ECLI:NL:GHARL:2023:8589, Gerechtshof Arnhem-Leeuwarden, 13-10-2023, Wahv 200.322.301/01
Gerechtshof Arnhem-Leeuwarden — Uitspraak 
Datum: 2023-10-13 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Strafrecht; Strafprocesrecht

Samenvatting: Geen toereikende machtiging overgelegd in de procedure bij de kantonrechter. De kantonrechter heeft het beroep tegen de beslissing van de officier van justitie niet-ontvankelijk kunnen verklaren. De kantonrechter is hierbij niet buiten de omvang van het geding getreden. Het hof stelt ambtshalve vast dat de redelijke termijn in eerste aanleg is overschreden. Dit leidt niet tot matiging van het sanctiebedrag, aangezien de kantonrechter de sanctie niet heeft kunnen beoordelen. Het hof zal dan ook volstaan met de vaststelling dat de redelijke termijn in eerste aanleg is overschreden.

GERECHTSHOF ARNHEM-LEEUWARDEN  
    zittingsplaats Leeuwarden
    
    
      
        
        
        
          
            
              Zaaknummer 
            
            
              : Wahv 200.322.301/01
            
          
          
            
              CJIB-nummer 
            
            
              : 234612597 
            
          
          
            
              Uitspraak d.d.
            
            
              : 13 oktober 2023
            
          
        
      
    
    
    
    
      
        Arrest op het hoger beroep inzake de Wet administratiefrechtelijke handhaving verkeersvoorschriften (Wahv) tegen de beslissing van de kantonrechter van de rechtbank Midden-Nederland van 16 december 2022, betreffende
    
    
    
    mr. M. Lagas, 
    kantoorhoudende te Amsterdam,
    
    
      beweerdelijk optredende namens
    
    
    
      [de betrokkene] B.V. (hierna: de betrokkene),
    gevestigd te [vestigingsplaats] .
    
    
    De beslissing van de kantonrechter
    De kantonrechter heeft het beroep van de betrokkene tegen de beslissing van de officier van justitie niet-ontvankelijk verklaard.  
    
    
  
  
    Het verloop van de procedure
    
      Mr. M. Lagas (hierna: Lagas) heeft hoger beroep ingesteld tegen de beslissing van de kantonrechter. Er is gevraagd om een proceskostenvergoeding.
      De advocaat-generaal heeft de gelegenheid gekregen een verweerschrift in te dienen. Van die gelegenheid is geen gebruik gemaakt. 
    
    
    
  
  
    De beoordeling
    1. De kantonrechter heeft het beroep tegen de beslissing van de officier van justitie niet ontvankelijk verklaard, omdat geen machtiging is overgelegd waaruit blijkt dat Lagas gemachtigd is om namens de betrokkene beroep in te stellen.
    
    2. Lagas voert aan dat de vraag of een gemachtigde als zodanig kan worden aangemerkt geen kwestie van openbare orde betreft en om die reden niet ambtshalve dient te worden getoetst. Dit betekent dat de kantonrechter buiten de omvang van het geding is getreden (vgl. art. 8:69, eerste lid, van de Algemene wet bestuursrecht). Lagas verwijst hierbij naar het arrest van het hof van 4 juli 2022, ECLI:NL:GHARL:2022:5647 en verzoekt het hof de beslissing van de kantonrechter te vernietigen en tot een inhoudelijke behandeling van de zaak over te gaan. 
    
    3. Het hof stelt vast dat de inleidende beschikking is gericht aan de betrokkene, [de betrokkene] B.V. Op 27 juli 2020 is administratief beroep ingesteld door Lagas. Het administratief beroep is door de officier van justitie inhoudelijk beoordeeld en ongegrond verklaard. Tegen deze beslissing is door Lagas beroep ingesteld bij de kantonrechter.
    4. Op grond van artikel 9, eerste lid, van de Wahv kan tegen de beslissing van de officier van justitie beroep worden ingesteld door degene die administratief beroep heeft ingesteld. Indien een ander dan de betrokkene beroep instelt, kan de rechter naar analogie van artikel 8:24, tweede lid, van de Algemene wet bestuursrecht van degene die het heeft ingesteld, in dit geval Lagas, een schriftelijke machtiging verlangen.
    
    5. Bij het beroepschrift tegen de beslissing van de officier van justitie is een machtiging van [naam1] aan [naam2] B.V. gevoegd. Uit deze machtiging blijkt niet dat [naam1] door de betrokkene is gemachtigd om beroep in te stellen. De kantonrechter heeft de beweerdelijk gemachtigde daarom in de (tussen)beslissing van 25 augustus 2022 in de gelegenheid gesteld om, binnen vier weken na verzending van deze beslissing alsnog een toereikende machtiging naar de rechtbank te sturen. In de beslissing is vermeld dat indien het verzuim niet wordt hersteld, de kantonrechter het beroep niet-ontvankelijk kan verklaren.
    
    6. Het hof stelt vast dat Lagas het door de kantonrechter geconstateerde verzuim niet heeft hersteld. Nu Lagas geen toereikende machtiging heeft overgelegd, kan hij niet als gemachtigde van de betrokkene worden beschouwd.
    
    7. Anders dan in het arrest waar Lagas naar verwijst, heeft de kantonrechter hier het beroep bij de officier van justitie tegen de inleidende beschikking niet (alsnog) niet-ontvankelijk verklaard.
    
    8. Het voorgaande brengt mee dat de kantonrechter het beroep tegen de beslissing van de officier van justitie niet-ontvankelijk heeft kunnen verklaren.
    
    9. Het hof stelt ambtshalve vast dat de redelijke termijn van berechting als bedoeld in artikel 6, eerste lid, van het Verdrag tot bescherming van de rechten van de mens en de fundamentele vrijheden (EVRM) in eerste aanleg is overschreden. De inleidende beschikking is op 9 juli 2020 aan de betrokkene toegezonden en de procedure in eerste aanleg is eerst geëindigd met de beslissing van de kantonrechter van 16 december 2022. Deze termijnoverschrijding leidt in dit geval niet tot matiging, nu de kantonrechter niet is toegekomen aan de beoordeling van de sanctie die aan de betrokkene is of had moeten worden opgelegd (vgl. ov. 16 van het arrest van het hof van 28 juli 2023, vindplaats op rechtspraak.nl: ECLI:NL:GHARL:2023:6369). Dat betekent dat het hof hier niet tot matiging van het sanctiebedrag kan overgaan maar zal volstaan met de vaststelling dat de redelijke termijn van berechting in eerste aanleg is overschreden.
    
    10. Gelet op het voorgaande zal het hof de beslissing van de kantonrechter bevestigen. Voor het toekennen van een proceskostenvergoeding bestaat geen aanleiding.
    
    
  
  
    De beslissing
    Het gerechtshof:
    
    
      bevestigt de beslissing van de kantonrechter;
    
    
    
      wijst het verzoek om vergoeding van proceskosten af.
    
    
    
      Dit arrest is gewezen door mr. De Witt, in tegenwoordigheid van mr. Pullens als griffier, en op een openbare zitting uitgesproken.