ECLI:NL:RBAMS:2023:8350, Rechtbank Amsterdam, 14-12-2023, C/13/732861 / HA ZA 23-403
Rechtbank Amsterdam — Uitspraak 
Datum: 2023-12-14 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Civiel recht; Verbintenissenrecht

Samenvatting: proces-verbaal mondelinge uitspraak, huurinkomsten, ex-echtgenoten, ongerechtvaardigde verrijking, afwijzing

RECHTBANK Amsterdam
    
    
      Civiel recht 
    
    
    
      Zaaknummer: C/13/732861 / HA ZA 23-403
    
    
    
      
        Proces-verbaal van de mondelinge uitspraak van 14 december 2023
      
    
    
    
      in de zaak van
    
    
    
      
        
          [eiser]
        , 
      gevestigd te [vestigingsplaats] (Zuid-Frankrijk),
      eisende partij,
      hierna te noemen: de [eiser] ,
      advocaat: mr. R.Q. Potter te Amsterdam,
    
    
    
      tegen
    
    
    
      
        
          [gedaagde]
        , 
      wonende te [woonplaats] ,
      gedaagde partij,
      hierna te noemen: [gedaagde] ,
      advocaat: mr. W.M. van Agt te Amsterdam.
    
    
    
    
      De zitting wordt gehouden in het gebouw van de rechtbank in Amsterdam. 
    
    
    
      De zaak wordt behandeld door mr. T.T. Hylkema, rechter, en mr. J.M. Eisenhardt als griffier.
    
    
    
      Aanwezig zijn:
    
    - mr. Potter, voornoemd,
    - [gedaagde] , voornoemd,
    - mr. Van Agt, voornoemd. 
    
    
      Partijen hebben op de zitting hun standpunten toegelicht. Vervolgens is de mondelinge behandeling gesloten en heeft de rechtbank op de zitting in aanwezigheid van partijen mondeling uitspraak gedaan.
    
    
  
  
    
      1De beoordeling
    
    
      1.1.
      
        [gedaagde] is van 2004 tot 2021 onder huwelijkse voorwaarden getrouwd geweest met [naam] (hierna: [naam] ). Sinds 2005 hadden zij samen een vakantiehuis in Frankrijk met de naam [naam villa] . De eigendom daarvan was ondergebracht in de [eiser] ; een rechtspersoon naar Frans recht. [naam] was en is enig bestuurder van de [eiser] . 
    
    
      1.2.
      Tussen 2015 en 2019 is [naam villa] gedurende periodes verhuurd geweest. Een deel van de huurinkomsten is door de huurders rechtstreeks overgeboekt op de privérekening die [gedaagde] aanhield bij ING Bank. 
      
    
    
      1.3.
      Na de breuk tussen [gedaagde] en [naam] heeft de [eiser] (bij monde van een door [naam] ingeschakelde advocaat) zich op het standpunt gesteld dat dit ten onrechte was en dat deze huurinkomsten toekomen aan de [eiser] . De [eiser] vordert in deze procedure [gedaagde] te veroordelen tot betaling van een bedrag van € 109.528,65 te vermeerderen met rente, buitengerechtelijke incassokosten van € 1.870 en proceskosten. 
    
    
      1.4.
      De vraag die in deze zaak dus voorligt, is of [gedaagde] gehouden is de door haar ontvangen huurinkomsten af te staan aan de [eiser] . De rechtbank beantwoordt deze vraag ontkennend. Dit wordt hierna toegelicht. 
      
    
    
      1.5.
      Partijen hebben op de zitting een rechtskeuze gedaan voor Nederlands recht. De rechtbank zal de vorderingen daarom naar Nederlands recht beoordelen.
    
    
      1.6.
      Uit de huurcontracten die zijn overgelegd bij de dagvaarding blijkt dat niet de [eiser] de verhuurder was, maar [gedaagde] en [naam] in persoon. Het feit dat zij de verhuurders waren brengt mee dat de huurders de huurpenningen ook aan hen verschuldigd waren. De vraag is dan op grond waarvan [gedaagde] de door haar ontvangen huurpenningen nu alsnog aan de [eiser] zou moeten betalen. De [eiser] doet in dit kader een beroep op ongerechtvaardigde verrijking. 
      
    
    
      1.7.
      Van ongerechtvaardigde verrijking of onrechtmatig handelen zou slechts sprake kunnen zijn geweest als [gedaagde] het onroerend goed geheel buiten weten van [naam] verhuurde en vervolgens de huurinkomsten in eigen zak stak. Hiervan is niets gebleken. De [eiser] stelt weliswaar dat [naam] maar ten dele van de verhuur op de hoogte is geweest, maar dit is door [gedaagde] gemotiveerd betwist en door de [eiser] niet verder onderbouwd. [naam] staat in de cc van alle e-mails over de verhuur die in deze procedure in het geding zijn gebracht. In deze e-mails staat op welke rekening de verhuurders de huur moesten overmaken. Een deel van de huurinkomsten werd overgemaakt naar de privérekening van [gedaagde] bij ING Bank en een deel naar de en/of-rekening van [gedaagde] en [naam] bij ABN AMRO Bank. Daarnaast heeft [gedaagde] op de zitting toegelicht dat zij in de periode van 2015 t/m 2019 samen met [naam] in [naam villa] woonde, behalve wanneer deze werd verhuurd. Uit het voorgaande leidt de rechtbank af dat [naam] precies wist in welke periodes [naam villa] werd verhuurd en dat hij er ook van op de hoogte was naar welke rekeningen de huurpenningen werden overgemaakt. [naam] wist dus van de hoed en de rand. Onder die omstandigheden is geen sprake van ongerechtvaardigde verrijking of van anderszins onrechtmatig handelen van [gedaagde] jegens de [eiser] . 
      
    
    
      1.8.
      De rechtbank wijst daarom de vorderingen van de [eiser] af.
    
    
      1.9.
      De [eiser] is de partij die ongelijk krijgt en zij wordt daarom in de proceskosten veroordeeld. Tot aan dit vonnis worden de proceskosten aan de zijde van [gedaagde] als volgt vastgesteld:
      
        
          
          
          
          
          
            
              
                - griffierecht
              
              
                €
              
              
                2.277,00
              
              
                
              
            
            
              
                - salaris advocaat
              
              
                €
              
              
                3.760,00
              
              
                (2,00 punten × € 1.880,00)
              
            
            
              
                Totaal
              
              
                €
              
              
                6.037,00.
              
              
                
              
            
          
        
      
      
    
    
      1.10.
      De nakosten worden toegewezen zoals in de beslissing vermeld.
      
    
  
  
    
      2De beslissing
    
    
      De rechtbank
    
    
    
      2.1.
      wijst de vorderingen af,
      
    
    
      2.2.
      veroordeelt de [eiser] in de proceskosten, aan de zijde van [gedaagde] tot dit vonnis vastgesteld op € 6.037,00,
      
    
    
      2.3.
      veroordeelt de [eiser] in de na dit vonnis ontstane kosten, begroot op:
      - € 173,00 aan salaris advocaat,
      - te vermeerderen met € 90,00 aan salaris advocaat en met de explootkosten als de [eiser] niet binnen veertien dagen na aanschrijving aan het vonnis heeft voldaan en er vervolgens betekening van de uitspraak heeft plaatsgevonden,
      
    
    
      2.4.
      verklaart de hiervoor uitgesproken kostenveroordelingen uitvoerbaar bij voorraad.
      
      
        Deze mondelinge uitspraak is gewezen door mr. T.T. Hylkema en in het openbaar uitgesproken in aanwezigheid van de griffier.
      
      
      
        Hiervan is dit proces-verbaal opgemaakt.