ECLI:NL:RBMNE:2024:1313, Rechtbank Midden-Nederland, 06-03-2024, 16.173193-19  (P)
Rechtbank Midden-Nederland — Uitspraak 
Datum: 2024-03-06 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Strafrecht

Samenvatting: Veroordeling van verdachte ter zake uitkeringsfraude door (gedurende een periode van ruim 5 jaren) opzettelijk na te laten de benodigde gegevens te verstrekken aan de uitkerende instantie, de gemeente Hilversum, te weten het samenwonen met haar partner en inkomsten uit werkzaamheden. Tevens veroordeling ter zake het opzettelijk voordeel trekken uit de door haar partner uit misdrijf (eveneens uitkeringsfraude) verkregen uitkeringsgelden. Bewijsoverwegingen m.b.t. ‘gezamenlijke huishouding’, ‘opzet’ en de redelijke termijn van berechting als bedoeld in art 6 EVRM.

RECHTBANK MIDDEN-NEDERLAND
    
    
      Strafrecht
      Zittingsplaats Lelystad
    
    
    
      Parketnummer: 16.173193-19  (P)
    
    
    
      
        Vonnis van de meervoudige kamer van 6 maart 2024
      
    
    
    
      in de strafzaak tegen
    
    
    
      
        
          [verdachte]
        
        ,
      
      geboren op [1977] te [geboorteplaats] (Marokko),
      wonende aan de [adres] , [woonplaats] ,
      hierna: verdachte.
    
  
  
    
      1ONDERZOEK TER TERECHTZITTING
    
    
      Dit vonnis is op tegenspraak gewezen naar aanleiding van het onderzoek op de terechtzitting van 21 februari 2024.
    
    
    
      De rechtbank heeft kennisgenomen van de vordering en standpunten van officier van justitie mr. M. Kamper en van hetgeen verdachte en haar raadsman, mr. O. Smits, advocaat te Amsterdam, naar voren hebben gebracht.
    
  
  
    
      2TENLASTELEGGING
    
    
      De tenlastelegging is als bijlage aan dit vonnis gehecht.
    
    
    
      De verdenking komt er op neer dat verdachte:
    
    
    1in de periode [2014] tot en met 15 oktober 2019 in Hilversum samen met een ander of alleen uitkeringsfraude heeft gepleegd, in die zin dat zij ter bevoordeling van zichzelf of een ander opzettelijk heeft nagelaten inlichtingen te verstrekken waarvan zij wist of redelijkerwijze moest vermoeden dat deze van belang waren voor het vaststellen van het recht op een uitkering krachtens de Wet werk en bijstand en/of Participatiewet dan wel de hoogte of duur van die uitkering;
    
    2  
    in de periode [2014] tot en met 6 januari 2019 in Hilversum opzettelijk voordeel heeft genoten uit door misdrijf verkregen uitkeringsgelden door gebruik te maken van een woning en in die woning aanwezige voorzieningen en voedingsmiddelen, welke (geheel of gedeeltelijk) werden betaald van een uitkering die door [medeverdachte] werd ontvangen.
    
    
  
  
    
      3VOORVRAGEN
    
    
      De dagvaarding is geldig, de rechtbank is bevoegd tot kennisneming van het tenlastegelegde, de officier van justitie is ontvankelijk in de vervolging van verdachte en er zijn geen redenen voor schorsing van de vervolging.
    
  
  
    
      4WAARDERING VAN HET BEWIJS
    
    
      4.1
      
        
          Het standpunt van de officier van justitie
        
        De officier van justitie acht het onder 1 en 2 tenlastegelegde wettig en overtuigend te bewijzen. 
      
      
    
    
      4.2
      
        
          Het standpunt van de verdediging
        
        De raadsman heeft bepleit verdachte vrij te spreken van het onder 1 tenlastegelegde voor zover dit betreft de periode [2014] tot en met juni 2019 en verdachte geheel vrij te spreken van het onder 2 tenlastegelegde. De raadsman heeft daartoe gesteld dat verdachte en medeverdachte [medeverdachte] (hierna te noemen: [medeverdachte] ) in de periode [2014] tot en met juni 2019 geen gezamenlijke huishouding voerden, aangezien [medeverdachte] zijn hoofdverblijf niet op het adres van verdachte had. Vanaf juli 2019 had [medeverdachte] zijn hoofdverblijf wel op het adres van verdachte; betreffende deze periode heeft de raadsman zich gerefereerd aan het oordeel van de rechtbank ter zake een mogelijke bewezenverklaring van het onder 1 tenlastegelegde. 
        Het klopt dat verdachte vanaf januari 2018 gebak heeft verkocht, maar de inkomsten hieruit waren tamelijk verwaarloosbaar.
        Voor het geval de rechtbank van oordeel is dat [medeverdachte] ook in de periode [2014] tot en met juni 2019 zijn hoofdverblijf op het adres van verdachte had (en verdachte en [medeverdachte] daarom wel een gezamenlijke huishouding voerden), is bepleit verdachte ter zake deze periode vrij te spreken van het onder 1 en 2 tenlastegelegde wegens het ontbreken van opzet op het nalaten de vereiste gegevens te verstrekken. 
      
      
    
    
      4.3
      
        Het oordeel van de rechtbank
      
      
      
        
          Bewijsoverweging ten aanzien van de betrouwbaarheid verklaring [medeverdachte]
        
      
      
      
        In het dossier bevindt zich een door [medeverdachte] op 16 oktober 2019 afgelegde verklaring, waarin hij belastend heeft verklaard voor verdachte en voor zichzelf.
      
      
      
        De raadsman heeft verzocht aan het ‘bekennende’ deel van de verklaring van [medeverdachte] geen bewijskracht toe te kennen omdat dit deel van zijn verklaring op dubieuze wijze tot stand zou zijn gekomen. Dit deel van de verklaring van [medeverdachte] valt volgens de raadsman niet te rijmen met de andere delen van zijn verklaring én is tot stand gekomen nadat aan [medeverdachte] een onduidelijke uitleg is gegeven van ‘centrum van maatschappelijk leven’.
      
      
      
        De rechtbank ziet echter geen objectieve aanknopingspunten voor het standpunt dat de door [medeverdachte] afgelegde verklaring of delen van deze verklaring op dubieuze wijze tot stand zijn gekomen. De verklaring is vastgelegd in een op ambtseed opgemaakt proces-verbaal door een daartoe bevoegde opsporingsambtenaar en [medeverdachte] heeft dit proces-verbaal ondertekend. [medeverdachte] heeft de verklaring afgelegd op de dag van zijn aanhouding. Tijdens het verhoor is [medeverdachte] gewezen op de mogelijkheid zich te laten bijstaan door een advocaat, maar hij heeft hiervan geen gebruik willen maken. [medeverdachte] heeft tijdens het verhoor verklaard ‘Ik heb niets te verbergen. Zoals het gegaan is, is het gegaan toch?’ Vervolgens heeft hij een verklaring afgelegd die op een aantal punten ook voor zichzelf belastend is. Naar het oordeel van de rechtbank is niet gebleken dat [medeverdachte] woorden in de mond zijn gelegd of dat bij hem sprake zou zijn geweest van onduidelijkheid over het doel van het verhoor. 
      
      
      
        Gelet op het voorgaande acht de rechtbank de verklaring van [medeverdachte] betrouwbaar en bruikbaar voor het bewijs. 
      
      
      
        
          Bewijsmiddelen feiten 1 en 2
          
        
      
      
      
        Het college van burgemeester en wethouders van Hilversum heeft aan verdachte met ingang van 1 februari 2011 een uitkering toegekend op grond van de Wet werk en bijstand (WWB) naar de norm van een alleenstaande met 20% toeslag. Met de geboorte van haar zoontje op [2014] werd de norm gewijzigd naar alleenstaande ouder. Met ingang van 1 januari 2015 is de WWB-uitkering gewijzigd naar die van de Participatiewet, eveneens naar de norm van alleenstaande ouder. In de beschikking was vermeld dat de kostendelersnorm niet van toepassing is, omdat verdachte niet met een meerderjarige in dezelfde woning woont. Tevens was vermeld dat wijzigingen, bijvoorbeeld de komst van een medebewoner, moeten worden gemeld middels een meldingsformulier.
      
      
      
        
          [medeverdachte] heeft in de periode [2014] tot en met 6 januari 2019 van de gemeente Utrecht een uitkering ontvangen op grond van de WWB dan wel de Participatiewet naar de norm van een alleenstaande met (tot 1 januari 2015) 20% toeslag. De gemeente Utrecht heeft de uitkering vanaf 7 januari 2019 beëindigd na een bericht van [medeverdachte] aan de gemeente dat hij de uitkering stop wilde zetten.
      
      
      
        Verdachte staat sinds 12 april 2007 ingeschreven op het adres [adres] in [woonplaats] . Zij was in de tenlastegelegde periode in deze woning woonachtig.
      
      
      
        
          [medeverdachte] staat sinds 18 oktober 2005 ingeschreven op het adres [adres] in [woonplaats] . Hij verklaart ook op 16 oktober 2019 dat hij op dit adres staat ingeschreven.
      
      
      
        Verdachte en [medeverdachte] zijn op [2013] voor de Marokkaanse wet getrouwd.
      
      
      
        
          [medeverdachte] noemt verdachte ‘zijn vrouw’. Hij verklaart dat zijn vrouw sinds de geboorte van hun eerste kind een uitkering ontvangt van de gemeente Hilversum. Hij verklaart voorts dat verdachte weet van de uitkering van [medeverdachte] omdat hij dit aan haar heeft verteld.
      
      
      
        Verdachte en [medeverdachte] hebben in de ten laste gelegde periode samen drie zoons gekregen. Op [2014] is [kind 1] geboren. [medeverdachte] heeft [kind 1] op [2014] erkend. [kind 2] is geboren op [2016] en [kind 3] op [2017] . Ook deze zoons zijn door [medeverdachte] erkend.
      
      
      
        
          [medeverdachte] heeft sinds de geboorte van hun eerste kind [kind 1] een huissleutel van de woning van verdachte. [medeverdachte] verblijft elke nacht bij verdachte. Hij kan gebruik maken van alles wat zich in de woning van verdachte bevindt en al zijn persoonlijke eigendommen, zoals kleding, schoenen en administratie, liggen bij haar in huis. Vanaf september 2014 heeft [medeverdachte] kleding meegenomen naar de woning van verdachte en dat bleef daar dan in huis liggen. Verdachte heeft op 8 oktober 2017 een foto op Facebook geplaatst van drie paar kinderschoenen, één paar dames- en één paar herenschoenen met de tekst ‘[…]’.
      
      
      
        Sinds de geboorte van [kind 1] was [medeverdachte] dagelijks bij verdachte thuis, ook in het weekend. [medeverdachte] helpt verdachte met de opvoeding van de kinderen en het naar school brengen. De plaatsingsovereenkomst voor één van de kinderen bij een kinderopvang is door hen beiden ondertekend. Als verdachte boodschappen gaat doen, past [medeverdachte] op de kinderen en omgekeerd. Als gezin ondernemen zij dingen samen met de kinderen, bijvoorbeeld het bezoeken van een speeltuin. In 2015, 2016, 2017 en 2018 zijn verdachte, [medeverdachte] en de kinderen samen op vakantie gegaan.
      
      
      
        Verdachte en [medeverdachte] betalen beiden boodschappen. Als verdachte [medeverdachte] vraagt om iets te halen, zoals boodschappen, dan betaalt hij dat. Soms gebruiken ze elkaars pinpas om boodschappen te doen. [medeverdachte] helpt verdachte met betalen; als de vaste lasten zijn betaald, is de uitkering van verdachte op en dus steunt hij haar financieel. [medeverdachte] betaalt de voetbal contributie en voetbalschoenen voor [kind 1] en schoolgeld voor de internationale school.
      
      
      
        
          [medeverdachte] heeft een Marokkaanse begrafenisverzekering afgesloten, ook voor verdachte en de kinderen. Verdachte geeft het bedrag voor de jaarlijkse premie aan [medeverdachte] en hij betaalt dit voor haar.
      
      
      
        Uit een overzicht van meterstanden betreffende het waterverbruik van de woning aan de [adres] te [woonplaats] blijkt dat vanaf augustus 2015 sprake is van een forse toename van het waterverbruik ten opzichte van voorgaande jaren, wat doet vermoeden dat de woning bewoond werd door vijf personen. Verdachte verklaart dat [medeverdachte] gebruik kan maken van de douche in haar woning en dat hij dat ook doet. [medeverdachte] verklaart dat hij elke dag bij verdachte doucht.
      
      
      
        Het mobiele telefoonnummer van verdachte is [telefoonnummer] . [medeverdachte] dient in april 2015 zijn belastingaangifte in over het jaar 2014 en geeft daarbij als zijn mobiele telefoonnummer op: [telefoonnummer] .
      
      
      
        Op 20 augustus 2014 ondertekende [medeverdachte] in [woonplaats] een inschrijfformulier voor [naam] . Uit opgevraagde gegevens over de periode tot 16 januari 2019 blijkt dat hij zich 239 keer heeft gemeld bij een locatie van [naam] , waarvan 230 keer in [plaats] en 9 keer in [plaats] .
      
      
      
        Getuige [getuige 1] woont van 2008 tot medio 2018 op het adres [adres] in [woonplaats] . Zij treft in die periode met regelmaat post in haar postvak bestemd voor de heer [medeverdachte] (althans dit is de naam die zij zich herinnert), [adres] . De getuige ziet deze buurman bijna nooit, zeker niet in de laatste 5 jaren dat de getuige op de [straat] heeft gewoond. De getuige vermoedt dat de woning werd onderverhuurd. Zij heeft verhuisbewegingen gezien en heeft de indruk dat er mensen in of uit de woning vertrekken.
      
      
      
        Getuige [getuige 2] verklaart op 25 april 2019 dat zij vanaf april 2009 op haar huidige adres woont en dat sinds die tijd direct boven haar op het adres [adres] in [woonplaats] een man en een vrouw wonen met nu 3 kinderen. De getuige is er 100% van overtuigd dat ook de man daar woont.
      
      
      
        Getuige [getuige 3] verklaart op 20 juni 2019 dat in de woning schuin boven haar op de [adres] in [woonplaats] een man, vrouw en nu 3 kinderen wonen. De vrouw is daar ongeveer 15 jaar geleden komen wonen en de man ongeveer 8 tot 10 jaar geleden. De getuige ziet de man dagelijks. Zij ziet dat de man de kinderen naar school brengt of ophaalt en dat hij boodschappen doet. De getuige kent de vrouw als [verdachte] . Sinds ongeveer anderhalf jaar ziet de getuige dat mensen de flat uitgaan met gebaksdozen in verschillende groottes; niet iedere dag, maar wel met enige frequentie.
      
      
      
        Verdachte verklaart op 16 oktober 2019 dat zij ongeveer 2 jaar eerder is begonnen met het bakken van […] . Klanten kunnen […] bestellen en de inkomsten komen binnen op een bankrekening van de zus van verdachte. Verdachte heeft met de belastingdienst gebeld om na te gaan of zij deze inkomsten uit het bakken moet melden, maar heeft deze inkomsten niet bij de gemeente aangegeven.
      
      
      
        Verdachte heeft tegen [medeverdachte] gezegd dat zij het verkopen van de […] wil melden bij de gemeente. Op advies van [medeverdachte] heeft zij dat niet gedaan, want het ging nog niet zo heel goed met de verkoop. [medeverdachte] heeft tegen verdachte gezegd ‘Als je meer gaat verdienen, zeg tussen de € 700,00 en € 1000,00 per maand, dan stop je de uitkering’. Dan zou verdachte genoeg verdienen en hoefde zij geen uitkering meer te ontvangen, aldus [medeverdachte] .
      
      
      
        Gedurende de periode waarin verdachte een uitkering ontving, zijn van haar periodiek rechtmatigheidsformulieren ontvangen. Op deze formulieren staan vragen over de persoonlijke omstandigheden, waaronder vragen over de woon- en leefsituatie, verdiensten en overige inkomsten. Na controle is vastgesteld dat van verdachte geen wijzigingsformulieren aanwezig waren.
      
      
      
        De benadeling voor de gemeente Hilversum door verdachte over de periode [2014] tot en met 15 oktober 2019 bedraagt € 86.116,93.
      
      
      
        
          [medeverdachte] heeft gedurende de periode dat hij zijn uitkering ontving nooit een formulier ingeleverd bij de gemeente Utrecht.
      
      
      
        De benadeling voor de gemeente Utrecht door [medeverdachte] over de periode [2014] tot en met 6 januari 2019 bedraagt € 60.892,26.
      
      
      
        
          Bewijsoverwegingen feit 1
        
      
      
      
        
          Gezamenlijke huishouding en inkomsten uit verkoop gebak
        
        Verdachte wordt verweten dat zij niet heeft gemeld dat zij een gezamenlijke huishouding voerde met [medeverdachte] en dat zij niet heeft gemeld dat zij inkomsten had door de verkoop van […] . 
      
      
      
        Blijkens artikel 3, derde lid, van de Wet werk en bijstand / Participatiewet (zoals dit artikel luidde in de periode van het tenlastegelegde) is van een gezamenlijke huishouding sprake indien twee personen hun hoofdverblijf in dezelfde woning hebben en zij blijk geven zorg te dragen voor elkaar door middel van het leveren van een bijdrage in de kosten van de huishouding dan wel anderszins. 
        Blijkens het vierde lid, aanhef en sub b, van ditzelfde artikel wordt een gezamenlijke huishouding in ieder geval aanwezig geacht indien de belanghebbenden hun hoofdverblijf hebben in dezelfde woning en uit hun relatie een kind is geboren. In zo’n situatie behoeft het criterium van wederzijdse zorg derhalve geen beoordeling.
      
      
      
        Door verdachte wordt niet betwist dat uit de relatie met [medeverdachte] in de ten laste gelegde periode drie kinderen zijn geboren. Het gaat dus alleen om de vraag of verdachte en [medeverdachte] gedurende deze periode ook hun hoofdverblijf bij verdachte hadden in haar woning aan de [adres] te [woonplaats] . Uit de hiervoor genoemde bewijsmiddelen volgt onmiskenbaar dat dit het geval was. Kort samengevat volgt uit de bewijsmiddelen immers dat [medeverdachte] een sleutel van deze woning heeft, daar bijna altijd slaapt, voor de Marokkaanse wet getrouwd is met verdachte, met verdachte en hun kinderen gezamenlijk op vakantie gaat, zorgt voor de sportuitrusting en het schoolgeld van de oudste zoon en voor boodschappen, eten en verzekeringen voor het hele gezin, op de kinderen past en voor hen zorgt en hun kinderen naar school en naar sport brengt. De overtuiging dat hier wel degelijk sprake is van een gezamenlijke huishouding wordt nog eens versterkt door de getuigenverklaringen van omwonenden over de aanwezigheid van [medeverdachte] in de woning van verdachte en zijn afwezigheid in de woning in [woonplaats] waarin hij ingeschreven staat, zijn eigen sportactiviteiten die vooral in [woonplaats] plaatsvinden en de toename van het waterverbruik in de woning van verdachte.
        Dat verdachte aan het verkopen van […] geld heeft verdiend wordt ook niet betwist.
      
      
      
        Verdachte was op grond van de wet verplicht beide omstandigheden te melden aan de gemeente waarvan zij haar uitkering ontving. Op basis van het dossier staat vast dat verdachte in de periode [2014] tot en met 15 oktober 2019 geen schriftelijke melding heeft gedaan bij de gemeente Hilversum betreffende samenwoning met [medeverdachte] en het voeren van een gezamenlijke huishouding met hem en evenmin van de ontvangst van inkomsten uit de verkoop van […] .
      
      
      
        
          Opzet
        
        De vraag is vervolgens of verdachte dit opzettelijk heeft nagelaten. Door de verdediging is betoogd dat bij verdachte geen sprake is geweest van het opzettelijk, ook niet in voorwaardelijke zin, nalaten van het verstrekken van de benodigde gegevens die van belang konden zijn voor haar uitkering. 
      
      
      
        De rechtbank oordeelt anders, gelet op het volgende. 
      
      
      
        Bij beschikking van 1 maart 2011 is aan verdachte een WWB-uitkering toegekend. In deze beschikking is verdachte gewezen op de op haar rustende inlichtingenplicht dat zij wijzigingen in haar persoonlijke, gezins- of financiële situatie diende door te geven. Bij beschikking van 29 januari 2015 is de WWB-uitkering met ingang van 1 januari 2015 gewijzigd naar een uitkering op grond van de Participatiewet. In deze beschikking was vermeld dat de kostendelersnorm niet van toepassing was, omdat verdachte niet met een meerderjarige in dezelfde woning woonde. Ook in deze beschikking was vermeld dat wijzigingen, bijvoorbeeld de komst van een medebewoner, moesten worden gemeld middels een formulier.
      
      
      
        Gedurende de periode waarin verdachte een uitkering ontving, werden van haar periodiek rechtmatigheidsformulieren ontvangen. Op al deze formulieren staan vragen over de persoonlijke omstandigheden, waaronder vragen over de woon- en leefsituatie, verdiensten en overige inkomsten. Voor de dag- en ondertekening is onder meer opgenomen dat de ondergetekende verklaart ‘alle op dit formulier voorkomende gegevens naar waarheid te hebben verstrekt en geen andere voor de verstrekking van de uitkering van belang zijnde gegevens te hebben verzwegen’ en dat de ondergetekende bekend is met ‘de verplichting om tijdig, volledig en juiste mededeling te doen van elke verandering van feiten of omstandigheden waarvan men redelijkerwijs kan vermoeden dat zij tot wijziging of intrekking van de uitkering kan leiden’.  
      
      
      
        Verdachte heeft meerdere van deze formulieren ingevuld, ondertekend en aan de gemeente Hilversum doen toekomen.
      
      
      
        Ter zake de inkomsten uit de verkoop van […] heeft verdachte verklaard dat zij met de belastingdienst heeft gebeld om na te gaan of zij deze inkomsten zou moeten melden, maar dat zij deze inkomsten niet bij de gemeente heeft aangegeven.
      
      
      
        Op grond van het bovenstaande stelt de rechtbank vast dat verdachte wist dat zij het samenwonen met [medeverdachte] en het voeren van een gezamenlijke huishouding en ook het ontvangen van inkomsten uit de verkoop van […] middels wijzigingsformulieren had moeten melden omdat dit evident gevolgen zou hebben voor de hoogte van haar uitkering en toch heeft zij dit willens en wetens niet gedaan, zodat ook de opzet bewezen kan worden.
      
      
      
        
          Bewijsoverweging feit 2 
        
      
      
      
        Gelijktijdig met de uitspraak in onderhavige zaak wordt ook uitspraak gedaan in de zaak tegen [medeverdachte] (onder parketnummer 16.173213-19). Daarin wordt in rechte vastgesteld dat [medeverdachte] zich schuldig heeft gemaakt aan het misdrijf zoals beschreven in artikel 227b van het Wetboek van Strafrecht, kort gezegd uitkeringsfraude. Bij hem betreft het een uitkering van de gemeente Utrecht. Door deze uitkeringsfraude heeft [medeverdachte] jarenlang meer geld ontvangen van de gemeente dan waar hij recht op had. 
      
      
      
        
          [medeverdachte] heeft zijn uitkering onder meer besteed aan boodschappen, verzekering, autokosten, vakantiekosten en sportabonnementen ten behoeve van het gezin van hem en verdachte met wie hij in [woonplaats] een gezamenlijke huishouding voerde. Dat verdachte hier voordeel van had en van deze uitgaven door [medeverdachte] profiteerde, staat wel vast. Zij hoefde hierdoor immers zelf deze uitgaven niet te doen. Het is vervolgens de vraag of zij wist dat [medeverdachte] uitkeringsfraude pleegde en zij dus opzettelijk heeft geprofiteerd van deze door [medeverdachte] onrechtmatig verkregen gelden.
      
      
      
        De rechtbank overweegt in dat kader dat het verdachte bekend was dat [medeverdachte] een uitkering ontving. Zij wist vanwege haar eigen uitkering ook dat aan het ontvangen daarvan de verplichting is verbonden tot het melden van de benodigde gegevens die van belang zijn voor de verstrekking, dan wel voor de hoogte of de duur van die uitkering. Het kan niet anders dan dat verdachte ook wist dat op [medeverdachte] eenzelfde verplichting rustte. Gelet op het feit dat verdachte wist dat [medeverdachte] niet op haar adres in [woonplaats] maar op een woonadres in [woonplaats] stond ingeschreven, wist zij dat (ook) [medeverdachte] niet de benodigde gegevens had verstrekt die van belang waren voor de verstrekking, dan wel voor de hoogte of de duur van de door hem ontvangen uitkering. 
        De rechtbank wordt gesterkt in de overtuiging dat het bij verdachte bekend was dat ook [medeverdachte] op dit punt in strijd met de wet handelde aangezien het [medeverdachte] is geweest die haar adviseerde haar inkomsten uit de verkoop van […] niet te melden, wetende dat daartoe wel de verplichting bestond. Dit maakt te meer duidelijk dat [medeverdachte] aan verdachte kenbaar heeft gemaakt dat hij er geen probleem mee had om in strijd met wettelijke verplichtingen na te laten melding te maken van gegevens waarvan bekend was dat deze aan de uitkerende instantie moesten worden doorgegeven. 
        Met het bovenstaande kan worden vastgesteld dat verdachte opzettelijk voordeel heeft getrokken uit de door [medeverdachte] gepleegde uitkeringsfraude.
      
      
      
        
          Conclusie feit 1 en feit 2
        
      
      
      
        Op grond van voornoemde bewijsmiddelen en -overwegingen acht de rechtbank de onder 1 en 2 ten laste gelegde feiten wettig en overtuigend bewezen zoals hierna omschreven in rubriek 5.
      
    
  
  
    
      5BEWEZENVERKLARING
    
    
      De rechtbank acht wettig en overtuigend bewezen dat verdachte:
    
    
    
      1
      
        in de periode van [2014] tot en met 15 oktober 2019 te Hilversum in strijd met een haar bij wettelijk voorschrift opgelegde verplichting, te weten artikel 17 van de Wet werk en bijstand en artikel 17 van de Participatiewet, telkens opzettelijk heeft nagelaten tijdig de benodigde gegevens te verstrekken, en dit feit kon strekken tot bevoordeling van zichzelf of een ander, terwijl verdachte wist dat die gegevens van belang waren voor de vaststelling van verdachtes recht op een verstrekking, te weten een (bijstands)uitkering krachtens de Participatiewet en de Wet werk en bijstand, dan wel voor de hoogte of de duur van die verstrekking, immers heeft zij, verdachte (telkens) niet aan de Sociale Dienst en/of de gemeente Hilversum (schriftelijk) gemeld dat zij, verdachte, in voornoemde periode
      
    
    
      
        
          een gezamenlijke huishouding voerde en samenwoonde met [medeverdachte] en
        
      
      
        
          door middel van verkoop van gebak inkomsten heeft genoten;
        
      
    
    
    
      2
      
        in de periode van [2014] tot en met 6 januari 2019 te [woonplaats] meermalen opzettelijk uit uitkeringsgelden, althans uit de opbrengst van enig door misdrijf verkregen goed, voordeel heeft getrokken door gebruik te maken van in de woning aan de [adres] aanwezige voorzieningen en voedingsmiddelen, welke geheel of gedeeltelijk werden betaald van een uitkering krachtens de Wet werk en bijstand en/of de Participatiewet, welke door [medeverdachte] werd ontvangen.
      
    
    
    
      Voor zover in het bewezen verklaarde deel van de tenlastelegging taal- en/of schrijffouten voorkomen, zijn deze in de bewezenverklaring verbeterd. Verdachte is daardoor niet in de verdediging geschaad.
    
    
    
      Hetgeen onder 1 en 2 meer of anders is tenlastegelegd is niet bewezen. Verdachte wordt hiervan vrijgesproken.
    
  
  
    
      6STRAFBAARHEID VAN DE FEITEN
    
    
      Er is geen omstandigheid aannemelijk geworden die de strafbaarheid van het bewezenverklaarde uitsluit, zodat dit strafbaar is.
    
    
    
      Het bewezenverklaarde levert volgens de wet de volgende strafbare feiten op: 
    
    
    
      1
      
        in strijd met een haar bij of krachtens wettelijk voorschrift opgelegde verplichting, opzettelijk nalaten tijdig de benodigde gegevens te verstrekken, terwijl het feit kan strekken tot bevoordeling van zichzelf of een ander en terwijl zij weet dat de gegevens van belang zijn voor de vaststelling van haar recht op een verstrekking dan wel voor de hoogte of de duur van een dergelijke verstrekking, meermalen gepleegd.  
    
    
    
      2
      
        opzettelijk uit de opbrengst van enig door misdrijf verkregen goed voordeel trekken, meermalen gepleegd.
      
    
  
  
    
      7STRAFBAARHEID VAN VERDACHTE
    
    
      Er is geen omstandigheid gebleken of aannemelijk geworden die de strafbaarheid van verdachte uitsluit. Verdachte is dan ook strafbaar.
    
  
  
    
      8OPLEGGING VAN STRAF 
    
    
      8.1
      
        
          De vordering van de officier van justitie
        
        De officier van justitie heeft gevorderd verdachte ter zake van het door de officier van justitie bewezen geachte te veroordelen tot:
      
      - een gevangenisstraf van 3 maanden, geheel voorwaardelijk met een proeftijd van 2 jaren; 
      - een taakstraf van 90 uren, indien niet of niet naar behoren verricht te vervangen door 45 dagen hechtenis.
      
    
    
      8.2
      
        
          Het standpunt van de verdediging
        
        De raadsman heeft verzocht om, indien de rechtbank tot een strafoplegging komt, aan verdachte een taakstraf op te leggen in combinatie met een voorwaardelijke gevangenisstraf.
      
      
    
    
      8.3
      
        
          Het oordeel van de rechtbank
        
        Bij het bepalen van de straf heeft de rechtbank rekening gehouden met de ernst van het bewezenverklaarde, de omstandigheden waaronder dit is begaan en de persoon van verdachte, zoals ter terechtzitting is gebleken.
      
      
      
        
          Ernst van het feit
        
        Verdachte heeft gedurende ruim vijf jaren verzwegen dat zij een gemeenschappelijke huishouding voerde met [medeverdachte] . Het benadelingsbedrag is berekend op € 86.116,93. Door de uitkeringsinstantie niet op de hoogte te brengen van het feit dat zij een gezamenlijke huishouding voerde, heeft verdachte misbruik gemaakt van het stelsel van sociale zekerheid zoals dat in Nederland geldt. Een uitkering is bedoeld om mensen, die om wat voor reden dan ook niet in hun eigen inkomen kunnen voorzien, te verzekeren van een aanvaardbaar inkomen. Misbruik van sociale voorzieningen ondermijnt het sociale stelsel. De mensen die op dit stelsel zijn aangewezen worden hiervan uiteindelijke de dupe. De rechtbank rekent dit verdachte aan.
      
      
      
        
          Persoonlijke omstandigheden
        
        Bij haar beslissing heeft de rechtbank rekening gehouden met een uittreksel justitiële documentatie betreffende verdachte van 23 januari 2024, waaruit blijkt dat verdachte niet eerder voor een strafbaar feit is veroordeeld. 
      
      
      
        De rechtbank houdt voorts rekening met de persoonlijke omstandigheden van verdachte als moeder van inmiddels vier jonge kinderen, van wie het jongste kind bijzondere zorg en aandacht nodig heeft. 
      
      
      
        
          Op te leggen straf
        
        Bij de bepaling van de hoogte van de straf betrekt de rechtbank de oriëntatiepunten voor straftoemeting van het Landelijk Overleg Vakinhoud Strafrecht. Deze oriëntatiepunten gaan voor fraude met een benadelingsbedrag tussen de € 70.000,- en € 125.000,- uit van een onvoorwaardelijke gevangenisstraf tussen de vijf en negen maanden, dan wel een taakstraf in combinatie met een voorwaardelijke gevangenisstraf. 
      
      
      
        De rechtbank zal in strafverminderende zin rekening houden met de persoonlijke omstandigheden van verdachte zoals hiervoor genoemd. 
      
      
      
        De rechtbank ziet voorts aanleiding het volgende te overwegen met betrekking tot het recht op berechting binnen een redelijke termijn als bedoeld in artikel 6 van het Europees Verdrag tot bescherming van de rechten van de mens en de fundamentele vrijheden.
      
      
      
        Blijkens vaste jurisprudentie bedraagt de redelijke termijn van berechting een periode van 24 maanden. De termijn waarbinnen de berechting van verdachte heeft plaatsgevonden is aangevangen op 16 oktober 2019. Dit is de datum waarop verdachte als verdachte is verhoord, aan welke handeling zij in redelijkheid de verwachting heeft kunnen ontlenen dat het Openbaar Ministerie een strafrechtelijke vervolging tegen haar zou instellen. De termijn van berechting eindigt met het wijzen van dit vonnis op 6 maart 2024. 
      
      
      
        Uit het voorgaande volgt dat de termijn waarbinnen verdachte is berecht in totaal ruim 4 jaren en 4 maanden bedraagt, hetgeen een overschrijding van de redelijke termijn van berechting oplevert van ruim 2 jaren en 4 maanden. De rechtbank acht met name de periodes tussen het verhoor van verdachte op 16 oktober 2019 en het sluiten van het dossier op 5 maart 2020 en tussen het sluiten van het dossier en de betekening van de dagvaarding op 16 augustus 2023 (telkens) lang. Dit kan niet aan verdachte worden toegerekend. 
      
      
      
        Gelet op het voorgaande ziet de rechtbank aanleiding bij het bepalen van de straf en de strafmaat aansluiting te zoeken bij voornoemde oriëntatiepunten voor straftoemeting, in die zin dat niet een onvoorwaardelijke gevangenisstraf zal worden opgelegd maar een taakstraf in combinatie met een voorwaardelijke gevangenisstraf. 
      
      
      
        Alles overwegende is de rechtbank van oordeel dat een taakstraf voor de duur van 90 uren en een voorwaardelijke gevangenisstraf voor de duur 3 maanden met een proeftijd van 2 jaren passend en geboden is. 
      
    
  
  
    
      9TOEPASSELIJKE WETTELIJKE VOORSCHRIFTEN
    
    
      De beslissing berust op de artikelen 9, 14a, 14b, 14c, 22c, 22d, 57, 227b en 416 van het Wetboek van Strafrecht, zoals de artikelen luidden ten tijde van het bewezen verklaarde.
    
  
  
    
      10BESLISSING
    
    
      De rechtbank:
    
    
    
      
        Bewezenverklaring
      
    
    - verklaart het onder 1 en 2 tenlastegelegde bewezen zoals hiervoor in rubriek 5 is vermeld;
    
    - verklaart het onder 1 en 2 meer of anders tenlastegelegde niet bewezen en spreekt verdachte daarvan vrij; 
    
    
      
        Strafbaarheid
      
    
    - verklaart het onder 1 en 2 bewezenverklaarde strafbaar en kwalificeert dit zoals hiervoor in rubriek 6 is vermeld; 
    
    - verklaart verdachte strafbaar; 
    
    
      
        Oplegging straf  
      
    
    - veroordeelt verdachte tot een taakstraf van 90 (negentig) uren;
    
    - beveelt dat voor het geval verdachte de taakstraf niet of niet naar behoren verricht de taakstraf wordt vervangen door 45 (vijfenveertig) dagen hechtenis; 
    
    - veroordeelt verdachte tot een gevangenisstraf van 3 (drie) maanden;
    
    - bepaalt dat de gevangenisstraf niet zal worden ten uitvoer gelegd, tenzij de rechter later anders gelast op grond van het feit dat verdachte de hierna te melden algemene voorwaarde niet heeft nageleefd;
    
    - stelt daarbij een proeftijd van 2 (twee) jaren vast; 
    
    - als voorwaarde geldt dat verdachte zich voor het einde van de proeftijd niet schuldig maakt aan een strafbaar feit.
    
    
    
    
      Dit vonnis is gewezen door mr. M.C. Danel, voorzitter, mrs. R.B. Eigeman en A.M. Loots, rechters, in tegenwoordigheid van mr. F.R. Horst, griffier, en is uitgesproken op de openbare terechtzitting van 6 maart 2024.
      Mr. Eigeman is buiten staat dit vonnis mede te ondertekenen.
    
    
    
      
        Bijlage: de tenlastelegging
      
    
    
    
      Aan verdachte wordt ten laste gelegd dat zij: 
    
    
    
      1
      
        in of omstreeks de periode van [2014] tot en met 15 oktober 2019 te Hilversum, althans in Nederland, tezamen en in vereniging met een of meer anderen, althans alleen, in strijd met een haar bij of krachtens wettelijk voorschrift opgelegde verplichting, te weten artikel 17 van de Wet Werk en Bijstand en/of artikel 17 van de Participatiewet, (telkens) opzettelijk heeft nagelaten tijdig de benodigde gegevens te verstrekken, en dit feit kon strekken tot bevoordeling van zichzelf of een ander, terwijl zij, verdachte, (telkens) wist, althans redelijkerwijze moest vermoeden dat die gegevens van belang waren voor de vaststelling van verdachtes of eens anders recht op een verstrekking of tegemoetkoming, te weten een (bijstands)uitkering krachtens die Participatiewet en/of die Wet Werk en Bijstand, dan wel voor de hoogte of de duur van die verstrekking of tegemoetkoming, immers heeft/hebben zij, verdachte, en/of haar mededader(s) (telkens) niet aan de Sociale Dienst en/of de gemeente Hilversum (schriftelijk) gemeld dat zij, verdachte, in voornoemde periode
      
    
    
      
        
          een gezamenlijke huishouding voerde(n) en/of samenwoonde met [medeverdachte] , en/of
        
      
      
        
          door middel van handel in en/of verkoop van gebak en/of (overige) etenswaren inkomsten heeft/hebben genoten;
        
      
    
    
    
      2
      
        in of omstreeks de periode van [2014] tot en met 6 januari 2019 te Hilversum, althans in Nederland, meermalen, althans eenmaal (al dan niet) opzettelijk uit uitkeringsgelden, althans uit de opbrengst van enig door misdrijf verkregen goed, voordeel heeft getrokken door gebruik te maken van een woning aan de [adres] en/of de in die woning aanwezige voorzieningen en/of voedingsmiddelen, welke geheel of  gedeeltelijk werd(en) betaald van een uitkering krachtens de Wet Werk en Bijstand en/of de Participatiewet, welke door [medeverdachte] werd ontvangen.
      
    
  
  
     Wanneer hierna wordt verwezen naar paginanummers betreffen dit pagina’s van op ambtseed of ambtsbelofte opgemaakte processen-verbaal, als bijlage opgenomen bij het in de wettelijke vorm opgemaakte Proces-verbaal uitkeringsfraude van 5 maart 2020, genummerd 180002, opgemaakt door Sociale Recherche Gooi en Vechtstreek,  doorgenummerd 1 tot en met 561. Tenzij anders vermeld, zijn dit processen-verbaal in de wettelijke vorm opgemaakt door daartoe bevoegde opsporingsambtenaren. De paginanummering verwijst naar pagina’s zoals deze zijn genummerd in het digitale dossier
  
  
     Pagina 6
  
  
     Pagina 2
  
  
     Pagina 169
  
  
     Pagina 172
  
  
     Pagina 5
  
  
     Verklaring van verdachte, afgelegd ter terechtzitting van 21 februari 2024
  
  
     Pagina 5
  
  
     Pagina 530
  
  
     Pagina’s 500 tot en met 502
  
  
     Pagina 529
  
  
     Pagina 539
  
  
     Pagina 63
  
  
     Pagina 64
  
  
     Pagina 65
  
  
     Pagina 67
  
  
     Pagina’s 66 en 68
  
  
     Pagina 530
  
  
     Pagina 532
  
  
     Pagina 531
  
  
     Pagina 535
  
  
     Pagina’s 522-523 en 538
  
  
     Pagina 531
  
  
     Pagina 534
  
  
     Pagina 532
  
  
     Pagina 532
  
  
     Pagina 539
  
  
     Pagina 532
  
  
     Pagina 533
  
  
     Pagina 532
  
  
     Pagina 539
  
  
     Pagina 532
  
  
     Pagina 531
  
  
     Pagina 516
  
  
     Pagina 17
  
  
     Pagina 517
  
  
     Pagina 533
  
  
     Pagina 517
  
  
     Pagina 159 (pagina 1 van 4)
  
  
     Pagina 188
  
  
     Pagina 60
  
  
     Pagina 319
  
  
     Pagina 304
  
  
     Pagina’s 308 en 309
  
  
     Pagina 522
  
  
     Pagina 521
  
  
     Pagina’s 519 en 321
  
  
     Pagina 519
  
  
     Pagina 535
  
  
     Pagina 13
  
  
     Pagina’s 61 en 549
  
  
     Pagina 539
  
  
     Pagina’s 61 en 552