ECLI:NL:RBAMS:2025:10357, Rechtbank Amsterdam, 26-11-2025, C/13/753717 / HA ZA 24-746
Rechtbank Amsterdam — Uitspraak 
Datum: 2025-11-26 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Civiel recht; Verbintenissenrecht

Samenvatting: Vordering ex artikel 843a Rv. Gedaagden hebben tijdens procedure aan vordering voldaan. Discussie over proceskosten. Eiseres vordert veroordeling van gedaagden in de proceskosten, omdat procedure onnodig was. Compensatie proceskosten wegens familieband.

RECHTBANK Amsterdam
    
    
      Civiel recht 
    
    
    
      Zaaknummer: C/13/753717 / HA ZA 24-746
    
    
    
      
        Vonnis van 26 november 2025
      
    
    
    
      in de zaak van
    
    
    
      
        
          [eiseres]
        , 
      wonend in [woonplaats 1] ,
      eisende partij,
      hierna te noemen: [eiseres] ,
      advocaat: mr. B.J. den Hartog,
    
    
    
      tegen
    
    
  
  
    
      1 [gedaagde 1] , 
    
      wonend in [woonplaats 1] ,2. [gedaagde 2], 
      wonend in [woonplaats 2] ,3. [gedaagde 3], 
      wonend in [woonplaats 2] ,4. [gedaagde 4], 
      wonend in [woonplaats 1] ,5. [gedaagde 5], 
      wonend in [woonplaats 3] ,
      gedaagde partijen,
      hierna samen te noemen: gedaagden,
      advocaat: mr. J.H.M. de Boer.
    
    
    
  
  
    
      1De procedure
    
    
      1.1.
      Het verloop van de procedure blijkt uit:
      - de dagvaarding van 4 juli 2024 met producties;
      - de conclusie van antwoord met producties;
      - het tussenvonnis van 7 mei 2025;- de conclusie van repliek; - de conclusie van dupliek met producties;
      - de e-mail van de rechtbank aan partijen van 6 oktober 2025; en
      - de e-mail van de advocaat van [eiseres] van 10 oktober 2025.
      
    
  
  
    
      2De feiten
    
    
      2.1.
      
        [eiseres] en gedaagden 1 tot en met 4 zijn of waren vennoten in de vennootschap onder firma [naam vof] (de VOF). Gedaagde 5 is de boekhouder van de VOF. 
      
    
    
      2.2.
      
        [eiseres] en gedaagde 1 zijn tot 9 november 2022 getrouwd geweest. 
      
    
    
      2.3.
      
        [eiseres] heeft gedaagden in mei 2024 verzocht om de jaarstukken van de VOF over de jaren 2022 tot en met 2023 te verstrekken. Aan dit verzoek is niet voldaan.
      
    
  
  
    
      3Het geschil 
    
    
      3.1.
      
        [eiseres] heeft bij dagvaarding, samengevat, op de voet van artikel 843a Wetboek van Burgerlijke Rechtsvordering (Rv) gevorderd dat de rechtbank gedaagden veroordeelt tot verstrekking van de jaarstukken, belastingaangiften inkomstenbelasting en omzetbelasting inzake de VOF over de boekjaren 2019 tot en met 2023 en de eerste helft van 2024, een en ander onder verbeurte van een dwangsom, en met veroordeling van gedaagden in de proceskosten. 
      
    
    
      3.2.
      Gedaagden hebben de opgevraagde stukken over de boekjaren 2019 tot en met 2023 vervolgens aan [eiseres] verstrekt en in hun conclusie van antwoord toegezegd dat zij de stukken over de eerste helft van 2024 ook zullen verstrekken zodra deze gereed zijn. 
      
    
    
      3.3.
      
        [eiseres] heeft haar eis bij conclusie van repliek verminderd in die zin dat zij alleen nog verstrekking van de stukken over de eerste helft van 2024 vordert. 
      
    
    
      3.4.
      Gedaagden hebben deze stukken daarna ook verstrekt. 
      
    
    
      3.5.
      De advocaat van [eiseres] heeft de rechtbank op 10 oktober 2025 bericht dat gedaagden weliswaar volledig aan de inzagevordering hebben voldaan, maar [eiseres] niet bereid is om af te zien van de gevorderde proceskostenveroordeling. [eiseres] legt hieraan ten grondslag dat gedaagden deze procedure volgens haar onnodig hebben veroorzaakt. Gedaagden waren namelijk pas bereid de opgevraagde stukken te verstrekken nadat zij hen had gedagvaard. Volgens [eiseres] heeft alleen gedaagde 5 (de boekhouder) voorafgaand aan de dagvaarding gereageerd op haar verzoeken. [eiseres] zegt verder dat gedaagde 1 evenmin antwoord geeft op vragen in het kader van hun echtscheiding. 
      
    
    
      3.6.
      Gedaagden voeren aan dat [eiseres] in haar vorderingen niet-ontvankelijk moet worden verklaard ten aanzien van gedaagden 4 en 5, omdat gedaagde 4 op het moment van dagvaarding geen vennoot meer was en gedaagde 5 dat überhaupt nooit is geweest. 
      
    
    
      3.7.
      Gedaagden voeren inhoudelijk aan dat de gevraagde stukken inmiddels zijn verstrekt, zodat [eiseres] geen belang meer bij haar vorderingen heeft. Over de proceskosten zeggen gedaagden dat [eiseres] deze procedure onnodig aanhangig heeft gemaakt, omdat zij ook bereid waren geweest om de stukken vrijwillig te verstrekken. Gedaagden zeggen dat zij erover hebben nagedacht om te vorderen [eiseres] in de proceskosten te veroordelen, maar hiervan hebben afgezien, omdat zij vinden dat de nadruk ligt op een familierechtelijke kwestie en compensatie van proceskosten daarom passender is.   
      
    
    
      3.8.
      Op de stellingen van partijen wordt hierna, voor zover nodig, nader ingegaan.
      
      
    
  
  
    
      4De beoordeling
    
    
      4.1.
      Om te beginnen moet worden beoordeeld of [eiseres] ontvankelijk is in haar vordering tegen gedaagden 4 en 5. Anders dan gedaagden stellen, leidt het gegeven dat gedaagden 4 en 5 op de datum van dagvaarding geen vennoten van de VOF waren niet tot niet-ontvankelijkheid van de vordering van [eiseres] tegen hen. De wet stelt een dergelijk vereiste namelijk niet aan een vordering op grond van artikel 843a Rv. 
      
    
    
      4.2.
      Hoewel de advocaat van [eiseres] per e-mail van 10 oktober 2025 heeft bevestigd dat gedaagden volledig aan de inzagevordering hebben voldaan, heeft [eiseres] deze vordering daarna niet ingetrokken. Deze vordering wordt daarom afgewezen wegens gebrek aan belang. 
      
    
    
      4.3.
      Wat resteert is een beslissing over de proceskosten. De wet bepaalt dat de partij die bij vonnis in het ongelijk wordt gesteld in de proceskosten wordt veroordeeld. Van dit uitgangspunt kan worden afgeweken door de proceskosten te compenseren tussen echtgenoten. Ook kunnen nodeloos aangewende of veroorzaakte kosten voor rekening worden gelaten van de partij die deze heeft aangewend of veroorzaakt.
      
    
    
      4.4.
      Gelet op de relatie tussen [eiseres] en gedaagde 1 en het mogelijke effect van een proceskostenveroordeling op hun echtscheiding, zullen de proceskosten tussen partijen worden gecompenseerd, in die zin dat iedere partij de eigen kosten draagt. 
      
    
    
      4.5.
      Het standpunt van [eiseres] dat gedaagden deze procedure nodeloos hebben veroorzaakt en daarom dienen te worden veroordeeld in de proceskosten, wordt niet gevolgd, omdat niet kan worden gezegd dat (alle) gedaagden verplicht waren de gevorderde stukken aan [eiseres] te verstrekken. Dit kan niet worden afgeleid uit het enkele feit dat gedaagden de gevorderde stukken uiteindelijk, na aanvang van deze procedure, vrijwillig aan [eiseres] hebben verstrekt. 
      
    
  
  
    
      5De beslissing
    
    
      De rechtbank
    
    
    
      5.1.
      wijst de vorderingen van [eiseres] af,
      
    
    
      5.2.
      compenseert de kosten van de procedure tussen partijen, in die zin dat iedere partij de eigen kosten draagt.
      
      
      
        Dit vonnis is gewezen door mr. R.A. Dudok van Heel, rechter, bijgestaan door mr. W.B. Fonville, en in het openbaar uitgesproken op 26 november 2025.
      
    
  
  
     Artikel 237 lid 1 Rv.