ECLI:NL:RBGEL:2024:1567, Rechtbank Gelderland, 20-03-2024, C/05/418861 / HA ZA 23-204
Rechtbank Gelderland — Uitspraak 
Datum: 2024-03-20 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Civiel recht

Samenvatting: De zaak gaat om het volgende. SMB is in 2016 met In Summa in contact gekomen voor het sluiten van een licentieovereenkomst voor het softwareprogramma XFlow.  SMB heeft de licentieovereenkomst gesloten en heeft daarnaast overeenkomsten gesloten voor onderhoud en ondersteuning voor dat programma. Het programma XFlow voldoet volgens SMB niet aan haar verwachtingen. SMB, die Simuleon aanmerkt als de rechtsopvolgster van In Summa, heeft de licentieovereenkomst en de overeenkomsten voor onderhoud en ondersteuning buitengerechtelijk vernietigd op grond van dwaling. De rechtbank oordeelt dat SMB geen vordering heeft op Simuleon. SMB heeft de verkeerde partij in rechte betrokken.

vonnis
    RECHTBANK GELDERLAND
    
    
      Team kanton en handelsrecht
    
    
    
      Zittingsplaats Arnhem
    
    
    
      zaaknummer / rolnummer: C/05/418861 / HA ZA 23-204
    
    
    
      
        Vonnis in verzet van 20 maart 2024
      
    
    
    
      in de zaak van
    
    
    
      de besloten vennootschap met beperkte aansprakelijkheid
      
        
          [eiser]
        ,
      gevestigd te [vestigingsplaats] ,
      eiseres,
      gedaagde in het verzet,
      advocaat mr. R.G. Varkevisser te Groningen,
    
    
    
      tegen
    
    
    
      de besloten vennootschap met beperkte aansprakelijkheid
      
        SIMULEON B.V.,
      voorheen gevestigd te Bruchem, gemeente Zaltbommel, thans gevestigd te's-Hertogenbosch,
      gedaagde,
      eiseres in het verzet,
      advocaat mr. R.W. de Bruin te Enschede.
    
    
    
    
      Partijen zullen hierna [eiser] en Simuleon genoemd worden.
    
    
  
  
    
      1De procedure
    
      1.1.
      Het verloop van de procedure blijkt uit:
      
        
          het tussenvonnis van 2 augustus 2023
        
        
          het proces-verbaal van mondelinge behandeling van 8 november 2023. 
        
      
      
    
    
      1.2.
      Ten slotte is vonnis bepaald.
      
    
  
  
    
      2Waar de zaak over gaat
    
      2.1.
      De zaak gaat om het volgende. [eiser] is in 2016 met [betrokkene] in contact gekomen voor het sluiten van een licentieovereenkomst voor het softwareprogramma XFlow. Met dit door Nex Limit ontwikkelde programma zou het mogelijk moeten zijn om de stroming rond een scheepsromp te kunnen berekenen. [eiser] heeft de licentieovereenkomst gesloten en heeft daarnaast overeenkomsten gesloten voor onderhoud en ondersteuning voor dat programma. Het programma XFlow voldoet volgens [eiser] niet aan haar verwachtingen. [eiser] , die Simuleon aanmerkt als de rechtsopvolgster van [betrokkene] , heeft de licentieovereenkomst en de overeenkomsten voor onderhoud en ondersteuning buitengerechtelijk vernietigd op grond van dwaling.
      
    
    
      2.2.
      
        [eiser] vordert in deze procedure primair dat de rechtbank voor recht zal verklaren dat de licentieovereenkomst en de overeenkomsten voor onderhoud en ondersteuning buitengerechtelijk zijn vernietigd, subsidiair dat de rechtbank deze overeenkomsten alsnog zal vernietigen. Daarnaast vordert zij Simuleon te veroordelen om de bedragen die zij heeft betaald in het kader van de licentieovereenkomst en de overeenkomsten voor onderhoud en ondersteuning ad in totaal € 72.619,75 aan haar te voldoen, vermeerderd met rente. Ook vordert zij een bedrag aan buitengerechtelijke kosten en de veroordeling van Simuleon in de proceskosten.
      
    
    
      2.3.
      
        De rechtbank heeft de vorderingen van [eiser] bij verstek toegewezen. 
        Simuleon is tegen dat vonnis in verzet gegaan en vordert dat de rechtbank het verstekvonnis zal vernietigen.   
      
      
      
    
  
  
    
      3De beoordeling
    
      3.1.
      Het verzet is tijdig en op de juiste wijze ingesteld, zodat Simuleon in zoverre in haar verzet kan worden ontvangen.
      
    
    
      3.2.
      
        De eerste vraag die in de onderhavige zaak voorligt is of Simuleon de (rechtsopvolger van de) contractuele wederpartij is van [eiser] . 
        
          [eiser] stelt dat zij in eerste instantie een licentieovereenkomst en overeenkomsten voor onderhoud en ondersteuning voor het softwareprogramma XFlow heeft gesloten met 
        
          [betrokkene] en dat Simuleon de rechtsopvolger is van [betrokkene] .
        Simuleon betwist dat [eiser] bedoelde overeenkomsten in eerste instantie heeft gesloten met [betrokkene] . Zij stelt dat [betrokkene] bij het aangaan van de overeenkomsten als agent van Next Limit is opgetreden en dat [eiser] deze overeenkomsten dan ook heeft gesloten met Next Limit, dat later is overgenomen door Dassault Systèmes SE (hierna: Dassault). Simuleon bestrijdt tevens dat zij de rechtsopvolger is van [betrokkene] . 
      
      
    
    
      3.3.
      De rechtbank stelt voorop dat het antwoord op de vraag of iemand jegens een ander bij het sluiten van een overeenkomst in eigen naam - dat wil zeggen als wederpartij van die ander - is opgetreden, afhangt van hetgeen hij en die ander daaromtrent jegens elkander hebben verklaard en over en weer uit elkaars verklaringen en gedragingen hebben afgeleid en mochten afleiden.
      
    
    
      3.4.
      Vast staat dat [betrokkene] in 2016 op verzoek van [eiser] twee offertes heeft uitgebracht voor een licentieovereenkomst en overeenkomsten voor onderhoud en ondersteuning voor het softwareprogramma XFlow dat - in samenwerking met MSC Software Co.- is ontwikkeld door Next Limit.
    
    
      3.5.
      
        In de laatste offerte van 6 juni 2016 staat op bladzijde 5 een inleiding waarin onder meer het volgende staat:
        “[betrokkene] Innovation is agent of NextLimit – Xflow for the Benelux, covering all the customers in the Benelux. As such we work closely with NextLimit.”Op het briefpapier van deze offerte staat op iedere bladzijde bovenaan: “[betrokkene] Innovation” en onderaan: “Next Limit Technologies”.  
      
      
    
    
      3.6.
      
        
          [eiser] heeft op 14 juni 2016 naar aanleiding van deze offerte een “XFLOW SOFTWARE END USER LICENCE AGREEMENT” gesloten. Op de eerste bladzijde van deze overeenkomst staat prominent afgedrukt: “XFLOW”.   Verder staat onder “BUYER/PURCHASER INFORMATION”: “Buyer name: [betrokkene] Innovation” alsmede: ”Relationship to Client: Reseller”Op de achterzijde van de eerste bladzijde staat onder meer: “This XFlow Software End User License Agreement (…) is entered  by and between Next Limit Dynamics S.L. (…) and you (Customer or End User) (…) 
        
          2 DEFINITIONS.
          
          2.1 “Authorized Reseller” means a reseller or distributor authorized by Next Limit to market, distribute and/or support the Software.(…)
          
          3 GRANT OF LICENSE.
          
          Upon Next Limit s  acceptance of Customer’s Order Schedule Next Limit grants to Customer and Customer accepts from Next Limit, a non-exclusive, non transferable license to use the Software specified in the Order Schedule (…)”.
        
      
    
    
      3.7.
      
        Naar het oordeel van de rechtbank heeft [betrokkene] zich in haar offerte naar [eiser] toe gepresenteerd als agent van Next Limit. Uit de opmaak en inhoud van de vervolgens door [eiser] gesloten licentieovereenkomst komt duidelijk naar voren dat [eiser] deze overeenkomst heeft gesloten met Next Limit. Tegen deze achtergrond komt aan het feit dat op de eerste bladzijde van de overeenkomst [betrokkene] als “Buyer” en “Reseller” staat vermeld in deze onvoldoende betekenis toe. Evenmin is van belang dat de overeenkomst niet (mede) is ondertekend door Next Limit omdat [betrokkene] zich naar [eiser] toe heeft gepresenteerd als agent van Next Limit. [betrokkene] kan in eigen naam als agent van Next Limit immers een overeenkomst sluiten namens Next Limit, zonder dat [betrokkene] daarmee contractspartij wordt van [eiser] . Dit wordt niet anders doordat in de overeenkomst van 
        14 juni 2016 niet staat dat [betrokkene] Next Limit vertegenwoordigt. Dat moet voor [eiser] immers duidelijk zijn geweest uit de wijze waarop [betrokkene] zich in haar offerte naar [eiser] toe heeft gepresenteerd. Van feiten of omstandigheden waaruit volgt dat [betrokkene] zich voor of bij het aangaan van de overeenkomsten mondeling, in afwijking van de hiervoor genoemde schriftelijke presentatie, jegens [eiser] niet als agent maar als contractspartij heeft gepresenteerd is niet gebleken, zodat aan de schriftelijke communicatie doorslaggevende betekenis toekomt.     
      
      
    
    
      3.8.
      Maar ook indien dit anders zou zijn en de licentieovereenkomst en de overeenkomsten voor onderhoud en ondersteuning voor het softwareprogramma XFlow door [eiser] in 2016 zouden zijn gesloten met [betrokkene] , kan dit [eiser] niet baten. [eiser] stelt weliswaar dat in 2018 de overeenkomsten tussen haar en [betrokkene] door [betrokkene] zijn overgedragen aan Simuleon, maar Simuleon bestrijdt dat dit het geval is geweest. 
      
    
    
      3.9.
      Simuleon betwist aldus dat zij de rechtsopvolger van [betrokkene] is. Simuleon voert daartoe het volgende aan. Dassault heeft -nadat Next Limit had overgenomen- aan [eiser] ter zake van de XFlow software en dienstverlening een overeenkomst aangeboden. [eiser] heeft die overeenkomst aanvaard door acceptatie van het End User Order Form (EUOF), waarin wordt overeengekomen dat de Customer License and Online Services Agreement (CLOSA) tussen [eiser] en Dassault van toepassing zal zijn. Hiermee is de tussen [eiser] en Next Limit gesloten licentieovereenkomst en de onderhoudsovereenkomst overgegaan op Dassault. Ter zitting voegt Simuleon daar nog aan  toe dat zij [betrokkene] niet heeft overgenomen en dat Dassault de relatie met [betrokkene] heeft beëindigd en dat zij, Simuleon, toen vertegenwoordiger van Dassault in Nederland is geworden. 
      
    
    
      3.10.
      
        
          [eiser] betwist niet dat zij het EUOF op 25 juni 2018 heeft ondertekend, maar zij betwist de gevolgtrekking die Simuleon daaruit trekt. [eiser] citeert in haar conclusie van antwoord in het incident de volgende passages uit de EUOF (waarin met “Distributor” Simuleon wordt bedoeld en met “Customer” [eiser] wordt bedoeld):
        
          “By duly signing and submitting to Distributor this End-User Order Form,
        
        
          Customer acknowledges and agrees that (i) the DS Offerings as described herein are
        
        
          ordered by Customer from Distributor pursuant to a binding purchase order (ii) the terms and
        
        
          conditions of the CLOSA (indirect) -- Europe Middle East & Africa- - V12. 1 (“Agreement”) with DS (Dassault Systèmes SE), including without limitation any terms that are published on a website that is referenced in the Agreement, are hereby irrevocably and unconditionally accepted by Customer, (iii) the conclusion of the Agreement is subject to final acceptance by DS, and (iv) Distributor is not acting as an agent of any DS Group company.
        
      
      
      
        
          As set forth in the distribution agreement in effect with Distributor, by submitting this End-User
        
        
          Order Form to DS. Distributor acknowledges and agrees that, if Customer has agreed to
        
        
          novation of all Legacy License Agreements by selecting “Yes” above, Distributor also agrees to such novation of those Legacy License Agreements to which it was a party.”
        
      
      
    
    
      3.11.
      Naar het oordeel van de rechtbank volgt uit de hiervoor geciteerde passages niet dat indien de “Customer” akkoord gaat met het aanbod van Dassault tot vernieuwing van de licentieovereenkomst Simuleon als “distributor” mede partij is geworden bij de tussen [eiser] en Dassault gesloten licentieovereenkomst. Simuleon is in deze niet méér dan een door Dassault “authorized service provider as specified in the DS Support Services policies” als bedoeld in artikel 3 van de CLOSA.    
      
    
    
      3.12.
      
        [eiser] verwijst nog naar de in 2018, 2019 en 2020 door haar met Simuleon gesloten overeenkomsten tot onderhoud en ondersteuning voor het software programma XFlow. Voor zover [eiser] heeft bedoeld dit te stellen betekent dit echter nog niet dat Simuleon de rechtsopvolger van [betrokkene] is geworden, noch met betrekking tot de licentieovereenkomst voor het XFlow softwareprogramma noch met betrekking tot de overeenkomsten voor onderhoud en ondersteuning van dit softwareprogramma. 
      
    
    
      3.13.
      
        De rechtbank merkt nog op dat [eiser] weliswaar stelt dat [betrokkene] haar rechtsverhouding tot [eiser] door middel van contractsoverneming op grond van 
        artikel 6:159 lid 1 BW heeft overgedragen aan Simuleon, maar nu de daarvoor in artikel 6:159 lid BW vereiste akte tussen [betrokkene] en Simuleon ontbreekt, is niet komen vast te staan dat contractsoverneming heeft plaatsgevonden.    
      
    
    
      3.14.
      Omdat [eiser] aan haar vorderingen ten grondslag legt dat zij heeft gedwaald bij het sluiten van de licentieovereenkomst, heeft zij gelet op het voorgaande ter zake dan ook geen vordering op Simuleon. [eiser] stelt niet dat zij ook heeft gedwaald bij het sluiten van de overeenkomsten voor onderhoud en ondersteuning van het softwareprogramma XFlow met Simuleon. [eiser] stelt niet méér dan dat de licentieovereenkomst en de overeenkomsten voor onderhoud en ondersteuning feitelijk en economisch zozeer met elkaar zijn verbonden dat de vernietiging van de licentieovereenkomst noodzakelijkerwijs ook de vernietiging van de overeenkomsten voor ondersteuning met zich brengt.
      
    
    
      3.15.
      Uit het vorenstaande volgt dat [eiser] geen vordering heeft op Simuleon.Dit betekent dat het vonnis van de rechtbank van 29 maart 2023 zal worden vernietigd. Desgevraagd heeft Simuleon ter zitting -zakelijke weergegeven- verklaard dat met het petitum in de verzetdagvaarding tevens is bedoeld dat zij vordert dat de rechtbank na vernietiging van het vonnis de vorderingen van [eiser] alsnog zal afwijzen. [eiser] heeft tegen die verduidelijking van de eis in verzet niet geprotesteerd en die eis gelet op haar verweer kennelijk ook zo opgevat, zodat de rechtbank dienovereenkomstig zal beslissen.     
    
    
      3.16.
      
        
          [eiser] zal als de in het ongelijk gestelde partij in de kosten van de verstek- en verzetprocedure worden verwezen. De kosten van het betekenen van het verstekvonnis en van het uitbrengen van de verzetdagvaarding zullen echter op grond van het bepaalde in artikel 141 Rv voor rekening van Simuleon komen c.q. blijven, omdat deze kosten een gevolg zijn van het feit dat Simuleon in eerste instantie niet is verschenen.
        De rechtbank heeft in het procesdossier geen exploot van betekening van het verstekvonnis aangetroffen, zodat met de daaraan verbonden kosten hier geen rekening kan worden gehouden. De kosten van de verzetdagvaarding bedragen € 109,33 en deze kosten blijven voor rekening van Simuleon.    
      
      
    
    
      3.17.
      De door [eiser] te vergoeden kosten aan de zijde van Simuleon worden begroot op:
      - griffierecht	€	2.837,00
      - salaris advocaat	€	2.428,00 (2,0 punten × tarief € 1.214,00)
      Totaal	€ 	5.265,00	
      
    
    
      3.18.
      Simuleon heeft eveneens aanspraak op de kosten die na dit vonnis ontstaan. De nakosten zullen worden toegewezen op de wijze zoals in de beslissing vermeld. 
    
  
  
    
      4De beslissing
    De rechtbank
    
    
      4.1.
      vernietigt het door deze rechtbank op 29 maart 2023 onder zaaknummer / rolnummer 415855 / HA ZA 23/85 gewezen verstekvonnis, 
      
      
        en opnieuw beslissend
      
      
    
    
      4.2.
      wijst de vorderingen van [eiser] af,
      
    
    
      4.3.
      verstaat dat de kosten van het betekenen van de verzetdagvaarding voor rekening van Simuleon blijven,
      
    
    
      4.4.
      veroordeelt [eiser] in de overige kosten van de verzetprocedure, aan de zijde van Simuleon tot op heden begroot op € 5.265,00,
      
    
    
      4.5.
      veroordeelt [eiser] in de na dit vonnis ontstane kosten, begroot op € 178,00 aan salaris advocaat, te vermeerderen, onder de voorwaarde dat [eiser] niet binnen 14 dagen na aanschrijving aan het vonnis heeft voldaan en er vervolgens betekening van de uitspraak heeft plaatsgevonden, met een bedrag van € 92,00 aan salaris advocaat en de explootkosten van betekening van de uitspraak,
      
    
    
      4.6.
      verklaart dit vonnis wat betreft de kostenveroordeling uitvoerbaar bij voorraad.
      
      
        Dit vonnis is gewezen door mr. E. Boerwinkel en in het openbaar uitgesproken op 20 maart 2024.