van de zaak is aan de rechtbank voorgelegd. 
    
    
    
      Het afdoeningsvoorstel houdt in een bewezenverklaring en een strafoplegging, zoals hierna omschreven:
    
    
    
      
        bewezen verklaard kan worden het opzettelijk hebben verwerkt, verkocht, afgeleverd, verstrekt en vervoerd van 4536 blokken cocaïne, in de periode van 1 maart 2020 tot en met 1 augustus 2020;
      
      
        de officier van justitie eist een gevangenisstraf voor de duur van 360 dagen, een voorwaardelijke gevangenisstraf voor de duur van twee jaren, met een proeftijd van drie jaren, met als bijzondere voorwaarde reclasseringscontact, en een werkstraf voor de duur van 240 uren, subsidiair 120 dagen hechtenis.
      
    
    
    
      Verder is overeengekomen dat de verdediging al ingediende onderzoekswensen intrekt, dat door de verdediging geen bewijsverweren worden gevoerd, dat verdachte afstand doet van alle in beslag genomen goederen en dat zowel door de verdediging als het Openbaar Ministerie wordt afgezien van hoger beroep in deze zaak als de rechtbank een straf oplegt die niet meer of minder dan drie maanden afwijkt van de eis van de officier van justitie. 
    
    
    
      Het afdoeningsvoorstel is met de officier van justitie, de raadsman en verdachte besproken op de zitting van 3 mei 2023 en zij hebben allen bevestigd achter het voorstel te staan. Verdachte heeft ter zitting verklaard dat hij het voorstel met zijn raadsman heeft besproken, dat hij bekend is met de inhoud van het afdoeningsvoorstel en de straf die wordt voorgesteld en dat hij daarmee akkoord gaat. Verdachte begrijpt wat de consequenties zijn als de rechtbank het voorstel volgt – in het bijzonder met betrekking tot zijn verdedigingsrechten – en hij accepteert de op te leggen straf zoals die is voorgesteld. 
    
    
    
      In dit vonnis staan de overwegingen over de artikelen 348 en 350 Sv voorop. 
    
    
  
  
    
      4De voorvragen
    
    
      De rechtbank heeft vastgesteld dat de dagvaarding geldig is, dat zij bevoegd is tot kennisneming van deze zaak, dat de officier van justitie ontvankelijk is in de vervolging en dat er geen redenen zijn voor schorsing van de vervolging.
    
    
  
  
    
      5De beoordeling van het afdoeningsvoorstel met betrekking tot het bewijs
    
    
      De rechtbank heeft zich gebogen over de vraag of het mogelijk is de zaak conform de tussen de officier van justitie en de verdediging gemaakte procesafspraken af te doen. De rechtbank beantwoordt die vraag in dit geval bevestigend. Daarbij heeft de rechtbank acht geslagen op de door de Hoge Raad geformuleerde aandachtspunten die de strafrechter bij de beoordeling van procesafspraken in acht moet nemen. Deze houden onder meer het volgende in:
    
    
    
      
        de rechtbank houdt een eigen verantwoordelijkheid ervoor te zorgen dat de behandeling en de beoordeling van de strafzaak plaatsvinden overeenkomstig de geldende wettelijke bepalingen, met name de artikelen 348 en 350 Sv;
      
      
        verdachte is voorzien van rechtsbijstand;
      
      
        de inhoud van het afdoeningsvoorstel is op de openbare terechtzitting besproken;
      
      
        de rechtbank heeft vastgesteld dat verdachte vrijwillig, op basis van voldoende en duidelijke informatie en terwijl zij zich bewust was van de rechtsgevolgen, is gekomen tot de ondubbelzinnige beslissing mee te werken aan het afdoeningsvoorstel en de daarmee gepaard gaande afstand van verdedigingsrechten.
      
    
    
    
      De rechtbank is van oordeel dat, rekening houdend met de hiervoor genoemde aandachtspunten, het afdoeningsvoorstel recht doet aan de uitgangspunten van het Wetboek van Strafvordering en het Europees Verdrag tot bescherming van de rechten van de mens en de fundamentele vrijheden en dat de belangen van zowel verdachte als de maatschappij met dit afdoeningsvoorstel voldoende zijn gewaarborgd. Nu de bewezenverklaring aansluit bij de bewijsmiddelen in het dossier en er geen slachtoffers bekend zijn in de zaak, ziet de rechtbank geen aanleiding van het afdoeningsvoorstel af te wijken. 
    
    
  
  
    
      6De bewezenverklaring
    
    
      De rechtbank acht op grond van de bewijsmiddelen in het dossier bewezen dat verdachte het ten laste gelegde feit heeft begaan, met dien verstande dat:
    
    
    
      
        hij in de periode van 1 maart 2020 tot en met 1 augustus 2020 in Nederland, tezamen en in vereniging met anderen, 
      
      
        B) opzettelijk heeft verkocht en/of afgeleverd en/of verstrekt en/of vervoerd, 
      
      
        ongeveer 4.500 kilogram cocaïne, zijnde cocaïne, een middel als bedoeld in de bij de Opiumwet behorende lijst 1.
      
    
    
    
      De rechtbank acht niet bewezen wat aan verdachte meer of anders is ten laste gelegd, zodat zij hem daarvan zal vrijspreken.
    
    
    
      Indien in de tenlastelegging taal- en/of schrijffouten voorkomen, zijn deze verbeterd in de bewezenverklaring. De verdachte is daardoor niet geschaad in de verdediging.
    
    
  
  
    
      7Het bewijs
    
    
      De rechtbank grondt haar beslissing dat verdachte het bewezen verklaarde heeft begaan op de bewijsmiddelen in het dossier. Als tegen dit verkort vonnis hoger beroep wordt ingesteld, worden de door de rechtbank gebruikte bewijsmiddelen opgenomen in een aanvulling op dit vonnis, dat aan het verkort vonnis wordt gehecht.
    
    
    
  
  
    
      8De strafbaarheid van het bewezen verklaarde
    
    
      Het bewezen verklaarde is strafbaar gesteld in de artikelen 2 en 10 van de Opiumwet juncto artikel 47 van het Wetboek van Strafrecht (Sr). Er zijn geen feiten of omstandigheden aannemelijk geworden die de strafbaarheid van het feit uitsluiten. Het bewezen verklaarde levert op:
    
    
    
      het misdrijf: medeplegen van opzettelijk handelen in strijd met het in artikel 2 onder B van de Opiumwet gegeven verbod.
    
    
  
  
    
      9De strafbaarheid van verdachte
    
    
      Er zijn geen feiten of omstandigheden aannemelijk geworden die de strafbaarheid van verdachte uitsluiten. De rechtbank oordeelt daarom dat verdachte strafbaar is voor het bewezen verklaarde feit.
    
    
  
  
    
      10De op te leggen straf of maatregel
    
    
      10.1
      
        De vordering van de officier van justitie
      
      
      
        De officier van justitie heeft – conform het afdoeningsvoorstel – gevorderd dat verdachte zal worden veroordeeld tot een gevangenisstraf voor de duur van 360 dagen, met aftrek van de tijd die verdachte in voorlopige hechtenis heeft doorgebracht, een voorwaardelijke gevangenisstraf voor de duur van twee jaren, met een proeftijd van drie jaren, met als bijzondere voorwaarde reclasseringstoezicht, en een taakstraf van 240 uren, subsidiair 120 dagen hechtenis. 
      
      
    
    
      10.2
      
        Het standpunt van de verdediging
      
      
      
        De raadsman heeft verzocht bij de strafoplegging rekening te houden met de persoonlijke omstandigheden van verdachte en met de positieve ontwikkeling die hij de afgelopen periode heeft doorgemaakt. 
      
      
    
    
      10.3
      
        De gronden voor een straf of maatregel
      
      
      
        De hierna te noemen strafoplegging is in overeenstemming met de ernst van het bewezen verklaarde, de omstandigheden waaronder dit is begaan en de persoon van verdachte, zoals ter terechtzitting is gebleken. 
      
      
      
        Verdachte heeft zich in de periode van 1 maart 2020 tot en met 1 augustus 2020, samen met anderen, schuldig gemaakt aan het opzettelijk verkopen, afleveren, verstrekken en vervoeren van ongeveer 4.500 kilo cocaïne. 
      
      
      
        Gelet op de hiervoor genoemde feiten en omstandigheden, is de rechtbank van oordeel dat de voorgestelde straf valt binnen de bandbreedte van de straffen die normaliter in soortgelijke zaken worden opgelegd en dat de voorgestelde straf recht doet aan alle betrokken belangen. De rechtbank heeft daarbij ook rekening gehouden met de persoonlijke omstandigheden van verdachte en de positieve wending die hij de afgelopen periode aan zijn leven heeft gegeven.
      
      
      
        De rechtbank zal de straf dan ook opleggen conform het afdoeningsvoorstel. 
      
      
    
  
  
    
      11De toegepaste wettelijke voorschriften
    
    
      De hierna te nemen beslissing berust op de hiervoor genoemde wetsartikelen en op de artikelen 9, 14a, 14b, 14c, 22c en 22d Sr.
    
    
  
  
    
      12De beslissing
    
    
      De rechtbank:
    
    
    
      
        bewezenverklaring
      
    
    - verklaart bewezen dat verdachte het ten laste gelegde heeft begaan, zoals hierboven omschreven;
    - verklaart niet bewezen wat aan verdachte meer of anders is ten laste gelegd en spreekt hem daarvan vrij;
    
    
      
        strafbaarheid feit
      
    
    - verklaart het bewezen verklaarde strafbaar;
    - verklaart dat het bewezen verklaarde het volgende strafbare feit oplevert:
    
    
      het misdrijf: medeplegen van opzettelijk handelen in strijd met het in artikel 2 onder B van de Opiumwet gegeven verbod;
    
    
    
      
        strafbaarheid verdachte
      
    
    - verklaart verdachte strafbaar voor het bewezen verklaarde;
    
    
      
        straf
      
    
    - veroordeelt verdachte tot een gevangenisstraf voor de duur van 3 (drie) jaren;
    - bepaalt dat van deze gevangenisstraf een gedeelte van 2 (twee) jaren niet ten uitvoer zal worden gelegd, tenzij de rechter later anders mocht gelasten. De rechter kan de tenuitvoerlegging gelasten indien verdachte voor het einde van de proeftijd van 3 (drie) jaren de navolgende voorwaarde(n) niet is nagekomen:
    - stelt als algemene voorwaarde dat verdachte:
    - zich voor het einde van de proeftijd niet schuldig maakt aan een strafbaar feit;
    - stelt als bijzondere voorwaarde dat verdachte:
    - zich gedurende de proeftijd blijft melden bij Reclassering Nederland, op de door de reclassering te bepalen tijdstippen, zo frequent en zo lang deze instelling dat nodig acht;
    - draagt de reclassering op om toezicht te houden op de naleving van de voorwaarden en de verdachte ten behoeve daarvan te begeleiden;daarbij gelden als voorwaarden van rechtswege dat verdachte:
    - ten behoeve van het vaststellen van zijn identiteit medewerking verleent aan het nemen van één of meer vingerafdrukken of een identiteitsbewijs als bedoeld in artikel 1 van de Wet op de identificatieplicht ter inzage aanbiedt;
    - medewerking verleent aan het reclasseringstoezicht, bedoeld in artikel 14c, zesde lid, Sr, de medewerking aan huisbezoeken en het zich melden bij de reclassering zo vaak en zolang als de reclassering dit noodzakelijk acht daaronder begrepen;
    - bepaalt dat de tijd die verdachte voor de tenuitvoerlegging van deze uitspraak in verzekering en voorlopige hechtenis heeft doorgebracht, bij de uitvoering van de gevangenisstraf geheel in mindering zal worden gebracht;
    
    - veroordeelt verdachte tot een taakstraf, bestaande uit het verrichten van onbetaalde arbeid voor de duur van 240 (tweehonderdveertig) uren;
    - beveelt, voor het geval dat verdachte de taakstraf niet naar behoren verricht, dat vervangende hechtenis zal worden toegepast voor de duur van 120 (honderdtwintig) dagen;
    
    
      
        opheffing bevel voorlopige hechtenis
      
    
    - heft het (geschorste) bevel tot voorlopige hechtenis op met ingang van heden.
    
    
      Dit vonnis is gewezen door mr. S.K. Huisman, voorzitter, mr. S.H. Peper en 
      mr. M.W. Eshuis, rechters, in tegenwoordigheid van mr. L.C. Folkerts, griffier, en is in het openbaar uitgesproken op 18 juli 2023.
    
    
    
  
  
     HR 27 september 2022, ECLI:NL:HR:2022:1252