ECLI:NL:GHLEE:2002:AE1870, Gerechtshof Leeuwarden, 19-04-2002, BK 538/01
Gerechtshof Leeuwarden — Uitspraak 
Datum: 2002-04-19 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Bestuursrecht; Belastingrecht

Samenvatting: -

BELASTINGKAMER    GERECHTSHOF TE LEEUWARDEN    UITSPRAAK
      Kenmerk: 538/01                                                                                     19 april 2002                          
    
    
    Uitspraak van het Gerechtshof te Leeuwar-den, vijfde enkelvoudige belastingkamer, op het beroep van X te Z tegen de uitspraak van het hoofd van de eenheid particulieren van de belastingdienst te Groningen hierna: (de inspec-teur), gedaan op het bezwaarschrift van de belanghebbende tegen de hem opgelegde aan-slag in de inkomstenbelasting/premie volksverzekeringen voor het jaar 1999.  
    
    
      Belanghebbende werd voor het jaar 1999 in de inkomstenbelasting/premie volksverzekerin-gen aangeslagen naar een belastbaar inkomen als bedoeld in de Wet op de inkomstenbelasting 1964, gelijk deze wet voor het onderhavige jaar gold, (hierna te noemen: de Wet) van f.  83.962,--.
      Op het tijdig ingediende bezwaar van belanghebbende heeft de inspecteur bij de bestreden uitspraak van  12 juni 2001 de aanslag gehandhaafd.
      Belanghebbende is tegen deze uitspraak in beroep gekomen bij een beroepschrift  (met bijlagen) met dagtekening 23 juli 2001, hetwelk op 24 juli 2001  is ingekomen.
    
    
    Nadat de inspecteur zijn verweerschrift (met bijlagen) had ingezonden, heeft de mondelinge behandeling plaatsgevonden ter zitting van  11 december 2001, gehouden te Assen, alwaar aanwezig waren de gemachtigde van belanghebbende  zomede de inspecteur.
    
    Van alle genoemde (en hierna nog te noemen) stukken moet de inhoud als hier ingevoegd worden beschouwd.
    
    
      Het gerechtshof heeft in deze zaak op 21 december 2001 in het openbaar mondeling uitspraak gedaan, waarvan het proces-verbaal bij aangetekend schrijven, ter post bezorgd op 4 januari 2002, aan partijen is verzonden.
      Bij brief ingekomen op 22 januari 2002 heeft belanghebbende op de wijze als bedoeld in artikel 27d van de Algemene wet rijksbelastingen verzocht vorenbedoelde uitspraak te vervangen door een schriftelijke.
      De griffier heeft belanghebbende bij aangetekend schrijven, ter post bezorgd op 25 januari 2002 , gewezen op het verschuldigde griffierecht en de belanghebbende heeft vervolgens op 12 maart 2002  dat griffierecht voldaan.
    
    
    
      2. De feiten.
      Blijkens de gedingstukken en op grond van het verhandelde ter zitting staat als onbetwist, dan wel onvoldoende betwist, tussen partijen vast:
      2.1. De belanghebbende is gehuwd en werkzaam als administrateur.
      2.2. Belanghebbendes zoon, geboren op 19 juni 1975,  is student en heeft geen recht op studiefinanciering. Het gehele jaar 1999 woont hij samen met mevr. A op het adres a-straat 135 te L. Belanghebbende draagt in het onderhavige jaar ongeveer 
      f. 13.000,-- bij aan de door zijn zoon te maken of gemaakte kosten.
      2.3. Voor uitgaven van levensonderhoud ten behoeve van zijn zoon claimt de belanghebbende voor het jaar 1999 de geforfaiteerde aftrek van 4x  f. 2.025,--,  tot in totaal f. 8.100,--.
      2.4. De zoon heeft uit loon van B uitzendbureau, loon van C uitzendbureau,  loon van D netwerk en een uitkering van het E in totaal f. 15.637,-- aan netto-inkomsten genoten in het onderhavige jaar.
      2.5. De belanghebbende deed aangifte van een belastbaar inkomen van 
      f. 75.862,--. De inspecteur heeft de uitgaven levensonderhoud van de zoon ad f. 8.100,-- niet in aftrek toegelaten zodat het belastbaar inkomen werd vastgesteld op f. 83.962,--.
    
    
    
      3. Het geschil.
      Te dezen is in geschil het antwoord op de vraag of de belanghebbende recht heeft op aftrek voor uitgaven van kosten van levensonderhoud van zijn zoon.
    
    
    
      4. De standpunten van partijen.
      Verwezen wordt naar de gedingstukken. 
      Partijen hebben ter zitting hun onderscheidene standpunten gehandhaafd, zonder daartoe overigens nadere gronden te hebben aangevoerd.
    
    
    
      5. De overwegingen omtrent het geschil.
      5.1. Ingevolge artikel 46, eerste lid van de Wet  zijn buitengewone lasten de op de belastingplichtige drukkende:
      a. uitgaven tot voorziening in het levensonderhoud van:
      1°. kinderen en pleegkinderen, die jonger dan 27 jaar zijn, voor wie de belastingplichtige geen recht op kinderbijslag ingevolge de Algemene kinderbijslagwet heeft en die zelf geen recht hebben op studiefinanciering ingevolge hoofdstuk II van de Wet op de studiefinanciering of op tegemoetkoming ingevolge de Wet tegemoetkoming studiekosten, mits die kinderen in belangrijke mate door de belastingplichtige worden onderhouden.
      5.2. Een kind, jonger dan 27 jaar, wordt geacht in belangrijke mate op kosten van de ouder te worden onderhouden, indien de op de ouder drukkende bijdrage in de kosten van het onderhoud ten minste f. 56,-- per week beloopt.
      5.3. Gelet op de eigen inkomsten van zijn zoon heeft de belanghebbende niet aannemelijk gemaakt dat hij zich in 1999 redelijkerwijs gedrongen kon voelen om hem financieel te ondersteunen teneinde hem in staat te stellen een bestaan te voeren overeenkomstig zijn plaats in de samenleving. De inkomsten van de zoon staan aan de aftrek van de bijdragen in het levensonderhoud van de zoon in de weg. Dat er bij zijn zoon - gelet op diens maatschappelijke en financiële positie - daadwerkelijk behoefte bestond aan enige tegemoetkoming van de kant 
      van belanghebbende is het hof niet aannemelijk geworden.
      Het gerechtshof heeft daarbij mede in aanmerking genomen - dat voor de berekening van de studiefinanciering wordt uitgegaan van het zogenaamde studiebudget zijnde een optelsom van alle genormeerde kosten die een studerende placht te maken - dat het budgetbedrag op jaarbasis f. 15.210,-- bedraagt en dat de zoon f. 15.637,-- aan netto-inkomsten heeft genoten, zodat het hof er van uitgaat dat de zoon de kosten kan bestrijden uit de eigen inkomsten. Het tegendeel is het hof niet aannemelijk geworden.
    
    
    Vorenstaande leidt tot de conclusie dat het beroep mitsdien ongegrond is.
    
    Het hof acht geen termen aanwezig voor een veroordeling in de proceskosten als bedoeld in artikel 8:75 van de Algemene wet bestuursrecht.
    
    
      6. De beslissing.
      Het hof verklaart het beroep ongegrond.
    
    
    Gedaan op 19 april 2002 door mr. Fransen, raadsheer en voorzitter van de vijfde enkelvoudige belastingkamer,  in tegenwoordigheid van 
    
    
    
    
    
    
    
    
    
    de griffier Gerrits en ondertekend door voornoemde raadsheer en door voornoemde griffier.
    
    
    
    
    
    
    
    
                                                   Op    24 april 2002        afschrift
                                                   aangetekend verzonden aan beide
                                                   partijen.
                                                   De griffier van het Gerechtshof
                                                   te Leeuwarden.