ECLI:NL:RBDHA:2023:20138, Rechtbank Den Haag, 20-12-2023, 09.294296.21
Rechtbank Den Haag — Uitspraak 
Datum: 2023-12-20 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Strafrecht

Samenvatting: .

Rechtbank DEN HAAG
    
    
      Strafrecht
    
    
    
      Meervoudige kamer
    
    
    
      Parketnummers: 09/294296-21 en 09/117135-22 (ttz. gev.)
    
    
    
      Datum uitspraak: 20 december 2023
    
    
    
      Tegenspraak
    
    
    
      De rechtbank Den Haag heeft op de grondslag van de tenlastelegging en naar aanleiding van het onderzoek op de terechtzitting het navolgende vonnis gewezen in de officier van justitie tegen de verdachte:
    
    
    
    
      
        	[verdachte] ,
      
      	geboren op [geboortedatum] 2002 te [geboorteplaats] ,
      	BRP-adres: [adres] , [woonplaats] .
    
    
    
  
  
    
      1Het onderzoek ter terechtzitting
    Het onderzoek is gehouden op de terechtzittingen van 25 augustus 2022, 14 november 2022 (alle pro forma) en 6 december 2023 (inhoudelijke behandeling).
    
    
      De rechtbank heeft kennisgenomen van de vordering van de officier van justitie mr. J. Roosma en van hetgeen door de verdachte en zijn raadsman mr. P. Lootsma naar voren is gebracht.
    
    
  
  
    
      2De tenlastelegging
    Aan de verdachte is - na wijziging van de tenlastelegging op de terechtzitting van 6 december 2023 - ten laste gelegd dat:
    
    
      
        Dagvaarding I – parketnummer 09/294296-21
      
    
    
    
      1
      hij, op één of meer tijdstippen in of omstreeks de periode van 11 januari 2022 tot en met 16 mei 2022 te Leiden, althans in Nederland, tezamen en in vereniging met een of meer anderen, althans alleen, opzettelijk heeft geteeld en/of bereid en/of bewerkt en/of verwerkt en/of verkocht en/of afgeleverd en/of verstrekt en/of vervoerd, in elk geval opzettelijk aanwezig heeft gehad,
    
    - een hoeveelheid van een materiaal bevattende cocaïne, en/of
    - een hoeveelheid van een materiaal bevattende heroïne, en/of
    - een hoeveelheid van een materiaal bevattende XTC/MDMA,
    zijnde cocaïne, heroïne en/of XTC/MDMA, (telkens) een middel als bedoeld in de bij de Opiumwet behorende lijst I, dan wel aangewezen krachtens het vijfde lid van artikel 3a van die wet;
    
    
    
    
      2
      hij, op of omstreeks 17 mei 2022 te Leiden, althans in Nederland, tezamen en in vereniging met een of meer anderen, althans alleen, opzettelijk aanwezig heeft gehad ongeveer 30 gram XTC/MDMA, 28,3 gram cocaïne en/of 12,6 gram heroïne, in elk geval één of meerdere hoeveelheden van een materiaal bevattende XTC/MDMA, cocaïne en/of heroïne, zijnde XTC/MDMA, cocaïne en/of heroïne, (telkens) een middel als bedoeld in de bij de Opiumwet behorende lijst I, dan wel aangewezen krachtens het vijfde lid van artikel 3a van die wet;
    
    
    
      3
      hij, op één of meer tijdstippen in of omstreeks de periode van 11 januari 2022 tot en met 17 mei 2022 te Leiden, althans in Nederland, heeft deelgenomen aan een organisatie, bestaande uit een samenwerkingsverband van natuurlijke personen, te weten (onder andere) [medeverdachte 1] en [medeverdachte 2] en/of [medeverdachte 3] , en/of een of meer andere (onbekend gebleven) pers(o)n(en), welke organisatie tot oogmerk had het plegen van én of meer misdrijven, als bedoeld in artikel 10, derde en/of vierde en/of vijfde lid van de Opiumwet;
    
    
    
      4
      hij, op of omstreeks 17 mei 2022, te Leiden, althans in Nederland, (van) één of meerdere geldbedragen (t.w.v. € 360,-, € 330,-, € 1.200,-, € 1.205,- en/of € 193,40, zie PV 274), althans een of meer voorwerpen
      Sub a
    
    - de werkelijke aard, de herkomst, de vindplaats, de vervreemding en/of de verplaatsing heeft verborgen en/of heeft verhuld, dan wel
    - heeft verborgen en/of heeft verhuld wie de rechthebbende(n) op dat /die voorwerp(en) was/waren, en/of
    - heeft verborgen en/of heeft verhuld wie dat/die voorwerp(en) voorhanden had(den)
    Sub b
    - heeft verworven, voorhanden heeft gehad, heeft overgedragen, heeft omgezet, en/of
    - gebruik heeft gemaakt
    terwijl hij, verdachte, wist dat dat/die voorwerp(en) - onmiddellijk of middellijk - afkomstig was/waren uit enig (eigen) misdrijf;
    
    
      5
      hij, op één of meerdere tijdstippen in of omstreeks de periode van 17 februari 2022 t/m 7 maart 2022 te Leiden, Rijnsburg, Voorburg, Wassenaar, Oegstgeest, Sassenheim en/of Lisse althans in Nederland,
    
    - op of omstreeks 17 februari 2022 te Voorburg, Wassenaar, Oegstgeest, Rijnsburg en/of Leiden, als bestuurder van een voertuig (personenauto van het merk Seat Leon, kenteken [nummerplaat] ), daarmee rijdende op de wegen, het Hraniceplein, de Zijdeweg, de Rijnsbugerweg, de Plesmanlaan, de N206, de A44, de Haagse Schouwweg, de Warmonderweg, de Bargelaan, het Schuttersveld en/of het Ballonpad, zich opzettelijk zodanig heeft gedragen dat de verkeersregels in ernstige mate werden geschonden door:
    
      A. meermalen (met hoge snelheid) het rode stoplicht te negeren,
      B. te keren over een verhoogde rijbaanscheiding,
      C. over de busbaan te rijden,
      D. over een verdrijvingsvlak te rijden, en/of
      E. gebruik te maken van een verkeerde voorsorteerstrook (waarin een andere richting werd aangegeven dan de richting die hij op de genoemde kruising heeft gevolgd)
    
    
    
      en/of
    
    - op of omstreeks 22 februari 2022 te Leiden, als bestuurder van een voertuig (personenauto van het merk Opel Signum, kenteken [nummerplaat 2] ), daarmee rijdende op de wegen, de Churchilllaan, de Willem de Zwijgerlaan, de Schipholweg, de Plesmanweg, de Parmentierweg, de Rijnzichtstraat, de Haagweg en/of de N206, zich opzettelijk zodanig heeft gedragen dat de verkeersregels in ernstige mate werden geschonden door:
    
      A. meermalen (met hoge snelheid) het rode stoplicht te negeren,
      B. meermalen over een dubbele doorgetrokken streep en/of een verdrijvingsvlak te rijden,
    
    
    
      en/of
    
    
    - op of omstreeks 7 maart 2022 te Leiden, Sassenheim en/of Lisse, als bestuurder van een voertuig (personenauto van het merk Volkswagen UP!, kenteken [nummerplaat 3] ), daarmee rijdende op de wegen, de Schipholweg, de Willem de Zwijgerlaan, de Haagweg, de Churchilllaan, de A44 en/of de N208, zich opzettelijk zodanig heeft gedragen dat de verkeersregels in ernstige mate werden geschonden door:
    
      A. gebruik te maken van een verkeerde voorsorteerstrook (waarin een andere richting werd aangegeven dan de richting die hij op de genoemde kruising heeft gevolgd) en/of
      B. (hierbij) (met hoge snelheid) meermalen het rode stoplicht te negeren,
    
    
    
      door welke verkeersgedraging(en) van verdachte telkens levensgevaar of gevaar voor zwaar lichamelijk letsel voor (een) ander(en) te duchten was;
    
    
    
      subsidiair althans, indien het vorenstaande niet tot een veroordeling mocht of zou kunnen
      leiden:
    
    
    
      hij op één of meerdere tijdstippen in of omstreeks de periode van 17 februari 2022 tot en
      met 7 maart 2022 te Leiden, Rijnsburg, Voorburg, Wassenaar, Oegstgeest, Sassenheim
      en/of Lisse, althans in Nederland, als verkeersdeelnemer (te weten als bestuurder van personenauto), als volgt heeft gehandeld, 
    
    
    
      hij verdachte, heeft aldaar
    
    
    - op of omstreeks 17 februari 2022 te Voorburg, Wassenaar, Oegstgeest, Rijnsburg en/of Leiden, als bestuurder van een voertuig (personenauto van het merk Seat Leon, kenteken [nummerplaat] ), daarmee rijdende op de wegen, het Hraniceplein, de Zijdeweg, de Rijnsbugerweg, de Plesmanlaan, de N206, de A44, de Haagse Schouwweg, de Warmonderweg, de Bargelaan, het Schuttersveld en/of het Ballonpad,
    
      A. meermalen (met hoge snelheid) het rode stoplicht genegeerd,
      B. gekeerd over een verhoogde rijbaanscheiding,
      C. gereden over de busbaan,
      D. gereden over een verdrijvingsvlak, en/of
      E. gebruikgemaakt van een verkeerde voorsorteerstrook (waarin een andere richting werd aangegeven dan de richting die hij op de genoemde kruising heeft gevolgd)
    
    
    
      en/of
    
    
    - op of omstreeks 22 februari 2022 te Leiden, als bestuurder van een voertuig (personenauto van het merk Opel Signum, kenteken [nummerplaat 2] ), daarmee rijdende op de wegen, de Churchilllaan, de Willem de Zwijgerlaan, de Schipholweg, de Plesmanweg, de Parmentierweg, de Rijnzichtstraat, de Haagweg en/of de N206,
    
      A. meermalen (met hoge snelheid) het rode stoplicht genegeerd,
      B. meermalen over een dubbele doorgetrokken streep en/of een verdrijvingsvlak
      gereden,
    
    
    
      en/of
    
    
    - op of omstreeks 7 maart 2022 te Leiden, Sassenheim en/of Lisse, als bestuurder van
    
      een voertuig (personenauto van het merk Volkswagen UP!, kenteken [nummerplaat 3] ),
      daarmee rijdende op de wegen, de Schipholweg, de Willem de Zwijgerlaan, de
      Haagweg, de Churchilllaan, de A44 en/of de N208
      A. gebruikgemaakt van een verkeerde voorsorteerstrook (waarin een andere
      richting werd aangegeven dan de richting die hij op de genoemde kruising heeft
      gevolgd) en/of
      B. (hierbij) (met hoge snelheid) meermalen het rode stoplicht genegeerd,
    
    
    
      door welke gedraging(en) van verdachte op de voornoemde weg(en), gevaar werd
      veroorzaakt, althans kon worden veroorzaakt, en/of het verkeer op die weg(en) werd
      gehinderd, althans kon worden gehinderd;
    
    
    
      
        Dagvaarding II – parketnummer 09/117135-22
      
    
    
    
      1
      hij een of meer tijdstip(pen) in de periode van 06 mei 2020 tot en met 02 juni 2020 te Katwijk en/of Leiden, althans in Nederland, opzettelijk heeft gehandeld in strijd met de gedragsaanwijzing gegeven krachtens artikel 509hh, eerste lid, onderdeel b van het Wetboek van strafvordering, te weten de gedragsaanwijzing d.d. 08 april 2020 gegeven door de officier van justitie te 's-Gravenhage, kort weergegeven inhoudende dat hij, verdachte, zich moet onthouden van contact met [medeverdachte 3] , door toen en daar zich (telkens) met die [medeverdachte 3] in een auto en/of op een scooter te bevinden;
    
    
    
      2
      hij op of omstreeks 14 mei 2020 te Katwijkopzettelijk aanwezig heeft gehad ongeveer 14,1 gram, in elk geval een hoeveelheid van een materiaal bevattende cocaïne en/of ongeveer 0,2 gram, in elk geval een hoeveelheid van een materiaal bevattende heroïne, zijnde cocaïne en/of heroïne (telkens) een middel als bedoeld in de bij de Opiumwet behorende lijst I, dan wel aangewezen krachtens het vijfde lid van artikel 3a van die wet.
    
    
  
  
    
      3Procesafspraken
    
    
      3.1.
      De aard van de zaak
      
      
        Deze strafzaak kenmerkt zich doordat de officier van justitie en de verdediging zogeheten ‘procesafspraken’ hebben gemaakt over wat volgens hen een passende uitkomst van de strafzaak zou zijn. Deze procesafspraken hebben zij opgenomen in een overeenkomst ondertekend op 13 november 2023 die zij aan de rechtbank hebben doen toekomen. In de overeenkomst doen de officier van justitie en de verdediging aan de rechtbank een gezamenlijk voorstel voor de wijze van afdoening van de strafzaak. Samengevat houdt dit afdoeningsvoorstel het volgende in:
      
      
        
          de verdachte ziet af van het indienen van onderzoekswensen en trekt al ingediende (en eventueel toegewezen) onderzoekswensen uiterlijk ter terechtzitting en bij voorkeur al eerder schriftelijk in;
        
        
          de verdachte hoeft in het kader van de afspraken geen nadere verklaring af te leggen. Uiteraard staat het hem vrij dit ter terechtzitting alsnog/wel te doen; 
        
        
          het Openbaar Ministerie zal ter terechtzitting requireren tot:
        
      
      o	Parketnummer 09/294296-21
      
        
          een bewezenverklaring van (feit 1) de handel in harddrugs, in vereniging gepleegd, tussen 11 januari 2022 tot en met 16 mei 2022,
        
        
          een bewezenverklaring van (feit 2) het bezit van 30 gram XTC/MDMA, 28,3 gram cocaïne en 12,6 gram heroïne in vereniging met anderen op 17 mei 2022,
        
        
          vrijspraak ten aanzien van (feit 3) de deelname aan een criminele organisatie met het oogmerk harddrugs te verhandelen,
        
        
          een bewezenverklaring van (feit 4) het witwassen van een geldbedrag van in totaal € 1398,04, en 
        
      
      - vrijspraak ten aanzien van (feit 5) overtreding van artikel 5a van de Wegenverkeerswet op meerdere momenten tussen 17 februari 2022 en 7 maart 2022, maar na een vordering wijziging tenlastelegging en onder de voorwaarde dat deze door de rechtbank wordt toegewezen een veroordeling voor het onder feit 5 subsidiair tenlastegelegde, te weten overtreding van artikel 5 van de Wegenverkeerswet op meerdere momenten tussen 17 februari 2022 en 7 maart 2022
      o	Parketnummer 09/117135-22
      
        
          een bewezenverklaring van (feit 1) het handelen in strijd met gedragsaanwijzing in de periode van 6 mei 2020 tot en met 2 juni 2020, en
        
        
          een bewezenverklaring van (feit 2) het bezit van 14,1 gram cocaïne en 0,2 gram heroïne op 14 mei 2020.
        
      
      4. het Openbaar Ministerie zal ter terechtzitting voor die bewezenverklaring een strafeis vorderen van: 
      - een gevangenisstraf voor de duur van 12 maanden waarvan 6 maanden voorwaardelijk met een proeftijd van 2 jaren, met als bijzondere voorwaarden:
      
        • meldplicht
        • behandelverplichting
        • volgen opleiding/werk (ook: periodiek inzicht geven in de voortgang)
        • contactverbod met medeverdachten [medeverdachte 3] en [medeverdachte 1] ;
      
      - en ontzegging van de rijbevoegdheid voor de duur van 3 maanden geheel voorwaardelijk met een proeftijd van 2 jaren.
      5. ten aanzien van het beslag: verdachte doet afstand van de onder hem in beslag genomen (en nog niet teruggegeven) goederen (p. 2303 e.v.);
      6. door de verdediging worden geen verweren gevoerd;
      7. de verdachte zal zich niet onttrekken aan de tenuitvoerlegging van de straf;
      8. door de verdediging en het Openbaar Ministerie wordt geen hoger beroep ingesteld indien de rechtbank komt tot een bewezenverklaring en strafoplegging conform de tussen de verdachte/verdediging en het Openbaar Ministerie gemaakte afspraken;
      9. de ontneming van het wederrechtelijk verkregen voordeel wordt afgesplitst van deze procesafspraken.
      
      
        In de overeenkomst is verder opgenomen een voorwaardelijk verzoek van de verdediging en de officier van justitie tot heropening van het onderzoek ter terechtzitting indien de rechtbank de procesafspraken zou afwijzen in de volgende gevallen:
      
      
        
          indien de rechtbank tot een andere bewezenverklaring zou komen, maar uitsluitend voor zover hierdoor de aard van het delict wezenlijk verandert; 
        
        
          indien de rechtbank van oordeel zou zijn dat de overeengekomen straf niet in redelijke verhouding staat tot de ernst van de zaak.
        
      
      
    
    
      3.2
      Toetsingskader
      
      
        Bij de beoordeling van deze zaak zijn voor de rechtbank leidend geweest de uitgangspunten verwoord door de Hoge Raad in het arrest van 27 september 2022, ECLI:NL:HR:2022:1252. Deze komen op het volgende neer.
      
      
      
        Hoewel een wettelijke regeling van procesafspraken op dit moment ontbreekt, verzet het stelsel van strafvordering zich er niet tegen dat de officier van justitie en de verdediging een gezamenlijk standpunt innemen over de beoogde afdoening van een strafzaak. De totstandkoming van procesafspraken doet echter geen afbreuk aan de zelfstandige positie van de rechtbank. De rechtbank behoudt haar eigen verantwoordelijkheid dat de behandeling en de beoordeling van de strafzaak plaatsvinden overeenkomstig de daarvoor geldende wettelijke regeling – in het bijzonder artikel 348 en 350 van het Wetboek van Strafvordering (Sv) – en de eisen van een eerlijk proces.
      
      
      
        Op grond van artikel 348 en 350 Sv beslist de rechtbank op de grondslag van de tenlastelegging en naar aanleiding van het onderzoek op de terechtzitting over de in die bepalingen genoemde vraagpunten. Aan de verplichting die op de rechtbank rust om te beslissen op de in artikel 348 en 350 Sv genoemde vraagpunten, wordt niet afgedaan door de omstandigheid dat een afdoeningsvoorstel wordt gedaan. Wel moet de rechtbank dat voorstel betrekken bij de beantwoording van de genoemde vraagpunten, maar zij is niet verplicht om overeenkomstig het voorstel te beslissen.
      
      
      
        Waar het gaat om de beantwoording van de eerste vraag van artikel 350 Sv brengt de eigen zelfstandige verantwoordelijkheid van de rechtbank met zich dat zij zelf – ongeacht wat het afdoeningsvoorstel daarover inhoudt – dient na te gaan of zij het aan de verdachte ten laste gelegde feit bewezen acht. Artikel 338 Sv dwingt de rechtbank ertoe het bewijs dat de verdachte het ten laste gelegde feit heeft begaan slechts aan te nemen indien zij daarvan uit het onderzoek op de terechtzitting door de inhoud van wettige bewijsmiddelen de overtuiging heeft bekomen.
      
      
      
        Waar het gaat om de beantwoording van de vierde vraag van artikel 350 Sv heeft de rechtbank een eigen zelfstandige verantwoordelijkheid om te komen tot een strafoplegging die zij passend en geboden acht. De rechtbank heeft hierbij een grote vrijheid, zowel in de keuze van de op te leggen straf als de waardering van de factoren die zij daarbij betrekt. Het afdoeningsvoorstel is een relevante factor die de rechtbank moet betrekken bij de keuze van de op te leggen straf. Indien de rechtbank van oordeel is dat wat het afdoeningsvoorstel over de strafoplegging inhoudt, in een redelijke verhouding staat tot de ernst van de zaak zoals die blijkt uit de processtukken en het verhandelde op de terechtzitting, ligt het in de rede dat zij die straf als passend en geboden oplegt.
      
      
      
        Om betekenis toe te kunnen kennen aan het afdoeningsvoorstel, moet de rechtbank kunnen garanderen dat jegens de verdachte voldaan wordt aan de eisen van een eerlijk proces. In het bijzonder betekent dit dat de rechtbank moet onderzoeken of de verdachte in de concrete omstandigheden van het geval vrijwillig, op basis van voldoende en duidelijke informatie en terwijl hij zich bewust was van de rechtsgevolgen, is gekomen tot de ondubbelzinnige beslissing mee te werken aan het afdoeningsvoorstel en de daarmee gepaard gaande afstand van verdedigingsrechten. Dit onderzoek vindt plaats op de terechtzitting.
      
      
      
      
    
    
      3.3.
      De toetsing in deze zaak
      
      
        Om voormelde beoordeling te kunnen verrichten, heeft de rechtbank de strafzaak behandeld op de terechtzitting van 6 december 2023. Deze zitting had het karakter van een inhoudelijke behandeling. Na de voordracht van de zaak door de officier van justitie heeft de rechtbank de verdachte bevraagd over het afdoeningsvoorstel. De verdachte heeft blijk gegeven dat hij weet wat het afdoeningsvoorstel inhoudt, dat hij begrijpt dat hij bepaalde hem toekomende rechten niet uitoefent en wat de gevolgen daarvan voor hem kunnen zijn en dat hij vrijwillig tot de ondubbelzinnige beslissing is gekomen mee te werken aan het afdoeningsvoorstel.
      
      
      
        Vervolgens heeft de rechtbank overeenkomstig artikel 301 Sv de korte inhoud meegedeeld van de processtukken die zij relevant achtte voor de door haar te nemen beslissingen. Enerzijds om de verdachte in de gelegenheid te stellen daarop te reageren, anderzijds met het oog op de externe openbaarheid. Overeenkomstig artikel 286 Sv heeft de voorzitter de verdachte ondervraagd. Vervolgens heeft de officier van justitie gerekwireerd overeenkomstig het afdoeningsvoorstel en heeft de verdediging zich daarbij aangesloten. Aan de verdachte is het recht gelaten om het laatst te spreken. Hierna heeft de rechtbank het onderzoek gesloten. In het hierna volgende zal de rechtbank de relevante vraagpunten uit artikel 348 en 350 Sv beantwoorden.
      
      
    
  
  
    
      4De bewijsbeslissing
    
    
      4.1.
      Het standpunt van de officier van justitie
      
      
        De officier van justitie heeft – overeenkomstig het afdoeningsvoorstel - gerekwireerd tot bewezenverklaring van de bij dagvaarding I onder 1, 2, 4, 5 subsidiair en de bij dagvaarding II ten laste gelegde feiten en tot vrijspraak van de bij dagvaarding I onder 3 en 5 primair ten laste gelegde feiten. Met betrekking tot het onder 4 ten laste gelegde heeft de officier van justitie zich op het standpunt dat gesteld alleen het witwassen van een bedrag van € 1.398,40 bewezen kan worden.
      
      
    
    
      4.2.
      Het standpunt van de verdediging
      
      
        De raadsman heeft zich op het standpunt gesteld dat de bij dagvaarding I onder 1, 2, 4, 5 subsidiair en de bij dagvaarding II ten laste gelegde feiten bewezen kunnen worden en dat de verdachte moet worden vrijgesproken van de bij dagvaarding I onder 3 en 5 primair ten laste gelegde feiten. Met betrekking tot het onder 4 ten laste gelegde heeft raadsman zich op het standpunt gesteld dat alleen het witwassen van een bedrag van € 1.398,40 bewezen kan worden.
      
      
    
    
      4.3.
      Het oordeel van de rechtbank
      
      
        
          Bewezenverklaring dagvaarding I, feiten 1, 2, 4 en 5 subsidiair en dagvaarding II, feit 2
        
        De rechtbank grondt haar overtuiging dat de verdachte het bewezen verklaarde heeft begaan op de feiten en omstandigheden die in de bewijsmiddelen zijn vervat en die reden geven tot de bewezenverklaring. In die gevallen waarin de wet aanvulling van het vonnis vereist met de bewijsmiddelen, dan wel met een opgave daarvan, zal dit plaatsvinden in een aanvulling die als bijlage aan dit vonnis zal worden gehecht.
      
      
      
      
        
          Vrijspraak dagvaarding I, feit 3 
        
        De rechtbank is - met de officier van justitie en de verdediging - van oordeel dat de verdachte van het bij dagvaarding I onder 3 ten laste gelegde feit moet worden vrijgesproken. 
      
      
      
        De verdachte wordt onder feit 3 verweten dat hij heeft deelgenomen aan een organisatie die het plegen van misdrijven, te weten de handel in harddrugs, tot oogmerk had. Volgens bestendige jurisprudentie moet onder een organisatie en deelneming daaraan als bedoeld in artikel 140 Wetboek van Strafrecht (Sr) worden verstaan: een samenwerkingsverband met een zekere duurzaamheid en structuur tussen de verdachte en ten minste één andere persoon. Aanwijzingen voor het bestaan van een dergelijk samenwerkingsverband kunnen bijvoorbeeld zijn gemeenschappelijke regels, het voeren van overleg, gezamenlijke besluitvorming, een taakverdeling, een bepaalde hiërarchie en/of geledingen.
        De rechtbank overweegt dat de verdachte gedurende een periode van vier maanden met anderen betrokken is geweest bij de handel in harddrugs. Gelet op de inhoud van het dossier en het onderzoek ter terechtzitting kan echter onvoldoende worden vastgesteld dat sprake was van het in een georganiseerd verband handelen in harddrugs. Uit het dossier volgt onvoldoende informatie over de structuur en duurzaamheid van die samenwerking. Zo komt niet naar voren dat onderling gezamenlijke regels golden dan wel dat afspraken waren gemaakt over de onderlinge verdeling van werkzaamheden of activiteiten van deelnemers met het oog op het bereiken van het gemeenschappelijke doel van de organisatie. Ook ontbreken voldoende aanwijzingen voor een gezamenlijke besluitvorming of het bestaan van een bepaalde hiërarchie. 
      
      
      
        
          Vrijspraak dagvaarding I, feit 5 primair 
        
        De rechtbank is - met de officier van justitie en de verdediging - van oordeel dat de verdachte van het bij dagvaarding I onder 5 primair ten laste gelegde feit moet worden vrijgesproken. 
      
      
      
        De verdachte wordt onder feit 5 primair verweten dat hij in ernstige mate verkeersregels heeft geschonden waardoor telkens levensgevaar of gevaar voor zwaar lichamelijk letsel voor anderen te duchten was, als bedoeld in artikel 5a van de Wegenverkeerswet 1994 (hierna: WVW). Het moet daarbij gaan om gedragingen die impliceren dat welbewust en met groot gevaar voor andere verkeersdeelnemers in ernstige mate belangrijke gedragsregels in het verkeer worden overtreden en die daarmee een veel groter risico op het intreden van ernstige gevolgen in het leven roepen dan gedrag dat valt onder het gevaarzittingsverbod van artikel 5 WVW dat subsidiair ten laste is gelegd. Naar het oordeel van de rechtbank is de combinatie van de gedragingen van de verdachte telkens gevaarzettend geweest, door veelvuldig (op drukke wegen) door het rode licht te rijden, meermalen het verkeerde voorsorteerstrook te gebruiken, te keren over een verhoogde rijbaanscheiding en te rijden over een busbaan en over verdrijvingsvlakken. Op basis van het dossier en het verhandelde ter terechtzitting kan echter niet wettig en overtuigend worden vastgesteld dat deze gedragingen zodanig zijn geweest dat daardoor (telkens) levensgevaar of gevaar voor zwaar lichamelijk letsel was te duchten. Gelet hierop spreekt de rechtbank de verdachte vrij van het onder 5 primair tenlastegelegde en komt het tot een bewezenverklaring van het onder 5 subsidiair tenlastegelegde.
      
      
      
        
          Vrijspraak dagvaarding II, feit 1
        
        De verdachte wordt bij dagvaarding II onder 1 verweten dat hij in de periode van 6 mei 2020 tot en met 2 juni 2020 het aan hem opgelegde contactverbod met [medeverdachte 3] heeft overtreden. Dit verwijt is hem ten laste gelegd op grond van artikel 184a Sr en is juridisch zo verwoord dat de verdachte opzettelijk heeft gehandeld in strijd met de gedragsaanwijzing gegeven krachtens artikel 509hh, eerste lid, onderdeel b van het Wetboek van strafvordering, te weten de gedragsaanwijzing d.d. 08 april 2020 gegeven door de officier van justitie te ’s-Gravenhage. Uit de in het dossier bevindende gedragsaanwijzing blijkt echter dat het bevel, inhoudende het contactverbod, is gegeven op grond van artikel 509hh, eerste lid, onderdeel a van het Wetboek van Strafvordering. Artikel 184a Sr is alleen van toepassing op een gedragsaanwijzing gegeven op grond van de omstandigheid genoemd onder b van artikel 509hh lid 1 Sv. Indien de gedragsaanwijzing is gegeven op grond van de omstandigheden genoemd onder a of c, valt opzettelijke overtreding van de gedragsaanwijzing onder de werkingssfeer van artikel 184 Sr. Nu dit feit niet aan de verdachte ten laste is gelegd en de gedragsaanwijzing niet is gegrond op onderdeel b van artikel 509hh Sv, zal de verdachte van het bij dagvaarding I onder 1 ten laste gelegde worden vrijgesproken.
      
      
    
    
      4.4.
      De bewezenverklaring
      
      
        De rechtbank verklaart ten laste van de verdachte bewezen dat: 
      
      
      
        
          Dagvaarding I – parketnummer 09/294296-21
        
      
      
      
        1
        hij in de periode van 11 januari 2022 tot en met 16 mei 2022 in Nederland, tezamen en in vereniging met anderen, opzettelijk heeft verkocht en afgeleverd en/of verstrekt en opzettelijk aanwezig heeft gehad,
      
      - een hoeveelheid van een materiaal bevattende cocaïne, en
      - een hoeveelheid van een materiaal bevattende heroïne, en
      - een hoeveelheid van een materiaal bevattende XTC/MDMA,
      zijnde cocaïne, heroïne en XTC/MDMA, telkens een middel als bedoeld in de bij de Opiumwet behorende lijst I;
      
      
        2
        hij op 17 mei 2022 te Leiden, tezamen en in vereniging met anderen, opzettelijk aanwezig heeft gehad 30 gram XTC/MDMA, 28,3 gram cocaïne en 12,6 gram heroïne, zijnde XTC/MDMA, cocaïne en heroïne, telkens een middel als bedoeld in de bij de Opiumwet behorende lijst I;
      
      
      
        4
        hij op 17 mei 2022 te Leiden  meerdere geldbedragen, t.w.v. € 1.205,- en € 193,40, 
        voorhanden heeft gehad terwijl hij, verdachte, wist dat die voorwerpen - onmiddellijk of middellijk - afkomstig waren uit enig (eigen) misdrijf;
      
      
      5 subsidiair
      hij op meerdere tijdstippen in de periode van 17 februari 2022 tot en met 7 maart 2022 te Leiden, Rijnsburg, Voorburg, Wassenaar, Oegstgeest, en Lisse, als verkeersdeelnemer, te weten als bestuurder van personenauto, als volgt heeft gehandeld, 
      
      
        hij verdachte, heeft aldaar
      
      
      - op 17 februari 2022 te Voorburg, Wassenaar, Oegstgeest, Rijnsburg en Leiden, als bestuurder van een voertuig (personenauto van het merk Seat Leon, kenteken [nummerplaat] ), daarmee rijdende op de wegen het Hraniceplein, de Zijdeweg, de Rijnsbugerweg, de Plesmanlaan, de N206, de A44, de Haagse Schouwweg, de Warmonderweg, de Bargelaan, het Schuttersveld en het Ballonpad,
      
        A. meermalen het rode stoplicht genegeerd,
        B. gekeerd over een verhoogde rijbaanscheiding,
        C. gereden over de busbaan,
        D. gereden over een verdrijvingsvlak, en
        E. gebruikgemaakt van een verkeerde voorsorteerstrook (waarin een andere richting werd aangegeven dan de richting die hij op de genoemde kruising heeft gevolgd)
      
      
      
        en
      
      
      - op 22 februari 2022 te Leiden, als bestuurder van een voertuig (personenauto van het merk Opel Signum, kenteken [nummerplaat 2] ), daarmee rijdende op de wegen de Churchilllaan, de Willem de Zwijgerlaan, de Schipholweg, de Plesmanweg, de Parmentierweg, de Rijnzichtstraat, de Haagweg en de N206,
      
        A. meermalen het rode stoplicht genegeerd,
        B. meermalen over een dubbele doorgetrokken streep en een verdrijvingsvlak gereden,
      
      
      
        en
      
      
      - op 7 maart 2022 te Leiden en Lisse, als bestuurder van een voertuig (personenauto van het merk Volkswagen UP!, kenteken [nummerplaat 3] ), daarmee rijdende op de wegen, de Schipholweg, de Willem de Zwijgerlaan, de Haagweg, de Churchilllaanen de N208
      
        A. gebruikgemaakt van een verkeerde voorsorteerstrook (waarin een andere richting werd aangegeven dan de richting die hij op de genoemde kruising heeft gevolgd) en
        B. (hierbij)  meermalen het rode stoplicht genegeerd,
      
      
      
        door welke gedragingen van verdachte op de voornoemde wegen, gevaar kon worden veroorzaakt, en/of het verkeer op die wegen kon worden gehinderd.
      
      
      
        
          Dagvaarding II – parketnummer 09/117135-22
        
      
      
      
        2
        hij op 14 mei 2020 te Katwijk opzettelijk aanwezig heeft gehad 14,1 gram cocaïne en 0,2 gram heroïne, zijnde cocaïne en heroïne telkens een middel als bedoeld in de bij de Opiumwet behorende lijst I.
      
      
    
  
  
    
      5De strafbaarheid van het bewezen verklaarde
    Het bewezen verklaarde is volgens de wet strafbaar, omdat er geen feiten of omstandigheden aannemelijk zijn geworden die de strafbaarheid van de feiten uitsluiten. 
    
  
  
    
      6De strafbaarheid van de verdachte
    De verdachte is eveneens strafbaar, omdat er geen feiten of omstandigheden aannemelijk zijn geworden die zijn strafbaarheid uitsluiten.
    
  
  
    
      7De strafoplegging
    
    
      7.1.
      De vordering van de officier van justitie
      
      
        De officier van justitie heeft gevorderd dat de verdachte wordt veroordeeld tot een gevangenisstraf voor de duur van 12 maanden, met aftrek van de tijd in voorarrest doorgebracht, waarvan 6 maanden voorwaardelijk met een proeftijd van twee jaren met daarbij oplegging van bijzondere voorwaarden. De officier van justitie heeft tevens gevorderd dat de verdachte wordt veroordeeld tot een ontzegging van de rijbevoegdheid voor de duur van 3 maanden geheel voorwaardelijk met een proeftijd van 2 jaren.
      
      
      
        De officier van justitie heeft opgemerkt dat zij in het geval er geen procesafspraken zouden zijn gemaakt, een gevangenisstraf voor de duur van 14 maanden, waarvan 4 maanden voorwaardelijk met bijzondere voorwaarden en een proeftijd van 2 jaren, alsmede een ontzegging van de rijbevoegdheid voor de duur van 3 maanden onvoorwaardelijk, passend en geboden had gevonden. Op basis van de gemaakt afspraken is de officier van justitie echter van mening dat een matiging van deze strafeis is gerechtvaardigd, omdat de verdachte heeft meegewerkt aan een procedure die tot tijdswinst leidt en voor een tijdige tenuitvoerlegging van de straf zorgt. Dit is in het algemene belang van een effectieve strafrechtspleging.
      
      
    
    
      7.2.
      Het standpunt van de verdediging
      
      
        De raadsman heeft verzocht om een straf op te leggen conform de gemaakt procesafspraken dan wel lagere straf, indien de rechtbank dit passend of geboden zou achten. De raadsman heeft daarnaast de vraag opgeworpen of een contactverbod met medeverdachten wel opportuun is als de verdachte dit wel opgelegd krijgt en een medeverdachte niet.
      
      
    
    
      7.3.
      Het oordeel van de rechtbank
      
      
        Na te melden straffen zijn in overeenstemming met de ernst van de gepleegde feiten, de omstandigheden waaronder deze zijn begaan en gegrond op de persoon en de persoonlijke omstandigheden van de verdachte, zoals daarvan tijdens het onderzoek op de terechtzitting is gebleken. De rechtbank neemt hierbij in het bijzonder het volgende in aanmerking.
      
      
      
        
          Ernst van de feiten
        
        De verdachte heeft zich gedurende een periode van vier maanden samen met zijn medeverdachten beziggehouden met het verhandelen van harddrugs. Zij opereerden daarbij in wisselende samenstellingen. Het Jacques Urlusplantsoen in Leiden is voortdurend als uitvalsbasis gebruikt. Op het Jacques Urlusplantsoen stond een scooter op naam van de verdachte geparkeerd. De verdachten kwamen meerdere malen per dag bij de scooter om drugs uit de buddyseat te halen, waarna de drugs werden overgedragen of meegenomen in een auto. De drugs werden veelal met behulp van verschillende huurauto’s naar de klanten gebracht. Uit het onderzoek is gebleken dat de verdachten gebruik hebben gemaakt van verschillende telefoonnummers en dat zij beschikking hadden over een groot klantenbestand in Leiden en de Bollenstreek. De verdachte heeft daarnaast op 14 mei 2020 en 17 mei 2022 verschillende soorten harddrugs aanwezig gehad en hij heeft zich schuldig gemaakt aan het witwassen door geldbedragen van in totaal € 1.398,40 afkomstig uit een misdrijf voorhanden te hebben. 
      
      
      
        Het is algemeen bekend dat harddrugs ernstige schade toebrengen aan de gezondheid van de gebruikers van deze middelen en dat het kan leiden tot een verslaving aan het gebruik daarvan. Uit het dossier blijkt bovendien ook dat meerdere afnemers van de deallijn van de verdachte al jaren verslaafd zijn aan harddrugs. Daarnaast gaat de handel in drugs veelal gepaard met andersoortige criminaliteit, waaronder delicten die harddrugsgebruikers plegen om aan hun harddrugs te kunnen komen, delicten tussen handelaren onderling en ondermijnende activiteiten zoals het witwassen van de opbrengsten van drugshandel. Uit het dossier blijkt dat er op Jacques Urlusplantsoen door drugshandel veel overlast en incidenten zijn geweest en dat buutbewoners zich geïntimideerd voelden. Aan witwassen heeft de verdachte zich eveneens schuldig aan gemaakt. Door opbrengsten van misdrijven aan het zicht van justitie te onttrekken en daaraan een schijnbaar legale herkomst te verschaffen, wordt de integriteit van het financiële en economische verkeer aangetast. De verdachte is door zijn handelen medeverantwoordelijk voor de nadelige effecten die het gebruik van harddrugs veroorzaakt en de vele vormen van drugscriminaliteit en overlast waarmee dit gepaard gaat. De verdachte heeft gehandeld uit puur winstbejag en heeft zich daarbij niets aangetrokken van de belangen van de maatschappij. Tijdens het handelen in harddrugs heeft de verdachte zich meerdere malen als bestuurder van een personenauto gevaarzettend gedragen in het verkeer door vele verkeersregels te overtreden. De verdachte heeft hiermee gevaarlijke situaties en hinder voor andere weggebruikers in het leven geroepen.
        Op deze ernstige feiten kan naar het oordeel van de rechtbank slechts worden gereageerd met oplegging van een deels onvoorwaardelijke gevangenisstraf.
      
      
      
        
          Strafblad
        
        De rechtbank heeft kennisgenomen van het strafblad van de verdachte van 5 december 2023, waaruit blijkt dat hij niet eerder voor soortgelijke strafbare feiten is veroordeeld.
      
      
      
        
          Persoon van de verdachte
        
        De rechtbank heeft kennis genomen van reclasseringsadviezen over de verdachte van 20 mei 2022 en 14 november 2022. De reclassering heeft geconcludeerd dat er diverse probleemgebieden bij de verdachte zijn en dat hij hier weinig openheid van zaken over geeft. Vanuit referenteninformatie is bij de reclassering het beeld ontstaan dat de verdachte aan het afglijden is. Er zijn zorgen aangaande het netwerk waar de verdachte omgang mee heeft. Eerder is hulpverlening ingezet vanuit de stedelijke jeugdaanpak en toezicht vanuit de jeugdreclassering, maar dit heeft niet geleid tot structurele veranderingen. De reclassering wil gezien de jonge leeftijd van de verdachte, de zorgen die er zijn en het ontbreken van een delictpatroon wel inzetten op een verplicht kader. De reclassering heeft geadviseerd om als bijzondere voorwaarden een meldplicht, ambulante behandeling, begeleid wonen of maatschappelijke opvang, een contact met de medeverdachten, de verplichting tot het volgen van ene opleiding of werk en het meewerken aan middelencontrole op te leggen. Dit zijn ook de bijzondere voorwaarden waaronder de voorlopige hechtenis van de verdachte met ingang van 15 november 2022 is geschorst. Sindsdien heeft de verdachte drie keer een waarschuwingsbrief van de reclassering gehad vanwege het overtreden van de schorsingsvoorwaarden.
      
      
      
        
          Procesafspraken
        
        De rechtbank heeft acht geslagen op het afdoeningsvoorstel en de inhoud daarvan met betrekking tot de strafoplegging. De officier van justitie heeft aangevoerd dat een matiging van de strafeis gerechtvaardigd is nu de verdachte heeft meegewerkt aan een procedure die tot tijdwinst leidt. De rechtbank overweegt dat de tijdswinst met betrekking tot een snellere behandeling van de zaak in eerste aanleg beperkt is, maar dat hierdoor wel met een inhoudelijke behandeling van één dag in plaats van twee dagen kon worden volstaan. Verder is veel efficiencywinst gelegen in het voorkomen van een (volledige) behandeling van de zaak in hoger beroep. De rechtbank is zich ervan bewust dat de afspraak om geen hoger beroep in te stellen geen rechtsgeldige manier is om afstand te doen van dat rechtsmiddel. Mocht toch hoger beroep worden ingesteld, dan is die afspraak echter wel relevant bij de beoordeling van de vraag of belang bestaat bij dat hoger beroep. Uit de omstandigheid dat in eerste aanleg vonnis is gewezen overeenkomstig het afdoeningsvoorstel zal in de regel voortvloeien dat het belang ontbreekt bij een behandeling van de zaak in hoger beroep. Een volledige behandeling in hoger beroep lijkt daarmee onwaarschijnlijk indien de rechtbank de overeengekomen straf zou opleggen. Zo bezien, leiden de procesafspraken dus tot een efficiencywinst. Dat de verdachte heeft meegewerkt aan de totstandkoming van de procesafspraken, weegt de rechtbank daarom mee in zijn voordeel.
      
      
      
        De vraag die de rechtbank vervolgens moet beoordelen is: staan de overeengekomen straffen en bijzondere voorwaarden in een redelijke verhouding tot de ernst van de zaak? Alvorens deze vraag te beantwoorden, merkt de rechtbank op dat in de procesafspraken geen rekening is gehouden met het feit dat de verdachte op de pleegdatum/in de pleegperiode van de bij dagvaarding II ten laste gelegde feiten minderjarig was. De feiten op deze dagvaarding moeten daarom worden afgedaan via het jeugdstrafrecht. Tijdens de terechtzitting is besproken dat zowel de verdachte als zijn raadsman en de officier van justitie ermee kunnen instemmen dat voor de bij dagvaarding I bewezen verklaarde feiten de afgesproken straffen en bijzondere voorwaarden worden opgelegd en dat de verdachte voor de bij dagvaarding II ten laste gelegde feiten schuldig wordt verklaard zonder het opleggen van een straf of maatregel. 
      
      
      
        Al het voorgaande afwegende, is de rechtbank van oordeel dat de overeengekomen straffen in redelijke verhouding staan tot de ernst van de zaak. De overeengekomen straffen en bijzondere voorwaarden dienen in voldoende mate de met bestraffing te dienen doelen van vergelding, normbevestiging en voorkoming van recidive. Dat de rechtbank - in tegenstelling tot  - de verdachte niet veroordeelt voor het overtreden van de gedragsaanwijzing, maakt naar het oordeel van de rechtbank niet dat een lagere straf dan is overeengekomen moet worden opgelegd. In de eerste plaats stelt de rechtbank vast dat de verdachte van dat feit alleen wordt vrijgesproken vanwege de wijze waarop het feit ten laste is gelegd. Dat de verdachte de gedragsaanwijzing meerdere keren heeft geschonden, lijdt geen twijfel. In de tweede plaats legt een vrijspraak of veroordeling voor dat feit binnen de gegeven context en gelet op de ernst van de bewezenverklaarde feiten een verwaarloosbaar gewicht in de schaal bij het bepalen van de strafmaat.. De rechtbank acht eveneens het opleggen van een contactverbod met de medeverdachten [medeverdachte 3] en [medeverdachte 1] aangewezen nu uit het reclasseringsadvies blijkt dat er sprake lijkt te zijn van een negatieve beïnvloeding van de verdachte vanuit een pro crimineel netwerk. De rechtbank overweegt daarbij dat de officier van justitie rekening heeft gehouden met het feit dat de medeverdachte [medeverdachte 2] familie is van de verdachte en dat een contactverbod met hem de verdachte onevenredig zou belasten. 
      
      
      
        De rechtbank zal dan ook de door de officier van justitie gevorderde gevangenisstraf van 12 maanden, met aftrek, waarvan 6 maanden voorwaardelijk en een voorwaardelijke ontzegging van de bevoegdheid om motorrijtuigen te besturen met een proeftijd van twee jaren aan de verdachte op te leggen. De rechtbank zal daarbij de bijzondere voorwaarden opleggen zoals door de officier van justitie is gevorderd.
      
      
    
  
  
    
      8Het voorwaardelijke verzoek tot heropening
    
    
      Hoewel de rechtbank, anders dan waarvan tussen partijen is uitgegaan in de procesafspraken, tot een vrijspraak is gekomen van de overtreding van de gedragsaanwijzing, leidt dit naar het oordeel van de rechtbank, in het licht van het gehele dossier, niet tot een wezenlijk ander oordeel over de bewezenverklaring of strafmaat. Het zwaartepunt van deze strafzaak ligt op de feiten die bij dagvaarding I ten laste zijn gelegd en niet op feit 1 van dagvaarding II. Daarbij komt dat de vrijspraak voor de feit slechts ‘technisch’ van aard is en is ingegeven door een verkeerde wijze van ten laste leggen. De officier van justitie noch raadsman lijken zich hiervan bewust te zijn geweest en ook de rechtbank heeft dit pas in raadkamer geconstateerd. Dat de officier van justitie en de verdediging bij een juiste tenlastelegging (al dan niet ter terechtzitting gewijzigd), tot een ander standpunt over de bewezenverklaring en strafmaat zouden zijn gekomen is daarom genoegzaam uit te sluiten. De rechtbank meent dat de procespartijen zich niet anders zullen uitlaten over de afdoening van de zaak wanneer zij nader het woord zouden kunnen voeren, zodat de eisen van een behoorlijke procesorde en/of een eerlijk proces in dit geval niet met zich brengen dat het onderzoek ter terechtzitting heropend moet worden.
    
    
  
  
    
      9De toepasselijke wetsartikelen
    De op te leggen straffen zijn gegrond op de artikelen:
    -	14 a, 14b, 14c, 47, 57 en 420bis van het Wetboek van Strafrecht;
    -	5, 177 en 179 van de Wegenverkeerswet 1994;
    -	2 en 10 van de Opiumwet, en de daarbij behorende lijst I.
    
    
      Deze voorschriften zijn toegepast, zoals zij ten tijde van het bewezen verklaarde rechtens golden dan wel ten tijde van deze uitspraak rechtens gelden. 
    
    
  
  
    
      10De beslissing
    
    
      De rechtbank:
    
    
    
      verklaart niet wettig en overtuigend bewezen dat de verdachte de bij dagvaarding I onder 3 en 5 primair en de bij dagvaarding II onder 1 ten laste gelegde feiten heeft begaan en spreekt de verdachte daarvan vrij;
    
    
    
      verklaart wettig en overtuigend bewezen, dat de verdachte de bij dagvaarding I onder 1, 2, 4 en 5 subsidiair en bij dagvaarding II onder 2 ten laste gelegde feiten heeft begaan, zoals hierboven onder 4.4 bewezen is verklaard en dat het bewezen verklaarde uitmaakt:
    
    
    
      
        ten aanzien van dagvaarding I, feit 1
      
      
        medeplegen van opzettelijk handelen in strijd met een in artikel 2 onder B van de Opiumwet gegeven verbod;
      
    
    
    
      
        ten aanzien van dagvaarding I, feit 2
      
      
        medeplegen van opzettelijk handelen in strijd met het in artikel 2 onder C van de Opiumwet gegeven verbod;
      
    
    
    
      
        ten aanzien van dagvaarding I, feit 4
      
      
        witwassen;
      
    
    
    
      
        ten aanzien van dagvaarding I, feit 5 subsidiair
      
      
        overtreding van artikel 5 van de Wegenverkeerswet 1994, meermalen gepleegd
      
    
    
    
      
        ten aanzien van dagvaarding II, feit 2
      
      
        opzettelijk handelen in strijd met het in artikel 2 onder C van de Opiumwet gegeven verbod;
      
    
    
    
      verklaart het bewezen verklaarde en de verdachte daarvoor strafbaar;
    
    
    
      verklaart niet bewezen hetgeen aan de verdachte meer of anders is tenlastegelegd dan hierboven is bewezen verklaard en spreekt de verdachte daarvan vrij;
    
    
    
      
        t.a.v. dagvaarding I, feiten 1, 2, 4 en 5 subsidiair
      
    
    
    
      veroordeelt de verdachte tot:
    
    
    
      een gevangenisstraf voor de duur van 12 (TWAALF) MAANDEN;
    
    
    
      bepaalt dat de tijd door de veroordeelde vóór de tenuitvoerlegging van deze uitspraak in verzekering en voorlopige hechtenis doorgebracht, bij de tenuitvoerlegging van de hem opgelegde gevangenisstraf geheel in mindering zal worden gebracht, voor zover die tijd niet reeds op een andere straf in mindering is gebracht;
    
    
    
      bepaalt dat een gedeelte van die straf, groot 6 (ZES) MAANDEN, niet zal worden tenuitvoergelegd onder de algemene voorwaarde dat de veroordeelde zich voor het einde van de hierbij op twee jaren vastgestelde proeftijd niet schuldig maakt aan een strafbaar feit; 
    
    
    
      en onder de bijzondere voorwaarden dat de veroordeelde:
    
    - zich gedurende de proeftijd meldt bij Reclassering Nederland, in de regio 
    waar hij woonachtig is, op door de reclassering te bepalen tijdstippen, zo frequent en zolang deze de reclassering dat noodzakelijk acht; 
    
    - zich gedurende de proeftijd, of zoveel korter als de reclassering noodzakelijk acht, onder behandeling stelt bij de Waag in de vorm van Topzorg, op de tijden en plaatsen als door of namens die zorgverlener aan te geven. De veroordeelde houdt zich aan de huisregels en de aanwijzingen die de zorgverlener geeft voor de behandeling;
    
    - gedurende de proeftijd over adequate dagbesteding beschikt in de vorm van een 
    opleiding dan wel adequate dagbesteding en periodiek inzicht geeft in de voortgang hiervan;
    
    - gedurende de proeftijd op geen enkele wijze contact legt of laat leggen – direct of indirect – met [medeverdachte 3] (geboren op 27 februari 2001 te Leiden) en [medeverdachte 1] (geboren op 9 maart 1998 te Leiden), zolang de reclassering dit noodzakelijk acht;
    
    
      geeft opdracht aan Reclassering Nederland tot het houden van toezicht op de naleving van voormelde voorwaarden en de veroordeelde ten behoeve daarvan te begeleiden;
    
    
    
      voorwaarden daarbij zijn dat de veroordeelde gedurende de proeftijd:
    
    - ten behoeve van het vaststellen van zijn identiteit medewerking zal verlenen aan het nemen van een of meer vingerafdrukken of een identiteitsbewijs als bedoeld in artikel 1 van de Wet op de identificatieplicht ter inzage aanbiedt;
    - medewerking zal verlenen aan het reclasseringstoezicht, bedoeld in artikel 14c, zesde lid, van het Wetboek van Strafrecht, de medewerking aan huisbezoeken en het zich melden bij de reclassering zo vaak en zolang als de reclassering dit noodzakelijk acht daaronder begrepen.
    
    
      
        t.a.v. dagvaarding I, feit 5 subsidiair
      
    
    
    
      veroordeelt de verdachte voorts tot:
    
    
    
      een ontzegging van de bevoegdheid tot het besturen van motorrijtuigen voor 3 (DRIE) MAANDEN;
    
    
    
      bepaalt dat deze bijkomende straf niet zal worden tenuitvoergelegd, zulks onder de algemene voorwaarde dat de veroordeelde zich voor het einde van de hierbij op twee jaren vastgestelde proeftijd niet schuldig maakt aan een strafbaar feit;
    
    
    
      
        t.a.v. dagvaarding II, feit 2
      
    
    
    
      bepaalt dat geen straf of maatregel wordt opgelegd;
    
    
    
      heft op het geschorste bevel tot voorlopige hechtenis van de verdachte.
      Dit vonnis is gewezen door
      mr. F.X. Cozijn,								voorzitter,
      mr. P.G. Salvadori,								rechter,
      mr. A. Dantuma- Hieronymus,							rechter,
      in tegenwoordigheid van mr. E. Scholten,					griffier,
      en uitgesproken ter openbare terechtzitting van deze rechtbank van 20 december 2023.