ECLI:NL:RBNNE:2023:4791, Rechtbank Noord-Nederland, 15-11-2023, 23/2355
Rechtbank Noord-Nederland — Uitspraak 
Datum: 2023-11-15 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Bestuursrecht; Socialezekerheidsrecht

Samenvatting: SAMENVATTING 23/2355
      
      In een zaak waarin de gemeente eiser bijzondere bijstand heeft toegekend voor het betalen van griffierecht heeft de rechtbank zijn beroep ongegrond verklaard: de gemeente heeft terecht besloten dat eiser bij zijn bezwaar geen procesbelang had.
      
      Eiser heeft bijzondere bijstand gevraagd om in twee rechtszaken het griffierecht te kunnen betalen. De gemeente heeft hem die bijzondere bijstand toegekend. Zij heeft haar beslissing genomen binnen de termijn die daarvoor staat. Eiser vindt echter dat de gemeente te laat heeft beslist. Namelijk na de termijn die het Landelijk Dienstencentrum Rechtspraak (LDCR) geeft voor het betalen van het griffierecht. Eiser voelt zich door de handelwijze van de gemeente benadeeld. Hij meent dat hij schade heeft geleden. Daarom heeft eiser bezwaar gemaakt. De gemeente heeft dat bezwaar niet-ontvankelijk verklaard, omdat eiser geen procesbelang heeft: zij vindt dat zij op tijd op eisers aanvraag heeft beslist en dat hij heeft gekregen wat hij wilde.
      
      In zijn beroep voert eiser dezelfde argumenten aan als in bezwaar. De rechtbank legt in haar uitspraak uit waarom die argumenten niet slagen. Als het om de eerste rechtszaak gaat, heeft de gemeente de bijzondere bijstand toegekend toen de termijn van de LDCR nog liep. Eiser had dus nog, zelfs ruimschoots, de tijd om het griffierecht in die zaak te betalen. Dat heeft hij ook tijdig gedaan. Voor wat de tweede zaak betreft heeft de gemeente weliswaar op dezelfde dag waarop de termijn van de LDCR afliep de bijzondere bijstand toegekend; maar ook in die zaak had eiser het griffierecht zelf al betaald. Hij is dus niet benadeeld en heeft toegang tot de rechter gekregen: beide rechtszaken worden immers gewoon behandeld.
      
      Iemand heeft pas procesbelang bij een bezwaar als hij of zij daarmee feitelijk iets kan bereiken. Ook kan er procesbelang bestaan als iemand aannemelijk maakt dat hij of zij schade heeft geleden. De rechtbank vindt dat eiser met zijn bezwaar niets meer had kunnen krijgen dan hij heeft gekregen, namelijk de gevraagde bijzondere bijstand. Ook heeft hij niet aannemelijk gemaakt dat hij door de handelwijze van de gemeente schade heeft geleden. Daarom heeft de gemeente eisers bezwaar terecht niet-ontvankelijk verklaard en is zijn beroep ongegrond.

RECHTBANK NOORD-NEDERLAND
  
  
    Zittingsplaats Leeuwarden
  
  
    Bestuursrecht
  
  
    zaaknummer: LEE 23/2355 
  
  
    uitspraak van de enkelvoudige kamer van 15 november 2023 in de zaak tussen
  
    
      
      [naam] , [plaats] , eiser,
    
    
      en
    
    
    
      
        het college van burgemeester en wethouders van Heerenveen (het college), verweerder
      (gemachtigde: mr. M.E.P. van Lohuizen).
    
    
  
  
    Inleiding
    
    
      1.1
      
        In deze zaak beoordeelt de rechtbank het beroep van eiser tegen het besluit op
        bezwaar van 17 mei 2023, waarin het college zijn bezwaar tegen een besluit van 25 april 2023 tot toekenning op grond van de Participatiewet van bijzondere bijstand voor het betalen van griffierechten niet-ontvankelijk heeft verklaard. 
      
      
    
    
      1.2
      Eiser heeft beroep ingesteld en het college heeft een verweerschrift ingediend. Daarna hebben eiser en het college nog een paar keer stukken ingediend. 
      
    
    
      1.3
      De rechtbank heeft het beroep op 2 november 2023 op zitting behandeld. Hieraan heeft eiser deelgenomen. Het college heeft zich schriftelijk afgemeld. De rechtbank heeft het onderzoek gesloten.
      
    
  
  
    Het oordeel van de rechtbank
    
    
      
        Waarover moet de rechtbank oordelen? 
      
      2. 	 De zaak gaat over de vraag of het college het bezwaar van eiser terecht niet-ontvankelijk heeft verklaard omdat hij geen procesbelang heeft, nu de bijzondere bijstand voor het betalen van griffierecht in de zaken 23/830 en 23/650 hem bij het besluit van 25 april 2023 tijdig is toegekend. 
    
    
    
      3.1
      Eiser heeft in bezwaar en in beroep aangevoerd dat het college de bijzondere bijstand te laat heeft toegekend, namelijk na de termijn van het Landelijk Dienstencentrum Rechtspraak (LDCR) voor het betalen van de nota’s voor het griffierecht. Dit vindt hij een onrechtmatige daad van het college. Hierdoor is een fundamenteel rechtsbeginsel in het geding, namelijk de toegang tot de rechter. Volgens hem heeft het college gehandeld in strijd met diverse beginselen van de Algemene wet bestuursrecht (Awb). Eiser stelt verder dat niet onaannemelijk is dat hij door de handelwijze van het college schade heeft geleden. Hij vindt dat het college zijn bezwaar ten onrechte niet-ontvankelijk heeft verklaard.
      
    
    
      3.2
      Het college meent dat eiser geen belang heeft bij de inhoudelijke beoordeling van zijn bezwaar. Immers, hij heeft gekregen wat hij vroeg: bijzondere bijstand voor het betalen van griffierecht. Er is geen resultaat te behalen dat voor hem feitelijke betekenis heeft. Hij bestrijdt niet dat het besluit binnen de beslistermijn is genomen. Het college vindt het ten slotte niet aannemelijk dat eiser schade heeft geleden. 
      
      
        
          Wat vindt de rechtbank?
        
      
    
    
      4.1
      Volgens vaste rechtspraak van de Centrale Raad van Beroep (CRvB) is er pas (voldoende) procesbelang als het resultaat dat de indiener van een bezwaarschrift met het maken van bezwaar nastreeft, daadwerkelijk kan worden bereikt en het realiseren van dat resultaat voor deze indiener feitelijk betekenis kan hebben. Verder kan een procesbelang ook zijn gelegen in een vordering tot schadevergoeding. 
      
    
    
      4.2
      Het griffierecht in de zaak 23/830 moest uiterlijk betaald worden op 26 juli 2023. Immers, de eerste nota van het LDCR (€ 50,00) is van 25 februari 2023, de eerste herinnering is van 27 maart 2023 en de tweede is van 28 juni 2023 (te betalen binnen vier weken, dus uiterlijk op 26 juli 2023). Het besluit om bijzondere bijstand te verlenen voor dit griffierecht is van 25 april 2023. Dit betekent dat eiser op de datum dat hij de bijzondere bijstand toegekend kreeg, nog ruimschoots de tijd had om het griffierecht in de zaak 23/830 te betalen. Bovendien heeft hij op de zitting gezegd dat hij dat heeft gedaan en is die zaak inmiddels bij de rechtbank in behandeling.  
      
    
    
      4.3
      
        Verder heeft het LDCR eiser in de zaak 23/650 een eerste nota (€ 136,00) gestuurd op 
        25 februari 2023 en een herinnering op 28 maart 2023 (te betalen binnen vier weken, dus uiterlijk op 25 april 2023). Het college had op grond van de Awb een beslistermijn van maximaal acht weken; het heeft op 25 april 2023 beslist, binnen zeven weken na de ontvangst op 10 maart 2023 van eisers aanvraag. Dat betekent dat het college de bijzondere bijstand op tijd heeft verleend, echter op dezelfde dag dat het griffierecht in de zaak 23/650 uiterlijk moest zijn betaald. Maar eiser heeft hiervan geen feitelijk nadeel ondervonden: op de zitting heeft hij gezegd dat hij in de zaak 23/650 het griffierecht zelf al had betaald en dat die zaak door de CRvB verder inhoudelijk wordt behandeld. 
      
      
    
    
      4.4
      Dit alles betekent dat eiser geen procesbelang had bij zijn bezwaar tegen het besluit van 25 april 2023: met dat bezwaar kon hij niet, al dan niet financieel, in een gunstiger positie komen. Hij heeft de gevraagde bijzondere bijstand voor het betalen van het griffierecht gekregen. Verder heeft hij toegang tot de rechter gekregen, nu de zaken waarvoor hij bijzondere bijstand voor het griffierecht vroeg bij de rechtbank en bij de CRvB in behandeling zijn. Het college heeft niet in strijd met de Awb gehandeld. Verder heeft eiser niet met concrete argumenten of overtuigende stukken onderbouwd dat hij enige schade heeft geleden door de handelwijze van het college; zijn enkele stelling op de zitting dat het op voorhand niet onaannemelijk was dat hij schade zou kunnen lijden, is onvoldoende. Het college heeft eisers bezwaar terecht niet-ontvankelijk verklaard. Het beroep slaagt niet. 
      
    
  
  
    Conclusie en gevolgen
    
    
      5.	De rechtbank zal het beroep ongegrond verklaren en eisers verzoek om schadevergoeding afwijzen. Dat betekent dat eiser geen gelijk krijgt. Hij krijgt het griffierecht niet terug. Ook heeft hij geen recht op een vergoeding van proceskosten. 
    
    
  
  
    Beslissing
    
    
      De rechtbank:
    
    
    - verklaart het beroep ongegrond;
    - wijst het verzoek om schadevergoeding af.
    
    
      Deze uitspraak is gegeven door mr. P.G. Wijtsma, rechter, in aanwezigheid van 
      J.A.B. Peterse-Verver, griffier. De uitspraak is uitgesproken in het openbaar op 
      15 november 2023.
    
    
    
    
    
    
    
    
      
        
        
        
          
            
              griffier
            
            
              rechter
            
          
        
      
    
    
    
    
    
    
    
    
    
    
    
    
    
    
    
    
    
    
    
      Een afschrift van deze uitspraak is verzonden aan partijen op:
    
    
    
    
  
  
    Informatie over hoger beroep
    
    
      Een partij die het niet eens is met deze uitspraak, kan een hogerberoepschrift sturen naar de Centrale Raad van Beroep waarin wordt uitgelegd waarom deze partij het niet eens is met deze uitspraak. Het hogerberoepschrift moet worden ingediend binnen zes weken na de dag waarop deze uitspraak is verzonden. Kan de indiener de behandeling van het hoger beroep niet afwachten, omdat de zaak spoed heeft, dan kan de indiener de voorzieningenrechter van de Centrale Raad van Beroep vragen om een voorlopige voorziening (een tijdelijke maatregel) te treffen.
    
  
  
     ECLI:NL:CRVB:2013:CA3207