ECLI:NL:RBMNE:2024:2873, Rechtbank Midden-Nederland, 08-05-2024, 16/104483-23 (P)
Rechtbank Midden-Nederland — Uitspraak 
Datum: 2024-05-08 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Strafrecht

Samenvatting: Aangever is door de groep van verdachte op het hoofd en het lichaam gestompt en vervolgens hebben zij hem in de gracht gegooid. Vrijspraak poging doodslag. Het dossier bevat te weinig informatie om tot de vaststelling te komen dat de kans dat aangever door de gedragingen van verdachte zou komen te overlijden aanmerkelijk is geweest. Kans is ook niet bewust aanvaard. Veroordeling openlijke geweldpleging. Beroep op noodweer verworpen. Taakstraf 150 uren onvoorwaardelijk met aftrek van voorarrest. Vordering BP: toewijzing gevorderde materiële schade en toewijzing immateriële schade tot €4.000,-. Rekening gehouden met eigen schuld van benadeelde partij.

RECHTBANK MIDDEN-NEDERLAND
    
    
      Strafrecht
      Zittingsplaats Utrecht
    
    
    
      Parketnummer: 16/104483-23 (P)
    
    
    
      
        Vonnis van de meervoudige kamer van 8 mei 2024
      
    
    
    
      in de strafzaak tegen
    
    
    
      
        
          [verdachte] 
         ,
      
      geboren op [2000] te [geboorteplaats] ,
      wonende aan [adres] te [woonplaats] , 	hierna: verdachte. 
    
  
  
    
      1ONDERZOEK TER TERECHTZITTING
    
    
      Dit vonnis is op tegenspraak gewezen naar aanleiding van het onderzoek ter terechtzitting van 20 september 2023 (regie) en 24 april 2024 (inhoudelijke behandeling).
    
    
    
      De rechtbank heeft kennisgenomen van de vordering en standpunten van officier van justitie mr. J.P. Jansen en van hetgeen verdachte en zijn raadsman, mr. M.Ü. Özsüren, advocaat te Harderwijk, alsmede hetgeen de benadeelde partij [slachtoffer] en zijn advocaat, mr. H.A.F.C. Tack te Amsterdam, naar voren hebben gebracht.
    
  
  
    
      2TENLASTELEGGING
    
    
      De tenlastelegging is als bijlage aan dit vonnis gehecht.
    
    
    
      De verdenking komt er, kort en feitelijk weergegeven, op neer dat verdachte:
    
    
    
      
        primair: 
      
      op 27 augustus 2022 te Amersfoort met anderen opzettelijk heeft geprobeerd om [slachtoffer] van het leven te beroven door [slachtoffer]
    
    
      
        tegen het hoofd te stompen, slaan of trappen;
      
      
        tegen het lichaam te stompen, slaan of trappen;
      
      
        in de gracht te gooien;
      
      
        geen hulp te bieden om uit de gracht te komen.
      
    
    
    
      
        subsidiair: dat hij op die datum en in die plaats met dezelfde handelingen openlijk geweld heeft gepleegd tegen [slachtoffer] met enig lichamelijk letsel als gevolg. 
    
    
    
    
    
  
  
    
      3VOORVRAGEN
    
    
      De dagvaarding is geldig, de rechtbank is bevoegd tot kennisneming van het ten laste gelegde, de officier van justitie is ontvankelijk in de vervolging van verdachte en er zijn geen redenen voor schorsing van de vervolging.
    
  
  
    
      4WAARDERING VAN HET BEWIJS
    
    
      4.1
      
        
          Het standpunt van de officier van justitie
        
        De officier van justitie heeft zich op het standpunt gesteld dat het primair ten laste gelegde wettig en overtuigend te bewijzen is.
      
      
    
    
      4.2
      
        
          Het standpunt van de verdediging
        
        De raadsman heeft integrale vrijspraak bepleit van het ten laste gelegde. Daartoe heeft de raadsman zich onder andere op het standpunt gesteld dat verdachte geen van de ten laste gelegde handelingen heeft verricht. De standpunten van de raadsman worden – voor zover van belang bij de beoordeling – besproken in paragraaf 4.3.
      
      
    
    
      4.3
      
        
          Het oordeel van de rechtbank
        
        De rechtbank acht niet wettig en overtuigend bewezen dat verdachte het primair ten laste gelegde heeft begaan en zal verdachte hiervan vrijspreken. Dat licht de rechtbank hieronder (na de bewijsmiddelen) verder toe. Op grond van de bewijsmiddelen komt de rechtbank wel tot een bewezenverklaring van het subsidiair ten laste gelegde feit. Hieronder zal de rechtbank nader uitleggen waarom zij totdat oordeel komt en ingaan op de verweren van de verdediging, voor zover die niet al worden weerlegd door de bewijsmiddelen.
      
      
      
        
          Bewijsmiddelen
          
        
        
          Een proces-verbaal van aangifte van [slachtoffer] van 2 september 2022, voor zover inhoudende:
        
        Op 27 augustus 2022 was ik werkzaam als beveiliger in Amersfoort. Ik zag een groepje jongeren met spullen gooien. Ik liep er naar toe en sprak de jongens er op aan.
      
      
      
        Ik besloot om de jongens te filmen met mijn telefoon. Ik hoorde 1 van de jongens zeggen: 'Laten we alle vier op hem af gaan.' Vervolgens werd ik omsingeld. Ik zag dat jongen 4 [de rechtbank begrijpt: medeverdachte [medeverdachte 1]] naar mij toe kwam en tegenover mij stond. Ik wilde hem 'counteren', maar dat was geen goed idee, omdat ik omsingeld was. Ik kreeg vervolgens direct een harde klap op mijn achterhoofd. Ik werd duizelig en ik voelde direct een harde klap op mijn rechter slaap. Ik zag dat jongen 4 mij een harde klap op mijn linkeroog gaf. Door de harde klap kwam ik ten val. Ik zag de vier jongens allemaal naar mij toe rennen. Ik zag en voelde dat alle jongens mij schopten en sloegen. Ik weet niet meer wie mij sloeg en waar, maar de meeste klappen en schoppen waren op mijn achterhoofd. 
        Ik hoorde 1 van de jongens zeggen: 'Laten we hem in het water duwen.' Ik voelde dat de jongens mij beet pakten en in het water gerold. Gelukkig was ik nog bij kennis, maar wel duizelig. Ik kon met moeite blijven staan in het water. Ik zag dat 1 van de jongens mij filmde met zijn telefoon. 
        Ik werd door omstanders geholpen om uit het water te komen.
      
      
      
        
          Een proces-verbaal van verhoor van getuige [getuige] bij de politie van 7 maart 2023, voor zover inhoudende:
        
        V: Wat is er vervolgens op de Westsingel gebeurd?A: Toen bleef die man maar roepen naar ons en achter ons aan komen en toen zijn ze weer doorgegaan met vechten.
        V: Hoe zag de vechtpartij er uit?A: Wel heftig, ze sloegen aardig hard allemaal.
        V: Omschrijf dat heftig eens?A:Ze sloegen wel hard, er werd volgens mij ook getrapt. V: Wie is ze?A: Allemaal, ook de beveiliger.
        V: Hebben alle 4 de jongens gevochten tegen de beveiliger?A:Ja, dat weet ik zeker.
        V: Waarom was dat heftig voor jou?A:Ze waren echt hard aan slaan, in het gezicht van de beveiliger. Ze hebben geen enkele keer met z'n vieren tegelijk geslagen. Maar ze hebben wel allemaal geslagen.
      
      
      
        
          Een proces-verbaal van verhoor van medeverdachte [medeverdachte 1] bij de politie van 8 maart 2023, voor zover inhoudende:
        
        A: Toen ben ik nog naar die vent toegelopen dat hij moest ophouden met ons achtervolgen. Ik zeg "joh, zou je niet eens weg kunnen gaan alsjeblieft?" Daarna heeft hij mij eerst een douw gegeven, toen heb ik hem een douw gegeven. Toen is hij weer opgestaan, nadat hij was gevallen door mijn duw, en daarna heeft hij mij geslagen en daarna heb ik hem geslagen. Ik neem aan dat jullie weten dat ik met slaan een vuistslag bedoel en niet met de vlakke hand.
        V: Wat kun je hierover verklaren?
        A: Ik zat wel op hem, en ik was hem wel aan het slaan. Samen met [medeverdachte 2] [de rechtbank begrijpt: medeverdachte [medeverdachte 2]], die stond erbij. [medeverdachte 3] [de rechtbank begrijpt: medeverdachte [medeverdachte 3]] kwam er later aan. Hij lag op de grond, je gaat dan ook van je afslaan en toen deed ik dat ook terug.
        V: En wat gebeurde er toen?
        A: Meerdere vuistslagen op zijn borst niet op zijn gezicht. Wel wat tikken in het gezicht.
        V: Met kracht?
        A: Ja, wel met kracht.
        V: Waarom stond de beveiliger niet op? Kon dat wel?
        A: Nee, omdat wij erbij waren. Wij stonden eromheen en daarom kon hij niet weg.
        V: Wie heeft de beveiliger getrapt?
      
      
      
      
        A: Ik weet wel dat er is getrapt maar door wie, weet ik niet. Ik heb wel voeten gezien die trapten, maar ik weet niet van wie die trappen waren.
      
      
      
        
          Een proces-verbaal van verhoor van verdachte bij de politie van 6 maart 2023, voor zover inhoudende:
        
        A: Ik heb hem [de rechtbank begrijpt: aangever] wel in het water geduwd.
        V: Door wie is de beveiliger de gracht in gegooid?
        A: Door ons.
        V: Wie is ons?
        A: Ik, of de andere drie ook hebben geholpen of dat het er maar twee waren weet ik niet precies. Ik in ieder geval.
        V: Op welke wijze heb je hem in de gracht gegooid?
        A: We hebben hem volgens mij bij zijn benen en armen gepakt en de gracht in gegooid.
      
      
      
        
          Bewijsoverwegingen 
        
        
          Feiten en omstandigheden
        
        Op basis van het dossier en het verhandelde ter terechtzitting stelt de rechtbank de volgende feiten en omstandigheden vast. Verdachte is op 27 augustus 2022 samen met medeverdachten uit geweest in Amersfoort. Na het uitgaan ’s-nachts rond 03.00 uur hebben zij op het Lieve Vrouwekerkhof naar eigen zeggen lopen klieren. Daarbij is onder andere met een bezem overgegooid. Hierop heeft aangever de groep van verdachte aangesproken en is een woordenwisseling tussen de groep van verdachte en aangever ontstaan. Voor de rechtbank is niet duidelijk wie vervolgens als eerste een klap heeft uitgedeeld. Wel stelt de rechtbank vast dat over en weer is geslagen en dat verdachte daarbij op de grond terecht is gekomen. De groep van verdachte is vervolgens weggelopen. Aangever is achter de groep aangelopen, heeft de groep gefilmd en heeft daarbij onder andere de woorden “kom dan” geuit. 
      
      
      
        Op basis van de bewijsmiddelen stelt de rechtbank vast dat hierna het volgende heeft plaatsgevonden. Medeverdachte [medeverdachte 1] heeft aangever aangesproken. Hierna hebben medeverdachte [medeverdachte 1] en aangever over en weer naar elkaar geslagen. Ook verdachte en medeverdachten [medeverdachte 2] en [medeverdachte 3] hebben aangever geslagen. Op het moment dat aangever op de grond terechtkwam is medeverdachte [medeverdachte 1] op aangever gaan zitten en heeft hem geslagen en gestompt. Ten minste een van de mannen van de groep van verdachte heeft aangever toen ook getrapt. Vervolgens hebben verdachte en de drie medeverdachten aangever in het water gegooid.
      
      
      
        
          De betrouwbaarheid van de verklaringen
        
        De vaststelling van voornoemde feiten en omstandigheden baseert de rechtbank onder andere op de bij de bewijsmiddelen opgenomen verklaring van [getuige] en de verklaring van verdachte bij het politieverhoor van 6 maart 2024. De verdediging heeft de betrouwbaarheid van deze verklaringen betwist.
      
      
      
        
          De verklaring van [getuige]
        
        De rechtbank acht de verklaring van getuige [getuige] betrouwbaar. Zij is bij de politie duidelijk over het incident. Zij geeft het aan als ze een detail niet meer weet. Dat zij later bij de rechter-commissaris van een aantal gebeurtenissen waarover zij bij de politie heeft verklaard niet meer weet hoe het precies is gegaan, is volgens de rechtbank verklaarbaar door het tijdsverloop. 
        Dat maakt de eerder afgelegde verklaring niet minder betrouwbaar. De verklaring van getuige [getuige] vindt met betrekking tot het trappen bovendien steun in de verklaring van aangever en van medeverdachte [medeverdachte 1] . 
      
      
      
        
          De verklaring van verdachte bij het politieverhoor
        
        De verdediging heeft zich op het standpunt gesteld dat verdachte bij het politieverhoor onder druk heeft verklaard over zijn betrokkenheid. Omdat hij zich nu niets meer kan herinneren van de mishandeling en het in het water gooien door de klap die hij heeft gekregen van verdachte op het Lieve Vrouwekerkhof, is zijn verklaring die hij bij de politie heeft afgelegd onbetrouwbaar en niet bruikbaar voor het bewijs. De rechtbank verwerpt dit verweer. De rechtbank stelt vast dat verdachte bij het politieverhoor van 6 maart 2023 direct uit eigen beweging heeft verklaard dat hij betrokken is geweest bij het in het water gooien van aangever. Verdachte heeft bovendien gedetailleerd verklaard over deze gebeurtenis en de wijze waarop hij aangever in het water heeft gegooid. De rechtbank stelt aldus vast dat aangever door verdachte en de drie medeverdachten in het water is gegooid. Dat medeverdachte [medeverdachte 1] in zijn politieverhoor van 8 maart 2023 heeft verklaard dat verdachte niet betrokken is geweest bij het gooien van aangever in het water, maakt dit niet anders. Medeverdachten [medeverdachte 2] en [medeverdachte 3] hebben immers verklaard dat aangever door alle vier de verdachten in het water is gegooid.
      
      
      
        
          Kwalificatie van het handelen van verdachte
        
        De rechtbank ziet zich voor de vraag gesteld of het handelen van verdachte strafrechtelijk gekwalificeerd moet worden als een poging tot doodslag in vereniging (primair) of als een openlijke geweldpleging (subsidiair). 
      
      
      
        
          Poging tot doodslag: vrijspraak
        
        De rechtbank komt tot het oordeel dat het handelen van verdachte niet kwalificeert als een poging tot doodslag. Bij de beoordeling van de vraag of verdachte zich schuldig heeft gemaakt aan een poging tot doodslag, moet de rechtbank de vraag beantwoorden of verdachte opzet heeft gehad op het overlijden van aangever. Opzet is in de eerste plaats aanwezig indien verdachte ten tijde van zijn handelen de bedoeling had om aangever te doden. Die bedoeling is niet uit het dossier noch uit het onderzoek ter terechtzitting gebleken.  
      
      
      
        Daarnaast is van opzet ook sprake wanneer verdachte met zijn handelen bewust de aanmerkelijke kans heeft aanvaard dat aangever zou komen te overlijden. In dat geval wordt gesproken van voorwaardelijk opzet. Bij het bepalen of voorwaardelijk opzet bij verdachte aanwezig was, zijn drie elementen van belang: (1) de gedraging van verdachte moet de aanmerkelijke kans op een bepaald gevolg – in dit geval het overlijden van aangever – in het leven hebben geroepen, (2) de verdachte was zich bewust van die aanmerkelijke kans, en (3) hij heeft die kans aanvaard (op de koop toegenomen). Of een gedraging de aanmerkelijke kans op een bepaald gevolg in het leven roept, is afhankelijk van de omstandigheden van het geval. In het bijzonder wordt daarbij gekeken naar de aard van de gedraging en de omstandigheden waaronder deze is verricht. Het moet in alle gevallen gaan om een kans die naar algemene ervaringsregels aanmerkelijk is te achten. Hiermee wordt bedoeld een onder de gegeven omstandigheden reële, niet onwaarschijnlijke mogelijkheid. Bij de beantwoording van de (vervolg)vraag of de aanmerkelijke kans door verdachte ook bewust is aanvaard, speelt de gedraging van verdachte eveneens een rol. Bepaalde gedragingen kunnen namelijk naar hun uiterlijke verschijningsvorm worden aangemerkt als zo zeer gericht op een bepaald gevolg dat het – behoudens contra-indicaties – niet anders kan zijn dan dat de dader de aanmerkelijke kans op dat gevolg heeft aanvaard.
      
      
      
        
          Aanmerkelijke kans
        
        De rechtbank stelt voor de vraag of de gedraging van verdachte en de omstandigheden waaronder deze gedraging is verricht de aanmerkelijke kans op het overlijden van aangever in het leven roept het volgende vast. Verdachte en medeverdachten hebben aangever, in een zomermaand, nadat aangever was geslagen en getrapt, vanuit liggende positie op de grond in het water gegooid. De diepte van het water is de rechtbank niet bekend maar aangever kon in het water staan. Aangever is vervolgens redelijk snel door omstanders uit het water geholpen. Op de locatie waar aangever te water is gegaan is de afstand vanaf de kaderand tot aan het water 1 meter. 
        Op basis van deze informatie kan niet vastgesteld worden dat de kans dat aangever door de gedragingen van verdachte zou komen te overlijden, aanmerkelijk is geweest. Het dossier bevat te weinig informatie om tot die vaststelling te komen.
      
      
      
        
          Bewuste aanvaarding
        
        Uit het dossier en het verhandelde ter terechtzitting volgt dat de verdachten aangever nog hebben gefilmd nadat zij hem in het water hebben gegooid. Verdachte en medeverdachten zijn dus niet onmiddellijk weggegaan. De rechtbank is gelet op de uiterlijke verschijningsvorm van deze gedragingen van oordeel dat niet is komen vast te staan dat verdachte de aanmerkelijke kans op het overlijden van aangever – indien deze kans al aanwezig was – bewust heeft aanvaard.
      
      
      
        
          Conclusie
        
        De rechtbank zal verdachte vrijspreken van de primair ten laste gelegde poging doodslag. 
      
      
      
        
          Openlijk geweldpleging: bewezen
        
        Op basis van de bewijsmiddelen acht de rechtbank, het subsidiair ten laste gelegde wettig en overtuigend bewezen.
      
      
      
        De verdediging heeft zich op het standpunt gesteld dat verdachte geen opzet heeft gehad op de ten laste gelegde handelingen. Daartoe heeft de verdediging aangevoerd dat het in het water gooien van aangever de-escalerend was bedoeld. De rechtbank verwerpt dit verweer en overweegt daartoe als volgt. Uit de bewijsmiddelen volgt dat verdachte, ook na het incident op het Lieve Vrouwekerkhof, aangever heeft geslagen en dat aangever toen ook door ten minste een van de mannen van de groep van verdachte, is getrapt. Verdachte heeft vervolgens samen met de drie medeverdachten aangever in het water gegooid. De rechtbank overweegt dat op grond van vaste jurisprudentie het in het water gooien als mishandeling valt te kwalificeren (vgl. HR 9 september 2014, ECLI:HR:2014:2677) en dus als een geweldshandeling. Verdachte heeft door zijn handelen, ook opzet gehad op de handelingen die rechtbank bewezen acht en daaraan een wezenlijke bijdrage geleverd.
      
      
      
        De rechtbank zal verdachte wel partieel vrijspreken van niet bieden van hulp aan aangever om uit het water te komen omdat deze handeling niet kwalificeert als een geweldshandeling. Ook zal de rechtbank verdachte partieel vrijspreken van het toebrengen van letsel. Daartoe overweegt de rechtbank als volgt. Voor een bewezenverklaring van het strafverzwarende onderdeel bij het subsidiair tenlastegelegde is het op grond van vaste jurisprudentie vereist dat verdachte zelf het bewezenverklaarde letsel heeft toegebracht. De rechtbank kan niet vaststellen welke geweldshandeling tot welk letsel bij aangever heeft geleid en zal verdachte daarom partieel vrijspreken van dit onderdeel. 
      
      
      
        
          Conclusie
        
        De rechtbank zal verdachte vrijspreken voor de primair ten laste gelegde poging doodslag en zal verdachte veroordelen voor de subsidiair ten laste gelegde openlijke geweldpleging. 
      
    
  
  
    
      5BEWEZENVERKLARING
    
    
      De rechtbank acht wettig en overtuigend bewezen dat verdachte:
    
    
    
      
        op 27 augustus 2022 te Amersfoort openlijk, te weten op of aan de openbare weg, in vereniging geweld heeft gepleegd tegen een persoon, te weten [slachtoffer] door:
      
    
    
      - die [slachtoffer] meermaals tegen het hoofd te stompen, slaan en trappen en
    
    
      - die [slachtoffer] meermaals tegen het lichaam te stompen, slaan en trappen en
    
    
      - die [slachtoffer] , nadat hij letsel had opgelopen door de geweldshandelingen, in de gracht te gooien.
    
    
    
      Voor zover in het bewezen verklaarde deel van de tenlastelegging taal- en/of schrijffouten voorkomen, zijn deze in de bewezenverklaring verbeterd. Verdachte is daardoor niet in de verdediging geschaad.
    
    
    
      Hetgeen meer of anders ten laste gelegd is niet bewezen. Verdachte wordt hiervan vrijgesproken.
    
  
  
    
      6STRAFBAARHEID VAN HET FEIT
    
    
      6.1
      
        
          Het standpunt van de verdediging
        
        De verdediging heeft zich op het standpunt gesteld dat aan verdachte een geslaagd beroep op noodweer toekomt. 
      
      
    
    
      6.2
      
        
          Het standpunt van de officier van justitie
        
        De officier van justitie heeft zich op het standpunt gesteld dat het beroep op noodweer verworpen dient te worden omdat geen sprake was van een ogenblikkelijke wederrechtelijke aanranding.
      
      
    
    
      6.3
      
        
          Het oordeel van de rechtbank
        
        Een beroep op noodweer kan slagen indien aannemelijk is geworden dat er sprake was van een ogenblikkelijke wederrechtelijke aanranding die was gericht tegen eigen of andermans lijf, eerbaarheid of goed, waartegen verdediging noodzakelijk en geboden is.
      
      
      
        Uit het dossier blijkt dat aangever na de eerste confrontatie op het Lieve Vrouwekerkhof de groep van verdachte achterna liep, “kom dan” toeriep en filmde. Hoewel verdachten aanvankelijk wegliepen, blijkt uit de verklaring van medeverdachte [medeverdachte 1] dat hij op een gegeven moment aangever wilde stoppen en daarom weer de confrontatie met aangever opzocht. Aangever zegt dat vanuit de groep van verdachten toen als eerste is geslagen, waarna hij op de grond belandde. Medeverdachte [medeverdachte 1] zegt dat hij en aangever eerst over en weer sloegen, waarbij de eerste duw en eerste klap van aangever afkomstig waren. 
      
      
      
        Wat hier ook van zij, daarna is aangever op de grond beland en is medeverdachte [medeverdachte 1] op hem gaan zitten en hem veelvuldig met zijn vuisten gaan bewerken. Als er al een ogenblikkelijke wederrechtelijke aanranding door aangever van (een van) verdachte(n) is geweest, dan was die situatie in ieder geval voorbij toen [medeverdachte 1] op aangever zat en aangever aan het slaan was, aangever daarbij werd getrapt en daarna in het water werd gegooid. Daarom faalt het beroep op noodweer. Er is geen omstandigheid aannemelijk geworden die de strafbaarheid van het bewezen verklaarde uitsluit, zodat dit strafbaar is.
      
      
      
        Het bewezen verklaarde levert volgens de wet het volgende strafbare feit op: 
      
      
      
        
          openlijk in vereniging geweld plegen tegen een persoon.
        
      
    
  
  
    
      7STRAFBAARHEID VAN VERDACHTE
    
    
      Er is geen omstandigheid gebleken of aannemelijk geworden die de strafbaarheid van verdachte uitsluit. Verdachte is dan ook strafbaar.
    
  
  
    
      8OPLEGGING VAN STRAF
    
    
      8.1
      
        
          De vordering van de officier van justitie
        
        De officier van justitie heeft gevorderd verdachte ter zake van het door de officier van justitie bewezen geachte te veroordelen tot:
      
      - een gevangenisstraf van 360 dagen, met aftrek van het voorarrest, waarvan een gedeelte van 357 dagen voorwaardelijk met een proeftijd van 3 jaren onder de algemene voorwaarde. 
      - een taakstraf van 240 uren, indien niet of niet naar behoren verricht te vervangen door 120 dagen hechtenis.
      
    
    
      8.2
      
        
          Het standpunt van de verdediging
        
        De verdediging heeft, in het geval van een bewezenverklaring, verzocht om oplegging van een taakstraf voor de duur van 120 uren waarvan 60 uren voorwaardelijk onder de algemene voorwaarde. Daartoe heeft de verdediging aan aangevoerd dat (1) het feit dateert van ruim 1,5 jaar geleden, (2) verdachte een first offender is, (3) aangever de agressor is geweest en (4) verdachte ook letsel heeft opgelopen.
      
      
    
    
      8.3
      
        
          Het oordeel van de rechtbank
        
        Bij het bepalen van de straf heeft de rechtbank rekening gehouden met de ernst van het bewezen verklaarde, de omstandigheden waaronder dit is begaan en de persoon van verdachte, zoals ter terechtzitting is gebleken.
      
      
      
        
          De ernst van het feit en de omstandigheden waaronder het feit is begaan
        
        Verdachte is samen met medeverdachten na een uitgaansavond in conflict gekomen met aangever. Door de groep van verdachte is aangever op het hoofd en het lichaam gestompt, geslagen en getrapt en vervolgens hebben zij hem in de gracht gegooid. Door op deze wijze te handelen heeft verdachte op ontoelaatbare wijze inbreuk gemaakt op de lichamelijke integriteit van het slachtoffer. Verdachte en medeverdachten hebben aangever letsel toegebracht waaronder een hersenschudding. Aangever kampt momenteel nog met de gevolgen daarvan. 
      
      
      
        Dat de gebeurtenis forse impact heeft gehad op aangever en gevoelens van angst heeft veroorzaakt, blijkt ook uit de ter terechtzitting voorgelezen slachtofferverklaring. Een gebeurtenis als deze brengt bovendien in de maatschappij gevoelens van angst en onveiligheid teweeg.
      
      
      
        
          Persoon van de verdachte
        
        De rechtbank heeft kennis genomen van het strafblad van 13 maart 2024. Daaruit blijkt dat verdachte niet eerder is veroordeeld voor een geweldsmisdrijf. Verder heeft de rechtbank acht geslagen op een reclasseringsadvies van 8 december 2023 van Reclassering Nederland, opgesteld door mevrouw L. Hermans, reclasseringsmedewerker. De reclassering adviseert de oplegging van een (deels) voorwaardelijke straf met als bijzondere voorwaarden een meldplicht bij reclassering en de gedragsinterventie training Alcohol en Geweld. Ter terechtzitting is gebleken dat verdachte zijn leven redelijk op orde heeft en sindsdien niet meer met politie en justitie in aanraking is gekomen. Verdachte heeft aangegeven dat hij minder vaak uitgaat en dat hij, naast zijn fulltime baan, de zorg voor zijn oma en moeder draagt. 
      
      
      
        
          De straf
        
        Bij het bepalen van de hoogte van de straf heeft de rechtbank de oriëntatiepunten voor straftoemeting van het LOVS als uitgangspunt genomen. Deze oriëntatiepunten gaan voor een openlijke geweldpleging met enig lichamelijk letsel als gevolg uit van een taakstraf voor de duur van 150 uren. De rechtbank is van oordeel dat een straf conform deze oriëntatiepunten en gezien de gevolgen bij aangever ook passend en geboden is. De rechtbank zal verdachte veroordelen tot een onvoorwaardelijke taakstraf voor de duur van 150 uren met aftrek van de periode dat verdachte in verzekering heeft gezeten.
      
      
      
        In de persoonlijke omstandigheden van verdachte ziet de rechtbank, gelet op de ernst van het feiten, geen reden om de straf te matigen of een deel van de straf voorwaardelijk op te leggen. De rechtbank komt tot een andere bewezenverklaring dan de officier van justitie (openlijke geweldpleging en niet poging tot doodslag) en legt dus een lagere straf op dan geëist.
      
    
  
  
    
      9BENADEELDE PARTIJ
    
    
      
        [slachtoffer] heeft zich als benadeelde partij in het geding gevoegd en vordert een bedrag van € 18.173,90 met oplegging van de wettelijke rente en de schadevergoedingsmaatregel. Tevens wordt verzocht om de verdachten hoofdelijk aansprakelijk te stellen. Het gevorderde bedrag bestaat uit € 673,90 materiële schade en € 17.500 immateriële schade, ten gevolge van het aan verdachte ten laste gelegde feit. Verzocht is om aan immateriële schade nu een bedrag van € 7.500,- toe te wijzen en voor het overige niet-ontvankelijk te verklaren.
    
    
    
      9.1
      
        
          Het standpunt van de officier van justitie
        
        De officier van justitie heeft gevorderd de vordering wat voor wat betreft de materiële schade geheel toe te wijzen en voor wat betreft de immateriële schade te matigen tot een bedrag van € 5.000,-. Daarbij heeft de officier van justitie gevorderd dat de vordering hoofdelijk wordt toegewezen met toepassing van de wettelijke rente en oplegging van de schadevergoedingsmaatregel. 
      
      
      
      
      
    
    
      9.2
      
        
          Het standpunt van de verdediging
        
        De verdediging heeft primair verzocht om de benadeelde partij niet-ontvankelijk te verklaren omdat de vordering laat is ingediend en de behandeling van de vordering een onevenredige belasting van het strafproces oplevert. Subsidiair heeft de verdediging zich ten aanzien van de materiële schade op het standpunt gesteld dat uit de overlegde betalingsregelingen het causale verband tussen het feit en de geleden schade niet blijkt. Met een beroep op de eigen schuld van de benadeelde partij heeft de verdediging verzocht de gevorderde immateriële schade te matigen.
      
      
    
    
      9.3
      
        
          Het oordeel van de rechtbank
        
        
          Ontvankelijkheid van de vordering
        
        De rechtbank overweegt dat artikel 51g lid 3 van het Wetboek van Strafrecht voorschrijft dat de benadeelde partij tot aan het requisitoir door de officier van justitie een vordering kan indienen. Hoewel het wenselijk is dat een vordering eerder dan enkele werkdagen voorafgaand de zitting wordt ingediend, zal de rechtbank de benadeelde partij niet vanwege het late indienen in het geheel niet-ontvankelijk verklaren. De vordering is eenvoudig van aard en de datum van indiening heeft er niet toe geleid dat er geen inhoudelijk debat heeft kunnen plaatsvinden over de vordering.
      
      
      
        
          Materiële schade
        
        De rechtbank overweegt dat bij de vordering verklaringen van het ziekenhuis en afspraakbevestigingen van de psycholoog zijn overgelegd. Daarmee is voldoende onderbouwd dat de schade bestaande uit het eigen risico 2023 en 2024 rechtstreekse schade is als gevolg van het bewezen verklaarde. Dit gevorderde bedrag van € 673,90 komt voor vergoeding in aanmerking.
      
      
      
        
          Immateriële schade
        
        De rechtbank stelt vast dat de benadeelde partij als gevolg van het bewezen verklaarde letsel heeft opgelopen. Dit letsel vormt de grondslag voor toewijzing van gevorderde immateriële schade. Het letsel bestond uit blauwe plekken, schrammen en een hersenschudding. De benadeelde partij kampt momenteel nog met de gevolgen van de hersenschudding. Bij hem is het postcommotioneel syndroom vastgesteld en hierdoor is hij belemmerd in zijn functioneren. Voorts is gebleken dat de benadeelde partij naar aanleiding van het feit gesprekken met een psycholoog heeft gevoerd. Gelet op de uit het dossier gebleken feiten en omstandigheden en toekenning van schadevergoedingen in vergelijkbare zaken, vindt de rechtbank toewijzing tot een bedrag van € 4.000,- billijk. 
      
      
      
        
          Eigen schuld
        
        De rechtbank overweegt dat voorafgaand aan de bewezenverklaarde feiten tussen de groep van verdachte en aangever over en weer is geslagen. De groep van verdachte is vervolgens weggelopen. Aangever heeft de groep toen gevolgd, gefilmd en daarbij onder andere “kom dan” geroepen. De rechtbank is gelet hierop van oordeel dat de benadeelde partij enig aandeel heeft gehad in de ontstane schade. Om die reden zal de rechtbank het bedrag dat zij toewijst matigen met 25%.
      
      
      
      
      
      
      
        
          Conclusie
        
        De rechtbank zal de vordering tot het bedrag van € 3.505,43 toewijzen (75% van € 4.673,90), te vermeerderen met de gevorderde wettelijke rente vanaf 27 augustus 2022 tot de dag van volledige betaling. 
      
      
      
        De rechtbank zal de vordering van de benadeelde partij [slachtoffer] voor wat betreft het meer gevorderde niet-ontvankelijk verklaren en bepalen dat de vordering voor dat deel kan worden aangebracht bij de burgerlijke rechter.
      
      
      
        
          Hoofdelijke aansprakelijkheid
        
        Verdachte is voor de schade, voor zover toegewezen, naar burgerlijk recht met zijn mededaders hoofdelijk aansprakelijk. Dit betekent dat verdachte tegenover de benadeelde partij voor dat hele bedrag aansprakelijk is. 
      
      
      
        
          Schadevergoedingsmaatregel
        
        Als extra waarborg voor betaling zal de rechtbank ten behoeve van [slachtoffer] aan verdachte de verplichting opleggen tot betaling aan de Staat van het bedrag van € 3.505,43, te vermeerderen met de gevorderde wettelijke rente vanaf 27 augustus 2022 tot de dag van volledige betaling. Als door verdachte niet wordt betaald, zal deze verplichting worden aangevuld met 45 dagen gijzeling, waarbij toepassing van de gijzeling de betalingsverplichting niet opheft.
        De betaling die is gedaan aan de Staat wordt op de verplichting tot betaling aan de benadeelde partij [slachtoffer] in mindering gebracht. Dit geldt andersom ook indien betaling is gedaan aan de benadeelde partij.
      
    
  
  
    
      10TOEPASSELIJKE WETTELIJKE VOORSCHRIFTEN
    
    
      De beslissing berust op de artikelen 9, 22c, 22d, 36f, 141 van het Wetboek van Strafrecht, zoals de artikelen luidden ten tijde van het bewezen verklaarde.
    
  
  
    
      11BESLISSING
    
    
      De rechtbank:
    
    
    
      
        Vrijspraak
      
    
    - verklaart het primair ten laste gelegde niet bewezen en spreekt verdachte daarvan vrij; 
    
    
      
        Bewezenverklaring
      
    
    - verklaart het subsidiair ten laste gelegde bewezen zoals hiervoor in rubriek 5 is vermeld;
    - verklaart het meer of anders ten laste gelegde niet bewezen en spreekt verdachte daarvan vrij; 
    
    
      
        Strafbaarheid
      
    
    - verklaart het bewezen verklaarde strafbaar en kwalificeert dit zoals hiervoor in rubriek 6 is vermeld; 
    - verklaart verdachte strafbaar; 
    
    
    
      
        Oplegging straf
      
    
    - veroordeelt verdachte tot een taakstraf van 150 uren;
    - beveelt dat voor het geval verdachte de taakstraf niet of niet naar behoren verricht de taakstraf wordt vervangen door 75 dagen hechtenis; 
    - bepaalt dat de tijd, door verdachte vóór de tenuitvoerlegging van deze uitspraak in verzekering doorgebracht, bij de tenuitvoerlegging van de taakstraf in mindering zal worden gebracht, berekend naar de maatstaf van 2 uren taakstraf; 
    
    
      
        Benadeelde partij
      
    
    
      
        wijst de vordering van [slachtoffer] toe tot een bedrag van € 3.505,43; 
      
      
        veroordeelt verdachte hoofdelijk tot betaling aan [slachtoffer] van het toegewezen bedrag, vermeerderd met de wettelijke rente vanaf 27 augustus 2022 tot de dag van de algehele voldoening, met dien verstande dat indien en voor zover reeds door een ander/anderen (gedeeltelijk) is betaald, verdachte (in zoverre) van deze verplichting zal zijn bevrijd; 
      
      
        verklaart [slachtoffer] voor wat betreft het meer gevorderde niet-ontvankelijk in de vordering en bepaalt dat de vordering voor dat deel kan worden aangebracht bij de burgerlijke rechter; 
      
      
        legt verdachte de hoofdelijke verplichting op ten behoeve van [slachtoffer] aan de Staat € 3.505,43 te betalen, vermeerderd met de wettelijke rente vanaf 27 augustus 2022 tot de dag van de volledige betaling, bij niet betaling aan te vullen met 45 dagen gijzeling;
      
      
        bepaalt dat verdachte van zijn verplichting tot het vergoeden van schade is bevrijd als hij en/of (een van) zijn mededader(s) op een van de hiervoor beschreven manieren de schade aan de benadeelde dan wel aan de Staat heeft vergoed.
      
    
    
    
    
      Dit vonnis is gewezen door mr. L.M.G. de Weerd, voorzitter, mrs. J.P. Killian en O. Böhmer, rechters, in tegenwoordigheid van mr. L.M. van Bemmelen, griffier, en is uitgesproken op de openbare terechtzitting van 8 mei 2024.
    
    
    
      De griffier is buiten staat dit vonnis mede te ondertekenen.
    
    
    
    
      
        Bijlage: de tenlastelegging
      
    
    
    
      Aan verdachte wordt ten laste gelegd dat: 
    
    
    
      hij op of omstreeks 27 augustus 2022 te Amersfoort, althans in Nederland, tezamen en in vereniging met een of meer anderen, althans alleen, ter uitvoering van het door verdachte en/of zijn mededader(s) voorgenomen misdrijf om [slachtoffer] opzettelijk van het leven te beroven, door:
    
    - die [slachtoffer] één of meermaals tegen het hoofd te hebben gestompt, geslagen en/of getrapt en/of
    - die [slachtoffer] één of meermaals tegen het lichaam te hebben gestompt, geslagen en/of getrapt en/of
    - die [slachtoffer] , nadat hij letsel had opgelopen door de geweldshandelingen, in de gracht te hebben gegooid en/of gerold en/of
    - die [slachtoffer] geen hulp te hebben geboden om uit de gracht te komen, terwijl [slachtoffer] geen mogelijkheid had om hier zelfstandig uit te komen en ten tijde van het te water komen misselijk en/of duizelig was terwijl de uitvoering van dat voorgenomen misdrijf niet is voltooid;
    ( art 287 Wetboek van Strafrecht, art 45 lid 1 Wetboek van Strafrecht, art 47 lid 1 ahf/sub 1 Wetboek van Strafrecht )
    
    
      subsidiair althans, indien het vorenstaande niet tot een veroordeling mocht of zou kunnen leiden:
    
    
    
      hij op of omstreeks 27 augustus 2022 te Amersfoort, althans in Nederland, openlijk, te weten bij de kruising tussen de Westsingel en de Molenstraat, in elk geval op of aan de openbare weg en/of op een voor het publiek toegankelijke plaats, in vereniging geweld heeft gepleegd tegen een persoon, te weten [slachtoffer] door:
    
    - die [slachtoffer] één of meermaals tegen het hoofd te stompen, slaan en/of trappen en/of
    - die [slachtoffer] één of meermaals tegen het lichaam te stompen, slaan en/of trappen en/of
    - die [slachtoffer] , nadat hij letsel had opgelopen door de geweldshandelingen, in de gracht te gooien en/of rollen en/of
    - die [slachtoffer] geen hulp te bieden om uit de gracht te komen, terwijl [slachtoffer] geen mogelijkheid had om hier zelfstandig uit te komen en ten tijde van het te water komen misselijk en/of duizelig was terwijl dit door hem gepleegde geweld enig lichamelijk letsel, te weten een hersenschudding, een gekneusde/gezwollen neus, een gezwollen en blauw oog en/of een gekneusde heup en knie, voor die [slachtoffer] ten gevolge heeft gehad;
    ( art 141 lid 1 Wetboek van Strafrecht, art 141 lid 2 ahf/sub 1 Wetboek van Strafrecht)
    
    
  
  
     Wanneer hierna wordt verwezen naar paginanummers betreft dit pagina’s van op ambtseed of ambtsbelofte opgemaakte processen-verbaal. Deze processen-verbaal zijn als bijlagen opgenomen bij het in de wettelijke vorm opgemaakte proces-verbaal van 17 april 2023, genummerd PL0900-2022251421, opgemaakt door politie Midden-Nederland, doorgenummerd 1 tot en met 453. Tenzij anders vermeld, zijn dit processen-verbaal in de wettelijke vorm opgemaakt door daartoe bevoegde opsporingsambtenaren.
  
  
     Pagina 28.
  
  
     Pagina 29.
  
  
     Pagina 140.
  
  
     Pagina 141.
  
  
     Pagina 223.
  
  
     Pagina 224.
  
  
     Pagina 225.
  
  
     Pagina 257.
  
  
     Pagina 259.