ECLI:NL:RBOVE:2023:220, Rechtbank Overijssel, 24-01-2023, 08-952931-15
Rechtbank Overijssel — Uitspraak 
Datum: 2023-01-24 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Strafrecht

Samenvatting: Ontnemingsbeslissing. De rechtbank stelt het bedrag waarop het door de veroordeelde wederrechtelijk verkregen voordeel wordt geschat vast op € 264.987,55.

RECHTBANK OVERIJSSEL
    Team Strafrecht 
    
    
      Zittingsplaats Almelo
    
    
    
      Parketnummer: 08-952931-15
      Datum vonnis: 24 januari 2023
    
    
    
      
        Vonnis op tegenspraak van de rechtbank Overijssel, meervoudige kamer voor strafzaken, rechtdoende op de vordering op grond van artikel 36e van het Wetboek van Strafrecht (Sr) van de officier van justitie ten aanzien van de veroordeelde:
      
    
    
    
      
        
          [verdachte]
        ,
      geboren op [geboortedatum] 1972 in [geboorteplaats] ,
      wonende aan [adres 1] .
    
    
    
  
  
    
      1De vordering van de officier van justitie
    
    
      De officier van justitie vordert dat de rechtbank het bedrag vaststelt waarop het wederrechtelijk verkregen voordeel als bedoeld in artikel 36e Sr wordt geschat en de veroordeelde de verplichting oplegt tot hoofdelijke betaling aan de Staat van het geschatte voordeel tot een bedrag van € 358.426,--.
    
    
  
  
    
      2De procedure
    
    
      De vordering is behandeld op de openbare terechtzittingen van 20 december 2022 en 10 januari 2022. De veroordeelde, bijgestaan door zijn raadsman mr. R.J.H. van der Wal, advocaat te Hengelo (O), is op de terechtzitting van 20 december 2022 verschenen en hij is op de vordering gehoord.
    
    
    
      Op de terechtzitting van 20 december 2022 heeft de officier van justitie mr. C.Y. Huang haar vordering gehandhaafd.
    
    
    
      De raadsman heeft zich op het standpunt gesteld dat de ontnemingsvordering moet worden afgewezen. Tegenover het beschikbare contante geld van [verdachte] ter hoogte van € 165.500,-- staat een bedrag van € 172.210,17 aan contante uitgaven, zodat € 6.710,17 niet aan de hand van de berekening – zoals opgenomen in de pleitnotitie – kan worden verklaard. Op basis van dit bedrag kan niet worden vastgesteld dat sprake is geweest van wederrechtelijk verkregen voordeel. [verdachte] en [medeverdachte] hadden beiden ondernemingen waar veel contant geld in omging. Indien de twee ondernemingen ieder op jaarbasis circa € 1.600,-- van de omzet niet zouden hebben ingeboekt, dan is het verschil reeds verklaard.
    
    
  
  
    
      3De beoordeling van de vordering
    
    
      3.1
      
        Veroordeling
      
      
      
        De veroordeelde is bij vonnis van deze rechtbank van 24 januari 2023 veroordeeld, voor zover van belang, voor de strafbare feiten:
      
      
      
        de voortgezette handeling van:
      
      
      
        
          feit 1
        
        het misdrijf: medeplegen van witwassen;
      
      
      
        en 
      
      
      
        
          feit 2
        
        het misdrijf: medeplegen van een gewoonte maken van witwassen.
      
      
      
        Daarnaast levert het bewezenverklaarde onder feit 2 op (voor zover de geldbedragen niet zien op de herbouw van de woning aan [adres 2] te Overdinkel):
      
      
      
        
          feit 2
        
        het misdrijf: medeplegen van een gewoonte maken van witwassen.
      
      
      
        Tenslotte levert het bewezenverklaarde op:
      
      
      
        
          feit 3 primair
        
        het misdrijf: medeplegen van witwassen;
      
      
      
        en 
      
      
      
        het misdrijf: witwassen.
      
      
      
        De rechtbank stelt voorop dat in deze procedure als vaststaand wordt aangenomen dat bovenstaande feiten door de veroordeelde zijn begaan.
      
      
    
    
      3.2
      
        De beoordeling van de omvang van het wederrechtelijk verkregen voordeel 
      
      
      
        De veroordeelde is bij vonnis van de rechtbank van 24 januari 2023 veroordeeld voor (medeplegen) van (gewoonte)witwassen van een woning en diverse geldbedragen, een misdrijf waarvoor een geldboete van de vijfde categorie kan worden opgelegd. 
      
      
      
        Uit vaste jurisprudentie van de Hoge Raad volgt dat vermogensbestanddelen die het voorwerp van het misdrijf ‘witwassen’ vormen, niet reeds daardoor (geheel of ten dele) wederrechtelijk verkregen voordeel zijn. In artikel 36e, derde lid, Sr is echter bepaald dat wederrechtelijk verkregen voordeel ook kan worden ontnomen indien aannemelijk is dat andere strafbare feiten op enigerlei wijze ertoe hebben geleid dat de veroordeelde wederrechtelijk voordeel heeft verkregen. Artikel 36e, derde lid, Sr stelt geen eisen aan de aard of de ernst van deze andere strafbare feiten die tot het voordeel hebben geleid. Bij gebrek aan (voldoende) legale inkomsten en bij gebrek aan enig andersluidende aannemelijke verklaring van de veroordeelde (en zijn mededader [medeverdachte] ), acht de rechtbank het aannemelijk dat hij en zijn mededader de betreffende uitgaven enkel hebben kunnen doen met geld dat hij door middel van strafbare feiten tot zijn beschikking had. De rechtbank zal het voordeel schatten op grond van het bepaalde in artikel 36e, derde lid, Sr.
      
      
      
        Bij de schatting van het wederrechtelijk verkregen voordeel heeft de rechtbank zich mede gebaseerd op het rapport “Berekening wederrechtelijk verkregen voordeel kasopstelling ex artikel 36e lid 3 Sv” (ontnemingsrapport) d.d. 3 juli 2020, opgemaakt door de daartoe bevoegde opsporingsambtenaar [verbalisant] . Voorts heeft de rechtbank zich gebaseerd op het onderzoek ter terechtzitting en het vonnis van 24 januari 2023. 
      
      
      
        De rechtbank overweegt als volgt.
      
      
      
        Als uitgangspunt voor de berekening van de omvang van het wederrechtelijk verkregen voordeel neemt de rechtbank allereerst de geldbedragen ten aanzien waarvan [verdachte] is veroordeeld ter zake witwassen onder feit 1 en feit 2. Uit het veroordelend vonnis is gebleken dat de volgende feitelijke contante uitgaven zonder legale herkomst zijn gedaan door [verdachte] en [medeverdachte] :
      
      
      
        
          € 240.000,--, bestaande uit contante uitgaven voor de herbouw van de woning aan [adres 2] te Overdinkel;
        
        
          € 4.903,--, bestaande uit ongebruikelijke transacties bij het Grens Wissel Kantoor (GWK);
        
        
          € 1.207,05, bestaande uit contante betalingen aan Essent via het GWK;
        
        
          € 3.877,50, bestaande uit contante betalingen aan TUI voor een vakantie.
        
      
      
      
        Daarnaast blijkt uit het dossier dat, naast de herbouw van de woning, de tuin is aangelegd. De aanleg van de tuin is begroot op een bedrag van € 15.000,--. Het gaat onder meer om het ontwerp van de tuin, de beplanting, de bestrating en een groot luxe hekwerk aan de voorzijde van de woning. Naar het oordeel van de rechtbank is het aannemelijk dat [verdachte] en zijn mededader [medeverdachte] deze uitgaven enkel hebben kunnen doen met geld dat [verdachte] en [medeverdachte] door middel van strafbare feiten tot hun beschikking hadden.
      
      
      
        Bij elkaar opgeteld, komt dit neer op een bedrag van € 264.987,55. De rechtbank stelt de omvang van het wederrechtelijk verkregen voordeel vast op dit bedrag.
      
      
    
    
      3.3
      
        De vaststelling van de betalingsverplichting
      
      
      
        Gelet op de omstandigheid dat veroordeelde is veroordeeld voor het medeplegen van witwassen en het medeplegen van een gewoonte maken van witwassen, zal de rechtbank een hoofdelijke betalingsverplichting opleggen voor het wederrechtelijk verkregen voordeel.
      
      
      
        De rechtbank is van oordeel dat aan de veroordeelde de verplichting moet worden opgelegd tot betaling aan de Staat ter ontneming van wederrechtelijk verkregen voordeel van een bedrag van € 264.987,55 hoofdelijk. 
      
      
    
  
  
    
      4De wettelijke voorschriften
    
    
      De oplegging van de maatregel is gegrond op artikel 36e Sr.
    
    
  
  
    
      5De beslissing
    
    
      De rechtbank:
    
    
      
        stelt het bedrag waarop het door de veroordeelde wederrechtelijk verkregen voordeel wordt geschat vast op € 264.987,55; 
      
      
        legt de veroordeelde de verplichting op tot betaling van € 264.987,55 aan de Staat ter ontneming van het wederrechtelijk verkregen voordeel, met dien verstande dat als en voor zover al door een ander (gedeeltelijk) is betaald, veroordeelde (in zoverre) van deze verplichting zal zijn bevrijd;
      
      
        bepaalt de duur van de gijzeling die met toepassing van artikel 6:6:25 van het Wetboek van Strafvordering ten hoogste kan worden gevorderd op 1080 dagen.
      
    
    
    
    
      Dit vonnis is gewezen door mr. P.M.F. Schreurs, voorzitter, mr. C.J. Sangers-de Jong en mr. R. ter Haar, rechters, in tegenwoordigheid van mr. D. Gottemaker, griffier, en is in het openbaar uitgesproken op 24 januari 2023.
    
    
    
      
        Buiten staat
      
      Mr. C.J. Sangers-de Jong en mr. R. ter Haar zijn niet in de gelegenheid dit vonnis mede te ondertekenen.