ECLI:NL:RBAMS:2024:798, Rechtbank Amsterdam, 12-02-2024, C/13/746286 / HA RK 24-54
Rechtbank Amsterdam — Uitspraak 
Datum: 2024-02-12 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Bestuursrecht; Bestuursprocesrecht

Samenvatting: Wrakingsverzoek afgewezen.

RECHTBANK AMSTERDAM 
    
    
      
        Wrakingskamer
      
    
    
    
      Beslissing op het op 7 februari 2024 ingekomen en onder rekestnummer C/13/746286 / HA RK 24/54  ingeschreven verzoek van:
    
    
    
      
        
          [verzoeker]
        ,
      wonende te [woonplaats] ,
      verzoeker,
    
    
    
      welk verzoek strekt tot wraking van mr. A.M. van der Linden-Kaajan, bestuursrechter te Amsterdam, hierna: de rechter. 
    
    
  
  
    
      1Verloop van de procedure
    
    
      1.1.
      
        De rechtbank heeft kennisgenomen van het navolgende processtuk:
         het op 7 februari 2024 ontvangen wrakingsverzoek.
      
      
    
    
      1.2.
      De rechter heeft niet in de wraking berust. 
      
    
  
  
    
      2De feiten en het verzoek
    
    
      2.1.
      Bij de rechtbank is een beroepszaak van verzoeker in behandeling (zaaknummer AMS 23/6542).
      
    
  
  
    
      3De beoordeling
    
    
      3.1.
      Op grond van artikel 8:15 van de Algemene Wet Bestuursrecht (hierna: Awb) kan een rechter worden gewraakt op grond van feiten en omstandigheden waardoor de rechterlijke onpartijdigheid schade zou kunnen lijden. 
      
    
    
      3.2.
      Als uitgangspunt voor de beoordeling geldt dat de rechter krachtens zijn aanstelling moet worden vermoed onpartijdig te zijn, behoudens bewijs van het tegendeel. Daarnaast geldt dat ook de objectief gerechtvaardigde vrees voor vooringenomenheid grond kan zijn voor wraking.  
      
    
    
      3.3.
      
        In zijn arrest van 25 september 2018 (HR 25 september 2018, ECLI:NL:HR:2018:1413) heeft de Hoge Raad  overwogen dat
        het gesloten stelsel van rechtsmiddelen meebrengt dat een rechterlijke (tussen)beslissing als zodanig nimmer grond kan vormen voor wraking; wraking is geen verkapt rechtsmiddel. Het gerecht dat over het wrakingsverzoek moet oordelen (de wrakingskamer) komt geen oordeel toe over de juistheid van de (tussen)beslissing noch over het verzuim te beslissen. Dat oordeel is voorbehouden aan de rechter die in geval van de aanwending van een rechtsmiddel belast is met de behandeling van de zaak.  
        Bij de beantwoording van de vraag of de motivering van een dergelijke (tussen)beslissing getuigt van vooringenomenheid, moet uitgangspunt zijn dat het gesloten stelsel van rechtsmiddelen zich evenzeer ertegen verzet dat die motivering grond kan vormen voor wraking, ook indien het gaat om een door de wrakingskamer onjuist, onbegrijpelijk, gebrekkig of te summier geachte motivering of om het ontbreken van een motivering. Dit is uitsluitend anders indien de motivering van de (tussen)beslissing in het licht van alle omstandigheden van het geval en naar objectieve maatstaven gemeten - bijvoorbeeld door de in de motivering gebezigde bewoordingen - niet anders kan worden verstaan dan als blijk van vooringenomenheid van de rechter die haar heeft gegeven. 
      
      
    
    
      3.4.
      Volgens verzoeker is de rechter vooringenomen en partijdig omdat zij heeft besloten de mondelinge behandeling van zijn zaak te plannen, voordat belangrijke bewijsstukken van verweerder in het geding zijn gebracht. Verzoeker is ook niet in de gelegenheid gesteld de gronden van zijn beroep in te dienen voorafgaand aan die behandeling. 
      
    
    
      3.5.
      Een rechterlijke beslissing, zoals het bepalen van een mondelinge behandeling, is geen grond tot wraking, zoals is beslist in het hierboven genoemde arrest. Het verzoek is daarom kennelijk ongegrond. Een mondelinge behandeling kan achterwege blijven. 
      
    
    
      3.6.
      Omdat verzoeker het middel tot wraking lichtvaardig, want zonder redelijke grond, heeft ingezet, is naar het oordeel van de Wrakingskamer sprake van misbruik van recht. Bepaald zal daarom worden dat verdere verzoeken tot wraking in de zaak niet in behandeling wordt genomen.
      
      4. Op grond van het voorgaande wordt beslist als volgt.
      
      
        
          BESLISSING
        
      
      
      
        De Wrakingskamer:
      
      
       wijst het verzoek tot wraking af;
      
       bepaalt dat een volgend verzoek tot wraking in de zaak niet meer in behandeling zal worden genomen.
      
      
        Aldus gegeven door mrs. P.B. Martens, voorzitter, N.C.H. Blankevoort en A.W.J. Ros, leden en uitgesproken ter openbare terechtzitting van 12 februari 2024 in tegenwoordigheid van de griffier.
      
      
      
      
      
        Tegen deze beslissing staat geen rechtsmiddel open.