ECLI:NL:RBDHA:2024:8423, Rechtbank Den Haag, 31-05-2024, 23_4940
Rechtbank Den Haag — Uitspraak 
Datum: 2024-05-31 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Bestuursrecht; Belastingrecht

Samenvatting: Eiseres heeft terecht overdrachtsbelasting voldaan ter zake van de verkrijging van de aandelen in een onroerende-zaakrechtspersoon. Dat zij vóór de verkrijging reeds een middellijk belang in deze rechtspersoon had, leidt niet tot een vermindering. Beroep ongegrond.

Rechtbank DEN HAAG
    
    
      Team belastingrecht
    
    
    
      zaaknummer: SGR 23/4940
    
    
    uitspraak van de enkelvoudige kamer van 31 mei 2024 in de zaak tussen
    
    
      [eiseres] B.V., gevestigd te [vestigingsplaats] , eiseres
    (gemachtigde: R.M. de Wolf MSc RA),
    
    
      en
    
    
    de inspecteur van de Belastingdienst, verweerder.
    
    
  
  
    Procesverloop
    
    
      Eiseres heeft op aangifte overdrachtsbelasting voldaan ter verkrijging van de aandelen in OT [bedrijfsnaam 3] B.V.
    
    
    
      Bij uitspraak op bezwaar van 14 juni 2023 is het bezwaar van eiseres tegen de voldoening van overdrachtsbelasting afgewezen.
    
    
    
      Verweerder heeft bij uitspraak op bezwaar van 14 juni 2023 de aanslag gehandhaafd. 
    
    
    
      Eiseres heeft daartegen beroep ingesteld. 
    
    
    
      Verweerder heeft een verweerschrift ingediend.
    
    
    
      Het onderzoek ter zitting heeft plaatsgevonden op 19 april 2024. 
      Namens eiseres zijn verschenen [naam 1] en de gemachtigde. Verweerder heeft zich laten vertegenwoordigen door mr. [naam 2] en mr. [naam 3] . 
    
    
    
  
  
    Overwegingen
    
    
      
        Feiten
      
    
    1. Eiseres heeft tot 13 juli 2022 30% van de aandelen in [bedrijfsnaam 1] B.V. ( [bedrijfsnaam 1] BV) gehouden. De overige 70% werd gehouden door [bedrijfsnaam 2] B.V ( [bedrijfsnaam 2] BV).
    
    2. Op 2 mei 2019 heeft [bedrijfsnaam 1] BV de onroerende zaak [adres] te [plaats] (de onroerende zaak) verworven.
    
    3. Op 12 maart 2020 is [bedrijfsnaam 1] BV tegen uitgifte van aandelen afgesplitst in drie vennootschappen waaronder OT [bedrijfsnaam 3] B.V. ( [bedrijfsnaam 3] BV). De onroerende zaak is ondergebracht in [bedrijfsnaam 3] BV.
    
    4. Op 13 juli 2022 heeft [bedrijfsnaam 1] BV 100% van de aandelen in [bedrijfsnaam 3] BV vervreemd aan eiseres. Tegelijkertijd heeft eiseres haar aandelenbelang in [bedrijfsnaam 1] BV vervreemd aan [bedrijfsnaam 2] BV. In de leveringsakte ter zake van de aandelen in [bedrijfsnaam 3] BV is, voor zover hier van belang, het volgende opgenomen, waarbij [bedrijfsnaam 3] BV is aangeduid als “de vennootschap” en eiseres als “koper”:
    
      “Afdeling 5
      Overdrachtsbelasting
      De vennootschap is een lichaam als bedoeld in artikel 4 van de Wet op belastingen van rechtsverkeer en de verkrijging van de Aandelen door Koper is belast met overdrachtsbelasting, aangezien Koper met de verkrijging van de Aandelen voldoet aan de voorwaarden als bedoeld in Artikel 4 van de Wet op belastingen van rechtsverkeer.
      (…)
      De overdrachtsbelasting komt voor rekening van Koper.”
    
    
    5. De waarde van onroerende zaak bedraagt op het moment van de verkrijging door eiseres van € 765.000.
    
    6. Eiseres heeft ter zake van de verkrijging van de aandelen in [bedrijfsnaam 3] BV op aangifte een bedrag van € 61.200 (8% van € 765.000) aan overdrachtsbelasting voldaan. 
    
    
    
      
        Geschil
      
    
    7. In geschil is of eiseres een juist bedrag aan overdrachtsbelasting heeft voldaan. Niet in geschil is dat [bedrijfsnaam 3] BV een onroerende-zaakrechtspersoon is zoals bedoeld in artikel 4, eerste lid, onderdeel a., van de Wet op belastingen van rechtsverkeer (Wet Brv). 
    
    8. Eiseres stelt dat zij slechts gehouden was om overdrachtsbelasting te voldoen over 70% van de waarde van de verkrijging. Eiseres beschikte immers al over een (middellijk) belang van 30% in de onroerende zaak. Door heffing over 100% van de verkrijging is volgens eiseres sprake van dubbele belasting over 30% van de waarde van de onroerende zaak.
    
    9. Volgens verweerder heeft eiseres naar een juist bedrag overdrachtsbelasting voldaan. Er kan geen rekening worden gehouden met het middellijke belang dat eiseres al had.   
    
    
    
      
        Beoordeling van het geschil
      
    
    10. Artikel 2, eerste lid, van de Wet Brv luidt als volgt:
    “1. Onder de naam ‘overdrachtsbelasting’ wordt een belasting geheven ter zake van de verkrijging van in Nederland gelegen onroerende zaken of van rechten waaraan deze zijn onderworpen.”
    
    11. Artikel 4, eerste lid, onderdeel a., van de Wet Brv luidt als volgt:
    
      “1. Als zaken als bedoeld in artikel 2 worden mede aangemerkt (fictieve onroerende zaken):
      a. aandelen in een rechtspersoon, waarvan de bezittingen op het tijdstip van de verkrijging of op enig tijdstip in het voorafgaande jaar grotendeels bestaan of hebben bestaan uit onroerende zaken (…).”
    
    
    12. Artikel 9, eerste lid, van de Wet Brv luidt als volgt:
    “1. De belasting wordt berekend over de waarde van de onroerende zaak of het recht waaraan deze in onderworpen, waarop de verkrijging betrekking heeft. (…).”
    
    13. Artikel 10 van de Brv luidt, als volgt:
    “De waarde van aandelen en rechten als bedoeld in artikel 4, eerste lid, is gelijk aan de waarde van de goederen als bedoeld in artikel 2, welke door dien aandelen of rechten middellijk of onmiddellijk worden vertegenwoordigd, (…)
    14. Eiseres heeft 100% van de aandelen in een onroerende-zaakrechtspersoon verkregen. Op grond van artikel 10 van de Wet Brv is terecht over 100% van de waarde van de onroerende zaak geheven. Het feit dat eiseres reeds een middellijk belang had, leidt niet tot een vermindering. Voor het andersluidende standpunt van eiseres is in de tekst van de Wet en het systeem van de Wet geen steun te vinden. De stelling dat sprake is van economisch dubbele heffing maakt dit niet anders.
    
    15. Dat eiseres bovenstaande uitkomst als onredelijk ervaart, kan niet tot een ander oordeel leiden. Op grond van artikel 11 van de Wet algemene bepalingen moet de rechter recht spreken volgens de wet en mag hij niet de innerlijke waarde of billijkheid van wettelijke bepalingen beoordelen, behoudens voor zover de wettelijke regelingen in strijd zouden zijn met een ieder verbindende verdragsbepalingen. Dat dit laatste het geval is, is gesteld noch gebleken.
    
    16. Op grond van artikel 63 van de Algemene wet inzake rijksbelastingen is de minister van Financiën bevoegd om voor bepaalde gevallen of groepen van gevallen tegemoet te komen aan onbillijkheden van overwegende aard, welke zich bij de toepassing van de belastingwet mochten voordoen. Indien eiseres meent dat hiervan sprake is, dan kan zij een verzoek indienen om toepassing van de hardheidsclausule. Of in dit geval de hardheidsclausule dient te worden toegepast, is niet ter beoordeling aan de rechter.
    
    17. Gelet op wat hiervoor is overwogen heeft eiseres niet teveel overdrachtsbelasting voldaan en dient het beroep ongegrond te worden verklaard.
    
    
      
        Proceskosten
      
    
    18. Voor een proceskostenveroordeling bestaat geen aanleiding.	
    
  
  
    Beslissing
    
    
      De rechtbank verklaart het beroep ongegrond.
    
    
    
    
    
    
      Deze uitspraak is gedaan door mr. S.E. Postema, rechter, in aanwezigheid van mr. T. Blauw, griffier. De beslissing is in het openbaar uitgesproken op 31 mei 2024.
    
    
    
    
    
    
    
    
      griffier							rechter
    
    
    
    
    
    
      Afschrift verzonden aan partijen op:
    
    
    
    
    
  
  
    Rechtsmiddel
    
      Tegen deze uitspraak kunnen partijen binnen zes weken na de verzenddatum hoger beroep instellen bij het gerechtshof Den Haag (team belastingrecht).
      Dat kan digitaal via www.rechtspraak.nl, daar klikt u op “Formulieren en inloggen”. Hoger beroep instellen kan ook door verzending van een brief aan het gerechtshof Den Haag (belastingkamer), Postbus 20302, 2500 EH Den Haag.
    
    
    
      Bij het instellen van het hoger beroep dient het volgende in acht te worden genomen:
    
    1 - bij het hogerberoepschrift wordt een afschrift van deze uitspraak overgelegd;
    2 - het hogerberoepschrift is, indien het op papier wordt ingediend, ondertekend. 
    Verder vermeldt u ten minste het volgende:
    a. de naam en het adres van de indiener;
    b. de datum van verzending;
    c. een omschrijving van de uitspraak waartegen het hoger beroep is ingesteld;
    d. de redenen waarom u het niet eens bent met de uitspraak (de gronden van het hoger beroep).
    
  
  
     Zie Gerechtshof Den Haag 14 juli 2009, ECLI:NL:GHSGR:2009:BJ2838