ECLI:NL:RBDHA:2026:4275, Rechtbank Den Haag, 04-03-2026, NL26.10719
Rechtbank Den Haag — Uitspraak 
Datum: 2026-03-04 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Bestuursrecht; Vreemdelingenrecht

Samenvatting: Bewaring - eerste vervolgberoep – Tunesië – verzoek horen op zitting – equality of arms – reëel zicht op uitzetting – artikel 5, eerste lid, aanhef en onder f, van het EVRM – overleggen communicatie verweerder en autoriteiten – beroep ongegrond.

RECHTBANK DEN HAAG
    
    
      Zittingsplaats Middelburg
    
    
    
      Bestuursrecht
    
    
    
      zaaknummer: NL26.10719
    
    
      uitspraak van de enkelvoudige kamer in de zaak tussen
    
      [eiser] , eiser,
    
      V-nummer: [V-nummer] ,
      (gemachtigde: mr. H.G.A.M. Halfers),
    
    
    
      en
    
    
    de minister van Asiel en Migratie, verweerder.
    
    
  
  
    Procesverloop
    
    
      Bij besluit van 12 december 2025 heeft verweerder aan eiser de maatregel van bewaring op grond van artikel 59, eerste lid, aanhef en onder a, van de Vw opgelegd. Deze maatregel duurt nog voort.
    
    
    
      De rechtbank heeft op 26 februari 2026 een kennisgeving ontvangen van de maatregel waaruit blijkt dat een termijn van 75 dagen is verstreken zonder dat door of namens eiser beroep is ingesteld tegen het voortduren van de bewaring. Daarmee wordt eiser geacht tegen de maatregel van bewaring beroep te hebben ingesteld en daarbij te hebben verzocht om schadevergoeding. 
    
    
    
      Verweerder heeft een voortgangsrapportage overgelegd. Eiser heeft hierop gereageerd.
    
    
    
      De rechtbank heeft bepaald dat een onderzoek ter zitting achterwege blijft en het onderzoek op 4 maart 2026 gesloten.
    
    
    
  
  
    Overwegingen
    
    1. Eiser stelt te zijn geboren op [geboortedag] 1996 en de Tunesische nationaliteit te hebben. 
    
    2. Indien de rechtbank van oordeel is dat de toepassing of tenuitvoerlegging van de maatregel van bewaring in strijd is met de Vw dan wel bij afweging van alle daarbij betrokken belangen in redelijkheid niet gerechtvaardigd is, verklaart zij op grond van artikel 96, derde lid, van de Vw het beroep gegrond en beveelt zij de opheffing van de maatregel of een wijziging van de wijze van tenuitvoerlegging daarvan.
    
    3. De rechtbank stelt voorop dat zij deze maatregel van bewaring al eerder heeft getoetst. Hierbij wordt verwezen naar de uitspraak van deze rechtbank en zittingsplaats van 24 december 2025. Uit de voormelde uitspraak volgt dat de maatregel van bewaring tot het moment van het sluiten van het onderzoek dat aan die uitspraak ten grondslag ligt rechtmatig was. Daarom ziet de beoordeling nu op het voortduren van de maatregel van bewaring sinds 24 december 2025.  
    
    4. Op grond van artikel 96, eerste lid, van de Vw kan de rechtbank ook zonder toestemming van partijen bepalen dat het onderzoek ter zitting achterwege blijft. Gelet op de inhoud van het digitale dossier en de door partijen overgelegde stukken acht de rechtbank zich voldoende voorgelicht om zonder zitting uitspraak te kunnen doen. In het verzoek van eiser om een zitting ziet de rechtbank daarom onvoldoende aanleiding voor een ander oordeel. 
    
    5. Eiser voert aan dat verweerder op grond van het beginsel van equality of arms alle communicatie met de Tunesische autoriteiten over de aanvraag van een lp dient te overleggen. Daarnaast stelt eiser dat geen sprake is van een reëel zicht op uitzetting als bedoeld in artikel 5, eerste lid, aanhef en onder f, van het EVRM. Volgens eiser is volgens de afgifte van een lp door de Tunesische autoriteiten een fysieke presentatie noodzakelijk. Nu een dergelijke presentatie niet heeft plaatsgevonden en nog geen lp is verstrekt, ontbreekt een realistisch uitzettingsperspectief. Het voorgaande wordt bevestigd door het tijdsverloop, waaruit geconcludeerd kan worden dat geen reëel zicht op uitzetting binnen een redelijk termijn is. 
    
    6. Zoals de rechtbank eerder heeft geoordeeld is er in het algemeen zicht op uitzetting binnen een redelijk termijn naar Tunesië. Niet is gebleken dat dit in het geval van eiser anders is. De enkele omstandigheid dat de Tunesische autoriteiten nog niet hebben gereageerd op de lp-aanvraag, ondanks het versturen van rappels, is daarvoor onvoldoende. Verder handelt verweerder voldoende voortvarend door periodiek te rappelleren over de lp-aanvraag en door regelmatig vertrekgesprekken te houden met eiser. Daarbij geldt dat de Tunesische autoriteiten niet te kennen hebben gegeven dat zij in het geval van eiser geen lp zullen afgeven. Gelet op het voorgaande is niet gebleken dat uitzetting binnen een redelijk termijn ontbreekt. 
    
    7. Voor zover eiser aanvoert dat verweerder gehouden is alle communicatie met de Tunesische autoriteiten over te leggen, volgt de rechtbank hem daarin niet. De voorgangsrapportage biedt voldoende inzicht in de door verweerder verrichte handelingen. Eiser heeft geen concrete aanknopingspunten naar voren gebracht die aanleiding geven te twijfelen aan de juistheid of de volledigheid daarvan. Gelet hierop is niet duidelijk waarom sprake zou zijn van strijd met de effectieve rechtsbescherming, het bestuursrechtelijke bewijsrecht of het beginsel van equality of arms. Onder deze omstandigheden bestaat geen aanleiding voor nader onderzoek of voor het overleggen van aanvullende stukken door verweerder. 
    
    8. De rechtbank komt ambtshalve niet tot het oordeel dat het voortduren van de maatregel van bewaring tot het moment van het sluiten van het onderzoek op enig moment onrechtmatig was. 
    
    9. Het beroep is ongegrond. Daarom wordt ook het verzoek om schadevergoeding afgewezen.
    
    10. Voor een proceskostenveroordeling bestaat geen aanleiding.
    
    
  
  
    Beslissing
    
    
      De rechtbank:
    
    - verklaart het beroep ongegrond;
    - wijst het verzoek om schadevergoeding af.
    
    
    
      Deze uitspraak is gedaan op 4 maart 2026 door mr. E.F. Bethlehem, rechter, in aanwezigheid van mr. S. Mohandes, griffier en openbaar gemaakt door middel van publicatie op www.rechtspraak.nl. 
    
    
    
      De uitspraak is bekendgemaakt op:
    
    
    
      
      
        Rechtsmiddel
      
      Tegen deze uitspraak staat geen rechtsmiddel open.
      
    
    
  
  
     Vreemdelingenwet 2000.
  
  
     ECLI:NL:RBDHA:2025:25171.
  
  
     Laissez-passer.
  
  
     Verdrag tot bescherming van de rechten van de mens en de fundamentele vrijheden.