ECLI:NL:RBAMS:2025:2548, Rechtbank Amsterdam, 18-04-2025, 13/059964-22
Rechtbank Amsterdam — Uitspraak 
Datum: 2025-04-18 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Strafrecht; Materieel strafrecht

Samenvatting: Vrijspraak valsheid in geschrift, veroordeling witwassen. Taakstraf 100 uren.

vonnis
    RECHTBANK AMSTERDAM
    
    
    
      Afdeling Publiekrecht
    
    
    
      Teams Strafrecht
    
    
    
      Parketnummer: 13/059964-22
    
    
    
      Datum uitspraak: 3 april 2025
    
    
    
    
      Verkort vonnis van de rechtbank Amsterdam, meervoudige kamer voor de behandeling van strafzaken, in de zaak tegen:
    
    
    
      
        
          [verdachte] ,
      
      geboren te Amsterdam op [geboortedatum] ,
      wonende op het adres [BRP-adres] .
    
    
  
  
    
      1Het onderzoek ter terechtzitting
    
    
      Dit vonnis is gewezen naar aanleiding van het onderzoek op de terechtzitting van 3 april 2025.
    
    
    
      De rechtbank heeft kennisgenomen van de vordering van de officier van justitie, mr. A. Lobregt, en van wat verdachte en haar raadsman, mr. S.Ph.Chr. Wester, naar voren hebben gebracht.
    
    
  
  
    
      2Tenlastelegging
    
    
      Aan verdachte is – kort gezegd – ten laste gelegd dat zij zich heeft schuldig gemaakt aan (medeplegen van)
    
    1. valsheid in geschrift in de periode van 12 maart 2021 tot en met 31 juli 2021 en
    2. witwassen van € 24.681,91 en € 4.888,10 in de periode van 15 september 2021 tot en met 22 september 2021.
    
    
      De volledige tenlastelegging is opgenomen in de bijlage bij dit vonnis. 
    
    
  
  
    
      3Vrijspraak, bewijsmiddelen en bewijsmotivering
    
    
      
        Vrijspraak feit 1
      
      De rechtbank is net als de officier van justitie en de verdediging van oordeel dat het onder 1 ten laste gelegde niet is bewezen, zodat verdachte daarvan zal worden vrijgesproken. Op basis van het dossier kan namelijk niet worden vastgesteld dat verdachte degene is die gebruik heeft gemaakt van de valse/vervalste geschriften (samen met anderen) heeft opgesteld en/of deze geschriften heeft afgeleverd. 
    
    
    
      
        Bewijs en bewijsmotivering feit 2
      
      Op basis van de bewijsmiddelen stelt de rechtbank het volgende vast.
    
    
    
      Op de bankrekeningen van verdachte is € 24.681,91 en € 4.888,10 gestort. Uit het dossier blijkt dat deze geldbedragen door twee personen zijn overgemaakt en dat deze personen hiertoe zijn bewogen door middel van (kort gezegd) bankhelpdeskfraude. De rechtbank stelt dan ook vast dat deze geldbedragen van misdrijf afkomstig zijn. 
      Verdachte heeft verklaard dat zij niet wist dat deze geldbedragen van misdrijf afkomstig waren. Zij heeft wel verklaard dat zij haar bankrekening ter beschikking heeft gesteld aan een persoon met wie zij via sociale media in contact kwam en van wie zij de gegevens niet wil noemen. Naar eigen zeggen zou zij dit gedaan hebben omdat zij zo geld kon verdienen. Zij heeft aangegeven op dat moment in een financieel kwetsbare positie te hebben gezeten en dat zij daardoor (te) goed van vertrouwen is geweest. Haar zou zijn gezegd dat het geld niet van misdrijf afkomstig was. Verdachte heeft daarnaast verklaard dat zij de namen van de rekeninghouders die het geld naar haar overmaakten en de transactieomschrijvingen niet heeft gezien.
    
    
    
      De rechtbank is van oordeel dat verdachte onvoldoende kritisch is geweest naar de redenen waarom het geld op haar bankrekening moest worden overgemaakt. Ook is zij onvoldoende kritisch geweest op de herkomst van de geldbedragen; via haar eigen bankafschriften had zij immers eenvoudig kunnen zien dat de namen en de omschrijving van de overboekingen niet overeenkwamen met het haar voorgespiegelde verhaal van de persoon aan wie zij haar bankrekening ter beschikking stelde. Met haar handelwijze heeft verdachte zich minst genomen bewust blootgesteld aan de aanmerkelijke kans dat haar rekening gebruikt werd voor criminele doeleinden. Door lichtvaardig haar bankrekening ter beschikking te stellen heeft zij deze aanmerkelijke kans ook aanvaard. 
      De rechtbank acht daarmee de aanwezigheid van voorwaardelijk opzet op witwassen aan de kant van verdachte bewezen. De rechtbank verwerpt dan ook het verweer van de verdediging op dit punt. 
    
    
    
      Voorts overweegt de rechtbank nog dat verdachte haar bankrekening ter beschikking heeft gesteld en er geen aanwijzingen zijn dat verdachte ook de bankhelpdeskfraude heeft gepleegd. De rechtbank acht het medeplegen van witwassen niet bewezen omdat een bewuste en nauwe samenwerking met een ander niet vast te stellen is, Het dossier biedt daarvoor te weinig aanknopingspunten. 
    
    
  
  
    
      4Bewezenverklaring
    
    
      De rechtbank acht bewezen dat verdachte
    
    
    
      2.
      in de periode van 15 september 2021 tot en met 22 september 2021, in Nederland, voorwerpen, te weten geldbedragen van 
      € 24.681,91 (ontvangen op bankrekeningnummer [bankrekeningnummer 1] ) en 
      € 4.888,10 (ontvangen op bankrekeningnummer [bankrekeningnummer 2] ), 
      heeft verworven, voorhanden heeft gehad en/of heeft overgedragen terwijl zij en/of haar mededader(s) wist(en) dat deze voorwerpen - onmiddellijk of middellijk - afkomstig waren uit enig misdrijf.
    
    
    
      Voor zover in de tenlastelegging taal- en/of schrijffouten staan, zijn deze verbeterd. Verdachte is hierdoor niet in de verdediging geschaad.
    
    
    
      De overtuiging dat de verdachte het bewezen verklaarde heeft begaan is gegrond op de redengevende inhoud van het voorgaande en op de inhoud van de wettige bewijsmiddelen die de tot bewezenverklaring redengevende feiten en omstandigheden bevatten. Het vonnis zal in die gevallen waarin de wet dit vereist worden aangevuld met een later bij dit vonnis te voegen bijlage met daarin de inhoud dan wel de opgave van de bewijsmiddelen.
    
    
  
  
    
      5De strafbaarheid van het feit
    
    
      Het bewezen geachte feit is volgens de wet strafbaar. Het bestaan van een rechtvaardigingsgrond is niet aannemelijk geworden.
    
    
  
  
    
      6De strafbaarheid van verdachte
    
    
      Er is geen omstandigheid aannemelijk geworden die de strafbaarheid van verdachte uitsluit. Verdachte is dan ook strafbaar.
    
    
  
  
    
      7Motivering van de straf
    
    
      De officier van justitie heeft een taakstraf van 100 uren geëist. De raadsman heeft de rechtbank verzocht om een deels voorwaardelijke taakstraf op te leggen, bijvoorbeeld 100 uren waarvan 40 uren voorwaardelijk. De rechtbank overweegt als volgt.
    
    
    
      De hierna te noemen strafoplegging is in overeenstemming met de ernst van het bewezen geachte, de omstandigheden waaronder dit is begaan en de persoon van verdachte, zoals daarvan ter terechtzitting is gebleken.
    
    
    
      Verdachte heeft zich schuldig gemaakt aan witwassen. Dit is een ernstig feit. Het vormt een bedreiging voor de legale economie en het tast de integriteit van het financiële en economische verkeer aan. In dit geval heeft het feit er bovendien voor gezorgd dat de plegers van bankhelpdeskfraude hun gang konden gaan en buiten beeld konden blijven, terwijl hun slachtoffers substantiële geldbedragen afhandig zijn gemaakt.
    
    
    
      De rechtbank heeft acht geslagen op het Uittreksel Justitiële Documentatie (het strafblad) van verdachte van 11 februari 2025. Hieruit blijkt dat verdachte niet eerder voor een strafbaar feit is veroordeeld.
    
    
    
      De rechtbank houdt rekening met de omstandigheid dat verdachte twee jonge kinderen heeft waar zij in haar eentje de zorg voor draagt. Daarnaast is verdachte op dit moment dakloos. Dat verdachte verdacht werd van het witwassen van opbrengsten uit bankhelpdeskfraude, heeft er bovendien voor gezorgd dat zij moeite heeft om een bankrekening te openen. Zij heeft hiervan dan ook al gevolgen ondervonden.. Tot slot is de rechtbank, anders dan de officier van justitie, van oordeel dat de redelijke termijn voor behandeling van een strafzaak, strikt genomen niet geschonden is. De rechtbank houdt echter wel rekening met de omstandigheid dat het feit al ongeveer vier jaar geleden is gepleegd.
      De rechtbank acht gezien dit alles een taakstraf van 100 uren passend. Anders dan de verdediging ziet de rechtbank geen aanleiding om een gedeelte hiervan voorwaardelijk op te leggen.
    
    
  
  
    
      8Toepasselijke wettelijke voorschriften
    
    
      De op te leggen straf is gegrond op de artikelen 9, 22c, 22d en 420bis van het Wetboek van Strafrecht.
    
    
  
  
    
      9Beslissing
    
    
      De rechtbank komt op grond van het voorgaande tot de volgende beslissing.
    
    
    
      Verklaart het onder 1 ten laste gelegde niet bewezen en spreekt verdachte daarvan vrij.
    
    
    
      Verklaart bewezen dat verdachte het onder 2 ten laste gelegde heeft begaan zoals hiervoor in rubriek 4 is vermeld.
    
    
    
      Verklaart niet bewezen wat aan verdachte meer of anders is ten laste gelegd dan hiervoor is bewezen verklaard en spreekt verdachte daarvan vrij.
    
    
    
      Het bewezen verklaarde levert op:
    
    
    
      
        Ten aanzien van feit 2:
      
      
        witwassen
      
    
    
    
      Verklaart het bewezene strafbaar.
    
    
    
      Verklaart verdachte, [verdachte], daarvoor strafbaar.
    
    
    
      Veroordeelt verdachte tot een taakstraf van 100 (honderd) uren, met bevel, voor het geval dat de verdachte de taakstraf niet naar behoren heeft verricht, dat vervangende hechtenis zal worden toegepast van 50 (vijftig) dagen. 
    
    
    
    
    
    
    
    
    
      Dit vonnis is gewezen door 
      mr. M. Vaandrager, 	voorzitter,
      mrs. M.C.H. Broesterhuizen en M. Smit, 	rechters,
      in tegenwoordigheid van mr. J.C. Roodenburg, 	griffier,
      en uitgesproken op de openbare terechtzitting van deze rechtbank van 3 april 2025.
    
    
    
    
    
      
        
          [....]