ECLI:NL:CRVB:1997:ZB6949, Centrale Raad van Beroep, 24-06-1997, 96/5758 ABW
Centrale Raad van Beroep — Uitspraak 
Datum: 1997-06-24 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Bestuursrecht; Socialezekerheidsrecht

Samenvatting: Voltijds student Technische Universiteit geen werkloze werknemer in de zin van artikel 1 RWW.
        Geen verplichting om stukken geproduceerd voor het primaire besluit aan gemachtigde te zenden.

96/5758 ABW
    
    
    U I T S P R A A K
    
    
    in het geding tussen:
    
    A., wonende te B., appellant,
    
    en
    
    
      het College van burgemeester en wethouders van de gemeente Amsterdam,
      gedaagde.
    
    
    
    I. ONTSTAAN EN LOOP VAN HET GEDING
    
    
      Namens appellant is mr M.M.A. van Hoof, advocaat te Amsterdam, op bij
      aanvullend beroepschrift aangegeven gronden in hoger beroep gekomen van een
      door de Arrondissementsrechtbank te Amsterdam onder dagtekening 22 april 1996
      tussen partijen gewezen uitspraak, waarnaar hierbij wordt verwezen.
    
    
    Gedaagde heeft een verweerschrift ingediend.
    
    
      Het geding is behandeld ter zitting van de Raad op 13 mei 1997, waar appellant
      in persoon is verschenen, bijgestaan door mr Van Hoof, voornoemd, terwijl
      gedaagde zich heeft doen vertegenwoordigen door mr drs J.T. Schellekens,
      werkzaam bij de gemeente Amsterdam.
    
    
    
    II. MOTIVERING
    
    
      Met ingang van 1 januari 1996 is de Algemene Bijstandswet (ABW) ingetrokken en
      zijn de Algemene bijstandswet en de Invoeringswet herinrichting Algemene
      Bijstandswet in werking getreden. Het in dit geding aan de orde zijnde geschil
      wordt beoordeeld aan de hand van de ABW en de daarop berustende bepalingen,
      zoals die luidden ten tijde als hier van belang.
    
    
    
      Appellant, geboren in 1963, volgde sedert september 1991 als voltijds student
      de studie Civiele Techniek aan de Technische Universiteit Delft. Hij was
      laatstelijk tot 12 januari 1994 als docent wiskunde verbonden aan het
      X.college te B. met een aanstelling van 14,57 uur per week. Aansluitend
      ontving hij tot 12 juli 1994 een ontslaguitkering ingevolge het
      Rechtspositiebesluit onderwijspersoneel.
      Op 23 juni 1994 verzocht appellant gedaagde hem per 12 juli 1994 een
      bijstandsuitkering toe te kennen.
      Op een aanvullend inlichtingenformulier vermeldde hij zich voor "2 dagen in de
      week of meerdere avonden en weekeinde" als werkzoekende bij het Gewestelijk
      Arbeidsbureau te hebben ingeschreven.
      Bij besluit van 20 juli 1994 is namens gedaagde afwijzend op deze aanvraag
      beslist op de grond dat in het algemeen geen bijstand kan worden gegeven aan
      iemand die overdag - al dan niet voltijds - universitair of hoger
      beroepsonderwijs volgt.
      Bij besluit van 16 december 1994 heeft gedaagde, na gemaakt bezwaar, dit
      besluit gehandhaafd op grond van de volgende overwegingen:
       "Volgens vaste jurisprudentie worden de kosten van een studie die is
        aangevangen boven de leerplichtige leeftijd, de kosten van
        levensonderhoud daaronder begrepen, niet beschouwd als noodzakelijk in
        de zin van de ABW, zodat daarvoor geen bijstand kan worden verleend.
        Bijstandsverlening zou neerkomen op een verkapte vorm van
        studiefinanciering hetgeen een doorkruising zou betekenen van het door
        Ministerie van Onderwijs, Wetenschappen en Cultuur gevolgde beleid.
        Ingevolge het bepaalde in artikel 1 sub a van de RWW wordt onder
        werkloze werknemer verstaan de persoon van 18 tot 65 jaar die voor de
        voorziening in het betaan is aangewezen op arbeid in dienstbetrekking en
        aan wie voorwaarden worden gesteld welke strekken tot inschakeling in de
        arbeid. Gelet op het bepaalde in artikel 12 lid 4 van de RWW is
        bijstandsverlening ingevolge de RWW onverenigbaar met het volgen van een
        universitaire dagstudie.
        U dient in hoofdzaak aangemerkt te worden als student, gelet op uw
        intentie uw studie af te ronden, zodat u niet behoort tot de
        personenkring van de RWW en aldus niet in aanmerking kan komen voor bij-
        standsverlening op grond van de RWW. De omstandigheid dat u zich niet
        beschikbaar stelt voor de arbeidsmarkt doet hier niet aan af.
        Bijstandsverlening op grond van de ABW zelf is evenmin onmogelijk. In
        het Scholingsbesluit bijstandsgerechtigden van 26 september 1991 is
        bepaald dat bijstandsverlening in alle gevallen beëindigd wordt met
        ingang van het tijdstip waarop een bijstandsgerechtigde scholing of een
        opleiding aanvangt in het hoger beroeps- of wetenschappelijk onderwijs,
        deeltijds of voltijds, tenzij deze scholing of opleiding noodzakelijk
        wordt geacht voor de inschakeling in de arbeid. In het algemeen is in
        een dergelijke situatie reeds een zodanig opleidingsniveau aanwezig, dat
        daarmee in principe redelijke arbeidsmarktmogelijkheden bestaan. Een
        uitzondering is alleen mogelijk in die gevallen waarin er sprake is van
        een opleiding op tertiair niveau in de vorm van een specifiek op
        werklozen gericht project, dat beroepsgericht is en aansluit bij de
        arbeidsmarktbehoefte, ook wat het volume betreft. In verband daarmee
        moet het gaan om scholing van beperkte duur, dat wil zeggen nooit langer
        dan twee jaar. De door u gevolgde studie voldoet niet aan deze criteria
        aangezien het een reguliere universitaire studie betreft in de vorm van dagonderwijs.
        Binnen de thans geldende wettelijke kaders zien wij geen mogelijkheid om
        tot een ander oordeel te komen; persoonlijke omstandigheden kunnen op
        dit punt niet leiden tot bijstandsverlening in afwijking van de algemene
        regel dat bijstand onverenigbaar is met een dagopleiding op tertiair
        niveau. De door u aangevoerde argumenten kunnen derhalve geen aanleiding
        vormen om alsnog tot bijstandsverlening over te gaan.".
    
    
    
      De rechtbank heeft het tegen het besluit van 16 december 1994 ingestelde
      beroep ongegrond verklaard.
    
    
    
      Hetgeen van de zijde van appellant in hoger beroep is aangevoerd geeft de Raad
      geen aanleiding de aangevallen uitspraak voor onjuist te houden. In aansluiting
      op de overwegingen van de rechtbank overweegt de Raad nog het volgende.
    
    
    
      Uit de ter beschikking staande gegevens kan naar het oordeel van de Raad niet
      worden afgeleid dat appellant ten tijde als hier van belang behoorde tot de
      personenkring van de Rijksgroepsregeling werkloze werknemers (RWW), zoals
      omschreven in artikel 1, aanhef en onder a, van de RWW. Gelet op de
      inschrijving van appellant als voltijds universitair student, diens uit de
      gedingstukken naar voren komende intentie de door hem aangevangen dagstudie af
      te maken en voorts in aanmerking nemend dat hij ook daarop gerichte
      studieactiviteiten ontplooide, staat voor de Raad vast dat appellant niet als
      een werkloze werknemer kon worden aangemerkt en dus geen recht had op een
      uitkering ingevolge de RWW.
    
    
    
      In de hier gegeven omstandigheden bestond voor appellant evenmin recht op een
      ABW-uitkering. Uit het bepaalde in artikel 3, eerste lid, van het
      Scholingsbesluit bijstandsgerechtigden (Stb. 1991, 491) volgt immers dat het
      volgen van een scholing of een opleiding in deeltijd- of volledig hoger
      beroeps- of wetenschappelijk dagonderwijs niet te verenigen is met
      bijstandsverlening, tenzij deze scholing of opleiding noodzakelijk wordt
      geacht voor de inschakeling in de arbeid. In de beschikking noodzakelijke
      scholing ABW 1991 (Stcrt. 1991, 193, hierna: de beschikking) is uitgewerkt in
      welke gevallen het volgen van hoger beroeps- en wetenschappelijk onderwijs
      noodzakelijk kan worden geacht voor de inschakeling in de arbeid als bedoeld
      in evengenoemd artikellid.
      Als vaststaand kan worden aangenomen dat de opleiding die appellant volgt niet
      aan de in artikel 1 van die beschikking gestelde voorwaarden voldoet. Zoals de
      Raad eerder heeft beslist in zijn uitspraak van 10 september 1996,
      gepubliceerd in JABW 1996/227, is er dan geen plaats meer voor een toetsing
      van de omstandigheden en mogelijkheden van appellant met toepassing van
      artikel 1, tweede lid, van de ABW, zoals namens appellant is bepleit. Gedaagde
      en de rechtbank hebben terecht onderkend dat het Scholingsbesluit en de
      beschikking een sluitend karakter hebben.
    
    
    
      De opnieuw in hoger beroep opgeworpen grief met betrekking tot de gestelde
      schending door gedaagde van het bepaalde in artikel 6:17 van de Awb treft
      evenmin doel. In de Awb is een afzonderlijke regeling neergelegd voor de
      toezending van stukken in de fase van bezwaar, die afwijkt van die voor de
      toezending van stukken in de fase van beroep bij de rechtbank. In
      eerstgenoemde fase is het bestuursorgaan verplicht in ieder geval de
      vertegenwoordiger van degene die bezwaar maakt de voor de belanghebbende
      bestemde berichten te doen toekomen die na de aanvang van de bezwaarprocedure
      worden verzonden. Daarnaast bestaat er voor belanghebbenden - behoudens
      voorzover geheimhouding om gewichtige redenen is geboden - de mogelijkheid van
      inzage van alle op de zaak betrekking hebbende stukken. Ten slotte is er de
      mogelijkheid tot het verkrijgen van afschriften daarvan tegen vergoeding van
      ten hoogste de kosten.
      Gelet op dit in de hoofdstukken 6 en 7 van de Awb neergelegde stelsel, kan
      naar het oordeel van de Raad niet worden aangenomen dat in artikel 6:17 van de
      Awb de verplichting voor het bestuursorgaan besloten ligt om in de bezwaarfase
      ook die stukken aan de vertegenwoordiger van de belanghebbende toe te zenden,
      die zijn geproduceerd in de fase tussen de aanvraag en het primaire besluit.
    
    
    De aangevallen uitspraak komt derhalve voor bevestiging in aanmerking.
    
    
      De Raad acht geen termen aanwezig om toepassing te geven aan het bepaalde in
      artikel 8:75 van de Awb.
    
    
    
    III. BESLISSING
    
    De Centrale Raad van Beroep,
    
    Recht doende:
    
    Bevestigt de aangevallen uitspraak.
    
    
      Aldus gegeven door mr G.A.J. van den Hurk als voorzitter en mr H. Bekker en mr
      Ch.J.G. Olde Kalter als leden, in tegenwoordigheid van M.M. Hoogendam als
      griffier en uitgesproken in het openbaar op 24 juni 1997.
    
    
                                   (get.) G.A.J. van den Hurk.
    
                                   (get.) M.M. Hoogendam.
    
    
      AS
      126