ECLI:NL:OGEAA:2023:172, Gerecht in Eerste Aanleg van Aruba, 11-01-2023, AUA201900530 en AUA2019100007
Gerecht in Eerste Aanleg van Aruba — Uitspraak 
Datum: 2023-01-11 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Civiel recht

Samenvatting: Schuldvordering afgewezen. Vrijwaringszaak.

Vonnis van 11 januari 2023 (bij vervroeging)
    Behorend bij A.R. nrs. AUA201900530 en AUA2019I00007	
    
    
      
        GERECHT IN EERSTE AANLEG VAN ARUBA
      
    
    
    
      VONNIS 
    
    
    
      in de hoofdzaak van:
    
    
    
      de vennootschap naar Nederlands recht Rabohypotheekbank N.V.,
      domicilie kiezend te Aruba, 
      eiseres, 
      hierna: Rabo,
      gemachtigde: mr. M.L.J.J.P. Willems,
    
    
    
      tegen:
    
    
    
      
        [GEDAAGDE],
      wonend te Aruba, 
      gedaagde, 
      hierna: [Gedaagde],
      gemachtigde: mr. J.M.R.F. Scheper,
    
    
    
      					en in de vrijwaringszaak van: 
    
    
    
      
        [EISERES IN VRIJWARING],
      wonend te Aruba, 
      eiseres in vrijwaring, 
      hierna: [Gedaagde, eiseres in vrijwaring],
      gemachtigde: mr. J.M.R.F. Scheper,
    
    
    
      							tegen:
    
    
    
      
        [GEDAAGDE IN VRIJWARING],
      wonend te Aruba,
      gedaagde in vrijwaring,
      hierna: [Gedaagde in vrijwaring],
      gemachtigde: mr. D. Illes.
    
    
    
    
    
  
  
    
      1DE PROCEDURE
    
    
      1.1.
      Het verloop van de procedures in de hoofdzaak en in de vrijwaringszaak blijkt uit:
      
      
        
          in de hoofdzaak
        
      
      - het tussenvonnis van 18 mei 2022;
      - de akte houdende uitlating bewijs van Rabo;
      - de antwoordakte van [gedaagde];
      
      
        
          in de vrijwaringszaak
        
      
      - het tussenvonnis van 18 mei 2022.
      
    
    
      1.2.
      Vonnis in de hoofdzaak en in de vrijwaringszaak is bij vervroeging bepaald op vandaag.
      
    
  
  
    
      2DE VERDERE BEOORDELING
    
    
      
        in de hoofdzaak
      
    
    
    
      2.1.
      Het gerecht handhaaft hetgeen het heeft overwogen en beslist in het tussenvonnis. Bij dit vonnis is Rabo toegelaten te bewijzen dat [gedaagde] de sommatiebrief van 9 maart 2016 heeft ontvangen. Dat kon door het horen van getuigen en/of het in het geding brengen van schriftelijk bewijs. Rabo heeft van geen van die mogelijkheden gebruik gemaakt. Zij heeft geen getuigen doen horen en geen schriftelijk bewijs in het geding gebracht. In plaats daarvan stelt Rabo in haar akte, althans zo begrijpt het gerecht, dat  voorshands moet worden aangenomen dat de sommatiebrief van 9 maart 2016 [gedaagde] heeft bereikt en de vordering van Rabo voor toewijzing gereed ligt. Daarmee heropent Rabo het debat, kennelijk omdat zij het niet eens is met de beslissing in het tussenvonnis, maar dat is een gepasseerd station. De stellingen van partijen zijn al aan bod geweest in de conclusiewisseling. Het gerecht gaat daarom aan de stellingen van Rabo in haar akte  voorbij. 
    
    
      2.2.
      Het gerecht heeft in het tussenvonnis overwogen dat niet kan worden uitgesloten dat de brief [gedaagde] niet heeft bereikt. Het gaat er om dat met een redelijke mate van zekerheid kan worden vastgesteld dat de brief door [gedaagde] is ontvangen. De bewijslast daarvan rust op Rabo. Rabo heeft, hoewel zij daartoe wel was toegelaten, dat bewijs niet geleverd.  Het gerecht gaat er daarom vanuit dat de sommatiebrief van 9 maart 2016 [gedaagde] niet heeft bereikt, hetgeen meebrengt dat de verjaring van de vordering van Rabo op [gedaagde] niet is gestuit en de vordering is verjaard.  
    
    
      2.3.
      Het voorgaande leidt tot de slotsom dat de vordering van Rabo zal worden afgewezen.
    
    
      2.4.
      Als de in het ongelijk gestelde partij moet Rabo de proceskosten van [gedaagde] vergoeden. 
    
    
      2.5.
      
        In het vonnis in het incident is de beslissing over de proceskosten aangehouden totdat in de hoofdzaak is beslist. Het gerecht ziet aanleiding de proceskosten in het incident te compenseren, zoals in de beslissing bepaald. 
        
          in de vrijwaringszaak
        
      
    
    
      2.6.
      Nu de vordering in de hoofdzaak zal worden afgewezen, is gegeven dat de vordering in de vrijwaringzaak ook zal worden afgewezen.
      
    
    
      2.7.
      Als de in het ongelijk gestelde partij zal [eiseres in vrijwaring] de proceskosten van [gedaagde in vrijwaring] moeten vergoeden. Het gerecht begrijpt de stellingen van [eiseres in vrijwaring] zo, dat [gedaagde in vrijwaring] en zij de schuld aan Rabo ieder voor de helft moeten dragen. Bij de bepaling van het belang van de zaak gaat het gerecht daarom uit van de helft van het belang in de hoofdzaak. 
      
    
  
  
    
      3DE BESLISSING
    
    
      Het gerecht:
    
    
    
      
        in de hoofdzaak
      
    
    
    
      3.1.
      wijst de vordering af;
      
    
    
      3.2.
      veroordeelt Rabo in de proceskosten aan de kant van [gedaagde] begroot op                   Afl. 5.000,-- ( 2,5 punten, tarief 7) aan salaris gemachtigde;
      
    
    
      3.3.
      compenseert de proceskosten in het incident aldus dat iedere partij de eigen kosten draagt;
      
      
        
          in de vrijwaringszaak
        
      
      
    
    
      3.4.
      wijst de vordering af;
      
    
    
      3.5.
      veroordeelt [eiseres in vrijwaring] in de proceskosten aan de kant van [gedaagde in vrijwaring] begroot op Afl. 3.000,-- (2 punten, tarief 6) aan salaris gemachtigde.
      
      
        Dit vonnis is gewezen door mr. J.A. van Voorthuizen, rechter, en is bij vervroeging uitgesproken op de  openbare terechtzitting van woensdag 11 januari 2023 in aanwezigheid van de griffier.