ECLI:NL:RBDHA:2024:19890, Rechtbank Den Haag, 25-11-2024, NL24.38113
Rechtbank Den Haag — Uitspraak 
Datum: 2024-11-25 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Bestuursrecht; Vreemdelingenrecht

Samenvatting: Mondelinge uitspraak Dublin Duitsland

RECHTBANK DEN HAAG
  
  
    Zittingsplaats Haarlem
  
  
    Bestuursrecht
  
  
    zaaknummers: NL24.38113 (beroep) en NL24.38114 (voorlopige voorziening)
    
      
      proces-verbaal van de mondelinge uitspraak van enkelvoudige kamer en de voorzieningenrechter in de zaak tussen
    
  
  
    
      
      [eiser] , eiser
    
      V-nummer: [#]
      (gemachtigde: mr. R. Akkaya),
    
    
    
      en
    
    
  
  
    de minister van Asiel en Migratie, verweerder 
    (gemachtigde: mr. S. Deniz).
    
    
  
  
    Inleiding
    
    
      In het besluit van 1 oktober 2024 (het bestreden besluit) heeft verweerder de asielaanvraag
      van eiser niet in behandeling genomen op de grond dat Duitsland hiervoor verantwoordelijk
      is.
    
    
    
      Eiser heeft tegen het bestreden besluit beroep ingesteld en de voorzieningenrechter verzocht
      om een voorlopige voorziening te treffen.
    
    
    
      De zaken zijn samen op 25 november 2024 op zitting behandeld. Eiser en zijn gemachtigde
      zijn, met bericht van verhindering, niet verschenen. Verweerder is vertegenwoordigd door
      zijn gemachtigde.
    
    
    
      Na afloop van de behandeling van de zaak ter zitting heeft de rechtbank, evenals de
      voorzieningenrechter, onmiddellijk uitspraak gedaan.
    
    
  
  
    Beslissing
    
    
      De rechtbank verklaart het beroep ongegrond.
      De voorzieningenrechter wijst het verzoek om een voorlopige voorziening af.
    
    
  
  
    Overwegingen
    
    1. Verweerder heeft het bestreden besluit gebaseerd op artikel 30, eerste lid, van de
    
      Vreemdelingenwet 2000. Daarin is bepaald dat een asielaanvraag niet in behandeling wordt
      genomen indien op grond van de Dublinverordening is vastgesteld dat een andere lidstaat
    
    
    
      hiervoor verantwoordelijk is. In dit geval heeft Nederland bij Duitsland een verzoek om
      terugname gedaan. Duitsland heeft dit verzoek aanvaard.
    
    
    2. Eiser heeft aangevoerd dat zijn overdracht aan Duitsland zal leiden tot schending
    
      van artikel 3 van het EVRM, omdat de Duitse autoriteiten niet in staat zullen zijn hem te
      beschermen tegen de wraak van de AYE cult. Eiser wordt door AYE beschuldigd van fraude en is daarom met de dood bedreigd. Eiser kwam cultleden tegen in Duitsland, waarna hij besloot te vertrekken.
    
    
    3. De rechtbank is van oordeel dat verweerder zich terecht op het standpunt heeft
    
      gesteld dat dit niet wegneemt dat Duitsland verantwoordelijk is voor de inhoudelijke
      behandeling van eisers asielverzoek.
      Duitsland is net als Nederland partij bij het EVRM. Bij voorkomende problemen kan eiser
      de Duitse autoriteiten of daarvoor geschikte instanties benaderen. Niet is gebleken dat zij
      eiser niet kunnen of willen helpen. Eiser heeft ook niet onderbouwd dat hij niet tijdig hulp
      zal krijgen van de Duitse autoriteiten als hij een hulpoproep zou moeten doen.
    
    
    4. Eiser heeft geen bijzondere individuele omstandigheden naar voren gebracht die
    maken dat een overdracht aan Duitsland van onevenredige hardheid getuigt.
    
    5. Het beroep is ongegrond.
    
    6. Omdat de rechtbank op het beroep van eiser beslist en dit ongegrond verklaart, is
    
      een voorlopige voorziening niet meer nodig. De voorzieningenrechter wijst het verzoek om
      die reden af.
    
    
    7. Voor een proceskostenveroordeling bestaat gelet op de uitkomst in de beide zaken
    geen aanleiding.
    
    
    
      Deze uitspraak is uitgesproken in het openbaar op 25 november 2024 door mr. M. Kraefft,
      (voorzieningen)rechter, in aanwezigheid van drs. M.A.J. Arts, griffier.
    
    
  
  
    Dit proces-verbaal is bekendgemaakt op:
    
    
    
    
    
    
    
    
    
    
    
    
    
    
  
  
    Rechtsmiddel
    Tegen deze uitspraak kan, voor zover het de hoofdzaak betreft, hoger beroep worden ingesteld bij de Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State binnen één week na de dag van bekendmaking van dit proces-verbaal.
  
  
     Verordening (EU) nr. 604/213
  
  
     Verdrag tot bescherming van de rechten van de mens en de fundamentele vrijheden