ECLI:NL:RBMAA:2005:AT6313, Rechtbank Maastricht, 26-05-2005, 100546 - KG ZA 05-121
Rechtbank Maastricht — Uitspraak 
Datum: 2005-05-26 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Civiel recht

Samenvatting: Schorsing / Staking executie; zekerheidstelling.

RECHTBANK MAASTRICHT
      Sector Civiel 
    
    
    
    Datum uitspraak	: 26 mei 2005
    
    Zaaknummer		: 100546 / KG ZA 05-121
    
    De voorzieningenrechter, belast met de behandeling van burgerlijke zaken, heeft het navolgende kort gedingvonnis gewezen
    
    inzake
    
    
      de besloten vennootschap met beperkte aansprakelijkheid 
      [Naam eiseres in kort geding].,
      gevestigd en kantoor houdende te Venlo,
      eiseres in kort geding,
      procureur mr. J.M. Wolfs;
    
    
    tegen:
    
    
      de besloten vennootschap met beperkte aansprakelijkheid 
      SAMSUNG ELECTRONICS BENELUX B.V.,
      en
      de besloten vennootschap met beperkte aansprakelijkheid 
      SAMSUNG ELECTRONICS EUROPE LOGISTICS B.V.,
      beiden gevestigd te Delft,
      gedaagden in kort geding,
      advocaat mr. P.J. de Jong Schouwenburg, kantoor houdende te Amsterdam,
      procureur mr. Ch.M.E.M. Paulussen.
    
    
    
    1. Het verloop van de procedure
    
    Eiseres, [Naam eiseres], heeft gedaagde sub 1, hierna te noemen “SEB B.V.”, en gedaagde sub 2, hierna te noemen “SELS B.V.”, gezamenlijk en in enkelvoud te noemen “Samsung”, gedagvaard in kort geding. Op de dienende dag, 2 mei 2005, heeft [Eiseres] gesteld en gevorderd overeenkomstig de inhoud van de dagvaarding, met dien verstande dat zij een “akte houdende aanvulling c.q. wijziging/vermindering van eis” heeft genomen, waarna zij haar gewijzigde vordering met verwijzing naar op voorhand toegezonden producties aan de hand van een pleitnota nader heeft doen toelichten.
     
    Samsung heeft aan de hand van een pleitnota verweer gevoerd, daarbij eveneens verwijzend naar op voorhand toegezonden producties. 
    
    
      Partijen hebben daarna op elkaars stellingen gereageerd. 
      Ten slotte hebben partijen om vonnis verzocht. De uitspraak van het vonnis is nader bepaald op heden.  
    
    
    2. Het geschil
    
    
      2.1 Bij dagvaarding van 14 oktober 2002 heeft Samsung bij de rechtbank te Roermond een procedure aanhangig gemaakt jegens [Eiseres] onder zaaknummer 52599 / HA ZA 02-725. Kort gezegd heeft Samsung in die procedure na vermindering van eis primair gevorderd:
      a. een verklaring voor recht dat Settlement Agreement I uitsluitend betrekking heeft op bepaalde op de divisie SELS betrekking hebbende vorderingen over en weer;
      b. betaling door [Eiseres] van een bedrag van € 165.000,-, vermeerderd met BTW en wettelijke rente;
      c. betaling door [Eiseres] van een aantal schadeposten van een bedrag van € 166.688,12, vermeerderd met BTW en wettelijke rente;
      d. (terug)betaling van een bedrag van € 257.803,22, vermeerderd wettelijke rente, omdat [Eiseres] in de visie van Samsung een te hoog bedrag onder de bankgarantie zou hebben getrokken.
    
    
    2.2 Bij uitvoerbaar bij voorraad verklaard vonnis van 19 januari 2005 heeft de rechtbank de primaire vorderingen van Samsung toegewezen. Het dictum van dit vonnis luidt als volgt:
    
    “verklaart voor recht dat Settlement Agreement I uitsluitend betrekking heeft op bepaalde op de divisie SELS B.V. (thans: SELS BV) betrekking hebbende vorderingen over en weer,
    
    veroordeelt [Eiseres] aan SELS B.V. te betalen een bedrag van € 165.000,- vermeerderd met BTW en de wettelijke rente vanaf 17 april 2002;
    
    veroordeelt [Eiseres] aan SELS B.V. te betalen een bedrag van € 166.688,12 vermeerderd met BTW en de wettelijke rente vanaf de dag van dagvaarding;
    
    veroordeelt [Eiseres] aan SELS BV te betalen een bedrag van € 257.803,22 vermeerderd met de wettelijke rente vanaf 30 augustus 2002;
    
    
      veroordeelt [Eiseres] in de proceskosten van SEB BV en SELS BV, welke kosten tot aan deze uitspraak worden begroot op:
      €  3.632,- 	aan griffierechten,
      €     136,30 	aan explootkosten beslaglegging;
      €       65,18 	aan explootkosten en 
      € 11.610,- 	aan salaris procureur;
    
    
    verklaart dit vonnis uitvoerbaar bij voorraad;
    
    Wijst hetgeen anders of meer gevorderd is, af.”
    
    Inmiddels heeft [Eiseres] tegen voormeld vonnis hoger beroep ingesteld bij het Gerechtshof te ‘s-Hertogenbosch.
    
    2.3 [Eiseres] heeft Samsung, zo begrijpt de voorzieningenrechter, verzocht het hoger beroep in voormelde zaak af te wachten, maar Samsung heeft aangegeven tot executie van het vonnis te willen overgaan. 
    
    2.4 Stellende dat executie van het vonnis d.d. 19 januari 2005 als misbruik van recht moet worden gekwalificeerd, omdat het vonnis een aantal misslagen bevat, alsmede stellende dat, zo begrijpt de voorzieningenrechter, zij een tegenvordering op Samsung heeft, voor welke vordering zij zekerheidstelling wenst, heeft [Eiseres] –na aanvulling c.q. wijziging/vermindering van eis ter terechtzitting, waarmee de wederpartij heeft ingestemd- gevorderd dat de voorzieningenrechter bij vonnis, uitvoerbaar bij voorraad, Samsung hoofdelijk, des dat de een aan dit vonnis voldaan hebbende de ander gekweten zijnde:
    
    1. veroordeelt tot staking, subsidiair, gedeeltelijke staking ten aanzien van de bedragen gemoeid met ten onrechte toegewezen BTW en/of ten onrechte toegewezen bedrag van de Settlement Agreement ad € 165.000,- en/of de ten onrechte toegewezen bedragen ter zake van schadevergoeding ad € 166.688,12 alsmede ter zake van de wettelijke rente die over alle voornoemde posten is toegewezen, van de executie van het vonnis van de rechtbank te Roermond d.d. 19 januari 2005 totdat in de appèlprocedure een eindbeslissing is genomen, zulks op verbeurte van een dwangsom van een betaling ad € 25.000,- tot een maximum van € 800.000,- voor iedere dag of gedeelte van een dag dat Samsung, althans SEB B.V. althans SELS B.V. in strijd met dit vonnis handelt;
    
    2. subsidiair zekerheid stelt tot een bedrag van € 745.000,-, althans een bedrag in goede justitie door de voorzieningenrechter te bepalen door middel van een door een eersteklas Nederlandse bank afgegeven bankgarantie conform het Rotterdam garantieformulier 2002, dan wel het NVB beslagmodel 1999, een en ander op verbeurte van een dwangsom van € 25.000,- per dag, zulks tot een maximum van € 800.000,- voor iedere dag of een gedeelte van een dag dat Samsung nalaat aan de veroordeling tot zekerheidstelling te voldoen;
    
    3. onder veroordeling van Samsung in de kosten van de procedure. 
    
    
      2.5 De vordering wordt door Samsung weersproken, waartoe wordt verwezen naar de ter terechtzitting voorgedragen, en nadien aan de stukken toegevoegde, pleitnota.
      Op het verweer zal, voor zover van belang, hierna worden ingegaan.
    
    
    3. De beoordeling
    
    3.1 Het spoedeisend belang volgt uit de aard van de zaak en is ook niet gemotiveerd door Samsung betwist.
    
    
      3.2 Een eerste blik op de omvang van de dagvaarding (en de pleitnota) doet terstond de vraag rijzen of het betoog van [Eiseres] (niet) van een onjuist uitgangspunt vertrekt. Waar het in deze zaak immers om gaat is of het executeren van een uitvoerbaar bij voorraad verklaard vonnis de toets der kritiek kan doorstaan. Vaste rechtspraak laat er geen twijfel over bestaan dat de marges voor ontkennende beantwoording van deze vraag smal zijn. In dat licht bezien, ligt buitengewoon weinig voor de hand het rechtbankvonnis van 19 januari 2005, waartegen ten strijde wordt getrokken, met het fileermes te lijf te gaan.
      In een (niettemin) uitvoerig exposé heeft [Eiseres] geprobeerd de poten onder het vonnis a quo weg te zagen en in dat verband op een aantal vermeende zwakke plekken in dat vonnis de vinger gelegd. 
      3.3 De voorzieningenrechter stelt voorop dat Samsung een executoriale titel heeft, weshalve zij in beginsel tot executie mag overgaan. 
      De voorzieningenrechter kan slechts de staking van de tenuitvoerlegging bevelen, indien zij van oordeel is dat Samsung, mede gelet op de belangen aan de zijde van [Eiseres] die door de executie zullen worden geschaad, geen in redelijkheid te respecteren belang heeft bij gebruikmaking van haar bevoegdheid om tot executie over te gaan. 
      De voorzieningenrechter kan derhalve slechts de staking van de executie bevelen in geval van misbruik van bevoegdheid aan de zijde van Samsung. Dit zou het geval kunnen zijn indien het te executeren vonnis klaarblijkelijk op een juridische of feitelijke misslag berust of indien het te executeren vonnis op grond van ná dit vonnis voorgevallen of aan het licht gekomen feiten klaarblijkelijk aan de zijde van [Eiseres] een noodtoestand zal doen ontstaan, waardoor een onverwijlde tenuitvoerlegging niet kan worden aanvaard (HR 22 april 1983, NJ 1984,145).
    
    
    3.4 Terzake een noodtoestand is door [Eiseres] niets te berde gebracht, zodat deze kwestie kan blijven rusten. [Eiseres] heeft evenwel niet onder stoelen of banken gestoken dat naar haar oordeel het aangevallen vonnis een reeks misslagen bevat. Daarom moet daarbij wat langer worden stilgestaan. 
    
    3.5 Voor het aannemen van een “klaarblijkelijke juridische of feitelijke misslag” ligt de lat onmiskenbaar hoog. Hiervan is naar het oordeel van de voorzieningenrechter sprake als de vergissing in het recht of in de feiten zó in het oog springt dat daarover geen redelijke twijfel kan bestaan. Tegen deze achtergrond moeten de stellingen van [Eiseres] worden beoordeeld. Ontdaan van alle franje, heeft [Eiseres], zo begrijpt de voorzieningenrechter,  –kort gezegd- het volgende betoogd:
    
    
      - de rechtbank heeft een onbegrijpelijke en onjuiste uitleg gegeven over de reikwijdte van de Settlement Agreement. Op onbegrijpelijke gronden heeft de rechtbank het standpunt van Samsung gehonoreerd, inhoudende dat Samsung enkel die vorderingen heeft wensen te schikken die op het overzicht als bedoeld in productie 3A bij dagvaarding voor zijn gekomen. Met haar opvatting heeft de rechtbank de doorslaggevende betekenis die aan het eind van de onderhandelingen door [Eiseres] aan de settlement agreements is toegedicht en ook toegedicht mocht worden, miskend.
      In dit kader heeft de rechtbank ook ten onrechte het bewijsaanbod van [Eiseres] gepasseerd;
    
    
    - volstrekt onbegrijpelijk is dat de rechtbank de redactie van de Overeenkomst heeft geabstraheerd van de onderliggende bedoeling van partijen, zulks in weerwil van de correcte vaststelling van de rechtbank dat het nu juist aankomt op de zin die partijen redelijkerwijs mochten toekennen aan de bepalingen van de Overeenkomst en hetgeen zij te dien aanzien van elkaar mochten verwachten;
    
    - ten onrechte heeft de rechtbank het standpunt van Samsung gehonoreerd, inhoudende dat bepaalde (schade)vorderingen van SELS niet waren inbegrepen in de settlement agreements;
    
    - ten onrechte heeft de rechtbank (vermeende) schadevorderingen van ná 10 april 2002 toegewezen, waarbij de rechtbank ten onrechte een beroep heeft gedaan op artikel 21 van het Wetboek van Burgerlijke Rechtsvordering;
    
    - Samsung heeft op geen enkele wijze aangegeven c.q. aan kunnen geven, ondanks het verweer van [Eiseres] terzake, waarom in sommige gevallen van beperkte aansprakelijkheid werd uitgegaan terwijl in soortgelijke gevallen de CMR-aansprakelijkheid is gehanteerd;
    
    - indien en voor zover de rechter zou hebben bedoeld dat [Eiseres] haar rechten zou hebben verwerkt om in de procedure nog inhoudelijk verweer te voeren tegen de schadevorderingen, ontgaat [Eiseres] dat;
    
    - ten onrechte heeft de rechtbank de vordering tot vergoeding van demurrage toegewezen;
    
    
      - ten onrechte heeft de rechtbank, zonder in dat kader in te gaan op het specifiek door [Eiseres] opgeworpen verweer, BTW 
        toegewezen over:
      a. de settlement agreements ad € 165.000,- en € 170.000,-;
      b. de bedragen door Samsung als schadevergoeding gevorderd van [Eiseres];
    
    
    - onbegrijpelijk is dat de rechtbank geen inhoudelijk oordeel heeft gegeven over de gerechtigdheid van [Eiseres] om op basis van de door [Eiseres] ingenomen stellingen en overgelegde verificatoire bescheiden het betreffende bedrag (€ 900.000,-) te trekken, doch heeft volstaan met de stelling dat, om daar een oordeel over te kunnen geven, bijvoorbeeld een eis in reconventie ingediend had dienen te worden. Volgens de rechtbank zou de bankgarantie daarvoor geen mogelijkheden bieden c.q. hebben geboden. Met dit oordeel heeft de rechtbank miskend dat [Eiseres] zich heeft beroepen op verrekening subsidiair opschorting (mede) op basis van de toepasselijke PD-voorwaarden;
    
    - waar de rechtbank nadelige gevolgen heeft menen te mogen verbinden aan de beweerdelijk niet tijdige betwisting door [Eiseres], heeft zij zulks niet gedaan ten aanzien van Samsung.
    
    
      3.6 Naar het oordeel van de voorzieningenrechter zijn deze kritiekpunten niet aan te merken als misslagen, omdat zij geen betrekking hebben op een evidente vergissing in het recht of in de feiten. Daarmee is niet gezegd dat het oordeel dat de rechter heeft geveld (op onderdelen) niet anders had kunnen uitvallen of dat hij zijn vonnis (op onderdelen) niet uitvoeriger had kunnen motiveren, doch aanvaarden dat het hier om misslagen gaat, zou de betekenis die door de rechtspraak (en doctrine) aan dat begrip is gegeven, te ver oprekken. De door [Eiseres] belichte feiten en omstandigheden zien op aspecten van de hoofdzaak. Een beoordeling van die aspecten noopt de voorzieningenrechter plaats te nemen op de stoel van de appèlrechter. Zulks is in een executiegeschil niet toelaatbaar. 
      Gelet hierop dient het primair gevorderde te worden afgewezen.
    
    
    
      3.7 Terzake de subsidiaire vordering tot zekerheidstelling (in het kader van, zo begrijpt de voorzieningenrechter, een vermeende tegenvordering van [Eiseres] op Samsung) oordeelt de voorzieningenrechter als volgt. 
      Aangezien door Samsung ter terechtzitting is aangegeven dat zij zonder meer verhaal zal bieden indien de vermeende vordering deugdelijk zal blijken te zijn, en [Eiseres] dit niet, althans niet gemotiveerd, heeft weersproken, dient dit als vaststaand te worden aangenomen. 
      Bij gebreke van een “betalingsrisico” aan de zijde van Samsung  is er naar het voorshandse oordeel van de voorzieningenrechter geen belang bij zekerheidstelling. Reeds om die reden dient het subsidiair gevorderde eveneens te worden afgewezen.  
      3.8 [Eiseres] zal als de in het ongelijk gestelde partij worden veroordeeld in de kosten van de procedure. De voorzieningenrechter merkt daarbij op dat hij, anders dan Samsung, geen reden ziet om (naar boven) af te wijken van het gebruikelijke salaris procureur in kort geding.
    
    
    4. De beslissing
    
    De voorzieningenrechter van de rechtbank te Maastricht:
    
    RECHT DOENDE in kort geding:
    
    wijst het gevorderde af;
    
    veroordeelt [Eiseres] in de kosten van de procedure aan de zijde van Samsung gerezen, tot aan deze uitspraak begroot op € 244,- aan vast recht en € 816,- voor salaris procureur;
    
    verklaart de proceskostenveroordeling uitvoerbaar bij voorraad.
    
    
      Dit vonnis is gewezen door mr. Bergmans, voorzieningenrechter, en in het openbaar uitgesproken in tegenwoordigheid van de griffier. 
      F.B.