ECLI:NL:GHDHA:2014:2127, Gerechtshof Den Haag, 24-06-2014, 22005669-13
Gerechtshof Den Haag — Uitspraak 
Datum: 2014-06-24 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Strafrecht

Samenvatting: zedenzaak; vrijspraak
        unus testis

PROMIS
  
  Rolnummer:		22-005669-13 
  Parketnummer:		11-870564-12 
  Datum uitspraak:	24 juni 2014
  TEGENSPRAAK
  
    Gerechtshof Den Haag
    meervoudige kamer voor strafzaken
    
    
  
  
    Arrest
    
    
    
      gewezen op het hoger beroep tegen het vonnis van de rechtbank Rotterdam van 13 december 2013 in de strafzaak tegen de verdachte:
    
    
  
  
    [naam verdachte],
    
      geboren te [geboorteplaats] op [geboortedag] 1962, 
      adres: [woonadres].
    
    
    
    
      
        Onderzoek van de zaak
      
    
    
    
      Dit arrest is gewezen naar aanleiding van het onderzoek op de terechtzitting in eerste aanleg en het onderzoek op de terechtzitting in hoger beroep van dit hof van 10 juni 2014.
    
    
    
      Het hof heeft kennisgenomen van de vordering van de advocaat-generaal en van hetgeen door en namens de verdachte naar voren is gebracht.
    
    
    
    
      
        Procesgang
      
    
    
    
      In eerste aanleg is de verdachte vrijgesproken van het ten laste gelegde.
    
    
    
      De officier van justitie heeft tegen het vonnis hoger beroep ingesteld.
    
    
    
    
    
      
        Tenlastelegging
      
    
    
    
      Aan de verdachte is - na wijziging van de tenlastelegging ter terechtzitting in hoger beroep - ten laste gelegd dat:
    
    
    - hij op één of meer tijdstip(pen) in of omstreeks 1 februari 2012 tot en met 14 oktober 2012 te Dordrecht (meermalen) (telkens) door geweld en/of (een) andere feitelijkhe(i)d(en) en/of door bedreiging met geweld en/of bedreiging met (een) andere feitelijkhe(i)d(en) iemand, te weten [aangeefster], heeft gedwongen tot het ondergaan van handelingen die bestonden uit of mede bestonden uit het seksueel binnendringen van het lichaam, namelijk het (telkens) (meermalen) 
    
      - brengen van zijn, verdachtes, penis in de vagina en/of de mond van die [aangeefster] en/of
      - brengen en/of houden van zijn, verdachtes, tong in de mond van die [aangeefster], en bestaande dat geweld en/of (een) andere feitelijkhe(i)d(en) en/of de bedreiging met geweld en/of de bedreiging met (een) ander feitelijkhe(i)d(en) hieruit:
      - dat hij tegen de moeder van die [aangeefster] zou vertellen dat zij, [aangeefster], nog steeds omgang en/of seks had met [naam X];
      - dat hij, verdachte, (dwingend) tegen die [aangeefster] heeft gezegd dat hij, verdachte, zou stoppen als die [aangeefster] een vriendje had en/of dat die [aangeefster] niets tegen haar moeder mocht zeggen, althans woorden van gelijke aard/strekking en/of 
      - dat hij, verdachte, die [aangeefster] heeft ontkleed en/of die [aangeefster] zichzelf heeft doen ontkleden en/of 
      - dat hij, verdachte, aan de (verbale en/of non-verbale) protesten van die [aangeefster] voorbij is gegaan en/of 
      - dat er sprake was van misbruik van uit feitelijke verhoudingen (te weten de relatie stiefvader - stiefdochter) en/of omstandigheden voortvloeiend overwicht en/of (aldus) dat er sprake was van een afhankelijkheids- en/of machtsrelatie en/of 
      - dat er sprake was van een uit verdachtes leeftijd voortvloeiend psychisch en/of fysiek en/of geestelijk overwicht en/of 
      - dat hij, verdachte, (aldus) een voor die [aangeefster] dreigende situatie heeft doen ontstaan, zulks terwijl hij, verdachte, het feit heeft begaan tegen een kind dat hij verzorgde en/of opvoedde als behorend tot zijn gezin, althans een aan zijn zorg of waakzaamheid toevertrouwde minderjarige; 
    
    
    
      2.
      
        hij op één of meer tijdstip(pen) in of omstreeks de periode van 1 februari 2012 tot en met 14 oktober 2012 te Dordrecht (meermalen) met zijn minderjarig stiefkind, te weten [aangeefster] (geboren [geboortedag] 1995), ontucht heeft gepleegd, namelijk het (telkens) (meermalen) 
        -  knijpen in/vastpakken/betasten van de borst(en) van die [aangeefster] en/of 
        - doen/steken van zijn, verdachtes, hand in de broek en/of onderbroek van die [aangeefster] en/of 
        - (daarbij) bewegen van zijn, verdachtes, hand/vingers over de schaamlippen van die [aangeefster] en/of 
        - ontkleden van die [aangeefster] en/of die [aangeefster] zichzelf laten ontkleden en/of 
        - door die [aangeefster] laten aftrekken en/of betasten van zijn, verdachtes, penis en/of 
        - likken aan de vagina van die [aangeefster] en/of 
        - zoenen en/of tongzoenen van die [aangeefster] en/of 
        - brengen van zijn, verdachtes, penis in/tegen de vagina van die [aangeefster] en/of 
        - door die [aangeefster] laten pijpen van zijn, verdachtes, penis en/of 
        - betasten en/of zuigen van/aan de borst(en) van die [aangeefster] en/of 
        - zichzelf aftrekken in het bijzijn van die [aangeefster] en/of 
        - tegen zich aan trekken van die [aangeefster] en/of (vervolgens) met zijn penis op en neer tegen de vagina van die (ontklede) [aangeefster] bewegen en/of 
        het al dan niet tezamen met die [aangeefster] kopen van een dildo en/of
        (vervolgens) die dildo aan die [aangeefster] geven en/of verstrekken en/of
        die [aangeefster] die dildo laten gebruiken in zijn, verdachtes, aanwezigheid en/of terwijl hij, verdachte toekijkt, en/of
        die [aangeefster] uitnodigen en/of vragen die dildo te gebruiken in zijn, verdachtes, aanwezigheid en/of
        het geven en/of verstrekken van een roze vibrator aan die [aangeefster] en/of
        het laten gebruiken van die vibrator door die [aangeefster] al dan niet in aanwezigheid van hem, verdachte.
      
      
      
      
        
          Het vonnis waarvan beroep
        
      
      
      
        Het vonnis waarvan beroep kan niet in stand blijven omdat het hof zich daarmee niet verenigt.
      
      
      
      
        
          De beoordeling van het bewijs
        
      
      
      
        
          Het standpunt van het openbaar ministerie
        
        De advocaat-generaal heeft gevorderd dat het vonnis waarvan beroep zal worden vernietigd en dat de verdachte ter zake van het onder 1 en 2 ten laste gelegde zal worden veroordeeld tot een gevangenisstraf voor de duur van 36 maanden met aftrek van voorarrest, waarvan zes maanden voorwaardelijk met een proeftijd van twee jaren. Voorts heeft de advocaat-generaal geconcludeerd tot  gehele toewijzing van de vordering van de benadeelde partij, te vermeerderen met de wettelijke rente en met oplegging van de schadevergoedingsmaatregel.
      
      
      
        
          Het standpunt van de verdediging
        
        De verdediging heeft vrijspraak bepleit van het onder 1 en 2 ten laste gelegde. 
      
      
      
        
          Het oordeel van het hof
        
        Volgens het tweede lid van artikel 342 Wetboek van Strafvordering (hierna: Sv) - dat de tenlastelegging in haar geheel betreft en niet een onderdeel daarvan - kan het bewijs dat de verdachte het tenlastegelegde feit heeft begaan, door de rechter niet uitsluitend worden aangenomen op de verklaring van één getuige. Ook niet als de rechter deze verklaring op zich betrouwbaar zou achten. Volgens de Hoge Raad (arresten van 15 juni 2010, ECLI:NL:HR:2010:BM2440 en 26 januari 2010, ECLI:NL:HR:2010:BK2094) strekt deze bepaling ter waarborging van de deugdelijkheid van de bewijsbeslissing, in die zin dat zij de rechter verbiedt tot een bewezenverklaring te komen ingeval de door één getuige gerelateerde feiten en omstandigheden op zichzelf staan en onvoldoende steun vinden in ander bewijsmateriaal. 
      
      
      
        Het hof is van oordeel dat deze situatie zich hier voordoet. Alle zich in het dossier bevindende bewijsmiddelen zijn terug te voeren op één bron, te weten 
        [aangeefster]. 
        Het hof overweegt in dit verband dat het dossier weliswaar enkele bewijsmiddelen bevat die mogelijkerwijs als steunbewijs voor de verklaring van de aangeefster zouden kunnen worden beschouwd, maar stelt vast dat de verdachte hetzij de juistheid van dit mogelijke steunbewijs heeft betwist, hetzij daaraan een uitleg heeft gegeven, die ertoe leidt dat de ondersteuning aan de verklaring van de aangeefster komt te ontvallen.
      
      
      
        Temeer waar slechts beperkt nader onderzoek heeft plaatsgevonden naar aanleiding van de door de verdachte afgelegde verklaringen beschikt het hof over onvoldoende concrete aanknopingspunten om te beoordelen in hoeverre de mogelijkerwijs als steunbewijs in aanmerking komende feiten en omstandigheden in rechte inderdaad als steunbewijs hebben te gelden. 
      
      
      
        Gelet op het voorgaande is naar het oordeel van het hof niet wettig en overtuigend bewezen hetgeen aan de verdachte onder 1 en 2 is ten laste gelegd, zodat de verdachte daarvan behoort te worden vrijgesproken.
      
      
      
      
        
          Vordering tot schadevergoeding [aangeefster]
        
      
      
      
        In het onderhavige strafproces heeft [aangeefster] zich als benadeelde partij gevoegd. Als wettelijk vertegenwoordiger heeft [moeder van aangeefster] een vordering ingediend tot vergoeding van geleden immateriële schade als gevolg van het aan de verdachte onder 1 en 2 ten laste gelegde, tot een bedrag van € 5.000,- te vermeerderen met de wettelijke rente. 
      
      
      
        In hoger beroep is deze vordering aan de orde tot dit in eerste aanleg gevorderde en in hoger beroep gehandhaafde bedrag. 
      
      
      
        De advocaat-generaal heeft geconcludeerd tot toewijzing van de vordering van de benadeelde partij, te vermeerderen met de wettelijke rente en met oplegging van de schadevergoedingsmaatregel.
      
      
      
        De vordering van de benadeelde partij is door en namens de verdachte betwist.
      
      
      
        Nu de verdachte ter zake van het onder 1 en 2 ten laste gelegde wordt vrijgesproken, dient de benadeelde partij niet-ontvankelijk te worden verklaard in de vordering.
      
      
      
      
    
  
  
    BESLISSING
    
    
      Het hof:
    
    
    
      Vernietigt het vonnis waarvan beroep en doet opnieuw recht.
    
    
    
      Verklaart niet bewezen dat de verdachte het onder 1 en 2 ten laste gelegde heeft begaan en spreekt de verdachte daarvan vrij.
    
    
  
  
    Vordering van de benadeelde partij [aangeefster]
    Verklaart de benadeelde partij [aangeefster] in haar vordering tot schadevergoeding niet-ontvankelijk.
    
    
      Verwijst de benadeelde partij in de door verdachte gemaakte en ten behoeve van de tenuitvoerlegging nog te maken kosten, tot aan de datum van deze uitspraak begroot op nihil.
    
    
    
    
    
      Dit arrest is gewezen door mr. Chr.A. Baardman, mr. A. Kuijer en mr. R.J. de Bruijn, in bijzijn van de griffier mr. C.J.A. Sabatier.
    
    
    
      Het is uitgesproken op de openbare terechtzitting van het hof van 24 juni 2014.