ECLI:NL:RBNHO:2020:8984, Rechtbank Noord-Holland, 07-10-2020, 8287529
Rechtbank Noord-Holland — Uitspraak 
Datum: 2020-10-07 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Civiel recht; Arbeidsrecht

Samenvatting: Arbeidszaak. Ontslag op staande voet. Na bewijslevering door getuigen komt de kantonrechter tot het oordeel dat aan het ontslag op staande voet een dringende reden ten grondslag ligt en dat het ontslag onverwijld is gegeven, zodat dit ontslag rechtsgeldig is.

RECHTBANK NOORD-HOLLAND
    Handel, Kanton en Bewind
    locatie Alkmaar
    
    
      Zaaknr./rolnr.: 8287529 \ AO VERZ  20-6
      Uitspraakdatum: 7 oktober 2020
    
    
    
      
        Beschikking in de zaak van:
      
    
    
    
      
        
          [verzoeker]
        , 
      wonende te [woonplaats]
      verzoekende partij  
      verder te noemen: [verzoeker]
      gemachtigde: mr. drs. F. Westenberg
    
    
    
      tegen
    
    
    
      de besloten vennootschap Lidl Nederland GmbH, 
      gevestigd te Neckarsulm (Duitsland), en kantoorhoudend te Huizen
      verwerende partij
      verder te noemen: Lidl
      gemachtigde: mr. H. Vermeulen
    
    
  
  
    
      1Het procesverloop
    
    
      1.1.
      
        [verzoeker] heeft op 27 januari 2020 een verzoek ingediend, onder meer om voor recht te verklaren dat aan een ontslag op staande voet op 2 december 2019 geen dringende reden ten grondslag ligt. Lidl heeft een verweerschrift ingediend. 
      
    
    
      1.2.
      In een beschikking van 4 februari 2020 is beslist dat aan partijen toestemming wordt gegeven om drie getuigen mee te nemen naar de mondelinge behandeling (zitting) op 24 februari 2020 en dat deze getuigen indien nodig zullen worden gehoord.
      
    
    
      1.3.
      Op 24 februari 2020 heeft de zitting plaatsgevonden. Daar zijn ook drie getuigen gehoord. Van het verhoor van de getuigen is een proces-verbaal opgemaakt. 
      
    
    
      1.4.
      Na de zitting hebben beide partijen bij brieven van 6 maart 2020 en 14 april 2020 nog gereageerd. 
      
    
    
      1.5.
      In een beschikking van 28 april 2020 is geoordeeld dat Lidl moet bewijzen dat voor het ontslag op staande voet op 2 december 2019 een dringende reden aanwezig was, maar dat bij de toenmalige stand van zaken door Lidl daarvoor al voldoende bewijs is geleverd, waar het gaat om de stelling dat [verzoeker] aan ten minste drie collega’s filmpjes en beelden heeft laten zien met kinderporno, op de werkplek en onder werktijd. Daarbij is overwogen dat indien deze dringende reden uiteindelijk ook komt vast te staan, dit naar het oordeel van de kantonrechter gelet op de aard en ernst daarvan op zichzelf al het ontslag op staande voet rechtvaardigt.
      
    
    
      1.6.
      In de beschikking van 28 april 2020 is verder geoordeeld dat [verzoeker] in de gelegenheid wordt gesteld om tegenbewijs te leveren. Daartoe heeft [verzoeker] zelf als getuige een verklaring afgelegd op 14 juli 2020, op welke datum ook C.J. [naam getuige] (hierna: [naam getuige] ) als getuige is gehoord. 
      
    
    
      1.7.
      Partijen hebben beide nog een conclusie genomen op 12 augustus 2020 en 9 september 2020. 
      
    
  
  
    
      2De verdere beoordeling
    
    
      2.1.
      Het gaat in deze zaak met name om de vraag of voor recht moet worden verklaard dat aan het ontslag op staande voet op 2 december 2019 geen dringende reden ten grondslag ligt en of aan [verzoeker] een billijke vergoeding van € 336.467,52 bruto moet worden toegekend.
      
    
    
      2.2.
      De kantonrechter blijft bij wat in de tussenbeschikkingen van 4 februari 2020 en 28 april 2020 is overwogen en beslist, en ziet geen aanleiding daarop terug te komen. 
      
    
    
      2.3.
      Naar het oordeel van de kantonrechter is Lidl erin geslaagd te bewijzen dat voor het ontslag op staande voet op 2 december 2019 een dringende reden aanwezig was, waar het gaat om de stelling dat [verzoeker] aan ten minste drie collega’s filmpjes en beelden heeft laten zien met kinderporno, op de werkplek en onder werktijd. Zoals is overwogen in de beschikking van 28 april 2020 is dat bewijs geleverd door de schriftelijke getuigenverklaringen en de verklaringen van de getuigen op de zitting van 24 februari 2020. Wat betreft de verklaringen van de drie getuigen op de zitting van 24 februari 2020 neemt de kantonrechter in aanmerking dat die verklaringen geloofwaardig en overtuigend zijn, alsmede concreet en gedetailleerd, en dat deze verklaringen bevestigen dat [verzoeker] aan de betreffende getuigen, drie collega’s, filmpjes en beelden heeft laten zien met kinderporno, op de werkplek en onder werktijd. 
      
    
    
      2.4.
      De getuigenverklaring van [verzoeker] zelf legt tegenover de drie getuigenverklaringen van de collega’s onvoldoende gewicht in de schaal. De stelling van [verzoeker] dat alle drie collega’s opzettelijk een onjuiste verklaring hebben afgelegd omdat deze collega’s jaloers zouden zijn op [verzoeker] en hem in diskrediet wilden brengen, kan niet worden gevolgd. Niet geloofwaardig is dat de drie collega’s om een dergelijke reden onder ede welbewust een onware verklaring als getuige zouden afleggen, nog daargelaten dat in de stukken geen steun is te vinden voor de stelling van [verzoeker] dat deze collega’s jaloers waren of [verzoeker] in diskrediet wilden brengen. 
      
    
    
      2.5.
      Ook de stelling van [verzoeker] dat de politie geen beelden van kinderporno heeft aangetroffen op zijn telefoon, legt geen gewicht in de schaal. [verzoeker] kan immers beelden hebben laten zien die niet (opgeslagen) op zijn telefoon stonden of daarop gedownload waren, de politie kan een andere telefoon hebben onderzocht dan die welke [verzoeker] heeft gebruikt voor het tonen van de beelden, en [verzoeker] kan de beelden op de telefoon hebben gewist zonder dat sporen daarvan zijn achtergebleven.
      
    
    
      2.6.
      Gelet op het voorgaande is de door Lidl aan het ontslag op staande voet ten grondslag gelegde dringende reden, namelijk dat [verzoeker] aan ten minste drie collega’s filmpjes en beelden heeft laten zien met kinderporno, op de werkplek en onder werktijd, komen vast te staan. Deze dringende reden rechtvaardigt gelet op de aard en ernst daarvan het ontslag op staande voet, ook indien daarbij de overige omstandigheden en de gevolgen voor [verzoeker] in aanmerking worden genomen.
    
    
      2.7.
      In de conclusie van 12 augustus 2020 heeft [verzoeker] nog gesteld dat het ontslag op staande voet niet onverwijld is gegeven. De kantonrechter volgt [verzoeker] daarin niet. Het tonen van de bewuste filmpjes en beelden heeft rond eind oktober, begin november plaatsgevonden, waarbij de betreffende collega’s eerst de vertrouwenspersoon binnen Lidl, [naam getuige] , daarover hebben benaderd. Nadien heeft de vertrouwenspersoon daarover in de maand november een paar keer gesproken met de collega’s en heeft zij onder andere met hen gesproken over de vraag of zij toestemming gaven de melding door te geven aan de HR-afdeling van Lidl, zoals ook blijkt uit de getuigenverklaring van [naam getuige] . Die toestemming is in de loop van november gegeven, waarna Lidl onderzoek heeft gedaan, met name door het horen van de collega’s op 28 november 2019. [verzoeker] is vervolgens op 29 november 2019 geconfronteerd met de verklaringen en meldingen van die collega’s, en nogmaals op 2 december 2019, waarna op die laatste datum ontslag op staande voet is gegeven. Gelet op het voorgaande heeft Lidl voldoende voortvarend gehandeld en is het ontslag onverwijld gegeven. Daarbij wordt in aanmerking genomen dat de te vergen mate van voortvarendheid mede afhankelijk is van de aard en omvang van een noodzakelijk onderzoek en van de noodzaak tot het verzamelen van bewijsmateriaal, ook omdat een werkgever de nodige zorg in acht moet nemen om te vermijden dat, als een vermoeden ongegrond blijkt, de werknemer in zijn gerechtvaardigde belangen zou worden geschaad (zie: HR 15 februari 1980, ECLI:NL:HR:1980: AC4006 (Gelderse Tramvervoer Maatschappij)).
      
    
    
      2.8.
      De conclusie is dat de kantonrechter het verzoek van [verzoeker] zal afwijzen. Immers, hiervoor is geoordeeld dat aan het ontslag op staande voet een dringende reden ten grondslag ligt en dat het ontslag onverwijld is gegeven, zodat dit ontslag rechtsgeldig is. Er is daarom geen grond om voor recht te verklaren dat aan het ontslag geen dringende reden ten grondslag ligt, geen grond voor toekenning van een billijke vergoeding en geen grond voor toekenning van een gefixeerde vergoeding wegens onregelmatige opzegging. 
      
    
    
      2.9.
      Ook het verzoek ten aanzien van de transitievergoeding wordt afgewezen, omdat het eindigen van de arbeidsovereenkomst het gevolg is van ernstig verwijtbaar handelen of nalaten van [verzoeker] . Hiervoor is geoordeeld dat sprake is van een dringende reden voor ontslag op staande voet. Een dringende reden valt niet zonder meer samen met ernstig verwijtbaar handelen of nalaten van een werknemer. Maar in dit geval leveren de feiten en omstandigheden die de dringende reden vormen, gelet op de aard en ernst daarvan, ook ernstig verwijtbaar handelen van [verzoeker] op. Er is geen reden om te oordelen dat het niet toekennen van de transitievergoeding naar maatstaven van redelijkheid en billijkheid onaanvaardbaar is.
      
    
    
      2.10.
      De proceskosten komen voor rekening van [verzoeker] , omdat hij ongelijk krijgt. Daarbij wordt met toepassing van de Aanbeveling schikking en proceskosten Wwz, in verbinding met de Aanbeveling tarieven kort gedingen kantonzaken, een salaris aan de gemachtigde van Lidl toegekend van € 1.080,00, uitgaande van een tarief van € 720,00 (gemiddeld) en één maal de helft van dat tarief voor de extra zitting op 14 juli 2020. De verzochte nakosten zijn toewijsbaar tot een bedrag van € 120,00 en voor zover daadwerkelijk nakosten worden gemaakt. De wettelijke rente over de proceskosten kan worden toegewezen als verzocht.
      
      
      
      
      
      
      
    
  
  
    
      3De beslissing
    
    
      De kantonrechter:
    
    
    
      3.1.
      wijst de verzoeken af;
      
    
    
      3.2.
      veroordeelt [verzoeker] tot betaling van de proceskosten, die de kantonrechter aan de kant van Lidl tot en met vandaag vaststelt op € 1.080,00 aan salaris gemachtigde, en veroordeelt [verzoeker] tot betaling van € 120,00 aan nakosten voor zover deze kosten daadwerkelijk worden gemaakt, te vermeerderen met de wettelijke rente vanaf 14 dagen na betekening van deze beschikking. 	
      
      
        Deze beschikking is gewezen door mr. P.J. Jansen, kantonrechter en op 7 oktober 2020 in het openbaar uitgesproken in aanwezigheid van de griffier. 
      
      
      
        De griffier								De kantonrechter