ECLI:NL:RVS:2023:260, Raad van State, 25-01-2023, 202203053/1/V1
Raad van State — Uitspraak 
Datum: 2023-01-25 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Bestuursrecht; Vreemdelingenrecht

Samenvatting: De vreemdeling heeft beroep ingesteld tegen het niet tijdig nemen van een besluit op een aanvraag om hem een verblijfsvergunning asiel voor bepaalde tijd (hierna: de asielaanvraag) te verlenen.

202203053/1/V1.
    Datum uitspraak: 25 januari 2023
    AFDELING
    BESTUURSRECHTSPRAAK
    Uitspraak met toepassing van artikel 8:54, eerste lid, van de Algemene wet bestuursrecht (hierna: de Awb) op het hoger beroep van:
    de staatssecretaris van Justitie en Veiligheid,
    appellant,
    tegen de uitspraak van de rechtbank Den Haag, zittingsplaats 's-­Hertogenbosch, van 22 april 2022 in zaak nr. NL22.2671 in het geding tussen:
    [de vreemdeling]
    en
    de staatssecretaris.
    Procesverloop
    De vreemdeling heeft beroep ingesteld tegen het niet tijdig nemen van een besluit op een aanvraag om hem een verblijfsvergunning asiel voor bepaalde tijd (hierna: de asielaanvraag) te verlenen.
    Bij uitspraak van 22 april 2022 heeft de rechtbank dat beroep gegrond verklaard, het met een besluit gelijk te stellen niet tijdig nemen van een besluit vernietigd, vastgesteld dat de staatssecretaris aan de vreemdeling een dwangsom heeft verbeurd van € 1.442,00, de staatssecretaris opgedragen om, voor zover hij nog geen besluit op de asielaanvraag heeft genomen, binnen zestien weken een besluit op de asielaanvraag te nemen en bepaald dat de staatssecretaris aan de vreemdeling een dwangsom van € 100,00 verbeurt voor elke dag waarmee hij die termijn overschrijdt, met een maximum van € 7.500,00.
    Tegen deze uitspraak heeft de staatssecretaris hoger beroep ingesteld.
    Bij besluit van 1 juni 2022 heeft de staatssecretaris de asielaanvraag ingewilligd, zonder daarbij vast te stellen dat hij aan de vreemdeling een bestuurlijke dwangsom heeft verbeurd.
    De vreemdeling heeft een schriftelijke uiteenzetting gegeven.
    De staatssecretaris en de vreemdeling hebben nadere stukken ingediend.
    Overwegingen
    1.       De staatssecretaris voert in zijn eerste grief terecht aan dat de rechtbank ten onrechte heeft vastgesteld dat hij een bestuurlijke dwangsom heeft verbeurd. In de uitspraak van 30 november 2022, ECLI:NL:RVS:2022:3352, onder 5 tot en met 5.5, heeft de Afdeling namelijk overwogen dat artikel 1 van de Tijdelijke wet opschorting dwangsommen IND, zoals die luidt sinds 11 juli 2021, voor zover dat in asielprocedures de mogelijkheid uitsluit dat de staatssecretaris een bestuurlijke dwangsom verbeurt, niet in strijd is met het Unierechtelijk gelijkwaardigheidsbeginsel. Verder heeft de Afdeling in deze uitspraak, onder 9.1 en 9.2, overwogen dat deze wet in zoverre ook niet in strijd is met het doeltreffendheidsbeginsel en het beginsel van effectieve rechtsbescherming. De grief slaagt.
    2.       De Afdeling komt niet toe aan bespreking van de tweede grief, over de rechterlijke dwangsom, omdat de staatssecretaris daar geen belang bij heeft. Hij heeft namelijk binnen de termijn die de rechtbank daarvoor heeft gesteld een besluit op de asielaanvraag genomen. Hij is dus geen rechterlijke dwangsom verschuldigd. Ook het zaaksoverstijgend belang van eenheid in de rechtspraak van de rechtbank Den Haag is met de uitspraak van de Afdeling van 30 november 2022, ECLI:NL:RVS:2022:3353, vervallen.
    3.       Omdat de eerste grief slaagt is het hoger beroep gegrond. Het is niet nodig wat de staatssecretaris in de derde grief aanvoert over de effectiviteit van de bestuurlijke dwangsom, te bespreken. De uitspraak van de rechtbank wordt vernietigd, voor zover zij daarin heeft vastgesteld dat de staatssecretaris aan de vreemdeling een dwangsom heeft verbeurd van € 1.442,00.
    4.       Verder is de staatssecretaris in het besluit van 1 juni 2022 geheel aan de asielaanvraag tegemoetgekomen. De vreemdeling heeft desgevraagd niet aangevoerd dat hij zich niet met dat besluit kan verenigen, zodat geen beroep van rechtswege als bedoeld in artikel 6:20, derde lid, en artikel 6:24 van de Awb is ontstaan waarop de Afdeling nog moet beslissen.
    5.       De staatssecretaris hoeft de in hoger beroep gemaakte proceskosten niet te vergoeden. Omdat de staatssecretaris de door de rechtbank uitgesproken vergoeding voor de door de vreemdeling in beroep gemaakte proceskosten niet bestrijdt, blijft de uitspraak van de rechtbank in zoverre in stand.
    Beslissing
    De Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State:
    I.        verklaart het hoger beroep gegrond;
    II.       vernietigt de uitspraak van de rechtbank Den Haag, zittingsplaats 's­-Hertogenbosch, van 22 april 2022 in zaak nr. NL22.2671, voor zover de rechtbank daarin heeft vastgesteld dat de staatssecretaris aan de vreemdeling een dwangsom heeft verbeurd van € 1.442,00;
    III.      bevestigt de aangevallen uitspraak voor het overige.
    Aldus vastgesteld door mr. N. Verheij, lid van de enkelvoudige kamer, in tegenwoordigheid van mr. J.J. Schuurman, griffier.
    w.g. Verheij
    lid van de enkelvoudige kamer
    w.g. Schuurman
    griffier
    Uitgesproken in het openbaar op 25 januari 2023
    999