ECLI:NL:RBDHA:2021:2394, Rechtbank Den Haag, 21-01-2021, 20/199
Rechtbank Den Haag — Uitspraak 
Datum: 2021-01-21 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Bestuursrecht

Samenvatting: De inkomens van de toeslagpartner en medebewoner zijn terecht meegenomen bij de berekening van eisers zorgtoeslag en huurtoeslag over de periode tot en met oktober 2019.

Rechtbank DEN HAAG
  
  
    Team belastingrecht
  
  
    zaaknummer: SGR 20/199
  
  
    proces-verbaal van de mondelinge uitspraak van de enkelvoudige kamer van 21 januari 2021 in de zaak tussen
    
  
  
    
      [eiser] , te [woonplaats] , eiser(gemachtigde: mr. W.A. Timmer BSc.),
    
    
      en
    
    
  
  
    de Belastingdienst/Toeslagen, verweerder.
    
    
  
  
    De bestreden beslissing op bezwaar 
    De beslissing van verweerder van 30 december 2019 op het bezwaar van eiser tegen de hierna te noemen beschikkingen zorgtoeslag en huurtoeslag voor het jaar 2019.
    
    
  
  
    Zitting 
    Het onderzoek ter zitting heeft plaatsgevonden op 14 januari 2021. Eiser is verschenen, bijgestaan door zijn gemachtigde, vergezeld van een stagiaire, en zijn ex-partner. Verweerder heeft zich laten vertegenwoordigen door mr. [A] en [B] .
    
    
  
  
    Beslissing
    De rechtbank:
    - verklaart het beroep ongegrond;
    - veroordeelt verweerder in de proceskosten van eiser tot een bedrag van € 2.136;
    - draagt verweerder op het betaalde griffierecht van € 48 aan eiser te vergoeden.
    
    
  
  
    Overwegingen
    1. Eiser en mevrouw [C] ( [C] ) stonden gedurende de periode 
    2 november 2018 tot 1 november 2019 ingeschreven in de Basisregistratie Personen (Brp) op het adres [adres] [huisnummer] te [plaats] (Brp-adres). Gedurende diezelfde periode stond ook het minderjarige kind van [C] ingeschreven op het Brp-adres. Daarnaast stond de heer [D] ( [D] ) gedurende de periode 9 april 2019 tot 1 november 2019 ingeschreven op het Brp-adres. 
    
    2. Bij besluit van 21 augustus 2019 heeft verweerder de voorschotten zorgtoeslag en huurtoeslag van eiser voor het berekeningsjaar 2019 herzien naar nihil. Verweerder heeft daarbij [C] voor de periode van januari tot en met december 2019 als toeslagpartner en [D] voor de periode van mei tot en met december 2019 als medebewoner van eiser aangemerkt. Hiertegen heeft eiser bezwaar ingediend. 
    
    3. Bij besluit van 28 december 2019 is het aan eiser toegekende voorschot huurtoeslag 2019 herzien naar € 758. Verweerder heeft daarbij [C] voor de periode van januari tot en met september 2019 als toeslagpartner en [D] voor de periode van mei tot en met september 2019 als medebewoner van eiser aangemerkt.
    
    4. Bij beslissing op bezwaar zijn de bezwaren van eiser ongegrond verklaard. Verweerder heeft daarbij het voorschot zorgtoeslag voor 2019 herzien naar 
    € 297 en het voorschot huurtoeslag ongewijzigd vastgesteld op € 758.
    
    5. Bij besluit van 7 februari 2020 zijn de voorschotten zorgtoeslag en huurtoeslag voor het jaar 2019 ongewijzigd vastgesteld op respectievelijk € 297 en € 758. Verweerder heeft daarbij [C] voor de periode van januari tot en met september 2019 als toeslagpartner en [D] voor de periode van januari tot en met september 2019 als medebewoner van eiser aangemerkt.
    
    6. Bij besluit van 10 april 2020 zijn de voorschotten zorgtoeslag en huurtoeslag voor het jaar 2019 herzien naar respectievelijk € 198 en € 487. Verweerder heeft daarbij [C] voor de periode van januari tot en met oktober 2019 als toeslagpartner en [D] voor de periode van mei tot en met oktober 2019 als medebewoner van eiser aangemerkt.
    
    7. Bij besluit van 8 mei 2020 zijn de voorschotten zorgtoeslag en huurtoeslag voor het jaar 2019 ongewijzigd vastgesteld.
    
    8. Tussen partijen is niet in geschil dat [C] de toeslagpartner is van eiser in de periode van januari tot en met oktober 2019. Evenmin is in geschil dat [D] de medebewoner is van eiser in de periode van mei tot en met oktober 2019. Gelet hierop heeft verweerder zich terecht op het standpunt gesteld dat de inkomens van [C] en [D] meegenomen dienen te worden bij de berekening van eisers zorgtoeslag en huurtoeslag over de periode tot en met oktober 2019. Nu in de beslissing op bezwaar de inkomens van [C] en [D] over de maand oktober 2019 niet zijn meegenomen, zijn de bij beslissing op bezwaar toegekende voorschotten, zoals ook door verweerder ter zitting is verklaard en volgt uit de beslissingen van 10 april 2020 en 8 mei 2020, eerder te hoog dan te laag vastgesteld. Gelet hierop is het beroep ongegrond verklaard.
    
    9. Eiser heeft ter zitting gesteld dat het bestreden besluit in strijd is met het evenredigheidsbeginsel omdat daaruit volgt dat de teveel ontvangen voorschotten moeten worden terugbetaald. Verweerder heeft ter zitting verklaard dat lopende de bezwaar- en beroepsprocedure uitstel van betaling is verleend en dat thans nog niet tot invordering is overgegaan, zodat de vraag of sprake is van strijd met het evenredigheidsbeginsel nog niet getoetst kan worden. De rechtbank acht die verklaring aannemelijk nu noch in het besluit van 21 augustus 2019 noch in de bestreden beslissing op bezwaar is vermeld dat eiser de teveel ontvangen voorschotten binnen een bepaalde termijn moet terugbetalen. Uit de mededeling van 17 december 2019 aan eiser dat het openstaande bedrag, kennelijk als gevolg van het alsnog toekennen van het voorschot huurtoeslag van € 758, is verminderd volgt evenmin dat reeds tot invordering is overgegaan. De enkele opmerking in het aanvullend bezwaar dat de terugvordering in strijd is met het evenredigheidsbeginsel, betekent niet dat reeds in deze procedure de vraag aan de orde gesteld kan worden of en in hoeverre de invordering van de ten onrechte ontvangen toeslagen in strijd komt met het evenredigheidsbeginsel. Het aanvragen van een betalingsregeling is dan de aangewezen weg om mogelijke toepassing van de uitspraak van de Afdeling van 23 oktober 2019 alsmede hetgeen is bepaald in het Verzamelbesluit Toeslagen te bewerkstelligen. Verweerder heeft ter zitting verklaard dat eisers aanvraag om een betalingsregeling getoetst zal worden aan het Verzamelbesluit Toeslagen. 
    
    10. Verweerder heeft bij beslissing op bezwaar het bezwaar van eiser ongegrond verklaard. Verweerder heeft daarbij echter wel de voorschotten herzien in het voordeel van eiser zodat het bezwaar gegrond verklaard had moeten worden. In dat onjuiste dictum ziet de rechtbank aanleiding aan eiser een proceskostenvergoeding toe te kennen. Aangezien in bezwaar daarom is verzocht, had verweerder ook een kostenvergoeding voor de bezwaarfase moeten toekennen.  
    
    11. De rechtbank veroordeelt verweerder in de door eiser gemaakte proceskosten. Deze kosten stelt de rechtbank op grond van het Besluit proceskosten bestuursrecht vast op 
    € 2.136 (1 punt voor het indienen van het bezwaarschrift, 1 punt voor het verschijnen ter hoorzitting, 1 punt voor het indienen van het beroepschrift en 1 punt voor het verschijnen ter zitting met een waarde per punt van € 534 en een wegingsfactor 1). 
    
    
      Deze uitspraak is gedaan door mr. G.J. Ebbeling, rechter, in aanwezigheid van 
      mr. H.J. Habetian, griffier. De beslissing is in het openbaar uitgesproken op 21 januari 2021.
    
    
    
    
    
    
    
    
      griffier								rechter
    
    
    
    
      Afschrift verzonden aan partijen op:
    
    
    
  
  
    Rechtsmiddel
    
      Tegen deze uitspraak kunnen partijen binnen zes weken na verzending hoger beroep instellen bij de Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State, Postbus 20019, 
      2500 EA Den Haag. (Nadere informatie www.raadvanstate.nl)
    
    
  
  
     ECLI:NL:RVS:2019:3536