ECLI:NL:HR:2022:1796, Hoge Raad, 02-12-2022, 21/04650
Hoge Raad — Uitspraak 
Datum: 2022-12-02 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Civiel recht

Samenvatting: Art. 81 lid 1 RO. Contractenrecht. Bancaire zorgplicht. Overkreditering; weigeringsplicht, art. 51 Wfd (oud); weigering toestemming verhuur zonder beperkende voorwaarden.

HOGE RAAD DER NEDERLANDEN
    
    
    
      CIVIELE KAMER
    
    
    
    
    
      
        Nummer	21/04650
      
        Datum	2 december 2022
    
    
    
    
      ARREST
    
    
    
    
      In de zaak van
    
    
    
      
        [eiseres],
      wonende te [woonplaats],
      EISERES tot cassatie,
      hierna: [eiseres],
      advocaat: P.A. Fruytier,
    
    
    
      tegen
    
    
    
      ABN AMRO BANK N.V.,
      gevestigd te Amsterdam,
      VERWEERSTER in cassatie,
      hierna: ABN AMRO,
      advocaat: F.E. Vermeulen.
    
    
  
  
    
      1Procesverloop in cassatie
    
      Voor het verloop van het geding in feitelijke instanties verwijst de Hoge Raad naar: 
      a. de vonnissen in de zaak C/13/627585 / HA ZA 17-411 van de rechtbank Amsterdam van 16 mei 2018, 23 januari 2019 en 20 februari 2019;
      b. het arrest in de zaak 200.261.250/01 van het gerechtshof Amsterdam van 10 augustus 2021.
      
        [eiseres] heeft tegen het arrest van het hof beroep in cassatie ingesteld.
      ABN AMRO heeft geconcludeerd tot verwerping van het cassatieberoep.
      De zaak is voor partijen toegelicht door hun advocaten, voor [eiseres] mede door                        G.J. Standhardt en L.M. van Ringelestijn en voor ABN AMRO mede door J.K.G. Meijer en L.M. Münchow.
      De conclusie van de plaatsvervangend Procureur-Generaal M.H. Wissink strekt tot verwerping van het cassatieberoep. 
      De advocaat van [eiseres] heeft schriftelijk op die conclusie gereageerd.
    
    
  
  
    
      2Beoordeling van het middel
    De Hoge Raad heeft de klachten over het arrest van het hof beoordeeld. De uitkomst hiervan is dat deze klachten niet kunnen leiden tot vernietiging van dat arrest. De Hoge Raad hoeft niet te motiveren waarom hij tot dit oordeel is gekomen. Bij de beoordeling van deze klachten is het namelijk niet nodig om antwoord te geven op vragen die van belang zijn voor de eenheid of de ontwikkeling van het recht (zie artikel 81 lid 1 van de Wet op de rechterlijke organisatie).
    
  
  
    
      3Beslissing
    
      De Hoge Raad:
      - verwerpt het beroep;
      - veroordeelt [eiseres] in de kosten van het geding in cassatie, tot op deze uitspraak aan de zijde van ABN AMRO begroot op € 7.086,34 aan verschotten en € 2.200,-- voor salaris.
    
    
    
    
    
      Dit arrest is gewezen door de raadsheren C.E. du Perron, als voorzitter, F.J.P. Lock en F.R. Salomons, en in het openbaar uitgesproken door de raadsheer F.J.P. Lock op                     2 december 2022.