ECLI:NL:RBZWB:2014:4908, Rechtbank Zeeland-West-Brabant, 16-07-2014,  C/02/280487 / HA ZA 14-302
Rechtbank Zeeland-West-Brabant — Uitspraak 
Datum: 2014-07-16 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Civiel recht

Samenvatting: Bevoegdheid afdeling civiel of kanton. Vordering gebaseerd op verduistering in dienstbetrekking ten onrechte aangebracht bij afdeling civiel. Door dit handelen te kwalificeren als onrechtmatige daad wordt dit niet anders.

vonnis
    RECHTBANK ZEELAND-WEST-BRABANT
    
    
      Civiel recht
      
        Zittingsplaats: Middelburg
    
    
    
    
      zaaknummer / rolnummer: C/02/280487 / HA ZA 14-302
    
    
    
      
        Vonnis in incident van 16 juli 2014
      
    
    
    
      in de zaak van
    
    
    
      de besloten vennootschap met beperkte aansprakelijkheid
      
        
          [eiseres]
        ,
      gevestigd te Wemeldinge,
      eiseres in de hoofdzaak,
      verweerster in het incident,
      advocaat mr. J.G.G. Wilgers te Goes,
    
    
    
      tegen
    
    
    
      
        
          [gedaagde]
        ,
      wonende te [woonplaats],
      gedaagde in de hoofdzaak,
      eiseres in het incident,
      advocaat mr. R. Wouters te Middelburg.
    
    
    
    
      Partijen zullen hierna [eiseres] en [gedaagde] worden genoemd.
    
    
    
  
  
    
      1De procedure
    
      1.1.
      Het verloop van de procedure blijkt uit:
      
        
          de dagvaarding
        
        
          de incidentele conclusie houdende exceptie van onbevoegdheid ex artikel 208 Rv
        
        
          de antwoordconclusie na incident.
        
      
      
    
    
      1.2.
      Ten slotte is vonnis bepaald in het incident.
      
    
  
  
    
      2De feiten in het incident
    
      2.1.
      
        [gedaagde] is erfgename in de nalatenschap van haar overleden echtgenoot [erflater], die voor zijn overlijden in dienst was bij [eiseres]. 
    
    
      2.2.
      In de hoofdzaak vordert [eiseres] een verklaring voor recht dat [gedaagde] jegens [eiseres] aansprakelijk is en veroordeling van [gedaagde] tot betaling van € 62.000,-- vermeerderd met rente en kosten. [eiseres] stelt daartoe dat wijlen de heer [gedaagde] tijdens de uitoefening van zijn dienstbetrekking door hem ontvangen contante betalingen van € 52.000,-- en € 10.000,-- bestemd voor [eiseres] nooit aan [eiseres] heeft afgedragen. In haar antwoordconclusie stelt zij dat [gedaagde] onrechtmatig heeft gehandeld en als erfgename ongerechtvaardigd is verrijkt met de betreffende bedragen. 
    
  
  
    
      3Het geschil en de beoordeling in het incident
    
      3.1.
      
        [gedaagde] vordert dat de rechtbank de zaak verwijst naar de kamer voor kantonzaken. Zij stelt daartoe dat de sector kanton bij uitsluiting bevoegd is om van de vorderingen van [eiseres] kennis te nemen nu [eiseres] haar vorderingen baseert op een diefstal in dienstbetrekking en [gedaagde] voornemens is een reconventionele vordering in te stellen wegens te weinig betaald loon, welke vordering ook voortkomt uit de arbeidsovereenkomst. 
      
    
    
      3.2.
      
        [eiseres] voert verweer. Zij stelt dat de vordering niet is gebaseerd op diefstal uit dienstbetrekking maar op twee verbintenissen uit de wet, namelijk onrechtmatige daad en ongerechtvaardigde verrijking van [gedaagde], nu zij na het overlijden van haar echtgenoot de gevorderde bedragen niet alsnog afdroeg. Voorts stelt zij dat [erflater] geen partij is in dit geding, zodat artikel 93 sub C Rv niet van toepassing is. 
      
    
    
      3.3.
      
        De rechtbank overweegt dat [eiseres] haar vordering gelet op de onderbouwing die zij daarvoor geeft in de dagvaarding kennelijk baseert op de stelling dat [erflater] destijds tijdens zijn dienstbetrekking gelden heeft ontvangen die bestemd waren voor [eiseres] en die bedragen niet heeft afgedragen aan [eiseres]. Dat [gedaagde] daarmee als zijn erfgename ongerechtvaardigd is verrijkt is een gevolg van die stelling. Op grond waarvan [gedaagde] een zelfstandige onrechtmatige daad jegens [eiseres] zou hebben gepleegd wordt niet nader onderbouwd en valt vooralsnog niet in te zien. Het feit dat [erflater] geen partij is in dit geding en de arbeidsovereenkomst met [eiseres] door het overlijden van [erflater] is geëindigd staat niet in de weg aan de toepasselijkheid van artikel 93 onder c Rv of het voeren van een procedure op grond van die arbeidsovereenkomst, nu [gedaagde] hem als erfgename van rechtswege opvolgt. Ook gezien de reconventionele vordering die [gedaagde] voornemens is in te stellen, zou gelet op het bepaalde in artikel 94 lid 2 en 3 Rv, de kantonrechter bevoegd zijn van de vordering van [eiseres] kennis te nemen. Zowel de vordering van [eiseres] als de voorgenomen reconventionele vordering van [gedaagde] vloeien voort uit de arbeidsovereenkomst van [eiseres] met [erflater], zodat tussen die vorderingen voldoende samenhang wordt verondersteld. 
        Gelet op het vorenstaande zal de rechtbank de incidentele vordering toewijzen en de zaak verwijzen naar de kamer voor kantonzaken van deze rechtbank.
      
      
    
    
      3.4.
      
        [eiseres] zal als de in het ongelijk gestelde partij in de proceskosten van het incident worden veroordeeld. Deze kosten worden begroot op € 452,--. 
      
    
  
  
    
      4De beslissing
    De rechtbank
    
    
      
        in het incident
      
    
    
      4.1.
      wijst de vordering toe,
      
    
    
      4.2.
      veroordeelt [eiseres] in de kosten van het incident, aan de zijde van [gedaagde] tot op heden begroot op € 452,--,
      
    
    
      4.3.
      verklaart deze proceskostenveroordeling uitvoerbaar bij voorraad,
      
      
        
          in de hoofdzaak 
        
      
    
    
      4.4.
      verwijst de zaak in de stand waarin deze zich bevindt naar de rolzitting van de kamer voor kantonzaken van deze rechtbank, locatie Middelburg, op woensdag 13 augustus 2014 om 10.00 uur,
      
    
    
      4.5.
      wijst partijen erop dat zij op de hiervoor vermelde rolzitting niet hoeven te verschijnen, omdat de kantonrechter eerst zal beslissen op welke wijze de procedure zal worden voortgezet, waarna de griffier partijen over deze beslissing zal informeren, 
      
    
    
      4.6.
      wijst partijen erop dat zij in het vervolg van de procedure niet meer vertegenwoordigd hoeven te worden door een advocaat, maar ook persoonlijk of bij gemachtigde kunnen verschijnen,
      
    
    
      4.7.
      wijst partijen erop dat het in deze procedure geheven griffierecht ingevolge art. 8 lid 4 WGBZ zal worden verlaagd en dat het teveel betaalde griffierecht door de griffier zal worden teruggestort.
      
      
        Dit vonnis is gewezen door mr. E.K. van der Lende-Mulder Smit en in het openbaar uitgesproken op 16 juli 2014.
      
    
  
  
    type: aij
    coll: