ECLI:NL:RBDHA:2024:13784, Rechtbank Den Haag, 29-08-2024, NL24.29808
Rechtbank Den Haag — Uitspraak 
Datum: 2024-08-29 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Bestuursrecht; Vreemdelingenrecht

Samenvatting: COa HTL-plaatsing na geweldsincident + art. 56 Vw vrijheidsbeperkende maatregel. Beroepen ongegrond.

RECHTBANK DEN HAAG
    
    
      Zittingsplaats Groningen
    
    
    
      Bestuursrecht
    
    
    
      zaaknummers: NL24.29808 en AWB 24/12066
    
    
    uitspraak van de enkelvoudige kamer van 29 augustus 2024 in de zaak tussen
    
    
      [naam], eiser,
    
      geboren op [datum], 
      van Syrische nationaliteit,
      V-nummer: [nummer] 
      (gemachtigde: mr. R.J. Schenkman),
    
    
    
      en
    
    
    het bestuur van het Centraal Orgaan opvang asielzoekers (COa), het COa,
    
    
      alsmede 
    
    
    
      
        de minister van Asiel en Migratie, voorheen de staatssecretaris van Justitie en Veiligheid, de minister 
      (gemachtigde: mr. G.M. Bouius).
    
    
    
  
  
    Procesverloop
    
    
      Bij besluit van 18 juli 2024 (hierna: het plaatsingsbesluit) heeft het COa besloten om eiser op grond van artikel 10, eerste lid aanhef en onder h en i, en artikel 11, eerste lid, van de Rva te plaatsen in een Handhaving- en Toezichtlocatie (HTL) te Hoogeveen.
    
    
    
      Bij afzonderlijk besluit van 19 juli 2024 (hierna: de vrijheidsbeperkende maatregel) heeft de minister aan eiser de maatregel van beperking van de vrijheid opgelegd, zoals bedoeld in artikel 56, eerste lid, van de Vw.
    
    
    
      Eiser heeft tegen het plaatsingsbesluit (AWB 24/12066) en tegen de vrijheidsbeperkende maatregel (NL24.29808) beroep ingesteld. 
    
    
    
      Het COa heeft een verweerschrift ingediend.
    
    
    
      De rechtbank heeft de beroepen op 23 augustus 2024 op zitting behandeld. Hieraan hebben deelgenomen: eiser, zijn gemachtigde, een tolk en de gemachtigde van het COa en de minister. De rechtbank heeft het onderzoek ter zitting gesloten en beslist in deze uitspraak in beide zaken.
    
    
  
  
    Overwegingen
    
    1. Het COa heeft in het plaatsingsbesluit besloten om eiser met ingang van 18 juli 2024 in de HTL te Hoogeveen te plaatsen. Door het COa is geconstateerd dat eiser zich schuldig heeft gemaakt aan een gedraging die een zeer grote impact heeft gehad. Op 15 juli 2024 heeft een incident plaatsgevonden waarbij eiser verbaal en fysiek agressief is geweest, met lichamelijk letsel tot gevolg. Bij de informatiebalie is een ruzie ontstaan met eiser. Nadien heeft eiser de betrokken medebewoner opgezocht en met een koffiekan geslagen, met een hoofdwond tot gevolg. 
    
    2. De minister heeft aan eiser op 19 juli 2024 de vrijheidsbeperkende maatregel opgelegd en hem verplicht om met ingang van deze datum te verblijven in een deel van de gemeente Hoogeveen, te weten binnen de op de bijgevoegde plattegrond aangegeven gebieden. De minister heeft overwogen dat de openbare orde de maatregel vordert en heeft ter motivering van dit besluit verwezen naar het plaatsingsbesluit, waarin het incident is toegelicht. In de door eiser aangevoerde bijzondere (medische) omstandigheden is geen aanleiding gezien om van de maatregel af te zien.
    
    3. Eiser heeft aangevoerd dat de HTL plaatsing een onevenredig zware bestraffing is. In dit verband heeft eiser gesteld dat hij niet eerder negatief is opgevallen met betrekking tot fysieke of verbale agressie, dat de medebewoner arrogant reageerde toen eiser voordrong wat tot de ruzie heeft geleid en dat er tussen hen geen vijandigheid bestaat, maar dat eiser hem juist eerder heeft geholpen. Tot slot heeft eiser gesteld dat hij niet de intentie had om de medebewoner te raken en dat het een plastic en geen ijzeren kan was. 
    
    
      4.1.
      Naar het oordeel van de rechtbank heeft het COa zich terecht op het standpunt gesteld dat een plaatsing in de HTL gerechtvaardigd is door het geweldsincident op 15 juli 2024 met fysieke schade tot gevolg, omdat dit een zeer grote impact heeft gehad. De rechtbank stelt vast dat eiser in beroep de kwalificatie, de impact van zijn gedraging en de toerekenbaarheid hiervan niet gemotiveerd heeft betwist. Daartoe acht de rechtbank de enkele stelling van eiser dat het niet zijn intentie was om zijn kamergenoot te raken, onvoldoende, nu eiser niet heeft toegelicht wat zijn intentie wel was door met een kan een slaande beweging te maken. De rechtbank volgt eiser ook niet in de stelling dat het een plastic en geen ijzeren kan betrof, nu eiser de dag na het incident heeft verklaard dat hij zich niet veel kon herinneren. Daarbij betwist eiser niet dat hij aan het slachtoffer een hoofdwond heeft toegebracht. Ook eisers verklaringen ter zitting dat er een grote afstand tussen hem en het slachtoffer was en dat deze geen aangifte heeft gedaan, omdat hij ook doorhad dat eiser de intentie niet had, kunnen niet leiden tot een ander oordeel.
      
    
    
      4.2.
      De rechtbank oordeelt dat het COa en de minister zich niet ten onrechte op het standpunt hebben gesteld dat er geen contra-indicatie bestaat voor de HTL-plaatsing en de vrijheidsbeperkende maatregel. Daartoe heeft het COa de enkele verklaring van eiser dat hij na een operatie, zes maanden geleden, fysiotherapie nodig heeft en moet fietsen voor zijn revalidatie onvoldoende mogen achten, nu de GZA heeft aangegeven dat er geen medische belemmering bestaat voor een HTL-plaatsing. Ook heeft het COa terecht gesteld dat eiser in de HTL voldoende toegang heeft tot medische zorgverlening. 
      
    
    
      4.3.
      In de aangevoerde omstandigheden ziet de rechtbank, gelet op het voorgaande, geen aanleiding voor het oordeel dat de HTL-plaatsing onevenredig is voor eiser. Dit geldt temeer nu het COa terecht heeft gesteld dat de HTL niet een bestraffende maatregel is, maar een bestuurlijke ordemaatregel betreft gericht op gedragsverbetering en bescherming van de medebewoners en medewerkers op de opvanglocatie. Het betoog slaagt daarom niet. 
      
      
    
  
  
    Conclusie en gevolgen
    
    5. Gelet op het voorgaande slagen de beroepsgronden van eiser niet. De rechtbank is van oordeel dat het plaatsingsbesluit en de vrijheidsbeperkende maatregel op goede gronden en deugdelijk gemotiveerd zijn genomen. 
    
    6. De beroepen zijn ongegrond. 
    
    7. Voor een proceskostenveroordeling bestaat geen aanleiding.
    
    
  
  
    Beslissing
    
    
      De rechtbank verklaart de beroepen ongegrond.
    
    
    
    
      Deze uitspraak is gedaan door mr. H. Hanssen - Telman, rechter, in aanwezigheid van A.J. van Bruggen, griffier, en openbaar gemaakt door middel van geanonimiseerde publicatie op rechtspraak.nl.
    
    
    
    
    
    
    
    
    
      de griffier					de rechter
    
    
    
    
    
    
      Afschrift verzonden aan partijen op:
    
    
    
    
    
    
  
  
    Bent u het niet eens met deze uitspraak?
    Tegen deze uitspraak, voor zover het betreft het beroep tegen het plaatsingsbesluit, kan hoger beroep worden ingesteld bij de Afdeling Bestuursrechtspraak van de Raad van State binnen vier weken na de dag van bekendmaking. Tegen deze uitspraak, voor zover het betreft het beroep tegen de vrijheidsbeperkende maatregel, staat geen rechtsmiddel open.
    
  
  
     De Regeling verstrekkingen asielzoekers en andere categorieën vreemdelingen 2005.
  
  
     De Vreemdelingenwet 2000.
  
  
     GezondheidsZorg Asielzoekers.