ECLI:NL:RBGEL:2024:1756, Rechtbank Gelderland, 25-03-2024, 10867499 \ HA VERZ  24-2
Rechtbank Gelderland — Uitspraak 
Datum: 2024-03-25 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Civiel recht; Arbeidsrecht

Samenvatting: Verzoek van werknemer tot toekenning van een billijke vergoeding, transitievergoeding, gefixeerde schadevergoeding met nevenvorderingen na ontslag op staande voet. Werkgever is na het geven van het ontslag op staande voet failliet verklaard. Het verzoek is gericht tegen de curator. Werknemer is ontvankelijk in het verzoek tot toekenning van een billijke vergoeding. De overige verzoeken moeten ter verificatie aan de curator worden voorgelegd. Toepassing van artikel 25 en 26 Faillissementswet. Het ontslag op staande voet is niet rechtsgeldig gegeven, zodat een billijke vergoeding wordt toegekend.

beschikking
    
    
      
        RECHTBANK GELDERLAND
      
    
    
    
      Team kanton en handelsrecht
    
    
    
      Zittingsplaats Nijmegen
    
    
    
      zaakgegevens	10867499 \ HA VERZ  24-2 \ 498 \ 918
      uitspraak van	25 maart 2024
    
    
    
      
        beschikking
      
    
    
    
      in de zaak van
    
    
    
      
        
          [verzoeker]
        
      
      wonende te [woonplaats]
      
        verzoekende partij 
      
      gemachtigde mr. A. Dragt
      procederende krachtens toevoegingsnummer [nummer] 
    
    
    
      en
    
    
    
      
        
          [curator] , in zijn hoedanigheid als curator van de failliet [naam 1] h.o.d.n.. [bedrijf 1]
      
      wonende te [woonplaats]
      
        verwerende partij 
      
      procederend in persoon 
    
    
    
    
      Partijen worden hierna [verzoeker] en de curator genoemd.
    
    
    
  
  
    
      1De procedure
    
    
      Het verloop van de procedure blijkt uit:
    
    - de tussenbeschikking van 19 januari 2024;
    - de brief van 24 januari 2024 van de gemachtigde van [verzoeker] ;
    - de brieven van 5 en 12 februari 2024 van de curator;
    - de mondelinge behandeling van 12 maart 2024, waar [verzoeker] , bijgestaan door zijn gemachtigde, is verschenen. De curator is, zoals vooraf door hem is medegedeeld is, niet verschenen. 
    
    
  
  
    
      2De feiten
    
    
      2.1.
      
        [verzoeker] , geboren op [datum] 1986, is op 1 februari 2015 in dienst getreden van de heer [naam 1] , handelend onder de naam [bedrijf 1] (verder: [naam 1] ) in de functie van algemeen medewerker. Zijn salaris bedroeg € 698,25 bruto per maand, te vermeerderen met 8% vakantietoeslag op basis van een arbeidsduur van 14 uur per week.
      
    
    
      2.2.
      Op 5 oktober 2023 hebben [naam 1] en [verzoeker] een vaststellingsovereenkomst gesloten ter beëindiging van de arbeidsovereenkomst met wederzijds goedvinden met ingang van 1 januari 2023. 
      
    
    
      2.3.
      
        Op 25 oktober 2023 heeft in een groeps-WhatsApp van het bedrijf van [naam 1] communicatie plaatsgevonden over de verkoop van 2 CVaults aan een (voormalig) werknemer van [naam 1] , [naam 2] . Werknemer [naam 3] laat [naam 1] weten dat [naam 2] 2 CVaults wil kopen, die normaal € 34,95 per stuk kosten en vraagt of [naam 1] er ‘iets leuks van kan maken’.
        Daarop reageert [naam 1] : ‘Maar natuurlijk, 29,50 per stuk?’
        Werknemer [naam 4] schrijft daarop:
        
          ‘Ze zijn met personeelskorting goedkoper vgm. Zou 20-25 doen.’
        
        Vervolgens schrijft [naam 1] :: ‘ [naam 2] hoort personeelskorting te krijgen. Het is dus wel zo netjes om die gewoon uit te rekenen voor hem! Geen hogere prijzen.’ In het volgende bericht schrijft [naam 1] : ’ [naam 2] blij.’ 
      
      
    
    
      2.4.
      
        [verzoeker] verkoopt op 25 oktober 2023 de 2 CVaults aan [naam 2] voor een bedrag van € 20,00 per stuk.
      
    
    
      2.5.
      In die periode vond bij [naam 1] een complete leegverkoop plaats.
      
    
    
      2.6.
      Op 31 oktober 2023 is [verzoeker] op staande voet ontslagen. In de op die datum gedateerde ontslagbrief wordt als reden gegeven: ‘Niet opvolgen van orders, fraude, verwijtbaar handelen en diefstal. Op 31 oktober 2023 heb ik met u gesproken over deze omstandigheden.’
      
    
    
      2.7.
      Op 12 december 2023 is het faillissement van [naam 1] uitgesproken.
      
      
    
  
  
    
      3Het verzoek en het verweer
    
    
      3.1.
      
        [verzoeker] verzoekt na wijziging van zijn verzoek bij brief van 24 januari 2024 en samengevat weergegeven, bij beschikking, voor zover mogelijk uitvoerbaar bij voorraad
      
      
        
          Primair:
        
        De curator te veroordelen om aan [verzoeker] te betalen een billijke vergoeding van 
        € 15.000,00, de vergoeding wegens onregelmatige opzegging van € 1.508,22 en de transitievergoeding van € 2.199,00 bruto.
      
      
      
        
          Subsidiair:
        
        Voor het geval de arbeidsovereenkomst wel rechtsgeldig is geëindigd door het gegeven ontslag op staande voet, de curator te veroordelen tot betaling van de transitievergoeding van € 2.199,00 bruto.
      
      
      
        
          Primair en subsidiair:
        De curator te veroordelen tot betaling aan [verzoeker] van vakantiegeld, de wettelijke verhoging en de wettelijke rente, opgebouwde maar niet-genoten vakantiedagen,  buitengerechtelijke incassokosten, proceskosten inclusief nakosten, een en ander zoals gespecificeerd in het verzoekschrift.
      
      
      
        
          [verzoeker] stelt onder meer en voor zover van belang dat het gegeven ontslag niet rechtsgeldig is, dat hij in de opzegging berust en daarom de primair verzochte vergoedingen vordert.
      
      
    
    
      3.2.
      De curator heeft bij e-mail van 5 januari 2024 verzocht [verzoeker] niet-ontvankelijk te verklaren in zijn verzoeken omdat de in het verzoekschrift ingestelde vorderingen op grond van artikel 26 jo 110 Faillissementswet (Fw) ingediend moeten worden ter verificatie. Hooguit het oordeel over de rechtsgeldigheid van het ontslag op staande voet kan beoordeeld worden, aldus de curator.
      
      
    
  
  
    
      4De verdere beoordeling van het geschil
    
    
      
        Verzoek gericht tegen curator of [naam 1] ?
      
    
    
    
      4.1.
      De kantonrechter heeft in de tussenbeschikking voorlopig geoordeeld dat [naam 1] niet tot betaling van welk bedrag dan ook kan worden veroordeeld, omdat de verzoeken zijn gericht tegen de curator, vervolgens veroordeling van [naam 1] is gevraagd terwijl [naam 1] in dit geding geen partij is. De gemachtigde van [verzoeker] is in de gelegenheid gesteld hierop te reageren. Bij brief van 24 januari 2024 heeft de gemachtigde van [verzoeker] verzocht om in het petitum van het verzoek staat ‘ [naam 1] ’ te lezen ‘de curator’. 
      
      
        
          Ontvankelijkheid ter zake verzoek tot billijke vergoeding
        
      
      
    
    
      4.2.
      Beoordeeld moet worden of [verzoeker] in zijn verzoeken kan worden ontvangen, of dat hij zijn bij verzoekschrift ingestelde vorderingen, gelet op het bepaalde in artikel 26 Fw, ter verificatie bij de curator moet indienen, zoals door de curator is aangevoerd. 
      
    
    
      4.3.
      Een verzoek van een werknemer tot vernietiging van een ontslag op staande voet ingevolge artikel 7:681 lid 1 BW valt onder het bereik van artikel 25 Faillissementswet (Fw) en niet onder het bereik van artikel 26 Fw (zie Gerechtshof Arnhem-Leeuwarden 10 september 2013, ECLI:NL:GHARL:2013:6650). In de onderhavige zaak verzoekt [verzoeker] evenwel geen vernietiging van het ontslag op staande voet maar toekenning van een billijke vergoeding op grond van artikel 7:681 lid 1 BW. Voor beantwoording van de vraag of aan [verzoeker] een billijke vergoeding toekomt, moet, net als bij het verzoek tot vernietiging, bij wijze van voorvraag worden beoordeeld of het gegeven ontslag op staande voet rechtsgeldig is gegeven. De vraag of en, zo ja, een billijke vergoeding aan [verzoeker] dient te worden toegekend is voorbehouden aan de kantonrechter en betreft geen vordering die op grond van artikel 26 Fw alleen bij de curator kan worden ingediend. [verzoeker] is derhalve, anders als door de curator bij brief is aangevoerd,  in zijn verzoek tot toekenning van een billijke vergoeding ontvankelijk.
      
    
    
      4.4.
      De curator heeft tegen de stelling van [verzoeker] dat het gegeven ontslag op staande voet niet rechtsgeldig is gegeven en [verzoeker] , die in de opzegging berust, om die reden een billijke vergoeding toekomt, geen inhoudelijk verweer gevoerd.
      
    
    
      4.5.
      
        Met [verzoeker] is de kantonrechter van oordeel dat het ontslag op staande voet niet rechtsgeldig is gegeven. In de ontslagbrief wordt überhaupt geen duidelijke reden vermeld. Daarin worden slechts dermate algemeen geformuleerde verwijten gemaakt dat het voor [verzoeker] niet duidelijk is wat het daaraan concreet ten grondslag gelegde verwijt is. De in de brief genoemde verwijten leveren geen dringende reden op, zodat de ontslagbrief niet tot een rechtsgeldig ontslag op staande voet kan leiden.
        
          [verzoeker] heeft evenwel van [naam 1] begrepen dat de ontslagreden is dat [verzoeker] tijdens de leegverkoop van het bedrijf van [naam 1] twee CVaults aan oud-collega ( [naam 2] ) heeft verkocht voor een bedrag van € 20,00 per stuk. Als dat verwijt daadwerkelijk aan het ontslag ten grondslag ligt is naar oordeel van de  kantonrechter geen sprake van een rechtsgeldig een ontslag op staande voet. De kantonrechter motiveert dat als volgt. 
        De verkoop heeft plaatsgevonden op 25 oktober 2023. [naam 1] stond daarbij, aldus [verzoeker] , hetgeen niet is betwist. Het moet er dan ook voor worden gehouden dat [naam 1] op die dag met de verkoop en de verkoopprijs bekend was. Het ontslag is vijf dagen later gegeven. Dat is niet onverwijld. Reeds om die reden is van een rechtsgeldig ontslag op staande voet geen sprake.
        Maar ook als er van uitgegaan moet worden dat het ontslag wel onverwijld zou zijn gegeven, is van een rechtsgeldig ontslag geen sprake. Dit omdat de verkoop van de twee CVaults voor een bedrag van € 20,00 per stuk, een lager bedrag dan de gebruikelijke verkoopprijs, door [verzoeker] aan de voormalig werknemer [naam 2] geen dringende reden oplevert. Uit de WhatsAppcommunicatie (zie hiervoor r.o. 2.3) blijkt dat [naam 1] ermee instemde dat de CVaults met personeelskorting aan de voormalig werknemer verkocht zouden worden. Op de suggestie in dat WhatsAppgesprek van [naam 4] ., dat het met personeelskorting een bedrag tussen de 20-25 euro zou moeten zijn heeft [naam 1] niet afwijzend gereageerd. Bovendien is gesteld noch gebleken dat voor een lager bedrag dan de personeelskorting is verkocht. Daarnaast is onbetwist gebleven dat er een totale leegverkoop plaatsvond, hetgeen gebruikelijk met flinke kortingen gepaard gaat.
      
      
      
        
          Billijke vergoeding
        
      
      
    
    
      4.6.
      
        Omdat het ontslag niet rechtsgeldig is, is daarmee de grondslag voor toekenning van een billijke vergoeding gegeven. De kantonrechter begroot die op een bedrag van € 6.500,00 bruto. De kantonrechter houdt daarbij rekening met de omstandigheid dat de arbeidsovereenkomst op grond van het faillissement door de curator zou zijn opgezegd en, afgezien daarvan, de arbeidsovereenkomst door de eerder gesloten vaststellingsovereenkomst per 1 januari 2024 zou zijn beëindigd. De inkomensschade van [verzoeker] is derhalve door het ontslag op staande voet beperkt tot in beginsel ca. twee maandsalarissen. 
        De mate van verwijtbaarheid maakt wel dat een billijke vergoeding wordt toegekend die hoger is dan de inkomsensschade. Gelet op het faillissement van [naam 1] wordt geen rekening gehouden met de omstandigheid dat [verzoeker] niet heeft gekozen voor vernietiging van de opzegging. 
      
      
      
        
          Ontvankelijkheid ter zake verzoek overige vorderingen
        
      
      
    
    
      4.7.
      Met de curator is de kantonrechter van oordeel dat [verzoeker] zijn vorderingen ter zake transitievergoeding, gefixeerde vergoeding, vakantiegeld, wettelijke verhoging en wettelijke rente, alsmede de  buitengerechtelijke kosten ingevolge artikel 26 Fw ter verificatie bij de curator moet indienen.
      
      
        
          Proceskosten 
        
      
      
    
    
      4.8.
      Gelet op de uitkomst van deze procedure, waarbij beide partijen deels (on)gelijk krijgen worden de kosten gecompenseerd. 
      
        5.	De beslissing
      
      
      
        De kantonrechter,
      
      
      - veroordeelt de curator tot betaling aan [verzoeker] een bedrag van € 6.500,00 bruto ter zake de billijke vergoeding;
      
      - verklaart [verzoeker] niet-ontvankelijk in zijn overige verzoeken;
      
      - compenseert de kosten in dier voege dat iedere partij haar eigen kosten draagt;
      
      - verklaart deze beschikking uitvoerbaar bij voorraad.	
      
      
      
        
          
          
          
          
            
              
                Deze beschikking is gegeven door de kantonrechter mr. E.W. de Groot en in het openbaar uitgesproken op 25 maart 2024.
              
            
            
              
                
              
              
                
              
              
                
              
            
            
              
                
              
              
                
              
              
                
              
            
            
              
                
              
              
                
              
              
                
              
            
          
        
      
      
    
  
  
     In de tussenbeschikking staat per abuis als datum ontslag op staande voet vermeld 3 november 2023.
  
  
     Zie ook Gerechtshof Den Bosch 20 oktober 2022, ECLI:NL:GHSHE:3624 en JOR 2023/49 met nt E. Loesberg.