ECLI:NL:RVS:2023:3890, Raad van State, 20-10-2023, 202302286/1/V1
Raad van State — Uitspraak 
Datum: 2023-10-20 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Bestuursrecht; Vreemdelingenrecht

Samenvatting: Bij besluit van 5 december 2019 heeft de staatssecretaris van Justitie en Veiligheid een aanvraag om de vreemdeling een machtiging tot voorlopig verblijf te verlenen, afgewezen.

202302286/1/V1.
    Datum uitspraak: 20 oktober 2023
    
    AFDELING
    BESTUURSRECHTSPRAAK
    
    Uitspraak met toepassing van artikel 8:54, eerste lid, van de Algemene wet bestuursrecht (hierna: de Awb) op het hoger beroep van:
    
    [de vreemdeling],
    appellant,
    
    tegen de uitspraak van de rechtbank Den Haag van 14 maart 2023 in zaak nr. NL22.20027 in het geding tussen:
    
    de vreemdeling
    
    en
    
    de staatssecretaris van Justitie en Veiligheid.
    
    Procesverloop
    
    Bij besluit van 5 december 2019 heeft de staatssecretaris een aanvraag om de vreemdeling een machtiging tot voorlopig verblijf te verlenen, afgewezen.
    
    Bij besluit van 8 september 2022 heeft de staatssecretaris het daartegen door de vreemdeling gemaakte bezwaar opnieuw niet-ontvankelijk verklaard.
    
    Bij uitspraak van 14 maart 2023 heeft de rechtbank het daartegen door de vreemdeling ingestelde beroep niet-ontvankelijk verklaard.
    
    Tegen deze uitspraak heeft de vreemdeling, vertegenwoordigd door mr. B. Manawi, advocaat te Delft, hoger beroep ingesteld.
    
    Overwegingen
    
    Beoordeling van het hoger beroep
    
    1.       De staatssecretaris heeft het door de vreemdeling gemaakte bezwaar niet-ontvankelijk verklaard. Volgens de staatssecretaris had de vreemdeling geen belang bij zijn bezwaar, omdat de staatssecretaris in een andere procedure bij besluit van 1 augustus 2022 heeft bepaald dat hij hem een machtiging tot voorlopig verblijf, en aansluitend een verblijfsvergunning regulier voor bepaalde tijd, met hetzelfde verblijfsdoel, te weten ‘arbeid in loondienst’, verleent als waarop het besluit van 5 december 2019 ziet. De rechtbank heeft overwogen dat de staatssecretaris terecht tot het besluit van 8 september 2022 is gekomen en heeft het beroep niet-ontvankelijk verklaard wegens het ontbreken van belang daarbij.
    
    2.       De vreemdeling klaagt in zijn grief terecht over het oordeel van de rechtbank dat het beroep niet-ontvankelijk is. De vreemdeling had namelijk belang bij het verkrijgen van een oordeel van de rechtbank over de vraag of de staatssecretaris het door hem gemaakte bezwaar terecht niet-ontvankelijk heeft verklaard. De Afdeling wijst op haar uitspraak van 8 juli 2020, ECLI:NL:RVS:2020:1602, onder 5.2. De grief slaagt.
    
    3.       Het hoger beroep is gegrond. De Afdeling vernietigt de uitspraak van de rechtbank. Het is niet nodig wat de vreemdeling verder aanvoert te bespreken. De Afdeling beoordeelt het beroep. Daarbij bespreekt zij alleen beroepsgronden waarover de rechtbank nog geen oordeel heeft gegeven en beroepsgronden waarop na de overwegingen in hoger beroep nog moet worden beslist.
    
    Beoordeling van het beroep
    
    4.       De vreemdeling heeft aangevoerd dat de staatssecretaris zich ten onrechte op het standpunt heeft gesteld dat hij geen belang heeft bij zijn bezwaar. De vreemdeling zou daarmee namelijk in een gunstiger positie kunnen komen, omdat de verblijfsvergunning die hij wenst volgens hem een eerdere ingangsdatum zal krijgen dan de verblijfsvergunning die hij heeft verkregen door het besluit van 1 augustus 2022. Daarbij heeft hij gewezen op de uitspraak van de Afdeling van 9 mei 2018, ECLI:NL:RVS:2018:1611, onder 3.2.
    
    4.1.    Deze beroepsgrond slaagt niet. De staatssecretaris heeft zich namelijk terecht op het standpunt gesteld dat een positief besluit op de aanvraag van de vreemdeling ertoe zou leiden dat hij de vreemdeling een machtiging tot voorlopig verblijf met als verblijfsdoel ‘arbeid in loondienst’ zou verlenen en vervolgens op grond van artikel 14, tweede lid, van de Vw 2000 ambtshalve een verblijfsvergunning voor bepaalde tijd onder de daarmee corresponderende beperking. Artikel 3.57, eerste lid, van het Vb 2000 bepaalt dat de staatssecretaris deze verblijfsvergunning ambtshalve verleent met ingang van de dag na de dag waarop de machtiging tot voorlopig verblijf aan de vreemdeling in persoon is afgegeven. Omdat deze bepaling dwingend is geformuleerd, kunnen de door de vreemdeling genoemde omstandigheden, namelijk het lange procesverloop, het ontstane verblijfsgat en de redenen waarom hij een tweede aanvraag heeft ingediend, ook niet leiden tot een verblijfsvergunning met een eerdere ingangsdatum. De staatssecretaris heeft zich daarom terecht op het standpunt gesteld dat de vreemdeling geen belang heeft bij zijn bezwaar.
    
    5.       De vreemdeling heeft verder aangevoerd dat de staatssecretaris hem ten onrechte niet heeft gehoord op zijn bezwaar.
    
    5.1.    De staatssecretaris mag slechts krachtens artikel 7:3, aanhef en onder b, van de Awb van het horen in bezwaar afzien, als er op voorhand redelijkerwijs geen twijfel over mogelijk is dat de bezwaren niet kunnen leiden tot een andersluidend standpunt. Zoals de Afdeling heeft overwogen bij uitspraak van 6 juli 2022, ECLI:NL:RVS:2022:1918, onder 5 tot en met 5.3, is het uitgangspunt dat de staatssecretaris een vreemdeling hoort in bezwaar en moet hij terughoudend omgaan met uitzonderingen op zijn hoorplicht. Gelet op wat de Afdeling hiervoor onder 4.1 heeft overwogen, is in dit geval aan de maatstaf om van het horen af te zien voldaan. De beroepsgrond slaagt niet.
    
    6.       Het beroep is ongegrond. De staatssecretaris moet de door de vreemdeling in hoger beroep gemaakte proceskosten en het door hem in hoger beroep betaalde griffierecht vergoeden.
    
    7.      
    
    Beslissing
    
    De Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State:
    
    I.        verklaart het hoger beroep gegrond;
    
    II.       vernietigt de uitspraak van de rechtbank Den Haag van 14 maart 2023 in zaak nr. NL22.20027;
    
    III.      verklaart het beroep ongegrond;
    
    IV.     veroordeelt de staatssecretaris van Justitie en Veiligheid tot vergoeding van bij de vreemdeling in verband met de behandeling van het hoger beroep opgekomen proceskosten tot een bedrag van € 837,00, geheel toe te rekenen aan door een derde beroepsmatig verleende rechtsbijstand;
    
    V.      gelast dat de staatssecretaris van Justitie en Veiligheid aan de vreemdeling het door hem voor de behandeling van het hoger beroep betaalde griffierecht ten bedrage van € 274,00 vergoedt.
    
    Aldus vastgesteld door mr. H.G. Sevenster, voorzitter, en mr. N. Verheij en mr. J.C.A. de Poorter, leden, in tegenwoordigheid van mr. E.G. Nuboer, griffier.
    
    w.g. Sevenster
    voorzitter
    
    w.g. Nuboer
    griffier
    
    Uitgesproken in het openbaar op 20 oktober 2023
    
    927