ECLI:NL:GHDHA:2018:3653, Gerechtshof Den Haag, 20-12-2018, 22-003715-17
Gerechtshof Den Haag — Uitspraak 
Datum: 2018-12-20 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Strafrecht

Samenvatting: Het hof wijst af de vordering strekkende tot oplegging van de verplichting tot betaling aan de Staat van het geschatte wederrechtelijk verkregen voordeel tot het in die vordering genoemde bedrag.

Rolnummer: 	 	22-003715-17 PO 
  Parketnummer:		10-166360-16 
  Datum uitspraak: 	20 december 2018
  TEGENSPRAAK
  
    Gerechtshof Den Haag
    meervoudige kamer voor strafzaken
    
    
  
  
    Arrest
    
    
    
      gewezen op het hoger beroep tegen het vonnis van de politierechter in de rechtbank Rotterdam van 18 augustus 2017 in de ontnemingszaak tegen de veroordeelde:
    
    
  
  
    [verdachte],
    
      geboren te [geboorteplaats] op [geboortejaar] 1974,
      thans zonder bekende vaste woon- of verblijfplaats hier te lande,
      bij akte instellen hoger beroep opgegeven [adres].
    
    
    
    
      
        Procesgang
      
    
    
    
      Bij arrest van de meervoudige kamer voor strafzaken van dit gerechtshof van 20 december 2018 is de veroordeelde - voor zover hier van belang - ter zake van het in zijn strafzaak onder 1 bewezen verklaarde, gekwalificeerd als:
    
    
    
      
        opzettelijk handelen in strijd met een in artikel 3 onder B van de Opiumwet gegeven verbod
      
    
    
    
      veroordeeld tot een geheel voorwaardelijke gevangenisstraf voor de duur van 2 maanden, met een proeftijd van 2 jaren, alsmede tot een taakstraf voor de duur van 120 uren, subsidiair 60 dagen hechtenis, met aftrek van voorarrest. Voorts is een beslissing genomen omtrent de vordering van de benadeelde partij, zoals nader omschreven in het arrest.
    
    
    
      De in eerste aanleg ingediende vordering van het Openbaar Ministerie houdt in dat aan de veroordeelde de verplichting zal worden opgelegd tot betaling aan de Staat van een bedrag van in totaal € 81.302,40, ter ontneming van het door de veroordeelde wederrechtelijk verkregen voordeel uit het in zijn strafzaak onder 1 bewezen verklaarde feit en soortgelijke feiten.
    
    
    
      De politierechter in de rechtbank Rotterdam heeft bij vonnis van 18 augustus 2017 het bedrag waarop het wederrechtelijk verkregen voordeel wordt geschat vastgesteld op € 79.367,40 en ter ontneming van dat wederrechtelijk verkregen voordeel aan de veroordeelde de verplichting opgelegd tot betaling aan de Staat van datzelfde bedrag.
    
    
    
      Namens de veroordeelde is tegen het vonnis hoger beroep ingesteld.
    
    
    
    
      
        Onderzoek van de zaak
      
    
    
    
      Deze beslissing is genomen naar aanleiding van het onderzoek op de terechtzitting in eerste aanleg en het onderzoek ter terechtzitting in hoger beroep op 6 december 2018.
    
    
    
      Het hof heeft kennisgenomen van de vordering van de advocaat-generaal en van hetgeen namens de veroordeelde naar voren is gebracht.
    
    
    
    
      
        Vordering van de advocaat-generaal
      
    
    
    
      Ter terechtzitting in hoger beroep heeft de advocaat-generaal gevorderd dat het vonnis waarvan beroep zal worden bevestigd.
    
    
    
    
      
        Beoordeling van het vonnis
      
    
    
    
      Het vonnis waarvan beroep kan niet in stand blijven, omdat het hof zich daarmee niet verenigt.
    
    
    
    
      
        Beoordeling van de vordering
      
    
    
    
      Het hof stelt vast dat volgens het ‘rapport berekening wederrechtelijk verkregen voordeel hennepkwekerij’ de berekening van het wederrechtelijk verkregen voordeel voor een belangrijk deel is gebaseerd op de constatering dat 13 lege 10 liter cans groeimiddel zijn aangetroffen, aan de hand waarvan is berekend dat sprake moet zijn geweest van 2,9 oogsten. In het proces-verbaal ‘aantreffen hennepkwekerij’ d.d. 5 juli 2016 is op ambtseed gerelateerd dat er in de woning aan de [adres] te Rotterdam 13 lege cans van 10 liter groeimiddel voor hennepplanten zijn aangetroffen. Nu uit het dossier echter niet kan blijken waar - buiten de 4 op het plateau boven het trapgat op zolder aangetroffen cans – die cans zouden zijn aangetroffen en voorts uit de ruimlijst hennep (pagina 16 van het dossier) blijkt dat slechts 4 cans groeimiddel zijn geruimd, is het hof van oordeel dat het ambtsedig relaas in zoverre onvoldoende in verband kan worden gebracht met de opsporingsambtenaar uit eigen waarneming bekende feiten en omstandigheden en kan het hof de berekening van het wederrechtelijk verkregen voordeel in het rapport niet volgen. 
      De overige in het proces-verbaal genoemde aanwijzingen voor (een) eerdere oogst(en) stellen, bij gebreke van een kwantificerende beschrijving van die aanwijzingen, het hof niet (voldoende) in staat de door de opsporingsambtenaren aangetroffen situatie te onderscheiden van de situatie zoals die zou zijn aangetroffen bij een teelt waaraan geen eerdere oogst is voorafgegaan. Bij deze stand van zaken zal het hof de vordering geheel afwijzen. 
    
    
    
  
  
    BESLISSING
    
    
      Het hof:
    
    
    
      Vernietigt het vonnis waarvan beroep en doet opnieuw recht:
    
    
    
      Wijst af de vordering strekkende tot oplegging van de verplichting tot betaling aan de Staat van het geschatte wederrechtelijk verkregen voordeel tot het in die vordering genoemde bedrag.
    
    
    
    
      Dit arrest is gewezen door mr. R.M. Bouritius, 
      mr. H.P.Ch. van Dijk en mr. L.A. Pit, in bijzijn van de griffier mr. L.B. Schut.
    
    
    
      Het is uitgesproken op de openbare terechtzitting van het hof van 20 december 2018.