ECLI:NL:RBMID:2012:BY6918, Rechtbank Middelburg, 22-02-2012, 225542
Rechtbank Middelburg — Uitspraak 
Datum: 2012-02-22 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Civiel recht

Samenvatting: Gecedeerde telefoonvordering wordt op geringe verbruikskosten na geheel afgewezen. Abonnee dacht op zijn mobiele telefoon eenmalig een spelletje te doen, maar door het opvragen van de eindstand bleek hij automatisch een duur abonnement aan te gaan. Daarvoor was niet gewaarschuwd. De consumentenautoriteit heeft de exploitant van het spelletje een miljoenenboete opgelegd. De stelling dat de telefoonmaatschappij niet verantwoordelijk is wordt verworpen. Misleiding van consumenten op grote schaal gaat de telefoonmaatschappij wel degelijk aan.

RECHTBANK MIDDELBURG
      Sector kanton
    
     
    Locatie Terneuzen
    
    zaak/rolnr.:  225542 / 11-1878 
    
    vonnis van de kantonrechter d.d. 22 februari 2012
    
    in de zaak van
    
    
      de besloten vennootschap
      Marjoc I B.V.,
      gevestigd te [adres],
      eisende partij,
      verder te noemen: [eiseres],
      gemachtigde: GGN Zuid-Nederland B.V.,
    
    
    t e g e n :
    
    
      [B],
      wonende te [adres],
      gedaagde partij,
      verder te noemen: [gedaagde],
      in persoon.
    
    
    het verloop van de procedure
    
    
      De procedure is als volgt verlopen:
      - dagvaarding van 29 augustus 2011,
      - schriftelijk antwoord, mondeling toegelicht,
      - conclusie van repliek,
      - schriftelijke toelichting.
    
    
    de beoordeling van de zaak
    
    1.	[Gedaagde] heeft bij Telfort B.V. een abonnement gehad voor mobiele telefonie. [Gedaagde] heeft drie facturen onbetaald gelaten. Bij akte van 31 december 2009 heeft Telfort de vordering ter zake van de onbetaalde facturen in eigendom overgedragen aan [eiseres]. Bij dagvaarding d.d. 29 augustus 2011 is deze cessie aan [gedaagde] betekend en is betaling gevorderd van de facturen, met incassokosten en rente, totaal € 171,54 met verdere rente. 
    
    2.	Op de facturen is € 49,35 resp. € 34,65, totaal € 99,96 incl. BTW, berekend voor sms-diensten. [Eiseres] heeft gesteld dat [gedaagde] zich voor deze diensten heeft aangemeld door “OK” te sms-en naar shortcode 5028. Dat is een sms-dienst die wordt uitgevoerd door Celldorado. 
    
    3.	[Gedaagde] heeft betwist dat hij zich voor deze sms-dienst van Celldorado heeft aangemeld. Hij dacht dat hij eenmalig een spelletje deed, maar door het opvragen van de eindscore werd automatisch een abonnement aangegaan. Dat is echter niet van te voren meegedeeld en evenmin is meegedeeld wat dat zou gaan kosten. 
    
    4.	Dit is door [eiseres] niet, althans onvoldoende weersproken. Overigens is op het internet aanstonds te vinden dat de Consumentenautoriteit aan Celldorado een boete van € 1.190.000,- heeft opgelegd wegens het op grote schaal misleiden van consumenten. Dat gebeurt door de suggestie te wekken dat het om eenmalige spelletjes gaat, terwijl de consument daarna vastzit aan dure sms-abonnementen. 
    
    5.	Telfort is wellicht niet verantwoordelijk voor deze misleiding op grote schaal, maar laat zich wel gebruiken om de gelden voor Celldorado te innen. Hier treedt Telfort op ten behoeve van Celldorado. Misleiding van consumenten door Celldorado gaat Telfort daarom wel degelijk aan.
    
    6.	In ieder geval is het onvoldoende weersproken dat [gedaagde] zich niet heeft aangemeld voor ongevraagde sms-diensten van Celldorado op basis van een abonnement, dat niet geldig is afgesloten. [Gedaagde] hoeft voor die diensten niet te betalen.  Dit onderdeel van de facturen wordt daarom afgewezen. 
    
    7.	Op de facturen wordt € 4,20 excl. BTW, ofwel € 5,00 incl. BTW berekend voor abonnementsgeld. [Gedaagde] heeft goed onderbouwd gesteld dat hij met Telfort een abonnement had van € 3,95 per maand. [Eiseres] had daarop het contract met Telfort, althans schriftelijk bewijs van de overeengekomen abonnementsprijs in het geding moeten brengen. [Eiseres] heeft dat niet gedaan, zodat wordt uitgegaan van de abonnementsprijs van € 3,95 per maand. 
    
    8.	Telfort heeft het contract beëindigd omdat twee facturen niet betaald werden. Daarvoor had Telfort geen reden, omdat [gedaagde] op goede grond niet wilde betalen. Daarom behoeft [gedaagde] de laatste factuur voor de schade van de tussentijdse beëindiging van het abonnement niet te betalen. 
    
    9.	Van de facturen resteert tweemaal € 3,95 voor abonnementsgeld, alsook € 0,21, € 0,42 en € 2,18 voor gebruikskosten, met BTW, waarop correcties in mindering komen van € 5,- en € 1,43. Per saldo is [gedaagde] nog slechts € 4,81 verschuldigd, met contractuele rente.
    
    10.	Buitengerechtelijke kosten behoeft [gedaagde] niet te vergoeden, aangezien Telfort, althans [eiseres] heeft getracht een veel te hoog bedrag te laten innen. [Eiseres] moet worden beschouwd als de in het ongelijk gestelde partij. Omdat [gedaagde] in persoon en grotendeels schriftelijk heeft geprocedeerd, worden zijn proceskosten begroot op nihil. 
    
    de beslissing
    
    De kantonrechter:
    
    veroordeelt [gedaagde] om tegen bewijs van kwijting aan [eiseres] te betalen een bedrag van € 4,81, te vermeerderen met de contractuele rente van 1 % per maand, te berekenen vanaf 30 november 2009 tot de dag van voldoening;
    
    veroordeelt [eiseres] in de kosten van het geding, welke aan de zijde van [gedaagde] tot op heden worden begroot op nihil.
    
    Dit vonnis is gewezen door mr. M.J.M. Klarenbeek, kantonrechter, en uitgesproken ter openbare terechtzitting van 22 februari 2012 in tegenwoordigheid van de griffier.