ECLI:NL:RBHAA:2007:BA4504, Rechtbank Haarlem, 15-05-2007, zaak/rolnr.: 341536 VV EXPL 07-33
Rechtbank Haarlem — Uitspraak 
Datum: 2007-05-15 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Civiel recht

Samenvatting: Arbeidszaak. Voorlopige voorziening. Medewerker postkantoor met een lange staat van dienst is tot tweemaal toe slachtoffer geworden van een roofoverval tijdens diensttijd. Ook ondervond hij veel problemen in de thuissituatie. Hij is vervolgens in therapie gegaan. Nadat was gebleken dat hij kleine bedragen uit de giromaat had verduisterd is hij op staande voet ontslagen. Dit ontslag wordt in de gegeven situatie vooralsnog onterecht geoordeeld, omdat de verduistering waarschijnlijk is gepleegd onder invloed van een psychiatrische aandoening.

RECHTBANK HAARLEM
      Sector kanton Locatie Zaandam
    
    
    
      zaak/rolnr.: 341536 VV EXPL 07-33
      datum uitspraak: 15 mei 2007
    
    
    VONNIS VAN DE KANTONRECHTER 
    
    inzake
    
    
      [eiser]
      te [adres]
      eisende partij
      hierna te noemen [eiser]
      gemachtigde mr. M.A.M. Ansink
    
    
    tegen
    
    
      Postkantoren B.V.
      te Utrecht
      gedaagde partij
      hierna te noemen Postkantoren BV
      gemachtigde mr. D.J. Wentink-Kolk.
    
    
    De procedure
    
    Op gronden zoals in de dagvaarding vermeld heeft [eiser] een vordering ingesteld tegen Postkantoren BV strekkende tot het verkrijgen van een onmiddellijke voorziening bij voorraad.
    
    Op deze terechtzitting heeft Postkantoren BV geconcludeerd voor antwoord.
    
    Daarna hebben partijen hun respectieve standpunten nader toegelicht.
    
    De gemachtigden van partijen hebben zich daarbij bediend van pleitnotities.
    
    De griffier heeft aantekening gehouden van hetgeen ter terechtzitting is voorgevallen. Deze aantekeningen worden zo nodig in de vorm van een proces-verbaal uitgewerkt.
    
    Tenslotte is de uitspraak van dit vonnis op vandaag bepaald, te 14.00 uur.
    
    De inhoud van alle processtukken, waaronder begrepen de mogelijk door partijen overgelegde producties, wordt als hier overgenomen beschouwd.
    
    De vordering.
    
    [eiser] vordert als onmiddellijke voorziening bij voorraad dat de kantonrechter, bij vonnis uitvoerbaar bij voorraad, Postkantoren BV kort gezegd zal veroordelen aan [eiser] diens loon door te betalen vanaf  7 februari 2007 tot aan het moment dat de dienstbetrekking rechtsgeldig is geëindigd, met verdere nevenvorderingen zoals in de dagvaarding vermeld.
    
    Het verweer
    
    Het verweer strekt tot gehele of gedeeltelijke afwijzing van de vordering.
    
    De feiten
    
    In deze procedure zijn de volgende feiten voldoende komen vast te staan omdat deze niet, dan wel onvoldoende gemotiveerd betwist zijn gebleven.
    
    
      1. [eiser] is sinds 1 september 1979 op arbeidsovereenkomst in dienst bij Postkantoren BV, dan wel haar rechtsvoorganger(s). Zijn laatste functie was verkoopmedewerker tegen een bruto maandsalaris van € 2.348,-- .
      2. In het verleden is [eiser] tweemaal het slachtoffer geworden van een roofoverval tijdens werktijd, de laatste keer was dat op 12 mei 2006, toen hij een pistool tegen het hoofd gedrukt kreeg. 
      3. In zijn huiselijke omgeving heeft [eiser] de afgelopen jaren eveneens veel te verwerken gekregen. Zo heeft hij een drugsverslaafde zoon die de nodige agressiviteit ten toon spreidt en die hem zelfs een keer met een schop heeft willen doodslaan. Verder heeft zijn echtgenote borstkanker gekregen.
      4. In de periode september 2006 tot en met 29 januari 2007 heeft [eiser] enige keren (viermaal) een klein geldbedrag weggenomen uit de giromaatkluis. In totaal gaat het om ongeveer € 200,--. Hij heeft dat desgevraagd direct erkend.
      5. Nadat was uitgekomen dat [eiser] geld had gestolen/verduisterd is hij op 7 februari 2007 op staande voet ontslagen. [eiser] heeft de nietigheid van dat ontslag ingeroepen.
      6. [eiser] was op dat moment reeds enige tijd onder behandeling van een psychotherapeut, die de diagnose posttraumatische stress stoornis in combinatie met elementen van een burn out had gesteld. 
      7. Per 15 januari 2007 was [eiser], die daarvoor enige tijd (deels) arbeidsongeschikt was, weer full time aan het werk. Met ingang van 7 februari 2007 heeft [eiser] zich echter weer voor 100% ziek gemeld.
      8. Na het ontslag is de hiervoor onder 6. bedoelde therapie niet voortgezet en is [eiser] onder behandeling gekomen bij psychiater Doorn, die de diagnose van een dissociatief syndroom heeft gesteld.
      9. Inmiddels is [eiser] met terugwerkende kracht vanaf 7 februari 2007 een uitkering ingevolge de Ziektewet toegekend.
    
    
    De beoordeling van het geschil
    
    In deze procedure moet de vraag worden beantwoord of het voldoende waarschijnlijk is dat de bodemrechter het in deze procedure bedoelde ontslag op staande voet rechtsgeldig zal oordelen.
    
    Dienaangaande wordt het volgende overwogen.
    
    Op zichzelf staat het buiten kijf dat de diefstal/verduistering van geld uit een giromaatkluis door een werknemer van Postkantoren BV normaal gesproken een dringende reden voor ontslag zal opleveren. In deze zaak doet zich echter de uitzonderlijke omstandigheid voor, dat er sterke aanwijzingen bestaan dat deze handelwijze [eiser] vanwege een psychiatrisch ziektebeeld niet, dan wel nagenoeg niet kan worden toegerekend.
    
    Ingevolge zijn arrest van 3 maart 1989, NJ 1989, 549, is de Hoge Raad van oordeel dat in haar algemeenheid niet als juist kan worden aanvaard de opvatting, dat een daad of gedraging van een werknemer slechts dan ten gevolge kan hebben dat van de werkgever redelijkerwijs niet kan worden gevergd de dienstbetrekking te laten voortduren, indien de werknemer terzake van die daad of gedraging een verwijt kan worden gemaakt. 
    
    Het hangt volgens de Hoge Raad in zo’n geval echter wèl af van de aard van de dringende, voor het ontslag op staande voet aangevoerde redenen, aangenomen dat niet reeds die aard meebrengt dat de eis van verwijtbaarheid moet worden gesteld, alsmede van de afweging van de concrete omstandigheden van het geval, of het verweer van de werknemer, dat de aangevoerde dringende reden niet toereikend is voor een ontslag op staande voet, omdat die gedraging hem niet valt te verwijten, doel kan treffen.
    
    Welnu, enerzijds hebben we hier te maken met een werknemer in een zogenaamde vertrouwensfunctie, die als zodanig natuurlijk niet kan worden gehandhaafd als niet meer (ten volle) op zijn betrouwbaarheid mag worden gerekend. Anderzijds moet er echter op worden gewezen dat deze werknemer een zeer lange en onbesproken staat van dienst heeft gekend, terwijl de psychiatrische stoornis waaraan hij lijkt te lijden naar alle waarschijnlijkheid niet los gezien kan worden van de twee overvallen waarvan hij in werktijd het slachtoffer is geworden.  Dit tegen elkaar afwegend moet er naar mijn oordeel ernstig rekening mee worden gehouden dat de bodemrechter zal oordelen dat een ontslag op staande voet in dit geval niet had mogen worden gegeven.
    
    Ik begrijp dat Postkantoren BV [eiser] niet (zomaar) kan terugplaatsen op zijn oude werkplek, maar om te beginnen is [eiser] thans arbeidsongeschikt, zodat van werken voorlopig wel weinig zal komen. Verder is gesteld noch gebleken dat er geen vervangend, wèl passend werk is voor [eiser]. Tenslotte kan Postkantoren BV op basis van het hiervoor weergegeven feitencomplex altijd nog een verzoekschrift indienen, teneinde tot ontbinding van de arbeidsovereenkomst wegens gewichtige redenen te komen.
    
    Waar het in de kern op neerkomt is dat het ontslag op staande voet, naar mijn voorlopig oordeel, onder de gegeven omstandigheden jegens deze werknemer niet had mogen worden gegeven.
    
    De vordering moet dus worden toegewezen, zoals hierna te bepalen. In verband met de toegekende Ziektewetuitkering moet vooralsnog artikel 7.628 lid 2 van het Burgerlijk Wetboek worden toegepast. Overigens zie ik geen aanleiding om bij wijze van voorlopige voorziening een wettelijke verhoging toe te kennen.
    
    Omtrent de proceskosten moet worden beslist zoals hierna bepaald.
    
    Beslissing
    
    Postkantoren BV wordt veroordeeld om aan [eiser] diens loon ad € 2.384,-- bruto per maand door te betalen vanaf 7 februari 2007 tot het tijdstip dat de arbeidsovereenkomst rechtsgeldig zal zijn geëindigd, verminderd met de uitkering die hij ingevolge de Ziektewet heeft en zal ontvangen, en vermeerderd met de wettelijke rente over het saldo, te berekenen vanaf de respectievelijke vervaldata tot de dag dat betaald is.
    
    
      Postkantoren BV wordt veroordeeld in de kosten van deze procedure, deze voor zover gerezen aan de zijde van [eiser] tot op heden begroot op € 563,81, waarvan € 84,31 wegens kosten exploot, €  79,50 wegens vastrecht en € 400,-- wegens salaris van de gemachtigde, alles  te voldoen aan de griffier door overmaking op rekeningnummer 19.23.25.833 ten name van arrondissement Haarlem onder vermelding van "proceskostenveroordeling" en het zaak- en rolnummer. Het restant ad 
      € 26,50 dient rechtstreeks aan de gemachtigde van [eiser] te worden betaald.
    
    
    Dit vonnis wordt uitvoerbaar verklaard bij voorraad.
    
    Het meer of anders gevorderde wordt afgewezen.
    
    Dit vonnis is gewezen door mr. F.M.Visser, kantonrechter, en uitgesproken op de openbare terechtzitting van 15 mei 2007, in tegenwoordigheid van de griffier.