ECLI:NL:RBBRE:2012:BW2485, Rechtbank Breda, 10-04-2012, 707546 az 12-59
Rechtbank Breda — Uitspraak 
Datum: 2012-04-10 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Civiel recht

Samenvatting: Werknemer woont in België. Werkgever stelt dat werknemer uitdrukkelijk domicilie heeft gekozen op het kantoor van zijn advocaat in Nederland. Werknemer betwist de woonplaatskeuze. Op grond van artikel 59 EEX-Vo geen domiciliekeuze mogelijk. Nederlandse rechter niet bevoegd om van geschil kennis te nemen.

RECHTBANK BREDA
      team kanton Bergen op Zoom
    
    
    zaak/rolnr.: 707546 AZ VERZ 12-59
    
    beschikking d.d. 10 april 2012 
    
    inzake
    
    
      de besloten vennootschap met beperkte aansprakelijkheid WITHAGEN TECHNIEK B.V., 
      gevestigd en kantoorhoudende te (4661 TW) Halsteren, gemeente Bergen op Zoom, aan de Koningsspil 28,
      verzoekende partij, 
      gemachtigde: mr. H.E.Chr.M. Nieland, advocaat te Bergen op Zoom,
    
    
    tegen:
    
    
      [verweerder], 
      wonende te [adres], 
      verwerende partij,
      gemachtigde: mr. J.A.J. Hooymaayers, advocaat te Breda. 
    
    
    Partijen zullen hierna worden aangeduid als respectievelijk “Withagen” en “[verweerder]”.
    
    1. Het verloop van het geding
    
    
      De procesgang blijkt uit de volgende stukken:
      a. het op 2 maart 2012 ter griffie ontvangen verzoekschrift;
      b. het faxbericht/de brief van de gemachtigde van [verweerder] d.d. 6 maart 2012;
      c. het faxbericht van de gemachtigde van Withagen d.d. 16 maart 2012;
      d. het faxbericht van de gemachtigde van [verweerder] d.d. 21 maart 2012;
      e. het aanvullende faxbericht van de gemachtigde van [verweerder] d.d. 27 maart 2012.
    
    
    2. Het verzoek en de beoordeling
    
    2.1 Het verzoek strekt tot ontbinding van de arbeidsovereenkomst op de voet van het bepaalde in artikel 7:685 BW, voor zover mocht blijken dat deze arbeidsovereenkomst nog bestaat. Voorafgaand aan een inhoudelijke behandeling van de zaak heeft [verweerder] betwist dat de Nederlandse rechter bevoegd is op grond van artikel 20 van de Verordening (EG) nr. 44/2001 betreffende de rechterlijke bevoegdheid, de erkenning en de tenuitvoerlegging van beslissingen in burgerlijke en handelszaken (hierna te noemen “EEX-Vo”).  
    
    2.2 Withagen stelt dat [verweerder] in onderhavige procedure uitdrukkelijk woonplaats heeft gekozen ten kantore van zijn advocaat mr. J.A.J. Hooijmaayers te Breda. Daarnaast stelt Withagen dat de kantonrechter te Bergen op Zoom bevoegd is om kennis te nemen van het verzoek, nu de arbeid door [verweerder] in de regel in Halsteren werd verricht. 
    
    Ter toelichting heeft Withagen gesteld dat de gemachtigde van [verweerder] bij faxbericht van 3 februari 2012 aan hem te kennen heeft gegeven dat hij domicilie heeft gekozen ten kantore van mr. J.A.J. Hooymaayers in Breda, als gevolg waarvan artikel 20 EEX-Vo niet van toepassing zou zijn. 
    
    
      2.3 [verweerder] voert aan dat de rechter in Nederland niet bevoegd is, nu hij woonachtig is in België. [verweerder] betwist dat hij domicilie heeft gekozen ten kantore van zijn advocaat mr. J.A.J. Hooymaayers te Breda. Bovendien zou, als er al sprake is van een domiciliekeuze, deze keuze niet relevant zijn gelet op de uitspraak van het Gerechtshof Amsterdam van 
      27 mei 2008 (JAR 2008, 163). 
    
    
    2.4 De kantonrechter overweegt als volgt. De bevoegdheid van de Nederlandse rechter moet worden beoordeeld aan de hand van de artikelen 18 tot en met 21 EEX-Vo. Krachtens artikel 18 EEX-Vo wordt de bevoegdheid voor individuele verbintenissen uit een arbeids-overeenkomst geregeld in afdeling 5 van de EEX-Vo. Op grond van artikel 20 EEX-Vo kan een vordering van de werkgever slechts worden gebracht voor de gerechten van de lidstaat op het grondgebied waar de werknemer woonplaats heeft. Nu [verweerder] woonachtig is in [woonplaats] te Belgie staat vast dat [verweerder] woonplaats heeft in België. De vraag is echter of er sprake is van een domiciliekeuze van [verweerder]. 
    
    2.5 Krachtens artikel 59 EEX-Vo dient het gerecht waar de zaak aanhangig is gemaakt zijn intern (nationale) recht toe te passen om vast te stellen waar een partij woonplaats heeft. Boek 1, titel 3 BW bepaalt waar iemand zijn woonplaats heeft. Van belang is of artikel 59 EEX-Vo beoogt te verwijzen naar de nationaalrechtelijke bepalingen die de werkelijke woonplaats definiëren, of dat deze nationaalrechtelijke bepalingen ook ruimte bieden om onder “woonplaats” mede te verstaan een gekozen woonplaats, als bedoeld in artikel 1:15 BW, dat wil zeggen een fictieve woonplaats. Concreet komt dit neer op de vraag of artikel 59 EEX-Vo beoogt te verwijzen naar de artikelen 1:10 tot en met 1:14 BW dan wel beoogt te verwijzen naar de artikelen 1:10 tot en met 1:15 BW.
    
    2.6 In het rapport bij het Verdrag betreffende de rechterlijke bevoegdheid en de tenuitvoerlegging van beslissingen in burgerlijke en handelszaken van 27 september 1968 (Trb. 1969, 101; hierna te noemen: “EEX-verdrag”) wordt uitvoerig ingegaan op het aanknopingspunt “woonplaats” van verweerder ter bepaling van de bevoegdheid zoals opgenomen in artikel 52 EEX-verdrag (zie Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen L 59, 5 maart 1979, blz. 15–18). Hierover wordt onder meer (op blz. 18) opgemerkt: “Ten slotte dient te worden opgemerkt dat het begrip woonplaats in de zin van het Verdrag zich niet uitstrekt tot domiciliekeuze, welke handeling leidt tot een fictief domicilie.” Aldus volgt uit deze toelichting dat bij de bepaling van de woonplaats als bedoeld in het EEX-verdrag een beding betreffende de woonplaatskeuze buiten beschouwing moet worden gelaten. Dit sluit geheel aan bij hetgeen overigens in het rapport over het aanknopingspunt “woonplaats” is opgemerkt (zie onder meer blz. 15–18). 
    
    2.7 De EEX-Vo vervangt het EEX-verdrag zonder dat daarbij wijziging is gebracht in het begrip “woonplaats” als aanknopingspunt voor de rechtsmacht (zie Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen L 12, 16 januari 2001. blz. 1–3). Artikel 59 EEX-Vo stemt nagenoeg letterlijk overeen met artikel 52 EEX-verdrag. Dit leidt tot het oordeel dat artikel 59 EEX-Vo slechts beoogt te verwijzen naar de artikelen 1:10 tot en met 1:14 BW en niet beoogt te verwijzen naar de artikelen 1:10 tot en met 1:15 BW. Een en ander brengt mee dat ook in artikel 20 EEX-Vo bij bepaling van de woonplaats geen rekening mag worden gehouden met de gekozen woonplaats, vóór het ontstaan van het geschil (Gerechtshof Amsterdam, 27 mei 2008, LJN: BD5905).
    
    2.8 Uit het vorenstaande volgt dat [verweerder] op grond van artikel 59 EEX-Vo jo. artikel 1:10 BW woonplaats heeft in België en de Nederlandse rechter derhalve niet bevoegd is om van het geschil kennis te nemen. Nu evenmin sprake is van een overeenkomst tussen partijen, gesloten nà ontstaan van het geschil als bedoeld in artikel 21 EEX-Vo., zal de kantonrechter zich onbevoegd verklaren.
    
    3. De beslissing
    
    De kantonrechter:
    
    verklaart zich onbevoegd van het verzoek kennis te nemen.
    
    Deze beschikking is gegeven door mr. A.J.M. van Breevoort, kantonrechter, en uitgesproken ter openbare terechtzitting van 10 april 2012.
    
    
    
    
    
    
    
    
    
    
    
    
    
    
    
    
    
    
    
    
    
    
    
    
      Typ: lg
      Coll: