ECLI:NL:RVS:2023:4446, Raad van State, 30-11-2023, 202200475/1/V2
Raad van State — Uitspraak 
Datum: 2023-11-30 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Bestuursrecht; Vreemdelingenrecht

Samenvatting: Bij besluit van 21 juni 2021 heeft de staatssecretaris van Justitie en Veiligheid een aanvraag van de vreemdeling om hem een verblijfsvergunning asiel voor bepaalde tijd te verlenen, afgewezen en een inreisverbod tegen hem uitgevaardigd.

202200475/1/V2.
    Datum uitspraak: 30 november 2023
    AFDELING
    BESTUURSRECHTSPRAAK
    Uitspraak met toepassing van artikel 8:54, eerste lid, van de Algemene wet bestuursrecht op het hoger beroep van:
    [de vreemdeling],
    appellant,
    tegen de uitspraak van de rechtbank Den Haag, zittingsplaats Middelburg, van 14 januari 2022 in zaak nr. NL21.10199 in het geding tussen:
    de vreemdeling
    en
    de staatssecretaris van Justitie en Veiligheid.
    Procesverloop
    Bij besluit van 21 juni 2021 heeft de staatssecretaris een aanvraag van de vreemdeling om hem een verblijfsvergunning asiel voor bepaalde tijd te verlenen, afgewezen en een inreisverbod tegen hem uitgevaardigd.
    Bij uitspraak van 14 januari 2022 heeft de rechtbank het daartegen door de vreemdeling ingestelde beroep, voor zover gericht tegen het inreisverbod, gegrond verklaard en het besluit in zoverre vernietigd, en het beroep, voor zover gericht tegen de afwijzing van de asielaanvraag, ongegrond verklaard.
    Tegen deze uitspraak heeft de vreemdeling, vertegenwoordigd door mr. J.W.F. Noot, advocaat te Dordrecht, hoger beroep ingesteld.
    Overwegingen
    1.       De vreemdeling klaagt in de achtste grief onder meer over het oordeel van de rechtbank dat hij er met zijn verklaringen niet in is geslaagd zijn afwending van de islam aannemelijk te maken. In de uitspraak van 19 januari 2022, ECLI:NL:RVS:2022:94, heeft de Afdeling overwogen dat de staatssecretaris onvoldoende inzichtelijk heeft gemaakt op welke manier hij in algemene zin het onderzoek naar de geloofwaardigheid van de afvalligheid verricht en hoe de beoordeling daarvan plaatsvindt. Hierdoor is het voor de bestuursrechter niet mogelijk om daadwerkelijk en effectief te toetsen hoe de staatssecretaris in concrete gevallen het onderzoek en de beoordeling verricht en of hij concrete besluiten over de geloofwaardigheid van de afvalligheid zorgvuldig voorbereidt en deugdelijk motiveert. Uit deze uitspraak volgt dat de achtste grief slaagt. Ook betoogt de vreemdeling in diezelfde grief terecht dat de rechtbank niet heeft onderkend dat de staatssecretaris in had moeten gaan op de vraag of hem bij terugkeer naar de Koerdische Autonome Regio afvalligheid wordt toegedicht (vergelijk de hiervoor genoemde uitspraak, onder 24.2).
    2.       Wat de vreemdeling verder in hoger beroep aanvoert, leidt niet tot vernietiging van de uitspraak van de rechtbank. Dit oordeel hoeft niet verder te worden gemotiveerd. De reden daarvoor is dat het hogerberoepschrift verder geen vragen bevat die in het belang van de rechtseenheid, de rechtsontwikkeling of de rechtsbescherming in algemene zin beantwoord moeten worden (artikel 91, tweede lid, van de Vw 2000).
    3.       Het hoger beroep is gegrond. De uitspraak van de rechtbank wordt vernietigd, voor zover zij het beroep tegen de afwijzing van de asielaanvraag ongegrond heeft verklaard. Het beroep is gegrond en het besluit van 21 juni 2021 wordt ook in zoverre vernietigd. De staatssecretaris moet een nieuw besluit nemen met inachtneming van deze uitspraak. De staatssecretaris moet de proceskosten vergoeden.
    Beslissing
    De Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State:
    I.        verklaart het hoger beroep gegrond;
    II.       vernietigt de uitspraak van de rechtbank Den Haag, zittingsplaats Middelburg, van 14 januari 2022 in zaak nr. NL21.10199, voor zover zij het beroep tegen de afwijzing van de asielaanvraag ongegrond heeft verklaard;
    III.      verklaart het beroep gegrond;
    IV.     vernietigt het besluit van 21 juni 2021, V-[….], voor zover de staatssecretaris van Justitie en Veiligheid daarbij de asielaanvraag van de vreemdeling heeft afgewezen;
    V.      veroordeelt de staatssecretaris van Justitie en Veiligheid tot vergoeding van bij de vreemdeling in verband met de behandeling van het hoger beroep opgekomen proceskosten tot een bedrag van € 837,00, geheel toe te rekenen aan door een derde beroepsmatig verleende rechtsbijstand.
    Aldus vastgesteld door mr. B. Meijer, lid van de enkelvoudige kamer, in tegenwoordigheid van mr. D.I. van Kesteren, griffier.
    w.g. Meijer
    lid van de enkelvoudige kamer
    w.g. Van Kesteren
    griffier
    Uitgesproken in het openbaar op 30 november 2023
    897-984