ECLI:NL:RVS:2026:479, Raad van State, 28-01-2026, 202404369/1/R4
Raad van State — Uitspraak 
Datum: 2026-01-28 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Bestuursrecht

Samenvatting: Bij besluit van 16 mei 2024 heeft de raad van de gemeente Apeldoorn het bestemmingsplan "[locatie 1] en [locatie 2]" vastgesteld. Het plan betreft de verplaatsing van het bosbouwbedrijf gevestigd op [locatie 1] in Hoog Soeren naar [locatie 2] in Wenum Wiesel. Op [locatie 1] komt ruimte voor in totaal vier geschakelde schuurwoningen en twee vrijstaande woningen. Daarnaast maakt het plan aan de overzijde van het perceel een twee-onder-één-kap woning mogelijk. [appellant] woont op het naast gelegen perceel, [locatie 3]. Hij kan zich niet verenigen met het plan voor zover het extra woningen mogelijk maakt.

202404369/1/R4.
    Datum uitspraak: 28 januari 2026
    AFDELING
    BESTUURSRECHTSPRAAK
    Uitspraak in het geding tussen:
    [appellant], wonend in Hoog Soeren, gemeente Apeldoorn,
    appellant,
    en
    de raad van de gemeente Apeldoorn,
    verweerder.
    Procesverloop
    Bij besluit van 16 mei 2024 heeft de raad het bestemmingsplan "[locatie 1] en [locatie 2]" vastgesteld.
    Tegen dit besluit heeft [appellant] beroep ingesteld.
    De raad heeft een verweerschrift ingediend.
    De Afdeling heeft de zaak op een zitting behandeld op 24 december 2025, waar [appellant], bijgestaan door mr. E.T. de Jong, advocaat in Arnhem, en de raad, vertegenwoordigd door mr. J.F.E. Perlitius, zijn verschenen. Verder is op de zitting [partij], vertegenwoordigd door [gemachtigden], als partij gehoord.
    Overwegingen
    Overgangsrecht inwerkingtreding Omgevingswet
    1.       Op 1 januari 2024 zijn de Omgevingswet en de Invoeringswet Omgevingswet in werking getreden. Op grond van artikel 4.6, derde lid, van de Invoeringswet Omgevingswet blijft op een beroep tegen een besluit tot vaststelling van een bestemmingsplan waarvan het ontwerp vóór het tijdstip van inwerkingtreding van de Omgevingswet ter inzage is gelegd het recht zoals dat gold onmiddellijk vóór dat tijdstip van toepassing tot het bestemmingsplan onherroepelijk is.
    Het ontwerpplan is op 6 juli 2023 ter inzage gelegd. Dat betekent dat op deze beroepsprocedure het recht, waaronder de Wet ruimtelijke ordening, zoals dat gold vóór 1 januari 2024 van toepassing blijft.
    Inleiding
    2.       Het plan betreft de verplaatsing van het bosbouwbedrijf gevestigd op [locatie 1] in Hoog Soeren naar [locatie 2] in Wenum Wiesel. Op [locatie 1] komt ruimte voor in totaal vier geschakelde schuurwoningen en twee vrijstaande woningen. Daarnaast maakt het plan aan de overzijde van het perceel een twee-onder-één-kap woning mogelijk.
    3.       [appellant] woont op het naast gelegen perceel, [locatie 3]. Hij kan zich niet verenigen met het plan voor zover het extra woningen mogelijk maakt.
    Toetsingskader
    4.       Bij de vaststelling van een bestemmingsplan moet de raad bestemmingen aanwijzen en regels geven die de raad uit het oogpunt van een goede ruimtelijke ordening nodig acht. De raad heeft daarbij beleidsruimte en moet de betrokken belangen afwegen. De Afdeling oordeelt niet zelf of het plan in overeenstemming is met een goede ruimtelijke ordening. De Afdeling beoordeelt aan de hand van de beroepsgronden of het besluit tot vaststelling van het bestemmingsplan in overeenstemming is met het recht. Daarbij kan aan de orde komen of de nadelige gevolgen van het plan onevenredig zijn in verhouding tot de met het plan te dienen doelen.
    Uitvoerbaarheid parkeren
    5.       Op de zitting heeft [appellant] betoogd dat het aspect parkeren van het plan niet uitvoerbaar is. Hij voert hiertoe aan dat de parkeerplaatsen van de vier geschakelde schuurwoningen gepland staan op een perceel met de bestemming ‘Wonen’ en de functieaanduiding ‘Ontsluiting’. Volgens [appellant] volgt uit artikel 7.5.1 van de planregels dat dit perceel alleen gebruikt mag worden als een ontsluitingsweg, niet voor parkeren.
    5.1.    Deze grond heeft [appellant] voor het eerst aangevoerd tijdens de zitting bij de Afdeling.
    Behalve in geschillen waarin de wet het niet toestaat, kunnen ook na afloop van de beroepstermijn en, als die termijn is gegeven, na de termijn als bedoeld in artikel 6:6 van de Algemene wet bestuursrecht, nieuwe gronden worden ingediend. Deze mogelijkheid wordt begrensd door de goede procesorde. De Afdeling hanteert twee vragen om te beoordelen of de goede procesorde wordt geschonden. De eerste vraag is of voor de overige partij(en) te weinig tijd resteert om zich er inhoudelijk over uit te laten. De tweede vraag is of de zaak moet worden aangehouden met als gevolg een onwenselijke of onaanvaardbare vertraging van de procedure in het licht van de belangen van de overige partij(en) en een goede rechtspleging. Onder dat laatste valt ook de voorbereiding van de zitting door de bestuursrechter.
    Gelet op het late tijdstip waarop de nieuwe beroepsgrond naar voren is gebracht, heeft de raad onvoldoende gelegenheid gehad om hierop te kunnen reageren. De raad gaf tijdens de zitting ook aan niet voorbereid te zijn op een dergelijk betoog. Verder is niet gebleken dat [appellant] deze grond niet eerder naar voren heeft kunnen brengen. Dit betoog moet daarom buiten beschouwing blijven wegens strijd met de goede procesorde.
    Aantasting woon- en leefklimaat - privacy
    6.       [appellant] betoogt dat de in het plan mogelijk gemaakte woningen een ernstige aantasting van zijn privacy veroorzaken. [appellant] voert hiertoe aan dat zijn omgeving momenteel erg rustig is en de vier geschakelde schuurwoningen gepland staan aan zijn heg aan de zijde waar hij leeft. De bewoners van deze woningen zullen volgens [appellant] zijn privacy verstoren. Dit wordt versterkt door de situering van de parkeerplekken naast zijn heg, aangezien deze door zowel bewoners als bezoekers gebruikt zullen worden. Bovendien komt de uitrit van de twee-onder-één kapwoning rechtstreeks tegenover zijn woonkamerraam waardoor de koplampen van voertuigen naar binnen zullen schijnen.
    6.1.    Aan een geldend bestemmingsplan kunnen geen blijvende rechten worden ontleend. De raad kan op grond van gewijzigde planologische inzichten en na afweging van alle betrokken belangen andere bestemmingen en regels voor gronden vaststellen. Gelet op de toename van het aantal woningen zal het plan leiden tot enige aantasting van het woongenot van [appellant] als gevolg van een vermindering van privacy. Niettemin is de Afdeling van oordeel dat de raad, gelet op de vraag naar woningen, zwaarder gewicht mocht toekennen aan het belang van woningbouw dan aan het belang van [appellant] bij het behoud van de huidige situatie.
    Hierbij neemt de Afdeling ook in aanmerking dat het bouwvlak van de vier geschakelde schuurwoningen op ruim 20 m afstand ligt van het perceel van [appellant]. De afstand van de woning van [appellant] tot de weg waar de uitrit van de twee-onder-één kapwoning op uitkomt bedraagt ruim 11 m. Dit zijn in een dorpse omgeving geen afstanden die de raad aanleiding hadden moeten geven voor de conclusie dat eventuele nadelige gevolgen van het plan wat betreft privacy voor [appellant] onevenredig zijn in verhouding tot de met het plan te dienen doelen. De Afdeling betrekt hierbij dat de parkeerplekken alleen bestemd zijn voor de bewoners en hun bezoek, en dat er voorzien is in een strook natuur van 6 m met bomen tussen de heg van [appellant] en de parkeerplaatsen. Ook ten aanzien van de twee-onder-één kapwoning overweegt de Afdeling dat de raad de eventuele hinder vanwege de koplampen van voertuigen die de uitrit van de twee-onder-één kapwoning uitrijden niet onaanvaardbaar hoefde te vinden. Daarvoor is van belang dat de toename van het aantal verkeersbewegingen van voertuigen als gevolg van het plan zeer beperkt is; het gaat zoals gezegd om één twee-onder-één kapwoning. Verder heeft [appellant] overigens een bestaande haag van 2 m hoog die het inschijnen in zijn woonkamer aan de voorzijde zal beperken.
    Het betoog slaagt niet.
    Aantasting woon- en leefklimaat - water- en stofoverlast
    7.       [appellant] heeft de beroepsgrond dat er water naar de twee-onder-één kapwoning zal stromen en dat daarmee wateroverlast zal ontstaan op de zitting ingetrokken.
    8.       [appellant] betoogt verder dat het plan zal leiden tot vernieling van de onverharde weg voor zijn woning, wat leidt tot wateroverlast in de winter en stofoverlast in de zomer. [appellant] voert hiertoe aan dat het plan leidt tot een enorme toename van de verkeersbelasting van de weg en dat deze weg die belasting niet aankan.
    8.1.    Volgens de raad volgt uit de notitie ‘Verkeer & Parkeren [locatie 1]’ van Buro SRO B.V. (SRO) dat de verkeersbelasting afneemt doordat de bedrijfsactiviteiten worden beëindigd en vervangen door wonen. De Afdeling ziet in wat [appellant] naar voren heeft gebracht geen grond om te twijfelen aan de juistheid van deze notitie. In planologisch opzicht is dus sprake van een verbetering van de verkeerssituatie. Bovendien leidt het plan in de toekomstige feitelijke situatie maar tot een beperkt aantal verkeersbewegingen, aangezien het plan maar in een beperkt aantal woningen voorziet. De Afdeling ziet onder deze omstandigheden geen grond voor het oordeel dat het plan wat dit aspect betreft niet in stand kan blijven.
    Het betoog slaagt niet.
    Beschermd dorpsgezicht
    9.       [appellant] betoogt dat de raad heeft miskend dat de nieuwe woningen het beschermd dorpsgezicht van Hoog Soeren onevenredig aantasten. [appellant] voert hiertoe aan dat het plan niet in lijn is met het beeldkwaliteitsplan Hoog Soeren omdat de geschakelde schuurwoningen leiden tot bouw in een rijtje.
    9.1.    In het ‘Landschappelijk inrichting- en beeldkwaliteitsplan [locatie 1]’ van SRO zijn richtlijnen opgenomen die beogen het beschermd dorpsgezicht te beschermen. Ter verzekering van de naleving daarvan heeft de raad in artikel 12.1, aanhef en onder a, van de planregels een daartoe strekkende voorwaardelijke verplichting opgenomen. Het plan maakt met de vier geschakelde schuurwoningen de bouw in een rijtje mogelijk. Hoewel het klopt dat het beeldkwaliteitsplan Hoog Soeren de bouw van woningen in een rijtje op zichzelf ontraadt, volgt daaruit ook dat dit wel toelaatbaar is wanneer de woningen gezamenlijk in één schuurachtig gebouw worden gerealiseerd, zoals ook beoogd in het plan. Gelet op het voorgaande heeft [appellant] niet aannemelijk gemaakt dat het plan leidt tot een onevenredige aantasting van het beschermd dorpsgezicht.
    Het betoog slaagt niet.
    Bodemverontreiniging
    10.     [appellant] betoogt dat de raad onvoldoende maatregelen heeft genomen ten aanzien van de bodemverontreiniging op het perceel [locatie 1]. Volgens [appellant] is de bodem door het bosbouwbedrijf verontreinigd met olie en benzine.
    10.1.  De Afdeling begrijpt dit betoog zo dat [appellant] vindt dat het plan niet uitvoerbaar is vanwege bodemverontreiniging.
    De aanwezigheid van verontreinigingen in de bodem, de noodzaak van sanering van verontreinigde plaatsen en de wijze waarop deze saneringen moeten worden uitgevoerd, zijn geregeld in afzonderlijke wetgeving met eigen procedures. Die procedures staan nu niet ter beoordeling. Maar de raad mag het plan niet vaststellen als de raad op voorhand redelijkerwijs had moeten inzien dat de aanwezige bodemverontreiniging aan de uitvoerbaarheid van het plan in de weg staat.
    Volgens het rapport ‘Verkennend en eindsituatie bodemonderzoek [locatie 1] te Hoog Soeren’ van Lycens B.V. zijn er milieuhygiënisch gezien geen belemmeringen voor de planwijziging en de geplande herinrichting van de locatie.
    Daarom heeft de raad zich redelijkerwijs op het standpunt kunnen stellen dat de aanwezige bodemverontreiniging op voorhand niet aan de uitvoerbaarheid van het plan in de weg staat.
    Het betoog slaagt niet.
    Conclusie
    11.     Het beroep is ongegrond.
    12.     De raad hoeft geen proceskosten te vergoeden.
    Beslissing
    De Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State:
    verklaart het beroep ongegrond.
    Aldus vastgesteld door mr. J.F. de Groot, lid van de enkelvoudige kamer, in tegenwoordigheid van mr. M.L.M. van Loo, griffier.
    w.g. De Groot
    lid van de enkelvoudige kamer
    w.g. Van Loo
    griffier
    Uitgesproken in het openbaar op 28 januari 2026
    418-1165