ECLI:NL:RBDHA:2023:13986, Rechtbank Den Haag, 07-08-2023, NL23.19207
Rechtbank Den Haag — Uitspraak 
Datum: 2023-08-07 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Bestuursrecht; Vreemdelingenrecht

Samenvatting: Dublin Spanje. Eiser heeft niet aannemelijk gemaakt dat niet meer uitgegaan kan worden van interstatelijk vertrouwensbeginsel. Beroep ongegrond.

uitspraak
    
      
        
          
        
      
      
        
          
        
      
    
    
    
    RECHTBANK DEN HAAG
    
    
      Zittingsplaats Utrecht Bestuursrecht zaaknummer: NL23.19207
      
        uitspraak van de enkelvoudige kamer in de zaak tussen
      
    
    
    
      [eiser] , eiser
    V-nummer: [V-nummer] (gemachtigde: mr. A. Khalaf),
    
    
      en
    
    
    
      
        de Staatssecretaris van Justitie en Veiligheid, verweerder (gemachtigde: mr. I. Vugs).
    
    
    
  
  
    Procesverloop
    
    
      Bij besluit van 3 juli 2023 (het bestreden besluit) heeft verweerder de aanvraag van eiser tot het verlenen van een verblijfsvergunning asiel voor bepaalde tijd niet in behandeling genomen op de grond dat Spanje verantwoordelijk is voor de behandeling daarvan.
    
    
    
      Eiser heeft tegen het bestreden besluit beroep ingesteld. Verweerder heeft een verweerschrift ingediend.
      De rechtbank heeft het beroep, tezamen met de zaak NL23.19208, op 1 augustus 2023 op zitting behandeld. Eiser is verschenen, bijgestaan door zijn gemachtigde. Als tolk is verschenen A. Jafoute. Verweerder heeft zich laten vertegenwoordigen door zijn gemachtigde.
    
    
  
  
    Overwegingen
    
    1. Verweerder heeft het bestreden besluit gebaseerd op artikel 30, eerste lid, van de Vreemdelingenwet 2000 (Vw); daarin is bepaald dat een aanvraag tot het verlenen van een verblijfsvergunning voor bepaalde tijd niet in behandeling wordt genomen indien op grond van de Dublinverordening1 is vastgesteld dat een andere lidstaat verantwoordelijk is voor de behandeling van de aanvraag. In dit geval heeft Nederland vastgesteld dat Spanje het verantwoordelijke land is en bij Spanje een verzoek om terugname gedaan. Spanje heeft dit verzoek aanvaard.
    
    2. Eiser voert aan dat niet uitgegaan kan worden van het interstatelijk vertrouwensbeginsel ten opzichte van Spanje. Eiser vreest dat er geen opvang is voor hem
    
    
      
        
      
    
    1. Verordening (EU) nr. 604/2013.
    
    
    
    
      als hij terugkeert in Spanje. Uit het AIDA landenrapport over Spanje 2022 (AIDA-rapport) volgt dat Dublinterugkeerders niet zeker zijn van een opvangplek. Sinds het einde van de coronaperiode is de situatie niet verbeterd. Ook volgt uit het AIDA-rapport dat sprake is van lange wachttijden en problemen bij registreren van asielaanvragen.
    
    
    3. De rechtbank overweegt allereerst dat verweerder in zijn algemeenheid ten aanzien van Spanje mag uitgaan van het interstatelijk vertrouwensbeginsel. Dit is bevestigd door de Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State (Afdeling) in de uitspraken van 8 juli 2021, van 27 januari 2023 en van 27 juli 2023. In laatstgenoemde uitspraak heeft de Afdeling ook het AIDA-rapport betrokken. Het ligt op de weg van eiser om aannemelijk te maken dat in zijn geval niet meer van het interstatelijk vertrouwensbeginsel uitgegaan kan worden.
    
    4. In wat eiser aanvoert, ziet de rechtbank geen aanleiding voor het oordeel dat er in zijn situatie niet meer van het interstatelijk vertrouwensbeginsel uitgegaan mag worden. Verweerder heeft het laatste AIDA-rapport over Spanje meegewogen bij het bestreden besluit. Dit blijkt ook uit het bestreden besluit. Verder wordt in het AIDA-rapport waarnaar eiser verwijst, pagina 65, geen wezenlijk ander beeld geschetst van de situatie in Spanje voor Dublinclaimanten dan uit de landeninformatie volgt die al bij de hiervoor genoemde uitspraken van de Afdeling, van 8 juli 2021 en van 27 januari 2023, is betrokken. Al in de “2019 Update” (p. 34) stond vermeld dat er problemen zijn met toegang tot de asielprocedure en opvangvoorzieningen in Spanje. Uit de “2022 Update” (p. 49 – 51 en 65) kan weliswaar worden afgeleid dat die problemen er nog steeds zijn, maar niet dat die zodanig zijn dat sprake is van structurele tekortkomingen die de hoge drempel van zwaarwegendheid van artikel 3 van het EVRM bereiken. Voor zover eiser vreest voor obstakels bij het “opnieuw” toegang krijgen tot de Spaanse asielprocedure, is daarom niet gebleken dat hij een reëel risico loopt om helemaal geen toegang te krijgen. Eiser heeft niet eerder een asielaanvraag ingediend in Spanje en met het expliciete claimakkoord garanderen de Spaanse autoriteiten dat zij het asielverzoek in behandeling zullen nemen. De detentie waarin eiser eerder in Spanje in heeft gezeten en waarover eiser heeft verklaard, hield verband met zijn illegale inreis in Spanje, en niet met een asielprocedure.
    
    5. Indien eiser (onverhoopt) toch geen toegang zou krijgen tot de asielprocedure of opvang in Spanje, dan ligt het op zijn weg om zich daarover te beklagen bij de Spaanse (hogere) autoriteiten. Uit het AIDA-rapport (p. 65) blijkt juist dat het Spaanse Tribunal Superior de Justica de Spaanse autoriteiten meermaals heeft veroordeeld voor het weigeren van de toegang tot opvangvoorzieningen en dat de Spaanse autoriteiten naar aanleiding hiervan ook actie hebben ondernomen. Daarmee kan naar het oordeel van de rechtbank niet worden gesproken van onverschilligheid van de zijde van de Spaanse autoriteiten tegenover de behandeling van asielzoekers/Dublinclaimanten.
    
    6. Verweerder heeft de aanvraag terecht buiten behandeling gesteld. Het beroep is ongegrond.
    
    7. Voor een proceskostenveroordeling bestaat geen aanleiding.
    
    
      
        
      
    
    2 ECLI:NL:RVS:2021:1481.
    3 ECLI:NL:RVS:2023:364.
    4 ECLI:NL:RVS:2023:2880.
    
    
    
    
  
  
    Beslissing
    
    
      De rechtbank verklaart het beroep ongegrond.
    
    
    
    
      Deze uitspraak is gedaan door mr. J.J. Catsburg, rechter, in aanwezigheid van mr. A. Wilpstra - Foppen, griffier.
    
    
    
    
    
      De uitspraak is uitgesproken in het openbaar en bekendgemaakt op:
    
    
    
    
      07 augustus 2023
    
    
    
    
    
    
    
    
      
        
      
    
    
    
    
    
    
    
  
  
    Documentcode: [documentcode]
    
    
    
    
    
    
    
    
    
    
    
    
    
    
    
  
  
    Bent u het niet eens met deze uitspraak?
    Als u het niet eens bent met deze uitspraak, kunt u een brief sturen naar de Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State waarin u uitlegt waarom u het er niet mee eens bent. Dit heet een beroepschrift. U moet dit beroepschrift indienen binnen 1 week na de dag waarop deze uitspraak is verzonden. U ziet deze datum hierboven.