ECLI:NL:RVS:2024:3859, Raad van State, 25-09-2024, 202202152/1/A3
Raad van State — Uitspraak 
Datum: 2024-09-25 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Bestuursrecht

Samenvatting: Bij twee besluiten van 4 juni 2020 heeft het college van burgemeester en wethouders van Amsterdam de eerder voor onbepaalde tijd aan De Kalefater verleende exploitatievergunningen voor passagiersvervoer voor de vaartuigen Najade en Proost van St. Jan ambtshalve gewijzigd in vergunningen voor bepaalde tijd, met als einddata 1 maart 2024 en 1 maart 2026. De Kalefater is een van de reders die een bestuursrechtelijke procedure is begonnen tegen de wijziging van een exploitatievergunning voor passagiersvervoer van onbepaalde naar bepaalde tijd. Bij de Afdeling waren hierover 51 zaken aanhangig. Deze zaken bevatten veel nagenoeg gelijkluidende gronden van algemene aard. De Afdeling heeft er daarom, net als de rechtbank, voor gekozen om deze zaken gelijktijdig op een zitting te behandelen en de algemene gronden in één uitspraak te beoordelen.

202202152/1/A3.
    Datum uitspraak: 25 september 2024
    AFDELING
    BESTUURSRECHTSPRAAK
    Uitspraak op het hoger beroep van:
    Stichting "De Kalefater", gevestigd in Baarn,
    appellante,
    tegen de uitspraak van de rechtbank Amsterdam van 22 februari 2022 in zaak nr. 21/1456 in het geding tussen:
    De Kalefater
    en
    het college van burgemeester en wethouders van Amsterdam.
    Procesverloop
    Bij twee besluiten van 4 juni 2020 heeft het college de eerder voor onbepaalde tijd aan De Kalefater verleende exploitatievergunningen voor passagiersvervoer voor de vaartuigen Najade en Proost van St. Jan ambtshalve gewijzigd in vergunningen voor bepaalde tijd, met als einddata 1 maart 2024 en 1 maart 2026 (hierna ook: de wijzigingsbesluiten).
    Bij besluit van 27 januari 2021 heeft het college het door De Kalefater tegen die twee wijzigingsbesluiten gemaakte bezwaar ongegrond verklaard en het bezwaar, voor zover het zich richt tegen jegens andere reders genomen wijzigingsbesluiten, niet-ontvankelijk verklaard.
    Bij uitspraak van 22 februari 2022 heeft de rechtbank het door De Kalefater daartegen ingestelde beroep ongegrond verklaard.
    Tegen deze uitspraak heeft De Kalefater hoger beroep ingesteld.
    Het college heeft een schriftelijke uiteenzetting gegeven.
    De Kalefater en het college hebben nadere stukken ingediend.
    Bij besluit van 22 april 2024 heeft het college de einddatum van de exploitatievergunning voor het vaartuig Proost van St. Jan met twee jaar verlengd en gewijzigd in 1 maart 2028.
    De Kalefater heeft gronden ingediend tegen dat besluit.
    De Afdeling heeft de zaak, met 50 andere zaken zoals vermeld in bijlage 1, op een zitting behandeld op 5 juni 2024, waar De Kalefater, vertegenwoordigd door mr. I.H. van den Berg, advocaat in Amsterdam, en het college, vertegenwoordigd door mr. B.S. Jaasma, mr. M.R. Botman en mr. A.D. Röell, allen advocaat in Den Haag, zijn verschenen.
    Overwegingen
    1.       De Kalefater is een van de reders die een bestuursrechtelijke procedure is begonnen tegen de wijziging van een exploitatievergunning voor passagiersvervoer van onbepaalde naar bepaalde tijd. Bij de Afdeling waren hierover 51 zaken aanhangig. Deze zaken bevatten veel nagenoeg gelijkluidende gronden van algemene aard. De Afdeling heeft er daarom, net als de rechtbank, voor gekozen om deze zaken gelijktijdig op een zitting te behandelen en de algemene gronden in één uitspraak te beoordelen.
    Bij uitspraak van vandaag in zaak nr. 202202112/1/A3 (ECLI:NL:RVS:2024:3732) is de Afdeling tot het oordeel gekomen dat een deel van de algemene gronden slaagt, wat ertoe leidt dat in alle 51 zaken de wijzigingsbesluiten moeten worden herroepen. Voor de motivering van dit oordeel verwijst de Afdeling naar die uitspraak.
    2.       Dit betekent dat de Afdeling niet meer toekomt aan de beoordeling van de individuele gronden van de reders, voor zover zij die hebben aangevoerd.
    3.       Het hoger beroep is gegrond. De aangevallen uitspraak moet worden vernietigd. Doende hetgeen de rechtbank zou behoren te doen, zal de Afdeling het beroep tegen het besluit van 27 januari 2021 alsnog gegrond verklaren en dat besluit vernietigen. De Afdeling zal zelf in de zaak voorzien door de besluiten van 4 juni 2020 te herroepen en te bepalen dat deze uitspraak in de plaats treedt van het vernietigde besluit.
    4.       Het besluit van 22 april 2024 wordt, gelet op artikel 6:24 van de Algemene wet bestuursrecht, gelezen in samenhang met artikel 6:19, eerste lid, van die wet, van rechtswege geacht onderwerp te zijn van dit geding. Nu met de herroeping van de besluiten van 4 juni 2020 aan dit besluit de grondslag is komen te ontvallen, zal de Afdeling dit besluit eveneens vernietigen.
    5.       Dit betekent dat de eerder aan De Kalefater verleende exploitatievergunningen weer gelden.
    6.       Het college moet de proceskosten van De Kalefater vergoeden. Deze bestaan uit kosten van door een derde beroepsmatig verleende rechtsbijstand. De gemachtigde heeft in deze zaak en de zaken nrs. 202202112/1/A3, 202202114/1/A3, 202202115/1/A2, 202202139/1/A3, 202202151/1/A3, 202202153/1/A3, 202202160/1/A3, 202202163/1/A3 en 202202180/1/A3 in bezwaar, beroep en hoger beroep nagenoeg gelijkluidende stukken ingediend. Ook zijn de zaken gelijktijdig ter zitting behandeld. Dit zijn daarom samenhangende zaken in de zin van artikel 3 van het Besluit proceskosten bestuursrecht. Deze zaken worden voor de bepaling van de hoogte van de te vergoeden kosten voor rechtsbijstand als één zaak beschouwd, waarbij wegingsfactor 1,5 wordt toegepast omdat het er meer dan vier zijn (onderdeel C1 van de bijlage bij het Besluit proceskosten bestuursrecht). De vergoeding moet in zoverre worden verdeeld over deze tien appellanten.
    In deze zaak en de zaken nrs. 202202112/1/A3, 202202114/1/A3, 202202151/1/A3, 202202153/1/A3, 202202160/1/A3 en 202202180/1/A3 heeft de gemachtigde nagenoeg gelijkluidende stukken ingediend tegen de besluiten van 22 april 2024 waarbij de einddatum van de exploitatievergunningen is verlengd. Ook hiervoor geldt dat dit samenhangende zaken zijn, waarbij wegingsfactor 1,5 wordt toegepast omdat het er meer dan vier zijn. De vergoeding moet in zoverre worden verdeeld over deze zeven appellanten.
    Gelet op de omvang en complexiteit van de zaken bestaat verder aanleiding met betrekking tot de proceskosten een additionele wegingsfactor van 1,5 toe te passen (onderdeel C1 van de bijlage bij het Besluit proceskosten bestuursrecht).
    De vergoeding waarop De Kalefater op basis van deze berekening recht heeft, staat hierna in de beslissing.
    Beslissing
    De Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State:
    I.        verklaart het hoger beroep gegrond;
    II.       vernietigt de uitspraak van de rechtbank Amsterdam van 22 februari 2022 in zaak nr. 21/1456;
    III.      verklaart het beroep gegrond;
    IV.      vernietigt het besluit van het college van burgemeester en wethouders van Amsterdam van 27 januari 2021, kenmerk DJ.20.011635.001;
    V.       herroept de besluiten van het college van burgemeester en wethouders van Amsterdam van 4 juni 2020, kenmerken WN2019-006610 en WN2019-006611;
    VI.      bepaalt dat deze uitspraak in de plaats treedt van het vernietigde besluit;
    VII.     vernietigt het besluit van het college van burgemeester en wethouders van Amsterdam van 22 april 2024, kenmerk NT2024-001230;
    VIII.    veroordeelt het college van burgemeester en wethouders van Amsterdam tot vergoeding van bij Stichting De Kalefater in verband met de behandeling van het beroep en het hoger beroep opgekomen proceskosten tot een bedrag van € 1.715,63, geheel toe te rekenen aan door een derde beroepsmatig verleende rechtsbijstand;
    IX.      veroordeelt het college van burgemeester en wethouders van Amsterdam tot vergoeding van bij Stichting De Kalefater in verband met de behandeling van het bezwaar opgekomen proceskosten tot een bedrag van € 280,80, geheel toe te rekenen aan door een derde beroepsmatig verleende rechtsbijstand;
    X.       gelast dat het college van burgemeester en wethouders van Amsterdam aan Stichting De Kalefater het door haar voor de behandeling van het hoger beroep betaalde griffierecht ten bedrage van € 908,00 vergoedt.
    Aldus vastgesteld door mr. W. den Ouden, voorzitter, en mr. C.M. Wissels en mr. A.J.C. de Moor-van Vugt, leden, in tegenwoordigheid van mr. A.G. de Vries-Biharie, griffier.
    w.g. Den Ouden
    voorzitter
    w.g. De Vries-Biharie
    griffier
    Uitgesproken in het openbaar op 25 september 2024
    611
     
    BIJLAGE 1 - Overzicht zaaknummers
     
    202201614/1/A3     202202033/1/A3     202202115/1/A3
    202201765/1/A3     202202034/1/A3     202202139/1/A3
    202201766/1/A3    202202035/1/A3    202202151/1/A3
    202201777/1/A3    202202037/1/A3    202202152/1/A3
    202201778/1/A3    202202039/1/A3    202202153/1/A3
    202201779/1/A3    202202042/1/A3    202202160/1/A3
    202201780/1/A3    202202045/1/A3    202202163/1/A3
    202201781/1/A3    202202046/1/A3    202202180/1/A3
    202201783/1/A3    202202049/1/A3    202202181/1/A3
    202201785/1/A3    202202050/1/A3    202202182/1/A3
    202201786/1/A3    202202053/1/A3    202202200/1/A3
    202201788/1/A3     202202075/1/A3    202202201/1/A3
    202201801/1/A3    202202076/1/A3    202202233/1/A3
    202201829/1/A3    202202077/1/A3   
    202201834/1/A3    202202078/1/A3   
    202201937/1/A3    202202079/1/A3   
    202201941/1/A3    202202091/1/A3   
    202202019/1/A3    202202112/1/A3   
    202202031/1/A3    202202114/1/A3