ECLI:NL:RBDHA:2024:9278, Rechtbank Den Haag, 18-04-2024, NL24.14996
Rechtbank Den Haag — Uitspraak 
Datum: 2024-04-18 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Bestuursrecht; Vreemdelingenrecht

Samenvatting: bewaring; vervolgberoep; Marokko; zicht op uitzetting; Afdeling; dat eerdere aanvraag niet heet geleid tot afgifte van lp wil niet zeggen dat dit nu ook niet zal gebeuren.

uitspraak
    
      
        
          
        
      
      
        
          
        
      
    
    
    
    RECHTBANK DEN HAAG
    
    
      Zittingsplaats Utrecht Bestuursrecht zaaknummer: NL24.14996
      
        uitspraak van de enkelvoudige kamer in de zaak tussen
      
    
    
    
      [eiser] , eiser
    V-nummer: [V-nummer] (gemachtigde: mr. W.A.E.M. Amesz),
    
    
      en
    
    
    de Staatssecretaris van Justitie en Veiligheid.
    
    
  
  
    Procesverloop
    
    
      De staatssecretaris heeft op 14 februari 2024 aan eiser de maatregel van bewaring op grond van artikel 59, eerste lid, aanhef en onder a, van de Vreemdelingenwet 2000 (Vw) opgelegd. Deze maatregel duurt nog voort.
    
    
    
      Eiser heeft tegen het voortduren van de maatregel van bewaring beroep ingesteld. Daarbij heeft hij verzocht om schadevergoeding.
    
    
    
      De staatssecretaris heeft een voortgangsrapportage overgelegd.
    
    
    
      De rechtbank heeft bepaald dat een onderzoek ter zitting achterwege blijft.
    
    
    
  
  
    Overwegingen
    
    1. Eiser stelt van Marokkaanse nationaliteit te zijn en te zijn geboren op [geboortedatum] 1976.
    
    2. Indien de rechtbank van oordeel is dat de toepassing of tenuitvoerlegging van de maatregel van bewaring in strijd is met de Vw dan wel bij afweging van alle daarbij betrokken belangen in redelijkheid niet gerechtvaardigd is, verklaart zij op grond van artikel 96, derde lid, van de Vw het beroep gegrond en beveelt zij de opheffing van de maatregel of een wijziging van de wijze van tenuitvoerlegging daarvan.
    3. De rechtbank stelt voorop dat zij deze maatregel van bewaring al eerder heeft getoetst. Uit de uitspraak van 29 februari 2024 (in de zaak NL24.6007) volgt dat de maatregel van bewaring tot het moment van het sluiten van het onderzoek dat aan die uitspraak ten grondslag ligt, rechtmatig was. Daarom is bij de beoordeling van de
    
    
    
      rechtmatigheid van het voortduren van de maatregel van bewaring slechts de periode van belang sinds het moment van het sluiten van dat onderzoek.
    
    
    
      
        Zicht op uitzetting
      
    
    4. Eiser stelt zich op het standpunt dat geen zicht op uitzetting binnen een redelijke termijn aanwezig is. De staatssecretaris weet dat verwijdering naar eisers land van herkomst al diverse malen is geprobeerd, maar niet kon worden gerealiseerd. Eiser is om die reden al meerdere keren uit vreemdelingenbewaring ontslagen. Uitzetting van eiser is kennelijk onmogelijk gebleken.
    
    5. In de uitspraak van 14 november 2022 (ECLI:NL:RVS:2022:3269) heeft de Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State geoordeeld dat er in beginsel zicht op uitzetting is naar Marokko. De staatssecretaris heeft op 28 februari 2024 een aanvraag om afgifte van een laissez passer (lp) doorgeleid naar de Marokkaanse autoriteiten. Vervolgens heeft de staatssecretaris op 5 maart 2024 en 28 maart 2024 gerappelleerd bij deze autoriteiten in verband met de afgifte van een lp. Dit onderzoek loopt nog. Dat een eerdere aanvraag niet tot afgifte van een lp heeft geleid wil niet zeggen dat dit nu ook niet zal gebeuren, te meer niet nu de Marokkaanse autoriteiten niet te kennen hebben gegeven geen lp te zullen verstrekken. Voor wat betreft de eerdere inbewaringstelling(en) van eiser verwijst de rechtbank naar wat zij in overweging 11 van de uitspraak van 29 februari 2024 (in de zaak NL24.6007) daarover al heeft overwogen. De rechtbank concludeert dan ook dat er nog onverkort zicht op uitzetting van eiser naar Marokko is. De beroepsgrond faalt daarom.
    Ambtshalve toetsing
    6. Ook met inachtneming van de ambtshalve toetsing waartoe zij gehouden is, is de rechtbank niet van oordeel dat de maatregel van bewaring tot het moment van het sluiten van het onderzoek op enig moment onrechtmatig was.
    
    
      
        Conclusie
      
    
    7. Het beroep is ongegrond. Daarom wordt ook het verzoek om schadevergoeding afgewezen.
    
    8. Voor een proceskostenveroordeling bestaat geen aanleiding.
    
    
  
  
    Beslissing
    
    
      De rechtbank:
    
    
      
        verklaart het beroep ongegrond;
      
      
        wijst het verzoek om schadevergoeding af.
      
    
    
    
    
      Deze uitspraak is gedaan door mr. N.M. Spelt, rechter, in aanwezigheid van N. Dayerizadeh, griffier.
    
    
    
    
      De uitspraak is uitgesproken in het openbaar en bekendgemaakt op:
    
    
    
    
      18 april 2024
    
    
    
    
    
    
    
      
        
      
    
    
    
    
    
    
    
    
    
    
    
    
    
    
    
    
    
    
    
    
    
  
  
    Rechtsmiddel
    Tegen deze uitspraak staat geen rechtsmiddel open.