ECLI:NL:RBSGR:2012:BW3357, Rechtbank 's-Gravenhage, 16-04-2012, AWB 12/9812
Rechtbank 's-Gravenhage — Uitspraak 
Datum: 2012-04-16 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Bestuursrecht; Vreemdelingenrecht

Samenvatting: Art. 59, lid 6 Vw 2000 en art. 15, lid 5 en 6 van de Terugkeerrichtlijn bieden geen aanknopingspunten voor het standpunt dat er concrete aanwijzingen dienen te zijn dat de autoriteiten van het land waarnaar de vreemdeling wordt uitgezet binnen niet al te lange tijd overgaan tot de afgifte van een document voor grensoverschrijding. Dit zou in strijd komen met de mogelijkheid om de bewaring na zes maanden met maximaal 12 maanden te verlengen. De Rb. ’s-Gravenhage, nevenzittingsplaats ’s-Hertogenbosch, volgt op dit onderdeel niet de uitspraak van de nevenzittingsplaats Amsterdam van 10 januari 2012, LJN: BV1735.

RECHTBANK ’s-GRAVENHAGE
      Nevenzittingsplaats ’s-Hertogenbosch 
      Sector bestuursrecht
    
    
    Zaaknummer: AWB 12/9812
    
    Uitspraak van de enkelvoudige kamer van 16 april 2012
    
    inzake
    
    
      [eiser],
      geboren op [datum] 1968,
      van Surinaamse nationaliteit,
      verblijvende te Zaandam in de penitentiaire inrichting (detentieboot),
      eiser,
      gemachtigde mr. A.J. Eertink, 
    
    
    tegen
    
    
      de minister voor Immigratie, Integratie en Asiel,
      te Den Haag,
      verweerder.
    
    
    
    &lt;b&gt;Procesverloop&lt;/b&gt;
    
    Op 1 september 2011 is eiser op grond van artikel 59, eerste lid, aanhef en onder a, van de Vreemdelingenwet 2000 (hierna: de Vw 2000) in bewaring gesteld.
    
    Bij uitspraken van de rechtbank, zittinghoudende te ’s-Hertogenbosch, van 20 september 2011, 9 november 2011 en 27 februari 2012 zijn eerdere beroepen strekkende tot opheffing van de vreemdelingenbewaring ongegrond verklaard.
    
    Op 23 februari 2012 heeft verweerder een besluit tot verlenging van de bewaringstermijn genomen, ingaande op 2 maart 2012.
    
    Eiser heeft op 22 maart 2012 beroep tegen dit besluit ingesteld. Voorts heeft hij om schadevergoeding verzocht.
    
    Naar aanleiding van het beroep heeft verweerder op 26 maart 2012 een voortgangsrapportage ingezonden. Eiser heeft hierop gereageerd bij fax van 28 maart 2012.
    
    De rechtbank heeft vervolgens het vooronderzoek gesloten en bepaald dat het onderzoek ter zitting achterwege kan blijven.
    
    
    &lt;b&gt;Overwegingen&lt;/b&gt;
    
    1. Eiser betwist de gronden van het besluit tot verlenging van de bewaringstermijn. 
    
    2. Niet in geschil is dat de benodigde documentatie ontbreekt en dat verweerder nog doende is om dergelijke documenten via de Surinaamse autoriteiten in zijn bezit te krijgen. Naar het oordeel van de rechtbank maakt dit gegeven al dat het ontbreken van documentatie aan de verlenging van de bewaring na zes maanden ten grondslag kan worden gelegd.
    
    3. Op zich is juist dat een maatregel van bewaring na zes maanden in beperkte mate verlengd kan worden. De beperking zit hierin dat de uitzetting meer tijd zal vergen op grond dat de vreemdeling niet meewerkt aan zijn uitzetting of op grond dat de voor uitzetting benodigde documenten uit derde landen nog ontbreken. Voorts is de duur van de verlenging beperkt tot maximaal 12 maanden. Artikel 59, zesde lid, van de Vw 2000 en artikel 15, vijfde en zesde lid, van de Terugkeerrichtlijn bieden geen aanknopingspunten voor het standpunt dat er concrete aanwijzingen dienen te zijn dat de autoriteiten van het land waarnaar de vreemdeling wordt uitgezet binnen niet al te lange tijd overgaan tot de afgifte van een document voor grensoverschrijding. Dit zou in strijd komen met de mogelijkheid om de bewaring na zes maanden met maximaal 12 maanden te verlengen. De rechtbank ’s-Gravenhage, nevenzittingsplaats ’s-Hertogenbosch, volgt op dit onderdeel dan ook niet de uitspraak van de nevenzittingsplaats Amsterdam van 10 januari 2012, LJN: BV1735. 
    
    4. Op eiser rust de verplichting om mee te werken aan zijn uitzetting. Deze verplichting reikt verder dan medewerking verlenen aan de aanvraag tot verstrekking van een laissez passer en een presentatie. Van eiser mag ook verwacht worden dat hij documenten overlegt die het onderzoek naar zijn nationaliteit en identiteit kunnen bespoedigen. Dat de Surinaamse autoriteiten inmiddels over een kopie van zijn verlopen paspoort beschikken, ontslaat eiser niet van de verplichting om al datgene te doen wat zijn uitzetting kan bespoedigen. Door op dit vlak geen inspanningen te verrichten, werkt hij in zoverre niet mee. Verweerder heeft dit aan de verlenging van de maatregel ten grondslag kunnen leggen.  
    
    5. Het beroep zal mitsdien ongegrond worden verklaard. Het ingediende verzoek om schadevergoeding komt niet voor toewijzing in aanmerking. De rechtbank ziet evenmin aanleiding voor een proceskostenveroordeling.
    
    6. Beslist wordt als volgt.
    
    
    &lt;b&gt;Beslissing&lt;/b&gt;
    
    De rechtbank:
    
    
      - verklaart het beroep ongegrond;
      - wijst het verzoek om verweerder te veroordelen tot schadevergoeding af.
    
     
    
    Aldus gedaan door mr. R.J.A. Schaaf als rechter in tegenwoordigheid van P. Bijen als griffier en in het openbaar uitgesproken op 16 april 2012.
    
    
    
      De griffier is buiten staat 
      deze uitspraak te ondertekenen
    
    
    
    
      &lt;HR NOSHADE&gt;
      &lt;i&gt;Tegen deze uitspraak kan binnen één week na verzending daarvan hoger beroep worden ingesteld bij de Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State. .&lt;/i&gt;
    
    
    Afschrift verzonden: