ECLI:NL:RVS:2024:4884, Raad van State, 27-11-2024, 202305016/1/A2
Raad van State — Uitspraak 
Datum: 2024-11-27 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Bestuursrecht

Samenvatting: Bij besluit van 21 oktober 2021 heeft de Dienst Toeslagen het aan [appellant] toegekende voorschot kindgebonden budget voor het jaar 2021 herzien en vastgesteld op € 2.346,00 en € 1.563,00 aan teveel betaald voorschot teruggevorderd. Bij besluit van 28 december 2020 heeft de Dienst Toeslagen het voorschot kindgebonden budget van [appellant] voor het jaar 2021 op € 4.693,00 berekend. Op 3 september 2021 heeft de Dienst Toeslagen een melding van de Sociale Verzekeringsbank ontvangen, waaruit blijkt dat [appellant], met ingang van 13 juni 2021, geen kinderbijslag meer ontvangt. Naar aanleiding hiervan heeft de Dienst Toeslagen bij het in het Procesverloop van deze uitspraak vermelde besluit van 21 oktober 2021 bepaald dat het voorschot kindgebonden budget van € 391,00 per maand aan [appellant] alleen wordt toegekend voor de periode van 1 januari tot en met 30 juni 2021. De rechtbank heeft overwogen dat de Dienst Toeslagen is gehouden om zich bij het vaststellen van het recht op kindgebonden budget te baseren op de gegevens van de SVB.

202305016/1/A2.
    Datum uitspraak: 27 november 2024
    AFDELING
    BESTUURSRECHTSPRAAK
    Uitspraak op het hoger beroep van:
    [appellant],
    appellant,
    tegen de uitspraak van de rechtbank Den Haag van 7 juli 2023 in zaak nr. 22/7061 in het geding tussen:
    [appellant]
    en
    de Belastingdienst/Toeslagen (nu en hierna: de Dienst Toeslagen).
    Procesverloop
    Bij besluit van 21 oktober 2021 heeft de Dienst Toeslagen het aan [appellant] toegekende voorschot kindgebonden budget voor het jaar 2021 herzien en vastgesteld op € 2.346,00 en € 1.563,00 aan teveel betaald voorschot teruggevorderd.
    Bij besluit van 26 september 2022 heeft de Dienst Toeslagen het door [appellant] daartegen gemaakte bezwaar ongegrond verklaard.
    Bij uitspraak van 7 juli 2023 heeft de rechtbank het door [appellant] daartegen ingestelde beroep ongegrond verklaard.
    Tegen deze uitspraak heeft [appellant] hoger beroep ingesteld.
    De Dienst Toeslagen heeft een schriftelijke uiteenzetting gegeven.
    De Afdeling heeft de zaak ter zitting behandeld op 29 oktober 2024, waar [appellant], bijgestaan door mr. S. Varma, advocaat in Zoetermeer, en de Dienst Toeslagen, vertegenwoordigd door drs. J.G.C. van de Werken en mr. D.W.L.M. van Veldhuizen, zijn verschenen.
    Overwegingen
    Inleiding
    1.       Bij besluit van 28 december 2020 heeft de Dienst Toeslagen het voorschot kindgebonden budget van [appellant] voor het jaar 2021 op € 4.693,00 berekend. Op 3 september 2021 heeft de Dienst Toeslagen een melding van de Sociale Verzekeringsbank (hierna: de SVB) ontvangen, waaruit blijkt dat [appellant], met ingang van 13 juni 2021, geen kinderbijslag meer ontvangt. Naar aanleiding hiervan heeft de Dienst Toeslagen bij het in het Procesverloop van deze uitspraak vermelde besluit van 21 oktober 2021 bepaald dat het voorschot kindgebonden budget van € 391,00 per maand aan [appellant] alleen wordt toegekend voor de periode van 1 januari tot en met 30 juni 2021. Aan dat besluit heeft de Dienst Toeslagen ten grondslag gelegd dat op grond van artikel 2, eerste lid, van de Wet op het kindgebonden budget aanspraak bestaat op een kindgebonden budget voor een kind voor wie aan de ouder op grond van artikel 18 van de Algemene Kinderbijslagwet kinderbijslag wordt betaald. In geschil is of de Dienst Toeslagen dat besluit terecht heeft genomen.
    Aangevallen uitspraak
    2.       De rechtbank heeft overwogen dat de Dienst Toeslagen is gehouden om zich bij het vaststellen van het recht op kindgebonden budget te baseren op de gegevens van de SVB. Volgens haar heeft de Dienst Toeslagen zich terecht op het standpunt gesteld dat [appellant] niet voldoet aan de in artikel 2, eerste lid, van de Wet op het kindgebonden budget gestelde vereisten voor aanspraak op kindgebonden budget.
    3.       Verder heeft de rechtbank overwogen dat ingevolge het Verzamelbesluit Toeslagen (hierna: het Verzamelbesluit) alleen bijzondere omstandigheden zich verzetten tegen gehele terugvordering en dat de Dienst Toeslagen dan van terugvordering kan afzien of het bedrag van die terugvordering kan matigen. Volgens de rechtbank heeft de Dienst Toeslagen voldoende gemotiveerd dat niet is gebleken van bijzondere omstandigheden. Zij heeft hierbij onder meer betrokken dat [appellant] gebruik kan maken van een persoonlijke betalingsregeling met de Dienst Toeslagen.
    Hoger beroep
    4.       De gronden die [appellant] in hoger beroep heeft aangevoerd zijn zo goed als een herhaling van wat hij in beroep heeft aangevoerd. De rechtbank is gemotiveerd op die gronden ingegaan. [appellant] heeft geen redenen aangevoerd waarom de gemotiveerde beoordeling van die gronden in de aangevallen uitspraak onjuist of onvolledig zou zijn. De Afdeling kan zich vinden in het oordeel van de rechtbank in de onder rechtsoverweging 3 en 4 opgenomen overwegingen, waarop dat oordeel is gebaseerd. De Afdeling voegt daar nog aan toe dat de Dienst Toeslagen op de zitting van 29 oktober 2024 heeft medegedeeld dat over de periode van 1 juli 2021 tot en met 31 december 2021 het kindgebonden budget is uitgekeerd aan de ouder bij wie het kind in die periode verblijf had.
    5.       Het hoger beroep is ongegrond. De aangevallen uitspraak wordt bevestigd.
    6.       De Dienst Toeslagen hoeft geen proceskosten te vergoeden.
    Beslissing
    De Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State:
    bevestigt de aangevallen uitspraak.
    Aldus vastgesteld door mr. C.H.M. van Altena, lid van de enkelvoudige kamer, in tegenwoordigheid van mr. R.J.R. Hazen, griffier.
    w.g. Van Altena
    lid van de enkelvoudige kamer
    w.g. Hazen
    griffier
    Uitgesproken in het openbaar op 27 november 2024
    452-1129