ECLI:NL:RBROT:2025:761, Rechtbank Rotterdam, 24-01-2025, ROT 23/5984
Rechtbank Rotterdam — Uitspraak 
Datum: 2025-01-24 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Bestuursrecht; Bestuursstrafrecht

Samenvatting: BC – Wet dieren. Bestuurlijke boete opgelegd voor het niet onmiddellijk verwijderen van zichtbare verontreiniging op karkassen. Echter, er is ontoereikend bewijs dat eiseres artikel 3, eerste lid, en bijlage III, sectie I, hoofdstuk IV, punt 7 en 10 van Vo (EG) 853/2004 heeft overtreden. Uit het rapport van bevindingen kan niet met voldoende mate van zekerheid worden afgeleid dat het karkassen betreft van schapen die eiseres zelf heeft geslacht. Beroep gegrond.

RECHTBANK ROTTERDAM
    
    
      Bestuursrecht
    
    
    
      zaaknummer: ROT 23/5984 
    
    uitspraak van de enkelvoudige kamer van 24 januari 2025 in de zaak tussen
    
    
      [naam eiseres] , uit [plaats] , eiseres  
    (gemachtigde: mr. C.A. van Kooten-de Jong),
    
    
      en
    
    
    
      [naam verweerder] , thans: 
    
      
        
          [huidige naam verweerder]
        , verweerder 
      (gemachtigde: mr. R.R. Berkhout).
    
    
    
  
  
    Procesverloop
    
    
      Bij besluit van 11 juni 2021 (het primaire besluit) heeft verweerder aan eiseres een boete opgelegd van € 7.500,- omdat zij volgens verweerder bij of krachtens de Wet dieren gestelde voorschriften heeft overtreden. Eiseres heeft tegen dit besluit bezwaar gemaakt.
    
    
    
      Bij besluit van 25 juli 2023 (het bestreden besluit) heeft verweerder het bezwaar van eiseres ongegrond verklaard. Eiseres heeft tegen dit besluit beroep ingesteld. 
    
    
    
      Verweerder heeft een verweerschrift ingediend.
    
    
    
      Het onderzoek ter zitting heeft plaatsgevonden op 20 november 2024. Namens eiseres is verschenen [persoon A] , bijgestaan door de gemachtigde van eiseres. Verweerder heeft zich laten vertegenwoordigen door zijn gemachtigde. Tevens is namens verweerder verschenen [persoon B] , toezichthouder bij de Nederlandse Voedsel- en Warenautoriteit (NVWA).
    
    
    
  
  
    Overwegingen
    
    1. In het rapport van bevindingen van 9 december 2020 heeft een toezichthouder van de NVWA gerapporteerd dat hij/zij zich naar aanleiding van een inspectie op 9 december 2020 omstreeks 13:00 uur bevond op het slachthuis van eiseres. In dat rapport is het volgende beschreven:
    
      
        “Op 09 december 2020 omstreeks 13:00 uur bevond ik mij in de koelcel. Ik zag dat daar uitgeslachte schapenkarkassen hingen. Ik zag dat deze reeds gestempeld waren met het ronde EG-merk. Op dit punt in het slachtproces zijn alle slacht- en opknaphandelingen in het kader van de PM-keuring en alle op HACCP gebaseerde controles van de exploitant afgelopen. Ik zag dat diverse schapenkarkassen bezoedeld waren rondom de hakken en op de achterband van het karkas met feces. Ik zag dat deze mate van fecale bezoedeling structureel aanwezig was. Ik zag dat van de 20 gecontroleerde karkassen, er 10 bezoedeld
      
      
        waren met feces. Dit betrof een heterdaadbevinding.
      
    
    
    
      
        Ik zag dat het slachthuis onvoldoende maatregelen had genomen om bezoedeling te voorkomen, dan wel te verwijderen. Na mijn constatering heeft het slachthuis de bezoedeling alsnog verwijderd. Bij mijn controle na afloop van het slachtproces zag ik dat de schapenkarkassen zichtbaar waren verontreinigd. Zichtbare verontreinigingen werden niet onmiddellijk verwijderd door bijsnijden of door een andere behandeling met een
      
      
        gelijkwaardig effect.”
      
    
    
    2. Op basis van dit rapport van bevindingen heeft verweerder met het primaire besluit aan eiseres een boete opgelegd van € 7.500,- voor het volgende feit: karkassen waren zichtbaar verontreinigd. Deze zichtbare verontreinigingen werden niet onmiddellijk verwijderd door bijsnijden of door een andere behandeling met een gelijkwaardig effect. Dit is volgens verweerder een overtreding van artikel 6.2, eerste lid, van de Wet dieren, in verbinding met artikel 2.4, eerste lid, onder d, van de Regeling dierlijke producten, in verbinding met artikel 3, eerste lid, en met Bijlage III, sectie I, Hoofdstuk IV, punt 7 en 10, van Verordening (EG) 853/2004. De opgelegde boete is een boete die wegens recidive is verhoogd.
    
    3. Met het bestreden besluit heeft verweerder het primaire besluit gehandhaafd. 
    
    4. Eiseres kan zich niet met het bestreden besluit verenigen en heeft daartegen aangevoerd dat de overtreding niet blijkt uit het rapport van bevindingen, omdat het rapport te summier en te algemeen is geformuleerd. Bovendien zijn de daarin vermelde gegevens niet verifieerbaar. Het slachtnummer en de slachtdatum zijn niet in het rapport van bevindingen vermeld. Er zijn geen foto’s gemaakt. Volgens eiseres ontbreekt het bewijs dat het gaat om karkassen van dieren die zijzelf heeft geslacht. In de koelcel van eiseres hangen namelijk ook karkassen van dieren die bij derden zijn geslacht. 
    
    5. De bepalingen uit de Verordening die eiseres volgens verweerder heeft overtreden (zie hiervoor onder 2), zien op de hygiëne tijdens het slachten. De rechtbank oordeelt dat het bewijs dat eiseres deze bepalingen heeft overtreden, niet toereikend is. Uit het rapport van bevindingen kan namelijk niet met een voldoende mate van zekerheid worden afgeleid dat het karkassen betreft van schapen die eiseres zelf heeft geslacht. In het rapport van bevindingen is weliswaar vermeld dat de schapenkarkassen waren gestempeld met “het ronde EG-merk”, maar niet dat dit het EG-merk van eiseres betreft. Er zijn ook geen foto’s van de bewuste karkassen met dit EG-merk bijgevoegd. Eiseres heeft ter zitting toegelicht dat er regelmatig karkassen van dieren in haar koelcel hangen die in een andere slachterij zijn geslacht. Eiseres koopt bijvoorbeeld karkassen van derden in als een klant heeft gevraagd om een product dat eiseres niet zelf in huis heeft. Verweerder heeft dit niet betwist en de rechtbank heeft geen aanleiding om aan te nemen dat deze stelling niet juist is. Ook voor het overige bevat het dossier onvoldoende bewijs dat eiseres de gestelde overtreding heeft begaan. 
    
    
    
    
  
  
    Conclusie en gevolgen
    
    6. Het beroep is gegrond. De rechtbank zal het bestreden besluit vernietigen. De rechtbank zal zelf in de zaak voorzien en het primaire besluit herroepen. Dit betekent dat de boete vervalt. 
    
    7. Omdat het beroep gegrond is, moet verweerder het griffierecht aan eiseres vergoeden en krijgt eiseres ook een vergoeding van haar proceskosten. Verweerder moet deze vergoeding betalen. Deze vergoeding is met toepassing van het Besluit proceskosten bestuursrecht als volgt berekend. Voor de rechtsbijstand door een gemachtigde krijgt eiseres een vast bedrag per proceshandeling. In bezwaar heeft elke proceshandeling een waarde van € 647,-. In beroep heeft elke proceshandeling een waarde van € 907,-. Eiser heeft in bezwaar gevraagd om vergoeding van de proceskosten. De gemachtigde heeft een bezwaarschrift ingediend, de hoorzitting bijgewoond, een beroepschrift ingediend en aan de zitting van de rechtbank deelgenomen. De vergoeding bedraagt dan in totaal € 3.108,-.  
    Beslissing
    
    
      De rechtbank:
    
    
      
        verklaart het beroep gegrond;
      
      
        vernietigt het bestreden besluit van 25 juli 2023;
      
      
        herroept het primaire besluit;
      
      
        bepaalt dat deze uitspraak in de plaats treedt van het vernietigde besluit;
      
      
        bepaalt dat verweerder het griffierecht van € 365,- aan eiseres moet vergoeden;
      
      
        veroordeelt verweerder tot betaling van € 3.108,-  aan proceskosten van eiseres.
      
    
    
    
    
      Deze uitspraak is gedaan door mr. S. Veling, rechter, in aanwezigheid van mr.S.L. Mehlbaum, griffier. De uitspraak is uitgesproken in het openbaar op 24 januari 2025.
    
    
    
    
    
    
    
    
      
        
        
        
          
            
              griffier
            
            
              rechter
            
          
        
      
    
    
    
    
      Een afschrift van deze uitspraak is verzonden aan partijen op:
    
    
    
  
  
    Informatie over hoger beroep
    Een partij die het niet eens is met deze uitspraak, kan een hogerberoepschrift sturen naar het College van Beroep voor het bedrijfsleven waarin wordt uitgelegd waarom deze partij het niet eens is met deze uitspraak. Het hogerberoepschrift moet worden ingediend binnen zes weken na de dag waarop deze uitspraak is verzonden. 
    
    
      Digitaal hoger beroep instellen kan via “Formulieren en inloggen” op www.rechtspraak.nl. Hoger beroep instellen kan eventueel ook nog steeds door verzending van een brief aan het College van Beroep voor het bedrijfsleven, Postbus 20021, 2500 EA ’s-Gravenhage.
    
    
    
      Kan de indiener de behandeling van het hoger beroep niet afwachten, omdat de zaak spoed heeft, dan kan de indiener de voorzieningenrechter van het College van Beroep voor het bedrijfsleven vragen om een voorlopige voorziening (een tijdelijke maatregel) te treffen.