ECLI:NL:RBZWB:2024:8295, Rechtbank Zeeland-West-Brabant, 26-11-2024, BRE 24/903
Rechtbank Zeeland-West-Brabant — Uitspraak 
Datum: 2024-11-26 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Bestuursrecht; Bestuursprocesrecht

Samenvatting: Beroep tegen niet-ontvankelijkverklaring bezwaarschrift. Eiseres voert aan dat zij een feitelijk, objectief bepaalbaar, persoonlijk, eigen, rechtstreeks en actueel belang heeft om op te komen tegen de verleende vergunning. Haar achtertuin grenst aan het Natura 2000-gebied, de duinen en het bos en zij voelt zich mede daardoor verantwoordelijk voor het strand. Eiseres verblijft graag op het deel van het strand waarop de vergunning ziet, ze ruimt geregeld rommel op, spreekt mensen aan op hun gedrag en bewaakt met andere buurtbewoners de rust, de natuur en de ongereptheid van het strand. Eiseres wijst erop dat zij ook lid is van de Natuur- en Vogelwacht Schouwen-Duiveland en de Vereniging Westenschouwens Welvaren. Volgens eiseres kan zij niet gelijk gesteld worden aan een toerist. De door eiseres gegeven redenen waarom zij juist dit strand gebruikt, vormen onvoldoende gronden om aan te nemen dat haar belang zich voldoende onderscheidt van dat van andere bezoekers van het strand. Vanuit haar woning of tuin kan zij het strand niet zien, noch is te verwachten dat zij daar enig effect (zoals bijvoorbeeld geluid) zal ondervinden van de op het strand vergunde activiteiten  De vergunning beperkt eiseres evenmin om naar het strand te gaan en daar tijd door te brengen. Met de gronden van eiseres die onder meer zien op de mogelijke verstoring van broedvogels, het waarborgen van de rustige omgeving, bepleit eiseres in wezen algemene belangen en niet een eiseres persoonlijk betreffend belang dat te onderscheiden is van dat van andere belangstellenden. Omdat er naar het oordeel van de rechtbank geen sprake is van een persoonlijk belang, voldoet eiseres niet aan de voorwaarden van de definitie uit artikel 1:2, eerste lid, van de Awb. En dat betekent dat eiseres niet als belanghebbende kan worden gekwalificeerd. Het college heeft eiseres in het bestreden besluit dan ook op goede gronden niet-ontvankelijk verklaard.

RECHTBANK ZEELAND-WEST-BRABANT
  
  
    Zittingsplaats Middelburg
  
  
    Bestuursrecht
  
  
    zaaknummer: BRE 24/903 
  
  
    uitspraak van de enkelvoudige kamer van 26 november 2024 in de zaak tussen
  
    
      dr. [eiseres] , uit [plaats] , eiseres,
    
    
      en
    
    
    
      
        het college van burgemeester en wethouders van de gemeente Schouwen-Duiveland, college, 
      gemachtigde: [gemachtigde] .
    
    
    
  
  
    Inleiding
    
    
      1. Het college heeft bij besluit van 17 augustus 2023 een vergunning verleend om de organisatie van sport- en spelactiviteiten op het strand Domeinen 2 tot en met Speelduin te Burgh-Haamstede mogelijk te maken. In deze uitspraak beoordeelt de rechtbank het beroep van eiseres tegen de niet-ontvankelijkverklaring van het bezwaarschrift van eiseres tegen het besluit van 17 augustus 2023. Het college heeft op het beroep gereageerd met een verweerschrift.
    
    
    
      1.1
      
        De rechtbank heeft het beroep op 11 september 2024 op zitting behandeld. Hieraan 
        hebben eiseres en de gemachtigde van het college deelgenomen. 
      
      
    
    
      1.2
      Bij sluiting van het onderzoek op zitting heeft de rechtbank medegedeeld binnen zes weken uitspraak te doen. De rechtbank heeft deze termijn niet gehaald en partijen bericht uiterlijk zes weken later uitspraak te doen. 
      
    
  
  
    Beoordeling door de rechtbank
    
    
      
        Omvang van het geding
      
    
    
    2. De rechtbank beoordeelt of het college op goede gronden het bezwaarschrift van eiseres niet-ontvankelijk heeft verklaard. Zij doet dat onder meer aan de hand van de beroepsgronden van eiseres.
    
    
      
        Het beroep 
      
    
    
    3. Naar het oordeel van de rechtbank dient het beroep ongegrond te worden verklaard. Hierna legt de rechtbank uit hoe zij tot dit oordeel komt en welke gevolgen dit oordeel heeft.
    4. De rechtbank gaat uit van de volgende feiten en omstandigheden. 
    
      Eiseres woont aan de [adres] te [plaats] (achter de duinen) in de omgeving van het strand Westerschouwen te Burgh-Haamstede. 
      De besloten vennootschap Klimbos Zeeland Westerschouwen B.V. (Klimbos) heeft op 25 mei 2023 een vergunning aangevraagd voor het mogen organiseren van diverse sport- en spelactiviteiten op het strand. Het gaat specifiek om de locatie Domeinen 2 tot en met Speelduin te Burgh-Haamstede. Bij besluit van 17 augustus 2023 heeft het college Klimbos de betreffende vergunning – inclusief een aantal daaraan gekoppelde voorschriften – verleend voor het hiervoor aangegeven deel van het strand. De activiteiten zijn vergund van 20 juli 2023 tot en met 31 oktober 2023 en in 2024 en 2025 telkens vanaf 1 maart tot en met 31 oktober. 
      Eiseres heeft op 30 augustus 2023 bezwaar gemaakt tegen het besluit van 17 augustus 2023. In het bestreden besluit heeft het college – overeenkomstig het advies van de Commissie Bezwaarschriften (commissie) – het bezwaar van eiseres niet-ontvankelijk verklaard.  
    
    
    
      
        Heeft het college in het bestreden besluit het bezwaarschrift eiseres op goede gronden niet-ontvankelijk verklaard?
      
    
    
    5. Eiseres voert aan dat zij een feitelijk, objectief bepaalbaar, persoonlijk, eigen, rechtstreeks en actueel belang heeft om op te komen tegen de verleende vergunning. Haar achtertuin grenst aan het Natura 2000-gebied, de duinen en het bos en zij voelt zich mede daardoor verantwoordelijk voor het strand. Eiseres verblijft graag op het deel van het strand waarop de vergunning ziet, ze ruimt geregeld rommel op, spreekt mensen aan op hun gedrag en bewaakt met andere buurtbewoners de rust, de natuur en de ongereptheid van het strand. Eiseres wijst erop dat zij ook lid is van de Natuur- en Vogelwacht Schouwen-Duiveland en de Vereniging Westenschouwens Welvaren. Volgens eiseres kan zij niet gelijk gesteld worden aan een toerist. Veel van de bezoekende toeristen komen specifiek voor de rust op het betreffende stuk en de vergunde activiteiten bedreigen ook de (broedperiode van de) vogels. In de aanvullende beroepsgronden voert eiseres aan dat het betreffende stuk strand het enige stuk strand is waar rustzoekers terecht kunnen, dat zij door lichamelijke problematiek aangewezen is op dit stuk strand en de duinovergang en dat de vergunde activiteiten haar woongenot aantasten. 
    
    
      5.1
      Het college verwijst naar de rechtspraak van de Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State over het criterium ‘gevolgen van enige betekenis’. De woning van eiser is op ruim 500 meter van de vergunde locatie gelegen. Eiseres heeft onvoldoende persoonlijk belang bij het bestreden besluit. Het enkele feite dat zij al dan niet geregeld op het strand aanwezig is, maakt onvoldoende onderscheid ten opzichte van willekeurige strandbezoekers. 
      
    
    
      5.2
      Artikel 1:2, eerste lid, van de Algemene wet bestuursrecht (Awb) bepaalt dat onder een belanghebbende wordt verstaan: degene wiens belang rechtstreeks bij een besluit is betrokken. Een willekeurige belangstellende valt niet onder het begrip. Maar ook een louter subjectief gevoel van sterke betrokkenheid bij een besluit is – hoe sterk dat gevoel ook is – niet voldoende om te kunnen spreken van een rechtstreeks betrokken belang. 
      
    
    
      5.3
      
        De door eiseres gegeven redenen waarom zij juist dit strand gebruikt, vormen onvoldoende gronden om aan te nemen dat haar belang zich voldoende onderscheidt van dat van andere bezoekers van het strand. Vanuit haar woning of tuin kan zij het strand niet zien, noch is te verwachten dat zij daar enig effect (zoals bijvoorbeeld geluid) zal ondervinden van de op het strand vergunde activiteiten  De vergunning beperkt eiseres evenmin om naar het strand te gaan en daar tijd door te brengen. 
        Met de gronden van eiseres die onder meer zien op de mogelijke verstoring van broedvogels, het waarborgen van de rustige omgeving, bepleit eiseres in wezen algemene belangen en niet een eiseres persoonlijk betreffend belang dat te onderscheiden is van dat van andere belangstellenden. Omdat er naar het oordeel van de rechtbank geen sprake is van een persoonlijk belang, voldoet eiseres niet aan de voorwaarden van de definitie uit artikel 1:2, eerste lid, van de Awb. En dat betekent dat eiseres niet als belanghebbende kan worden gekwalificeerd. Het college heeft eiseres in het bestreden besluit dan ook op goede gronden niet-ontvankelijk verklaard. 
      
      
    
  
  
    Beslissing
    
    
      De rechtbank verklaart het beroep ongegrond. 
    
    
    
    
      Deze uitspraak is gedaan op 26 november 2024 door mr. R.P. Broeders, rechter, in aanwezigheid van mr. S.J.E. Loontjens, griffier, en openbaar gemaakt door middel van geanonimiseerde publicatie op www.rechtspraak.nl. 
    
    
    
    
    
    
      
        
        
        
          
            
              griffier
            
            
                                    rechter
            
          
        
      
    
    
    
    
      Een afschrift van deze uitspraak is verzonden aan partijen op:
    
    
    
  
  
    Informatie over hoger beroep
    Een partij die het niet eens is met deze uitspraak, kan een hogerberoepschrift sturen naar de Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State waarin wordt uitgelegd waarom deze partij het niet eens is met deze uitspraak. Het hogerberoepschrift moet worden ingediend binnen zes weken na de dag waarop deze uitspraak is verzonden. 
    
  
  
     Memorie van Toelichting, Parl. Gesch. Awb I, p. 148.
  
  
     AbRS 29 december 2021, ECLI:NL:RVS:2021:3020.