ECLI:NL:OGEAA:2024:42, Gerecht in Eerste Aanleg van Aruba, 15-04-2024, AUA202300591, AUA202300597, AUA202300598, AUA202300599, AUA202300600, AUA202300601, AUA202300603, AUA202300604 en AUA202300605
Gerecht in Eerste Aanleg van Aruba — Uitspraak 
Datum: 2024-04-15 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Bestuursrecht; Belastingrecht

Samenvatting: Uit de omstandigheden van het geval in onderling verband en in samenhang bezien, komt het Gerecht tot de conclusie dat de (veronder)stelling van de huidige gemachtigde van belanghebbende dat de uitspraken op bezwaar niet zijn ontvangen, niet juist kan zijn en dat er geen reden is om te veronderstellen dat de uitspraken op bezwaar niet zijn ontvangen door de voormalige adviseur, tot wie de uitspraken op bezwaar zijn gericht. Het beroep is niet- ontvankelijk wegens overschrijding van de beroepstermijn.
        In het verlengde daarvan merkt het Gerecht op dat in beginsel niet mogelijk is om tegen één en hetzelfde besluit tweemaal bezwaar te maken, zoals belanghebbende heeft gedaan. Vervolgens had de Inspecteur geen uitspraak op bezwaar mogen doen, hetgeen de Inspecteur wel heeft gedaan. Door voor de tweede keer ‘uitspraak op bezwaar’ te doen is evenwel niet een nieuwe beroepstermijn gaan lopen.
        Ten overvloede merkt het Gerecht op dat het Gerecht tot de conclusie komt dat de naheffingsaanslagen 2013 buiten de naheffingstermijn zijn opgelegd.

Uitspraak van 15 april 2024
    BBZ nrs. AUA202300591, AUA202300597, AUA202300598, AUA202300599, AUA202300600, AUA202300601, AUA202300603, AUA202300604 en AUA202300605 
    
    
    
    
      
        GERECHT IN EERSTE AANLEG VAN ARUBA
      
    
    
    
      UITSPRAAK
    
    
    
      op het beroep in de zin van de 
      Landsverordening beroep in belastingzaken van:
    
    
    
    
    
      
        [Belanghebbende], gevestigd te Aruba,
      belanghebbende,
    
    
    
      gericht tegen:
    
    
    
      
        DE INSPECTEUR DER BELASTINGEN, zetelend te Aruba,
      de Inspecteur.
    
    
    
  
  
    
      1PROCESVERLOOP
    
      1.1
      Aan belanghebbende zijn op 31 december 2018 naheffingsaanslagen loonbelasting en premies AOV/AWW  en AZV voor het jaar 2013 opgelegd naar  respectievelijk na te heffen belasting en premies van Afl. 856.924 (loonbelasting), Afl. 121.121 (AOV/AWW) en Afl. 245.793 (AZV) met vergrijpboetes van respectievelijk Afl. 428.462 (loonbelasting), Afl. 60.560 (AOV/AWW) en Afl. 122.896,50 (AZV) (hierna: de naheffingsaanslagen 2013).
      
    
    
      1.2
      Aan belanghebbende zijn op 22 februari 2019 naheffingsaanslagen loonbelasting en premies AOV/AWW en AZV voor het jaar 2014 opgelegd naar respectievelijk na te heffen belasting en premies van Afl. 202.073 (loonbelasting), Afl. 31.978 (AOV/AWW) en Afl. 66.205 (AZV) met vergrijpboetes van respectievelijk Afl. 99.514 (loonbelasting), Afl. 15.306 (AOV/AWW) en Afl. 32.561 (AZV) (hierna: de naheffingsaanslagen 2014).
      
    
    
      1.3
      Aan belanghebbende zijn op 25 februari 2019  naheffingsaanslagen loonbelasting en premies AOV/AWW  en AZV voor het jaar 2015 opgelegd naar respectievelijk na te heffen belasting en premies van Afl. 185.323 (loonbelasting), Afl. 51.735 (AOV/AWW) en Afl. 64.725 (AZV) met vergrijpboetes van respectievelijk Afl. 88.918 (loonbelasting), Afl. 27.583 (AOV/AWW) en Afl. 31.769 (AZV) (hierna: de naheffingsaanslagen 2015).
      
    
    
      1.4
      Belanghebbende heeft op 22 januari 2019 tegen al deze naheffingsaanslagen pro-forma bezwaar gemaakt. 
      
    
    
      1.5
      De Inspecteur heeft belanghebbende op 14 maart 2019 verzocht haar bezwaarschrift te motiveren. De motivering van het pro- forma bezwaar is uitgebleven.
      
    
    
      1.6
      De Inspecteur heeft op 17 mei 2019 uitspraken op bezwaar gedaan en de naheffingsaanslagen gehandhaafd.
      
    
    
      1.7
      Belanghebbende heeft op 11 november 2022 (wederom) een pro-formabezwaarschrift ingediend (hierna ook: het tweede pro- forma bezwaarschrift). 
      
    
    
      1.8
      Belanghebbende heeft op 7 december 2022 de bezwaren gemotiveerd.
      
    
    
      1.9
      De Inspecteur heeft op 17 januari 2023 gereageerd op bovengenoemde motivering op het bezwaarschrift.
      
    
    
      1.10
      Tegen bovengenoemde reactie van de Inspecteur heeft belanghebbende op 15 februari 2023 pro- forma beroep ingesteld. Belanghebbende heeft daarvoor een bedrag aan griffierecht betaald van Afl. 150. Op 30 maart 2023 heeft belanghebbende het beroepschrift gemotiveerd. 
      
    
    
      1.11
      De Inspecteur heeft op respectievelijk 14 februari 2023 (2013 en 2015) en 14 maart 2023 (2014) de boetes deels verminderd. 
      
    
    
      1.12
      De Inspecteur heeft op 5 juni 2023 een verweerschrift ingediend. 
      
    
    
      1.13
      Op 27 februari 2024 heeft de Inspecteur per mail het Gerecht en belanghebbende op de hoogte gesteld van het feit dat bij de berekening van de naheffingsaanslagen 2013, 2014 en 2015 en de daarbij opgelegde boetes uitgegaan is van onjuiste gegevens als gevolg waarvan de naheffingsaanslagen en de boetes niet tot de juiste bedragen zijn opgelegd. Daarbij is een Excel-overzicht verstrekt van de juiste bedragen. 
      
    
    
      1.14
      De zitting heeft plaatsgevonden op 22 februari 2024 te Oranjestad. Namens belanghebbende zijn  verschenen [A] (directeur van belanghebbende), [B] (echtgenote van [A]) en [C], die als tolk voor [A] en [C] is opgetreden, alsmede [D], verbonden aan [Q]. Namens de Inspecteur is verschenen [E].
      
    
  
  
    
      2FEITEN 
    
      2.1
      Belanghebbende is een naar Arubaans recht op 16 november 2012 opgerichte vennootschap.
      
    
    
      2.2
      De activiteiten van belanghebbende bestaan uit de uitleen en het ter beschikking stellen van personeel op het gebied van constructie en schoonmaak aan zowel ondernemingen (hotels) als particulieren. 
      
    
    
      2.3
      Belanghebbende is inhoudingsplichtig en dient uit dien hoofde de wettelijk verschuldigde loonbelasting alsmede de premies AOV/AWW & AZV in te houden en af te dragen.
      
    
    
      2.4
      Bij belanghebbende heeft in november 2018 een boekenonderzoek plaatsgevonden. Dit boekenonderzoek betrof de aanvaardbaarheid van de aangiften belasting op bedrijfsomzetten en de bestemmingsheffing AZV en de aangiften Loonbelasting, AOV/AWW en AZV over de tijdvakken november 2012 tot en met december 2016. 
      
    
    
      2.5
      Ter zake van het boekenonderzoek is op 8 november 2018 een controlerapport opgemaakt. 
      
    
    
      2.6
      Naar aanleiding van de bevindingen in het controlerapport is de Inspecteur tot een nadere vaststelling gekomen van onder andere de verschuldigde premie AZV over de tijdvakken december 2014 tot en met december 2015 en de verschuldigde loonbelasting en premies AOV/AWW en AZV over de tijdvakken 2013 tot en met december 2015 en zijn de naheffingsaanslagen van 31 december 2018 (2013), 22 februari 2019 (2014) en 25 februari 2019 (2015) opgelegd.
      
    
    
      2.7
      Op respectievelijk 14 februari 2023 (2013 en 2015) en 14 maart 2023 (2014) heeft de Inspecteur de naheffingsaanslagen en boetes deels verminderd. 
      
    
  
  
    
      3GESCHIL
    
      3.1
      
        In geschil is het antwoord op de volgende vragen:
        I.	Is belanghebbende voor de naheffingsaanslagen 2013, 2014 en 2015 ontvankelijk in haar beroep, en 
        II.	Indien vraag I bevestigend wordt beantwoord, zijn de naheffingsaanslagen loonbelasting en premies AOV/AWW en AZV, alsmede de boetes over de tijdvakken 2013 tot en met 2015 terecht en tot de juiste bedragen opgelegd. 
      
      
    
    
      3.2.
      Belanghebbende beantwoordt vraag I bevestigend en vraag II ontkennend. De inspecteur beantwoordt vraag I ontkennend en vraag II, indien daaraan wordt toegekomen, eveneens ontkennend (zie in dit verband overweging 1.10 en 1.13). 
      
    
  
  
    
      4BEOORDELING VAN HET BEROEP 
    Ontvankelijkheid van het beroep
    
      4.1
      Alvorens tot een eventuele inhoudelijke beoordeling van het geschil te kunnen overgaan, dient het Gerecht de ontvankelijkheid van belanghebbendes beroep te beoordelen.
      
    
    
      4.2
      In artikel 19, lid 1, van de Algemene landsverordening belastingen (hierna: ALB) is bepaald dat degene die bezwaar heeft tegen een door de Inspecteur gedane uitspraak op bezwaar, binnen twee maanden na de dagtekening van die uitspraak een beroepschrift kan indienen bij het Gerecht.
      
    
    
      4.3
      De onderhavige uitspraken op bezwaar (tijdvakken 2013, 2014 en 2015) zijn gedagtekend op 17 mei 2019. Het beroepschrift is op 15 februari 2023 ingediend. Dit beroepschrift is dus ruimschoots buiten de wettelijke termijn van twee maanden ingediend. De Inspecteur neemt om die reden het standpunt in dat het beroep niet-ontvankelijk dient te worden verklaard.
      
    
    
      4.4
      Een niet-ontvankelijkverklaring van een beroep op grond van termijnoverschrijding blijft op grond van artikel 5, lid 5, Landsverordening beroep in belastingzaken (LBB) echter achterwege ingeval van bijzondere omstandigheden.
      
    
    
      4.5
      Belanghebbende stelt de uitspraken op bezwaar van 17 mei 2019 nooit te hebben ontvangen. Zij beschouwt de reactie van de Inspecteur van 17 januari 2023 als een uitspraak op bezwaar en heeft tegen die (veronderstelde) uitspraak (pro- forma) beroep ingesteld. Uitgaande van een uitspraak op bezwaar van 17 januari 2023 en het instellen van beroep op 15 februari 2023, acht belanghebbende het beroep tijdig ingesteld.
      
    
    
      4.6
      Het Gerecht overweegt ter zake van de ontvankelijkheidsvraag als volgt.
      
      
        4.6.1
        Vaststaat dat belanghebbende in de loop der tijd achtereenvolgens een aantal verschillende adviseurs in de arm heeft genomen, te weten  [K], [L], [,M], [N] en [Q]. De huidige adviseur, [D], is pas (ver) in de tweede helft van het jaar 2022 als adviseur voor belanghebbende actief. 
        
      
      
        4.6.2
        Namens belanghebbende heeft de huidige adviseur op 7 december 2022 (motivering tweede pro- forma bezwaarschrift)  de (ontvangst van de) uitspraken op bezwaar voor de jaren 2013, 2014 en 2015 betwist. Dat is meer dan 3,5 jaren, nadat de Inspecteur de uitspraken op bezwaar heeft gedaan. 
        
      
      
        4.6.3
        Ingevolge constante jurisprudentie dient de inspecteur, indien de belastingplichtige betwist een bepaald besluit te hebben ontvangen, aannemelijk te maken dat het desbetreffende besluit/poststuk is aangeboden aan het postvervoerbedrijf ter verzending (de bekendmaking). Indien de inspecteur de bekendmaking aannemelijk maakt, gaat (in casu) de beroepstermijn lopen en ontstaat het vermoeden van ontvangst van het besluit op het daarop vermelde adres, aangezien per post verzonden stukken in de regel op dat adres worden bezorgd. Het is dan aan belanghebbende om het vermoeden van ontvangst te ontzenuwen, waarbij het voldoende is dat op grond van wat belanghebbende aanvoert de ontvangst redelijkerwijs kan worden betwijfeld. Met andere woorden, voor het ontzenuwen van het vermoeden van ontvangst is voldoende dat belanghebbende geloofwaardig verklaart dat hij het betreffende stuk niet heeft ontvangen.
        
      
      
        4.6.4
        Ongeacht of de Inspecteur slaagt in de op hem rustende bewijslast ter zake van de bekendmaking van de uitspraken op bezwaar dient naar het oordeel van het Gerecht in het onderhavige geval te worden afgeweken van het in 4.6.3 vermelde juridische kader. Het Gerecht acht het namelijk ongeloofwaardig dat belanghebbende niet op de hoogte was van de uitspraken op bezwaar en daarvan pas kennis heeft genomen na toezending van die uitspraken door de Inspecteur in november 2022. Het Gerecht onderbouwt dit oordeel als volgt.
        
        
          4.6.4.1 De huidige adviseur van belanghebbende is de eerste adviseur, die, zoals vermeld in 4.6.2, eerst 3,5 jaar nadat door de Inspecteur uitspraken op bezwaar is gedaan, de ontvangst daarvan betwist. Hoe de huidige adviseur zeker meent te weten dat zijn voorgangers evenmin op de hoogte waren van de uitspraken op bezwaar vermeldt de huidige adviseur niet. Veeleer laat hij daarover (enige) twijfel bestaan. Zo is te lezen in diens pleitnota, p. 1, onder ‘Ontvankelijkheid’: 
        
        
        
          
            “Daarnaast is die uitspraak, 
            voor zover ons bekend
             [onderstreping en vetgedrukt, Gerecht] niet ontvangen door de adviseur.”
          
        
        
        
          Gedurende de periode van 17 mei 2019 tot en met het moment dat de huidige adviseur optreedt als gemachtigde van belanghebbende is het niet-ontvangen van de uitspraken op bezwaar over de jaren 2013, 2014 en 2015 nimmer voorwerp van discussie geweest, terwijl er wel evidente aanwijzingen waren dat over genoemde jaren forse naheffingsaanslagen waren opgelegd (zie hierna). Behoudens het pro- forma bezwaarschrift, ingesteld door mevrouw [N], bevat het dossier overigens ook geen stukken waaruit blijkt dat belanghebbende dan wel een van zijn voormalige adviseurs het inhoudelijk niet eens was met de uit het boekenonderzoek voortvloeiende correcties die nadien zijn geconcretiseerd door middel van de naheffingsaanslagen 2013, 2014 en 2015. Gegeven de hoogte van de genoemde naheffingsaanslagen acht het Gerecht het niet voorstelbaar dat opeenvolgende belastingadviseurs zich niet op de hoogte hebben gesteld van de historie van de belastingschulden en hebben onderzocht of tegen die belastingschulden (alsnog) met enige kans op succes rechtsmiddelen zouden kunnen worden aangewend. Kennelijk is vastgesteld dat dit niet het geval was en geconcludeerd  dat de naheffingsaanslagen onherroepelijk vaststonden. Het laat zich nauwelijks denken dat die opeenvolgende adviseurs zich hadden neergelegd bij de opgelegde naheffingsaanslagen als ook zij geen uitspraken op bezwaar zouden hebben aangetroffen.
        
        
        
          4.6.4.2  In de periode van 3 september 2019 tot en met 23 augustus 2022 heeft belanghebbende negen betalingsregelingen met de Ontvanger getroffen. In alle gevallen maakten de naheffingsaanslagen 2013, 2014 en 2015 onderdeel uit van de getroffen regeling.
          Naar het oordeel van het Gerecht wijzen ook de getroffen betalingsregelingen erop dat de naheffingsaanslagen 2013, 2014 en 2015 – ook beoordeeld vanuit de optiek van belanghebbende – onherroepelijk vaststonden. Belanghebbende heeft immers zelf verzocht en ingestemd met de betalingsregelingen en zou dat niet hebben gedaan indien zij in de veronderstelling verkeerde dat tegen de naheffingsaanslagen nog rechtsmiddelen zouden kunnen worden aangewend. Alsdan had het (meer) voor de hand gelegen dat zij uitstel van betaling voor wat betreft het betwiste deel van de naheffingsaanslagen had verzocht. Ook dit wijst er sterk op dat belanghebbende (dan wel haar adviseur op dat moment) ervan op de hoogte was dat uitspraken op bezwaar waren gedaan en dat daar geen beroep (meer) tegen mogelijk was.
        
        
        
          4.6.4.3 Tot de stukken van het geding behoren meerdere mails tussen verschillende adviseurs van belanghebbende en de Inspecteur/Ontvanger inzake verzoeken ter verkrijgen van een ‘verklaring van goed fiscaal gedrag’, die noodzakelijk zijn om grote opdrachtgevers te bewegen tot de uitbetaling van openstaande facturen, en inzake de uitzichtloosheid die wordt veroorzaakt door de torenhoge belastingschulden. In die mails wordt met geen woord gerept over de (on)juistheid van de opgelegde (naheffings)aanslagen. Ook hieruit kan op geen enkele manier worden afgeleid dat de naheffingsaanslagen 2013, 2014 en 2015 nog op enigerlei wijze ter discussie zouden kunnen zijn.        
        
        
        
          4.6.4.4 Uit het vorenstaande in onderling verband en samenhang bezien komt het Gerecht tot de conclusie dat de (veronder)stelling van de huidige gemachtigde van belanghebbende dat de uitspraken op bezwaar niet zijn ontvangen, niet juist kan zijn en dat er in ieder geval geen reden is om te veronderstellen dat de uitspraken op bezwaar niet zijn ontvangen door mevrouw [N], [adres] te Aruba, tot wie de uitspraken op bezwaar zijn gericht. Daarvan uitgaande moet het tegen die aanslagen ingestelde beroep wegens overschrijding van de beroepstermijn niet-ontvankelijk worden verklaard, temeer nu overigens door belanghebbende geen bijzondere omstandigheden zijn aangevoerd voor het niet in achtnemen van de beroepstermijn en de termijnoverschrijding derhalve niet verschoonbaar kan worden geacht.
        
        
      
    
    
      4.7
      Het vervolg op het tweede pro- forma bezwaar verdient, zowel van de kant van belanghebbende als die van de Inspecteur, niet de schoonheidsprijs. Om te beginnen is het in beginsel niet mogelijk om tegen één en hetzelfde besluit tweemaal bezwaar te maken, zoals belanghebbende heeft gedaan. Vervolgens had de Inspecteur geen uitspraak op bezwaar mogen doen, hetgeen de Inspecteur wel heeft gedaan. Dit terwijl de Inspecteur kennelijk beter wist. Immers, in een mail van 21 november 2022 aan de huidige adviseur schrijft mevrouw Laclé dat een tweede pro- forma bezwaar niet mogelijk is en dat aan belanghebbende en/of haar adviseur duidelijk is aangegeven dat als zij het niet eens is met de uitspraken op bezwaar, zij beroep moet instellen. Hoe de ‘uitspraak op bezwaar’ van de Inspecteur precies moet worden gelezen is niet helemaal duidelijk. De Inspecteur gaat inhoudelijk in op de grieven die belanghebbende in haar tweede gemotiveerde bezwaarschrift heeft aangevoerd, maar schrijft onder ‘Beroep’:
      
      
        
          “Indien u zich niet kunt verenigen met de uitspraak, dan kunt u binnen twee maanden na dagtekening van deze uitspraak, beroep aantekenen tegen de niet-ontvankelijkheid bij het Gerecht in Eerste Aanleg. (…)”
        
      
      
      
        Wat daar ook van zij, de Inspecteur had het tweede pro- forma bezwaar moeten doorsturen aan het Gerecht. Door voor de tweede keer ‘uitspraak op bezwaar’ te doen is evenwel niet een nieuwe beroepstermijn gaan lopen, zoals belanghebbende wellicht veronderstelt. Ook indien het op 11 november 2022 ingediende tweede pro- forma bezwaar wordt aangemerkt als beroepschrift, is ruimschoots te laat beroep ingesteld en dient het beroep niet-ontvankelijk te worden verklaard.   
      
      
    
    
      4.8
      
        Met het niet-ontvankelijk verklaren van belanghebbende komt het Gerecht niet toe aan de inhoudelijke argumenten die door partijen zijn aangevoerd.
        Ter zitting van het Gerecht is evenwel door de Inspecteur toegezegd dat voor zover de naheffingsaanslagen 2013, 2014 en 2015 en de daarbij opgelegde boetes tot te hoge bedragen zijn opgelegd, de Inspecteur deze ambtshalve zal verminderen, overeenkomstig de (lagere) bedragen, zoals vermeld op het Excel-overzicht (zie 1.13).
      
      
      
        
          Ten overvloede
        
      
    
    
      4.9
      De naheffingsaanslagen 2013 zijn gedagtekend 31 december 2018, dat wil zeggen op de laatste dag waarop de naheffingsaanslag kan worden opgelegd. Belanghebbende stelt dat de naheffingsaanslagen 2013 zijn ontvangen na 31 december 2018, derhalve na ommekomst van de naheffingstermijn. In dat verband voert belanghebbende aan een schrijven van de Inspecteur van 22 januari 2019 waarin, voor zover van belang, het volgende is vermeld:
      
      
        
          “Hierbij deel ik mede dat u binnenkort naheffingsaanslagen Loonbelasting, premies AOV/AWW en premie AZV zult ontvangen voor de tijdvakken januari 2013 tot en met 2015 als gevolg van het verrichte boekenonderzoek bij uw bedrijf. 
        
      
      
      
        
          De naheffingsaanslagen zijn als volgt vastgesteld:
        
      
      
      
        
          [Gerecht: volgt een opsomming van de na te heffen bedragen voor de jaren 2013, 2014 en 2015, de bedragen van vergrijpboetes 2013, 2014 en 2015 en de bedragen van de naheffingsaanslagen inclusief de vergrijpboetes 2013, 2014 en 2015]. 
        
      
      
      
        
          (…)
        
      
      
      
        
          De betreffende naheffingsaanslagen zult u per middel / per jaar ontvangen.
        
      
      
      
        
          (…).”
        
      
      
    
    
      4.10
      In het onderhavige geval vervalt de bevoegdheid tot het opleggen van een naheffingsaanslag door verloop van vijf jaar na het einde van het kalenderjaar waarin de belastingschuld is ontstaan (art. 16, lid 1 ALB). Ter zitting heeft de Inspecteur nog aangevoerd dat tevens sprake is van kwade trouw, als gevolg waarvan de naheffingstermijn 10 jaar zou bedragen (art. 16, lid 2 ALB). Na vragen van de rechter heeft de Inspecteur evenwel de ‘te kwader-stelling’ uitdrukkelijk en zonder voorbehoud laten vallen. Voor de beoordeling of de naheffingsaanslagen 2013 tijdig zijn opgelegd dient derhalve te worden uitgegaan van een naheffingstermijn van vijf jaar.
      
    
    
      4.11
      Nu belanghebbende betwist dat de naheffingsaanslagen 2013 tijdig zijn ontvangen, rust op Inspecteur de bewijslast aannemelijk te maken dat de naheffingsaanslagen tijdig bekendgemaakt zijn. De Inspecteur heeft ter zake niets aangevoerd, ondanks het feit dat belanghebbende nadrukkelijk aan de orde heeft gesteld, onder verwijzing naar de brief van 22 januari 2019, dat de naheffingsaanslagen 2013 zijn ontvangen na 31 december 2018. 
      
    
    
      4.12
      
        Op basis van de brief van 22 januari 2019 komt het Gerecht tot de conclusie dat de naheffingsaanslagen 2013 buiten de naheffingstermijn zijn opgelegd. Indien belanghebbende tijdig zou zijn opgekomen tegen de te late oplegging van de naheffingsaanslagen 2013, dan zou het Gerecht de aanslagen hebben vernietigd. Nu belanghebbende evenwel niet ontvankelijk is verklaard, is er voor het Gerecht geen rol weggelegd. 
        Het Gerecht heeft ter zitting gepoogd om partijen te bewegen tot een oplossing in de compromissoire sfeer, waarbij de Inspecteur heeft aangegeven daartoe niet bereid te zijn. Het Gerecht geeft de Inspecteur (nogmaals) in overweging het gesprek met belanghebbende te hervatten, mede in het licht van hetgeen is overwogen onder ‘Ten overvloede’. 
      
      
    
  
  
    
      5PROCESKOSTEN EN GRIFFIERECHT
    5. Het Gerecht ziet geen aanleiding voor een vergoeding van de proceskosten en het griffierecht.
    
  
  
    
      6DE BESLISSING
    Het Gerecht:
    
    - verklaart de beroepen tegen de naheffingsaanslagen loonbelasting en premies AOV/AWW en AZV met vergrijpboetes over de jaren 2013 tot en met 2015 niet- ontvankelijk.
    
    
      Deze uitspraak is gegeven door mr. drs. P.A.M. Pijnenburg, rechter, en is uitgesproken op 15 april 2024, in tegenwoordigheid van de griffier M.M.M. Faro MSc.
    
    
    
      De griffier,							De rechter,	
    
    
    
    
      Afschriften zijn per post/ per e-mail op ………………………….. aan partijen verzonden.
    
    
    
      
        HOGER BEROEP
      
      Tegen deze uitspraak kunnen beide partijen binnen twee maanden na de verzenddatum hoger beroep instellen bij:
    
    
    
      
        Het Gemeenschappelijk Hof van Justitie (belastingkamer)
      
      
        J.G. Emanstraat 51
      
      
        Oranjestad
      
      
        Aruba
      
    
    
    
      U wordt verzocht bij het indienen van het beroepschrift het volgende in acht te nemen: 
    
    1. Leg bij het beroepschrift een afschrift over van deze uitspraak; 
    2. Onderteken het beroepschrift en vermeld het volgende: 
    a. de naam en het adres van de indiener,
    b. de dagtekening,
    c. waartegen u in beroep komt, 
    d. waarom u het niet eens bent met deze uitspraak (de gronden van het hoger beroep).
    
    
      Partijen hebben ook de mogelijkheid het ondertekende beroepschrift per e-mail in te dienen bij de griffie van het Gemeenschappelijk Hof van Justitie: 
      
        belastinggriffie@caribjustitia.org.
    
    
    
      Voor het instellen van hoger beroep is het volgende bedrag aan griffierecht verschuldigd:
    
    - natuurlijke personen: 	Afl. 75 
    - personenvennootschappen en rechtspersonen: 	Afl. 300
    
    
  
  
     Onder andere ECLI:NL:HR:2023:41.
  
  
     De mail van [LL] van 21 november 2022 aan de huidige adviseur: “Een tweede pro- forma bezwaar is niet mogelijk en wordt niet aangenomen, Aan uw cliënt en of haar adviseur is duidelijk aangegeven dat als [zij; Gerecht] niet mee eens zijn met de beschikking een beroepschrift moeten indienen binnen de wettelijke termijn van 2 maanden bij het Gerecht in eerste aanleg van Aruba.” 
  
  
     Vgl. ECLI:NL:HR:2020:267.
  
  
     Zie ‘Nadere motivering pro- forma beroep’ van 30 maart 2023, onderdeel 15.