ECLI:NL:RBNHO:2024:144, Rechtbank Noord-Holland, 24-01-2024, 10645723 \ CV EXPL  23-3463
Rechtbank Noord-Holland — Uitspraak 
Datum: 2024-01-24 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Civiel recht; Verbintenissenrecht

Samenvatting: bestaan overeenkomst van opdracht onvoldoende onderbouwd; vordering tot betaling factuur afgewezen

RECHTBANK NOORD-HOLLAND
    Handel, Kanton en Bewind
    locatie Alkmaar
    
    
      Zaaknr./rolnr.: 10645723 \ CV EXPL  23-3463 (rvk)
      Uitspraakdatum: 24 januari 2024
    
    
    
      
        Vonnis van de kantonrechter in de zaak van:
      
    
    
    
      
        
          [eiser]
        , handelend onder de naam KEMI Agency
      gevestigd te Wormerveer
      eiseres
      verder te noemen: [eiser]
      gemachtigde: mr. G. de Vries, DWMM Advies
    
    
    
      tegen 
    
    
    
      
        
          [gedaagde]
        , handelend onder de naam The Pantheon
      
        [woonplaats] 
      gedaagde  
      verder te noemen: [gedaagde]
      procederend in persoon
    
    
    
  
  
    
      1Het procesverloop
    
    
      1.1.
      
        [eiser] heeft bij dagvaarding van 27 juli 2023 een vordering tegen [gedaagde] ingesteld. [gedaagde] heeft schriftelijk geantwoord.
    
    
      1.2.
      Op 28 december 2023 heeft een zitting plaatsgevonden. De griffier heeft aantekeningen gemaakt van wat partijen ter toelichting van hun standpunten naar voren hebben gebracht. [gedaagde] heeft gebruik gemaakt van pleitaantekeningen, die zijn overgelegd. Voorafgaand aan de zitting heeft [eiser] bij brief van 19 december 2023 nog stukken toegezonden.
      
    
  
  
    
      2De feiten
    
    
      2.1.
      
        [eiser] en [gedaagde] hebben een affectieve relatie gehad.
    
    
      2.2.
      
        [eiser] heeft in september 2022 voor [gedaagde] werkzaamheden verricht zoals het maken van foto’s voor zijn website en het opstellen van een sociale-mediastrategie. 
    
    
      2.3.
      
        [eiser] heeft, na het verbreken van de relatie, in maart 2023 aan [gedaagde] gevraagd de (door [eiser] gemaakte) foto’s van zijn website te halen. [gedaagde] heeft dat niet gedaan en [eiser] heeft vervolgens een factuur gestuurd van € 4.083,75 met de omschrijving ‘branding fotoshoot, extra foto’s en social mediastrategie’. [gedaagde] heeft de factuur niet voldaan, maar op zijn beurt een factuur naar [eiser] gestuurd van € 5.372,40 met als omschrijving ‘Voeding Coaching Consultancy Pakket; Trainingsschema en adviezen; Schilderwerkzaamheden; verhuiswerkzaamheden; timmerwerkzaamheden; kramerijen en bedrijfsuitjes’. [eiser] heeft deze factuur niet betaald.
    
  
  
    
      3De vordering
    
    
      3.1.
      
        [eiser] vordert dat de kantonrechter [gedaagde] veroordeelt tot betaling van € 4.617,13.
    
    
      3.2.
      
        [eiser] legt aan de vordering ten grondslag – kort weergegeven – dat tussen [eiser] en [gedaagde] een mondelinge overeenkomst van opdracht is gesloten op grond waarvan [eiser] werkzaamheden heeft verricht voor [gedaagde] , die in ruil daarvoor personal training zou moeten geven aan [eiser] . Omdat [gedaagde] die training niet geeft - ook na ingebrekestelling niet - schiet hij tekort en heeft [eiser] recht op vergoeding van de gemaakte kosten. [eiser] heeft voor de kosten een factuur van € 4.083,75 opgesteld en [gedaagde] moet deze factuur betalen.
    
    
      3.3.
      Omdat [gedaagde] ondanks aanmaningen niet overgaat tot betaling heeft [eiser] haar incassogemachtigde ingeschakeld en maakt zij aanspraak op vergoeding van de buitengerechtelijke incassokosten van € 533,38. 
    
  
  
    
      4Het verweer
    
    
      4.1.
      
        [gedaagde] betwist de vordering. Hij voert aan – samengevat – dat er geen sprake is van een overeenkomst. Hij is dus niet gehouden enige tegenprestatie te verrichten of betaling te doen. Wat er is gezegd over uit eten gaan of het geven van personal training is gezegd in de relationele sfeer.
    
  
  
    
      5De beoordeling
    
    
      5.1.
      Beoordeeld moet worden of [gedaagde] een bedrag van € 4.083,75 moet betalen voor uitgevoerde werkzaamheden. De kantonrechter is van oordeel dat dit niet zo is. Dit oordeel wordt hieronder toegelicht.
    
    
      5.2.
      
        [eiser] baseert haar vordering op het bestaan van een overeenkomst van opdracht waarbij [eiser] voor [gedaagde] diensten zou verrichten, en waarbij [gedaagde] als tegenprestatie voedingsadvies en training zou geven aan [eiser] . [gedaagde] heeft het bestaan van een overeenkomst gemotiveerd betwist. Gelet op die betwisting heeft [eiser] haar stelling onvoldoende onderbouwd. De e-mail die [eiser] heeft overgelegd als productie 4 en waarop zij zich beroept, is achteraf opgesteld. Dit betekent dat niet aannemelijk is geworden dat er tussen [eiser] en [gedaagde] een overeenkomst bestaat op grond waarvan [gedaagde] gehouden is te betalen voor door [eiser] verleende diensten. De stelling van [eiser] dat zij als opdrachtnemer de werkzaamheden heeft verricht in de uitoefening van haar bedrijf – en [gedaagde] dus loon is verschuldigd - is niet genoeg. Ook in dat geval moet er sprake zijn van een overeenkomst. De kantonrechter merkt tot slot nog op dat [gedaagde] op de zitting inderdaad heeft gezegd dat hij iets terug wilde doen voor de foto’s die [eiser] voor hem zou maken, maar dat dit dan zou gaan om een etentje en de mogelijkheid voor [eiser] om eens te komen trainen in zijn sportschool. Dit is echter naar het oordeel van de kantonrechter onvoldoende om van een rechtens afdwingbare verbintenis te spreken, aangezien voldoende duidelijk is dat dit een geste in de relationele sfeer is. De conclusie is dat de vordering van [eiser] zal worden afgewezen. 
    
    
      5.3.
      Voor zover [gedaagde] zich beroept op verrekening van de vordering van [eiser] met een vordering (zijn factuur van € 5.372,40) die hij stelt te hebben op [eiser] , hoeft dit verweer vanwege de afwijzing van de vordering van [eiser] niet behandeld te worden, nog daargelaten de vraag of dit verrekeningsverweer kans van slagen zou hebben gehad. [gedaagde] op de zitting namelijk min of meer erkend heeft dat zijn factuur alleen maar is opgesteld in reactie op het verzenden van de factuur door [eiser] en dat ook aan zijn factuur geen overeenkomst ten grondslag ligt.
    
    
      5.4.
      Omdat partijen een relatie hebben gehad is de kantonrechter van oordeel dat het redelijk is dat partijen ieder de eigen proceskosten dragen. 
      
    
  
  
    
      6De beslissing	
    
    
      De kantonrechter:
    
    
    
      6.1.
      wijst de vordering af;
    
    
      6.2.
      bepaalt dat iedere partij de eigen proceskosten draagt.
      
      
        Dit vonnis is gewezen door mr. B. Voogd en op bovengenoemde datum in het openbaar uitgesproken in aanwezigheid van de griffier. 
      
      
      
        De griffier		De kantonrechter