ECLI:NL:GHSHE:2024:262, Gerechtshof 's-Hertogenbosch, 26-01-2024, 20-000376-22
Gerechtshof 's-Hertogenbosch — Uitspraak 
Datum: 2024-01-26 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Strafrecht

Samenvatting: Mensenhandel, terwijl de in artikel 273f, eerste lid onder 1º, 4º, 6º en 9º van het Wetboek van Strafrecht omschreven feiten worden gepleegd door twee of meer verenigde personen.

Parketnummer	: 20-000376-22 
  Uitspraak	: 26 januari 2024
  
    TEGENSPRAAK
  
  
    Arrest van de meervoudige kamer voor strafzaken van het gerechtshof ’s-Hertogenbosch 
    
    
      gewezen op het hoger beroep tegen het vonnis van de rechtbank Oost-Brabant, zittingsplaats ‘s-Hertogenbosch, van 1 februari 2022, in de strafzaak met parketnummer 01-125447-21 tegen: 
    
    
  
  
    
      [verdachte] ,
    
      geboren te [geboorteplaats 1] op [geboortedag 1] 1993,
      wonende te [adres 1] .
    
    
    
    
      
        Hoger beroep
      
    
    
    
      Bij vonnis waarvan beroep heeft de rechtbank de verdachte van het onder feit 1 tenlastegelegde vrijgesproken en het onder feit 2 tenlastegelegde bewezenverklaard, dat gekwalificeerd als ‘medeplegen van mensenhandel’, de verdachte deswege strafbaar verklaard en haar veroordeeld tot een gevangenisstraf voor de duur van 18 maanden met aftrek van voorarrest, waarvan 6 maanden voorwaardelijk met een proeftijd van 3 jaren. Daarbij zijn als bijzondere voorwaarden opgenomen reclasseringstoezicht, ambulante behandeling, een contactverbod met [slachtoffer 1] en [slachtoffer 2] , meewerken aan het aflossen van schulden en meewerken aan het vinden en behouden van een structurele, zinvolle dagbesteding. Voorts is beslist op de vorderingen van de benadeelde partijen alsmede is er beslist op het beslag.
    
    
    
      De officier van justitie heeft tegen voormeld vonnis hoger beroep ingesteld.
    
    
    
    
      
        Onderzoek van de zaak
      
    
    
    
      Dit arrest is gewezen naar aanleiding van het onderzoek op de terechtzitting van het hof van 15 december 2023 – welk onderzoek is gesloten op de terechtzitting van 12 januari 2024 – en in eerste aanleg.
    
    
    
      Het hof heeft kennisgenomen van de vordering van de advocaat-generaal en van hetgeen door en namens de verdachte naar voren is gebracht.
    
    
    
      De advocaat-generaal heeft gevorderd dat het hof het vonnis van de rechtbank zal vernietigen en, opnieuw rechtdoende, zal bewezen verklaren hetgeen onder de feiten 1 en 2 is tenlastegelegd en de verdachte zal veroordelen tot een gevangenisstraf voor de duur van 50 maanden. Daarbij is voorts gevorderd om de vordering van de benadeelde partij en het beslag conform de rechtbank af te doen.
    
    
    
      Namens de verdachte is primair bepleit dat de verdachte integraal dient te worden vrijgesproken. Subsidiair is een strafmaatverweer gevoerd.
    
    
    
    
      
        Vonnis waarvan beroep
      
    
    
    
      Het beroepen vonnis zal worden vernietigd omdat het hof tot een andere bewezenverklaring komt dan de rechtbank .
    
    
    
    
      
        Tenlastelegging
      
    
    
    
      Aan de verdachte is tenlastegelegd dat:
    
    
    
      
        1.
        
        zij in of omstreeks de periode van 1 februari 2020 tot en met 31 mei 2020 te Eindhoven en/of elders in Nederland, tezamen en in vereniging met een ander, althans alleen, een ander, genaamd [slachtoffer 1] , (telkens) met één of meer van de onder lid 1, sub 1° van artikel 273f Wetboek van Strafrecht genoemde middelen, te weten door dwang en/of geweld en/of een andere feitelijkheid en/of dreiging met geweld of een andere feitelijkheid en/of door afpersing en/of door fraude en/of door misleiding, door misbruik van uit feitelijke omstandigheden voortvloeiend overwicht en/of door misbruik van een kwetsbare positie, 
      
      - heeft geworven, vervoerd, overgebracht, gehuisvest en/of opgenomen met het oogmerk van uitbuiting (sub 1), en/of  
      - heeft gedwongen of bewogen zich beschikbaar te stellen tot het verrichten van arbeid of diensten (van seksuele en/of criminele aard) dan wel enige handeling heeft ondernomen waarvan zij, verdachte, en/of haar mededader wist(en) of redelijkerwijs moest(en) vermoeden dat die [slachtoffer 1] zich daardoor beschikbaar zou stellen tot het verrichten van arbeid of diensten (van seksuele en/of criminele aard) (sub 4), en/of 
      - heeft gedwongen of bewogen haar, verdachte, en/of haar mededader te bevoordelen uit de opbrengst van seksuele handelingen van die [slachtoffer 1] met of voor een derde tegen betaling (sub 9), en/of 
      - (telkens) opzettelijk voordeel heeft getrokken uit de uitbuiting van die [slachtoffer 1] (sub 6), 
    
    
    
      
        waarbij dat geweld of een andere feitelijkheid en/of die dreiging met geweld of een andere feitelijkheid heeft/hebben bestaan uit: 
      
      - het mishandelen van die [slachtoffer 1] (onder andere door die [slachtoffer 1] te slaan, te schoppen, en/of haar keel dicht te knijpen en/of sigaretten op de arm van die [slachtoffer 1] uit te drukken) en/of 
      - het zich op boze en/of agressieve en/of (anderszins) dreigende en/of overheersende en/of denigrerende toon/wijze te uiten tegen die [slachtoffer 1] ; 
      - het brengen en/of houden van die [slachtoffer 1] in een positie waar zij afhankelijk van verdachte en/of haar mededader was voor het hebben van onderdak en/of 
      - het brengen en/of houden van die [slachtoffer 1] in een positie waar zij niet over haar inkomsten kon beschikken en/of 
      - het zeggen tegen die [slachtoffer 1] dat zij haar schuld bij haar, verdachte, en/of haar mededader moest aflossen en daarvoor arbeid moest verrichten van seksuele aard en/of 
      - het dwingen van die [slachtoffer 1] om de opbrengsten uit de prostitutiewerkzaamheden aan haar, verdachte, en/of haar mededader af te dragen en/of 
      - het onder controle houden van die [slachtoffer 1] , waardoor het voor die [slachtoffer 1] werd bemoeilijkt zich aan die controle te onttrekken en/of 
      - het innemen en/of bij zich houden van de bankpas van die [slachtoffer 1] , waardoor die [slachtoffer 1] hier zelf niet over kon beschikken; 
    
    
    
      
        en/of waarbij voornoemde (onder sub 4) "enige handeling" heeft bestaan uit: 
      
      - het aangaan en/of onderhouden van een liefdesrelatie en/of seksuele relatie met die [slachtoffer 1] en/of 
      - het laten verblijven van die [slachtoffer 1] in de woning van haar, verdachte, en haar mededader en/of 
      - het voorstellen aan die [slachtoffer 1] om via een site te gaan werken, waarbij die [slachtoffer 1] berichten van seksuele aard diende te sturen aan klanten tegen betaling en/of 
      - het voorstellen aan die [slachtoffer 1] om prostitutiewerk te gaan doen en/of 
      - het maken van foto's voor advertenties op één of meer website(s) waarin die [slachtoffer 1] werd aangeboden voor prostitutiewerkzaamheden en/of 
      - het onderhouden van contacten met en/of het maken van afspraken met (potentiële) (prostitutie)klant(en) voor die [slachtoffer 1] en/of het maken van afspraken met die(potentiële) klant(en) over de aard van de prostitutiewerkzaamheden en/of de daarvoor te betalen bedragen en/of 
      - het bepalen met welke klanten die [slachtoffer 1] af moest spreken, ook wanneer die [slachtoffer 1] dat niet wilde en/of 
      - het bepalen of die [slachtoffer 1] prostitutiewerkzaamheden met of zonder condoom moest verrichten en/of 
      - het bepalen dat die [slachtoffer 1] een bepaald minimum bedrag per dag en/of week moest verdienen en/of 
      - het ter beschikking stellen van een of meer bankrekening(en) (toebehorend aan haar, verdachte en/of haar mededader) waar prostitutieklanten geld naar over moesten maken (wanneer zij niet contant wilden of konden betalen) en/of 
      - het bepalen dat die [slachtoffer 1] goederen (onder andere boodschappen) moest gaan stelen;
    
    
    
      
        2.
        
        zij in of omstreeks de periode van 1 januari 2021 tot en met 25 juni 2021 te Eindhoven en/of elders in Nederland, tezamen en in vereniging met een ander, althans alleen, een ander, genaamd [slachtoffer 2] , (telkens) met één of meer van de onder lid 1, sub 1° van artikel 273f Wetboek van Strafrecht genoemde middelen, te weten door dwang en/of geweld en/of een andere feitelijkheid en/of dreiging met geweld of een andere feitelijkheid en/of door afpersing en/of door fraude en/of door misleiding, door misbruik van uit feitelijke omstandigheden voortvloeiend overwicht en/of door misbruik van een kwetsbare positie,
      
      - heeft geworven, vervoerd, overgebracht, gehuisvest en/of opgenomen met het oogmerk van uitbuiting (sub 1), en/of 
      - heeft gedwongen of bewogen zich beschikbaar te stellen tot het verrichten van arbeid of diensten (van seksuele en/of criminele aard) dan wel enige handeling heeft ondernomen waarvan zij, verdachte, en/of haar mededader wist(en) of redelijkerwijs moest(en) vermoeden dat die [slachtoffer 2] zich daardoor beschikbaar zou stellen tot het verrichten van arbeid of diensten (van seksuele en/of criminele aard) (sub 4), en/of
      - heeft gedwongen of bewogen haar, verdachte, en/of haar mededader te bevoordelen uit de opbrengst van seksuele handelingen van die [slachtoffer 2] met of voor een derde tegen betaling (sub 9), en/of 
      - (telkens) opzettelijk voordeel heeft getrokken uit de uitbuiting van die [slachtoffer 2] (sub 6), 
    
    
    
      
        waarbij dat geweld of een andere feitelijkheid en/of die dreiging met geweld of een andere feitelijkheid heeft/hebben bestaan uit: 
      
      - het mishandelen van die [slachtoffer 2] (onder andere door die [slachtoffer 2] te slaan) en/of 
      - het bedreigen van die [slachtoffer 2] , dat als zij niet zou werken voor de webcam en/of niet voldoende geld zou verdienen, zij, verdachte, aangifte (van verkrachting) tegen [slachtoffer 2] zou doen en/of 
      - het zich op boze en/of agressieve en/of (anderszins) dreigende en/of overheersende en/of denigrerende toon/wijze te uiten tegen die [slachtoffer 2] ; 
      - het bepalen dat die [slachtoffer 2] geen eten en/of drinken en/of sigaretten zou krijgen, wanneer die [slachtoffer 2] niet voldoende geld zou verdienen en/of 
      - het brengen en/of houden van die [slachtoffer 2] in een positie waar zij afhankelijk van verdachte en/of haar mededader was voor het hebben van onderdak en/of 
      - het brengen en/of houden van die [slachtoffer 2] in een positie waar zij niet over haar inkomsten kon beschikken en/of 
      - het dwingen van die [slachtoffer 2] om de opbrengsten uit de prostitutiewerkzaamheden en/of alle overige inkomsten van die [slachtoffer 2] (waaronder Wajong uitkering en DUO financiering) aan haar, verdachte, en/of haar mededader af te dragen en/of
      - het onder controle houden van die [slachtoffer 2] , waardoor het voor die [slachtoffer 2] werd bemoeilijkt zich aan die controle te onttrekken en/of 
      - te dreigen foto’s en/of afbeeldingen van de seksuele handelingen (op de webcam) van die [slachtoffer 2] te verspreiden (aan de vader van die [slachtoffer 2] ), wanneer die [slachtoffer 2] niet mee zou werken en/of 
      - onder bedreiging die [slachtoffer 2] spraakopnames te laten opnemen en/of stukken te laten ondertekenen door die [slachtoffer 2] ; 
    
    
    
      
        en/of waarbij voornoemde (onder sub 4) "enige handeling" heeft bestaan uit: 
      
      - het aangaan en/of onderhouden van een liefdesrelatie en/of seksuele relatie met die [slachtoffer 2] en/of 
      - het laten verblijven van die [slachtoffer 2] in de woning van haar, verdachte, en haar mededader en/of 
      - het voorstellen aan die [slachtoffer 2] om via een site te gaan werken, waarbij die [slachtoffer 2] berichten van seksuele aard diende te sturen aan klanten tegen betaling en/of 
      - het voorstellen aan die [slachtoffer 2] om te gaan werken via een website waarbij die [slachtoffer 2] webcamseks moest aanbieden aan klanten tegen betaling en/of 
      - het bepalen dat die [slachtoffer 2] alle dagen van de week (van 08:30 tot 04:00 uur) beschikbaar moest zijn voor hebben van webcamseks tegen betaling en/of het sturen van berichten van seksuele aard tegen betaling en/of 
      - het bepalen dat die [slachtoffer 2] een bepaald minimumbedrag per dag en/of week moest verdienen en/of 
      - het ter beschikking stellen van een of meer bankrekening(en) (toebehorend aan haar, verdachte en/of haar mededader) waar die inkomsten (verdiend met het hebben van webcamseks en het sturen van berichten van seksuele aard) van die [slachtoffer 2] op overgemaakt werd(en) en/of 
      - het bepalen dat die [slachtoffer 2] goederen (onder andere boodschappen) moest gaan stelen.
    
    
    
      De in de tenlastelegging voorkomende taal- en/of schrijffouten of omissies zijn verbeterd. De verdachte is daardoor niet geschaad in de verdediging.
    
    
    
    
      
        Bewezenverklaring
      
    
    
    
      Het hof acht wettig en overtuigend bewezen dat de verdachte het onder 1 en 2 tenlastegelegde heeft begaan, met dien verstande, dat zij:
    
    
    
      
        1.
        
        in de periode van 1 februari 2020 tot en met 31 mei 2020 te Eindhoven, tezamen en in vereniging met een ander, een ander, genaamd [slachtoffer 1] , met één of meer van de onder lid 1, sub 1° van artikel 273f Wetboek van Strafrecht genoemde middelen, te weten door dwang en/of geweld en/of een andere feitelijkheid en/of dreiging met geweld of een andere feitelijkheid en/of misleiding, door misbruik van uit feitelijke omstandigheden voortvloeiend overwicht en/of door misbruik van een kwetsbare positie, 
      
      - heeft geworven en gehuisvest met het oogmerk van uitbuiting (sub 1), en/of  
      - heeft gedwongen of bewogen zich beschikbaar te stellen tot het verrichten van arbeid of diensten van seksuele en criminele aard (sub 4), en/of 
      - heeft gedwongen of bewogen haar, verdachte, en/of haar mededader te bevoordelen uit de opbrengst van seksuele handelingen van die [slachtoffer 1] met of voor een derde tegen betaling (sub 9), en/of 
      - opzettelijk voordeel heeft getrokken uit de uitbuiting van die [slachtoffer 1] (sub 6), 
    
    
    
      
        waarbij dat geweld of een andere feitelijkheid en/of die dreiging met geweld of een andere feitelijkheid heeft/hebben bestaan uit: 
      
      - het mishandelen van die [slachtoffer 1] (onder andere door die [slachtoffer 1] te slaan, te schoppen, en/of haar keel dicht te knijpen en/of sigaretten op de arm van die [slachtoffer 1] uit te drukken) en/of 
      - het zich op boze en/of agressieve en/of (anderszins) dreigende en/of overheersende en/of denigrerende toon/wijze te uiten tegen die [slachtoffer 1] ; 
      - het brengen en/of houden van die [slachtoffer 1] in een positie waar zij afhankelijk van verdachte en/of haar mededader was voor het hebben van onderdak en/of 
      - het brengen en/of houden van die [slachtoffer 1] in een positie waar zij niet over haar inkomsten kon beschikken en/of 
      - het zeggen tegen die [slachtoffer 1] dat zij haar schuld bij haar, verdachte, moest aflossen en daarvoor arbeid moest verrichten van seksuele aard en/of 
      - het dwingen van die [slachtoffer 1] om de opbrengsten uit de prostitutiewerkzaamheden aan haar, verdachte, en/of haar mededader af te dragen en/of 
      - het onder controle houden van die [slachtoffer 1] , waardoor het voor die [slachtoffer 1] werd bemoeilijkt zich aan die controle te onttrekken en/of 
      - het innemen en/of bij zich houden van de bankpas van die [slachtoffer 1] , waardoor die [slachtoffer 1] hier zelf niet over kon beschikken; 
    
    
    
      
        en/of waarbij voornoemde (onder sub 4) "enige handeling" heeft bestaan uit: 
      
      - het aangaan en/of onderhouden van een liefdesrelatie en/of seksuele relatie met die [slachtoffer 1] en/of 
      - het laten verblijven van die [slachtoffer 1] in de woning van haar, verdachte, en haar mededader en/of 
      - het voorstellen aan die [slachtoffer 1] om prostitutiewerk te gaan doen en/of 
      - het maken van foto's voor advertenties op één of meer website(s) waarin die [slachtoffer 1] werd aangeboden voor prostitutiewerkzaamheden en/of 
      - het onderhouden van contacten met en/of het maken van afspraken met (potentiële) (prostitutie)klant(en) voor die [slachtoffer 1] en/of het maken van afspraken met die(potentiële) klant(en) over de aard van de prostitutiewerkzaamheden en/of de daarvoor te betalen bedragen en/of 
      - het bepalen met welke klanten die [slachtoffer 1] af moest spreken, ook wanneer die [slachtoffer 1] dat niet wilde en/of 
      - het bepalen of die [slachtoffer 1] prostitutiewerkzaamheden met of zonder condoom moest verrichten en/of 
      - het bepalen dat die [slachtoffer 1] een bepaald minimumbedrag per dag en/of week moest verdienen en/of 
      - het bepalen dat die [slachtoffer 1] goederen (onder andere boodschappen) moest gaan stelen;
    
    
    
      
        2.
        
        in de periode van 1 januari 2021 tot en met 25 juni 2021 te Eindhoven, tezamen en in vereniging met een ander, een ander, genaamd [slachtoffer 2] , met één of meer van de onder lid 1, sub 1° van artikel 273f Wetboek van Strafrecht genoemde middelen, te weten door dwang en/of geweld en/of een andere feitelijkheid en/of dreiging met geweld en/of een andere feitelijkheid en/of door misleiding, door misbruik van uit feitelijke omstandigheden voortvloeiend overwicht en/of door misbruik van een kwetsbare positie,
      
      - heeft geworven en gehuisvest met het oogmerk van uitbuiting (sub 1), en/of 
      - heeft gedwongen of bewogen zich beschikbaar te stellen tot het verrichten van arbeid of diensten van seksuele en/of criminele aard (sub 4), en/of
      - heeft gedwongen of bewogen haar, verdachte, en/of haar mededader te bevoordelen uit de opbrengst van seksuele handelingen van die [slachtoffer 2] met of voor een derde tegen betaling (sub 9), en/of 
      - opzettelijk voordeel heeft getrokken uit de uitbuiting van die [slachtoffer 2] (sub 6), 
    
    
    
      
        waarbij dat geweld of een andere feitelijkheid en/of die dreiging met geweld of een andere feitelijkheid heeft/hebben bestaan uit: 
      
      - het mishandelen van die [slachtoffer 2] (onder andere door die [slachtoffer 2] te slaan) en/of 
      - het bedreigen van die [slachtoffer 2] , dat als zij niet zou werken voor de webcam en/of niet voldoende geld zou verdienen, zij, verdachte, aangifte (van verkrachting) tegen [slachtoffer 2] zou doen en/of 
      - het zich op boze en/of agressieve en/of (anderszins) dreigende en/of overheersende en/of denigrerende toon/wijze te uiten tegen die [slachtoffer 2] ; 
      - het bepalen dat die [slachtoffer 2] geen eten en/of drinken en/of sigaretten zou krijgen, wanneer die [slachtoffer 2] niet voldoende geld zou verdienen en/of 
      - het brengen en/of houden van die [slachtoffer 2] in een positie waar zij afhankelijk van verdachte en/of haar mededader was voor het hebben van onderdak en/of 
      - het brengen en/of houden van die [slachtoffer 2] in een positie waar zij niet over haar inkomsten kon beschikken en/of 
      - het dwingen van die [slachtoffer 2] om de opbrengsten uit de prostitutiewerkzaamheden en/of alle overige inkomsten van die [slachtoffer 2] (waaronder Wajong uitkering en DUO financiering) aan haar, verdachte, en/of haar mededader af te dragen en/of 
      - het onder controle houden van die [slachtoffer 2] , waardoor het voor die [slachtoffer 2] werd bemoeilijkt zich aan die controle te onttrekken en/of 
      - te dreigen foto’s en/of afbeeldingen van de seksuele handelingen (op de webcam) van die [slachtoffer 2] te verspreiden (aan de vader van die [slachtoffer 2] ), wanneer die [slachtoffer 2] niet mee zou werken en/of 
      - onder bedreiging die [slachtoffer 2] spraakopnames te laten opnemen en/of stukken te laten ondertekenen door die [slachtoffer 2] ; 
    
    
    
      
        en/of waarbij voornoemde (onder sub 4) "enige handeling" heeft bestaan uit: 
      
      - het aangaan en/of onderhouden van een liefdesrelatie en/of seksuele relatie met die [slachtoffer 2] en/of 
      - het laten verblijven van die [slachtoffer 2] in de woning van haar, verdachte, en haar mededader en/of 
      - het voorstellen aan die [slachtoffer 2] om via een site te gaan werken, waarbij die [slachtoffer 2] berichten van seksuele aard diende te sturen aan klanten tegen betaling en/of 
      - het voorstellen aan die [slachtoffer 2] om te gaan werken via een website waarbij die [slachtoffer 2] webcamseks moest aanbieden aan klanten tegen betaling en/of 
      - het bepalen dat die [slachtoffer 2] alle dagen van de week beschikbaar moest zijn voor hebben van webcamseks tegen betaling en/of het sturen van berichten van seksuele aard tegen betaling en/of 
      - het bepalen dat die [slachtoffer 2] een bepaald minimumbedrag per dag en/of week moest verdienen en/of 
      - het ter beschikking stellen van een of meer bankrekening(en) (toebehorend aan haar, verdachte en/of haar mededader) waar die inkomsten verdiend met het hebben van webcamseks van die [slachtoffer 2] op overgemaakt werd(en) en/of 
      - het bepalen dat die [slachtoffer 2] goederen (onder andere boodschappen) moest gaan stelen.
    
    
    
      Het hof acht niet bewezen hetgeen de verdachte meer of anders ten laste is gelegd dan hierboven bewezen is verklaard, zodat zij daarvan zal worden vrijgesproken.
    
    
    
    
      
        Bewijsmiddelen
      
    
    
    
      Omwille van de leesbaarheid van dit arrest worden de door het hof gebruikte bewijsmiddelen die redengevend zijn voor de bewezenverklaring opgenomen in een aan dit arrest gehechte bewijsmiddelenbijlage. De daarin vervatte bewijsmiddelen maken integraal deel uit van dit arrest.
    
    
    
    
      
        Bewijsoverwegingen
      
    
    
    
      I.
      De beslissing dat het bewezenverklaarde door de verdachte is begaan, berust op de feiten en omstandigheden als vervat in de hierboven bedoelde bewijsmiddelen in onderlinge samenhang beschouwd.
    
    
    
      Elk bewijsmiddel wordt - ook in zijn onderdelen - slechts gebruikt tot bewijs van dat bewezenverklaarde feit, of die bewezenverklaarde feiten, waarop het blijkens zijn inhoud betrekking heeft.
    
    
    
      II.
      De raadsvrouw van de verdachte heeft ter terechtzitting in hoger beroep integrale vrijspraak bepleit. Daartoe is in de kern – op gronden zoals nader in de pleitnota verwoord – het volgende aangevoerd.
    
    
    
      
        Ten aanzien van feit 1
      
      De verdediging stelt zich op het standpunt dat de inhoud van het proces-verbaal van aangifte en de omstandigheden zoals naar voren gebracht in onderlinge samenhang bezien ertoe dienen te leiden dat de lezing van de verdachte ten aanzien van het feitencomplex als waar aangenomen kan worden. Volgens de verdediging kan gesteld worden dat de verdachte geen of nauwelijks betrokkenheid heeft gehad bij het tenlastegelegde feit. Zo kan op basis van de aangifte van [slachtoffer 1] gesteld worden dat [slachtoffer 1] bij de verdachte verbleef, dat de verdachte geen geweld heeft uitgeoefend en er juist tussen is gesprongen toen de [medeverdachte] geweld tegen haar gebruikte en dat het voorstel om het werk te doen afkomstig was van die medeverdachte. Volgens aangever zou de verdachte bij het uitgeven van het geld aanwezig zijn geweest, maar uit onderzoek is niet gebleken dat de verdachte een van de goederen waarover aangeefster heeft verklaard in bezit heeft gehad. Volgens de verdediging heeft aangeefster niet eenduidig verklaard over cruciale handelingen van de verdachte waardoor de lezing van de verdachte als waar moet worden aangenomen. Voorts hebben de getuigen niet belastend verklaard over de verdachte.
    
    
    
      De verdediging stelt zich dan ook primair op het standpunt dat de rol van de verdachte te gering is geweest om te spreken van het medeplegen van het feitencomplex. Subsidiair stelt de verdediging dat er geen sprake is van medeplegen van de tenlastegelegde dwang, geweldshandelingen dan wel dreigementen met geweld.
    
    
    
      
        Ten aanzien van feit 2
      
      De verdediging heeft geen verweer gevoerd ten aanzien van het onder feit 2 tenlastegelegde feit.
      
        Het hof overweegt dienaangaande als volgt.
    
    
    
      
        Betrouwbaarheid van de verklaringen
      
      Het hof stelt voorop dat in zijn algemeenheid, maar zeker in mensenhandelzaken, zorgvuldig moet worden omgegaan met verklaringen van getuigen. De betrouwbaarheid van belastende verklaringen in mensenhandelzaken kan onder druk staan vanwege bijvoorbeeld wraakgevoelens of juist gevoelens van loyaliteit, of vanwege het hanteren van andere normen en waarden dan die welke ten grondslag liggen aan de strafwetgeving over mensenhandel.
    
    
    
      Met betrekking tot de verklaringen van [slachtoffer 1] en [slachtoffer 2] stelt het hof het volgende vast. Het enkele feit dat in de verklaringen enkele (kleine) inconsistenties voorkomen, maakt de verklaringen van de aangeefsters in hun geheel op zichzelf nog niet onbetrouwbaar. Dat kan immers te wijten zijn aan de feilbaarheid van het menselijk geheugen, teweeggebracht onder invloed van emoties, ontstaan door het delict of tijdsverloop dan wel schaamte.
    
    
    
      
        Schakelbewijs
      
      Het hof overweegt dat uit de rechtspraak van de Hoge Raad volgt dat het gebruik van aan andere, soortgelijke feiten ten grondslag liggende bewijsmiddelen als steunbewijs (in de vorm van zogenaamd schakelbewijs) onder omstandigheden is toegelaten (HR 14 maart 2006, ECLI:NL:HR:2006:AU5496). Voor de bewezenverklaring van een feit wordt in dat geval mede redengevend geacht de – uit één of meer bewijsmiddelen blijkende – omstandigheid dat de verdachte bij één of meer andere strafbare feiten betrokken was. Daarbij moet het gaan om bewijsmateriaal ten aanzien van die andere feiten, dat op essentiële punten belangrijke overeenkomsten of kenmerkende gelijkenissen vertoont met het bewijsmateriaal van het te bewijzen feit, zoals een herkenbaar en gelijksoortig patroon in de handelingen van de verdachte (ook wel aangeduid als modus operandi).
    
    
    
      Bij de beantwoording van de vraag of sprake is van een overeenkomende modus operandi kunnen betrokken worden de feitelijke gang van zaken ten aanzien van de betreffende feiten, waaronder begrepen de context waarbinnen zij zich hebben toegedragen, de omstandigheden waarmee zij zijn omgeven en het desbetreffende handelen van de verdachte alsmede de verklaringen die de verdachte daarover heeft afgelegd.
    
    
    
      Het hof is van oordeel dat het onder 1 en 2 tenlastegelegde op essentiële punten overeenkomt. Er is in casu sprake van twee slachtoffers die ieder afzonderlijk aangifte hebben gedaan van mensenhandel en van eenzelfde modus operandi. Zo komt uit het dossier naar voren dat de [medeverdachte] zowel [slachtoffer 1] als [slachtoffer 2] heeft leren kennen via een skype-groep en dat ze met beiden een liefdesrelatie is begonnen. Voorts volgt uit het dossier dat beide slachtoffers problemen hadden en weinig sociale contacten. Gedurende deze liefdesrelaties, terwijl de medeverdachte ook een relatie had met de verdachte en daar ook bij inwoonde, heeft de medeverdachte aangeefsters ondergebracht in de woning waar zij met haar partner verbleef. De medeverdachte moet zich bewust zijn geweest van de gevoelens van aangeefster jegens haar en heeft hier ook naar gehandeld. Zo bleef de medeverdachte aangeefsters een gezamenlijke toekomst voorschotelen, terwijl ze feitelijk een relatie had met de verdachte en geenszins van plan was om de relatie met de verdachte te verbreken. Gedurende de relatie met [slachtoffer 1] en [slachtoffer 2] werd door de medeverdachte de druk opgevoerd om geld binnen te brengen. Daarbij werden zij voor de keuze gesteld om of tegen betaling handelingen te verrichten van seksuele aard onder toezicht van de medeverdachte of het rondbrengen van drugspakketjes voor de verdachte. Beide slachtoffers hebben er toen voor ‘gekozen’ om werkzaamheden van seksuele aard te verrichten in persoon of via de webcam. Door de verdachte en de medeverdachte werden aan de slachtoffers targets gesteld en de bankpassen ingenomen. Alles wat de slachtoffers deden werd gecontroleerd. De slachtoffers werden mishandeld, vernederd en hen werd ingeprent dat zij nergens anders terecht konden, waardoor de slachtoffers het gevoel hadden dat ze niet weg konden. Daarnaast werden de slachtoffers gedwongen om spullen te verkopen. Zo heeft [slachtoffer 1] een ring van haar opa moeten verkopen en ook [slachtoffer 2] heeft goederen moeten verkopen om haar schulden bij de verdachte af te betalen. Daarnaast zijn [slachtoffer 1] en [slachtoffer 2] gedwongen tot het plegen van diefstallen. 
    
    
    
      Het hof is van oordeel dat er geen sprake is van twee slachtoffers die elkaar kennen en het verweer dat de slachtoffers hun verhaal op elkaar afgestemd kunnen hebben, volgt het hof niet. Uit het dossier is namelijk niet gebleken dat [slachtoffer 1] en [slachtoffer 2] elkaar destijds kenden. De enkele mededeling van de verdediging dat [slachtoffer 1] en [slachtoffer 2] in dezelfde Skype-groep zaten, wordt op generlei wijze onderbouwd. Daar komt bij dat [slachtoffer 1] op 16 september 2020 aangifte heeft gedaan van mensenhandel, dit is ruimschoots voor de tenlastegelegde uitbuiting van [slachtoffer 2] .
    
    
    
      Naar het oordeel van het hof is er dan ook sprake van een op essentiële onderdelen overeenkomende modus operandi en het hof zal dan ook het bewijs ten aanzien van feit 1 als steunbewijs voor het bewijs ten aanzien van feit 2 gebruiken en omgekeerd.
    
    
    
      
        Ten aanzien van feit 1
      
    
    
    
      Uit het dossier volgt dat [slachtoffer 1] op 10 en 14 september 2020 aangifte heeft gedaan van seksuele uitbuiting. [slachtoffer 1] heeft via Skype de medeverdachte leren kennen. [slachtoffer 1] had gedurende drie jaar contact met de medeverdachte via WhatsApp, Skype en videobellen. Voor [slachtoffer 1] was dit de aanleiding om een toekomst op te willen bouwen met de medeverdachte. Omdat er bij [slachtoffer 1] thuis veel onenigheid was, heeft ze zichzelf bij haar moeder uitgeschreven en is ze bij de medeverdachte, die op dat moment nog bij [betrokkene 1] inwoonde, ingetrokken. In februari 2020 zijn de medeverdachte en [slachtoffer 1] bij verdachte ingetrokken op het adres [adres 2] . [slachtoffer 1] was op dat moment nog in de veronderstelling dat zij en de medeverdachte een relatie hadden en dat het inwonen bij de verdachte slechts een tussenfase was, waarna ze samen met de medeverdachte op zoek zou gaan naar een huis voor hun tweeën. [slachtoffer 1] moest geld binnenbrengen van de medeverdachte en om die reden moesten bezittingen van [slachtoffer 1] , waaronder ook haar ring van haar opa, worden verkocht. Wanneer [slachtoffer 1] geen geld binnenbracht werd ze mishandeld door de medeverdachte. Volgens de medeverdachte had [slachtoffer 1] op een gegeven moment een schuld van € 6.000,- bij de medeverdachte.  De medeverdachte drong er echter bij [slachtoffer 1] op aan om via de website van [website 1] met mannen af te spreken en daar geld voor te krijgen. De verdachte kwam met het idee. Op dat moment stelde de medeverdachte [slachtoffer 1] voor een keuze: of het rondbrengen van drugspakketten voor verdachte of voor de medeverdachte met mannen afspreken en daar geld voor krijgen. [slachtoffer 1] heeft voor het laatste gekozen. De medeverdachte heeft vervolgens foto’s gemaakt van [slachtoffer 1] gehuld in lingerie. De medeverdachte regelde de afspraken voor [slachtoffer 1] , evenals de seksuele mogelijkheden, en de tijden. [slachtoffer 1] moest ook met mannen seks hebben als deze haar niet aanstonden. De mannen betaalden [slachtoffer 1] contant of maakten middels een tikkie geld over naar haar rekening. Het verdiende geld moest [slachtoffer 1] aan de medeverdachte overhandigen en dat werd in een kluis gedaan. Van het verdiende geld kreeg [slachtoffer 1] een tientje per week om van te leven. Wanneer er minder inkomsten waren werd [slachtoffer 1] door de medeverdachte geslagen, geschopt en werd haar keel dichtgeknepen. Het door [slachtoffer 1] verdiende geld werd vervolgens door de verdachte en de medeverdachte uitgegeven. De medeverdachte had de bankpas van [slachtoffer 1] rekening en haalde het door [slachtoffer 1] verdiende geld van de rekening af. [slachtoffer 1] heeft eerder getracht om de situatie te ontvluchten, maar werd gevonden door een huisgenoot van de verdachte en de medeverdachte en werd weer meegenomen naar het huis van de verdachte. De medeverdachte is op 29 april 2020 in het ziekenhuis terecht gekomen. [slachtoffer 1] is toen tot eind mei 2020 door blijven werken. De medeverdachte appte op het moment dat ze in het ziekenhuis lag naar de verdachte en vroeg of [slachtoffer 1] nog aan het werk was. Het geld dat [slachtoffer 1] in die periode verdiende werd door de verdachte beheerd. De verdachte had de sleutel van de kluis in beheer. De werksituatie was niet anders toen de medeverdachte in het ziekenhuis lag. [slachtoffer 1] moest van de verdachte zorgen dat ze aan het eind van de week haar doelen had behaald. In totaal heeft [slachtoffer 1] 17,3 weken voor de verdachte en de medeverdachte gewerkt.
    
    
    
      
        [getuige 1] heeft op 22 juli 2021 verklaard dat ze bij [slachtoffer 1] was toen de medeverdachte [slachtoffer 1] belde en zei dat ze met [slachtoffer 1] verder wilde en dat ze verdachte zou laten zitten. [getuige 1] heeft ooit de afdrukken van nagels als littekens in het gezicht van [slachtoffer 1] zien staan. 
    
    
    
      De medeverdachte heeft verklaard dat ze [slachtoffer 1] inderdaad via Skype heeft leren kennen en dat [slachtoffer 1] in eerste instantie bij haar en [betrokkene 1] is ingetrokken, waarna ze vanaf maart 2020 samen bij de verdachte zijn ingetrokken. Volgens de medeverdachte klopt het ook dat [slachtoffer 1] gedurende haar verblijf bij de verdachte prostitutiewerkzaamheden heeft verricht. Ter terechtzitting in hoger beroep heeft de verdachte verklaard dat het klopt dat [slachtoffer 1] in de periode van februari 2020 tot en met 31 mei 2020 bij haar in huis heeft gewoond.
    
    
    
      Uit financieel onderzoek van de politie is gebleken dat, in lijn met wat [slachtoffer 1] heeft verklaard, in de tenlastegelegde periode op de rekening van [slachtoffer 1] bijschrijvingen zijn gedaan afkomstig van tikkies met opvallende omschrijvingen zoals Chat, foto en xx en dat er forse contante opnamen hebben plaatsgevonden. 
    
    
    
      Het hof stelt op grond van de verklaringen van [slachtoffer 1] en de medeverdachte vast dat [slachtoffer 1] in de tenlastegelegde periode arbeid en diensten van seksuele aard heeft verricht. De vraag die het hof moet beantwoorden, is of er sprake is geweest van het gebruik van dwangmiddelen door de verdachte of de medeverdachte ten aanzien van [slachtoffer 1] tot het verrichten van die werkzaamheden en of de verdachte en haar medeverdachte daarmee het oogmerk van uitbuiting hebben gehad. Gelet op het vorenstaande acht het hof bewezen dat de medeverdachte ten aanzien van [slachtoffer 1] gebruik heeft gemaakt van dwangmiddelen zoals deze zijn bewezenverklaard. Zo is [slachtoffer 1] door de verdachte en de medeverdachte aangezet tot het verrichten van betaalde seksuele handelingen en is zij, wanneer er niet genoeg werd verdiend, mishandeld. De medeverdachte heeft [slachtoffer 1] in de woning van de verdachte ondergebracht, terwijl zij wist dat [slachtoffer 1] op dat moment nergens anders naar toe kon. 
    
    
    
      Met betrekking tot het oogmerk van uitbuiting overweegt het hof dat is vereist dat het handelen van de verdachte en/of medeverdachte, naar zij moeten hebben beseft, als noodzakelijk en dus door haar gewild gevolg meebracht dat de ander werd of zou worden uitgebuit. Door tegen aangeefster te zeggen dat er geld binnengebracht moest worden en aangeefster een grote schuld had opgebouwd die aan de medeverdachte afbetaald moest worden, heeft de verdachte blijk gegeven van haar bedoeling, dat zij geld zou krijgen voor de beoogde werkzaamheden van [slachtoffer 1] . Gelet hierop is het hof van oordeel dat de verdachte het oogmerk van uitbuiting heeft gehad.
    
    
    
      
        Medeplegen
      
      Anders dan de rechtbank is het hof van oordeel dat er ten aanzien van de uitbuiting van [slachtoffer 1] sprake is geweest van een dusdanige nauwe en bewuste samenwerking met de [medeverdachte] dat sprake is van medeplegen. Zo heeft de verdachte de medeverdachte en [slachtoffer 1] in huis genomen, heeft de verdachte voorgesteld om [slachtoffer 1] via een website met mannen af te laten spreken en daar geld voor te krijgen. Alhoewel in de periode voor het ziekenhuis het vooral de medeverdachte is geweest die [slachtoffer 1] ertoe heeft gezet om de werkzaamheden voort te zetten en het geld af te staan heeft ook de verdachte profijt gehad van de door [slachtoffer 1] verkregen inkomsten. Daarnaast heeft de verdachte de rol van de medeverdachte overgenomen op het moment dat de medeverdachte in het ziekenhuis lag. Daarover heeft [slachtoffer 1] zelf verklaard dat de situatie eigenlijk niet anders was toen de medeverdachte in het ziekenhuis lag. 
    
    
    
      Op grond van het voorgaande oordeelt het hof dat sprake is geweest van een voldoende nauwe en bewuste samenwerking tussen de verdachte en de medeverdachte die in de kern bestaat uit een gezamenlijke uitvoering. Daarmee acht het hof het tenlastegelegde medeplegen bewezen. Het verweer wordt derhalve verworpen .
    
    
    
      
        Ten aanzien van feit 2
      
      Uit het dossier volgt dat [slachtoffer 2] op 25 juni 2021 zichtbaar geëmotioneerd bij de balie van het politiebureau was verschenen. [slachtoffer 2] vertelde dat ze bij twee vrouwen in huis woonde op [adres 2] en dat ze werk moest doen wat ze niet leuk vond. Verder vertelde [slachtoffer 2] dat wanneer ze niet goed of voldoende werkte daar consequenties aanzaten en dat ze regelmatig werd geslagen als ze haar werk niet goed deed. Onder druk heeft [slachtoffer 2] spraakopnames moeten maken en stukken moeten opstellen. De verdachte en de medeverdachte hadden gedreigd om de foto’s van [slachtoffer 2] achter de webcam naar haar vader te sturen als ze niet zou meewerken. In het informatief gesprek mensenhandel op 28 juni 2021 heeft [slachtoffer 2] verklaard dat ze eind 2020 via Skype in contact is gekomen met de medeverdachte, zij verliefd op haar werd en op 1 januari 2021 bij haar en de verdachte is ingetrokken. Om in de woning te kunnen blijven moest [slachtoffer 2] het geld van haar DUO en Wajong-uitkering afgeven aan de verdachte en de medeverdachte en moest zij het hele huishouden doen. Vanaf 1 maart 2021 moest ze van de verdachte en de medeverdachte werken via een site waar ze berichten naar mannen moest sturen en ook via een site waar ze seksuele handelingen moest verrichten voor de webcam. [slachtoffer 2] werkte alle dagen van de week en de door de verdachte en de medeverdachte gestelde target was € 50,- per dag. Als er door [slachtoffer 2] niet genoeg geld werd verdiend, werd er fysiek geweld gebruikt en gedreigd met verkrachting. In eerste instantie werd het verdiende geld op de rekening van [slachtoffer 2] gestort, maar doordat de bewindvoerder van [slachtoffer 2] erachter kwam, kon dit niet meer. Op den duur heeft [slachtoffer 2] in opdracht van de verdachte en de medeverdachte boodschappen moeten stelen. [slachtoffer 2] had geen eigen telefoon meer en ze kreeg van de verdachte en de medeverdachte een Alcatel telefoon als werktelefoon. Bij alles wat ze deed werd [slachtoffer 2] gecontroleerd. Nu [slachtoffer 2] vanaf haar 18e jaar geen contact meer had met haar moeder en ook niet bij haar vader terecht kon, had zij geen andere plek waar ze heen kon gaan. [slachtoffer 2] heeft autisme, ADHD en Gilles de la Tourette. In het verhoor van 5 juli 2021 heeft [slachtoffer 2] verder verklaard dat de medeverdachte steeds vertelde op zoek te zijn naar een woning voor hun tweeën. [slachtoffer 2] sliep in die tijd op de grond in de woonkamer. In eerste instantie werkte [slachtoffer 2] via de site van [bedrijf 2] en moest ze zorgen dat ze € 150,- à € 200,- per week zou binnenhalen. Ze is overgestapt op de webcam via de site van [bedrijf 3] omdat er anders te weinig geld binnen kwam. Naast werken op haar eigen account heeft [slachtoffer 2] ook gewerkt op de accounts van de verdachte en de medeverdachte. De door [slachtoffer 2] gebruikte Alcatel telefoon werd door de verdachte gecontroleerd via de [app] .
    
    
    
      De verbalisanten hebben op 8 juli 2021 de woning van de verdachte doorzocht en vonden, overeenkomstig de verklaring van [slachtoffer 2] , tassen met kleding van [slachtoffer 2] in het hondenhok in de achtertuin.
    
    
    
      
        [getuige 2] , de bewindvoerder van [slachtoffer 2] , heeft verklaard dat [slachtoffer 2] uit de vorige woning was vertrokken om bij haar ‘tante’ en ‘nichtje’ in te trekken. Elke keer wanneer [getuige 2] [slachtoffer 2] belde was daar haar tante bij aanwezig. [getuige 2] heeft [slachtoffer 2] nooit alleen aan de telefoon gehad. Wanneer [slachtoffer 2] [getuige 2] belde dan vroeg ze om geld, wanneer [getuige 2] dit niet wilde geven nam de tante de telefoon over en schreeuwde ze: ‘Ik eis dat jij dat geld overmaakt!’ Op een gegeven moment is [getuige 2] erachter gekomen dat er betalingen van webcamwerk op de rekening van [slachtoffer 2] werden gestort. Dit geld werd later van de rekening van [slachtoffer 2] overgeboekt naar de rekening van de verdachte en de medeverdachte. Hierop heeft [getuige 2] [slachtoffer 2] aangesproken en [slachtoffer 2] vertelde haar dat zij webcamwerk deed omdat ze haar tante financieel ondersteunde want die had het nodig. Om het werk te doen vroeg [slachtoffer 2] geld voor een nieuwe laptop. Nadat dit was gegeven stuurde [slachtoffer 2] een bon op van de laptop op naam van de medeverdachte. Op 25 juni 2021 zou [getuige 2] € 150,- moeten storten op de rekening van [slachtoffer 2] . Op enig moment werd [getuige 2] door een onbekend nummer gebeld, naar later bleek [slachtoffer 2] omdat ze het geld nog niet had. Wanneer [getuige 2] uitlegde waarom ze het geld nog niet op de rekening had gezet, begon [slachtoffer 2] hard te schreeuwen en te huilen en hoorde ze [slachtoffer 2] zeggen dat als ze nu terug zou gaan ze doodgeslagen zou worden. [getuige 2] heeft toen [slachtoffer 2] overgehaald om naar de politie te gaan.
    
    
    
      
        [getuige 3] heeft op 1 mei 2021 geskypet met [slachtoffer 2] en zag dat [slachtoffer 2] in haar rode BH achter haar telefoon zat. Tijdens dit Skypegesprek zag [getuige 3] blauwe plekken op de bovenarm van [slachtoffer 2] en verwondingen op de borst van [slachtoffer 2] . Hiervan heeft [getuige 3] een foto gemaakt welke ook in het dossier aanwezig is.
    
    
    
      Op de telefoon van de verdachte zijn foto’s aangetroffen van de ID-kaart van [slachtoffer 2] . Voorts zijn er verschillende e-mailberichten aangetroffen met betrekking tot [app] . Dit is een app waarop op afstand het apparaat van een ander kan worden beheerd. Uit de e-mailberichten volgt dat de verdachte via deze applicatie zeer waarschijnlijk de controle heeft over de Alcatel telefoon van [slachtoffer 2] en kan volgen wat zij op het internet doet en bepalen welke apps zij kan installeren. Zo wordt in de e-mailberichten aan de verdachte om toestemming gevraagd om op de Alcatel telefoon bepaalde websites te bezoeken dan wel om een bepaalde applicatie te downloaden.
    
    
    
      Tijdens de doorzoeking van de woning van de verdachte is een agenda (planner) aangetroffen met daarin opgeschreven minimale targets van € 50,- per dag en aanwijzingen ten behoeve van de werkzaamheden. Hier staat ook opgeschreven dat bij het behalen van alle targets er zondag mag worden uitgeslapen en dat er om de andere week iets uitgezocht mag worden ter waarde van € 10,-.
    
    
    
      Uit financieel onderzoek is gebleken dat er in de periode van 15 januari 2021 tot en met 27 april 2021 op de rekening van [slachtoffer 2] diverse overboekingen hebben plaatsgevonden naar de rekeningen van de verdachte en de medeverdachte. Voorts is gebleken dat er in de periode van 18 januari 2021 tot en met 4 mei 2021 diverse betalingen op de rekening van [slachtoffer 2] zijn uitgekeerd door het bedrijf [bedrijf 1] en [bedrijf 2] . Tot slot valt uit het rekeningoverzicht op te maken dat er van de [bank 1] -rekening van [slachtoffer 2] diverse contante opnamen zijn geweest tot een totaalbedrag van € 3.550,-.
    
    
    
      Uit een e-mailbericht, afkomstig van het e-mailadres van de verdachte van 30 april 2021 aan het bedrijf [bedrijf 3] blijkt dat, naar het hof begrijpt door de verdachte, het verzoek is gedaan om het telefoonnummer gekoppeld aan account [accountnummer] , het account van de verdachte, aan te passen naar het telefoonnummer [telefoonnummer 1] , zijnde het door [slachtoffer 2] gebruikte telefoonnummer. [bedrijf 3] heeft bevestigd dat na dit e-mailbericht het telefoonnummer is aangepast en dat met dit nieuwe telefoonnummer geld is verdiend.
    
    
    
      De telefoonnummers van de verdachte en de medeverdachte zijn middels een daartoe verstrekt bevel afgeluisterd en hieruit volgt onder andere dat tegen [slachtoffer 2] wordt gezegd dat ze de targets moest gaan halen, of anders…. De verdachte heeft bovendien in het gesprek van 10 juni 2021 [slachtoffer 2] aangeduid als [naam 3] , verwijzend naar het eerdere slachtoffer [slachtoffer 1] . Uit dit gesprek volgt ook dat [naam 3] geld heeft overgemaakt naar de rekening van de medeverdachte, waaronder het leefgeld van [slachtoffer 2] en dat [naam 3] hetzelfde werk doet als [naam 4] alleen dan via de webcam. Uit een gesprek van 10 juni 2021 volgt verder dat de verdachte zich bij de medewerker van de bank probeert voor te doen als [slachtoffer 2] om het bij de bank bekende telefoonnummer aan te passen. In diverse andere gesprekken wordt gesproken over het skoepen, oftewel stelen, van producten. Zowel de verdachte als de medeverdachte spreken hierover en geven [slachtoffer 2] in deze gesprekken instructies over hoe ze moet stelen.
    
    
    
      Met betrekking tot het oogmerk van uitbuiting is het hof van oordeel dat door de verdachte en de medeverdachte blijk is gegeven van de bedoeling om het geld te krijgen van de verdiensten van [slachtoffer 1] door haar targets te stellen, geld over te laten maken naar de rekeningen van de verdachte en de medeverdachte en door [slachtoffer 2] in te zetten op het eigen account van de verdachte waardoor zij direct profiteerden van de verdiensten. Gelet hierop is het hof van oordeel dat de verdachte en de medeverdachte het oogmerk van uitbuiting hebben gehad.
    
    
    
      Het hof is van oordeel dat er voldoende wettig en overtuigend bewijs aanwezig is voor de tenlastegelegde mensenhandel. 
    
    
    
      
        Medeplegen mensenhandel
      
      Met betrekking tot het medeplegen stelt het hof voorop dat de betrokkenheid aan een strafbaar feit als medeplegen kan worden bewezenverklaard indien is komen vast te staan dat bij het begaan daarvan sprake is geweest van een voldoende nauwe en bewuste samenwerking.
    
    
    
      Uit de bewijsmiddelen leidt het hof af dat zowel de verdachte als de medeverdachte geweld op [slachtoffer 2] hebben toegepast, haar hebben bedreigd en gezamenlijk van de inkomsten hebben geprofiteerd.  
    
    
    
      Zo werden er regelmatig bedragen van de rekening van [slachtoffer 2] overgeboekt naar de rekening van de verdachte en de medeverdachte en heeft [slachtoffer 2] zelfs gewerkt op het account van de verdachte welke inkomsten rechtstreeks bij de verdachte binnen kwamen. Hieruit volgt de verdachte en de medeverdachte erop uit waren om geld van [slachtoffer 2] afhandig te maken. Dit wordt eveneens bevestigd door [getuige 2] . Tijdens de telefoongesprekken met [slachtoffer 2] kwam de medeverdachte er tussendoor en eiste ze geld van de bewindvoerder. Tevens volgt uit de tapgesprekken dat zowel de verdachte als de medeverdachte [slachtoffer 2] aanwijzingen en instructies geven over hoe bepaalde goederen gestolen moeten worden. Het hof leidt hieruit af dat de verdachte en de medeverdachte gezamenlijk het plan hadden om [slachtoffer 2] uit te buiten en zichzelf te bevoordelen van de verdiensten van [slachtoffer 2] . 
    
    
    
      Op grond van het voorgaande oordeelt het hof dat sprake is geweest van een voldoende nauwe en bewuste samenwerking tussen de verdachte en haar medeverdachte die in de kern bestaat uit een gezamenlijke uitvoering. Daarmee acht het hof het tenlastegelegde medeplegen bewezen. Het verweer wordt derhalve verworpen.
    
    
    
    
      
        Strafbaarheid van het bewezenverklaarde
      
    
    
    
      Het onder 1 en 2 bewezenverklaarde levert telkens op:
      
        mensenhandel, terwijl de in artikel 273f, eerste lid onder 1º, 4º, 6º en 9º van het Wetboek van Strafrecht omschreven feiten worden gepleegd door twee of meer verenigde personen
      
    
    
    
      Er zijn geen feiten of omstandigheden aannemelijk geworden die de strafbaarheid van het bewezenverklaarde uitsluiten. De feiten zijn strafbaar.
    
    
    
    
      
        Strafbaarheid van de verdachte
      
    
    
    
      Er zijn geen feiten of omstandigheden aannemelijk geworden die de strafbaarheid van verdachte uitsluiten. De verdachte is daarom strafbaar voor het hiervoor bewezenverklaarde.
    
    
    
    
      
        Op te leggen sanctie
      
    
    
    
      Het hof heeft bij de bepaling van de op te leggen straf gelet op de aard en de ernst van hetgeen bewezen is verklaard, op de omstandigheden waaronder het bewezenverklaarde is begaan en op de persoon van de verdachte, zoals een en ander uit het onderzoek ter terechtzitting naar voren is gekomen. Daarnaast is gelet op de verhouding tot andere strafbare feiten, zoals onder meer tot uitdrukking komende in de hierop gestelde wettelijke strafmaxima en in de straffen die voor soortgelijke feiten worden opgelegd.
    
    
    
      Ten laste van de verdachte is bewezenverklaard dat zij zich samen met de medeverdachte schuldig heeft gemaakt aan twee feiten van mensenhandel. De verdachte heeft de slachtoffers in een positie gebracht waarin zij zich beschikbaar moesten stellen voor het verrichten van arbeid of diensten van seksuele aard, fysiek dan wel digitaal. De strafbaarstelling van mensenhandel beoogt uitbuiting van personen te voorkomen en bescherming te bieden tegen de aantasting van de lichamelijk en geestelijke integriteit en persoonlijke vrijheid van individuele personen. Het dwingen van iemand om in de prostitutie te werken is een vergaande en ontluisterende manier van uitbuiting, waarbij de lichamelijke en geestelijke integriteit van het slachtoffer ondergeschikt wordt gemaakt aan de zucht naar geldelijk gewin van degene die het slachtoffer uitbuit. De verdachte heeft, door te handelen zoals bewezen is verklaard, een grove inbreuk gemaakt op de persoonlijke levenssfeer van de slachtoffers en daarmee hun lichamelijke integriteit aangetast. Gezien het vorenstaande rekent het hof het de verdachte dan ook zwaar aan dat zij heeft gehandeld zoals bewezen is verklaard.
    
    
    
      Het hof heeft acht geslagen op de inhoud van het uittreksel uit de Justitiële Documentatie d.d. 20 oktober 2023 , betrekking hebbende op het justitiële verleden van de verdachte, waaruit blijkt dat zij niet eerder voor soortgelijke feiten is veroordeeld.
      Klinisch psycholoog drs. [psycholoog] heeft op 16 augustus 2021 een psychologisch onderzoek naar de verdachte verricht. Volgens de psycholoog is de verdachte lijdende aan een aandachtsdeficiëntie-/hyperactivteitsstoornis, een posttraumatische stoornis, een stoornis in cannabisgebruik, een stoornis in het gebruik van een stimulantium en een Borderline persoonlijkheidsstoornis met paranoïde trekken. Voorts beschikt de verdachte over een beneden gemiddelde tot gemiddelde intelligentie. 
    
    
    
      Het hof maakt de conclusies van de deskundige tot de zijne en acht de verdachte verminderd toerekeningsvatbaar ten aanzien van de bewezenverklaarde feiten.
    
    
    
      Het hof is van oordeel dat, in het bijzonder gelet op de ernst van het bewezenverklaarde, de straffen die in soortgelijke gevallen door dit hof worden opgelegd en uit het oogpunt van vergelding, niet kan worden volstaan met het opleggen van een andersoortige of lichtere sanctie dan een straf die een langere onvoorwaardelijke vrijheidsbeneming met zich brengt. 
    
    
    
      Alles afwegende acht het hof, mede gelet op de persoonlijke omstandigheden van de verdachte, en gegeven dat de rol van de verdachte bij het bewezenverklaarde, oplegging van een gevangenisstraf voor de duur van 3 jaren, met aftrek van de tijd die de verdachte in voorarrest heeft doorgebracht, passend en geboden.
    
    
    
      Daarnaast zal het hof, ter voorkoming van nieuwe strafbare feiten, aan de verdachte een vrijheidsbeperkende maatregel zoals bedoeld in artikel 38v, eerste lid, van het Wetboek van Strafrecht opleggen voor de duur van 2 jaren, inhoudende een contactverbod met [slachtoffer 1] en [slachtoffer 2] . Het hof zal daarbij bepalen dat voor iedere keer dat niet aan de maatregel wordt voldaan, hechtenis voor de duur van 2 weken, met een maximum van in totaal 6 maanden, zal worden toegepast.
    
    
    
      Tenuitvoerlegging van de op te leggen gevangenisstraf zal volledig plaatsvinden binnen de penitentiaire inrichting, tot het moment dat de verdachte in aanmerking komt voor deelname aan een penitentiair programma, als bedoeld in artikel 4 van de Penitentiaire beginselenwet, dan wel de regeling van voorwaardelijke invrijheidsstelling, als bedoeld in artikel 6:2:10 van het Wetboek van Strafvordering, aan de orde is.
    
    
    
      Het hof zal het tegen de verdachte verleende en reeds geschorste bevel tot voorlopige hechtenis opheffen.
    
    
    
      
        Beslag
      
    
    
    
      De in beslag genomen Samsung A71, volgens opgave van verdachte aan haar toebehorend, is vatbaar voor verbeurdverklaring, nu het een voorwerp is met betrekking tot hetwelk het bewezenverklaarde is begaan.
      Het hof heeft hierbij rekening gehouden met de draagkracht van verdachte.
    
    
    
      Daarnaast zal het onder de verdachte in beslag genomen en nog niet teruggegeven voorwerp, te weten het op de beslaglijst genoemde geldbedragen van € 41,55 en € 5,- aan de verdachte worden teruggegeven.
    
    
    
      Daarnaast zal het onder de verdachte in beslag genomen en nog niet teruggegeven voorwerp, te weten het op de beslaglijst genoemde voorwerp geldbedrag van € 430,- aan de rechthebbende, te weten [slachtoffer 2] , worden teruggegeven.
      
      
        Vordering benadeelde partij [slachtoffer 1]
      
    
    
    
      De benadeelde partij [slachtoffer 1] heeft in eerste aanleg een vordering ingesteld, strekkende tot schadevergoeding tot een bedrag van € 36.689,-, te vermeerderen met de wettelijke rente. De vordering bestaat uit materiële schade ad € 21.689,00 (verlies verdienvermogen) en immateriële schade ad € 15.000,00.
    
    
    
      De rechtbank heeft bij vonnis waarvan beroep de benadeelde partij in de vordering niet-ontvankelijk verklaard.
    
    
    
      De benadeelde partij heeft te kennen geven de vorderingen in hoger beroep te handhaven.
    
    
    
      
        materiële schade
      
      Het hof acht bewezen dat de benadeelde in de periode 1 februari 2020 tot en met 31 mei 2020 door de verdachte tezamen en in vereniging met de medeverdachte is uitgebuit. Het hof is op grond van de bewijsmiddelen van oordeel dat het totaal aan verdiensten uit arbeid of diensten van seksuele aard op een brutobedrag van € 12.527,00 moet worden gesteld; en na aftrek van de destijds geldende belastingdruk en rekening houdende met de algemene heffingskorting en arbeidskorting op een nettobedrag van € 11.590,00. Laatstgenoemd bedrag is derhalve als rechtstreekse schade toegebracht door het onder 1 bewezenverklaarde feit toewijsbaar. 
    
    
    
      Het hof overweegt daartoe als volgt. Het hof stelt vast dat [slachtoffer 1] wisselend heeft verklaard over het aantal klanten dat zij in die periode heeft gehad. Bovendien heeft zij zich, zo volgt uit haar verklaring, in de beginperiode niet geprostitueerd maar andere arbeid of diensten van seksuele aard verricht, die 50 tot 100 euro per week opleverden (het sturen van seksberichten naar mannen), terwijl zij in de laatste maand, zijnde mei 2020, met het zich prostitueren hooguit 200 euro zou hebben verdiend. Het hof zal, uitgaande van die verklaringen van [slachtoffer 1] , de verdiensten over de maand februari 2020 vaststellen op 4 weken x € 75= € 300,00 en over de maand mei 2020 op een bedrag van € 200,00. 
      Nu kennelijk het grootste deel van de verdiensten uit prostitutie in de periode van maart en april 2020, zijnde 61 dagen, contant is betaald, en hiervan geen boekhouding is bijgehouden, en de verdiensten per dag bij gebreke hiervan niet berekend kunnen worden aan de hand van het aantal klanten en verdiensten per klant, zal het hof bij de vaststelling van de verdiensten uit prostitutiewerkzaamheden in die periode uitgaan van een in de rechtspraak inmiddels vaker gehanteerd forfaitair bedrag van € 200,00 per dag.  
    
    
    
      De verdiensten uit verrichte arbeid of diensten van seksuele aard bedragen aldus over de maand februari 2020 € 300,00, over de maanden maart en april 2020, zijnde 61 dagen x € 200,- per dag is € 12.200,00, en over de maand mei 2020 € 200,00, derhalve in totaal € 12.700,00. [slachtoffer 1] heeft verklaard dat ze haar verdiensten aan de betrokkene en de medebetrokkene moest afstaan en dat ze per week € 10,00 kreeg om van te eten. Daarom zullen de opbrengsten uit de verrichte diensten of arbeid in de periode van 1 februari 2020 tot en met 31 mei 2020, zijnde 17,3 weken worden verminderd met € 10,00 x 17,3 weken = € 173,00. Het totaal aan verdiensten uit arbeid of diensten van seksuele aard in de bewezenverklaarde periode is aldus € 12.700,00 minus € 173,00 = € 12.527,00 bruto.
    
    
    
      De behandeling van het overige deel van de materiële vordering levert naar het oordeel van het hof een onevenredige belasting van het strafgeding op. Het hof zal daarom bepalen dat de vordering ten dele niet-ontvankelijk is en dat de benadeelde partij het deel van de vordering dat niet ontvankelijk is, slechts bij de burgerlijke rechter kan aanbrengen.
    
    
    
    
      
        Vordering benadeelde partij [slachtoffer 2]  
      
    
    
    
      De benadeelde partij [slachtoffer 2] heeft in eerste aanleg een vordering ingesteld, strekkende tot schadevergoeding tot een bedrag van € 25.896,77, te vermeerderen met de wettelijke rente. De vordering bestaat uit materiële schade ad € 10.896,77 en immateriële schade ad € 15.000,00.
      De materiële vordering betreft:
    
    a.	€   8.571,77	afgedragen bedragen uit de werkzaamheden
    b.	€      970,00	kosten van de ontruiming van de woning
    c.	€   1.155,00	medische kosten
    d.	€      200,00	reiskosten
    Ter terechtzitting in eerste aanleg heeft de advocate van de benadeelde partij verzocht de benadeelde partij ten aanzien van de post medische kosten een bedrag van € 770,- aan toekomstige kosten in de vordering niet-ontvankelijk te verklaren.
    
    
      De rechtbank heeft bij vonnis waarvan beroep de vordering tot schadevergoeding hoofdelijk toegewezen tot een bedrag van € 12.482,18, bestaande uit € 7.482,18 aan materiële schade en € 5.000,00 aan immateriële schade, dit alles vermeerderd met de wettelijke rente vanaf 25 juni 2021. De vordering van de benadeelde partij voor zover die ziet op het verlies aan verdienvermogen tot een bedrag van € 1.474,59 heeft de rechtbank afgewezen. Voor het overige heeft de rechtbank de benadeelde partij in de vordering niet-ontvankelijk verklaard en bepaald dat de vordering in zoverre slechts bij de burgerlijke rechter kan aanbrengen.
    
    
    
      De benadeelde partij heeft te kennen geven de vordering in hoger beroep te handhaven.
    
    
    
      
        materiële schade
      
      post a
      Het hof acht bewezen dat de benadeelde partij in de periode 1 januari 2021 tot en met 25 juni 2021 door de verdachte tezamen en in vereniging met de medeverdachte is uitgebuit en dat zij van benadeelde opbrengsten hebben ontvangen afkomstig uit de door haar verrichte werkzaamheden van seksuele aard en uit de overige inkomsten van de benadeelde (waaronder Wajong uitkering en DUO financiering).
      Het hof is op grond van de bewijsmiddelen van oordeel dat het totaal aan verdiensten uit arbeid of diensten van seksuele aard en de overige inkomsten van de benadeelde die hetzij rechtstreeks hetzij via overboekingen op de bankrekeningen van de verdachte en de medeverdachte zijn overgemaakt, alsmede de door de verdachte en de medeverdachte van de [bank 1] -rekening van de benadeelde opgenomen gelden moeten worden gesteld op een bedrag van € 6.731,32. Gezien de hoogte van de dit bedrag dient geen aftrek plaats te vinden voor belasting. Het bedrag van € 6.731,32 is derhalve als rechtstreekse schade toegebracht door het onder 2 bewezenverklaarde feit toewijsbaar. 
    
    
    
      Het hof overweegt daartoe als volgt. De benadeelde heeft verklaard dat ze in de periode van 1 januari 2021 tot en met 25 juni 2021 tegen betaling heeft moeten chatten (erotisch) en voor de webcam (seksuele) handelingen heeft moeten verrichten. In het begin zouden haar verdiensten op haar rekening zijn gestort, maar nadat haar bewindvoerder haar daarop heeft aangesproken, werd het geld van de verdiensten van benadeelde op de rekeningen van de verdachte en de medeverdachte gestort. De benadeelde heeft daarbij gewerkt voor de site van [bedrijf 2] en de site van [bedrijf 3] .
    
    
    
      Op de [bank 1] -bankrekening van de benadeelde met nummer [rekeningnummer 1] zijn in de periode van 18 januari 2021 tot en met 30 maart 2021 een elftal betalingen verricht door het bedrijf [bedrijf 2] met een totale bijschrijving van € 1.535,34.  
      De betalingen voor de verrichte diensten (webcamseks) voor [bedrijf 3] zijn betaald door het bedrijf [bedrijf 1] Op de [bank 1] -rekening van de benadeelde met nummer [rekeningnummer 1] zijn in de periode van 23 maart 2021 tot en met 20 april 2021 door [bedrijf 1] , 6 betalingen verricht met een totale bijschrijving van € 1.366,05. Op de [bank 2] -rekening van de benadeelde met nummer [rekeningnummer 2] , zijn op 26 april 2021 en op 4 mei 2021 door [bedrijf 1] betalingen verricht tot een totaalbedrag van € 335,-. 
    
    
    
      Uit een e-mailbericht van de verdachte van 30 april 2021 aan [bedrijf 3] blijkt dat zij heeft verzocht het telefoonnummer van haar account bij [bedrijf 3] met [accountnummer] om te zetten naar het telefoonnummer van de benadeelde, zijnde [telefoonnummer 1] . 
      Uit het rekeningoverzicht van de [bank 2] -rekening van de verdachte blijkt dat in de periode van 11 mei 2021 tot en met 25 mei 2021, dus nadat haar account is omgezet naar het telefoonnummer van benadeelde een bedrag van in totaal € 1.153,58 door [bedrijf 1] ( [bedrijf 3] ) aan de verdachte is overgemaakt, telkens met de omschrijving van het account (6007) [accountnummer] . Het hof gaat er derhalve van uit dat deze na 30 april 2021 op de [bank 2] -rekening van de verdachte gedane betalingen door [bedrijf 1] de verdiensten zijn geweest van de benadeelde uit arbeid of diensten van seksuele aard.
    
    
    
      De benadeelde heeft verklaard dat ze al haar verdiensten heeft moeten afstaan aan de verdachte en de medeverdachte. Uit de agenda valt echter af te leiden dat de benadeelde om de week voor € 10,- mocht uitzoeken. Het hof zal daarom een bedrag van € 10,00 per week in mindering brengen, zijnde 25 weken x € 10,00 = € 250,00. 
    
    
    
      De benadeelde heeft verklaard dat ze in de periode van 1 januari 2021 tot en met 25 juni 2021 al haar overige inkomsten (waaronder de Wajong-uitkering en DUO financiering) heeft moeten afstaan aan de verdachte en de medeverdachte.
      Uit het dossier volgt dat op de [bank 1] -rekening van de benadeelde met nummer [rekeningnummer 1] in de periode van 15 januari 2021 tot en met 27 april 2021 transacties hebben plaatsgevonden tussen de bankrekening van de medeverdachte met nummer [rekeningnummer 3] . Per saldo heeft de benadeelde een bedrag van € 1.511,38 overgemaakt naar de rekening van de medeverdachte. Voorts hebben van de [bank 1] -bankrekening van de benadeelde in de periode van 18 januari 2021 tot en met 5 mei 2021 transacties plaatsgevonden naar de bankrekening van de verdachte met nummer [rekeningnummer 4] . In totaal heeft de benadeelde een bedrag van € 766,36 overgemaakt naar de rekening van de verdachte.
    
    
    
      In de periode van 4 januari 2021 tot en met 12 juni 2021 werden er vanaf de [bank 1] -rekening van de benadeelde 29 keer contante geldopnamen gedaan met een totaalbedrag van € 3.550,- Het hof acht het, gezien de verklaringen van de benadeelde, aannemelijk dat deze contante opnamen ten gunste van de verdachte en de medeverdachte zijn gekomen.
    
    
    
      Uit het vorenstaande blijkt dat door de verdachte en de medeverdachte van de [bank 1] -rekening van de benadeelde een bedrag van € 3.550,-- contant is opgenomen en een totaalbedrag van € 2.277,74 (€ 1.511,38 plus € 766,36) naar de bankrekeningen van de verdachte en de medeverdachte zijn overgemaakt, zijnde in totaal € 5.827,74. Daarnaast zijn vanaf 30 april 2021 de verdiensten van de benadeelde bij [bedrijf 3] ten bedrage van € 1.153,58 betaald op de [bank 2] -rekening van de verdachte. 
    
    
    
      De op de [bank 1] -rekening van benadeelde betaalde gelden uit haar arbeid of diensten van seksuele aard van in totaal € 2.901,39 (€ 1.535,34 ( [bedrijf 2] ) plus € 1.366,05 ( [bedrijf 3] ) worden niet in de berekening betrokken nu deze gelden immers zijn opgenomen door of overschreven op de bankrekeningen van de verdachte en de medeverdachte. De verdiensten uit arbeid of diensten van seksuele aard van in totaal € 335,00 die betaald zijn op de [bank 2] -rekening van de benadeelde worden niet in de berekening betrokken nu niet is gebleken dat deze gelden ter beschikking zijn gekomen aan de verdachte en/of de medeverdachte. 
      Het totaalbedrag dat de verdachte en de medeverdachte door de bewezenverklaarde uitbuiting van de benadeelde hebben verkregen bedraagt aldus € 6.731,32.
    
    
    
      De behandeling van het overige deel van de materiële vordering (€ 1.840,45) levert naar het oordeel van het hof een onevenredige belasting van het strafgeding op. Het hof zal daarom bepalen dat de vordering ten dele niet-ontvankelijk is en dat de benadeelde partij haar vordering het deel van de vordering dat niet-ontvankelijk is, slechts bij de burgerlijke rechter kan aanbrengen.
    
    
    
      post b
      Het hof is van oordeel dat de gevorderde ontruimingskosten van € 970,00 niet als rechtstreekse schade door het onder 2 bewezenverklaarde feit zijn te beschouwen. De benadeelde partij zal in zoverre niet-ontvankelijk worden verklaard in de vordering. 
    
    
    
      post c
      Het hof acht het aannemelijk dat de benadeelde zich als gevolg van het bewezenverklaarde handelen van de verdachte en medeverdachte onder behandeling heeft moeten stellen. Nu de benadeelde partij ook in hoger beroep de gevorderde reiskosten van € 200,00 niet heeft onderbouwd, terwijl dat op haar weg had gelegen, zal het hof deze post afwijzen.
    
    
    
      post d
      Het hof begrijpt dat namens de benadeelde partij thans een bedrag van € 855,48 aan eigen risico vordert (2021 € 385,00, 2022 € 85,48 en 2023 € 385). Nu deze post tot voormeld bedrag genoegzaam is onderbouwd en door de verdachte en de medeverdachte niet, althans niet gemotiveerd is betwist, is het bedrag van € 855,48 als rechtstreekse schade toegebracht door het onder 2 bewezenverklaarde feit toewijsbaar. Het hof zal de vordering voor het overige afwijzen, zijnde € 299,52.
    
    
    
      
        De beoordeling van de immateriële schade [slachtoffer 1] en [slachtoffer 2]
      
    
    
    
      Het hof zal de door de benadeelde partijen gevorderde immateriële schadevergoeding gezamenlijk bespreken.
    
    
    
      De benadeelde partijen vorderen ieder een bedrag van € 15.000,00 als immateriële schade. 
      Het hof stelt voorop dat van de in artikel 6:106, aanhef en onder b, van het Burgerlijk Wetboek (hierna: BW) bedoelde aantasting in de persoon ‘op andere wijze’ in ieder geval sprake is indien de benadeelde partij geestelijk letsel heeft opgelopen. Daartoe is vereist dat naar objectieve maatstaven het bestaan van geestelijk letsel kan worden vastgesteld. 
      Indien het bestaan van geestelijk letsel in voornoemde zin niet kan worden aangenomen, is niet uitgesloten dat de aard en de ernst van de normschending en de gevolgen daarvan voor de benadeelde, meebrengen dat van de in art. 6:106, aanhef en onder b, BW bedoelde aantasting in zijn persoon ‘op andere wijze’ sprake is.
      Het hof is in navolging van de rechtbank van oordeel dat de aard en de ernst van de normschending en de gevolgen daarvan voor de slachtoffers zozeer voor de hand liggen dat een aantasting in de persoon reeds kan worden aangenomen indien het bestaan van geestelijk letsel als hiervoor bedoeld niet zou kunnen worden vastgesteld. Uit de door benadeelde partijen gegeven toelichting en de schriftelijke onderbouwing blijkt bovendien dat het geweld, de bedreiging met geweld en het misbruik dat van de benadeelden is gemaakt, nadelige en belastende effecten hebben gehad (en nog hebben) op het dagelijkse leven en het functioneren van de benadeelden. 
    
    
    
      Het hof ziet, gelet op de feiten zoals die in deze zaak zijn komen vast te staan en de door de benadeelde partijen gegeven toelichting en onderbouwing, reden om bij de begroting van deze schade onderscheid te maken tussen de benadeelde partijen. 
    
    
    
      Daarbij merkt het hof op dat de benadeelde [slachtoffer 1] verdergaande seksuele handelingen heeft moeten verrichten doordat zij is gedwongen in de prostitutie te werken. Bovendien blijkt uit de rapportage van de behandelend GZ-psycholoog dat bij de benadeelde [slachtoffer 1] sprake is van PTSS, maar dat zij nog niet in staat is om hiervoor een behandeling te ondergaan. Het hof acht in de onderhavige situatie, rekening houdend met alle omstandigheden van het geval, te weten de aard en de ernst van het bewezenverklaarde feit en de gevolgen daarvan voor het slachtoffer, zoals hiervoor omschreven, en gelet op de bedragen die door Nederlandse rechter in vergelijkbare gevallen zijn toegekend, een immateriële schadevergoeding van minstens € 10.000,00 billijk en zal de door de benadeelde [slachtoffer 1] gevorderde schade aldus tot dit bedrag toewijzen.
    
    
    
      Het hof begroot de immateriële schadevergoeding voor de benadeelde [slachtoffer 2] op een bedrag van € 5.000,00. Ten aanzien van de benadeelde partij [slachtoffer 2] overweegt het hof nog als volgt. Uit de gegevens van de behandelend GZ-psycholoog blijkt dat bij de benadeelde [slachtoffer 2] sprake is van PTSS-klachten en dat een intensieve behandeling is vereist. Uit de stukken blijkt echter dat de benadeelde een belaste voorgeschiedenis heeft en kennelijk niet alle klachten het gevolg zijn van het bewezenverklaarde handelen. Het hof acht in de onderhavige situatie, rekening houdend met alle omstandigheden van het geval, te weten de aard en de ernst van de bewezenverklaarde feiten de gevolgen daarvan voor het slachtoffer, zoals hiervoor omschreven, en gelet op de bedragen die door Nederlandse rechter in vergelijkbare gevallen zijn toegekend, een immateriële schadevergoeding van minstens € 5.000,00 billijk en zal de door de benadeelde [slachtoffer 2] gevorderde schade aldus tot dit bedrag toewijzen.
    
    
    
      De behandeling van het overige deel van de door de benadeelden gevorderde immateriële schadevergoeding levert naar het oordeel van het hof een onevenredige belasting van het strafgeding op. Het hof zal daarom bepalen dat de vorderingen ten dele niet-ontvankelijk zijn en dat de benadeelde partijen het deel van de vorderingen dat niet-ontvankelijk is, slechts bij de burgerlijke rechter kunnen aanbrengen.
    
    
    
    
      
        Resumé en de wettelijke rente
      
      
        De benadeelde [slachtoffer 1]
      
      De materiële vordering van [slachtoffer 1] wordt toegewezen tot een bedrag van € 11.590,00 en de immateriële vordering tot een bedrag van € 10.000,00. 
      De wettelijke rente over voormelde bedragen zal worden toegewezen vanaf 31 mei 2020, zijnde de laatste dag van de bewezenverklaarde periode. De schade wordt geacht op die dag te zijn geleden.
      Het overige deel van de vorderingen is niet-ontvankelijk. Het hof zal bepalen dat het deel van de vorderingen dat niet-ontvankelijk is, slechts bij de burgerlijke rechter kan worden aangebracht.
    
    
    
      
        De benadeelde [slachtoffer 2] 
      
      De materiële vordering van [slachtoffer 2] wordt toegewezen tot een bedrag van € 7.586,80 (€ 6.731,32 plus € 855,48) en de immateriële vordering tot een bedrag van € 5.000,00.
      Het hof zal bepalen dat het deel van de vorderingen dat niet-ontvankelijk is, te weten € 1.840,45 aan materiële schade en € 10.000,00 aan immateriële schade, slechts bij de burgerlijke rechter kan aangebracht.  
      De wettelijke rente over een bedrag € 11.731,32 (€ 6.731,32 plus € 5.000,00) zal worden toegewezen vanaf 25 juni 2021, zijnde de laatste dag van de bewezenverklaarde periode. De schade wordt geacht op die dag te zijn geleden. De medische kosten (het eigen risico van € 855,48) zijn op verschillende tijdstippen gemaakt. Het hof zal bij wijze van moderatie bepalen dat deze schadepost is geleden vanaf 31 juli 2022, de wettelijke rente over deze post is aldus vanaf laatstgenoemde datum toewijsbaar. 
    
    
    
      De vordering wordt tot een bedrag van € 499,52 (€200,00 plus € 299,52) afgewezen. 
      De benadeelde partij zal niet-ontvankelijk worden verklaard in de gevorderde ontruimingskosten van € 970,00. 
    
    
    
      
        Hoofdelijkheid mededader
      
      Tot vergoeding van de schade is naast de verdachte ook de mededader gehouden. Zij zijn derhalve hoofdelijk aansprakelijk voor deze schade. Indien en voor zover één van hen (een deel van) deze schade betaalt, zal ook de ander daardoor zijn bevrijd van zijn betalingsverplichting.
    
    
    
      
        Kostenveroordeling 
      
      De verdachte zal als de grotendeels in het ongelijk gestelde partij worden veroordeeld in de kosten op de wijze als in het dictum van dit arrest is vermeld.
    
    
    
    
      
        Schadevergoedingsmaatregel 
      
    
    
    
      Op grond van het onderzoek ter terechtzitting heeft het hof in rechte vastgesteld dat door het bewezenverklaarde handelen van de verdachte en de medeverdachte rechtstreeks schade aan het slachtoffer [slachtoffer 1] is toegebracht tot een bedrag van € 21.590,00. De verdachte en de medeverdachte zijn daarvoor jegens het slachtoffer naar burgerlijk recht aansprakelijk.
    
    
    
      Het hof ziet aanleiding om aan de verdachte de maatregel tot schadevergoeding op te leggen ter hoogte van voormeld bedrag, te vermeerderen met de wettelijke rente zoals hiervoor is weergegeven tot aan de dag der algehele voldoening, nu het hof het wenselijk acht dat de Staat der Nederlanden schadevergoeding aan het slachtoffer bevordert. Het hof zal daarbij bepalen dat gijzeling voor de duur van ten hoogste 142 dagen kan worden toegepast indien verhaal niet mogelijk blijkt, met dien verstande dat de toepassing van die gijzeling de verschuldigdheid niet opheft.
    
    
    
    
      
        Schadevergoedingsmaatregel 
      
    
    
    
      Op grond van het onderzoek ter terechtzitting heeft het hof in rechte vastgesteld dat door het bewezenverklaarde handelen van de verdachte en de medeverdachte rechtstreeks schade aan het slachtoffer [slachtoffer 2] is toegebracht tot een bedrag van € 12.586,80. De verdachte en de medeverdachte zijn daarvoor jegens het slachtoffer naar burgerlijk recht aansprakelijk.
    
    
    
      Het hof ziet aanleiding om aan de verdachte de maatregel tot schadevergoeding op te leggen ter hoogte van voormeld bedrag, te vermeerderen met de wettelijke rente zoals hiervoor is weergegeven tot aan de dag der algehele voldoening, nu het hof het wenselijk acht dat de Staat der Nederlanden schadevergoeding aan het slachtoffer bevordert. Het hof zal daarbij bepalen dat gijzeling voor de duur van ten hoogste 97 dagen kan worden toegepast indien verhaal niet mogelijk blijkt, met dien verstande dat de toepassing van die gijzeling de verschuldigdheid niet opheft.
    
    
    
    
      
        Toepasselijke wettelijke voorschriften
      
    
    
    
      De beslissing is gegrond op de artikelen 33, 33a, 38v, 38w, 47, 57, 63 en 273f van het Wetboek van Strafrecht, zoals deze ten tijde van het bewezenverklaarde rechtens golden dan wel ten tijde van het wijzen van dit arrest rechtens gelden.
    
    
    
  
  
    BESLISSING
    
    
      Het hof:
    
    
    
      vernietigt het vonnis waarvan beroep en doet opnieuw recht:
    
    
    
      verklaart zoals hiervoor overwogen bewezen dat de verdachte het onder 1 en 2 tenlastegelegde heeft begaan;
    
    
    
      verklaart niet bewezen hetgeen de verdachte meer of anders is tenlastegelegd dan hierboven is bewezenverklaard en spreekt de verdachte daarvan vrij;
    
    
    
      verklaart het bewezenverklaarde strafbaar, kwalificeert dit als hiervoor vermeld en verklaart de verdachte strafbaar;
    
    
    
      veroordeelt de verdachte tot een gevangenisstraf voor de duur van 3 (drie) jaren;
    
    
    
      beveelt dat de tijd die door de verdachte vóór de tenuitvoerlegging van deze uitspraak in enige in artikel 27, eerste lid, van het Wetboek van Strafrecht bedoelde vorm van voorarrest is doorgebracht, bij de uitvoering van de opgelegde gevangenisstraf in mindering zal worden gebracht, voor zover die tijd niet reeds op een andere straf in mindering is gebracht;
      
        heft op het tegen de verdachte verleende en reeds geschorste bevel tot voorlopige hechtenis;
    
    
    
      legt op de maatregel strekkende tot beperking van de vrijheid inhoudende dat de veroordeelde voor de duur van 2 jaren op geen enkele wijze – direct of indirect – contact zal opnemen, zoeken of hebben met [slachtoffer 1] (geboren op [geboortedatum 1] te [geboorteplaats 2] ) en [slachtoffer 2] (geboren op [geboortedatum 2] te [geboorteplaats 3] );
    
    
    
      beveelt dat vervangende hechtenis zal worden toegepast voor het geval niet aan de maatregel wordt voldaan. De duur van deze vervangende hechtenis bedraagt 2 weken voor iedere keer dat niet aan de maatregel wordt voldaan;
    
    
    
      toepassing van de vervangende hechtenis heft de verplichtingen ingevolge de opgelegde maatregel niet op;
    
    
    
      bepaalt dat de duur van de vervangende hechtenis ten hoogste 6 maanden bedraagt;
    
    
  
  
    Vordering benadeelde partij [slachtoffer 1]
    wijst toe de vordering tot schadevergoeding van de benadeelde partij [slachtoffer 1] , ter zake van het onder feit 1 bewezenverklaarde tot het bedrag van € 21.590,00 (eenentwintigduizend vijfhonderdnegentig euro) bestaande uit € 11.590,00 (elfduizend vijfhonderdnegentig euro) aan materiële schade en € 10.000,00 (tienduizend euro) aan immateriële schade, te vermeerderen met de wettelijke rente vanaf 31 mei 2020 tot aan de dag der algehele voldoening en bepaalt dat de verdachte met haar mededaders hoofdelijk voor het gehele bedrag aansprakelijk is;
    
    
      veroordeelt de verdachte in de kosten en ten behoeve van de tenuitvoerlegging nog te maken kosten, tot aan de datum van deze uitspraak aan de zijde van de benadeelde partij begroot op nihil; 
    
    
    
      verklaart de vordering voor het overige niet-ontvankelijk en bepaalt dat de benadeelde partij dit deel van de vordering in zoverre slechts bij de burgerlijke rechter kan aanbrengen; 
    
    
    
      legt aan de verdachte de verplichting op om aan de Staat der Nederlanden, ten behoeve van het slachtoffer, genaamd [slachtoffer 1] , ter zake van het onder feit 1 bewezenverklaarde een bedrag te betalen € 21.590,00 (eenentwintigduizend vijfhonderdnegentig euro) bestaande uit € 11.590,00 (elfduizend vijfhonderdnegentig euro) aan materiële schade en € 10.000,00 (tienduizend euro) aan immateriële schade, te vermeerderen met de wettelijke rente vanaf 31 mei 2020 tot aan de dag der algehele voldoening, en bepaalt dat gijzeling voor de duur van ten hoogste 142 (honderd tweeënveertig) dagen kan worden toegepast indien verhaal niet mogelijk blijkt, met dien verstande dat de toepassing van die gijzeling de verschuldigdheid van de schadevergoeding aan de Staat ten behoeve van het slachtoffer niet opheft;
    
    
    
      bepaalt dat indien en voor zover de verdachte of de mededader aan een van beide betalingsverplichtingen heeft voldaan, de andere vervalt;
    
    
  
  
    Vordering benadeelde partij [slachtoffer 2]
    wijst toe de vordering tot schadevergoeding van de benadeelde partij [slachtoffer 2] , ter zake van het onder feit 2 bewezenverklaarde tot het bedrag van € 12.586,80 (twaalfduizend vijfhonderdzesentachtig euro en tachtig cent) bestaande uit € 7.586,80 (zevenduizend vijfhonderdzesentachtig euro en tachtig cent) aan materiële schade en € 5.000,00 (vijfduizend euro) aan immateriële schade, te vermeerderen met de wettelijke rente vanaf 25 juni 2021 ten aanzien van de materiële schade tot een bedrag van € 6.731,32 en de immateriële schade en te vermeerderen met de wettelijke rente vanaf 31 juli 2022 ten aanzien van de medische kosten tot een bedrag van € 855,48 tot aan de dag der algehele voldoening en bepaalt dat de verdachte met haar mededaders hoofdelijk voor het gehele bedrag aansprakelijk is;
    
    
      veroordeelt de verdachte in de kosten en ten behoeve van de tenuitvoerlegging nog te maken kosten, tot aan de datum van deze uitspraak aan de zijde van de benadeelde partij begroot op nihil; 
    
    
    
      wijst de vordering van de benadeelde partij tot schadevergoeding voor een bedrag van € 499,52 (vierhonderdnegenennegentig euro en tweeënvijftig cent) aan materiële schade af.
    
    
    
      verklaart de benadeelde partij ten aanzien van bedrag van € 970,00 (negenhonderdzeventig euro) aan ontruimingskosten niet-ontvankelijk in de vordering;
    
    
    
      verklaart de vordering voor het overige niet-ontvankelijk en bepaalt dat de benadeelde partij dit deel van de vordering in zoverre slechts bij de burgerlijke rechter kan aanbrengen; 
    
    
    
      legt aan de verdachte de verplichting op om aan de Staat der Nederlanden, ten behoeve van het slachtoffer, genaamd [slachtoffer 2] , ter zake van het onder feit 2 bewezenverklaarde een bedrag te betalen van € 12.586,80 (twaalfduizend vijfhonderdzesentachtig euro en tachtig cent) bestaande uit € 7.586,80 (zevenduizend vijfhonderdzesentachtig euro en tachtig cent) aan materiële schade en € 5.000,00 (vijfduizend euro) aan immateriële schade, te vermeerderen met de wettelijke rente vanaf 25 juni 2021 ten aanzien van de materiële schade tot een bedrag van € 6.731,32 en de immateriële schade en te vermeerderen met de wettelijke rente vanaf 31 juli 2022 ten aanzien van de medische kosten tot een bedrag van € 855,48 tot aan de dag der algehele voldoening, en bepaalt dat gijzeling voor de duur van ten hoogste 97 (zevenennegentig) dagen kan worden toegepast indien verhaal niet mogelijk blijkt, met dien verstande dat de toepassing van die gijzeling de verschuldigdheid van de schadevergoeding aan de Staat ten behoeve van het slachtoffer niet opheft;
    
    
    
      bepaalt dat indien en voor zover de verdachte of de mededader aan een van beide betalingsverplichtingen heeft voldaan, de andere vervalt;
    
    
    
      
        verklaart verbeurd het in beslag genomen, nog niet teruggegeven voorwerp, te weten: 
    
    1. GSM - Samsung A71 incl. zwart beschermhoesje in witte hoes;
    
    
      gelast de teruggave aan de verdachte van het in beslag genomen, nog niet teruggegeven voorwerp, te weten: € 41,55 en € 5,00;
    
    
    
      gelast de teruggave aan [slachtoffer 2] van het in beslag genomen, nog niet teruggegeven voorwerp, te weten: € 430,00.
    
    
    
    
      Aldus gewezen door:
      mr. A.C. Bosch, voorzitter,
      mr. S. Riemens en mr. A.E.J. Satink, raadsheren,
      in tegenwoordigheid van mr. R.M. Gloudemans, griffier,
      en op 26 januari 2024 ter openbare terechtzitting uitgesproken.