ECLI:NL:CRVB:1998:ZB7707, Centrale Raad van Beroep, 09-07-1998, 97/5818 AW
Centrale Raad van Beroep — Uitspraak 
Datum: 1998-07-09 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Bestuursrecht; Ambtenarenrecht

Samenvatting: Plaatsing in eigen functie (functievolger). Besluit weigering toekenning functie ontbeert toereikende motivering.

97/5818 AW
    
    
    U I T S P R A A K
    
    
    in het geding tussen:
    
    
      het College van burgemeester en wethouders van de gemeente Bergen
      op Zoom, appellant,
    
    
    en
    
    A., wonende te B., gedaagde.
    
    
    I. ONTSTAAN EN LOOP VAN HET GEDING
    
    
      Appellant heeft op daartoe bij beroepschrift aangevoerde gronden
      hoger beroep ingesteld tegen de door de Arrondissementsrechtbank
      te Breda op 9 juni 1997 onder de nrs. 97/1513 AW AN VV, 97/1781
      AW AN VV en 97/1783 AW gegeven uitspraak, waarnaar hierbij wordt
      verwezen.
    
    
    
      Met toepassing van artikel 8:81 van de Algemene wet bestuursrecht
      heeft de President van de Raad bij uitspraak van 8 augustus 1997,
      nrs. 97/6118 AW-VV en 97/6730 AW-VV, naar aanleiding van het
      daartoe strekkend verzoek van appellant de werking van de
      aangevallen uitspraak geregistreerd onder nummer 97/1783 AW
      geschorst en het verzoek van gedaagde appellant op te dragen hem
      met onmiddellijke ingang te werk te stellen in de functie van
      budgetbegeleider II afgewezen, zulks met een bepaling over
      griffierecht.
    
    
    
      Van de zijde van appellant zijn nog enige stukken aan de Raad
      gezonden.
    
    
    
      Het geding is behandeld ter zitting van 28 mei 1998, waar
      appellant zich heeft doen vertegenwoordigen door drs W. de
      Schipper en M. Stroop, beiden werkzaam bij de gemeente Bergen op
      Zoom, en waar gedaagde in persoon is verschenen, bijgestaan door
      mr R.G.A.M. Theunissen, advocaat te Eindhoven.
    
    
    
    II. MOTIVERING
    
    
      Onder verwijzing naar de aangevallen uitspraak en de uitspraak
      van de President van de Raad van 8 augustus 1997 voor een
      uitgebreidere weergave van de in dit geding van belang zijnde
      feiten volstaat de Raad thans met vermelding van het volgende:
    
    
    
      Gedaagde was bij de gemeente Bergen op Zoom werkzaam als
      budgetbegeleider bij de financiële unit Welzijn c.a. van de
      afdeling Financiën en Belastingen.
    
    
    
      In het kader van de plaatsing van het personeel van de gemeenten
      Bergen op Zoom en Halsteren bij de door de gemeentelijke
      herindeling per 1 januari 1997 gevormde nieuwe gemeente Bergen op
      Zoom is gedaagde bij besluit van 27 maart 1997 aangewezen als
      medewerker bureau comptabiliteit en bedrijfsadministratie bij het
      bureau Financiële administratie van de afdeling Financiën en
      Belastingen. Gedaagdes bezwaar tegen de in dat plaatsingsbesluit
      vervatte weigering hem overeenkomstig zijn eerste voorkeur te
      plaatsen in de nieuwe functie van budgetbegeleider II bij de
      financiële unit Welzijn van de afdeling Financiën en Belastingen
      is door appellant bij besluit van 4 juni 1997, in afwijking van
      het advies van de bezwarencommissie in ambtenarenzaken, ongegrond
      verklaard.
    
    
    
      Appellant is opgekomen tegen de uitspraak van de
      Arrondissementsrechtbank van 9 juni 1997 voor zover daarbij zijn
      besluit van 4 juni 1997 - onder gegrondverklaring van het
      daartegen ingestelde beroep - is vernietigd en hem is opgedragen
      een nieuw besluit te nemen. Hij heeft gevorderd die uitspraak te
      vernietigen dan wel in geval van bevestiging de rechtsgevolgen
      van het vernietigde besluit van 4 juni 1997 in stand te laten.
    
    
    De Raad overweegt het volgende:
    
    
      In het kader van de gemeentelijke herindeling per 1 januari 1997
      is plaatsing van ambtenaren in de nieuwe gemeente Bergen op Zoom
      geschied aan de hand van de door hen kenbaar gemaakte voorkeur
      voor functies en het begrip "functievolger". Van een
      functievolger is sprake wanneer uitgaande van de betrokken
      functiebeschrijvingen kan worden gezegd dat de functie waarop is
      gereflecteerd, grotendeels (meer dan 50%) overeenkomt met de
      voorheen vervulde functie. Een functievolger wordt zonder meer
      geplaatst in de functie waarop hij heeft gereflecteerd als hij de
      enige functievolger blijkt te zijn. Zijn er voor één functie meer
      functievolgers onder de reflectanten dan wordt op basis van
      objectieve criteria gekeken voor wie de functie het meest passend
      is.
    
    
    
      Appellants weigering gedaagde overeenkomstig diens eerste
      voorkeur te plaatsen in de functie van budgetbegeleider II berust
      op de overweging dat voor de functie van budgetbegeleider II drie
      reflectanten als functievolger zijn aangemerkt en dat de functie
      voor de heer C., voordien medewerker bureau Planning en
      Control bij het bureau Planning en Control van de afdeling
      Financiën en Belastingen, het meest passend is.
    
    
    
      De rechtbank heeft appellants besluit van 4 juni 1997 vanwege het
      ontbreken van een deugdelijke motivering niet in stand gelaten.
      Met gedaagde is zij van opvatting dat appellant ten onrechte
      ervan is uitgegaan dat C.  voor de functie van
      budgetbegeleider II als functievolger kon worden aangemerkt.
    
    
    
      In hoger beroep heeft appellant herhaald C. terecht als
      functievolger te hebben aangemerkt. Daarbij is opgemerkt dat de
      nieuwe functie van budgetbegeleider II in verband met de, met een
      beoogde decentralisatie samenhangende, verzwaring van de
      controlfunctie ten opzichte van de vroegere door gedaagde
      vervulde functie is gewijzigd en dat die functie om die reden van
      MBO-niveau naar HBO-niveau is gebracht. C. dient volgens
      appellant als functievolger te worden aangemerkt niet alleen
      gelet op de tot zijn vroegere functie van medewerker bureau
      Planning en Control behorende taak als budgetbegeleider van de
      financiële unit Archief, maar ook en met name gelet op het
      complementaire karakter van zijn werkzaamheden ten opzichte van
      de werkzaamheden van de vroegere budgetbegeleider.
    
    
    
      Gezien de hier als uitgangspunt te nemen functiebeschrijvingen
      heeft appellant ook de Raad niet kunnen overtuigen van de
      juistheid van zijn standpunt dat C. ten aanzien van de
      functie budgetbegeleider II als functievolger is te beschouwen.
      Evenmin als de rechtbank acht de Raad aangetoond of aannemelijk
      gemaakt dat meer dan 50% van de werkzaamheden die tot C.'s
      vroegere functie van medewerker bureau Control en Planning
      behoorde terugkeert in de functie budgetbegeleider II. Naast het
      tot de functie medewerker bureau Planning en Control behorende,
      5% van de werktijd van die functie in beslag nemende,
      taakonderdeel budgetbegeleider van de financiële unit Archief kan
      weliswaar worden gewezen op tot het taakonderdeel begroting, dat
      70% van de werktijd van die functie in beslag neemt, behorende
      werkzaamheden die een zekere overlap laten zien met werkzaamheden
      van de vroegere budgetbegeleider (wiens functie voor het
      overgrote gedeelte terugkomt in de functie budgetbegeleider II),
      maar de Raad is niet gebleken van een zodanige omvang van
      laatstbedoelde werkzaamheden dat op grond daarvan de conclusie
      gewettigd is dat meer dan de helft van de werkzaamheden van de
      medewerker bureau Planning en Control is terug te vinden in de
      functie budgetbegeleider II.
    
    
    
      De Raad komt dan ook evenals de rechtbank tot de conclusie dat
      C. ten onrechte als functievolger is aangemerkt en dat om die
      reden de gehandhaafde weigering om gedaagde de functie
      budgetbegeleider II toe te kennen een toereikende motivering
      ontbeert.
    
    
    
      Uit het voorgaande volgt dat de aangevallen uitspraak, voor zover
      aangevochten, reeds op die grond voor bevestiging in aanmerking
      komt.
    
    
    
      De Raad ziet onvoldoende grond om te voldoen aan het verzoek van
      appellant de rechtsgevolgen van het vernietigde besluit in stand
      te laten. Hij heeft daarbij met name laten wegen dat de
      vaststelling dat aan dat besluit een tot vernietiging leidend
      motiveringsgebrek kleeft niet alleen - anders dan appellant
      kennelijk meent - niet zonder meer met zich brengt dat C.
      zijn functie zou moeten worden ontnomen, maar ook dat zulks niet
      impliceert dat de aangevochten weigering niet alsnog van een wel
      toereikende motivering zou kunnen worden voorzien. Het ligt
      immers nu op de weg van appellant om, met inachtneming van de
      vaststelling dat C. ten onrechte als functievolger is
      gekwalificeerd, op basis van alle overige hier relevante gegevens
      opnieuw te bezien of gedaagde voor die door hem gewenste
      plaatsing in aanmerking had dienen te worden gebracht. Anders dan
      de rechtbank heeft aangegeven en van de zijde van gedaagde is
      gesteld, ziet de Raad in de omstandigheid dat degene die naast
      gedaagde en C. voor de functie budgetbegeleider II als
      functievolger is aangemerkt geen beroep heeft ingesteld tegen de
      in het besluit hem in een andere functie aan te wijzen vervatte
      weigering hem in de functie van budgetbegeleider II te plaatsen,
      voor appellant geen beletsel gelegen om ook de gegevens over die
      reflectant te betrekken in de beoordeling van de vraag of de
      functie budgetbegeleider II ten tijde hier van belang voor
      gedaagde al dan niet het meest passend was te achten. Voor een
      goed begrip tekent de Raad verder nog aan dat appellant bij
      evenbedoelde besluitvorming niet is gebonden aan de ten
      overvloede gegeven overwegingen van de rechtbank over de vraag of
      gedaagde al dan niet voldoet aan het voor de functie van
      budgetbegeleider II vereiste kennisniveau. De Raad laat daarbij
      overigens in het midden wat er zij van de relevantie en de
      juistheid van die overwegingen.
    
    
    
      Mede in aanmerking genomen dat nog niet vast staat dat de
      weigering gedaagde in de door hem gewenste functie te plaatsen
      niet - alsnog - in stand zal kunnen blijven, ziet de Raad geen
      aanleiding te voldoen aan het verzoek van gedaagde om toepassing
      te geven aan artikel 8:73 van de Algemene wet bestuursrecht.
    
    
    
      Gezien het hiervoor overwogene acht de Raad termen aanwezig om
      appellant te veroordelen tot vergoeding van een bedrag groot f
      710,-- aan kosten wegens aan gedaagde in  hoger beroep verleende
      rechtsbijstand.
    
    
    
      Een en ander overziende, komt de Raad tot de slotsom dat moet
      worden beslist als volgt:
    
    
    
    III. BESLISSING
    
    De Centrale Raad van Beroep,
    
    Recht doende:
    
    
      Bevestigt de aangevallen uitspraak, voor zover aangevochten, met
      uitzondering van de bepaling over het door gedaagde nieuw te
      nemen besluit;
      Bepaalt dat gedaagde een nieuw besluit op bezwaar neemt met
      inachtneming van hetgeen in deze uitspraak is overwogen;
      Veroordeelt appellant in de proceskosten van gedaagde tot een
      bedrag groot f 710,--, te betalen door de gemeente Bergen op
      Zoom;
      Bepaalt dat van de gemeente Bergen op Zoom een recht van f 630,-
      wordt geheven.
    
    
    
      Aldus gegeven door mr W. van den Brink als voorzitter en mr
      W.D.M. van Diepenbeek en mr T.L. de Vries als leden, in
      tegenwoordigheid van P.H. Schippers als griffier en uitgesproken
      in het openbaar op 9 juli 1998.
    
    
    
    (get.) W. van den Brink.
    
    
    (get.) P.H. Schippers.
    
    
      HD
      16.06
      Q