ECLI:NL:RBAMS:2024:3186, Rechtbank Amsterdam, 30-05-2024, 13-112711-24
Rechtbank Amsterdam — Uitspraak 
Datum: 2024-05-30 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Strafrecht; Europees strafrecht

Samenvatting: Verzoek om aanvullende toestemming, tussenbeslissing, beslissing aangehouden

RECHTBANK AMSTERDAM
    INTERNATIONALE RECHTSHULPKAMER
    
    
      Parketnummer: 13-112711-24
    
    
    
      
        Datum beslissing: 30 mei 2024
      
    
    
    
      
      
        BESLISSING
      
      
    
    
    
      op de vordering ex artikel 14, derde lid, Overleveringswet (hierna: OLW), ingediend door de officier van justitie bij deze rechtbank op 4 april 2024, strekkende tot het in behandeling nemen van een verzoek om toestemming te verlenen voor uitbreiding van de vervolging als bedoeld in artikel 14, eerste lid, aanhef en onder f, OLW. Dit verzoek is ingediend door het Landgericht Bamberg (Duitsland) op 8 januari 2024 en betreft: 
    
    
    
      
        
          [opgeëiste persoon] , 
      
      geboren op [geboortedag] 1981 in [geboorteplaats] ,
      nu gedetineerd in Duitsland,
    
    
    
      hierna te noemen: de overgeleverde persoon.
    
    
  
  
    
      1Beoordeling 
    
    
      Het verzoek bevat de gegevens als bedoeld in artikel 8, eerste lid, van Kaderbesluit 2002/584/JBZ. De voorhanden zijnde stukken zijn echter niet toereikend om – met volledige eerbiediging van de rechten van verdediging van de overgeleverde persoon – een beslissing te nemen.
    
    
    
      Het verzoek betreft feiten ten aanzien waarvan krachtens de OLW overlevering had kunnen worden toegestaan. 
    
    
    
      
        Terugkeergarantie 
      
    
    
    
      De overgeleverde persoon heeft de Nederlandse nationaliteit. De rechtbank stelt vast dat de overgeleverde persoon daarnaast zodanige banden heeft met Nederland, dat de tenuitvoerlegging van een eventueel voor de feiten waarop het verzoek betrekking heeft opgelegde straf, uit het oogpunt van sociale re-integratie beter in Nederland kan plaatsvinden dan in de uitvaardigende lidstaat. De rechtbank kan daarom toestemming verlenen voor uitbreiding van de vervolging, wanneer is gewaarborgd dat de overgeleverde persoon, in geval van veroordeling in de uitvaardigende lidstaat tot een onvoorwaardelijke vrijheidsstraf, deze straf in Nederland mag ondergaan.
    
    
    
      Het openbaar ministerie Bamberg heeft op 17 april 2024 de volgende garantie gegeven:
    
    
    
      
        “Hierbij geef ik de terugkeergarantie op grond van artikel 5, lid 3 van het Kaderbesluit betreffende het Europees aanhoudingsbevel (2002/584/JBZ) en artikel 6, lid 1 van de Nederlandse Overleveringswet voor de verdachte [opgeëiste persoon] , geboren op [geboortedatum] , zodat hij bij een veroordeling in Duitsland tot een onvoorwaardelijke en onherroepelijke vrijheidsstraf (op grond van het Europese Kaderbesluit 2008/909/JBZ) zijn straf in Nederland kan uitzitten.”
      
    
    
    
      Naar het oordeel van de rechtbank is deze garantie voldoende.
    
    
    
      
        Hoorrecht 
      
    
    
    
      Vereist is dat de overgeleverde persoon feitelijk de mogelijkheid heeft gehad om al zijn eventuele opmerkingen en bezwaren met betrekking tot het verzoek tot aanvullende toestemming kenbaar te maken, zoals bedoeld in het arrest van het Hof van Justitie van de Europese Unie.
    
    
    
      De overgeleverde persoon is kort na zijn feitelijke overlevering in verband met verdenking van één strafbaar feit, op 20 april 2023, gehoord door een rechter-commissaris bij de kantonrechtbank Kratzer. Uit het proces-verbaal van dit verhoor blijkt dat de officier van justitie daar heeft benoemd dat het Openbaar Ministerie in Bamberg meer zaken, 91, onderzoekt dan die op dat moment aan de overgeleverde persoon ten laste waren gelegd. Aan de overgeleverde persoon is ‘de huidige lijst van 91 feiten’ overhandigd. Wanneer het Duitse Openbaar Ministerie de overgeleverde persoon voor meer strafbare feiten wil vervolgen dan waarvoor hij is overgeleverd, is een aanvullend verzoek aan Nederland nodig, aldus de officier van justitie, en zal de overgeleverde persoon daar nog over worden gehoord. De advocaat van de overgeleverde persoon heeft vervolgens verklaard dat zij een en ander zullen bespreken tijdens zijn eerstvolgende bezoek in Duitsland aan de overgeleverde.	
    
    
    
      De rechtbank stelt vast dat de officier van justitie ten tijde van het verhoor op 20 april 2023, melding maakt van 91 mogelijke nieuwe strafbare feiten. Onderhavig aanvullend verzoek ziet echter op 20 strafbare feiten. Uit de stukken valt niet op te maken dat juist deze 20 feiten zijn genoemd op de door de officier van justitie overgelegde lijst met 91 feiten. 
    
    
    
      De rechtbank beschikt bovendien niet over informatie waaruit blijkt dat de overgeleverde persoon na het voornoemde verhoor op 20 april 2023 nog nader is gehoord over het aanvullende verzoek. Met de huidige informatie kan dan ook niet zonder meer worden vastgesteld dat de overgeleverde persoon voldoende in de gelegenheid is gesteld om al zijn eventuele opmerkingen en bezwaren kenbaar te maken. 
    
    
    
      De rechtbank verzoekt de Duitse autoriteiten dan ook kenbaar te maken 
      (I) of er een nader contactmoment is geweest waarbij de overgeleverde persoon voldoende de gelegenheid is geboden om eventuele opmerkingen en bezwaren naar voren te brengen met betrekking tot het verzoek tot aanvullende toestemming en 
      (II) of daarbij de 20 specifiek genoemde aanvullende feiten aan de orde zijn geweest.
    
    
    
  
  
    
      2Beslissing
    
    
      De rechtbank: 
    
    
    
      houdt de beslissing op het verzoek om aanvullende toestemming aan;
    
    
    
      met dien verstande dat deze, gezien het tijdsverloop tussen het indienen van het verzoek en de vordering van de officier van justitie, uiterlijk 13 juni 2024 weer aan een zitting wordt gekoppeld.
    
    
    
    
    
    
    
      Deze beslissing is genomen op 30 mei 2024 door
      mr. R. Godthelp,  				                         			voorzitter,
      mrs. I. Verstraeten-Jochemsen en E. Biçer,                			   		   rechters,
      in tegenwoordigheid van L.E. Poel,							   griffier.          
    
    
    
    
  
  
     Vgl. HvJ EU 26 oktober 2021, ECLI:EU:C:2021:876, punt 63.