ECLI:NL:RBOBR:2024:1221, Rechtbank Oost-Brabant, 27-03-2024, 01-026813-22
Rechtbank Oost-Brabant — Uitspraak 
Datum: 2024-03-27 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Strafrecht

Samenvatting: Veroordeling wegen overtreding van artikel 6 van de Wegenverkeerswet 1994. Schuld in de gradatie van roekeloosheid. Sprake van een straatrace als bedoeld in artikel 10 Wegenverkeerswet 1994, waarbij geen voorrang is verleend en het slachtoffer is aangereden waardoor zij zwaar lichamelijk letsel heeft opgelopen. Gelijke straffen voor verdachte en medeverdachte vanwege gelijke aandeel. Een taakstraf van 240 uren, subsidiair 120 dagen hechtenis, een voorwaardelijke gevangenisstraf voor de duur van 3 maanden met een proeftijd van 3 jaren, een ontzegging rijbevoegdheid van 24 maanden met aftrek waarvan 12 maanden voorwaardelijk met een proeftijd van 3 jaren en verbeurdverklaring van de inbeslaggenomen personenauto.

vonnis
  
    RECHTBANK OOST-BRABANT
    
    
      Locatie 's-Hertogenbosch
      Strafrecht
    
    
    
      Parketnummer: 01.026813.22
    
    
    
      Datum uitspraak: 27 maart 2024	
    
    
    
      Vonnis van de rechtbank Oost-Brabant, meervoudige kamer voor de behandeling van strafzaken, in de zaak tegen:
    
    
  
  
    
      [verdachte] ,
    
      geboren te [geboorteplaats] op [2001] ,
      wonende te [adres] .
    
    
    
      Dit vonnis is op tegenspraak gewezen naar aanleiding van het onderzoek ter terechtzitting van 18 maart 2024.
    
    
    
      De rechtbank heeft kennisgenomen van de vordering van de officier van justitie en van hetgeen van de zijde van verdachte naar voren is gebracht.
    
    
  
  
    De tenlastelegging.
    De zaak is aanhangig gemaakt bij dagvaarding van 9 februari 2024.
    
    
      Aan verdachte is ten laste gelegd dat:
    
    
    
      
        hij op of omstreeks 24 januari 2022 te Beugen, gemeente Land van Cuijk, als verkeersdeelnemer, namelijk als bestuurder van een motorrijtuig (personenauto, merk Nissan), tezamen en in vereniging met een ander, te weten [medeverdachte] , eveneens als bestuurder van een motorrijtuig (personenauto, merk VW Golf), althans alleen, daarmede rijdende over de weg, Vuursteenstraat en/of op of ter hoogte van de kruising van die weg en de weg, Laan de Wijze zich zodanig heeft gedragen dat een aan zijn/hun schuld te wijten verkeersongeval heeft plaatsgevonden door roekeloos, in elk geval zeer, althans aanmerkelijk, onvoorzichtig en/of onoplettend, in strijd met het gestelde in artikel 10 van de Wegenverkeerswet 1994 deel te nemen aan een straatrace, althans een snelheidswedstrijd, en/of (daarbij) te rijden met een zeer hoge snelheid, in elk geval met een (aanzienlijk) hogere snelheid dan de ter plaatse geldende maximumsnelheid van 30 kilometer per
      
      
        uur, daarbij sterk accelererend, en/of (daarbij) voor langere tijd op (zeer) korte afstand achter en/of naast elkaar te rijden (teneinde de rijprestaties van het door hem, verdachte, bestuurde voertuig te vergelijken met dat andere, door die [medeverdachte] bestuurde voertuig) en/of (daarbij) onvoldoende op het voor hem/hun gelegen gedeelte van die weg en/of het overige verkeer te letten, en/of, gekomen op of ter hoogte van die kruising van de Vuursteenstraat en de Laan de Wijze, terwijl die weg Laan de Wijze in zijn/hun rijrichting was aangeduid als voorrangsweg, tegen een op die kruising over de Laan de Wijze rijdende personenauto te botsen, waardoor een ander (te weten de bestuurster van die over de Laan de Wijze rijdende personenauto, genaamd [slachtoffer] ) zwaar lichamelijk letsel, te weten een gebroken bovenbeen, of zodanig lichamelijk letsel werd toegebracht, dat daaruit tijdelijke ziekte of verhindering in de uitoefening van de normale bezigheden is ontstaan
      
    
    
  
  
    De formele voorvragen.
    Bij het onderzoek ter terechtzitting is gebleken dat de dagvaarding geldig is. De rechtbank is bevoegd van het ten laste gelegde kennis te nemen en de officier van justitie kan in zijn vervolging worden ontvangen. Voorts zijn er geen gronden gebleken voor schorsing van de vervolging.
    
  
  
    Bewijs
    
      
        Inleiding.
      
      Verdachte wordt verweten dat hij als bestuurder van een personenauto zich zodanig heeft gedragen dat een mede aan zijn schuld te wijten verkeersongeval heeft plaatsgevonden waardoor aan [slachtoffer] lichamelijk letsel werd toegebracht. De rechtbank ziet zich voor de vraag gesteld of het verkeersongeval aan verdachte te wijten is, van welke mate van schuld daarbij dient te worden uitgegaan en hoe het letsel van [slachtoffer] dient worden gekwalificeerd.
    
    
    
      
        Het standpunt van de officier van justitie.
      
      De officier van justitie heeft gevorderd het ten laste gelegde wettig en overtuigend bewezen te verklaren in die zin dat sprake is van roekeloosheid door deel te nemen aan een straatrace waarbij hij met hoge snelheid heeft gereden in de bebouwde kom en geen voorrang heeft verleend, waardoor een verkeersongeval is ontstaan en [slachtoffer] zwaar lichamelijk letsel werd toegebracht. 
    
    
    
      
        Het standpunt van de verdediging.
      
      De raadsman heeft verzocht bij weging van de feiten rekening te houden met het feit dat het ongeval heeft kunnen ontstaan doordat zowel verdachte als ook het slachtoffer de toegestane snelheid hebben overtreden. 
    
    
    
      
        Het oordeel van de rechtbank.
      
    
    
    
      
        De bewijsmiddelen
      
      De door de rechtbank gebruikte bewijsmiddelen zijn uitgewerkt in de aan dit vonnis gehechte bewijsbijlage. De inhoud daarvan dient als hier herhaald en ingelast te worden beschouwd.
    
    
    
      
        Overwegingen over het bewijs
      
      
        Juridisch kader schuld
      
      Het schuldvereiste in de zin van artikel 6 van de Wegenverkeerswet 1994 (hierna: WVW) heeft betrekking op de relatie tussen het gedrag van een verdachte en het verkeersongeval. Voor een bewezenverklaring van het misdrijf als bedoeld in artikel 6 van de WVW moet kunnen worden vastgesteld dat verdachte zich zodanig heeft gedragen dat een aan zijn schuld te wijten verkeersongeval heeft plaatsgevonden. Voor deze ‘schuld’ is een min of meer grove of aanmerkelijke schuld vereist. Deze vorm van schuld wordt wel aangeduid als (aanmerkelijke) onvoorzichtigheid, onachtzaamheid of onoplettendheid en – in zijn meeste ernstige vorm – als roekeloosheid. Deze onvoorzichtigheid moet bovendien verwijtbaar zijn. Het gaat bij ‘schuld’ in deze zin dus in de kern om een ‘aanmerkelijke mate van verwijtbare onvoorzichtigheid’. Niet elk tekortschieten, niet elke verkeersovertreding is voldoende voor het aannemen van schuld. Het gaat om de vraag of de verdachte objectief gezien een ernstige fout heeft gemaakt dan wel of het rijgedrag aanmerkelijk onder de maat is gebleven van wat van een bestuurder van een motorvoertuig wordt geëist. Niet reeds uit de ernst van de gevolgen van verkeersgedrag dat in strijd is met één of meer wettelijke gedragsregels in het verkeer, kan worden afgeleid dat sprake is van schuld in vorenbedoelde zin. Of sprake is van een dergelijke mate van schuld hangt af van het geheel van gedragingen van de verdachte, de aard en de ernst daarvan en de overige omstandigheden van het geval. 
    
    
    
      
        Beoordeling
      
      De rechtbank is van oordeel dat op grond van de bewijsmiddelen is komen vast te staan dat verdachte samen met [medeverdachte] (medeverdachte) een straatrace heeft gehouden op de Vuursteenstraat. Bij die straatrace is sterk accelererend op zeer korte afstand achter en naast elkaar gereden. De snelheid is daarbij opgelopen tot tussen 84 km/h en 114 km/h terwijl op de Vuursteenstraat 30 km/h was toegestaan. Kort voor het ongeval op de kruising Vuursteenstraat en de voorrangsweg Laan de Wijze was de afstand tussen de auto van medeverdachte en verdachte iets vergroot omdat medeverdachte de auto van [slachtoffer] had opgemerkt en zijn gas mogelijk heeft losgelaten. Verdachte is vervolgens op de kruising Vuursteenstraat Laan de Wijze gebotst op de auto van [slachtoffer] . Ten gevolge van het ongeval heeft [slachtoffer] lichamelijk letsel opgelopen. 
    
    
    
      Uit de verklaringen van de medeverdachte, verdachte, de verklaring van [getuige 1] en [getuige 2] en de ter zitting afgespeelde camerabeelden leidt de rechtbank af dat er sprake was van een ‘straatrace’ tussen verdachte en de medeverdachte. 
    
    
    
      Om tot een bewezenverklaring te kunnen komen is vereist dat het verkeersongeval aan de schuld van verdachte is te wijten. Dat betekent dat er een causaal verband moet bestaan tussen de gedragingen van verdachte en het ongeval. Dat is naar het oordeel van de rechtbank het geval. Verdachte heeft deelgenomen aan een straatrace waarbij de maximumsnelheid fors is overschreden en waarbij verdachte voor het ongeval kort voor en naast de medeverdachte heeft gereden. De rechtbank gaat ervan uit dat verdachte en de medeverdachte daardoor in verminderde mate op andere weggebruikers lette. Verder konden verdachte en zijn medeverdachte door het rijden met een fors hogere snelheid dan was toegestaan naar het oordeel van de rechtbank minder goed anticiperen op andere weggebruikers. Het ongeval heeft plaatsgevonden in de bebouwde kom waarbij door verdachte een personenauto komende van links op een voorrangsweg niet tijdig is opgemerkt. Gelet op de bewijsmiddelen heeft verdachte  ongeveer drie keer zo hard gereden als de toegestane snelheid, te weten tussen 84 km/h en 114 km/h waar 30 km/h was toegestaan, Op grond van algemene ervaringsregels kan worden vastgesteld dat andere weggebruikers daar niet of onvoldoende op konden anticiperen. Dat de BMW, waarin [slachtoffer] reed, op dat moment 69 km/h heeft gereden waar 50 km/h was toegestaan doet hier naar het oordeel van de rechtbank niets aan af.   
    
    
    
      In de tweede plaats moet verdachte ten aanzien van het verkeersongeval een schuldverwijt kunnen worden gemaakt. Schuld, in juridische zin, kan bestaan in verschillende gradaties: van aanmerkelijk onvoorzichtig tot roekeloos, wat geldt als de zwaarste, aan opzet grenzende vorm van schuld. Per 1 januari 2020 is in werking getreden de “Wet aanscherping strafrechtelijke aansprakelijkheid ernstige verkeersdelicten” (Stb. 2019, 413). Daarbij heeft de wetgever het begrip roekeloosheid nader ingevuld en zo het toepassingsbereik daarvan willen uitbreiden. Daartoe is thans in artikel 175 van de WVW, dat de strafbepaling van artikel 6 van de WVW bevat, aan het tweede lid toegevoegd dat van roekeloosheid in elk geval sprake is als het gedrag tevens als een overtreding van artikel 5a, eerste lid, van de WVW kan worden aangemerkt. De rechtbank dient te beoordelen of het gedrag van de verdachte dat heeft geleid tot het aan zijn schuld te wijten ongeval ook voldoet aan de delictsomschrijving van artikel 5a, eerste lid, van de WVW. Is dat het geval, dan bestaat de schuld daarmee in roekeloosheid. 
    
    
    
      De rechtbank moet in dat kader beoordelen of de verdachte met het hiervoor vastgestelde verkeersgedrag dat heeft geleid tot het ongeval (a) de verkeersregels heeft geschonden, (b) of hij dat in ernstige mate heeft gedaan, (c) of hij dat opzettelijk heeft gedaan en (d) of daardoor gevaar was te duchten voor zwaar lichamelijk letsel of het leven van anderen.
    
    
    a. De verkeersregels.
    
      De rechtbank heeft hiervoor al vastgesteld dat verdachte zich schuldig heeft gemaakt aan een aantal expliciet in artikel 5a, eerste lid, WVW 1994 genoemde gedragingen, namelijk het overschrijden van de krachtens deze wet vastgestelde maximumsnelheid (sub g) en hij heeft geen voorrang verleend (sub k). Het rijgedrag van verdachte en zijn medeverdachte: met hoge acceleratie nadat door een ander een startsein is gegeven met hoge snelheid, zeer kort achter of naast elkaar over 200 meter door de bebouwde kom rijden, kan gekwalificeerd worden als een straatrace als bedoeld in artikel 10 WVW. 
      Verdachte heeft dus meerdere verkeersregels geschonden.
    
    
    b. In ernstige mate.
    Naar het oordeel van de rechtbank is hiermee sprake geweest van ernstig verkeersgevaarlijk gedrag, omdat verdachte meerdere voor de verkeersveiligheid zeer belangrijke verkeersregels heeft geschonden, waarbij levensgevaar of gevaar voor zwaar lichamelijk letsel te duchten is. Daarbij neemt de rechtbank in aanmerking dat verdachte reed met een snelheid tussen 84 en 114 km/uur (berekende botssnelheid) en op dat moment aan het racen was met zijn medeverdachte waardoor zijn aandacht afgeleid was van medeweggebruikers.
    
    c. Opzettelijk.
    
      Volgens de wetgever moet voor een overtreding van artikel 5a WVW 1994 het opzet van de verdachte zowel zijn gericht op het schenden van de verkeersregels als op het in ernstige mate schenden van die regels.
      De rechtbank is van oordeel dat de verdachte de verkeersregels opzettelijk in ernstige mate heeft geschonden. Bij het antwoord op de vraag of sprake was van opzet op het in ernstige mate schenden van de verkeersregels moeten de aard en het samenstel van de gedragingen, de omstandigheden waaronder deze werden verricht en alle overige feitelijke omstandigheden van het geval in ogenschouw worden genomen. Daaruit moet kunnen worden afgeleid dat de gedragingen in samenhang bezien naar hun uiterlijke verschijningsvorm op opzettelijke ernstige schending van de verkeersregels gericht zijn geweest.
      Naar het oordeel van de rechtbank zijn de verschillende gedragingen van de verdachte – het deelnemen aan een straatrace, de forse overschrijding van de maximumsnelheid en het niet verlenen van voorrang– naar hun uiterlijke verschijningsvorm volgens vaste jurisprudentie gericht op opzettelijke ernstige schending van de verkeersregels. 
    
    
    d. Gevaar was te duchten voor zwaar lichamelijk letsel of het leven van anderen.
    Om vast te stellen dat gevaar voor zwaar lichamelijk letsel of het leven van anderen te duchten was, moet het gevaar ten tijde van het handelen naar algemene ervaringsregels voorzienbaar zijn geweest. In zijn algemeenheid acht de rechtbank het voorzienbaar dat er een gevaarlijke verkeerssituatie kan ontstaan als op de openbare weg een straatrace wordt gehouden, zeker als het “parcours” een voorrangsweg kruist. Dat het gevaar voor het leven van anderen zich ook daadwerkelijk heeft verwezenlijkt, blijkt uit het feit dat verdachte een verkeersongeval heeft veroorzaakt waarbij het slachtoffer 1 zwaar lichamelijk letsel heeft opgelopen. 
    
    
      
        Conclusie.
      
      Het voorgaande leidt tot de conclusie dat de gedragingen van verdachte in hun samenhang bezien, moeten worden aangemerkt als een overtreding van artikel 5a WVW 1994. Ingevolge artikel 175, tweede lid, van de WVW 1994 is hiermee de schuldgradatie van roekeloosheid gegeven.
      Dit betekent dat sprake is van schuld als bedoeld in artikel 6 WVW 1994, zodat het ten laste gelegde wettig en overtuigend is bewezen.
    
    
    
      
        Medeplegen
      
      Naar het oordeel van de rechtbank brengt een straatrace een onderlinge dynamiek met zich waarbij, gegeven de competitieve element van die straatrace, de ene gevaarlijke verkeersgedraging onlosmakelijk wordt gevolgd door andere gevaarlijke verkeersgedraging, In die competitieve dynamiek ligt een bewuste en nauwe samenwerking besloten (vgl. HR 6 oktober 2009, ECLI:NL:HR:2009:BJ9367 en HR 27 januari 2015, ECLI:NL:HR:2015:129). Tevens valt in een dergelijke dynamiek redelijkerwijs te voorzien dat het onderling samenhangende, gevaarlijke verkeersgedrag tot een verkeersongeval kan leiden met ernstige gevolgen. 
    
    
    
      In casu was dat hier ook het geval. Uit de hiervoor aangehaalde bewijsmiddelen, in het bijzonder de verklaringen van verdachte en de medeverdachte, blijkt dat zij besloten tegen elkaar te racen. Hierbij zijn ze na een startsein met een hoge acceleratie weggereden en zijn ze met hoge snelheid naast en kort achter elkaar gaan rijden. Verdachte en medeverdachte hadden zich naast elkaar op de openbare weg opgesteld. Verdachte heeft daardoor tot aan het moment van de botsing op de weghelft voor tegemoetkomend verkeer gereden. Er was derhalve sprake van een wisselwerking tussen de onderlinge verkeersgedragingen. 
    
    
    
      Naar het oordeel van de rechtbank kan dan ook geen onderscheid gemaakt worden tussen het aandeel van de medeverdachte en het aandeel van verdachte in het ontstaan van het ongeval en daarmee van medeplegen. 
    
    
    
      
        Juridisch kader zwaar lichamelijk letsel
      
      Lichamelijk letsel is als zwaar te beschouwen wanneer dat voldoende belangrijk is om naar gewoon spraakgebruik als zodanig te worden aangeduid. Uit de bewijsmiddelen dienen de ernst van het letsel, de eventuele noodzaak en aard van medisch ingrijpen en het uitzicht op (volledig) herstel te blijken. 
    
    
    
      
        Beoordeling
      
      Gelet op de aard van het letsel, te weten een bovenbeenfractuur en de noodzaak van medisch ingrijpen, te weten het ondergaan van een operatie, en het feit dat [slachtoffer] op 10 februari 2022 heeft verklaard dat haar herstel nog maanden zou duren is de rechtbank van oordeel dat reeds daarom sprake is van zwaar lichamelijk letsel. Dat het dossier geen concrete informatie bevat over het uitzicht op (volledig) herstel maakt dit niet anders. 
    
    
    
      
        Conclusie
      
      De rechtbank acht, gelet op de genoemde bewijsmiddelen en hetgeen zij hiervoor heeft overwogen, wettig en overtuigend bewezen dat verdachte het ten laste gelegde heeft begaan, zoals hierna bewezen is verklaard. 
    
    
  
  
    De bewezenverklaring.
    Op grond van de feiten en omstandigheden die zijn vervat in de hierboven uitgewerkte bewijsmiddelen komt de rechtbank tot het oordeel dat wettig en overtuigend bewezen is dat verdachte
    
    
      
        op 24 januari 2022 te Beugen, gemeente Land van Cuijk, als verkeersdeelnemer, namelijk als bestuurder van een motorrijtuig (personenauto, merk Nissan), tezamen en in vereniging met een ander, te weten [medeverdachte] , eveneens als bestuurder van een motorrijtuig (personenauto, merk VW Golf), daarmede rijdende over de weg, Vuursteenstraat en op de kruising van die weg en de weg, Laan de Wijze zich zodanig heeft gedragen dat een aan hun schuld te wijten verkeersongeval heeft plaatsgevonden door roekeloos, in strijd met het gestelde in artikel 10 van de Wegenverkeerswet 1994 deel te nemen aan een straatrace, en daarbij te rijden met een zeer hoge snelheid, daarbij sterk accelererend en daarbij op zeer korte afstand achter en naast elkaar te rijden (teneinde de rijprestaties van het door hem, verdachte, bestuurde voertuig te vergelijken met dat andere, door die [medeverdachte] bestuurde voertuig) en daarbij onvoldoende op het voor hun gelegen gedeelte van die weg en het overige verkeer te letten, en gekomen op die kruising van de Vuursteenstraat en de Laan de Wijze, terwijl die weg Laan de Wijze in hun rijrichting was aangeduid als voorrangsweg, tegen een op die kruising over de Laan de Wijze rijdende personenauto te botsen, waardoor een ander (te weten de bestuurster van die over de Laan de Wijze rijdende personenauto, genaamd [slachtoffer] ) zwaar lichamelijk letsel, te weten een gebroken bovenbeen werd toegebracht.
      
    
    
    
      De bewijsmiddelen worden slechts gebezigd met betrekking tot het feit waarop zij in het bijzonder betrekking hebben.
    
    
  
  
    De strafbaarheid van het feit.
    Het bewezen verklaarde levert op het in de uitspraak vermelde strafbare feit.
    
    
      Er zijn geen feiten of omstandigheden aannemelijk geworden die de strafbaarheid van het feit uitsluiten.
    
    
    
    
  
  
    De strafbaarheid van verdachte.
    Er zijn geen feiten of omstandigheden aannemelijk geworden die de strafbaarheid van verdachte uitsluiten. Verdachte is daarom strafbaar voor hetgeen bewezen is verklaard.
    
  
  
    Oplegging van straf en/of maatregel.
    
    
      
        De eis van de officier van justitie.
      
      De officier van justitie heeft gevorderd aan verdachte een gevangenisstraf op te leggen voor de duur van 7 maanden en daarnaast een ontzegging van de bevoegdheid motorrijtuigen te besturen voor de duur van 3 jaren met aftrek van de tijd dat het rijbewijs ingehouden is geweest. Ook heeft de officier van justitie gevorderd het onder verdachte in beslag genomen voertuig verbeurd te verklaren. 
    
    
    
      De officier van justitie heeft bij het formuleren van zijn eis gelet op de richtlijnen van het openbaar ministerie en heeft aangevoerd dat hij gelet op de persoonlijke omstandigheden van verdachte reden heeft gezien hiervan af te wijken en derhalve de gevorderde gevangenisstraf heeft gematigd.
    
    
    
      Een kopie van de vordering van de officier van justitie is aan dit vonnis gehecht.
    
    
    
      
        Het standpunt van de verdediging.
      
      De raadsman heeft verzocht bij de strafoplegging rekening te houden met de persoonlijke omstandigheden van verdachte en dat zou kunnen worden volstaan met een taakstraf aangevuld met eventueel een voorwaardelijke gevangenisstraf. Ook heeft de raadsman verzocht geen onvoorwaardelijke rijontzegging op te leggen gelet op de noodzaak van een rijbewijs bij de werkzaamheden van verdachte. 
    
    
    
      
        Het oordeel van de rechtbank.
      
      Bij de beslissing over de straf die aan verdachte dient te worden opgelegd, heeft de rechtbank gelet op de aard en de ernst van het bewezen verklaarde en de omstandigheden waaronder dit is begaan. Bij de beoordeling van de ernst van het door verdachte gepleegde strafbare feit betrekt de rechtbank het wettelijke strafmaximum en de straffen die voor soortgelijke feiten worden opgelegd. Daarnaast houdt de rechtbank bij de strafbepaling rekening met de persoon en de persoonlijke omstandigheden van verdachte.
    
    
    
      De rechtbank heeft in het bijzonder het volgende in aanmerking genomen.
    
    
    
      Verdachte heeft zich schuldig gemaakt aan het veroorzaken van een verkeersongeval waardoor aan slachtoffer [slachtoffer] zwaar lichamelijk letsel is toegebracht. Dit ongeval is veroorzaakt doordat verdachte samen met medeverdachte heeft deelgenomen aan een straatrace. De rechtbank is gekomen tot het bewijs van de zwaarste vorm van schuld aan het ongeval, roekeloosheid.
    
    
    
      Beide verdachten hebben binnen de bebouwde kom met veel te hoge snelheid naast en kort achter elkaar gereden. Verdachten hebben hierbij niet stilgestaan bij het gevaar dat hun asociale rijgedrag voor andere verkeersdeelnemers opleverde. 
    
    
    
      Verdachten hebben door dit rijgedrag een gevaarlijke situatie in het leven geroepen. Bij de aanrijding is het slachtoffer bekneld geraakt en heeft slachtoffer haar bovenbeen gebroken. Bovendien was het slachtoffer zwanger en heeft zij de rest van haar zwangerschap in angst geleefd omtrent mogelijke schade voor haar ongeboren kind.
      Dat het niet veel erger of zelfs fataal is afgelopen is niet aan verdachte te danken, die kennelijk enkel bezig was met het winnen van de straatrace. 
    
    
    
      De rechtbank houdt in strafmatigende zin rekening met de omstandigheid dat verdachte zelf ook is getroffen door de gevolgen van het door hem gepleegde strafbare feit, in die zin dat hij letsel heeft opgelopen. Verdachte heeft zijn knieschijf gebroken en heeft een hersenschudding opgelopen. Het gewicht dat de rechtbank aan deze feiten en omstandigheden hecht is echter relatief beperkt, nu verdachte door zijn bewezenverklaarde rijgedrag het aan zichzelf te wijten heeft dat hij gewond is geraakt. De rechtbank neemt ten positieve in haar beoordeling mee dat verdachte meteen openheid van zaken heeft gegeven en verantwoordelijkheid van zijn handelen heeft genomen. 
    
    
    
      Bij haar beslissing over de strafsoort en de hoogte van de straf heeft de rechtbank aansluiting gezocht bij de binnen de rechtspraak ontwikkelde oriëntatiepunten. De oriëntatiepunten dienen als vertrekpunt bij het bepalen van de straf. Het oriëntatiepunt voor een overtreding van artikel 6 van de WVW, waarbij sprake is van zeer hoge mate van schuld en zwaar lichamelijk letsel, is een onvoorwaardelijke gevangenisstaf voor de duur van 4 maanden en een ontzegging van de bevoegdheid motorrijtuigen te besturen voor de duur van 2 jaar. 
    
    
    
      Naar het oordeel van de rechtbank is, gelet op de hiervoor genoemde omstandigheden, een forse straf op zijn plaats en de rechtbank acht het opleggen van een onvoorwaardelijke gevangenisstraf in beginsel dan ook passend. Echter, gelet op het tijdsverloop,de omstandigheid dat verdachte , na onderhavig ongeval ook niet meer in aanraking is geweest met justitie en de naar voren gebrachte persoonlijke omstandigheden, zal de rechtbank geen onvoorwaardelijke gevangenisstraf opleggen. De rechtbank ziet anders dan de officier van justitie geen reden om de eerdere veroordeling voor een snelheidsovertreding te betrekken in haar strafoplegging, nu dit een gedateerde overtreding uit 2020 betreft. De rechtbank zal aldus een lichtere straf opleggen dan de door de officier van justitie gevorderde straf.
    
    
    
      De rechtbank zal aan verdachte een taakstraf opleggen voor de duur van 240 uren, subsidiair 120 dagen hechtenis, indien verdachte deze taakstraf niet (naar behoren) verricht. 
    
    
    
      De rechtbank zal daarnaast, om verdachte ervan te weerhouden opnieuw strafbare feiten te plegen en de ernst van het gepleegde feit tot uitdrukking te brengen, een voorwaardelijke gevangenisstraf opleggen voor de duur van 3 maanden met een proeftijd van 3 jaren.
    
    
    
      Tot slot acht de rechtbank het ter bescherming van de verkeersveiligheid noodzakelijk dat aan verdachte een ontzegging van de bevoegdheid motorrijtuigen te besturen wordt opgelegd voor de duur van 24 maanden met aftrek van de tijd dat het rijbewijs al ingevorderd is geweest waarvan 12 maanden voorwaardelijk met een proeftijd van 3 jaren. Door deze bijkomende straf wordt het gevaarlijke karakter van het gepleegde delict in de bestraffing tot uitdrukking gebracht.
    
    
  
  
    Beslag.
    De rechtbank is van oordeel dat het in het dictum nader te noemen inbeslaggenomen voorwerp, te weten een personenauto (kleur: zwart, merk: Nissan, [kenteken] ), vatbaar is voor verbeurdverklaring, omdat - zoals blijkt uit het onderzoek ter terechtzitting – deze personenauto door verdachte is gebruikt bij de straatrace en het voertuig aan verdachte toebehoorde.	
    
  
  
    Toepasselijke wetsartikelen.
    
      De beslissing is gegrond op de artikelen:
      9, 14a, 14b, 14c, 22c, 22d, 33, 33a, 47 Wetboek van Strafrecht
      6, 175, 179 Wegenverkeerswet 1994.
    
  
  
    DE UITSPRAAK
    
    
      De rechtbank:
    
    
    
      Verklaart het ten laste gelegde bewezen zoals hiervoor is omschreven.
    
    
    
      Verklaart niet bewezen hetgeen verdachte meer of anders is ten laste gelegd dan hiervoor bewezen is verklaard en spreekt hem daarvan vrij.
    
    
    
      Het bewezen verklaarde levert op het misdrijf het misdrijf:
    
    
    
      Primair:
      
        medeplegen van overtreding van artikel 6 van de Wegenverkeerswet 1994, terwijl het een ongeval betreft waardoor een ander lichamelijk letsel wordt toegebracht
      
    
    
    
      verklaart verdachte hiervoor strafbaar.
    
    
    
      legt op de volgende straffen en maatregelen.
    
    
    
      primair:
      Een taakstraf voor de duur van 240 uren subsidiair 120 dagen hechtenis
    
    
    
      Een gevangenisstraf voor de duur van 3 maanden voorwaardelijk met een proeftijd van 3 jaren
    
    
    
      Voorwaarde is, dat de veroordeelde zich voor het einde van de proeftijd niet schuldig zal maken aan een strafbaar feit.
    
    
    
      Een ontzegging van de bevoegdheid motorrijtuigen te besturen voor de duur van 24 maanden met aftrek overeenkomstig artikel 179 Wegenverkeerswet 1994 waarvan 12 maanden voorwaardelijk en een proeftijd van 3 jaren
    
    
    
      Voorwaarde is, dat de veroordeelde zich voor het einde van de proeftijd niet schuldig zal maken aan een strafbaar feit.
    
    
    
      
        Verbeurdverklaring van het inbeslaggenomen goed, te weten:1 STK Personenauto, Nissan, [kenteken] .
    
    
    
    
    
    
    
    
    
    
    
    
    
    
      Dit vonnis is gewezen door:
      mr. J. Donkersloot, voorzitter,
      mr. H.M. Hettinga en mr. R.M.A. in 't Veld, leden,
      in tegenwoordigheid van N.J.M. van Rooij, griffier,
      en is uitgesproken op 27 maart 2024.