ECLI:NL:RBSGR:2010:BN3657, Rechtbank 's-Gravenhage, 06-08-2010, 10/25881
Rechtbank 's-Gravenhage — Uitspraak 
Datum: 2010-08-06 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Bestuursrecht; Vreemdelingenrecht

Samenvatting: Bewaring/voortvarendheid/A4.1 Vc 2000/controleren persoonsgegevens
      
      Verweerder heeft zich ter zitting op het standpunt gesteld dat de Dienst Terugkeer en Vertrek (DT&V) en de IND twee gescheiden organisaties zijn. DT&V heeft geen inzage in het systeem van de IND en beschikte ten tijde van de inbewaringstelling dan ook niet over de andere persoonsgegevens van eiser. DT&V informeert enkel bij de IND als er aanknopingspunten zijn, dit hoeft niet standaard bij iedere inbewaringstelling te gebeuren. 
      
      De rechtbank volgt verweerder niet in deze stellingen, verwijst naar paragraaf A4/4.1 van de Vc 2000 en is, nu eiser niet beschikt over een reisdocument, van oordeel dat het op de weg van DT&V had gelegen om bij de IND na te gaan of en onder welke persoonsgegevens eiser daar reeds bekend was. Nu DT&V dit heeft nagelaten, heeft verweerder naar het oordeel van de rechtbank onvoldoende voortvarendheid bij de uitzetting van eiser betracht.

RECHTBANK 's-GRAVENHAGE
      nevenzittingsplaats Zwolle
    
    
    
      Sector Bestuursrecht, Enkelvoudige Kamer voor Vreemdelingenzaken 
      Registratienummer: Awb 10/25881
    
    
    
    
      Uitspraak op het beroep tegen de bewaring op grond van artikel 59 Vreemdelingenwet 2000 (Vw 2000)
      in het geding tussen:
    
    
    
    
      [eiser],
      geboren op 20 november 1983,
      van Georgische nationaliteit,
      IND dossiernummer [nummer],
      V-nummer [nummer],
      alias [eiser], 
      geboren te Tblisi,
      alias [eiser],
      geboren op [geboortedatum],
      thans verblijvende in op de detentieboot te Dordrecht,
      raadsman mr. J.G. Wiebes,
      eiser;
    
    
    en
    
    
      de minister van Justitie,
      vertegenwoordigd door J. Kloosterman,
      ambtenaar bij de Immigratie- en Naturalisatiedienst (IND),
      verweerder.
    
    
    
    
    1. Procesverloop
    
    Eiser heeft op 21 juli 2010 beroep ingesteld tegen het voortduren van de bewaring. Het beroep strekt tevens tot een verzoek om toekenning van schadevergoeding.
    
    Verweerder heeft de op de zaak betrekking hebbende stukken aan eiser en aan de rechtbank toegezonden. Eiser is in de gelegenheid gesteld daarop te reageren.
    
    Het beroep is behandeld ter zitting van 4 augustus 2010. Eiser is verschenen, bijgestaan door zijn raadsman. Verweerder heeft zich doen vertegenwoordigen.
    
    De rechtbank heeft het onderzoek geschorst teneinde verweerder in de gelegenheid te stellen nadere inlichtingen te verschaffen. Verweerder heeft op 4 augustus 2010 nadere informatie toegezonden. Eiser heeft hier op 4 augustus 2010 op gereageerd. Met toestemming van partijen heeft de rechtbank daarna het onderzoek gesloten.
    
    
    2. Overwegingen
    
    Op 19 maart 2010 is eiser in bewaring gesteld. Bij uitspraak van 8 april 2010 (Awb 10/10652) heeft de rechtbank laatstelijk een eerder tegen de bewaring gericht beroep ongegrond verklaard. Thans staat uitsluitend ter beoordeling of het voortduren van de bewaring rechtmatig is sinds het sluiten van het onderzoek op 1 april 2010 in die zaak. 
    
    Eiser stelt zich op het standpunt dat zicht op uitzetting ontbreekt en verweerder onvoldoende voortvarend heeft gehandeld. De Georgische autoriteiten hebben reeds op 28 juni 2010 aangegeven dat de gegevens die eiser heeft opgegeven niet in de registers zijn aangetroffen. Eiser is vervolgens telefonisch gepresenteerd en dit heeft niet geleid tot afgifte van een laissez passer (lp). Verweerder heeft niet voortvarend gehandeld door pas op 22 juli 2010 te constateren dat eiser in Zwitserland andere persoonsgegevens heeft opgegeven. Deze gegevens zijn immers in de RANOV-procedure al bekend geworden en verweerder beschikte hier dan ook al over ten tijde van de inbewaringstelling.
    
    Verweerder heeft zich ter zitting op het standpunt gesteld dat de Dienst Terugkeer en Vertrek (DT&V) en de IND twee gescheiden organisaties zijn. DT&V heeft geen inzage in het systeem van de IND en beschikte ten tijde van de inbewaringstelling dan ook niet over de andere persoonsgegevens van eiser. DT&V informeert enkel bij de IND als er aanknopingspunten zijn, dit hoeft niet standaard bij iedere inbewaringstelling te gebeuren. 
    
    
      De rechtbank volgt verweerder niet in deze stellingen en verwijst naar paragraaf A4/4.1 van de Vreemdelingencirculaire 2000: 
      Wijze van aanvragen
      In een aantal gevallen is uitzetting van een vreemdeling aan wie geen (verder) verblijf in Nederland is toegestaan niet onmiddellijk uitvoerbaar, omdat deze niet over een (geldig) reisdocument beschikt op grond waarvan zijn toegang tot zijn land van herkomst of een ander land is gewaarborgd. Om na te gaan of de vreemdeling bij een andere ketenpartner bekend is, dient in die gevallen de vreemdelingenadministratie te worden geraadpleegd. Ter vaststelling van de nationaliteit en identiteit kan hier onder andere worden gedacht aan het vergelijken van foto's en vingerafdrukken. Ter vaststelling van de nationaliteit van een vreemdeling kan in bijzondere gevallen gebruik worden gemaakt van de bij de IND aanwezige expertise op het gebied van taalanalyse.
    
    
    De rechtbank is, nu eiser niet beschikt over een reisdocument, van oordeel dat het op de weg van DT&V had gelegen om bij de IND na te gaan of en onder welke persoonsgegevens eiser daar reeds bekend was. Nu DT&V dit heeft nagelaten, heeft verweerder naar het oordeel van de rechtbank onvoldoende voortvarendheid bij de uitzetting van eiser betracht. 
    
    Het beroep zal gegrond worden verklaard en de opheffing van de bewaring zal worden bevolen. Hetgeen verder nog door eiser is aangevoerd behoeft geen bespreking.
    
    Eiser heeft verzocht om toekenning van schadevergoeding. De rechtbank is nog niet in staat te oordelen of er termen voor schadevergoeding aanwezig zijn, zodat het onderzoek zal worden heropend op na te melden wijze.
    
    
    3. Beslissing
    
    
      De rechtbank:
      - verklaart het beroep gegrond;
      - beveelt de opheffing van de bewaring;
      - heropent het onderzoek ter voorbereiding van een nadere uitspraak over de vraag of er termen voor schadevergoeding aanwezig zijn;
      - verwijst de zaak daartoe naar de zitting van 12 augustus 2010;
      - houdt iedere verdere beslissing aan.
    
    
    
    Deze uitspraak is gedaan door mr. J.F.M.J. Bouwman, als rechter, en door deze en L.S. Lodder als griffier ondertekend. Uitgesproken in het openbaar op 
    
    
    
    
    
    Afschrift verzonden op: 
    
    
      Rechtsmiddel
      Tegen deze uitspraak staat geen rechtsmiddel open.