ECLI:NL:RBNHO:2022:1208, Rechtbank Noord-Holland, 21-01-2022, 9588390 WM
Rechtbank Noord-Holland — Uitspraak 
Datum: 2022-01-21 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Bestuursrecht; Bestuursstrafrecht

Samenvatting: WAHV. Betrokkene heeft van meet af aan de gedraging ontkend. Betrokkene heeft op die dag in de auto gereden. Zijn vrouw heeft die dag niet in de auto gereden. Daarnaast herkent betrokkene zich ook niet in het verhaal van de verbalisant, omdat de auto is uitgerust met een carkit. De kantonrechter is van oordeel dat de verklaring tegenover het consistente verweer van betrokkene, te summier is. Betrokkene krijgt het voordeel van de twijfel.

RECHTBANK NOORD-HOLLAND
    
      Handel, Kanton en Bewind
      locatie Alkmaar
    
    
    
      Zaaknummer	: 9588390 \ WM VERZ  21-744
      CJIB-nummer	: 238066301
      Uitspraakdatum	: 2
    
    
    
      
        Uitspraak op een beroep als bedoeld in artikel 9 van de Wet administratiefrechtelijke handhaving verkeersvoorschriften (WAHV)
      
    
    
    
      in de zaak van
      
        [betrokkene]
      
    
    
  
  
    Het verloop van de procedure
    
    
      Aan betrokkene is een administratieve sanctie (hierna te noemen: boete) opgelegd. Betrokkene heeft daartegen beroep ingesteld bij de officier van justitie. De officier van justitie heeft het beroep ongegrond dan wel niet-ontvankelijk verklaard. Tegen die beslissing is door betrokkene beroep ingesteld bij de kantonrechter.
    
    
    
      De zaak is behandeld op de zitting van 21 januari 2022. Op de zitting is de vertegenwoordiger van de officier van justitie verschenen. Betrokkene is ook verschenen. De kantonrechter heeft op de zitting uitspraak gedaan.
    
    
  
  
    Overwegingen
    
    
      De gedraging waarvoor de boete is opgelegd, luidt – kort omschreven – als volgt: als bestuurder tijdens het rijden een mobiel elektronisch apparaat vasthouden. 
    
    
    
      Betrokkene is het niet eens met de beslissing van de officier van justitie en heeft in het beroepschrift de gronden daarvoor aangevoerd. 
    
    
    
      Naast de in de inleidende beschikking vermelde gegevens, houdt de verklaring van de verbalisant zoals opgenomen in het zaakoverzicht van het CJIB onder meer het volgende in:
      
        “(…) Gedragingsgegevens: Ik. Verbalisant fietste over het fietspad van de Langevliet. Ik fietste in de richting van Den Helder. Naast het fietspad ligt een rijbaan. Ik zag over de rijbaan genoemde personenauto mij tegemoet rijden. De personenauto reed in de richting van Julianadorp. De afstand tussen mij een de personenauto bedroeg ongeveer 4 meter. Ik had goed zicht in de personenauto. In de personenauto zag ik een vrouw zitten welke met haar hoofd naar beneden keek. Ik zag ter hoogte van het stuurwiel een mobiele telefoon. Ik zag dat de vrouw deze mobiele telefoon vasthield met haar rechterhand. Doordat ik op de fiets was kon ik de vrouw geen stopteken geven.(…)”
      
    
    
    
      Betrokkene heeft van meet af aan de gedraging ontkend. Betrokkene heeft op die dag in de auto gereden. Zijn vrouw heeft die dag niet in de auto gereden. Daarnaast herkent betrokkene zich ook niet in het verhaal van de verbalisant, omdat de auto is uitgerust met een carkit. De kantonrechter is van oordeel dat de verklaring tegenover het consistente verweer van betrokkene, te summier is. Het lag op de weg van de officier van justitie om naar aanleiding van dit verweer een aanvullend proces-verbaal bij de verbalisant op te vragen. De kantonrechter ziet thans geen reden om de officier van justitie nog in de gelegenheid te stellen een nader proces-verbaal te overleggen, omdat de officier die gelegenheid al voldoende heeft gehad. Betrokkene krijgt het voordeel van de twijfel. Nu de gedraging niet vaststaat, is de boete ten onrechte opgelegd. Het beroep is daarom gegrond. 
    
    
    
      De beschikking waarbij de boete is opgelegd en de beslissing van officier van justitie zullen worden vernietigd. 
    
    
  
  
    De uitspraak
    
    
      De kantonrechter:
    
    
    
      ‒ verklaart het beroep gegrond;
      ‒ vernietigt de beslissing van de officier van justitie en de beschikking waarbij de 
    
    boete is opgelegd;
    ‒ bepaalt dat de officier van justitie het bedrag dat betrokkene als zekerheidstelling heeft betaald, aan betrokkene terugbetaalt.
    
    
      Deze uitspraak is gedaan door mr. B.  Voogd, kantonrechter, bijgestaan door de griffier, en in het openbaar uitgesproken.
    
    
    
      De griffier							De kantonrechter
    
    
    
    
    
    
    
    
      Tegen deze uitspraak kan op grond van artikel 14 WAHV hoger beroep worden ingesteld bij het gerechtshof Arnhem-Leeuwarden, binnen 6 weken na de hieronder vermelde dag van toezending. Hoger beroep is in beginsel alleen mogelijk als de boete in de uitspraak is bepaald op een bedrag van meer dan € 70,00. Het beroepschrift moet worden verzonden aan de afdeling Kanton van de rechtbank Noord-Holland, Postbus 251, 1800 BG Alkmaar. De wet gaat uit van een geheel schriftelijke procedure in hoger beroep, tenzij door u bij het beroepschrift uitdrukkelijk om een mondelinge behandeling van de zaak is verzocht. Het instellen van hoger beroep per e-mail is niet mogelijk.
    
    
    
      Datum toezending: