ECLI:NL:RBNHO:2024:8064, Rechtbank Noord-Holland, 25-07-2024, 11167531 \ CV EXPL  24-1695
Rechtbank Noord-Holland — Uitspraak 
Datum: 2024-07-25 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Civiel recht; Verbintenissenrecht

Samenvatting: Ambtshalve toetsing van Productvoorwaarden algemeen deel en Algemene Voorwaarden voor de levering van elektriciteit en gas aan kleinverbruikers (april 2017)

RECHTBANK NOORD-HOLLAND
    Handel, Kanton en Bewind
    locatie Zaanstad
    
    
      Zaaknr./rolnr.: 11167531 \ CV EXPL  24-1695
      Uitspraakdatum: 25 juli 2024 
    
    
    
      
        Verstekvonnis van de kantonrechter in de zaak van:
      
    
    
    
      de vennootschap naar buitenlands recht
      
        Hoist Finance AB, rechtsopvolgster van de naamloze vennootschap Vattenfall Sales Nederland N.V. 
      gevestigd te Stockholm (Zweden)
      de eisende partij 
      gemachtigde: NDA Incasso B.V.
    
    
    
      tegen 
    
    
    
      
        
          [gedaagde] 
      
      wonende te [plaats] 
      de gedaagde partij  
      niet verschenen
    
    
  
  
    
      1De procedure
    
    
      1.1.
      De eisende partij heeft de gedaagde partij gedagvaard. Tegen de gedaagde partij is verstek verleend. 
      
    
  
  
    
      2De beoordeling
    
    
      2.1.
      De eisende partij vordert – samengevat –  veroordeling van de gedaagde partij tot betaling van € 1.662,02, althans een in goede justitie te bepalen bedrag, aan hoofdsom, te vermeerderen met de buitengerechtelijke incassokosten, de wettelijke rente, de proceskosten en de nakosten. 
      
      
        
          Ambtshalve toetsing van de (pre)contractuele informatieplichten 
        
      
      
    
    
      2.2.
      De vordering is gebaseerd op een overeenkomst op afstand tussen een handelaar en een consument. Bij het sluiten van dergelijke overeenkomsten moet ter bescherming van de consument aan de wettelijke (pre)contractuele informatieplichten van de artikelen 6:230m lid 1 en 6:230v van het Burgerlijk Wetboek (BW) worden voldaan. Dat aan deze plichten is voldaan, moet gemotiveerd worden gesteld en onderbouwd. De kantonrechter moet er ambtshalve op toezien dat die voorschriften worden nageleefd, dus ook als er geen verweer is gevoerd. Zie, onder meer, het arrest van de Hoge Raad van 12 november 2021 (ECLI:NL:HR:2021:1677).
      
    
    
      2.3.
      
        De kantonrechter is van oordeel dat de eisende partij voldoende heeft toegelicht en onderbouwd dat is voldaan aan de informatieplichten. 
        
          Ambtshalve toetsing van 
          Productvoorwaarden algemeen deel 
          (hierna: de productvoorwaarden) en 
          Algemene Voorwaarden voor de levering van elektriciteit en gas aan kleinverbruikers (april 2017)
           (hierna: de algemene voorwaarden)
          
        
      
    
    
      2.4.
      De kantonrechter is, gelet op het Dexia-arrest, gehouden om onderzoek te doen naar (mogelijk) oneerlijke bedingen in de toepasselijke algemene voorwaarden. Volgens Richtlijn 93/13/EEG betreffende oneerlijke bedingen in consumentenovereenkomsten is een beding oneerlijk wanneer dit het evenwicht tussen de wederzijdse rechten en verplichtingen ten nadele van de consument aanzienlijk verstoort. De kantonrechter moet in iedere procedure over ieder onderdeel van de vordering beoordelen of daarover in de algemene voorwaarden afspraken zijn gemaakt en of die afspraken al dan niet eerlijk zijn ten opzichte van de consument. Als de kantonrechter oordeelt dat een contractuele afspraak niet eerlijk is, moet het beding worden vernietigd en moet de vordering op dat onderdeel worden afgewezen (ook als de eisende partij in de procedure een beroep doet op wettelijke bepalingen in plaats van op die contractuele afspraak).  Eindnota 
    
    
      2.5.
      
        In de algemene voorwaarden is ten aanzien van de eindnota een beding (artikel 12.3) opgenomen. De kantonrechter is van oordeel dat dit beding niet als oneerlijk kan worden aangemerkt. 
        
          
          Opzegvergoeding 
          
        
      
    
    
      2.6.
      
        In artikel 14 van de productvoorwaarden is een beding opgenomen wanneer het contract vroegtijdig wordt beëindigd. De kantonrechter is van oordeel dat voornoemd beding niet oneerlijk is, omdat het aansluit bij de wettelijke regeling. De gevorderde opzegvergoeding is toewijsbaar, omdat de gedaagde partij de overeenkomst voortijdig heeft opgezegd. 
        
          Rentebeding 
          
        
      
    
    
      2.7.
      Artikel 12.6 van de algemene voorwaarden betreft een rentebeding: “(…) Betaalt u te laat? Dan informeren wij u eerst schriftelijk of digitaal dat u in verzuim bent. U krijgt dan nog veertien kalenderdagen de tijd om te betalen zonder dat wij hiervoor extra kosten in rekening brengen. Ook informeren wij u over de gevolgen als u niet alsnog binnen deze veertien kalenderdagen betaalt. Dan moet u ons de gewone wettelijke rente betalen.(…)” 
    
    
      2.8.
      
        Het rentebeding in artikel 12.6 van de algemene voorwaarden is in overeenstemming met de regeling in artikel 6:119 BW. Daarbij speelt mee dat partijen een betalingstermijn zijn overeengekomen en dat de consument (pas) de wettelijke rente is verschuldigd als hij niet binnen de hiervoor genoemde termijn van veertien kalenderdagen heeft betaald. Dit beding is daarom niet oneerlijk.  
        
          
          Incassobeding 
          
        
      
    
    
      2.9.
      Artikel 12.6 van de algemene voorwaarden ziet ook op de incassokosten. Daarnaast is in artikel 15 van de productvoorwaarden een incassobeding opgenomen. Deze bedingen zijn niet oneerlijk, omdat de bedingen in overeenstemming zijn met het bepaalde in artikel 6:96 BW en het Besluit vergoeding buitengerechtelijke incassokosten. Wat is toewijsbaar? 
      
    
    
      2.10.
      De eisende partij vordert de wettelijke rente vanaf de dag dat de gedaagde partij in verzuim is. Gelet op de tussen partijen overeengekomen rentebeding, zoals hiervoor geciteerd, heeft de eisende partij hiermee een te hoog bedrag aan vervallen rente berekend en gevorderd. Daarom wordt dit deel van de vordering afgewezen. De wettelijke rente wordt toegewezen vanaf 25 mei 2024. 
    
    
      2.11.
      
        De vorderingen komen voor het overige de kantonrechter overigens niet onrechtmatig of ongegrond voor en zullen daarom worden toegewezen.  
        
          Conclusie en kosten 
        
      
      
    
    
      2.12.
      De gedaagde partij wordt overwegend in het ongelijk gesteld en zal daarom in de proceskosten worden veroordeeld. Daarbij wordt de gedaagde partij ook veroordeeld tot betaling van € 102,00 aan nasalaris, voor zover daadwerkelijk nakosten door de eisende partij worden gemaakt.
    
  
  
    
      3De beslissing 
    
    
      De kantonrechter:
    
    
    
      3.1.
      veroordeelt de gedaagde partij tot betaling aan de eisende partij van € 1.898,02, te vermeerderen met de wettelijke rente over € 1.662,02 vanaf 25 mei 2024 tot aan de dag van de gehele betaling;
      
    
    
      3.2.
      veroordeelt de gedaagde partij tot betaling van de proceskosten, die de kantonrechter aan de kant van de eisende partij tot en met vandaag vaststelt op:
      
      
        €	137,39 wegens dagvaardingskosten,
        €	372,00 wegens griffierecht en
        €	204,00 wegens salaris gemachtigde;
      
      
    
    
      3.3.
      veroordeelt de gedaagde partij tot betaling van € 102,00 aan nasalaris, voor zover daadwerkelijk nakosten door de eisende partij worden gemaakt; 
      
    
    
      3.4.
      verklaart de veroordeling(en) in dit vonnis uitvoerbaar bij voorraad;
      
    
    
      3.5.
      wijst af het meer of anders gevorderde.
      
      
        Dit vonnis is gewezen door mr. M. Woerdman en op bovengenoemde datum in het openbaar uitgesproken in aanwezigheid van de griffier. 
      
      
      
        De griffier                                                                                                        De kantonrechter
      
      
    
  
  
     HvJ EU 27 januari 2021, C‑229/19 en C‑289/19, ECLI:NL:EU:C:68 (Dexia).