ECLI:NL:RBDHA:2019:4083, Rechtbank Den Haag, 17-04-2019, AWB - 18 _ 7545
Rechtbank Den Haag — Uitspraak 
Datum: 2019-04-17 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Bestuursrecht; Belastingrecht

Samenvatting: Eiser heeft niet aannemelijk gemaakt dat het cursusgeld van het coachingstraject voor aftrek in aanmerking komt. De cursus is niet gericht op het verwerven of behouden van inkomen uit werk en woning. Er blijkt verder nergens uit dat coachingstrajecten een verplicht onderdeel van de studie vormen.

Rechtbank DEN HAAG
  
  
    Team belastingrecht
  
  
    zaaknummer: SGR 18/7545
  
  
    proces-verbaal van de mondelinge uitspraak van de enkelvoudige kamer van 17 april 2019 in de zaak tussen
    
  
  
    
      [eiser], wonende te [plaats], eiser(gemachtigde: drs. [drs.]),
    
    
      en
    
    
  
  
    de inspecteur van de Belastingdienst, verweerder.
    
    
  
  
    De bestreden uitspraak op bezwaar 
    De uitspraak van verweerder van 10 oktober 2018 op het bezwaar van eiser tegen de voor het jaar 2015 opgelegde aanslag inkomstenbelasting en premie volksverzekeringen (IB/PVV).
    
  
  
    Zitting 
    
      Het onderzoek ter zitting heeft plaatsgevonden op 3 april 2019. 
      Eiser is verschenen, bijgestaan door zijn gemachtigde en zijn kantoorgenoot [A]. Verweerder heeft zich laten vertegenwoordigen door [B] en mr. [C].
    
    
  
  
    Beslissing
    De rechtbank verklaart het beroep ongegrond.
    
    
  
  
    Overwegingen
    
    1. Eiser heeft in 2015 de opleiding [OPLEIDING] aan de Technische Universiteit van Delft (TU Delft) gevolgd.
    
    2. Eiser heeft voor het jaar 2015 aangifte IB/PVV gedaan naar een inkomen uit werk en woning van € 52.912. Eiser heeft daarbij € 10.620 aan scholingsuitgaven in aftrek gebracht.
    
    3. Per e-mail van 11 februari 2018 heeft eiser verweerder onder andere een specificatie van de scholingsuitgaven doen toekomen. Hierin is een post ‘Betaling studie deel 2’ van € 8.400, een post ‘Common Simplicity Consult (CSC)’ van € 1.500 en een totaalbedrag aan boeken van € 218,09 opgenomen.
    
    4. Verweerder heeft bij het vaststellen van de aanslag IB/PVV alleen de scholingsuitgaven voor de opleiding aan de TU Delft ten bedrage van € 8.150 (€ 8.400 verminderd met de drempel van € 250) in aftrek toegestaan. 
    
    5. In geschil is of de aanslag IB/PVV tot een juist bedrag is vastgesteld. Meer in het bijzonder is in geschil of de kosten voor het volgen van het coachingstraject bij CSC ten bedrage van € 1.500 in aanmerking komt voor aftrek. Niet in geschil is dat de kosten voor de studie ten bedrage van € 8.400 in aanmerking komen voor de aftrek. Ter zitting heeft eiser ook aangegeven dat niet langer in geschil is dat de studieboeken niet voor aftrek in aanmerking komen. 
    
    6. Eiser stelt dat de kosten voor de cursus bij CSC ten bedrage van € 1.500 in aanmerking komen voor aftrek, omdat de cursus bij CSC onderdeel is van de opleiding aan de TU Delft. De cursus bij CSC wordt gegeven door dezelfde docenten als de docenten die de opleiding aan de TU Delft verzorgen. Ter zitting heeft eiser aangevoerd dat iedere student een coachingstraject volgt “op voorschrift eigenlijk van de universiteit”, dat in overleg met de mentor wordt besloten bij welk bureau een student het traject gaat volgen en dat het niet mogelijk is om te weigeren het coachingstraject te volgen. Het coachingstraject is, aldus eiser, de praktische kant van de opleiding en houdt het coachen van de zwakke punten van de cursist in.
    
    7. Op grond van artikel 6.27 Wet IB 2001 zijn scholingsuitgaven slechts aftrekbaar wanneer deze zijn gedaan met het oog op het verwerven van inkomen uit werk en woning en wanneer het betreft één van de in dat artikel genoemde soort uitgaven. Op de belastingplichtige rust de last om aannemelijk te maken dat de door hem geclaimde kosten scholingsuitgaven betreffen die voor aftrek in aanmerking komen. 
    
    8. Uit de wetsgeschiedenis blijkt dat om als scholingsuitgaven te kwalificeren de uitgaven direct verband moeten houden met het leertraject. Hierbij moet worden gedacht aan reële en rechtstreekse kosten, lasten en afschrijvingen voor een opleiding of studie, zoals bijvoorbeeld lesgelden en leerboeken. Zo zijn uitgaven voor vakliteratuur alleen aftrekbaar indien er een zodanig verband tussen de literatuur en het volgen van een leertraject bestaat dat de literatuur in de gegeven omstandigheden naar het spraakgebruik als leerboek of leermiddel kan worden aangemerkt. Het geobjectiveerde doel van het volgen van de opleiding of studie moet zijn hetzij het verbeteren van de financieel-economische positie van de belastingplichtige, hetzij het op peil houden of verbeteren van kennis en vaardigheden die de belastingplichtige nodig heeft voor het verwerven of behouden van inkomen uit tegenwoordige arbeid. Uitgaven voor een opleiding of studie die wordt gevolgd als hobby of uit persoonlijke interesse, kunnen dus niet als scholingsuitgaven in aanmerking komen, evenmin als dergelijke uitgaven in een te ver verwijderd verband staan met het verwerven van inkomen uit werk en woning (zie Memorie van toelichting, Kamerstukken II 1998/99, 26727, nr. 3, blz. 260-261).
    
    9. Naar het oordeel van de rechtbank heeft eiser niet aannemelijk gemaakt dat het cursusgeld voor de CSC voor aftrek in aanmerking komt. Naar het oordeel van de rechtbank is onvoldoende aannemelijk gemaakt dat het coachingstraject gericht is op het verwerven of behouden van inkomen uit werk en woning. Het coachingstraject is algemeen van aard en meer gericht op het vergroten van de persoonlijke uitrusting van eiser dan gericht op het verwerven of behouden van inkomen uit werk en woning. 
    Eiser heeft aangevoerd dat het coachingstraject een verplicht onderdeel van de studie is en daarom voor aftrek in aanmerking moet komen, als cursusgeld, zo begrijpt de rechtbank. Uit de stukken is niet gebleken dat het traject bij CSC als verplicht onderdeel van de studie geldt. Uit het document “Voorstel VLT m.b.t. volgen van Delft Toptech masteropleiding ‘[OPLEIDING] (MoSHE)” blijkt nergens dat coachingstrajecten onderdeel zijn van de opleiding. Ook overigens is niet gebleken dat coaching een verplicht onderdeel van de studie vormt. Dat eiser zich gedrongen voelde het coachingstraject te volgen, mogelijk door de wijze waarop een en ander is gecommuniceerd en/of vanwege de omstandigheid dat de coaching plaats kon vinden bij de eigen praktijk van een of meer docenten, maakt het nog geen verplicht onderdeel van de studie waarvoor recht op aftrek bestaat. De rechtbank neemt daarbij voorts in aanmerking, zo eiser ter zitting heeft verklaard, dat er geen studiepunten worden toegekend voor het volgen van het coachingstraject. 
    
    10. Eiser heeft geen afzonderlijke gronden aangevoerd tegen de berekening van de belastingrente en ook overigens is niet gebleken dat deze is berekend in strijd met het bepaalde in hoofdstuk VA van de Algemene wet inzake rijksbelastingen.
    
    11. Gelet op wat hiervoor is overwogen is het beroep ongegrond verklaard.
    
    12. Voor een proceskostenveroordeling in beroep bestaat op grond van artikel 8:75 van de Algemene wet bestuursrecht geen aanleiding, omdat het beroep ongegrond is verklaard.
    
    
    
      Deze uitspraak is gedaan door mr. A.D. van Riel, rechter, in aanwezigheid van mr. F.J. Baak, griffier. De beslissing is in het openbaar uitgesproken op 17 april 2019.
    
    
    
    
    
    
    
    
      griffier						rechter
    
    
    
    
    
    
    
    
      Afschrift verzonden aan partijen op:
    
    
    
    
    
    
  
  
    Rechtsmiddel
    
      Tegen deze uitspraak kunnen partijen binnen zes weken na verzending hoger beroep instellen bij het gerechtshof Den Haag (team belastingrecht), Postbus 20302, 
      2500 EH Den Haag.