ECLI:NL:RBNHO:2019:10887, Rechtbank Noord-Holland, 17-12-2019, 15/049223-19
Rechtbank Noord-Holland — Uitspraak 
Datum: 2019-12-17 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Strafrecht

Samenvatting: Promis. Tegenspraak. De rechtbank acht bewezen dat twee mannen op 17 juli 2018 in het holst van de nacht hebben meegedaan bij een overval waarbij een woning van een gezin werd binnengedrongen. De daders waren verkleed als politieagent. In het bijzijn van de twee kinderen van het gezin kregen de vader en moeder een wapen tegen het hoofd gedrukt en werd om geld geschreeuwd. De vader werd door de mannen vastgebonden met handboeien. De buit bestond uit een geldbedrag en sieraden. Gevangenisstraf voor de duur van vijf jaren en zes maanden. Smartengeld toegewezen.

RECHTBANK NOORD-HOLLAND
    Team Straf, locatie Alkmaar
    Meervoudige strafkamer
    
    
      Parketnummer: 15/049223-19 (P)
      Uitspraakdatum: 17 december 2019
      Tegenspraak
    
    
    
      Dit vonnis is gewezen naar aanleiding van het onderzoek op de openbare terechtzitting van 
      3 december 2019 in de zaak tegen:
    
    
    
      
        
          [verdachte] 
        ,
      
      geboren op [geboortedatum] te Amsterdam,
      laatst opgegeven woon- of verblijfplaats: [adres] ,
      thans gedetineerd in Justitieel Complex Zaanstad.
    
    
    
      De rechtbank heeft kennisgenomen van de vordering van de officier van justitie
      mr. A.N. Verlinden en van hetgeen door verdachte en zijn raadsman mr. T.H. Kapinga, advocaat te Zaandam, naar voren is gebracht. 
    
    
  
  
    
      1Tenlastelegging 
    Aan verdachte is, na nadere omschrijving van de tenlastelegging als bedoeld in artikel 314a van het Wetboek van Strafvordering (Sv), ten laste gelegd dat:
    
    
      hij op of omstreeks 17 juli 2018 te Zaandam (gedurende de voor de nachtrust bestemde tijd) (in een woning gelegen aan [adres 2] ) tezamen en in vereniging met een of meer anderen, althans alleen, sieraden en/of een geldbedrag (ter hoogte van 20.000 euro), in elk geval enig(e) goed(eren), dat geheel of ten dele aan een ander dan aan verdachte en/of zijn mededader(s) toebehoorde, te weten aan [slachtoffer 1] en/of [slachtoffer 2] en/of [slachtoffer 3] en/of [slachtoffer 4] , heeft weggenomen met het oogmerk om het zich wederrechtelijk toe te eigenen, terwijl deze diefstal werd voorafgegaan, vergezeld en/of gevolgd van geweld en/of bedreiging met geweld tegen voornoemde [slachtoffer 1] en/of [slachtoffer 2] en/of [slachtoffer 3] en/of [slachtoffer 4] , gepleegd met het oogmerk om die diefstal voor te bereiden of gemakkelijk te maken, of om, bij betrapping op heterdaad, aan zichzelf of andere deelnemers aan het misdrijf hetzij de vlucht mogelijk te maken, hetzij het bezit van het gestolene te verzekeren,
    
    
    
      welk geweld en/of bedreiging met geweld hierin bestond(en) dat hij verdachte en/of zijn mededader(s) 
    
    
    - gekleed in (een) politie-uniform(en) naar die woning is/zijn toegegaan en/of 
    - na aanbellen en/of aankloppen die woning heeft/hebben betreden en/of 
    - [slachtoffer 2] heeft/hebben vastgepakt en/of (vervolgens) diens armen met handboeien heeft/hebben vastgebonden en/of 
    - een vuurwapen, in ieder geval een op een vuurwapen gelijkend voorwerp, op/tegen het hoofd, in ieder geval op/in de richting van het lichaam van die [slachtoffer 2] heeft/hebben gericht en/of gericht gehouden en/of
    - een vuurwapen, in ieder geval een op een vuurwapen gelijkend voorwerp, op/tegen het hoofd, in ieder geval op/in de richting van het lichaam van die [slachtoffer 1] heeft/hebben gericht en/of gericht gehouden en/of 
    - ( meermalen) dreigend tegen voornoemde perso(o)n(en) heeft/hebben gezegd en/of geschreeuwd 'Where is the money’, ‘Waar is het geld', in ieder geval woorden van gelijke dreigende aard en/of strekking.
    
  
  
    
      2Voorvragen
    De rechtbank heeft vastgesteld dat de dagvaarding geldig is, dat zijzelf bevoegd is tot kennisneming van de zaak, dat het Openbaar Ministerie ontvankelijk is in zijn vervolging en dat er geen redenen zijn voor schorsing van de vervolging.
    
  
  
    
      3Bewijs
    
    
      3.1
      
        
          Standpunt van de officier van justitie
        
        De officier van justitie heeft gerekwireerd tot bewezenverklaring van het ten laste gelegde feit.
      
      
    
    
      3.2
      
        
          Standpunt van de verdediging
        
        De raadsman heeft zich op het standpunt gesteld dat verdachte moet worden vrijgesproken. Hiertoe heeft hij aangevoerd dat het dossier slechts indirecte aanwijzingen voor betrokkenheid van verdachte bij de woningoverval bevat. Er is echter geen enkel hard bewijsmiddel dat verdachte daadwerkelijk een rol heeft gespeeld bij de overval. Verdachte had op het moment van de overval niet meer de beschikking over de telefoon met het [telefoonnummer] . De telefonische contacten voorafgaand, tijdens en na het feit zeggen daarom niets over de betrokkenheid van verdachte bij de overval. De zendmastgegevens bevestigen slechts dat de telefoon in de buurt van de overval is geweest, maar niet verdachte zelf. Daarnaast geeft het aangetroffen DNA van verdachte op de in de woning achtergelaten jammer geen enkele onderbouwing voor de vraag of verdachte een rol heeft gespeeld bij de woningoverval. Er kan niet meer worden geconcludeerd dan dat verdachte op enig moment aan de antenne op de jammer heeft gedraaid, hetgeen verdachte ook heeft bevestigd. Verder kan geen steun worden gevonden voor betrokkenheid van verdachte bij de woningoverval in de verklaring van [medeverdachte] - inhoudende dat hij iemand die aan het signalement van verdachte voldeed op de bewuste avond in zijn taxi naar Zaandam heeft gereden -, omdat deze in zijn verklaringen overal omheen draait en ook wisselend verklaart. De verklaringen van [medeverdachte] lijken op punten ook niet te kunnen kloppen. Er kan tevens geen steun worden gevonden voor betrokkenheid van verdachte bij de woningoverval in de verklaring van [medeverdachte 2] , nu deze niet de waarheid lijkt te spreken en de schuld in de schoenen van verdachte probeert te schuiven. Ten slotte passen de opgegeven signalementen niet bij verdachte en bieden de camerabeelden ook geen enkele ondersteuning voor een rol van verdachte bij de woningoverval, aldus telkens de raadsman.
      
      
    
    
      3.3
      
        Oordeel van de rechtbank
        
      
      
        3.3.1
        
          
            Bewijsmiddelen 
          
          De rechtbank komt tot een bewezenverklaring van het ten laste gelegde feit op grond van de aan dit vonnis als bijlage gehechte en daarvan deel uitmakende bewijsmiddelen.
        
        
        
        
        
      
      
        3.3.2
        
          Bewijsoverwegingen
        
        
        
          
            Vaststelling gebruiker [telefoonnummer]
          
          Hoewel verdachte heeft verklaard dat hij de telefoon met het [telefoonnummer] op 16 juli 2018 in de avond bij zich had, maar het omstreeks 00.00 uur heeft afgegeven aan [medeverdachte 2] , stelt de rechtbank op grond van de bewijsmiddelen in het dossier vast dat verdachte ook in de nacht van 16 op 17 juli 2018 de beschikking heeft gehad over en gebruik heeft gemaakt van de telefoon met voornoemd nummer. De rechtbank leidt dit in de eerste plaats af uit het gegeven dat het [telefoonnummer] en het telefoonnummer van [medeverdachte 2] in de avond van 16 juli 2018 meermalen (telefonisch) contact met elkaar hebben en het contact ook na 00:00 uur blijft doorgaan tot 17 juli 2018 om 02.48 uur, het moment waarop het [telefoonnummer] voor het laatst is gebruikt (proces-verbaal van bevindingen printlijst [telefoonnummer 2] d.d. 22 augustus 2018 (dossierpagina’s 549 t/m 551)). Dit gegeven maakt de verklaring van verdachte dat hij zijn telefoon omstreeks 00.00 uur zou hebben afgegeven aan [medeverdachte 2] , ongeloofwaardig. Voor dit oordeel is mede van belang dat verdachte over zijn verklaring dat hij in de avond en nacht van 16 op 17 juli 2018 in het gezelschap van een vrouw (“een chick”) was die hem naar Zaandam zou hebben gebracht om de telefoon aan [medeverdachte 2] te geven en dat hij daarna in Amsterdam-Noord met haar “gechilled” heeft en om 02.00 uur weer bij zijn moeder was, desgevraagd geen bijzonderheden heeft willen verstrekken. De verklaring van verdachte kan daarom niet worden gecontroleerd op juistheid. Daarnaast betrekt de rechtbank bij haar oordeel dat verdachte die verklaring pas in een laat stadium heeft afgelegd, namelijk eerst tijdens het verhoor door de politie op 10 september 2019. In datzelfde verhoor heeft verdachte zich ten aanzien van andere vragen over hem belastende gegevens ten aanzien van zijn mogelijke betrokkenheid bij de overval vervolgens op zijn zwijgrecht beroepen, terwijl het verhoor juist had plaatsgevonden op verzoek van verdachte. Gelet op al het voorgaande wordt het standpunt met betrekking tot het [telefoonnummer] zoals de verdediging heeft ingenomen, niet gevolgd en verwerpt de rechtbank het verweer van de raadsman. 
        
        
        
          
            Conclusie
          
          De rechtbank merkt op dat de raadsman de redengevende kwaliteit van de gepresenteerde bewijsmiddelen telkens in de vorm van een geïsoleerde benadering van kritische kanttekeningen heeft voorzien. De rechtbank is evenwel gelet op de inhoud van de gebezigde bewijsmiddelen, in hun onderling verband en samenhang bezien, van oordeel dat deze in een zodanig betekenisvol verband staan dat buiten redelijke twijfel staat dat de verdachte als medepleger een strafbare betrokkenheid heeft gehad. Er is wettig en overtuigend bewezen dat verdachte één van de daders van de woningoverval op [adres 2] in Zaandam is geweest. Nu de voor dat oordeel redengevende feiten en omstandigheden niet worden gebaseerd op de verklaringen die zijn afgelegd door de medeverdachten [medeverdachte] en [medeverdachte 2] , behoeven de verweren van de raadsman op dat punt geen verdere bespreking. 
        
        
      
      
        3.3.3
        
          
            Bewezenverklaring
          
          De rechtbank acht wettig en overtuigend bewezen dat verdachte het ten laste gelegde feit heeft begaan, met dien verstande dat:
        
        
        
          hij op 17 juli 2018 te Zaandam gedurende de voor de nachtrust bestemde tijd in een woning gelegen aan [adres 2] tezamen en in vereniging met anderen, sieraden en een geldbedrag, die/dat aan een ander dan aan verdachte en/of zijn mededader(s) toebehoorden, te weten aan [slachtoffer 1] en/of [slachtoffer 2] , heeft weggenomen met het oogmerk om die sieraden en dat geldbedrag zich wederrechtelijk toe te eigenen, terwijl deze diefstal werd voorafgegaan door en vergezeld van geweld tegen voornoemde [slachtoffer 2] en/of bedreiging met geweld tegen voornoemde [slachtoffer 1] en [slachtoffer 2] , gepleegd met het oogmerk om die diefstal voor te bereiden of gemakkelijk te maken, 
        
        
        
          welk geweld en bedreiging met geweld hierin bestonden dat hij verdachte en/of zijn mededader(s)
        
        
        - [slachtoffer 2] heeft/hebben vastgepakt en vervolgens diens armen met handboeien heeft/hebben vastgebonden en
        - een vuurwapen of een op een vuurwapen gelijkend voorwerp, op/tegen het hoofd van die [slachtoffer 2] heeft/hebben gericht en/of gericht gehouden en
        - een vuurwapen of een op een vuurwapen gelijkend voorwerp, op/tegen het hoofd van die [slachtoffer 1] heeft/hebben gericht en/of gericht gehouden en
        - dreigend heeft/hebben geschreeuwd 'Where is the money’, ‘Waar is het geld'.
        
        
          De in de tenlastelegging voorkomende taal- en/of schrijffouten zijn verbeterd. Blijkens het verhandelde op de terechtzitting is verdachte daardoor niet geschaad in zijn verdediging. 
        
        
        
          Hetgeen aan verdachte meer of anders is ten laste gelegd dan hier als bewezen is aangenomen, is niet bewezen. Verdachte moet hiervan worden vrijgesproken.
        
        
      
    
  
  
    
      4Kwalificatie en strafbaarheid van het feit
    Het bewezenverklaarde levert op:
    
    
      
        diefstal, voorafgegaan en vergezeld van geweld en bedreiging met geweld tegen personen, gepleegd met het oogmerk om die diefstal voor te bereiden en gemakkelijk te maken, terwijl het feit wordt gepleegd gedurende de voor de nachtrust bestemde tijd in een woning en terwijl het feit wordt gepleegd door twee of meer verenigde personen.
      
    
    
    
      Er is geen omstandigheid aannemelijk geworden waardoor de wederrechtelijkheid aan het bewezenverklaarde zou ontbreken. Het bewezenverklaarde is derhalve strafbaar.
    
    
  
  
    
      5Strafbaarheid van verdachte
    Er is geen omstandigheid aannemelijk geworden die de strafbaarheid van verdachte uitsluit. Verdachte is derhalve strafbaar.
    
  
  
    
      6Motivering van de sanctie
    
    
      6.1
      
        
          Standpunt van de officier van justitie
        
        De officier van justitie heeft gevorderd dat verdachte zal worden veroordeeld tot een gevangenisstraf voor de duur van acht jaren, met aftrek van de tijd die verdachte reeds in voorarrest heeft doorgebracht. 
      
      
    
    
      6.2
      
        
          Oordeel van de rechtbank
        
        Bij de beslissing over de sanctie die aan verdachte moet worden opgelegd, heeft de rechtbank zich laten leiden door de aard en de ernst van het bewezenverklaarde en de omstandigheden waaronder dit is begaan, en door de persoon van verdachte, zoals van een en ander uit het onderzoek ter terechtzitting is gebleken.
      
      
      
        In het bijzonder heeft de rechtbank het volgende in aanmerking genomen. Verdachte en zijn medeverdachten hebben zich in de nacht van 16 op 17 juli 2018 schuldig gemaakt aan het plegen van een woningoverval in Zaandam. Verdachte en zijn medeverdachten hebben uitgebreide voorbereidingen getroffen, gezien het feit dat zij zich een jammer, al of niet echte vuurwapens, handboeien en kleding gelijkend op politiekleding hebben verschaft. Door het gebruik van de politiekleding zijn de bewoners misleid en zijn de daders op geraffineerde wijze de woning binnengedrongen. Er is in de woning geweld gepleegd tegen [slachtoffer 2] door hem vast te pakken en zijn armen vast te binden met handboeien. Daarnaast zijn door de overvallers vuurwapens (of daarop lijkende voorwerpen) ter hand genomen, waarmee zowel op het hoofd van [slachtoffer 2] als op het hoofd van [slachtoffer 1] is gericht. In de woning waren bovendien de twee kinderen, van wie de jongste zeven jaar oud was, van voornoemde slachtoffers aanwezig; zij hebben de hele overval meegemaakt. Zij zijn zeer bang geweest en hebben later een traumabehandeling moeten ondergaan.
        Verdachte en zijn medeverdachten hebben slechts uit financieel gewin gehandeld en hebben bij hun handelen geen rekening gehouden met de zeer ingrijpende gevolgen daarvan voor de slachtoffers. De woningoverval heeft op de bewoners diepe indruk gemaakt en zij hebben daardoor veel angst ondervonden, hetgeen ook blijkt uit de ter terechtzitting door de officier van justitie voorgelezen slachtofferverklaring. Het gevoel van veiligheid in de eigen woning, is ernstig aangetast. Naar de ervaring leert, zullen de slachtoffers van dit soort gewelddadige vermogensdelicten nog lange tijd de nadelige psychische gevolgen ondervinden van wat hen is overkomen. Daarnaast ervaart de samenleving dergelijke misdrijven als schokkend en dragen zij bij tot gevoelens van onrust en onveiligheid. De rechtbank rekent het vorenstaande verdachte zwaar aan. 
      
      
      
        De rechtbank is van oordeel dat een ernstig feit als het onderhavige de oplegging van een vrijheidsbenemende straf van aanzienlijke duur rechtvaardigt. De rechtbank heeft daarbij gelet op de LOVS-oriëntatiepunten. Voor een overval op een woning met licht geweld/bedreiging met geweld wordt als oriëntatiepunt gehanteerd een gevangenisstraf voor de duur van drie jaren. De rechtbank zal dit oriëntatiepunt in dit geval tot uitgangspunt nemen. 
      
      
      
        Met betrekking tot de persoon van verdachte heeft de rechtbank kennis genomen van het zijn staand Uittreksel Justitiële Documentatie, gedateerd 14 oktober 2019, waaruit blijkt dat verdachte reeds eerder terzake van soortgelijke feiten tot aanzienlijke vrijheidsstraffen is veroordeeld. De rechtbank weegt de eerdere veroordelingen ten nadele van verdachte mee bij de straftoemeting.
      
      
      
        De rechtbank heeft in strafverzwarende zin meegewogen dat twee van de overvallers zich hebben verkleed als politieagenten en dat dat zij, zich voordoend als politieagent, midden in de nacht bij de onwetende slachtoffers hebben aangebeld. Burgers moeten ervan uit kunnen gaan dat zij daadwerkelijk te maken hebben met de politie en niet met personen met verkeerde bedoelingen, en dit geldt eens te meer wanneer het midden in de nacht is. Verder zijn de verdachten op een professionele en berekenende wijze te werk gegaan waarbij vuurwapens of daarop lijkende voorwerpen, handboeien en een jammer zijn meegenomen. Bovendien is met die vuurwapens of daarop lijkende voorwerpen gedreigd. Ten slotte heeft de rechtbank in strafverzwarende zin meegewogen dat verdachte als recidivist kan worden aangemerkt. 
      
      
      
        Alles afwegende is de rechtbank van oordeel dat een gevangenisstraf voor de duur van vijf jaren en zes maanden een passende straf is. 
      
      
    
  
  
    
      7Vorderingen benadeelde partijen en schadevergoedingsmaatregelen
    
    
      7.1
      
        
          Vordering benadeelde partij [slachtoffer 1]
        
        De benadeelde partij [slachtoffer 1] heeft een vordering tot schadevergoeding van € 31.750,00 ingediend tegen verdachte, bestaande uit € 29.250,00 voor de materiële schade (contant geld en sieraden) en € 2.500,00 voor de immateriële schade die zij als gevolg van het ten laste gelegde feit zou hebben geleden, vermeerderd met de wettelijke rente over dit bedrag en met oplegging van de schadevergoedingsmaatregel. 
      
      
      
        Vast is komen te staan dat de benadeelde partij als gevolg van het bewezen verklaarde feit [kort gezegd: woningdiefstal in de nacht met geweld in vereniging], door de handelingen van verdachte, rechtstreeks schade heeft geleden.
      
      
      
        In het licht van de gemotiveerde betwisting door de raadsman, is de rechtbank van oordeel dat de vordering met betrekking tot de materiële schade onvoldoende is onderbouwd. Een zorgvuldige behandeling van de vordering vergt nader onderzoek, hetgeen een onevenredige belasting van het strafproces zou opleveren. Om deze reden zal de rechtbank de benadeelde partij ten aanzien van de materiële schade in de vordering niet-ontvankelijk verklaren. 
      
      
      
        Vergoeding van de gevorderde immateriële schade ad € 2.500,00,- komt de rechtbank billijk voor, gelet op de onderbouwing van de vordering en het verhandelde ter terechtzitting. De vordering zal dan ook op dit onderdeel worden toegewezen. 
      
      
      
        De rechtbank zal de vordering toewijzen tot een totaalbedrag van € 2.500,00, vermeerderd met de wettelijke rente over dit bedrag vanaf 17 juli 2018 tot aan de dag der algehele voldoening.
      
      
      
        
          Hoofdelijk
        
        Daarbij zal de rechtbank bepalen dat indien een medeverdachte dit bedrag geheel of gedeeltelijk heeft betaald, verdachte in zoverre zal zijn bevrijd.
      
      
      
        Daarnaast wordt verdachte veroordeeld in de kosten die de benadeelde partij heeft gemaakt en ten behoeve van de tenuitvoerlegging nog moet maken. De tot op heden door de benadeelde partij gemaakte kosten worden vastgesteld op nihil.
      
      
      
        
          Schadevergoedingsmaatregel
        
        De rechtbank ziet als gevolg van verdachtes bewezen verklaarde handelen [kort gezegd: diefstal met geweld in vereniging] aanleiding ter zake van de vordering van de benadeelde partij de schadevergoedingsmaatregel van artikel 36f van het Wetboek van Strafrecht op te leggen.
      
      
    
    
      7.2
      
        
          Vordering benadeelde partij [slachtoffer 2]
        
        De benadeelde partij [slachtoffer 2] heeft een vordering tot schadevergoeding van € 2.500,00 ingediend tegen verdachte wegens immateriële schade die hij als gevolg van het ten laste gelegde feit zou hebben geleden, vermeerderd met de wettelijke rente over dit bedrag en met oplegging van de schadevergoedingsmaatregel. 
      
      
      
        Vast is komen te staan dat de benadeelde partij als gevolg van het bewezen verklaarde feit [kort gezegd: diefstal met geweld in vereniging], door de handelingen van verdachte, rechtstreeks schade heeft geleden.
      
      
      
        Vergoeding van de gevorderde immateriële schade ad € 2.500,00,- komt de rechtbank billijk voor, gelet op de onderbouwing van de vordering en het verhandelde ter terechtzitting. De vordering zal dan ook worden toegewezen. 
      
      
      
        De rechtbank zal de vordering toewijzen tot een totaalbedrag van € 2.500,00, vermeerderd met de wettelijke rente over dit bedrag vanaf 17 juli 2018 tot aan de dag der algehele voldoening.
      
      
      
        
          Hoofdelijk
        
        Daarbij zal de rechtbank bepalen dat indien een medeverdachte dit bedrag geheel of gedeeltelijk heeft betaald, verdachte in zoverre zal zijn bevrijd.
      
      
      
        Daarnaast wordt verdachte veroordeeld in de kosten die de benadeelde partij heeft gemaakt en ten behoeve van de tenuitvoerlegging nog moet maken. De tot op heden door de benadeelde partij gemaakte kosten worden vastgesteld op nihil.
      
      
      
        
          Schadevergoedingsmaatregel
        
        De rechtbank ziet als gevolg van verdachtes bewezen verklaarde handelen [kort gezegd: diefstal met geweld in vereniging] aanleiding ter zake van de vordering van de benadeelde partij de schadevergoedingsmaatregel van artikel 36f van het Wetboek van Strafrecht op te leggen.
      
      
    
    
      7.3
      
        
          Vordering benadeelde partij [slachtoffer 3] 
        
        De benadeelde partij [slachtoffer 3] heeft een vordering tot schadevergoeding van € 2.500,00 ingediend tegen verdachte wegens immateriële schade die zij als gevolg van het ten laste gelegde feit zou hebben geleden, vermeerderd met de wettelijke rente over dit bedrag en met oplegging van de schadevergoedingsmaatregel. 
      
      
      
        Vast is komen te staan dat de benadeelde partij als gevolg van het bewezen verklaarde feit [kort gezegd: diefstal met geweld in vereniging], door de handelingen van verdachte, rechtstreeks schade heeft geleden.
      
      
      
        Vergoeding van de gevorderde immateriële schade ad € 2.500,00,- komt de rechtbank billijk voor, gelet op de onderbouwing van de vordering en het verhandelde ter terechtzitting. De vordering zal dan ook worden toegewezen. 
      
      
      
        De rechtbank zal de vordering toewijzen tot een totaalbedrag van € 2.500,00, vermeerderd met de wettelijke rente over dit bedrag vanaf 17 juli 2018 tot aan de dag der algehele voldoening.
      
      
      
        
          Hoofdelijk
        
        Daarbij zal de rechtbank bepalen dat indien een medeverdachte dit bedrag geheel of gedeeltelijk heeft betaald, verdachte in zoverre zal zijn bevrijd.
      
      
      
        Daarnaast wordt verdachte veroordeeld in de kosten die de benadeelde partij heeft gemaakt en ten behoeve van de tenuitvoerlegging nog moet maken. De tot op heden door de benadeelde partij gemaakte kosten worden vastgesteld op nihil.
      
      
      
        
          Schadevergoedingsmaatregel
        
        De rechtbank ziet als gevolg van verdachtes bewezen verklaarde handelen [kort gezegd: diefstal met geweld in vereniging] aanleiding ter zake van de vordering van de benadeelde partij de schadevergoedingsmaatregel van artikel 36f van het Wetboek van Strafrecht op te leggen.
      
      
    
    
      7.4
      
        
          Vordering benadeelde partij [slachtoffer 4]
        
        De benadeelde partij [slachtoffer 4] heeft een vordering tot schadevergoeding van € 2.500,00 ingediend tegen verdachte wegens immateriële schade die zij als gevolg van het ten laste gelegde feit zou hebben geleden, vermeerderd met de wettelijke rente over dit bedrag en met oplegging van de schadevergoedingsmaatregel. 
      
      
      
        Vast is komen te staan dat de benadeelde partij als gevolg van het bewezen verklaarde feit [kort gezegd: diefstal met geweld in vereniging], door de handelingen van verdachte, rechtstreeks schade heeft geleden.
      
      
      
        Vergoeding van de gevorderde immateriële schade ad € 2.500,00,- komt de rechtbank billijk voor, gelet op de onderbouwing van de vordering en het verhandelde ter terechtzitting. De vordering zal dan ook worden toegewezen. 
      
      
      
        De rechtbank zal de vordering toewijzen tot een totaalbedrag van € 2.500,00, vermeerderd met de wettelijke rente over dit bedrag vanaf 17 juli 2018 tot aan de dag der algehele voldoening.
      
      
      
        
          Hoofdelijk
        
        Daarbij zal de rechtbank bepalen dat indien een medeverdachte dit bedrag geheel of gedeeltelijk heeft betaald, verdachte in zoverre zal zijn bevrijd.
      
      
      
        Daarnaast wordt verdachte veroordeeld in de kosten die de benadeelde partij heeft gemaakt en ten behoeve van de tenuitvoerlegging nog moet maken. De tot op heden door de benadeelde partij gemaakte kosten worden vastgesteld op nihil.
      
      
      
        
          Schadevergoedingsmaatregel
        
        De rechtbank ziet als gevolg van verdachtes bewezen verklaarde handelen [kort gezegd: diefstal met geweld in vereniging] aanleiding ter zake van de vordering van de benadeelde partij de schadevergoedingsmaatregel van artikel 36f van het Wetboek van Strafrecht op te leggen.
      
      
    
  
  
    
      8Toepasselijke wettelijke voorschriften
    
      De volgende wetsartikelen zijn van toepassing:
      36f en 312 van het Wetboek van Strafrecht.
    
    
    
  
  
    
      9Beslissing
    De rechtbank:
    
     Verklaart bewezen dat verdachte het ten laste gelegde feit heeft begaan zoals hiervoor onder 3.3.3 weergegeven.
    
    
      Verklaart niet bewezen wat aan verdachte meer of anders is ten laste gelegd dan hierboven als bewezen is aangenomen en spreekt hem daarvan vrij.
    
    
    
      Bepaalt dat het bewezen verklaarde feit het hierboven onder 4. vermelde strafbare feit oplevert.
    
    
    
      Verklaart verdachte hiervoor strafbaar.
    
    
     Veroordeelt verdachte tot een gevangenisstraf voor de duur van vijf (5) jaren en zes (6) maanden.
    
    
      Bepaalt dat de tijd die verdachte vóór de tenuitvoerlegging van dit vonnis in verzekering en voorlopige hechtenis heeft doorgebracht, bij de tenuitvoerlegging van de opgelegde gevangenisstraf in mindering wordt gebracht, voor zover die tijd niet reeds op een andere straf in mindering is gebracht.
    
    
     Wijst toe de vordering tot vergoeding van de door de benadeelde partij [slachtoffer 1] geleden schade tot een bedrag van € 2.500,00, bestaande uit immateriële schade, en veroordeelt verdachte tot betaling van dit bedrag, vermeerderd met de wettelijke rente over dit bedrag vanaf 17 juli 2018 tot aan de dag der algehele voldoening, aan [slachtoffer 1] , voornoemd, tegen behoorlijk bewijs van kwijting. 
    
    
      Bepaalt dat indien genoemd bedrag geheel of gedeeltelijk door een medeverdachte is betaald, verdachte in zoverre zal zijn bevrijd.
    
    
    
      Veroordeelt verdachte in de kosten door de benadeelde partij gemaakt, tot op heden begroot op nihil, en in de kosten ten behoeve van de tenuitvoerlegging alsnog te maken.
    
    
    
      Verklaart de benadeelde partij voor het overige niet-ontvankelijk in de vordering.
    
    
     Legt verdachte als schadevergoedingsmaatregel ten behoeve van slachtoffer [slachtoffer 1] de verplichting op tot betaling aan de Staat van een bedrag van € 2.500,00, vermeerderd met de wettelijke rente over dit bedrag vanaf 17 juli 2018 tot aan de dag der algehele voldoening, bij gebreke van betaling of verhaal te vervangen door 35 dagen hechtenis, met dien verstande dat toepassing van de vervangende hechtenis de betalingsverplichting niet opheft.
    
    
      Bepaalt dat betalingen aan de benadeelde partij in mindering strekken op de verplichting tot betaling aan de Staat en dat betalingen aan de Staat in mindering strekken op de verplichting tot betaling aan de benadeelde partij.
    
    
    
      Bepaalt dat voor zover dit bedrag of een gedeelte daarvan reeds door of namens een medeverdachte aan de benadeelde partij en/of de Staat is betaald, verdachte in zoverre van die verplichting zal zijn ontslagen.
    
    
     Wijst toe de vordering tot vergoeding van de door de benadeelde partij [slachtoffer 2] geleden schade tot een bedrag van € 2.500,00, bestaande uit immateriële schade, en veroordeelt verdachte tot betaling van dit bedrag, vermeerderd met de wettelijke rente over dit bedrag vanaf 17 juli 2018 tot aan de dag der algehele voldoening, aan [slachtoffer 2] , voornoemd, tegen behoorlijk bewijs van kwijting. 
    
    
      Bepaalt dat indien genoemd bedrag geheel of gedeeltelijk door een medeverdachte is betaald, verdachte in zoverre zal zijn bevrijd.
    
    
    
      Veroordeelt verdachte in de kosten door de benadeelde partij gemaakt, tot op heden begroot op nihil, en in de kosten ten behoeve van de tenuitvoerlegging alsnog te maken.
    
    
     Legt verdachte als schadevergoedingsmaatregel ten behoeve van slachtoffer [slachtoffer 2] de verplichting op tot betaling aan de Staat van een bedrag van € 2.500,00, vermeerderd met de wettelijke rente over dit bedrag vanaf 17 juli 2018 tot aan de dag der algehele voldoening, bij gebreke van betaling of verhaal te vervangen door 35 dagen hechtenis, met dien verstande dat toepassing van de vervangende hechtenis de betalingsverplichting niet opheft.
    
    
      Bepaalt dat betalingen aan de benadeelde partij in mindering strekken op de verplichting tot betaling aan de Staat en dat betalingen aan de Staat in mindering strekken op de verplichting tot betaling aan de benadeelde partij.
    
    
    
      Bepaalt dat voor zover dit bedrag of een gedeelte daarvan reeds door of namens een medeverdachte aan de benadeelde partij en/of de Staat is betaald, verdachte in zoverre van die verplichting zal zijn ontslagen.
    
    
     Wijst toe de vordering tot vergoeding van de door de benadeelde partij [slachtoffer 3] geleden schade tot een bedrag van € 2.500,00, bestaande uit immateriële schade, en veroordeelt verdachte tot betaling van dit bedrag, vermeerderd met de wettelijke rente over dit bedrag vanaf 17 juli 2018 tot aan de dag der algehele voldoening, aan [slachtoffer 3] , voornoemd, tegen behoorlijk bewijs van kwijting. 
    
    
      Bepaalt dat indien genoemd bedrag geheel of gedeeltelijk door een medeverdachte is betaald, verdachte in zoverre zal zijn bevrijd.
    
    
    
      Veroordeelt verdachte in de kosten door de benadeelde partij gemaakt, tot op heden begroot op nihil, en in de kosten ten behoeve van de tenuitvoerlegging alsnog te maken.
    
    
     Legt verdachte als schadevergoedingsmaatregel ten behoeve van slachtoffer [slachtoffer 3] de verplichting op tot betaling aan de Staat van een bedrag van € 2.500,00, vermeerderd met de wettelijke rente over dit bedrag vanaf 17 juli 2018 tot aan de dag der algehele voldoening, bij gebreke van betaling of verhaal te vervangen door 35 dagen hechtenis, met dien verstande dat toepassing van de vervangende hechtenis de betalingsverplichting niet opheft.
    
    
      Bepaalt dat betalingen aan de benadeelde partij in mindering strekken op de verplichting tot betaling aan de Staat en dat betalingen aan de Staat in mindering strekken op de verplichting tot betaling aan de benadeelde partij.
    
    
    
      Bepaalt dat voor zover dit bedrag of een gedeelte daarvan reeds door of namens een medeverdachte aan de benadeelde partij en/of de Staat is betaald, verdachte in zoverre van die verplichting zal zijn ontslagen.
    
    
     Wijst toe de vordering tot vergoeding van de door de benadeelde partij [slachtoffer 4] geleden schade tot een bedrag van € 2.500,00, bestaande uit immateriële schade, en veroordeelt verdachte tot betaling van dit bedrag, vermeerderd met de wettelijke rente over dit bedrag vanaf 17 juli 2018 tot aan de dag der algehele voldoening, aan [slachtoffer 4] , voornoemd, tegen behoorlijk bewijs van kwijting. 
    
    
      Bepaalt dat indien genoemd bedrag geheel of gedeeltelijk door een medeverdachte is betaald, verdachte in zoverre zal zijn bevrijd.
    
    
    
      Veroordeelt verdachte in de kosten door de benadeelde partij gemaakt, tot op heden begroot op nihil, en in de kosten ten behoeve van de tenuitvoerlegging alsnog te maken.
    
    
     Legt verdachte als schadevergoedingsmaatregel ten behoeve van slachtoffer [slachtoffer 4] de verplichting op tot betaling aan de Staat van een bedrag van € 2.500,00, vermeerderd met de wettelijke rente over dit bedrag vanaf 17 juli 2018 tot aan de dag der algehele voldoening, bij gebreke van betaling of verhaal te vervangen door 35 dagen hechtenis, met dien verstande dat toepassing van de vervangende hechtenis de betalingsverplichting niet opheft.
    
    
      Bepaalt dat betalingen aan de benadeelde partij in mindering strekken op de verplichting tot betaling aan de Staat en dat betalingen aan de Staat in mindering strekken op de verplichting tot betaling aan de benadeelde partij.
    
    
    
      Bepaalt dat voor zover dit bedrag of een gedeelte daarvan reeds door of namens een medeverdachte aan de benadeelde partij en/of de Staat is betaald, verdachte in zoverre van die verplichting zal zijn ontslagen.
      
        Samenstelling rechtbank en uitspraakdatum
      
      Dit vonnis is gewezen door:
      mr. R.M. Steinhaus, voorzitter,
      mr. N.O.P. Roché en mr. M.E. Allegro, rechters,
      in tegenwoordigheid van de griffier mr. L.A. Spoelstra,
      en uitgesproken op de openbare terechtzitting van 17 december 2019.
    
    
    
      mr. L.A. Spoelstra is buiten staat dit vonnis mede te ondertekenen.