ECLI:NL:GHARL:2024:2437, Gerechtshof Arnhem-Leeuwarden, 10-04-2024, 21-000300-23
Gerechtshof Arnhem-Leeuwarden — Uitspraak 
Datum: 2024-04-10 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Strafrecht

Samenvatting: Het hof heeft een verdachte wegens openlijke geweldpleging veroordeeld tot een gevangenisstraf voor de duur van één dag met aftrek van voorarrest en tot een taakstraf voor de duur van 60 uren, subsidiair 30 dagen hechtenis. Tevens heeft het hof de vordering van de [benadeelde 1] deels toegewezen. 
        Het hof is van oordeel dat verdachte nauw en bewust met zijn mededaders heeft samengewerkt en een significante bijdrage heeft geleverd aan het geweld gepleegd op Oudejaarsavond 2020/2021 te [pleegplaats].

Afdeling strafrecht
  
    Parketnummer:	21-000300-23 
    Uitspraak d.d.:	10 april 2024
    TEGENSPRAAK
  
  
    
      Verkort arrest van de meervoudige kamer voor strafzaken van het gerechtshof Arnhem-Leeuwarden, zittingsplaats Leeuwarden, gewezen op het hoger beroep, ingesteld tegen het vonnis van de politierechter in de rechtbank Noord-Nederland van 13 januari 2023 met parketnummer 18-265007-21 in de strafzaak tegen
  
  
    
      [verdachte] ,
    
      geboren te [geboorteplaats] op [geboortedag] 1990, 
      wonende te [adres] .
    
    
    
  
  
    Het hoger beroep
    
    
      De verdachte heeft tegen het hiervoor genoemde vonnis hoger beroep ingesteld.
    
    
    
  
  
    Onderzoek van de zaak
    
    
      Dit arrest is gewezen naar aanleiding van het onderzoek op de terechtzitting van het hof van 27 maart 2024 en, overeenkomstig het bepaalde bij artikel 422 van het Wetboek van Strafvordering, het onderzoek op de terechtzitting in eerste aanleg.
    
    
    
      Het hof heeft kennisgenomen van de vordering van de advocaat-generaal, strekkende tot bevestiging van het vonnis eerste aanleg. Deze vordering is na voorlezing aan het hof overgelegd. 
    
    
    
      Het hof heeft verder kennisgenomen van hetgeen door verdachte en zijn raadsman, 
      mr. H.C.L. Crozier, naar voren is gebracht.
    
    
    
  
  
    Het vonnis waarvan beroep
    
    
      De politierechter heeft de verdachte bij vonnis van 13 januari 2023, waartegen het hoger beroep is gericht, ter zake van openlijk in vereniging geweld plegen tegen goederen veroordeeld tot een taakstraf voor de duur van 60 uur, subsidiair 30 dagen hechtenis. De politierechter heeft tevens de vordering van de [benadeelde 1] volledig en hoofdelijk toegewezen, te vermeerderen met de wettelijke rente en met oplegging van de schadevergoedingsmaatregel. Tot slot heeft de politierechter de [benadeelde 2] niet-ontvankelijk verklaard in haar vordering.
    
    
    
      Het hof zal het vonnis waarvan beroep om proceseconomische redenen vernietigen en daarom opnieuw rechtdoen.
    
    
  
  
    De tenlastelegging
    
    
      Aan verdachte is - na wijziging van de tenlastelegging ter terechtzitting in eerste aanleg - tenlastegelegd dat:
    
    
    
      hij op of omstreeks 31 december 2020 t/m 1 januari 2021 te [pleegplaats] , gemeente [naam gemeente] openlijk, te weten, op/aan de [straatnaam 1] , in elk geval op of aan de openbare weg en/of op een voor het publiek toegankelijke plaats, in vereniging geweld heeft gepleegd tegen een of meer goederen te weten een of meerdere bomen en/of het wegdek en/of een paaltje en/of een of meerdere lantaarnpalen door: 
    
    - spullen uit een bouwcontainer op een vuurbult te gooien; 
    - een of meerdere bomen om te zagen; 
    - een paaltje, toebehorend aan de [benadeelde 1] , weg te flexen; 
    - brandstof op een brandbult te gooien en/of 
    - een of meerdere lantaarnpalen onklaar te maken; 
    
    
      Voor zover in de tenlastelegging taal- en/of schrijffouten voorkomen, zijn deze in de bewezenverklaring verbeterd. De verdachte is daardoor niet geschaad in de verdediging.
    
    
    
  
  
    Bewijsoverweging
    
    
      De raadsman van verdachte heeft ter zitting van het hof aangevoerd dat weliswaar bewezen kan worden dat verdachte zich schuldig heeft gemaakt aan openlijke geweldpleging tegen goederen door goederen uit de afvalcontainer op het vuur te gooien, maar dat hij moet worden vrijgesproken van overige tenlastegelegde handelingen. Volgens de raadsman bevat het dossier onvoldoende wettig en overtuigend bewijs om tot een veroordeling van die handelingen te komen. 
    
    
    
      Het hof is van oordeel dat het door verdachte gevoerde verweer strekkende tot vrijspraak ten aanzien van het omzagen van de bomen, het gooien van brandstof op het vuur en het onklaar maken van lantaarnpalen wordt weersproken door de gebezigde bewijsmiddelen, zoals deze later in de eventueel op te maken aanvulling op dit arrest zullen worden opgenomen. Het hof heeft geen reden om aan de juistheid en betrouwbaarheid van de inhoud van die bewijsmiddelen te twijfelen.
    
    
    
      Het hof overweegt daarbij het volgende:
      Ten laste is gelegd dat verdachte zich, tezamen met anderen, schuldig heeft gemaakt aan openlijke geweldpleging tegen goederen tijdens Oud en Nieuw 2020/2021. Het ten laste gelegde incident ziet op een reeks in groepsverband gepleegde vernielingen. 
    
    
    
      Uit de stukken en het verhandelde ter terechtzitting is gebleken er op oudejaarsavond 2020/2021 in [pleegplaats] ongeregeldheden hebben plaatsgevonden op de kruising van de [straatnaam 1] met de [straatnaam 2] . 
      Op deze kruising is een groot vuur ontstoken en verschillende mensen hebben daar goederen op een vuurbult gegooid. 
      Dit ging onder meer om brandstof uit een jerrycan van verdachte, spullen uit een bouwcontainer van verdachte en vijf bomen, die in de directe nabijheid van het vuur stonden. De bomen werden omgezaagd om te dienen als brandstof. Door het vuur is er schade ontstaan aan het wegdek. 
    
    
    
      Verdachte maakte deel uit van deze groep. Verdachte heeft erkend dat hij afval uit de bouwcontainer op het vuur heeft gegooid. Voorts acht het hof - ondanks verdachtes ontkenning op dit punt - op grond van getuigenverklaringen bewezen dat hij, toen hij zag dat men bezig was bomen met een handzaag om te zagen, een elektrische zaag beschikbaar heeft gesteld. Met deze zaag zijn twee bomen omgezaagd. 
    
    
    
      Het hof is van oordeel dat verdachte nauw en bewust met zijn mededaders heeft samengewerkt en een significante bijdrage heeft geleverd aan het geweld van oudejaarsavond 2020/2021. 
    
    
    
      Het hof acht derhalve bewezen dat de tenlastegelegde openlijke geweldpleging in vrijwel al zijn onderdelen is begaan. 
    
    
    
      Het hof zal de vernieling van het gemeentepaaltje en het onklaar maken van een of meerdere lantaarnpalen schrappen uit de bewezenverklaring, nu deze vernieling niet in de gezamenlijkheid van de groep is gepleegd en dit duidelijk een individuele actie van een medeverdachte is geweest en niet is gebleken dat verdachte hierbij betrokken was. 
    
    
    
  
  
    Bewezenverklaring
    
    
      Door wettige bewijsmiddelen, waarin zijn vervat de redengevende feiten en omstandigheden waarop de bewezenverklaring steunt, acht het hof wettig en overtuigend bewezen dat verdachte het tenlastegelegde heeft begaan, met dien verstande dat:
    
    
    
      hij op of omstreeks 31 december 2020 t/m 1 januari 2021 te [pleegplaats] , gemeente [naam gemeente] openlijk, te weten, op/aan de [straatnaam 1] , in vereniging geweld heeft gepleegd tegen goederen te weten bomen en het wegdek door: 
    
    - spullen uit een bouwcontainer op een vuurbult te gooien; 
    - bomen om te zagen; 
    - brandstof op een brandbult te gooien. 
    
    
      Het hof acht niet bewezen hetgeen verdachte meer of anders is tenlastegelegd dan hierboven is bewezenverklaard, zodat deze daarvan behoort te worden vrijgesproken.
    
    
    
  
  
    Strafbaarheid van het bewezenverklaarde
    
    
      Het bewezenverklaarde levert op:
      
        openlijk in vereniging geweld plegen tegen goederen.
      
    
    
    
  
  
    Strafbaarheid van de verdachte
    
    
      Verdachte is strafbaar aangezien geen omstandigheid is gebleken of aannemelijk geworden die verdachte niet strafbaar zou doen zijn.
    
    
    
  
  
    Oplegging van straf en/of maatregel
    
    
      De hierna te melden strafoplegging is in overeenstemming met de aard en de ernst van het bewezenverklaarde en de omstandigheden waaronder dit is begaan, mede gelet op de persoon van verdachte, zoals van een en ander bij het onderzoek ter terechtzitting is gebleken.
    
    
    
      De verdachte heeft zich tezamen en in vereniging met anderen schuldig gemaakt aan openlijke geweldpleging door op oudejaarsavond midden op straat diverse goederen op een vuurbult te gooien. Ook zijn er vijf bomen omgezaagd die als brandstof voor dit vuur dienden. Verdachte heeft aldus laten zien geen respect te hebben voor de eigendommen van anderen, en heeft de gemeente [naam gemeente] overlast en schade bezorgd. Openlijke geweldpleging tegen goederen zorgt bovendien voor gevoelens van onveiligheid, zowel bij de slachtoffers als bij de samenleving in het algemeen. Dit zijn ernstige en zeer hinderlijke feiten.  
    
    
    
      Het hof heeft bij het bepalen van de straf rekening gehouden met het de verdachte betreffend uittreksel uit het justitiële documentatieregister van 26 februari 2024, waaruit blijkt dat verdachte eerder ter zake van een strafbaar feiten onherroepelijk is veroordeeld. 
    
    
    
      Het hof houdt bij de strafoplegging tevens rekening met de persoonlijke omstandigheden van verdachte, zoals door verdachte en zijn raadsman naar voren zijn gebracht ter terechtzitting van het hof.  
    
    
    
      Het hof heeft bij het bepalen van de soort en zwaarte van de op te leggen straf acht geslagen op de oriëntatiepunten straftoemeting van het Landelijk Overleg Vakinhoud Strafrecht (LOVS) en op straffen die in vergelijkbare zaken worden opgelegd. De oriëntatiepunten voor openlijke geweldpleging tegen goederen gaan uit van de oplegging van een taakstraf voor de duur van 60 uren.
    
    
    
      Het hof stelt vast dat artikel 22b, tweede lid, van het Wetboek van Strafrecht in dit geval van toepassing is. Verdachte is bij onherroepelijk vonnis van 25 september 2017 wegens art 350, eerste lid, van het Wetboek van Strafrecht (opzettelijk en wederrechtelijk enig goed dat aan een ander toebehoort, beschadigen) veroordeeld tot een taakstraf voor de duur van 20 uren, subsidiair 10 dagen hechtenis. Verdachte heeft deze taakstraf in de periode van 17 oktober 2017 tot en met 17 mei 2018 verricht. 
    
    
    
    
    
      Om die reden ziet het hof aanleiding om van eerder genoemde oriëntatiepunten af te wijken en zal verdachte conform de straf die is opgelegd door de politierechter en in hoger beroep geëist door de advocaat-generaal veroordelen tot een gevangenisstraf voor de duur van één dag, met aftrek van de tijd die verdachte in voorlopige hechtenis heeft doorgebracht en een taakstraf voor de duur van 60 uren, subsidiair 30 dagen hechtenis.  
    
    
    
  
  
    Vordering van de [benadeelde 2]
    
    
      De benadeelde partij heeft zich in eerste aanleg in het strafproces gevoegd met een vordering tot schadevergoeding. Deze bedraagt € 1.027,91. De vordering is bij het vonnis waarvan beroep niet-ontvankelijk verklaard. De benadeelde partij heeft zich in hoger beroep opnieuw gevoegd voor het bedrag van de oorspronkelijke vordering.
    
    
    
      Onvoldoende is gebleken dat de gestelde schade door het bewezenverklaarde handelen van verdachte is veroorzaakt. De benadeelde partij kan daarom in de vordering niet worden ontvangen.
    
    
    
  
  
    Vordering van de [benadeelde 1]
    
    
      De benadeelde partij heeft zich in eerste aanleg in het strafproces gevoegd met een vordering tot schadevergoeding. Deze bedraagt € 21.438,-. De vordering is bij het vonnis waarvan beroep toegewezen.
    
    
    
      Uit het onderzoek ter terechtzitting is het hof voldoende gebleken dat de benadeelde partij als gevolg van het bewezenverklaarde handelen van verdachte rechtstreeks schade heeft geleden. Verdachte is tot vergoeding van die schade gehouden zodat de vordering tot het hieronder vermelde bedrag zal worden toegewezen.
    
    
    
      Het hof zal het schadebedrag ten aanzien van de omgezaagde bomen in totaal vaststellen op een bedrag van € 5.160,-, te weten de vervangingswaarde (aanplant en nazorg) van de drie sierappels (€ 1.740,-), één berk (€ 1.710,-) en één eik (€ 1.710,-). Het hof zal tevens de herstelkosten ten aanzien van het wegdek (€ 500,-) toewijzen.  
    
    
    
      Het hof heeft vastgesteld dat verdachte de openlijke geweldpleging samen met twee anderen heeft gepleegd. Het hof zal de vordering van de benadeelde partij met betrekking tot de schade veroorzaakt door dit feit, te weten de schade aan de bomen en het wegdek niet hoofdelijk, maar pondspondsgewijs toewijzen, zodat iedere verdachte een evenredig deel betaalt. 
    
    
    
      Dit betekent dat het hof verdachte zal veroordelen tot een betaling van in totaal € 1.886,67
      (€ 5.160,- (bomen) + € 500,- (wegdek) = € 5.660,- / 3 = € 1.886,67)
    
    
    
      Voor het overige is het hof van oordeel dat behandeling van de vordering van de gemeente een onevenredige belasting van het strafgeding oplevert. In zoverre kan de benadeelde partij daarom thans in de vordering niet worden ontvangen en kan de vordering slechts bij de burgerlijke rechter worden aangebracht.
    
    
    
      Om te bevorderen dat de schade door verdachte wordt vergoed, zal het hof de maatregel van artikel 36f van het Wetboek van Strafrecht opleggen op de hierna te noemen wijze.
    
    
    
  
  
    Toepasselijke wettelijke voorschriften
    
    
      Het hof heeft gelet op de artikelen 9, 22b, 22c, 22d, 36f en 141 van het Wetboek van Strafrecht.
    
    
    
      Deze voorschriften zijn toegepast, zoals zij golden ten tijde van het bewezenverklaarde.
    
    
    
  
  
    BESLISSING
    
    
      Het hof:
    
    
    
      Vernietigt het vonnis waarvan beroep en doet opnieuw recht:
    
    
    
      Verklaart zoals hiervoor overwogen bewezen dat de verdachte het tenlastegelegde heeft begaan.
    
    
    
      Verklaart niet bewezen hetgeen de verdachte meer of anders is tenlastegelegd dan hierboven is bewezenverklaard en spreekt de verdachte daarvan vrij.
    
    
    
      Verklaart het bewezenverklaarde strafbaar, kwalificeert dit als hiervoor vermeld en verklaart de verdachte strafbaar.
    
    
  
  
    Veroordeelt de verdachte tot een gevangenisstraf voor de duur van 1 (één) dag.
    
    
      Beveelt dat de tijd die door de verdachte vóór de tenuitvoerlegging van deze uitspraak in enige in artikel 27, eerste lid, van het Wetboek van Strafrecht bedoelde vorm van voorarrest is doorgebracht, bij de uitvoering van de opgelegde gevangenisstraf in mindering zal worden gebracht, voor zover die tijd niet reeds op een andere straf in mindering is gebracht.
    
    
    
      Veroordeelt de verdachte tot een taakstraf voor de duur van 60 (zestig) uren, indien niet naar behoren verricht te vervangen door 30 (dertig) dagen hechtenis.
    
    
  
  
    Vordering van de [benadeelde 2]
    Verklaart de [benadeelde 2] niet-ontvankelijk in de vordering tot schadevergoeding.
    
    
      Veroordeelt de verdachte in de door de benadeelde partij gemaakte en ten behoeve van de tenuitvoerlegging nog te maken kosten, tot aan de datum van deze uitspraak begroot op nihil.
    
    
    
  
  
    Vordering van de [benadeelde 1]
    Wijst toe de vordering tot schadevergoeding van de [benadeelde 1] ter zake van het bewezenverklaarde tot het bedrag van € 1.886,67 (duizend achthonderdzesentachtig euro en zevenenzestig cent) ter zake van materiële schade, vermeerderd met de wettelijke rente vanaf de hierna te noemen aanvangsdatum tot aan de dag der voldoening.
    
    
      Verklaart de benadeelde partij voor het overige niet-ontvankelijk in de vordering en bepaalt dat de benadeelde partij in zoverre de vordering slechts bij de burgerlijke rechter kan aanbrengen.
    
    
    
      Veroordeelt de verdachte in de door de benadeelde partij gemaakte en ten behoeve van de tenuitvoerlegging nog te maken kosten, tot aan de datum van deze uitspraak begroot op nihil.
    
    
    
      Legt aan de verdachte de verplichting op om aan de Staat, ten behoeve van het slachtoffer, genaamd [benadeelde 1] , ter zake van het bewezenverklaarde een bedrag te betalen van € 1.886,67 (duizend achthonderdzesentachtig euro en zevenenzestig cent) als vergoeding voor materiële schade, vermeerderd met de wettelijke rente vanaf de hierna te noemen aanvangsdatum tot aan de dag der voldoening.
    
    
    
      Bepaalt de duur van de gijzeling op ten hoogste 28 (achtentwintig) dagen. Toepassing van die gijzeling heft de verplichting tot schadevergoeding aan de Staat ten behoeve van het slachtoffer niet op.
    
    
    
      Bepaalt dat indien en voor zover de verdachte aan een van beide betalingsverplichtingen heeft voldaan, de andere vervalt.
    
    
    
      Bepaalt de aanvangsdatum van de wettelijke rente voor de materiële schade op 1 januari 2021.
    
    
    
    
      Aldus gewezen door
      mr. M.B. de Wit, voorzitter,
      mr. L.G. Wijma en mr. B. Stapert, raadsheren,
      in tegenwoordigheid van H. Pool, griffier,
      en op 10 april 2024 ter openbare terechtzitting uitgesproken.
    
    
    
      Mr. B. Stapert is buiten staat dit arrest mede te ondertekenen.