ECLI:NL:GHARL:2020:1252, Gerechtshof Arnhem-Leeuwarden, 14-02-2020, Wahv 200.265.618/01
Gerechtshof Arnhem-Leeuwarden — Uitspraak 
Datum: 2020-02-14 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Bestuursrecht; Bestuursstrafrecht

Samenvatting: Mobiele telefoon vasthouden. De PostNL-handscanner van de betrokkene is bestemd voor het gebruik van mobiele openbare communicatiediensten. Daarmee kan dit apparaat als ‘mobiele telefoon’ in de zin van artikel 61a RVV 1990 worden aangemerkt.

GERECHTSHOF ARNHEM-LEEUWARDEN  
    zittingsplaats Leeuwarden
    
    
      
        
        
        
          
            
              Zaaknummer 
            
            
              : Wahv 200.265.618/01
            
          
          
            
              CJIB-nummer 
            
            
              : 221457893 
            
          
          
            
              Uitspraak d.d.
            
            
              : 14 februari 2020
            
          
        
      
    
    
    
    
      
        Arrest op het hoger beroep inzake de Wet administratiefrechtelijke handhaving verkeersvoorschriften (Wahv) tegen de beslissing van de kantonrechter van de rechtbank Rotterdam van 17 juli 2019, betreffende
    
    
    
    
      [betrokkene] (hierna: de betrokkene),
    wonende te [A] .
    
    
    De beslissing van de kantonrechter
    De kantonrechter heeft het beroep van de betrokkene tegen de beslissing van de officier van justitie ongegrond verklaard.  
    
    
  
  
    Het verloop van de procedure
    
      De betrokkene heeft hoger beroep ingesteld tegen de beslissing van de kantonrechter. 
      De advocaat-generaal heeft een verweerschrift ingediend. 
      De betrokkene heeft de gelegenheid gekregen het beroep schriftelijk nader toe te lichten. Van die gelegenheid is geen gebruik gemaakt. 
    
    
    
  
  
    Beoordeling
    1. Aan de betrokkene is bij inleidende beschikking een sanctie opgelegd van € 230,- voor: “als bestuurder tijdens het rijden een mobiele telefoon vasthouden”. Deze gedraging zou zijn verricht op 15 november 2018 om 15:55 uur op de Olympiaweg in Rotterdam met het voertuig met het kenteken [00-YY-YY] .
    
    2. De betrokkene voert aan dat de verklaring van de ambtenaar aan alle kanten rammelt en dat de kantonrechter ten onrechte heeft aangenomen dat een scanner van PostNL hetzelfde is als een mobiele telefoon. Met een scanner kun je echter niet bellen. Eerder in de procedure heeft hij een foto overgelegd van de scanner. Het betreft een scanner van het merk Panasonic (type: Toughpad FZ-N1). Ook heeft hij een folder overgelegd waarop de (specifieke) kenmerken van het toestel staan vermeld.  
    
    3. De onderhavige gedraging betreft een overtreding van artikel 61a (oud) van het Regelement verkeersregels en verkeerstekens 1990 (hierna: RVV 1990) inhoudende:
    ''Het is degene die een motorvoertuig, bromfiets, snorfiets of gehandicaptenvoertuig dat is uitgerust met een motor bestuurt verboden tijdens het rijden een mobiele telefoon vast te houden. Onder een mobiele telefoon wordt verstaan een apparaat dat bestemd is voor het gebruik van mobiele openbare telecommunicatiediensten.'' 
    
    4. Een daartoe aangewezen ambtenaar kan op grond van artikel 3, tweede lid, van de Wahv een administratieve sanctie opleggen voor een gedraging die door deze ambtenaar zelf of op geautomatiseerde wijze is vastgesteld. Dat de gedraging is verricht, moet voldoende blijken uit de beschikbare gegevens. Of van de juistheid van deze gegevens kan worden uitgegaan, is ervan afhankelijk of de betrokkene argumenten heeft aangevoerd die leiden tot twijfel aan de juistheid van (delen van) die gegevens dan wel het dossier daar aanleiding toe geeft.
    
    5. De gegevens waarop de ambtenaar zich bij de oplegging van de sanctie heeft gebaseerd, zijn opgenomen in het zaakoverzicht. Dit zaakoverzicht bevat de informatie die in de inleidende beschikking is vermeld en daarnaast onder meer de volgende gegevens: 
    
      “Gedragingsgegevens: ik zag dat de bestuurder tijdens het rijden een op een telefoon gelijkend voorwerp met zijn linkerhand vasthield. Bij de staandehouding zag ik dat het een mobiele telefoon betrof. Betrof een Samsung telefoon. Betrokkene hield de telefoon (met opengeslagen cover) voor het gezicht tijdens het rijden. (…)
      Verklaring betrokkene: het was mijn telefoon niet maar mijn scanner van het werk.’’ 
    
    
    6. In een aanvullend ambtsedig proces-verbaal d.d. 30 januari 2019 verklaart de ambtenaar onder meer:
    “Ik zag dat betrokkene met een op een mobiele telefoon gelijkend voorwerp met opengeslagen cover (hoesje) in zijn handen zat tijdens het rijden. Ik zag dat hij dit voorwerp voor mij duidelijk zichtbaar voor zijn gelaat hield tijdens het rijden. Ik zag dat betrokkene dusdanig afgeleid was door het kijken naar de telefoon dat hij mij, verbalisant, niet eens zag toen hij voor mij langs kruiste op de genoemde kruising. Nadat ik betrokkene had laten stoppen toonde hij mij een handscanner van zijn werk. Deze scanner had niet zo’n cover als hierboven genoemd. Nadat ik betrokkene naar zijn mobiele telefoon had gevraagd zag ik dat deze telefoon exact zo’n cover had als degene die ik daarvoor gezien had. Ook zag ik dat het daadwerkelijk een mobiele telefoon betrof van het merk Samsung. Betrokkene kruiste op circa 2 a 3 meter voor mij langs en ik had dus vrij en onbelemmerd zicht op de situatie. (…)’’
    
    7. Uit de hiervoor vermelde verklaringen van de ambtenaar volgt dat is waargenomen dat de bestuurder van het voertuig met het hiervoor vermelde kenteken tijdens het rijden een op een telefoon gelijkend voorwerp met de linkerhand vasthield. Bij de daarop gevolgde staandehouding blijkt dat het gaat om een mobiele telefoon van het merk Samsung. Hetgeen de betrokkene tegenover deze verklaringen heeft gesteld, geeft het hof geen aanleiding om aan de verklaringen te twijfelen. Daarbij merkt het hof nog op dat, zoals de advocaat-generaal ook heeft opgemerkt, als wordt uitgegaan van het verhaal van de betrokkene dat hij een scanner vasthield, dat ook artikel 61a van het RVV 1990 is geschonden. Het toestel van Panasonic is namelijk, zo volgt uit de overgelegde folder, te beschouwen als een apparaat dat bestemd is voor het gebruik van mobiele openbare telecommunicatie. Het begrip “mobiele openbare telecommunicatie’’ is ruimer dan ermee kunnen bellen, het gaat erom dat er data uitgewisseld kan worden via een openbaar netwerk. Uit de folder blijkt dat het toestel dit kan. Ook al kan er niet met een dergelijk toestel worden gebeld, het vasthouden hiervan is wel onder 61a van het RVV 1990 geschaard. 
    
    8. Het verweer treft geen doel. De kantonrechter heeft een juiste beslissing genomen. Het hof zal deze bevestigen. 
    
  
  
    Beslissing
    Het gerechtshof:
    
    
      bevestigt de beslissing van de kantonrechter.
    
    
    
      Dit arrest is gewezen door mr. Sekeris, in tegenwoordigheid van mr. Pranger als griffier en op een openbare zitting uitgesproken.