ECLI:NL:RBDHA:2025:12496, Rechtbank Den Haag, 11-07-2025, NL25.18842 en NL25.18844
Rechtbank Den Haag — Uitspraak 
Datum: 2025-07-11 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Bestuursrecht; Vreemdelingenrecht

Samenvatting: beroep niet tijdig, asiel

RECHTBANK DEN HAAG
  
  
    Zittingsplaats Groningen
  
  
    Bestuursrecht
    
      zaaknummer: NL25.18842 en NL25.18844
  
  
    uitspraak van de enkelvoudige kamer in de zaak tussen
  
    
      
      [naam],
    V-nummer: [nummer],
    
  
  
    
      [naam],V-nummer: [nummer],
    
    
      gezamenlijk: eisers, 
      (gemachtigde: mr. T.M. van der Wal), 
    
    
    
      en
    
    
  
  
    de minister van Asiel en Migratie, de minister. 
    
    
  
  
    Inleiding
    
    
      1. Deze uitspraak gaat over het beroep dat eisers hebben ingediend omdat de minister niet op tijd zou hebben beslist op hun asielaanvraag van 8 november 2023. 
    
    
    
      1.1.
      De rechtbank heeft partijen laten weten dat zij een zitting niet nodig vindt en heeft gevraagd of partijen het daarmee eens zijn. Partijen hebben daarna niet om een zitting gevraagd. De rechtbank heeft het beroep daarom niet op zitting behandeld en sluit hierbij het onderzoek.
      
      
    
  
  
    Beoordeling door de rechtbank
    
    
      
        Is het beroep ontvankelijk en gegrond? 
      
    
    
    2. De rechtbank stelt vast dat de beslistermijn om op de aanvraag te beslissen is verstreken. Eisers hebben de minister, na het verstrijken van deze termijn, gevraagd om alsnog binnen twee weken te beslissen. Dat heeft de minister niet gedaan en eisers hebben vervolgens beroep ingesteld.
    
    3. Het beroep is ontvankelijk en gegrond.
    Welke beslistermijn legt de rechtbank de minister op? 
    
    4. De minister moet alsnog een besluit nemen op de aanvraag. De Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State (Afdeling) heeft geoordeeld dat bij het bepalen van een nieuwe beslistermijn rekening moet worden gehouden met het ‘8+8 wekenmodel’.
    
    5. De rechtbank oordeelt dat in de gevallen zoals deze, waarin met het opleggen van een beslistermijn volgens het ‘8+8 wekenmodel’ de bovengrens van 21 maanden wordt overschreden een kortere beslistermijn passend is. Dit betekent dat de minister binnen een termijn van acht weken na het verstrijken van de termijn van 21 maanden een besluit moet nemen. Dat is op 3 oktober 2025. De rechtbank overweegt dat de minister binnen deze termijn op zorgvuldig wijze een besluit kan nemen. Daarbij overweegt de rechtbank dat deze termijn niet onnodig lang en niet onrealistisch kort is. 
    
    
      
        Legt de rechtbank de minister een dwangsom op? 
      
    
    
    6. De rechtbank legt alleen een rechterlijk dwangsom op.
    
    7. De rechtbank bepaalt in deze zaak dat de minister een dwangsom van € 100,- moet betalen voor elke dag waarmee de beslistermijn wordt overschreden, met een maximum van € 15.000,-, als de minister niet binnen de door de rechtbank opgelegde termijn een besluit op de aanvraag neemt. 
  
  
    Conclusie en gevolgen 
    
    8. Het beroep is gegrond. Dat betekent dat eisers gelijk krijgen en de minister uiterlijk op 3 oktober 2025 alsnog een besluit moet nemen. Doet de minister dat niet, dan is zij aan eisers een dwangsom verschuldigd.  
    
    9. De minister moet de door eisers gemaakte proceskosten vergoeden. De rechtbank stelt vast dat sprake is van samenhangende zaken als bedoeld in het Besluit proceskosten bestuursrecht. De rechtsbijstand is verleend door dezelfde persoon, waarbij de werkzaamheden in elk van de zaken nagenoeg identiek zijn. Deze kosten stelt de rechtbank vast op € 453,50.
    
    
    
  
  
    Beslissing
    De rechtbank:
    
      
        verklaart het beroep gegrond;
      
      
        vernietigt het, met een besluit gelijk te stellen, niet tijdig nemen van een besluit;
      
      
        draagt de minister op om uiterlijk op 3 oktober 2025 alsnog een besluit op de aanvraag bekend te maken;
      
      
        bepaalt dat de minister aan eisers gezamenlijk een dwangsom van € 100,- moet betalen voor elke dag waarmee zij de hiervoor genoemde termijn overschrijdt, met een maximum van € 15.000,-;
      
      
        veroordeelt de minister in de proceskosten van eisers gezamenlijk tot een bedrag van € 453,50.
      
    
    
    
    
      Deze uitspraak is gedaan door mr. M. Munsterman, rechter, in aanwezigheid van 
      mr. B.A. Smit, griffier, en openbaar gemaakt door middel van geanonimiseerde publicatie op rechtspraak.nl.
    
    
    
      Deze uitspraak is bekendgemaakt op:
    
    
    
      
      
      
        Bent u het niet eens met deze uitspraak?
      
      Als u het niet eens bent met deze uitspraak, kunt u een brief sturen naar de Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State waarin u uitlegt waarom u het er niet mee eens bent. Dit heet een beroepschrift. U moet dit beroepschrift indienen binnen 4 weken na de dag waarop deze uitspraak is verzonden. U ziet deze datum hierboven. 
      
    
    
    
    
    
    
  
  
     Artikel 8:57, eerste lid, van de Algemene wet bestuursrecht (Awb).
  
  
     Artikel 42 van de Vreemdelingenwet 2000 (Vw). 
  
  
     Artikel 6:12, tweede lid, aanhef en onder a, van de Awb.
  
  
     Artikel 6:12, tweede lid aanhef en onder b, van de Awb. 
  
  
     Artikel 8:72, vierde lid, aanhef en onder b, van de Awb. 
  
  
     ECLI:NL:RVS:2020:1560. 
  
  
     Artikel 31, vijfde lid, van de Procedurerichtlijn. 
  
  
     ECLI:NL:RVS:2022:3352 en ECLI:NL:RVS:2022:3353. 
  
  
     Artikel 8:55d, tweede lid, van de Awb. 
  
  
     Artikel 3 van het Besluit proceskosten bestuursrecht. 
  
  
     Op grond van het Besluit proceskosten bestuursrecht voor de door de gemachtigde verleende rechtsbijstand, waarbij 1 punt is gerekend voor het indienen van het beroepsschrift met een waarde per punt van € 907,- en een wegingsfactor van 0,5.