ECLI:NL:RBARN:2011:BP9267, Rechtbank Arnhem, 22-03-2011, 10/3239
Rechtbank Arnhem — Uitspraak 
Datum: 2011-03-22 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Bestuursrecht; Socialezekerheidsrecht

Samenvatting: Nieuwe ziekmelding na toekenning WGA-uitkering. Artikel 61 Wet WIA. Inkomensbesluit Wet WIA. Inkomen. Loondoorbetaling. Bedongen arbeid. Wijziging hoogte WGA-uitkering?

RECHTBANK ARNHEM
      Sector bestuursrecht
    
    
    registratienummer: AWB 10/3239 
    
    uitspraak ingevolge artikel 8:77 van de Algemene wet bestuursrecht (Awb) van 22 maart 2011.
    
    inzake
    
    
      [werkgever], eiseres,
      gevestigd te [vestigingsplaats], vertegenwoordigd door mr. P. Willems,
    
    
    tegen
    
    de Raad van bestuur van het Uitvoeringsinstituut werknemersverzekeringen (UWV), verweerder,
    
    alsmede
    
    
      [partij ex artikel 8:26 van de Awb], partij ex artikel 8:26 van de Awb,
      te Nijmegen, vertegenwoordigd door mr. M.C. Frissart-Kallenbach.
    
    
    
    1. Aanduiding bestreden besluit
    
    Besluit van verweerder van 22 juli 2010, uitgereikt door het UWV te Arnhem.
    
    2. Procesverloop
    
    Bij besluit van 12 februari 2010 heeft verweerder [partij ex artikel 8:26 van de Awb], (ex-) werkneemster van eiseres (hierna: de werknemer), meegedeeld dat haar mate van arbeidsongeschiktheid per 8 september 2009 wordt vastgesteld op 100%, maar dat de hoogte van haar loongerelateerde WGA-uitkering hierdoor niet wijzigt.
    
    Bij het in rubriek 1 aangeduide besluit heeft verweerder het door eiseres ingediende bezwaar ongegrond verklaard en het eerder genoemde besluit gehandhaafd.
    
    Tegen dit besluit is beroep ingesteld en door verweerder is een verweerschrift ingediend. Naar deze en de overige door partijen ingebrachte stukken wordt hier kortheidshalve verwezen.
    
    Bij schrijven van 8 oktober 2010  heeft de werknemer zich gesteld als partij in het geding.
    
    Het beroep is behandeld ter zitting van de rechtbank van 8 maart 2011. Namens eiseres is aldaar verschenen C.M.B. Poels, als personeelsfunctionaris werkzaam bij eiseres, bijgestaan door mr. P. Willems, advocaat te Beekbergen. Verweerder heeft zich doen vertegenwoordigen door mr. M. Diekema, werkzaam bij het UWV te Arnhem. De werknemer is verschenen, bijgestaan door mr. M.C. Frissart-Kallenbach, advocaat te Nijmegen.
    
    3. Overwegingen
    
    
      Artikel 61, eerste, achtste en negende lid, van de Wet werk en inkomen naar arbeidsvermogen (Wet WIA) luidt als volgt:
      “1. De loongerelateerde uitkering van de WGA-uitkering bedraagt per kalendermaand:
      a.0,75 x (A-B x C/D) over de eerste twee maanden waarin het recht op uitkering bestaat; en
      b.0,7 x (A-B x C/D) vanaf de derde maand waarin het recht op uitkering bestaat. Hierbij staat:
      A voor het maandloon;
      B voor het in de desbetreffende kalendermaand verworven inkomen;
      C voor het dagloon waarnaar de loongerelateerde uitkering van de WGA-uitkering is berekend;
      D voor het dagloon waarnaar de loongerelateerde uitkering van de WGA-uitkering zou zijn berekend indien dat niet gemaximeerd zou zijn op het in artikel 17, eerste lid, van de Wet financiering sociale verzekeringen bedoelde bedrag met betrekking tot een loontijdvak van een dag.
      8. Onder inkomen als bedoeld in het eerste lid wordt verstaan het inkomen uit arbeid in het bedrijfs- en beroepsleven.
      9. Bij algemene maatregel van bestuur worden nadere en zonodig afwijkende regels gesteld met betrekking tot het inkomen, bedoeld in het achtste lid. Daarbij kunnen tevens nadere regels worden gesteld met betrekking tot de vaststelling van dat inkomen alsmede van de periode waarop die vaststelling betrekking heeft.”
      De algemene maatregel van bestuur, bedoeld in artikel 61, lid 9, van de Wet WIA is het Inkomensbesluit Wet WIA (verder: het Besluit).
    
    
    De werknemer was bij eiseres in dienst als ambulant hulpverlener toen zij op 23 mei 2007 ziek werd. Vanaf augustus 2008 heeft zij in het kader van een pilot gewerkt als wachtlijstbeheerder. 
    
    
      Per 20 mei 2009 is aan de werknemer een loongerelateerde WGA-uitkering toegekend. Bij de berekening van de hoogte van de uitkering is als factor B (“in de betreffende kalendermaand verworven inkomen”), zoals genoemd in artikel 61, eerste lid, van de Wet WIA, in aanmerking genomen een bedrag van € 1.689,54.
      Aan dit besluit ligt ten grondslag dat de mate van arbeidsongeschiktheid van de werknemer 72% bedraagt.
    
    
    Eiseres heeft de werknemer ziekgemeld per 8 september 2009 en daarbij verzocht om de uitkering “op basis van 100% ziek” aan eiseres uit te betalen.
    
    Bij het primaire besluit van 12 februari 2010 heeft verweerder besloten dat de werknemer vanaf 8 september 2009 voor 100% arbeidsongeschikt is, en dat de hoogte van de loongerelateerde WGA-uitkering niet wijzigt. Hieraan ligt ten grondslag dat in de visie van verweerder de arbeid die de werknemer in het kader van de pilot als wachtlijstbeheerder heeft verricht de bedongen arbeid is geworden, dat de werknemer uit deze arbeid is uitgevallen en dat eiseres in verband met deze arbeid een loondoorbetalingsverplichting heeft.
    
    Eiseres is het hier niet mee eens en heeft zich op het standpunt gesteld dat de arbeid als wachtlijstbeheerder niet de bedongen arbeid van de werknemer is geworden, en dat dus ook geen loondoorbetalingsverplichting geldt.
    
    De rechtbank is van oordeel dat buiten beschouwing kan blijven of de arbeid als wachtlijstbeheerder de bedongen arbeid van de werknemer is geworden en overweegt daartoe het volgende.
    
    Uit de stukken en het verhandelde ter zitting is gebleken dat de WGA-uitkering aan eiseres werd betaald, en dat eiseres het salaris van de werknemer vanaf 20 mei 2009, en dus ook vanaf 8 september 2009, heeft doorbetaald. Dit betekent dat eiseres per saldo (ten minste) het door verweerder als factor B in aanmerking genomen bedrag aan eiseres heeft betaald. 
    
    
      Indien het standpunt van verweerder dat de arbeid als wachtlijstbeheerder de bedongen arbeid is geworden, juist zou zijn, dan zou vanaf 8 september 2009 sprake zijn van een nieuwe loondoorbetalingsverplichting van 104 weken als bedoeld in artikel 7:629 van het Burgerlijk Wetboek. De loonbetaling door eiseres is in dat geval loon in de zin van artikel 2, eerste lid, aanhef en onder a, van het Besluit. Omdat deze loonbetaling ingevolge artikel 1, aanhef en onder b, ten derde, van het Besluit als loondervingsuitkering wordt aangemerkt, moet deze betaling ingevolge artikel 3, eerste lid, aanhef en onder b, van het Besluit niet als inkomen als bedoeld in artikel 61, achtste lid, van de Wet WIA worden aangemerkt, en dus niet als factor B bij de berekening van de uitkering in aanmerking worden genomen. Op grond van artikel 4, eerste lid, aanhef en onder a, van het Besluit, moet in dat geval echter voor de toepassing van artikel 61, achtste lid, van de Wet WIA, het loon dat de werknemer van eiseres heeft ontvangen in de kalendermaand voorafgaand aan het recht op loondervingsuitkering, dat wil zeggen het loon over augustus 2009, als inkomen uit arbeid in het bedrijfs- en beroepsleven worden beschouwd. 
      Dit betekent dat verweerder, uitgaande van de arbeid als wachtlijstbeheerder als bedongen arbeid, terecht de hoogte van de loongerelateerde WGA-uitkering niet heeft gewijzigd per 8 september 2009.
    
    
    
      Indien het standpunt van eiseres dat de arbeid als wachtlijstbeheerder niet de bedongen arbeid is geworden, juist zou zijn dan geldt het volgende.
      Naar het oordeel van de rechtbank is de betaling die eiseres vanaf 8 september 2009 naast de WGA-uitkering aan de werknemer heeft gedaan loon als bedoeld in artikel 2, eerste lid, aanhef en onder a van het Besluit. Tussen eiseres en de werknemer bestond op 8 september 2009 nog een arbeidsovereenkomst. Niet is gebleken dat de betaling geen loonbetaling was. Dat de werknemer vanaf 8 september 2009 (een periode) geen arbeid heeft verricht maakt niet dat de betaling niet kan worden aangemerkt als loon van de werknemer. Ook indien er van uitgegaan wordt dat geen sprake was van een loondoorbetalingsverplichting staat het een werkgever vrij om het loon geheel of gedeeltelijk door te betalen.
      Dit betekent dat, ook indien er van uitgegaan zou worden dat de arbeid als wachtlijstbeheerder niet de bedongen arbeid is geworden, verweerder terecht de hoogte van de loongerelateerde WGA-uitkering niet heeft gewijzigd per 8 september 2009.
    
    
    De conclusie is dat verweerder de hoogte van de uitkering per 8 september 2009 juist heeft vastgesteld. De rechtbank is echter van oordeel dat verweerder, ook indien zijn standpunt dat de arbeid als wachtlijstbeheerder de bedongen arbeid is geworden, juist zou zijn, onvoldoende heeft gemotiveerd op welke wijze dit standpunt zich verhoudt tot het bepaalde in artikel 61 van de Wet WIA en het Besluit. Het beroep is dan ook gegrond en het bestreden besluit komt voor vernietiging in aanmerking. De rechtbank ziet aanleiding om met toepassing van artikel 8:72, derde lid, van de Awb, de rechtsgevolgen van het vernietigde besluit in stand te laten.
    
    De rechtbank acht termen aanwezig om toepassing te geven aan artikel 8:75 van de Awb en verweerder te veroordelen in de door eiseres in verband met de behandeling van het beroep redelijkerwijs gemaakte proceskosten, welke zijn begroot op € 874 aan kosten van verleende rechtsbijstand. Van andere kosten in dit verband is de rechtbank niet gebleken. 
    
    Het hiervoor overwogene leidt de rechtbank, mede gelet op artikel 8:74 van de Awb, tot de volgende beslissing.
    
    4. Beslissing
    
    De rechtbank
    
    
      verklaart het beroep gegrond;
      vernietigt het bestreden besluit en bepaalt dat de rechtsgevolgen van het vernietigde besluit geheel in stand blijven;
      veroordeelt verweerder in de door eiseres gemaakte proceskosten ten bedrage van € 874;
      bepaalt dat verweerder het door eiseres betaalde griffierecht ten bedrage van € 298 aan haar vergoedt.
    
    
    Deze uitspraak is gedaan door mr. D.J. Post, rechter, in tegenwoordigheid van mr. S.B.M. Vreeswijk, griffier.
    
    De griffier,	De rechter,
    
    
    Uitgesproken in het openbaar op 22 maart 2011.
    
    Tegen deze uitspraak staat voor belanghebbenden, behoudens het bepaalde in artikel 6:24 juncto 6:13 van de Awb, binnen 6 weken na de dag van verzending hiervan, hoger beroep open bij de Centrale Raad van Beroep, Postbus 16002, 3500 DA Utrecht.
    
    Verzonden op: 22 maart 2011.