ECLI:NL:RBAMS:2021:1923, Rechtbank Amsterdam, 01-04-2021, AMS 21/1422 en AMS 21/1421
Rechtbank Amsterdam — Uitspraak 
Datum: 2021-04-01 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Bestuursrecht; Socialezekerheidsrecht

Samenvatting: Beroep niet tijdig beslissen NO omdat dit prematuur is ingediend.
        Vovo afwijzen.

RECHTBANK AMSTERDAM
    Bestuursrecht
    
    
      Zaaknummers: AMS 21/1422 (beroep niet tijdig) en AMS /1421 (voorlopige voorziening)
    
    
    
      
        uitspraak van de enkelvoudige kamer en de voorzieningenrechter in de zaken tussen
      
    
    
    
      [verzoekster] , eiseres/verzoekster, hierna verzoekster
    (gemachtigde: mr. L. Veenman),
    
    
      en
    
    
    
      
        het college van burgemeester en wethouders van de gemeente Amsterdam, verweerder
      (gemachtigde: R. Aznou).
    
    
    
  
  
    Procesverloop
    
    
      Verzoekster heeft zich op 5 januari 2021 gemeld voor opvang op grond van de Wet maatschappelijke ondersteuning 2015 (Wmo). Op 3 maart 2021 heeft verzoekster zich gemeld voor crisisopvang. 
    
    
    
      Verzoekster heeft op 9 maart 2021 beroep ingesteld tegen het niet tijdig nemen van een besluit op de melding van 3 maart 2021.
    
    
    
      Eveneens op 9 maart 2021 heeft verzoekster een verzoek om een voorlopige voorziening ingediend. Zij wil dat de voorzieningenrechter verweerder opdraagt om haar en haar dochter [dochter], geboren op [geboortedatum] , met spoed op te vangen zolang niet op de aanvraag is beslist.
    
    
    
      De zaken zijn behandeld door de voorzieningenrechter/rechtbank, hierna de voorzieningenrechter, op de zitting van 30 maart 2021. Verzoekster is met haar dochtertje verschenen. Verweerder heeft zich laten vertegenwoordigen door zijn gemachtigde.
    
    
  
  
    Overwegingen
    
    
      
        Wat ging vooraf aan het beroep en het verzoek om een voorlopige voorziening?
      
    
    
    
      1.            [dochter] woonde bij haar vader in Nederland en verzoekster woonde in Suriname. Verzoekster is op verzoek van de Raad voor de Kinderbescherming naar Nederland gekomen omdat de vader van [dochter] uit de ouderlijke macht is gezet en [dochter] geen wettelijke voogd meer had. 
    
    
    
      2.1
      Verzoekster heeft zich op 5 januari 2021 gemeld bij het Centraal Meldpunt Dakloze Gezinnen voor opvang op grond van de Wmo. Uit de overgelegde rapportage blijkt dat verzoekster op 5 januari 2021 destijds heeft verklaard dat zij bij familie in Amsterdam Oost woonde en dat zij daar niet acuut weg hoefde. Verweerder is vervolgens een onderzoek gestart.
      
    
    
      2.2
      Vervolgens heeft een maatschappelijke werkster van buurtgroep De Regenboog het gezin op 2 maart 2021 aangemeld voor een traject begeleid wonen. Uit het formulier wat daarvoor is gebruikt, blijkt dat het doel van het traject is om aan de problemen van moeder en dochter te werken en om een bestaan op te bouwen. Op 3 maart 2021 is deze melding bij verweerder binnengekomen. 
      
    
    
      2.3
      Op 3 maart 2021 heeft de gemachtigde van verzoekster een aanvraag gedaan voor een tijdelijke maatwerkvoorziening op grond van artikel 2.3.3 van de Wmo omdat het gezin niet langer bij tante kon blijven wonen. Daarnaast mag het gezin alleen bij tante slapen maar niet overdag daar verblijven. Volgens de gemachtigde verblijft verzoekster overdag op straat als [dochter] naar school is. Als [dochter] niet naar school gaat, verblijven zij beiden op straat.
      
    
    
      2.4
      
        Verzoekster heeft verweerder vervolgens op 4 maart 2021 in gebreke gesteld en op 
        9 maart 2021 een beroep niet tijdig beslissen bij de rechtbank ingediend. De gemachtigde van verzoekster heeft in afwachting van de behandeling van de zaak op zitting met tante  afgesproken dat het gezin daar mag blijven slapen tot de uitspraak van de voorzieningenrechter. 
      
      
    
    
      2.5
      In het e-mailbericht van 5 maart 2021 meldt de veldregisseur van de GGD  dat binnen twee weken een besluit wordt genomen over de toegang tot de (tijdelijke)opvang.
      
      
        
          Het oordeel van de rechtbank
        
      
      
      3. De hoofdregel bij een beroep tegen het niet tijdig nemen van een besluit is dat het beroep kan worden ingediend als verweerder niet tijdig een besluit heeft genomen en twee weken zijn verstreken nadat een schriftelijke ingebrekestelling door het bestuursorgaan is ontvangen.
      
      4. In het systeem van de Wmo moet een persoon eerst een melding doen bij verweerder. Verweerder onderzoekt vervolgens met de persoon de behoefte aan maatschappelijke ondersteuning. Een aanvraag kan pas worden ingediend als dat onderzoek is afgerond. Tijdens dat onderzoek kan in spoedeisende gevallen een tijdelijke maatregel worden getroffen voor de tijd van dat onderzoek en de aanvraag op grond van artikel 2.3.3. van de Wmo. Daar moet verweerder ‘onverwijld’ op beslissen.
      
      5. In artikel 2.3.5, tweede lid, van de Wmo is bepaald dat verweerder binnen twee weken op een aanvraag moet beslissen. Omdat verweerder op meldingen op grond van artikel 2.3.3. van de Wmo onverwijld moet beslissen, vindt de voorzieningenrechter deze termijn ook passend voor meldingen op grond van artikel 2.3.3. van de Wmo.  De voorzieningenrechter stelt vast dat verzoekster dit beroep tegen het niet tijdig beslissen heeft ingediend, vóórdat de beslistermijn van twee weken is verstreken. Het beroep van verzoekster tegen het niet-tijdig nemen van een besluit op haar melding van 3 maart 2021 is daarom prematuur geweest. 
      
      
      
      
    
    
      6.1
      De voorzieningenrechter stelt vast dat verweerder, ondanks de toezegging in het      e-mailbericht van 5 maart 2021 nog niet heeft beslist op het verzoek om een tijdelijke maatwerkvoorzienig op grond van artikel 2.3.3. van de Wmo. 
      
    
    
      6.2
      Uit de stukken die zijn overgelegd blijkt dat uit de gesprekken van verweerder met verzoekster en uit de rapportage van de maatschappelijk werkster niet duidelijk naar voren is gekomen dat sprake was van een noodsituatie op grond waarvan verweerder het gezin met spoed opvang had moeten verlenen. Uit de overgelegde stukken volgt – onder meer – dat verzoekster in de gesprekken met verweerder vaag bleef over haar verblijfplaats(en) en dat zij een gesprek waarin om meer informatie werd gevraagd voortijdig heeft verlaten. Ook blijkt uit de melding van de maatschappelijk werkster van 3 maart 2021 niet dat er sprake is van een noodsituatie. De maatschappelijk werkster vraagt om een traject begeleid wonen maar niet om crisisopvang. 
      
    
    
      6.3
      Uit het e-mailbericht van 26  maart 2021 van de GGD aan de gemachtigde van verweerder blijkt dat verzoekster zich bij de GGD kan melden als zij dakloos is. Van dit aanbod heeft verzoekster vooralsnog geen gebruik gemaakt vanwege de afspraak dat het gezin bij tante mocht blijven totdat de voorzieningenrechter uitspraak heeft gedaan in deze procedure. Op de zitting is echter gebleken dat in het huis van tante sprake is van een onveilige situatie voor het gezin. Zo heeft een buurman van tante het gezin een nacht in zijn berging laten slapen omdat tante vanwege ruzie het gezin de toegang tot haar huis ontzegde en ook heeft een neef verzoekster in de woning van tante mishandeld waar [dochter] bij was. Ook is het naar het oordeel van de voorzieningenrechter onwenselijk dat verzoekster met [dochter] overdag op straat moet verblijven. Verzoekster kan zich daarom melden bij de GGD voor crisisopvang zoals in het e-mailbericht staat vermeld. Dit heeft de gemachtigde van verweerder op de zitting bevestigd. Gelet hierop ziet de voorzieningenrechter nu geen aanleiding om een voorlopige voorziening te treffen.
      
      
        
          Conclusie
        
      
      
    
    
      7.1
      De voorzieningenrechter verklaart het beroep van verzoekster gericht tegen het niet-tijdig nemen van een besluit op haar melding van 3 maart 2021 tot het treffen van een tijdelijke maatwerkvoorziening, niet-ontvankelijk. Het verzoek om voorlopige voorziening wordt afgewezen.
      
    
    
      7.2
      Er is geen aanleiding voor een proceskostenveroordeling.
      
      
        
      
      
    
  
  
    Beslissing
    
    
      De voorzieningenrechter:
    
    
    
      
        verklaart het beroep niet-ontvankelijk;
      
      
        wijst het verzoek om voorlopige voorziening af.
      
    
    
    
      Deze uitspraak is gedaan door mr. A.C. Loman, voorzieningenrechter, in aanwezigheid van  mr. W. Niekel, griffier. De beslissing is uitgesproken op 1 april 2021.
    
    
    
    
      de griffier is verhinderd				voorzieningenrechter
      te tekenen						
    
    
    
    
    
    
    
    
    
    
    
    
    
      Afschrift verzonden aan partijen op: 
    
    
    
    
      
      
        Rechtsmiddel
      
      Tegen deze uitspraak kan, voor zover op het beroep is beslist, hoger beroep worden ingesteld bij de Centrale Raad van Beroep binnen zes weken na de dag van bekendmaking. 
      Tegen de uitspraak op het verzoek om voorlopige voorziening staat geen rechtsmiddel open.
    
    
  
  
     artikel 6:12, tweede lid, van de Al
  
  
     artikel 2.3.2, eerste en negende lid, van de Wmo.