ECLI:NL:RBDHA:2024:10640, Rechtbank Den Haag, 08-07-2024, NL24.26769
Rechtbank Den Haag — Uitspraak 
Datum: 2024-07-08 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Bestuursrecht; Vreemdelingenrecht

Samenvatting: Vervolgberoep bewaring – kennisgeving – voortvarend handelen – beroep ongegrond

RECHTBANK DEN HAAG
    
    
      Zittingsplaats Middelburg
    
    
    
      Bestuursrecht
    
    
    
      zaaknummer: NL24.26769
    
    
      uitspraak van de enkelvoudige kamer in de zaak tussen
    
      [eiser], eiser
    
      V-nummer: [V-nummer]
      (gemachtigde: mr. N. Vollebergh),
    
    
    
      en
    
    
    
      
        de minister van Asiel en Migratie, daaronder mede begrepen diens rechtsvoorgangers, verweerder
      (gemachtigde: mr. H. Toonders).
    
    
    
  
  
    Procesverloop
    
    
      Verweerder heeft op 26 juni 2023 aan eiser de maatregel van bewaring op grond van artikel 59, eerste lid, aanhef en onder a, van de Vw opgelegd. Deze maatregel duurt nog voort.
    
    
    
      Verweerder heeft de rechtbank op 1 juli 2024 in kennis gesteld van het voortduren van de maatregel van bewaring. Deze kennisgeving wordt gelijkgesteld met een door eiser ingesteld beroep.
    
    
    
      Verweerder heeft een voortgangsrapportage overgelegd. 
    
    
    
      Eiser heeft hierop gereageerd.
    
    
    
      Daarnaar gevraagd heeft verweerder op 4 juli 2024 een reactie op de beroepsgronden van eiser ingediend.
    
    
    
      De rechtbank heeft bepaald dat een onderzoek ter zitting achterwege blijft en heeft het onderzoek gesloten op 5 juli 2024.
    
    
    
  
  
    Overwegingen
    
    1. Eiser stelt te zijn geboren op [datum] 2005 en stelt de Marokkaanse nationaliteit te hebben.
    
    2. Indien de rechtbank van oordeel is dat de toepassing of tenuitvoerlegging van de maatregel van bewaring in strijd is met de Vw dan wel bij afweging van alle daarbij betrokken belangen in redelijkheid niet gerechtvaardigd is, verklaart zij op grond van artikel 96, derde lid, van de Vw het beroep gegrond en beveelt zij de opheffing van de maatregel of een wijziging van de wijze van tenuitvoerlegging daarvan.
    
    3. De rechtbank stelt voorop dat zij deze maatregel van bewaring al eerder heeft getoetst. Uit de uitspraken van deze rechtbank en zittingsplaats volgt dat de maatregel van bewaring tot het moment van het sluiten van het onderzoek dat aan die uitspraken ten grondslag ligt, rechtmatig was. Daarom is bij de beoordeling van de rechtmatigheid van het voortduren van de maatregel van bewaring slechts de periode van belang sinds 23 april 2024.
    
    4. Eiser voert aan dat verweerder onvoldoende voortvarend handelt aan de
    uitzetting van eiser. Uit het dossier blijkt niet dat er contact is geweest met de Spaanse autoriteiten over de beschikbaarheid van eisers paspoort en of het paspoort aan de Nederlandse autoriteiten ter beschikking kan worden gesteld. Nu een (kopie van) een paspoort een spoedige uitzetting mogelijk maakt, had van verweerder mogen worden verwacht dat hij hier contact over heeft gehad. Ten aanzien van het zicht op uitzetting refereert eiser zich aan het oordeel van de rechtbank.
    
    5. In wat eiser aanvoert, ziet de rechtbank geen aanleiding voor het oordeel dat
    verweerder onvoldoende voortvarend handelt. Uit het voortgangsrapport volgt dat in april 2024 navraag is gedaan bij de Spaanse autoriteiten in het kader van een identiteitsonderzoek en dat dit ertoe heeft geleidt dat een kopie van eisers paspoort is verkregen. Op 19 april 2024 is deze kopie naar de Marokkaanse vertegenwoordiging van Amsterdam verzonden. In zijn brief van 4 juli 2024 heeft verweerder toegelicht dat navraag bij de Spaanse autoriteiten over de aanwezigheid van eisers originele paspoort in Spanje niet heeft geleid tot een positieve reactie. Uit het dossier blijkt verder dat verweerder sinds 23 april 2024 driemaal heeft gerappelleerd bij de Marokkaanse autoriteiten en drie vertrekgesprekken met eiser heeft gevoerd. Gelet hierop werkt verweerder voldoende voortvarend aan de uitzetting van eiser naar Marokko.
    
    6. Ook de ambtshalve toetsing leidt niet tot het oordeel dat het voortduren van de
    maatregel van bewaring in de te beoordelen periode op enig moment onrechtmatig was.
    
    7. Het beroep is ongegrond. Daarom wordt ook het verzoek om schadevergoeding afgewezen.
    
    8. Voor een proceskostenveroordeling bestaat geen aanleiding.
    
    
  
  
    Beslissing
    
    
      De rechtbank:
    
    - verklaart het beroep ongegrond;
    - wijst het verzoek om schadevergoeding af.
    
    
      Deze uitspraak is gedaan op 8 juli 2024 door mr. dr. E.J. Govaers, rechter, in aanwezigheid van mr. W. van Loon, griffier, en openbaar gemaakt door middel van geanonimiseerde publicatie op www.rechtspraak.nl. 
    
    
    
      De uitspraak is bekendgemaakt op:
    
    
    
      
      
        Rechtsmiddel
      
      Tegen deze uitspraak staat geen rechtsmiddel open.
      
    
  
  
     Vreemdelingenwet 2000.
  
  
     Uitspraken van 12 februari 2024 (ECLI:NL:RBDHA:2024:1886) en 24 april 2024 (ECLI:NL:RBDHA:2024:6463).