ECLI:NL:RBSGR:2011:BQ6182, Rechtbank 's-Gravenhage, 23-05-2011, 11/15144
Rechtbank 's-Gravenhage — Uitspraak 
Datum: 2011-05-23 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Bestuursrecht; Vreemdelingenrecht

Samenvatting: Bewaring, strafrechtelijk voortraject, vrijspraak, handelen verweerder, gronden
      
      De rechtbank is van oordeel dat het ontstaan van de situatie waaruit de gronden van de maatregel konden worden afgeleid, direct en enkel het gevolg is van het handelen van verweerder. Nu dit handelen gelet op het vonnis van de politierechter onrechtmatig was, is de rechtbank van oordeel dat verweerder deze gronden ten onrechte aan de maatregel ten grondslag heeft gelegd. De bewaring was van aanvang af onrechtmatig.

RECHTBANK ’s-GRAVENHAGE
      nevenzittingsplaats Zwolle
    
    
    
      Sector Bestuursrecht, Enkelvoudige Kamer voor Vreemdelingenzaken 
      Registratienummer: Awb 11/15144
    
    
    
    
      Uitspraak op het beroep tegen de bewaring op grond van artikel 59 Vreemdelingenwet 2000 (Vw 2000)
      in het geding tussen:
    
    
    
    
      [eiser],
      geboren op [geboortedatum],
      van Nigeriaanse nationaliteit,
      IND dossiernummer [nummer], 
      V-nummer [nummer],
      thans verblijvende in het uitzetcentrum Schiphol,
      raadsman mr. M.R. Roethof,
      eiser;
    
    
    en
    
    
      de minister voor Immigratie en Asiel,
      vertegenwoordigd door mr. C.H.H.P.M. Kelderman,
      ambtenaar bij de Immigratie- en Naturalisatiedienst (IND),
      verweerder.
    
    
    
    1. Procesverloop
    
    Op 29 april 2011 is eiser, die geen rechtmatig verblijf in Nederland heeft, met het oog op de uitzetting in bewaring gesteld omdat het belang van de openbare orde de inbewaringstelling vordert (artikel 59, eerste lid, aanhef en onder a, Vw 2000).
    
    Op 2 mei 2011 heeft eiser tegen de maatregel van bewaring beroep ingesteld. Het beroep strekt tevens tot een verzoek om toekenning van schadevergoeding.
    
    Het beroep is behandeld ter zitting van 11 mei 2011. Eiser is verschenen, bijgestaan door zijn raadsman. Verweerder heeft zich doen vertegenwoordigen.
    
    Het onderzoek ter zitting is geschorst teneinde eiser in de gelegenheid te stellen nadere informatie te verstrekken. Eiser heeft de rechtbank deze informatie bij brief van 13 mei 2011 doen toekomen. Op 17 mei 2011 heeft de rechtbank van verweerder een brief ontvangen. 
    
    Partijen hebben toestemming verleend dat een nadere zitting achterwege kan blijven. 
    
    
    2. Overwegingen
    
    Eiser heeft aangevoerd dat de gronden ten onrechte aan de maatregel ten grondslag zijn gelegd. Eiser beschikte namelijk wel over een paspoort voorzien van een geldig Schengenvisum, was dus legaal in Nederland en had een E-ticket om op 23 januari 2011 naar Nigeria terug te vliegen. Eiser was ook in het bezit van voldoende middelen. Door het handelen van verweerder is eiser in deze positie terecht gekomen. Uit het vonnis van de politierechter te Arnhem van 13 mei 2011 volgt dat eiser is vrijgesproken van hetgeen hem ten laste is gelegd omdat de aanhouding onrechtmatig was. Het paspoort en het geld heeft eiser teruggekregen. 
    
    De rechtbank overweegt dat eiser bij zijn staandehouding in de trein op 14 januari 2011, op het traject Arnhem – Utrecht, in het bezit was van een geldig paspoort voorzien van een geldig Schengenvisum, van 21.500 euro in contant geld en van een E-ticket voor een vlucht naar Nigeria op 23 januari 2011. Eiser was aldus in het bezit van een geldig identiteitsdocument in de zin van artikel 4.21 van het Vreemdelingenbesluit 2000 (hierna: Vb2000), van voldoende middelen van bestaan om tot aan zijn vertrek in zijn levensonderhoud te voorzien en hij beschikte over reisbescheiden om terug te keren naar het land van herkomst. Eiser heeft bij zijn staandehouding verklaard dat hij vanuit Nigeria naar Frankrijk is gevlogen en van daaruit is doorgereisd naar Duitsland voor zaken. Hij heeft verder verklaard dat hij voornemens was naar Amsterdam te reizen, daar Nigeriaans voedsel af te geven en vervolgens weer terug te reizen naar Duitsland.  
    
    
      Verweerder heeft eiser na de staandehouding strafrechtelijk aangehouden op verdenking van gebruikmaking van een geldbedrag terwijl hij wist of kon weten dat dit afkomstig was uit enig misdrijf. In dat kader zijn van eiser afgenomen het paspoort en het geld dat eiser in zijn bezit had. Na afloop van de strafrechtelijke detentie is eiser in vreemdelingenbewaring gesteld. Aan de maatregel zijn de volgende gronden ten grondslag gelegd:
      - verdacht worden van het plegen van een misdrijf;
      - niet beschikken over een identiteitspapier als bedoeld in artikel 4.21 van de Vb2000;
      - geen vaste woon-/verblijfplaats;
      - niet in het bezit van bestaansmiddelen. 
    
      
    Bij vonnis van de politierechter van 13 mei 2011 is geoordeeld dat niet wettig en overtuigend is bewezen hetgeen eiser ten laste is gelegd en is eiser daarvan vrijgesproken. De politierechter heeft daartoe overwogen dat de staandehouding en de daarop volgende aanhouding onrechtmatig waren, nu de controle die daaraan voorafging, en die kan worden aangemerkt als Mobiel Toezicht Vreemdelingen, onrechtmatig is gelet op de uitspraak van de Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State (hierna: de Afdeling) van 12 januari 2011 (LJN: BP0956). De teruggave is gelast van onder andere de 21.500 euro en het paspoort. 
    
    Nu daarmee de onrechtmatigheid van de aanwending van de strafvorderlijke bevoegdheden door een daartoe bevoegde rechter is vastgesteld, kan de vreemdelingenrechter zich gesteld zien voor de vraag naar de gevolgen daarvan voor de rechtmatigheid van de vreemdelingrechtelijke inbewaringstelling, waarbij de rechtbank verwijst naar vaste jurisprudentie van de Afdeling, bijvoorbeeld de uitspraak van 17 juni 2002, JV 2002/338.  
    
    De rechtbank is van oordeel dat het ontstaan van de situatie waaruit de hiervoor genoemde gronden van de maatregel konden worden afgeleid, direct en enkel het gevolg is van het handelen van verweerder. Nu dit handelen gelet op het vonnis van de politierechter onrechtmatig was, is de rechtbank van oordeel dat verweerder deze gronden ten onrechte aan de maatregel ten grondslag heeft gelegd. De bewaring was van aanvang af onrechtmatig. 
    
    Het beroep zal daarom gegrond worden verklaard en de opheffing van de bewaring zal worden bevolen. Naar het oordeel van de rechtbank zijn er, alle omstandigheden, waaronder de levensomstandigheden van eiser, in aanmerking genomen, gronden van billijkheid aanwezig om hem ten laste van de Staat een schadevergoeding toe te kennen van € 105,-- per dag voor de dagen die eiser vanaf 29 april 2011 heeft doorgebracht in een politiecel en € 80,-- per dag voor de dagen die eiser vanaf 2 mei 2011 heeft doorgebracht in het huis van bewaring. Dit betekent dat een schadevergoeding van € 1995,-- zal worden toegekend. 
    
    Er bestaat aanleiding verweerder te veroordelen in de kosten die eiser in verband met de behandeling van de zaak redelijkerwijs heeft moeten maken. Deze kosten worden op de voet van het Besluit proceskosten bestuursrecht bepaald op € 874,-- (1 punt voor het beroepschrift, 1 punt voor het verschijnen ter zitting; waarde per punt € 437,--; wegingsfactor 1).
    
    
    3. Beslissing
    
    De rechtbank
    
    
      De rechtbank:
      - verklaart het beroep gegrond; 
      - beveelt de opheffing van de bewaring met ingang van heden;
      - kent aan eiser ten laste van de Staat der Nederlanden een vergoeding toe van € 1995,--; 
      - veroordeelt verweerder in de proces¬k¬o¬s¬ten ad € 874,--, te voldoen aan de griffier van deze rechtbank.
    
    
    
    Deze uitspraak is gedaan door mr. G.M.J. Vijftigschild, rechter, en door haar en drs. M.P. de Zwart als griffier ondertekend. Uitgesproken in het openbaar op 23 mei 2011.
    
    
    Afschrift verzonden op: 
    
    
      Rechtsmiddel
      Partijen kunnen tegen deze uitspraak binnen een week na verzending daarvan hoger beroep instellen bij de Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State, onder vermelding van “Hoger beroep vreemdelingenzaken”, postbus 16113, 2500 BC ’s-Gravenhage.
      Artikel 85 Vw 2000 bepaalt dat het beroepschrift een of meer grieven tegen de uitspraak bevat. Artikel 6:6 Algemene wet bestuursrecht (herstel verzuim) is niet van toepassing.
    
    
    ***************************
    
    De voorzitter van de rechtbank te 's-Gravenhage beveelt de tenuitvoerlegging van de in deze uitspraak toegekende schadevergoeding ten bedrage van € 1995,--.
    
    Aldus gedaan op 23 mei 2011 door mr. G.M.J. Vijftigschild, fungerend voorzitter.