ECLI:NL:GHSGR:2012:BV9742, Gerechtshof 's-Gravenhage, 22-03-2012, 22-005210-10
Gerechtshof 's-Gravenhage — Uitspraak 
Datum: 2012-03-22 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Strafrecht

Samenvatting: De verdachte was de aanstichter van openlijk en in vereniging plegen van geweld tegen de scheidsrechter van een voetbalwedstrijd in het amateurvoetbal. 
      
      
        Het Hof veroordeelt de verdachte tot een gevangenisstraf van 2 maanden. Daarbij wordt de verdachte veroordeeld tot een geldboete van € 5.000,-- (vijfduizend euro), bij gebreke van betaling en verhaal te vervangen door 60 (zestig) dagen hechtenis.
        De vordering tot schadevergoeding wordt toegewezen.

Rolnummer:		22-005210-10 
      Parketnummer:		09-560465-09 
      Datum uitspraak:	22 maart 2012
      TEGENSPRAAK
    
    
    
    
    
      Gerechtshof te 's-Gravenhage
      meervoudige kamer voor strafzaken
    
    
    
    Arrest
    
    
    
      gewezen op het hoger beroep tegen het vonnis van de politierechter in de rechtbank 's-Gravenhage van 
      12 oktober 2010 in de strafzaak tegen de verdachte:
    
    
    
      [verdachte],
      geboren te [geboorteplaats] (Turkije) op [geboortejaar] 1972, 
      [adres].
    
    
    
    Onderzoek van de zaak
    
    Dit arrest is gewezen naar aanleiding van het onderzoek op de terechtzitting in eerste aanleg en het onderzoek op de terechtzitting in hoger beroep van dit hof van 8 maart 2012.
    
    Het hof heeft kennisgenomen van de vordering van de advocaat-generaal en van hetgeen namens de verdachte naar voren is gebracht.
    
    
    Procesgang
    
    In eerste aanleg is de verdachte ter zake van het subsidiair ten laste gelegde veroordeeld tot een voorwaardelijke gevangenisstraf voor de duur van twee maanden met een proeftijd van twee jaren, alsmede een werkstraf voor de duur van 200 uren, subsidiair 100 dagen hechtenis. Voorts is er een beslissing genomen omtrent de vordering van de benadeelde partij als nader omschreven in het vonnis waarvan beroep, met oplegging van de schadevergoedingsmaatregel.
    
    Namens de verdachte is tegen het vonnis hoger beroep ingesteld.
    
    
    Tenlastelegging
    
    Aan de verdachte is ten laste gelegd dat:
    
    hij op of omstreeks 21 december 2008 te Delft ter uitvoering van het door verdachte en/of zijn mededader(s) voorgenomen misdrijf om tezamen en in vereniging met een ander of anderen, althans alleen, aan een persoon genaamd [benadeelde partij], opzettelijk zwaar lichamelijk letsel toe te brengen, met dat opzet meermalen, althans eenmaal, tegen het hoofd en/of het lichaam heeft/hebben geschopt van die [benadeelde partij], terwijl de uitvoering van dat voorgenomen misdrijf niet is voltooid;
    
    subsidiair
    
    hij op of omstreeks 21 december 2008 te Delft met een ander of anderen, op of aan de openbare weg, de Kerkpolderweg, in elk geval op of aan een openbare weg, openlijk in vereniging geweld heeft gepleegd tegen een persoon, genaamd [benadeelde partij], welk geweld bestond uit het meermalen, althans eenmaal, tegen het hoofd en/of het lichaam schoppen van die [benadeelde partij].
    
    
    Het vonnis waarvan beroep
    
    Het vonnis waarvan beroep kan niet in stand blijven omdat het hof zich daarmee niet verenigt.
    
    
    Vrijspraak
    
    Naar het oordeel van het hof is niet wettig en overtuigend bewezen hetgeen aan de verdachte primair is ten laste gelegd, zodat de verdachte daarvan behoort te worden vrijgesproken.
    
    
    Bewezenverklaring
    
    Het hof acht wettig en overtuigend bewezen dat de verdachte het subsidiair ten laste gelegde heeft begaan, met dien verstande dat:
    
    hij op 21 december 2008 te Delft met anderen, aan de openbare weg, de Kerkpolderweg, openlijk in vereniging geweld heeft gepleegd tegen een persoon, genaamd [benadeelde partij], welk geweld bestond uit het meermalen tegen het hoofd en het lichaam schoppen van die [benadeelde partij].
    
    Hetgeen meer of anders is ten laste gelegd, is niet bewezen. De verdachte moet daarvan worden vrijgesproken.
    
    Voor zover in de tenlastelegging taal- en/of schrijffouten voorkomen, zijn deze in de bewezenverklaring verbeterd. Blijkens het verhandelde ter terechtzitting is de verdachte daardoor niet geschaad in de verdediging.
    
    
    Bewijsvoering
    
    Het hof grondt zijn overtuiging dat de verdachte het bewezen verklaarde heeft begaan op de feiten en omstandigheden die in de bewijsmiddelen zijn vervat en die reden geven tot de bewezenverklaring.
    
    In die gevallen waarin de wet aanvulling van het arrest vereist met de bewijsmiddelen dan wel, voor zover artikel 359, derde lid, tweede volzin, van het Wetboek van Strafvordering wordt toegepast, met een opgave daarvan, zal zulks plaatsvinden in een aanvulling die als bijlage aan dit arrest zal worden gehecht.
    
    
    Strafbaarheid van het bewezen verklaarde
    
    het subsidiair bewezen verklaarde levert op:
    
    openlijk in vereniging geweld plegen tegen personen.
    
    
    Strafbaarheid van de verdachte
    
    Er is geen omstandigheid aannemelijk geworden die de strafbaarheid van de verdachte uitsluit. De verdachte is dus strafbaar.
    
    
    Vordering van de advocaat-generaal
    
    De advocaat-generaal heeft gevorderd dat het vonnis waarvan beroep zal worden bevestigd met uitzondering van de straf en dat de verdachte zal worden veroordeeld tot een gevangenisstraf voor de duur van 90 dagen.
    
    
    
    Strafmotivering
    
    Het hof heeft de op te leggen straffen bepaald op grond van de ernst van het feit en de omstandigheden waaronder dit is begaan en op grond van de persoon en de persoonlijke omstandigheden van de verdachte, zoals daarvan is gebleken uit het onderzoek ter terechtzitting.
    
    Daarbij heeft het hof in het bijzonder het volgende in aanmerking genomen.
    
    De verdachte was de aanstichter van openlijk en in vereniging plegen van geweld tegen de scheidsrechter van een voetbalwedstrijd in het amateurvoetbal. Mede als gevolg van zijn handelen is de scheidsrechter op grove wijze belaagd door een aantal spelers. Aldus heeft de verdachte niet alleen de lichamelijke integriteit van het slachtoffer geschonden, maar heeft hij ook teweeggebracht dat deze scheidsrechter, alsmede andere scheidsrechters die van het onderhavige voorval hebben kennis genomen, zich onveilig voelen en ontmoedigd raken om zich belangeloos voor de amateursport in te zetten. De verdachte heeft daarmee bovendien bijgedragen aan toename van de zorgen die er in de samenleving bestaan met betrekking tot geweld op het sportveld. 
    
    Voorts heeft het hof acht geslagen op een de verdachte betreffend uittreksel Justitiële Documentatie d.d. 14 februari 2012, waaruit blijkt dat de verdachte eerder onherroepelijk is veroordeeld voor het plegen van strafbare feiten.
    
    Ter terechtzitting in hoger beroep is het hof door de raadsvrouw op de hoogte gebracht van het vermoeden dat de verdachte is geëmigreerd naar Turkije. Gelet op de gevolgen die dit kan hebben voor de tenuitvoerlegging van een werkstraf, en gelet op de persoon van verdachte, zoals die in het dossier naar voren komt, zal het hof - naast een geheel voorwaardelijke gevangenisstraf van na te melden duur - een geldboete van na te melden hoogte opleggen. Bij het bepalen van deze strafmodaliteit heeft het hof tevens meegewogen dat de verdachte ook tuchtrechtelijke gevolgen heeft ondervonden van zijn gedrag. Bij het bepalen van de hoogte van de geldboete heeft het hof rekening gehouden met de draagkracht van de verdachte.
    
    
    Vordering tot schadevergoeding [benadeelde partij]
    
    In het onderhavige strafproces heeft [benadeelde partij] zich als benadeelde partij gevoegd en een vordering ingediend tot vergoeding van geleden materiële en immateriële schade als gevolg van het aan de verdachte ten laste gelegde, tot een bedrag van € 2.013,42. 
    
    In hoger beroep is aan de orde het in eerste aanleg toegewezen bedrag.
    
    De advocaat-generaal heeft geconcludeerd tot toewijzing van de vordering, met oplegging van de schadevergoedingsmaatregel.
    
    De vordering van de benadeelde partij is namens de verdachte niet betwist.
    
    Naar het oordeel van het hof heeft de benadeelde partij aangetoond dat de gestelde materiële schade is geleden en dat deze schade een rechtstreeks gevolg is van het subsidiair bewezen verklaarde. 
    
    De vordering van de benadeelde partij zal derhalve worden toegewezen.
    
    
    
      Betaling aan de Staat ten behoeve van het slachtoffer [benadeelde partij]
      Nu vaststaat dat de verdachte tot een bedrag van € 2.013,42 aansprakelijk is voor de schade die door het bewezen verklaarde is toegebracht, zal het hof aan de verdachte de verplichting opleggen dat bedrag aan de Staat te betalen ten behoeve van het slachtoffer [benadeelde partij].
    
    
    
    Toepasselijke wettelijke voorschriften
    
    Het hof heeft gelet op de artikelen 14a, 14b, 14c, 23, 24, 24c, 36f, 63 en 141 van het Wetboek van Strafrecht, zoals zij golden ten tijde van het bewezen verklaarde.
    
    
    BESLISSING
    
    Het hof:
    
    Vernietigt het vonnis waarvan beroep en doet opnieuw recht:
    
    Verklaart niet bewezen dat de verdachte het primair ten laste gelegde heeft begaan en spreekt verdachte daarvan vrij.
    
    Verklaart bewezen dat de verdachte het subsidiair ten laste gelegde zoals hiervoor overwogen heeft begaan.
    
    Verklaart niet bewezen hetgeen de verdachte meer of anders is ten laste gelegd dan hierboven is bewezen verklaard en spreekt de verdachte daarvan vrij.
    
    Verklaart het subsidiair bewezen verklaarde strafbaar en verklaart de verdachte strafbaar.
    
    Veroordeelt de verdachte tot een gevangenisstraf voor de duur van  2 (twee) maanden.
    
    Bepaalt dat de gevangenisstraf niet ten uitvoer zal worden gelegd, tenzij de rechter later anders mocht gelasten omdat de verdachte zich voor het einde van een proeftijd van 2 (twee) jaren aan een strafbaar feit heeft schuldig gemaakt.
    
    Veroordeelt de verdachte tot een geldboete van € 5.000,-- (vijfduizend euro), bij gebreke van betaling en verhaal te vervangen door 60 (zestig) dagen hechtenis.
    
    
      Vordering van de benadeelde partij [benadeelde partij]
      Wijst toe de vordering tot schadevergoeding van de benadeelde partij [benadeelde partij] terzake van het subsidiair bewezen verklaarde tot het bedrag van  € 2.013,42 (tweeduizend dertien euro en tweeënveertig cent) bestaande uit € 513,42 (vijfhonderddertien euro en tweeënveertig cent) materiële schade en € 1.500,-- (duizend vijfhonderd euro) immateriële schade en veroordeelt de verdachte om dit bedrag tegen een behoorlijk bewijs van kwijting te betalen aan de benadeelde partij.
    
    
    Verwijst de verdachte in de door de benadeelde partij gemaakte en ten behoeve van de tenuitvoerlegging nog te maken kosten, tot aan de datum van deze uitspraak begroot op nihil.
    
    Legt aan de verdachte de verplichting op om aan de Staat, ten behoeve van het slachtoffer, genaamd [benadeelde partij], een bedrag te betalen van € 2.013,42 (tweeduizend dertien euro en tweeënveertig cent) bestaande uit € 513,42 (vijfhonderddertien euro en tweeënveertig cent) materiële schade en € 1.500,-- (duizend vijfhonderd euro) immateriële schade, bij gebreke van betaling en verhaal te vervangen door 30 (dertig) dagen hechtenis, met dien verstande dat de toepassing van die hechtenis de verplichting tot schadevergoeding aan de Staat ten behoeve van het slachtoffer niet opheft.
    
    Bepaalt dat, indien de verdachte heeft voldaan aan zijn verplichting tot betaling aan de Staat daarmee zijn verplichting tot betaling aan de benadeelde partij in zoverre komt te vervallen en andersom dat, indien de verdachte heeft voldaan aan zijn verplichting tot betaling aan de benadeelde partij daarmee zijn verplichting tot betaling aan de Staat in zoverre komt te vervallen.
    
    
    
    
      Dit arrest is gewezen door mr. R.M. Bouritius, 
      mr. J.W. Wabeke en mr. C.J. van der Wilt, in bijzijn van de griffier mr. N.N.D. Bos.
    
    
    Het is uitgesproken op de openbare terechtzitting van het hof van 22 maart 2012.