ECLI:NL:RBMNE:2024:2739, Rechtbank Midden-Nederland, 13-02-2024, 23/974
Rechtbank Midden-Nederland — Uitspraak 
Datum: 2024-02-13 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Bestuursrecht

Samenvatting: verzet gegrond; beroep gegrond; hersteloperatie toeslagen

RECHTBANK MIDDEN-NEDERLAND 
    Zittingsplaats Utrecht
    
    
      Bestuursrecht
    
    
    
      zaaknummer: UTR 23/974-V 
    
    
    uitspraak van de enkelvoudige kamer van 13 februari 2024 op het verzet van 
    
    
      [opposante] , te [woonplaats] , opposante,
    (gemachtigde: mr. D.D. Pietersz). 
    
    
  
  
    Procesverloop
    
    
      Deze uitspraak gaat over het beroep dat opposante heeft ingediend, omdat de Belastingdienst/Toeslagen (verweerder) niet op tijd heeft beslist op haar bezwaar van 
      18 augustus 2022 tegen de definitieve beschikking compensatie kinderopvangtoeslag. 
    
    
    
      In de uitspraak van 19 mei 2023 heeft de rechtbank het beroep gegrond verklaard en onder andere verweerder opgedragen om uiterlijk 1 juli 2024 alsnog een besluit op bezwaar bekend te maken. Opposante is tegen deze uitspraak in verzet gegaan en heeft de rechtbank verzocht om zo spoedig mogelijk uitspraak te doen in verzet.  
    
    
    
  
  
    Overwegingen
    
    1. De rechtbank heeft in de uitspraak van 19 mei 2023 het beroep gegrond verklaard en onder andere verweerder opgedragen om uiterlijk 1 juli 2024 alsnog een besluit op bezwaar bekend te maken. Omdat de rechtbank geen twijfel had over de uitkomst van de zaak, heeft zij de uitspraak gedaan zonder eerst een zitting te houden. Dat mag op grond van artikel 8:54 van de Algemene wet bestuursrecht (Awb). 
    
    2. In deze zaak moet de rechtbank beoordelen of de rechtbank toen terecht heeft geoordeeld dat er geen twijfel over de uitkomst was en dat er dus geen zitting nodig was. 
    De rechtbank kijkt (nog) niet of opposante gelijk heeft met haar beroep. Dat gebeurt pas als de rechtbank van oordeel is dat de uitspraak van de rechtbank van 19 mei 2023 niet juist was. 
    
    
      
        Ten aanzien van het verzet
      
    
    
    3. Volgens opposante is de uitspraak van de rechtbank van 19 mei 2023 niet juist, omdat
    - kort samengevat - hoger beroep is ingesteld tegen de uitspraak van de rechtbank Midden-Nederland en dat hoger beroep tot de vaststelling kan leiden dat de door de rechtbank aan de Uitvoeringsorganisatie Herstel Toeslagen (UHT) gegunde beslistermijnen niet in stand kan blijven. 
    4. De verzetsrechter is het met opposante eens dat de gegunde beslistermijn tot 1 juli 2024, niet in stand kan blijven. Gelet op de zeer grote omvang van de hersteloperatie toeslagen is sprake van een bijzonder geval als bedoeld in artikel 8:55d, derde lid, van de Awb. De rechtbank verwijst naar de uitspraak van de Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State van 23 augustus 2023 (ECLI:NL:RVS:2023:3209). Verweerder moet in beginsel binnen twaalf weken na de datum van het verweerschrift een beslissing op bezwaar bekendmaken. Van deze twaalf weken moeten ten minste zes weken zijn gelegen na de dag van verzending van de uitspraak op het beroep gericht tegen het niet tijdig nemen van een besluit. Omdat sinds de datum van het verweerschrift meer dan zes weken zijn verstreken, zal de rechtbank bepalen dat verweerder binnen zes weken na de dag van verzending van deze uitspraak een besluit op bezwaar moet bekendmaken. Er bestaat geen aanleiding om in dit individuele geval een andere nadere beslistermijn te bepalen.
    5. Dit betekent dat opposante hierover gelijk heeft. Het verzet is dus gegrond en de uitspraak van 19 mei 2023 vervalt (artikel 8:55, lid 9, Awb). 
    
    
      
        Ten aanzien van het beroep
      
    
    
    6. De rechtbank is van oordeel dat nader onderzoek na de zitting niet kan bijdragen aan de beoordeling van de beroepszaak. Partijen zijn niet uitgenodigd voor de zitting over het verzet. Uit het oogpunt van efficiency doet de rechtbank toch uitspraak op het beroep.
    
    7. Nu de beslistermijn hierboven is vastgesteld en er verder geen discussie meer bestaat over het beroep, verklaart de rechtbank het beroep gegrond. De rechtbank bepaalt dat verweerder een dwangsom van € 100,- moet betalen voor elke dag waarmee hij de hiervoor genoemde beslistermijn overschrijdt. Daarbij geldt een maximum van € 15.000,-. 
    
    8. Verweerder heeft de hoogte van de dwangsom niet vastgesteld. De rechtbank doet dit nu alsnog (artikel 8:55c Awb). Omdat er inmiddels al 42 dagen zijn verstreken sinds verweerder in gebreke is, stelt de rechtbank de dwangsom vast op het maximale bedrag, € 1.442,-.
    
    9. Het verzet en het beroep zijn gegrond.
    
    10. De rechtbank veroordeelt verweerder in de door opposante gemaakte proceskosten in verzet. Volgens het Besluit proceskosten bestuursrecht (Bpb) is dit een vast bedrag, omdat opposante een professionele (juridische) hulpverlener heeft ingeschakeld om voor haar een verzetschrift in te dienen. Toegekend wordt € 437,50 (0,5 punt voor het indienen van het verzetschrift, met een waarde per punt van € 875,- en een wegingsfactor van 1).
    
    11. Omdat het beroep gegrond is, krijgt opposante, voor zover verweerder dit nog niet heeft voldaan, ook een vergoeding voor de proceskosten die zij in beroep heeft gemaakt. Verweerder moet die vergoeding betalen. De vergoeding in beroep wordt met toepassing van het Bpb en onder verwijzing naar de uitspraak van deze rechtbank van 4 september 2023 als volgt berekend. De bijstand door een gemachtigde levert 1 punt op (1 punt voor het indienen van het beroepschrift met een waarde per punt van € 875,-), bij een wegingsfactor 0,25. Toegekend in beroep wordt € 218,75. Ook moet verweerder, voor zover dit nog niet is voldaan, het door opposante betaalde griffierecht van € 50,- vergoeden.
    
  
  
    Beslissing
    
    
      De rechtbank:
    
    
    - verklaart het verzet gegrond;
    - verklaart het beroep gegrond;
    - vernietigt het, met een besluit gelijk te stellen, niet tijdig nemen van een besluit;
    - draagt verweerder op uiterlijk zes weken na de dag van verzending van de uitspraak een besluit op bezwaar bekend te maken;
    - bepaalt dat verweerder aan opposante een dwangsom van € 100 moet betalen voor elke dag waarmee hij de hiervoor genoemde termijn overschrijdt, met een maximum van € 15.000,-;
    - veroordeelt verweerder tot betaling van de door opposante gemaakte proceskosten in verzet, tot een bedrag van € 437,50,-;
    - veroordeelt verweerder, voor zover dit nog niet door verweerder is voldaan, tot betaling van de door opposante gemakte proceskosten in beroep, tot een bedrag van € 218,75,-;
    - draagt verweerder op, voor zover dit nog niet door verweerder is voldaan, het door opposante betaalde griffierecht van € 50,- te vergoeden.
    
    
    
      Deze uitspraak is gedaan door mr. R.J.A. Schaaf, rechter, in aanwezigheid van O. Asafiati, griffier. De beslissing is in het openbaar uitgesproken op 13 februari 2024.
    
    
    
    
    
    
      griffier	rechter
    
    
    
      Afschrift verzonden aan partijen op: 
    
    
    
  
  
    Bent u het niet eens met deze uitspraak? 
    Tegen deze uitspraak staat voor zover daarbij is beslist op het verzet geen hoger beroep of verzet open. Als u het niet eens bent met deze uitspraak voor zover daarbij is beslist op het beroep, kunt u een brief sturen naar de Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State waarin u uitlegt waarom u het er niet mee eens bent. Dit heet een beroepschrift. U moet dit beroepschrift indienen binnen 6 weken na de dag waarop deze uitspraak is verzonden. U ziet deze datum hierboven. 
    
  
  
     ECLI:NL:RBMNE:2023:1702.
  
  
     Artikel 8:55, tiende lid, van de Awb.
  
  
     ECLI:NL:RBMNE:2023:4482.