ECLI:NL:RBDHA:2023:19101, Rechtbank Den Haag, 14-09-2023, NL23.24910
Rechtbank Den Haag — Uitspraak 
Datum: 2023-09-14 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Bestuursrecht; Vreemdelingenrecht

Samenvatting: bewaring, artikel 59a, eerste lid, van de Vw, ongegrond

RECHTBANK DEN HAAG
    Zittingsplaats Middelburg
    Bestuursrecht
    zaaknummer: NL23.24910
    uitspraak van de enkelvoudige kamer in de zaak tussen
    
      
        
          [eiser], eiser
      
      V-nummer: [nummer]
      (gemachtigde: mr. H.H. Veurtjes),
      en
      
        de staatssecretaris van Justitie en Veiligheid, verweerder
      
      (gemachtigde: mr. K. Bruin).
    
  
  
    
      Procesverloop
    
      Bij besluit van 29 augustus 2023 (het bestreden besluit) heeft verweerder aan eiser de maatregel van bewaring op grond van artikel 59a, eerste lid, van de Vw1 opgelegd.
      Eiser heeft tegen het bestreden besluit beroep ingesteld. Dit beroep moet tevens worden aangemerkt als een verzoek om toekenning van schadevergoeding.
      Verweerder heeft op 5 september 2023 de maatregel van bewaring opgeheven omdat eiser is uitgezet.
      Eiser heeft desgevraagd ingestemd met een schriftelijke afdoening van het beroep. Op 29 augustus 2023 heeft eiser de gronden van beroep ingediend. Verweerder heeft op 6 september 2023 een verweerschrift ingediend. Op 8 september 2023 heeft de rechtbank het onderzoek gesloten.
      
        Overwegingen
      
    
    1. Eiser stelt te zijn geboren op [geboortedatum] en de Egyptische nationaliteit te hebben.
    2. In de maatregel van bewaring heeft verweerder overwogen dat de maatregel nodig was, omdat een concreet aanknopingspunt bestond voor een overdracht als bedoeld in de Dublinverordening2 en een significant risico bestond dat eiser zich aan het toezicht zou onttrekken. Als zware gronden3 staat in de maatregel vermeld dat eiser:
    
      
        3a. Nederland niet op de voorgeschreven wijze is binnengekomen, dan wel een poging daartoe heeft gedaan;
      
      
        
        3k. een overdrachtsbesluit heeft ontvangen en geen medewerking verleent aan de overdracht aan de lidstaat die verantwoordelijk is voor de behandeling van zijn asielverzoek;
      
      
        
        3m. een overdrachtsbesluit heeft ontvangen en onmiddellijke overdracht of overdracht op zeer korte termijn noodzakelijk is ten behoeve van het realiseren van de overdracht binnen zes maanden na het akkoord van de lidstaat die verantwoordelijk is voor de behandeling van zijn asielverzoek;
      
      
        En als lichte gronden4 staat in de maatregel vermeld dat eiser:
      
        
        4a. zich niet aan een of meer andere voor hem geldende verplichtingen van hoofdstuk 4 van het Vb heeft gehouden;
      
      
        
        4c. geen vaste woon- of verblijfplaats heeft;
      
      
        
        4d. niet beschikt over voldoende middelen van bestaan.
      
    
    3. De rechtbank stelt vast dat eiser de gronden die aan de maatregel van bewaring ten grondslag liggen niet heeft betwist. De gronden zijn feitelijk juist en voldoende om een risico aan te nemen dat eiser zich aan het toezicht zal onttrekken en de voorbereiding van het vertrek of de uitzettingsprocedure ontwijkt of belemmert. Deze kunnen de maatregel van bewaring dragen.
    4. Eiser heeft in het inleidende beroepschrift gesteld dat hij vreest uitgezet te worden naar Egypte. Daar is het immers niet veilig voor hem wegens zijn politieke opvattingen. Daarnaast wenst eiser in Nederland herenigd te worden met zijn (nu) in Turkije verblijvende echtgenote en kinderen. De rechtbank stelt vast dat deze gronden zijn gericht tegen het overdrachtsbesluit dat al eerder is getoetst door deze rechtbank, zittingsplaats Haarlem.5 Daarnaast heeft de voorzieningenrechter op 4 september 2023 geoordeeld dat het door eiser gemaakte bezwaar tegen de uitzetting van 5 september 2023 geen redelijke kans van slagen heeft en heeft het verzoek om een voorlopige voorziening afgewezen.6 In deze procedure wordt slechts beoordeeld of de maatregel van bewaring rechtmatig is. Om die reden treffen deze gronden geen doel.
    5. De rechtbank overweegt ten slotte dat zij, nu zij gehouden is de maatregel van bewaring ambtshalve op rechtmatigheid te beoordelen,7 geen onregelmatigheden heeft vastgesteld bij de toepassing en tenuitvoerlegging van de maatregel van bewaring die leiden tot onrechtmatigheid van de maatregel.
    6. Het beroep is ongegrond. Daarom wordt ook het verzoek om schadevergoeding afgewezen.
    7. Voor een proceskostenveroordeling bestaat geen aanleiding.
    
      
        Beslissing
      
      De rechtbank:
    
    - verklaart het beroep ongegrond;- wijst het verzoek om schadevergoeding af.
    
      Deze uitspraak is gedaan door mr. E.J. Govaers, rechter, in aanwezigheid van mr. Ż.A. Meinert, griffier, en openbaar gemaakt door middel van geanonimiseerde publicatie op www.rechtspraak.nl.
      De uitspraak is bekendgemaakt op:
      
        Rechtsmiddel
      
      Tegen deze uitspraak kan hoger beroep worden ingesteld bij de Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State binnen één week na de dag van bekendmaking.
      
    
    
       Vreemdelingenwet 2000.
    
    
      Verordening (EU) nr. 604/2013.
    
    
      Artikel 5.1b, derde lid, van het Vreemdelingenbesluit 2000 (Vb).
    
    
      Artikel 5.1b, vierde lid, van het Vb.
    
    
       Rechtbank Den Haag, zittingsplaats Haarlem, 8 augustus 2023, ECLI:NL:RBNHO:2023:8548.
    
    
       Rechtbank Den Haag, zittingsplaats Groningen, 4 september 2023, ECLI:NL:RBDHA:2023:13092.
    
    
      Zoals is bevestigd door het arrest van het Hof van Justitie van de Europese Unie van 8 november 2022 in de gevoegde zaken C704/20 en C-39/21 en - in aansluiting hierop - ook in ABRvS 26 juli 2023, ECLI:NL:RVS:2023:2829.