ECLI:NL:RBDHA:2025:24166, Rechtbank Den Haag, 15-12-2025, NL25.42992
Rechtbank Den Haag — Uitspraak 
Datum: 2025-12-15 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Bestuursrecht; Vreemdelingenrecht

Samenvatting: Asiel, opvolgende aanvraag, identiteitsgroei met betrekking tot lesbische geaardheid, relaties, verklaringen van derden, verklaringen van eiseres zijn onvoldoende, beroep ongegrond.

RECHTBANK DEN HAAG
    
    
      Zittingsplaats Middelburg
    
    
    
      Bestuursrecht
    
    
    
      zaaknummer: NL25.42992 
    
    
      uitspraak van de meervoudige kamer in de zaak tussen
    
      [eiseres] , eiseres 
    
      V-nummer: [V-nummer]
      (gemachtigde: mr. A.E.M. de Vries),
    
    
    
      en
    
    
    de minister van Asiel en Migratie, verweerder
    (gemachtigde: mr. N. Hamzaoui).
    
    
  
  
    Procesverloop
    
    
      Eiseres heeft een herhaalde aanvraag om verlening van een verblijfsvergunning asiel voor bepaalde tijd ingediend. Verweerder heeft deze aanvraag met het besluit van 29 augustus 2025 (het bestreden besluit) in de verlengde procedure afgewezen als kennelijk ongegrond.
    
    
    
      Eiseres heeft beroep ingesteld tegen het bestreden besluit. 
    
    
    
      De rechtbank heeft de zaak verwezen naar een meervoudige kamer.
    
    
    
      Verweerder heeft een verweerschrift ingediend.
    
    
    
      De rechtbank heeft het beroep op 20 november 2025 op zitting behandeld. Eiseres is verschenen, bijgestaan door haar gemachtigde. Als tolk is aanwezig [tolk] . Verweerder heeft zich laten vertegenwoordigen door zijn gemachtigde.
    
    
    
  
  
    Beoordeling door de rechtbank
    
    
      
        Achtergrond
      
    
    
    1. Eiseres stelt te zijn geboren op [geboortedag] 1988 en de Ugandese nationaliteit te hebben. Eiseres heeft op 2 oktober 2018 een asielaanvraag ingediend. Hieraan heeft zij – kort gezegd – ten grondslag gelegd dat zij lesbisch is en daardoor problemen heeft ondervonden in Uganda. Verweerder heeft deze aanvraag op 21 maart 2020 afgewezen. Haar seksuele geaardheid en daaruit volgende problemen zijn in die procedure niet geloofwaardig geacht. In haar uitspraak van 3 augustus 2020 heeft deze rechtbank (zittingsplaats Haarlem) het beroep tegen de afwijzende beslissing ongegrond verklaard. Eiseres heeft vervolgens op 26 maart 2023 een herhaalde asielaanvraag ingediend. 
    
    
      
        Het asielrelaas
      
    
    
    2. Eiseres heeft, kort weergegeven, aan haar herhaalde asielaanvraag ten grondslag gelegd dat zij een identiteitsgroei heeft doorgemaakt. Eiseres kan beter over haar gevoelens praten dan tijdens haar vorige procedure. Daarbij heeft ook geholpen dat eiseres lid is van een LHBTIQ+-gemeenschap en dat zij deelneemt aan activiteiten. Verder wijst eiseres op de relatie die zij heeft gehad met [naam 1] . Aan [naam 1] is een verblijfsvergunning verleend op grond van haar seksuele geaardheid. Daarom moet ook aan haar een verblijfsvergunning worden toegekend. Zij kan beter over haar gevoelens praten omdat zij inmiddels een tijd in Nederland is en haar gevoelens meer met anderen deelt. Ter onderbouwing heeft eiseres documenten overgelegd, waaronder steunverklaringen van derden.
    
    
      
        Het bestreden besluit
      
    
    
    3. Verweerder vindt nog altijd niet geloofwaardig dat eiseres lesbisch is en dat zij een identiteitsgroei heeft doorgemaakt. Verweerder overweegt daarbij dat eiseres geen documenten heeft overgelegd die haar relaas geheel onderbouwen. Verder is eiseres niet samenhangend en consistent en heeft dus niet geloofwaardig verklaard over haar gestelde identiteitsgroei. Nu er sprake is van een herhaalde asielaanvraag en niet is gebleken van relevante nieuwe elementen of bevindingen, heeft verweerder de asielaanvraag afgewezen als kennelijk ongegrond.
    
    
      
        Gronden van beroep 
      
    
    
    4. Eiseres stelt zich op het standpunt dat het veronderstelde ontbreken van een noodzaak van internationale bescherming onzorgvuldig is onderzocht en onvoldoende is gemotiveerd. Daartoe wordt aangevoerd dat verweerder niet toelicht waarom de aanvraag, ondanks het aannemen van nieuwe elementen, kennelijk ongegrond wordt verklaard op grond van artikel 30b, eerste lid aanhef en onder g, van de Vw. Ook heeft verweerder niet uitgelegd waarom alle documenten niet origineel, objectief en verifieerbaar zijn. Daarbij is de seksuele geaardheid door verweerder ongeloofwaardig geacht, omdat eiseres haar verklaringen niet volledig zou hebben onderbouwd met objectieve documenten. Waarom alle documenten niet origineel, objectief en verifieerbaar zijn heeft verweerder niet uitgelegd. Volgens eiseres volgt de sterkst mogelijke onderbouwing uit de verklaring van de (ex)partner. Die verklaring moet worden bezien in samenhang met de verklaringen van eiseres en de aanvullingen en correcties op het gehoor. De vaststelling van de seksuele identiteit van de ex-partner is niet zonder betekenis voor de beoordeling van de geaardheid van eiseres. Zij wijst in de zienswijze er nog op dat zij niet makkelijk over haar gevoelens kan praten. Verweerder legt niet uit waarom hij van oordeel is dat dit bijdraagt aan het oordeel dat de verklaringen oppervlakkig en summier zijn. Eiseres heeft juist op authentieke wijze verklaard en haar verklaringen worden ondersteund door de verklaringen van derden. Tenslotte bestrijdt verweerder niet dat zij een seksuele relatie heeft met [naam 2] . 
    
    
      
        Toetsingskader
      
    
    
    5. In asielzaken met een asielmotief dat ziet op de seksuele geaardheid kan een vreemdeling zelden overtuigend bewijs leveren van een gestelde seksuele gerichtheid. Het is aan de vreemdeling om vooral aan de hand van eigen verklaringen de seksuele gerichtheid aannemelijk te maken. Dit uitgangspunt volgt ook uit de Werkinstructie 2019/17 (hierna : WI 2019/17) ‘Horen en beslissen in zaken waarin lhbti-gerichtheid als asielmotief is aangevoerd’. De overweging in het bestreden besluit dat het asielmotief van eiseres niet volledig is onderbouwd met documenten en de feitelijke vaststelling dat de overgelegde documenten niet origineel en objectief zijn, moet worden begrepen tegen deze achtergrond en is in dit geval niet van zelfstandige betekenis voor de geloofwaardigheidsbeoordeling. Zoals ook door eiseres is aangevoerd moeten de overgelegde documenten worden beoordeeld in samenhang met de door haar afgelegde verklaringen. 
    
    
      
        Heeft verweerder een deugdelijke geloofwaardigheidsbeoordeling uitgevoerd?
      
    
    
    6. Verweerder heeft voldoende gemotiveerd overwogen dat de verklaringen van eiseres over haar seksuele gerichtheid en over de vraag in welke zin zij sinds de vorige procedure is veranderd, oppervlakkig en summier blijven. Eiseres is daarbij tijdens het gehoor opvolgende aanvraag meerdere malen in de gelegenheid gesteld om een toelichting te geven op haar mededeling in het aanvraagformulier M35-O dat zij sinds haar vorige asielaanvraag beter zou kunnen verklaren. Ook als eiseres wordt gevraagd om meer te verklaren over haar tijd in Uganda blijft zij steken in summiere verklaringen. De rechtbank volgt daarbij niet dat verweerder onvoldoende rekening zou hebben gehouden met het referentiekader van eiseres. Met name nu eiseres zelf heeft verklaard dat zij beter kan verklaren dan tijdens haar eerdere asielprocedure, mocht van haar verwacht worden dat zij over haar gerichtheid meer dan summier en oppervlakkig vertelt. Door extra uitleg te geven in het aanvullend gehoor en meerdere malen controlevragen te stellen heeft verweerder afdoende eiseres de gelegenheid gegeven om te laten zien dat zij nu beter kan verklaren.
    
    7. De rechtbank volgt verder niet dat de overgelegde steunverklaringen, waaronder die van de ex-partner, onvoldoende gemotiveerd zijn meegewogen door verweerder. Het uitgangspunt voor de beoordeling van de geloofwaardigheid blijven de verklaringen van eiseres zelf over haar seksuele gerichtheid. Zoals verweerder in het voornemen heeft overwogen, wordt in de steunverklaringen voornamelijk gesproken over de omstandigheid dat eiseres eerder een relatie had met [naam 1] en geven deze verklaringen geen verder inzicht in de gestelde seksuele gerichtheid van eiseres. De vaststelling dat de asielaanvraag van [naam 1] is ingewilligd is door verweerder terecht onvoldoende geacht om de gestelde geaardheid van eiseres alsnog geloofwaardig te achten. Bovendien heeft verweerder niet ten onrechte overwogen dat eiseres de gestelde relatie met [naam 2] onvoldoende heeft toegelicht. 
    
  
  
    Conclusie en gevolgen
    
    
      8. Verweerder heeft de aanvraag terecht afgewezen als kennelijk ongegrond. 
      Het beroep is ongegrond. Dat betekent dat het bestreden besluit in stand blijft. Eiseres krijgt geen vergoeding van haar proceskosten. 
    
    
  
  
    Beslissing
    
    
      De rechtbank verklaart het beroep ongegrond.
    
    
    
    
    
    
      Deze uitspraak is gedaan op 15 december 2025 door mr. M.J. Paffen, rechter en voorzitter, en mr. K.M. de Jager en mr. J.F.I. Sinack, rechters, in aanwezigheid van mr. E.C. Jacobs, griffier, en openbaar gemaakt door middel van geanonimiseerde publicatie op www.rechtspraak.nl.
    
    
    
      Deze uitspraak is bekendgemaakt op:
    
    
    
      
      
        Informatie over hoger beroep
      
      Een partij die het niet eens is met deze uitspraak, kan een hogerberoepschrift sturen naar de Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State waarin wordt uitgelegd waarom deze partij het niet eens is met de uitspraak. Het hogerberoepschrift moet worden ingediend binnen 1 week na de dag waarop deze uitspraak is verzonden. Kan de indiener de behandeling van het hoger beroep niet afwachten, omdat de zaak spoed heeft, dan kan de indiener de voorzieningenrechter van de Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State vragen om een voorlopige voorziening (een tijdelijke maatregel) te treffen.
    
  
  
    Rechtbank Den Haag, zittingsplaats Haarlem, d.d. 3 augustus 2020, zaaknummer NL20.7602, ECLI:NL:RBDHA:2020:9601.
  
  
    Op grond van artikel 30b, eerste lid, aanhef en onder g, van de Vreemdelingenwet 2000 (Vw), in samenhang met artikel 31 van de Vw.