ECLI:NL:ORBAACM:2023:63, Raad van Beroep in Ambtenarenzaken van Aruba, Curaçao, Sint Maarten en van Bonaire, Sint Eustatius en Saba, 15-11-2023, AUA2022H00251
Raad van Beroep in Ambtenarenzaken van Aruba, Curaçao, Sint Maarten en van Bonaire, Sint Eustatius en Saba — Uitspraak 
Datum: 2023-11-15 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Bestuursrecht; Ambtenarenrecht

Samenvatting: Afgewezen verzoek om schaarste toelage. De afwijzing is in overeenstemming met het beleid. Medewerkers van de SVB vallen niet onder het beleid. Toekenning van toelage door de directeur aan aantal SVB-medewerkers staat hier los van.

Landsverordening ambtenarenrechtspraak (La)
    Uitspraakdatum: 15 november 2023                    
    Zaaknummer: AUA2022H00251
    
    
    
    RAAD VAN BEROEP
    
      
        IN AMBTENARENZAKEN
      
      
        VAN ARUBA
      
    
    
    
    Uitspraak 
    
    
      op het hoger beroep van:
    
    
    
    De minister van Toerisme en Volksgezondheid, 
    
      appellant (hierna: de minister),
      gemachtigde: mr. V.M. Emerencia,
    
    
    
      tegen de uitspraak van het Gerecht in Ambtenarenzaken van Aruba (Gerecht) van 17 oktober 2022, AUA202102936 (aangevallen uitspraak), in het geding tussen: 
    
    
    
      de minister
      en
    
    
    [Geïntimeerde], 
    
      geïntimeerde (hierna: [geïntimeerde]),
      gemachtigde: mr. H.F. Falconi, advocaat.  
    
    
    
    
    
    
    
    
    
    
    
    
    
    
    
    
    
  
  
    Procesverloop
    
      De minister heeft hoger beroep ingesteld tegen de aangevallen uitspraak. 
      [Geïntimeerde] heeft een verweerschrift ingediend.
      De Raad heeft het hoger beroep samen met de zaken AUA2022H00249 en AUA 2022H00250 behandeld op de zitting van 25 oktober 2023. De minister heeft zich laten vertegenwoordigen door zijn gemachtigde. Voor [geïntimeerde] is haar gemachtigde verschenen. 
    
  
  
    Overwegingen
    
    
      1. 	De Raad gaat uit van de volgende feiten en omstandigheden.
    
    
    
      1.1. 	[
      Geïntimeerde] werkt sinds 1993 bij de Sociale Verzekeringsbank (SVB). Zij heeft de minister op 7 augustus 2017 verzocht haar met ingang van 1 januari 2014 een maandelijkse schaarstetoelage toe te kennen ter hoogte van 15% van zijn salaris. Dit met toepassing van de schaarstetoelageregeling (regeling) zoals opgenomen in paragraaf 4.1.14 van het Handboek Rechtspositionele Regelingen Land Aruba 2009.
      
    
    
      1.2.	 [
      Geïntimeerde] heeft bij haar verzoek onderkend dat de SVB niet in de regeling wordt genoemd als dienst waarvan medewerkers in een specifieke schaarse functie in aanmerking komen voor een schaarstetoelage. [geïntimeerde] beroept zich echter op het gelijkheidsbeginsel op de grond dat de directeur van de SVB schaarstetoelagen heeft toegekend aan een aantal bij de SVB werkzame medewerkers, die een vergelijkbare opleiding hebben als zijzelf. 
      
    
    
      1.3.
      Met de beschikking van 3 september 2021 (bestreden beschikking) heeft de minister het verzoek van [geïntimeerde] om een schaarstetoelage afgewezen. Volgens de minister doet [geïntimeerde] tevergeefs een beroep op het gelijkheidsbeginsel. De directeur van de SVB heeft de regeling zonder advies gevraagd te hebben, naar eigen inzicht geïnterpreteerd en toegepast. Het was niet juist dat de directeur een aantal medewerkers van de SVB in aanmerking heeft gebracht voor een schaarstetoelage. De minister ziet geen aanleiding de regeling uit te breiden naar andere overheidsinstanties, zoals de SVB. 
      
      
        2. 	Met de aangevallen uitspraak heeft het Gerecht het bezwaar van [geïntimeerde] tegen de bestreden beschikking gegrond verklaard. Het Gerecht overweegt dat de regeling niet is gebaseerd op een wettelijke grondslag maar op buitenwettelijk begunstigend beleid. De rechterlijke toetsing van dit beleid is beperkt tot de vraag of het consistent is toegepast. Die vraag kan het Gerecht niet beantwoorden. In de bestreden beschikking is namelijk niet gemotiveerd waarom de functie van de [geïntimeerde], anders dan andere functies bij de SVB, niet in aanmerking komt voor de gevraagde toelage. Het Gerecht heeft op die grond de bestreden beschikking vernietigd en bepaald dat de minister een nieuwe beslissing op het verzoek van de [geïntimeerde] moet nemen met in achtneming van wat het Gerecht heeft overwogen. 
      
      
    
    
      3.1.
      De minister heeft in hoger beroep aangevoerd dat hij de regeling consistent heeft toegepast omdat [geïntimeerde] op grond van het daaraan ten grondslag liggende beleid niet in aanmerking komt voor een schaarstetoelage. De toekenning van de schaarstetoelage door de directeur van de SVB was niet correct. 
      
    
    
      3.2	[
      Geïntimeerde] betwist dat de regeling consistent wordt toegepast. Binnen de SVB worden gelijke gevallen ongelijk behandeld. Zij handhaaft haar standpunt dat zij voldoet aan alle vereisten van de schaarstetoelage en dat zij net als een aantal andere medewerkers van de SVB in aanmerking moet worden gebracht voor een schaarstetoelage. 
      
      
        4. 	De Raad komt tot de volgende beoordeling.
      
      
    
    
      4.1.
      De Raad stelt vast dat de minister de aanvraag van [geïntimeerde] om een schaarstetoelage in overeenstemming met het daarover vastgestelde  beleid heeft afgewezen. Vaststaat immers dat de functies van medewerkers van de SVB niet onder het beleid vallen. Met de afwijzing van het verzoek van [geïntimeerde] heeft de minister zijn beleid dan ook consistent toegepast. Dat de directeur van de SVB een aantal medewerkers op grond van zijn eigen afwegingen een toelage in verband met schaarste heeft toegekend staat hier los van.
      
    
    
      4.2.
      Uit 4.1 volgt dat het hoger beroep slaagt, zodat de aangevallen uitspraak moet worden vernietigd.
      
      
        5.	Voor een veroordeling in de proceskosten bestaat geen aanleiding.
      
      
      
    
  
  
    Beslissing
    
    
      De Raad van Beroep:
    
    
      
        
          vernietigt de aangevallen uitspraak;
      
      
        
          verklaart het bezwaar ongegrond.
      
    
    
    
      Deze uitspraak is gewezen door mr. W.H. Bel, voorzitter, en mr. A.H.M. van de Leur en mr. A.P. van der Pluijm-Vrede, leden, en uitgesproken in het openbaar op 15 november 2023 in tegenwoordigheid van de griffier.