ECLI:NL:RBSGR:2011:BR2435, Rechtbank 's-Gravenhage, 30-06-2011, AWB 10/9088 IB/PVV
Rechtbank 's-Gravenhage — Uitspraak 
Datum: 2011-06-30 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Bestuursrecht; Belastingrecht

Samenvatting: hoorplicht; vermindering verzuimboete; de verzuimboete is, gelet op de omstandigheden van het geval en de ernst van het beboetbare feit, onevenredig hoog.

RECHTBANK 'S-GRAVENHAGE
    
    Sector bestuursrecht
    
    Afdeling 4, enkelvoudige kamer
    
    Procedurenummer: AWB 10/9088 IB/PVV
    
    Uitspraakdatum: 30 juni 2011
    
    Proces-verbaal van de mondelinge UITSPRAAK ingevolge artikel 8:67 van de Algemene wet bestuursrecht (Awb) 
    
    in het geding tussen
    
    [X], wonende te [Z], eiseres,
    
    en
    
    de inspecteur van de Belastingdienst/[te P], verweerder.
    
    
    
      De bestreden uitspraak op bezwaar 
      De uitspraak van verweerder van 16 november 2010 op het bezwaar van eiseres tegen de boetebeschikking, gegeven bij de voor het jaar 2008 opgelegde aanslag inkomstenbelasting en premie volksverzekeringen (aanslagnummer [nummer]).
    
    
    
      I ZITTING 
      Het onderzoek ter zitting heeft plaatsgevonden op 30 juni 2011. 
      Namens eiseres is verschenen haar gemachtigde [A]. Namens verweerder is verschenen [B].
    
    
    
      II BESLISSING
      De rechtbank:
      - verklaart het beroep gegrond; 
      - vernietigt de uitspraak op bezwaar;
      -  vermindert de boete tot een bedrag van € 106 en bepaalt dat deze uitspraak in zoverre in de plaats treedt van het vernietigde besluit; 
      - veroordeelt verweerder de proceskosten tot een bedrag van € 874 aan eiseres te voldoen; 
      - gelast dat verweerder het door eiseres betaalde griffierecht van € 41 aan haar vergoedt.
    
    
    III OVERWEGINGEN
    
    
      Eiseres heeft verzocht in de bezwaarfase te worden gehoord. Verweerder heeft daaraan geen gevolg gegeven. Uit de omstandigheid dat geen reactie werd ontvangen op een aan eiseres schriftelijk gedaan verzoek om binnen 14 dagen te reageren voor het maken van een afspraak, kon verweerder niet afleiden dat eiseres (stilzwijgend) afstand deed van het recht om te worden gehoord (Hoge Raad, 15 mei 2009, nr. 08/00437, LJN BI3751). 
      Gelet hierop is de beslissing op bezwaar genomen in strijd met het bepaalde in artikel 7:2 van de Algemene wet bestuursrecht (hierna: Awb). Naar het oordeel van de rechtbank leent het onderhavige geval zich er niet voor om met toepassing van artikel 6:22 van de Awb aan de schending van de hoorplicht voorbij te gaan. Bij dit oordeel neemt de rechtbank het volgende in aanmerking. Het geschil betreft een boete. Boeten vloeien, anders dan de belastingschuld, niet rechtstreeks voort uit de wet. Voor het ontstaan van een boete is een beslissing van verweerder nodig. Bij die beslissing komt verweerder, nu de wet slechts de ten hoogste op te leggen boeten vermeldt, een zekere beleidsvrijheid toe.
    
    
    Omdat de hoorplicht is geschonden en de rechtbank daaraan niet met toepassing van artikel 6:22 van de Awb voorbij kan gaan, heeft de rechtbank de uitspraak op bezwaar vernietigd.  De rechtbank had na deze vernietiging de keuze de zaak terug te wijzen naar verweerder, met opdracht de belastingplichtige alsnog volgens de regels te horen, dan wel zelf in de zaak te voorzien (artikel 8:72, lid 4, van de Awb). Omdat eiser de rechtbank heeft verzocht voor dit laatste te kiezen, heeft de rechtbank van terugwijzing naar verweerder afgezien.
    
    Niet in geschil is dat eiseres de aangifte inkomstenbelasting/premies volksverzekeringen voor 2008 niet binnen de ingevolge artikel 9, lid 3, van de Algemene wet inzake rijksbelastingen (AWR) gestelde termijn heeft gedaan. Derhalve heeft verweerder haar terecht op de voet van artikel 67a van de AWR een verzuimboete opgelegd. 
    
    Verweerder heeft het bedrag van de boete met toepassing van § 21, lid 2, van het Besluit Bestuurlijke Boeten Belastingdienst van 24 december 2009, Stcrt. 20226 (BBBB 2010), bepaald op € 226. Naar het oordeel van de rechtbank is een verzuimboete van € 226, gelet op de omstandigheden van dit geval en de ernst van het beboetbare feit, onevenredig hoog. De rechtbank neemt hierbij in aanmerking dat de bij de aanslag geheven belasting € 106 bedraagt, dat de verschuldigde belasting voor verrekening van de voorlopige aanslag € 603  bedraagt, dat - naar eiseres onweersproken heeft gesteld - sprake is van een eerste verzuim en dat verweerder, hoewel eiseres hem daarom bij brief van 3 november 2010 uitdrukkelijk heeft gevraagd, geen, althans geen voor eiseres en de rechtbank kenbare, afweging van de ernst van het beboete feit en het bedrag van de boete heeft gemaakt (vergelijk § 7, lid 1, aanhef en onderdeel a, van het BBBB 2010). 
    
    In het vorenoverwogene heeft de rechtbank aanleiding gevonden de verzuimboete te verminderen tot € 106. Een verzuimboete van € 106 is naar haar oordeel in dit geval passend en geboden. 
    
    De rechtbank ziet aanleiding verweerder te veroordelen in de kosten die eiseres in verband met de behandeling van het bezwaar en het beroep redelijkerwijs heeft moeten maken. De kosten zijn op de voet van het Besluit proceskosten bestuursrecht voor de door een derde beroepsmatig verleende rechtsbijstand vastgesteld op € 874 (1 punt voor het indienen van het beroepschrift, 1 punt voor het verschijnen ter zitting met een waarde per punt van € 437 en een wegingsfactor 1). 
      
    Gelet op wat hiervoor is overwogen, is het beroep gegrond verklaard. 
    
    
      Aldus vastgesteld door mr. G.J. van Leijenhorst, in tegenwoordigheid van de griffier 
      mr. M. Molenaar.
    
    
    Uitgesproken in het openbaar op 30 juni 2011.
    
    
      RECHTSMIDDEL
      Tegen deze uitspraak kunnen partijen binnen zes weken na de verzenddatum hoger beroep instellen bij het gerechtshof te 's-Gravenhage (belastingkamer), Postbus 20021, 2500 EA Den Haag.
    
    
    
      Bij het instellen van hoger beroep dient het volgende in acht te worden genomen:
      1.  - bij het beroepschrift wordt een afschrift van deze uitspraak overgelegd.
      2.  - het beroepschrift moet ondertekend zijn en ten minste het volgende vermelden:
      a. de naam en het adres van de indiener;
      b. een dagtekening;
      c. een omschrijving van de uitspraak waartegen het hoger beroep is ingesteld;
      d. de gronden van het hoger beroep.