Voortzetting van de behandeling van het wetsvoorstel Wijziging van het Wetboek van Strafvordering met betrekking tot het hoger beroep in strafzaken, het aanwenden van gewone rechtsmiddelen en het wijzigen van de telastlegging (stroomlijnen hoger beroep) (30320)
Staten-Generaal — Handelingen 
Datum: 2014-07-05 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Handeling 2006-2007, pag. 67-72

 
 
 

Handeling

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Vergadernummer
Datum vergadering

19-10-2006

Eerste Kamer der Staten-Generaal

2006-2007

nr. 2, pagina 67-72

03-10-2006

 

 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties over kamerdossier

Kamerdossier 30320Toon publicaties die dit dossier behandelen

 
 
 Publicaties in vergadering

Voortzetting van de behandeling van het wetsvoorstel Wijziging van het Wetboek van Strafvordering met betrekking tot het hoger beroep in strafzaken, het aanwenden van gewone rechtsmiddelen en het wijzigen van de telastlegging (stroomlijnen hoger beroep) (30320)Pagina 67-72
Lijst van besluiten (dinsdag 3 oktober 2006)Pagina 78-78
Voortzetting van de behandeling van het wetsvoorstel Regels inzake geurhinder vanwege tot veehouderijen behorende dierenverblijven (Wet geurhinder en veehouderij) (30453)Pagina 72-78
Lijst van ingekomen stukken, met de door de Voorzitter ter zake gedane voorstellen (dinsdag 3 oktober 2006)Pagina 78-79
Stemming over het wetsvoorstel Wijziging van de Wet gelijke behandeling van mannen en vrouwen en het Burgerlijk Wetboek ter uitvoering van Richtlijn 2002/73/EG (30237)Pagina 53-58
Presentie en opening (dinsdag 3 oktober 2006)Pagina 53-53
Behandeling van het wetsvoorstel Regels inzake geurhinder vanwege tot veehouderijen behorende dierenverblijven (Wet geurhinder en veehouderij) (30453)Pagina 63-67
Noot 1 (zie blz. 53): JBZ-instemmingsbesluitenPagina 80-80
Behandeling van het wetsvoorstel Wijziging van het Wetboek van Strafvordering met betrekking tot het hoger beroep in strafzaken, het aanwenden van gewone rechtsmiddelen en het wijzigen van de telastlegging (stroomlijnen hoger beroep) (30320)Pagina 58-63

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 40 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
Aan de orde is de voortzetting van de behandeling van:het wetsvoorstel Wijziging van het Wetboek van Strafvordering met betrekking
tot het hoger beroep in strafzaken, het aanwenden van gewone rechtsmiddelen
en het wijzigen van de telastlegging (stroomlijnen hoger beroep) (30320).De beraadslaging wordt hervat.Minister Hirsch Ballin:Voorzitter. Ik bedank u en de woordvoerders voor de vriendelijke welkomstwoorden
die mij in eerste termijn ten deel vielen.De uitgangspunten van de heer Witteveen kan ik alleen maar onderschrijven.
Uitvoerende instanties moet inderdaad altijd de vraag worden gesteld of zij
ook beter kunnen werken door een wetsvoorstel. Het is dan ook belangrijk dat
ik erop wijs dat het wetsvoorstel tot stand is gekomen in wisselwerking met
degenen die het zullen moeten uitvoeren. Daarbij kan men denken aan rechters,
maar dat waren niet de enige betrokkenen, want ook de Raad voor de rechtspraak
was erbij betrokken. Op blz. 35 en verder van de memorie van toelichting en
in de brief van mijn voorganger van 27 maart jongstleden is ook te lezen
dat er rekening is gehouden met de uitvoeringsmogelijkheden van
het wetsvoorstel, zoals het gebruik van standaardformulieren.De heer Witteveen is ingegaan op de waarden van de strafrechtspleging
die zowel in bagatelzaken als in ernstige zaken moeten worden gerealiseerd.
Hij wees er, overigens net als de heer Pruiksma, op dat er in het wetsvoorstel
wordt gewerkt met een derde categorie, namelijk zaken die niet behandeld mogen
worden als een bagatelzaak, waarbij geen hoger beroep nodig is, maar waarbij
het wel wenselijk is dat er een toegespitste vorm van hoger beroep is.Een toegespitste vorm van hoger beroep is geen vreemd verschijnsel. Ik
heb zeer recente ervaring met het hoger beroep in bestuursrechtelijke zaken.
Ik zal ook ingaan op de verschillen, maar dat neemt niet weg dat er ook overeenkomsten
zijn tussen bestuursrechtelijke en strafrechtelijke zaken. Zo vervult de hogerberoepsrechter
zijn of haar rol niet per se beter wanneer de hele procedure wordt overgedaan.
Uit eigen ervaring kan ik zeggen dat het tegendeel waar is. Als in een hoger
beroep de behandeling van een zaak – en dat geldt ook voor strafzaken –
kan worden toegespitst op de discussiepunten uit de behandeling in eerste
aanleg, kan de hogerberoepsrechter zijn specifieke rol beter vervullen. Dat
is een ervaring uit andere rechtszaken en zeker van de manier waarop het hoger
beroep in bestuursrechtelijke zaken zich heeft ontwikkeld. Overigens heb ik
ook nog de periode meegemaakt waarin de hogerberoepsrechter het als zijn taak
zag om de procedure over te doen. Door de toespitsing van het hoger beroep
op wat in geschil is, kan de hogerberoepsrechter zijn rol beter vervullen.In het wetsvoorstel is dat gegeven op een aantal manieren verdisconteerd,
niet alleen door de gedachtegang van het voortbouwend appel, maar ook door
te werken met een grievenstelsel, zij het niet altijd in de meest strikte
zin van het woord. In een deel van de bestuursrechtspraak, het vreemdelingenrecht,
kennen wij een zeer strikte benadering van het grievenstelsel. Dat is ook
tot uitdrukking gekomen in de mogelijkheid om de behandeling in hoger beroep
afhankelijk te stellen van een verlof.Ik kom nu op de vraag of dat bij strafzaken anders moet worden gezien
dan bij bestuursrechtelijke zaken. Door de heren Witteveen en Pruiksma en
mevrouw Broekers is er terecht op gewezen dat het om het strafrecht gaat.
Dat heeft ook zijn plaats in het kader van een veiligheidsprogramma waarin "voortvarende
afdoening" als trefwoorden zijn genoteerd. Ook op het gebied van het
strafrecht is een en ander niet alleen doenlijk maar ook aanvaardbaar. De
vraag of dat in overeenstemming is met het vereiste van hoger beroep in strafzaken,
de eisen die daaraan worden gesteld door het Internationaal Verdrag inzake
Burgerrechten en Politieke Rechten en door het EVRM, was al gesteld door de
Raad van State. De raad vond het niet een bedenkelijk punt, maar stelde voor
om een nadere toelichting erop te geven in de memorie van toelichting. Die
toelichting is gegeven. Ik heb mij voor de zekerheid de uitspraken laten aanreiken
van de Europese Commissie voor de Rechten van de Mens en het Europese Hof
voor de Rechten van de Mens. Overigens weten wij het ook vanwege de verschillen
met andere rechtstelsels die moeten werken onder het systeem van het EVRM.
Het is aanvaardbaar, binnen bepaalde grenzen die onder meer te maken hebben
met wat aan de orde wordt gesteld, als het gaat om een toegespitste vorm van
hoger beroep, zoals het verlofstelsel en andere selectiemechanismen, zeker
in een stelsel waarin grieven naar voren moeten worden gebracht op basis waarvan
de hogerberoepsrechter oordeelt. De hogerberoepsrechter hoeft dus niet per
se de hele procedure over te doen.De heer Witteveen heeft gezegd dat naar zijn mening toespitsing in hoger
beroep kan plaatsvinden. Het gaat inderdaad niet om een zuiver grievenstelsel.
De mogelijkheid om ambtshalve vragen onder ogen te zien, blijft behouden.
De heer Witteveen vroeg of daarmee de equality of arms niet wordt doorbroken.
Ik zie dat niet in. Waarom zou de equality of arms in het strafproces daarmee
worden doorbroken? Op de gevolgen van wijzigingen en aanpassingen in de tenlastelegging
is in de schriftelijke voorbereiding al voldoende ingegaan. De verdachte kan
zich daar uiteraard op verweren. Het verlofstelsel zal inderdaad het midden
moeten vinden tussen de bagatelzaken en de zaken waarbij het hoger beroep
wel degelijk verlof moet krijgen.Het laatste punt van specifieke zorg dat de heer Witteveen naar voren
bracht, betrof het afschaffen van de eenparigheidsregel. Dat punt kwam ook
naar voren in het betoog van de heer Pruiksma. Ik kan dat begrijpen want er
bestaat natuurlijk een zekere vertrouwdheid en gehechtheid bij degenen die
gewerkt hebben vanuit het beginsel dat de hogere beroepsrechter meer gebonden
is dan de eerste rechter. Er is echter geen sprake van een soort denkbeeldig
panel van zes rechters waarin plotseling de minderheid de meerderheid overstemt.
Ik heb met de Kamer het volste respect voor de rechtbanken. Dat is zelfs een
uitgangspunt van dit wetsvoorstel. Wij gaan ervan uit dat de rechtbanken in
beginsel rechtszaken volledig en volwaardig afdoen. De hogerberoepsrechter
is echter de hogere rechter in ons rechtstelsel. Als de hogere rechter bij
meerderheid, zonder publieke dissenting opinions, tot een andere conclusie
komt dan de rechter in eerste aanleg, dan zeggen wij niet dat de zes rechters
als het ware een panel vormen van rechters waarop het meerderheidsbeginsel
van toepassing is. De hogere rechter is de hogere rechter en heeft het laatste
woord. Zo zit ons rechtstelsel ook in elkaar. De bestaande uitzondering daarop
zou nu vervallen. Dat is ook mogelijk omdat aan het hogere beroep betere kansen
worden gegeven om zich te richten op de zaken waarover wordt gediscussieerd
naar aanleiding van de behandeling in eerste aanleg. Niet alleen degenen die
bij het geschil betrokken zijn, zoals het Openbaar Ministerie en de verdachten,
maar ook de samenleving mag verwachten dat ook als de rechtbank tot vrijspraak
komt, er nog mogelijkheden zijn voor een hernieuwde beoordeling in hoger beroep.
Dat is ook een facet van de strafrechtspraak in twee instanties. Strafrechtspraak
in twee instanties vormt een dienst die wordt bewezen niet alleen aan de verdachten
maar ook aan de samenleving. Ik verwijs op dit punt naar hetgeen mevrouw Broekers
heeft gezegd over de betekenis van het wetsvoorstel in het geheel van een
doeltreffende, slagvaardige en uiteraard ook volledig met de eisen van de
rechtstaten en rechten van de mens overeenstemmende strafrechtspleging.De heer Pruiksma heeft terecht opgemerkt dat het wetsvoorstel mede berust
op gedachten die ontwikkeld zijn in het buitengewoon belangrijke onderzoek
over strafvordering en herziening van het Wetboek van Strafvordering van de
hoogleraren Groenhuijsen en Knigge en hun team. Ik heb de meeste
punten die hij naar voren heeft gebracht beantwoord toen ik deze betrok bij
mijn antwoord aan het adres van de heer Witteveen. De heer Pruiksma heeft
ten aanzien van het mogelijk maken van het partieel appel de reactie van mijn
voorganger aangehaald. Hij bepleit nogmaals om de mogelijkheden hiertoe te
onderzoeken. Wij zijn nu in de laatste maanden van een kabinetsperiode, hoewel
niet aan het einde van de zittingsperiode van de Kamer. Dat biedt de mogelijkheid
om in dialoog met de Kamer de gedachten te laten gaan over de manier waarop
strafvordering verder kan worden ontwikkeld. Er is een wetsvoorstel in voorbereiding
dat incidenteel appel mogelijk maakt in bestuursrechtelijke zaken. Ik zal
graag ook op dit punt bekijken waar de mogelijkheden liggen voor samenhang,
eenheid en verscheidenheid in de rechtsvordering, zowel strafrecht als bestuursprocesrecht
en civielrecht. Ik hoop niet dat u verwacht dat dit in de korte periode die
naar menselijke berekening mij gegund is tot resultaten leidt, maar zoals
bekend begint het met het in studie nemen van onderwerpen. Ik zal daar graag
nogmaals naar laten kijken.Ik zou bijna zeggen dat de heer Pruiksma weet waar hij het over heeft,
want hij heeft het zelf naar voren gebracht, maar misschien doe ik hem daarmee
geen genoegen na hetgeen mevrouw Broekers heeft gezegd, als hij opmerkt dat
bij het landelijk overleg van de voorzitters van strafsectoren de Raad voor
de rechtspraak zit. Dat lijkt mij niet zonder meer een angstaanjagend perspectief
want als er niemand bij zit van de Raad voor de rechtspraak, dan hoort ook
niemand de voorzitters van de strafsectoren zeggen of zij voldoende middelen
hebben. U moet er dus niet zonder meer van uitgaan dat de man of vrouw die
er zit namens de Raad voor de rechtspraak uitsluitend beziet waar nog een
beperking van de inspanningen kan worden gerealiseerd. Dat gebeurt wel. Volgens
mij is het onderzoeken waar de middelen tekortschieten en waar dus herschikking
of toevoeging nodig is, een taak van de Raad voor de rechtspraak. Ik heb al
iets gezegd over de eenparigheidsregel en het voorbeeld over het staken der
stemmen.Mevrouw Broekers sprak over het veiligheidsprogramma, over de voortvarende
afdoening en de ontstaansgeschiedenis ervan en over het belang van aandacht
voor efficiency in het strafproces. Ik ben het met dat laatste volledig eens.
Dat geldt ook voor wat zij zei over de kwaliteitswinst die te vinden is in
het toespitsen van de aandacht. Juist dat is wat ik hoop en verwacht van dit
wetsvoorstel.Zij heeft gelijk dat bij de invoering van zo'n nieuwe benadering de communicatie
van belang is en dat een dergelijke benadering in zekere zin meer eisen stelt
aan de rechter in eerste aanleg. De gedachtegang is immers dat wij een zodanig
goed functionerende rechtspleging in eerste aanleg moeten hebben dat de behandeling
van het hoger beroep zich kan toespitsen op hetgeen nog in geschil is. Dat
vereist inderdaad kwaliteit. Er moeten dus inderdaad heel goede mensen zijn
die dat verlofstelsel hanteren. Ik zal dat onder de aandacht brengen. De vraag
is of dat ten koste gaat van de kwaliteit die vereist is bij de behandeling
van zaken. Door de toespitsing van het hoger beroep kunnen alle leden van
de gerechtshoven hun aandacht richten op hetgeen er uit de eerste aanleg naar
voren is gekomen en hoeven zij dus niet meer alles dunnetjes over te doen.
Daar is inderdaad ervaring voor nodig. Door de toespitsing van de rol van
de appelrechter op wat er nog in geschil is, lijkt het mij redelijk om te
veronderstellen dat het zo zal werken.Er zijn vragen gesteld over de communicatie en over de invoering. Een
punt van zorg was of de strafsectoren allemaal in staat zullen zijn om deze
veranderingen in één klap te verwerken. Ik ben niet in staat
geweest om dat nog eens te bespreken met de mensen van de Raad voor de rechtspraak
en de strafsectoren na de eerste termijn van de Kamer, want ik moest ondertussen
ook vragen van de leden van de Tweede Kamer beantwoorden. Als het wetsvoorstel
tot stand is gekomen, is er een mogelijkheid voor een gefaseerde inwerkingtreding.
De inwerkingtredingsbepaling maakt het mogelijk om het tijdstip van inwerkingtreding
per bepaling verschillend te stellen. Ik wil na de, hopelijk, positieve afhandeling
van het wetsvoorstel in deze Kamer met de Raad voor de rechtspraak bespreken
of inwerkingtreding in één keer van het wetsvoorstel de goede
weg is of dat er een fasering moet worden aangebracht. De raad kan dat op
zijn beurt terugkoppelen naar de voorzitters van de strafsectoren. Ik denk
dat wij hierdoor en door het, zo nodig, gebruiken van de mogelijkheden die
in het wetsvoorstel zijn gegeven, in staat zullen zijn om rekening te houden
met de zorgen die zijn verwoord.De heer Witteveen (PvdA):Voorzitter. Mijn fractie dankt de minister voor het knap geïmproviseerde
antwoord op de vragen.Wij delen het uitgangspunt dat er ruimte moet ontstaan voor professionals
in de uitvoering, maar wij blijven, denk ik, van mening verschillen over de
uitwerking hiervan. Ik wil even nader ingaan op dit uitgangspunt. Een tijdje
geleden bracht de WRR een rapport uit onder de titel Bewijzen van goede dienstverlening.
Het kabinet heeft hier een uitvoerige reactie op geschreven. Ik citeer daaruit: "Voor
de rijksoverheid betekent dit in de eerste plaats dat de professionals zowel
het vertrouwen als de ruimte moeten krijgen om hun werk goed doen. Dat is
een cultuuromslag in het denken van beleidsmakend Nederland."Ik citeer die woorden overigens uit het boek "BeroepsZeer",
een speciaal nummer van Christen Democratische Verkenningen. De inleiding
hiervan is geschreven voor Van den Brink, Jansen en Pessers. Zij halen een
bladzijde daarna onmiddellijk de heer Tjeenk Willink aan, de minister zeer
bekend, die al sinds 1985 meer ruimte voor de uitvoerders van het beleid bepleit.
Hij heeft gezien dat dit een zeer moeilijke zaak is. Ik citeer hem: "Op
de departementen kent men de concrete problemen van de uitvoerders vaak niet.
Dat veranderen is een hels karwei. Het betekent namelijk dat anderen, de uitvoerders,
deskundig zijn. Het betekent ook dat beleidsposities en pretenties op het
spel komen te staan. Het betekent ten slotte risico te durven nemen."Ik heb deze kleine inleiding gegeven omdat ik denk dat met betrekking
tot de uitwerking van het wetsvoorstel, de uitvoering, niet voldoende diep
is afgedaald in de organisatie van de rechterlijke macht. Er is drie jaar
voorbereiding geweest. Het werk van Groenhuijsen en Knigge is buitengewoon
mooi geweest. Het idee van het voortbouwende appel is prachtig. Er heeft ook
het nodige overleg plaatsgevonden. Ik stel echter toch op grond van wat mijn
zegslieden uit het veld mij hebben laten weten vast dat de uitwerking niet
zodanig is dat zij het idee hebben dat zij ermee kunnen werken.
Dat geldt voor het voortbouwend appel en voor het verlofstelsel.Is het niet het beste om nu een time-out in te lassen, dus het wetsvoorstel
niet vandaag aan te nemen, en eerst eens met de ongeveer vijftig mensen om
wie het gaat, namelijk de voorzitters van strafkamers van gerechtshoven of
hun vertegenwoordigers, om de tafel te gaan zitten? Er kan dan worden geïnventariseerd
waar de knelpunten zitten, of die binnen het wetsvoorstel zelf kunnen worden
verholpen door uitvoeringsmaatregelen of dat hiervoor enkele aanvullende voorzieningen
in de vorm van een novelle noodzakelijk zijn. Als wij dat zouden doen, zouden
wij tegemoetkomen aan de wens van de WRR om ruimte te geven aan de uitvoering
en aan de expressis verbis gegeven wensen van het kabinet die ik net uit het
CDA-boek citeerde.Het overleg moet niet alleen de praktische vragen betreffen die ik net
noemde, maar ook de principiële kwesties. De minister heeft mijn fractie,
vrees ik, niet overtuigd met betrekking tot de eenparigheid. Hij beziet dat
helemaal vanuit de optiek van de rechter. Vanuit dat opzicht is het verdwijnen
van de eenparigheid geen groot verlies. Bekeken vanuit de verdachte is de
eenparigheid een waarborg dat met zijn belangen in hoger beroep extra rekening
is gehouden. Dat lijkt mij een normaal en gangbaar deel van ons systeem.Ik houd ook de vrees dat deze maatregelen wel degelijk zijn ingegeven
door de wens door zaken goedkoper, sneller en handiger te regelen. Er zijn
zaken die niet zo simpel zijn, maar toch tot een lage straf leiden. Dat is
bijvoorbeeld in het milieurecht het geval, bij bepaalde vergunningen. Het
gevaar bestaat dat mensen die daarmee te maken hebben hun verhaal niet meer
kunnen doen. Dat zal het vertrouwen in justitie aantasten. Ik ben het dus
niet eens met mevrouw Broekers.Ik heb nog enkele vragen over de capaciteit. Ik zou graag van de minister
de verzekering hebben dat er inderdaad middelen beschikbaar komen voor het
goed uitvoeren van het gestroomlijnde hoger beroep, waar wellicht ervaren
rechters voor nodig zijn. Daarnaast moet worden bekeken hoe het zit met zittingruimte
en moeten de Lamicienormen voor de zwaardere zaken worden bekeken, zodat er
in elk geval profijt wordt getrokken van deze omwenteling in de praktijk.Mijn fractie vreest dat deze Kamer op dit moment nog niet tot een verstandig
besluit over deze wet kan komen. Wij denken dat het verstandig is om eerst
het overleg wat dieper in de uitvoering te zoeken, daarover te rapporteren
en aan de hand daarvan te bezien wat het lot van dit wetsvoorstel zou kunnen
zijn. Ik hoop uiteraard dat ik mijn fractie kan adviseren om met de afronding
van dit proces in te stemmen, maar op dit moment acht ik dat nog niet verantwoord.De heer Pruiksma (CDA):Voorzitter. Ik dank de minister voor de uitvoerige beantwoording van de
vragen. Hij is uitvoerig ingegaan op de kwestie van beleid en uitvoering.
Buiten Den Haag blijft echter het beeld van de Haagse vissenkom of de Haagse
kaasstolp nog wel eens bestaan. In de praktijk bestaat niet altijd begrip
voor het abstractieniveau waarop de discussie wordt gevoerd. De minister verwijst
op bladzijde 35 van de memorie van toelichting naar de brief van zijn voorganger
van 27 maart jongstleden, maar die lost het probleem dat wij hebben opgeworpen
inzake het algemeen open criterium niet op. Dat is een soort openeindformulering
waar iedereen mee aan de haal kan gaan, om het zo maar te zeggen. Als er sprake
is van een verlofstelsel en van de voorzitter, rijst vanzelf de vraag welke
voorzitter: de meest ervaren, de jongste bediende, de luiste, de ijverigste,
de wijste, de domste? Ga zo maar door. Op dit moment is daar niet echt een
grens voor te trekken, maar wij willen het wel weten. De norm is bedacht op
een hoog academisch abstractieniveau, maar zal in de praktijk aanleiding tot
problemen geven.De minister spreekt over een toegespitste vorm van hoger beroep, maar
hij weet ook dat in de memorie van toelichting is gesteld dat nu juist niet
tot invoering van het grievenstelsel wordt besloten, omdat de rechter bewust
de mogelijkheid moet hebben om de artikelen 348 en 350 van het Wetboek van
Strafvordering in volle omvang toe te passen. Het argument dat niet de gehele
procedure hoeft te worden overgedaan, speelt in zoverre geen rol. Wat de eenparigheid
van stemmen betreft, gaat het niet om vertrouwdheid met en gehechtheid aan
die norm en ook niet om het feit dat het Hof een hogere rechter is, al is
dat natuurlijk op zichzelf wel zo. Het standpunt van de minister is theoretisch
volstrekt juist en zuiver, maar in het geheel van de afweging en voor de verdachte,
dus de burger die terechtstaat, is het toch één doorlopend proces.
De burger maakt niet zozeer onderscheid tussen rechtbanken en gerechtshoven.
Als hij in de raadkamer had mogen kijken, zou hij tot zijn verbijstering bij
het staken van de stemmen toch worden veroordeeld. Ik voeg hier nogmaals aan
toe dat het standpunt van de minister theoretisch volstrekt juist en zuiver
is.Over het partieel appel heeft de minister ons een toezegging gedaan. In
de dialoog met de Kamer heeft hij gezegd dat de invoering van incidenteel
appel in het strafrecht aan de orde kan komen. Wij danken hem voor die toezegging.
De minister probeert mij gerust te stellen door de bijeenkomsten van het landelijk
overleg van sectorvoorzitters te noemen, waar dan de meneer of mevrouw van
de Raad voor de rechtspraak bij zit. Ik heb al gezegd dat deze mensen wel
aan de geldkraan zitten. Ook kunnen zij aan "forum shopping" doen
door in te schieten op het niveau dat zij wenselijk achten: de presidentenvergadering,
de landelijke sectorvoorzitters of de vergadering van persrechters, waar zij
ook bij zitten."Kwaliteit kost tijd", heet het rapport. Daar had op moeten
volgen: "en geld". Dat staat er niet bij en dat is jammer. Het is
een tekortkoming in de titel. Wij danken de minister voor zijn toezegging
om de gefaseerde invoering van verschillende onderdelen van dit wetsvoorstel
nader te bestuderen, want daar hikt de praktijk nogal sterk tegenaan.In mijn eerste termijn heb ik onder andere gevraagd naar de wenselijkheid
van een evaluatiemoment. Daarop heb ik nog geen antwoord van de minister gekregen.
Verder heeft mijn fractie het vraagstuk van het gezag van gewijsde opgeworpen
ingeval een verdachte niet in appel gaat en ingeval een verdachte wel in appel
gaat, maar geen verlof krijgt. Niettemin dank ik de minister voor zijn toezeggingen
aan ons. Ik hoop dat wij de rest van de antwoorden in de tweede termijn van
de minister krijgen.Mevrouw Broekers-Knol (VVD):Voorzitter. Ik dank de minister voor de beantwoording. Ik heb alleen nog
geen antwoord gekregen op de vraag of uit de opmerking van de minister in
de memorie van antwoord moet worden afgeleid dat bij uitstek ervaren raadsheren
in staat zijn om snel tot de kern door te dringen en dat derhalve per definitie
een ervaren raadsheer moet worden ingezet bij de beoordeling in het kader
van het verlofstelsel. Als dit laatste het geval is, vraagt mijn fractie zich
af of er genoeg ervaren raadsheren over zijn om ingezet te worden in gecompliceerde
zaken. Hun aantal is natuurlijk beperkt. Je kunt ook niet alsmaar iedereen
voor alles inzetten. Als zij ingezet moeten worden bij de beoordeling van
het verlofstelsel, is er dan nog voldoende capaciteit aan ervaren raadsheren
over om in te zetten in gecompliceerde zaken?Minister Hirsch Ballin:Voorzitter. De heer Witteveen lijkt het wenselijk te vinden dat wij het
wetsvoorstel nog even laten hangen en dan verder kijken. Ik weet niet of hij
het zo bedoelde, maar als dat wel het geval is, wil ik hem tegenspreken. Hij
beriep zich in ieder geval op anonieme getuigen die hem te verstaan hadden
gegeven dat er anders allerlei problemen zouden ontstaan. In het kader van
goede strafvordering hoef ik hem niet uit te leggen dat het met zegslieden
van wie alleen wordt gezegd dat zij ergens diep zitten, soms ook wat moeilijk
is om te reageren op bedenkingen die verder niet of nauwelijks terug te vinden
zijn in de consultatieprocedure die mijn voorganger heeft doen uitvoeren.De heer Witteveen (PvdA):Voorzitter. Het debat hoeft u niet te voeren met anonieme zegslieden,
maar met mij. De bedenkingen zijn in mijn eerste termijn uitgebreid aan de
orde gekomen. Zij betroffen zowel de praktische als de principiële kanten
van de invoering. Ik geloof dus dat wij daar rustig met elkaar over kunnen
spreken.Minister Hirsch Ballin:Goed. Dan laat ik het gezagsargument uit het betoog van de heer Witteveen
in tweede termijn even ter zijde.Ik verwijs naar openbare gegevens in het kader van de uitvoerbaarheid.
Zoals ook in de memorie van toelichting is vermeld, stond de Nederlandse Vereniging
voor Rechtspraak positief tegenover het wetsvoorstel dat mijn voorganger in
concept aan die vereniging heeft voorgelegd. Uiteraard is er ook met de Raad
voor de rechtspraak overleg over gevoerd. Verder is het Openbaar Ministerie
erin gekend. U kunt er dus echt op rekenen dat dit berust op een in de praktijk
doorgelichte verandering in de werkwijze. Hierbij verwijs ik niet naar anonieme
bronnen, maar naar wat er in de bijlagen bij het dossier van het wetsvoorstel
te vinden is. Die zijn ook openbaar. Het gaat natuurlijk wel om een verandering
in de werkwijze. Ook voor de voorstellen van de hoogleraren Groenhuijsen en
Knigge en hun team geldt dat die uit intensief contact met de praktijk van
de strafrechtspraak tot stand zijn gekomen. Geen mens kan natuurlijk verrassingen
uitsluiten, maar dat geldt voor elk wetsvoorstel. Het beste dat ik u kan voorstellen
om als mogelijkheid onder ogen te zien, lijkt mij dat wij doen wat ik net
aan de heer Pruiksma heb toegezegd, namelijk om, gebruikmakend van de mogelijkheid
die in dat wetsvoorstel gegeven is, om, zo nodig, tot een gefaseerde invoering
over te gaan, via de Raad voor de rechtspraak een toets onder mensen die ermee
moeten werken uit te voeren op welk moment men, eventueel per onderdeel verdeeld,
in staat is om met de nieuwe wetgeving te werken.De heer Witteveen (PvdA):Ik ben natuurlijk blij met de toezegging die u aan de heer Pruiksma hebt
gedaan.Minister Hirsch Ballin:Die heb ik aan uw Kamer gedaan.De heer Witteveen (PvdA):U zei zelf dat u die aan de heer Pruiksma had gedaan, dus ik citeerde
u.Minister Hirsch Ballin:Excuus daarvoor. Ik probeer het staatsrechtelijk recht te zetten.De heer Witteveen (PvdA):Dan zal ik mijn opmerkingen verder aan de regering richten. Dat lijkt
mij ook staatsrechtelijk correct.Ik wil weten of bij het toetsen in hoeverre de wet uitvoerbaar is, ook
aandacht wordt besteed aan de knelpunten waar voorzitters van strafkamers
van gerechtshoven mee te maken krijgen en met name aan de vraag wat precies
de positie is van het moment waarop zij verlof verlenen. Volgens de regering
is dat geen raadkamerprocedure, maar een of andere procedure die nu eigenlijk
buiten het bestek van strafvordering valt en waar nog geen regels voor te
geven zijn. Dat wordt als een knelpunt ervaren. Wellicht worden in het overleg
suggesties gedaan voor een verstandige omgang hiermee. Voorts vraag ik de
minister om het niet alleen bij dat overleg te laten, maar om ook na te gaan
of dat niet vereist dat wij het wetsvoorstel aanpassen. Dat is uiteraard via
een vervolgwetsvoorstel mogelijk.Minister Hirsch Ballin:Ik wil hier absoluut niet de indruk wekken dat het denken daarover nog
moet beginnen. Als ik dat wel had moeten zeggen, zou de heer Witteveen uiteraard
verontrust naar de interruptiemicrofoon zijn gelopen. Er is uiteraard al over
nagedacht hoe er moet worden gewerkt met de nieuwe mogelijkheden die in het
Wetboek van Strafvordering worden opgenomen als het wetsvoorstel door deze
Kamer wordt aanvaard. Er is ook al gesproken over de toedeling van de verlofzaken.
Het punt dat mevrouw Broekers naar voren bracht, betrek ik er maar meteen
bij. De sectorvoorzitters van de gerechtshoven zullen dat ook met elkaar afstemmen.
Ik neem aan, maar dat wordt uiteraard ook gecheckt in het kader van wat ik
zojuist heb gezegd en toegezegd, dat de Raad voor de rechtspraak echt niet
heeft zitten slapen, gelet op de mogelijke totstandkoming van de voorgestelde
wet, bij het berekenen van de werklast die komend jaar op de gerechtshoven
afkomt. Dat is onderdeel van de gewone beleids- en begrotingscyclus voor 2007.
De Kamer kan erop rekenen dat de werklast die is gemoeid met het toepassen
van deze bevoegdheid, ook al past die niet in de bekende kaders, wordt verdisconteerd
in de budgettoedeling, zoals die tegenwoordig onder regie van de Raad voor
de rechtspraak plaatsvindt. Het moment van ingang hangt uiteraard mede af
van wat ik zojuist heb gezegd.De heer Witteveen (PvdA):Voorzitter. Dat vat ik ook maar als een toezegging op. Is het wellicht
mogelijk om, wanneer het overleg met de uitvoerders heeft plaatsgevonden,
de Kamer per brief te berichten over wat daaruit is voortgekomen, zodat wij
onze oordeelsvorming kunnen voortzetten?Minister Hirsch Ballin:Ja. Het lijkt mij goed precies af te bakenen waarop die informatie voor
de Kamer betrekking zal hebben. Ik ga ervan uit dat de wet tot stand komt,
want anders hebben wij het niet over de invoering van de wet. Een en ander
betekent in ieder geval mededeling over het tijdstip van inwerkingtreding
van het wetsvoorstel. Als het overigens mogelijk is om een en ander tegelijkertijd
te doen, doen wij dat. Als het beter is om het tegelijkertijd te doen, moeten
wij dat doen. Als het nodig is om te faseren, doen wij dat. Daarbij zal ik
ook melding maken van de manier waarop de Raad voor de rechtspraak dit heeft
verdisconteerd in de budgetafspraken die met de rechterlijke colleges worden
gemaakt. Ik kan mij voorstellen dat de brief, indien er behoefte bestaat daar
nadere aandacht aan te besteden, een plaats krijgt bij de behandeling van
de begroting van Justitie.Dan iets over een evaluatiemoment. Er wordt vaak gevraagd om evaluatiemomenten
van wetgeving. Ik denk niet dat het verstandig is om nu nog een speciale evaluatieprocedure
voor deze wetgeving op te zetten. Ik onderstreep wel dat wij niet klaar zijn
met de strafvordering en dit wetsvoorstel. Er loopt al periodieke informatie
aan de Tweede Kamer over hoe het staat met de samenhang in de strafvordering.
Die krijgt deze Kamer ook in afschrift. Als er aanleiding is naar aanleiding
van de ervaringen met dit wetsvoorstel tot nadere voorstellen te komen, dan
zal ik dat een plaats geven in de berichtgeving over de voortgang van de strafvordering
aan de Tweede Kamer. Ik neem aan dat onze opvolgers dat ook zullen willen
doen. Die nadere voorstellen kunnen uiteraard in verschillende richtingen
gaan. Ik heb al aangegeven dat wij nu het midden zoeken tussen een strikte
variant van het grievenstelsel, zoals wij dat nu kennen in een deel van het
bestuursprocesrecht, en de concentratie op hogere beroepsgronden die dan min
of meer het karakter aannemen van een grief, zoals wij dat al langer in andere
sectoren van de rechtspraak kennen.De heer Pruiksma (CDA):Voorzitter. Als de minister het oog heeft op een soort monitoring bij
een zo ingrijpende wijziging van het karakter van het strafvorderingrecht,
dan zijn wij het eens. Wij hebben de term "evaluatie" genoemd om
er zeker van te zijn dat bij een zo principiële inbreuk op de bestaande
praktijk wordt gevolgd hoe de nieuw uit te vinden praktijk zal kunnen werken.
Als wij het daarover eens kunnen zijn, dan zijn wij het eens.Minister Hirsch Ballin:Ja, de term "monitoring" spreekt mij aan, maar niet omdat dingen
per se duidelijker worden als je ze in het Engels zegt in plaats van in het
Nederlands. Wij zouden ook kunnen zeggen dat wij in de gaten houden of het
goed werkt. Als het niet goed werkt, als zich knelpunten voordoen, dan zullen
wij uiteraard tot nadere voorstellen moeten komen.Dan de capaciteit. Alle geraadpleegde mensen uit de strafrechtspraak zullen
het met mij eens zijn dat kwaliteit schaars is. Het is in de strafrechtspraak
niet alleen een kwestie van het verhogen van budgetten, maar ook van het kunnen
inzetten van ervaren raadsheren en vice-presidenten m/v voor de rol van hogere
beroepsrechter. De rol van de hogere beroepsrechter krijgt door dit wetsvoorstel,
indien het wet wordt, meer profiel. Dat lijkt mij voor de ontwikkeling van
de strafrechtspraak als geheel een goede zaak. Het is dus in ieder geval niet
alleen een kwestie van zuinig zijn met euro's op het budget voor Justitie.
Dat moeten wij ook zijn, maar de budgetten voor Justitie zijn aanzienlijk
gegroeid tijdens de periode van mijn voorganger, maar het gaat ook om zuinig
zijn met de schaarse capaciteit aan mensen die het hoger beroep in strafzaken
vakkundig kunnen behandelen.Ik hoop dat dit wetsvoorstel, wanneer het wet wordt, een bijdrage daaraan
mag leveren.De beraadslaging wordt gesloten.Het wetsvoorstel wordt zonder stemming aangenomen.De vergadering wordt van 16.21 uur tot 16.35 uur geschorst. 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/h-ek-20062007-67-72.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl