ECLI:NL:RBROT:2024:7920, Rechtbank Rotterdam, 16-08-2024, 10810886 CV EXPL 23-31361
Rechtbank Rotterdam — Uitspraak 
Datum: 2024-08-16 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Civiel recht; Verbintenissenrecht

Samenvatting: Oneerlijke huurprijswijzigingsbepaling.

RECHTBANK ROTTERDAM
    
    
      locatie Rotterdam
    
    
    
      zaaknummer: 10810886 CV EXPL 23-31361
    
    
    
      datum uitspraak: 16 augustus 2024
    
    
    
      
        Vonnis van de kantonrechter
      
    
    
    
      in de zaak van
    
    
    
      
        The Lee Towers B.V.
      
      vestigingsplaats: Eindhoven,
      eiseres, 
      gemachtigde: Active Collecting Control & Services B.V.,
    
    
    
      tegen
    
    
    
      
        
          [gedaagde],
      
      woonplaats: [woonplaats],
      gedaagde,
      gemachtigde: [naam].
    
    
    
      De partijen worden hierna ‘The Lee Towers’ en ‘[gedaagde]’ genoemd.
    
    
  
  
    
      1De procedure
    
      1.1.
      Het dossier bestaat uit de volgende processtukken:
      
        
          het tussenvonnis van 24 mei 2024 en de daarin genoemde stukken;
        
        
          de akte na tussenvonnis van The Lee Towers, met bijlagen;
        
        
          de e-mail van de gemachtigde van [gedaagde] van 18 juli 2024, met een bijlage.
        
      
      
    
  
  
    
      2De verdere beoordeling
    
      2.1.
      In het voornoemde tussenvonnis is geoordeeld dat de huurprijswijzigingsbepaling oneerlijk is en dat daarom de eerste huurprijs van € 1.110,- per maand is blijven gelden. Dit is de kale huurprijs, exclusief service- en overige kosten. The Lee Towers is in de gelegenheid gesteld zich uit te laten over de eventuele huurachterstand op basis van deze huurprijs. Zij heeft daarna een akte genomen en namens [gedaagde] is daarop gereageerd. Ook heeft [gedaagde] een machtiging overgelegd waaruit blijkt dat mevrouw [naam] hem in deze procedure verder mag vertegenwoordigen. 
      
    
    
      2.2.
      The Lee Towers heeft berekend en met stukken onderbouwd dat [gedaagde] volgens haar nog € 1.208,24 aan haar moet betalen. Zij handhaaft haar eis tot ontbinding van de huurovereenkomst en ontruiming van de woning, omdat partijen sinds 2021 meerdere keren tegenover elkaar hebben gestaan in een procedure over een huurachterstand. [gedaagde] is het niet eens met de stellingen van The Lee Towers en meent dat hij juist € 4.024,96 teveel heeft betaald. 
      
      
      
      
        
          
            [gedaagde] moet nog € 1.208,24 aan The Lee Towers betalen
        
      
      
    
    
      2.3.
      De (gewijzigde) eis van The Lee Towers tot betaling van € 1.208,24 wordt toegewezen. Zoals blijkt uit het door The Lee Towers overgelegde overzicht staat er nog € 3.645,20 aan huurachterstand en servicekosten open en daarop strekt € 2.436,96 aan oneerlijke verhoging in mindering. De kantonrechter gaat uit van de juistheid van dit overzicht, omdat [gedaagde] niet heeft uitgelegd waarom hij het daarmee niet eens is.
      
      
        
          
            [gedaagde] moet incassokosten betalen
        
      
      
    
    
      2.4.
      Als vergoeding voor buitengerechtelijke incassokosten wordt € 181,24 toegewezen. Aan alle voorwaarden om een vergoeding voor deze kosten te krijgen is voldaan (artikel 6:96 BW). Wel zijn de buitengerechtelijke incassokosten alleen berekend over de toewijsbare hoofdsom van € 1.208,24.
      
      
        
          
            [gedaagde] moet rente betalen
        
      
      
    
    
      2.5.
      De rente wordt toegewezen over € 1.208,24 op de wijze zoals vermeld onder de beslissing. The Lee Towers heeft namelijk voor dit bedrag genoeg gesteld waaruit volgt deze rente moet worden betaald en [gedaagde] heeft dat niet betwist. 
      
      
        
          De huurovereenkomst blijft in stand en [gedaagde] hoeft de woning niet te verlaten
        
      
      
    
    
      2.6.
      Rekening houdende met de eerste huurprijs van € 1.110,- per maand is er geen sprake van een huurachterstand die ernstig genoeg is om de huurovereenkomst te beëindigen. Meestal is het pas ernstig genoeg bij een achterstand van meer dan drie maanden. In dit geval is de huurachterstand lager, maar de kantonrechter moet rekening houden met alle omstandigheden. Volgens The Lee Towers is [gedaagde] eerder ook al veroordeeld om een huurachterstand te betalen. Daar houdt de kantonrechter geen rekening mee, omdat in de betreffende zaak bij de berekening van de huurachterstand geen rekening is gehouden met de huurprijswijzigingsbepaling die in de onderhavige zaak als oneerlijk wordt beschouwd. 
      
      
        
          Verder geen oneerlijke bepalingen
        
      
      
    
    
      2.7.
      De kantonrechter heeft onderzocht of er nog andere oneerlijke bepalingen zijn, maar die zijn er niet. Daarbij is alleen gekeken naar bepalingen die voor deze zaak van belang zouden kunnen zijn. Bepalingen die voor beoordeling van de eis niet relevant zijn, heeft de kantonrechter dus niet getoetst. 
      
      
        
          De proceskosten worden gecompenseerd
        
      
      
    
    
      2.8.
      De kantonrechter bepaalt dat de partijen de eigen proceskosten dragen, omdat zij over en weer in het ongelijk zijn gesteld. Dat betekent dat zij geen vergoeding hoeven te betalen voor de kosten die de andere partij heeft gemaakt. 
      
    
  
  
    
      3De beslissing
    De kantonrechter:
    
    
      3.1.
      veroordeelt [gedaagde] om aan The Lee Towers te betalen € 1.389,48 met de wettelijke rente zoals bedoeld in artikel 6:119 BW over het bedrag dat aan huurachterstand vanaf de dag van dagvaarding heeft opengestaan tot de dag dat volledig is betaald;
      
    
    
      3.2.
      bepaalt dat de partijen de eigen proceskosten dragen;
      
    
    
      3.3.
      verklaart dit vonnis uitvoerbaar bij voorraad;
      
    
    
      3.4.
      wijst al het andere af.
      
      
        Dit vonnis is gewezen door mr. K.J. Bezuijen en in het openbaar uitgesproken.
        43416
      
    
  
  
     Hoge Raad 28 september 2018, ECLI:NL:HR:2018:1810