ECLI:NL:OGEAC:2024:52, Gerecht in eerste aanleg van Curaçao, 05-02-2024, CUR202102970
Gerecht in eerste aanleg van Curaçao — Uitspraak 
Datum: 2024-02-05 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Civiel recht

Samenvatting: Schadevergoeding. Schending zorgplicht als werkgever.

GERECHT IN EERSTE AANLEG VAN CURAÇAO
    
    
      Zaaknummer: CUR202102970 
    
    
    
      Vonnis d.d. 5 februari 2024
    
    
    
      inzake
    
    
    
      
        [EISER],
      
      wonende in Curaçao,
      eiser,
      gemachtigde: mr. R.E. Martis, 
    
    
    
      tegen
    
    
    
      
        de besloten vennootschap KLA PA SOLUSHON SERVICES B.V., 
      
      gevestigd in Curaçao,
      gedaagde,
      gemachtigde: mr. H.W. Braam.
    
    
    
      Partijen zullen hierna [eiser] en KPSS worden genoemd.
    
    
    
  
  
    
      1Het procesverloop
    
      1.1.
      Het procesverloop blijkt uit:
      
        
          het tussenvonnis van 6 februari 2023 (benoeming medisch deskundige);
        
        
          het deskundigenbericht;
        
        
          de akte na deskundigenbericht van [eiser];
        
        
          de akte na deskundigenbericht van KPSS.
        
      
      
    
    
      1.2.
      Vonnis is bepaald op heden.
      
      
    
  
  
    
      2De (verdere) beoordeling
    
    
      2.1.
      Bij tussenvonnis van 22 augustus 2022 is geoordeeld dat KPSS haar zorgplicht als werkgever heeft geschonden en daarom gehouden is de schade te vergoeden die [eiser] als gevolg van het hem in 2018 overkomen bedrijfsongeval (elektrisering) heeft geleden en lijdt. [eiser] stelt dat zijn schade bestaat uit het verschil tussen zijn eerdere inkomen en het lagere inkomen dat hij nu verdient vanwege zijn beperkingen. Daarnaast stelt hij dat hij ziektegeld is misgelopen. 
      
      
      
    
    
      2.2.
      Niet in geschil is dat [eiser] na het ongeval klachten ervaart, met name sinds juli 2020, waardoor hij wordt beperkt in de uitvoering van zijn werkzaamheden. De klachten bestaan uit hoofdpijn aan de achterkant van het hoofd, last van gewrichten door stijfheid, veel last van kramp, verlies van sensitiviteit in handen en vingers,  schouderklachten en een gezwollen rechterhand. 
      
    
    
      2.3.
      Ter beantwoording van de in geschil zijnde vraag of er een causaal verband bestaat tussen het ongeval en de klachten is een deskundige benoemd. Deze heeft als volgt gerapporteerd:
      
      
        
          Op basis van deze klachten is er mogelijk sprake van een “diffuse electrical injury”. Dit kenmerkt zich door een laat begin (1-5) jaar na een elektriciteitsongeval[…].
        
      
      
      
        
          Deze klachten zijn moeilijk objectiveerbaar met medische beeldvorming. Uit de literatuur blijkt dat bij een bepaald percentage slachtoffers van met name low-voltage AC stroom (<1000V) deze klachten kunnen ontstaan. 
        
      
      
      
        
          Differentiaal diagnostisch in combinatie met de röntgenologische beeldvorming en uitgevoerde zenuwmetingen kan het ook passen bij klachten ontstaan door artrose. Dit is passend bij zijn leeftijd en het uitvoeren van fysieke arbeid. Het verlies van zijn sensitiviteit aan beide handen is te verklaren door de gediagnosticeerde carpaal tunnel syndroom. 
        
        […]
        
          Ik verwacht dat de klachten in de toekomst mogelijk verergeren.
        
        […]
        
          Gezien de artrotische veranderingen in met name de nek verwacht ik dat betrokkene hier toenemend klachten van zal krijgen.
        
        […]
      
      
    
    
      2.4.
      In het deel van het rapport dat gaat over de situatie zonder ongeval verklaart de deskundige dat hem geen klachten, afwijkingen en beperkingen van voor het ongeval bekend zijn. Op de vraag of er klachten en afwijkingen zijn die er ook zouden zijn geweest of op enig moment ook hadden kunnen ontstaan als het ongeval niet had plaatsgevonden, antwoordt de deskundige het volgende. 
      
      
        
          Ja. Betrokkene heeft dusdanige slijtage in de nek dat deze grotendeels de klachten van betrokkene kan verklaren. Ook het type werk dat betrokkene heeft uitgevoerd geeft een verhoogde kans op slijtage aan gewrichten. Tevens is er aan beide zijden een carpaal tunnel syndroom vastgesteld. 
      
      
      
    
    
      2.5.
      Op de vraag op welke termijn en in welke omvang in dat geval de klachten en afwijkingen dan hadden kunnen ontstaan en welke beperkingen uit deze klachten en afwijkingen zouden zijn voortgevloeid antwoordt de deskundige:
      
      
        
          De termijn kan samenvallen met de ongevalsdatum.
        
        [en]
        
          Een carpaal tunnel syndroom geeft tintelingen en sensibiliteitsstoornissen aan beide handen (indien bdz). Hoofdpijn kan ontstaan vanuit de ernstige slijtage die betrokkene heeft aan de nek. Spierkrampen is een algemene klacht die door verder onderzoek (elecrolytenafwijkingen) verder geobjectiveerd zou kunnen worden. Stijfheid in de gewrichten kan ontstaan vanwege ouder worden en altijd fysiek werk uitgevoerd te hebben. 
        
      
      
    
    
      2.6.
      Als overige relevante opmerkingen heeft de deskundige het volgende verklaard.
      
      
        […]
        
          Mijn conclusie is dat ondanks dat er een elektriciteitsletsel van lage voltage is geweest met aanvankelijk geen klachten, het mogelijk is dat betrokkene klachtenvrij was voor een periode van ruim 2 jaar en klachten heeft ontwikkeld. De claim dat deze door het regarderende ongeval zijn ontstaan, is lastig te objectiveren. Oorzakelijk zijn er theorieën dat er toch door de elektriciteitswerking progressief cellulaire schade ontstaat. […]
      
      
      
        
          Bij deze casus is het extra lastig dat ook zonder ongeval vergelijkbare klachten hadden kunnen ontstaan. 
        
      
      
      
        
          N.B. Wat me opvalt is dat de eisende partij in de bewijsvoering veel waarde hecht aan een van de gemaakte röntgenfoto’s van de nek (waarop de uitgebreide slijtage is te zien).  Dat is eigenlijk niet eens nodig. Elektriciteitsletsel met een later begin van klachten is niet te bewijzen door een röntgenfoto waarbij sprake is van uitgebreide artrose. Artrose kan ook niet ontstaan door een elektriciteitsletsel. 
        
      
      
    
    
      2.7.
      Op de vraag van KPSS of, indien [eiser] al dan niet gedeeltelijk arbeidsongeschikt is, dit het gevolg is van het bedrijfsongeval, antwoordt de deskundige:
      
      
        
          Deze vraag is niet met een ja of nee te beantwoorden. Het is in de literatuur beschreven dat genoemde klachten jaren later dan een elektrocutie kunnen optreden. Echter is het bij betrokkene zo dat er zonder ongeval ook vergelijkbare klachten hadden kunnen ontstaan. De medische beeldvorming ondersteunt dit ook. 
        
      
      
    
    
      2.8.
      Op de vraag van KPSS of de artritis waar [eiser] aan lijdt het gevolg is van het bedrijfsongeval of van iets anders, antwoordt de deskundige:
      
      
        
          Ervan uitgaande dat u de röntgenfoto’s van de nek bedoelt, heeft de elektrische schok geen artrose doen ontstaan. […]
      
      
    
    
      2.9.
      De vraag van [eiser] hoe het komt dat hij voor het ongeval geen klachten had en sinds het ongeval wel, antwoordt de deskundige:
      
      
        […]
        
          De elektriciteit kan progressief celverval geven in het neurologisch weefsel wat genoemde klachten kan verklaren. 
        
      
      
    
    
      2.10.
      In het deskundigenbericht is, naast artrose als verklaarbare oorzaak voor de klachten die [eiser] ervaart, ook vermeld dat er mogelijk sprake is van een “diffuse electrical injury”. Dit letsel kan volgens de deskundige ontstaan na een elektriciteitsongeval. Gelet op de verdere inhoud van het deskundigenbericht acht het gerecht de kans dat de klachten het gevolg zijn van de elektrisering en niet van de artrose evenwel zeer klein. Zo verklaart de deskundige dat hij de vraag of de klachten het gevolg zijn van het bedrijfsongeval niet kan beantwoorden, maar is expliciet vermeld dat de klachten die [eiser] ervaart passen bij de bij hem na het bedrijfsongeval gediagnosticeerde artrose en het carpaal tunnel syndroom en daardoor grotendeels kunnen worden verklaard en verder dat artrose niet door elektriciteitsletsel kan ontstaan. Uit het deskundigenbericht kan ook worden opgemaakt dat [eiser] de klachten vanwege de bij hem gediagnosticeerde artrose en het carpaal tunnel syndroom ook zou hebben gehad wanneer het ongeval niet zou hebben plaatsgevonden en dus dat [eiser] door het ongeval niet in een slechtere medische toestand is komen te verkeren. 
      
    
    
      2.11.
      Het deskundigenbericht biedt gelet op het voorgaande onvoldoende basis om te oordelen dat de klachten zijn toe te schrijven aan het bedrijfsongeval. Ook voor het aannemen van proportionele aansprakelijkheid, welke rechtsregel met terughoudendheid moet worden toegepast, ziet het gerecht geen grond. 
      
    
    
      2.12.
      Nu het causaal verband tussen de klachten van [eiser] en het bedrijfsongeval niet is aangetoond, kan [eiser] - op wie de stelplicht en het bewijsrisico rust – de schade die hij heeft geleden en lijdt als gevolg van zijn klachten niet op KPSS verhalen. 
      
    
    
      2.13.
      De conclusie is dat vordering wordt afgewezen. Dit geldt ook voor zover deze betrekking heeft op het ziektegeld. In de eerste plaats heeft [eiser] deze post niet geconcretiseerd noch gespecificeerd. [eiser] heeft verder nagelaten zijn stelling dat KPSS hem niet heeft verzekerd bij de SVB en hij daardoor tijdens periodes van arbeidsongeschiktheid geen ziektegeld heeft ontvangen handen en voeten te geven, terwijl KPSS die stelling heeft betwist door aan te voeren dat [eiser] gedurende zijn arbeidsongeschiktheid is doorbetaald door de SVB. Aan de stelling dat [eiser] ziektegeld is misgelopen gaat het gerecht dan ook als onvoldoende gemotiveerd voorbij.  
      
    
    
      2.14.
      Omdat [eiser] in het ongelijk wordt gesteld, wordt hij in de proceskosten, waaronder de kosten van de deskundige, veroordeeld. De kosten van KPSS worden tot aan deze uitspraak begroot op NAf 2.121,22 voor de kosten van de deskundige en NAf 3.125 (2,5 punten x tarief 5) aan gemachtigdensalaris.
      
    
    
      2.15.
      De kostenveroordeling in deze uitspraak kan ook ten uitvoer worden gelegd als een van de partijen deze beslissing voorlegt aan het Hof.  
      
      
    
  
  
    
      5De beslissing
    
    
      Het gerecht:
    
    
    
      5.1.
      wijst de vordering af;
      
    
    
      5.2.
      veroordeelt [eiser] in de proceskosten van KPSS, waaronder de kosten van de deskundige, van NAf 5.246,22;
      
    
    
      5.4.
      verklaart dit vonnis wat betreft de proceskostenveroordeling uitvoerbaar bij voorraad.
      
      
        Dit vonnis is gewezen door mr. C.E.M. Nootenboom-Lock, rechter, bijgestaan door mr. G. Benedictus, griffier, en in het openbaar uitgesproken.