ECLI:NL:RBZWB:2023:6448, Rechtbank Zeeland-West-Brabant, 12-09-2023, AWB - 17 _ 2782
Rechtbank Zeeland-West-Brabant — Uitspraak 
Datum: 2023-09-12 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Bestuursrecht; Belastingrecht

Samenvatting: Belanghebbende heeft niet kenbaar gemaakt in te stemmen met een vervangende betaling. Geen belemmering vrij verkeer van kapitaal. Geen verboden staatssteun. Beroepen ongegrond.

RECHTBANK ZEELAND-WEST-BRABANT
    
    
      Zittingsplaats Den Haag
    
    
    
      zaaknummers: BRE 18/08462, 18/08463, 18/08464, 18/08465, 18/08466, 18/08467, 18/08468, 18/08469, 18/08726, 18/08727, 18/08728, 17/2782 en 17/2783
    
    
    uitspraak van de meervoudige kamer 12 september 2023 de zaken tussen
    
    
    
      [belanghebbende] , gevestigd te [plaats] (Duitsland)
    ( [gemachtigde] )
    
    
      en
    
    
    de inspecteur van de Belastingdienst, verweerder.
    
    
  
  
    Procesverloop
    
    
      Belanghebbende heeft beroep ingesteld tegen de uitspraken van de inspecteur van 27 februari 2017 en 5 november 2018 op de bezwaren van belanghebbende tegen de afwijzing van de verzoeken om teruggaaf van dividendbelasting over de volgende periodes, waaraan de rechtbank de volgende zaaknummers heeft toegekend:
    
    
    
      het jaar 2003/2004: zaaknummer BRE 18/08462;
      het jaar 2004/2005: zaaknummer BRE 18/08463;
      het jaar 2005/2006: zaaknummer BRE 18/08464;
      het jaar 2006/2007: zaaknummer BRE 18/08465;
      het jaar 2008: zaaknummer BRE 18/08466;
      het jaar 2009: zaaknummer BRE 18/08467;
      het jaar 2010: zaaknummer BRE 18/08468;
      het jaar 2011: zaaknummer BRE 18/08469;
      het jaar 2007/2008: zaaknummer BRE 18/08726;
      het jaar 2008/2009: zaaknummer BRE 18/08727;
      het jaar 2009/2010: zaaknummer BRE 18/08728;
      het jaar 2012: zaaknummer BRE 17/2782; en
      het jaar 2013: zaaknummer BRE 17/2783.
    
    
    
      De rechtbank heeft belanghebbende bij brief van 3 maart 2022 in de gelegenheid gesteld om de beroepen naar aanleiding van de arresten van de Hoge Raad van 23 oktober 2020 en 
      9 april 2021 nader te motiveren. Belanghebbende heeft een nadere motivering ingediend.
    
    
    
      De inspecteur heeft een verweerschrift ingediend.
    
    
    
      Belanghebbende heeft nadere stukken ingediend.
    
    
    
      Het onderzoek ter zitting heeft plaatsgevonden op 20 juni 2023. 
      Namens belanghebbende zijn verschenen: [gemachtigde] en mr. R. Waaijer.
      Namens de inspecteur zijn verschenen: mr. [inspecteur 1] , mr. [inspecteur 2] , mr. [inspecteur 3] , mr. [inspecteur 4] , drs. [inspecteur 5] en mr. [inspecteur 6] .
    
    
    
  
  
    Overwegingen
    
    1. In geschil is of belanghebbende recht heeft op teruggaaf van dividendbelasting over de hiervoor onder het procesverloop vermelde jaren.
    
    
      
        Beoordeling van het geschil
      
    
    2. Gezien het overgangsrecht van artikel XXVI, leden 8 en 9, van de wet Overige fiscale maatregelen 2008, is - kort gezegd - voor teruggaafverzoeken met betrekking tot de boekjaren vanaf het boekjaar dat aanvangt op of na 1 januari 2008 het regime van de afdrachtvermindering van belang en is voor teruggaafverzoeken met betrekking tot boekjaren die zijn aangevangen voor 1 januari 2008 de voormalige teruggaafregeling voor fiscale beleggingsinstellingen relevant.
    
    3. In zijn arrest van 23 oktober 2020 heeft de Hoge Raad geoordeeld dat aan beleggingsfondsen die niet in Nederland zijn gevestigd, maar die overigens wel voldoen aan de voorwaarden voor het fbi-regime, rechtsherstel kan worden geboden door het verlenen van een teruggaaf van ingehouden dividendbelasting, waarbij die teruggaaf dient te worden bepaald met inachtneming van een vervangende betaling.  Belanghebbende heeft, hoewel daartoe in de gelegenheid gesteld, niet kenbaar gemaakt in te stemmen met een dergelijke vervangende betaling met betrekking tot boekjaren die zijn aangevangen voor 1 januari 2008. Reeds daarom bestaat voor die jaren geen recht op teruggaaf. 
    
    4. Voor de jaren vanaf 2008 geldt dat de Hoge Raad in zijn arrest van 9 april 2021 heeft beslist dat het vrije verkeer van kapitaal niet wordt belemmerd door de omstandigheid dat buiten Nederland gevestigde beleggingsinstellingen, in verband met het gegeven dat zij in Nederland niet inhoudingsplichtig zijn voor de dividendbelasting, niet in aanmerking komen voor een tegemoetkoming op grond van de regeling van de afdrachtvermindering.  In wat belanghebbende heeft aangevoerd tegen de beslissingen van de Hoge Raad ziet de rechtbank geen aanleiding om wel teruggaaf te verlenen of om prejudiciële vragen te stellen aan het Hof van Justitie of de Hoge Raad. Evenmin ziet de rechtbank aanleiding de zaken aan te houden.
    
    5. Belanghebbende heeft voorts het standpunt ingenomen dat feitelijk geen buitenlands fonds in aanmerking komt voor een teruggaaf van dividendbelasting en dat om die reden sprake is van verboden staatssteun aan binnenlandse beleggingsfondsen. De rechtbank verwerpt dit standpunt onder verwijzing naar wat het Gerechtshof ’s-Hertogenbosch in de uitspraak van 19 april 2023 heeft geoordeeld:
    
      “4.4. Het hof verwerpt dit standpunt. Het hof stelt daarbij voorop dat het fbi-regime als zodanig niet is aan te merken als een selectieve maatregel.4 Het niet toekennen van een teruggaaf van dividendbelasting aan belanghebbende is een gevolg van de uitleg van de Unierechtelijke vrije-verkeersbepalingen, in het bijzonder het feit dat voor de toepassing van de wettelijke teruggaafregeling belanghebbende niet vergelijkbaar is met een binnenlandse fiscale beleggingsinstelling. 
      In dat geval kan nimmer sprake zijn van verboden staatssteun.
      Het hof merkt overigens op dat zo belanghebbende al gevolgd zou worden in het standpunt dat sprake is van verboden staatssteun aan binnenlandse fiscale beleggingsinstellingen, dit nimmer mee kan brengen dat die ‘staatssteun’ zou moeten worden uitgebreid naar buitenlandse beleggingsfondsen. Een onderneming die een heffing is verschuldigd, kan zich immers niet aan de betaling daarvan onttrekken met het argument dat een fiscale maatregel ten gunste van andere ondernemingen staatssteun vormt.”
    
    
    6. Gelet op hetgeen hiervoor is overwogen zijn de beroepen ongegrond.
    
    
      
        Proceskosten
      
      Voor een proceskostenveroordeling bestaat geen aanleiding.	
    
    
  
  
    Beslissing
    
    
      De rechtbank verklaart de beroepen ongegrond.
    
    
    
    
      Deze uitspraak is gedaan door mr. S.E. Postema, voorzitter, en mr. E. Kouwenhoven en mr. M.E. Kiers, leden, in aanwezigheid van mr. S.R.M. Dekker, griffier, op 12 september 2023 en openbaar gemaakt door middel van geanonimiseerde publicatie op www.rechtspraak.nl. 
    
    
    
    
    
    
    
    
      griffier							voorzitter
    
    
    
    
      Afschrift verzonden aan partijen op:
    
    
    
    
  
  
    Informatie over hoger beroep
    Tegen deze uitspraak kunnen partijen binnen zes weken na de verzenddatum hoger beroep instellen bij het gerechtshof ’s-Hertogenbosch (belastingkamer).
    
    
      U kunt digitaal beroep instellen via www.rechtspraak.nl. Daar klikt u op “Formulieren en inloggen”. Hoger beroep instellen kan eventueel ook nog steeds door verzending van een brief aan het gerechtshof te ‘s-Hertogenbosch (belastingkamer), Postbus 70583, 5201 CZ ’s-Hertogenbosch.
    
    
    
      Bij het instellen van het hoger beroep dient het volgende in acht te worden genomen:
    
    1. bij het hogerberoepschrift wordt een afschrift van deze uitspraak overgelegd;
    2 - het hogerberoepschrift moet, indien het op papier wordt ingediend, ondertekend zijn. Verder moet het ten minste het volgende vermelden:
    a. de naam en het adres van de indiener;
    b. de datum van verzending;
    c. een omschrijving van de uitspraak waartegen het hoger beroep is ingesteld;
    d. de redenen waarom u het niet eens bent met de uitspraak (de gronden van het hoger beroep).
    
    
    
  
  
     ECLI:NL:HR:2020:1674.
  
  
    ECLI:NL:HR:2021:506.
  
  
     Stb. 2007, 563.
  
  
     Artikel 11a van de Wet op de dividendbelasting 1965.
  
  
     Artikel 10, tweede lid, van de Wet op de dividendbelasting 1965, zoals dat luidde tot 1 januari 2008.
  
  
     ECLI:NL:HR:2020:1674.
  
  
    ECLI:NL:HR:2021:506.
  
  
     ECLI:NL:HR:2021:506.
  
  
     ECLI:NL:GHSHE:2023:1277.