ECLI:NL:RBMNE:2024:56, Rechtbank Midden-Nederland, 12-01-2024, UTR 23/2539
Rechtbank Midden-Nederland — Uitspraak 
Datum: 2024-01-12 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Bestuursrecht; Socialezekerheidsrecht

Samenvatting: Geen verhoging IVA uitkering wegens hulpbehoevendheid volgens art 53 Wet Wia.

RECHTBANK MIDDEN-NEDERLAND
    
    
      Zittingsplaats Lelystad
    
    
    
      Bestuursrecht
    
    
    
      zaaknummer: UTR 23/2539 
    
    
      uitspraak van de enkelvoudige kamer van 12 januari 2024 in de zaak tussen
    
      [eiseres] , uit [woonplaats] , eiseres
    (gemachtigde: mr. R.S. Pot)
    
    
      en
    
    
    
      
        de Raad van bestuur van het Uitvoeringsinstituut werknemersverzekeringen, verweerder (het Uwv) 
      (gemachtigde: M. van Mourik).
    
    
    
    Inleiding
    
    
      1. Eiseres ontvangt een uitkering voor volledig en duurzaam arbeidsongeschikten (IVA-uitkering), op grond van de Wet werk en inkomen naar arbeidsvermogen (Wet WIA). De uitkering bedraag 75% van het WIA-maandloon. Eiseres heeft een verhoging van de uitkering aangevraagd vanwege hulpbehoevendheid. In het besluit van 5 september 2022 heeft het Uwv deze aanvraag van eiseres afgewezen. Eiseres heeft bezwaar gemaakt tegen deze beslissing. 
    
    
      1.1
      Met het bestreden besluit van 20 april 2023 is haar bezwaar ongegrond verklaard. 
    
    
      1.2
      Eiseres heeft beroep ingesteld tegen het bestreden besluit. Het Uwv heeft een verweerschrift ingediend. 
    
    
      1.3
      De rechtbank heeft het beroep op 21 december 2023 met behulp van een beeldverbinding op zitting behandeld. Hieraan hebben deelgenomen: eiseres, de gemachtigde van eiseres en de gemachtigde van het Uwv. 
      
      
    
  
  
    Beoordeling door de rechtbank2.Tussen partijen is in geschil of het Uwv terecht heeft beslist dat eiseres op 27 december 2021 niet voldeed aan de voorwaarden om in aanmerking te komen voor verhoging van haar IVA-uitkering zoals geregeld in artikel 53 Wet WIA. De rechtbank beoordeelt aan de hand van de beroepsgronden van eiseres of het Uwv dit besluit terecht heeft genomen. Volgens de rechtbank is dit het geval. De rechtbank zal dit hierna uitleggen. 
    
    
    
    
    
    
      
        Beoordelingskader 
      
      
        3.	De rechtbank stelt voorop dat de ernstige situatie van eiseres bij alle betrokkenen duidelijk is geworden. Deze situatie bleek al uit de stukken en is tijdens de zitting extra benadrukt. De rechtbank is voor de beoordeling van deze zaak echter gebonden aan het uit de wet volgende beoordelingskader. 
    
    
    
      3.1
      Voor de beoordeling van deze zaak is allereerst de datum waarop eiseres de verhoging van de IVA-uitkering heeft aangevraagd, 27 december 2021, van belang. Het gaat om de situatie van eiseres op deze beoordelingsdatum. De rechtbank kan de verslechtering van de gezondheidssituatie van eiseres na deze datum niet bij haar beoordeling betrekken. 
    
    
      3.2
      Ten tweede is de rechtbank voor de beoordeling gehouden aan artikel 53 van de Wet WIA. Uit deze bepaling volgt dat de arbeidsongeschiktheidsuitkering wordt verhoogd als de verzekerde in een blijvende of voorlopig blijvende toestand van hulpbehoevendheid verkeert die geregeld oppassing en verzorging nodig maakt. Bij de uitvoering van artikel 53 van de Wet WIA hanteert het Uwv de Beleidsregel verhoging uitkering bij hulpbehoevendheid (de Beleidsregel). Volgens artikel 3 van de Beleidsregel wordt de uitkering verhoogd tot 85% procent als de verzekerde hulp nodig heeft bij sommige essentiële, dagelijks terugkerende levensverrichtingen en geregelde handreikingen door derden noodzakelijk zijn, tenzij uit hoofde van een andere voorziening reeds in belangrijke mate in de behoefte aan oppassing en verzorging van de verzekerde wordt voorzien.
      
      
        
          Beoordeling van de gronden van eiseres
        
      
      
      
        
          Was het onderzoek zorgvuldig?
        
      
      
      
        4.	Eiseres voert aan dat het onderzoek onzorgvuldig is geweest. Er heeft een telefonisch spreekuur plaatsgevonden en dat is niet passend bij haar medisch gecompliceerde situatie. 
      
      
    
    
      4.1
      
        De rechtbank stelt voorop dat de beoordeling van de beslissing op bezwaar door de rechtbank getoetst moet worden. Het rapport van de verzekeringsarts bezwaar en beroep (de verzekeringsarts) van 19 april 2023 is onderdeel van de beslissing op bezwaar. De rechtbank stelt vast dat uit dit rapport volgt dat de verzekeringsarts het dossier bestudeerd heeft en eiseres fysiek heeft gezien op 16 februari 2023. De verzekeringsarts heeft verder in zijn rapport verwezen naar het rapport van 26 augustus 2022 van de primaire arts. Uit dit rapport volgt dat de primaire arts 45 minuten telefonisch met eiseres heeft gesproken en hij heeft onder punt 6 inzichtelijk zijn overwegingen uiteengezet. De rechtbank is van oordeel dat de verzekeringsarts voldoende zorgvuldig onderzoek heeft verricht. Deze beroepsgrond slaagt niet.
        
          Is er sprake van hulpbehoevendheid zoals bedoeld in de Beleidsregel? 
          
        
        5.	Eiseres voert verder aan dat het medisch onderzoek onjuist is, omdat zij wel hulpbehoevend is, zoals bedoeld in de Beleidsregel. Zij ervaart namelijk beperkingen in haar dagelijks leven. Eiseres heeft op de zitting naar voren gebracht dat zij niet continue oppas heeft, maar ’s nachts slaapwandelt. Haar inwonende zoon, die 32 jaar oud is, fungeert hierdoor als slaap-wacht. Eiseres ontvangt weliswaar voor een aantal zaken hulp van thuiszorg, maar vindt een verhoging van haar uitkering gerechtvaardigd voor de zaken die overblijven. 
      
    
    
      5.1
      De rechtbank stelt voorop dat het duidelijk is dat eiseres veel belemmeringen ondervindt in het dagelijkse leven. Tussen partijen is ook niet in geschil dat zij hulp nodig heeft. De rechtbank stelt vast dat uit het rapport van de verzekeringsarts van 19 april 2023, mede onder verwijzing naar het rapport van de primaire arts van 26 augustus 2022, volgt dat eiseres grotendeels zelfstandig functioneert bij het verrichten van de essentiële dagelijks terugkerende levensverrichtingen. In het dagverhaal wordt beschreven dat zij zelf opstaat, zelf medicatie neemt, zelf naar het toilet gaat en zelf eet. Eiseres is wel afhankelijk van anderen voor het helpen met wassen en ‘s avonds uitkleden en klaarmaken om naar bed te gaan. Hiervoor krijgt zij tweemaal per dag ondersteuning van de thuiszorg. Voor de boodschappen, het huishouden en het koken krijgt zij ondersteuning van haar inwonende zoon. De rechtbank overweegt dat haar zoon ook voorziet in de ondersteuning ten aanzien van de slaapproblematiek. Gelet op het voorgaande kan de rechtbank de conclusie van het Uwv volgen dat eiseres niet voldoet aan de criteria zoals vermeld in artikel 3 van de Beleidsregel. Er is namelijk geen sprake van dat eiseres hulp nodig heeft bij essentiële, dagelijks terugkerende levensverrichtingen. Daarnaast wordt de verzorging die eiseres behoeft in belangrijke mate voorzien door thuiszorg en haar inwonende zoon. De beroepsgrond van eiseres slaagt daarom niet. 
      
      
    
  
  
    Conclusie en gevolgen
    
    
      6.		Het beroep is ongegrond. Dit betekent dat de IVA-uitkering van eiseres niet verhoogd wordt. Er bestaat ook geen aanleiding voor vergoeding van het griffierecht of een proceskostenveroordeling.
    
    
    
    
  
  
    Beslissing
    
    
      De rechtbank verklaart het beroep ongegrond. 
    
    
    
    
      Deze uitspraak is gedaan door mr. K. de Meulder, rechter, in aanwezigheid van mr. R. van Manen, griffier. De uitspraak is uitgesproken in het openbaar op 12 januari 2024.
    
    
    
    
    
    
    
      
        
        
        
          
            
              griffier
            
            
              rechter
            
          
        
      
    
    
    
    
      Een afschrift van deze uitspraak is verzonden aan partijen op:
    
    
    
  
  
    Informatie over hoger beroep
    Een partij die het niet eens is met deze uitspraak, kan een hogerberoepschrift sturen naar de Centrale Raad van Beroep waarin wordt uitgelegd waarom deze partij het niet eens is met deze uitspraak. Het hogerberoepschrift moet worden ingediend binnen zes weken na de dag waarop deze uitspraak is verzonden. Kan de indiener de behandeling van het hoger beroep niet afwachten, omdat de zaak spoed heeft, dan kan de indiener de voorzieningenrechter van de Centrale Raad van Beroep vragen om een voorlopige voorziening (een tijdelijke maatregel) te treffen.