Voortzetting van de behandeling van het wetsvoorstel Nieuwe regels omtrent de ruimtelijke ordening (Wet ruimtelijke ordening) (28916)
Staten-Generaal — Handelingen 
Datum: 2014-07-05 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Handeling 2006-2007, pag. 115-122

 
 
 

Handeling

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Vergadernummer
Datum vergadering

03-11-2006

Eerste Kamer der Staten-Generaal

2006-2007

nr. 3, pagina 115-122

17-10-2006

 

 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties over kamerdossier

Kamerdossier 28916Toon publicaties die dit dossier behandelen

 
 
 Publicaties in vergadering

Voortzetting van de behandeling van het wetsvoorstel Wijziging van de Wet luchtvaart ter implementatie van richtlijn nr. 2003/42/EG inzake melding van voorvallen in de burgerluchtvaart (29977)Pagina 108-115
Voortzetting van de behandeling van het wetsvoorstel Nieuwe regels omtrent de ruimtelijke ordening (Wet ruimtelijke ordening) (28916)Pagina 115-122
Voortzetting van de behandeling van het wetsvoorstel Nieuwe regels omtrent de ruimtelijke ordening (Wet ruimtelijke ordening) (28916)Pagina 99-108
Lijst van besluiten (dinsdag 17 oktober 2006)Pagina 122-122
Lijst van ingekomen stukken, met de door de Voorzitter ter zake gedane voorstellen (dinsdag 17 oktober 2006)Pagina 122-124
Presentie en opening (dinsdag 17 oktober 2006)Pagina 81-81
Behandeling van het wetsvoorstel Wijziging van de Wet luchtvaart ter implementatie van richtlijn nr. 2003/42/EG inzake melding van voorvallen in de burgerluchtvaart (29977)Pagina 95-99
Behandeling van het wetsvoorstel Goedkeuring van het op 17 mei 1994 te Parijs tot stand gekomen verdrag tussen het Koninkrijk der Nederlanden en de Franse Republiek inzake personencontrole op de luchthavens op Sint-Maarten (Trb. 1994, 144) (24074), het wetsvoorstel Wijziging van Boek 2 van het Burgerlijk Wetboek ter bevordering van het gebruik van elektronische communicatiemiddelen bij de besluitvorming in rechtspersonen (30019), het wetsvoorstel Wijziging van de Wet uitkeringen burger-oorlogsslachtoffers 1940-1945 en de Wet uitkeringen vervolgingsslachtoffers 1940-1945 in verband met de vereenvoudiging van de systematiek toeslag premie ziektekostenverzekering, alsmede tot het aanbrengen van wijzigingen van andere en ondergeschikte aard (30454) en twee andere wetsvoorstellenPagina 81-82
Behandeling van het wetsvoorstel Nieuwe regels omtrent de ruimtelijke ordening (Wet ruimtelijke ordening) (28916)Pagina 82-95
Behandeling van het wetsvoorstel Wijziging van de Elektriciteitswet 1998 in verband met de eenmalige uitbetaling van de tegemoetkoming voor het tarief voor de milieukwaliteit van de elektriciteitsproductie in 2006 (30675)Pagina 122-122

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 50 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
Aan de orde is de voortzetting van de behandeling van:het wetsvoorstel Nieuwe regels omtrent de ruimtelijke ordening (Wet ruimtelijke
ordening) (28916).De beraadslaging wordt hervat.Mevrouw Meindertsma (PvdA):Voorzitter. Dank voor het uitgebreide antwoord. Het moet voor de minister
buitengewoon lastig zijn om zo plotsklaps in zo'n dossier te duiken, ook al
kennen wij zijn grote ervaring. Misschien is dat de reden dat het voor mij
af en toe ingewikkeld was om te zien, wat de hardheid van de opmerkingen van
de minister was. Ik doe een poging om te kijken of ik het allemaal goed heb
gehoord.Ik begin met de regierol van de minister van VROM. Deze minister heeft
de ambitie, ruimtelijke kwaliteit hoog in het vaandel te houden. Coördineren
alleen is onvoldoende, ruimtelijke kwaliteitsdoelstellingen moeten steeds
opnieuw bij ieder dossier geformuleerd worden, en er moet gekeken
worden of de ruimtelijke kwaliteitsdoelstellingen in relatie tot de voorgenomen
activiteiten op elkaar passen. Als ik dat goed heb gehoord, sporen onze doelstellingen
compleet en zijn wij het met die intentie absoluut eens.Als wij de uitleg van de minister over de beheersverordening goed hebben
begrepen, kan een gemeente zo'n verordening van toepassing verklaren op een
gebied waarvan zij verwacht dat er geen ontwikkelingen zullen plaatsvinden.
Het onderscheid dat mevrouw Van Dalen maakte tussen dynamische ontwikkeling
en ontwikkeling kaart ik gemakshalve af als "geen ontwikkeling".
Als dat zo is en er wél een ontwikkeling komt, ontstaat er een nieuw
regime, dan vervalt het regime van de beheersverordening en treedt het regime
van projectbesluit en bestemmingsplan in werking. Dat regelt de minister nader
in de invoeringswet. Als wij dat goed hebben begrepen, kunnen wij ons daarin
vinden. Maar het betekent dan ook dat daarop niet vooruit kan worden gelopen.Bij de inspraak gaan wij ervan uit dat het door het kabinet aangenomen
advies over Inspraak Nieuwe Stijl, waarin de elementen consultatie en finale
belangentoets uitdrukkelijk zijn opgenomen, is terug te vinden in de wet,
en dat interessante besluitvormingsschema dat is aangegeven materieel wordt
vertaald in wet- en regelgeving, zodat wij die terugzien in de invoeringswet.
Bij consultatie moet de meedenkkracht van burgers worden benut op het moment
dat er nog beleidsruimte is. Waar zit onze zorg? Bij de beleidsruimte bij
een projectbesluit, want die projectbesluiten worden vaak in beslotenheid
tot stand gebracht, voordat iemand ook maar kennis kan nemen van het feit
dat. Bij een projectbesluit geldt een enge definiëring van het begrip "belanghebbende".
Een projectbesluit wordt op termijn omgezet in een bestemmingsplan, waar de
brede definiëring van het begrip "belanghebbende" van toepassing
is, waar theoretisch consultatie en finale belangentoets moeten plaatsvinden,
terwijl het project al is gerealiseerd. Het belang van het gerealiseerde project,
waartoe is besloten, zal daarbij altijd overheersend zijn. Wij zouden graag
willen dat, voordat een projectbesluit definitief een bestuursbesluit wordt,
consultatie en belangenafweging plaatsvinden. Vandaar onze voortdurende vraag
om een meldmoment. Ik ben het er helemaal mee eens dat het buitengewoon ingewikkeld
is om zo'n meldmoment juridisch goed te regelen. Ik weet het niet, maar ik
wil wel dat de minister onze zorg begrijpt, en dit jaar benut om de mogelijkheid
van een verantwoordingsplicht voor gemeenten te onderzoeken. Daarbij merk
ik wel op dat een verantwoordingsplicht altijd achteraf plaatsvindt. Ik heb
begrepen dat dit in de aanloop naar de invoeringswet wordt meegenomen.De minister wil het niet fijn regelen, en dat willen wij ook helemaal
niet. Het gaat er niet om dat wij een heel regelnetwerk opzetten, welke regels
dan weer moeten worden gecontroleerd. Nee, maar de spelregels moeten wel zo
zijn dat wij weten, hoeveel spelers er op het veld zijn. Daar hoort een scheidsrechter,
namelijk de wetgever, op toe te zien.De minister zei: bestuurders weten dat zij inspraak goed moeten regelen,
anders krijgen zij er later alleen maar last mee. Dat is zeer de vraag bij
een wet, waarin wij het begrip "belanghebbende" hebben gedefinieerd
zoals wij het hebben gedefinieerd. Dan zou het wel eens kunnen zijn dat er
heel wat minder last ontstaat, wat onze wens ook is, dus heeft de inkorting
van procedures onze instemming. De minister heeft ook gezegd dat hij het belanghebbendenbegrip
van nadere invulling wil voorzien, en dat in de invoeringswet wil meenemen.Misschien wel het hardste punt dat wij hebben gehoord, is de overgangstermijn.
Voor het eerst is klip en klaar gesteld dat invoering van deze wet niet zal
plaatsvinden op 1 januari 2007, maar dat die datum 1 januari 2008
zal zijn, want de invoeringswet moet beide nieuwe Kamers van de Staten-Generaal
nog passeren. Wij moeten realistisch zijn, en beamen dat dat zo is. Dat betekent
wel dat de bestaande wet tot 1 januari 2008 van kracht blijft, en dat
moet worden gecommuniceerd, want er zijn nu al gemeenten en provincies die
bezig zijn om, vooruitlopend op de nieuwe wet al maatregelen te nemen.De rol van de Eerste Kamer bij de structuurvisies staat hard omschreven
in artikel 2.3, de leden 3 en 4. Dat zou erop duiden dat mevrouw Slagter en
ik daarin meer gelijk zouden hebben dan de minister, maar ik hoop natuurlijk
dat hij gelijk heeft.De fractie van de Partij van de Arbeid vindt dat er veel discussie is
geweest over de Wet op de Ruimtelijke Ordening. De fractie van de Partij van
de Arbeid zal instemmen met deze wet, en wenst iedereen veel succes toe bij
de uitvoering ervan.De heer Engels (D66):Mijnheer de voorzitter. Ik dank de minister voor zijn reactie. Het was
aardig om te merken dat hij met zichtbaar plezier in het debat stond en filosofeerde
over de thematiek. Zijn thematische benadering vond ik erg verfrissend. Het
betoog was inspirerend, heel beschouwend en soms welhaast betoverend. Ik heb
mij daardoor laten meeslepen, waardoor ik het soms moeilijk vond om in het
licht van de aangesneden problemen een en ander voor mijzelf grijpbaar te
houden. Veel dilemma's werden beschouwd als spannende vragen en spannende
problemen voor de toekomst. Welnu, daar houd ik wel van.Hoewel ik de positie van de minister heel wel begrijp, wil ik voor mijn
eigen begrip in eigen woorden de zaken nog wat samenvatten. Dat betreft allereerst
de regierol. Het betoog van de minister aangehoord hebbende, heb ik geen enkele
zorg meer over die rol. Ik denk dat er geen enkele sectorminister zal zijn
die niet zal zwichten voor de argumentatie van deze minister. Wellicht heb
ik mij daarover in het begin iets te bezorgd uitgelaten, maar nu ben ik in
ieder geval volkomen gerustgesteld.Blijven nog twee punten over die overigens met elkaar samenhangen, te
weten de kwaliteit van de participatie van burgers en de zorgvuldigheid in
het omgevingsbeleid ten aanzien van milieu en aanverwante zaken. Ik ben het
eens met de waarneming van de minister dat gebrek aan slagvaardigheid veelal
wordt veroorzaakt door bestuurders die niet weten wat zij willen of soms wel
weten wat zij willen maar dan geen knopen durven doorhakken. De minister heeft
in dat licht een pleidooi gehouden om beschikbare interventie-instrumenten
met durf en verstand in te zetten. Daar ben ik het op zichzelf mee eens, maar
mijn punt is dat het in de kern niet gaat om de vraag of er formeel voldoende
waarborgen zijn voor de participatie, de rechtsbescherming en de afweging
van milieu, maar om de vraag hoe bestuurders en politici in de praktijk materieel
en feitelijk met die formele waarborgen omgaan. Met andere woorden:
in hoeverre biedt deze nieuwe regelgeving een aanknopingspunt ten aanzien
van bestuurders die nog een attitude hebben waarbij ze, zoals de minster zo
fraai zei, bang zijn voor burgers, en die bovendien heel veel politieke ambities
hebben. Wie de inspraak en de rechtsbescherming niet serieus neemt, genereert
inderdaad zijn eigen verzet. Dat is, in de woorden van de minister, een spannend
dilemma. Bestuurders hebben vaak de neiging om te denken: ik heb een plan
gemaakt en nu moet ik een rechte rug en geen slappe knieën hebben. Ik
ga er eigenlijk van uit dat de minister mij kan volgen als ik zeg dat de nieuwe
regelgeving een stimulans zou moeten zijn voor bestuurders om niet alleen
formeel maar ook vooral materieel op een open, eerlijke en serieuze wijze
hun eigen ambities ter discussie te stellen richting burgers en belanghebbenden,
zeker voor zover laatstgenoemden opkomen voor belangen van milieu, natuur
en landschap. Dan pas zou in mijn ogen sprake kunnen zijn van kwalitatief
goed bestuur. Ook dan pas kan er naar mijn idee worden gesproken van een ruimtelijk-economisch
beleid met draagvlak in de samenleving. Misschien dat er dan ook sprake kan
zijn van een slagvaardig ruimtelijk-economisch beleid.Ervan uitgaande dat de minister dit betoog wel kan volgen, sluit ik af
met te zeggen dat mijn fractie kan instemmen met het wetsvoorstel.Mevrouw Van Dalen-Schiphorst (CDA):Voorzitter. Natuurlijk zeg ook ik de minister dank voor zijn beantwoording.Mevrouw Meindertsma merkte op dat waar een beheersverordening is vastgesteld
en er toch een ontwikkeling plaatsvindt, er een projectbesluit en een bestemmingsplan
zullen volgen waardoor er geen sprake meer is van een beheersverordening.
Dat is helder. Het ging mij evenwel ook om het stukje ervoor. De minister
gaf in het kader van de begrippen "nationaal belang" en "provinciaal
belang" aan dat een zekere vaagheid geen kwaad kan en dat een en ander
steeds een beetje wordt ingevuld. Dat mag dan wel gelden op bepaalde punten,
maar ik zou ten aanzien van de beheersverordening wat meer duidelijkheid toch
wel op prijs stellen. Trial and error kan namelijk erg duur worden, niet alleen
in financieel opzicht. Ik gaf al de onduidelijkheid aan die in de memorie
van antwoord op twee verschillende pagina's zat. De minister voegde daar nog
eens aan toe dat het niet mag gaan om grote ontwikkelingen. Ook dat is weer
een begrip. Een schuur bouwen kan wel. Mijn vraag is hoe het dan zit met de
rood-voor-roodregeling ten aanzien van het buitengebied. Een grote schuur
bouwen kan dus wel, maar kan ik dan ook een grote schuur afbreken en daar
een huis neerzetten? Datzelfde geldt voor het begrip "beheer overeenkomstig
bestaand gebruik". Ook dat blijkt heel erg lastig te interpreteren. Het
gaat mij er niet eens om dat er vanavond een uitgebreid en helder antwoord
op komt, maar ik zou wel graag de toezegging krijgen dat het in de invoeringswet
helder wordt gemaakt.Dan de kwestie van de invulling van hoofdstuk 5. Ik begrijp het helemaal
als deze minister zegt dat Maatwerk in het middenbestuur een zaak is van zijn
collega Remkes. Mijn vraag betrof onder andere de volgtijdelijkheid. Wachten
wij nu op de afronding van de discussie over Maatwerk in het middenbestuur
en worden vervolgens de uitkomsten gebruikt voor de invulling van hoofdstuk
5? Of wordt dit hoofdstuk eerst ingevuld en wordt vervolgens afgewacht wat
er nog achteraan komt? Mijns inziens zou dan gebeuren wat ook met de huidige
Wet op de Ruimtelijke Ordening het geval is, namelijk dat een eerste begin
wordt gemaakt met een lappendeken. Dat lijkt mij niet echt de bedoeling te
kunnen zijn waar het gaat om wetgeving. De volgtijdelijkheid is voor ons dan
ook van groot belang.Ten slotte kan ik zeggen dat de CDA-fractie graag zal instemmen met dit
wetsvoorstel.De heer Van der Lans (GroenLinks):Voorzitter. Ik dank de minister voor zijn beantwoording. Een collega van
mij had deze minister laatst op televisie gezien en had mij het advies gegeven
om eens te tellen hoe vaak hij het woord "spannend" uitspreekt.
Ik heb dat nu braaf bijgehouden, maar het viel reuze mee; het was maar vijf
keer. Het zegt overigens ook wel iets over de presentatie van deze minister.
Als je aan een beleidsterrein begint, moet je dat als een avontuur zien, als
iets spannends. Het past bijna in de oude maakbaarheidsfilosofie die in de
tijd dat deze minster voor het eerst dit ambt bekleedde, zo ongeveer is afgeschaft.
Hij draagt in ieder geval nog iets van die sfeer met zich en dat kan ik buitengewoon
waarderen.Tijdens een interruptiedebat zei ik op een gegeven moment wat speels:
wat deze minister moet doen, is een wet op goede bestuurders maken. Zo'n wet
zou ook onmiddellijk de steun van mijn fractie krijgen. Het geeft in ieder
geval wel aan dat er twee werelden zijn ten aanzien van ruimtelijke ordening.
Dat is de wereld van goede intenties en goede bestuurders; daar staat natuurlijk
tegenover dat er ook slechte bestuurders zijn, maar daar kunnen wij dan helaas
weinig aan doen. Dan is er nog een andere wereld en die houdt in dat wij in
vergaderzaaltjes met elkaar op basis van belangen, grondposities, geld of
kapitaal besluiten moeten nemen en dat wij eerst een deal moeten hebben voordat
wij naar de burgers toe gaan. Dat is een wereld die veel minder transparant
is. Dan krijgt de burger vaak alleen maar de uitkomst te horen, maar neemt
hij geen deel aan het proces dat daaraan voorafgaat. De kunst is natuurlijk
om deze twee werelden, de dealende ruimtelijkeordeningspraktijk en de goede
transparante bestuurders, met elkaar te combineren. Het is een beetje de vraag
of deze wet dat daadwerkelijk voor elkaar krijgt. Die plaatst toch weer het
meer dwingende visionaire karakter van de structuurvisies en de bestuurders
die als scheidsrechters durven op te treden, op de voorgrond.Het andere dilemma is de kunst van het loslaten. Dat zit natuurlijk ook
in deze wet. Wij moeten de bestuurders de ruimte geven. Wij moeten af van
de tijd waarin alles is voorgeschreven. Dat ademt deze wet ook uit. Tegelijkertijd
staat daartegenover dat burgers zekerheden willen hebben. Het is de kunst
om een wet te maken die het een met het ander in verband brengt en daarvoor
de connecties levert. Dat zou de spanning zijn. Over deze connecties heb ik
nog wel een paar vragen.Ik stel mij wel iets voor bij zo'n verantwoordingsplicht. De minister
vroeg of de Kamer daar nog over na wilde denken. Dat vond ik wel een mooi
gebaar. Ik ben het met mevrouw Meindertsma eens dat dit niet
tot een volledige regeling moet leiden, maar er kan wel een uitgangspunt zijn:
als burgers betrokken worden in processen waarin om hun mening wordt gevraagd,
dan staat daar altijd tegenover dat de overheden of bestuurders de plicht
hebben om zich te verantwoorden over de manier waarop zij daarmee omgaan.
Dat hoeft voor mij geen regel te zijn, maar het is wel heel goed als aan al
die goede bestuurders in het land wordt meegedeeld dat dit de praktijk moet
zijn. Hoe dat in het vat moet worden gegoten, laat ik graag over aan deze
minister.Mevrouw Meindertsma (PvdA):Misschien moeten wij het begrip "verantwoordingsplicht" dan
nader definiëren. Ik heb nu de indruk dat wij het over verschillende
typen hebben. De minister moet daar volgens mij iets over zeggen.Ik heb begrepen dat de minister "verantwoordingsplicht" ziet
als het afleggen van verantwoording over de wijze waarop het proces is verlopen.
Het gaat dus om de verantwoording over de procesarchitectuur. Ik hoor de heer
Van der Lans spreken over verantwoording over de inhoud van de processen.
Mijn vraag had betrekking op de verantwoording over de procesarchitectuur,
opdat burgers als er beleidsruimte is, in een heel vroeg stadium toch nog
mee kunnen denken.De heer Van der Lans (GroenLinks):Ik weet niet of dat zo'n groot verschil is. Het lijkt mij dat het toch
ook over de inhoud gaat. Dat balletje spelen wij door aan deze minister. Die
weet er wel raad mee.Het kan natuurlijk niet uitblijven dat ik ook iets zeg over de beheersverordening.
Naar mijn mening had dit nooit verzonnen hoeven te worden; ik zeg het maar
klip en klaar. Of je er nou voor of tegen bent, de wet heeft een bepaald soort
logica en opbouw. Van bovenaf naar beneden, van bestemmingsplannen tot aan
wat de regering doet. Het een vouwt in het ander. Met alle respect, maar de
Tweede Kamer fietst daar een figuur in die dan beheersverordening heet en
waarover, zo blijkt uit de discussie, alleen maar onduidelijkheid bestaat.
Dat had men niet moeten doen. In feite is het de taak van de Eerste Kamer
om te zeggen dat de schoonheid van de wet daardoor niet wordt bevorderd omdat
heel veel mensen absoluut niet weten wat zij daarmee aanmoeten. Is de rechtspositie
van de burger bij de beheersverordening dezelfde als bij een bestemmingsplan?
In het antwoord op mijn interruptie hierover is daaromheen gedraaid. Naar
mijn mening is het heel goed om te spreken over een conserverend bestemmingsplan.
Volgens mij was het een suggestie van mevrouw Meindertsma, maar zij heeft
die, meen ik, niet achter dit katheder uitgesproken. Dan is de terminologie
in ieder geval dezelfde en dan zou de bestuurlijke logica die daarop volgt,
ook gevolgd moeten worden.Mevrouw Meindertsma heeft een aantal opmerkingen gemaakt over het projectbesluit.
Zij kent mijn vrees voor een wildgroei aan projectbesluiten als een soort
leidende vorm van planologie. Ik ben daar bevreesd voor. Ik zou willen dat
een aantal stappen rondom het projectbesluit georganiseerd werd en dat een
ruime omgevingsconsultatie bij dat projectbesluit hoort. Ik weet niet of dat
nog geregeld kan worden, maar de minister zou mij een dienst bewijzen als
hij daar wat over zegt.Dan de slotsom: wat gaat mijn fractie doen? Het is bekend dat mijn fractie
in de Tweede Kamer de enige fractie is die tegen heeft gestemd. Zij had een
gevoel van wantrouwen over deze wet en betwijfelde of er voldoende evenwicht
tussen alle belangen was. Ik weet niet hoe het komt, maar ik word op de een
of andere manier altijd in het pak genaaid door nieuwe ministers van Ruimtelijke
Ordening. Ik heb sterk het idee dat mijn fractie met deze wet kan instemmen
op voorwaarde dat deze minister zorgt voor voldoende mogelijkheden om goede
bestuurders in dit land aan het werk te zetten.Mevrouw Bierman-Beukema toe Water (VVD):Voorzitter. Ik dank de minister voor zijn beantwoording. Ik constateer
dat de moederwet een betrokken pleegvader heeft gekregen. Ik stel met voldoening
vast dat de lat hoog ligt als het gaat om de ruimtelijke kwaliteit.Waar begint en eindigt de bemoeienis van Rijk, provincie en gemeente en
hoe houden wij elkaar scherp op het gebied van de ruimtelijke kwaliteit in
een land dat nadrukkelijk niet op slot zit? Bij dat aspect wil ik even stilstaan.
De minister wijst op de bestaande situatie, waarin de grenzen van het bestuurlijke
bereik ook niet scherp gedefinieerd zijn en waarin wij er altijd wel uitkomen.
Wij hebben een evenwicht gevonden en wij vinden elkaar wel. Dat is zo, maar
de context verandert drastisch. Gemeenten weten nu dat zij met hun water naar
de dokter moeten. Als zij niet bij voorbaat acht slaan op provinciale waarschuwingen,
komen zij met hun plannen niet door de PPC. De provincie heeft een vetorecht.Het is in Nederland niet ongebruikelijk dat bestuurslagen elkaar scherp
houden door zich regelmatig tegen elkaar af te zetten en de zwartepiet hoger
te leggen: "sorry, dat mag niet van de provincie", of "sorry,
dat moet van Den Haag". De minister refereerde aan de bestuurlijke cultuur
en de relevantie daarvan. Ik heb ooit een werkbezoek aan Zweden gebracht met
een delegatie van Rijk, IPO en VNG. Het onderwerp was het werkterrein van
VROM. De Nederlanders vroegen bij herhaling aan de Zweden wat zij nou deden
als hun provincies en gemeenten zich niet hielden aan het gedefinieerde rijksbeleid.
De Zweden begrepen die vraag eigenlijk überhaupt niet. Na een week zeiden
zij: het rijksbeleid is bekend en als andere bestuurslagen zich daar niet
aan houden, hebben zij daar waarschijnlijk een heel goede reden voor. De Nederlandse
delegatie was sprakeloos. In die termen hadden wij nog nooit over de interactie
tussen bestuurslagen gedacht. Wij zijn in Nederland niet zonder meer gewend
om de ultieme verantwoordelijkheid te nemen voor de eigen keuzes en te motiveren
waarom het in een specifiek geval belangrijk is om af te wijken van het beleid
van de naast hogere instantie. Ik heb daarom aandacht gevraagd voor de begrenzing,
niet in het minst vanwege de defensieve voorzet die gemaakt is door het IPO.
Wij hebben te maken met andere regels en dat zal leiden tot een heel ander
spel. Dat betekent dat blindvaren op het feit dat wij in het verleden er wel
uitkwamen, gevaarlijk kan zijn.Net als mevrouw Meindertsma wil ook ik een antwoord op mijn vraag over
de rechtsbescherming van de belanghebbende bij een projectbesluit op een moment
dat dit nog relevant is.Om het geheel niet al te spannend te maken, zeg ik reeds nu dat de VVD-fractie
het wetsvoorstel steunt.Mevrouw Slagter-Roukema (SP):Voorzitter. Ook ik dank de minister voor de discussie. Het is leuk om
met een minister te discussiëren die weet heeft van de inhoud. Ik vond
hem bevlogen, maar soms bezigde hij erg vage termen. Hij had het bijvoorbeeld
over "meetrillen met de leg". Ik heb een tijdje nagedacht over wat
dat precies betekent. Dan blijft er dus wel eens iets in de lucht hangen.
Toch heb ik duidelijk gehoord dat hij heeft gezegd dat de ruimtelijke kwaliteit
het bestaansrecht van de ruimtelijke ordening is. Het is curieus dat dat niet
in de wet staat omschreven. Het Ruimtelijk Planbureau heeft daar ook op gewezen.
Toch draait het daarom, ook wat mijn fractie betreft. Ik denk dat wij er allemaal
bij gebaat zijn dat de ruimtelijke kwaliteit duidelijk omschreven wordt. Misschien
onderschat de minister de complexiteit van het geheel. Het is beter om vooraf
enige kaders te stellen en om dit toch maar te concretiseren in de structuurvisie.
Die is dan niet helemaal procedurevrij en geeft dan misschien een inperking
van de vrijheid, maar zij geeft dan wel duidelijkheid. Zoals de minister zelf
zei: zorgvuldigheid is een waarborg voor versnelling. Dit wetsvoorstel was
juist gericht op versnelling van de processen. De minister zei dat bestuurders
hun eigen vertraging organiseren. Dat geldt dan natuurlijk ook voor deze minister,
als hoogste bestuurslaag, als hij te vaag is. Het is belangrijk om in de invoeringswet –
ik heb begrepen dat daar nog van alles in geregeld kan worden en daar houd
ik de minister dan maar aan – enkele voorwaarden aan de inhoud van de
visie gesteld kunnen worden. Dat geldt met name voor de ruimtelijke kwaliteit,
niet alleen op het punt van de wettelijke kwaliteiten maar ook op het punt
van beleving, duurzaamheid en sociale rechtvaardigheid.Voorzitter: Timmerman-BuckMevrouw Slagter-Roukema (SP):Verscheidene sprekers hebben al gezegd dat wij een definitie verwachten
van "belanghebbende". Dat moet niet te zeer verengd worden, maar
enige handvatten zijn misschien wel handig. Daarnaast kan de meldingsplicht
mogelijk beter als "verantwoordingsplicht" benoemd worden. Ik denk
dat dat misschien een beter woord is.De rol van de bestuurder en de vraag waar hij of zij aan moet voldoen,
vormen ook een heel interessant onderwerp. Wij hebben allemaal onze eigen
rol in de discussie. De minister moet echter bevlogen zijn maar ook met beide
voeten op de grond staan. In die zin hoop ik dat hij in tweede termijn nog
enige concrete dingen toezegt. Het instrumentarium is er. Durf dat dan ook
te gebruiken, minister. De burger zal ons daar immers op aanspreken, al of
niet zijn eigen hindermacht organiserend. Ik zie liever geen hindermacht.
Ik zie burgers liever als partners in het grote Hollandse samenwerkingsverband.
Dat doet wel weer aan polderen denken, maar ik houd wel van Hollandse polders:
vergezichten.De heer Van den Berg (SGP):Voorzitter. Ik sluit mij aan bij de collega's die de minister hartelijk
dank hebben gezegd voor de wijze waarop wij vanmiddag met elkaar hebben kunnen
debatteren. Veel vragen van onze fracties zijn beantwoord. Net als anderen
wil ik nog even terugkomen op de verandering, omdat die grote consequenties
kan hebben. Als dat niet goed gebeurt, ontstaan problemen. Op grond van de
huidige Wet op de Ruimtelijke Ordening werd en wordt altijd veel gepolderd:
veel overleg, veel gesprekken, toegeven en wat terughalen om tot overeenstemming
te komen. Dit wetsvoorstel heeft een volstrekt andere insteek. Daarbij moet
je het doen met de instrumentele aansturing op het ruimtelijke beleidsterrein.
Er komen nieuwe bestuurlijke verhoudingen, met minder polderen. Anders heeft
deze insteek geen zin. Dat betekent ook een andere definiëring van "beleid"
en van "belang", verantwoordelijkheid nemen voor de uitvoering,
duidelijkheid geven aan de burger over de normstelling en ruimte geven aan
de samenleving, die nog steeds in ontwikkeling is. Het is voor overheden heel
erg moeilijk om die slag goed te maken. Ik ben ook benieuwd hoe dat in de
loop van de tijd zal uitpakken. Maar goed, wij kiezen daarvoor. Ik hoop dat
wij met z'n allen niet in de valkuil terechtkomen dat wij terug gaan naar
het polderen en dat de wet dan deels een farce zal worden.Mevrouw Meindertsma en anderen hebben nog eens gevraagd om een goede definitie
van de rechtsbescherming van belanghebbenden. Daar wachten wij met belangstelling
op.Ik wijs op een vraag die is blijven liggen. Ik heb gevraagd naar de organisaties
die hun professie ervan maken om altijd bezwaar en beroep aan te tekenen tegen
vergunningen. Ik heb ook gezegd dat dat leidt tot een grote werklast en dat
dit nadelig is voor heel veel zaken. Je maakt dan een oneigenlijk gebruik
van de rechtsorde. Tijdens de behandeling in de Tweede Kamer is verwezen naar
een wetsvoorstel van de minister van Justitie. Ik heb de minister gevraagd
of hij daarop wil ingaan. Als dat niet samen met het ministerie van Justitie
kan, wil hij dan wellicht nog eens kijken naar het vervolg van deze wet, om
dit op een goede wijze aan te pakken? Ik wacht op dat punt dus nog op een
antwoord van de minister.Dan water als ordenend principe. De minister heeft gezegd dat dat wordt
geregeld. Met zo'n duidelijke toezegging ben ik blij.Minister Winsemius:Voorzitter. Mijn excuses voor het feit dat ik af en toe kennelijk wat
warrig was, maar de toekomst is moeilijk vast te leggen. Dat geldt zeker op
ruimtelijk gebied. Ik zal proberen om concreet in te gaan op de overblijvende
vragen, met dank voor de handvatten. Ik loop de vragen in volgorde langs en
ik probeer daarbij om vragen over hetzelfde onderwerp samen te voegen.Mevrouw Meindertsma en de heer Engels vroegen naar de regierol van VROM,
waarbij de ruimtelijke kwaliteit voorop moet staan en waarbij dus niet alleen
gecoördineerd moet worden. Ik ben het daarmee eens. Ik kan niet iedereen
geruststellen. Ik kan mijn opvolgers op dit punt niet geheel binden, maar
als je op VROM rondloopt, krijg je een klap van de molen. Toen Ed Nijpels
mij destijds opvolgde, vroeg hij: kan ik dat wel? Toen zei ik: Ed, weet je
wat het grappige is? Als je daar eenmaal rondloopt en als je weet wat je verantwoordelijkheid
is, krijg je een klap van de molen en ben je nooit meer hetzelfde. Dat is
het voordeel van VROM. Dat klinkt een beetje gek, maar het is een speciale
verantwoordelijkheid. Het is wel aardig om die verantwoordelijkheid te hebben. Als u begrijpt wat ik bedoel, zou ik haast zeggen: het is
spannend. Dat is eigenlijk de beste garantie. Dat klinkt heel mal, maar zolang
dit land die grote vragen heeft die passende, toekomstvaste oplossingen vergen,
is dat spannend. Wij hebben dat net nog met de A6/A9 gezien; dat zijn spannende
vragen, want er zijn grote maatschappelijke belangen en je moet een passende
oplossing vinden.De heer Van der Lans (GroenLinks):Nu nog die passende oplossing!Minister Winsemius:Die is nog niet helemaal rond, maar breek mij de bek niet open!Mevrouw Van Dalen, mevrouw Meindertsma en anderen wezen weer op de beheersverordening.
De spelregel is: je past die toe op fysieke gebieden waar geen verwachte ontwikkelingen
zijn. Als er wel een verwachte ontwikkeling is, wisselt het regime. Dat moet
via een projectbesluit of via een verandering van het bestemmingsplan. De
vraag is waar op dat punt de grens is. In feite vindt dan een verandering
van de bestemming plaats. Daar zitten ook best vragen bij. Is "agrarisch
gebruik" nog steeds "agrarisch gebruik" als het heel hoog wordt?
Mag ik uitgaan van "rood" voor "rood"? Dat hangt ervan
af, want het ene rood is het andere niet. Als een schuur wordt omgebouwd tot
een huis, dan komt er rood voor groen. Dan moet je serieus aan de bel gaan
trekken. Het is een projectbesluit of een verandering van het bestemmingsplan.
Dat zijn best spannende vragen. De regels zijn op zichzelf redelijk duidelijk.
Het komt echter allemaal terug bij de behandeling van het Bro. Dat geldt ook
voor de vraag over de verantwoordingsplicht. Het is mogelijk dat wij aangeven
wat de verschillende opties zijn en hoe die het best kunnen worden ingevuld.
Het onderwerp is in ieder geval geagendeerd.De zorgen van de Kamer over de inspraak begrijp ik, maar ook dit onderwerp
komt terug bij de behandeling van het Bro. De verwijzing van mevrouw Meindertsma
naar de wetgever als scheidsrechter is niet helemaal correct. De scheidsrechter
zou bijvoorbeeld ook de provincie kunnen zijn. Dan is het dus niet de wetgever.
Dit onderwerp komt terug als wij spreken over de voorstellen van de commissie-Oosting.
Dan zullen wij ook de vraag bespreken wie er aan de bel trekt en wie er corrigeert
als dat nodig is.Verschillende leden hebben een vraag gesteld over het begrip belanghebbende,
maar ook daar zullen wij het later over hebben, met de kanttekeningen die
de Kamer daarbij heeft gemaakt.Ik dacht dat ik de invoeringsdatum op eind 2007 had gesteld. Het kan dus
een fractie eerder zijn dan 1 januari 2008. Tot dat moment gelden de
huidige spelregels. Iemand die te veel op de nieuwe wetgeving vooruitloopt,
moet dus vreselijk uitkijken. De spelregels zijn verschillend, net als bij
handbal en voetbal en dat is toch behelpen.Ik heb even nagekeken hoe het zit met de rol van de Eerste Kamer bij de
structuurvisie. Het voorstel komt hierop neer: het beleidsvoornemen gaat naar
de Tweede Kamer en de vastgestelde structuurvisie gaat naar beide Kamers met
een nahang van acht weken. Dat kan een debat met de Eerste Kamer opleveren.
De Eerste Kamer kan eerder aan de bel trekken als het naar haar mening om
een majeur punt gaat. Er is vrij weinig dat de Kamer tegenhoudt, want dat
recht heeft zij altijd. De Eerste Kamer kan zelf bepalen op welk moment en
bij welk onderwerp dat gebeurt. De spelregel die wij hebben vastgesteld is
dat de vastgestelde structuurvisie naar beide Kamers gaat met een nahang van
acht weken. In die periode kan de Eerste Kamer desgewenst aan de bel trekken.Mevrouw Slagter-Roukema (SP):Het probleem is dat wij dan alleen het recht hebben om ja of nee te zeggen.
Dan kunnen wij er nog wel over discussiëren, maar dingen die wij missen,
kunnen niet meer ingevoegd worden. Daarom worden wij er liever eerder in gekend.Minister Winsemius:Er is een groot verschil tussen de structuurvisie en de PKB. Bij de behandeling
van de structuurvisie kunnen alleen moties worden ingediend en bij de behandeling
van de PKB ook amenderende moties. De minister kan een motie, vooropgesteld
dat zij wordt aangenomen, naast zich neerleggen. Doet hij dat niet, dan is
zij onderdeel van het beleid. Er is dus een statusverschil met de PKB. Ik
zie dat nu bij de Waddenzee. De vraag is wat de status van een amenderende
motie is. Daar hebben wij vroeger in dit huis een heel gevoelige discussie
over gevoerd. Het zit tussen wetgeving en motie in. Als de minister zo'n motie
naast zich neerlegt, dan moet er tegen de hele PKB ja of nee gezegd worden.
Dat speelt hier echter niet. De Kamer kan er dus via de normale weg invloed
op uitoefenen. Dat biedt de Eerste Kamer naar mijn idee meer mogelijkheden
hierop in te spelen.De heer Engels heeft gevraagd hoe je kunt bevorderen dat de bestuurders
in de praktijk fatsoenlijk met dat instrumentarium omgaan. Er zitten correctiemechanismen
in. De vraag is alleen of je ze durft te gebruiken en of je ze goed toepast.
In de pauze heb ik geprobeerd uit te leggen waar wij mee bezig waren. Stel
je hebt een grote bijl en die geef je aan alle slagers. Sommige slagers hakken
het vlees dan keurig in de gewenste richting. Voor de minder deskundige slagers
kun je er het beste de ambulance erbij halen. Er zitten dus correctiemechanismen
in. Die zijn bedoeld om het instrumentarium eerlijk en scherp te houden, ook
op de punten natuur, milieu en landschap. Juist bij die punten is het vaak
lastig om in te grijpen, want het maakt je niet populair, maar soms is het
nodig.De heer Van der Lans had het over de kunst van het loslaten. Kinderen
van tien vraag je om bij pappie in de buurt blijven bij het oversteken. Je
moet er echter niet aan denken dat je ze nog steeds een hand moet geven bij
het oversteken als ze 25 zijn. Ergens moet je dus loslaten. Wij zijn bestuurlijk
veel verder gevorderd. Het is dus mogelijk dat wij er beter mee omgaan, niet
altijd, maar vaker. Die sprong maken wij nu. Het bestuur moet het beter gaan
doen, maar dat kan ik helaas niet garanderen.Mevrouw Van Dalen verwees naar hoofdstuk 5 en de invulling van het middenbestuur.
Wij trekken op met het ministerie van BZK. Idealiter lopen wij gelijk op,
maar dat hebben wij niet helemaal in de hand. Het ministerie van BZK heeft
het voortouw. Als het goed gaat, komen wij gelijk aan de finish. Bij de Elfstedentocht
gooien ze je eruit als je hand in hand over de finish gaat, maar hier ligt
het anders.De heer Van der Lans plaatste kanttekeningen bij de beheersvordering.
Hij vroeg of de rechtspositie van de burger dezelfde is als
bij het bestemmingsplan. Als er geen verandering is, dan is de rechtspositie
gewaarborgd. Is er wel een verandering, dan komt er een projectbesluit of
een bestemmingsplan. Als er dus niets gebeurt, dan is je rechtspositie gewaarborgd.
Als er iets van enige omvang gebeurt, dan ben jij aan slag. De initiatiefnemer
die vindt dat het bestemmingsplan hem blokkeert, kan aan de bel trekken. Als
de gemeente niet reageert, kan hij naar de rechter gaan. Het is dus gewaarborgd.
Wat dat betreft is het een aardig systeem.Ik kan mij iets voorstellen bij de vrees voor wildgroei van projectbeslissingen.
De vraag is terecht, maar ik doe op dat punt geen toezeggingen. Het lijkt
mij een goed idee om de vinger aan de pols te houden en alles te registreren.
Maar ik moet eerst nagaan of dat niet al te moeilijk is. Wij moeten ons niet
bemoeien met dingen waar wij ons niet mee moeten bemoeien. Wij zijn niet uit
op wildgroei. Het is fijn als een projectbesluit een correct vervolg krijgt.
Dat vervolg moeten wij waarborgen. Wij zullen dus de vinger aan de pols houden.Mevrouw Bierman merkte terecht op dat de context is veranderd. Dat is
waar, maar provincie en Rijk kunnen nog steeds corrigerend optreden. De verandering
is dat vooraf meer dan vroeger een bepaalde richting wordt aangegeven en dat
kun je ook zien als een vorm van correctie. Daarvoor is gekozen, omdat wij
ervan uitgaan dat bestuurders op een volwassen manier met elkaar kunnen omgaan.
Overigens blijft de waarborg van de correctie achteraf bestaan.Toen mevrouw Bierman sprak over haar Zweedse voorbeeld, schoot mij te
binnen dat ik mij in mijn periode als minister voor Milieu aanvankelijk heel
erg verbaasde over het feit dat Italië alle Brusselse regelgeving zonder
enig protest overnam. Die verbazing verdween echter toen ik in de gaten kreeg
dat de Italiaanse regering die regelgeving in een enveloppe naar de regio's
stuurde zonder op enig moment na te gaan of er wel wat met die regels werd
gedaan. Dat schiet lekker op, maar ik denk niet dat wij die kant op willen.
Bij de uitvoering zullen wij echter zeker rekening houden met de opmerkingen
van mevrouw Bierman.In de wet wordt ruimtelijke kwaliteit niet als een sleutel genoemd. Mevrouw
Slagter maakte hier de kanttekening bij dat hiervoor eigenlijk enkele voorwaarden
opgenomen zouden moeten worden in de invoeringswet. Een aantal onderdelen
van het begrip basiskwaliteit kun je heel precies definiëren. Ik denk
dan aan geluid, aantallen woningen, emissies en dergelijke. Het wordt echter
lastiger bij begrippen als duisternis, horizon en openheid, want als je die
heel precies probeert te definiëren, doe je andere aspecten onrecht.
Daarom hebben wij ervoor gekozen om sommige zaken vast te leggen in AMvB's
en andere over te laten aan de discussie over de structuurvisie. In de structuurvisie
zullen ze op nationaal, regionaal, provinciaal en lokaal niveau bespreekbaar
gemaakt moeten worden. Daardoor krijgt de politieke en maatschappelijke belangenafweging
namelijk een concreet karakter. Zal dit altijd goed gaan? Nee. Is het beter
dan iets anders? Ja.De PKB Waddenzee is het schoolvoorbeeld van de problemen die zich hierbij
voor kunnen doen. Want hoe vang je de beleving van openheid, stilte en duisternis
in zo'n beslissing? Dat is heel moeilijk, maar tegelijkertijd is het ook heel
belangrijk dat je het wel probeert te doen. Ik kan dus als basiskwaliteit
voor de Waddenzee een plafond vaststellen voor de uitstoot van bepaalde stoffen,
het aantal te bouwen huizen en het aantal ligplaatsen, maar daarbovenop moet
ook een discussie worden gevoerd over andere minder goed kwantitatief te vatten
basiskwaliteiten.Mevrouw Slagter-Roukema (SP):Ik ben het geheel met u eens. Ik maakte mijn opmerking dan ook vooral,
omdat je heel vaak hoort dat de structuurvisie vorm- en procedurevrij zou
zijn. Uit uw opmerking blijkt wel dat je aan die structuurvisie nog steeds
vorm kunt geven, al is het alleen maar door de aanbeveling om het in ieder
geval ook over dit soort zaken te hebben. Provinciale en gemeentelijke bestuurders
zullen in ieder geval over die immateriële zaken moeten gaan nadenken.
Het is verder natuurlijk evident dat iedereen zich aan de wettelijke normen
moet houden.Minister Winsemius:Dat is ook ons uitgangspunt. Hier en daar zal het ongetwijfeld op een
mislukking uitdraaien, maar ik denk dat de volksvertegenwoordigers in de meeste
gevallen heel wel in staat zijn om aan te geven wat zij belangrijk vinden.Tegen de heer Van den Berg zeg ik dat het niet de bedoeling is om de hindermacht
te bevorderen. Dat neemt niet weg dat hindermacht soms nodig is en dan moet
die er ook zijn. Ik bedoel dat positief, want het is natuurlijk een goede
zaak dat je door hindermacht een foute ontwikkeling kunt blokkeren. De wet
probeert mensen erbij te betrekken door die "meedenkkracht", een
woord van de commissie-Tops. De hindermacht is dus geen doel op zichzelf,
maar een middel om in noodgevallen corrigerend op te kunnen treden. Idealiter
is die rol weggelegd voor de volksvertegenwoordiging, maar niet alles komt
in de gemeenteraad terecht.De huidige WRO is, volgens de heer Van den Berg, veel gepolder. Hij bracht
mij met deze opmerking in verwarring, want uit de discussie over Verkeer en
Waterstaat maakte ik op dat hij daarvan juist een voorstander was. Blijkbaar
hebben hij en mevrouw Slagter hier van rol gewisseld. De nieuwe wet leidt
niet tot minder gepolder, maar wel tot scherper polderen. Het bestuurlijk
overleg blijft de kern van de besluitvorming en dat moet met drie bestuurslagen
en allerlei sectorbelangen ook wel. Wat wij nu regelen, is dat het in de toekomst –
en dat is een groot verschil met het verleden – duidelijk is wie het
besluit neemt. Ik verwijs maar naar de verwarring over de vraag wie de beslissing
moet nemen over de A6/A9.In de toekomst zal dus eerst een besluit worden genomen en vervolgens
is er een mechanisme dat kan corrigeren als het geen goed besluit is. Polderen
is dus een middel en geen doel. Bestuurders zullen onder de nieuwe wet dus
geen goed excuus meer hebben voor een non-besluit. Bij een fout besluit moet
natuurlijk altijd gecorrigeerd worden.De heer Van den Berg verwees ten slotte nog naar het wetsvoorstel tegen
beroepsquerulanten. Wij werken samen met Justitie aan dit wetsvoorstel. Ik
wijs er wel op dat het begrip "belanghebbende" beperkter is dan
in de eerdere wet. Dat betekent dat alleen iemand met een wezenlijk belang
op de rem kan trappen. Wij proberen de mogelijkheid te beperken dat anderen
dat ook doen. Hierover komen wij overigens zeker nog te spreken bij de behandeling
van het Besluit ruimtelijke ordening.Mevrouw Bierman-Beukema toe Water (VVD):Ik zou zo graag, nog voordat ik naar huis ga, uitsluitsel
krijgen over de positie van de belanghebbende bij een projectbesluit.Minister Winsemius:Het lijkt mij beter om hierop terug te komen bij de behandeling van het
Besluit ruimtelijke ordening. Ik heb overigens al toegezegd dat het begrip
belanghebbende daar aan de orde zal komen. Bovendien hebben wij dan alle argumenten
bij elkaar en weten wij wat de Tweede Kamer hierover heeft gezegd. Ik heb
overigens uw opmerkingen hierover goed gehoord en ik zal ze ook zeker meenemen
in de vervolgdiscussies.De beraadslaging wordt gesloten.Het wetsvoorstel wordt zonder stemming aangenomen. 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/h-ek-20062007-115-122.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl