ECLI:NL:HR:2000:AA7306, Hoge Raad, 10-10-2000, 01887/99
Hoge Raad — Uitspraak 
Datum: 2000-10-10 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Strafrecht

Samenvatting: Het Hof heeft in hoger beroep - met vernietiging van een vonnis van de
        Politierechter in de Arrondissementsrechtbank te Amsterdam van 16 juni 1998 - 
        de verdachte ter zake van 1. en 2. “poging tot doodslag, meermalen gepleegd” 
        veroordeeld tot vijf jaren gevangenisstraf, met onttrekking aan het verkeer zoals in 
        het arrest omschreven.
      
      
      
        De Advocaat-Generaal Machielse heeft geconcludeerd dat de Hoge Raad het
        beroep zal verwerpen.

10 oktober 2000
      Strafkamer
      nr. 01887/99
    
    
    
      Hoge Raad der Nederlanden
      Arrest
    
    
    
      op het beroep in cassatie tegen een arrest van het Gerechtshof te Amsterdam van 
      14 juni 1999 in de strafzaak tegen:
      [Verdachte], geboren te [geboorteplaats] (Marokko) op [geboortedatum],
      wonende te [woonplaats], ten tijde van de bestreden uitspraak gedetineerd in de 
      Penitentiaire Inrichting 'De Stadspoort lokatie De Havenstraat' te Amsterdam. 
    
    
    1. De bestreden uitspraak
    
    
      1.1. Het Hof heeft in hoger beroep - met vernietiging van een vonnis van de
      Politierechter in de Arrondissementsrechtbank te Amsterdam van 16 juni 1998 - 
      de verdachte ter zake van 1. en 2. 'poging tot doodslag, meermalen gepleegd' 
      veroordeeld tot vijf jaren gevangenisstraf, met onttrekking aan het verkeer zoals in 
      het arrest omschreven.
    
    
    
      1.2. Het verkorte arrest en de aanvulling daarop als bedoeld in art. 365a, tweede
      lid, Sv zijn aan dit arrest gehecht en maken daarvan deel uit.
    
    
    2. Geding in cassatie
    
    
      Het beroep is ingesteld door de verdachte. Van deze is bij de Hoge Raad een
      geschrift binnengekomen, dat evenwel niet kan worden beschouwd als een 
      schriftuur met middelen van cassatie. Namens de verdachte heeft mr. J. Kuijper, 
      advocaat te Amsterdam, bij schriftuur een middel van cassatie voorgesteld. De 
      schriftuur is aan dit arrest gehecht en maakt daarvan deel uit.
      De Advocaat-Generaal Machielse heeft geconcludeerd dat de Hoge Raad het
      beroep zal verwerpen.
    
    
    3. Beoordeling van het middel
    
    
      3.1. Het middel klaagt dat de bewezenverklaring van het onder 2 primair
      tenlastegelegde onvoldoende met redenen is omkleed, omdat uit de gebezigde 
      bewijsmiddelen niet kan worden afgeleid dat er sprake was van opzettelijk 
      handelen van de verdachte.
    
    
    3.2. Ten laste van de verdachte is onder 2 primair bewezenverklaard dat:
    
    
      “hij op 3 maart 1995 te Amsterdam ter uitvoering van het door verdachte
      voorgenomen misdrijf om opzettelijk [slachtoffer A] van het leven te beroven, met 
      dat opzet met een vuurwapen in de richting van [slachtoffer A] heeft geschoten”. 
    
    
    
      3.3. Het Hof heeft met betrekking tot het bewezenverklaarde opzet onder het
      kopje “overwegingen omtrent het bewijs” overwogen zoals is weergegeven op blz. 
      2 en 3 van het verkorte arrest.
    
    
    3.4. Het Hof heeft blijkens de gebezigde bewijsmiddelen vastgesteld dat:
    
    
      - de verdachte op 3 maart 1995 in een Amsterdams café met een door hem
      meegenomen pistool heeft geschoten op een zekere [slachtoffer B] en dat 
      [slachtoffer B] daarbij is geraakt;
      - de verdachte vervolgens is vastgepakt door de getuige [getuige 1] die de arm met
      het vuurwapen wegdraaide in de richting van de bar alsmede door de getuige 
      [getuige 2], die de hand van de verdachte heeft vastgepakt;
      - de verdachte zijn hand heeft losgetrokken en voor de tweede keer heeft
      geschoten; 
      - een andere bezoeker van het café, waarin het erg druk was, een zekere
      [slachtoffer A], door dat tweede schot is geraakt.
    
    
    
      3.5. In de hiervoor onder 3.3 genoemde bewijsoverweging heeft het Hof overwogen
      dat de verdachte, nadat hij [slachtoffer B] had neergeschoten, had kunnen
      verwachten dat hij door één of meer aanwezigen in het café, waar een groot aantal
      bezoekers aanwezig was, zou worden vastgepakt teneinde te voorkomen dat hij
      nogmaals zou schieten en dat hij door op dat moment zijn wapen vast te blijven
      houden zich willens en wetens heeft blootgesteld aan de aanmerkelijke kans dat 
      het vuurwapen zou afgaan en een ander zou worden getroffen. 
      Deze bewijsoverweging moet aldus worden verstaan dat het Hof daarin als zijn
      oordeel tot uitdrukking heeft gebracht dat de verdachte, gezien de wijze waarop en 
      de omstandigheden waaronder hij heeft gehandeld zoals daarvan blijkt uit de 
      gebezigde bewijsmiddelen - waartoe ook behoort de omstandigheid dat de 
      verdachte schoot nadat hij zijn hand had weten los te rukken -, zich willens en 
      wetens heeft blootgesteld aan de aanmerkelijke kans dat hij een andere 
      bezoeker, die [slachtoffer A] bleek te zijn genaamd, dodelijk zou treffen en dat 
      aldus zijn opzet voorwaardelijk op dat gevolg was gericht. Dat oordeel geeft in het 
      licht van de gebezigde bewijsmiddelen, in het bijzonder voorzover daaruit blijkt dat 
      de verdachte ten tweede male heeft geschoten, niet blijk van een onjuiste 
      rechtsopvatting en is niet onbegrijpelijk. Het middel, dat uitgaat van de stelling dat 
      het wapen "per ongeluk" is afgegaan, faalt.
    
    
    4. Slotsom
    
    
      Nu het middel niet tot cassatie kan leiden, terwijl de Hoge Raad ook geen grond
      aanwezig oordeelt waarop de bestreden uitspraak ambtshalve zou behoren te 
      worden vernietigd, moet het beroep worden verworpen.
    
    
    5. Beslissing
    
    De Hoge Raad verwerpt het beroep.
    
    
      Dit arrest is gewezen door de vice-president C.J.G. Bleichrodt als voor-zit-ter, en de
      raadsheren H.A.M. Aaftink, A.M.J. van Buchem-Spapens, A.J.A. van Dorst en
      B.C. de Savornin Lohman, in bijzijn van de griffier S.P. Bakker, en uitgesproken
      op 10 oktober 2000.
      Mr. H.A.M. Aaftink is buiten staat dit arrest te onderteken.