ECLI:NL:RBMNE:2024:6745, Rechtbank Midden-Nederland, 27-11-2024, 11307579 MC EXPL 24-5899
Rechtbank Midden-Nederland — Uitspraak 
Datum: 2024-11-27 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Civiel recht

Samenvatting: Consumentenrecht. Ambtshalve toetsing in verstek. Sportschoolovereenkomst. Eisende partij heeft contractueel  bedongen dat consument met betalingsachterstand geen gebruik meer kan maken van de overeenkomst, maar de betalingsverplichting blijft onverkort bestaan. Dat is onredelijk bezwarend.

RECHTBANK MIDDEN-NEDERLAND
    Civiel recht
    kantonrechter
    
    
      locatie Almere
    
    
    
      zaaknummer: 11307579 MC EXPL 24-5899
    
    
    
      
        Verstekvonnis d.d. 27 november 2024
      
    
    
    
      inzake
    
    
    
      
        [eiseres] B.V. h.o.d.n. [handelsnaam]
      gevestigd te [vestigingsplaats]
      gemachtigde mr. O.J. Boeder, gerechtsdeurwaarder
      eisende partij,
    
    
    
      tegen
    
    
    
      
        [gedaagde]
      
      wonende [adres]
      
        [woonplaats]
      
      gedaagde partij,
      niet verschenen.
    
    
    
  
  
    
      1De procedure
    
      1.1.
      De eisende partij heeft een dagvaarding uitgebracht. Zij heeft gevorderd dat de kantonrechter de gedaagde partij veroordeelt om een bedrag aan de eisende partij te betalen, vermeerderd met rente en een vergoeding voor gemaakte proceskosten, zoals in de dagvaarding is omschreven. 
      
    
    
      1.2.
      De gedaagde partij heeft daar niet (op tijd) op gereageerd en niet gevraagd om op een later moment alsnog te mogen reageren. Daarom heeft de kantonrechter verstek verleend tegen de gedaagde partij.
      
    
    
      1.3.
      Daarop volgt nu dit vonnis.
      
      
    
  
  
    
      2De feiten
    
    
      2.1.
      De gedaagde partij heeft op 20 maart 2023 online een sportschoolabonnement afgesloten bij de eisende partij. Met dat abonnement kon de gedaagde partij een jaar lang sporten voor € 52,00 per vier weken. Op enig moment heeft de gedaagde partij een betalingsachterstand laten ontstaan. De eisende partij stelt dat ze de gedaagde partij herhaaldelijk betalingsherinneringen heeft gestuurd, maar dat die niet hebben geleid tot betaling. 
      
    
    
      2.2.
      Zij vordert nu dat de gedaagde partij wordt veroordeeld om de openstaande facturen van 20 mei, 17 juni, 15 juli, 12 augustus, 9 september en 7 oktober 2023, van in totaal 6x € 52,00 = € 312,00 aan haar te betalen, vermeerderd met rente en een vergoeding voor gemaakte proceskosten. 
      
      
    
  
  
    
      3De beoordeling
    
    
      3.1.
      De vordering is gebaseerd op een overeenkomst tussen een professionele partij, handelend in de uitoefening van haar beroep of bedrijf, en een consument. Op zo’n overeenkomst zijn consumentenbeschermende bepalingen van toepassing. Sommige van die bepalingen worden zo belangrijk gevonden dat de kantonrechter ambtshalve moet beoordelen of die zijn nageleefd. Zo niet, dan moet de kantonrechter daar, eveneens ambtshalve, consequenties aan verbinden.
      
    
    
      3.2.
      De kantonrechter moet allereerst ambtshalve beoordelen of de professionele partij (de eisende partij) de nodige informatie aan de consument (de gedaagde partij) heeft verstrekt. In dit geval, waarin de overeenkomst online is gesloten, zijn de informatieplichten van de artikelen 6:230m en 6:230v van het Burgerlijk Wetboek (BW) van toepassing. De kantonrechter constateert dat de toepasselijke essentiële informatieplichten zijn nageleefd. 
      
    
    
      3.3.
      De kantonrechter moet ook ambtshalve beoordelen of in de overeenkomst en de daarop van toepassing zijnde algemene voorwaarden geen bedingen zijn opgenomen die onredelijk bezwarend zijn voor consumenten, als bedoeld in artikel 6:233 onder a BW. De kantonrechter kan zich daarbij beperken tot die bedingen die relevant zijn voor de beoordeling van de ingestelde vordering.
      
    
    
      3.4.
      De kantonrechter constateert dat de eisende partij in artikel 9.3 van de algemene voorwaarden heeft bedongen dat zij in geval van een betalingsachterstand het recht heeft om haar dienstverlening op te schorten en in artikel 4.5 dat zij het lidmaatschap in geval van een betalingsachterstand kan beëindigen, waarbij de betalingsverplichting blijft bestaan. In artikel 10.2 van de algemene voorwaarden heeft de eisende partij bedongen dat zij in geval van niet-nakoming het recht heeft om een lid de toegang te ontzeggen en het lidmaatschap per direct te ontbinden, zonder enig recht op restitutie. Daar heeft zij aan toegevoegd dat alle openstaande bedragen tot aan het eind van de looptijd van de overeenkomst moeten worden voldaan. Aldus heeft de eisende partij op verschillende manieren bedongen dat zij een consument met een betalingsachterstand de toegang kan ontzeggen en ook diens lidmaatschap voortijdig beëindigen. In beide gevallen kan de consument feitelijk geen gebruik meer maken van het lidmaatschap (hij mag niet meer sporten), terwijl hij wel moet blijven betalen.
      
    
    
      3.5.
      Hierdoor wordt het evenwicht tussen de uit de overeenkomst voortvloeiende rechten en verplichtingen van partijen ten nadele van de consument aanzienlijk verstoord. Dat is onredelijk bezwarend voor de consument als bedoeld in artikel 6:233 onder a BW. De betreffende bedingen moeten daarom worden vernietigd en de vordering moet worden afgewezen voor zover zij moet worden geacht te zijn gebaseerd op die bedingen. 
      
    
    
      3.6.
      Het is echter niet helemaal duidelijk in hoeverre de vordering geacht moet worden op die bedingen te zijn gebaseerd. De eisende partij heeft zich daar namelijk niet over uitgelaten. Zij heeft in de dagvaarding slechts gesteld dat zij geen gebruik heeft gemaakt van haar wettelijke bevoegdheid tot opschorting. Dat laat echter de mogelijkheid onverlet dat zij gebruik heeft gemaakt van haar (verdergaande) contractuele bevoegdheden. 
      
    
    
      3.7.
      Het had op de weg van de eisende partij gelegen om voldoende feiten en omstandigheden te stellen, om de kantonrechter in staat te stellen de vordering te beoordelen. Maar de eisende partij heeft niets gesteld over wat er feitelijk is gebeurd en zij heeft ook geen buitengerechtelijke correspondentie (zoals betalingsherinneringen of aanmaningen) in het geding gebracht. Dat moet de eisende partij gelet op de artikelen 21 en 111 van het Wetboek van Burgerlijke Rechtsvordering worden tegengeworpen.
      
    
    
      3.8.
      Omdat het tegendeel niet kan worden vastgesteld, houdt de kantonrechter het ervoor dat de eisende partij de overeenkomst daadwerkelijk tussentijds zal hebben beëindigd, en wel nadat drie termijnen onbetaald waren verstreken. Die drie termijnen zijn verschuldigd op grond van de overeenkomst.
      
    
    
      3.9.
      De resterende gevorderde termijnen moeten worden beschouwd als termijnen die dateren van na de tussentijdse beëindiging. Die termijnen worden afgewezen, omdat zij geacht moeten worden te zijn gebaseerd op de vernietigde onredelijk bezwarende bedingen. 
      
    
    
      3.10.
      De gevorderde wettelijke rente is deels toewijsbaar. De eisende partij heeft de tot aan de dagvaarding vervallen rente berekend over een te hoge (want deels afgewezen) hoofdsom. Alleen over de toewijsbare termijnen is rente verschuldigd. 
      
    
    
      3.11.
      Al met al is dus € 156,00 toewijsbaar aan achterstallige termijnen, vermeerderd met de wettelijke rente over de toewijsbare vanaf de respectievelijke vervaldata van de termijnen. 
      
    
    
      3.12.
      
        Hoewel een deel van de vordering wordt afgewezen, is de eisende partij wel terecht tot dagvaarden overgegaan. Gebleken is immers dat zij een vordering op de gedaagde partij heeft, die zonder gerechtelijke procedure niet werd betaald. Om die reden wordt de gedaagde partij in de proceskosten (inclusief nakosten) veroordeeld. Het toewijsbare salaris voor de gemachtigde van de eisende partij wordt afgestemd op het toewijsbare deel van de vordering.
        De proceskosten van de eisende partij worden begroot op:
      
      - dagvaarding	€	113,59
      - griffierecht	€	130,00
      - salaris gemachtigde	€	40,00 (1 punt(en) x tarief €	40,00)
      - nakosten	€	20,00 (plus de verhoging zoals vermeld in de beslissing)
      Totaal	€	303,59.
      
      
    
  
  
    
      4De beslissing
    
    
      De kantonrechter:
    
    
    
      4.1.
      veroordeelt de gedaagde partij om aan de eisende partij tegen bewijs van kwijting te betalen € 156,00, vermeerderd met de wettelijke rente vanaf de vervaldag van de termijnen tot de voldoening;
    
    
      4.2.
      veroordeelt de gedaagde partij in de proceskosten van € 303,59, te betalen binnen veertien dagen na aanschrijving daartoe. Als de gedaagde partij niet tijdig aan de veroordeling voldoet en het vonnis daarna wordt betekend, dan moet de gedaagde partij ook de kosten van betekening betalen;
      
    
    
      4.3.
      verklaart dit vonnis tot zover uitvoerbaar bij voorraad;
      
    
    
      4.4.
      wijst het meer of anders gevorderde af.
      
      
        Dit vonnis is gewezen door mr. O.P. van Tricht, kantonrechter, en is in aanwezigheid van de griffier in het openbaar uitgesproken op 27 november 2024.
      
      
      
        
          
          
          
          
            
              
              
                
              
              
            
            
              
                
              
              
                
              
              
                
                Grosse afgegeven aan de gemachtigde van de eisende partij 
                d.d. 27 november 2024