ECLI:NL:RBOVE:2023:5330, Rechtbank Overijssel, 28-12-2023, 08.996004-17 (P)
Rechtbank Overijssel — Uitspraak 
Datum: 2023-12-28 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Strafrecht

Samenvatting: De rechtbank veroordeelt een 41-jarige man tot een taakstraf voor de duur van 150 uren en een voorwaardelijke gevangenisstraf voor de duur van 10 maanden met een proeftijd van 2 jaren. Verdachte heeft zich schuldig gemaakt aan het medeplegen van het opzettelijk vervaardigen en voorhanden hebben van een grote hoeveelheid onveraccijnsde sigaretten en rooktabak.

RECHTBANK OVERIJSSEL
    Team Strafrecht 
    Meervoudige kamer
    
    
      Zittingsplaats Zwolle
    
    
    
      Parketnummer: 08.996004-17 (P)
      Datum vonnis: 28 december 2023
    
    
    
      
        Vonnis op tegenspraak in de zaak van de officier van justitie tegen:
      
    
    
    
      
        
          [verdachte]
        ,
      geboren op [geboortedatum] 1982 in [geboorteplaats] ,
      wonende aan de [adres 1] .
    
    
  
  
    
      1Het onderzoek op de terechtzitting
    
    
      Dit vonnis is gewezen naar aanleiding van het onderzoek op de openbare terechtzittingen van 24 en 25 maart 2022, 14 en 23 november 2023 en 28 december 2023.
    
    
    
      De rechtbank heeft kennis genomen van de vordering van de officier van justitie 
      mr. M. Lambregts en van wat door verdachte en zijn raadsvrouw P. America, advocaat in Amsterdam, naar voren is gebracht.
    
    
  
  
    
      2De tenlastelegging
    
    
      De verdenking komt er, na wijziging van de tenlastelegging van 14 november 2023, kort en bondig, op neer dat verdachte:
    
    
    
      
        feit 1
        : in de periode van 1 april 2016 tot en met 27 juni 2017 in Utrecht samen met anderen opzettelijk sigaretten en tabak buiten een daartoe aangewezen accijnsgoederenplaats heeft vervaardigd, en, 
      
        feit 2
        : in de genoemde periode zulke accijnsgoederen samen met anderen opzettelijk voorhanden heeft gehad zonder dat daarover accijns werd betaald.
    
    
    
      Voluit luidt de tenlastelegging aan verdachte, dat:
    
    
    
      
        feit 1
      
      
        hij in of omstreeks de periode vanaf 1 april 2016 tot en met 27 juni 2017 te Utrecht, in elk geval in Nederland, tezamen en in vereniging met (een) ander(en), althans alleen, opzettelijk (telkens) (een) grote hoeveelheid accijnsgoed(eren), in elk geval 974.697 sigaretten en/of 1130 kilogram tabak, heeft vervaardigd buiten een accijnsgoederenplaats die voor sigaretten is aangewezen; 
      
    
    
    
      
        feit 2
      
      
        hij in of omstreeks de periode vanaf 1 april 2016 tot en met 27 juni 2017 te Utrecht, in elk geval in Nederland, tezamen en in vereniging met (een) ander(en), althans alleen, opzettelijk (telkens) (een) grote hoeveelheid accijnsgoed(eren), in elk geval 974.697 sigaretten en/of 4.744 kilogram tabak, voorhanden heeft gehad, terwijl die sigaretten en/of die tabak niet overeenkomstig de bepalingen van de Wet op de Accijns in de heffing waren betrokken.
    
    
  
  
    
      3De inleiding: het strafrechtelijk onderzoek Betula
    
    
      De rechtbank stelt op basis van het procesdossier en het verhandelde ter terechtzitting de volgende feiten en omstandigheden vast. Deze feiten en omstandigheden hebben ter terechtzitting niet ter discussie gestaan.
    
    
    
      Op 30 februari 2016 brak er brand uit in een complex aan de [adres 2] . In dit complex verbleven ten tijde van de brand elf Indonesiërs. Drie van hen hebben op 
      7 maart 2016 aan de politie te kennen gegeven dat zij naar Nederland waren gekomen om in een sigarettenfabriek te gaan werken. Die sigarettenfabriek zou zich bevinden in het pand aan de [adres 3] . Opsporingsambtenaren van de Belastingdienst/FIOD hebben daar vervolgens onderzoek naar gedaan. Aan de buitenzijde van het pand aan de [adres 3] zijn camera’s geplaatst. Daarnaast zijn personen stelselmatig geobserveerd en is vertrouwelijke communicatie opgenomen. Dat leverde onder meer de volgende onderzoeksresultaten op.
    
    
    
      Op 31 oktober 2016 is waargenomen dat [medeverdachte 1] en [naam 1] , vanuit een loodsopslag aan het [adres 4] , twaalf pallets met daarop in doorzichtig plastic verpakte bruine dozen in een door [medeverdachte 2] bestuurde vrachtwagen hebben ingeladen. De vrachtwagen, met [medeverdachte 2] als chauffeur, is vervolgens vertrokken.
    
    
    
      Op 11 november 2016 zijn in [plaats] (een zeehaven in het Verenigd Koninkrijk) zeventien pallets met daarop in doorzichtig plastic verpakte bruine dozen met een totale inhoud van 2.760.000 sigaretten, met op het verpakkingsmateriaal het merk Superkings aangeduid, in beslag genomen. Uit forensisch onderzoek volgt dat deze sigaretten met machine 149 zijn geproduceerd. Deze machine is in de hierna beschreven sigarettenfabriek in het pand aan de [adres 3] aangetroffen. 
    
    
    
      Op 9 december 2016 heeft er een inkijkoperatie in het pand aan de [adres 3] plaatsgevonden, waarbij een complete op dat moment niet in werking zijnde sigarettenfabriek is aangetroffen. Tijdens de inkijkoperatie is geconstateerd dat hier reeds sigaretten waren geproduceerd. In de ruimte van de sigarettenfabriek is een camera opgehangen. Daarnaast zijn monsters verzameld van de in de fabriek aangetroffen sigaretten. Op 23 januari 2017 kwam de productie van sigaretten in de sigarettenfabriek weer op gang. Op 12 mei 2017 heeft wederom een inkijkoperatie in het pand aan de [adres 3] plaatsgevonden, waarbij op drie europallets die zich in het pand bevonden een baken is geplaatst.   
    
    
    
      In de periode waarin het pand aan de [adres 3] is geobserveerd, zijn [medeverdachte 3] , 
      
        [medeverdachte 4] , [medeverdachte 5] en [verdachte] meermaals rondom en in het pand, waaronder in de fabrieksruimte, waargenomen. Het vliegticket voor één van de fabrieksarbeiders voor een reis van Nederland naar Zuid-Amerika in de onderzoeksperiode is geboekt en betaald door [medeverdachte 6] .
    
    
    
      De opsporingsambtenaren hebben het pand aan de [adres 3] op 27 juni 2017 betreden. Op dit adres waren [bedrijf 1] B.V. van [medeverdachte 3] (die overigens ook de kantoorunits in het pand heeft gehuurd) en de eenmanszaak [bedrijf 2] van [medeverdachte 5] gevestigd. Op de begane grond van het pand aan de [adres 3] bevond zich een in werking zijnde sigarettenfabriek. Op de bovenverdieping van dat pand bevonden zich onder meer slaapvertrekken van personen die in de fabriek werkzaam waren. In de sigarettenfabriek zijn machines aangetroffen waarmee sigaretten kunnen worden vervaardigd, zoals een tabaksnijmachine waarmee ruwe tabak kan worden versneden en een op 12 en 16 januari 2017 door [medeverdachte 7] aangesloten compressor, evenals verpakkingsmaterialen. In de sigarettenfabriek zijn in totaal onder meer 974.697 sigaretten van, althans volgens de aanduiding op het gebruikte verpakkingsmateriaal, de merken Jim en Superkings en 1.130 kilogram versneden tabak en 3.614 kilogram nog niet versneden rooktabak in beslag genomen. Tijdens de doorzoeking zijn onder meer zeven fabriekswerkers van Zuid-Amerikaanse afkomst, [medeverdachte 8] en [medeverdachte 5] in de fabrieksruimte aangetroffen.
    
    
    
      De opsporingsambtenaren hebben op 27 juni 2017 voorts de panden aan de [adres 5], de [adres 6] en de Vlambloem [adres 7] betreden. In een ruimte onder een kickboksschool in het loodsencomplex aan de [adres 5] (dat in opdracht van [medeverdachte 6] werd (onder)gehuurd van [medeverdachte 9]) zijn in totaal 3.220.000 van, althans volgens de aanduiding op het gebruikte verpakkingsmateriaal, het merk Jim in beslag genomen, evenals 2.700 kilogram ruwe tabak, 660 kilogram versneden tabak en verpakkingsmaterialen. Op de locaties aan de [adres 6] en [adres 7] zijn in totaal 2.720.000 sigaretten van, althans volgens de aanduiding op het gebruikte verpakkingsmateriaal, de merken Jim, L&M en Toros2005 in beslag genomen. [medeverdachte 6] , [verdachte] , [medeverdachte 4] en [medeverdachte 2] zijn tijdens de onderzoeksperiode waargenomen bij de [adres 5].
    
    
    
      De rechtbank stelt in verband met het voorgaande voorop dat de op 11 november 2016 in Engeland aangetroffen sigaretten en de op 27 juni 2017 in Utrecht aangetroffen sigaretten en versneden en onversneden rooktabak zijn aan te merken als accijnsgoederen in de zin van artikel 1 van de Wet op de accijns (hierna: de Wet), omdat het tabaksproducten zijn. Dit brengt met zich dat op grond van de Wet accijns is verschuldigd voor de uitslag tot verbruik van zulke accijnsgoederen. Onder uitslag tot verbruik wordt onder meer verstaan het vervaardigen en voorhanden hebben van een accijnsgoed buiten een accijnsschorsingsregeling wanneer over dat goed geen accijns is geheven overeenkomstig de toepasselijke bepalingen van het Unierecht en de nationale wetgeving. Indien dit aan de orde is, wordt op grond van artikel 51 lid 1 onder b van de Wet accijns geheven van de persoon die de accijnsgoederen produceert of voorhanden heeft en enig ander persoon die bij het produceren of voorhanden hebben ervan is betrokken.
    
    
    
      De rechtbank stelt vast dat voor géén van de genoemde locaties een AGP-vergunning voor een accijnsgoederenplaats (AGP) was afgegeven, die is vereist om sigaretten en/of rooktabak te mogen produceren. Uit onderzoek is verder gebleken dat al de in beslag genomen tabak geschikt was om te worden gerookt en gelet daarop is aan te merken als rooktabak in de zin van het EKO-arrest (HvJEU zaak C-638/15) en dus in de zin van de Wet. De tabaksproducten zijn aangetroffen buiten een AGP en waren niet voorzien van Nederlandse accijnszegels en derhalve niet in de heffing van accijns betrokken. De rechtbank stelt op basis daarvan vast dat de in beslag genomen sigaretten en tabak niet overeenkomstig de bepalingen van de Wet in de heffing waren betrokken. Het accijnsnadeel betreft alleen al voor de op de [adres 3] in beslag genomen tabak, daarbij de bedragen volgend die de opsporingsambtenaren per sigaret en kilo rooktabak hebben opgenomen, in totaal 
      € 988.266,67. Het accijnsnadeel met betrekking tot de in november 2016 in Engeland in beslag genomen sigaretten betreft eveneens een aanzienlijk bedrag.  
    
    
    
      De rechtbank heeft de vraag te beantwoorden of en, zo ja, op welke wijze verdachte bij de illegale sigarettenfabriek betrokken is geweest.
    
    
  
  
    
      4De procesafspraken
    
    
      De rechtbank stelt vast dat de officier van justitie en de verdediging voorafgaand aan het onderzoek ter terechtzitting afspraken hebben gemaakt over het verloop van de voor de rechtbank te voeren strafprocedure. Deze afspraken worden ook wel ‘procesafspraken’ genoemd. In deze strafzaak hebben de procesafspraken geresulteerd in een gezamenlijk afdoeningsvoorstel van de officier van justitie en de verdediging aan de rechtbank. Dit afdoeningsvoorstel is voorafgaand aan de zitting ter kennisname aan de rechtbank gezonden. Tijdens de inhoudelijke behandeling van de strafzaak tegen verdachte op de zitting van 
      14 november 2023 zijn de gemaakte procesafspraken indringend met verdachte (in aanwezigheid van zijn raadsvrouw) besproken. Daarbij was een belangrijk element of verdachte begrijpt wat de gemaakte procesafspraken inhouden en welke gevolgen deze voor hem en zijn strafzaak kunnen hebben. Ter zitting hebben verdachte en de officier van justitie bevestigd dat het om de volgende procesafspraken gaat:
    
    
    
      
        De officier van justitie vordert dat de tenlastelegging wordt gewijzigd, in die zin dat het verwijt op grond van artikel 140 van het Wetboek van Strafrecht (Sr) (deelneming aan een criminele organisatie die tot oogmerk heeft het plegen van misdrijven) vervalt en de tenlastelegging luidt zoals hiervoor is vermeld.
      
      
        De verdediging voert ten aanzien van de gewijzigde tenlastelegging geen bewijsverweer.
      
      
        De (eventueel nog) openstaande onderzoekswensen van de verdediging vervallen.
      
      
        De officier van justitie vordert dat aan verdachte wordt opgelegd: een voorwaardelijke gevangenisstraf van tien maanden, met een proeftijd van twee jaren, en een taakstraf van honderdvijftig uren (honderdvijfenzeventig uren met aftrek van vijfentwintig uren wegens overschrijding van de redelijke termijn), te vervangen door vijfenzeventig dagen hechtenis indien verdachte de taakstraf niet naar behoren verricht, met aftrek van het voorarrest.  
      
      
        De verdediging voert geen strafmaatverweer.
      
      
        De officier van justitie en de verdediging zien af van het instellen van hoger beroep, als en nadat de rechtbank overeenkomstig de inhoud van de procesafspraken vonnis wijst.
      
      
        De officier van justitie vordert – indien en voor zover dit aan de orde is – de teruggave aan verdachte van de onder hem in beslag genomen voorwerpen.
      
      
        De procesafspraken vervallen indien en voor zover de rechtbank deze niet volgt.
      
    
    
    
      De rechtbank heeft tijdens de bespreking van de ten laste gelegde feiten verdachte uitdrukkelijk uitgenodigd daarover zijn standpunt kenbaar te maken. Verdachte heeft daarop geen verklaring afgelegd.
    
    
    
      Verdachte heeft te kennen gegeven goed te hebben begrepen wat de gemaakte procesafspraken inhouden en wat de gevolgen daarvan voor hem en zijn strafzaak kunnen zijn. Hij heeft aangegeven volledig achter die afspraken te staan, deze overeenkomst vrijwillig te zijn aangegaan en op geen enkele wijze onder druk te zijn gezet. Ook is het de rechtbank duidelijk geworden dat verdachte bij het hele proces om tot afspraken te komen, steeds voorzien is geweest van rechtskundige bijstand. 
      De rechtbank is, gelet op het voorgaande, van oordeel dat verdachte vrijwillig, op basis van voldoende en duidelijke informatie en terwijl hij zich bewust was van de rechtsgevolgen, is gekomen tot de ondubbelzinnige beslissing mee te werken aan het afdoeningsvoorstel en de daarmee gepaard gaande afstand van verdedigingsrechten. De procesafspraken komen daarmee voor een beoordeling van de rechtbank in aanmerking. De beantwoording van de vragen van artikel 348 en artikel 350 van het Wetboek van Strafvordering blijft daarbij leidend voor de rechtbank, meer in het bijzonder wat betreft het bewijs en de straf. 
    
    
    
      Dat in acht nemend komt de rechtbank tot de volgende beoordeling van de strafzaak tegen verdachte.
    
    
  
  
    
      5De voorvragen
    
    
      De rechtbank heeft vastgesteld dat de dagvaarding geldig is, dat zij bevoegd is tot kennisneming van deze strafzaak, dat de officier van justitie ontvankelijk is in de vervolging en dat er geen redenen zijn voor schorsing van de vervolging.
    
    
  
  
    
      6De bewijsmotivering
    
    
      6.1
      
        De standpunten van partijen
      
      
      
        De officier van justitie acht overeenkomstig de gemaakte procesafspraken het ten laste gelegde wettig en overtuigend bewezen. 
      
      
      
        De verdediging heeft overeenkomstig de gemaakte procesafspraken geen (bewijs)verweer gevoerd.
      
      
    
    
      6.2
      
        Het oordeel van de rechtbank
      
      
      
        De rechtbank acht op grond van de bewijsmiddelen, waarin zijn vervat de redengevende feiten en omstandigheden waarop de bewezenverklaring steunt, wettig en overtuigend bewezen dat verdachte het onder feit 1 en feit 2 ten laste gelegde heeft begaan, te weten dat:
      
      
      
        
          feit 1
        
        
          hij in de periode van 1 april 2016 tot en met 27 juni 2017 te Utrecht, tezamen en in vereniging met anderen, opzettelijk een grote hoeveelheid accijnsgoederen, in elk geval 974.697 sigaretten en 1.130 kilogram tabak, heeft vervaardigd buiten een accijnsgoederenplaats die voor sigaretten is aangewezen; 
        
      
      
      
        
          feit 2
        
        
          hij in de periode van 1 april 2016 tot en met 27 juni 2017 te Utrecht, tezamen en in vereniging met anderen, opzettelijk een grote hoeveelheid accijnsgoederen, in elk geval 974.697 sigaretten en 4.744 kilogram tabak, voorhanden heeft gehad, terwijl die sigaretten en die tabak niet overeenkomstig de bepalingen van de Wet op de Accijns in de heffing waren betrokken.
      
      
      
        De rechtbank acht niet bewezen wat aan verdachte meer of anders is ten laste gelegd, zodat zij hem daarvan zal vrijspreken.
      
      
      
        De in de tenlastelegging voorkomende taal- en/of schrijffouten zijn verbeterd in de bewezenverklaring. Verdachte is daardoor niet in de verdediging geschaad.
      
      
      
        Het vonnis zal in die gevallen waarin de wet dit vereist worden aangevuld met een later bij dit vonnis te voegen bijlage met daarin de inhoud dan wel de opgave van de bewijsmiddelen.
      
      
    
  
  
    
      7De strafbaarheid van het bewezen verklaarde
    
    
      Het hiervoor bewezen verklaarde is strafbaar gesteld in de artikelen 5 en 97 van de Wet op de accijns en artikel 47 Sr. Er zijn geen feiten of omstandigheden aannemelijk geworden die de strafbaarheid van de feiten uitsluiten. Het bewezen verklaarde levert de volgende strafbare feiten op:
    
    
    
      
        feit 1
      
      het misdrijf: medeplegen van het opzettelijk overtreden van een in artikel 5, eerste lid onder a, van de Wet op de accijns opgenomen verbod;
    
    
    
      
        en
      
    
    
    
      
        feit 2
      
      het misdrijf: medeplegen van het opzettelijk overtreden van een in artikel 5, eerste lid onder b, van de Wet op de accijns opgenomen verbod.
    
    
  
  
    
      8De strafbaarheid van verdachte
    
    
      Er zijn geen feiten of omstandigheden aannemelijk geworden die de strafbaarheid van verdachte uitsluiten. De rechtbank oordeelt daarom dat verdachte strafbaar is voor de bewezen verklaarde feiten.
    
    
  
  
    
      9De strafmotivering
    
    
      9.1
      
        De standpunten van partijen
      
      
      
        De officier van justitie heeft overeenkomstig de gemaakte procesafspraken geëist dat verdachte wordt veroordeeld tot een voorwaardelijke gevangenisstraf van tien maanden, met een proeftijd van twee jaren, en een taakstraf van honderdvijftig uren (honderdvijfenzeventig uren met aftrek van vijfentwintig uren wegens overschrijding van de redelijke termijn), te vervangen door vijfenzeventig dagen hechtenis indien verdachte de taakstraf niet naar behoren verricht, met aftrek van het voorarrest. 
      
      
      
        De verdediging heeft overeenkomstig de gemaakte procesafspraken geen (strafmaat)verweer gevoerd. 
      
      
    
    
      9.2
      
        Het oordeel van de rechtbank
      
      
      
        Bij de strafoplegging houdt de rechtbank rekening met de aard en de ernst van de gepleegde feiten, de omstandigheden waaronder deze zijn begaan en de persoon van verdachte, zoals die uit het dossier en tijdens de behandeling ter terechtzitting naar voren zijn gekomen. De rechtbank vindt daarbij in het bijzonder het volgende van belang.
      
      
      
        
          De aard en de ernst van de gepleegde feiten
        
      
      
      
        Verdachte heeft zich samen met anderen schuldig gemaakt aan het opzettelijk vervaardigen en voorhanden hebben van een grote hoeveelheid onveraccijnsde sigaretten en rooktabak. Hij is betrokken geweest bij een illegale sigarettenfabriek, alwaar personen onder slechte arbeidsomstandigheden zijn tewerkgesteld. Verdachte was regelmatig in de fabriek aanwezig en onderhield contacten met de buitenwereld. Hij was voor de initiatiefnemer van de illegale sigarettenfabriek het ‘manusje van alles’ en kreeg wat betreft het reilen en zeilen van de fabriek steeds meer verantwoordelijkheden. Met zijn handelen is verdachte een actieve schakel geweest in het proces om de productielijn draaiende te houden en zo een grote hoeveelheid illegale tabaksproducten te produceren. De illegale handel in zulke producten verstoort de reguliere markt voor tabakswaren en werkt ontwrichtend op de economische ordening en het fiscale systeem van het land. Illegale tabaksproducten worden doorgaans verkocht voor een prijs die ver beneden de reguliere prijs voor zulke producten ligt. Enerzijds wordt hiermee de accijnsverplichting voor aanzienlijke bedragen ontdoken, anderzijds brengt de illegale handel in accijnsgoederen oneerlijke concurrentie met zich ten opzichte van bonafide handelaren en bedrijven die wel voldoen aan hun verplichtingen in het kader van de accijnsheffingen. In deze strafzaak is de Nederlandse staat door het niet-betalen van de accijns op de sigaretten en rooktabak dan ook voor een aanzienlijk bedrag benadeeld. De handel in illegale tabakswaren heeft ook een negatieve invloed op het anti-rookbeleid van de Nederlandse overheid. De overheid ontmoedigt, met het oog op de algemene volksgezondheid, actief het roken van tabak. Ten behoeve van dat beleid maakt de overheid gebruik van prijsverhogingen, op basis van heffingen en belastingen. Met de handel in illegale sigaretten en rooktabak wordt dit beleid ondermijnd. Bovendien geldt dat de productie- en handelsketen ten aanzien van illegale rookwaren niet traceerbaar is, wat eveneens ongunstig is voor het beleid in het kader van de volksgezondheid. Bij de aanwezigheid van extra gevaarlijke stoffen in de illegale rookwaar is het onmogelijk de producent van die rookwaar te achterhalen. 
      
      
      
        
          De persoon van verdachte
        
      
      
      
        De rechtbank heeft gekeken naar het strafblad van verdachte van 1 augustus 2023. Hieruit volgt dat hij in het verleden met politie en justitie in aanraking is geweest, maar het gaat hier om oude niet-soortgelijke feiten en deze zijn dus niet relevant voor de beoordeling van deze strafzaak. Daarnaast houdt de rechtbank rekening met wat verdachte op de zitting over zijn persoonlijke omstandigheden heeft toegelicht. Hij werkt als manager bij een opleidingsinstituut en is mantelzorger voor zijn moeder. 
      
      
      
        
          De redelijke termijn
        
      
      
      
        De rechtbank is van oordeel dat er rekening mee moet worden gehouden dat de redelijke termijn zoals bedoeld in artikel 6 lid 1 EVRM is overschreden. Verdachte is op 27 juni 2017 in verzekering gesteld. Op dat moment is de redelijke termijn aangevangen waarbinnen verdachte dient te worden berecht. Als uitgangspunt heeft in deze zaak te gelden dat de behandeling ter terechtzitting moet zijn afgerond met een eindvonnis binnen twee jaren nadat de redelijke termijn is aanvangen, tenzij sprake is van bijzondere omstandigheden. De datum van dit vonnis betreft 28 december 2023, wat een zeer forse overschrijding van de redelijke termijn betekent. Enerzijds is de behandeling van de strafzaak ernstig belemmerd door de uitbraak van het coronavirus en de ter bestrijding van dat virus getroffen maatregelen. Het was immers gedurende een periode ten gevolge van die maatregelen niet mogelijk om de strafzaak inhoudelijk te behandelen, mede ook omdat eerder bevolen getuigenverhoren in Paraguay niet gehouden konden worden. Anderzijds is het voor een niet onbelangrijk deel aan het Openbaar Ministerie te wijten dat het onredelijk lang heeft geduurd voordat de zaak op de zitting kon worden aangebracht en aan de rechtbank dat het onderzoek ter terechtzitting lange tijd in beslag heeft genomen. Van bijzondere omstandigheden die een overschrijding van de redelijke termijn rechtvaardigen, is dan ook niet gebleken. 
      
      
      
        
          De strafoplegging
        
      
      
      
        De rechtbank stelt voorop dat zij haar eigen belangenafweging heeft gemaakt bij de bepaling van de op te leggen straf. Hoewel de aard en de ernst van de feiten in beginsel een gevangenisstraf van aanmerkelijke duur rechtvaardigen, ziet de rechtbank, alle belangen afwegend, voldoende aanleiding om conform het afdoeningsvoorstel een voorwaardelijke gevangenisstraf en een taakstraf aan verdachte op te leggen. De rechtbank is van oordeel dat dit afdoeningsvoorstel voldoende recht doet aan deze strafzaak, omdat hiermee zowel het belang van verdachte als dat van de maatschappij wordt geëerbiedigd. Daarbij geldt dat de overschrijding van de redelijke termijn in de strafmaat is verdisconteerd, nu de conform het afdoeningsvoorstel gevorderde taakstraf wegens de overschrijding van de redelijke termijn met vijfentwintig uren is verminderd.
      
      
      
        De rechtbank acht het passend en geboden om aan verdachte op te leggen een geheel voorwaardelijke gevangenisstraf van tien maanden met een proeftijd van twee jaren. Ook zal de rechtbank aan verdachte opleggen een taakstraf van honderdvijftig uren, met aftrek van het voorarrest.
      
      
    
  
  
    
      10De toegepaste wettelijke voorschriften
    
    
      De hierna te nemen beslissing berust op de hiervoor genoemde wetsartikelen en de artikelen 14a, 14b, 14c, 22c, 22d en 57 Sr. 
    
    
  
  
    
      11De beslissing
    
    
      De rechtbank:
    
    
    
      
        bewezenverklaring
      
    
    - verklaart bewezen dat verdachte het onder feit 1 en feit 2 ten laste gelegde heeft begaan, zoals hierboven omschreven;
    - verklaart niet bewezen wat aan verdachte onder feit 1 en feit 2 meer of anders is ten laste gelegd en spreekt hem daarvan vrij;
    
    
      
        strafbaarheid feiten
      
    
    - verklaart het onder feit 1 en feit 2 bewezen verklaarde strafbaar;
    - verklaart dat het bewezen verklaarde de volgende strafbare feiten oplevert:
    
    
      
        feit 1
      
      het misdrijf: medeplegen van het opzettelijk overtreden van een in artikel 5, eerste lid onder a, van de Wet op de accijns opgenomen verbod;
    
    
    
      
        en
      
    
    
    
      
        feit 2
      
      het misdrijf: medeplegen van het opzettelijk overtreden van een in artikel 5, eerste lid onder b, van de Wet op de accijns opgenomen verbod
    
    
    
    
      
        strafbaarheid verdachte
      
    
    - verklaart verdachte strafbaar voor het onder feit 1 en feit 2 bewezen verklaarde;
    
    
      
        straf
      
    
    - veroordeelt verdachte tot een gevangenisstraf voor de duur van 10 (tien) maanden;
    - bepaalt dat deze gevangenisstraf in zijn geheel niet ten uitvoer zal worden gelegd, tenzij de rechter later anders mocht gelasten. De rechter kan de tenuitvoerlegging gelasten indien verdachte voor het einde van de proeftijd van 2 (twee) jaren de volgende voorwaarde niet is nagekomen: de algemene voorwaarde dat verdachte zich voor het einde van de proeftijd niet schuldig maakt aan een strafbaar feit;
    
    - veroordeelt verdachte daarnaast tot een taakstraf, bestaande uit het verrichten van onbetaalde arbeid voor de duur van 150 (honderdvijftig) uren;
    - beveelt, voor het geval dat verdachte de taakstraf niet naar behoren verricht, dat vervangende hechtenis zal worden toegepast voor de duur van 75 (vijfenzeventig) dagen;
    - beveelt dat de tijd die verdachte vóór de tenuitvoerlegging van deze uitspraak in verzekering heeft doorgebracht, bij de uitvoering van de taakstraf in mindering wordt gebracht, waarbij als maatstaf geldt dat voor de in inverzekeringstelling doorgebrachte dag twee uren aftrek plaatsvindt.
    
    
    
      Dit vonnis is gewezen door mr. M.B. Werkhoven, voorzitter, mr. H. Manuel en 
      mr. M. van Berlo, rechters, in tegenwoordigheid van mr. N. Klunder, griffier, en is in het openbaar uitgesproken op 28 december 2023. 
    
    
    
      
        Buiten staat
      
      Mr. Van Berlo is niet in de gelegenheid dit vonnis mede te ondertekenen.