ECLI:NL:RBAMS:2023:8734, Rechtbank Amsterdam, 28-11-2023, 13/146580-23
Rechtbank Amsterdam — Uitspraak 
Datum: 2023-11-28 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Strafrecht; Europees strafrecht

Samenvatting: Pools EAB ter tenuitvoerlegging vonnis - artikel 12 OLW - gelijkstelling met een Nederlander in de zin van artikel 12 OLW -weigering overlevering met overname van in Polen opgelegde straf

RECHTBANK AMSTERDAM
    INTERNATIONALE RECHTSHULPKAMER  
    
    
      Parketnummer: 13/146580-23
    
    
    
      
        Datum uitspraak: 28 november 2023
      
    
    
    
    
      
      
            UITSPRAAK
      
    
    
    
    
      op de vordering van 29 september 2020 van de officier van justitie bij deze rechtbank tot het in behandeling nemen van een Europees aanhoudingsbevel (EAB).
      Dit EAB is uitgevaardigd op 14 december 2011 door the Regional Court in Bydgoszcz, III Penal Department (Polen) en strekt tot de aanhouding en overlevering van:  
    
    
    
      
        	[opgeëiste persoon]
      
      	geboren in [geboorteplaats] (Polen) op [geboortedag] 1979 
      	ingeschreven in de Basisregistratie Personen op het adres:
      	[BRP-adres] .
    
    
    
      hierna ‘de opgeëiste persoon’.
    
    
    
  
  
    
      1Procesgang
    
    
      
        Zitting van 24 november 2022
      
    
    
    
      De behandeling van het EAB heeft plaatsgevonden in aanwezigheid van mr. N.R. Bakkenes, officier van justitie. De opgeëiste persoon is verschenen en bijgestaan door zijn advocaat, 
      mr. L. Palanciyan, die waarneemt voor mr. S. Guman, advocaat in Amsterdam en door een tolk in de Poolse taal. Het onderzoek is voor onbepaalde tijd geschorst zodat de opgeëiste persoon adequaat ter zitting kan worden bijgestaan en de opgeëiste persoon in de gelegenheid kan worden gesteld om gelijkstellingsstukken te overleggen. 
    
    
    
      De rechtbank heeft de termijn waarbinnen zij op grond van de Overleveringswet (OLW) uitspraak moet doen over de verzochte overlevering met 30 dagen verlengd.
    
    
    
      
        Zitting van 14 november 2023
      
    
    
    
      De behandeling van het EAB is - met toestemming van partijen - hervat in de stand van het onderzoek van de zitting van 24 november 2022 in aanwezigheid van mr. M. Al Mansouri, officier van justitie. De opgeëiste persoon is verschenen en bijgestaan door zijn advocaat, mr. S. Guman, advocaat in Amsterdam en door een tolk in de Poolse taal. 
    
    
    
      De rechtbank stelt vast dat in deze zaak de wettelijke termijn waarbinnen de rechtbank op basis van de OLW op het overleveringsverzoek moet beslissen, is verstreken. Dit ontslaat de rechtbank niet van haar verplichting om op het overleveringsverzoek te beslissen. Het betekent echter wel dat geen wettelijke grondslag meer bestaat voor gevangenhouding. 
    
    
  
  
    
      2Identiteit van de opgeëiste persoon
    
    
      Ter zitting heeft de opgeëiste persoon verklaard dat de bovenvermelde persoonsgegevens juist zijn en dat hij de Poolse nationaliteit heeft. 
    
    
  
  
    
      3Grondslag en inhoud van het EAB
    
    
      Het EAB vermeldt een verdict of the Provincial Court in Bydgoszcz as of 3 juli 2008, reference XVI K 2423/07.
    
    
    
      De overlevering wordt verzocht ten behoeve van de tenuitvoerlegging van een vrijheidsstraf voor de duur van 8 maanden, door de opgeëiste persoon te ondergaan op het grondgebied van de uitvaardigende lidstaat. De vrijheidsstraf is aan de opgeëiste persoon opgelegd bij het hiervoor genoemde vonnis.
    
    
    
      Dit vonnis betreft het feit zoals dat is omschreven in het EAB.
    
    
  
  
    
      4Weigeringsgrond als bedoeld in artikel 12 OLW
    
    
      
        Standpunt raadsman
      
    
    
    
      Er doen zich geen van de in artikel 12 OLW genoemde uitzonderingsgevallen voor, zodat de weigeringsgrond van artikel 12 OLW van toepassing is en de overlevering dient te worden geweigerd.
    
    
    
      
        Standpunt officier van justitie
      
    
    
    
      De opgeëiste persoon is aanwezig geweest bij de inhoudelijke behandeling van zijn zaak, zodat artikel 12 OLW geen toepassing vindt. De overlevering kan dan ook worden toegestaan. 
    
    
    
      
        Oordeel van de rechtbank
      
    
    
    
      In het d) formulier van het EAB staat vermeld dat: the ruling was not in absent character. Vervolgens heeft het openbaar ministerie op 10 november 2022 aanvullende vragen aan de Poolse autoriteiten gesteld in het kader van artikel 12 OLW. 
      De Poolse autoriteiten hebben bij brief van 15 november 2022 - kort gezegd - geantwoord dat de opgeëiste persoon op de zitting van 28 maart 2008 aanwezig is geweest. Op deze zitting is de tenlastelegging door de officier van justitie voorgedragen, is de opgeëiste persoon gehoord en heeft hij een verklaring afgelegd. Ook is op deze zitting door de Poolse rechtbank een brief van 11 maart 2008 van de opgeëiste persoon voorgehouden, waarin hij verklaart dat hij niet wil worden bijgestaan door een advocaat. De opgeëiste persoon is vervolgens niet verschenen op de zitting waarop het vonnis is uitgesproken en heeft ten slotte geen hoger beroep ingesteld tegen het vonnis. 
    
    
    
      Gelet op het bovenstaande is de rechtbank van oordeel dat de opgeëiste persoon in persoon aanwezig is geweest op de zitting waarop de zaak in feite en in rechte ten gronde is behandeld. De weigeringsgrond van artikel 12 OLW is daarom niet van toepassing. 
    
    
  
  
    
      5Strafbaarheid
    
    
      
        Feit waarvoor dubbele strafbaarheid is vereist
      
    
    
    
      De uitvaardigende justitiële autoriteit heeft het feit niet aangeduid als feit waarvoor het vereiste van toetsing van dubbele strafbaarheid niet geldt. Overlevering kan in dat geval worden toegestaan, indien voldaan wordt aan de kaderbesluitconform uitgelegde eisen die in artikel 7, eerste lid, aanhef en onder b, OLW juncto artikel 7, eerste lid, onder a 2°, OLW zijn neergelegd.
    
    
    
      De rechtbank stelt vast dat hieraan is voldaan.
    
    
    
      Het feit levert naar Nederlands recht op:
    
    
    
      
        Diefstal door twee of meer verenigde personen. 
      
    
    
  
  
    
      6Weigeringsgrond als bedoeld in artikel 6a OLW 
    
    
      
        Standpunten
      
    
    
    
      De raadsman verzoekt de rechtbank om de opgeëiste persoon gelijk te stellen met een Nederlander in de zin van artikel 6a OLW en de overlevering te weigeren onder overname van de in Polen opgelegde gevangenisstraf. De raadsman verzoekt de rechtbank de over te nemen straf te matigen op grond van de in de LOVS-oriëntatiepunten vermelde straf voor het feit waarvoor hij blijkens het EAB in Polen is veroordeeld. 
    
    
    
      
        Standpunt officier van justitie
      
    
    
    
      De opgeëiste persoon kan worden gelijkgesteld met een Nederlander en de opgelegde straf kan worden overgenomen. Er is geen ruimte voor de rechtbank om de opgelegde straf te matigen. 
      
        Oordeel van de rechtbank
      
    
    
    
      Overlevering van een met een Nederlander gelijk te stellen vreemdeling kan op basis van artikel 6a, eerste en negende lid, OLW worden geweigerd als deze is gevraagd ten behoeve van de tenuitvoerlegging van een hem bij onherroepelijk vonnis opgelegde vrijheidsstraf en de rechtbank van oordeel is dat de tenuitvoerlegging van die straf kan worden overgenomen.  
    
    
    
      Om in aanmerking te komen voor gelijkstelling met een Nederlander moet op grond van artikel 6a, negende lid, OLW zijn voldaan aan twee vereisten, te weten:
    
    1. de opgeëiste persoon verblijft ten minste vijf jaren ononderbroken rechtmatig in Nederland als bedoeld in artikel 8, onder a tot en met e en l, Vreemdelingenwet 2000;
    2. ten aanzien van de opgeëiste persoon bestaat de verwachting dat hij niet zijn recht van verblijf in Nederland verliest ten gevolge van de opgelegde straf of maatregel.
    
    
      
        Eerste voorwaarde 
      
    
    
    
      De rechtbank is van oordeel dat de opgeëiste persoon aan de hand van de overgelegde stukken heeft aangetoond dat hij ten minste vijf jaren ononderbroken rechtmatig in Nederland verblijft als bedoeld in artikel 8, onder a tot en met e en l, Vreemdelingenwet 2000 en daarmee een duurzaam verblijfsrecht heeft verworven. 
    
    
    
      Aan deze voorwaarde is dus voldaan. 
    
    
    
      
        Tweede voorwaarde
      
      De tweede voorwaarde voor gelijkstelling met een Nederlander wordt getoetst aan de hand van een verklaring van de Immigratie en Naturalisatiedienst (IND) over de verwachting of de opgeëiste persoon al dan niet zijn recht van verblijf in Nederland verliest ten gevolge van de opgelegde straf of maatregel. Uit de brief van de IND van 14 november 2022 volgt dat de opgeëiste persoon niet zijn verblijfsrecht in Nederland zal verliezen als gevolg van zijn veroordeling in Polen. Ook aan deze voorwaarde is voldaan. 
    
    
    
      De rechtbank moet daarom beoordelen of de tenuitvoerlegging van de in Polen opgelegde vrijheidsstraf kan worden overgenomen.
    
    
    
      De in artikel 6a, tweede lid, aanhef en onder a, OLW van overeenkomstige toepassing verklaarde weigeringsgronden staan niet in de weg aan overname van de tenuitvoerlegging van die vrijheidsstraf. 
    
    
    
      Uit de hiervoor onder 4. weergegeven Nederlandse kwalificatie volgt dat de opgelegde vrijheidsstraf niet het toepasselijke Nederlandse wettelijke strafmaximum overstijgt.
    
    
    
      De opgelegde sanctie is naar zijn aard niet onverenigbaar met Nederlands recht. 
      Voor een aanpassing van de opgelegde vrijheidsstraf overeenkomstig artikel 6a, derde tot en met vijfde lid, OLW is daarom geen plaats.
    
    
    
      De rechtbank concludeert op grond van het voorgaande dat de tenuitvoerlegging van de opgelegde vrijheidsstraf kan worden overgenomen. 
    
    
    
      Uit de door de raadsman overgelegde stukken blijkt verder dat de opgeëiste persoon voldoende banden met Nederland heeft, zodat sprake is van een rechtmatig belang dat de tenuitvoerlegging van de straf in Nederland rechtvaardigt.
    
    
    
      De rechtbank is dan ook bevoegd om de overlevering overeenkomstig artikel 6a, eerste lid, OLW te weigeren. In dit geval ziet zij geen aanleiding om af te zien van de uitoefening van die bevoegdheid. De rechtbank zal daarom de overlevering weigeren en gelijktijdig de tenuitvoerlegging van die vrijheidsstraf in Nederland bevelen en onmiddellijk schorsen. 
    
    
    
      De opgeëiste persoon verblijft sinds ongeveer 10 maanden niet meer in geschorste overleveringsdetentie. Hij verblijft blijkens het UWV overzicht al sinds begin 2013 in Nederland en zijn binding met Nederland is sterk. Ondanks de omstandigheid dat hij niet aan schorsingsvoorwaarden was gebonden, is de opgeëiste persoon op zitting verschenen. Alhoewel in het algemeen moet worden aangenomen dat het vluchtgevaar toeneemt na een uitspraak waarin de overlevering wordt toegestaan of wordt geweigerd onder gelijktijdig bevel tot strafovername in Nederland, ziet de rechtbank in de hiervoor geschetste omstandigheden de mogelijkheid om dat (in dit geval beperkte) vluchtgevaar voldoende in te perken met een schorsing van de gevangenhouding onder voorwaarden.
    
    
  
  
    
      7Slotsom
    
    
      De rechtbank stelt vast dat de weigeringsgrond van artikel 6a OLW van toepassing is. 
      De rechtbank ziet geen aanleiding om af te zien van toepassing van die weigeringsgrond. Om die reden wordt de overlevering geweigerd. 
    
    
  
  
    
      8Toepasselijke wetsbepalingen
    
    
      Artikel 311 Wetboek van Strafrecht en de artikelen 2, 5, 6a en 7 OLW. 
    
    
  
  
    
      9Beslissing
    
    
      
        WEIGERT de overlevering van [opgeëiste persoon] aan the Regional Court in Bydgoszcz, III Penal Department (Polen).
    
    
    
      
        BEVEELT de tenuitvoerlegging van de in overweging 3. bedoelde vrijheidsstraf in Nederland.
    
    
    
      
        BEVEELT de gevangenhouding van [opgeëiste persoon] tot aan de tenuitvoerlegging van de vrijheidsstraf en schorst deze onmiddellijk tot dat moment van tenuitvoerlegging, welk bevel afzonderlijk schriftelijk is vastgelegd. 
    
    
    
      Deze uitspraak is gedaan door
      mr. J.G. Vegter,  				                         			voorzitter,
      mrs. A.K. Glerum en A.W.T. Klappe,                         				   rechters,
      in tegenwoordigheid van mr. H.L. van Loon,		                          	 	    griffier,
      en in het openbaar uitgesproken op de zitting van 28 november 2023.
    
    
    
    
    
    
    
    
    
    
    
    
    
    
    
    
    
    
    
    
    
    
    
    
    
    
    
    
    
    
    
    
    
    
    
      
        Ingevolge artikel 29, tweede lid, OLW staat tegen deze uitspraak geen gewoon rechtsmiddel open. 
      
    
    
  
  
     Zie artikel 23 Overleveringswet.
  
  
     Zie artikel 22, eerste en derde lid, OLW. (of eerste, derde en vierde lid OLW)	
  
  
     Zie artikel 22 OLW.
  
  
     De termijn van vrijheidsbeneming (en mogelijkheden tot verlenging daarvan) moeten in samenhang worden bezien met de wettelijke beslistermijn.
  
  
     Zie onderdeel e) van het EAB.
  
  
    Zie het arrest van het Hof van Justitie van de Europese Unie van 10 augustus 2017 in de zaak Tupikas, ECLI:EU:C:2017:628.