ECLI:NL:RBNHO:2025:11005, Rechtbank Noord-Holland, 24-09-2025, 11474639 \ CV EXPL  25-41
Rechtbank Noord-Holland — Uitspraak 
Datum: 2025-09-24 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Civiel recht; Verbintenissenrecht

Samenvatting: Ambtshalve toetsing. Eindvonnis na akte. Kantonrechter blijft bij voorlopig oordeel over oneerlijkheid rente- en incassokostenbedingen in de algemene voorwaarden van de eisende partij. Daarom wordend deze ambtshalve vernietigd. De gevorderde wettelijke rente en buitengerechtelijke incassokosten worden afgewezen.

RECHTBANK NOORD-HOLLAND
    Handel, Kanton en Insolventie
    locatie Haarlem
    
    
      Zaaknr./rolnr.: 11474639 \ CV EXPL  25-41
    
    
    
      Uitspraakdatum: 24 september 2025
    
    
    
      
        Verstekvonnis van de kantonrechter in de zaak van:
      
    
    
    
      
        Beli-Haarlem B.V. 
      
      te Alblasserdam
      de eisende partij
      gemachtigde: mr. drs. J.J.F.M. Konings
    
    
    
      tegen 
    
    
    
      
        
          [gedaagde] 
      
      te [plaats] 
      de gedaagde partij 
      niet verschenen 
    
    
  
  
    
      1De procedure 
    
    
      1.1.
      Bij tussenvonnis van 4 juni 2025 (hierna: het tussenvonnis) heeft de kantonrechter de eisende partij in de gelegenheid gesteld zich uit te laten over het voorlopige oordeel over een aantal bedingen in de algemene voorwaarden. Ter uitvoering van dat vonnis heeft de eisende partij een akte genomen. Op haar betoog wordt ingegaan bij de beoordeling.
      
    
  
  
    
      2De beoordeling
    
    
      
        Ambtshalve toetsing van de algemene voorwaarden
      
    
    
    
      2.1.
      Met betrekking tot het rentebeding stelt de eisende partij zich – samengevat – op het standpunt dat het beding voldoende duidelijk is geformuleerd omdat daaruit duidelijk blijkt dat in beginsel een maximumtarief van 1,5% geldt. Als de eisende partij een hoger tarief zou toepassen, kan een rechter in de procedure overgaan tot matiging daarvan. Daarnaast is het gehanteerde rentepercentage van 1,5 marktconform. Ten slotte vergoedt de rente eventuele financierings- en invorderingskosten. Zonder dit beding zou zij hogere basisprijzen moeten rekenen aan haar klanten, aldus de eisende partij.
      
    
    
      2.2.
      Het betoog van de eisende partij slaagt niet. Vast staat dat het rentebeding de eisende partij de mogelijkheid geeft om een rente van (in ieder geval) 1,5% per maand in rekening te brengen aan de consument. Dit zijn kosten die normaal gesproken niet ten laste van de consument behoren te komen. De consument is op grond van de wettelijke regeling namelijk uitsluitend wettelijke rente verschuldigd, die beduidend lager is dan deze bedongen rente. Ook is het bedongen rentepercentage hoger dan de destijds geldende wettelijke handelsrente. Daarom is sprake van een aanzienlijke verstoring van het evenwicht tussen de uit de overeenkomst voortvloeiende rechten en plichten van de partijen ten nadele van de consument. Dat een rente van 1,5% per maand gebruikelijk is bij consumentenkrediet of dat de rechter in een eventuele procedure de mogelijkheid heeft om de rente ambtshalve te matigen, maakt dit niet anders. Ook de omstandigheid dat de eisende partij kennelijk haar bedrijfsmodel op een dergelijke wijze heeft ingericht dat zij genoodzaakt is om haar prijzen te verhogen als zij geen gebruik kan maken van dit beding, maakt het beding niet eerlijk. Daarom ziet de kantonrechter geen aanleiding om terug te komen van het voorlopige oordeel over de oneerlijkheid van het rentebeding en zal dit beding ambtshalve worden vernietigd. Dit betekent dat de gevorderde wettelijke rente over de hoofdsom zal worden afgewezen.
      
    
    
      2.3.
      Met betrekking tot het incassokostenbeding heeft de eisende partij toegelicht dat het in het beding genoemde ‘incassokostentarief van de Nederlandse Orde van Advocaten’ in de praktijk één op één is afgestemd op de staffel uit het Besluit vergoeding voor buitengerechtelijke incassokosten. Aan de in het beding geboden mogelijkheid om (ook) hogere kosten in rekening te brengen komt tegenover consumenten geen zelfstandige werking toe omdat deze kosten worden gemaximeerd door de wet. De wettelijke regeling is (semi)-dwingendrechtelijk en daarom kan de eisende partij nooit meer innen dan het wettelijk maximum, ongeacht de tekst van het beding.
      
    
    
      2.4.
      Dit betoog slaagt evenmin. Vast staat namelijk dat de tekst van het beding de mogelijkheid biedt om hogere kosten aan consumenten in rekening te brengen dan wettelijk is toegestaan. Contractuele afwijking van dwingendrechtelijke bepalingen is, op grond van het arrest van de Hoge Raad van 10 februari 2023 onredelijk bezwarend in de zin van art. 6:233, aanhef en onder a, BW en daarmee oneerlijk in de zin van de Richtlijn. Daarom ziet de kantonrechter evenmin aanleiding om terug te komen van het voorlopige oordeel over de oneerlijkheid van het incassokostenbeding en zal dit beding eveneens ambtshalve worden vernietigd. Dit betekent dat de gevorderde buitengerechtelijke incassokosten zullen worden afgewezen.
      
      
        
          Wat is toewijsbaar?
        
      
      
    
    
      2.5.
      De gevorderde hoofdsom wordt toegewezen, omdat deze de kantonrechter niet onrechtmatig of ongegrond voorkomt. De gevorderde wettelijke rente en buitengerechtelijke incassokosten worden gelet op het voorgaande afgewezen. 
      
      
        
          Conclusie en proceskosten 
        
      
      
    
    
      2.6.
      De vordering wordt (grotendeels) toegewezen. 
      
    
    
      2.7.
      De gedaagde partij wordt (overwegend) in het ongelijk gesteld en zal daarom in de proceskosten worden veroordeeld. De kosten voor de genomen akte komen echter voor rekening van de eisende partij omdat het aan haarzelf te wijten was dat zij deze kosten moest maken.
      
      
      
      
      
    
  
  
    
      3De beslissing
    
    
      De kantonrechter:
    
    
    
      3.1.
      veroordeelt de gedaagde partij tot betaling aan de eisende partij van € 3.600,00;
    
    
      3.2.
      
        veroordeelt de gedaagde partij tot betaling van de proceskosten, die de kantonrechter aan de kant van de eisende partij tot en met vandaag vaststelt op:
        dagvaarding	€	 113,54;
        griffierecht	€	 514,00;
        salaris gemachtigde	€ 	238,00;
      
      
    
    
      3.3.
      verklaart de veroordeling(en) in dit vonnis uitvoerbaar bij voorraad;
    
    
      3.4.
      wijst de vordering voor het overige af.
      
      
        Dit vonnis is gewezen door mr. M.P.E. Oomens en op bovengenoemde datum in het openbaar uitgesproken in aanwezigheid van de griffier. 
      
      
      
        De griffier		De kantonrechter
      
      
    
  
  
     ECLI:NL:HR:2023:198, r.o. 3.8.4