ECLI:NL:RBROT:2024:11267, Rechtbank Rotterdam, 06-11-2024, FT RK 24/967
Rechtbank Rotterdam — Uitspraak 
Datum: 2024-11-06 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Civiel recht; Insolventierecht

Samenvatting: WSNP verzoek afgewezen. Schulden bij het CJIB. Kinderopvangtoeslag niet aangewend om vordering kinderdagverblijf te betalen. Terugvordering belastingdienst. Tanken zonder te betalen. Wending ten goede te weinig voor toelating.

Rechtbank Rotterdam 
    
    
      Team insolventie 
    
    
    
      
        afwijzing toepassing schuldsaneringsregeling
      
    
    
    
      rekestnummer: [nummer]
      uitspraakdatum: 6 november 2024
    
    
    
      
        
          [verzoekster]
        ,
      
        [adres]
      
      
        [plaatsnaam],
      verzoekster.
    
    
  
  
    
      1De procedure
    
    
      Verzoekster heeft op 19 juli 2024 een verzoekschrift met bijlagen ingediend tot toepassing van de schuldsaneringsregeling. Verzoekster is gehoord ter zitting van 22 oktober 2024. 
    
    
  
  
    
      2De feiten
    
    
      Verzoekster ontvangt inkomsten uit een WAJONG-uitkering. De schuldenlast bedraagt volgens de verklaring als bedoeld in artikel 285 Faillissementswet € 66.013,31.
    
    
  
  
    
      3De beoordeling
    
    
      Het verzoek tot toepassing van de schuldsaneringsregeling wordt slechts toegewezen als voldoende aannemelijk is dat verzoekster ten aanzien van het ontstaan of onbetaald laten van haar schulden in de drie jaar voorafgaand aan de dag waarop het verzoekschrift is ingediend, te goeder trouw is geweest en dat zij de uit de schuldsaneringsregeling voortvloeiende verplichtingen naar behoren zal nakomen en zich zal inspannen zoveel mogelijk baten voor de boedel te verwerven. De rechtbank oordeelt dat het één noch het ander in het voorliggende geval aannemelijk is. 
    
    
    
      De goede trouw is een gedragsmaatstaf waaraan verzoekster dient te voldoen. Bij de beoordeling daarvan kan de rechter rekening houden met alle omstandigheden, zoals de aard en de omvang van de vorderingen, het tijdstip waarop de schulden zijn ontstaan, de mate waarin het verzoekster kan worden verweten dat de schulden zijn ontstaan en/of onbetaald gelaten, het gedrag van verzoekster voor wat betreft haar inspanningen de schulden te voldoen of acties harerzijds om verhaal door de schuldeisers juist te frustreren en dergelijke. 
    
    
    
      Verzoekster heeft schulden bij [schuldeiser 1] van in totaal € 3.887,87. Ter terechtzitting heeft verzoekster verklaard dat deze schulden betrekking hebben op verkeersboetes wegens foutief parkeren, parkeren op de stoep, te hard rijden en door rood ligt rijden, ontstaan in de jaren 2018 tot en met 2023. Deze schulden zijn naar hun aard niet te goeder trouw ontstaan.
    
    
    
      Ook heeft verzoekster een schuld van € 4.684,- aan [schuldeiser 2], ontstaan in 2023. Verzoekster heeft in deze periode wel gebruik gemaakt van de kinderopvang en hiervoor toeslag van [schuldeiser 4] ontvangen, maar deze niet aangewend om de vordering van het kinderdagverblijf te betalen. Naar het oordeel van de rechtbank is deze schuld niet te goeder trouw ontstaan, althans onbetaald gelaten. 
    
    
    
      Verzoekster heeft een schuld laten ontstaan op 28 juni 2023 van € 200,08 bij [schuldeiser 3]. Dit betreft een schuld die is ontstaan uit tanken zonder te betalen. Verzoekster heeft ter zitting verklaard dat iemand anders in haar auto heeft gereden. Nu de boete wel op naam van verzoekster staat is de rechtbank van oordeel dat deze schuld niet te goeder trouw is ontstaan althans onbetaald gelaten.    
    
    
    
      Verzoekster heeft een schuld aan [schuldeiser 4] uit de periode 2021 en 2023 van € 1.602,-. Volgens verzoekster heeft deze schuld betrekking op ten onrechte ontvangen kinderopvangtoeslag. Naar het oordeel van de rechtbank is het de verantwoordelijkheid van verzoekster om er voor zorg te dragen dat [schuldeiser 4] juist en volledig is geïnformeerd. Verzoekster heeft dit niet gedaan. Verzoekster heeft ter zitting niet aannemelijk gemaakt dat haar ten aanzien van het verstrekken van de juiste gegevens geen verwijt treft. Voorts valt het verzoekster te verwijten dat het bedrag waarop geen recht bestond na ontvangst niet is gereserveerd zodat dit terugbetaald had kunnen worden. Aldus is deze schuld niet te goeder trouw ontstaan althans onbetaald gelaten.
    
    
    
      Feiten en omstandigheden die – ondanks het ontbreken van de goede trouw – toelating rechtvaardigen zijn niet voldoende aannemelijk geworden. De rechtbank merkt op dat het een goede ontwikkeling is dat verzoekster onder beschermingsbewind is gesteld. Daarnaast woont zij inmiddels samen met haar zoon op een intramurale moeder-kind locatie van de Stichting Firmitas, waar zij begeleiding en ondersteuning krijgt op diverse leefgebieden. Verzoekster is dus op de goede weg. Gebleken is echter dat de huidige begeleiding en ondersteuning nog onvoldoende kader biedt aan verzoekster om te voorkomen dat zij opnieuw schulden maakt. Het is de bedoeling dat aan haar een persoonlijke begeleider wordt toegekend, maar tot op heden is dat nog niet gerealiseerd. Al het voorgaande in aanmerking genomen, en mede met het oog op de ernst en de totale hoogte van de schulden die niet te goeder trouw zijn ontstaan, althans onbetaald zijn gebleven, oordeelt de rechtbank dat de huidige situatie van verzoekster nog onvoldoende bestendig van aard is om een toelating tot de schuldsaneringsregeling op dit moment te rechtvaardigen. Indien het leven van verzoekster zich (verder) stabiliseert, zal een volgend verzoek tot toelating tot de schuldsaneringsregeling mogelijk meer kans van slagen hebben. 
    
    
    
      Het verzoek tot toepassing van de schuldsaneringsregeling zal daarom worden afgewezen.
    
    
    
      Volledigheidshalve wordt opgemerkt dat dit niet betekent dat er geen andere feiten of omstandigheden zijn die eveneens tot afwijzing van het verzoek dienen te leiden.
    
    
    
    
    
    
    
    
    
    
    
    
  
  
    
      4De beslissing
    
    
      De rechtbank:
    
    
    
      -	wijst het verzoek af.
    
    
    
      Dit vonnis is gewezen door mr. M.C. Franken, rechter, en in aanwezigheid van S.R.L.T. Peek, griffier, in het openbaar uitgesproken op 6 november 2024. 
    
  
  
    
      Tegen deze uitspraak kan degene aan wie de Faillissementswet dat recht toekent, gedurende acht dagen na de dag van deze uitspraak, hoger beroep instellen. Het hoger beroep kan uitsluitend door een advocaat worden ingesteld bij een verzoekschrift, in te dienen ter griffie van het gerechtshof dat van deze zaak kennis moet nemen.