ECLI:NL:RBROT:2021:4224, Rechtbank Rotterdam, 12-05-2021, ROT 20/864
Rechtbank Rotterdam — Uitspraak 
Datum: 2021-05-12 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Bestuursrecht; Belastingrecht

Samenvatting: PKV, dubbele redelijkheidstoets. Niet onredelijk dat eiser, ondanks zijn kennis en expertise, in bezwaar en in beroep een rechtshulpverlener heeft ingeschakeld. Beroep gegrond. Wegingsfactor 0,25.

RECHTBANK ROTTERDAM
    Bestuursrecht 
    
    
      zaaknummer: ROT 20/864
    
    
    uitspraak van de enkelvoudige kamer van 12 mei 2021 in de zaak tussen
    
    
      [naam eiser], te [woonplaats eiser], eiser,
    gemachtigde: mr. A. Çinar 
    
    
      en
    
    
    de heffingsambtenaar van de gemeente Rotterdam, verweerder, 
    gemachtigde: R.M.S. Mahboeb.
    
    
  
  
    Procesverloop
    
    
      Verweerder heeft eiser bij beschikking van 29 augustus 2019 een naheffingsaanslag parkeerbelastingen opgelegd. De naheffingsaanslag beloopt in totaal € 64,42, bestaande uit 
      € 1,72 aan verschuldigde parkeerbelasting en € 62,70 aan kosten naheffing.
    
    
    
      Bij uitspraak op bezwaar van 21 januari 2020 (het bestreden besluit) heeft verweerder het bezwaar van eiser tegen de naheffingsaanslag niet-ontvankelijk verklaard. Het bezwaar is ambtshalve beoordeeld en de naheffingsaanslag is vernietigd. Er is geen kostenvergoeding aan eiser toegekend. 
    
    
    
      Eiser heeft beroep ingesteld.
    
    
    
      Het onderzoek ter zitting heeft plaatsgevonden op 22 april 2021. 
      Eiser is verschenen met zijn gemachtigde. Verweerder heeft zich laten vertegenwoordigen door zijn gemachtigde.
    
    
    
  
  
    Overwegingen
    
    1. Tussen partijen is in beroep niet langer in geschil dat eiser binnen de wettelijke termijn bezwaar heeft gemaakt en dat het bezwaar door verweerder ten onrechte niet-ontvankelijk is verklaard. Het beroep is in zoverre dan ook gegrond. De rechtbank zal het bestreden besluit op dit punt vernietigen. Het geschil ziet uitsluitend op de vraag of verweerder terecht het verzoek om vergoeding van de kosten heeft afgewezen. 
    
    2. Op grond van artikel 7:15, tweede lid, en artikel 8:75, eerste lid, van de Awb, bestaat recht op vergoeding door het bestuursorgaan van kosten die de belanghebbende in verband met de behandeling van het bezwaar en beroep redelijkerwijs heeft moeten maken. Hiermee wordt bedoeld dat de kosten redelijkerwijs gemaakt moeten zijn maar ook dat de hoogte van die kosten redelijk is (de dubbelde redelijkheidstoets). Niet in geschil is dat de hoogte van de kosten redelijk zijn. Wat partijen verdeeld houdt is de vraag of het inroepen van rechtsbijstand redelijk is geweest. Verweerder betwist dit, aangezien eiser gezien zijn professionele expertise zeer wel in staat moet zijn om een eenvoudige bezwaarprocedure als onderhavige te voeren.
    
    3. De rechtbank is van oordeel dat het niet onredelijk is dat eiser in bezwaar en in beroep een rechtshulpverlener heeft ingeschakeld. Het staat iedere belastingplichtige, ongeacht zijn fiscale en juridische kennis, namelijk volkomen vrij om zijn (fiscale) zaken te laten behartigen door een derde, juist en vooral als het op procederen aankomt (zie Hof ’s-Gravenhage van 9 december 2011, ECLI:NL:GHSHE:2011:BV3466). Er is dan ook voldaan aan de dubbele redelijkheidstoets. Eiser heeft derhalve recht op vergoeding van de (proces)kosten omdat het beroep gegrond is, verweerder het bezwaar ten onrechte niet-ontvankelijk heeft verklaard en eiser genoodzaakt was om beroep in te stellen. Gelet op de overzichtelijkheid, het belang en de omvang van de zaak ziet de rechtbank aanleiding om bij het berekenen van de (proces)kostenvergoeding wegingsfactor 0,25 (zeer licht) toe te passen. Juridisch gaat het om een zeer eenvoudige zaak en het belang is gering. Voorts was door de ambtshalve beoordeling het materiële geschil in beroep al vervallen.
    
    4. Het beroep is gegrond.
    
    5. Omdat de rechtbank het beroep gegrond verklaart, bepaalt de rechtbank tevens dat verweerder aan eiser het door hem betaalde griffierecht vergoedt. 
    
    6. De rechtbank veroordeelt verweerder in de door eiseres gemaakte (proces)kosten. De rechtbank stelt deze op grond van het Besluit proceskosten bestuursrecht voor de door een derde beroepsmatig verleende rechtsbijstand vast op (in totaal) € 333,25: 
    
      
        € 66,25 voor de bezwaarprocedure: 1 [1x indienen bezwaarschrift] x € 265,- x 0,25 (wegingsfactor);  
      
      
        € 267,- voor de beroepsprocedure: 2 [1x indienen beroepschrift en 1x verschijnen ter zitting] x € 534,- x 0,25 (wegingsfactor);  
      
    
    
    
    
  
  
    Beslissing
    
    
      De rechtbank:
    
    
      
        verklaart het beroep gegrond;
      
      
        vernietigt het bestreden besluit voor zover het bezwaar niet-ontvankelijk is verklaard;
      
      
        bepaalt dat deze uitspraak in de plaats komt van het vernietigde deel van het bestreden besluit en verklaart het bezwaar gegrond;
      
      
        veroordeelt verweerder in de proceskosten van eiser tot een bedrag van € 333,25;
      
      
        draagt verweerder op het betaalde griffierecht van € 48,- aan eiser te vergoeden.
      
    
    
    
      Deze uitspraak is gedaan door mr. G.C.W. van der Feltz, rechter, in aanwezigheid van 
      mr. P.L. Cheung, griffier. De beslissing is in het openbaar uitgesproken op 12 mei 2021.
    
    
    
    
      
        De griffier is buiten staat 				De rechter is verhinderd te tekenen
      
    
    
    
    
      Afschrift verzonden aan partijen op:
    
    
  
  
    Rechtsmiddel
    Tegen deze uitspraak kan binnen zes weken na de dag van verzending daarvan hoger beroep worden ingesteld bij het gerechtshof ‘s-Gravenhage (belastingkamer).