ECLI:NL:RBZWB:2024:1916, Rechtbank Zeeland-West-Brabant, 18-03-2024, 10853178 AZ VERZ 23-82
Rechtbank Zeeland-West-Brabant — Uitspraak 
Datum: 2024-03-18 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Civiel recht; Arbeidsrecht

Samenvatting: WWZ. Verzoekers zijn op staande voet ontslagen en vragen een verklaring voor recht dat het dienstverband niet is geëindigd. Na het indienen van het verzoekschrift is het faillissement van werkgever uitgesproken. Verzoekers stellen bij de verklaring voor recht een zelfstandig belang te hebben, omdat het UWV iedere uitkering heeft geweigerd en meer informatie verlangt over het ontslag op staande voet. Geen verweer gevoerd, zodat verklaring voor recht wordt toegewezen. De overige verzoeken zijn van rechtswege geschorst op grond van artikel 29 Fw.

RECHTBANK ZEELAND-WEST-BRABANT
    Cluster I Civiele kantonzaken
    
    
      Tilburg
    
    
    
      zaak/rolnr.: 10853178 AZ VERZ 23-82
    
    
    
      
        beschikking d.d. 18 maart 2024
      
    
    
    
      inzake
    
    
    
      
        
          [verzoeker 1]
        , en
      
        
          [verzoeker 2]
        ,
      beiden wonende te [plaats 1] , 
      verzoekende partijen,  
      verder te noemen: [verzoeker 1] en [verzoeker 2] , 
      gemachtigde: mr. L.L. Ross, 
    
    
    
      tegen
    
    
    
      
        
          [verweerder] t.h.o.d.n. [bedrijf verweerder], 
      gevestigd te [plaats 2] ,
      verwerende partij,
      verder te noemen: [verweerder] ,
      niet verschenen.
    
    
    
  
  
    
      1Het procesverloop
    
    
      1.1.
       Het verloop van de procedure blijkt uit:
      
        
          het verzoekschrift met producties;
        
        
          het e-mailbericht van 4 maart 2024 van de gemachtigde van [verzoeker 1] en [verzoeker 2] .
        
      
      
    
    
      1.2.
      
        Op 4 maart 2024 heeft een mondelinge behandeling plaatsgevonden. Tijdens de mondelinge behandeling zijn [verzoeker 1] en [verzoeker 2] verschenen, bijgestaan door mr. E.E.M. van Horen (kantoorgenote van mr. Ross voornoemd). Ondanks een aangetekende brief van 22 december 2023 met daarbij het verzoekschrift, een oproeping van 9 januari 2024 voor de mondelinge behandeling per aangetekende brief en per gewone post, alsmede een 
        e-mailbericht van de griffier op 28 februari 2024 is [verweerder] niet verschenen. Evenmin is een bericht ontvangen waarin is verzocht om uitstel of anderszins een reden voor verhindering is vermeld. De griffier heeft aantekeningen gemaakt van wat [verzoeker 2] en [verzoeker 1] ter toelichting van hun standpunten naar voren hebben gebracht.
      
      
    
  
  
    
      2De feiten
    
    
      2.1.
      
        [verzoeker 1] is op 1 september 2023 als monteur in dienst getreden bij [verweerder] op basis van een arbeidsovereenkomst voor onbepaalde tijd. De arbeidsduur bedraagt 40 uur per week, tegen een salaris van € 2.000,00 bruto per maand, exclusief 8% vakantiegeld. 
    
    
      2.2.
      
        [verzoeker 2] is op 1 oktober 2023 als assistent-manager in dienst getreden bij [verweerder] op basis van een arbeidsovereenkomst voor onbepaalde tijd. De arbeidsduur bedraagt 24 uur per week, tegen een salaris van € 2.000,00 netto per maand, exclusief 8% vakantiegeld.
      
    
    
      2.3.
      Vanaf de datum indiensttreding hebben zowel [verzoeker 1] als [verzoeker 2] geen salaris ontvangen. Uit WhatsApp correspondentie blijkt dat zij vaak om betaling hebben gevraagd.
      
    
    
      2.4.
      
        Bij brief van 13 november 2013 is [verzoeker 1] op staande voet ontslagen. In die brief staat vermeld:
        “ Omdat je niet bent komen opdagen zonder opgaaf van reden geef ik je hierbij je
        
          ontslag per direct. 
        
        
          We hebben je eerder gemaild en gewezen op de onaangename verrassing dat je als
        
        
          zelfstandige bezig bent geweest tijdens het (korte) dienstverband bij ons. Je
        
        
          gaf toen telefonisch al aan dat je ermee wilde stoppen. Later weer niet.
        
        
          U wordt voor oktober betaal en niks meer november was u niet komen opdagen dus
        
        
          heeft u geen recht op loon. ” .
      
      
    
    
      2.5.
      
        Bij brief van 13 november 2013 is [verzoeker 2] op staande voet ontslagen. In die brief staat vermeld: 
        “Omdat je niet bent komen opdagen zonder opgaaf van reden geef ik je hierbij je
        
          ontslag per direct.
        
        
          We hebben je eerder gemaild en gewezen op de onaangename verrassing dat je als
        
        
          zelfstandige bezig bent geweest tijdens het (korte) dienstverband bij ons. Je
        
        
          gaf toen telefonisch al aan dat je ermee wilde stoppen. Later weer niet.”.
      
      
    
    
      2.6.
      Op 21 november 2023 hebben [verzoeker 1] en [verzoeker 2] per brief verweer gevoerd tegen het ontslag op staande voet. Daarnaast is aanspraak gemaakt op betaling van het achterstallige loon. 
      
    
    
      2.7.
      Op 2 januari 2024 is het faillissement van [verweerder] uitgesproken.
      
    
    
      2.8
      De curator heeft bij brief van 22 januari 2024 de arbeidsovereenkomsten van [verzoeker 1] en [verzoeker 2] opgezegd, met inachtneming van de wettelijke opzegtermijn.
      
    
  
  
    
      3Het verzoek
    
    
      3.1
      
        
          [verzoeker 1] en [verzoeker 2] hebben een verzoek gedaan om:
        
          Primair:
        
        1) te verklaren voor recht dat de arbeidsovereenkomsten tussen partijen per 
        13 november 2023 niet zijn geëindigd en nog immer doorlopen;
        2) te bepalen dat [verweerder] gehouden is aan [verzoeker 1] en [verzoeker 2] het loon over de periode vanaf datum indiensttreding tot heden, althans het loon over een door de kantonrechter in goede justitie te bepalen periode, na te betalen, te vermeerderen met de wettelijke rente en de wettelijke verhoging over dat loon vanaf de datum van indiensttreding tot aan het moment van daadwerkelijke betaling, althans een door de kantonrechter in goede justitie te bepalen datum;
        3) te bepalen dat [verweerder] het loon aan [verzoeker 1] en [verzoeker 2] moet blijven doorbetalen tot aan datum einde dienstverband.
      
      
      
      
        
          Subsidiair:
        
        1) te bepalen dat [verweerder] per 13 november 2023 een billijke vergoeding, die tenminste gelijk is aan de transitievergoeding, verschuldigd is ex artikel 7:673 BW, althans een door de kantonrechter in goede justitie te bepalen bedrag, te voldoen binnen 14 dagen na de door de kantonrechter te geven beschikking, althans een door de kantonrechter in goede justitie te bepalen termijn, bij gebreke waarvan [verweerder] in verzuim is en aldus wettelijke rente is verschuldigd over de transitievergoeding vanaf die datum tot aan de dag der algehele vergoeding;
        
          Zowel primair als subsidiair:
        
        1) [verweerder] als de in het ongelijk gestelde partij te veroordelen in de proceskosten en te bepalen dat die kosten binnen 14 dagen na de door de kantonrechter te geven
        beschikking worden voldaan, bij gebreke waarvan verweerder in verzuim is en aldus
        wettelijke rente is verschuldigd over de proceskosten vanaf die datum tot aan de dag
        der algehele vergoeding;
        2) [verweerder] te veroordelen in de nakosten van deze procedure.
      
      
    
    
      3.2.
      
        [verzoeker 1] en [verzoeker 2] hebben hun primaire verzoek onder 1 tijdens de mondelinge behandeling als volgt gewijzigd:  “1) Te verklaren voor recht dat de arbeidsovereenkomsten tussen partijen per  13 november 2023 niet zijn geëindigd.”.
      
    
    
      3.3.
      
        [verzoeker 1] en [verzoeker 2] leggen – kort samengevat - aan hun verzoek ten grondslag dat het ontslag op staande voet onterecht is. Sinds hun indiensttreding hebben zij geen loon ontvangen. Zij hebben hier vaak via WhatsApp om verzocht. Vanaf medio november 2023 heeft Berdina hen ook niet meer opgeroepen om werkzaamheden te verrichten, hetgeen wel gebruikelijk was. Zo wist [verzoeker 1] waar en hoe laat hij ergens moest zijn om werkzaamheden te verrichten. Nu zij niet meer zijn opgeroepen is er ook geen sprake van werkweigering. Ook wordt betwist dat [verzoeker 1] en [verzoeker 2] als zelfstandige werkzaamheden hebben verricht. 
      
    
  
  
    
      4De beoordeling
    
    
      4.1.
      Het is de kantonrechter gebleken en ook tijdens de mondelinge behandeling is besproken dat op 2 januari 2024 het faillissement van [verweerder] is uitgesproken, met benoeming van de kantonrechter tot rechter-commissaris in dat faillissement. Bij brief van 22 januari 2024 heeft de curator verzocht de arbeidsovereenkomsten van [verzoeker 1] en [verzoeker 2] op te mogen zeggen. Dat verzoek is door de rechter-commissaris toegewezen. [verzoeker 1] en [verzoeker 2] hebben ter zitting medegedeeld dat de curator hun arbeidsovereenkomsten per brief van diezelfde datum, 22 januari 2024, heeft opgezegd, waarbij de wettelijke opzegtermijn in acht is genomen. 
      
    
    
      4.2.
      Voor zover een rechtsvordering aanhangig is die betrekking heeft op de nakoming van een verbintenis uit de boedel wordt een procedure op grond van artikel 29 van de Faillissementswet (hierna: “FW”) van rechtswege geschorst. Dit heeft gevolgen voor de primaire verzoeken onder 2 en 3, voor het subsidiaire verzoek en voor de verzochte proceskostenvergoeding (zowel primair als subsidiair). Die verzoeken zullen worden geschorst. 
      
    
    
      4.3.
      Het primair verzoek onder 1 betreft een verklaring voor recht. Ter zitting is die verklaring gewijzigd, omdat het gedeelte “en nog immer doorlopen” is ingetrokken. Een procedure die ziet op een dergelijk verzoek dat tijdens de faillietverklaring aanhangig is kan op grond van artikel 28 Fw worden voortgezet, mits het verzoek zelfstandige betekenis heeft. 
    
    
      4.4.
      
        [verzoeker 1] en [verzoeker 2] hebben ter zitting kenbaar gemaakt dat het zelfstandig belang gelegen is in het feit dat het UWV tot nu toe iedere uitkering heeft geweigerd en meer informatie verlangd over het op 13 november 2023 door [verweerder] gegeven ontslag op staande voet. Zij verwijzen hiervoor naar een brief van het UWV van 31 januari 2024. Aldus hebben [verzoeker 1] en [verzoeker 2] naar het oordeel van de kantonrechter een zelfstandig belang bij de beoordeling van het op 13 november 2023 gegeven ontslag op staande voet. 
      
    
    
      4.5.
      Tegen het verzoek om een verklaring van recht is geen verweer gevoerd door [verweerder] . De kantonrechter komt dat verzoek niet onrechtmatig of ongegrond voor, zodat de gewijzigde gevraagde verklaring voor recht zal worden toegewezen.
      
    
  
  
    
      5De beslissing
    
    
      De kantonrechter:
    
    
    
      5.1
      verklaart voor recht dat de arbeidsovereenkomsten tussen [verzoeker 1] en [verweerder] en tussen [verzoeker 2] en [verweerder] per 13 november 2023 niet zijn geëindigd;
      
    
    
      5.2
      constateert, dat het geding voor de overige verzoeken van rechtswege is geschorst op grond van artikel 29 Fw.
      
      
        Deze beschikking is gegeven door mr. Zander, kantonrechter, en uitgesproken ter openbare terechtzitting van 18 maart 2024, in tegenwoordigheid van de griffier.