ECLI:NL:RBMNE:2023:3754, Rechtbank Midden-Nederland, 24-07-2023, UTR_22_995
Rechtbank Midden-Nederland — Uitspraak 
Datum: 2023-07-24 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Bestuursrecht; Belastingrecht

Samenvatting: Wet WOZ, waardering van een hotel-restaurant. Eiseres doet aan cherry picking: zij wil slechts de gunstige elementen uit de taxatie van verweerder overnemen, maar zo werkt het niet. De rechtbank verlengt de redelijke termijn, omdat het gedeeltelijk betalen van het griffierecht een oneigenlijke manier om een langere betalingstermijn te verkrijgen.

RECHTBANK MIDDEN-NEDERLAND
    
    
      Zittingsplaats Utrecht
    
    
    
      Bestuursrecht
    
    
    
      zaaknummer: UTR 22/995 
    
    uitspraak van de meervoudige kamer van 24 juli 2023 in de zaak tussen
    
    
      [eiseres] , uit [vestigingsplaats] , eiseres
    (gemachtigde: mr. D.A.N. Bartels MRE),
    
    
      en
    
    
    de heffingsambtenaar van de gemeente [gemeente 1] , verweerder 
    (gemachtigden: A.J. van Griethuysen en S.A. van Beek).
    
    
  
  
    Procesverloop
    
    1. Met de beschikking van 26 februari 2021 (aanslagnummer 202100002396500) heeft de heffingsambtenaar van [gemeente 1] op grond van de Wet waardering onroerende zaken (Wet WOZ) de waarde van de volgende onroerende zaken als volgt vastgesteld voor het kalenderjaar 2021, naar de waardepeildatum 1 januari 2020:
    
      
        
          [adres 1] in [vestigingsplaats] (hotel-restaurant): € 7.668.000,-;
      
      
        
          [adres 2] in [vestigingsplaats] (antenne): € 22.000,-;
      
      
        
          [adres 3] in [vestigingsplaats] (woning): € 683.000,-.
      
    
    
      Bij deze beschikking heeft de heffingsambtenaar aan eiseres ten aanzien van de antenne en de woning ook aanslagen onroerende-zaakbelastingen opgelegd, waarbij de genoemde waarden als heffingsmaatstaf zijn gehanteerd.
      Eiseres heeft tegen de beschikking bezwaar gemaakt. 
    
    
    2. Met de beschikking van 7 mei 2021 ( aanslagnummer [aanslagnummer] ) heeft de heffingsambtenaar aan eiseres ten aanzien van het hotel-restaurant een aanslag onroerendezaakbelastingen opgelegd, waarbij de waarde uit de beschikking van 26 februari 2021 als heffingsmaatstaf is gehanteerd.
    
    3. Met een uitspraak op bezwaar van 28 januari 2021 heeft de heffingsambtenaar de aanslag ten aanzien van de antenne vernietigd, en de WOZ-waarden van het hotel en de woning en de bijbehorende aanslagen gehandhaafd. Met een andere uitspraak op bezwaar van 28 januari 2021 heeft de heffingsambtenaar de WOZ-waarde van alleen het hotel gehandhaafd. 
    
    4. Eiseres heeft beroep ingesteld. De rechtbank acht het beroep te zijn gericht tegen beide uitspraken op bezwaar. 
    
    5. De heffingsambtenaar heeft op het beroep gereageerd met een verweerschrift.
    
    6. De rechtbank heeft de zaak naar de meervoudige kamer verwezen.
    
    7. De rechtbank heeft de zaak behandeld op de zitting van 3 juli 2023. Eiseres en de heffingsambtenaar hebben zich laten vertegenwoordigen door hun gemachtigden. 
    
    
  
  
    Overwegingen
    
    
      
        Omvang van het geding
      
    
    8. Omdat de aanslag ten aanzien van de antenne in de uitspraak op bezwaar is vernietigd, heeft het geschil in beroep geen betrekking meer op deze onroerende zaak. De rechtbank zal daarom niet ingaan op de gronden tegen de opgelegde aanslag voor de antenne.
    
    9. De rechtbank oordeelt dat de uitspraken op bezwaar geacht moeten worden zowel betrekking te hebben op een heroverweging van de beschikking van 26 februari 2021, als op een heroverweging van de aanslag OZB-eigenaren van 7 mei 2021. Hoewel de aanslag is opgelegd nadat eiseres bezwaar had ingesteld, moest de heffingsambtenaar uit de behandeling van dat bezwaar afleiden dat de bezwaren van eiseres zich ook uitstrekten tot de latere aanslag onroerendezaakbelastingen ten aanzien van het hotel. In de uitspraak op bezwaar wordt bovendien expliciet overwogen dat die aanslag in stand blijft. Ten aanzien van het hotel heeft het geschil in beroep daarom zowel betrekking op de waardevaststelling op grond van de WOZ als op de aanslag onroerendezaakbelasting. Dit geschil beoordeelt de rechtbank in deze uitspraak.
    
    10. Het geschil in beroep heeft ook betrekking op de waardevaststelling op grond van de Wet WOZ en op de aanslag onroerendezaakbelastingen ten aanzien van de woning. De rechtbank heeft dat pas op de zitting onderkend en de heffingsambtenaar heeft geen verweer gevoerd tegen dit object. Om die reden zal de rechtbank de behandeling van dit onderdeel van het beroep separaat voortzetten onder het nieuwe zaaknummer UTR 23/2925. Daarvoor wordt niet opnieuw griffierecht geheven. De rechtbank stelt de heffingsambtenaar in de gelegenheid om binnen 4 weken een verweerschrift en taxatierapport in te dienen. De rechtbank verwijst deze zaak terug naar de enkelvoudige kamer.
    
    11. Eiseres heeft daarnaast beroep ingesteld tegen de uitspraak op bezwaar van 18 januari 2022 die de heffingsambtenaar van de gemeente [gemeente 2] heeft gedaan over de aanslag rioolheffing die hij ten aanzien van het perceel van het hotel heeft opgelegd. Dat beroep wordt door de rechtbank behandeld in de procedure met zaaknummer UTR 22/1028.
    
    
      
        
          [eiseres]
        
      
    
    12. In het object aan de [adres 1] in [vestigingsplaats] wordt viersterren hotel “ [eiseres] ” geëxploiteerd. Het bouwjaar van het hotel is 1980. Het hotel heeft een totaaloppervlakte van 9.166 m². 
    
    13. Partijen zijn het niet eens over de WOZ-waarde van dit object. Volgens eiseres is de WOZ-waarde te hoog vastgesteld. Zij bepleit op de zitting een waarde van € 6.065.234,-. De heffingsambtenaar handhaaft in beroep de bij de bestreden uitspraken op bezwaar vastgestelde waarde.
    
    14. De heffingsambtenaar heeft de bewijslast om aannemelijk te maken dat de WOZ-waarde van het object op de waardepeildatum 1 januari 2020 niet hoger zijn vastgesteld dan de waarde in het economisch verkeer. De waarde in het economisch verkeer is de prijs die zou zijn betaald door de meestbiedende koper als het object op de meest geschikte wijze en na de beste voorbereiding te koop zou zijn aangeboden. 
    
    15. De heffingsambtenaar heeft naar aanleiding van het bezwaar de waarde van het hotel opnieuw getaxeerd via het Rekenblad Taxatiewijzer Hotels 2020 dat deel uitmaakt van de Taxatiewijzer Hotels, uitgegeven door de VNG en het WOZ-Datacenter (hierna: de Taxatiewijzer). De waarde wordt hierbij gebaseerd op de genormaliseerde omzet, genormaliseerde variabele kosten en de genormaliseerde huurwaarde. Er is gerekend met een genormaliseerde omzet van € 5.449.178,-, genormaliseerde variabele kosten van € 3.650.949,- en een genormaliseerde huurwaarde van € 980.852,-. Er is een kapitalisatiefactor van 11,76 gehanteerd. De kapitalisatiefactor is gebaseerd op de Taxatiewijzer en de bijlage bij de taxatiewaarde. In het taxatieverslag wordt een waarde k.k. van € 10.784.520,- getaxeerd. Op deze waarde is een correctie van circa 4,5% gehanteerd in verband met de WOZ-fictie van waardering in lege staat en er is een correctie van circa 11% toegepast  in verband met coronamaatregelen bij aanvang van het belastingjaar. Daarmee blijft een waarde over van € 9.161.000,-. De WOZ-waarde van € 7.668.000,- is volgens de heffingsambtenaar dan ook zeker niet te hoog vastgesteld. 
    
    
      
        Beoordeling door de rechtbank
      
    
    16. De rechtbank moet beoordelen of de heffingsambtenaar aannemelijk heeft gemaakt dat hij de WOZ-waarden voor de objecten niet te hoog heeft vastgesteld en zal daarbij ook meewegen wat eiseres over de vastgestelde waarden op de zitting heeft aangevoerd. Het door de gemachtigde van eiseres opgestelde beroepschrift, de latere brieven en een ‘pinpointbrief’ staan vol met algemene, weinig inhoudelijke, dikwijls onsamenhangende en inconsistente, fragmentarische en niet of nauwelijks onderbouwde op de onroerende zaak betrekking hebbende stellingen. Daar kan de rechtbank niets mee. De rechtbank zal deze stellingen daarom niet bespreken.  
    
    17. De rechtbank is van oordeel dat de heffingsambtenaar aannemelijk heeft gemaakt dat de WOZ-waarde van het hotel voor het belastingjaar 2021 niet te hoog is vastgesteld. De heffingsambtenaar heeft vóór uitvoering van de taxatie aan eiser gevraagd om gegevens aan te leveren die relevant zijn voor de waardering van het object. Daarop heeft  de heffingsambtenaar geen reactie ontvangen. De gegevens van het hotel zijn daarom bepaald aan de hand van gegevens die beschikbaar zijn op de website van het hotel, bouwinformatie en foto’s. Samen met de gegevens uit de Taxatiewijzer en de kennis en kunde van de taxateur heeft de heffingsambtenaar op deze wijze invulling gegeven aan zijn bewijslast. De ongemotiveerde betwisting van de kapitalisatiefactor op de zitting door eiseres is tegen deze achtergrond onvoldoende. Eiseres is het eens met de gehanteerde correctie wegens coronamaatregelen. Op de zitting heeft zij aangevoerd dat deze correctie zou moeten worden afgetrokken van de vastgestelde waarde en niet van de in beroep getaxeerde waarde. Eiseres doet op deze manier aan cherry picking: zij wil slechts de gunstige elementen uit de taxatie overnemen, maar zo werkt het niet. Eiseres heeft verder op de zitting de correctie vanwege de WOZ-fictie uit de taxatie ongemotiveerd betwist. De rechtbank ziet geen aanleiding om die correctie voor onjuist te houden.
    
    
    
      
        Overschrijding van de redelijke termijn
      
    
    18. Eiser heeft verzocht om vergoeding van immateriële schade, omdat de procedure over zijn belastingaanslag onredelijk lang heeft geduurd. De rechtbank toetst de verzoeken aan artikel 17, eerste lid, van de Grondwet en neemt daarbij artikel 6 van het EVRM en de daarvan afgeleide rechtspraak als uitgangspunt.
    
    19. De redelijke termijn is overschreden als de bezwaar- en beroepsfase samen langer dan twee jaar hebben geduurd. Daarbij is een termijn van zes maanden voor de behandeling van het bezwaar en een termijn van anderhalf jaar voor de behandeling van het beroep redelijk.
    
    20. De redelijke termijn is op 6 april 2021 aangevangen, toen de heffingsambtenaar het bezwaarschrift heeft ontvangen. De rechtbank had in beginsel binnen twee jaar, dus uiterlijk op 5 april 2023 uitspraak moeten doen. Deze termijn is met ruim vier maanden overschreden. 
    
    21. De rechtbank heeft het beroepschrift op 8 februari 2022 ontvangen. De rechtbank heeft in beide zaken op 11 maart 2022 een nota gestuurd voor de voldoening van het verschuldigde griffierecht binnen vier weken. De gemachtigde van eiser heeft het griffierecht echter niet betaald. Op 18 maart 2022 heeft de gemachtigde van eiser een verzoek tot uitstel van betaling van het griffierecht in verband met betalingsonmacht gedaan. Op 9 april 2022 heeft de rechtbank de gemachtigde van eiser een herinnering tot betaling van het griffierecht  binnen vier weken gestuurd. Op 10 mei 2022 is met betaling van een bedrag van € 50,- een deel van het griffierecht voldaan. Op 1 juli 2022 heeft de rechtbank de gemachtigde van eiser verzocht om het beroep op betalingsonmacht binnen één week te onderbouwen. De gemachtigde van eiser heeft hier op 6 juli 2022 gereageerd. Daarbij heeft hij verwezen naar verschillende brieven van rechtbanken en een draagkrachtverklaring van zijn vennootschap [bedrijf] B.V. Op 14 juli 2022 heeft de rechtbank het verzoek om uitstel van betaling van het griffierecht afgewezen en de gemachtigde van eiser wederom in de gelegenheid gesteld om het griffierecht binnen vier weken te betalen. Op 11 augustus 2022 is met betaling van een bedrag van € 315,- het restant van het griffierecht betaald. 
    
    
      22. De rechtbank heeft in haar uitspraak van 31 mei 2023, ECLI:NL:RBMNE:2023:2562, overwogen dat de gemachtigde van eiseres al lang weet dat de verzoeken om uitstel van betaling voor het griffierecht die hij zonder enige ter zake doende onderbouwing steeds weer doet, geen enkele kans van slagen hebben. Het oponthoud in de procedure bij de rechtbank dat daardoor ontstaat moet daarom tot verlenging van de redelijke termijn leiden. De rechtbank sluit zich bij dit oordeel aan en verwijst naar overweging 21 van de uitspraak van 31 mei 2023. Daar komt in deze zaak bij dat de gemachtigde van eiseres twee maanden na de nota het griffierecht gedeeltelijk heeft betaald. Ook dat doet hij in veel van de zaken waarin hij als gemachtigde optreedt als algemene handelswijze, terwijl hij weet dat dit een oneigenlijke manier is om een langere betalingstermijn te verkrijgen die geen kans van slagen heeft. De rechtbank verwijst naar en sluit aan bij het arrest van het gerechtshof Arnhem-Leeuwarden van 14 februari 2023, ECLI:NL:GHARL:2023:1314. Ook hierdoor ontstaat oponthoud in de procedure bij de rechtbank die tot verlenging van de redelijke termijn moet leiden.
      22. De rechtbank oordeelt dat de redelijke termijn in dit geval niet is overschreden, gelet op de hiervoor beschreven door de gemachtigde van eiseres veroorzaakte vertraging in de procedure.
    
    
  
  
    Conclusie en gevolgen
    
    
      Omdat de heffingsambtenaar aannemelijk heeft gemaakt dat de WOZ-waarde niet te hoog is vastgesteld, is het beroep ongegrond. Verder wordt het schadevergoedingsverzoek afgewezen. De heffingsambtenaar hoeft daarom het door eiser betaalde griffierecht niet te vergoeden. Ook ziet de rechtbank geen aanleiding om de heffingsambtenaar in de proceskosten van eiseres te veroordelen. 
    
    
    
  
  
    Beslissing
    
    
      De rechtbank:
    
    
      
        verklaart het beroep ongegrond;
      
      
        wijst het verzoek van eiseres om schadevergoeding af.
      
    
    
    
    
      Deze uitspraak is gedaan door mr. K. de Meulder, voorzitter, en mr. J.R. van Es-de Vries en mr. J.G.E. Gieskes, leden, in aanwezigheid van mr. J.M.T. Bouwman, griffier. De uitspraak is uitgesproken in het openbaar op 24 juli 2023.
    
    
    
    
    
    
    
    
      
        
        
        
          
            
              griffier
            
            
              voorzitter
            
          
        
      
    
    
    
    
      Een afschrift van deze uitspraak is verzonden aan partijen op:
    
    
    
  
  
    Informatie over hoger beroep
    Een partij die het niet eens is met deze uitspraak, kan een hogerberoepschrift sturen naar het gerechtshof Arnhem-Leeuwarden waarin wordt uitgelegd waarom deze partij het niet eens is met deze uitspraak. Het hogerberoepschrift moet worden ingediend binnen zes weken na de dag waarop deze uitspraak is verzonden. Kan de indiener de behandeling van het hoger beroep niet afwachten, omdat de zaak spoed heeft, dan kan de indiener de voorzieningenrechter van het gerechtshof Arnhem-Leeuwarden vragen om een voorlopige voorziening (een tijdelijke maatregel) te treffen.