ECLI:NL:RBOVE:2022:1424, Rechtbank Overijssel, 02-05-2022, C/08/278875 / KG ZA 22-67
Rechtbank Overijssel — Uitspraak 
Datum: 2022-05-02 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Civiel recht

Samenvatting: Afwijzen vorderingen ondanks verstek. Partijen hebben samengewoond in de woning van de vrouw. De man is geen mede-eigenaar van de woning, maar is wel hoofdelijk aansprakelijk voor de hypothecaire geldlening. Hij vordert dat de vrouw na ruim tien jaar meewerkt aan zijn ontslag uit die hoofdelijke aansprakelijkheid en anders wordt veroordeeld de woning te verkopen.

vonnis
    RECHTBANK OVERIJSSEL
    
    
      Team kanton en handelsrecht
    
    
    
      Zittingsplaats Almelo
    
    
    
      zaaknummer / rolnummer: C/08/278875 / KG ZA 22-67
    
    
    
      
        Vonnis in kort geding van 2 mei 2022
      
    
    
    
      in de zaak van
    
    
    
      
        
          [eiser]
        ,
      wonende te [woonplaats] ,
      eiser,
      advocaat mr. R.A. Bruintjes te Hoogezand,
    
    
    
      tegen
    
    
    
      
        
          [gedaagde]
        ,
      wonende te [woonplaats] ,
      gedaagde,
      niet verschenen.
    
    
    
  
  
    
      1De procedure
    
      1.1.
      Het verloop van de procedure blijkt uit:
      
        
          de dagvaarding en de producties 1 tot en met 5,
        
        
          de mondelinge behandeling op 13 april 2022,
        
        
          het tijdens de behandeling tegen [gedaagde] verleende verstek.
        
      
      
    
    
      1.2.
      Ten slotte is vonnis bepaald.
      
    
  
  
    
      2De zaak in het kort
    
      2.1.
      Partijen hebben een affectieve relatie gehad die in 2011 is verbroken. Zij hebben samengewoond in de woning van [gedaagde] . Hoewel [eiser] geen eigenaar is van de woning, is hij wel sinds 2009 hoofdelijk aansprakelijk voor de aflossing van de hypothecaire geldlening van in totaal € 203.000,- op de woning van [gedaagde] . [eiser] heeft de mogelijkheden onderzocht om te worden ontheven uit die hoofdelijke aansprakelijkheid. Omdat hij daarvoor de medewerking van [gedaagde] nodig heeft, heeft hij haar meerdere keren benaderd, maar zij heeft geen enkele keer gereageerd. Daarom vordert [eiser] nu in kort geding dat [gedaagde] wordt veroordeeld om ervoor te zorgen dat [eiser] wordt ontslagen uit de hoofdelijke aansprakelijkheid, en als zij dat niet tijdig doet, dat zij wordt veroordeeld om de woning te verkopen.
      
    
  
  
    
      3Het geschil
    
      3.1.
      
        
          [eiser] vordert bij vonnis uitvoerbaar bij voorraad:
        I. [gedaagde] te verplichten om binnen 3 maanden in het dezen te wijzen vonnis de financiering van haar hypotheek over te sluiten en een verklaring te overleggen waaruit blijkt dat [eiser] zal zijn ontslagen uit de hoofdelijke aansprakelijkheid,
      
      
      
        II. Voor zover het gestelde onder punt I. niet zal zijn uitgevoerd, na ommekomst van de daarin genoemde termijn of zoveel eerder als partijen overeenkomen, [gedaagde] te verplichten om de woning dan binnen twee weken of zoveel eerder als partijen overeenkomen via een makelaar te Enschede te koop aan te bieden voor een marktconforme vraagprijs, één en ander op straffe van een dwangsom van  € 500,00 per dag dat [gedaagde] hiermee in gebreke blijft,
      
      
      
        III. Kosten rechtens.
      
      
    
  
  
    
      4De beoordeling
    
      4.1.
      
        [eiser] heeft voldoende spoedeisend belang bij zijn vorderingen. [eiser] stelt dat hij verder wil met zijn leven en dat hij samen met zijn nieuwe partner een woning wil kopen. Voldoende aannemelijk is dat [eiser] niet een (toereikende) hypothecaire geldlening kan afsluiten zolang hij nog hoofdelijk aansprakelijk is voor een andere hypothecaire geldlening. 
    
    
      4.2.
      Nu het spoedeisend belang aanwezig is, komt de voorzieningenrechter toe aan de inhoudelijke beoordeling van de vorderingen van [eiser] . In dat kader is van belang dat [gedaagde] niet in de procedure is verschenen en geen verweer heeft gevoerd. Als een gedaagde partij geen verweer heeft gevoerd is het algemene uitgangspunt dat de vorderingen van een eisende partij in beginsel voor toewijzing vatbaar zijn. Voorwaarde is dan wel dat deze vorderingen niet onrechtmatig of ongegrond voorkomen. In dit verband is van belang dat het gestelde de vordering en het beoogde rechtsgevolg moet kunnen dragen. Daar gaat het in deze zaak mis.	
    
    
      4.3.
      De eerste vordering van [eiser] strekt ertoe dat [gedaagde] wordt veroordeeld om ervoor te zorgen dat [eiser] wordt ontslagen uit de hoofdelijke aansprakelijkheid voor de hypothecaire geldlening die betrekking heeft op de woning van [gedaagde] . Naar het oordeel van de voorzieningenrechter is onvoldoende aannemelijk geworden dat een rechtsgrond bestaat voor een dergelijke veroordeling. 
      
    
    
      4.4.
      Van een samenlevingsovereenkomst, een geregistreerd partnerschap of een huwelijk was volgens [eiser] geen sprake, zodat daarin geen aanknopingspunten kunnen worden gevonden. Volgens [eiser] is het enige dat partijen bindt dat zij beiden hoofdelijk aansprakelijk zijn voor de hypothecaire geldlening en voor de schuld in verband met een persoonlijke lening. De persoonlijke lening is buiten het bestek van dit kort geding gelaten en de hypothecaire schuld in verband waarmee de bank een vorderingsrecht op partijen heeft, levert in de visie van [eiser] geen eenvoudige gemeenschap op waarvan (partiële) verdeling kan worden gevraagd, zodat dit niet aan de vordering ten grondslag is gelegd. Als [eiser] dat wel had gedaan had, was het toewijzen van een dergelijke vordering overigens afgestuit op het feit dat de vordering constitutief van aard is en daarom in strijd met het voorlopig karakter van een beslissing in kort geding. 
      
    
    
      4.5.
      Het enkele feit dat [gedaagde] eigenaar is van de woning betekent niet dat zij ervoor moet zorgen dat [eiser] moet wordt ontslagen uit de hoofdelijke aansprakelijkheid. Zoals [eiser] ter zitting ook heeft verklaard heeft hij zich destijds, in (te) goed vertrouwen dat het wel goed zou komen, bewust verbonden aan de hoofdelijke aansprakelijkheid in de wetenschap dat de woning volledig eigendom is van [gedaagde] .
      
    
    
      4.6.
      Het gevolg hiervan is dat de vordering van [eiser] zoals verwoord onder I. van het petitum zal worden afgewezen. 
      
    
    
      4.7.
      De onder II. verwoorde (subsidiaire) vordering van [eiser] strekt tot een veroordeling van [gedaagde] om de woning te verkopen. Ook daarvoor bestaat naar het oordeel van de voorzieningenrechter geen deugdelijke grondslag, zodat ook deze vordering zal worden afgewezen. Uitgangspunt is dat [gedaagde] enig eigenaar is van de woning zodat het in beginsel aan haar is om te beslissen of zij deze wil verkopen. 
      
    
    
      4.8.
      Nu (verder) geen rechtsgronden zijn aangevoerd die kunnen leiden tot toewijzing van de vorderingen van [eiser] , zal de voorzieningenrechter zijn vorderingen afwijzen. 
      
    
    
      4.9.
      Gelet op de relatie tussen partijen zullen de proceskosten tussen hen worden gecompenseerd, in die zin dat iedere partij de eigen kosten draagt.
      
      
    
  
  
    
      5De beslissing
    De voorzieningenrechter
    
    
      5.1.
      wijst de vorderingen af,
      
    
    
      5.2.
      compenseert de kosten van deze procedure tussen partijen, in die zin dat iedere partij de eigen kosten draagt.
      
      
      
        Dit vonnis is gewezen door mr. R.F. van Aalst en in het openbaar uitgesproken op 
        2 mei 2022 door mr. U. van Houten.
      
    
  
  
    type: 
    coll: