ECLI:NL:RBAMS:2025:10835, Rechtbank Amsterdam, 24-12-2025, 13/204143-25 (zaak A), 13/204466-25 (zaak B)
Rechtbank Amsterdam — Uitspraak 
Datum: 2025-12-24 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Strafrecht; Materieel strafrecht

Samenvatting: De rechtbank acht bewezen dat verdachte zich schuldig heeft gemaakt aan een mishandeling, wederspannigheid, diefstal en een bedreiging en veroordeelt hem tot een gevangenisstraf van drie maanden.

vonnis
    RECHTBANK AMSTERDAM
    
    
    
    
      Afdeling Publiekrecht
    
    
    
      Teams Strafrecht
    
    
    
      Parketnummers: 13/204143-25 (zaak A), 13/204466-25 (zaak B) (ter terechtzitting gevoegd) Parketnummers vorderingen tenuitvoerlegging: 13/048928-25, 13/104331-24, 13/207659-21
    
    
    
      Datum uitspraak: 24 december 2025
    
    
    
    
      Verkort vonnis van de rechtbank Amsterdam, meervoudige kamer voor de behandeling van strafzaken, in de zaak tegen:
    
    
    
      
        
          [verdachte],
      
      geboren te [geboorteplaats] op [geboortedag] 2004,
      inschrijvingsadres in de Basisregistratie Personen:
      
        [adres 1].
    
    
  
  
    
      1Het onderzoek ter terechtzitting
    
    
      Dit verkort vonnis is op tegenspraak gewezen naar aanleiding van het onderzoek op de openbare terechtzitting van 24 december 2025.
    
    
    
      De rechtbank heeft de zaken, die bij afzonderlijke dagvaardingen onder de bovenvermelde parketnummers zijn aangebracht, gevoegd. Deze zaken worden zoals hierboven weergegeven als respectievelijk zaak A en zaak B aangeduid.
    
    
    
      De rechtbank heeft kennisgenomen van de vordering van de officier van justitie, mr. M.S. Gerritsen, en van wat verdachte en zijn raadsvrouw, mr. J.P.W. Temminck Tuinstra, naar voren hebben gebracht.
    
    
    
      De rechtbank heeft eveneens kennisgenomen van het verzoek tot schadevergoeding van de benadeelde partij, [benadeelde partij], en van hetgeen in dat kader door [medewerker Slachtofferhulp] van Slachtofferhulp Nederland naar voren is gebracht.
    
    
  
  
    
      2Tenlastelegging
    
    
      Aan verdachte is – kort gezegd – ten laste gelegd dat hij zich, steeds in Amsterdam, heeft schuldig gemaakt aan:
    
    
    
      
        zaak A 
      
    
    
      
        mishandeling van [benadeelde partij] op 5 juli 2025, terwijl deze mishandeling zwaar lichamelijk letsel ten gevolge heeft gehad;
      
      
        wederspannigheid op 5 juli 2025;
      
    
    
    
      
        zaak B
      
    
    
      
        winkeldiefstal op 2 juli 2025;
      
      
        bedreiging met enig misdrijf tegen het leven gericht op 2 juli 2025, geuit tegen [slachtoffer 1] en [slachtoffer 2].
      
    
    
    
      De volledige tenlastelegging is opgenomen in een bijlage die aan dit vonnis is gehecht en geldt als hier ingevoegd. 
    
    
  
  
    
      3Waardering van het bewijs
    
    
      
        Standpunt van de officier van justitie
      
      De officier van justitie heeft gerekwireerd tot bewezenverklaring van alle aan verdachte ten laste gelegde feiten. Ten aanzien van zaak A, feit 1 heeft de officier van justitie zich op het standpunt gesteld dat het letsel niet aangemerkt kan worden als zwaar lichamelijk letsel. Ze heeft verzocht om verdachte op dit punt partieel vrij te spreken.
    
    
    
      
        Verklaring verdachte en standpunt van de raadsvrouw
      
      Verdachte zelf heeft de aan hem ten laste gelegde feiten niet ontkend. Ter zitting heeft hij verklaard zich het ten laste gelegde niet te kunnen herinneren als gevolg van middelengebruik. 
    
    
    
      De raadsvrouw heeft, net als de officier van justitie, bepleit dat er voor wat betreft zaak A, feit 1 geen sprake is van zwaar lichamelijk letsel. Voor het overige heeft zij geen bewijsverweren gevoerd.
    
    
    
      
        Oordeel van de rechtbank
      
      Gelet op de ingenomen standpunten en omdat de rechtbank met de officier van justitie en de raadsvrouw van oordeel is dat de lat voor zwaar lichamelijk letsel bij zaak A, feit 1 niet is gehaald, kan de rechtbank over de bewezenverklaring kort zijn. Verdachte heeft zich schuldig gemaakt aan mishandeling, wederspannigheid, diefstal en bedreiging. De rechtbank grondt haar beslissing dat verdachte deze feiten heeft begaan op de feiten en omstandigheden die in de bewijsmiddelen zijn vervat. Indien tegen dit verkort vonnis hoger beroep wordt ingesteld, worden de door de rechtbank gebruikte bewijsmiddelen die redengevend zijn voor de bewezenverklaring opgenomen in een aanvulling op het verkort vonnis. Deze aanvulling wordt dan aan het verkort vonnis gehecht.
    
    
  
  
    
      4Bewezenverklaring
    
    
      De rechtbank acht bewezen dat verdachte:
    
    
    
      
        zaak A
      
      1
      omstreeks 5 juli 2025 te Amsterdam [benadeelde partij] heeft mishandeld, door die [benadeelde partij] in het gezicht te stompen;
    
    
    
      2
      op 5 juli 2025 te Amsterdam zich met geweld en bedreiging met geweld heeft verzet tegen ambtenaren [slachtoffer 3], [slachtoffer 4] en [slachtoffer 5], werkzaam als aspirant of hoofdagent in de rechtmatige uitoefening van hun bediening, te weten ter begeleiding naar het cellencomplex door
    
    - die [slachtoffer 5] de woorden toe te voegen "Over vijf jaar ga ik jou zien, ik heb een vuurwapen, wacht maar tot je zo gaat zien wat ik kanker hard ga trappen" en
    - die [slachtoffer 4] de woorden toe te voegen "Als je me niet binnen drie seconden loslaat, ga ik je collega kanker hard in zijn gezicht trappen" en
    - trappende bewegingen te maken richting die [slachtoffer 5] en
    - zijn hoofd, benen en lichaam los proberen te trekken en
    - niet uit de bus te komen en zijn handen tussen de zit- en rugleuning van de stoel te stoppen waarbij hij zijn armen aanspanden;
    
    
      
        zaak B
      
      1
      op 2 juli 2025 te Amsterdam een flesje water en een blikje alcoholhoudende drank, die aan Albert Heijn To Go (filiaal: [adres 2]) toebehoorden, heeft weggenomen met het oogmerk om het zich wederrechtelijk toe te eigenen;
    
    
    
      2
      op 2 juli 2025 te Amsterdam [slachtoffer 1] en [slachtoffer 2] heeft bedreigd met enig misdrijf tegen het leven gericht, door die [slachtoffer 1] en [slachtoffer 2] dreigend de woorden toe te voegen: "I have a knife, I will kill you. Do you want to die now, or later?" en/of "I got a big knife, I am going to cut your throat!" en/of "I am going to kill you, I am going to cut your throat. If I'm not going to kill you today than I will kill you tomorrow", althans woorden van gelijke dreigende aard of strekking.
    
    
    
      Voor zover in de tenlastelegging taal- en/of schrijffouten voorkomen, zijn deze verbeterd. Verdachte is hierdoor niet in de verdediging geschaad.
    
    
  
  
    
      5De strafbaarheid van de feiten
    
    
      De bewezen geachte feiten zijn volgens de wet strafbaar. Het bestaan van een rechtvaardigingsgrond is niet aannemelijk geworden.
    
    
  
  
    
      6De strafbaarheid van verdachte
    
    
      Er is geen omstandigheid aannemelijk geworden die de strafbaarheid van verdachte uitsluit. Verdachte is dan ook strafbaar.
    
    
  
  
    
      7Motivering van de straf
    
    
      
        Standpunt van de officier van justitie
      
      De officier van justitie heeft gevorderd dat verdachte ter zake van de door haar bewezen geachte feiten zal worden veroordeeld tot een gevangenisstraf van zeven maanden, met aftrek van voorarrest en waarvan twee maanden voorwaardelijk met een proeftijd van drie jaren. Aan de proeftijd vraagt de officier van justitie de bijzondere voorwaarden te verbinden zoals die geadviseerd zijn door de reclassering in haar rapport van 24 november 2025. De bijzondere voorwaarden heeft de officier van justitie gevraagd dadelijk uitvoerbaar te verklaren.
    
    
    
    
    
      
        Standpunt van de raadsvrouw
      
      De raadsvrouw heeft de rechtbank verzocht om aan verdachte een gevangenisstraf van maximaal twee maanden dan wel gelijk aan zijn voorarrest op te leggen. Daarnaast heeft ze de rechtbank verzocht om aan verdachte een voorwaardelijke taakstraf op te leggen met daaraan verbonden de door de reclassering in haar rapport van 24 november 2025 geadviseerde voorwaarden.
    
    
    
      
        Oordeel van de rechtbank
      
      De hierna te noemen strafoplegging is in overeenstemming met de ernst van het bewezen geachte, de omstandigheden waaronder dit is begaan en de persoon van verdachte, zoals van een en ander ter terechtzitting is gebleken.
    
    
    
      De rechtbank heeft bij de keuze tot het opleggen van een vrijheidsbenemende straf en bij de vaststelling van de duur daarvan in het bijzonder de ernst van de feiten laten meewegen. Verdachte heeft zich in korte tijd schuldig gemaakt aan ernstige en vervelende feiten. De door hem gepleegde winkeldiefstal levert veel overlast op voor niet alleen winkelpersoneel en de politie, maar ook voor de samenleving in zijn geheel. Verdachte heeft het bovendien niet bij enkel de winkeldiefstal gelaten, maar heeft twee medewerkers van Albert Heijn met de dood bedreigd toen zij hem aanspraken op zijn daad. Een aantal dagen later heeft verdachte [benadeelde partij] uit het niets in zijn gezicht gestompt. Met dit zinloze geweld heeft hij [benadeelde partij] aanzienlijk letsel aan met name zijn gebit toegebracht. Na zijn aanhouding, kort na deze mishandeling, heeft verdachte zijn gewelddadige gedrag voortgezet door zich te verzetten tegen de verbalisanten die hem overbrachten naar het cellencomplex. Dat verdachte naar eigen zeggen tot al deze gedragingen is gekomen als gevolg van middelengebruik is weliswaar een verklaring, maar geen excuus.
    
    
    
      Verdachte is, ondanks zijn jonge leeftijd, al veelvuldig met politie en justitie in aanraking gekomen. Er is sprake van recidive, nu verdachte zich vaker schuldig heeft gemaakt aan feiten soortgelijk aan de in de onderhavige zaak voorliggende feiten. In het kader van de onderhavige strafzaak is verdachte onderzocht door een psycholoog, hetgeen geresulteerd heeft in een Pro Justitia-rapport van 16 oktober 2025. Door de psycholoog is vastgesteld dat verdachte zwakbegaafd is en dat hij lijdt aan een aandachtsdeficiëntie/hyperactiviteitstoornis (ADHD) en een andere gespecificeerde persoonlijkheidsstoornis met antisociale, borderline en narcistische trekken. Daarnaast lijdt hij aan een stoornis in het gebruik van opioïden, cannabis en in het gebruik van een hypnoticum of anxiolyticum. De gedragskeuzes en gedragingen van verdachte werden door zijn stoornissen beïnvloed. De psycholoog adviseert de feiten in verminderde mate aan verdachte toe te rekenen. De rechtbank neemt de conclusies van de psycholoog over, net als de officier van justitie en de raadsvrouw, en maakt die tot de hare. 
    
    
    
      Het recidiverisico wordt door de psycholoog ingeschat als matig tot hoog en door de reclassering in het rapport van 24 november 2025 als gemiddeld en als hoog. Zijn beperkte handelingsvaardigheden afwegende tegen zijn justitiële voorgeschiedenis, eerder mislukte strafrechtelijke interventies en zijn antisociale persoonlijkheidstrekken en omdat een pedagogische aanpak ook niet noodzakelijk is, concludeert de psycholoog dat toepassing van het jeugdstrafrecht onvoldoende te onderbouwen is. De reclassering sluit zich hierbij aan en adviseert het volwassenenstrafrecht toe te passen. De rechtbank volgt dit advies. Zowel de psycholoog als de reclassering adviseren om aan verdachte een pakket aan bijzondere voorwaarden verbonden aan een voorwaardelijk strafdeel op te leggen. In het kader van de schorsing van de voorlopige hechtenis van verdachte op 15 december 2025 zijn deze voorwaarden reeds aan hem opgelegd. Veel van deze voorwaarden zijn inmiddels opgestart. De rechtbank is het met de officier van justitie en de raadsvrouw eens dat verdachte baat heeft bij de begeleiding en behandeling die hem vanwege de geadviseerde bijzondere voorwaarden geboden wordt en dat de inmiddels gestarte uitvoering daarvan ononderbroken door moet gaan.
    
    
    
      De rechtbank volgt de officier van justitie niet in haar eis. Verdachte heeft tot aan de schorsing van zijn voorlopige hechtenis op 15 december 2025 in totaal 164 dagen vastgezeten, dat is bijna 5,5 maanden. Een straf langer dan het voorarrest is voor de bewezenverklaarde feiten, mede gelet op de verminderde toerekeningsvatbaarheid van verdachte, niet te rechtvaardigen. Alles afwegende legt de rechtbank aan verdachte een gevangenisstraf van 3 maanden op, met aftrek van voorarrest. Voor een voorwaardelijk deel is hier, opnieuw gelet op de duur van het voorarrest, geen ruimte meer.
    
    
    
      Om de geadviseerde en reeds opgestarte bijzondere voorwaarden toch aan verdachte op te kunnen leggen wijzigt de rechtbank de voorwaarden in de zaak met parketnummer 13/048928-25, één van de zaken waarin een vordering tot tenuitvoerlegging voorligt. Ook verlengt de rechtbank de proeftijd in deze zaak met één jaar. Deze beslissing wordt verderop in dit vonnis nader toegelicht.
    
    
  
  
    
      8Ten aanzien van de benadeelde partij en de schadevergoedingsmaatregel
    
    
      
        Het verzoek tot schadevergoeding
      
      De benadeelde partij, [benadeelde partij], vordert € 1.437,94 aan vergoeding van materiële schade. Deze materiële schade bestaat voor € 437,94 uit reeds gemaakte tandartskosten en voor € 1.000,00 uit toekomstige tandartskosten. De benadeelde partij heeft verzocht om hem in deze laatste post niet-ontvankelijk te verklaren. Deze post is bedoeld om eventueel nog te maken kosten in een eventueel hoger beroep nader te kunnen onderbouwen. De benadeelde partij vordert voorts € 650,00 aan vergoeding van immateriële schade. Het totaal toe te wijzen verzoekt hij te vermeerderen met de wettelijke rente. De benadeelde partij heeft ook verzocht om oplegging van de schadevergoedingsmaatregel.
    
    
    
      
        Standpunt van de officier van justitie
      
      De officier van justitie heeft zich op het standpunt gesteld dat het verzoek tot schadevergoeding kan worden toegewezen. 
    
    
    
      
        Standpunt van de raadsvrouw
      
      De raadsvrouw heeft verweer gevoerd ten aanzien van zowel de materiële als de immateriële schade. Ten aanzien van de materiële schade heeft zij naar voren gebracht dat een deel van de kosten, te weten € 250,00, blijkens de ingediende stukken door de zorgverzekeraar van de benadeelde partij kan worden vergoed. Zij verzoekt dit bedrag in mindering te brengen op het toe te wijzen bedrag aan materiële schade. Ten aanzien van de immateriële schade heeft de raadsvrouw verweer gevoerd ten aanzien van de hoogte van dat bedrag. Zij verzoekt het toe te wijzen bedrag aan immateriële schade te matigen tot een bedrag van € 300,00.
    
    
    
    
    
      
        Oordeel van de rechtbank
      
      Vast staat dat aan de benadeelde partij door het in zaak A onder 1 bewezenverklaarde rechtstreeks materiële en immateriële schade is toegebracht. De grondslag van de vordering is in zoverre niet betwist. 
    
    
    
      De rechtbank acht het totaal gevorderde bedrag aan materiële schade, met uitzondering van de € 1.000,00 aan toekomstige kosten, toewijsbaar. De schade is onderbouwd met stukken. Uit de toelichting namens de benadeelde partij ter zitting is gebleken dat de benadeelde partij het bedrag dat hij van zijn zorgverzekeraar vergoed kan krijgen reeds heeft verbruikt. Dat maakt dat de rechtbank de raadsvrouw niet volgt in haar verweer. De rechtbank zal de benadeelde partij niet-ontvankelijk verklaren voor zover zijn vordering ziet op de toekomstige kosten.
    
    
    
      Voor wat betreft de immateriële schade heeft de rechtbank gekeken naar de Rotterdamse Schaal. De rechtbank zoekt aansluiting bij hoofdstuk 13 onder b en c van die Rotterdamse Schaal (licht letsel met een herstelperiode tot vier maanden). Bij die categorie hoort een bedrag aan immateriële schade tot € 2.175,00. De benadeelde partij heeft de nodige ongemakken moeten doorstaan als gevolg van het aan hem door verdachte toegebrachte letsel en blijkens de stukken bestaat de kans dat zijn gebit kwetsbaar zal blijven. Gelet op dit alles is de rechtbank van oordeel dat het gevorderde bedrag aan immateriële schade van € 650,00 alleszins redelijk is.
    
    
    
      Voorts dient de verdachte te worden veroordeeld in de kosten die de benadeelde partij heeft gemaakt en ten behoeve van de tenuitvoerlegging van deze uitspraak nog zal maken.
    
    
    
      Het totaal toe te wijzen bedrag van € 1.087,94 zal de rechtbank vermeerderen met de wettelijke rente daarover vanaf het ontstaan van de schade op 5 juli 2025. Ook zal de rechtbank de schadevergoedingsmaatregel opleggen.
    
    
  
  
    
      9Tenuitvoerlegging voorwaardelijke veroordeling
    
    
      Bij de stukken bevinden zich een drietal vorderingen tot tenuitvoerlegging van eerder aan verdachte voorwaardelijk opgelegde straffen. In de zaak met parketnummer 13/048928-25 is aan verdachte op 7 mei 2025 een gevangenisstraf met een voorwaardelijk deel van 12 dagen opgelegd, met daaraan verbonden een aantal bijzondere voorwaarden. In de zaken met parketnummers 13/207659-21 en 13/104331-24 zijn aan verdachte op respectievelijk 
      19 december 2023 en 12 april 2024 (gedeeltelijk) voorwaardelijke werkstraffen opgelegd van respectievelijk 40 en 20 uren.
    
    
    
      Verdachte heeft zich voor het einde van de proeftijden die horen bij de bovengenoemde zaken aan meerdere strafbare feiten schuldig gemaakt. De rechtbank ziet hierin voor wat betreft de zaken met parketnummers 13/207659-21 en 13/104331-24 aanleiding om de tenuitvoerlegging van die (gedeeltelijk) voorwaardelijk opgelegde werkstraffen te bevelen. In de zaak met 13/048928-25 zal de rechtbank de proeftijd met één jaar verlengen en zal zij de bijzondere voorwaarden aanpassen in die zin dat ze gelijk worden aan de door de reclassering in de onderhavige zaak geadviseerde voorwaarden. De nadere specificering hiervan valt te lezen in de beslissing onder 11.
    
    
    
  
  
    
      10Toepasselijke wettelijke voorschriften
    
    
      De op te leggen straf en maatregel zijn gegrond op de artikelen 36f, 57, 180, 285, 300 en 310 van het Wetboek van Strafrecht.
    
    
  
  
    
      11Beslissing
    
    
      De rechtbank komt op grond van het voorgaande tot de volgende beslissing.
    
    
    
      Verklaart bewezen dat verdachte het ten laste gelegde heeft begaan zoals hiervoor in rubriek 4 is vermeld.
    
    
    
      Verklaart niet bewezen hetgeen aan verdachte meer of anders is ten laste gelegd dan hiervoor is bewezen verklaard en spreekt verdachte daarvan vrij.
    
    
    
      Het bewezen verklaarde levert op:
    
    
    
      
        t.a.v. zaak A, feit 1:
      
      
        mishandeling
      
    
    
    
      
        t.a.v. zaak A, feit 2:
      
      
        wederspannigheid, meermalen gepleegd
      
    
    
    
      
        t.a.v. zaak B, feit 1:
      
      
        diefstal
      
    
    
    
      
        t.a.v. zaak B, feit 2:
      
      
        bedreiging met enig misdrijf tegen het leven gericht, meermalen gepleegd
      
    
    
    
      Verklaart het bewezene strafbaar.
    
    
    
      Verklaart verdachte, [verdachte], daarvoor strafbaar.
    
    
    
      Veroordeelt verdachte tot een gevangenisstraf van 3 (drie) maanden.
    
    
    
      Beveelt dat de tijd die door veroordeelde voor de tenuitvoerlegging van deze uitspraak in verzekering en in voorlopige hechtenis is doorgebracht, bij de tenuitvoerlegging van die straf in mindering gebracht zal worden.
    
    
    
      
        Voorlopige hechtenis
      
      
        Heft op het geschorste bevel tot voorlopige hechtenis.
    
    
    
      
        Verzoek tot schadevergoeding
      
      Wijst de vordering van de benadeelde partij, [benadeelde partij], toe tot een bedrag van € 437,94 (vierhonderd zevenendertig euro en vierennegentig eurocent) aan vergoeding van materiële schade en € 650,00 (zeshonderd vijftig euro) aan vergoeding van immateriële schade, te vermeerderen met de wettelijke rente daarover vanaf het moment van het ontstaan van de schade op 5 juli 2025 tot aan de dag van de algehele voldoening.
    
    
    
      Veroordeelt verdachte tot betaling van het toegewezen bedrag aan [benadeelde partij] voornoemd.
    
    
    
      Veroordeelt verdachte voorts in de kosten door de benadeelde partij gemaakt en ten behoeve van de tenuitvoerlegging van deze uitspraak nog te maken, tot op heden begroot op nihil.
    
    
    
      Bepaalt dat de benadeelde partij voor het overige niet-ontvankelijk in zijn vordering is.
    
    
    
      
        Schadevergoedingsmaatregel
      
      Legt verdachte de verplichting op ten behoeve van [benadeelde partij] aan de Staat € 1087,94 (duizend zevenentachtig euro en vierennegentig eurocent) te betalen, te vermeerderen met de wettelijke rente daarover vanaf het moment van het ontstaan van de schade op 5 juli 2025 tot aan de dag van de algehele voldoening. Bij gebreke van betaling en verhaal kan gijzeling worden toegepast voor de duur van 20 (twintig) dagen. De toepassing van die gijzeling heft de betalingsverplichting niet op.
    
    
    
      Bepaalt dat, indien en voor zover verdachte aan een van de genoemde betalingsverplichtingen heeft voldaan, daarmee de andere is vervallen.
    
    
    
      
        Vordering tenuitvoerlegging 13/207659-21
      
      Beveelt de tenuitvoerlegging van de straf, voor zover deze voorwaardelijk is opgelegd bij genoemd vonnis van 19 december 2023, namelijk een werkstraf van 40 (veertig) uren, met bevel, voor het geval dat de veroordeelde de taakstraf niet naar behoren heeft verricht, dat vervangende jeugddetentie zal worden toegepast voor de duur van 20 (twintig) dagen.
    
    
    
      
        Vordering tenuitvoerlegging 13/104331-24
      
      Beveelt de tenuitvoerlegging van de straf, voor zover deze voorwaardelijk is opgelegd bij genoemd vonnis van 12 april 2024, namelijk een werkstraf van 20 (twintig) uren, met bevel, voor het geval dat de veroordeelde de taakstraf niet naar behoren heeft verricht, dat vervangende jeugddetentie zal worden toegepast voor de duur van 10 (tien) dagen.
    
    
    
      
        Vordering tenuitvoerlegging 13/048928-25
      
      Verlengt de proeftijd die hoort bij de voorwaardelijk opgelegde straf bij genoemd vonnis van 7 mei 2025 met 1 (één) jaar en wijzigt de bijzondere voorwaarden die horen bij dit vonnis in die zin dat ze komen te luiden als volgt:
    
    
    
      
        Meldplicht bij reclassering
      
      Veroordeelde meldt zich binnen vijf werkdagen na het ingaan van de proeftijd bij I. Leurs van Reclassering Inforsa op het adres: [adres 3] te Amsterdam. Veroordeelde blijft zich melden op afspraken met de reclassering, zo vaak en zolang de reclassering dat nodig vindt.
    
    
    
      
        Ambulante behandeling (met mogelijkheid tot kortdurende klinische opname)
      
      Veroordeelde laat zich behandelen door het Forensisch Jeugd Team (FJT) van Inforsa of een soortgelijke zorgverlener, te bepalen door de reclassering. De behandeling duurt de gehele proeftijd of zoveel korter als de reclassering nodig vindt. Veroordeelde houdt zich aan de huisregels en de aanwijzingen die de zorgverlener geeft voor de behandeling. Gelet op de problematiek kan hieronder ook het innemen van medicijnen vallen, als de zorgverlener dat nodig vindt.
    
    
    
      Bij een terugval in middelengebruik of verslechtering van het psychiatrische ziektebeeld kan de reclassering een indicatiestelling aanvragen voor een kortdurende opname voor crisisbehandeling, detoxificatie, stabilisatie, observatie of diagnostiek. Als de voor indicatie verantwoordelijke instantie een kortdurende opname indiceert, zal veroordeelde zich, na goedkeuring door de rechter, laten opnemen in een zorginstelling voor zeven weken of zoveel korter als de reclassering nodig vindt. De justitiële instantie die verantwoordelijk is voor plaatsing in forensische zorg, bepaalt in welke zorginstelling de opname plaatsvindt. Veroordeelde houdt zich aan de huisregels en de aanwijzingen die de zorginstelling geeft voor de behandeling. Gelet op de problematiek kan hieronder ook het innemen van medicijnen vallen, als de zorginstelling dat nodig vindt.
    
    
    
      
        Begeleid wonen of maatschappelijke opvang
      
      Veroordeelde verblijft in HVO Querido of een andere instelling voor beschermd wonen of
      maatschappelijke opvang, te bepalen door de reclassering. Het verblijf duurt de gehele proeftijd of zoveel korter als de reclassering nodig vindt. Veroordeelde houdt zich aan de huisregels en het dagprogramma dat de instelling in overleg met de reclassering voor hem heeft opgesteld.
    
    
    
      
        Drugsverbod
      
      Veroordeelde gebruikt geen drugs en werkt mee aan controle op dit verbod. De controle gebeurt met urineonderzoek. De reclassering bepaalt hoe vaak veroordeelde wordt gecontroleerd en het verbod is van kracht zolang de reclassering dit nodig acht.
    
    
    
      
        Alcoholverbod
      
      Veroordeelde gebruikt geen alcohol, en werkt mee aan urineonderzoek en ademonderzoek (blaastest) om dit alcoholverbod te controleren. De reclassering bepaalt met welke controlemiddelen en hoe vaak veroordeelde wordt gecontroleerd en het verbod is van kracht zolang de reclassering dit nodig acht.
    
    
    
      
        Locatiegebod (met elektronische monitoring)
      
      Veroordeelde is op vooraf vastgestelde tijdstippen aanwezig op het verblijfadres. De reclassering stelt de precieze tijdstippen vast, in overleg met veroordeelde en mede afhankelijk van de dagbesteding. Bij de start hoeft veroordeelde op doordeweekse dagen met dagbesteding een aaneengesloten blok van 12 uur niet op het verblijfadres te zijn. Op dagen zonder opleiding, (vrijwilligers)werk of behandeling is dat 2 uur. In de weekenden heeft veroordeelde een aaneengesloten blok van 4 uur per dag vrij te besteden.
      Veroordeelde werkt mee aan elektronische monitoring op dit locatiegebod. Het huidige verblijfadres is [adres 1]. Een ander adres voor het
      locatiegebod is alleen mogelijk als de reclassering daarvoor toestemming geeft. Veroordeelde gaat niet naar het buitenland zonder toestemming van de reclassering, omdat het voor de elektronische monitoring nodig is dat veroordeelde in Nederland blijft. Het openbaar ministerie kan op verzoek van de reclassering de genoemde bloktijden veranderen of het locatiegebod laten vervallen. De aansluiting van het elektronische monitoringmiddel kan plaatsvinden vanaf de derde werkdag nadat de reclassering is geïnformeerd over de ingangsdatum. De aansluiting zal plaatsvinden op het opgegeven verblijfadres.
    
    
    
    
    
    
      
        Dagbesteding
      
      Veroordeelde spant zich in voor het vinden en behouden van betaald werk, onbetaald werk en/of vrijetijdsbesteding, met een vaste structuur. De dagbesteding draagt bij aan het voorkomen van delictgedrag.
    
    
    
      
        Meewerken aan schuldhulpverlening
      
      Veroordeelde werkt mee aan het aflossen van zijn schulden en het treffen van afbetalingsregelingen, ook als dit inhoudt meewerken aan schuldhulpverlening in het kader van de Wet Schuldsanering Natuurlijke Personen. Veroordeelde geeft de reclassering inzicht in zijn financiën en schulden.
    
    
    
      
        Meewerken aan begeleiding van Amsta Just-team
      
      Veroordeelde laat zich begeleiden door het Amsta Just-team team zo lang als de reclassering dit nodig acht. 
    
    
    
      
        Toezicht
      
      Geeft aan de reclassering de opdracht als bedoeld in artikel 14c, zesde lid, van het Wetboek van Strafrecht toezicht te houden op de naleving van de voorwaarden en de veroordeelde ten
      behoeve daarvan te begeleiden.
    
    
    
      Voorwaarden daarbij zijn dat de veroordeelde gedurende de proeftijd:
    
    - ten behoeve van het vaststellen van zijn identiteit medewerking zal verlenen aan het nemen
    van een of meer vingerafdrukken of een identiteitsbewijs als bedoeld in artikel 1 van de Wet op de identificatieplicht ter inzage aanbiedt;
    - medewerking verleent aan het reclasseringstoezicht, bedoeld in artikel 14c, zesde lid, van het Wetboek van Strafrecht, daaronder begrepen de medewerking aan huisbezoeken en het zich melden bij de reclassering zo vaak en zolang als de reclassering dit noodzakelijk acht.
    
    
      Daarbij blijven de algemene voorwaarde en de voorwaarden die van rechtswege gelden gehandhaafd, te weten dat veroordeelde zich gedurende de proeftijd:
    
    - niet schuldig maakt aan een strafbaar feit;
    - ten behoeve van het vaststellen van zijn identiteit medewerking zal verlenen aan het nemen
    van een of meer vingerafdrukken of een identiteitsbewijs als bedoeld in artikel 1 van de Wet op de identificatieplicht ter inzage aanbiedt;
    - medewerking verleent aan het reclasseringstoezicht, bedoeld in artikel 14c, zesde lid, van het Wetboek van Strafrecht, daaronder begrepen de medewerking aan huisbezoeken en het zich melden bij de reclassering zo vaak en zolang als de reclassering dit noodzakelijk acht.
    
    
    
    
    
    
    
    
    
    
    
    
      Dit vonnis is gewezen door 
      mr. G.M. Beunk, 	voorzitter,
      mrs. H.E. Hoogendijk en A.S. Dogan, 	rechters,
      in tegenwoordigheid van mr. L.J.F. Ceelie, 	griffier,
      en uitgesproken op de openbare terechtzitting van deze rechtbank van 24 december 2025.
    
    
    
      
        
          […]