ECLI:NL:GHDHA:2013:3410, Gerechtshof Den Haag, 30-08-2013, 22-004267-12
Gerechtshof Den Haag — Uitspraak 
Datum: 2013-08-30 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Strafrecht

Samenvatting: De verdachte heeft zich schuldig gemaakt aan een inbraak in een winkel, waarbij de verdachte geld uit de kluis heeft weggenomen. 
      
      Het Hof veroordeelt de verdachte tot een taakstraf bestaande uit een werkstraf voor de duur van 80 (tachtig) uren, indien niet naar behoren verricht te vervangen door 40 (veertig) dagen hechtenis;

Rolnummer:		22-004267-12 
  Parketnummers:		09-165410-12 en 09-165424-12 
  Datum uitspraak:	30 augustus 2013
  TEGENSPRAAK
  
    Gerechtshof Den Haag
    meervoudige kamer voor strafzaken
    
    
  
  
    Arrest
    
    
    
      gewezen op het hoger beroep tegen het vonnis van de politierechter in de rechtbank 's-Gravenhage van 10 september 2012 in de strafzaak tegen de verdachte:
    
    
  
  
    [verdachte],
    
      geboren te [geboorteplaats] op [geboortejaar] 1988, 
      [adres].
    
    
    
    
      
        Onderzoek van de zaak
      
    
    
    
      Dit arrest is gewezen naar aanleiding van het onderzoek op de terechtzitting in eerste aanleg en het onderzoek op de terechtzitting in hoger beroep van dit hof van 
      16 augustus 2013.
    
    
    
      Het hof heeft kennisgenomen van de vordering van de advocaat-generaal en van hetgeen door en namens de verdachte naar voren is gebracht.
    
    
    
    
      
        Procesgang
      
    
    
    
      In eerste aanleg is de verdachte van het onder parketnummer 09-165424-12 ten laste gelegde vrijgesproken. De verdachte is ter zake van het onder parketnummer 09-165410-12 ten laste gelegde veroordeeld tot een taakstraf voor de duur van 80 uren, subsidiair 40 dagen hechtenis, waarvan 40 uren, subsidiair 20 dagen hechtenis, voorwaardelijk met een proeftijd van twee jaren, met aftrek van voorarrest.
    
    
    
      Namens de verdachte is tegen het vonnis hoger beroep ingesteld.
    
    
    
    
    
      
        Omvang van het hoger beroep
      
    
    
    
      Het hoger beroep is ingevolge het bepaalde bij artikel 404, vijfde lid, van het Wetboek van Strafvordering niet gericht tegen de in eerste aanleg gegeven vrijspraak.
    
    
    
      Waar hierna wordt gesproken van “de zaak” of “het vonnis”, wordt daarmee bedoeld de zaak of het vonnis voor zover op grond van het vorenstaande aan het oordeel van dit hof onderworpen.
    
    
    
    
      
        Tenlastelegging
      
    
    
    
      Aan de verdachte is – voor zover aan het oordeel van het hof is onderworpen - ten laste gelegd dat:
    
    
    
      hij op éen of meerdere tijdstip(pen) in of omstreeks de periode van 16 december 2009 tot en met 17 december 2012 te Gouda tezamen en in vereniging met een ander of anderen, althans alleen, met het oogmerk van wederrechtelijke toe-eigening in/uit (winkelbedrijf) Hans Textiel, gevestigd aan het Lekkenburg heeft weggenomen een (brand)kluis/geldkist met daarin/inhoudende (een) geldbedrag(en) (met een totale waarde van ongeveer 8000 euro, althans enig geldbedrag), in elk geval enig goed, geheel of ten dele toebehorende aan die Hans Textiel en/of [benadeelde partij], in elk geval aan een ander of anderen dan aan verdachte en/of zijn mededader(s), waarbij verdachte en/of zijn mededader(s) zich de toegang tot de plaats des misdrijfs heeft/hebben verschaft en/of de/het weg te nemen goed(eren) onder zijn/hun bereik heeft/hebben gebracht door middel van braak en/of verbreking, immers heeft verdachte met één of meerdere van zijn mededader(s), althans alleen, één of meerdere ruit(en) ingeslagen/ingegooid/vernield en/of de verankering van voornoemde kluis weggeslepen/verwijderd en/of één of meerdere (toegangs)deur(en) geforceerd.
    
    
    
    
      
        Erratum 
      
    
    
    
      In de tenlastelegging is als een kennelijke verschrijving de pleegdatum/-periode (tot en met) ‘17 december 2012’ vermeld, hetgeen verbeterd moet worden gelezen als ‘17 december 2009’.
    
    
    
    
      
        Het vonnis waarvan beroep
      
    
    
    
      Het vonnis waarvan beroep kan niet in stand blijven omdat het hof zich daarmee niet verenigt.
    
    
    
    
      
        Bewezenverklaring
      
    
    
    
      Het hof acht wettig en overtuigend bewezen dat de verdachte het ten laste gelegde heeft begaan, met dien verstande dat:
    
    
    
      hij in de periode van 16 december 2009 tot en met 17 december 2009te Gouda met het oogmerk van wederrechtelijke toe-eigening uit winkelbedrijf Hans Textiel, gevestigd aan het Lekkenburg heeft weggenomen een kluis met daarin een geldbedrag toebehorende aan die Hans Textiel, waarbij verdachte zich de toegang tot de plaats des misdrijfs heeft verschaft door middel van braak, immers heeft verdachte één toegangsdeur geforceerd.
    
    
    
      Hetgeen meer of anders is ten laste gelegd, is niet bewezen. De verdachte moet daarvan worden vrijgesproken.
    
    
    
      Voor zover in de tenlastelegging taal- en/of schrijffouten voorkomen, zijn deze in de bewezenverklaring verbeterd. Blijkens het verhandelde ter terechtzitting is de verdachte daardoor niet geschaad in de verdediging.
    
    
    
    
      
        Bewijsvoering
      
    
    
    
      Het hof grondt zijn overtuiging dat de verdachte het bewezen verklaarde heeft begaan op de feiten en omstandigheden die in de bewijsmiddelen zijn vervat en die reden geven tot de bewezenverklaring.
    
    
    
      In die gevallen waarin de wet aanvulling van het arrest vereist met de bewijsmiddelen dan wel, voor zover artikel 359, derde lid, tweede volzin, van het Wetboek van Strafvordering wordt toegepast, met een opgave daarvan, zal zulks plaatsvinden in een aanvulling die als bijlage aan dit arrest zal worden gehecht.
    
    
    
    
      
        Verweer
      
    
    
    
      De raadsman van de verdachte heeft ter terechtzitting in hoger beroep – overeenkomstig de aan het hof overgelegde en in het dossier gevoegde pleitnota - het verweer gevoerd dat de verdacht behoort te worden vrijgesproken van het ten laste gelegde feit. Hiertoe heeft de raadsman betoogd dat niet kan worden vastgesteld waar de meterkast zich bevindt ten opzichte van het kantoor en de kluis die zich in het kantoor bevond en dat het aantreffen van het bloed op een niet preciseerbare locatie onvoldoende wettig en overtuigend bewijs oplevert.
    
    
    
      Het hof overweegt hieromtrent als volgt.
      Anders dan de verdediging is het hof van oordeel dat - gelet op de gebezigde bewijsmiddelen – is komen vast te staan dat zich in het kantoor van het winkelbedrijf waar de kluis zich bevond, een meterkast bevond en dat op de binnenkant van de deur van deze meterkast bloed is aangetroffen. In de stukken is immers slechts sprake van één meterkast (in het kantoor), die als ‘de’ meterkast is aangeduid. Vast is komen te staan dat het DNA van dit bloed aan de binnenzijde van de deur van die meterkast matcht met het DNA van de verdachte. De verdachte heeft bij de politie noch ter terechtzitting een mogelijke verklaring gegeven voor het aantreffen van dit bloed aan de binnenzijde van de meterkastdeur in het kantoor. Het hof verwerpt het verweer van de raadsman.
    
    
    
      Het hof is van oordeel dat voldoende wettig en overtuigend bewijs voorhanden is voor bewezenverklaring van het ten laste gelegde feit.
    
    
    
    
      
        Strafbaarheid van het bewezen verklaarde
      
    
    
    
      het bewezen verklaarde levert op:
    
    
    
      
        Diefstal, waarbij de schuldige zich de toegang tot de plaats van het misdrijf heeft verschaft door middel van braak.
      
    
    
    
    
      
        Strafbaarheid van de verdachte
      
    
    
    
      Er is geen omstandigheid aannemelijk geworden die de strafbaarheid van de verdachte uitsluit. De verdachte is dus strafbaar.
    
    
    
    
      
        Vordering van de advocaat-generaal
      
    
    
    
      De advocaat-generaal heeft gevorderd dat het vonnis waarvan beroep zal worden vernietigd en dat de verdachte ter zake van het ten laste gelegde zal worden veroordeeld tot een taakstraf voor de duur van 80 uren, subsidiair 
    
    
      40
      dagen hechtenis, met aftrek van voorarrest.
      
      
      
        
          Strafmotivering
        
      
      
      
        Het hof heeft de op te leggen straf bepaald op grond van de ernst van het feit en de omstandigheden waaronder dit is begaan en op grond van de persoon en de persoonlijke omstandigheden van de verdachte, zoals daarvan is gebleken uit het onderzoek ter terechtzitting.
      
      
      
        Daarbij heeft het hof in het bijzonder het volgende in aanmerking genomen. De verdachte heeft zich schuldig gemaakt aan een inbraak in een winkel, waarbij de verdachte geld uit de kluis heeft weggenomen. Aldus heeft de verdachte schade veroorzaakt bij het slachtoffer. De verdachte heeft kennelijk uitsluitend oog gehad voor zijn eigen financiële gewin.
      
      
      
        Het hof heeft acht geslagen op een de verdachte betreffend uittreksel Justitiële Documentatie d.d. 5 augustus 2013, waaruit blijkt dat de verdachte eerder onherroepelijk is veroordeeld voor het plegen van strafbare feiten, waaronder voor een soortgelijk feit. Dat heeft hem er kennelijk niet van weerhouden het onderhavige feit te plegen. Het hof houdt er tevens rekening mee dat het feit geruime tijd geleden is gepleegd en dat de verdachte inmiddels werk heeft en getrouwd is en al enige jaren niet meer voor strafbare feiten is opgepakt.
      
      
      
        Het hof is - alles overwegende en mede gelet op de speciale en generale preventie - van oordeel dat een deels voorwaardelijke taakstraf van na te melden duur een passende en geboden reactie vormt.
      
      
      
      
        
          Toepasselijke wettelijke voorschriften
        
      
      
      
        Het hof heeft gelet op de artikelen 9, 14a, 14b, 14c, 22c, 22d, 63 en 311 van het Wetboek van Strafrecht, zoals zij rechtens gelden dan wel golden.
      
      
      
      
      
    
  
  
    BESLISSING
    
    
      Het hof:
    
    
    
      vernietigt het vonnis waarvan beroep en doet opnieuw recht:
    
    
    
      verklaart zoals hiervoor overwogen bewezen dat de verdachte het ten laste gelegde heeft begaan;
    
    
    
      verklaart niet bewezen hetgeen de verdachte meer of anders is ten laste gelegd dan hierboven is bewezen verklaard en spreekt de verdachte daarvan vrij;
    
    
    
      verklaart het bewezen verklaarde strafbaar en verklaart de verdachte strafbaar.
    
    
    
      veroordeelt de verdachte tot een taakstraf bestaande uit een werkstraf voor de duur van 80 (tachtig) uren, indien niet naar behoren verricht te vervangen door 40 (veertig) dagen hechtenis;
    
    
    
      bepaalt dat een gedeelte van de taakstraf, groot 40 (veertig) uren, indien niet naar behoren verricht te vervangen door 20 (twintig) dagen hechtenis, niet ten uitvoer zal worden gelegd, tenzij de rechter anders mocht gelasten omdat de verdachte zich voor het einde van de proeftijd van 2 (twee) jaren aan een strafbaar feit heeft schuldig gemaakt;
    
    
    
      beveelt dat de tijd die door de verdachte vóór de tenuitvoerlegging van deze uitspraak in enige in artikel 27, eerste lid, van het Wetboek van Strafrecht bedoelde vorm van voorarrest is doorgebracht, bij de uitvoering van de opgelegde taakstraf in mindering zal worden gebracht, volgens de maatstaf van twee uren taakstraf per in voorarrest doorgebrachte dag, voor zover die tijd niet reeds op een andere straf in mindering is gebracht.
    
    
    
    
      Dit arrest is gewezen door mr. N. Schaar, 
      mr. G. Dulek-Schermers en mr. A.H. de Wild, in bijzijn van de griffier mr. S. Imami.
      Het is uitgesproken op de openbare terechtzitting van het hof van 30 augustus 2013.
    
    
    
      Mr. A.H. de Wild is buiten staat dit arrest mede te ondertekenen.