ECLI:NL:RBDHA:2023:15344, Rechtbank Den Haag, 03-10-2023, NL23.23645
Rechtbank Den Haag — Uitspraak 
Datum: 2023-10-03 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Bestuursrecht; Vreemdelingenrecht

Samenvatting: Asiel Somalië - etniciteit ongeloofwaardig - beroep ongegrond.

RECHTBANK DEN HAAG
  
  
    Bestuursrecht
  
  
    zaaknummer: NL23.23645
  
  
    uitspraak van de enkelvoudige kamer in de zaak tussen
  
    
      
      [eiseres], V-nummer: [v-nummer], eiseres
    (gemachtigde: mr. B.A. Palm),
    
    
      en
    
    
  
  
    de staatssecretaris van Justitie en Veiligheid, verweerder
    (gemachtigde: mr. H. Chamkh).
    
    
  
  
    Inleiding
    
    
      1. In deze uitspraak beoordeelt de rechtbank het beroep van eiseres tegen de afwijzing van haar asielaanvraag. Eiseres is geboren op [geboortedag] 1993 en heeft de Somalische nationaliteit. Zij heeft op 7 mei 2022 een aanvraag tot het verlenen van een verblijfsvergunning asiel voor bepaalde tijd ingediend. Verweerder heeft met het bestreden besluit van 11 augustus 2023 deze aanvraag in de algemene procedure afgewezen als ongegrond. 
    
    
    
      1.1.
      De rechtbank heeft het beroep op 7 september 2023 op zitting behandeld. Hieraan hebben deelgenomen: eiseres, de gemachtigde van eiseres, een tolk via een telefoonverbinding en de gemachtigde van verweerder. 
      
      
    
  
  
    Beoordeling door de rechtbank
    
    
      
        Waar gaat deze zaak over?
      
    
    
    2. Eiseres legt aan haar asielaanvraag het volgende ten grondslag. De schoonfamilie van eiseres was tegen haar huwelijk, omdat eiseres tot een minderwaardige stam behoort in vergelijking tot haar echtgenoot. Haar schoonfamilie heeft haar daarom aangevallen. Daarna hebben ze nog een poging gedaan om haar aan te vallen, eiseres heeft toen kunnen vluchten. Haar echtgenoot heeft nog geprobeerd met zijn vader te praten, maar dat had geen effect. Eiseres heeft vervolgens Somalië verlaten. Bij eventuele terugkeer naar Somalië vreest eiseres vermoord te worden door haar schoonfamilie.
    
    3. Het asielrelaas van eiseres bevat volgens verweerder de volgende relevante elementen:
    
      
        identiteit, nationaliteit en herkomst;
      
      
        problemen met schoonfamilie vanwege etniciteit;
      
      
        discriminatie vanwege etniciteit.
      
    
    Verweerder vindt de identiteit, nationaliteit en herkomst van eiseres geloofwaardig. De problemen met haar schoonfamilie vanwege haar etniciteit vindt verweerder niet geloofwaardig. Volgens verweerder heeft eiseres haar gestelde etniciteit niet aannemelijk gemaakt. Zij gebruikt de term ‘Midgan’, wat volgens verweerder opmerkelijk is omdat uit openbare bronnen blijkt dat deze term als denigrerend en beledigend wordt beschouwd. De Midgan staan voornamelijk bekend als de Madhiban en Gabooye. Deze termen kent eiseres niet. Ook is haar gestelde stam, de [groepering], niet door verweerder teruggevonden in openbare informatiebronnen. Daarnaast heeft eiseres verklaard dat de Midgan als beroep voornamelijk ijzer smeden, gereedschap maken en vee slachten. Maar uit openbare informatie blijkt dat de Midgan van oorsprong jagers waren en veelal werkten met leer. Het beroep van eiseres zelf, zij had een winkel waar zij groente en vlees verkocht, valt ook niet onder de beroepen die geassocieerd worden met de Midgan. Eiseres kan wel een bepaalde mythe binnen de Midgan vertellen, maar dit maakt verweerders oordeel niet anders. Gelet op het referentiekader van eiseres, namelijk dat zij geschoold is, mag meer kennis van haar over haar etniciteit verwacht worden. Voor de volledigheid is verweerder ook nog ingegaan op de gestelde problemen van eiseres met haar schoonfamilie. Daarbij heeft verweerder het bevreemdend geacht dat eiseres is in de winkel is blijven werken, ondanks dat zij al bedreigd was door haar schoonmoeder, was aangevallen op weg naar haar werk en moest vluchten toen haar schoonfamilie haar weer kwam opzoeken in deze winkel. Dit doet volgens verweerder afbreuk aan de geloofwaardigheid van de problemen. Ook heeft eiseres geen verklaring kunnen geven voor het feit dat haar echtgenoot contact bleef onderhouden met zijn familie. Verweerder volgt niet dat eiseres niet op een andere plek binnen Mogadishu zou kunnen wonen. Voordat haar schoonfamilie naar dezelfde wijk verhuisde, heeft zij namelijk ook twee jaar lang zonder problemen in Mogadishu kunnen leven. Verder gelooft verweerder ook niet dat eiseres gediscrimineerd werd vanwege haar etniciteit in Somalië, omdat haar etniciteit niet geloofwaardig is gevonden. Eiseres loopt bij terugkeer naar Somalië volgens verweerder geen reëel risico op ernstige schade omdat zij niet afkomstig is uit een gebied waar Al-Shabaab aan de macht is of door gebied moet reizen dat onder controle staat van Al-Shabaab. Tot slot valt eiseres ook niet onder de kwetsbare minderheidsgroep ‘alleenstaande vrouwen’ omdat zij getrouwd is en zij hiernaast ook nog een zus in Mogadishu heeft. Verweerder concludeert op grond van het bovenstaande dat eiseres niet in aanmerking komt voor een verblijfsvergunning asiel. 
    
    
      
        Wat vindt eiseres?
      
    
    
    4. Eiseres vindt dat zij haar etniciteit wel aannemelijk heeft gemaakt. Dat zij niet bekend is met de beroepen die de Midgan van oudsher uitoefenden, betekent niet dat niet aannemelijk is dat zij tot deze groep behoort. De beroepen die zij heeft genoemd worden uitgeoefend door Midgan. Eiseres woonde in Mogadishu en was niet bekend met welke beroepen de Midgan buiten Mogadishu uitoefenden. Daarnaast heeft zij zich niet zo verdiept in de geschiedenis van de groep waartoe zij behoort. Dat zij zelf een winkel had waar zij groente en vlees verkocht doet niet af aan de geloofwaardigheid van haar etniciteit. Deze winkel was van haar moeder, die niet tot de Midgan behoorde, en eiseres heeft de winkel voortgezet. Dat eiseres haar etniciteit aanduidt als Midgan komt omdat zij van jongs af aan deze term hoorde en mensen haar zo noemden. In het zuiden van Somalië wordt Midgan volgens eiseres wel nog als term gebruikt, terwijl zij in het noorden meer Madhiban of Gabooye worden genoemd. Verweerder werpt eiseres ten onrechte tegen dat zij in dezelfde wijk is blijven wonen. De echtgenoot van eiseres is daar later bij komen wonen. Daarnaast werpt verweerder ten onrechte tegen dat eiseres terug is gegaan naar de winkel. Nadat het incident waar haar zussen haar voor waarschuwde heeft plaatsgevonden, is eiseres niet meer naar buiten geweest. Met betrekking tot het onderwijs dat eiseres gevolgd heeft wijst zij erop dat in die tijd haar moeder nog aanwezig was en dat het slechts een cursus was van zes maanden. Ook wijst eiseres er nog op dat haar eerste man haar heeft verlaten omdat zij Midgan is. Verhuizen was voor haar geen optie omdat er dan geïnformeerd wordt tot welke stam iemand behoort. De discriminatie van eiseres vanwege haar etniciteit is de reden dat zij heeft moeten vluchten. Tot slot wijst eiseres nog op een uitspraak van deze rechtbank, zittingsplaats Utrecht, waarin geoordeeld is dat de betreffende vreemdeling bij terugkeer naar Somalië mogelijk risico loopt vanwege zijn relatie als lid van de Gabooye.
    
    
      
        Wat is het oordeel van de rechtbank?
      
    
    
    5. De rechtbank is van oordeel dat verweerder de etniciteit van eiseres ongeloofwaardig heeft mogen vinden. Verweerder heeft er niet ten onrechte op gewezen dat uit openbare bronnen blijkt dat de Midgan voornamelijk bekend staan als de Madhiban en Gabooye en dat het opmerkelijk is, ook gelet op het referentiekader van eiseres, dat zij deze termen niet kent en weinig weet over haar gestelde etniciteit. Eiseres heeft haar stellingen dat de beroepen die zij heeft genoemd wel worden uitgevoerd door Midgan in Mogadishu en dat Midgan wel als term in het zuiden van Somalië wordt gebruikt, niet met bronnen onderbouwd. De informatie die is overgelegd waaruit zou volgen dat de beroepen en benamingen die geassocieerd worden met bepaalde etnische groepen verschillen per regio, is onvoldoende concreet om tot een ander oordeel te kunnen leiden. Verder heeft verweerder eiseres mogen tegenwerpen dat hij haar gestelde afstammingslijn niet terug kan vinden en dat eiseres het bestaan daarvan ook niet heeft aangetoond met openbare bronnen. 
    
    
      5.1.
      Nu verweerder eiseres’ gestelde etniciteit ongeloofwaardig heeft mogen vinden, heeft hij ook haar gestelde problemen vanwege haar etniciteit niet zonder meer hoeven volgen. Verweerder heeft er hierbij verder niet ten onrechte op gewezen dat het opmerkelijk is dat eiseres naar haar winkel is gegaan om te werken nadat zij eerder al een fysieke confrontatie had gehad met haar schoonfamilie onderweg naar haar werk. Vervolgens heeft eiseres in de zienswijze een verklaring afgelegd die tegenstrijdig is met het voorgaande, namelijk dat zij niet meer naar buiten is gegaan nadat de bedreigingen fysiek werden. Verweerder heeft zich niet ten onrechte op het standpunt gesteld dat dit afbreuk doet aan de geloofwaardigheid van dit element van het relaas.
      
    
    
      5.2.
      De verwijzing van eiseres naar de uitspraak van de zittingsplaats Utrecht slaagt niet omdat geen sprake is van een vergelijkbaar geval. In die zaak vond verweerder eisers etniciteit namelijk wel geloofwaardig. 
      
      
    
  
  
    Conclusie en gevolgen
    
    
      6. Het bestreden besluit berust op goede gronden. Het beroep is ongegrond. Eiseres krijgt geen vergoeding van haar proceskosten. 
    
    
  
  
    Beslissing
    
    
      De rechtbank verklaart het beroep ongegrond.
    
    
    
    
    
      Deze uitspraak is gedaan door mr. D. Biever, rechter, in aanwezigheid van mr. M.C. Bakker, griffier.
    
    
    
      De beslissing is uitgesproken in het openbaar en bekendgemaakt op:
    
    
    
      
      
        Informatie over hoger beroep
      
      Een partij die het niet eens is met deze uitspraak, kan een hogerberoepschrift sturen naar de Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State waarin wordt uitgelegd waarom deze partij het niet eens is met deze uitspraak. Het hogerberoepschrift moet worden ingediend binnen een week na de dag waarop deze uitspraak is verzonden. Kan de indiener de behandeling van het hoger beroep niet afwachten, omdat de zaak spoed heeft, dan kan de indiener de voorzieningenrechter van de Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State vragen om een voorlopige voorziening (een tijdelijke maatregel) te treffen. 
    
  
  
     Uitspraak van de rechtbank Den Haag, zittingsplaats Utrecht, op 2 juni 2021, ECLI:NL:RBDHA:2021:16039. 
  
  
     Zie pagina 4 van het verslag van het nader gehoor.