ECLI:NL:CRVB:2006:AZ3077, Centrale Raad van Beroep, 24-11-2006, 04/2149 WAZ en 05/6892 WAZ
Centrale Raad van Beroep — Uitspraak 
Datum: 2006-11-24 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Bestuursrecht; Socialezekerheidsrecht

Samenvatting: WAZ-schatting. Wijziging omvang maatman?

04/2149 WAZ en 05/6892 WAZ
    
    
    
    
    
    
    Centrale Raad van Beroep
    
    
    Enkelvoudige kamer
    
    
    U I T S P R A A K
    
    
    
    
    
    
    
    
    op het hoger beroep van:
    
    [appellant], wonende te [woonplaats] (hierna: appellant),
    
    tegen de uitspraken van de rechtbank 's-Hertogenbosch van 11 maart 2004 (02/2749) en van 7 november 2005 (04/2756) (hierna: aangevallen uitspraken),
    
    in de gedingen tussen:
    
    appellant
    
    en
    
    de Raad van bestuur van het Uitvoeringsinstituut werknemersverzekeringen (hierna: Uwv).
    
    
    
    
    Datum uitspraak: 24 november 2006
     
    
    I. PROCESVERLOOP
    
    Namens appellant heeft mr. Y. de Froe, werkzaam bij ARAG Rechtsbijstand te Leusden, hoger beroep ingesteld tegen de aangevallen uitspraken.
    
    Het Uwv heeft in beide gedingen een verweerschrift ingediend.
    
    Het onderzoek ter zitting heeft plaatsgevonden op 13 oktober 2006. Appellant is - zoals tevoren was bericht - niet verschenen en het Uwv heeft zich laten vertegenwoordigen door M.J.H. Maas.
    
    
    II. OVERWEGINGEN
    
    Beslissend op bezwaar heeft het Uwv bij besluit van 3 september 2002 geweigerd per 29 december 1999 aan appellant een WAZ uitkering toe te kennen en vervolgens heeft het Uwv bij besluit van 9 augustus 2004 in bezwaar aan appellant met ingang van 20 mei 2002 een WAZ-uitkering toegekend, berekend naar een mate van arbeidsongeschiktheid van 80 tot 100%.
    
    De rechtbank heeft bij de aangevallen uitspraken de beroepen van appellant ongegrond verklaard.
    
    In hoger beroep heeft appellant aangevoerd dat er bij het vaststellen van zijn belastbaarheid per 29 december 1999 onvoldoende rekening is gehouden met zijn beperkingen. Appellant is van mening dat hij ook in de periode van 29 december 1999 tot 20 mei 2002 in aanmerking dient te komen voor een WAZ uitkering.
    
    Voorts heeft appellant wederom aangevoerd dat het Uwv ten onrechte is uitgegaan van een maatman omvang van 49 uur per week.
    
    De Raad onderschrijft het oordeel van de rechtbank dat de weigering van het Uwv om aan appellant per 29 december 1999 een WAZ-uitkering te verstrekken gebaseerd is op een toereikend medisch onderzoek van de verzekeringsarts en de bezwaarverzekeringsarts. De Raad is van oordeel dat appellant in hoger beroep, evenmin als in beroep, objectieve medische gegevens heeft ingebracht die twijfel doen rijzen aan de juistheid van de door de (bezwaar)verzekeringsarts getrokken conclusies.
    
    
      Voor het standpunt van appellant dat aan hem met ingang van een eerdere datum dan 20 mei 2002 een WAZ-uitkering had moeten worden toegekend ziet de Raad evenmin aanknopingspunten. 
      De Raad wijst in dit verband op de brieven van de reumatoloog H.A. Cats van 8 mei 2002 en 1 mei 2003 waarin deze arts heeft aangegeven dat hij appellant op 22 april 2002 op het spreekuur heeft gezien en dat het toen - anders dan bij een eerder bezoek - uitgesproken slecht met hem ging. Het Uwv heeft vervolgens 22 april 2002 als uitgangspunt genomen voor een nadere beoordeling van de mate van arbeidsongeschiktheid. Verzekeringsarts M. Opheij heeft op basis van de bevindingen van zijn eigen onderzoek en de informatie van de reumatoloog Cats een Functionele mogelijkhedenlijst opgesteld. Deze belastbaarheid heeft de verzekeringsarts van toepassing geacht 4 weken na 22 april 2002 (20 mei 2002).
      De bezwaarverzekeringsarts M. Hagedoorn heeft blijkens haar rapportage van 7 januari 2004 het standpunt van Opheij onderschreven. 
    
    
    De Raad is, evenals de rechtbank, van oordeel dat er ten aanzien van appellant in de periode 30 december 1999 tot 20 mei 2002 de juiste medische beperkingen tot het verrichten van arbeid in acht zijn genomen en dat er geen aanleiding is om aan te nemen dat toegenomen beperkingen zich eerder dan 22 april 2002 manifesteerden.
    
    
      De Raad deelt het oordeel van de rechtbank ter zake van de omvang van de maatman.
      De Raad wijst er overigens op dat – zoals het Uwv heeft uiteengezet – een wijziging van de maatman omvang als door appellant bepleit hem geenszins baat.
    
    
    Het voorgaande betekent dat de aangevallen uitspraken moeten worden bevestigd.
    
    De Raad acht geen termen aanwezig om toepassing te geven aan artikel 8:75 van de Algemene wet bestuursrecht.
    
    
    III. BESLISSING
    
    De Centrale Raad van Beroep,
    
    Recht doende:
    
    Bevestigt de aangevallen uitspraken.
    
    
    Deze uitspraak is gedaan door J. Brand. De beslissing is, in tegenwoordigheid van M.H.A. Uri als griffier, uitgesproken in het openbaar op 24 november 2006.
    
    
    (get.) J. Brand.
    
    (get.) M.H.A. Uri.
    	
    
    
    MK