ECLI:NL:RVS:2023:1674, Raad van State, 01-05-2023, 202201996/1/V2
Raad van State — Uitspraak 
Datum: 2023-05-01 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Bestuursrecht; Vreemdelingenrecht

Samenvatting: Bij besluiten van 17 juli 2020 heeft de staatssecretaris van Justitie en Veiligheid aanvragen van de vreemdelingen om hun een verblijfsvergunning asiel voor bepaalde tijd te verlenen, afgewezen.

202201996/1/V2.
    Datum uitspraak: 1 mei 2023
    AFDELING
    BESTUURSRECHTSPRAAK
    Uitspraak met toepassing van artikel 8:54, eerste lid, van de Algemene wet bestuursrecht op het hoger beroep van:
    [vreemdeling 1], [vreemdeling 2] en [vreemdeling 3],
    appellanten,
    tegen de uitspraak van de rechtbank Den Haag, zittingsplaats Roermond, van 9 maart 2022 in zaken nrs. NL20.15491, NL20.15492 en NL20.15493 in het geding tussen:
    de vreemdelingen
    en
    de staatssecretaris van Justitie en Veiligheid.
    Procesverloop
    Bij besluiten van 17 juli 2020 heeft de staatssecretaris aanvragen van de vreemdelingen om hun een verblijfsvergunning asiel voor bepaalde tijd te verlenen, afgewezen.
    Bij uitspraak van 9 maart 2022 heeft de rechtbank de daartegen door de vreemdelingen ingestelde beroepen ongegrond verklaard.
    Tegen deze uitspraak hebben de vreemdelingen, vertegenwoordigd door mr. M.L. Saija, advocaat te Arnhem, hoger beroep ingesteld.
    Overwegingen
    1.       Het hoger beroep leidt niet tot vernietiging van de uitspraak van de rechtbank. Voor dit oordeel is onder meer van belang dat de rechtbank terecht en op goede gronden tot het oordeel is gekomen dat de staatsecretaris de gestelde seksuele gerichtheid van de zoon, waar de vreemdelingen hun asielaanvraag op baseren, niet ten onrechte ongeloofwaardig acht. De rechtbank heeft daarbij terecht geoordeeld dat de staatssecretaris de door de vreemdelingen overgelegde bewijsstukken op juiste wijze en in lijn met de uitspraak van 4 augustus 2021, ECLI:NL:RVS:2021:1754, heeft betrokken bij de integrale geloofwaardigheidsbeoordeling.
    1.1.    Dit oordeel hoeft niet verder te worden gemotiveerd. De reden daarvoor is dat het hogerberoepschrift geen vragen bevat die in het belang van de rechtseenheid, de rechtsontwikkeling of de rechtsbescherming in algemene zin beantwoord moeten worden (artikel 91, tweede lid, van de Vw 2000).
    2.       Het hoger beroep is ongegrond. De uitspraak van de rechtbank wordt bevestigd. De staatssecretaris hoeft geen proceskosten te vergoeden. 
    Beslissing
    De Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State:
    bevestigt de aangevallen uitspraak.
    Aldus vastgesteld door mr. C.C.W. Lange, lid van de enkelvoudige kamer, in tegenwoordigheid van L.W. Lagaaij LLM, griffier.
    w.g. Lange
    lid van de enkelvoudige kamer
    w.g. Lagaaij
    griffier
    Uitgesproken in het openbaar op 1 mei 2023
    936