ECLI:NL:GHARL:2023:7836, Gerechtshof Arnhem-Leeuwarden, 19-09-2023, 200.326.607
Gerechtshof Arnhem-Leeuwarden — Uitspraak 
Datum: 2023-09-19 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Civiel recht; Personen- en familierecht

Samenvatting: Echtscheiding. Duurzame ontwrichting.

GERECHTSHOF ARNHEM-LEEUWARDEN
    
    
      locatie Arnhem							
    
    
    
      afdeling civiel recht
    
    
    
      zaaknummer gerechtshof 200.326.607
      (zaaknummer rechtbank Midden-Nederland 539972)
    
    
    
      
        beschikking van 19 september 2023  
      
    
    
    
      inzake
    
    
    
      
        
          [verzoekster]
        , 
      wonende te [woonplaats1] , verzoekster in hoger beroep,
      verder te noemen: de vrouw,
      advocaat: mr. S. Benayad te Amsterdam 
    
    
    
      en
    
    
    
      
        
          [verweerder]
        , 
      wonende te [woonplaats1] , 
      verweerder in hoger beroep,
      verder te noemen: de man,
      advocaat: mr. R. Walet te Hoevelaken, gemeente Nijkerk. 
    
    
    
  
  
    
      1
      1.	Het geding in eerste aanleg
    
    
      Het hof verwijst voor het geding in eerste aanleg naar de beschikking van de rechtbank Midden-Nederland, locatie Utrecht, van 5 januari 2023, uitgesproken onder voormeld zaaknummer. Het hof zal deze beschikking hierna noemen: de bestreden beschikking. 
    
    
  
  
    
      2Het geding in hoger beroep
    
    
      2.1
      Het verloop van de procedure blijkt uit:
      - het beroepschrift met producties, ingekomen op 4 april 2023; 
      - het verweerschrift met een productie. 
      
    
    
      2.2
      De mondelinge behandeling heeft op 11 juli 2023 plaatsgevonden. Hierbij aanwezig waren: 
      - de advocaat van de vrouw, en; 
      - de man, bijgestaan door zijn advocaat. 
      
    
    
      2.3
      Na de mondelinge behandeling zijn met toestemming van het hof ingekomen een brief van mr. Walet van 9 augustus 2023 met producties. 
      
    
  
  
    
      3De feiten
    
    
      3.1
      Partijen zijn [in] 1976 in [plaats1] (Marokko) met elkaar getrouwd. 
      
    
    
      3.2
      De vrouw en de man hebben beiden de Nederlandse nationaliteit. 
      
    
  
  
    
      4De omvang van het geschil
    
    
      4.1
      Bij de bestreden – uitvoerbaar bij voorraad verklaarde - beschikking is, voor zover hier van belang, de echtscheiding tussen partijen uitgesproken.  
      
    
    
      4.2
      De vrouw is met een grief in hoger beroep gekomen van de bestreden beschikking. Deze grief ziet op de uitgesproken echtscheiding. De vrouw verzoekt het hof de bestreden beschikking te vernietigen voor wat betreft de echtscheiding. 
      
    
    
      4.3
      De man voert verweer en hij vraagt het hof de vrouw niet-ontvankelijk te verklaren in haar hoger beroep, althans de bestreden beschikking te bekrachtigen. 
      
    
  
  
    
      5De motivering van de beslissing
    
    
      5.1
      De vrouw en de man hebben beiden de Nederlandse nationaliteit. Het hof is bevoegd om te beslissen op de verzoeken van partijen. Partijen hebben geen grieven gericht tegen het oordeel van de rechtbank dat Nederlands recht van toepassing is op het verzoek, zodat ook het hof daarvan zal uitgaan.  
      
    
    
      5.2
      Het hof stelt vast, aan de hand van de door de man nagezonden stukken, dat er sprake is van een rechtsgeldig huwelijk tussen partijen dat in Nederland erkend kan worden. 
      
    
    
      5.3
      Op grond van artikel 1:151 van het Burgerlijk Wetboek kan de echtscheiding op verzoek van één der echtgenoten worden uitgesproken, indien het huwelijk duurzaam is ontwricht. 
      
    
    
      5.4
      Een huwelijk is ‘duurzaam ontwricht’ indien de voortzetting van de samenleving ondraaglijk is geworden, zonder dat er uitzicht bestaat op herstel van behoorlijke echtelijke verhoudingen. Of sprake is van duurzame ontwrichting moet worden beoordeeld naar het tijdstip van de uitspraak oftewel naar het heden. Daarbij is niet beslissend hoe de duurzame ontwrichting is ontstaan maar uitsluitend de vraag óf sprake is van een duurzame ontwrichting. 
      
    
    
      5.5
      Het hof is het eens met de beslissing van de rechtbank om de echtscheiding tussen partijen uit te spreken en overweegt daarover het volgende.
      
    
    
      5.6
      Het hof is, met de man, van oordeel dat het huwelijk tussen de man en de vrouw duurzaam is ontwricht. Partijen zijn al geruime tijd, sinds mei 2022, uit elkaar en leven sindsdien gescheiden in aparte woningen. Er is geen enkel contact meer tussen de man en de vrouw. Een maand nadat de man de echtelijke woning heeft verlaten, heeft hij het verzoek tot echtscheiding ingediend. De man is in de gehele echtscheidingsprocedure, die nu ruim een jaar lang gaande is, stellig en standvastig geweest in zijn wens om het huwelijk definitief te beëindigen door middel van echtscheiding. Bovendien heeft de man ter zitting van het hof in duidelijke bewoordingen verklaard dat hij, in tegenstelling tot de vrouw, niet wil investeren in herstel van het huwelijk. Hij staat niet open voor suggesties van de vrouw in dit kader. Het hof leidt uit deze feiten en omstandigheden af dat het huwelijk duurzaam is ontwricht. 
      
    
  
  
    
      6De slotsom
    
    
      Op grond van hetgeen hiervoor is overwogen, faalt de grief. Het hof zal de bestreden beschikking bekrachtigen en beslissen als volgt.
    
    
  
  
    
      7De beslissing
    
    
      Het hof, beschikkende in hoger beroep:
    
    
    
      bekrachtigt de beschikking van de rechtbank Midden-Nederland van 5 januari 2023, locatie Utrecht, voor zover aan het oordeel van het hof onderworpen. 
    
    
    
    
      Deze beschikking is gegeven door mrs. H. Phaff, K.A.M. van Os- ten Have en 
      D.J.I. Kroezen, bijgestaan door mr. K.E. Vaartjes-de Wit als griffier, en is op 
      19 september 2023 uitgesproken in het openbaar in tegenwoordigheid van de griffier.
    
    
  
  
     artikel 3 lid 1 sub b van de Verordening (EG) nr. 2201/2003 van 27 november 2003 (Brussel II-bis)