ECLI:NL:CRVB:1996:ZB6321, Centrale Raad van Beroep, 13-08-1996, 95/3765 AAW/WAO
Centrale Raad van Beroep — Uitspraak 
Datum: 1996-08-13 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Bestuursrecht; Socialezekerheidsrecht

Samenvatting: Omvang geding hoger beroep. Hoger beroep tegen afwijzing verzoek proceskostenveroordeling terzake van verzoek om voorlopige voorziening niet-ontvankelijk en terzake van het beroep wordt de aangevallen uitspraak bevestigd.

95/3765 AAW/WAO                                   O.
  
  
  U I T S P R A A K
  
  
  in het geding tussen:
  
  A., wonende te B., appellante,
  
  en
  
  
    het bestuur van de Bedrijfsvereniging voor Hotel-, Restaurant-,
    Café-, Pension- en aanverwante bedrijven, gedaagde.
  
  
  
  I. ONTSTAAN EN LOOP VAN HET GEDING
  
  
    Namens appellante is mr O.Z.K. Bánki, advocaat te
    Deventer, op bij aanvullend beroepschrift aangevoerde
    gronden in hoger beroep gekomen van een, volgens die
    uitspraak, door de rechtbank te Zutphen onder dagtekening
    10 mei 1995 tussen partijen gegeven uitspraak, waarnaar
    hierbij wordt verwezen.
  
  
  
    Gedaagde heeft een verweerschrift ingediend, waarop
    namens appellante is gereageerd.
  
  
  
    Het geding is ter behandeling aan de orde gesteld ter zitting van
    de Raad op 16 juli 1996, waar partijen niet zijn verschenen.
  
  
  
  II. MOTIVERING
  
  
    Bij besluit van 11 januari 1995 heeft gedaagde geweigerd
    aan appellante, in aansluiting op de verstrekking van
    ziekengeld, met ingang van 24 februari 1995 uitkeringen
    krachtens de Algemene Arbeidsongeschiktheidswet en de Wet
    op de arbeidsongeschiktheidsverzekering toe te kennen, op
    de grond dat de mate van appellantes arbeidsongeschiktheid
    per die datum minder dan 15% bedroeg.
    Appellante werd geacht met de bij haar bestaande
    beperkingen passende werkzaamheden te kunnen verrichten.
  
  
  
    De in dit besluit vervatte beslissing berust wat betreft
    het medische aspect daarvan op het
    verzekeringsgeneeskundig oordeel dat de prognose ten
    aanzien van de bij appellante vastgestelde medische
    beperkingen dubieus was. Appellante werd geschikt geacht
    alle activiteiten te verrichten waarbij de enkelbelasting
    sporadisch en minimaal is.
  
  
  
    Op basis van arbeidskundig onderzoek werd appellante
    ongeschikt geacht voor haar eigen werk als part-time
    cateringmedewerkster. Appellante werd wel in staat geacht
    om een aantal haar voorgehouden functies te verrichten.
  
  
  
    Namens appellante is tegen het bestreden besluit op
    15 februari 1995 beroep ingesteld. In het aanvullend
    beroepschrift is, onder verwijzing naar een brief d.d.
    24 februari 1995 van appellantes behandelend chirurg
    dr H.W. Bolhuis, bestreden dat de prognose ten aanzien
    van appellantes medische beperkingen dubieus is.
    Appellante stelde zich op het standpunt dat zij
    verwachtte binnen enkele weken weer te kunnen hervatten
    in haar eigen werk. Namens appellante is onder meer
    gevorderd het bestreden besluit te vernietigen en
    gedaagde in de proceskosten te veroordelen.
  
  
  
    Appellante heeft op 13 april 1995 de president van de
    rechtbank doen verzoeken om met toepassing van artikel
    8:81 van de Algemene wet bestuursrecht (Awb) het
    bestreden besluit te schorsen. Daarbij is namens
    appellante aangevoerd dat door het bestreden besluit
    onduidelijkheid is ontstaan over de rechtspositie van
    appellante tegenover de werkgever. Volgens appellante
    wilde de werkgever haar niet laten hervatten in haar
    eigen werk omdat deze werkgever de opvatting was
    toegedaan dat appellante, aangezien zij kennelijk niet
    geschikt werd geacht voor het verrichten van haar eigen
    werkzaamheden, onverzekerd werkte indien zij daarin toch
    zou hervatten. Voorts is gevorderd gedaagde in de
    proceskosten te veroordelen ter zake van deze procedure.
  
  
  
    Ter zitting van de president van de rechtbank op 27 april
    1995, is namens appellante medegedeeld dat dr Bolhuis had
    toegezegd per brief te zullen verklaren dat appellante
    vanaf 30 maart 1995 volledig geschikt is voor haar eigen
    werk. Namens gedaagde is vervolgens toegezegd dat zijn
    Medische Dienst het oordeel van dr. Bolhuis hieromtrent
    integraal zou overnemen. Die Medische Dienst zou dit ook
    mededelen aan de werkgever van appellante.
  
  
  
    Naar aanleiding hiervan heeft de gemachtigde van
    appellante, eveneens te genoemder zitting van de
    president van de rechtbank, zowel het verzoek om
    toepassing van artikel 8:81 van de Awb als het beroep
    tegen het bestreden besluit ingetrokken onder het
    tegelijkertijd gedane verzoek om gedaagde te veroordelen
    in de proceskosten ter zake van beide procedures.
  
  
  
    Bij de aangevallen uitspraak heeft de rechtbank het
    verzoek afgewezen om gedaagdes bedrijfsvereniging in de
    kosten te veroordelen die appellante in verband met de
    behandeling van het beroep en het verzoek om een
    voorlopige voorziening heeft moeten maken. De rechtbank
    heeft uitdrukkelijk in het midden gelaten of in het
    onderhavige geval moet worden gezegd dat gedaagde geheel
    of gedeeltelijk aan appellante tegemoet is gekomen, omdat
    ook als dit het geval zou zijn de rechtbank onvoldoende
    gronden aanwezig achtte om gedaagde te veroordelen in de
    proceskosten van appellante. In dit verband heeft de
    rechtbank overwogen dat niet gezegd kan worden dat het
    bestreden besluit onvoldoende zorgvuldig is voorbereid.
  
  
  
    In het aanvullend hoger beroepschrift is namens
    appellante gevorderd dat het bestreden besluit wordt
    vernietigd. Voorts heeft appellante doen aanvoeren dat
    gedaagde, door te beslissen dat appellante met ingang van
    30 maart 1995 geschikt wordt geacht om haar eigen werk te
    hervatten wel degelijk tegemoet gekomen is aan
    appellante. Om die reden acht appellante het aangewezen
    dat gedaagde door de Raad veroordeeld wordt in de
    proceskosten van appellante ter zake van het verzoek om
    een voorlopige voorziening, alsmede in de proceskosten
    ter zake van het beroep in eerste aanleg. Ten slotte
    heeft appellante de Raad verzocht gedaagde te veroordelen
    in de proceskosten in hoger beroep.
  
  
  
    De Raad overweegt allereerst dat de vormgeving van de
    aangevallen uitspraak erop zou kunnen duiden dat deze
    uitspraak is gedaan door de rechtbank. De Raad is echter
    van oordeel dat niet de rechtbank maar de president van
    de rechtbank deze uitspraak heeft gegeven. Dit leidt de
    Raad af uit het dictum van die uitspraak, waarin zowel
    een beslissing is gegeven omtrent appellantes verzoek tot
    veroordeling in de proceskosten ter zake van de door haar
    gevraagde toepassing van artikel 8:81 van de Awb als ter
    zake van het beroep tegen het bestreden besluit. Nu het
    hier naar het oordeel van de Raad een kennelijke misslag
    betreft, zal de Raad deze uitspraak lezen als te zijn
    gedaan door de president van de rechtbank.
  
  
  
    Voorts overweegt de Raad dat de president van de
    rechtbank kennelijk toepassing heeft gegeven aan artikel
    8:86, eerste lid, van de Awb. De Raad is hieromtrent van
    oordeel dat deze bepaling in het onderhavige geval
    toegepast kon worden, nu namens appellante ter zitting
    van de president van de rechtbank, onder intrekking van
    het verzoek tot een voorlopige voorziening, alsmede onder
    intrekking van het beroep in de hoofdzaak, is verzocht om
    het bestuursorgaan te veroordelen in de proceskosten ter
    zake van die procedures.
  
  
  
    Ten aanzien van de namens appellante in hoger beroep
    gedane vordering tot vernietiging van het bestreden
    besluit overweegt de Raad dat, aangezien appellante het
    beroep tegen het bestreden besluit ter zitting van de
    president van de rechtbank heeft ingetrokken, dat besluit
    als zodanig geen onderwerp van het geding meer uitmaakt,
    zodat appellantes hoger beroep op dit punt niet-ontvankelijk
    moet worden verklaard.
  
  
  
    Met betrekking tot de vraag die partijen in hoger beroep
    verdeeld houdt, voor zover de proceskosten betreffende,
    heeft de Raad het volgende overwogen.
  
  
  
    Ingevolge artikel 8:75, derde lid (oud) van de Awb kan de
    rechtbank, in geval van intrekking van het beroep omdat
    het bestuursorgaan geheel of gedeeltelijk aan de indiener
    van het beroepschrift tegemoet is gekomen, het
    bestuursorgaan op verzoek van de indiener bij afzonderlijke
    uitspraak in de kosten veroordelen. Op grond van
    artikel 8:84, vierde lid (oud) van de Awb komt een gelijke
    bevoegdheid toe aan de president van de rechtbank.
  
  
  
    Op grond van artikel 18, eerste lid van de Beroepswet
    (Bw) kan een belanghebbende bij de Raad hoger beroep
    instellen tegen, voor zover hier van belang, een
    uitspraak van de rechtbank als bedoeld in afdeling 8.2.6
    van de Awb en tegen een uitspraak van de president van de
    rechtbank als bedoeld in artikel 8:86 van die wet.
  
  
  
    Ingevolge artikel 18, tweede lid, onder c van de Bw kan
    geen hoger beroep worden ingesteld tegen een uitspraak
    van de president van de rechtbank als bedoeld in artikel
    8:84, tweede lid van de Awb. Gelet op deze bepaling is de
    Raad van oordeel dat evenmin hoger beroep kan worden
    ingesteld tegen een beslissing van die president over de
    proceskosten ter zake van het verzoek om een voorlopige
    voorziening, ook wanneer een dergelijke beslissing wordt
    gegeven met toepassing van artikel 8:86 van de Awb.
    Derhalve moet ook in zoverre het hoger beroep van
    appellante niet-ontvankelijk worden verklaard.
  
  
  
    De Raad is voorts van oordeel dat het hoger beroep van
    appellante gericht tegen de aangevallen uitspraak voor
    zover betrekking hebbend op de proceskosten ter zake van
    het beroep tegen het bestreden besluit niet kan slagen.
  
  
  
    Daartoe overweegt de Raad dat ingevolge artikel 8:75,
    derde lid (oud) van de Awb het bestuursorgaan slechts in
    de proceskosten kan worden veroordeeld in het geval dat
    het beroep is ingetrokken omdat het bestuursorgaan geheel
    of gedeeltelijk aan de indiener van het beroepschrift
    tegemoet is gekomen. Het beroep van appellante is niet
    ingetrokken omdat gedaagde geheel of gedeeltelijk aan
    appellante tegemoet gekomen is, maar omdat gedaagde ter
    zitting van de president van de rechtbank toegezegd had
    dat zijn Medische Dienst het oordeel van dr Bolhuis over
    zou nemen waarbij appellante per 30 maart 1995 weer
    arbeidsgeschikt werd geacht voor haar eigen
    werkzaamheden. Het bestreden besluit is niet ingetrokken.
    Het is evenmin gewijzigd ten aanzien van het bij dat
    besluit beoogde rechtsgevolg noch ten aanzien van de
    daaraan gegeven motivering. Dat besluit bleef mitsdien op
    de datum waarop het betrekking heeft onverkort de
    rechtsbetrekking tussen partijen bepalen.
  
  
  
    Gezien het voorgaande komt de aangevallen uitspraak voor
    bevestiging in aanmerking voor zover daarbij appellantes
    verzoek is afgewezen om gedaagde te veroordelen in de
    kosten die appellante in verband met de behandeling van
    het beroep heeft moeten maken.
  
  
  
    De Raad acht geen termen aanwezig om voor de procedure in
    hoger beroep toepassing te geven aan het bepaalde in
    artikel 8:75 van de Awb.
  
  
  III. BESLISSING
  
  De Centrale Raad van Beroep,
  
  Recht doende:
  
  
    Verklaart appellante niet-ontvankelijk in haar verzoek
    tot vernietiging van het bestreden besluit en in haar
    hoger beroep tegen de aangevallen uitspraak voor zover
    betrekking hebbend op de kosten die appellante in verband
    met de behandeling van het verzoek om toepassing van
    artikel 8:81 van de Awb heeft moeten maken;
    Bevestigt de aangevallen uitspraak voor het overige.
  
  
  
    Aldus gegeven door mr K.J.S. Spaas als voorzitter en
    mr M.M. van der Kade en mr T. Hoogenboom als leden, in
    tegenwoordigheid van B.C. Rog als griffier en
    uitgesproken in het openbaar op 13 augustus 1996.
  
  
  (get.) K.J.S. Spaas.
  
  (get.) B.C. Rog.
  
  
    BvW
    23/8