ECLI:NL:HR:2010:BN2302, Hoge Raad, 05-10-2010, 09/00519
Hoge Raad — Uitspraak 
Datum: 2010-10-05 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Strafrecht

Samenvatting: Ontoereikend gemotiveerde verwerping van gevoerd verweer inhoudende dat bij verdachte het gerechtvaardigde vertrouwen is gewekt dat i.c. met een sanctiebeschikking zou worden volstaan i.p.v. hem te dagvaarden.

5 oktober 2010
      Strafkamer
      nr. 09/00519
    
    
    Hoge Raad der Nederlanden
    
    Arrest
    
    
      op het beroep in cassatie tegen een arrest van het Gerechtshof te 's-Hertogenbosch van 2 februari 2009, nummer 20/001722-08, in de strafzaak tegen:
      [Verdachte], geboren op [geboorteplaats] op [geboortedatum] 1986, ten tijde van de betekening van de aanzegging zonder bekende woon- of verblijfplaats hier te lande. 
    
    
    1. Geding in cassatie
    
    
      Het beroep is ingesteld door de verdachte. Namens deze heeft mr. V.C. van der Velde, advocaat te Almere, bij schriftuur middelen van cassatie voorgesteld. De schriftuur is aan dit arrest gehecht en maakt daarvan deel uit.
      De Advocaat-Generaal Vellinga heeft geconcludeerd tot verwerping van het beroep.
    
    
    2. Beoordeling van het eerste middel
    
    Het middel kan niet tot cassatie leiden. Dit behoeft, gezien art. 81 RO, geen nadere motivering nu het middel niet noopt tot beantwoording van rechtsvragen in het belang van de rechtseenheid of de rechtsontwikkeling.
    
    3. Beoordeling van het tweede middel
    
    3.1. Het middel komt op tegen de verwerping van een gevoerd verweer.
    
    
      3.2. Ten laste van de verdachte is onder 1 bewezenverklaard dat:
      "hij op 6 december 2006 te Eindhoven als bestuurder van een motorrijtuig (tweewielige bromfiets) heeft gereden op de weg, Kruisstraat, zonder dat aan hem door de daartoe bevoegde autoriteit, als bedoeld in artikel 116 lid 1 van de Wegenverkeerswet 1994, een rijbewijs was afgegeven voor de categorie van motorrijtuigen, waartoe dat motorrijtuig behoorde."
    
    
    
      3.3. Het Hof heeft het in het middel bedoelde verweer als volgt samengevat en verworpen:
      "De raadsman van de verdachte heeft ter terechtzitting naar voren gebracht dat er met betrekking tot feit 1 is gehandeld in strijd met gerechtvaardigd vertrouwen, omdat bij verdachte, nadat aan hem het sanctiebedrag werd medegedeeld, de schijn is gewekt dat de zaak na ontvangst van een acceptgiro zou zijn afgedaan. Er volgde echter een dagvaarding.
      Het verweer van de raadsman wordt door het hof verworpen omdat verdachte reeds eerder ter zake rijden zonder rijbewijs is veroordeeld. Verdachte kon redelijkerwijs weten dat niet kon worden volstaan met een sanctiebeschikking."
    
    
    3.4. Aldus heeft het Hof de verwerping van het verweer ontoereikend gemotiveerd. De omstandigheid dat de verdachte reeds eerder is veroordeeld voor het rijden zonder rijbewijs, staat niet eraan in de weg dat in de onderhavige zaak bij hem het gerechtvaardigd vertrouwen kan zijn gewekt dat zou worden volstaan met een sanctiebeschikking.
    
    3.5. Het middel slaagt.
    
    4. Slotsom
    
    Nu de Hoge Raad geen grond aanwezig oordeelt waarop de bestreden uitspraak ambtshalve zou behoren te worden vernietigd, brengt hetgeen hiervoor is overwogen mee dat als volgt moet worden beslist.
    
    5. Beslissing
    
    De Hoge Raad:
    
    
      vernietigt de bestreden uitspraak maar uitsluitend wat betreft de beslissingen ter zake van het onder 1 tenlastegelegde en de strafoplegging;
      wijst de zaak terug naar het Gerechtshof te 's-Hertogenbosch, opdat de zaak in zoverre op het bestaande hoger beroep opnieuw wordt berecht en afgedaan;
      verwerpt het beroep voor het overige.
    
    
    Dit arrest is gewezen door de vice-president A.J.A. van Dorst als voorzitter, en de raadsheren J. de Hullu en H.A.G. Splinter-van Kan, in bijzijn van de waarnemend griffier E. Schnetz, en uitgesproken op 5 oktober 2010.