ECLI:NL:RBROT:2015:8739, Rechtbank Rotterdam, 27-11-2015, 4419790 CV EXPL 15-39008
Rechtbank Rotterdam — Uitspraak 
Datum: 2015-11-27 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Civiel recht

Samenvatting: colportage; verleniging bedenktijd tot 14 dagen nadat alle juiste informatie alsnog is verstrekt op grond van artikel 6:230o BW

RECHTBANK ROTTERDAM
    
    
      zaaknummer: 4419790 CV EXPL 15-39008
    
    
    
      uitspraak: 27 november 2015
    
    
    
      
        vonnis van de kantonrechter zitting houdende te Rotterdam, 
      
    
    
    
      in de zaak van
    
    
    
      de besloten vennootschap met beperkte aansprakelijkheid
      
        Securitas Direct B.V, handelend onder de naam Verisure,
      
      gevestigd en kantoorhoudende te Geldrop, gemeente Geldrop-Mierlo,
      eiseres,
      gemachtigde: gerechtsdeurwaarder A. Lodder te Rotterdam,
    
    
    
      tegen
    
    
    
      
        
          [gedaagde],
      
      wonende te Rotterdam, 
      gedaagde,
      in persoon verschenen.
    
    
    
      Partijen worden hierna aangeduid als “Verisure” en “[gedaagde]”.
    
    
  
  
    
      1Het verloop van de procedure
    
      1.1.
      De kantonrechter heeft kennisgenomen van de volgende stukken:
      
        
          het inleidend exploot van dagvaarding van 31 augustus 2015 met 1 productie;
        
        
          de conclusie van antwoord met 3 producties;
        
        
          het tussenvonnis van 28 september 2015 waarin een comparitie van partijen is
        
      
      	bepaald;
      
        
          de vijf nagekomen producties van Verisure;
        
        
          het proces-verbaal van de op 30 oktober 2015 gehouden comparitie van partijen.
        
      
      
    
    
      1.2.
      De kantonrechter heeft bepaald dat heden vonnis wordt gewezen. 
      
    
  
  
    
      2De vaststaande feiten
    Als enerzijds gesteld en anderzijds erkend dan wel niet (voldoende) gemotiveerd weersproken alsmede op grond van de in zoverre niet weersproken inhoud van de producties staat tussen partijen – voor zover thans van belang – het volgende vast:
    
    
      2.1.
      Op 3 februari 2015 heeft [gedaagde] een overeenkomst getekend met Verisure voor de aanschaf en installatie van een alarmsysteem voor een bedrag van € 349,-- te betalen in drie termijnen, alsmede een abonnementsgeld van € 31,99 per maand. De overeenkomst is aangegaan voor onbepaalde tijd met een minimumduur van een jaar. De overeenkomst is namens Verisure getekend door de heer [W.].
      
    
    
      2.2.
      De overeenkomst is tot stand gekomen na een onaangekondigd bezoek door de heer [W.] aan de woning van [gedaagde]. Op 5 februari 2015, twee dagen na de totstandkoming van de overeenkomst, is de installatie geïnstalleerd.
    
    
      2.3.
      Op de overeenkomst zijn algemene voorwaarden van toepassing. Drie van deze voorwaarden zijn op de voorzijde van de overeenkomst afgedrukt en betreffen de bedenktijd, de looptijd en de opzegging van de overeenkomst. Bij de bedenktijd is vermeld: “Klant heeft gedurende 8 dagen na het ondertekenen van deze overeenkomst het recht deze overeenkomst zonder opgave van redenen te ontbinden.”
      
    
  
  
    
      3De stellingen van partijen
    
      3.1.
      Verisure vordert betaling van de factuur verhoogd met (buitengerechtelijke) kosten en rente. Zij stelt daartoe dat de factuur voor aanschaf en installatie alsmede de eerste abonnementstermijnen onbetaald zijn gebleven. Ondanks sommatie blijft [gedaagde] met betaling in gebreke.
      
    
    
      3.2.
      
        [gedaagde] voert gemotiveerd verweer. Zij stelt dat zij de alarminstallatie aan de deur heeft gekocht en dat de verkoper daarbij handig gebruik heeft gemaakt van haar gevoelens van onveiligheid. Na korte tijd heeft zij beseft dat zij, gelet op haar beperkte inkomen van ongeveer € 1.200,-- netto per maand, niet in staat zou zijn de abonnements- en aanschafkosten te betalen. Zij heeft daarom gebeld naar de verkoper en, toen die nooit reageerde, naar Verisure om op te zeggen in de bedenktijd. Toen zij hoorde dat opzegging alleen schriftelijk mogelijk was, heeft zij een brief geschreven in de bedenktijd. Zij heeft geen modelformulier gekregen om op te zeggen.
      
    
  
  
    
      4De beoordeling van het geschil  
    
      4.1.
      
        De kantonrechter stelt voorop dat de overeenkomst tot stand is gekomen door deur aan deur verkoop (colportage) nu Verisure dit niet heeft betwist. Deze wijze van verkoop wordt beheerst door de bepalingen van afdeling 2B van Boek 6 BW, zoals die gelden sedert 
        13 juni 2014. Nu de overeenkomst na deze datum tot stand is gekomen, zijn de desbetreffende artikelen van toepassing. De kantonrechter dient deze bepalingen, die op grond van artikel 6:230i BW van dwingend recht zijn, ambtshalve toe te passen. 
      
      
    
    
      4.2.
      
        De overeenkomst is buiten een verkoopruimte tot stand gekomen als bedoeld in artikel 6:230g sub f  BW. De uitzonderingen van artikel 6:230h BW zijn niet van toepassing. 
        In artikel 6:230m BW wordt bepaald welke informatie de handelaar aan de consument dient te verstrekken voordat de consument aan de overeenkomst is gebonden. Tot die informatie behoren sub h de voorwaarden, de termijn en de modaliteiten voor de uitoefening van het recht om de overeenkomst te ontbinden, alsmede het modelformulier voor ontbinding. 
        De bedenktijd in de overeenkomst ziet op het recht tot ontbinding van de overeenkomst. 
        In artikel 6:230o BW wordt bepaald dat de consument de overeenkomst die buiten een verkoopruimte tot stand komt zonder opgave van reden kan ontbinden binnen een termijn van veertien dagen. Indien niet de in artikel 6:230m lid 1 onderdeel h BW bedoelde informatie wordt verstrekt, wordt de bedenktijd verlengd met de tijd die verstrijkt zolang niet alle informatie is verstrekt. 
      
      
    
    
      4.3.
      
        Door [gedaagde] wordt gesteld dat zij binnen de bedenktijd van acht dagen heeft opgezegd, maar zij kan dit niet bewijzen, nu zij schriftelijk heeft opgezegd zonder de brief aangetekend te verzenden. Echter door de hiervoor weergegeven wetgeving, die een uitvloeisel is van de Europese richtlijn consumentenrechten (PbEG 2011, L 304/81), moet worden geoordeeld dat Verisure geen, althans onjuiste, gegevens heeft verstrekt over de bedenktijd. In de overeenkomst is immers een bedenktijd van acht dagen gegeven, terwijl de wettelijke bedenktijd 14 dagen is. Dit impliceert dat de in artikel 6:230m lid 1 onderdeel h te verstrekken informatie niet is verstrekt. Verisure heeft immers niet bekend gemaakt dat de bedenktijd veertien dagen is. Ook heeft zij, onweersproken, geen modelformulier voor het gebruikmaken van de bedenktijd verstrekt.
        Een en ander betekent dat op grond van artikel 6:230o BW de bedenktijd van veertien dagen niet is gaan lopen, maar dat de termijn is verlengd tot veertien dagen nadat alle informatie alsnog verstrekt is. 
      
      
    
    
      4.4.
      Tijdens de op grond van het hiervoor overwogene nog lopende bedenktijd heeft Verisure doen dagvaarden en heeft [gedaagde] verweer gevoerd. Dit verweer kan bezwaarlijk anders worden gelezen dan dat [gedaagde] gebruik heeft gemaakt van de bedenktijd. Tijdens de gehouden comparitie van partijen is duidelijk geworden dat [gedaagde] dat nog altijd wenst. In deze omstandigheid ziet de kantonrechter aanleiding het verweer aan te merken als het, tijdig, gebruik maken van de bedenktijd. Dit betekent dat de overeenkomst als ontbonden moet worden aangemerkt. Dit betekent dat Verisure niets van [gedaagde] te vorderen heeft. De installatie komt Verisure toe en zij kan daartoe een afspraak maken met [gedaagde] om de installatie op te halen. 
      
    
    
      4.5.
      
        De kantonrechter merkt ten overvloede op dat het uiterst merkwaardig is dat de installatie werd geïnstalleerd voordat de bedenktijd (zelfs de oude bedenktijd van acht dagen) was verstreken. Verisure heeft op die wijze de bedenktijd niet serieus genomen. 
        Zij behoort de (juiste) bedenktijd af te wachten, voordat zij de installatie levert en installeert.
      
      
    
    
      4.6.
      De vordering wordt afgewezen en Verisure wordt belast met de kosten van het geding. Aan [gedaagde] wordt een tegemoetkoming in haar kosten toegekend van € 50,-- te betalen door Verisure. 
      
    
  
  
    
      5De beslissing
    
    
      De kantonrechter,
    
    
    
      wijst de vordering af;
    
    
    
      veroordeelt Verisure tot betaling aan [gedaagde] van de kosten van het geding, welke worden vastgesteld op € 50,--.
    
    
    
      Dit vonnis is gewezen door de kantonrechter mr. L.J. van Die en is uitgesproken ter openbare terechtzitting.
      401