ECLI:NL:OGHACMB:2024:46, Gemeenschappelijk Hof van Justitie van Aruba, Curaçao, Sint Maarten en van Bonaire, Sint Eustatius en Saba, 19-03-2024, CUR2022H00346
Gemeenschappelijk Hof van Justitie van Aruba, Curaçao, Sint Maarten en van Bonaire, Sint Eustatius en Saba — Uitspraak 
Datum: 2024-03-19 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Civiel recht

Samenvatting: Curaçao; tussenvonnis in internationale echtscheiding. Tenuitvoerlegging vonnis UK; Nederlandse/Brits Verdrag tot wederzijdse erkenning en tenuitvoerlegging van vonnissen in burgerlijke zaken van 17 november 1967 niet van toepassing op familierechtelijke geschillen. Artikel 431 lid 2 Rv; toetsing aan Gazprombank-criteria.

Burgerlijke zaken over 2024
    Registratienummers: CUR202003576 – CUR2022H00346
    Uitspraak: 19 maart 2024
    
    
    
      
        GEMEENSCHAPPELIJK HOF VAN JUSTITIE
      
      van Aruba, Curaçao, Sint Maarten en
      van Bonaire, Sint Eustatius en Saba
    
    
    
      V O N N I S
    
    
    
      in de zaak van:
    
    
    
      
        [DE MAN],
      wonende in Portugal,
      appellant, in eerste aanleg gedaagde,
      hierna te noemen: de man,
      gemachtigden: mrs. T.E. Matroos en H.K. Kiripalani,
    
    
    
      tegen
    
    
    
      
        [DE VROUW],
      wonende in het Verenigd Koninkrijk,
      geïntimeerde, in eerste aanleg eiseres, 
      hierna te noemen: de vrouw,
      gemachtigden: mrs. D.M. Douwes en S.H. Barten.
    
    
    
  
  
    
      1Het verloop van de procedure
    
    
      1.1
      Bij op 9 december 2022 ingekomen akte van appel is de man in hoger beroep gekomen van het tussen partijen gewezen en op 31 oktober 2022 uitgesproken vonnis van het Gerecht in eerste aanleg van Curaçao (hierna: het Gerecht).
      
    
    
      1.2
      Bij op 20 januari 2023 ingekomen memorie van grieven, met producties, heeft de man grieven tegen het vonnis aangevoerd en toegelicht. Zijn conclusie strekt ertoe dat het Hof het vonnis zal vernietigen en de vorderingen van de vrouw alsnog zal afwijzen, met veroordeling van de vrouw– uitvoerbaar bij voorraad – in de proceskosten in beide instanties. 
      
    
    
      1.3
      Bij memorie van antwoord, met producties, heeft de vrouw de grieven bestreden. Haar conclusie strekt ertoe dat het Hof het bestreden vonnis zal bevestigen, met veroordeling van de man  in de proceskosten in hoger beroep, met nakosten en rente.
      
    
    
      1.4
      Op 23 januari 2024 heeft een mondelinge behandeling plaatsgevonden. In de zittingszaal van het Hof in Curaçao waren aanwezig namens de man mrs. L.F.F.M. Drissen en H.K. Kiripalani en namens de vrouw mrs. S.H. Barten, J.W. de Groot en L. Tolatzis. Aan beide kanten is gepleit aan de hand van pleitnotities. Aan de zitting hebben via videoverbinding deelgenomen de man en zijn buitenlandse advocaten K. Khatoun, K. Sivanadian en C. Silva, allen bijgestaan door een tolk. 
      
    
    
      1.5
      Voorafgaand aan de zitting zijn door partijen de volgende stukken overgelegd:
      a. namens de man: een e-mailbericht van mr. Drissen van 17 januari 2024 met een link naar pleitnotities (via We Transfer);
      b. namens de vrouw: een e-mailbericht van mr. Barten van donderdag 18 januari 2024 waarin hij protesteert tegen de door mr. Drissen overgelegde pleitnotities (als verkapte conclusie);
      c. namens de vrouw: een e-mailbericht van donderdag 18 januari 2024 met   productie 8:
      d. namens de man: een e-mailbericht van donderdag 18 januari 2024 met producties 18 tot en met 26.
      
    
    
      1.6
      Het Hof heeft bij e-mailbericht van 19 januari 2024 beslist dat de hiervoor sub a genoemde pleitnota wordt geweigerd, dat de spreektijd wordt verlengd en dat mr. Drissen in de gelegenheid zal worden gesteld zijn pleitnota in te korten zodanig dat hij deze binnen de toegestane spreektijd kan voordragen.
      
    
    
      1.7
      Vonnis is gevraagd en bepaald op heden.
      
    
  
  
    
      2De feiten
    
    
      2.1
      Partijen zijn op 5 juni 1969 met elkaar gehuwd in Japan. De vrouw is geboren in China en heeft de Japanse en Portugese nationaliteit. De man is geboren in Irak en heeft de Irakese, Portugese en Britse nationaliteit. 
      
    
    
      2.2
      Na hun huwelijk zijn partijen eerst gaan wonen in Kuwait, daarna zijn zij in 1987 naar het Verenigd Koninkrijk (Londen) verhuisd en in 1994 naar Portugal. Zij hebben de beschikking over huizen onder meer in het Verenigd Koninkrijk en in Portugal.
      
    
    
      2.3
      In 2014 zijn zij gescheiden van elkaar gaan wonen. In 2015 is de vrouw een procedure tegen de man gestart in het Verenigd Koninkrijk, met onder meer een verzoek tot echtscheiding. In die procedure zijn door het High Court twee vonnissen gewezen, op 30 juli 2015 (hierna: het eerste UK-vonnis) en op 12 oktober 2016 (hierna: het tweede UK-vonnis). Het door de man verzochte verlof om in hoger beroep te mogen gaan tegen deze beide vonnissen is afgewezen door het Court of Appeal bij twee aparte beslissingen van 20 maart 2017. 
      
    
  
  
    
      3De procedure bij het Gerecht
    
    
      3.1
      De vrouw heeft verzocht de man te veroordelen tot betaling van GBP 61.559.339 (dan wel de tegenwaarde daarvan in NAf), dat is het bedrag waartoe de man is veroordeeld in het tweede UK-vonnis. Zij heeft gesteld dat deze beslissing voor erkenning in aanmerking komt op grond van artikel 431 lid 2 Rv. De man heeft betwist dat dit vonnis erkend kan worden in Curaçao.  
      
    
    
      3.2
      Bij het bestreden vonnis heeft het Gerecht de vordering van de vrouw toegewezen, met veroordeling van de man in de proceskosten. 
      
    
  
  
    
      4De beoordeling
    
    
      4.1
      Buitenlandse rechterlijke beslissingen zijn alleen in Curaçao uitvoerbaar als een verdrag of wet dat bepaalt; dit volgt uit de artikelen 431 lid 1 Rv jo 985 Rv. Weliswaar zijn Curaçao en het Verenigd Koninkrijk partij bij een verdrag dat de wederzijdse erkenning van vonnissen regelt (het Nederlandse/Britse Verdrag tot wederzijdse erkenning en tenuitvoerlegging van vonnissen in burgerlijke zaken van 17 november 1967), maar dit verdrag is niet van toepassing op vonnissen in familierechtelijke aangelegenheden, zoals beide UK-vonnissen in deze zaak zijn. 
      
    
    
      4.2
      Dit betekent dat artikel 431 lid 2 Rv van toepassing is. In dat kader moet het Hof de vraag beantwoorden of en in hoeverre, gelet op de omstandigheden van dit geval, aan de beslissing van de UK-rechter gezag toekomt, waarbij getoetst moet worden aan de Gazprombank-criteria (zie 4.1 en 4.2 van het bestreden vonnis).
      
    
    
      4.3
      Voor deze beoordeling acht het Hof het noodzakelijk dat de vrouw het verzoek overlegt dat volgens haar advocaten namens haar in januari 2016 is ingediend bij de UK-rechter, zoals ter zitting aangeboden. Indiening van dit stuk kan gebeuren bij akte, waarbij slechts een korte toelichting op het stuk zelf zal worden toegestaan. De man kan daarop reageren bij antwoordakte, waarbij dezelfde beperking geldt. 
      
      
      
        B E S L I S S I N G
      
      
      
        Het Hof:
      
      
      
        verwijst de zaak naar de rolzitting van 23 april 2024 voor akte aan de zijde van de vrouw, waarna de man op een nadere rolzitting een antwoordakte kan nemen; 
      
      
      
        houdt iedere verdere beslissing aan.
      
      
      
      
        Dit vonnis is gewezen door mrs. C.G. ter Veer, E.A. Saleh en E.M. van der Bunt, leden van het Gemeenschappelijk Hof van Justitie van Aruba, Curaçao, Sint Maarten en van Bonaire, Sint Eustatius en Saba en ter openbare terechtzitting van het Hof in Curaçao uitgesproken op 19 maart 2024 in tegenwoordigheid van de griffier.