ECLI:NL:RBDHA:2024:5475, Rechtbank Den Haag, 29-03-2024, NL24.10601
Rechtbank Den Haag — Uitspraak 
Datum: 2024-03-29 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Bestuursrecht; Vreemdelingenrecht

Samenvatting: Bewaring. Eerste beroep. Artikel 6, lid 3, Vw. Beroep ongegrond. Verzoek om schadevergoeding afgewezen. Geen bezwaren tegen lichter middel. Niet aan de orde in grensprocedures. De verschillende ondertekenaars zijn bevoegd en er is voldaan aan formele vereisten. Maatregel is tijdig opgeheven.

RECHTBANK DEN HAAG
    
    
      Zittingsplaats Haarlem
    
    
    
      Bestuursrecht
    
    
    
      zaaknummer: NL24.10601
    
    
      uitspraak van de enkelvoudige kamer in de zaak tussen
    
      [eiseres] , eiseres
    
      V-nummer: [v-nummer]
      (gemachtigde: mr. M.E. Muller),
    
    
    
      en
    
    
    de staatssecretaris van Justitie en Veiligheid, verweerder.
    
  
  
    
      Procesverloop
    
    
      Bij besluit van 6 maart 2024 (het bestreden besluit) is aan eiseres met toepassing van artikel 6, derde lid, van de Vreemdelingenwet 2000 (Vw) een vrijheidsontnemende maatregel opgelegd.
    
    
    
      Eiseres heeft tegen het bestreden besluit beroep ingesteld. Dit beroep is ook een verzoek om toekenning van schadevergoeding.
    
    
    
      Verweerder heeft de maatregel op 17 maart 2024 opgeheven.
    
    
    
      Partijen hebben toestemming gegeven om de zaak schriftelijk af te doen. Op 21 maart 2024 heeft eiseres de gronden van beroep ingediend. Op 25 maart 2024 heeft verweerder hierop gereageerd. De rechtbank heeft het onderzoek gesloten op 25 maart 2024.
    
  
  
    Het oordeel van de rechtbank
    
    
      
        Inleiding
      
    
    
    1. In deze uitspraak beoordeelt de rechtbank of het opleggen en voortduren van de
    vrijheidsontnemende maatregel rechtmatig was. De rechtbank is van oordeel dat dat het geval is en legt hieronder uit hoe zij tot dit oordeel is gekomen.
    
    
      
        Feiten en omstandigheden
      
    
    
    2. Eiseres stelt de Zimbabwaanse nationaliteit te hebben en te zijn geboren op [datum] 1981. Zij is op 27 februari 2024 vanuit Zimbabwe naar Casablanca, Marokko gevlogen. Eiseres verklaart daar vijf dagen in een hotel te hebben verbleven. Op 4 maart 2024 is eiseres vanuit Casablanca naar Amsterdam gevlogen. Bij aankomst op Schiphol heeft zij haar paspoort verscheurd en weggegooid. Op 5 maart 2024 had eiseres een aansluitende vlucht naar Toronto, Canada, maar eiseres verklaart dat haar smokkelaar haar heeft geadviseerd in Nederland asiel aan te vragen, waardoor ze de aansluitende vlucht naar Canada niet heeft genomen en op 6 maart 2024 een asielaanvraag heeft ingediend.
    
    3. Omdat de maatregel is opgeheven, beperkt de beoordeling zich in deze zaak tot de vraag of aan eiseres schadevergoeding moet worden toegekend. Daarvoor moet de rechtbank beoordelen of de tenuitvoerlegging van de maatregel op enig moment voor de opheffing ervan onrechtmatig is geweest.
    
    
      
        Lichter middel
      
    
    
    4. Eiseres voert aan dat zij niet heeft gesteld dat zij geen bezwaren heeft tegen de maatregel en dat dit relevant is bij de beoordeling of er een lichter middel moet worden opgelegd.
    
    
      4.1
      De rechtbank stelt vast dat verweerder terecht heeft gesteld dat eiseres geen bezwaren ten aanzien van de maatregel naar voren heeft gebracht toen hiernaar gevraagd is. Eiseres heeft volgens haar gezegd: “Ik zal dat dan moeten accepteren”. Hieruit volgt naar het oordeel van de rechtbank niet eenduidig dat eiseres bezwaar heeft tegen de maatregel en al helemaal niet wat dat bezwaar dan zou zijn. Daarbij stelt verweerder terecht dat een lichter middel doorgaans niet aan de orde is in grensprocedures en dat dit is aanvaard in de rechtspraak. De beroepsgrond slaagt niet.
      
      
        
          Aankomst en melding
        
      
      
      
        5.	Eiseres heeft aangevoerd dat uit het dossier niet blijkt dat zij voor één nacht is verwezen naar de lounge.
      
      
    
    
      5.1
      Het is de rechtbank niet duidelijk wat eiseres met deze beroepsgrond betoogt. Volgens het proces-verbaal van gehoor van 6 maart 2024 heeft eiseres hierover alleen verklaard dat zij is aangekomen op Schiphol, heeft gewacht op haar overstap en uiteindelijk in overleg met haar smokkelaar heeft besloten in Nederland een asielaanvraag in te dienen. De rechtbank kan hierin geen gebrek in het handelen van verweerder zien.
      
      
        
          Ondertekening
        
      
      
      
        6.	Eiseres voert aan dat de vrijheidsontnemende maatregel en de toegangsweigering zijn getekend door verschillende personen en zij vindt dat vreemd.
      
      
    
    
      6.1
      De rechtbank stelt vast dat verweerder heeft verklaard dat beide ondertekenaars bevoegd zijn en wijst erop dat aan formele vereisten zoals de vermelding van datum en het tijdstip van de uitreiking is voldaan. De rechtbank ziet geen reden om te twijfelen aan verweerders verklaring en ziet in het gegeven dat twee verschillende besluiten door twee verschillende bevoegde personen zijn ondertekend geen gebrek.
      
      
      
        
          Tijdig opheffen
        
      
      
      
        7.	Eiseres voert aan dat de maatregel te lang heeft geduurd.
      
      
    
    
      7.1
      Volgens verweerders vaste beleid beoordeelt hij uiterlijk na het nader gehoor of de zaak verder wordt afgedaan in de grensprocedure. Als dit niet het geval is, dient hij uiterlijk op de tweede dag na het nader gehoor de maatregel op te heffen. Dat is in dit geval ook gebeurd. Eiseres heeft op 15 maart 2024 haar nader gehoor gehad en verweerder heeft de maatregel op 17 maart 2024 opgeheven. Ook hierin ziet de rechtbank geen gebrek.
      
      
        
          Ambtshalve toets
        
      
      
      8. De rechtbank is ook ambtshalve niet gebleken dat de vrijheidsontnemende
      maatregel onrechtmatig aan eiser is opgelegd.
      
      
        
          Conclusie
        
      
      
      9. Het beroep is ongegrond. Daarom wijst de rechtbank ook het verzoek om schadevergoeding af.
      
    
    
      9.1
      Voor een proceskostenveroordeling bestaat geen aanleiding.
      
    
  
  
    Beslissing
    
    
      De rechtbank:
      - verklaart het beroep ongegrond;- wijst het verzoek om schadevergoeding af.
    
    
    
      Deze uitspraak is gedaan door mr. M. Kraefft, rechter, in aanwezigheid van mr. N.F. van der Gouw, griffier.
    
    
    
      De uitspraak is uitgesproken in het openbaar en bekendgemaakt op:
    
    
    
    
      
      
        Rechtsmiddel
      
      Tegen deze uitspraak kan hoger beroep worden ingesteld bij de Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State binnen één week na de dag van bekendmaking.
    
    
  
  
     Zie bijvoorbeeld ECLI:NL:RBDHA:2023:16046.