ECLI:NL:RBROT:2024:7088, Rechtbank Rotterdam, 02-08-2024, AWB - 23 _ 811
Rechtbank Rotterdam — Uitspraak 
Datum: 2024-08-02 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Bestuursrecht; Socialezekerheidsrecht

Samenvatting: Wsf 2000. Berekening aanvullende beurs. Toetsingsinkomen. Peiljaar.

RECHTBANK ROTTERDAM
  
  
    Bestuursrecht
  
  
    zaaknummer: ROT 23/811 
  
  
    uitspraak van de enkelvoudige kamer van 2 augustus 2024 in de zaak tussen
  
    
      
      [naam] , uit Vlaardingen, eiser
    (gemachtigde: mr. A. Coskun),
    
    
      en
    
    
  
  
    de minister van Onderwijs, Cultuur en Wetenschap, de minister 
    (gemachtigde: mr. G.J.M. Naber).
    
    
  
  
    Inleiding
    
    
      1.	Met bet besluit van 22 oktober 2022 (primaire besluit) heeft de minister het recht op studiefinanciering voor 2023 van eiser vastgesteld.
    
    
    
      1.1.
      Met het bestreden besluit van 21 december 2022 op het bezwaar van eiser is de minister bij dat besluit gebleven.
      
    
    
      1.2.
      Eiser heeft beroep ingesteld. De minister heeft op het beroep gereageerd met een verweerschrift. 
      
    
    
      1.3.
      De rechtbank heeft het beroep op 26 juli 2024 op zitting behandeld. Hieraan heeft deelgenomen: de gemachtigde van de minister. Eiser en zijn gemachtigde zijn met bericht van verhindering niet verschenen. 
      
      
    
  
  
    Beoordeling door de rechtbank
    
    2. Bij het primaire besluit heeft de minister de aanvullende beurs voor januari tot en met september 2023 vastgesteld op € 6,56 per maand. Dit bedrag is gebaseerd op het inkomen van de ouders in het peiljaar 2021. 
    
    3. Eiser stelt dat hij recht heeft op een hogere aanvullende beurs. Hij meent dat de minister ten onrechte rekening heeft gehouden met een te hoog inkomen van zijn ouders. Verder meent hij, zo begrijpt de rechtbank, dat de minister had moeten beslissen op zijn aanvraag om geen rekening te houden met het inkomen met zijn moeder, nu het contact met haar na de scheiding van zijn ouders is verbroken. Ook had de minister moeten beslissen op zijn verzoek om de verlenging van zijn prestatiebeurs, nu hij vertraging in zijn studie heeft opgelopen vanwege een ernstig verkeersongeval en door Covid-19.	
    
    4. Op grond van artikel 3.8 en 3.9 van de Wet studiefinanciering 2000 (Wsf 2000) is de hoogte van de aanvullende beurs afhankelijk van het ouderlijk inkomen en wordt voor de veronderstelde ouderlijke bijdrage aangesloten bij het toetsingsinkomen van de ouders van twee jaar geleden (het peiljaar). Het toetsingsinkomen betreft het op het peiljaar betrekking hebbende inkomensgegevens zoals vastgesteld door de Belastingdienst op grond van de Algemene wet inzake rijksbelastingen. De vastgestelde ouderbijdrage wordt vervolgens in mindering gebracht op de maximale aanvullende beurs.
    
    5. Uit de stukken blijkt dat voor de berekening van de aanvullende beurs van eiser over 2023 gebruik is gemaakt van het toetsingsinkomen van de ouders over het peiljaar 2021. Ten opzichte van 2022 is de aanvullende beurs in 2023 verlaagd omdat het toetsingsinkomen van de ouders met name dat van de moeder in het peiljaar 2021 hoger is geworden ten opzichte van 2020. De rechtbank is van oordeel dat de minister van deze gegevens mocht uitgaan en dat hij de aanvullende beurs op basis van deze gegevens terecht op € 6,56 heeft vastgesteld.
    
    6. Op 24 november 2022, tijdens de bezwaarprocedure, heeft eiser tevens een aanvraag als bedoeld in artikel 3.14 van de Wsf 2000 gedaan om het inkomen van de moeder bij de berekening van de aanvullende beurs buiten beschouwing te laten. Ten tijde van het nemen van het bestreden besluit was daar nog geen besluit over genomen. De minister kon op dat moment de uitkomst van de beoordeling van die aanvraag geen rekening houden. 
    
    7. Voor zover eiser stelt dat de minister in het bestreden besluit ook een beslissing had moeten nemen over de verlenging van zijn studiefinanciering, kan de rechtbank eiser niet volgen. Zoals uit het bestreden besluit blijkt had eiser daartoe een aparte aanvraag als bedoeld in artikel 5:2b van de Wfs 2000 moeten indienen. Daarbij had hij ook gedagtekende verklaringen van een arts en van het bestuur van de onderwijsinstelling waar hij is ingeschreven, moeten indienen, waaruit blijkt dat hij als gevolg van een handicap of chronische ziekte niet in staat is het afsluitend examen met goed gevolg af te ronden binnen het aantal jaren prestatiebeurs hoger onderwijs dat zonder deze verlenging aan de student kan worden verstrekt. Een dergelijke aanvraag ontbrak. De minister kon dan ook geen rekening houden met een eventuele verlenging. Overigens heeft de gemachtigde van de minister ter zitting medegedeeld dat eiser tot nu toe nog geen aanvraag om verlenging van de studiefinanciering heeft ingediend.
    
    8. Ten overvloede wijst de rechtbank erop dat uit de stukken is gebleken dat de aanvraag van eiser om het inkomen van de moeder buiten beschouwing te laten op 14 april 2023 is afgewezen en dat eiser daartegen geen bezwaar heeft gemaakt. Tevens is uit de stukken gebleken dat na een verzoek om peiljaarverlegging door de ouders de minister op 17 maart 2023 op basis van het geschatte inkomens aan eiser over de maanden januari 2023 tot en met september 2023 een maximale aanvullende beurs van € 430,27 per maand heeft toegekend. Bij besluit van 29 mei 2023 is de aanvullende beurs over deze periode verlaagd tot € 282, 86, omdat het werkelijke inkomen toch hoger was dan het geschatte inkomen. 
    
    
  
  
    Conclusie en gevolgen
    
    
      9. Uit 5. tot en met 9. blijkt dat de minister de hoogte van de aanvullende beurs bij het primaire besluit, zoals gehandhaafd bij het bestreden besluit, juist heeft vastgesteld. Het beroep is ongegrond. Dat betekent dat eiser geen gelijk krijgt. Hij krijgt geen vergoeding van zijn proceskosten.
    
    
    
  
  
    Beslissing
    
    
      De rechtbank verklaart het beroep ongegrond. 
    
    
    
    
    
    
      Deze uitspraak is gedaan door mr. M.G.L. de Vette, rechter, in aanwezigheid van R.P. Evegaars, griffier. De uitspraak is uitgesproken in het openbaar op 2 augustus 2024.
    
    
    
    
    
    
    
    
      
        
        
        
          
            
              griffier
            
            
              rechter
            
          
        
      
    
    
    
    
      Een afschrift van deze uitspraak is verzonden aan partijen op:
    
    
    
  
  
    Informatie over hoger beroep
    Een partij die het niet eens is met deze uitspraak, kan een hogerberoepschrift sturen naar de Centrale Raad van Beroep waarin wordt uitgelegd waarom deze partij het niet eens is met deze uitspraak. Het hogerberoepschrift moet worden ingediend binnen zes weken na de dag waarop deze uitspraak is verzonden. Kan de indiener de behandeling van het hoger beroep niet afwachten, omdat de zaak spoed heeft, dan kan de indiener de voorzieningenrechter van de Centrale Raad van Beroep vragen om een voorlopige voorziening (een tijdelijke maatregel) te treffen.