ECLI:NL:RBZWB:2024:5986, Rechtbank Zeeland-West-Brabant, 26-08-2024, 02/131093-23 + 02/134048-24 (gev. ttz)
Rechtbank Zeeland-West-Brabant — Uitspraak 
Datum: 2024-08-26 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Strafrecht

Samenvatting: Schietpartijen in twee plaatsen. Gevangenisstraf van 4 jaar. De rechtbank veroordeelt de verdachten wegens het medeplegen van een bedreiging, meermalen gepleegd en de eendaadse samenloop van het medeplegen van een bedreiging, meermalen gepleegd en het medeplegen van een bedreiging, meermalen gepleegd.

RECHTBANK ZEELAND-WEST-BRABANT
    
    
      Strafrecht
    
    
    
      Zittingsplaats: Breda
    
    
    
      parketnummer: 02/131093-23 + 02/134048-24 (gev. ttz)  
    
    
    
      
        vonnis van de meervoudige kamer van 26 augustus 2024
      
    
    
    
      in de strafzaak tegen: 
    
    
    
      
        
          [verdachte]
        
      
      geboren op [geboortedag] 1998 te [geboorteplaats]
      wonende op het [woonadres]
      thans gedetineerd in Penitentiaire Inrichting de Schie in Rotterdam
    
    
    
      raadsman: mr. R.M.G. Sussenbach, advocaat te Amsterdam .
    
  
  
    
      1Onderzoek van de zaak
    De zaak is inhoudelijk behandeld op de onderzoeken ter zitting van 7, 11 en 17 juni 2024, waarbij de officieren van justitie, mr. H.G. Klootwijk en mr. M.K.A. Wijnbelt, en de verdediging hun standpunten kenbaar hebben gemaakt. Voorts hebben de advocaten mr. Van der Werf, mr. Van Schaik, mr. Assouiki, alsook mw. [naam 1] (van Slachtofferhulp Nederland), namens de benadeelde partijen de vorderingen tot schadevergoeding nader toegelicht. Het onderzoek ter terechtzitting is gesloten op 26 augustus 2024.
    
  
  
    
      2De tenlastelegging
    De tenlastelegging is als Bijlage I aan dit vonnis gehecht. 
    
    
      De verdenking komt er, kort en feitelijk weergegeven, op neer dat verdachte onder parketnummer 02/131093-23 zich met betrekking tot drie schietincidenten schuldig heeft gemaakt aan het medeplegen van een poging moord/doodslag, hetgeen ook in twee gevallen subsidiair als een bedreiging ten laste is gelegd. Daarnaast wordt verdachte onder parketnummer 02/134048-24 nog het medeplegen van een bedreiging met een misdrijf tegen het leven gericht verweten.
    
  
  
    
      3De voorvragen
    
      3.1
      
        
          De geldigheid van de dagvaarding
        
        De dagvaarding is geldig. 
      
    
    
      3.2
      
        
          De bevoegdheid van de rechtbank 
        
        De rechtbank is bevoegd. 
      
      
    
    
      3.3
      
        De ontvankelijkheid van de officieren van justitie
      
      
      
        3.3.1.
        
          
            Standpunt van de verdediging
          
          De verdediging heeft zich op het standpunt gesteld dat het Openbaar Ministerie niet-ontvankelijk moet worden verklaard in de vervolging, omdat er sprake is van een grove veronachtzaming van de belangen van verdachte. Er is bewust ontlastend bewijsmateriaal uit een ander onderzoek uit het dossier gelaten. Hierdoor is verdachte in zijn belangen geschaad, nu hij ten onrechte is geïdentificeerd als de gebruiker van het [account 1] op grond van een onvolledig proces-verbaal identificatie, met alle gevolgen van dien. Er is er sprake van schending van artikel 6 van het Europees Verdrag voor de Rechten van de Mens (EVRM). 
        
        
      
      
        3.3.2.
        
          
            Standpunt van het Openbaar Ministerie
          
          Het Openbaar Ministerie heeft zich op het standpunt gesteld dat er geen sprake kan zijn van niet-ontvankelijkheid van het Openbaar Ministerie, omdat er ex artikel 359a Wetboek van Strafvordering (Sv) alleen consequenties kunnen worden verbonden aan vormverzuimen die niet kunnen worden hersteld en daarvan is hier geen sprake. De politie heeft niet moedwillig informatie uit het proces-verbaal gelaten en heeft het verzuim hersteld door een nader proces-verbaal op te stellen, waarin de juiste en volledige feiten en omstandigheden zijn opgenomen. 
        
        
      
      
        3.3.3.
        
          
            Het oordeel van de rechtbank
          
          De raadsman heeft verweer gevoerd in verband met de koppeling van verdachte aan (onder andere) [account 1] . De raadsman heeft de identificatie van verdachte betwist en gesteld dat hij niet de gebruiker kon zijn van het desbetreffende account. In dit verband heeft de raadsman informatie overgelegd uit een ander onderzoek. Deze informatie heeft betrekking op de aangetroffen witte Iphone in de jaszak van verdachte. Hieruit zou volgen dat deze telefoon bij (ook) een ander dan verdachte in gebruik is geweest en dit zou ook gevolgen hebben voor de koppeling van verdachte aan de Sky -telefoon die in dezelfde jas is aangetroffen. 
          De rechtbank stelt vast dat sprake is van relevante informatie uit een ander onderzoek die in het dossier had moeten zitten, terwijl dat ten onrechte niet is gebeurd. Het betreffende proces-verbaal identificatie was daarmee onvolledig. Deze gang van zaken is niet correct en dat is ook door het Openbaar Ministerie erkend. De rechtbank is echter van oordeel dat niet is gebleken dat er doelbewust ontlastende informatie uit het dossier is weggelaten. Daar komt bij dat naar aanleiding van deze informatie de politie nader onderzoek heeft verricht. Dit heeft geresulteerd in een nader proces-verbaal waarin een uitgebreide uiteenzetting is gegeven van de relevante feiten en omstandigheden rond het gebruik van de witte Iphone. Daarmee is tegemoet gekomen aan de bezwaren van de raadsman en is het verzuim naar het oordeel van de rechtbank hersteld. Verdachte is dan ook niet in zijn belangen geschaad. Om die reden is de rechtbank van oordeel dat er geen sprake kan zijn van niet-ontvankelijkheid van het Openbaar Ministerie of van een andere consequentie. De officieren van justitie zijn  ontvankelijk in de vervolging.
        
      
    
    
      3.4
      
        
          Schorsing van de vervolging 
        
        Er is geen reden voor schorsing van de vervolging. 
      
    
  
  
    
      4De beoordeling van het bewijs
    
      4.1
      
        
          Het standpunt van de officier van justitie
        
        De officieren van justitie gaan er vanuit dat verdachte degene is geweest die gebruik heeft gemaakt van de door de politie aan hem toegeschreven SkyECC-accounts. Zij zijn van mening dat kan worden bewezen dat verdachte zich schuldig heeft gemaakt aan het medeplegen van bedreiging met een misdrijf tegen het leven gericht, meermalen gepleegd (feit 1 subsidiair), het medeplegen van poging moord op [slachtoffer 1] (feit 2) en twee keer het medeplegen van bedreiging met een misdrijf tegen het leven gericht, meermalen gepleegd (feit 3 subsidiair en feit 4). De officieren van justitie verzoeken verdachte vrij te spreken van de poging tot moord/doodslag op [slachtoffer 2] , de dochter van [slachtoffer 1] (feit 2). Voor het volledige standpunt verwijst de rechtbank naar het als bijlage aan dit vonnis gehechte requisitoir. Daarnaast hebben de officieren nog een visualisatie van de volgens hen relevante bewijsmiddelen gemaakt die is getoond ter terechtzitting. 
      
    
    
      4.2
      
        
          Het standpunt van de verdediging
        
        De verdediging is van mening dat verdachte integraal moet worden vrijgesproken. Verdachte was niet de gebruiker van de aan hem toegeschreven Sky -ID’s. Uit de nieuwe stukken volgt dat de witte iPhone niet uitsluitend door verdachte werd gebruikt, maar ook door [naam 2] . Ook de Sky -telefoon kan door haar zijn gebruikt. Mocht de rechtbank anders oordelen dan heeft de verdediging betoogd ten aanzien van de feiten onder parketnummer 02/131093-23 dat er ten aanzien van de beschieting in [plaats 1] hooguit sprake was van het wederrechtelijk beschadigen van een woning. Bij feit 2 was er geen sprake van een nauwe en bewuste samenwerking door de gebruiker van [account 1] . Er was überhaupt geen sprake van een aanmerkelijke kans op de dood en als deze er al was, dan heeft verdachte deze niet aanvaard. Dit geldt ook voor het primair onder feit 3 ten laste gelegde. Bij feit 3 subsidiair is er geen sprake van medeplegen. Voor het feit onder parketnummer 02/134048-24 geldt dat er geen sprake was van een redelijke vrees bij zowel [slachtoffer 3] als [slachtoffer 1] . Voor het volledige standpunt verwijst de rechtbank naar de als bijlage aan dit vonnis gehechte pleitnota.
      
    
    
      4.3
      
        Het oordeel van de rechtbank
      
      
        4.3.1
        
          
            De bewijsmiddelen
          
          De bewijsmiddelen zijn in Bijlage II aan dit vonnis gehecht.
        
      
      
        4.3.2
        
          
            De bijzondere overwegingen met betrekking tot het bewijs
          
          
            Aanleiding
          
          In 2020 hebben een drietal schietincidenten plaatsgevonden. Op 17 mei 2020 in [plaats 1] en op 4 en 7 juni 2020 in [plaats 2] . Naar aanleiding van deze schietincidenten zijn in eerste instantie drie afzonderlijke opsporingsonderzoeken gestart. Deze onderzoeken zijn op enig moment, zonder resultaat, stop gezet. Nadat de berichten die via SkyECC zijn verstuurd voor de opsporingsautoriteiten inzichtelijk zijn geworden, bleek volgens de politie dat over de drie incidenten werd gecommuniceerd en dat deze verband met elkaar hielden. In eerste instantie heeft dit geleid tot onderzoek Mauvilla. Dit onderzoek richtte zich tegen de verdachten [medeverdachte 1] , [medeverdachte 2] en [medeverdachte 3] . Later is ook onderzoek Roerdomp opgestart, dat zich richtte op verdachten [medeverdachte 4] , [verdachte] , [medeverdachte 5] en [medeverdachte 6] .
        
        
        
          
            Identificatie gebruikers telefoonnummers
          
          Uit de onderzoeken Mauvilla en Roerdomp is naar voren gekomen dat door diverse personen gebruik werd gemaakt van PGP-toestellen en van de berichtendienst van SkyECC. De verschillende verdachten in de onderzoeken Mauvilla en Roerdomp zijn door de politie als de gebruikers van Sky -accounts geïdentificeerd. 
        
        
        
          De rechtbank hecht er belang aan vooraf op te merken dat het bij een identificatie van een bepaald account niet noodzakelijk is dat iedere identificerende omstandigheid op zichzelf dusdanig redengevend is dat op basis hiervan identificatie plaats kan vinden. De identificerende feiten en omstandigheden dienen in onderling verband en samenhang te worden bezien. De rechtbank overweegt hierover als volgt.
        
        
        
          Naar het oordeel van de rechtbank volgt uit de bewijsmiddelen dat verdachte [medeverdachte 1] gebruik maakte van de Sky -ID’s [account 2] en [account 3] . De rechtbank komt met name tot deze conclusie op basis van de verankering van de inhoud van de chatgesprekken in de werkelijkheid. Er wordt veel gesproken over de ex van de gebruiker van de [account 4] die nu samen is met ene [slachtoffer 4] die hij later [slachtoffer 4] noemt. Uit het dossier volgt dat de ex van [medeverdachte 1] ten tijde van de incidenten samen was met [slachtoffer 4] . Verder stuurt de gebruiker van het [account 2] berichten in de chat waarin hij zegt dat er personen bij zijn zwager en moeder langs zijn gegaan. Ook dit heeft daadwerkelijk plaatsgevonden; er zijn blijkens het dossier personen bij de zwager en moeder van [medeverdachte 1] langs gegaan en hebben daar naar hem gevraagd. Tot slot wordt in de chats gesproken over het beschieten van de woning van [slachtoffer 4] . Het [account 2] wil checken of zijn kind er niet is, omdat hij het niet wil “troumeren”. Uiteindelijk is de woning beschoten, terwijl daar ook de dochter van [medeverdachte 1] aanwezig was. Behoudens deze verankeringen straalde het  account in de nachtelijke uren het meest frequent aan op een mast in de buurt van de woning van [medeverdachte 1] . Dit geldt ook voor het account [account 3] , dat de rechtbank beschouwt als het opvolgende account, gezien de opeenvolgende gebruiksperiodes van de accounts en het gegeven dat in de chats van de accounts over dezelfde onderwerpen werd gesproken. Daarnaast had de gebruiker van beide accounts de bijnaam ‘ [bijnaam 1] ’ of ‘ [bijnaam 2] ’, wat erop duidt dat de accounts door een en dezelfde persoon werden gebruikt. Ook is de gebruiker van Sky -ID [account 3] op [datum 1] gefeliciteerd omdat hij vader is geworden. Dit is vlak na [datum 2] 2020, toen [medeverdachte 1] opnieuw vader is geworden. Gelet op voornoemde omstandigheden, in samenhang bezien, bestaat er bij de rechtbank geen twijfel dat [medeverdachte 1] de gebruiker was van de aan hem toegeschreven accounts.
        
        
        
          Verdachte [medeverdachte 2] is door de politie geïdentificeerd als de gebruiker van verschillende Sky -accounts; [account 5] , [account 6] , [account 7] en [account 8] . De rechtbank overweegt over deze identificaties als volgt.
        
        
        
          In onderhavig onderzoek komen met name de accounts [account 5] en [account 6] naar voren. Het wachtwoord van [account 5] was ‘ [wachtwoord 1] ’. Dit account maakte onder andere gebruik van de gebruikersnaam ‘ [gebruikersnaam 1] ’. Aan dit Sky -ID was het IMEI-nummer eindigend op [nummer 1] gekoppeld. Het toestel met dit IMEI-nummer straalde tussen 9 januari 2020 en 7 juli 2020 alle dagen zendmastlocaties aan in de [land 2] . De meest gebruikte zendmast bevond zich in de nabije omgeving het [adres 1] in [land 1] . De gebruiker van de [account 5] bevond zich in ieder geval op 6 maart 2020 en 29 april 2020 in [land 1] . De zendmast op het [adres 1] in [land 1] bevindt zich hemelsbreed op 2,7 kilometer afstand van de [locatie] aan [plaats 3] , [haven] , waar verdachte [medeverdachte 2] een appartement had. 
        
        
        
          Het Sky -ID [account 6] had meerdere wachtwoorden, onder meer exact hetzelfde wachtwoord als de [account 5] , namelijk ‘ [wachtwoord 1] ’. Dit ID werd gebruikt in de periode van 2 juni 2020 tot en met 6 juli 2020 en maakte ook gebruik van de gebruikersnaam ‘ [gebruikersnaam 1] ’. De telefoon gekoppeld aan het bij het ID behorende IMEI-nummer maakte tussen 23 april 2020 en 6 juli 2020 op alle dagen gebruik van zendmastlocaties in de [land 2] . Hierbij maakte het toestel voornamelijk gebruik van dezelfde zendmast als de [account 5] , in de buurt van het appartement van verdachte op [plaats 3] in [land 1] . Uit de berichten die de gebruiker van de [account 6] heeft gestuurd volgt bovendien dat de gebruiker zich in ieder geval op 29 juni en 1 juli 2020 in [land 1] bevindt. 
        
        
        
          Sky -ID, [account 7] had een wachtwoord dat overeenkomt met dat van de bovengenoemde accounts, namelijk ‘ [wachtwoord 2] ’. De gebruikersnamen waren ‘ [gebruikersnaam 1] ’ of ’ [gebruikersnaam 2] ’ en dit Sky-ID was actief van 9 juli 2020 tot en met 30 september 2020. De aan het IMEI-nummer van Sky-ID [account 7] gekoppelde telefoon maakte tussen 6 juli 2020 en 6 februari 2021 gedurende de hele dag vaak gebruik van een zendmast op de [adres 2] in [plaats 4] , slechts 250 meter verwijderd van het appartement van verdachte op de [adres 3] in [plaats 4] . Daarnaast maakte dit IMEI-nummer van 12 september 2020 tot en met 25 september 2020 gebruik van het telecomnetwerk in [land 3] . Op 26 september 2020 om 01:35 uur werd de telefoon weer geregistreerd in Nederland. De telefoon maakte op dat moment gebruik van een zendmast op het adres van de [adres 2] in [plaats 4] .
        
        
        
          Ook Sky-ID [account 8] had eveneens wachtwoord ‘ [wachtwoord 2] ’ en gebruikersnaam ‘ [gebruikersnaam 2] ’ en was actief van 11 september 2020 tot en met 23 december 2020. Uit de APN data volgt dat de telefoon met het aan dit ID behorende IMEI-nummer in de periode 20 augustus 2020 tot en met 11 maart 2021 zowel overdag als ’s nacht het meeste gebruik heeft gemaakt van de zendmastlocatie op de [adres 2] in [plaats 4] . Daarnaast is op vier dagen gebruik gemaakt van cell-id’s in [land 3] .
        
        
        
          Verder volgt uit de metadata dat het Sky-ID [account 8] , net als [account 7] , aan een [chatgroep] heeft deelgenomen, maar dat zij niet dezelfde berichten hebben ontvangen. Waar [account 7] enkel de eerdere berichten uit deze chatgroep heeft ontvangen, heeft [account 8] alleen latere berichten ontvangen. Dit duidt erop dat deze Sky -ID’s achtereenvolgens van deze chatgroep gebruik hebben gemaakt
        
        
        
          Gelet op het voorgaande is de rechtbank van oordeel dat vast is komen te staan dat bovengenoemde Sky-ID’s in gebruik waren bij een en dezelfde persoon. Niet alleen de wachtwoorden (‘ [wachtwoord 2] ’ of ‘ [wachtwoord 1] ’) komen overeen, ook de gebruikersnamen (‘ [gebruikersnaam 1] ’ of ‘ [gebruikersnaam 2] ’) komen overeen. Ook was er een overeenkomst in de meest gebruikte zendmastlocaties en sloten de gebruiksperiodes exact op elkaar aan.
        
        
        
          De vraag die de rechtbank moet beantwoorden is of de persoon die gebruikt maakte van deze accounts ook [medeverdachte 2] betrof. De rechtbank beantwoordt deze vraag bevestigend.
        
        
        
          De wachtwoorden van alle accounts bevatten de term ‘ [wachtwoord 2] ’, waarbij twee wachtwoorden ‘ [wachtwoord 3] ’ bevatte. Verdachte speelde poker en is geboren in [wachtwoord 3] . Ook het wachtwoord ‘ [wachtwoord 2] ’ komt, naast de bij de hierboven genoemde Sky-ID’s, enkel voor bij vier andere Sky-ID’s ( [account 9] , [account 10] , [account 11] en [account 12] ) die op basis van overeenkomsten in contacten, gebruikersnamen en de meest gebruikte cell-ID’s in [land 1] en op het adres aan de [adres 2] , ook kunnen worden aangemerkt als (voorgaande en opvolgende) Sky-ID’s van verdachte. Deze meest gebruikte cell-ID’s bevinden zich zowel in [land 1] als in [plaats 4] in de nabije omgeving van de verblijfsadressen van verdachte en de telefoons straalden hier aan op het moment dat verdachte hier daadwerkelijk was.
        
        
        
          Daarbij komt dat uit onderzoek is gebleken dat het IMEI-nummer behorende bij Sky-ID [account 7] gebruik heeft gemaakt van een telecomnetwerk in [land 3] van 12 september tot en met 25 september 2020. Tussen de laatste registratie in [land 3] en de eerste registratie in Nederland heeft slechts één vlucht plaatsgevonden tussen [land 3] en Nederland. Uit de vergelijking van de passagierslijsten van deze vlucht met de passagierslijsten van de twee vluchten op 12 september 2020 vanaf Schiphol naar [land 3] , blijkt dat verdachte de enige persoon was die op beide vluchten heeft gezeten. 
        
        
        
          Naast voornoemde identificerende omstandigheden is bij de doorzoeking aan de [adres 3] in [plaats 4] een bagagelabel aangetroffen op naam van verdachte. Op de achterkant van dit bagagelabel waren 28 Sky-ID’s geschreven. Uit de gegevens blijkt dat, op één account na, al deze accounts in direct contact staan met één of meerdere accounts die aan verdachte zijn toegeschreven. Ook blijkt dat niet één account dat aan verdachte is toegeschreven op dit briefje staat. Dit is een aanwijzing dat het label aan hem toebehoorde.
        
        
        
          Op basis van het voorgaande, in onderlinge samenhang bezien, is de rechtbank van oordeel dat vast is komen te staan dat [medeverdachte 2] de gebruiker is geweest van de aan hem door de politie toegeschreven Sky-accounts.
        
        
        
          Ook [medeverdachte 4] wordt door de politie aan Sky-ID’s gekoppeld. Het gaat om de Sky -accounts [account 13] , [account 14] , [account 15] en om de voor dit onderzoek relevante [account 16] met [gebruikersnaam 3] of varianten van deze gebruikersnaam en [wachtwoord 4] . In het kader van identificatie is van belang dat sprake is van opvolgende Sky -accounts met vrijwel exact dezelfde wachtwoorden en bijnamen. Hetzelfde wachtwoord is gebruikt voor een Encrochat account dat aan verdachte is toegeschreven. Dit account was door contacten onder andere opgeslagen onder bijnamen die betrekking zouden hebben op de voornaam van verdachte zoals ‘ [bijnaam 3] ’, ‘ [bijnaam 4] ’ of de bijnaam van zijn vader ( [bijnaam 5] ), zoals ‘ [bijnaam 6] ’, ‘ [bijnaam 5] ’, ‘ [bijnaam 7] ’. In de wachtwoorden komen bovendien de initialen van verdachte ‘ [initialen] ’ voor. Ook is er in een chat gesproken over een verjaardag die aan verdachte zou kunnen worden gekoppeld en komen de historische gegevens van drie van de vier Sky -accounts overeen met de verhuisbewegingen van de toenmalige vriendin van verdachte, te weten mevrouw [naam 3] . Ook geeft de gebruiker aan dat hij ‘osso’ (thuis) is geweest op het moment dat de Sky -toestellen gebruikmaakten van de nachtelijke Cell-Id’s. Onder verdachte is naar aanleiding van een ander incident een Google Pixel telefoon in beslag genomen, die ook in de nachtelijke uren aanstraalt op de meest voorkomende nachtelijke locatie ( [adres 4] te [plaats 5] ) van de laatste Sky -accounts die worden toegeschreven aan verdachte. Voorts heeft [naam 4] in onderzoek 13Orinus verklaard dat onder meer verdachte voor hem werkte,  volgt uit een proces-verbaal in voormeld onderzoek dat verdachte ook in dat onderzoek als verdachte wordt aangemerkt en is het de gebruiker van [account 16] die in een chat aangeeft dat iedereen weet dat hij goed is met ‘ [naam 4] ’.  De rechtbank is dan ook van oordeel, gelet op de genoemde omstandigheden in samenhang bezien, dat [medeverdachte 4] de gebruiker is geweest van de aan hem toegeschreven Sky -ID’s, waaronder het account [account 16] .
        
        
        
          Door de politie worden de Sky ID’s, [account 17] , [account 18] en [account 19] gelinkt aan [medeverdachte 5] . Uit de metadata van de telefoons is gebleken dat het IMEI-nummer eindigend op [nummer 2] alleen voorkomt in combinatie met Sky -ID [account 17] . De gebruiker van deze ID heeft een tweetal vluchten gemaakt en de enige persoon die op beide vluchten heeft gezeten, is [medeverdachte 5] . Voorts heeft er een IMSI-actie plaatsgevonden op het toestel met het IMEI-nummer eindigend op [nummer 3] (dat gekoppeld was aan Sky -ID [account 18] ) om te kijken waar de telefoon zich bevond. Uit het proces-verbaal volgt dat dit hoogstwaarschijnlijk bij de gefotografeerde persoon op de trap van het portiek aan de [adres 5] te [plaats 6] (de vermoedelijke verblijfplaats van [medeverdachte 5] ) was. Deze persoon is herkend als [medeverdachte 5] . Uit onderzoek blijkt verder dat het Sky -ID [account 18] gelet op de overeenkomende contacten, overeenkomst in bijnaam en wachtwoord opvolgend is op [account 17] . Gelet op de metadata alsmede overeenkomende contacten is [account 19] het opvolgende account van [account 18] . Alle drie de ID’s hebben bovendien het meest gebruik gemaakt van een locatie die hemelsbreed ongeveer 300 meter van de toenmalige verblijfplaats van [medeverdachte 5] ligt. Gelet op het voorgaande is de rechtbank van oordeel dat verdachte [medeverdachte 5] de gebruiker is geweest van de Sky -ID’s [account 17] , [account 18] en [account 19] .
        
        
        
          Naar het oordeel van de rechtbank volgt uit de bewijsmiddelen dat [account 1] net als de andere door de politie aan [verdachte] gekoppelde Sky -accounts, in gebruik is geweest bij [verdachte] . De Sky -telefoon is tijdens de aanhouding van verdachte aangetroffen in zijn jaszak, net als de witte iPhone die aan verdachte wordt toegeschreven. Uit het dossier volgt dat de reisbewegingen van de enkelband van [verdachte] van 30 april 2020 tot en met 2 juni 2020 exact overeenkomen met de reisbewegingen van zowel de witte iPhone als de Sky -telefoon. Enkelbandgegevens zijn harde identificerende gegevens en laten geen twijfel bestaan over de persoon om wie het gaat. De Sky -telefoon is ook niet te linken aan een ander dan [verdachte] , ook niet aan [naam 2] . Zo straalt het toestel bijvoorbeeld niet aan bij de Penitentiaire Inrichting waar [naam 2] destijds gedetineerd zat, terwijl er tijdens die detentie door de gebruiker van [account 1] met dit account berichten zijn verstuurd. 
          Ook uit de gesprekken tussen de gebruiker van [account 1] en verdachte [medeverdachte 5] volgt dat er geen enkele twijfel bestond over wie de Sky -telefoon beheerde. Op geen enkel moment stelt iemand zich voor, wordt er gevraagd wie er nu de telefoon beheert of gebruikt of blijkt op enige andere manier dat de telefoon door meerdere personen worden gebruikt. Er is geen enkele twijfel bij de contacten van de gebruiker. Er wordt over een langere periode gebruik gemaakt van de [account 1] en op geen enkel moment lijkt er bij de tegencontacten ook maar enige twijfel te zijn over wie gebruik maakt van het Sky -account.
        
        
        
          De rechtbank is van oordeel dat op basis van voorgaande vast is komen te staan dat verdachte [verdachte] de gebruiker was van de telefoon met [account 1]
        
        
        
          De raadsman heeft betoogd dat niet kan worden vastgesteld dat [verdachte] de enige gebruiker is geweest van de Sky -telefoon en heeft daarbij het alternatieve scenario geschetst dat deze is verkocht aan een groep en in gebruik zou zijn geweest bij [naam 2] , omdat [naam 2] ook de beschikking had over de witte iPhone. De rechtbank overweegt hierover als volgt. 
        
        
        
          De rechtbank stelt vast dat uit de stukken volgt dat [naam 2] , destijds de vriendin van verdachte, de witte iPhone van 12 mei 2020 tot en met 18 mei 2020 in gebruik heeft gehad. Dit betekent echter niet dat zij zonder meer ook als vaste en enige gebruiker van de witte iPhone kan worden aangemerkt, laat staan als gebruiker van de Sky -telefoon. 
          Van belang is in dit geval dat [naam 2] zich op 13 mei 2020 voorstelt als zij de witte iPhone in gebruik heeft. Indien zij een vaste gebruiker zou zijn geweest van het toestel dan zou dit niet nodig zijn geweest. Daarnaast noemde de gebruiker van de telefoon zich ‘ [bijnaam 8] ’ op Snapchat en had hij de [gebruikersnaam 4] . De gebruiker noemde zichzelf [naam 5] en werd via WhatsApp ook [naam 5] genoemd. [naam 5] is de voornaam van [verdachte] . Ook werd er via WhatsApp gevraagd of de gebruiker zijn ING wilde sturen, waarop een foto van de bankpas van verdachte [verdachte] werd gestuurd. Het telefoonnummer dat onder het contact ‘Mams’ was opgeslagen, was in het politiesysteem gekoppeld aan de moeder van [verdachte] en het telefoonnummer van het contact ‘ [contact] ’ was gekoppeld aan de zus van [verdachte] . Gelet op deze feiten en omstandigheden stelt de rechtbank vast dat [naam 2] weliswaar kortstondig gebruik heeft gemaakt van de witte iPhone, maar dat het ontegenzeggelijk verdachte was die hoofdgebruiker van deze telefoon was. Het enkele feit dat de broer van [verdachte] welllicht ook de bijnaam [bijnaam 8] had doet aan de overige identificerende gegevens niet af. 
        
        
        
          Ook aan verdachte [medeverdachte 6] wordt een Sky -ID toegeschreven door de politie. Het gaat om het account met [account 20] . De rechtbank is van oordeel dat op basis van het proces-verbaal van identificatie is komen vast te staan dat het daadwerkelijk [medeverdachte 6] is geweest die van het [account 20] gebruik heeft gemaakt. 
        
        
        
          De rechtbank is voorts van oordeel dat uit het dossier volgt dat de voor deze zaak relevante Sky -ID [account 21] en [account 22] in gebruik waren bij [medeverdachte 3] . 
        
        
        
          In het vervolg zal de rechtbank met het oog op de leesbaarheid van het vonnis bij het aanhalen van chats de namen van de desbetreffende verdachten vermelden (in plaats van de aan hen toegeschreven Sky -ID’s) ingeval er met een bepaald Sky -account is gecommuniceerd. 
        
        
        
          
            Algemene opmerking inhoud gesprekken
          
          In het dossier bevindt zich een groot aantal chatgesprekken die zijn gevoerd door de verdachten. De rechtbank is zich gedurende de beraadslaging steeds bewust geweest van het feit dat deze chats niet volledig zijn. Een groot aantal van de berichten is eenzijdig ontsleuteld. Bovendien ontbreken er chats. Het is niet bekend hoeveel chats er ontbreken. Om die reden is de rechtbank van oordeel dat behoedzaamheid moet worden betracht bij het duiden van de betekenis en strekking van de inhoud van de gesprekken. De onvolledigheid betekent echter, zoals reeds is overwogen, niet dat op basis van de chats in zijn geheel geen vaststellingen kunnen worden gedaan. Voor zover de rechtbank op basis van de chats bepaalde feiten en omstandigheden heeft vastgesteld, zal zij dit bij de hierna te bespreken feiten uiteen zetten.
        
        
        
          
            Feit 1
            Op 17 mei 2020 aan het eind van de middag is er bij de politie een melding binnengekomen dat er geschoten was op een woning aan de [adres 6] in [plaats 1] . 
          De politie is ter plaatse gegaan en heeft geconstateerd dat er in de voorgevel van de woning, ter hoogte van de begane grond, meerdere kogelinslagen links van de voordeur zaten. Er zijn in totaal acht hulzen aangetroffen. Ook is er een automatisch vuurwapen aangetroffen, van het merk Zavodi Crvena Zastava, type M70B1. Ten tijde van de beschieting waren in de woning drie personen aanwezig; [slachtoffer 4] , [slachtoffer 5] (de ex-partner van verdachte [medeverdachte 1] ) en [slachtoffer 6] (de dochter van verdachte [medeverdachte 1] ). Door [slachtoffer 4] en [slachtoffer 5] is aangifte gedaan. Op basis van het dossier kan het exacte tijdstip van de beschieting niet met zekerheid worden vastgesteld. [slachtoffer 4] zelf heeft verklaard dat hij tussen 01:30 uur en 02:00 uur wakker werd en verschillende getuigen hebben verklaard dat zij knallen hebben gehoord, waarbij er door hen tijdstippen tussen 01:40 uur en 01:50 uur is genoemd. Op basis hiervan stelt de rechtbank vast dat de schoten in de nacht hebben plaatsgevonden tussen 01:30 uur en 02:00 uur.
        
        
        
          Naar het oordeel van de rechtbank wordt in de ( Sky -)groepschat met de titel ‘ [groepschat 1] ’ gesproken over dit incident en daaruit valt af te leiden wat de aanleiding daarvan is geweest. Deze groepschat is op 24 april 2020 aangemaakt door [medeverdachte 2] . Naast [medeverdachte 2] maakten [medeverdachte 3] en [medeverdachte 1] onderdeel uit van deze groepschat. In de chat wordt op 12 mei 2020 door [medeverdachte 1] gezegd dat ‘ze’ hem aan het zoeken zijn met vijf man en dat ze met vijf man bij zijn zwager zijn geweest en hem hebben bedreigd. Het zou gaan om ‘die van zijn ex’, waaruit kan worden afgeleid dat dit [slachtoffer 4] betreft, en een aantal Ghanezen. Later wordt ook de volledige naam van [slachtoffer 4] genoemd. Dat dit bezoek heeft plaatsgevonden is ook bevestigd door de zwager van [medeverdachte 1] , de heer [naam 6] . [medeverdachte 2] heeft hierop gereageerd dat er dan wat moet worden gedaan en in dezelfde chat heeft hij hierover op 12 mei 2020 met [medeverdachte 3] overlegd. Het gaat dan over een actie doen op [slachtoffer 4] door met hem af te spreken en over een wapen trekken. Het een en ander lijkt in een stroomversnelling te komen als [medeverdachte 1] later die dag in de groepschat zegt dat ze bij zijn moeders huis staan. Er wordt gesproken over een reactie die moet volgen en dat er wapens moeten worden geregeld. Ook zijn er foto’s gestuurd van de mannen die bij de zwager van [medeverdachte 1] langs zijn gegaan. Hierop zijn onder andere [slachtoffer 4] en [slachtoffer 1] afgebeeld. In eerste instantie werd er een plan gemaakt om met [slachtoffer 4] op 15 mei 2020 bij de [adres 7] in [plaats 6] af te spreken, waar ‘gelijk geleegd’ moest worden. Uit de chats volgt echter dat [slachtoffer 4] daar niet is gekomen. Uit berichten van de dagen hierna volgt dat het adres van [slachtoffer 4] is achterhaald en dat er al wapens zijn gekocht. De rechtbank stelt op basis van de voorhanden zijnde chats vast dat er in de groep plannen zijn besproken om een actie uit te voeren op [slachtoffer 4]  . 
        
        
        
          
            Communicatielijn
          
          Uit de communicatie in de groep ‘ [groepschat 1] ’ en uit andere chats die zijn opgenomen in de bewijsmiddelen kan worden afgeleid dat bij de feitelijke uitvoering van die actie andere personen zijn ingeschakeld. Uit de bewijsmiddelen volgt dat [medeverdachte 3] in contact stond met [medeverdachte 4] . In de groepschat ‘ [groepschat 1] ’ heeft [medeverdachte 3] op 16 mei 2020 aangegeven dat hij alles heeft doorgestuurd, dat ze gaan starten en hij houdt [medeverdachte 1] en [medeverdachte 2] op de hoogte van zijn contact met ‘de jongens daar’. Dat [medeverdachte 3] contact onderhield met [medeverdachte 4] volgt ook uit de metadata en de in de groepschat doorgestuurde foto’s van chatberichten. Uit de chats en metadata volgt verder dat [medeverdachte 4] contact onderhield met [medeverdachte 5] . [medeverdachte 5] onderhield op zijn beurt contact met [verdachte] , die weer contact onderhield met de schutter. De niet geïdentificeerde schutter maakte gebruik van het [account 23] en had ook contact met [medeverdachte 5] . 
          Dat de contacten over de beschieting van (de woning van) [slachtoffer 4] gingen, volgt uit de inhoud van de berichten. Op 13 mei 2020 heeft [medeverdachte 3] een foto doorgestuurd van communicatie met [medeverdachte 4] waarin expliciet wordt gesproken over de geplande actie op [slachtoffer 4] bij de [adres 7] en dat er geld voor (een) wapen(s) is afgegeven. [medeverdachte 4] heeft op 15 mei 2020, na het niet verschijnen van [slachtoffer 4] , aan [medeverdachte 3] bericht dat iedereen teleurgesteld is dat er geen actie is geweest. Opvallend is dat in diezelfde chat door [medeverdachte 3] aan [medeverdachte 4] werd gevraagd wat het kost om een woning te beschieten. Voorts wordt er in chats onder meer gesproken over een witte woning, over de indeling van de woning, over waar de slaapkamers zijn gelegen, over het al dan niet aanwezig zijn van de dochter van [medeverdachte 1] en over het feit dat ze het adres van [slachtoffer 4] al hebben.
        
        
        
          Ook in de communicatie tussen [medeverdachte 5] en [verdachte] gaat het overduidelijk over de beschieting van de woning van [slachtoffer 4] . Er wordt door hen expliciet gesproken over het ‘scotte’, straattaal voor overslaan, van slaapkamers en het mikken op ramen en deuren. Daarbij is er gesproken over het type wapen waarmee moet worden geschoten, geen Scorpion maar een AK, omdat de ramen van de woning van kogelwerend glas zouden zijn. Dit gegeven werd eerder ook besproken in de groepschat ‘ [groepschat 1] ’. 
        
        
        
          Vervolgens blijkt dat de opdracht is uitgezet en daarna ook is uitgevoerd. In de metadata is te zien dat [medeverdachte 4] op 16 mei 2020 nog steeds contact heeft met [medeverdachte 5] en [medeverdachte 3] . Ook is er nog steeds contact tussen [verdachte] en [medeverdachte 5] en de schutter, net als tussen [verdachte] en [medeverdachte 5] onderling. Ongeveer een uur voor het incident is er contact geweest tussen [verdachte] en de schutter, waarbij onder meer is gesproken over het gebruik van een automatisch wapen en  de stand waarop het wapen moest worden gezet. Zeer kort na het schietincident heeft er ook contact plaatsgevonden tussen [verdachte] en de schutter, waarbij de schutter aan [verdachte] heeft bericht dat hij al bijna bij [plaats 7] is. Na dit bericht is er weer contact tussen de overige verdachten, waarbij dezelfde communicatielijn als eerder omschreven te zien is, maar dan omgekeerd; van [verdachte] naar [medeverdachte 5] , van [medeverdachte 5] naar [medeverdachte 4] en van [medeverdachte 4] naar [medeverdachte 3] . Uiteindelijk is het [medeverdachte 3] die al twee minuten na het versturen van het eerste bericht (na de beschieting) van de schutter naar [verdachte] in de groepschat met [medeverdachte 1] en [medeverdachte 2] heeft vermeld dat ‘het is gedaan’. Hierbij is ook weer een screenshot van communicatie met [medeverdachte 4] gedeeld. Hierna is er door verschillende verdachten verder gesproken over nog te volgen acties.
        
        
        
          Uit voornoemde communicatielijn volgt dat alle verdachten op een bepaalde manier betrokken zijn geweest bij de beschieting van de woning op 17 mei 2020. Zowel voorafgaand aan als na afloop van de beschieting is er een duidelijke volgorde van het doorgeven van informatie. Daarbij vinden de berichten die zijn verstuurd verankering in de daadwerkelijke gebeurtenissen. De berichten zijn concreet en de informatie wordt in een vlot tempo doorgestuurd. Het is [medeverdachte 3] die al vijf minuten na het bericht van de schutter aan [medeverdachte 5] in de groepschat naar [medeverdachte 2] en [medeverdachte 1] een bericht heeft gestuurd dat niets aan de verbeelding over laat; “Die [slachtoffer 4] ze huis is net kapot geknald”. De reden van de beschieting volgt net zo duidelijk uit berichten die [medeverdachte 2] en [medeverdachte 3] op 20 mei 2020 in een opvolgende groepschat genaamd ‘ [groepschat 2] ’ verstuurden. Het huis van die ‘tering hollander’ is geschoten als reactie. Dit sluit aan bij de eerdere chats in ‘ [groepschat 1] ’ waar is gesproken over het bezoek van onder andere [slachtoffer 4] aan de zwager en moeder van [medeverdachte 1] . Ook wordt gezegd dat die Hollander aan de beurt gaat komen en dat een ‘goeie message met vuur salvo alleen dat gaat men dimmen’. De vraag die de rechtbank moet beantwoorden is hoe dit incident juridisch moet worden gekwalificeerd.
        
        
        
          
            Poging moord/doodslag
          
          Primair is het feit tenlastegelegd als een poging moord dan wel doodslag. 
          De rechtbank is met de officieren van justitie en de verdediging van oordeel dat poging tot moord niet kan worden bewezen. Hoewel er met een automatisch wapen op de woning is geschoten, volgt uit de inhoud van de chatberichten in samenhang bezien met de wijze waarop het is uitgevoerd, niet dat het plan was om [slachtoffer 4] of een van de andere aanwezigen in de woning om het leven te brengen. In tegendeel, het was juist de bedoeling om de slaapkamers over te slaan. De rechtbank spreekt verdachte vrij van de impliciet primair ten laste gelegde poging moord.
        
        
        
          
            Poging doodslag
          
          Voor een bewezenverklaring van poging doodslag moet worden vastgesteld dat verdachte opzet heeft gehad op de dood van [slachtoffer 4] , [slachtoffer 5] en [slachtoffer 6] . Deze opzet kan zowel in de zin van vol opzet (willens en wetens) als voorwaardelijk opzet aanwezig zijn. De rechtbank heeft al vastgesteld dat het niet de bedoeling was om de genoemde personen om het leven te brengen. Van vol opzet is daarom geen sprake. Van voorwaardelijk opzet is sprake als verdachte bewust de aanmerkelijke kans heeft aanvaard op het intreden van een bepaald gevolg, in dit geval de dood van een of meerdere personen
          
            Naar het oordeel van de rechtbank is niet vast komen te staan dat de aanmerkelijke kans in het leven is geroepen dat een van de in de tenlastelegging genoemde personen zou komen te overlijden. Het schietincident heeft in de nacht plaatsgevonden, terwijl de in de woning aanwezige personen boven lagen te slapen. Daarbij is er blijkens de inhoud van de chatberichten bewust niet geschoten op de slaapkamers en zijn de kogels enkel terecht gekomen in de voorgevel van de benedenverdieping, links van de voordeur. Uit het dossier volgt niet dat het zonder meer mogelijk was dat een van de aanwezige personen door een van de kogels zou worden geraakt. Het enkele feit dat het in theorie mogelijk was geweest dat een van de aanwezige personen beneden in de woning was ten tijde van het schietincident en zou worden geraakt is gelet op de bestendige jurisprudentie onvoldoende om vast te kunnen stellen dat er een aanmerkelijke kans bestond op het overlijden van een van deze personen. Dat er, zoals blijkt uit het dossier, wel eens in de woonkamer werd geslapen doet hier, ook gelet op de plaats van de kogelinslagen, niet aan af. Nu er geen sprake was van een aanmerkelijke kans op de dood van een van de in de woning aanwezigen is er evenmin sprake van voorwaardelijk opzet. De rechtbank spreekt verdachte dan ook van het primair tenlastegelegde vrij.
        
        
        
          
            Bedreiging
          
          Uit de chats volgt dat het de bedoeling is geweest om [slachtoffer 4] een toontje lager te laten zingen door zijn woning te beschieten. Door de uitvoerder(s) is conform deze opdracht gehandeld. Het met een vuurwapen schieten op een woning is zonder meer bedreigend voor de in de woning aanwezige personen. De rechtbank is dan ook van oordeel dat er sprake is van een bedreiging met een misdrijf tegen het leven gericht van [slachtoffer 4] , [slachtoffer 5] en [slachtoffer 6] .
        
        
        
          
            Rol verdachte
          
          De rechtbank heeft eerder vastgesteld dat er sprake was van een communicatielijn tussen de verschillende verdachten en dat zij allen een rol hebben gespeeld bij het plegen van het feit. 
          De rechtbank moet de vraag beantwoorden of er ook sprake is van medeplegen. Hiervoor is vereist dat er sprake was van een nauwe en bewuste samenwerking tussen verdachte en een of meerdere medeverdachten, waarbij verdachte een bijdrage van voldoende materieel en/of intellectueel gewicht moet hebben geleverd. Bij de beoordeling hiervan kan rekening worden gehouden met onder meer de intensiteit van de samenwerking, de onderlinge taakverdeling, de rol in de voorbereiding, de uitvoering of de afhandeling van het delict en het belang van de rol van de verdachte, diens aanwezigheid op belangrijke momenten en het zich niet terugtrekken op een daartoe geëigend tijdstip. Het is niet vereist dat de individuele verdachte feitelijke handelingen heeft verricht. De rechtbank overweegt in dat kader als volgt.
        
        
        
          Er kunnen 4 rollen met betrekking tot de beschieting van de woning worden onderscheiden, namelijk de rol van opdrachtgever, tussenpersoon, coördinator en uitvoerder. De opdrachtgevers hebben het plan beraamd en dat is doorgezet naar de tussenpersoon die als doorgeefluik van de benodigde informatie heeft gefungeerd naar de coördinatoren. Eén van de coördinatoren stond op zijn beurt in direct contact met de uitvoerder(s) en heeft de opdracht doorgegeven om de beschieting te laten plaatsvinden, waarna dit ook daadwerkelijk is gebeurd. Naar het oordeel van de rechtbank zijn [medeverdachte 2] en [medeverdachte 1] als opdrachtgever aan te merken, [medeverdachte 4] als tussenpersoon en [medeverdachte 5] en [verdachte] als coördinatoren. De uitvoerder(s) is/zijn onbekend gebleven. Gelet op de eerder besproken communicatielijn en de inhoud van de diverse chats, is de rechtbank van oordeel dat iedere verdachte een essentiële schakel vormde in de keten die heeft geleid tot het strafbare feit, van plan tot uitvoering en van voorbereiding tot terugkoppeling achteraf. Iedere verdachte had een duidelijke taak, waarbij iedere handeling van betekenis was om tot uitvoering van het feit te kunnen komen. Er was sprake van een nauwe en bewuste samenwerking. 
        
        
        
          
            [verdachte] was na [medeverdachte 5] de volgende coördinerende schakel in de uitvoering. Hij kreeg aanwijzingen en informatie van [medeverdachte 5] en was degene die dit doorgaf en de opdracht liet uitvoeren. In dit kader onderhield [verdachte] contact met de schutter. De communicatie tussen [verdachte] en [medeverdachte 5] en de schutter ging duidelijk over het feit, waarbij sprake was van een gedetailleerde bespreking van onder andere het soort wapen, hoe dit moest worden gebruikt en op welke plaats op de woning moest worden geschoten. Dat dit daadwerkelijk ook is uitgevoerd op deze manier laat zien dat [verdachte] invloed had op de uitvoering en dat zijn rol essentieel is geweest.
        
        
        
          De rechtbank is van oordeel dat wettig en overtuigend bewezen kan worden dat verdachte zich schuldig heeft gemaakt aan het medeplegen van bedreiging met een misdrijf tegen het leven gericht, meermalen gepleegd.
        
        
        
          
            Feit 2
          
          Op 4 juni 2020 is [slachtoffer 1] beschoten terwijl hij vlak bij zijn woning in [plaats 2] zijn auto parkeerde. In deze auto zat op het moment van de beschieting ook zijn toen 9 jaar oude dochter. Uit het forensisch onderzoek en de foto’s van de auto volgt dat er minimaal een keer op de personenauto is geschoten met een vuurwapen. Er is een doorschot aangetroffen in het voorportier aan de bestuurderszijde. Ook is een deel van een mantel van de kogel bij de handgreep van het voorportier aangetroffen. Op basis van de aangetroffen kogelhuls kan worden vastgesteld dat er is geschoten met een 9mm pistool. 
        
        
        
          Uit de chats komt naar het oordeel van de rechtbank naar voren dat er wordt gesproken over een actie gericht tegen [slachtoffer 1] , die als bijnaam [bijnaam 9] heeft. Al op 23 april 2020 wordt hij in de chat ‘ [groepschat 1] ’ genoemd waarbij wordt gezegd dat hij een Ghanees is. Hierna geeft [medeverdachte 1] op 12 mei 2020 aan dat ‘die van zijn ex en de Ghanesen’ bij zijn zwager zijn geweest en hem zochten. Diezelfde dag heeft [medeverdachte 1] in de chat aangegeven dat ze bij zijn moeder zijn geweest, waarop door [medeverdachte 2] en [medeverdachte 3] is gereageerd dat er een reactie op moet volgen en dat er lange ijzers geregeld moeten worden. [medeverdachte 1] heeft vervolgens foto’s van de personen doorgestuurd die bij zijn zwager langs zijn gegaan, waarbij hij expliciet de man met de bril heeft aangewezen als [bijnaam 9] . Op dat moment heeft [medeverdachte 1] [slachtoffer 1] de ‘aap met bril’ genoemd. Waar, zoals onder feit 1 overwogen, in eerste instantie de wraakactie is gericht tegen [slachtoffer 4] , zijn op 15 mei 2020 door [medeverdachte 1] in voornoemd groepsgesprek screenshots gestuurd afkomstig van het Instagramaccount van [slachtoffer 1] , nadat hier door [medeverdachte 3] om is gevraagd. Later deze dag lijkt de focus  ook te verschuiven naar [slachtoffer 1] , die in de chats zeer regelmatig ‘aap’ wordt genoemd. Zo moeten de namen van ‘die apen’ worden doorgegeven om ‘hen te kunnen gassen’ en wordt er door [medeverdachte 2] aan [medeverdachte 1] gevraagd waar [bijnaam 9] woont en of er een kenteken van zijn auto is. Op 16 mei 2020 stuurde [medeverdachte 1] nog meer foto’s van [slachtoffer 1] in de groepschat en zegt [medeverdachte 3] dat hij die andere boys op [bijnaam 9] afstuurt. Ook is er op dat moment gesproken over de vraag of de kapperszaak waar [bijnaam 9] vaak op de foto staat van hem is en is er gesproken over het ‘afleggen’ van de kapperszaak en het schieten met een ‘ak’ op de ‘bek van de kankeraap’ in de kapperszaak. Op 17 mei 2020 werd er vervolgens in dezelfde chat gesproken over het beschieten van [slachtoffer 1] . Uit de groepschat met de titel ‘ [groepschat 3] ’, met deelnemers [medeverdachte 2] , [medeverdachte 1] en [medeverdachte 3] , volgt dat er op 18 mei 2020 een voorverkenning is bij de eerdergenoemde kapperszaak om te kijken of [slachtoffer 1] daar is. Ook wordt er gezegd dat alle focus op die aap moet. Op 18 en 19 mei 2020 is er gesproken over het achterhalen van het kenteken en adres van [slachtoffer 1] , waarbij [medeverdachte 1] aan heeft gegeven ongeveer te weten waar de aap woont. [medeverdachte 1] stuurde later die dag een foto waarop een deel van het kenteken te zien is. Op 20 mei 2020 is er een nieuwe groepschat aangemaakt met de titel ‘ [groepschat 2] ’. Hieraan namen [medeverdachte 2] , [medeverdachte 3] en een Sky -ID gelinkt aan [naam 7] deel. Ook in deze chat is door de personen gesproken over de voorgenomen beschieting van [slachtoffer 1] , waarbij wordt gevraagd of [naam 7] kan helpen met het achterhalen van zijn adres.
        
        
        
          Naar het oordeel van de rechtbank kan uit het voorgaande worden afgeleid dat er plannen zijn gemaakt om [slachtoffer 1] te beschieten. Uit de overeenkomsten, ook op detailniveau, tussen de inhoud van de verschillende chats en wat er op 4 juni 2020 en de periode daaraan voorafgaand is gebeurd, staat het voor de rechtbank vast dat dit plan ook is uitgevoerd. In het bijzonder wordt dan gewezen op de overeenkomsten voor wat betreft de aard van de actie (schieten), het (beoogde) slachtoffer, de buurt waar hij woont, de auto waarin hij rijdt en het gegeven dat zijn auto moest worden “geplakt”. Weliswaar worden er al eind april en in mei 2020 in de groepschat ‘ [groepschat 1] ’ uitlatingen gedaan over een actie gericht tegen [slachtoffer 1] , waarna het in de groep op dit punt stil blijft tot de dag na het incident (waarna een nieuwe groep met dezelfde deelnemers is aangemaakt), maar de rechtbank heeft geen twijfel dat deze eerdere gesprekken in de groep betrekking hebben op de uiteindelijke beschieting van [slachtoffer 1] op 4 juni 2020. Die gesprekken sluiten namelijk aan op de latere chats die gaan over de coördinatie en uitvoering tussen [medeverdachte 5] en [verdachte] en [medeverdachte 6] . 
        
        
        
          Net als bij feit 1 zijn de deelnemers van de groepschats niet degenen die uiteindelijk de feitelijke handelingen van de geplande actie hebben verricht. Ook ten aanzien van de actie tegen [slachtoffer 1] zijn daarvoor derden ingeschakeld, waarbij de communicatie via dezelfde communicatielijn met dezelfde personen verloopt als bij feit 1. Sprekend voorbeeld hiervan is dat een van de foto’s die [medeverdachte 1] in de groepschat heeft verstuurd kennelijk in het bezit van [medeverdachte 5] is gekomen, die deze foto op 18 mei 2020 naar [verdachte] heeft gestuurd. Hierbij is door [medeverdachte 5] gezegd dat er groen licht is. Dat [medeverdachte 4] degene is die hier als tussenpersoon heeft gefungeerd, volgt uit het feit dat hij berichten naar [medeverdachte 5] heeft gestuurd die zien op het feit. Zo moeten personen een rondje gaan lopen in de buurt waar [slachtoffer 1] woont en zijn ze op zoek naar zijn BMW. Ook bewaakte [medeverdachte 4] blijkens de berichten de voortgang. [medeverdachte 5] heeft de door [medeverdachte 4] aan hem verstuurde berichten op zijn beurt weer naar [verdachte] verstuurd. In de gesprekken tussen [medeverdachte 5] en [verdachte] gaat het verder ook over het traceren van de BMW, waarbij er specifiek wordt gesproken over een BMW 5-serie met een [cijfer] in het kenteken. [verdachte] heeft vervolgens contact gehad met [medeverdachte 6] , waarbij het ging over een niet werkende volg-app van een peilbaken. Dat dit zag op de actie tegen [slachtoffer 1] volgt uit de verklaring van [medeverdachte 6] afgelegd bij de politie, waarbij hij met betrekking tot dit feit heeft verklaard dat het baken niet werkte bij hem en het bericht van [medeverdachte 4] naar [medeverdachte 5] van 28 mei 2020 waarin hij zegt dat de auto niet beweegt. [medeverdachte 6] heeft bekend dat hij degene is geweest die op [slachtoffer 1] heeft geschoten. Net als bij feit 1 is ook de communicatielijn nadat de beschieting heeft plaatsgevonden terug te zien in de berichten. Zo weet [medeverdachte 3] al voordat de politie ter plaatse is geweest wat er is gebeurd, wat hij dan weer deelt in de groepschat ‘ [groepschat 2] ’. Uit de chats volgt dat [medeverdachte 5] op 4 juni 2020 naar [verdachte] stuurt dat hij boos is omdat hij kennelijk voor een ander soort wapen heeft betaald dan waarmee is geschoten. Op 5 juni 2020 is de chatgroep ‘ [groepschat 4] ’ aangemaakt, met als deelnemers [medeverdachte 1] , [medeverdachte 2] en [medeverdachte 3] , waarin het nieuws van de beschieting door [medeverdachte 2] en [medeverdachte 3] wordt medegedeeld aan [medeverdachte 1] , waarna er verder door hen over de beschieting is gesproken. [medeverdachte 3] zegt dat aapje de ‘message’ heeft begrepen en een lesje heeft gehad.  
        
        
        
          Gelet op het voornoemde bestaat bij de rechtbank geen twijfel dat het in de door de verschillende verdachten gevoerde gesprekken ging over een actie gericht tegen [slachtoffer 1] , die uiteindelijk op 4 juni 2020 is uitgevoerd door [medeverdachte 6] . De rechtbank moet de vraag beantwoorden hoe dit feit juridisch moet worden gekwalificeerd.
        
        
        
          
            Wat was de opdracht? 
          
          In de chats zijn door verschillende verdachten bewoordingen gebruikt waaruit zou kunnen worden opgemaakt dat de actie erop was gericht om [slachtoffer 1] te doden. De rechtbank ziet echter ook dat er in de groepschats veelvuldig wordt gesproken over handelingen die uiteindelijk niet plaats hebben gevonden, zoals het opblazen van een hele straat of het achterlaten van ‘appels’ (de rechtbank begrijpt: granaten). De rechtbank heeft bij de beoordeling mede om die reden de inhoud van de berichten beoordeeld in het licht van de andere stukken in het dossier omtrent hetgeen zich op 4 juni 2020 heeft voorgedaan. De rechtbank overweegt hierover het volgende.
        
        
        
          Uit de chats kan niet, althans niet eenduidig, worden afgeleid dat het de bedoeling was dat [slachtoffer 1] dodelijk zou worden getroffen. Weliswaar wordt in de groepschat ‘ [groepschat 1] ’ op 17 mei 2020, drie weken voor de beschieting van [slachtoffer 1] , gesproken over dat hij door buik en benen moet worden geschoten, maar later, op 24 mei 2020, wordt door [medeverdachte 5] aan [verdachte] bericht dat het been voor de kapper moet. Anders dan het Openbaar Ministerie is de rechtbank van oordeel dat dat erop lijkt te zien dat eerst [slachtoffer 1] en daarna een kapperszaak moet worden beschoten en er dus wordt gesproken over een tweetal incidenten die moeten plaatsvinden. Voorts geldt dat uit het dossier ook niet volgt dat [slachtoffer 1] kapper werd genoemd. Hij werd aangeduid als aap, die zwarte of zijn bijnaam [bijnaam 9] . Eerder, op 14 mei 2020, stuurt [medeverdachte 5] het bericht door van [medeverdachte 4] aan [verdachte] met de tekst: ‘die man stuurt me aub geen slaap alleen been’. Het Openbaar Ministerie is van mening dat dit bericht niet ziet op [slachtoffer 1] , maar op de voorgenomen beschieting van [slachtoffer 4] bij de [adres 7] . De rechtbank is evenwel van oordeel dat dit niet zo duidelijk uit het dossier volgt. 
        
        
        
          Naast de voornoemde chats zijn er ook nog andere berichten die een indicatie geven van de bedoeling van de beschieting. Zo heeft [medeverdachte 2] het erover dat [slachtoffer 1] een goede ziekenhuisopname verdient, hetgeen erop wijst dat hij niet dood zou moeten. Dit kan naar het oordeel van de rechtbank ook worden afgeleid uit de communicatie na afloop van het schietincident. Uit de reacties in de groepschat ‘ [groepschat 4] ’, waaraan [medeverdachte 2] , [medeverdachte 1] en [medeverdachte 3] deelnamen, volgt dat men denkt dat [slachtoffer 1] nu de message wel heeft begrepen en dat hij zijn lesje wel heeft gehad. Ook wordt er gezegd dat [slachtoffer 1] sowieso denkt dat het een ‘hit’ was en dat ze dat er ook van gaan maken zodat ze een hogere boete op kunnen leggen. Het feit dat [medeverdachte 2] tegenover [slachtoffer 1] wilde doen alsof het een hit was, duidt erop dat dit het niet was. Ook volgt uit de chats niet dat er enige teleurstelling of onvrede was over de uitkomst van de schietpartij, iets wat wel valt te verwachten als de uitvoering of het resultaat niet conform de opdracht was geweest. In de chats is ook te zien dat dit bij andere incidenten wel het geval was.
        
        
        
          
            [medeverdachte 6] heeft verklaard dat hij de opdracht heeft gekregen om [slachtoffer 1] in zijn been te schieten en dat hij hier ook naar heeft gehandeld door gericht naar beneden te schieten. Hieruit volgt dat het niet de bedoeling was om [slachtoffer 1] om het leven te brengen.
        
        
        
          De rechtbank kan daarom niet vaststellen wat de exacte opdracht is geweest die [medeverdachte 6] heeft gekregen. Er kan in ieder geval niet worden vastgesteld dat het de bedoeling was (vol opzet) om [slachtoffer 1] van het leven te beroven. Hiervoor bevinden zich te veel onduidelijkheden in het dossier. 
        
        
        
          
            Poging moord 
          
          Gelet op hetgeen hiervoor is overwogen, is de rechtbank van oordeel dat niet kan worden vastgesteld dat het de bedoeling was van de opdrachtgevers en medeplegers, waaronder verdachte, om [slachtoffer 1] om het leven te laten brengen. Ook uit de overige inhoud van het dossier volgt niet dat het de bedoeling was om [slachtoffer 1] van het leven te beroven. De rechtbank zal verdachte vrijspreken van het medeplegen van poging moord.
        
        
        
          
            Poging doodslag – voorwaardelijk opzet
          
          Voor een veroordeling ter zake van poging doodslag is vereist dat verdachte opzet heeft gehad op de dood van [slachtoffer 1] . Dit kan zowel in de zin van vol opzet als voorwaardelijk opzet. De rechtbank heeft al vastgesteld dat het niet de bedoeling was om [slachtoffer 1] om het leven te laten brengen. Van vol opzet op de dood was dan ook geen sprake. De rechtbank moet vervolgens de vraag beantwoorden of er sprake is van voorwaardelijk opzet.
        
        
        
          Van voorwaardelijk opzet is sprake als verdachte bewust de aanmerkelijke kans heeft aanvaard op het intreden van een bepaald gevolg, in dit geval de dood. De beantwoording van de vraag of een gedraging de aanmerkelijke kans op een bepaald gevolg in het leven roept, is afhankelijk van de omstandigheden van het geval. Daarbij komt betekenis toe aan de aard van de gedraging en de omstandigheden waaronder deze is verricht. Bepaalde gedragingen kunnen naar hun uiterlijke verschijningsvorm worden aangemerkt als zo zeer gericht op een bepaald gevolg dat het - behoudens contra-indicaties - niet anders kan zijn dan dat de verdachte de aanmerkelijke kans op het desbetreffende gevolg heeft aanvaard.
          Het zal in alle gevallen moeten gaan om een kans die naar algemene ervaringsregels aanmerkelijk is te achten, of anders gezegd om een in de gegeven omstandigheden reële, niet onwaarschijnlijke mogelijkheid. Voor de vaststelling dat de verdachte zich willens en wetens heeft blootgesteld aan zo'n kans is bovendien vereist dat de verdachte wetenschap heeft van de aanmerkelijke kans dat het gevolg zal intreden en dat hij die kans ten tijde van de gedraging bewust heeft aanvaard (op de koop toe heeft genomen). De rechtbank overweegt hierover als volgt.
        
        
        
          
            Schot(en)
          
          In het dossier bevinden zich beelden van het incident. Deze beelden zijn van veraf gefilmd, geven niet het gehele beeld weer (de auto van [slachtoffer 1] is bijvoorbeeld niet in zijn geheel te zien) en zijn niet erg scherp. Om die reden is de rechtbank terughoudend met de interpretatie ervan. De rechtbank heeft op de beelden waargenomen dat [slachtoffer 1] zijn auto parkeert en dat [medeverdachte 6] aan komt rennen, zijn pistool pakt en vlak nadat de remlichten van de auto zijn uitgegaan haaks op het bestuurdersportier staat. De rechtbank heeft verder waargenomen dat hij op dit moment een moment stilstaat. Dit is op korte afstand van de auto. Op dit moment richt hij met gestrekte armen, ten minste enigszins naar beneden, zijn pistool op het bestuurdersportier. De rechtbank gaat er, mede gelet op de verklaring van [medeverdachte 6] vanuit dat dit het moment is waarop [medeverdachte 6] een schot heeft gelost. Direct hierna gaat het bestuurdersportier open, deinst [medeverdachte 6] terug en stapt [slachtoffer 1] uit. [medeverdachte 6] staat op dat moment op een korte afstand van het bestuurdersportier en maakt wederom een strekkende beweging met zijn armen. 
          
            Het Openbaar Ministerie gaat ervan uit dat [medeverdachte 6] op dit moment heeft geprobeerd een tweede schot te lossen, iets wat [medeverdachte 6] heeft ontkend. De rechtbank is van oordeel dat een tweede schot op basis van de beelden niet is vast te stellen. Ook uit de overige inhoud van het dossier kan de rechtbank niet vaststellen dat [medeverdachte 6] nog een tweede keer heeft geschoten. [slachtoffer 1] heeft in eerste instantie weliswaar verklaard dat er na het eerste schot nog 1 of 2 keer is geschoten, maar later zegt hij dat hij dat dacht en dat hij maar één keer rook uit het pistool heeft zien komen. Overigens heeft hij in zijn verhoren op meerdere onderdelen verschillende lezingen gegeven. Ook de chats waarin het gaat over een haperend wapen zijn onvoldoende redengevend om te kunnen vaststellen dat [medeverdachte 6] meerdere keren heeft geprobeerd te schieten. In de keten van de communicatie wordt alleen over een haperend wapen gesproken tussen [medeverdachte 2] en [medeverdachte 3] , terwijl niet duidelijk is van wie die informatie is gekomen en over hoeveel schakels in de keten deze informatie is gegaan. Ten aanzien van dit haperende wapen loopt de communicatielijn aldus niet door. Ook het bericht van [medeverdachte 5] naar [verdachte] over de ‘poep pipa’ is onvoldoende redengevend, omdat dit meer lijkt te zien op het leveren van een verkeerd soort wapen (niet automatisch) dan op een defect aan het wapen. Gelet op het voornoemde en gegeven het feit dat er één kogelinslag is aangetroffen, moet het ervoor worden gehouden dat het bij dit ene schot is gebleven.
        
        
        
          
            Uiterlijke verschijningsvorm
          
          Dat er ‘slechts’ één keer is geschoten betekent niet dat er geen sprake kan zijn van voorwaardelijk opzet, nu ook het eenmaal schieten op een persoon de aanmerkelijke kans op de dood in het leven kan roepen. Voor de beoordeling hiervan heeft de rechtbank onder andere acht geslagen op de uiterlijke verschijningsvorm van het schietincident.
        
        
        
          De rechtbank gaat ervan uit dat [slachtoffer 1] in de auto zat toen hij werd beschoten. Dit volgt uit de beelden en uit de verklaring van [medeverdachte 6] . De rechtbank heeft eerder vastgesteld dat op de beelden te zien is dat [medeverdachte 6] stil stond toen hij schoot en daarbij ten minste enigszins naar beneden heeft gericht. De rechtbank is van oordeel dat dit naar de uiterlijke verschijningsvorm niet zozeer gericht is op het toebrengen van dodelijk letsel, maar dat dit eerder past bij het schieten gericht op de benen, zoals [medeverdachte 6] heeft verklaard. Dit geldt temeer, nu de exacte positie van [slachtoffer 1] in de auto niet volgt uit het dossier. 
        
        
        
          
            Overig onderzoek 
          
          Daarnaast blijkt uit het dossier dat er (enig) onderzoek is gedaan naar de auto van [slachtoffer 1] . Hieruit volgt dat er een kogelgat is aangetroffen in het voorportier aan de bestuurderszijde. Ook is een deel van de mantel van de kogel bij de handgreep van het voorportier aangetroffen. Uit het, zeer summiere, forensisch onderzoek volgt niet waar de kogel precies terecht zou zijn gekomen als deze volledig door het portier was gegaan. Er wordt enkel gesteld dat het doorschot op eenzelfde hoogte zat als waar de bestuurder is gesitueerd en dat de uitschotopening grofweg op dezelfde hoogte zat als de inschotopening. Deze vaststellingen zijn echter vrij algemeen. Zonder nadere duiding is dit onvoldoende om vast te kunnen stellen dat [slachtoffer 1] in een vitaal deel van zijn lichaam zou kunnen zijn geraakt. Zo is niet bekend hoe hoog of laag [slachtoffer 1] zat of hoe ver hij naar achteren of naar voren zat. Hier is geen onderzoek naar gedaan. Ook is geen onderzoek gedaan naar de (baan van de) kogel en de kracht waarmee de kogel in het portier is gekomen, waardoor niet gezegd kan worden of deze bijvoorbeeld in de bestuurdersstoel terecht kan zijn gekomen. 
        
        
        
          Gelet op het voorgaande en alle omstandigheden in acht nemend, kan naar het oordeel van de rechtbank niet worden vastgesteld dat sprake is geweest van een aanmerkelijke kans dat [slachtoffer 1] als gevolg van de beschieting zou komen te overlijden. Dit wordt niet anders voor zover [medeverdachte 6] , zoals hij zelf heeft verklaard, een ongeoefend schutter was.
        
        
        
          
            Conclusie
          
          Dit betekent dat verdachte dient te worden vrijgesproken van de onder feit 2 impliciet subsidiair tenlastegelegde poging tot doodslag op [slachtoffer 1] . De rechtbank merkt daarbij op dat uit het dossier volgt dat het wel de bedoeling was om [slachtoffer 1] te verwonden. Dit volgt zowel uit de chats (onder andere ‘goede ziekenhuisopname’) als uit de feitelijke gedragingen van de schutter. Dat is aan verdachte evenwel niet tenlastegelegd. Aan verdachte is alleen tenlastegelegd dat hij zich schuldig zou hebben gemaakt aan een poging om [slachtoffer 1] om het leven te brengen. Nu daarvan naar het oordeel van de rechtbank geen sprake is, zal zij verdachte integraal vrijspreken van dit feit. Dit geldt vanzelfsprekend ook voor de tenlastegelegde poging moord dan wel doodslag op [slachtoffer 2] , de dochter van [slachtoffer 1] .
        
        
        
          
            Feit 3
          
          In de nacht van 6 op 7 juni 2020 kwam er een melding binnen bij de politie dat er geschoten was op een pand aan de [adres 8] te [plaats 2] . Uit onderzoek bleek dat er op dit pand was geschoten met een automatisch vuurwapen, waarbij er in totaal zeven hulzen zijn aangetroffen. Op de benedenverdieping was de kapperszaak genaamd [kapperszaak] gevestigd. Hier was ten tijde van het schietincident niemand aanwezig. In de ruit van de kapperszaak bleken vijf beschadigingen te zitten. Boven de kapperszaak was een appartement gelegen, waar op het moment van schieten twee personen lagen te slapen. In de ruit van het appartement werden twee beschadigingen aangetroffen. Een aantal uren na het schietincident is in de [straat] , op slechts 170 meter van de plaats delict, een automatisch vuurwapen aangetroffen. Uit onderzoek is gebleken dat de hulzen die zijn aangetroffen met dit wapen zijn verschoten.
        
        
        
          De dag voorafgaand aan dit schietincident bleek de kapperszaak ook doelwit te zijn geweest van een actie. Door de eigenaar van de kapperszaak, de heer [slachtoffer 3] , is verklaard dat in de ochtend van 6 juni 2020 de tekst ‘ [bijnaam 9] ’ met graffiti op zijn pand was gespoten. Zoals eerder overwogen is dat de bijnaam van [slachtoffer 1] , die slechts twee dagen ervoor zelf was beschoten.
        
        
        
          Naar het oordeel van de rechtbank wordt in de eerder genoemde groepschats ook gesproken over een kapper. Uit de inhoud van de chats volgt dat de deelnemers van de groepschats  kennelijk dachten dat de kapperszaak eigendom was van [slachtoffer 1] . In de chat ‘ [groepschat 1] ’ worden foto’s gedeeld van [slachtoffer 1] in een kapperszaak. Ook wordt er gezegd dat men denkt dat deze van hem is. De rechtbank gaat er hier zoals ook onder feit 2 besproken, anders dan het Openbaar Ministerie, vanuit dat wanneer er wordt gesproken over ‘kapper’ het gaat om de kapperszaak en niet over [slachtoffer 1] . Dit volgt ook uit het bericht dat [medeverdachte 1] stuurt op 16 mei 2020 waarin hij zegt dat hij denkt dat de kapper van hem is, vlak na het sturen van een foto van [slachtoffer 1] . Het blijft echter niet bij het enkel noemen van de kapperszaak. In de chats wordt gesproken over een gerichte actie op deze kapperszaak. [medeverdachte 1] heeft op 16 mei 2020 een screenshot van het instagramaccount van de kapperszaak in de groepschat gestuurd waarop ook (een deel van) het adres van de kapperszaak ( [adres 8] ) te zien is. Op 16 en 17 mei 2020 wordt door [medeverdachte 3] in dezelfde chat gestuurd dat maandag (dit zou dan 18 mei moeten zijn) de kapperszaak wordt ‘afgelegd’. Net als onder feit 1 en 2 is vastgesteld, zijn er over deze actie niet alleen gesprekken in de verschillende groepschats tussen [medeverdachte 1] , [medeverdachte 2] en [medeverdachte 3] , maar blijkt dat er ook tussen [medeverdachte 4] , [medeverdachte 5] en [verdachte] over gesproken wordt, waarbij dusdanig concreet en gedetailleerd wordt gesproken dat het geen twijfel lijdt waarover die gesprekken gaan, namelijk over de later beschoten [kapperszaak] . Meer in het bijzonder is gesproken over het adres dat beschoten moet worden, dat dit met een ‘AK’ dient te gebeuren en ook wordt gesproken over het aanbrengen van graffiti. Dit komt overeen met wat zich feitelijk op 6 en 7 juni 2020 heeft voorgedaan. 
        
        
        
          Ten aanzien van dit schietincident is gecommuniceerd via de communicatielijn zoals vastgesteld onder feit 1 en feit 2. 
        
        
        
          De rechtbank komt op basis van de inhoud van de berichten tot het oordeel dat het niet de bedoeling was om [slachtoffer 7] en/of [slachtoffer 8] om het leven te brengen. Het was weliswaar de bedoeling om het pand met daarin de kapperszaak te raken, maar er wordt niet gesproken over het beschieten van het appartement, noch over de aanwezigheid van eventuele bewoners. De rechtbank is gelet op de inhoud van de berichten van oordeel dat niet wettig en overtuigend vast is komen te staan dat verdachte het (voorwaardelijk) opzet heeft gehad om [slachtoffer 7] en/of [slachtoffer 8] te doden door het pand te (laten) beschieten. De rechtbank zal verdachte van de onder feit 3 primair tenlastegelegde poging moord/doodslag vrijspreken.
        
        
        
          De rechtbank is van oordeel dat er door het schieten op het pand met daarin de kapperszaak wel sprake is geweest van een bedreiging van de bewoners van het bovengelegen appartement. Er is met een zwaar kaliber wapen en kennelijk ongecontroleerd (zoals volgt uit de bevindingen ter plaatse) geschoten. Op geen enkele wijze is er rekening gehouden met de mogelijke aanwezigheid van personen in het pand. Dit terwijl er sprake was van een winkelstraat waarbij veel winkelpanden voorzien zijn van bovenliggende appartementen. Bovendien is er geschoten op een tijdstip waarom de meeste mensen liggen te slapen en dus thuis zijn. Door op die manier te handelen, heeft niet alleen de schutter, maar ook verdachte bewust de aanmerkelijke kans aanvaard dat de aanwezigen in het pand zich bedreigd zouden voelen. Het met een vuurwapen afschieten van kogels op een pand is zonder meer bedreigend voor de personen van wie het pand is of die daarin aanwezig zijn. 
        
        
        
          Overeenkomstig hetgeen door de rechtbank is overwogen onder feit 1 heeft iedere verdachte een essentiële schakel gevormd in de keten die heeft geleid tot de beschieting van de kapperszaak. Verdachte heeft hierbij een coördinerende rol gehad en heeft de schutter geregeld en aangestuurd. De rechtbank is dan ook van oordeel dat wettig en overtuigend bewezen kan worden dat verdachte zich, samen met de medeverdachten, schuldig heeft gemaakt aan bedreiging met een misdrijf tegen het leven gericht van [slachtoffer 7] en [slachtoffer 8] , zoals tenlastegelegd onder feit 3 subsidiair. 
        
        
        
          
            Feit 4
          
          Onder feit 4 is tenlastegelegd dat verdachte zich schuldig zou hebben gemaakt aan het medeplegen van bedreiging met een misdrijf tegen het leven gericht van [slachtoffer 1] en [slachtoffer 3] . Met betrekking tot het incident zelf, de toedracht van het schietincident op de kapperszaak en de communicatie hierover verwijst de rechtbank naar hetgeen zij heeft overwogen onder feit 3. Dat de verdachten vol opzet hadden op het schieten op de kapperszaak heeft de rechtbank eerder al vastgesteld.
        
        
        
          Zoals onder feit 3 is overwogen is het meerdere keren met een vuurwapen schieten op een pand zonder meer bedreigend. Ten aanzien van [slachtoffer 1] is er sprake van vol opzet. Uit het met graffiti spuiten van zijn (bij)naam op de kapperszaak de ochtend voor de beschieting en het feit dat hij zelf enkele dagen eerder is beschoten, in samenhang bezien met de inhoud van de berichten (waarbij men ervan uitging dat de kapperszaak van [slachtoffer 1] was), volgt dat het de bedoeling was hem te bedreigen. 
        
        
        
          Ten aanzien van de bedreiging van [slachtoffer 3] is er sprake van voorwaardelijk opzet. Door het zich er niet van te vergewissen van wie de kapperszaak was en er zonder enig onderzoek vanuit te gaan dat [slachtoffer 1] de eigenaar was, is bewust de aanmerkelijke kans aanvaard dat [slachtoffer 3] zich bedreigd zou voelen. Dat hij zich daadwerkelijk bedreigd voelde, volgt ook uit zijn verklaring. Zoals eerder overwogen is het schieten op een pand zonder meer bedreigend voor de persoon die daar verblijft. Dit geldt ook voor de eigenaar van de kapperszaak in het pand.
        
        
        
          
            Rol verdachte en medeplegen
          
          Onder verwijzing naar hetgeen de rechtbank hierover onder feit 3 heeft overwogen is de rechtbank van oordeel dat wettig en overtuigend bewezen kan worden dat verdachte zich samen met de medeverdachten schuldig heeft gemaakt aan bedreiging met een misdrijf tegen het leven gericht van [slachtoffer 1] en [slachtoffer 3] .
        
      
    
    
      4.4
      
        
          De bewezenverklaring
        
        De rechtbank acht wettig en overtuigend bewezen dat verdachte 
        
          
          Inzake 02/131093-23:
        
        
          feit 1 subsidiair
          op of omstreeks 17 mei 2020 te [plaats 1] , tezamen en in vereniging met anderen, [slachtoffer 4] , [slachtoffer 5] en [slachtoffer 6] heeft bedreigd met enig misdrijf tegen het leven gericht door met een automatisch vuurwapen meermalen te schieten op de woning gelegen aan de [adres 6] te [plaats 1] , in welke woning op dat moment voornoemde [slachtoffer 4] , [slachtoffer 5] en [slachtoffer 6] aanwezig waren;
      
      
      
        
          feit 3 subsidiair
        
        op 7 juni 2020 te [plaats 2] tezamen en in vereniging met anderen, [slachtoffer 7] en [slachtoffer 8] bedreigd met enig misdrijf tegen het leven gericht, door met een automatisch vuurwapen meermalen te schieten op de [kapperszaak] , zijnde het bedrijf van [slachtoffer 3] ;
      
      
      
        
          Inzake 02/134048-24:
        
        op 7 juni 2020 te [plaats 2] , tezamen en in vereniging met anderen, [slachtoffer 1] en [slachtoffer 3] heeft bedreigd met enig misdrijf tegen het leven gericht, door met een automatisch vuurwapen meermalen te schieten op en in de richting van de [kapperszaak] , zijnde het bedrijf van [slachtoffer 3] .
      
      
      
        De rechtbank acht niet bewezen hetgeen meer of anders is ten laste gelegd. Verdachte zal daarvan worden vrijgesproken. 
      
      
    
  
  
    
      5De strafbaarheid
    Er zijn geen feiten of omstandigheden aannemelijk geworden die de strafbaarheid van de feiten uitsluiten. Dit levert de in de beslissing genoemde strafbare feiten op.
    
    
      Verdachte is strafbaar, omdat niet is gebleken van een omstandigheid die zijn strafbaarheid uitsluit.
    
  
  
    
      6De strafoplegging
    
      6.1
      
        
          De vordering van de officier van justitie
        
        De officieren van justitie vorderen aan verdachte op te leggen een gevangenisstraf voor de duur van elf jaar, met aftrek van de tijd die hij in voorarrest heeft verbleven.
      
    
    
      6.2
      
        
          Het standpunt van de verdediging
        
        De verdediging heeft geen specifiek strafmaatverweer gevoerd, maar wel gewezen op de betekenis van artikel 63 van het Wetboek van Strafrecht en de persoonlijke omstandigheden van verdachte, zoals in de pleitnota zijn opgenomen. 
      
    
    
      6.3
      
        Het oordeel van de rechtbank
      
      
      
        
          De schietincidenten en de rol van verdachte
          Verdachte is samen met anderen betrokken geweest bij een tweetal schietincidenten. Op 17 mei 2020 is een woning aan de [adres 6] in [plaats 1] met een automatisch vuurwapen beschoten, waar op dat moment [slachtoffer 4] , [slachtoffer 5] en [slachtoffer 6] verbleven. De gevel van de woning is door meerdere kogels geraakt. Vervolgens is op 7 juni 2020 ook de kapperszaak van [slachtoffer 3] aan de [adres 8] in [plaats 2] met een automatisch vuurwapen beschoten, als actie gericht tegen [slachtoffer 1] . Ten tijde van het schietincident in [plaats 2] hebben [slachtoffer 7] en [slachtoffer 8] , in hun woning, boven deze kapperszaak geslapen. Er zijn vijf kogelinslagen in de kapperszaak terechtgekomen en twee kogels in de daarboven gelegen woning. Verdachte kan worden beschouwd als één van de coördinatoren van beide schietincidenten, waardoor de voormelde personen bedreigd zijn. 
      
      
      
        
          De ernst van de feiten
          De wijze waarop aan deze bedreigingen uitvoering is gegeven, is extreem verontrustend. De handelingen van verdachte en de mededaders kunnen niet anders dan met de termen stuitend en gewetenloos worden gekenschetst. Het gebruikte vuurwapengeweld is ongekend. Er is geschoten met (oorlogs)vuurwapens, waaronder een Zastava M70 en Ceska Zbrojovka, in een woonwijk en een stadscentrum. De kogelinslagen zijn niet alleen tot de kapperszaak beperkt gebleven, maar zijn als gevolg van het onzorgvuldig dan wel onkundig handelen van de schutter, ook een woning binnengedrongen. Het mag een wonder heten -mede gezien het tijdstip in de nacht van zaterdag op zondag en in een straat waar ook uitgaanspubliek doorheen fietst- dat er geen slachtoffers zijn gevallen. De rechtbank hoeft niet te benadrukken dat dit soort geweldsdaden de rechtsorde ernstig schokken en sterke gevoelens van angst en onveiligheid veroorzaken, zeker bij de bewoners, de huurders van het pand en geadresseerden, maar ook in de samenleving in het algemeen en bij de omwonenden in het bijzonder. 
      
      
      
        De manier waarop verdachte en de medeverdachten hebben geopereerd, is zonder meer professioneel te noemen. De opdrachtgevers hebben de doelwitten uitgekozen, de wijze waarop hieraan uitvoering moest worden gegeven bepaald en besloten wanneer actie werd ondernomen. Verdachte kan als coördinator worden beschouwd. Hij heeft, door middel van de tussenpersoon, ervoor zorggedragen dat de plannen van de opdrachtgevers nader verfeitelijkt zijn en de berichten zijn doorgezonden naar uitvoerders. De uitvoerders zijn tot het daadwerkelijk vuurwapengeweld overgegaan. Er is door de betrokken personen gebruik gemaakt van SkyECC-toestellen waarmee heimelijk is gecommuniceerd. Uit de aangetroffen communicatie komt een beeld naar voren dat er koste wat kost doorgegaan moest worden met het waarmaken van de criminele voornemens. In soms weerzinwekkende berichten is -vaak in buitengewoon denigrerende bewoordingen- gesproken over hoe de beoogde doelwitten het best aangepakt zouden moeten worden. De communicatie verloopt ‘top down’ en ‘bottom up’ waardoor zowel de uitvoerders, de coördinatoren, de tussenpersoon en de opdrachtgevers direct op de hoogte zijn geraakt van de stand van zaken. Het is zorgelijk om te zien dat er geen enkel gebrek lijkt te zijn aan middelen (personen, geld en wapens) om tot deze vorm van ondermijnende criminaliteit te komen. Dit wijst op een hoog professionaliteitsgehalte. Dit geldt ook voor de snelheid waarmee kon worden gehandeld.
      
      
      
        De rechtbank is van oordeel dat, met name uit het oogpunt van generale preventie, feiten zoals in deze zaak aan de orde, streng dienen te worden bestraft. De rechtbank beoogt met de wijze waarop deze zaak wordt afgedaan onder meer duidelijk te maken dat op deze ernstige vormen van geweld een stevige reactie van de strafrechter volgt, teneinde eraan bij te dragen dat niet alleen verdachte, maar ook anderen ervan worden weerhouden om dergelijke misdrijven (opnieuw) te begaan. De ernst van de feiten is zodanig dat er geen ruimte wordt gezien voor een andere straf, dan een onvoorwaardelijke gevangenisstraf. De (proces)houding van de verdachten ten opzichte van de slachtoffersDe verdachten, die zich onbespied hebben gewaand, spreken in de berichten gemakzuchtig over het leed dat zij andere mensen willen aandoen. Het gevolg van hun gedragingen voor de slachtoffers lijkt hen totaal niets uit te maken. Het beoogde doel -de slachtoffers een lesje leren- is kennelijk het enige wat telt. Namens de benadeelde partijen zijn ter zitting slachtofferverklaringen voorgehouden en/of vorderingen tot schadevergoeding toegelicht, waarmee vaak zeer treffend onder woorden is gebracht wat deze feiten voor de slachtoffers hebben betekend en nog betekenen. De verdachten hebben hiervoor geen verantwoordelijkheid genomen. Zij hebben volhard in een ontkenning of bleven zich beroepen op het zwijgrecht. Geen enkele verdachte heeft volledige openheid van zaken willen geven en daarmee het achterste van zijn tong laten zien. Daarmee tonen zij zich in de ogen van de rechtbank onverschillig tegenover hun daden en slachtoffers. Dit neemt de rechtbank ook deze verdachte zeer kwalijk.
      
      
      
        
          De overige (persoonlijke) omstandigheden
          De rechtbank heeft rekening gehouden met de wettelijke strafmaxima, de samenloopregeling ingevolge artikel 57 Wetboek van Strafrecht en de straffen die in soortgelijke zaken plegen te worden opgelegd. Ook houdt de rechtbank rekening met de omstandigheid dat feit 3 subsidiair onder parketnummer 02/131093-23 en het onder parketnummer 02/134048-24 bewezenverklaarde in eendaadse samenloop zijn begaan. Daarnaast heeft de rechtbank de rechterlijke oriëntatiepunten voor straftoemeting in ogenschouw genomen, maar geconstateerd dat deze niet aansluiten bij en recht doen aan de aard en ernst van de bewezenverklaarde feiten. Voorts is acht geslagen op het uittreksel uit de Justitiële Documentatie van verdachte. Na het plegen van onderhavige feiten is verdachte opnieuw met justitie in aanraking gekomen. Verdachte is onherroepelijk veroordeeld voor een vermogensmisdrijf en voor overtreding van de verkeerswetgeving. Dit brengt met zich mee dat artikel 63 van het Wetboek van Strafrecht van toepassing is. Verder is verdachte ook recentelijk veroordeeld voor een plofkraak in Duitsland. De rechtbank heeft kennisgenomen van de persoonlijke omstandigheden die door verdachte zelf en door zijn raadsman op het onderzoek ter zitting naar voren zijn gebracht. 
        
          De conclusie over de strafmaat 
          De rechtbank is van oordeel dat de rol van de verdachten soms wezenlijk van elkaar verschilt, maar zij ziet daarin geen reden om te differentiëren in de strafmaat. Daartoe is redengevend de aard en ernst van de feiten. De rechtbank kent in dat verband voorts doorslaggevende betekenis toe aan de hiervoor gememoreerde wijze van uitvoering, het gevaarzettend karakter daarvan voor slachtoffers en derden, de inzet van zwaar wapentuig en de (proces)houding van de verdachten. De persoonlijke omstandigheden van verdachte zijn door de rechtbank weliswaar meegewogen, maar worden van ondergeschikt belang geacht.
      
      
      
        Alle feiten en omstandigheden, in onderling verband en in samenhang bezien, leiden tot de conclusie dat een gevangenisstraf moet worden opgelegd van maximale duur. Verdachte zal daarom worden veroordeeld tot een gevangenisstraf van vier jaar, met aftrek van de tijd die hij in voorarrest heeft verbleven.
        
          De tenuitvoerlegging van de op te leggen gevangenisstraf zal volledig plaatsvinden binnen de penitentiaire inrichting, tot het moment dat aan de verdachte voorwaardelijke invrijheidstelling wordt verleend als bedoeld in artikel 6:2:10 van het Wetboek van Strafvordering.
      
    
  
  
    
      7De benadeelde partijen
    
      7.1
      
        
          Het standpunt van de procespartijen
        
        Het Openbaar Ministerie heeft zich aan het oordeel van de rechtbank gerefereerd voor wat betreft de vorderingen tot schadevergoeding van de benadeelde partijen [slachtoffer 5] , [slachtoffer 4] , [slachtoffer 6] en [slachtoffer 3] . De vordering tot schadevergoeding van benadeelde partij [slachtoffer 2] is afzonderlijk besproken, waarbij de officieren van justitie hebben verzocht om over te gaan tot integrale toewijzing, met toepassing van de wettelijke rente en oplegging van de schadevergoedingsmaatregel. 
      
      
      
        Gelet op de bepleite vrijspraak heeft de verdediging primair verzocht om alle benadeelde partijen niet-ontvankelijk te verklaren in hun vorderingen tot schadevergoeding. Er is subsidiair, per benadeelde partij, het volgende verzocht. Ten aanzien van [slachtoffer 5] is verzocht dat een substantieel deel van het materiële aspect van de vordering wordt afgewezen en het immateriële deel wordt gematigd. Ten aanzien van [slachtoffer 4] is verzocht om hem integraal niet-ontvankelijk te verklaren in de vordering. Voor wat betreft [slachtoffer 6] is verzocht om haar niet-ontvankelijk te verklaren voor wat betreft het materiële deel en dat het immateriële deel van de vordering wordt gematigd. Voor zover het de vordering van [slachtoffer 2] betreft, is verzocht dat het immateriële deel wordt gematigd. Ten aanzien van [slachtoffer 3] is verzocht om alles integraal af te wijzen, behalve het gederfde omzetverlies. Voor het volledige standpunt verwijst de rechtbank naar de als bijlage aan dit vonnis gehechte pleitnota.
      
      
    
    
      7.2
      
        De benadeelde partij [slachtoffer 4]
      
      
      
        
          De vordering
          Door benadeelde partij [slachtoffer 4] is een vordering tot schadevergoeding ingediend voor een bedrag van € 1.228,15 ter vergoeding van de materiële schade en voor € 5.000,- ter vergoeding van de immateriële schade als gevolg van het onder feit 1 ten laste gelegde. Er is daarnaast gevorderd om de wettelijke rente toe te passen, de schadevergoedingsmaatregel op te leggen en hoofdelijke aansprakelijkheid te erkennen. De vordering is voorzien van een toelichting, opgesteld door de raadsvrouw van de benadeelde partij. Als bijlagen zijn bijgevoegd een factuur met betrekking tot gevelreparatie, medische stukken van psycholoog en systeemtherapeut [naam 8] , alsmede jurisprudentievoorbeelden.
      
      
      
        
          
          Ten aanzien van het materiële deel van de vordering
        
        De rechtbank heeft hiervoor overwogen dat bewezen kan worden verklaard dat verdachte het onder 1 subsidiair ten laste gelegde feit heeft gepleegd. Dit betekent dan ook dat verdachte onrechtmatig heeft gehandeld tegenover de benadeelde partij en dat hij verplicht is de schade van de benadeelde partij te vergoeden. Het gevorderde bedrag aan materiële schade staat ook voldoende in een rechtstreeks verband met het bewezenverklaarde handelen van verdachte. De factuur is aan de benadeelde partij gericht en de rechtbank gaat er vanuit dat hij de bewoner van de woning is geweest ten tijde dat het incident heeft plaatsgevonden. Dat het de woning van de ouders van de benadeelde partij betreft, doet hier niet aan af. Het materieel gevorderde deel van de schadevergoeding zal integraal worden toegewezen.
        
          
          Ten aanzien van het immateriële deel van de vordering
          Namens de benadeelde partij is aangevoerd dat hij nadelige (psychische) gevolgen heeft ondervonden van het bewezenverklaarde handelen van verdachte. Naar het oordeel van de rechtbank brengt de aard en de ernst van de normschending door verdachte mee dat de relevante nadelige gevolgen daarvan voor de benadeelde partij zo voor de hand liggen, dat sprake is van een aantasting in de persoon op andere wijze dan door lichamelijk letsel of aantasting in zijn eer of goede naam. Dit betekent dat de immateriële schade voor vergoeding in aanmerking komt. Gelet op alle omstandigheden en de bedragen die in vergelijkbare gevallen zijn toegekend, acht rechtbank vergoeding voor een bedrag van 
        € 3.000,- billijk. Hierbij heeft de rechtbank tevens rekening gehouden met de voorgeschiedenis en de achtergrond waartegen het feit zich heeft afgespeeld. De rechtbank zal de vordering van immateriële schade voor het overige deel afwijzen.
      
      
      
        
          Wettelijke rente en schadevergoedingsmaatregel
        
        Het toegewezen deel van de vordering zal worden vermeerderd met de wettelijke rente vanaf 17 mei 2020 tot aan de dag der voldoening. De rechtbank zal tevens de schadevergoedingsmaatregel opleggen tot betaling van het toegekende schadebedrag. Dit betekent dat het CJIB de inning zal verzorgen en dat bij niet betaling gijzeling kan worden toegepast als dwangmiddel.  
      
      
      
        
          Hoofdelijke aansprakelijkheid
        
        De rechtbank stelt vast dat verdachte het strafbare feit samen met anderen heeft gepleegd en dat zij naar burgerlijk recht hoofdelijk aansprakelijk zijn voor de gehele schade. Daarom zal de rechtbank de vordering en de schadevergoedingsmaatregel hoofdelijk toewijzen. Dit betekent dat verdachte niet meer hoeft te betalen voor zover het bedrag door één of meer mededaders is betaald, en andersom.
      
    
    
      7.3
      
        De benadeelde partij [slachtoffer 5]
      
      
      
        
          De vordering
        
        Door benadeelde partij [slachtoffer 5] is een vordering tot schadevergoeding ingediend voor een bedrag van € 5.130,- ter vergoeding van materiële schade en € 5.000,- ter vergoeding van immateriële schade voor het onder feit 1 ten laste gelegde. Er is gevorderd om de wettelijke rente van toepassing te laten zijn, de schadevergoedingsmaatregel op te leggen en hoofdelijke aansprakelijkheid te erkennen. De vordering is voorzien van een toelichting, opgesteld door de raadsvrouw van de benadeelde partij. Als bijlagen zijn facturen en een afsprakenoverzicht van de therapie bijgevoegd, medische informatie van de psycholoog en systeemtherapeut [naam 8] meegezonden en jurisprudentievoorbeelden overgelegd.
        
          Ten aanzien van het materiële deel van de vordering
        
        Als materiële schade zijn de kosten opgevoerd van de behandelingen die de benadeelde partij heeft ondergaan bij twee behandelaars. De rechtbank kan uit de onderbouwing hiervan echter niet afleiden welke sessies het rechtstreekse gevolg zijn van het onder 1 subsidiair bewezenverklaarde feit, nu uit de informatie van de behandelaars volgt dat er sprake is van een voorgeschiedenis van hulpverlening. Er moet rekening gehouden worden met de predispositie van het slachtoffer, maar dat maakt het vorenstaande niet anders. Het dient immers nog steeds te gaan om rechtstreekse schade, die naar het oordeel van de rechtbank dus op dit moment onvoldoende is onderbouwd. Dit geldt ook voor zover het gevorderde ziet op de kosten van de behandeling door psycholoog, nu daarvan geen facturen zijn overgelegd. De namens de benadeelde partij ter zitting gegeven onderbouwing is onvoldoende om een deel van de materiële vordering wel voor toewijzing in aanmerking te laten komen. De rechtbank is van oordeel dat het aanhouden van de behandeling voor een nadere onderbouwing van dit gedeelte van de vordering een onevenredige belasting van het strafgeding oplevert. De benadeelde partij zal daarom niet-ontvankelijk worden verklaard in dit deel van de vordering, hetgeen wel bij de burgerlijke rechter kan worden aangebracht.
      
      
      
        
          Ten aanzien van het immateriële deel van de vordering
          Namens de benadeelde partij is aangevoerd dat zij nadelige (psychische) gevolgen heeft ondervonden van het bewezenverklaarde handelen van verdachte. Naar het oordeel van de rechtbank brengt de aard en de ernst van de normschending door verdachte mee dat de relevante nadelige gevolgen daarvan voor de benadeelde partij zo voor de hand liggen, dat sprake is van een aantasting in de persoon op andere wijze dan door lichamelijk letsel of aantasting in zijn eer of goede naam. Dit betekent dat de immateriële schade voor vergoeding in aanmerking komt. Gelet op alle omstandigheden en de bedragen die in vergelijkbare gevallen zijn toegekend, acht rechtbank vergoeding voor een bedrag van 
        € 5.000,- billijk.
      
      
      
        
          Wettelijke rente en schadevergoedingsmaatregel
        
        Het toegewezen deel van de vordering zal worden vermeerderd met de wettelijke rente vanaf 17 mei 2020 tot aan de dag der voldoening. De rechtbank zal tevens de schadevergoedingsmaatregel opleggen tot betaling van het toegekende schadebedrag. Dit betekent dat het CJIB de inning zal verzorgen en dat bij niet betaling gijzeling kan worden toegepast als dwangmiddel.  
      
      
      
        
          Hoofdelijke aansprakelijkheid
        
        De rechtbank stelt vast dat verdachte het strafbare feit samen met anderen heeft gepleegd en dat zij naar burgerlijk recht hoofdelijk aansprakelijk zijn voor de gehele schade. Daarom zal de rechtbank de vordering en de schadevergoedingsmaatregel hoofdelijk toewijzen. Dit betekent dat verdachte niet meer hoeft te betalen voor zover het bedrag door één of meer mededaders is betaald, en andersom.
      
    
    
      7.4
      
        
          De benadeelde partij [slachtoffer 6]
        
        
          
          De vordering
          Namens de benadeelde partij [slachtoffer 6] is een vordering tot schadevergoeding ingediend voor een bedrag van € 4.678,85 ter vergoeding van materiële schade, een bedrag van € 1.360,- ter vergoeding van toekomstige materiële schade en een bedrag van € 5.000,- ter vergoeding van immateriële schade voor het onder feit 1 ten laste gelegde. Er is gevorderd om de wettelijke rente van toepassing te laten zijn en de schadevergoedingsmaatregel op te leggen. De vordering is voorzien van een toelichting, opgesteld door de raadsvrouw van de benadeelde partij. Als bijlagen zijn bijgevoegd een schrijven vanuit [coaching] en vanuit de psycholoog en systeemtherapeut [naam 8] . Verder is een overzicht meegezonden van reis- en parkeerkosten en zijn de facturen vanuit de hulpverleningsinstanties meegenomen. 
      
      
      
        
          De behandeling van de vordering 
        
        De kantonrechter van de rechtbank Oost-Brabant heeft op 10 juni 2024 besloten om ten behoeve van de benadeelde partij, die minderjarig is, een bijzonder curator te benoemen. De bijzonder curator dient de belangen van de benadeelde partij te behartigen, waaronder ook het indienen van de vordering tot schadevergoeding wordt begrepen. De vordering heeft ook betrekking op [medeverdachte 1] , die als vader het ouderlijk gezag heeft. Namens [medeverdachte 1] is aangevoerd dat de vordering van zijn dochter niet kan worden behandeld, nu hij niet in de gelegenheid is gesteld om bij de kantonrechter te worden gehoord op het verzoek tot het toewijzen van een bijzonder curator. Nu zijn belangen niet in acht zijn genomen, is in de procedure bij de kantonrechter gehandeld in strijd met artikel 6, eerste lid, EVRM. Dit betekent dat ook in de onderhavige procedure sprake is van strijd met het civiele aspect. Dit dient volgens de verdediging van [medeverdachte 1] ertoe te leiden dat de vordering niet-ontvankelijk dient te worden verklaard. 
      
      
      
        De rechtbank volgt het verweer niet en is van oordeel dat de vordering tot schadevergoeding inhoudelijk ter beoordeling voorligt. Het standpunt van [medeverdachte 1] was immers reeds bij de kantonrechter bekend, namelijk dat hij geen akkoord wilde verlenen voor het indienen van de vordering. Dit was nu juist de reden voor de gemachtigde van de minderjarige om het verzoekschrift in te dienen. Dit is door de verdediging van [slachtoffer 6] ter zitting ook bevestigd. Het is volgens de kantonrechter in het belang van de minderjarige geweest dat er een bijzonder curator benoemd werd, zodat de mogelijkheid is blijven bestaan om de vordering tot schadevergoeding in te dienen. Bovendien heeft de kantonrechter, aan [medeverdachte 1] , ook de mogelijkheid geboden om binnen twee weken alsnog zijn (aanvullend) standpunt kenbaar te maken over het verzoek tot benoeming van een bijzonder curator. Voorts heeft de verdediging van [slachtoffer 6] alle gelegenheid geboden gekregen om de vordering tot schadevergoeding op onderhavig onderzoek ter zitting te betwisten. Deze gang van zaken maakt volgens de rechtbank dan ook geen inbreuk op het recht op een eerlijk proces en levert dan ook geen strijd op met artikel 6 van het EVRM.
      
      
      
        
          Ten aanzien van het materiële deel van de vordering
        
        Als materiële schade zijn de kosten opgevoerd van de behandeling en coaching die de benadeelde partij heeft ondergaan bij [naam 8] en [coaching] . De rechtbank kan uit de onderbouwing hiervan echter niet afleiden welke sessies het rechtstreekse gevolg zijn van het onder 1 subsidiair bewezenverklaarde feit, nu uit de informatie van de behandelaars volgt dat er sprake is van een voorgeschiedenis van hulpverlening die verband hield met haar vader. Dat het slachtoffer een predispositie inneemt weegt de rechtbank mee, maar dat maakt het vorenstaande niet anders. Het dient immers nog steeds te gaan om rechtstreekse schade, die naar het oordeel van de rechtbank op dit moment onvoldoende is onderbouwd. Dit geldt ook voor zover het gevorderde ziet op de kosten van de behandeling door psycholoog, nu daarvan geen facturen zijn overgelegd. De namens de benadeelde partij ter zitting gegeven onderbouwing is onvoldoende om een deel van de materiële vordering wel voor toewijzing in aanmerking te laten komen. De rechtbank is van oordeel dat aanhouding van de behandeling teneinde dit gedeelte van de vordering nader te laten onderbouwen een onevenredige belasting van het strafgeding oplevert. De benadeelde partij zal daarom niet-ontvankelijk worden verklaard in dit deel van de vordering, hetgeen wel bij de burgerlijke rechter kan worden aangebracht.
        
          
          Ten aanzien van de toekomstige schade
        
        Er is namens de benadeelde partij vergoeding gevorderd van de toekomstige schade, bestaande uit de kosten van coaching tot het einde van dit jaar. Gelet op de stand van de jurisprudentie is verzocht deze vordering in eerste aanleg niet-ontvankelijk te verklaren. De schadepost is opgenomen -zo begrijpt de rechtbank- vooruitlopend op een eventueel hoger beroep, zodat deze kosten opnieuw kunnen worden gevorderd. De rechtbank ziet geen aanleiding om anders te oordelen dan is verzocht en zal de benadeelde partij daarom niet-ontvankelijk verklaren in dit deel van de vordering.
      
      
      
        
          Ten aanzien van het immateriële deel van de vordering
          Namens de benadeelde partij is aangevoerd dat zij nadelige (psychische) gevolgen heeft ondervonden van het bewezenverklaarde handelen van verdachte. Naar het oordeel van de rechtbank brengt de aard en de ernst van de normschending door verdachte mee dat de relevante nadelige gevolgen daarvan voor de benadeelde partij zo voor de hand liggen, dat sprake is van een aantasting in de persoon op andere wijze dan door lichamelijk letsel of aantasting in zijn eer of goede naam. Dit betekent dat de immateriële schade voor vergoeding in aanmerking komt. Gelet op alle omstandigheden en de bedragen die in vergelijkbare gevallen zijn toegekend, acht rechtbank vergoeding voor een bedrag van 
        € 5.000,- billijk.
      
      
      
        
          Wettelijke rente en schadevergoedingsmaatregel
        
        Het toegewezen deel van de vordering zal worden vermeerderd met de wettelijke rente vanaf 17 mei 2020 tot aan de dag der voldoening. De rechtbank zal tevens de schadevergoedingsmaatregel opleggen tot betaling van het toegekende schadebedrag. Dit betekent dat het CJIB de inning zal verzorgen en dat bij niet betaling gijzeling kan worden toegepast als dwangmiddel.  
      
      
      
        
          Hoofdelijke aansprakelijkheid
        
        De rechtbank stelt vast dat verdachte het strafbare feit samen met anderen heeft gepleegd en dat zij naar burgerlijk recht hoofdelijk aansprakelijk zijn voor de gehele schade. Daarom zal de rechtbank de vordering en de schadevergoedingsmaatregel hoofdelijk toewijzen. Dit betekent dat verdachte niet meer hoeft te betalen voor zover het bedrag door één of meer mededaders is betaald, en andersom.
      
      
    
    
      7.5
      
        De benadeelde partij [slachtoffer 2]
      
      
      
        
          De vordering
          Namens de benadeelde partij [slachtoffer 2] is door de wettelijk vertegenwoordiger een vordering tot schadevergoeding ingediend voor een bedrag van € 3.000,- ter vergoeding van immateriële schadevoor het onder feit 2 ten laste gelegde. Er is gevorderd om de wettelijke rente toe te passen en de schadevergoedingsmaatregel op te leggen. De vordering is voorzien van een toelichting door middel van een schade-onderbouwingsformulier van Slachtofferhulp Nederland. Daarnaast is een (vertaald) medisch attest als bijlage bijgevoegd.
        
          
          Het oordeel van de rechtbank
        
        Verdachte is vrijgesproken van het onder feit 2 ten laste gelegde, waaruit de schade zou zijn ontstaan. De rechtbank zal daarom de benadeelde partij niet-ontvankelijk verklaren in de vordering.
      
      
    
    
      7.6
      
        
          De benadeelde partij [slachtoffer 3]
          
          De vordering
        
        Door benadeelde partij [slachtoffer 3] is een vordering tot schadevergoeding ingediend ter zake het onder parketnummer 02/134048-24 ten laste gelegde. Deze vordering is voor wat betreft het materiële deel ter zitting door de raadsvrouw aangepast en opnieuw berekend, in die zin dat een bedrag exclusief BTW wordt gevorderd. Ook is de schadepost van inkomstenderving aangepast. De totale vergoeding die voor de geleden materiële schade wordt gevraagd, bedraagt € 7.885,13. Het gaat dan om kosten voor de reparatie van de winkelruit (€ 1.155,85), schilderwerk aan het kozijn van de winkelruit (€ 1.050,-) en raambestickering (€ 285,-). Daarnaast is vergoeding voor omzetverlies gevorderd voor de benadeelde partij zelf (€ 3.902,10) en voor zijn medewerker (€ 1.492,18). Daarnaast wordt er om een immateriële schadevergoeding gevraagd ten bedrage van € 3.750,-. De eerder gevorderde proceskosten worden niet meer gehandhaafd, waardoor de rechtbank hierover geen beslissing meer hoeft te nemen. Er is gevorderd om de wettelijke rente van toe te passen en de schadevergoedingsmaatregel op te leggen. De vordering is voorzien van een onderbouwing en er zijn facturen bijgevoegd. Er is ook een overzichtsstaat van de omzet en uittreksel van de Kamer van Koophandel meegezonden. Voorts is een journaal van de huisarts en het Psycho Trauma Centrum overgelegd, alsook voorbeeldjurisprudentie.
      
      
      
        
          Ten aanzien van het materiële deel van de vordering
        
        De rechtbank heeft hiervoor overwogen dat bewezen kan worden verklaard dat verdachte het onder parketnummer 02/134048-24 ten laste gelegde feit heeft gepleegd. Dit betekent ook dat verdachte onrechtmatig heeft gehandeld tegenover de benadeelde partij en dat hij verplicht is de schade van de benadeelde partij te vergoeden. De gevorderde schade staat ook voldoende in een rechtstreeks verband met het bewezenverklaarde handelen van verdachte, zodat ook sprake is van schade die een rechtstreeks gevolg is van het bewezenverklaarde feit. De namens de benadeelde partij gevorderde vergoeding van materiële schade acht de rechtbank integraal toewijsbaar voor een bedrag van € 7.885,13. 
      
      
      
        
          Ten aanzien van het immateriële deel van de vordering
        
        Naar het oordeel van de rechtbank is namens de benadeelde partij ook voldoende en met concrete gegevens onderbouwd dat hij ernstige nadelige geestelijke gevolgen heeft ondervonden van het bewezenverklaarde handelen van verdachte. Gelet op de aard en de ernst van de normschending en de gevolgen daarvan voor de benadeelde partij, is sprake van een aantasting in de persoon op andere wijze dan door lichamelijk letsel of aantasting in zijn eer of goede naam. Dit betekent dat de immateriële schade voor vergoeding in aanmerking komt. Gelet op alle omstandigheden en de bedragen die in vergelijkbare gevallen zijn toegekend, acht de rechtbank vergoeding voor een bedrag van € 2.500,- billijk. De rechtbank zal de vordering van immateriële schade voor het overige deel afwijzen.
      
      
      
        
          Wettelijke rente en schadevergoedingsmaatregel
        
        Het toegewezen deel van de vordering zal worden vermeerderd met de wettelijke rente vanaf 7 juni 2020 tot aan de dag der voldoening. De rechtbank zal tevens de schadevergoedingsmaatregel opleggen tot betaling van het toegekende schadebedrag. Dit betekent dat het CJIB de inning zal verzorgen en dat bij niet betaling gijzeling kan worden toegepast als dwangmiddel.  
      
      
      
        
          Hoofdelijke aansprakelijkheid
        
        De rechtbank stelt vast dat verdachte het strafbare feit samen met anderen heeft gepleegd en dat zij naar burgerlijk recht hoofdelijk aansprakelijk zijn voor de gehele schade. Daarom zal de rechtbank de vordering en de schadevergoedingsmaatregel hoofdelijk toewijzen. Dit betekent dat verdachte niet meer hoeft te betalen voor zover het bedrag door één of meer mededaders is betaald, en andersom.
      
    
  
  
    
      8De wettelijke voorschriften
    De beslissing berust op de artikelen 36f, 47, 57, 63 en 285 van het Wetboek van Strafrecht, zoals deze artikelen luidden ten tijde van het bewezenverklaarde.
  
  
    
      9De beslissing
    De rechtbank:
    
    
      De rechtbank:
    
    
    
      
        Vrijspraak
      
    
    
      - spreekt verdachte vrij van feit 1 primair, feit 2 en feit 3 primair, voor zover dit onder parketnummer 02/131093-23 ten laste is gelegd;
    
    
      
        Bewezenverklaring
      
    
    - verklaart feit 1 subsidiair en feit 3 subsidiair voor zover dit onder parketnummer 02/131093-23 ten laste is gelegd en hetgeen dat onder parketnummer 02/134048-24 ten laste is gelegd bewezen, zodanig als hierboven onder 4.4 is omschreven;
    - spreekt verdachte vrij van wat meer of anders is ten laste gelegd; 
    
    
      
        Strafbaarheid
      
    
    - verklaart dat het bewezenverklaarde de volgende strafbare feiten oplevert:
    
      
        Ten aanzien van parketnummer: 02/131093-23:
      
      
        feit 1 subsidiair:
         het medeplegen van een bedreiging, meermalen gepleegd;
      
      
        eendaadse samenloop van
      
      
        feit 3 subsidiair: 
        het medeplegen van een bedreiging, meermalen gepleegd en
      
      
        Ten aanzien van parketnummer 02/134048-24:
      
      
        het medeplegen van een bedreiging, meermalen gepleegd;
      
    
    - verklaart verdachte strafbaar;
    
    
      
        Strafoplegging
      
    
    - veroordeelt verdachte tot een gevangenisstraf van vier (4) jaren;
    
    - bepaalt dat de tijd die verdachte voor de tenuitvoerlegging van deze uitspraak in voorarrest heeft doorgebracht in mindering wordt gebracht bij de tenuitvoerlegging van de opgelegde gevangenisstraf;
    
    
      
        Benadeelde partij [slachtoffer 4] 
        (parketnummer 02/131093-23)
      
    
    - veroordeelt verdachte tot betaling aan de benadeelde partij [slachtoffer 4] voor een bedrag van in totaal € 4.228,15, waarvan € 1.228,15 aan materiële schade en € 3.000,- aan immateriële schade, vermeerderd met de wettelijke rente, vanaf 17 mei 2020 tot aan de dag der voldoening;
    - wijst de vordering van de benadeelde partij voor het overige af;
    - veroordeelt verdachte in de kosten van de benadeelde partij tot nu toe gemaakt en ten behoeve van de tenuitvoerlegging nog te maken, tot nu toe begroot op nihil;
    
    - legt aan verdachte de verplichting op aan de Staat, ten behoeve van het [slachtoffer 4] (ten aanzien van het onder feit 1 subsidiair ten laste gelegde), € 4.228,15 te betalen, vermeerderd met de wettelijke rente, vanaf 17 mei 2020 tot aan de dag der voldoening;
    - bepaalt dat bij niet betaling 52 dagen gijzeling kan worden toegepast, met dien verstande dat toepassing van de gijzeling de betalingsverplichting niet opheft;
    - bepaalt dat verdachte met de mededaders hoofdelijk aansprakelijk is voor het gehele bedrag;
    - bepaalt dat bij voldoening van de schadevergoedingsmaatregel de betalingsverplichting aan de benadeelde partij vervalt en omgekeerd;
    
    
      
        Benadeelde partij [slachtoffer 5] 
        (parketnummer 02/131093-23)
      
    
    - veroordeelt verdachte tot betaling aan de benadeelde partij [slachtoffer 5] voor een bedrag van in totaal € 5.000,- dat geheel bestaat uit immateriële schade, vermeerderd met de wettelijke rente, vanaf 17 mei 2020 tot aan de dag der voldoening;
    - verklaart de benadeelde partij in het materiële deel van de vordering niet-ontvankelijk en bepaalt dat de vordering voor dat gedeelte bij de burgerlijke rechter kan worden aangebracht;
    - veroordeelt verdachte in de kosten van de benadeelde partij tot nu toe gemaakt en ten behoeve van de tenuitvoerlegging nog te maken, tot nu toe begroot op nihil;
    
    - legt aan verdachte de verplichting op aan de Staat, ten behoeve van het [slachtoffer 5] (ten aanzien van het onder feit 1 subsidiair ten laste gelegde), € 5.000,- te betalen,
    vermeerderd met de wettelijke rente, vanaf 17 mei 2020 tot aan de dag der voldoening;
    - bepaalt dat bij niet betaling 60 dagen gijzeling kan worden toegepast, met dien verstande dat toepassing van de gijzeling de betalingsverplichting niet opheft;
    - bepaalt dat verdachte met de mededaders hoofdelijk aansprakelijk is voor het gehele bedrag;
    - bepaalt dat bij voldoening van de schadevergoedingsmaatregel de betalingsverplichting aan de benadeelde partij vervalt en omgekeerd;
    
    
      
        Benadeelde partij [slachtoffer 6] 
        (parketnummer 02/131093-23)
      
    
    - veroordeelt verdachte tot betaling aan de benadeelde partij [slachtoffer 6] voor een bedrag van in totaal € 5.000,- dat geheel bestaat uit immateriële schade, vermeerderd met de wettelijke rente, vanaf 17 mei 2020 tot aan de dag der voldoening;
    - verklaart de benadeelde partij in het materiële deel van de vordering niet-ontvankelijk en bepaalt dat de vordering voor dat gedeelte bij de burgerlijke rechter kan worden aangebracht;
    - veroordeelt verdachte in de kosten van de benadeelde partij tot nu toe gemaakt en ten behoeve van de tenuitvoerlegging nog te maken, tot nu toe begroot op nihil;
    
    - legt aan verdachte de verplichting op aan de Staat, ten behoeve van het [slachtoffer 6] (ten aanzien van het onder feit 1 subsidiair ten laste gelegde), € 5.000,- te betalen,
    vermeerderd met de wettelijke rente, vanaf 17 mei 2020 tot aan de dag der voldoening;
    - bepaalt dat bij niet betaling 60 dagen gijzeling kan worden toegepast, met dien verstande dat toepassing van de gijzeling de betalingsverplichting niet opheft;
    - bepaalt dat verdachte met de mededaders hoofdelijk aansprakelijk is voor het gehele bedrag;
    - bepaalt dat bij voldoening van de schadevergoedingsmaatregel de betalingsverplichting aan de benadeelde partij vervalt en omgekeerd;
    
    
      
        Benadeelde partij [slachtoffer 2] 
        (parketnummer 02/131093-23)
      
    
    - verklaart de benadeelde partij [slachtoffer 2] niet-ontvankelijk in de vordering;
    - veroordeelt de benadeelde partij in de kosten van verdachte, tot nu toe begroot op nihil;
    
    
      
        Benadeelde partij [slachtoffer 3] 
         (parketnummer 02/134048-24)
      
    
    - veroordeelt verdachte tot betaling aan de benadeelde partij [slachtoffer 3] voor een bedrag van in totaal € 10.385,13, waarvan € 7.885,13 aan materiële schade en € 2.500,- aan immateriële schade, vermeerderd met de wettelijke rente, vanaf 7 juni 2020 tot aan de dag der voldoening;
    - wijst de vordering van de benadeelde partij voor het overige af;
    - veroordeelt verdachte in de kosten van de benadeelde partij tot nu toe gemaakt en ten behoeve van de tenuitvoerlegging nog te maken, tot nu toe begroot op nihil;
    
    - legt aan verdachte de verplichting op aan de Staat, ten behoeve van het [slachtoffer 3] (ten aanzien van het onder parketnummer 02/134048-24 ten laste gelegde), € 10.385,13 te betalen, vermeerderd met de wettelijke rente, vanaf 7 juni 2020 tot aan de dag der voldoening;
    - bepaalt dat bij niet betaling 86 dagen gijzeling kan worden toegepast, met dien verstande dat toepassing van de gijzeling de betalingsverplichting niet opheft;
    - bepaalt dat verdachte met de mededaders hoofdelijk aansprakelijk is voor het gehele bedrag;
    - bepaalt dat bij voldoening van de schadevergoedingsmaatregel de betalingsverplichting aan de benadeelde partij vervalt en omgekeerd.
    
    
      Dit vonnis is gewezen door mr. M.A.E. Dekker, voorzitter, mr. R.J.H. Goossens en 
      mr. E.G.F. Vliegenberg, rechters, in tegenwoordigheid van mr. P.A.C. Admiraal en 
      mr. R. Heitzman, griffiers, en is uitgesproken ter openbare zitting op 26 augustus 2024.