ECLI:NL:RBOVE:2024:6820, Rechtbank Overijssel, 19-12-2024, ak_24_4067
Rechtbank Overijssel — Uitspraak 
Datum: 2024-12-19 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Bestuursrecht

Samenvatting: Verzoek voorlopige voorziening i.v.m. last onder dwangsom i.v.m. opslag grond- en afvalstoffen. Toewijzing verzoek; verlenging begunstigingstermijn tot 1 februari 2025. De voorzieningenrechter onderkent de zorgen van de Omgevingsdienst over het brandgevaar en verliest niet uit het oog dat verzoekster zelf deze situatie heeft laten ontstaan. Desondanks is de voorzieningenrechter op grond van wat hiervoor is overwogen van oordeel dat met de opgelegde begunstigingstermijn verzoekster onvoldoende gelegenheid is geboden de last uit te voeren zonder dat een dwangsom wordt verbeurd.

RECHTBANK OVERIJSSEL
  
  
    Zittingsplaats Zwolle
  
  
    Bestuursrecht
  
  
    zaaknummer: ZWO 24/4067
  
  
    uitspraak van de voorzieningenrechter in de zaak tussen
  
    
      Rubber Verwerking Nederland B.V., uit Enschede, verzoekster
    
    
      en
    
    
  
  
    Omgevingsdienst Twente, de Omgevingsdienst, 
    (gemachtigde: mr. A.M Jacobs en mr. R.J. Wiggers).
    
    
  
  
    Inleiding
    
    
      1.	In deze uitspraak beslist de voorzieningenrechter op het verzoek om een voorlopige voorziening van verzoekster gericht tegen het besluit van de Omgevingsdienst van 19 november 2024, waarin de Omgevingsdienst de eerdere opgelegde last onder dwangsom van 18 oktober 2024, ambtshalve heeft gewijzigd, inhoudende dat de begunstigingstermijn van last 2 wordt verlengd tot en met 3 december 2024. Last 2 is daarmee komen te luiden:
    
    
    
      Ná 3 december 2024 de opslag van grond- en afvalstoffen, zoals rubber, (rubbergelijkende) kunststoffen, banden en shreds e.d. enkel plaats te laten vinden in de opslagvakken of inpandig conform voorschrift 1.1.3. van de omgevingsvergunning van 18 oktober 2021 en conform tekening (bijlage 2a 19 april 2024 DEF (met projectnummer: [nummer]). De opslag van grond- en afvalstoffen moet plaatsvinden binnen de opslagvakken en worden beperkt tot 1 meter onder de bovenste rand van de keerwanden (van de laagste keerwand). Op het moment dat verzoekster stoffen en/of goederen afvoert, moet u hiervan afvoerbonnen (conform artikel 10.37 van de Wet milieubeheer) kunnen tonen aan het bevoegd gezag.  
    
    
    
      1.1
      Verzoekster heeft op 25 november 2024 tegen dit besluit bezwaar gemaakt. Daarnaast heeft zij de voorzieningenrechter verzocht tot het treffen van een voorlopige voorziening. 
      
    
    
      1.2.
      De voorzieningenrechter heeft uit het verzoek begrepen dat daarin enkel wordt verzocht de begunstigingstermijn (van last 2) te verlengen, omdat deze te kort is om aan de last te kunnen voldoen. 
      
    
    
      1.3.
      De voorzieningenrechter heeft naar aanleiding van het verzoek de Omgevingsdienst verzocht aan te geven of zij bereid zijn de begunstigingstermijn te verlengen. De Omgevingsdienst heeft op 2 december 2024 kenbaar gemaakt daartoe niet bereid te zijn, gelet op – kort gezegd – het brandgevaar. Wel heeft de Omgevingsdienst zich desgevraagd bereid verklaard geen controle uit te voeren totdat op het verzoek is beslist. 
      
    
    
      1.4.
      De voorzieningenrechter heeft het verzoek op 9 december 2024 op zitting behandeld. Hieraan hebben deelgenomen: verzoekster, vertegenwoordigd door [naam 1] en [naam 2] en de gemachtigden van de Omgevingsdienst. 
      
    
  
  
    Beoordeling door de voorzieningenrechter
    
    2. De voorzieningenrechter wijst het verzoek toe. Hierna legt de voorzieningenrechter uit hoe hij tot dit oordeel komt en welke gevolgen dit oordeel heeft. Het oordeel van de voorzieningenrechter heeft een voorlopig karakter en bindt de rechtbank in een (eventueel) bodemgeding niet.
    
    
      
        Spoedeisend belang
      
    
    
    3. De voorzieningenrechter is van oordeel dat verzoekster spoedeisend belang heeft bij een beoordeling van de voorzieningenrechter. Hierbij is allereerst van belang dat bij het niet tijdig voldoen aan de last, verzoekster per constatering een dwangsom van rechtswege verbeurt. De Omgevingsdienst heeft toegezegd geen controle uit te voeren totdat op het verzoek om voorlopige voorziening is beslist. Verzoekster heeft daarmee tot op heden nog geen dwangsommen verbeurd. Daar komt bij dat de begunstigingstermijn weliswaar inmiddels is verlopen, maar gelet op de uitspraak van de Afdeling van 22 oktober 2014 heeft de voorzieningenrechter de bevoegdheid om een eenmaal verstreken begunstigingstermijn met terugwerkende kracht te verlengen. Met het indienen van het verzoek kan verzoekster dus alsnog bewerkstelligen dat de begunstigingstermijn voor de last wordt verlengd. 
    
    
      
        Inhoudelijke beoordeling
      
    
    
    4. Het geschil spitst zich enkel toe op de lengte van de begunstigingstermijn.  
    
    
      4.1.
      Volgens vaste rechtspraak van de Afdeling komt aan het bestuursorgaan bij het bepalen van de lengte van de begunstigingstermijn enige vrijheid toe. Daarbij geldt bij het als uitgangspunt dat deze termijn niet wezenlijk langer mag worden gesteld dan noodzakelijk is om de overtreding te kunnen opheffen. De begunstigingstermijn dient er toe de overtreder in de gelegenheid te stellen de last uit te voeren zonder dat een dwangsom wordt verbeurd.
      
    
    
      4.2.
      Verzoekster heeft op zitting toegelicht welke stappen zij heeft ondernomen om te voldoen aan de last en waarom het niet haalbaar is gebleken binnen de gestelde begungstigingstermijn te voldoen aan de last. Het komt de voorzieningenrechter op basis van de toelichting van verzoekster niet onaannemelijk voor dat met de aard van het af te voeren materiaal de nodige obstakels zich voordoen bij het afvoeren daarvan en dat de termijn tot en met 3 december 2024 daarvoor te kort is (geweest). In wat de Omgevingsdienst op zitting naar voren heeft gebracht – onder meer over andere mogelijkheden van afvoer – ziet de voorzieningenrechter geen aanleiding anders te oordelen. 
      
    
    
      4.3.
      De voorzieningenrechter onderkent de zorgen van de Omgevingsdienst over het brandgevaar en verliest niet uit het oog dat verzoekster zelf deze situatie heeft laten ontstaan. Desondanks is de voorzieningenrechter op grond van wat hiervoor is overwogen van oordeel dat met de opgelegde begunstigingstermijn verzoekster onvoldoende gelegenheid is geboden de last uit te voeren zonder dat een dwangsom wordt verbeurd. Verzoekster heeft op zitting aangegeven uiterlijk 1 februari 2025 te kunnen voldoen aan de last. Gelet op wat verzoekster hierover op zitting heeft verklaard, zoekt de voorzieningenrechter aansluiting bij deze datum en bepaalt zij dat de begunstigingstermijn van het besluit van 19 november 2024 wordt verlengd tot 1 februari 2025. 
      
      
    
  
  
    Conclusie en gevolgen
    
    5. De voorzieningenrechter wijst het verzoek toe en bepaalt dat de begunstigingstermijn van het besluit van 19 november 2024 wordt verlengd tot 1 februari 2025. 
    
    6. De voorzieningenrechter ziet aanleiding te bepalen dat de Omgevingsdienst het griffierecht moet vergoeden. Verzoekster heeft geen proceskostenformulier ingediend. Voor het vergoeden van de proceskosten bestaat daarom geen aanleiding. 
    
    
  
  
    Beslissing
    
    
      De voorzieningenrechter:
    
    - bepaalt dat de begunstigingstermijn van het besluit van 19 november 2024 wordt verlengd tot 1 februari 2025;
    - bepaalt dat de Omgevingsdienst, het griffierecht van € 371,- aan verzoekster moet vergoeden. 
    
    
    
    
    
      Deze uitspraak is gedaan door mr. V.P.K. van Rosmalen, voorzieningenrechter, in aanwezigheid van mr. J.C. Smitstra, griffier. De uitspraak is uitgesproken in het openbaar op:
    
    
    
    
    
    
    
    
      
        
        
        
          
            
              griffier
            
            
              voorzieningenrechter
            
          
        
      
    
    
    
    
      Een afschrift van deze uitspraak is verzonden aan partijen op:
    
    
    
    
    
    
    
    
    
    
    
    
    
    
    
    
    
    
    
    
    
    
    
    
    
  
  Tegen deze uitspraak staat geen hoger beroep of verzet open.
  
     Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State. 
  
  
     ECLI:NL:RVS:2014:3803
  
  
     Zie bijvoorbeeld de uitspraak van 26 juli 2023, ECLI:NL:RVS:2023:2860.