ECLI:NL:RBDHA:2025:1134, Rechtbank Den Haag, 30-01-2025, NL25.3039
Rechtbank Den Haag — Uitspraak 
Datum: 2025-01-30 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Bestuursrecht; Vreemdelingenrecht

Samenvatting: Eerste beroep bewaring – voortvarend handelen – zorgvuldigheid – beroep ongegrond

RECHTBANK DEN HAAG
    
    
      Zittingsplaats Middelburg
    
    
    
      Bestuursrecht
    
    
    
      zaaknummer: NL25.3039
    
    
      uitspraak van de enkelvoudige kamer in de zaak tussen
    
      [eiser], eiser,
    
      V-nummer: [V-nummer],
      (gemachtigde: mr. S.T.V. Le),
    
    
    
      en
    
    
    de minister van Asiel en Migratie, verweerder,
    (gemachtigde: mr. H. Toonders).
    
    
  
  
    Procesverloop
    
    
      Bij besluit van 10 januari 2025 (het bestreden besluit) heeft verweerder aan eiser de maatregel van bewaring op grond van artikel 59a, eerste lid, van de Vw opgelegd.
    
    
    
      Eiser heeft tegen het bestreden besluit beroep ingesteld. Dit beroep moet tevens worden aangemerkt als een verzoek om toekenning van schadevergoeding.
    
    
    
      Verweerder heeft op 27 januari 2025 de maatregel van bewaring opgeheven.
    
    
    
      Eiser heeft zich akkoord verklaard met schriftelijke afdoening van het beroep. Hij heeft op
      27 januari 2025 de gronden van het beroep ingediend. Verweerder heeft op 30 januari 2025
      een verweerschrift ingediend. De rechtbank heeft op 30 januari 2025 het onderzoek
      gesloten.
    
    
    
  
  
    Overwegingen
    
    1. Eiser stelt te zijn geboren op [datum] 1987 en afkomstig te zijn uit Syrië.
    
    2. Omdat de bewaring is opgeheven, beperkt de beoordeling zich in deze zaak tot de vraag of aan eiser schadevergoeding moet worden toegekend. In dit verband moet de vraag worden beantwoord of de tenuitvoerlegging van de maatregel van bewaring op enig moment voorafgaande aan de opheffing daarvan onrechtmatig is geweest. Op grond van artikel 106 van de Vw kan de rechtbank indien de bewaring al is opgeheven vóór de behandeling van het verzoek om opheffing van de bewaring aan eiser een schadevergoeding ten laste van de Staat toekennen.
    
    
      
        Voortvarend handelen
      
    
    
    3. Eiser stelt dat verweerder onvoldoende voortvarend heeft gewerkt aan zijn overdracht en dat de maatregel van bewaring daardoor onrechtmatig is. Hij is op 10 januari 2025 in bewaring gesteld. De vlucht is gepland op 27 januari 2025. Eiser heeft daardoor 11 dagen in bewaring moeten wachten. Uit het dossier blijkt niet waarom het zolang heeft moeten duren.
    
    4. Op 10 januari 2025 is de maatregel van bewaring aan eiser opgelegd. Op dezelfde dag nog is een vlucht aangevraagd en de overdracht aangekondigd voor 27 januari 2025. In het claimakkoord is opgenomen dat een aankondigingstermijn van tenminste zeven werkdagen wordt gehanteerd, waar dus in ieder geval rekening mee gehouden moest worden. Verder is verweerder afhankelijk van DT&V voor het boeken van een vlucht. In de tussentijd heeft verweerder gedaan wat redelijkerwijs verwacht mag worden. Zo zijn op 14 januari 2025 escorts geregeld en is op 20 januari 2025 een ‘fit to fly’-keuring aangevraagd. Verder is op 22 januari 2025 een vertrekgesprek gevoerd met eiser. De rechtbank is dan ook van oordeel dat verweerder voldoende voortvarend heeft gehandeld.
    
    
      
        Zorgvuldigheid
      
    
    
    5. Eiser stelt dat sprake is van een zorgvuldigheidsgebrek. Hij heeft tijdens het vertrekgesprek op 19 november 2024 een medisch toestemmingsformulier ondertekend zodat de Kroatische autoriteiten op de hoogte konden worden gebracht van zijn medische situatie. Bij de geplande uitzetting van 27 januari 2025 is echter niet gesproken over het informeren van de Kroatische autoriteiten.
    
    6. Het al dan niet uitwisselen van medische gegevens met de Kroatische autoriteiten raakt de rechtmatigheid van de maatregel van bewaring niet. Verder blijkt wel dat verweerder zorgvuldig heeft gehandeld wat betreft eisers medische situatie. Zo is er een medische escort geboekt en heeft er een ‘fit to fly’ onderzoek plaatsgevonden voorafgaand aan de overdracht.
    
    
      
        Ambtshalve toets
      
    
    
    7. Tot slot leidt ambtshalve toetsing niet tot het oordeel dat de maatregel van bewaring op enig moment onrechtmatig was.
    
    
      
        Conclusie
      
    
    
    8. Het beroep is ongegrond. Daarom wordt ook het verzoek om schadevergoeding afgewezen.
    
    9. Voor een proceskostenveroordeling bestaat geen aanleiding.
    
    
    
  
  
    Beslissing
    
    
      De rechtbank:
    
    
    
      - verklaart het beroep ongegrond;- wijst het verzoek om schadevergoeding af.
    
    
    
      Deze uitspraak is gedaan op 30 januari 2025 door mr. K.M. de Jager, rechter, in aanwezigheid van mr. J. de Winter, griffier, en openbaar gemaakt door middel van geanonimiseerde publicatie op www.rechtspraak.nl
    
    
    
      De uitspraak is bekendgemaakt op:
    
    
    
    
      
      
        Rechtsmiddel
      
      Tegen deze uitspraak kan hoger beroep worden ingesteld bij de Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State binnen één week na de dag van bekendmaking.
    
    
  
  
     Vreemdelingenwet 2000.
  
  
     Dienst Terugkeer en Vertrek.