ECLI:NL:RVS:2024:4106, Raad van State, 11-10-2024, 202405000/1/V1
Raad van State — Uitspraak 
Datum: 2024-10-11 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Bestuursrecht; Vreemdelingenrecht

Samenvatting: Bij brief van 20 september 2023 heeft de staatssecretaris van Justitie en Veiligheid de vreemdelingen te kennen gegeven dat hij de bemiddeling door de Dienst Terugkeer &amp; Vertrek als beëindigd beschouwt en het verzoek om bemiddeling niet verder in behandeling neemt.

202405000/1/V1.
    Datum uitspraak: 11 oktober 2024
    AFDELING
    BESTUURSRECHTSPRAAK
    Uitspraak met toepassing van artikel 8:54, eerste lid, van de Algemene wet bestuursrecht op het hoger beroep van:
    [vreemdeling 1], mede voor haar minderjarige kinderen en [vreemdeling 2],
    appellanten,
    tegen de uitspraak van de rechtbank Den Haag, zittingsplaats Groningen, van 11 juli 2024 in zaak nr. NL23.37791 in het geding tussen:
    de vreemdelingen
    en
    de minister van Asiel en Migratie.
    Procesverloop
    Bij brief van 20 september 2023 heeft de staatssecretaris van Justitie en Veiligheid de vreemdelingen te kennen gegeven dat hij de bemiddeling door de Dienst Terugkeer & Vertrek als beëindigd beschouwt en het verzoek om bemiddeling niet verder in behandeling neemt.
    Bij besluit van 3 november 2023 heeft de staatssecretaris het daartegen door de vreemdelingen gemaakte bezwaar niet-ontvankelijk verklaard.
    Bij uitspraak van 11 juli 2024 heeft de rechtbank het daartegen door de vreemdelingen ingestelde beroep ongegrond verklaard.
    Tegen deze uitspraak hebben de vreemdelingen, vertegenwoordigd door mr. A.W.J. van der Meer, advocaat in Dordrecht, hoger beroep ingesteld.
    Overwegingen
    1.       Het hoger beroep leidt niet tot vernietiging van de uitspraak van de rechtbank. De rechtbank is namelijk terecht en op goede gronden tot haar oordeel gekomen. De Afdeling neemt de motivering onder 8.1, 9.1, 10.1 en 15.1 van de uitspraak van de rechtbank over.
    1.1.    Dit oordeel hoeft niet verder te worden gemotiveerd. De reden daarvoor is dat het hogerberoepschrift geen vragen bevat die in het belang van de rechtseenheid, de rechtsontwikkeling of de rechtsbescherming in algemene zin beantwoord moeten worden (artikel 91, tweede lid, van de Vw 2000).
    2.       Het hoger beroep is ongegrond. De uitspraak van de rechtbank wordt bevestigd. De minister hoeft geen proceskosten te vergoeden.
    Beslissing
    De Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State:
    bevestigt de aangevallen uitspraak.
    Aldus vastgesteld door mr. J. Schipper-Spanninga, lid van de enkelvoudige kamer, in tegenwoordigheid van mr. A.M.L. Hanrath, griffier.
    w.g. Schipper-Spanninga
    lid van de enkelvoudige kamer
    w.g. Hanrath
    griffier
    Uitgesproken in het openbaar op 11 oktober 2024
    392