ECLI:NL:RBMNE:2023:6093, Rechtbank Midden-Nederland, 11-07-2023, 16/254293-22 (ontneming)
Rechtbank Midden-Nederland — Uitspraak 
Datum: 2023-07-11 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Strafrecht

Samenvatting: Ontneming van € 720,-

RECHTBANK MIDDEN-NEDERLAND
    
    
      Strafrecht
      Zittingsplaats Utrecht
    
    
    
      Parketnummer: 16/254293-22 (ontneming)
    
    
    
      
        Vonnis van de meervoudige kamer op de vordering van de officier van justitie tot ontneming 
      
    
    
    
      in de zaak tegen
    
    
    
      
        
          [veroordeelde]
        
      
      geboren op [geboortedatum] 1999 in [geboorteplaats] ,
      wonende te [adres] ( [postcode] ) in [woonplaats] ,
      hierna te noemen: veroordeelde.
    
  
  
    
      1ONDERZOEK TER TERECHTZITTING
    
    
      De vordering is inhoudelijk behandeld op de terechtzitting van 27 juni 2023. 
    
    
    
      De rechtbank heeft kennisgenomen van de vordering en standpunten van officier van justitie mr. N. Schapendonk en van hetgeen verdachte en zijn raadsman, mr. J. Bredius, advocaat te Zeist, naar voren hebben gebracht.
    
  
  
    
      2VORDERING
    
    
      2.1
      
        
          Het standpunt van de officier van justitie
        
        De vordering van de officier van justitie strekt ertoe dat de rechtbank het bedrag vaststelt waarop het wederrechtelijk verkregen voordeel wordt geschat en veroordeelde de verplichting oplegt tot betaling aan de Staat van het geschatte voordeel, door de officier van justitie geschat op € 720,-. De officier van justitie baseert zich hierbij op de verklaring van [mededader 1] ter terechtzitting van 14 december 2021.
      
      
    
    
      2.2
      
        
          Het standpunt van de verdediging	
        
        De raadsman heeft ter terechtzitting bepleit dat verdachte integraal vrij moet worden gesproken van de ten laste gelegde feiten. Het verkorte proces-verbaal van de terechtzitting van 14 december 2021 tegen [mededader 1] moet worden uitgesloten van het bewijs. Bij bewijsuitsluiting van dit proces-verbaal moet vrijspraak volgen en moet dus de vordering tot ontneming worden afgewezen. 
      
    
  
  
    
      3BEOORDELING VAN DE VORDERING
    
    
      3.1
      
        
          De grondslag van de vordering
        
        De veroordeelde is bij vonnis van deze rechtbank, voor zover van belang, veroordeeld voor de volgende strafbare feiten: 
      
      
      
        
          feit 1 en 2: 
        
      
      
      
        
          de voortgezette handeling van 
        
      
      
      
        
          afpersing, terwijl het feit wordt gepleegd door twee of meer verenigde personen
        
      
      
      
        
          en
        
      
      
      
        
          diefstal door twee of meer verenigde personen, waarbij de schuldige het weg te nemen goed 
        
        
          onder zijn bereik heeft gebracht door middel van valse sleutels.
        
      
      
      
        Gepleegd op 20 oktober 2020. 
      
      
      
        De grondslag voor de ontnemingsvordering is een veroordeling voor een strafbaar feit. Voor de ontnemingsvordering betekent dit, dat bij de berekening van het wederrechtelijk verkregen voordeel kan worden gelet op voordeel afkomstig uit de strafbare feiten die de veroordeelde heeft begaan en strafbare feiten waarvan aannemelijk is dat veroordeelde deze heeft begaan (artikel 36e, lid 2 Wetboek van Strafrecht).  
      
      
    
    
      3.2
      
        
          Beoordeling en berekening van het wederrechtelijk verkregen voordeel
        
        Voor de berekening van de opbrengsten en kosten neemt de rechtbank - voor zover niet anders wordt vermeld - tot uitgangspunt wat is opgenomen in voornoemd verkort proces-verbaal van de zitting van 14 december 2021. De rechtbank heeft in het gelijktijdig uitgesproken vonnis in de stafzaak uiteengezet waarom het verkorte proces-verbaal van 14 december 2021 bruikbaar is voor het bewijs. De rechtbank oordeelt dat het verkorte proces-verbaal van 14 december 2021 om dezelfde redenen gebruikt kan worden als grondslag voor de berekening van het wederrechtelijk verkregen voordeel en verwijst voor de onderbouwing naar het vonnis in de strafzaak.
      
      
      
        3.2.1.
        
          
            Bruto opbrengst
          
          Op 20 oktober 2020 is door veroordeelde en zijn mededaders een bedrag van € 2.200,-, toebehorende aan [benadeelde] , verkregen. [benadeelde] heeft € 200,- (contant geld), zijn pinpas en bijbehorende pincode aan veroordeelde en zijn mededaders afgegeven (feit 1). Met de verkregen pinpas en pincode is er een bedrag van € 2.000,- gepind (feit 2). [mededader 1] heeft op de zitting van 14 december 2021 verklaard dat hij en zijn mededaders, te weten veroordeelde en [mededader 2] , het bedrag van € 2.200,- hebben verdeeld. Hij heeft verklaard dat veroordeelde een bedrag van € 720,- heeft meegenomen.
        
        
      
      
        3.2.2.
        
          
            Kosten
          
          Er is de rechtbank niet gebleken van enige gemaakte kosten. 
        
        
      
      
        3.2.3.
        
          
            Het wederrechtelijk verkregen voordeel
          
          Gelet op het voorgaande stelt de rechtbank het bedrag waarop het wederrechtelijk verkregen 
          voordeel wordt geschat vast op € 720,-.
        
        
        
      
    
    
      3.4
      
        
          Betalingsverplichting
        
        De rechtbank stelt het bedrag dat door veroordeelde dient te worden betaald aan de staat, vast  op € 720,-.
      
    
  
  
    
      4TOEGEPAST WETSARTIKEL
    
    
      De op te leggen maatregel is gegrond op artikel 36e van het Wetboek van Strafrecht.
    
  
  
    
      5BESLISSING
    
    
      De rechtbank:
    
    
    - stelt het bedrag waarop het door de veroordeelde wederrechtelijk verkregen voordeel wordt geschat vast op € 720,-;
    
    - legt de veroordeelde de verplichting op tot betaling van € 720,- aan de staat ter ontneming van het wederrechtelijk verkregen voordeel;
    
    - bepaalt de duur van de gijzeling die met toepassing van artikel 6:6:25 van het Wetboek van Strafvordering ten hoogste kan worden gevorderd op 28 dagen.
    
    
      Dit vonnis is gewezen door mr. S.D. Groen , voorzitter, mrs. L.E. Verschoor-Bergsma en G. Schnitzler, rechters, in tegenwoordigheid van mr. N.W. Hekker, griffier, en is uitgesproken op de openbare terechtzitting van 11 juli 2023. 
    
    
    
      De oudste rechter en jongste rechter zijn buiten staat het vonnis mede te ondertekenen.
    
  
  
    Een (verkort) proces-verbaal ter terechtzitting van 14 december 2021 in de zaak tegen [mededader 1] , pagina 3.