ECLI:NL:RBNHO:2023:10416, Rechtbank Noord-Holland, 30-06-2023, 10446620 \ WM VERZ  23-268
Rechtbank Noord-Holland — Uitspraak 
Datum: 2023-06-30 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Bestuursrecht; Bestuursstrafrecht

Samenvatting: WAHV - als bestuurder tijdens het rijden een mobiel elektronisch apparaat vasthouden - verklaart het beroep gedeeltelijk gegrond ‒ wijzigt de beslissing van de officier van justitie, in die zin dat de boete wordt gematigd tot een bedrag van € 75,00 (met handhaving van de administratiekosten)

RECHTBANK NOORD-HOLLAND
      
      Handel, Kanton en Bewind
      locatie Zaanstad
    
    
    
      Zaaknummer	: 10446620 \ WM VERZ  23-268
      CJIB-nummer	: 245864298
      Uitspraakdatum	: 30 juni 2023
    
    
    
      
        Uitspraak op een beroep als bedoeld in artikel 9 van de Wet administratiefrechtelijke handhaving verkeersvoorschriften (WAHV) en proces-verbaal van de zitting
      
    
    
    
      in de zaak van
      
        [betrokkene]
      
       (hierna te noemen: betrokkene)
      gemachtigde     : mr. B. de Jong, Adviesbureau Skandara te Gouda.
    
    
  
  
    
      1Het verloop van de procedure en het proces-verbaal van de zitting
    
    
      1.1.
      Aan betrokkene is een administratieve sanctie (hierna te noemen: boete) opgelegd. Betrokkene heeft daartegen beroep ingesteld bij de officier van justitie. De officier van justitie heeft het beroep ongegrond verklaard. Tegen die beslissing is door betrokkene beroep ingesteld bij de kantonrechter.
      
    
    
      1.2.
      De zaak is behandeld op de zitting van 20 juni 2023. Op de zitting is de vertegenwoordiger van de officier van justitie verschenen. Namens de gemachtigde van betrokkene is met een doormachtiging mr. P.C. van den Aarsen verschenen. 
      
    
    
      1.3.
      De vertegenwoordiger van de officier van justitie heeft op de zitting meegedeeld de beslissing en het standpunt te handhaven en heeft de kantonrechter verzocht om het beroep ongegrond te verklaren.
      
    
    
      1.4.
      De kantonrechter heeft na de zitting uitspraak gedaan.
      
    
  
  
    
      2Overwegingen
    
    
      2.1.
      De gedraging waarvoor de boete is opgelegd, luidt – kort omschreven – als volgt: als bestuurder tijdens het rijden een mobiel elektronisch apparaat vasthouden.
      
    
    
      2.2.
      Betrokkene is het niet eens met de beslissing van de officier van justitie en heeft in het beroepschrift de gronden daarvoor aangevoerd. Betrokkene stelt dat zij niet aan het fietsen was toen zij haar telefoon vasthield. Zij werd gebeld door haar zus en is stil gaan staan om het telefoontje op te nemen. 
      
      
        
          Verklaring verbalisant 
        
      
    
    
      2.3.
      In de toelichting van het zaakoverzicht verklaart de verbalisant onder andere het volgende: “Wij, verbalisant, zagen dat betrokkene haar mobiele telefoon vast hield tijdens het fietsen. (…) Verklaring betrokkene: Ik was aan het bellen met mijn zus.”
    
    
      2.4.
      
        De kantonrechter is van oordeel dat uit de stukken die zich in het dossier bevinden – met name uit de verklaring van de verbalisant – voldoende blijkt dat de gedraging waarvoor de boete is opgelegd, is verricht. Op grond van artikel 61a van het Reglement verkeersregels en verkeerstekens 1990 (RVV 1990) is het de bestuurder van een voertuig verboden om tijdens het rijden een mobiel elektronisch apparaat vast te houden, ongeacht of er met de mobiele telefoon wordt gebeld. De strekking van dit artikel is het bevorderen van de verkeersveiligheid. 
        In WAHV-zaken biedt de verklaring van een verbalisant in beginsel voldoende grondslag voor de vaststelling van de gedraging. Dit is anders indien de betrokkene voor zijn zaak specifieke feiten en omstandigheden aanvoert die aanleiding geven te twijfelen aan de juistheid van één of meer onderdelen van de verklaring van de verbalisant dan wel uit het dossier zulke feiten en omstandigheden blijken. Het is aan betrokkene om voldoende specifieke feiten en omstandigheden aan te voeren die aanleiding geven voor twijfel aan de juistheid van één of meer onderdelen van de opgemaakte verklaring van de verbalisant inzake de verweten gedraging. Dat is in dit geval niet gebeurd. De boete is dus terecht opgelegd.
      
      
    
    
      2.5.
      De gemachtigde van betrokkene heeft tevens aangevoerd dat de hoorplicht is geschonden en dat de boete moet worden verlaagd met 25%. Daarbij is verwezen naar een uitspraak van het Gerechtshof Arnhem-Leeuwarden. 
      
    
    
      2.6.
      De vertegenwoordiger van de officier van justitie heeft ter zitting erkend dat betrokkene had moeten worden gehoord en dat dit niet is gebeurd. Dat betekent dat het beroep tegen de beslissing van de officier van justitie gegrond is en dat die beslissing moet worden vernietigd. De vertegenwoordiger van de officier van justitie stelt verder dat zij het namens het Openbaar Ministerie niet eens is met een matiging van de boete ter compensatie van de geschonden hoorplicht, maar zich refereert aan het oordeel van de kantonrechter.  
      
    
    
      2.7.
      De kantonrechter volgt het standpunt van de officier van justitie dat de hoorplicht is geschonden en ziet, met verwijzing naar de door de gemachtigde genoemde uitspraak van het Gerechtshof Arnhem-Leeuwarden, wel aanleiding om de boete te matigen met 25%. 
      
    
    
      2.8.
      Het beroep is gelet op de matiging gedeeltelijk gegrond. De beslissing van officier van justitie zal worden gewijzigd. 
      
      
        
          Proceskosten
        
      
    
    
      2.6.
      Het verzoek om een proceskostenvergoeding wordt toegewezen, omdat betrokkene gedeeltelijk gelijk krijgt. Met toepassing van het Besluit proceskosten bestuursrecht zullen die kosten worden vastgesteld op een bedrag van € 837,00 (2 punten voor het beroepschrift en de zitting, wegingsfactor 0,5, waarde per punt € 837,00). 
      
      
      
        
          De uitspraak
        
      
      
      
        De kantonrechter:
      
      
      
        ‒ verklaart het beroep gedeeltelijk gegrond;
        ‒ wijzigt de beslissing van de officier van justitie, in die zin dat de boete wordt gematigd tot een bedrag van € 75,00 (met handhaving van de administratiekosten);
        ‒ bepaalt dat de officier van justitie het bedrag dat betrokkene te veel als zekerheidstelling heeft betaald, aan betrokkene terugbetaalt;
        ‒ veroordeelt de officier van justitie tot het vergoeden van de proceskosten van de betrokkene tot een bedrag van € 837,00 en wijst de Staat der Nederlanden aan als rechtspersoon die deze kosten moet vergoeden;
        ‒ bepaalt dat voormeld bedrag aan de gemachtigde van betrokkene zal worden uitbetaald door het Centraal Justitieel Incassobureau te Leeuwarden.
      
      
      
        Deze uitspraak is gedaan door mr. P.J. Jansen, kantonrechter, bijgestaan door de griffier, en in het openbaar uitgesproken.
      
      
      
        De griffier							De kantonrechter
      
      
      
      
      
      
      
      
      
      
      
        Tegen deze uitspraak kan op grond van artikel 14 WAHV hoger beroep worden ingesteld bij het gerechtshof Arnhem-Leeuwarden, binnen 6 weken na de hieronder vermelde dag van toezending. Hoger beroep is in beginsel alleen mogelijk als de boete in de uitspraak is bepaald op een bedrag van meer dan € 110,00. Het beroepschrift moet worden verzonden aan de afdeling Kanton van de rechtbank Noord-Holland, Postbus 251, 1800 BG Alkmaar. De wet gaat uit van een geheel schriftelijke procedure in hoger beroep, tenzij door u bij het beroepschrift uitdrukkelijk om een mondelinge behandeling van de zaak is verzocht. Het instellen van hoger beroep per e-mail is niet mogelijk.
      
      
      
        Datum toezending: 
      
    
  
  
     Zie de uitspraak van het Gerechtshof Arnhem-Leeuwarden van 22 november 2022, te vinden op www.rechtspraak.nl met nummer ECLI:NL:GHARL:2022:9934.