ECLI:NL:RBNHO:2023:12527, Rechtbank Noord-Holland, 01-12-2023, 15-200562-23
Rechtbank Noord-Holland — Uitspraak 
Datum: 2023-12-01 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Strafrecht

Samenvatting: Veroordeling voor het medeplegen invoer cocaïne (art. 2 onder A Opiumwet). Gevangenisstraf van 9 maanden.

RECHTBANK NOORD-HOLLAND
    Team Straf, zittingsplaats Haarlem
    Meervoudige strafkamer
    
    
      Parketnummer: 15-200562-23 (P)
      Uitspraakdatum: 1 december 2023
      Tegenspraak
    
    
    
      Dit vonnis is gewezen naar aanleiding van het onderzoek op de openbare terechtzitting van 17 november 2023 in de zaak tegen:
    
    
    
      
        
          [verdachte] 
        ,
      
      geboren op [geboortedatum] 1991 te [geboorteplaats] ,
      zonder vaste woon- of verblijfplaats in Nederland,
      thans gedetineerd in [detentieadres] .
    
    
    
      De rechtbank heeft kennisgenomen van de vordering van de officier van justitie,
      mr. A. van den Driest, en van hetgeen de verdachte en zijn raadsman, mr. R.T. Poort, advocaat te Beverwijk, naar voren hebben gebracht.
    
    
  
  
    
      1Tenlastelegging 
    Aan de verdachte is ten laste gelegd dat:
    
    
      hij, op of omstreeks 10 augustus 2023 te Schiphol, gemeente Haarlemmermeer tezamen en in vereniging met een of meer anderen, althans alleen, opzettelijk binnen het grondgebied van Nederland heeft gebracht ongeveer een hoeveelheid cocaïne, in elk geval een hoeveelheid van een materiaal bevattende cocaïne, zijnde cocaïne een middel als bedoeld in de bij de Opiumwet behorende lijst I, dan wel aangewezen krachtens het vijfde lid van artikel 3a van die wet.
    
    
  
  
    
      2Voorvragen
    De rechtbank heeft vastgesteld dat de dagvaarding geldig is, dat zij bevoegd is tot kennisneming van de zaak, dat de officier van justitie ontvankelijk is in de vervolging en dat er geen redenen zijn voor schorsing van de vervolging.
    
  
  
    
      3Beoordeling van het bewijs
    
      3.1
      
        
          Standpunt van de officier van justitie
        
        De officier van justitie heeft gerekwireerd tot bewezenverklaring van het ten laste gelegde feit.
      
      
    
    
      3.2
      
        
          Standpunt van de verdediging
        
        De raadsman heeft zich gerefereerd aan het oordeel van de rechtbank.
      
      
    
    
      3.3
      
        Oordeel van de rechtbank
      
      
        3.3.1
        
          
            Redengevende feiten en omstandigheden
          
          De rechtbank komt op grond van de feiten en omstandigheden die zijn vervat in de hierna te noemen bewijsmiddelen tot een bewezenverklaring van het ten laste gelegde feit.
          De hierna vermelde processen-verbaal zijn in de wettelijke vorm opgemaakt door personen die daartoe bevoegd zijn en voldoen ook overigens aan de daaraan bij wet gestelde eisen.
        
        
        
          De rechtbank heeft vastgesteld dat ten aanzien van het bewezenverklaarde feit sprake is van een bekennende verdachte als bedoeld in artikel 359, derde lid, laatste volzin, van het Wetboek van Strafvordering (Sv). Gelet daarop zal worden volstaan met een opgave van de bewijsmiddelen op grond waarvan de rechtbank tot een bewezenverklaring is gekomen.
        
        
        - de verklaring van de verdachte afgelegd ter terechtzitting van 17 november 2023;
        - een proces-verbaal van onderzoek verdovende middelen d.d. 10 augustus 2023 (dossierpagina 43 e.v.);
        - een schriftelijk bescheid, te weten een rapport van het Douane Laboratorium d.d. 16 augustus 2023 (dossierpagina 59);
        - een proces-verbaal van onderzoek verdovende middelen d.d. 10 augustus 2023 (dossierpagina 100 e.v.);
        - een schriftelijk bescheid, te weten een rapport van het Douane Laboratorium d.d. 16 augustus 2023 (dossierpagina 116).
        
      
    
    
      3.4
      
        
          Bewezenverklaring
        
        De rechtbank acht wettig en overtuigend bewezen dat de verdachte het ten laste gelegde feit heeft begaan, met dien verstande dat
      
      
      
        hij op 10 augustus 2023 te Schiphol, gemeente Haarlemmermeer tezamen en in vereniging met anderen, opzettelijk binnen het grondgebied van Nederland heeft gebracht een hoeveelheid van een materiaal bevattende cocaïne.
      
      
      
        Hetgeen aan de verdachte meer of anders is ten laste gelegd dan hier als bewezen is aangenomen, is niet bewezen. De verdachte moet hiervan worden vrijgesproken.
      
      
    
  
  
    
      4Kwalificatie en strafbaarheid van het feit
    Het bewezenverklaarde levert op:
    
    
      
        medeplegen van opzettelijk handelen in strijd met het in artikel 2 onder A van de Opiumwet gegeven verbod.
      
    
    
    
      Er is geen omstandigheid aannemelijk geworden waardoor de wederrechtelijkheid aan het bewezenverklaarde zou ontbreken. Het bewezenverklaarde is derhalve strafbaar.
    
    
  
  
    
      5Strafbaarheid van de verdachte
    Er is geen omstandigheid aannemelijk geworden die de strafbaarheid van de verdachte uitsluit. De verdachte is derhalve strafbaar.
    
  
  
    
      6Motivering van de sanctie
    
      6.1
      
        
          Standpunt van de officier van justitie
        
        De officier van justitie heeft gevorderd dat de verdachte zal worden veroordeeld tot een gevangenisstraf voor de duur van 9 maanden met aftrek van de tijd die de verdachte reeds in verzekering en voorlopige hechtenis heeft doorgebracht.
      
      
    
    
      6.2
      
        
          Standpunt van de verdediging
        
        De raadsman heeft verzocht om bij de strafoplegging te betrekken dat voor invoer van verdovende middelen in de haven van Rotterdam via een Snelle Toekomstgerichte Meervoudige Kamerzitting bij de strafoplegging aanzienlijk wordt afgeweken van de oriëntatiepunten van het Landelijk Overleg Vakinhoud Strafrecht (LOVS). De raadsman heeft om die reden verzocht om een groot deel van de op te leggen gevangenisstraf in voorwaardelijke vorm op te leggen. 
      
      
    
    
      6.3
      
        
          Oordeel van de rechtbank
        
        Bij de beslissing over de sanctie die aan de verdachte moet worden opgelegd, heeft de rechtbank zich laten leiden door de aard en de ernst van het bewezenverklaarde en de omstandigheden waaronder dit is begaan, alsmede de persoon van de verdachte, zoals van een en ander uit het onderzoek ter terechtzitting is gebleken.
      
      
      
        In het bijzonder heeft de rechtbank het volgende in aanmerking genomen.
        De verdachte heeft zich samen met anderen schuldig gemaakt aan de opzettelijke invoer van 1.351,36 gram van een stof die cocaïne bevat. Cocaïne is een voor de gezondheid van mensen zeer schadelijke stof en daarom moet het gebruik ervan worden ontmoedigd. Tegen de invoer ervan wordt dan ook streng opgetreden. De ingevoerde hoeveelheid was van dien aard dat deze bestemd moet zijn geweest voor verdere verspreiding en handel. Het gebruik van en de handel in cocaïne gaan gepaard met veel andere vormen van criminaliteit. Ook om die reden worden forse straffen opgelegd voor de invoer van cocaïne.
      
      
      
        De verdachte heeft een organiserende en begeleidende rol gehad bij de invoer van de cocaïne. De verdachte heeft als tussenpersoon gefungeerd tussen de koeriers en degene(n) voor wie de cocaïne ingevoerd werd. Naast zijn betrokkenheid bij het regelen van de vliegtickets voor de  koeriers, heeft hij de koeriers instructies gegeven over wat zij moesten doen bij aankomst in Nederland, zoals bijvoorbeeld het verwijderen van berichten op hun telefoons en het afstemmen van hun verklaringen. Bij aankomst in Nederland heeft de verdachte de koeriers bij een treinstation opgehaald. 
      
      
      
        Met betrekking tot de persoon van de verdachte heeft de rechtbank gelet op het op naam van de verdachte staand Uittreksel Justitiële Documentatie, gedateerd 2 oktober 2023, waaruit blijkt dat de verdachte niet eerder ter zake van een soortgelijk strafbaar feit is veroordeeld. 
      
      
      
        Bij de bepaling van de straf heeft de rechtbank de geldende oriëntatiepunten van het LOVS als uitgangspunt genomen. Voor de invoer van harddrugs is bij een hoeveelheid van 1.000 tot 1.500 gram een onvoorwaardelijke gevangenisstraf voor de duur van 8 tot 12 maanden als oriëntatiepunt geformuleerd.
      
      
      
        Gelet op de ernst van het feit en de geformuleerde oriëntatiepunten acht de rechtbank enkel een onvoorwaardelijke gevangenisstraf passend.
      
      
      
        Alles afwegende is de rechtbank van oordeel dat een gevangenisstraf voor de duur van 9 maanden moet worden opgelegd. De rechtbank ziet in de door de raadsman aangevoerde omstandigheden geen aanleiding om een lagere dan wel een deels voorwaardelijke gevangenisstraf op te leggen. Het recente project bij de rechtbank in Rotterdam waar de raadsman naar verwijst, ziet op een specifiek vormgegeven behandeling met nauwe betrokkenheid van de reclassering, waarbij ook wordt beoordeeld of de verdachte bereid is de nodige inspanningen te verrichten in het kader van bijzondere voorwaarden. Daarvan is in deze zaak geen sprake.
      
      
      
        Tenuitvoerlegging van de op te leggen gevangenisstraf zal volledig plaatsvinden binnen de penitentiaire inrichting, tot het moment dat de verdachte in aanmerking komt voor deelname aan een penitentiair programma als bedoeld in artikel 4 van de Penitentiaire beginselenwet.
      
      
      
        
          Verzoek met betrekking tot de voorlopige hechtenis
        
        De raadsman heeft verzocht om op grond van artikel 67a, derde lid, Sv de voorlopige hechtenis van de verdachte op te heffen. 
      
      
      
        Uit de bewezenverklaring en de veroordeling volgt dat de ernstige bezwaren en gronden die tot het bevel van de voorlopige hechtenis van de verdachte hebben geleid, nog steeds aanwezig zijn. Gelet op de hoogte van de op te leggen gevangenisstraf, is geen sprake van een situatie als bedoeld in artikel 67a, derde lid, Sv. Dit betekent dat het verzoek tot opheffing van de voorlopige hechtenis van de verdachte zal worden afgewezen.
      
      
    
  
  
    
      7Toepasselijke wettelijke voorschriften
    
      De volgende wetsartikelen zijn van toepassing:
      artikel 47 van het Wetboek van Strafrecht.
      artikel 2 en 10 van de Opiumwet.
    
    
  
  
    
      8Beslissing
    De rechtbank:
    
    
      Verklaart bewezen dat de verdachte het ten laste gelegde feit heeft begaan zoals hiervoor onder 3.4 weergegeven.
    
    
    
      Verklaart niet bewezen wat aan de verdachte meer of anders is ten laste gelegd dan hierboven als bewezen is aangenomen en spreekt hem daarvan vrij.
    
    
    
      Bepaalt dat het bewezen verklaarde feit het hierboven onder 4. vermelde strafbare feit oplevert.
    
    
    
      Verklaart de verdachte hiervoor strafbaar.
    
    
    
      Veroordeelt de verdachte tot een gevangenisstraf voor de duur van 9 (negen) maanden.
    
    
    
      Bepaalt dat de tijd die de verdachte vóór de tenuitvoerlegging van dit vonnis in verzekering en voorlopige hechtenis heeft doorgebracht, bij de tenuitvoerlegging van de opgelegde gevangenisstraf in mindering wordt gebracht, voor zover die tijd niet reeds op een andere straf in mindering is gebracht.
    
    
    
      Wijst af het verzoek tot opheffing van de voorlopige hechtenis van de verdachte.
    
    
    
    
    
      
        Samenstelling rechtbank en uitspraakdatum
      
      Dit vonnis is gewezen door
      mr. M. Ramondt, voorzitter,
      mr. L. Boonstra en mr. C. Maat, rechters,
      in tegenwoordigheid van de griffier, mr. J. Dommershuijzen,
      en uitgesproken op de openbare terechtzitting van 1 december 2023.