ECLI:NL:RBAMS:2024:5138, Rechtbank Amsterdam, 16-08-2024, 10956867 CV24-2144
Rechtbank Amsterdam — Uitspraak 
Datum: 2024-08-16 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Civiel recht

Samenvatting: Vrijwilligersovereenkomst. Afwijzing vordering om weer te worden toegelaten als vrijwilliger.

RECHTBANK 
    AMSTERDAM
  
  
    Civiel recht
    Kantonrechter 
  
  
    Zaaknummer: 10956867 \ CV EXPL  24-2144
  
  
    Vonnis van 16 augustus 2024 (bij vervroeging)
    
    
      in de zaak van
    
    
  
  
    
      [eiser] , 
    
      wonende te [woonplaats] ,
      eisende partij,
      hierna te noemen: [eiser] ,
      gemachtigde: mr. E.R. van Dijk,
    
    
    
      tegen
    
    
  
  
    STICHTING VLUCHTELINGENWERK NEDERLAND, 
    
      gevestigd te Amsterdam,
      gedaagde partij,
      hierna te noemen: Vluchtelingenwerk,
      gemachtigde: mr. N.Y. Solisa.
    
    
    
  
  
    De procedure
    
    
      Het verloop van de procedure blijkt uit:
    
    - de dagvaarding van 13 februari 2024, met producties;
    - de conclusie van antwoord van 30 april 2024, met producties;
    - het tussenvonnis van 14 mei 2024;
    - de mondelinge behandeling van 28 juni 2024, waarvan door de griffier aantekeningen zijn gemaakt.
    
    
      Ten slotte is vonnis bepaald.
    
    
  
  
    De feiten
    
    
      1.	Als gesteld en niet (voldoende) weersproken staat het volgende vast.
    
    
    
      1.1.
      In juli 2022 hebben [eiser] en Vluchtelingenwerk een vrijwilligersovereenkomst gesloten, op basis waarvan [eiser] vrijwilligerswerkzaamheden voor Vluchtelingenwerk heeft verricht.
      
    
    
      1.2.
      In artikel 17 van de vrijwilligersovereenkomst staat: “De overeenkomst is opzegbaar met inachtneming van een opzegtermijn van vier weken, tenzij anders overeengekomen. (…) Wanneer de stichting de overeenkomst wil opzeggen, moeten daarvoor zwaarwegende redenen zijn die met de vrijwilliger worden besproken.”
    
    
      1.3.
      Op 22 augustus 2023 heeft [eiser] tijdens een overleg met zijn team zijn onvrede geuit over - kort gezegd - het door Vluchtelingenwerk gehanteerde beleid rondom de ‘machtiging tot voorlopig verblijf’ (mvv). Die klachten heeft [eiser] later ook geuit bij het bestuur van Vluchtelingenwerk en per mail aan alle medewerkers van Vluchtelingenwerk.
      
    
    
      1.4.
      Na het overleg op 22 augustus 2023 heeft [eiser] een whatsappbericht aan zijn leidinggevende bij Vluchtelingenwerk gestuurd. Daarin schrijft hij onder meer: “Hierbij wil ik je laten weten dat ik stop bij vluchtelingenwerk [locatie 1] . Ik wil graag solliciteren bij vluchtelingenwerk [locatie 2] , daar heb ik ook een betere busverbinding. Ik heb geen haast (…) dus laat maar weten wanneer je tijd hebt om de afronding te bespreken.”
      
    
    
      1.5.
      Op 6 september 2023 heeft een gesprek plaatsgevonden tussen [eiser] , zijn leidinggevende en de regiomanager van Vluchtelingenwerk. Later die dag mailde de leidinggevende van [eiser] hem onder meer: “Zoals tijdens het gesprek vandaag besproken bevestig ik hierbij schriftelijk dat per vandaag onze samenwerking is beëindigd. Conform artikel 17 derde zin van de vrijwilligersovereenkomst zijn de zwaarwegende redenen tijdens het gesprek met je besproken.”
      
    
    
      1.6.
      Partijen hebben vervolgens per e-mail gecorrespondeerd, maar zijn niet tot een oplossing gekomen.
      
    
  
  
    Het geschil
    
    2. [eiser] vordert - samengevat - Vluchtelingenwerk te bevelen om de opzegging ongedaan te maken en hem weder te werk te stellen, op straffe van een dwangsom. Volgens [eiser] houdt de opzegging verband met de door hem geuite klacht en is de vrijwilligersovereenkomst niet opgezegd in overeenstemming met artikel 17 (zie 1.2 hierboven). De opzegtermijn van vier weken is namelijk niet in acht genomen, er is geen sprake van zwaarwegende gronden en die gronden zijn ook niet met hem besproken.
    
    3. Volgens Vluchtelingenwerk moeten de vorderingen worden afgewezen. Volgens haar was de samenwerking al sinds het begin niet goed en heeft de wederzijdse onvrede eind 2023 een hoogtepunt bereikt. Zij heeft het whatsappbericht van [eiser] van 22 augustus 2023 opgevat als een opzegging. Tijdens het gesprek van 6 september 2023 zijn de gemoederen volgens haar zodanig opgelopen dat een onhoudbare situatie was ontstaan en is de overeenkomst per direct geëindigd. De redenen daarvoor zijn in dat gesprek aan de orde gesteld en later nogmaals bevestigd. 
    
  
  
    De beoordeling
    
    4. In essentie draait deze procedure om de vraag of Vluchtelingenwerk [eiser]  weer als vrijwilliger moet toelaten. De kantonrechter oordeelt van niet. De vorderingen van [eiser] worden dus afgewezen. Dat wordt als volgt toegelicht.
    
    5. Tussen partijen is niet in geschil dat zij samenwerkten op basis van een vrijwilligersovereenkomst. De aard van een vrijwilligersovereenkomst brengt met zich dat partijen over en weer een relatief grote mate van vrijheid en flexibiliteit hebben. De vrijwilligersorganisatie betaalt de vrijwilliger bijvoorbeeld geen loon en de vrijwilliger werkt slechts voor zover dat hem/haar schikt. Die relatieve vrijblijvendheid brengt ook met zich dat de relatie tussen de vrijwilligersorganisatie en de vrijwilliger niet zo hecht is als bijvoorbeeld een arbeidsovereenkomst. De wettelijke arbeidsrechtelijke bescherming is op die samenwerking dan ook niet van toepassing en een vrijwilligersovereenkomst kan over en weer relatief gemakkelijk worden beëindigd.
    
    6. Het is naar oordeel van de kantonrechter voldoende duidelijk geworden dat in ieder geval Vluchtelingenwerk geen vertrouwen meer had en heeft in een verdere samenwerking met [eiser] . Uit de door haar overgelegde documentatie en hetgeen namens haar ter zitting is verklaard, blijkt dat verschillende andere vrijwilligers en betaalde werknemers van Vluchtelingenwerk zich niet prettig voelen bij een verdere samenwerking met [eiser] . Alleen daaruit volgt al dat een verdere samenwerking niet in de rede ligt. Dat dit niet geldt voor alle werknemers of vrijwilligers en dat die gevoelens pas zouden zijn ontstaan na de escalatie in september 2023 - zoals [eiser] ter zitting naar voren heeft gebracht - maakt dat niet anders.
    
    7. Vluchtelingenwerk heeft zich dan ook in redelijkheid op het standpunt kunnen stellen dat er sprake is van zwaarwegende redenen in de zin van artikel 17 van de vrijwilligersovereenkomst. Voorzover die zwaarwegende redenen hem al niet tijdens het gesprek op 6 september 2023 zijn medegedeeld - zoals Vluchtelingenwerk heeft gesteld, maar [eiser] heeft ontkend - zijn die in de daaropvolgende e-mailcorrespondentie in ieder geval voldoende duidelijk gemaakt. Zo vermeldt een op 13 oktober 2023 vanuit Vluchtelingenwerk verstuurde e-mail onder meer dat dat de situatie “dusdanig gespannen [was] dat een verdere samenwerking op deze locatie niet mogelijk meer was. Dit is de reden dat de overeenkomst per direct is geëindigd”. Dat de in de vrijwilligersovereenkomst opgenomen opzegtermijn niet in acht is genomen, doet aan de rechtsgeldigheid van de opzegging niet af. [eiser] heeft ook niet kunnen toelichten dat hij door de kortere opzegtermijn in zijn belangen is geschaad. Bovendien had [eiser] eerder zelf al per whatsapp aangegeven dat hij wilde stoppen bij Vluchtelingenwerk [locatie 1] . De kantonrechter ziet al met al geen grond om Vluchtelingenwerk te verplichten om [eiser] weer als vrijwilliger toe te laten.
    
    8. Ten overvloede merkt de kantonrechter nog het volgende op. Namens Vluchtelingenwerk is ter zitting het aanbod gedaan om onafhankelijk van de uitkomst van deze procedure nog een gesprek met [eiser] te voeren, onder leiding van een onafhankelijke gespreksleider. De kantonrechter geeft [eiser] mee om nogmaals over dat voorstel na te denken. Wellicht dat dit gesprek er namelijk aan zou kunnen bijdragen dat partijen ondanks het voorgaande hun samenwerking toch zo goed mogelijk kunnen afsluiten. Daarbij is ook van belang dat, zoals ter zitting namens Vluchtelingenwerk nogmaals is bevestigd, de opmerkingen van [eiser] over het gehanteerde mvv-beleid er uiteindelijk toe hebben geleid dat Vluchtelingenwerk dat beleid opnieuw onder de loep heeft genomen en daar ook aanpassingen aan heeft gedaan.
    
    
    9. [eiser] is in het ongelijk gesteld en moet daarom de proceskosten (inclusief nakosten) betalen. De proceskosten van Vluchtelingenwerk worden begroot op:
    
      
        
        
        
        
        
          
            
              - salaris gemachtigde
            
            
              €
            
            
              164,00
            
            
              (2 punten × € 82,00)
            
          
          
            
              - nakosten
            
            
              €
            
            
              19,00
            
            
              (plus de kosten van betekening zoals vermeld in de beslissing)
            
          
          
            
              Totaal
            
            
              €
            
            
              183,00
            
            
              
            
          
        
      
    
    
    10. De gevorderde wettelijke rente over de proceskosten wordt toegewezen zoals vermeld in de beslissing.
    
    
  
  
    De beslissing
    
    
      De kantonrechter
    
    
    - wijst de vorderingen van [eiser] af,
    
    - veroordeelt [eiser] in de proceskosten van € 183,00, te betalen binnen veertien dagen na aanschrijving daartoe, te vermeerderen met de kosten van betekening als [eiser] niet tijdig aan de veroordelingen voldoet en het vonnis daarna wordt betekend,
    
    - veroordeelt [eiser] tot betaling van de wettelijke rente als bedoeld in artikel 6:119 BW over de proceskosten als deze niet binnen veertien dagen na aanschrijving zijn betaald,
    
    - verklaart dit vonnis uitvoerbaar bij voorraad,
    
    - wijst het meer of anders gevorderde af.
    
    
    
      Dit vonnis is gewezen door mr. J.M.B. Cramwinckel en bij vervroeging in het openbaar uitgesproken op 16 augustus 2024.
    
  
  
     Zie bijvoorbeeld het vonnis van de rechtbank Gelderland van 18 oktober 2019, ECLI:NL:RBGEL:2019:5206.