de behandeling van:het verslag van een algemeen overleg over house-party's en XTC-gebruik (23760, nr. 3).
Staten-Generaal — Handelingen 
Datum: 2014-07-12 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Handeling 1994-1995, pag. 5276-5286

 
 
 

Handeling

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Vergadernummer
Datum vergadering

20-06-1995

Tweede Kamer der Staten-Generaal

1994-1995

nr. 89, pagina 5276-5286

20-06-1995

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 
 Er is geen inhoudsopgave aanwezig.
 
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties over kamerdossier

Kamerdossier 23760Toon publicaties die dit dossier behandelen

 
 
 Publicaties in vergadering

de behandeling van:het verslag van een algemeen overleg over house-party's en XTC-gebruik (23760, nr. 3).Pagina 5276-5286
de behandeling van:het verslag van een algemeen overleg over het ruimtelijk-economisch beleid tot 2000 (24060, nr. 2).Pagina 5269-5273
de behandeling van:het verslag van een algemeen overleg over het veteranenbeleid (21490, nr. 17).Pagina 5273-5276
Regeling van werkzaamhedenPagina 5257-5260
Lijst van ingekomen stukken, met de door de voorzitter ter zake gedane voorstellen:Pagina 5289-5290
de stemming over een motie, ingediend bij de behandeling van de brief inzake de Wet bevordering evenredige arbeidsdeelname allochtonen, te weten:de motie-Rosenmöller c.s. over het drastisch verbeteren van de uitvoering van de Wet bevordering evenredige arbeidsdeelname allochtonen (23901, nr. 19).Pagina 5268-5268
de stemming over een motie, ingediend bij de behandeling van het verslag van een algemeen overleg over de Wet op de ondernemingsraden, te weten:de motie-Rosenmöller c.s. over de medezeggenschap in kleine bedrijven (24132, nr. 2).Pagina 5268-5268
de stemmingen in verband met het wetsvoorstel Wijziging van enige wetten op het gebied van de mijnbouw in verband met de uitvoering van richtlijn nr. 94/22/EG van het Europees Parlement en de Raad van de Europese Unie van 30 mei 1994 betreffende de voorwaarden voor het verlenen en het gebruik maken van vergunningen voor de prospectie, de exploratie en de produktie van koolwaterstoffen (PbEG L 164) (24078).Pagina 5267-5267
de stemmingen over drie moties, ingediend tijdens het nota-overleg van de vaste commissie voor Onderwijs, Cultuur en Wetenschappen over Recht doen aan verscheidenheid, te weten:de motie-Van der Vlies over de hulpstructuur (23900-VIII, nr. 107);de motie-Van Vliet over pilot-projecten m.b.t. de hulpstructuur en de individuele leerweg (23900-VIII, nr. 108);de motie-Van de Camp/Stellingwerf over de gemengde leerweg van VBO-scholen en AOC's (23900-VIII, nr. 109).Pagina 5268-5269
89ste vergadering; 20 juni 1995Pagina 5257-5257
de stemmingen over twee moties, ingediend bij de behandeling van het debat naar aanleiding van een algemeen overleg over het Reglement op de Orde van de Nederlandse Leeuw en de Orde van Oranje-Nassau, te weten:de motie-Apostolou/Scheltema-de Nie over het bij automatisme verlenen van onderscheidingen aan ministers, staatssecretarissen en volksvertegenwoordigers (20668, R1354, nr. 28);de motie-Poppe/Oedayraj Singh Varma over het verlenen van onderscheidingen aan ministers, staatssecretarissen enPagina 5267-5268
de stemmingen in verband met het wetsvoorstel Wijziging van de Wet op de jeugdhulpverlening en het Wetboek van Strafrecht in verband met hulpverlening aan weggelopen minderjarigen (23179).Pagina 5265-5265
de stemmingen in verband met het wetsvoorstel Wijziging van de Wet op het specifiek cultuurbeleid in verband met de instelling van een adviesorgaan voor het beleid op het terrein van de cultuur (Raad voor het cultuurbeleid) (24090), en over:de motie-Van Nieuwenhoven/Lambrechts over het instellen van een adviescommissie informatie, communicatie en technologie (24090, nr. 17);de motie-Beinema over het instellen van een raad voor het informatiebeleid (24090, nr. 18);de motie-Lambrechts c.s. over het evaluerenPagina 5266-5267
de behandeling van:het wetsvoorstel Wijziging van de Wet milieubeheer (milieuplanbureau) (24031).Pagina 5286-5289
het mondelinge vragenuur, overeenkomstig artikel 136 van het Reglement van orde.Pagina 5260-5265
de stemmingen in verband met het wetsvoorstel Het opnieuw vaststellen van de Wet toezicht effectenverkeer in verband met de uitvoering van de richtlijn betreffende het verrichten van diensten op het gebied van beleggingen in effecten en van de richtlijn betreffende de kapitaaltoereikendheid van beleggingsondernemingen en kredietinstellingen (Wet toezicht effectenverkeer 1995) (23874), en over:de motie-Witteveen-Hevinga c.s. over aandelen KPN voor het KPN-personeel (23874, nr. 15).Pagina 5265-5266

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 64 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 

 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 Aan de orde is de behandeling van: 
 
 het verslag van een
algemeen overleg over house-party's en XTC-gebruik (23760,
nr. 3).
 
 
 
 
 
 De beraadslaging wordt geopend.
 
 
 
 
 
 De heer Schutte (GPV):
 
 Mijnheer de voorzitter! House-party's behoren tot de hedendaagse jeugdcultuur,
maar handel in en gebruik van XTC lijken te behoren tot de house-cultuur.
De prijs is onder meer aantasting van de gezondheid, in zeker zes gevallen
leidend tot de dood. Dit probleem zou beheersbaar moeten zijn als de wet zou
worden gehandhaafd. XTC is een harddrug. De handel en het gebruik zijn verboden
en toch vinden beide op grote schaal plaats bij house-party's. Terecht heeft
de minister daarom handreikingen voor gemeentelijk beleid doen uitgaan, maar
waar zulke grote belangen op het spel staan, is elke tweeslachtigheid in het
beleid funest. Wij kunnen hier niet voorschrijven wat gemeenten in elke concrete
situatie moeten doen, maar met een tweeslachtige opstelling zijn zij niet
gediend. Duidelijk moet zijn dat beslissingen over het al dan niet toestaan
van house-party's niet los gezien kunnen worden van de strijd tegen handel
in en gebruik van XTC. Als daarvoor onvoldoende garanties kunnen worden geboden,
zal medewerking aan house-party's geweigerd moeten worden als beperkingen
in massaliteit en tijdsduur niet mogelijk zijn. Een stringent beleid kan mensenlevens
sparen. Om dat te onderstrepen, dien ik een motie in waarin de essentiële
elementen van zo'n beleid in onderlinge samenhang zijn vermeld.
 
 
 
 
 De Kamer,
 
 gehoord de beraadslaging,
 
 kennis genomen hebbende van de brief van 26 april 1995 van de minister
van VWS aan de gemeenten en de daarbij gevoegde handreikingen voor gemeentelijk
beleid inzake grootschalige manifestaties en uitgaansdrugs;
 
 overwegende, dat: 
 
 
 - XTC behoort tot de hard-drugs, voorkomend
op lijst I van de Opiumwet;
 
 
 - het gebruik van XTC en andere amfetamine-achtige
stoffen een ernstig gevaar kan opleveren voor de gezondheid en het leven;
 
 
 - dit gevaar in het bijzonder aanwezig is tijdens house-party's en
andere grootschalige manifestaties;
 
 
 
 Schuttespreekt uit, dat: 
 
 
 1. prioriteit gegeven moet worden
aan de opsporing en vervolging van de handel in XTC en andere
amfetamine-achtige stoffen;
 
 
 2. het gebruik van deze stoffen zoveel
mogelijk moet worden voorkomen;
 
 
 3. ter voorkoming en beperking van
het gebruik een stringent beleid ten aanzien van het toestaan van house-party's
en andere vergelijkbare manifestaties dient te worden gevoerd;
 
 
 
 nodigt de regering uit haar beleid hierop te baseren,
 
 en gaat over tot de orde van de dag.
 
 
 
 De voorzitter:
 
 Deze motie is voorgesteld door de leden Schutte, Esselink, Van Dijke,
Van der Vlies en Nijpels-Hezemans.
 
 Zij krijgt nr. 4 (23760).
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 Mevrouw Dijksman (PvdA):
 
 Ik heb de motie gisteravond even kunnen lezen en ik heb een paar vragen
aan de heer Schutte. Als het gaat om de prioriteit ten aanzien van het opsporings-
en vervolgingsbeleid, zal het dan ten koste gaan van andere stoffen die op
lijst 1 staan of gaat het ten koste van andere opsporingsactiviteiten, bijvoorbeeld
wat betreft vrouwenhandel of kinderporno? Ten aanzien van punt 2 wil ik het
volgende vragen. Het gebruik van deze stoffen moet worden voorkomen. Daar
zijn wij het natuurlijk mee eens. Hoe kijkt u dan aan tegen het veilige gebruik
in verband met vervuilde pillen? Ten aanzien van punt 3 vraag ik u hoe u dit
in de praktijk ziet gebeuren.
 
 
 
 
 
 De heer Schutte (GPV):
 
 De drie punten in de motie moeten in onderlinge samenhang worden gezien.
Ik heb mijn ingang gekozen bij de verantwoordelijkheid die het Rijk heeft.
Die verantwoordelijkheid ligt vooral op het punt van de naleving van de Opiumwet.
De beslissing over de vraag of vergunningen worden verleend voor house-party's
of niet is primair een gemeentelijke verantwoordelijkheid. Dat heeft de minister
ook onderkend door te kiezen voor de vorm van een handreiking aan de gemeenten.
Daar wil ik niet aan tornen. Het gaat erom wat de lijn daarin zal zijn. Als
gesproken wordt van prioriteit geven, is dat een verzoek aan de regering om
dat in haar beleid tot uitvoering te brengen. Wij gaan hier in de Kamer niet
onderling wegen of de prioriteit voor dit onderdeel van het vervolgingsbeleid
zwaarder moet wegen. Die afweging blijft in het bijzonder de verantwoordelijkheid
van de minister van Justitie.
 
 Als het in punt 2 genoemde uitgangspunt van het zoveel mogelijk voorkomen
van het gebruik wordt gekoppeld aan de wens om een test of een toetsing te
laten plaatsvinden, past dat niet in mijn benadering. Daar hebben wij in het
algemeen overleg over gesproken. Er waren fracties die die weg wilden bewandelen.
Die weg past echter niet. Anders komen wij tot tweeslachtigheid in het beleid.
Dat heeft de minister zelf zo gezegd. Dat is dus geen goede vorm van een handreiking
willen doen.
 
 Wat betreft punt 3 is het tot nu toe vorm gegeven door een handreiking
aan de gemeentebesturen. Ik denk dat wij in het verlengde daarvan moeten doordenken.
Wij moeten het aan de minister overlaten of zij dat rechtstreeks aan de gemeenten
doorgeeft dan wel via de werkgroep die daarvoor nog steeds aan het werk is.
 
 
 
 
 
 Mevrouw Dijksman (PvdA):
 
 Gaat u dan niet een beetje voorbij aan de realiteit van alledag? U weet
toch dat 60% van de pillen die aan jongeren worden aangeboden vervuild zijn?
Dat is een enorm risico voor de volksgezondheid.
 
 
 
 
 
 De heer Schutte (GPV):
 
 Je moet dus alles op alles zetten om te voorkomen dat de pillen in de
handel komen en gebruikt kunnen worden. Vandaar die volgorde in prioriteitenstelling.
 
 
 
 
 
 Mevrouw Dijksman (PvdA):
 
 Wij weten allemaal dat het niet gebeurt: 250.000 jongeren bezoeken 500
à 600 house-party's per jaar. Toch zegt u voorbij te willen gaan aan
het veilig gebruik.
 
 
 
 
 
 De heer Schutte (GPV):
 
 Ik heb inderdaad niet de illusie dat wij via uitspraken in de Kamer of
via wetgeving alle ellende van deze wereld kunnen wegnemen. Wat wij van de
overheid mogen verlangen, is dat zij daarbij een duidelijke lijn aangeeft
voor degenen die er in de praktijk mee moeten werken. Dat zijn dus onder andere
gemeentebesturen en ook politie en justitie, die daarop hebben toe te zien.
Het gaat er dus niet om alles op te lossen, maar wel om een duidelijke lijn
aan te geven.
 
 
 
 
 
 Mevrouw Oedayraj Singh Varma (GroenLinks):
 
 Pleit u met deze motie voor het verbieden van house-party's?
 
 
 
 
 
 De heer Schutte (GPV):
 
 Nee. Dat is niet aan de rijksoverheid. In ons rechtsbestel is het zo dat
gemeenten beslissen over het verlenen van vergunningen voor house-party's.
De minister wijkt daar ook niet vanaf in haar aanbevelingen. Zij doet wel
enkele handreikingen. De bedoeling van de motie is dat de handreiking wat
consequenter en wat stringenter wordt geformuleerd, in directe relatie tot
het probleem XTC.
 
 
 
 
 
 De heer Van Boxtel (D66):
 
 Ik heb sympathie voor de poging om een uitspraak te ontlokken. De fractie
van D66 toch heeft wat moeite met deze motie. De heer Schutte spreekt over
stringent beleid. Daar spreekt hij de regering op aan. Hij nodigt de regering
uit haar beleid te baseren op de drie eerder genoemde punten. De regering
heeft een notitie op laten stellen door een werkgroep. Als u die goed gelezen
heeft, ziet u dat daar alle varianten inzitten, tot en met het verbieden als
de omstandigheden niet vertrouwd worden op grond van openbare orde, gezondheid
enzovoorts. Toch wilt u een nog stringentere uitspraak. Hoe moet ik dat uitleggen?
 
 
 
 
 
 De heer Schutte (GPV):
 
 Alle facetten zitten erin en zijn keurig op een rijtje gezet. Dat is de
essentie van de kritiek van verschillende fracties tijdens het algemeen overleg.
Alles staat wel keurig naast elkaar, maar de inzet van het beleid vertoont
geen duidelijke lijn. Overigens willen wij in dezen niet op de stoel van de
gemeente gaan zitten en beweren dat wij weten hoe alles precies ingevuld moet
worden. De lijn dient echter duidelijker te zijn dan tot nu toe het geval
is.
 
 
 
 
 
 De heer Van Boxtel (D66):
 
 U wilt dat in de notitie die naar de gemeenten wordt gezonden een bepaalde
volgorde wordt opgenomen: 1. de party's moeten in principe worden verboden.
2. als ze niet worden verboden, moeten de andere aanbevelingen worden bekeken.
 
 
 
 
 
 De heer Schutte (GPV):
 
 Ik zei dat het duidelijk is dat de beslissingen niet los gezien kunnen
worden van de strijd tegen de handel en het gebruik van XTC.
Als daarvoor onvoldoende garanties kunnen worden geboden door degene die het
verzoek tot het houden van een house-party doet, zal medewerking geweigerd
moeten worden als beperkingen in massaliteit en tijdsduur niet mogelijk zijn.
De volgorde is wat mij betreft anders. De verzoeker moet aantonen dat hij
aan redelijke eisen van gezondheid en veiligheid kan voldoen. Dit is met name
toegespitst op massaliteit en tijdsduur. Juist hierdoor ontstaan problemen
in relatie tot XTC-gebruik. Als dit niet kan, is het – wat mij betreft –
de taak van de gemeente om te zeggen: zo kan het niet. Ik kan mij ook voorstellen
dat het zich afspeelt in een tijdsvolgorde. Er kan onder stringente voorwaarden
een vergunning verleend zijn. Gebleken is uit de praktijk dat deze stringente
voorwaarden, papieren voorwaarden zijn en dat ze niet nageleefd worden. De
volgende keer zal de sanctie zijn dat geen vergunning wordt verstrekt.
 
 
 
 
 
 De heer Van Boxtel (D66):
 
 U noemde twee criteria: massaliteit en tijdsduur. In principe kunnen deze
los van het gebruik van XTC worden beschouwd. Uw laatste opmerking houdt in
dat zoveel mogelijk house-party's verboden moeten worden. Ik kan dit niet
goed rijmen met elkaar.
 
 
 
 
 
 De heer Schutte (GPV):
 
 Ik zie dit steeds in directe relatie met elkaar. Waardoor ontstaan grote
risico's voor gezondheid en het leven? Door de combinatie van massaliteit,
tijdsduur en XTC-gebruik.
 
 
 
 
 
 De heer Esselink (CDA):
 
 Voorzitter! Bij de in de handreiking genoemde uitgangspunten van beleid
valt het op dat de house-cultuur en het gebruik van genotmiddelen, inclusief
XTC, worden bestempeld als geïntegreerd en verbonden met de jeugdcultuur.
Zo algemeen gesteld, is dat niet juist. Naar de mening van onze fractie geldt
dit slechts voor een minderheid van de jongeren. Juist door het kiezen van
dergelijke uitgangspunten wordt de jeugd bevestigd in de mening dat je pas
meetelt als je meedoet. Jonge mensen in risicovolle situaties zijn hier heel
gevoelig voor.
 
 De beleidsvoornemens en de handreiking die in het algemeen overleg aan
de orde zijn geweest, zijn naar ons oordeel te terughoudend en te berustend.
Door de suggestie van mevrouw Dijksman dat drugs, ook XTC, veilig zijn als
je ze maar zorgvuldig gebruikt, wordt dat beeld nog versterkt. Zij ging zelfs
verder door voor te stellen vanwege de GG en GD XTC van een goede kwaliteit
en betaalbaar te verstrekken aan de poort van de house-party. En dan is het
beeld compleet. Dan tel je helemaal niet meer mee als je van dat aanbod geen
gebruik meer maakt.
 
 Voorzitter! Juist omdat het om een kwetsbare groep jongelui gaat, is actief
overheidsoptreden, de gemeente vooraan, ter bescherming nodig. In deze fase
van de opkomst van XTC is een duidelijk en eenduidig overheidsbeleid en -optreden
nodig. Produktie en handel dienen via de justitiële lijn consequent te
worden aangepakt. Het gaat om een crimineel gedrag.
 
 De inspanningen op het gebied van voorlichting en preventie moeten worden
verhoogd, daar is geen twijfel aan. XTC-gebruik mag niet gaan behoren tot
het maatschappelijk aanvaarde gedrag, zoals helaas alcoholgebruik, roken,
gokspelletjes en softdrugsgebruik. Mensen die desondanks afglijden in het
gebruik van XTC, moeten kunnen rekenen op adequate hulpverlening. Zij zijn
slachtoffer, al zien ze zichzelf wellicht niet zo. Daarom heb ik van harte
de motie van collega Schutte ondersteund. Daarmee heb ik afstand genomen van
een aantal beleidsuitgangspunten bij de handreiking en de brief. Ik meen,
voorzitter, dat het Nederlandse parlement, wanneer we zo geconfronteerd worden
met dit vraagstuk, een heldere reactie past.
 
 
 
 
 
 De heer Van Boxtel (D66):
 
 Voorzitter! De heer Esselink ondersteunt de motie van harte, maar aanvaardt
hij daarmee ook het criminaliseren van de gebruiker? Immers, dat is daar een
onderdeel van, als je probeert het gebruik strafrechtelijk te gaan vervolgen.
 
 
 
 
 
 De heer Esselink (CDA):
 
 Voorzitter! Naar mijn oordeel is in de motie niet een begin van de suggestie
te vinden, dat de gebruiker strafrechtelijk zou moeten worden vervolgd. Ik
heb in mijn bijdrage hier nog eens aangegeven dat er geen misverstand over
zij: de handel, klein en groot, moet strafrechtelijk, en scherp, vervolgd
worden. De gebruiker verdient wanneer deze in die situatie is beland –
ik heb hem slachtoffer genoemd – ook vanwege de overheid alle steun
om van de negatieve gevolgen en van het gedrag zelf af te komen.
 
 
 
 
 
 De heer Van Boxtel (D66):
 
 Maar de hele notitie is toch gericht op het beperken van gezondheidsschade
en op het in acht nemen van waarborgen bij de beslissing of er wel of niet
zo'n feestje plaatsvindt. Deze motie lijkt een veel stringenter beleid uit
te spreken. U wilt er een boodschap mee afgeven die in de praktijk heel lastig
uitvoerbaar zal zijn.
 
 
 
 
 
 De heer Esselink (CDA):
 
 Voorzitter! De motie richt zich via de minister, die een brief gestuurd
heeft aan de gemeenten, waarin een aantal van de uitgangsstellingen worden
herhaald en waarmee de minister de handreiking ook tot de hare maakt, tot
de gemeentebesturen die telkens opnieuw voor de vraag komen te staan: staan
wij een grootschalige house-party of een ander grootschalig muziek- of dansevenement
toe of niet? Wanneer de handreiking uitspreekt dat het als het ware tot het
gebruik behoort om op die vraag in positieve zin in te gaan – zo heb
ik de handreiking gelezen – dan is dat vanuit de rijksoverheid –
de werkgroep heeft onder rijksgezag, respectievelijk het gezag van de minister,
gefunctioneerd – het verkeerde signaal in de richting van gemeentebesturen.
De gemeentebesturen zijn immers – daar is geen twijfel aan – de
eerstverantwoordelijken als het gaat om een ja of nee. En als het dan "ja"
is – waar zij voor kunnen kiezen – dan komt in beeld de vraag:
hoe beperk ik de mogelijke gevolgen voor de mensen die aan zo'n evenement
deelnemen?
 
 
 
 
 
 Mevrouw Oedayraj Singh Varma (GroenLinks):
 
 Voorzitter! Ik begrijp de heer Esselink zo, dat hij de handel in XTC wil
verbieden...
 
 
 
 
 
 De heer Esselink (D66):
 
 Die is verboden.
 
 
 
 
 
 Mevrouw Oedayraj Singh Varma (GroenLinks):
 
 Ja, maar u zou daarbij ook het gebruik van XTC willen verbieden en u zegt
in één adem door: jammer, dat er dan ook alcohol, tabak, enz.
gebruikt worden. Wilt u dat ook verbieden?
 
 
 
 
 
 De heer Esselink (CDA):
 
 Voorzitter! Ik wil dat een relatief nieuw roesmiddel of een drug, waarover
in de handreiking en in de brief van de minister vergoelijkend wordt gesproken,
niet toetreedt tot andere genotmiddelen die ook verslavende werking hebben,
zoals alcohol en tabak. Daarom heb ik die parallel getrokken. Wij zijn nu
nog in de gelegenheid, doordat het nog om een relatief kleine groep gebruikers
gaat, om van hieruit stellig te zeggen: het is gevaarlijk, begin er niet aan.
Ook zijn wij nu nog in de gelegenheid om tegen de gemeentebesturen, via de
minister, te zeggen: realiseer je wel waar je aan meewerkt, als je vergunning
verleent voor dit soort risicovolle situaties.
 
 
 
 
 
 Mevrouw Dijksman (PvdA):
 
 Juist met dat laatste – begin er niet aan – ben ik het helemaal
eens. Dat hebben wij ook uitgedragen, ook in het algemeen overleg. Daarom
wil ik nu even uw uitspraak van zoëven corrigeren, dat ik slechts zou
zeggen: als je het maar zorgvuldig gebruikt. Wij hebben gezegd: als het dan
toch gebruikt wordt door jongeren – dat is de praktijk van alledag –
zorg er dan voor dat zij zo'n goede voorlichting krijgen, dat zij er in de
eerste plaats niet aan beginnen, en dat, als ze dan toch gebruiken, zij het
veilig gebruiken. Dat is wat ik heb gezegd.
 
 Ik wil aan u dezelfde vraag stellen die ik ook aan de heer Schutte stelde
over het veilige gebruik: staat u dan vervolgens toe, door deze motie te ondersteunen,
dat 60% van de pillen die worden aangeboden aan jongeren, vervuilde pillen
zijn, doordat u wel zegt dat de voorlichting mag, maar het aspect van het
veilig gebruik achterwege laat? Bent u het daarmee eens?
 
 
 
 
 
 De heer Esselink (CDA):
 
 Voorzitter! Ik heb naar mijn oordeel volstrekt helder aangegeven dat,
wat mij betreft, van verstrekking, zeker van verstrekking van overheidswege
of semi-overheidswege, geen sprake kan zijn. Juist dat bevestigt jongelui
in de opvatting dat het kennelijk erbij hoort. Ik zie heel wel dat wanneer
er house-party's zijn, mensen daar – ik heb geconstateerd dat het niet
alleen jongeren zijn – met pillen binnenkomen en dat ze ook binnen verkocht
worden. Daar wordt gewoon gedeald. Daar zal troep onder zijn. Dat moet dus
niet, dat moet scherp vervolgd worden. Dat hebt u mij net horen zeggen.
 
 Maar ik denk niet dat de oplossing is een keuringsinstituut een hoekje
te laten inrichten in de ruimte waar de house-party wordt gehouden, waar je
je pil kunt aanbieden om te laten keuren. Wij moeten er helder over zijn dat
alle gebruik van dit soort rotzooi gevaarlijk is, gezondheidsrisico's in zich
houdt die je in rede ook als persoon niet voor je verantwoordelijkheid zou
moeten willen nemen. Dat moeten wij aan jonge mensen duidelijk maken, en met
enige hartstocht, wat mij betreft.
 
 De toon van de handreiking en de toon van in het bijzonder uw bijdrage
in het algemeen overleg, mevrouw Dijksman, is juist een vergoelijkende. Daar
neem ik gewoon scherp stelling tegen.
 
 Als mensen dan toch gebruiken, tegen beter weten in, dan verdienen ze
steun van de hulpverleners. Want ik vind ze dan slachtoffers.
 
 
 
 
 
 Mevrouw Dijksman (PvdA):
 
 Hoe wilt u die steun dan verlenen?
 
 
 
 
 
 De heer Esselink (CDA):
 
 Toen bij de behandeling van de begroting van VWS onder meer het budget
van de verslavingszorg aan de orde was, is opnieuw vanuit onze fractie een
pleidooi gevoerd om daar extra middelen voor uit te trekken, ook voor preventie.
Ik heb moeten constateren dat vanuit de coalitiefracties voor dat pleidooi
geen steun was.
 
 
 
 
 
 Mevrouw Dijksman (PvdA):
 
 Nog een laatste vraag. U zegt dat die mensen als ze gebruiken, slachtoffer
zijn. Als er nu een house-party van zo'n 5000 jongeren is, zijn in uw optiek
2500 mensen slachtoffers. Hoe wilt u deze mensen dan opvangen, hoe moet de
verslavingszorg daarmee omgaan? Ik ben het er overigens niet mee eens dat
u deze mensen slachtoffert, want deze mensen weten heel goed wat ze doen.
Maar de voorlichting en preventie zijn daarbij belangrijke punten.
 
 
 
 
 
 De heer Esselink (CDA):
 
 U hebt mij nu een- en andermaal horen zeggen dat wat ons betreft voorlichting
gericht op voorkomen, dus niet gebruiken, de hoogste prioriteit heeft. Glijden
mensen dan toch in de situatie van het wel gebruiken, dan vind ik ze eigenlijk
slachtoffer. Ik kies mijn eigen woorden.
 
 En laten wij wel zijn: de enige gelukkige die de poort van de house-party
verlaat, is de organisator. Er is een heel klein kringetje van mensen in Nederland
die als een circus het land door reizen. Ik heb nu twee van die circusvoorstellingen
bezocht en ik ben er echt triest vandaan gekomen.
 
 
 
 
 
 De heer Van der Vlies (SGP):
 
 Mijnheer de voorzitter! Je mag er een eer in stellen om over allerlei
zaken een genuanceerd oordeel te hebben. Maar je kunt je ook te genuanceerd
opstellen, daar namelijk waar zo'n houding omslaat in een te afwachtende houding
bij iets waarvan je eigenlijk de overtuiging hebt dat er grote risico's aan
verbonden zijn.
 
 De SGP-fractie heeft zich in het verleden regelmatig zeer verontrust getoond
over de schadelijke gevolgen als nevenverschijnsel van de house-party's. Ik
ben het volstrekt eens met hetgeen de collega's Schutte en Esselink zojuist
erover zeiden. Als wij de house-party tot onderdeel van de jeugdcultuur verklaren,
zou je bij wijze van spreken een gêne kunnen bevorderen bij jongeren
als zij zich daarvan gedistantieerd houden. Dat is toch niet mogelijk, dat
kunnen wij met elkaar toch niet bedoelen?
 
 Regelmatig moeten er gezondheidsrisico's worden verwerkt. Er zijn zelfs
doden gevallen. Dan moeten wij onze verantwoordelijkheid verstaan. Ik behoef
niet te herhalen wat collega Schutte daarover heeft gezegd bij de indiening
van zijn motie. Mijn medeondertekening namens de SGP-fractie kan worden opgevat
als een volstrekte instemming met wat hij daarover zei. De SGP heeft in het
verleden regelmatig aangegeven dat eigenlijk tot een algeheel verbod zou moeten
worden gekomen. Wij zouden ons daarvoor willen inzetten. Daar zullen wij ons
ook voor blijven inzetten. Het is echter op dit moment politiek niet haalbaar.
Maar gelet op wat de jongeren overkomt en wat ouders op de achtergrond van
die jongeren meemaken, zouden wij zelfs nog verder willen gaan.
 
 Voorzitter! Ik wil de minister mijn erkentelijkheid betuigen voor haar
concrete instemming met de stelling die mijn collega Van den Berg in het algemeen
overleg poneerde, namelijk dat gemeenten een autonome bevoegdheid
hebben en houden om tot een verbod te komen als de risico's van de openbare
orde en de gezondheid in de ogen van het gemeentebestuur te groot zijn. Dat
is een helder en eenduidig antwoord. Ik wil daar ook vanmiddag nog een streep
onder zetten.
 
 Ook ben ik de minister er erkentelijk voor dat zij een onderzoek zal bevorderen
naar de risico's van gehoorbeschadiging, dit naar aanleiding van een GGD-onderzoek
in Rotterdam. De minister heeft toegezegd dit onderzoek te zullen verbreden,
te verdiepen, zodat wij ook op dit punt zicht krijgen op wat er precies aan
de hand is. De indicaties zijn ook op dit punt eigenlijk verontrustend.
 
 Voorzitter! Het gaat ons om normen en waarden, om een stuk moraal in onze
samenleving, om een moraal die wij uit mogen dragen. Onlangs is nog door één
van de grotere partijen bevestigd dat dit tot het pakket en de opdrachten
van de politicus behoort. Op grond van die moraal willen wij komen tot beperkingen,
verdergaand dan nu, dit alles ook nog een keer ter bescherming van jongeren
en hun gezondheid.
 
 
 
 
 
 De heer Van Dijke (RPF):
 
 Mijnheer de voorzitter! Tijdens het algemeen overleg heb ik al verwoord
dat ik stellig de indruk heb dat de minister het probleem van house-party's
en het daarmee samenhangende XTC-gebruik sterk onderschat. Dat blijkt uit
de brief die de minister deed uitgaan naar de gemeenten. Dit mag merkwaardig
heten, gelet op de feiten. Het is merkwaardig dat de minister niet met een
steviger aanpak komt, gelet op het feit dat de Kamer tijdens een eerder overleg
daar wel op heeft aangedrongen.
 
 Mevrouw Dijksman kwam met het plan om XTC-pillen bij wijze van spreken
vrij te geven en, vergelijkbaar met Aspro-bruistabletjes, in een doordrukstripje
vrij verkrijgbaar te laten zijn. In een eerder algemeen overleg legde zij
er nog de nadruk op dat voordat de Kamer zou debatteren over het drugsgebruik
in het algemeen er ten aanzien van XTC geen apart beleid geformuleerd zou
moeten worden. De reden van de wijziging van haar opstelling ontgaat mij.
Zonder nu zelf op het komende debat over drugs vooruit te willen lopen, merk
ik op dat mevrouw Dijksman mij het antwoord schuldig blijft op de vraag of
er veilige drugs bestaan. Iedereen is het er wel over eens dat dit in elk
geval ten aanzien van XTC allerminst het geval is.
 
 
 
 
 
 Mevrouw Dijksman (PvdA):
 
 Ik vind het leuk dat u mijn voorstel zo ver uitwerkt dat er doordrukstrips
bij komen kijken. Zover was ik zelf nog niet gegaan! U zegt vervolgens dat
ik apart beleid wil. Dat is niet het geval. Ik heb gezegd dat XTC niet in
het harddrugsbeleid, maar ook niet in het softdrugsbeleid past. Daar moet
je dus apart naar kijken. Wat mij betreft maakt het integraal onderdeel uit
van het totale drugsbeleid. Dat misverstand wilde ik even uit de weg helpen.
 
 
 
 
 
 De heer Van Dijke (RPF):
 
 Er is helemaal geen misverstand. XTC staat nu op lijst 1. U wilt er een
aparte regeling voor treffen, terwijl u in een eerder algemeen overleg te
kennen hebt gegeven dat u daar niet aan toe bent alvorens wij het debat over
het drugsbeleid als zodanig aangaan. Ik vind het merkwaardig dat u, vooruitlopend
op dat debat, nu reeds deze positie kiest.
 
 
 
 
 
 Mevrouw Dijksman (PvdA):
 
 Dat is niet merkwaardig. Ik zie de ernst van de situatie in de praktijk
in. Ik zie wat er gebeurt met de jongeren. Daarom vraag ik er apart aandacht
voor. Ik zie het wel als onderdeel van het totale beleid. Maar ik kom hierop
straks nog terug.
 
 
 
 
 
 De heer Van Dijke (RPF):
 
 Ik wacht het met spanning af.
 
 Voorzitter! Ook door mevrouw Dijksman wordt het argument aangehaald dat
XTC uit de criminele sfeer moet worden gehaald. Dat is een argument van niks.
Daarbij wordt er namelijk geheel ten onrechte van uitgegaan dat het criminele
circuit deze inkomstenbron ontnomen wordt. Maar het zal duidelijk zijn, dat
de mensen schielijk hun terrein zullen verleggen en met andere middelen zullen
komen die, zo mogelijk, nog veel schadelijker zullen zijn. Het gaat immers
niet om de vraag wat ze verkopen, maar om de winst die ze ermee maken. Kort
en goed, ik blijf erbij, dat ik het een dwaas plan vind.
 
 Er zijn wel degelijk mogelijkheden om tot aanscherping van het beleid
te komen. De motie van de heer Schutte beoogt dat te bereiken en daarom steunen
wij die ook van harte. De minister deed tijdens het algemeen overleg de toezegging
de studie naar schadelijke gevolgen van langdurige blootstelling aan harde
house-muziek te laten verrichten. Het lijkt mij dat dit onderzoek niet veel
tijd hoeft te vergen. Van belang is ook wat er vervolgens met de resultaten
van het onderzoek gedaan zal worden. Het lijkt mij dan ook een goede gedachte
om de Kamer op dit punt tot een uitspraak te brengen. Daartoe dien ik de volgende
motie in.
 
 
 
 
 De Kamer,
 
 gehoord de beraadslaging,
 
 overwegende, dat het zeer waarschijnlijk is dat langdurige blootstelling
aan het geluidsniveau dat grootschalige muziekevenementen als house-party's
kenmerkt, uitermate schadelijk voor de volksgezondheid is;
 
 overwegende, dat het gewenst is ten aanzien van het geluidsniveau tot
nadere, uniforme regelgeving te komen;
 
 verzoekt de regering de uitkomsten van het door de minister toegezegde
onderzoek te dienaangaande voor 1 november 1995 de Kamer toe te zenden en
als het onderzoek daartoe aanleiding geeft deze toezending vergezeld te doen
gaan met voorstellen inzake passende maatregelen,
 
 en gaat over tot de orde van de dag.
 
 
 
 De voorzitter:
 
 Deze motie is voorgesteld door het lid Van Dijke. Naar mij blijkt, wordt
zij voldoende ondersteund.
 
 Zij krijgt nr. 5 (23760).
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 De heer Van Dijke (RPF):
 
 Voorzitter! Ik wil tot een afronding komen en nog een laatste puntje aan
de orde stellen.
 
 
 
 
 De voorzitter:
 
 U bent over uw tijd heen.
 
 
 
 
 
 Van DijkeDe heer Van Dijke (RPF):
 
 Nog slechts een paar korte zinnen!
 
 
 
 
 De voorzitter:
 
 Oké dan.
 
 
 
 
 
 De heer Van Dijke (RPF):
 
 Tijdens het algemeen overleg gaf ik aan de beschikking te hebben over
brieven van jonge mensen die graag van de verslaving van de house-cultuur
af willen. Kennisname van deze brieven geeft een beeld van de ernst van de
situatie. Ik wil dan ook graag een aantal van deze brieven de minister ter
hand stellen, zodat zij op dit punt kan meemaken wat ik ervoer toen ik kennis
nam van de inhoud van deze brieven. Ik zal de minister deze brieven dan ook
doen toekomen.
 
 
 
 
 
 Mevrouw Kamp (VVD):
 
 Voorzitter! Op zichzelf heeft mijn fractie waardering voor het initiatief
en de handreiking aan de gemeenten: de gemeenten zouden moeten kunnen beoordelen
of men wel of niet een vergunning moet geven voor house-party's, popfestivals
of andere manifestaties. Wij delen het uitgangspunt van de minister en het
kabinet, dat je op zichzelf die house-party's niet moet verbieden. Uiteindelijk
gaat het om de vraag: hoe kun je alles in de hand houden? Een ochtendblad
trof een vergelijking met het beleid dat ten aanzien van risicovolle sportwedstrijden
wordt gevoerd. Dat vond ik een mooie vergelijking.
 
 In het algemeen overleg heb ik aangegeven dat ik wel kritiek heb op het
beleid dat verwoord wordt in de handreiking als het gaat om drugs en met name
XTC. Het betreft hier onderwerpen die behandeld worden onder de paragraaf
mededelingen en het gaat om het niet leggen van een verbinding met vergunningverlening.
 
 Wij gaan er in Nederland van uit dat ons drugsprobleem beheersbaar is.
Dat komt door twee dingen. Wij maken scherp onderscheid tussen softdrugs en
harddrugs. Voor softdrugs hebben we het gedoogbeleid en voor harddrugs het
bestrijdingsbeleid. XTC komt voor op lijst 1 en is een harddrug. Dat is het
feit. Het gaat ons dan te ver als het kabinet een gedoogbeleid voert.
 
 "No risk, no fun," zei een keer de minister tijdens de opening van een
congres. Daarbij haalde zij ook de theorie van de stepping-stone aan: als
je met het een begint, ga je naar het andere. Dat wil ik de minister nu nog
eens voorhouden. Voor de VVD-fractie is echter het punt, dat de minister een
gedoogbeleid voert voor een harddrug die verboden is. Dat vinden wij zeer
verwarrend. Op deze manier maken wij het beleid ook verwarrend voor de betrokken
mensen. Het is namelijk een harddrug en we zeggen toch: u mag het gebruiken.
 
 Er worden hier ook nog plannen ingediend, waarin wordt gezegd: eventueel
worden de pillen uitgedeeld onder supervisie van de verslavingszorg. Of er
wordt gezegd: ze zijn goedgekeurd door de GG en de GD. Eigenlijk zeggen wij
daarmee als rijksoverheid: hier hebt u een pil die wij hebben goedgekeurd.
Tegelijkertijd is het wel een harddrug. Wij vinden dat zeer verwarrend. Onze
geloofwaardigheid is eigenlijk in het geding.
 
 Dan heb ik waardering voor de toezegging voor het doen van een onderzoek
naar gehoorschade. Inmiddels ben ik opgebeld door mensen die op dit onderwerp
al gepromoveerd zijn. Laten wij dus niet het wiel opnieuw uitvinden, maar
laten wij in kaart brengen wat wij al hebben en wat ontbreekt.
 
 Voorzitter! Tot slot wil ik het kabinet het volgende vragen. In de krant
las ik dat in Duitsland een wet is ingediend die een verbod behelst op het
autorijden als de bestuurder drugs in zijn lichaam heeft. Ik verzoek de minister
om, in samenwerking met de minister van Verkeer en Waterstaat, een notitie
over dit onderwerp aan de Kamer te doen toekomen. Wat zijn de voor- en nadelen?
Wat is er mogelijk om te verbieden dat iemand die drugs heeft gebruikt, deelneemt
aan het verkeer?
 
 
 
 
 
 Mevrouw Dijksman (PvdA):
 
 Mijnheer de voorzitter! Allereerst wil ik een misverstand uit de weg helpen.
In kranteberichten naar aanleiding van het algemeen overleg over XTC staat
dat de PvdA-fractie pleit voor legalisering van XTC. Dat heb ik niet gezegd.
Ik heb ervoor gepleit, binnen het huidige gedoogbeleid over te gaan tot gecontroleerde
verkoop van XTC-pillen door veldwerkers van de verslavingszorg, die hier al
vaak zijn aangehaald. Daar had ik twee argumenten voor.
 
 Het eerste argument is vermindering van de gezondheidsrisico's voor jongeren.
Zoals ik zoëven al zei, is 60% van de XTC-pillen die jongeren slikken,
vervuild. Ik sprak gisteren nog even met August de Loor, die de "safe house"-campagne
doet. Hij zegt dat hij die testen haast niet meer voor zijn rekening wil nemen,
want de chemische rotzooi die erin zit, is eigenlijk niet meer te traceren.
Het is een ernstig probleem.
 
 Het tweede argument was dat ik de verkoop uit het illegale circuit wil
halen. Daardoor wordt het voor de georganiseerde misdaad moeilijker om vervuilde
pillen op de markt te brengen. Het gaat dus niet alleen om het financiële
aspect, mijnheer Van Dijke.
 
 Mijnheer de voorzitter! Wij vinden het prettig dat de minister de voor-
en nadelen van ons voorstel wil onderzoeken en de resultaten daarvan op schrift
wil stellen.
 
 
 
 
 
 De heer Van Dijke (RPF):
 
 Met welk oogmerk denkt u dat criminelen XTC-pillen verkopen? Dat is toch
om winst te behalen?
 
 
 
 
 
 Mevrouw Dijksman (PvdA):
 
 Winstbejag, ja.
 
 
 
 
 
 De heer Van Dijke (RPF):
 
 Zodra hun een mogelijkheid daartoe wordt ontnomen, zullen zij onmiddellijk
andere bronnen van inkomsten zoeken, die een vergelijkbare inkomstenstroom
genereren. Bent u dat met mij eens?
 
 
 
 
 
 Mevrouw Dijksman (PvdA):
 
 Maar de georganiseerde misdaad valt niet in sectoren te verdelen. Zware
criminelen houden zich zowel met XTC bezig als met wapenhandel en vrouwenhandel,
dus niet uitsluitend met drugs.
 
 
 
 
 
 De heer Van Dijke (RPF):
 
 Mevrouw Dijksman, u onderstreept mijn opvattingen op dat punt. Zodra je
hun een bron van inkomsten ontneemt, zullen zij zich erover beraden hoe zij
die kunnen aanvullen, en dat kan nog wel eens veel erger zijn.
 
 
 
 
 
 Mevrouw Dijksman (PvdA):
 
 Wat stelt u dan voor? Dat wij de huidige situatie laten voortduren? Is
dat uw antwoord?
 
 
 
 
 
 De heer Van Dijke (RPF):
 
 Nee. Alles wat verboden is en waar zij gigantische winsten mee genereren,
moet verboden blijven. Derhalve hebben wij het te bestrijden. De ontsnappingsroute
die u kiest, is een vlucht voor de werkelijkheid.
 
 
 
 
 
 Mevrouw Dijksman (PvdA):
 
 Ik denk juist van niet. De werkelijkheid van alledag is dat jongeren vervuilde
pillen krijgen aangeboden vanuit de georganiseerde criminaliteit en daar gaat
u aan voorbij. U noemt mijn plan dwaas, maar ik vind het dwaas dat u toestaat
dat jongeren vervuilde pillen slikken, waardoor de volksgezondheid ernstige
risico's loopt.
 
 
 
 
 
 De heer Van Dijke (RPF):
 
 Dit is buitengewoon merkwaardig. Ik wil iets wat de georganiseerde criminaliteit
onze samenleving aandoet met kracht bestrijden.
 
 
 
 
 
 Mevrouw Dijksman (PvdA):
 
 Dat wil ik ook. Dan zijn wij het op dat punt eens.
 
 
 
 
 
 De heer Van Dijke (RPF):
 
 Maar u loopt daar van weg, want u wilt proberen de schadelijke neveneffecten
zo'n beetje te omzeilen door de pillen via de GG en GD te verkopen.
 
 
 
 
 
 Mevrouw Dijksman (PvdA):
 
 Nee, ik haal een deel van de markt weg dat schade toebrengt aan de jongeren.
Dat deel laat ik verkopen door veldwerkers uit de verslavingszorg. Daardoor
wordt het voor criminele organisaties moeilijk om vervuilde pillen die zij
in illegale laboratoria brouwen, op de markt aan te bieden. En die illegale
laboratoria moeten hard worden aangepakt. Daar heb ik ook in het algemeen
overleg voor gepleit.
 
 
 
 
 
 De heer Van Dijke (RPF):
 
 Maar dan voegen zij een kleurtje toe aan de pillen, waardoor ze voor de
jongeren toch aantrekkelijker zijn dan de goedgekeurde pillen en de cirkel
is weer rond. Je moet dus de illegale handel blijven bestrijden.
 
 
 
 
 
 Mevrouw Dijksman (PvdA):
 
 Dat bestrijd ik ook niet. Ik heb in het algemeen overleg ook gezegd dat
illegale handel moet worden aangepakt, maar dat u niet uw ogen moet sluiten
voor de realiteit dat er vervuilde pillen worden aangeboden. Er is een integrale
aanpak nodig: preventie, voorlichting, veilig gebruik en daarnaast een strenge
aanpak van de illegale handel. Misschien kunnen wij elkaar dus nog vinden.
 
 
 
 
 
 De heer Van Dijke (RPF):
 
 Ik onderneem een laatste poging. De optie van mevrouw Dijksman strooit
de sfeer rond van: "gebruik maar; je moet natuurlijk wel de goede pillen gebruiken,
maar gebruiken op zich is helemaal niet zo erg".
 
 
 
 
 
 Mevrouw Dijksman (PvdA):
 
 Nee. Hier maak ik ernstig bezwaar tegen. Mijn boodschap is altijd geweest:
"begin er niet aan". Ik hoef de pillen ook niet te legaliseren. Tenslotte
zijn de resultaten van het NIAD-onderzoek naar de effecten op langere termijn
nog niet bekend en hebben wij ook nog te maken met een internationaal circuit.
Ik pleit niet voor legalisering, maar voor veilig gedogen. Daar gaat het mij
om.
 
 
 
 
 
 Mevrouw Kamp (VVD):
 
 U zegt dat u blij was met de toezegging van de minister. Misschien ging
het daarbij om wat voor- en nadelen. Ik meen dat de minister uw plan in het
algemeen overleg zeer uitdrukkelijk heeft afgewezen. Het is in strijd met
het verdrag. De minister heeft ook gezegd dat het plan haar een brug te ver
gaat en dat u er niet op moet rekenen dat zij dit plan zal vertalen in beleidsvoornemens.
Mijn vraag is dus waar u nu blij mee bent.
 
 
 
 
 
 Mevrouw Dijksman (PvdA):
 
 Ik heb het toch iets anders gehoord dan u. Ik heb gehoord dat de minister
zei dat zij sympathiek stond tegenover de voorstellen. Verder heeft zij gezegd
dat zij het voorstel wil onderzoeken en de voor- en nadelen daarvan op schrift
wil stellen. In het najaar komen wij hier in het drugsdebat op terug. Ik zie
het dus iets anders dan u.
 
 
 
 
 
 Mevrouw Kamp (VVD):
 
 Ik denk dat u niet goed geluisterd hebt; u moet het verslag er nog maar
eens op nalezen. De minister geeft aan dat uw plan in strijd is met het verdrag
en dat u er niet op moet rekenen dat zij uw plan zal vertalen in beleidsvoornemens.
 
 
 
 
 
 Mevrouw Dijksman (PvdA):
 
 Nog niet! Ik denk dat wij hier in het najaar tijdens het debat over het
drugsbeleid op terug zullen komen. En dan kom ik er ook weer op terug.
 
 
 
 
 
 De heer Van der Vlies (SGP):
 
 Ik wil toch nog een vraag stellen over het veilig gedoogbeleid. Het gedogen
in coffeeshops van het gebruik impliceert een door u en mij bestrijdenswaardig
geachte aanvoer van drugs, de handel. Hoe denkt u dit met de XTC-pillen te
regelen? Er is immers een vergelijkbaar moment.
 
 
 
 
 
 Mevrouw Dijksman (PvdA):
 
 Ik denk dat het mogelijk is om in overleg met de farmaceutische industrie
legaal pillen te fabriceren. Een aantal van die amfetaminehoudende stoffen
staat namelijk ook op de geneesmiddelenlijst. Het is dus mogelijk om dit binnen
de geneesmiddelenindustrie te fabriceren.
 
 
 
 
 
 De heer Van der Vlies (SGP):
 
 Dat zal ongetwijfeld het geval zijn, maar het staat wel op lijst 1. En
dat is een internationale code. Dan hebben wij dus een fors probleem.
 
 
 
 
 
 Mevrouw Dijksman (PvdA):
 
 Dan hebben wij inderdaad een probleem. De minister heeft ook aangegeven
dat het verdrag voor psychotrope stoffen daar een belemmering voor vormt.
Zij gaat het evenwel onderzoeken. Ik kom daar in het najaar dus op terug.
Misschien moeten wij dan wel iets met dat verdrag doen.
 
 
 
 
 
 De heer Van der Vlies (SGP):
 
 Het is een internationaal verdrag. Daar kunnen wij dus niet zo heel veel
mee doen.
 
 
 
 
 
 Mevrouw Dijksman (PvdA):
 
 Precies, daarom moet de discussie ook op internationaal niveau gevoerd
worden.
 
 
 
 
 
 De heer Van der Vlies (SGP):
 
 Heeft die discussie volgens u veel kans?
 
 
 
 
 
 Mevrouw Dijksman (PvdA):
 
 Dat zullen wij wel zien. Ik denk dat de minister daar haar best voor zou
moeten doen. Dat zal in de voorstellen voor het drugsbeleid verwerkt moeten
worden.
 
 
 
 
 
 De heer Van der Vlies (SGP):
 
 Gezien het klimaat rond soft- en harddrugs, kunnen u en ik inschatten
dat de slagingskans van zoiets, als je dat al zou willen – ik wil het
niet – laag is.
 
 
 
 
 
 Mevrouw Dijksman (PvdA):
 
 Dat wil ik zo niet stellen. Ik denk overigens dat wij op het totale drugsbeleid
zullen terugkomen. En daar wil ik niet op vooruitlopen.
 
 
 
 
 
 Mevrouw Kamp (VVD):
 
 Ik heb hier het verslag, want dat heb ik natuurlijk ook ontvangen. Ik
wil u vragen waar u het vandaan haalt dat de minister zo positief is over
uw plan. Natuurlijk hebt u het recht om in september, als die nota er komt,
met uw plan terug te komen. De minister zegt echter dat met uw plan een fout
signaal wordt gegeven, namelijk het signaal dat het gebruik van XTC aanvaardbaar
is. Hoe kunt u nu zeggen dat de minister optimistisch is over uw plan?
 
 
 
 
 
 Mevrouw Dijksman (PvdA):
 
 Misschien kan de minister dadelijk nog even herhalen wat zij toen gezegd
heeft, namelijk dat zij sympathiek staat tegenover de voorstellen. Dat is
inderdaad niet in het verslag opgenomen. Waar het om gaat, is dat wij niet
stil blijven staan en dat wij onze ogen niet sluiten voor de realiteit van
alledag. Jongeren gebruiken XTC. Het gaat om 250.000 jongeren per jaar op
500 à 600 house-party's. Hoe kunt u nu zeggen dat een verbod op dergelijke
party's zin heeft voor de bestrijding van het gebruik van XTC?
 
 
 
 
 
 De heer Van Boxtel (D66):
 
 Ik wil mevrouw Dijksman best tegemoetkomen, maar de minister heeft bij
mijn weten gezegd dat zij sympathiek stond tegenover de achterliggende motieven
van het plan van mevrouw Dijksman, namelijk voorkomen dat er gezondheidsproblemen
ontstaan bij de gebruikers. Dat is natuurlijk wat anders dan het beeld oproepen
dat er sympathie is voor de voorstellen.
 
 
 
 
 
 Mevrouw Dijksman (PvdA):
 
 Ik meen ook dat u aan de minister gevraagd hebt om dit te vertalen in
beleidsvoornemens. De minister heeft toen gezegd dat wij hier niet te hoge
verwachtingen van mochten hebben. Dat heb ik ook niet. Maar het staat mij
vrij om mee te denken in de XTC-problematiek, zodat ik met recht, en overtuigd,
dit voorstel heb gedaan.
 
 De motie van het GPV komt in eerste instantie sympathiek over. Toch zullen
wij haar niet ondersteunen, omdat wij het op een aantal punten oneens zijn
met de strekking ervan. Natuurlijk zijn wij het ermee eens dat prioriteit
moet worden gegeven aan de opsporing en vervolging van de handel in XTC, zoals
ik al heb aangegeven. Natuurlijk zijn wij het ermee eens dat het gebruik van
XTC moet worden voorkomen. De heer Schutte sluit echter wel de ogen voor de
praktijk van alledag. Volgens ons voldoet de minister juist aan het onder
punt 3 gevraagde goede beleid ten aanzien van house-party's. Juist organisatoren
van house-party's zijn aanspreekbaar op het XTC-gebruik; zij maken afspraken
over een gezamenlijke aanpak van het voorkomen en veilig gebruiken van XTC.
Verbieden heeft voor ons gevoel geen enkele zin. Juist het verbod roept de
effecten op die we zo graag willen bestrijden.
 
 Nogmaals, de Partij van de Arbeid is tegen legalisering van XTC, maar
de realiteit van alledag noopt ons, dit beleid voortdurend in de praktijk
te toetsen. Zowel vanuit het oogpunt van de politie als vanuit dat van de
hulpverlening doe ik dan ook een beroep op de minister: wij blijven pleiten
voor een veilig gedoogbeleid.
 
 
 
 
 
 Mevrouw Oedayraj Singh Varma (GroenLinks):
 
 Voorzitter! De handreikingen bieden genoeg mogelijkheden voor een gezond
beleid. De fractie van GroenLinks ziet daarom geen heil in een verbod. House-party's
maken deel uit van de jeugdcultuur. De benadering die de minister heeft gekozen,
vinden wij een juiste: opstellen van goede regels, creëren van goede
omstandigheden, controleren van drugs door de aanwezigheid van iemand van
bijvoorbeeld de GG en GD, en inbouwen van garanties voor de gezondheidszorg.
Met verbieden lost men niets op. Er komt een illegaal circuit, men gaat ondergronds,
er gaan meer slachtoffers vallen, want er wordt niet meer gecontroleerd, en
er zullen veel meer vervuilde pillen verkocht worden. Illegaal kan men nooit
een gezond klimaat en goede omstandigheden creëren. Al met al zullen
wij er veel slechter voorstaan dan nu. Er zullen helaas veel meer slachtoffers
vallen als house-party's in de illegaliteit zullen verdwijnen.
 
 
 
 
 
 De heer Van Dijke (RPF):
 
 Illegale house-party's ondergronds? Kunt u mij uitleggen, hoe dat in zijn
werk gaat?
 
 
 
 
 
 Mevrouw Oedayraj Singh Varma (GroenLinks):
 
 Als er geen toestemming komt voor house-party's, is men – dat is
bekend – creatief. Men kan van alles verzinnen om illegale house-party's
te organiseren. Men doet dat dan niet meer in de stad of dicht bij de stad,
maar men kan dat in allerlei schuren of kelders doen, op privéterreinen,
wat niet te controleren is. Wij vinden het in ieder geval van groot belang,
dat er goede regels zijn en dat de house-party's gecontroleerd kunnen worden
door de GG en GD. Het voorstel, eerder in het algemeen overleg gedaan door
de Partij van de Arbeid, lijkt mij een onderzoek waard. Ik ben benieuwd wat
de resultaten daarvan zijn. Wij zullen niet voor de motie van de heer Schutte
stemmen, omdat wij vinden dat de minister al goede regels heeft opgesteld.
Nog strengere regels lijken ons uit den boze. Wat er al is, is genoeg.
 
 
 
 
 
 De heer Van Boxtel (D66):
 
 Mijnheer de voorzitter! Als wij het al hebben over een ogenschijnlijke
kloof in de samenleving, lijkt die zichtbaar te worden doordat een deel in
onze samenleving, zoals ik vorige keer al zei, wegzwijmelt bij Strauss en
een ander deel verslaafd is aan het housen. Wij vinden dat produktie en handel
van XTC stevig moet worden aangepakt. Dat is geen geheim. Maar de realiteit
is dat grote groepen jongeren gebruiken en veelal tijdens house-party's. De
kunst is naar onze opvatting niet om hier alleen maar ferme taal uit te slaan,
overigens op grond van goede motieven, maar om uit te dragen dat je het gebruik
ten stelligste ontraadt en tegelijkertijd de eventuele gezondheidsschade zo
veel mogelijk probeert te beperken. Vandaar dat D66 heeft gevraagd de mogelijkheid
te bezien om een gezondheidsheffing te introduceren, die opgelegd kan worden
aan de organisatoren en waaruit preventieve en eventueel repressieve hulp
vanuit de gemeente kan worden geboden, onder andere door inschakeling van
de GGD voor controle van pillen. Natuurlijk zit daar iets paradoxaals in,
dat heb ik vorige keer ook gezegd, maar de realiteit is dat wij met die ontwikkeling
te maken hebben. Ik ben blij met de toezegging van de minister dat zij dat
zal onderzoeken. De motie van de heer Schutte achten wij, gelet op de zorgvuldige
wijze waarop de nota Stadhuis en house, met alle betrokkenen, inclusief de
VNG en andere partijen, tot stand is gekomen, op dit moment niet aan de orde. 
 
 Het voorstel van de Partij van de Arbeid om te komen tot gereguleerde
verstrekking vanuit de overheid, wijzen wij af, omdat wij dan net over de
grens gaan en de overheid zelf distribuant wordt. Ik wil de scheidslijn leggen
bij de verantwoordelijkheid die de gemeente heeft te nemen, namelijk daar
waar het noodzakelijk is om mensen te beschermen en eventueel door controle
op de pillen uit te voeren.
 
 
 
 
 
 Mevrouw Kamp (VVD):
 
 Ik heb een vraag naar aanleiding van uw voorstel om een heffing te introduceren.
Wilt u dan ook heffingen voor extra politie bij voetbalwedstrijden? Hoe ver
wilt u gaan? Gaat het alleen om preventie in het kader van de volksgezondheid
of vindt D66 dat je extra inkomsten moet verwerven door bij grote manifestaties
heffingen op te leggen, waar dan bijvoorbeeld extra politie uit kan worden
betaald?
 
 
 
 
 
 De heer Van Boxtel (D66):
 
 U weet dat wij de discussie ook hebben gevoerd met betrekking tot voetbalwedstrijden.
Een vergunning voor een house-party in Amsterdam kost ƒ 15 of ƒ
16, met allerlei waarborgen, terwijl de gemeente misschien bij een groot aantal
manifestaties duizenden guldens onkosten heeft. Wij vinden het reëel
om aan de minister te vragen om vanuit het oogpunt van de volksgezondheid
te bezien of hier iets kan worden gedaan met een heffing. Een andere mogelijkheid
is dat je onder de vergunningverlening een contract legt met een waarborgsom.
Dan is de vraag of je in dat contract een bepaling op kunt nemen waarin staat
dat de extra inzet vanuit de overheid, die nodig is gebleken om het beheersbaar
te houden, wordt afgetrokken van die waarborgsom.
 
 
 
 
 
 Minister Borst-Eilers:
 
 Mijnheer de voorzitter! Tijdens het algemeen overleg over dit onderwerp
heeft kennelijk bij sommige fracties de gedachte post gevat dat het beleid
ten aanzien van XTC van dit kabinet toch wel erg berustend en terughoudend
is. Het woord "vergoelijkend" is vanmiddag gevallen. Ik ben van mening dat
dat allerminst het geval is. Ik wil graag iets zeggen om dat nader te onderstrepen.
Ik hecht er bijzonder aan om te benadrukken dat ook ik het toenemend gebruik
van XTC door jongeren op house-party's, al dan niet vervuild, een serieus
volksgezondheidsprobleem vind. Het grote gevaar van met name deze pillen is
dat ze door zo'n grote groep jongeren worden gebruikt. In het drugsjargon
wordt dat een mainstream van jongeren genoemd. Dat is toch een afwijking van
andere harddrugs, zoals heroïne, waarbij wij gelukkig kunnen constateren
dat dat maar bij een heel kleine, marginale minderheid van jonge mensen aanslaat.
 
 Namens mijn collega van Justitie zeg ik iets over onze visie op opsporing
en vervolging. Zoals bekend, is XTC geen softdrug volgens de Opiumwet. Dit
betekent dat het tegengaan, opsporen en vervolgen van de produktie en handel
in XTC een even hoge prioriteit bij mijn collega van Justitie heeft als andere
harddrugs. Het gebruik sec van XTC wordt eveneens net zo tegengegaan als het
gebruik van harddrugs. De facto is er wel sprake van een praktijk waarin de
politie niet achter elke gebruiker aan kan zitten.
 
 
 
 
 
 De heer Van Dijke (RPF):
 
 Uit eigen waarneming weet ik dat zeer jeugdigen openlijk dealen tijdens
house-party's. Aan hun hele houding is dit te zien. Er is geen politieman
in de buurt die daar op enigerlei wijze tegen optreedt. Hoe is dit te rijmen
met de zojuist uitgesproken woorden?
 
 
 
 
 
 Minister Borst-Eilers:
 
 Voorzitter! Ik wil ingaan op de situatie van dit moment, op het verschijnen
van de nota en op hetgeen er nu verwacht kan worden. Op zichzelf is de opmerking
van de heer Van Dijke een verontrustend signaal dat ik zonder meer aan de
collega van Justitie zal doorgeven.
 
 Voorzitter! Ik denk dat de Kamer en het kabinet niet van mening verschillen
over het doel waarnaar wij moeten streven. Dat is geen handel in XTC en aanverwante
stoffen, en ook geen gebruik daarvan. In de nota Stadhuis en house staat dit
ook voorop. De nota gaat vooral over het voorkomen van het gebruik. In de
vergunningsvoorwaarden staat onder andere dat de organisator van een house-party
moet zorgen dat er een goede uitvoering van de toegangscontrole en fouillering
op bezit van wapens en van drugs kan plaatsvinden. De vergunning kan worden
onthouden en dat is ook diverse malen gebeurd. De gemeente kan er echt stevig
tegenaan. Wij vinden ook dat dit moet. House-party's zouden echte feesten
moeten zijn en geen levensgevaarlijke bijeenkomsten.
 
 De handreiking is pas op 16 mei jl. naar de gemeenten gestuurd. Zij hebben
haar dus net een maand in huis. Mevrouw Dijksman heeft terecht opgemerkt dat
het om enorm hoge aantallen gaat en dat er verontrustende hoeveelheden worden
gebruikt. Er is ook sprake van vervuilde pillen. Kennelijk is er geen goede
controle. Voorzitter! Ik kan hierop reageren met de opmerking dat wij de gemeenten
nog geen kans hebben gegeven om er met de handreiking inderdaad stevig tegenaan
te gaan. Ik wil overigens absoluut niet te lang wachten met de evaluatie.
Het moet mogelijk zijn, in het najaar te bezien of de gemeenten werkelijk
goed met deze handreiking omgaan; of zij wel alle mogelijkheden benutten.
Uiteraard zal ik de Kamer daarover rapporteren. Ik wil graag mijn oordeel
over deze kwestie opschorten tot na de evaluatie.
 
 De nota bevat ook een aantal passages waarin wordt uitgegaan van de realiteit
dat er sprake is van gebruik van XTC en van vervuilde pillen door bezoekers
van house-party's. De aanbevelingen ter zake zijn gericht op beperking van
de schade aan de gezondheid. Daar sta ik volledig achter. Mijn verantwoordelijkheid
als minister van Volksgezondheid kan niet ophouden bij de inspanningen om
het gebruik te ontmoedigen. Zolang er nog gebruik is – misschien is
deze formulering te optimistisch – moeten de schadelijke gevolgen daarvan
zoveel mogelijk bestreden worden. Ik zeg echter nogmaals dat het voorkomen
van het gebruik echt op de eerste plaats komt.
 
 
 
 
 
 De heer Esselink (CDA):
 
 Een van de beleidsuitgangspunten die in de handreiking worden vermeld,
is dat het gebruik van genotmiddelen verbonden is met jeugdcultuur en uitgaan.
Naast alcohol en tabak, gaat het ook om cannabis en XTC. Het valt mij op dat
in de uitgangspunten die handelen over het voorkomen een ander taalgebruik
wordt gehanteerd. Er wordt dan gezegd dat het beleid zich
zou moeten richten op het voorkomen van gebruik en wat er verder volgt.
 
 
 
 
 De voorzitter:
 
 Ik zie u nu met een dikke stapel papier bij de interruptiemicrofoon staan.
Mag ik u erop wijzen dat dit een afronding is van een algemeen overleg en
geen voortzetting. Wilt u daarom uw interruptie kort houden?
 
 
 
 
 
 De heer Esselink (CDA):
 
 Voorzitter! Ik hoor graag een reactie van de minister op het gegeven dat
daar waar naar mijn mening vergoelijkend wordt gesproken, het woord "is" wordt
gebruikt en daar waar de hoofdinvalshoek zou moeten liggen, over "voorkomen"
in afstandelijke bewoordingen wordt gesproken.
 
 
 
 
 
 Minister Borst-Eilers:
 
 Mijnheer de voorzitter! Ik ben best bereid om de handreiking daar nog
eens op na te lezen, maar ik denk dat de gemeenten het tot de evaluatie dit
najaar nog maar even met deze handreiking moeten doen. Het zou ook verwarrend
zijn als wij de handreiking nu nog zouden herschrijven, want de eerste evaluatie
is al zo dichtbij. Ik ga er bovendien van uit dat het contact in de werkgroep,
die nog steeds functioneert, zo goed is dat de opvattingen van de Kamer zonder
meer zullen worden doorgespeeld aan de gemeenten. Men zal heel goed begrijpen
dat men, daar waar de handreiking een vergoelijkende indruk zou kunnen maken,
dat niet zo moet lezen.
 
 
 
 
 
 De heer Schutte (GPV):
 
 Voorzitter! Het is belangrijk dat de minister gezegd heeft dat de gemeenten
er nu stevig tegenaan kunnen. Ik lees dat echter niet in de handreiking. Ik
vraag niet om een verandering van de handreiking op korte termijn, maar het
moet duidelijk zijn dat dit het standpunt van de minister is en dat de Kamer
dat ook beoogt. Daarom is dit debat nuttig als aanvulling op de handreiking.
 
 
 
 
 
 De heer Van Boxtel (D66):
 
 Voorzitter! De heer Esselink noemde een voorbeeld dat helemaal niet opgaat.
 
 
 
 
 De voorzitter:
 
 Ik zeg nog eens met nadruk dat dit geen algemeen overleg is, maar de afronding
ervan. U mag interrumperen als dat verband houdt met de motie, maar als u
een debat wilt voeren, dan moet u het algemeen overleg op een ander moment
in de commissie voortzetten. Het woord is aan de minister.
 
 
 
 
 
 Minister Borst-Eilers:
 
 Mijnheer de voorzitter! Ter afronding van dit punt en voordat ik iets
zeg over de motie van de heer Schutte, wil ik benadrukken dat de handreiking
niet de enige actie is. De werkgroep en subwerkgroepen werken namelijk ook
aan een aantal andere zaken, waarvan een belangrijke de voorlichting is, zowel
aan de jeugd als aan de organisatoren van de house-party's. Zij zijn wel afgeschilderd
als mensen die er misschien niet zo gevoelig voor zijn, maar ik wil toch trachten
ook hun gemoed te bewegen. Ook zij moeten in elk geval formeel en heel duidelijk
op de hoogte zijn van alle gevaren en risico's. Ten slotte blijft er ook nog
monitoring, registratie en onderzoek plaatsvinden op het gehele dossier.
 
 Dit alles overziende en de motie van de heer Schutte lezende, kan ik alleen
maar concluderen dat zij in mijn ogen niet iets wezenlijks toevoegt aan ons
beleid. Ik kan mij wel voor een groot deel in de motie vinden, maar wil haar
overbodig verklaren, gezien de inhoud van de handreiking die er al ligt.
 
 Ik kom op de langdurige blootstelling aan geluid. Na het algemeen overleg
heb ik mij verdiept in wat hierover in de afgelopen jaren door de Gezondheidsraad
is geadviseerd en gepubliceerd. Uit een vorig bestaan meende ik mij namelijk
te herinneren dat deze raad zich daarmee bezig had gehouden. Dit bleek inderdaad
zo te zijn. Er zijn twee achtergrondstudies gepubliceerd in 1989 en in 1993,
waarvan er één speciaal ging over hard geluid en gehoorschade
bij jongeren. Vorig jaar is er voorts een echt advies gepubliceerd, getiteld
"Geluid en gezondheid". In dit advies toont de Gezondheidsraad zich wat verontrust.
De raad is van mening dat er aanleiding is te veronderstellen dat het luisteren
naar harde muziek op de lange duur wel degelijk tot schade aan het gehoor
kan leiden. Het ergste is dit bij degenen die in een popgroep spelen, of bij
mensen die via hoofdtelefoons naar keiharde muziek luisteren. De Gezondheidsraad
pleit dan ook voor een onderzoek naar de huidige gehoorkwaliteit bij jongeren,
met name in relatie tot de blootstelling. Net zoals het bureau medische milieukunde
van de GGD in Rotterdam meen ook ik dat er alle aanleiding is om onderzoek
te laten verrichten naar de gehoorscherpte van de Nederlandse jeugd op dit
moment en de gemeenten te vragen de aanbevelingen van de Rotterdamse onderzoekers
op te nemen in hun vergunning. Die Rotterdamse onderzoekers hebben immers
geadviseerd de geluidsinstallaties op een bepaald maximum af te stellen. Ik
hoop niet dat dit meteen alle charme aan die feestjes ontneemt. Het is immers
"hoe harder hoe mooier", zo heb ik begrepen. Zij adviseren tevens om geluidsarme
ruimten open te stellen waar men de oren even kan laten uitrusten en om op
dit punt duidelijke voorlichting te geven.
 
 
 
 
 
 De heer Van Dijke (RPF):
 
 Voordat de minister een oordeel uitspreekt over mijn motie, wil ik haar
van het volgende in kennis stellen. Ik heb een house-party in Rotterdam bezocht,
en toen ik mijn hand tegen de muur legde, voelde ik dat deze zodanig trilde
dat geen spoor van twijfel mogelijk was over het antwoord op de vraag of de
muziek te hard stond. Daar werd echter wel voldaan aan de regelgeving die
de minister net noemde.
 
 
 
 
 
 Minister Borst-Eilers:
 
 Er is dus alle reden om nogmaals een onderzoek in te stellen. In de motie
van de heer Van Dijke wordt de regering verzocht de uitkomsten van dat onderzoek
voor 1 november 1995 aan de Kamer toe te zenden. Ik was eigenlijk van plan
om een nieuw onderzoek te laten instellen, gefinancierd met onderzoeksgeld
van het ministerie. Dat zal nooit van z'n leven op 1 november 1995 afgerond
zijn.
 
 Ik ben wel graag bereid – nu citeer ik uit een aantal gepubliceerde
onderzoeken – de Kamer voor 1 november 1995 een kort overzicht toe te
sturen van de stand van kennis op dit gebied.
 
 
 
 
 
 De heer Van Dijke (RPF):
 
 Voorzitter! Dat is voor mij aanleiding om mijn motie in te trekken.
 
 
 
 
 De voorzitter:
 
 Aangezien de motie-Van Dijke (23760, nr. 5) is ingetrokken, maakt zij
geen onderwerp van beraadslaging meer uit.
 
 
 
 
 
 De heer Van Boxtel (D66):
 
 Het is heel plezierig dat wij dat overzicht krijgen. Ik
begrijp dat de heer Van Heest van de GGD in Amsterdam net is gepromoveerd
op dit onderwerp. Ik vraag mij dan wel af of wij echt nog veel geld moeten
uitgeven aan nieuw onderzoek. Of gaat het om de afweging op het ministerie
van VWS of dit dwingt tot nieuwe regelgeving?
 
 
 
 
 
 Minister Borst-Eilers:
 
 Deze aanvulling van de heer Van Boxtel is zeer welkom. Hij heeft volkomen
gelijk. Als wij de stand van kennis inventariseren en het blijkt dat die voldoende
is, dan hoeven wij niet opnieuw een onderzoek te verrichten. Ik wist niet
dat iemand op dit onderwerp gepromoveerd is. Als er werkelijk zoveel materiaal
voorhanden is, kunnen wij daarmee misschien volstaan. Dan zou dat ook moeten
leiden tot aanscherping van de regelgeving. Die zou dan steviger moeten zijn
dan de heer Van Dijke in Rotterdam heeft ervaren.
 
 Mevrouw Kamp heeft aan mij gevraagd of ik overleg wil voeren met collega
Jorritsma van Verkeer en Waterstaat over het niet rijden met de auto onder
invloed van drugs. Naar mijn beste weten is het volgens de bestaande Wegenverkeerswet
verboden om achter het stuur plaats te nemen na het gebruik van bepaalde geneesmiddelen
en bepaalde drugs. Dat wil ik graag even precies uitzoeken. Het resultaat
daarvan zal ik schriftelijk aan de Kamer kenbaar maken. In dat geval zou het
overleg met mevrouw Jorritsma overbodig zijn, maar wellicht kan dan nog wel
worden gesproken over de vraag of de controle ooit daarop wordt gericht. Dat
zou dan toch op z'n minst moeten gebeuren.
 
 
 
 
 
 Mevrouw Kamp (VVD):
 
 Daar ging het mij juist om. In Duitsland heeft men nu een wet hierover
ingediend. Wellicht wil de minister even bekijken wat wij hebben en wat het
Duitse systeem inhoudt.
 
 
 
 
 
 Minister Borst-Eilers:
 
 Ik kan kort zijn over mijn reactie op het voorstel van mevrouw Dijksman.
Vanmiddag heb ik het verslag ontvangen. Ik meen dat mevrouw Kamp en de heer
Van Boxtel het goed hadden. Het ging over de sympathie. Ik was ervan overtuigd,
dat haar voorstel werd gedaan vanuit een sympathieke invalshoek, namelijk
het zoveel mogelijk beperken van de gevaren voor de gezondheid. Wat ik daarover
verder heb gezegd, is inmiddels in het verslag opgenomen. Tijdens het algemeen
overleg heb ik ook gezegd dat ik het voorstel van de gezondheidsheffing als
een serieus onderwerp aan de werkgroep wil voorleggen voor commentaar. De
realiteitswaarde van het voorstel van de heer Van Boxtel schat ik wel hoger
in.
 
 
 
 
 
 De heer Schutte (GPV):
 
 Als mijn motie overbodig zou zijn, zou ik haar intrekken. Ik meen echter
dat wij geconstateerd hebben dat de ondertekenaars een andere interpretatie
van de stukken hebben gegeven en het dus niet eens zijn met het adagium "overbodig".
Daarom handhaven wij de motie.
 
 
 
 
 
 De beraadslaging wordt gesloten.
 
 
 
 
 De voorzitter:
 
 Ik stel voor, aanstaande dinsdag te stemmen.
 
 
 
 
 
 Daartoe wordt besloten.
 
 
 
 
 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/h-tk-19941995-89-5276-5286.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl