ECLI:NL:CRVB:2007:BA6862, Centrale Raad van Beroep, 22-05-2007, 06/2385 WWB
Centrale Raad van Beroep — Uitspraak 
Datum: 2007-05-22 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Bestuursrecht; Socialezekerheidsrecht

Samenvatting: Weigering bijzondere bijstand voor tandheelkundige behandeling. Voorliggende voorziening krachtens ZFW. Noodsituatie?

06/2385 WWB
    
    Centrale Raad van Beroep
    
    Meervoudige kamer
    
    U I T S P R A A K
    
    op het hoger beroep van:
    
    [appellante] (hierna: appellante)
    
    tegen de uitspraak van de rechtbank Amsterdam van 10 april 2006, 05/1484 (hierna: aangevallen uitspraak),
    
    in het geding tussen
    
    appellante
    
    en
    
    het College van burgemeester en wethouders van de gemeente Amsterdam (hierna: College) 
    
    
      Datum uitspraak: 22 mei 2007 
      I. PROCESVERLOOP
    
    
    Namens appellante heeft mr. A. Caddeo, advocaat te Amsterdam, hoger beroep ingesteld.
    
    Het College heeft een verweerschrift ingediend.
    
    Het onderzoek ter zitting heeft plaatsgevonden op 10 april 2007. Voor appellante is verschenen mr. Caddeo. Voor het College is verschenen drs. H. van Golberdinge, werkzaam bij de gemeente Amsterdam.
    
    II. OVERWEGINGEN
    
    Op 4 oktober 2004 heeft appellante bijzondere bijstand aangevraagd in de kosten van tandheelkundige behandeling. Zij heeft overgelegd een door haar tandarts opgestelde begroting van de aan deze behandeling verbonden kosten, alsmede een verklaring van haar tandarts van 29 oktober 2004. Deze heeft verklaard dat de behandeling, zoals door hem begroot, zeer noodzakelijk is en dat langer uitstel tandheelkundig niet verantwoord is.
    
    Bij besluit van 5 november 2004 heeft het College de aanvraag afgewezen. Na gemaakt bezwaar heeft het College de afwijzing bij besluit van 10 februari 2005 gehandhaafd. Daarbij heeft het College onder verwijzing naar artikel 15, eerste lid, van de Wet werk en bijstand (WWB) overwogen dat de Ziekenfondswet en de Regeling tandheelkundige hulp ziekenfonds verzekering een voorliggende voorziening vormen die passend en toereikend moeten worden geacht. Voorts heeft het College overwogen dat naar zijn mening er geen zeer dringende redenen als bedoeld in artikel 16, eerste lid, van de WWB aanwezig zijn om hiervan af te wijken.
    
    Tegen het besluit van 10 februari 2005 heeft appellante beroep ingesteld. In beroep heeft zij een verklaring overgelegd van haar tandarts van 29 maart 2005. Deze heeft verklaard de situatie van appellante medisch onverantwoord te vinden.
    
    Bij de aangevallen uitspraak heeft de rechtbank het beroep ongegrond verklaard. 
    
    Appellante heeft zich gemotiveerd tegen die uitspraak gekeerd. 
    
    De Raad komt tot de volgende beoordeling.
    
    De Raad is met het College en de rechtbank van oordeel dat, mede gelet op de Regeling tandheelkundige hulp ziekenfondsverzekering, de Ziekenfondswet ten tijde hier van belang als een aan de WWB voorliggende, toereikende en passende voorziening is aan te merken. Dit brengt met zich dat artikel 15, eerste lid, van de WWB aan toekenning van de gevraagde bijzondere bijstand in de weg staat.
    
    Het eerste lid van artikel 16 van de WWB biedt de mogelijkheid om in afwijking van het bepaalde in artikel 15, eerste lid, van de WWB de gevraagde bijstand te verlenen indien, gelet op alle omstandigheden, daartoe zeer dringende redenen noodzaken. Blijkens de Memorie van Toelichting op deze bepaling dient in een dergelijk geval vast te staan dat sprake is van een acute noodsituatie en dat de behoeftige omstandigheden waarin de belanghebbende verkeert op geen enkele andere wijze zijn te verhelpen, zodat het verlenen van bijstand volstrekt onvermijdelijk is. Naar het oordeel van de Raad bieden de zich onder de gedingstukken bevindende verklaringen van de tandarts van appellante geen aanknopingspunt om te oordelen dat in het geval van appellante van een dergelijke noodsituatie sprake is. Dit betekent dat het College niet de bevoegdheid toekwam om appellante bijzondere bijstand te verlenen voor de hier aan de orde zijnde kosten.
    
    De Raad voegt hieraan nog toe dat in zijn oordeel ligt besloten dat hij geen aanleiding heeft gezien om een deskundige te benoemen voor het instellen van een onderzoek, zoals door appellante is verzocht. 
    
    Uit het voorgaande vloeit voort dat de aangevallen uitspraak voor bevestiging in aanmerking komt.
    
    De Raad overweegt tot slot dat hij evenmin aanleiding ziet voor een proceskostenveroordeling.
    
    III. BESLISSING
    
    De Centrale Raad van Beroep;
    
    Recht doende:
    
    Bevestigt de aangevallen uitspraak
    
    Deze uitspraak is gedaan door C. van Viegen als voorzitter en G. van der Wiel en A.B.J. van der Ham als leden. De beslissing is, in tegenwoordigheid van S. van Ommen als griffier, uitgesproken in het openbaar op 22 mei 2007.
    
    (get.) C. van Viegen.
    
    (get) S. van Ommen.