ECLI:NL:RBDHA:2024:8760, Rechtbank Den Haag, 22-05-2024, SGR 23/2201, SGR 23/2203, SGR 23/2205
Rechtbank Den Haag — Uitspraak 
Datum: 2024-05-22 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Bestuursrecht

Samenvatting: WOZ ongegrond

Rechtbank DEN HAAG
  
  
    Team belastingrecht
  
  
    zaaknummers: SGR 23/2201, SGR 23/2203 en SGR 23/2205
  
  
    uitspraak van de enkelvoudige kamer van 22 mei 2024 in de zaak tussen
    
  
  
    
      [belanghebbende], wonende te [woonplaats], belanghebbende(gemachtigde: G. Gieben),
    
    
      en
    
    
  
  
    de heffingsambtenaar van gemeente Den Haag, heffingsambtenaar.
    
    
  
  
    De bestreden uitspraak op bezwaar 
    De uitspraak van de heffingsambtenaar van 8 februari 2023 op het bezwaar van belanghebbende tegen de beschikking waarbij de waarde van de onroerende zaken gelegen aan [adres 1] (woning 1, SGR 23/2201), [adres 2] (woning 2, SGR 23/2203) en [adres 3] (woning 3, SGR 23/2205) te [plaats] op 1 januari 2022 (de waardepeildatum) op de voet van artikel 22 van de Wet waardering onroerende zaken (Wet WOZ) voor het kalenderjaar 2022 is vastgesteld op respectievelijk € 80.000, € 98.000 en € 160.000.
    
  
  
    Zitting 
    
      Het onderzoek ter zitting heeft plaatsgevonden op 27 maart 2024.
      Namens belanghebbende is verschenen M.M. Vrolijk. De heffingsambtenaar heeft zich laten vertegenwoordigen door mr. [naam 1] en [naam 2].  
    
    
    
  
  
    Overwegingen
    1. In geschil is de waarde van woning 1, 2 en 3 op de waardepeildatum. Belanghebbende bepleit een waarde van respectievelijk € 60.000 (woning 1), € 76.000 (woning 2) en € 124.000 (woning 3).
    
    2. Ingevolge artikel 17, tweede lid, van de Wet WOZ wordt de waarde van de woning bepaald op de waarde die aan de woning dient te worden toegekend, indien de volle en onbezwaarde eigendom daarvan zou kunnen worden overgedragen en de verkrijger de zaak in de staat waarin die zich bevindt, onmiddellijk en in volle omvang in gebruik zou kunnen nemen. 
    
    3. Naar het oordeel van de rechtbank heeft de heffingsambtenaar met de matrices en wat overigens is aangevoerd, aannemelijk gemaakt dat de waarde van woning 1, 2 en 3 niet op een te hoog bedrag is vastgesteld. De rechtbank acht de door de heffingsambtenaar gehanteerde vergelijkingsobjecten voldoende vergelijkbaar met de onderhavige woningen. Met de matrices en hetgeen overigens door de heffingsambtenaar is aangevoerd, maakt hij aannemelijk dat in voldoende mate rekening is gehouden met de verschillen tussen de gehanteerde vergelijkingsobjecten en de betreffende woningen, waaronder de gebruiksoppervlakte en de staat van onderhoud. 
    4. Hetgeen belanghebbende heeft aangevoerd, doet aan het hiervoor gegeven oordeel niet af. De stelling van belanghebbende dat de heffingsambtenaar op grond van de Waarderingsinstructie jaarlijkse waardebepaling van de Waarderingskamer de vergelijkingsobjecten niet ter onderbouwing van de waarde van de onderhavige woningen had mogen gebruiken omdat zij meer dan 35% van de vastgestelde waarde afwijken, faalt. De Waarderingsinstructie is immers enkel een hulpmiddel voor de heffingsambtenaar en geen algemeen verbindende rechtsregel (ECLI:NL:GHDHA:2023:513). 
    
    5. Belanghebbende klaagt dat de heffingsambtenaar, ondanks het verzoek van belanghebbende daartoe, niet heeft voldaan aan de toezendplicht omdat de onderbouwing van de indexering, een taxatiekaart met KOUDV- en liggingsfactoren van de woning en de vergelijkingsobjecten, de correctie afwijking van gemiddelde KOUDV-factoren, een onderbouwing van de waarde van bijgebouwen van de woning en de vergelijkingsobjecten en de grondstaffel niet zijn verstrekt. De heffingsambtenaar heeft verklaard geen gebruik te maken van deze gegevens. De rechtbank overweegt dat deze werkwijze van de heffingsambtenaar reeds aan de orde is geweest in de jurisprudentie waarbij is geoordeeld dat van een schending van de toezendplicht geen sprake is (ECLI:NL:GHDHA:2022:2636 en HR 6 oktober 2023, ECLI:NL:HR:2023:1390). De rechtbank ziet geen aanleiding om in deze zaken anders te oordelen.
    
    6. Voorts is het motiveringsbeginsel noch enig ander rechtsbeginsel geschonden. De heffingsambtenaar is in de uitspraak op bezwaar voldoende ingegaan op de bezwaargronden van belanghebbende.
    
    7. Gelet op wat hiervoor is overwogen, zijn de beroepen ongegrond.
    
    8. Voor een proceskostenveroordeling bestaat geen aanleiding.
    
    
  
  
    Beslissing
    De rechtbank verklaart de beroepen ongegrond.
    
    
    
      Deze uitspraak is gedaan door mr. K.G. Scholten, rechter, in aanwezigheid van J.C.W. Wahls, griffier. Deze beslissing in het openbaar uitgesproken op 22 mei 2024.
    
    
    
    
    
    
    
    
      
        
        
        
          
            
              griffier
            
            
              rechter
            
          
        
      
    
    
    
    
      Een afschrift van deze uitspraak is verzonden aan partijen op:
    
    
    
    
    
  
  
    Rechtsmiddel
    
      Tegen deze uitspraak kunnen partijen binnen zes weken na de verzenddatum hoger beroep instellen bij het gerechtshof Den Haag (team belastingrecht).
      Dat kan digitaal via www.rechtspraak.nl, daar klikt u op “Formulieren en inloggen”. Hoger beroep instellen kan ook door verzending van een brief aan het gerechtshof Den Haag (belastingkamer), Postbus 20302, 2500 EH Den Haag.
    
    
    
      Bij het instellen van het hoger beroep dient het volgende in acht te worden genomen:
    
    1 - bij het hogerberoepschrift wordt een afschrift van deze uitspraak overgelegd;
    2 - het hogerberoepschrift is, indien het op papier wordt ingediend, ondertekend. 
    Verder vermeldt u ten minste het volgende:
    a. de naam en het adres van de indiener;
    b. de datum van verzending;
    c. een omschrijving van de uitspraak waartegen het hoger beroep is ingesteld;
    d. de redenen waarom u het niet eens bent met de uitspraak (de gronden van het hoger beroep).