ECLI:NL:RBROT:2025:1903, Rechtbank Rotterdam, 17-02-2025, ROT 23/1390
Rechtbank Rotterdam — Uitspraak 
Datum: 2025-02-17 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Bestuursrecht

Samenvatting: Wabo – beroep niet-ontvankelijk – voorzitter van de VvE niet vertegenwoordigingsbevoegd – geen machtiging

RECHTBANK ROTTERDAM
  
  
    Bestuursrecht
  
  
    zaaknummer: ROT 23/1390 
  
  
    uitspraak van de enkelvoudige kamer van 17 februari 2025 in de zaak tussen
  
    
      
      [eiseres], uit [plaatsnaam], eiseres
    (gemachtigde: [naam 1]),
    
    
      en
    
    
  
  
    het college van burgemeester en wethouders van Rotterdam, verweerder 
    (gemachtigde: mr. J.M. Tang).
    
    
  
  
    Inleiding
    
    
      1. In deze uitspraak beoordeelt de rechtbank het beroep van eiseres tegen het besluit van 19 januari 2023 (het bestreden besluit) waarbij het bezwaar van eiseres tegen het besluit van 25 oktober 2022 (het primaire besluit) niet-ontvankelijk is verklaard.
    
    
    
      1.1.
      Verweerder heeft op beroep gereageerd met een verweerschrift. 
      
    
    
      1.2.
      Eiseres heeft aanvullende stukken ingediend. 
      
    
    
      1.3.
      De rechtbank heeft beroep op 30 januari 2025 op zitting behandeld. Hieraan hebben deelgenomen: [naam 1] (voorzitter van het bestuur van de [eiseres]), vergezeld door [naam 2] en [naam 3], en de gemachtigde van verweerder. 
      
      
    
  
  
    Totstandkoming van het besluit
    
    
      2. Op 7 september 2022 heeft [naam 4] (vergunninghouder) bij verweerder een aanvraag ingediend voor de activiteit ‘bouwen’. Vergunninghouder was voornemens een bestaande draagmuur te vervangen door een staalconstructie op de locatie [adres]. Het betreft hier een appartement dat onder de [eiseres] (VvE) valt. Bij het primaire besluit is aan vergunninghouder een omgevingsvergunning verleend op grond van artikel 2.1, eerste lid, aanhef en onder a, van de Wet algemene bepalingen omgevingsrecht (Wabo) in samenhang gelezen met artikel 2.10 van de Wabo. 
    
    
    
      2.1.
      Eiseres kon zich met het primaire besluit niet verenigen en de voorzitter van het bestuur van de VvE heeft daarom bij brief van 4 december 2022 een bezwaarschrift ingediend. 
      
    
    
      2.2.
      Bij het bestreden besluit is het bezwaar niet-ontvankelijk verklaard, omdat niet is gebleken dat de voorzitter van het bestuur van de VvE bevoegd was om de VvE te vertegenwoordigen in de bezwaarprocedure. 
      
    
    
      2.3.
      Eiseres heeft tegen het bestreden besluit beroep ingesteld. 
      
      
    
  
  
    Beoordeling door de rechtbank
    
    3. De rechtbank ziet zich allereerst ambtshalve voor de vraag gesteld of eiseres kan worden ontvangen in haar beroep.
    
    4. Het beroepschrift is ingediend door [naam 1] ([naam 1]). [naam 1] is blijkens het uittreksel uit het handelsregister van de Kamer van Koophandel (KvK) sinds 18 mei 2021 voorzitter van het bestuur van de VvE en alleen/zelfstandig bevoegd met beperkingen. 
    
    5. Bij brief van 3 maart 2023 is eiseres door de rechtbank in de gelegenheid gesteld om binnen vier weken Statuten dan wel stukken over te leggen waaruit de vertegenwoordigingsbevoegdheid blijkt. Bij e-mail van 17 maart 2023 heeft [naam 1] een deel van de Statuten overgelegd. 
    
    6. Bij brief van 19 december 2024 is eiseres vervolgens in de gelegenheid gesteld om de volledige Statuten/Splitsingsakte, een recent KvK uittreksel en een machtiging van de vergadering van de leden van de VvE over te leggen. Eiseres heeft hiervoor een termijn van drie weken gekregen. Bij e-mail van 7 januari 2025 heeft eiseres de rechtbank gevraagd welke machtiging overgelegd moest worden. De rechtbank heeft vervolgens aangegeven dat zij, indien deze aanwezig is, een machtiging op grond van artikel 41, vierde lid, van de Splitsingsakte van 9 juni 1997 (Splitsingsakte) wenst te ontvangen. 
    
    7. Bij e-mail van 13 januari 2025 heeft eiseres aangegeven dat er geen machtiging zoals bedoeld in artikel 41, vierde lid, van de Splitsingsakte is, onder de mededeling dat het bestuur heeft geacteerd op basis van artikel 41, vijfde lid, van de Splitsingsakte. 
    
    8. De rechtbank overweegt op grond van het bovenstaande als volgt. Op grond van artikel 41, vierde lid, van de Splitsingsakte behoeft het bestuur van de VvE een machtiging van de vergadering van de leden van de VvE voor onder andere het instellen van en berusten in rechtsvorderingen. Naar het oordeel van de rechtbank kan onder het instellen van rechtsvorderingen mede worden begrepen het instellen van beroep bij de bestuursrechter. De rechtbank stelt vast dat [naam 1] geen machtiging respectievelijk besluit van de vergadering van eigenaars heeft overgelegd waaruit de bevoegdheid van [naam 1] om eiseres in de onderhavige procedure te vertegenwoordigen, kan worden afgeleid. Het voorgaande leidt de rechtbank tot het oordeel dat niet is voldaan aan artikel 41, vierde lid, van de Splitsingsakte en [naam 1] om die reden geacht moet worden niet bevoegd te zijn (geweest) namens eiseres beroep in te stellen. 
    
    9. De verwijzing van [naam 1] naar artikel 41, vijfde lid, van de Splitsingsakte treft geen doel nu die bepaling ziet op, kort gezegd het door het bestuur van de VvE nemen van noodzakelijke, spoedeisende maatregelen die uit een normaal beheer kunnen voortvloeien, waartoe het bestuur zonder opdracht van de vergadering bevoegd is tot een afgesproken bedrag. Hieronder valt niet het instellen van een beroepsprocedure. 
    10. Ter zitting heeft [naam 1] nog een machtiging van 4 mei 2023 overgelegd en daarbij aangegeven dat hij deze machtiging al eerder in de beroepsprocedure heeft ingebracht. Het betreft een machtiging die is afgegeven door [naam 5], de externe VvE administrateur, zoals [naam 1] op de zitting heeft toegelicht. De rechtbank heeft ter zitting vastgesteld dat de rechtbank noch verweerder deze machtiging hebben ontvangen. De rechtbank stelt verder vast dat de machtiging geen machtiging betreft, die is afgegeven door de vergadering van de leden van de VvE zoals bedoeld in artikel 41, vierde lid, van de Splitsingsakte. Daarnaast dateert de machtiging van nà het instellen van het beroepschrift. 
    11. Op grond van het bovenstaande komt de rechtbank dan ook tot het oordeel dat het beroep niet-ontvankelijk is wegens het ontbreken van vertegenwoordigingsbevoegdheid.
    
    
  
  
    Conclusie en gevolgen
    
    
      12. Het beroep is niet-ontvankelijk. Eiseres krijgt het griffierecht niet terug. Zij krijgt ook geen vergoeding van haar proceskosten.
    
    
    
  
  
    Beslissing
    
    
      De rechtbank verklaart het beroep niet-ontvankelijk. 
    
    
    
    
    
    
      Deze uitspraak is gedaan door mr. T.M.J. Smits, rechter, in aanwezigheid van mr. H.M. Hsu, griffier. Uitgesproken in het openbaar op 17 februari 2025.
    
    
    
    
      
        De rechter is verhinderd de uitspraak 
      
      
        					te ondertekenen
      
    
    
    
    
    
      
        
        
        
          
            
              griffier
            
            
              rechter
            
          
        
      
    
    
    
    
      Een afschrift van deze uitspraak is verzonden aan partijen op:
    
    
    
  
  
    Informatie over hoger beroep
    Een partij die het niet eens is met deze uitspraak, kan een hogerberoepschrift sturen naar de Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State waarin wordt uitgelegd waarom deze partij het niet eens is met deze uitspraak. Het hogerberoepschrift moet worden ingediend binnen zes weken na de dag waarop deze uitspraak is verzonden. Kan de indiener de behandeling van het hoger beroep niet afwachten, omdat de zaak spoed heeft, dan kan de indiener de voorzieningenrechter van de Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State vragen om een voorlopige voorziening (een tijdelijke maatregel) te treffen.