ECLI:NL:RBNHO:2021:5958, Rechtbank Noord-Holland, 06-07-2021, AWB - 19 _ 4701
Rechtbank Noord-Holland — Uitspraak 
Datum: 2021-07-06 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Bestuursrecht; Belastingrecht

Samenvatting: Douanerecht. Indeling bevroren mandarijnenpartjes (oorsprong China) in Taric-coce 0811 90 95 90. Niet aannemelijk dat partjes d.m.v. een chemische behandeling zijn ontvliesd. Het verwijderen van vliesjes kan niet als wijze van bereiding worden aangemerkt.

Rechtbank noord-holland
    
    
      Zittingsplaats Haarlem
    
    
    
      Bestuursrecht
    
    
    
      zaaknummer: HAA 19/4701
    
    
    uitspraak van de meervoudige douanekamer van 6 juli 2021 in de zaak tussen
    
    
      
        
          [X] GmbH als rechtsopvolger van [1X] B.V., gevestigd te [Z] , eiseres,
      (gemachtigde: A.P. van Breukelen),
    
    
    
      en
    
    
    de inspecteur van de Belastingdienst/Douane, kantoor Arnhem, verweerder.
    
    
  
  
    Procesverloop
    
    
      Verweerder heeft op 18 september 2018 aan eiseres een uitnodiging tot betaling (hierna:  utb) uitgereikt voor een bedrag van € 148.673,62, zijnde € 11.998 aan douanerechten,
      € 129.960,10 aan definitieve antidumpingrechten en € 6.715,52 aan rente op achterstallen.
    
    
    
      Verweerder heeft bij uitspraak op bezwaar van 6 augustus 2019 de utb gehandhaafd. 
    
    
    
      Eiseres heeft daartegen beroep ingesteld. 
    
    
    
      Verweerder heeft een verweerschrift ingediend.
    
    
    
      Partijen hebben vóór de zitting nadere stukken ingediend. Deze stukken zijn telkens in afschrift verstrekt aan de wederpartij.
    
    
    
      Het onderzoek ter zitting heeft plaatsgevonden op 13 april 2021 te Haarlem. 
      Namens eiseres is haar gemachtigde verschenen. Verweerder heeft zich laten vertegenwoordigen door mr. [A] , mr. [B] en [C] .
    
    
  
  
    Overwegingen
    
    
      
        Feiten
      
    
    1.  [D] B.V. heeft in de periode van 25 augustus 2015 tot en met 20 juni 2016 als direct vertegenwoordiger namens eiseres twaalf aangiften tot plaatsing onder de douaneregeling “in het vrije verkeer brengen” gedaan voor “bevroren mandarijnensegmenten” (hierna: mandarijnenpartjes) onder Taric-code 0811 90 95 90 met als land van oorsprong China.
    
    2. De mandarijnenpartjes zijn afkomstig van drie verschillende leveranciers in China, te weten: [E] ., Ltd (hierna: [E] ), [F] ., Ltd. (hierna: [F] ) en [G] Ltd (hierna: [G] ).
    3. Op 29 mei 2018 is een administratieve controle na invoer (hierna: CNI) ingesteld bij eiseres. De uitkomsten van deze CNI zijn opgenomen in het controlerapport van            27 september 2018 (met onderzoeksnummer: [# 1] ). Tijdens het onderzoek heeft verweerder geconcludeerd dat de mandarijnenpartjes door eiseres in de verkeerde goederencode zijn ingedeeld. Verweerder is van mening dat het ontdoen van de vliezen van de mandarijnenpartjes door een chemische behandeling is uitgevoerd en dat een dergelijke behandeling verder gaat dan de behandelingen die zijn toegestaan voor indeling onder hoofdstuk 8 van de Gecombineerde Nomenclatuur (hierna: GN).
    
    4. Verweerder heeft de indeling van de mandarijnenpartjes gecorrigeerd naar Taric-code 2008 30 90 69 A999. Deze correctie leidt tot een navordering van de meer verschuldigde invoerrechten en verschuldigde antidumpingrechten en daarom heeft verweerder de utb aan eiseres uitgereikt.
    
    5. Tijdens de bezwaarfase heeft het Douane Laboratorium in de periode van 1 tot en met 4 april 2019 een onderzoek uitgevoerd naar een eventuele chemische behandeling van de ten invoer aangegeven mandarijnenpartjes. Bij dit onderzoek is (onder meer) gebruik gemaakt van monsters van mandarijnenpartjes die in een andere zaak ten invoer zijn aangegeven, maar die volgens verweerder afkomstig zijn van [F] . De bevindingen zijn in het LO-rapport van 8 april 2019 (met het LO-nummer [# 2] ) vastgelegd.
    
    
      
        Geschil
      
    
    6. In geschil is het  antwoord op de vraag of verweerder terecht de utb aan eiseres heeft uitgereikt. Meer specifiek is in geschil of het ontvliezen van de mandarijnenpartjes door middel van een chemische behandeling is gedaan en zo ja, of dat aan indeling onder hoofdstuk 8 van de GN in de weg staat en indeling daarom onder hoofdstuk 20 Van de GN en wel in Taric-code 2008 30 90 69 A999 dient plaats te vinden. Zo nee, dan is in geschil of het ontvliezen van de mandarijnenpartjes op een andere wijze dan door middel van een chemische behandeling aan indeling onder hoofdstuk 8 van de GN in de weg staat en indeling daarom onder hoofdstuk 20 van de GN en wel in Taric-code 2008 30 90 69 A999 dient plaats te vinden.
    
    7. Eiseres stelt dat de utb ten onrechte is uitgereikt.
    
      Eiseres stelt dat het ontvliezen van mandarijnen een behandeling is die deel uitmaakt van het pellen en dat pellen in hoofdstuk 8 van de GN zonder meer is toegestaan. Het is niet van belang op welke manier de mandarijn van het vlies wordt ontdaan. Dat mag ook gebeuren door middel van een chemische behandeling. Een chemische behandeling is geen uitsluitingsgrond voor indeling onder hoofdstuk 8. De enige voorwaarde is dat de behandelde vruchten kwalificeren als verse (of gekoelde) vruchten in de zin van hoofdstuk 8 (die daarna worden ingevroren). De door eiseres ingevoerde mandarijnenpartjes voldoen aan deze definitie.
      Ter onderbouwing van haar stellingen betoogt eiseres het volgende.
      Volgens eiseres zijn de mandarijnenpartjes niet chemisch behandeld. Hoewel verweerder een uitvoerig onderzoek heeft gedaan en heeft laten zien dat er verschillen maar ook overeenkomsten zijn tussen chemisch behandelde en onbehandelde mandarijnenpartjes, heeft hij hiermee op geen enkele wijze aangetoond dat de onderhavige mandarijnenpartjes chemisch zijn behandeld. Op de eerste plaats niet omdat de partij waarmee de door verweerder aangekochte mandarijnen zijn vergeleken niet afkomstig is uit (één van) de ingevoerde en hier ter discussie staande partijen. Op de tweede plaats niet omdat op geen enkele wijze kan worden vastgesteld en aangetoond dat de manier waarop het Douane Laboratorium de mandarijnenpartjes heeft bewerkt (een deel handmatig ontdoen van het vlies en een deel door middel van een chemische behandeling ontdoen van het vlies) overeenkomt met de werkwijze die de verschillende leveranciers gebruiken. De opmerking van verweerder, dat de hoeveelheid ingevoerde mandarijnenpartjes het onmogelijk maakt deze met de hand te ontdoen van het vlies, is onbegrijpelijk. Of dit mogelijk of onmogelijk is hangt van een groot aantal omstandigheden af. De stelling van verweerder dat de ingevoerde en hier ter discussie staande mandarijnenpartjes een chemische behandeling hebben ondergaan is niet meer dan een blote stelling. Van de drie leveranciers van de in geschil zijnde mandarijnenpartjes zijn flow-charts beschikbaar van het productieproces. Op alle flow-charts is duidelijk vermeld dat geen chemische behandeling heeft plaatsgevonden. Daarnaast hebben twee van de drie leveranciers aanvullend verklaard dat geen chemische behandeling heeft plaatsgevonden en deze verklaringen zijn in het geding gebracht. Verweerder heeft de bevindingen van het Douane Laboratorium van 16 februari 2016, die betrekking hadden op een van [F] afkomstige partij, geëxtrapoleerd naar alle in deze zaak in geschil zijnde aangiften van eiseres. Uit een arrest van 27 februari 2014 van het Hof van Justitie EU met nummer C-571/12 (arrest Greencarrier Freight Services Latvia SIA ECLI:EU:C:2014:102) blijkt onder meer (zie rechtsoverweging 31) dat het bij extrapolatie van onderzoeksbevindingen moet gaan om identieke goederen. Verder is in deze rechtsoverweging te lezen dat de voorwaarde wordt gesteld dat identieke goederen afkomstig zijn van dezelfde fabrikant, dezelfde benaming en samenstelling hebben en er hetzelfde uitzien als de goederen waarop de eerdere douaneaangiften betrekking hadden.
      De door verweerder toegepaste extrapolatie van de onderzoeksbevindingen is op grond van deze criteria in ieder geval niet mogelijk op de douaneaangiften die betrekking hebben op de van [E] en [G] afkomstige mandarijnenpartjes. Ontvliesde mandarijnenpartjes die geen chemische behandeling hebben gehad zijn vatbaar voor indeling onder hoofdstuk 8 van de GN. 
      Voor het geval de rechtbank van oordeel mocht zijn dat de mandarijnenpartjes wel een chemische behandeling hebben gehad, moet worden beoordeeld of een chemische behandeling in de weg staat aan indeling onder hoofdstuk 8.
      In hoofdstuk 8 wordt een groot aantal bewerkingen genoemd die tot indeling onder dit hoofdstuk leiden. Maar volgens eiseres zijn dit niet alle bewerkingen. Andere bewerkingen zijn toegestaan als voldaan is aan de voorwaarde dat de vrucht nog steeds voldoet aan de tekst in het opschrift van de post. Eiseres geeft als voorbeelden chemische behandelingen bij bananen en tomaten die volgens haar zijn te rekenen onder de bereiding van hoofdstuk 8. Het gaat er volgens eiseres om of de onderhavige mandarijnenpartjes vóór het bevriezen kwalificeren als vers. Verweerder heeft niet aangetoond dat de hier aan de orde zijnde mandarijnenpartjes niet meer als vers kwalificeren. Volgens eiseres vindt het uitsluiten van een product van hoofdstuk 8 – zoals verweerder voorstaat – omdat het een chemische behandeling heeft ondergaan en daardoor niet meer kwalificeert als vers in de zin van hoofdstuk 8 geen enkele steun in de GN. 
      Met betrekking tot de door de Europese Unie in het Publicatieblad C 180 van 29 mei 2020 gegeven toelichting op de GN – welke verweerder aanhaalt ter onderbouwing van zijn stellingen –  stelt eiseres dat een GN-toelichting nooit de reikwijdte van de post of de code uit het Geharmoniseerd Systeem (GS) van de Wereld Douane Organisatie (WDO) kan wijzigen. Een GN-toelichting is een belangrijk hulpmiddel bij de uitlegging van de draagwijdte van de verschillende tariefposten, maar is niet verbindend. Een GN-toelichting kan de inhoud van een tariefpost (op 4- of 6-cijferniveau) niet wijzigen. De wens van verweerder om de mandarijnenpartjes niet meer onder GS-post 0811, maar onder GS-post 2008 in te delen, is dus niet mogelijk met toepassing van de GN-toelichting.
      Eiseres concludeert tot gegrondverklaring van het beroep en vernietiging van de utb. Zij verzoekt te bepalen dat de mandarijnenpartjes moeten worden ingedeeld onder Taric-code 0811 90 95 90 en – voor zover komt vast te staan dat het onderhavige geschil niet binnen een redelijke termijn is beslecht – een vergoeding van immateriële schade toe te kennen, met veroordeling van verweerder in de proceskosten.
    
    
    8. Verweerder stelt dat hij de utb terecht aan eiseres heeft uitgereikt. Hij is van mening dat de mandarijnenpartjes moeten worden ingedeeld in Taric-code
    
      2008 30 90 69 A999. 
      Met de in het controlerapport genoemde bescheiden en onderzoeksresultaten van het Douane Laboratorium staat voor verweerder vast dat de ingevoerde mandarijnenpartjes door een chemische behandeling van het vlies zijn ontdaan. Deze bewerking gaat verder dan de in hoofdstuk 8 genoemde bewerkingen en derhalve is indeling onder hoofdstuk 8 niet mogelijk. Het verwijderen van het vlies van een mandarijnenpartje staat volgens hem niet gelijk aan het pellen (het verwijderen van de schil) van een mandarijn.
      Volgens de toelichting IDR op hoofdstuk 8 mogen vruchten onder dit hoofdstuk worden ingedeeld indien de vruchten vóór het bevriezen slechts de volgende bewerking hebben gehad: gestoomd of gekookt. Indien de bevroren vruchten vóór het bevriezen op een andere wijze zijn bereid, dan zijn ze van hoofdstuk 8 uitgezonderd en vallen ze onder hoofdstuk 20 van de GN. 
      Voor de indeling onder hoofdstuk 8 moeten de vruchten vers zijn (gekoeld daaronder begrepen), bevroren (ook indien zij van tevoren zijn gestoomd of gekookt in water of met toegevoegde zoetstof) of gedroogd (dehydreren, evaporeren of droogvriezen daaronder begrepen). De vruchten mogen eveneens voorlopig verduurzaamd zijn. Het ontdoen van de vliesjes van de mandarijnenpartjes op handmatige of op chemische wijze behoedt de partjes niet voor bederf en de partjes worden door het verwijderen van de vliesjes ook niet verduurzaamd. Door de chemische behandeling zijn de mandarijnenpartjes niet meer te kwalificeren als vers. Verweerder betwist dat de behandeling van de mandarijnenpartjes om de vliezen op te laten lossen gelijk te stellen is aan de behandeling van bananen en tomaten om het rijpingsproces te versnellen. Een banaan en/of tomaat wordt sneller rijp zonder dat de structuur aan een verandering wordt blootgesteld. Het normale rijpingsproces van de banaan of de tomaat dat op natuurlijke basis zou hebben plaatsgevonden, wordt versneld met behulp van chemicaliën, niet meer dan dat. Na de behandeling zijn de bananen en/of tomaten nog vers. 
      Zelfs als de mandarijnenpartjes met de hand van de vliezen worden ontdaan, moet indeling onder hoofdstuk 20 plaatsvinden. 
      Verweerder deelt het standpunt van eiseres niet dat met de door de Europese Unie in het Publicatieblad C 180 van 29 mei 2020 gegeven toelichting op de GN de strekking van de tariefpost (op 4- of 6-cijferniveua) zou zijn gewijzigd. Het gaat de Europese Unie in de toelichting niet om een verruiming van het toepassingsbereik maar eerder om een specificering van de GN-post ter verduidelijking. Verweerder is van mening dat de EU conform haar bevoegdheden hierin heeft gehandeld. De intrekking van de in Duitsland op    4 november 2019 afgegeven BTI met kenmerk [# 3] voor verweerder dan ook een logisch gevolg van de verduidelijking van de GN-toelichting. 
      Verweerder concludeert tot ongegrondverklaring van het beroep.
    
    
    9. Voor het overige verwijst de rechtbank naar de gedingstukken.
    
    
      
        Toepasselijke regelgeving
      
      De GN ten tijde van de aangiften en voor zover van belang:
    
    
    
      
        Toelichting IDR op Hoofdstuk 8:
      Dit hoofdstuk omvat vruchten (noten daaronder begrepen) en schillen van citrusvruchten of meloenen, die doorgaans bestemd zijn voor menselijke consumptie, hetzij als zodanig hetzij na te zijn bereid. Zij kunnen vers zijn (gekoeld daaronder begrepen), bevroren (ook indien zij van tevoren zijn gestoomd of gekookt in water of met toegevoegde zoetstof) of gedroogd (dehydreren, evaporeren of droogvriezen daaronder begrepen). Zij mogen eveneens voorlopig zijn verduurzaamd, bijvoorbeeld door middel van zwaveldioxide of in water waaraan zout, zwavel of andere stoffen met conserverende werking zijn toegevoegd, een en ander voor zover zij aldus niet voor dadelijke consumptie geschikt zijn.
      (…)
      Vorenbedoelde producten mogen geheel, in schijven of in stukken gesneden, ontpit, tot pulp geplet, geraspt, geschild, gepeld of ontbolsterd zijn.
      (…) 
      Van dit hoofdstuk zijn voorts uitgezonderd:
    
    1. (…)
    2. eetbare vruchten en schillen van citrusvruchten of van meloenen die anders zijn bereid of verduurzaamd dan hiervoor omschreven (hoofdstuk 20);
    (…)
    
    
      
        0811 		- Vruchten, ook indien gestoomd of in water gekookt, bevroren, al dan niet 
      
      
        Met toegevoegde suiker of andere zoetstoffen:  (…)
      0811 90		- - andere: (…)
      0811 90 95	- - - andere: (…)
      0811 90 95 90     - - - - andere
    
    
    
      
        Publicatieblad van de Europese Unie C 180 van 29 mei 2020
      
      Toelichtingen op de gecombineerde nomenclatuur van de Europese Unie
      (2020/C 180/08)
      “Overeenkomstig artikel 9, lid 1, onder a), van Verordening (EEG) nr. 2658/87 van de Raad (…)        worden de toelichtingen op de gecombineerde nomenclatuur van de Europese Unie (…) als volgt gewijzigd: 
    
    
    
      Op bladzijde 59 wordt na de toelichting op GN-onderverdeling “0811 20 51 rode aalbessen” de volgende alinea ingevoegd:
      “0811 90 95 	andere 
      Deze onderverdeling omvat geen bevroren partjes van mandarijnen waarbij de 
      vliesjes chemisch zijn verwijderd (in het algemeen post 2008).”. 
    
    
    
      Op bladzijde 93 wordt na de toelichting op GN-onderverdeling “2008 30 51 partjes van pompelmoezen en van pomelo’s” de volgende alinea ingevoegd: 
      “2008 30 55 	mandarijnen, tangerines en satsuma’s daaronder begrepen; clementines, 
      
        en 2008 30 75 	wilkings en andere dergelijke kruisingen van citrusvruchten 
      
      Deze onderverdelingen omvatten bevroren partjes van mandarijnen waarbij de
      vliesjes chemisch zijn verwijderd.”. (…)
    
    
    
      
        Toelichting IDR op hoofdstuk 20:
      Deze post omvat vruchten en andere eetbare plantendelen, mengsels van deze producten daaronder begrepen, in hun geheel, in stukken of als pulp, die op andere wijze zijn bereid of verduurzaamd dan is omschreven in andere hoofdstukken of in de voorgaande posten bedoeld bij dit hoofdstuk.
      
        2008	Vruchten en andere eetbare plantendelen, op andere wijze bereid of verduurzaamd, ook indien met toegevoegde suiker, andere zoetstoffen of alcohol, elders genoemd noch elders onder begrepen: (…)
      2008 30	- citrusvruchten: (…)
      	- - zonder toegevoegde alcohol: (…)
      2008 30 90	- - - zonder toegevoegde suiker: 
      	- - - - andere: 
      	- - - - - mandarijnen, tangerines en satsuma's daaronder begrepen; clementines, wilkings en andere dergelijke kruisingen van citrusvruchten:
      2008 3090 69 	- - - - - - andere 
    
    
    
      UITVOERINGSVERORDENING (EU) Nr. 1313/2014 VAN DE COMMISSIE van 10 december 2014 tot instelling van een definitief antidumpingrecht op bepaalde bereide of verduurzaamde citrusvruchten (mandarijnen enz.) van oorsprong uit de Volksrepubliek China naar aanleiding van een nieuw onderzoek in verband met het vervallen van de maatregelen op grond van artikel 11, lid 2, van Verordening (EG) nr. 1225/2009 van de Raad.
      In artikel 1 wordt een definitief antidumpingrecht ingesteld voor bereide of verduurzaamde mandarijnen, tangerines en satsuma's daaronder begrepen, en clementines, wilkings en andere dergelijke kruisingen van citrusvruchten, zonder toegevoegde alcohol, ook indien met toegevoegde suiker of andere zoetstoffen, zoals omschreven onder GN-post 2008 en momenteel ingedeeld onder de GN-codes 2008 30 55, 2008 30 75 en ex 2008 30 90 (Taric-codes 2008 30 90 61, 2008 30 90 63, 2008 30 90 65, 2008 30 90 67 en 2008 30 90 69), van oorsprong uit de Volksrepubliek China.
      Op grond van artikel 2 gelden voor [E] , [F] en [G] – als deze verordening op de ingevoerde mandarijnenpartjes van toepassing is – het specifieke recht van € 531,20 per ton netto gewicht en de aanvullende Taric-code A999.
    
    
    
      
        Beoordeling van het geschil
      
    
    10. Voor de indeling zijn wettelijk bepalend de bewoordingen van de posten en de postonderverdelingen, de aantekeningen op de afdelingen en op de hoofdstukken en de algemene indelingsregels. Het is vaste jurisprudentie van het Europese Hof van Justitie (HvJ), dat in het belang van de rechtszekerheid en van een gemakkelijke controle, het beslissende criterium voor de tariefindeling van goederen in het algemeen moet worden gezocht in hun objectieve kenmerken en eigenschappen, zoals deze in de tekst van de GN-posten en in de aantekeningen op de afdelingen en de hoofdstukken zijn omschreven. Hierbij vormen de GS- en de GN-toelichtingen nuttige aanwijzingen voor de tariefindeling, ook al zijn deze toelichtingen slechts uitleggingen en rechtens niet bindend (zie onder meer HvJ 26 april 2017, C-51/16 (Stryker EMEA Supply Chain Services BV), r.o. 39 en 45). De inhoud van GS- en GN- toelichtingen moet in overeenstemming zijn met de GN-bepalingen en mag de strekking daarvan niet wijzigen. Toelichtingen moeten, indien zij in strijd blijken met de tekst van de GN-posten en de aantekeningen bij de afdelingen of hoofdstukken, terzijde worden geschoven (zie onder meer HvJ 26 november 2015, C-44/15 (Duval GmbH & Co, KG., r.o. 24).
    
    11. Niet in geschil is dat de in geschil zijnde bevroren mandarijnenpartjes vóór het bevriezen zijn ontvliesd. Verweerder stelt dat de ingevoerde mandarijnenpartjes door middel van een chemische behandeling zijn ontvliesd. Eiseres heeft die stelling betwist. Nu verweerder wenst af te wijken van de aangegeven goederencode rust op hem de bewijslast. Verweerder heeft de door eiseres ingevoerde mandarijnen partjes niet gezien en derhalve ook niet kunnen onderzoeken. Dat de ingevoerde mandarijnenpartjes vergelijkbaar zijn met een door een derde ingevoerde en wel door verweerder gecontroleerde partij mandarijnenpartjes, afkomstig van één van de drie leveranciers van eiseres, is niet komen vast te staan. Ook kan niet worden vastgesteld dat de manier waarop het Douane Laboratorium in het kader van haar simulatie onderzoek mandarijnenpartjes heeft bewerkt overeenkomt met de werkwijze die de drie leveranciers van eiseres met betrekking tot de ingevoerde mandarijnenpartjes hebben toegepast. Naar het oordeel van de rechtbank heeft verweerder niet aannemelijk gemaakt dat de in geschil zijnde mandarijnenpartjes een chemische behandeling hebben ondergaan.
    
    12. Vervolgens dient de rechtbank te beoordelen of het ontvliezen van de mandarijnenpartjes op een andere wijze dan door middel van een chemische behandeling aan indeling onder hoofdstuk 8 van de GN in de weg staat en indeling daarom onder hoofdstuk 20 van de GN en wel in Taric-code 2008 30 90 69 A999 dient plaats te vinden. Niet in geschil is dat het verwijderen van de vliesjes niet is bedoeld om de mandarijnenpartjes te conserveren of te verduurzamen en ook de rechtbank gaat daarvan uit. Blijkens de bewoordingen van de toelichting IDR geschiedt voorlopig verduurzamen in de zin van hoofdstuk 8 van de GN immers door het toevoegen van – of de opslag in – stoffen met verduurzamende eigenschappen, bijvoorbeeld door middel van zwaveldioxide of in water waaraan zout, zwavel of andere stoffen met conserverende werking zijn toegevoegd. De mandarijnenpartjes zijn niet voorlopig verduurzaamd in vorenbedoelde zin, nu geen conserverende stoffen zijn toegevoegd en evenmin sprake is van verpakking in water of enige andere vloeistof waaraan conserverende stoffen zijn toegevoegd. De in geschil zijnde mandarijnenpartjes dienen als “bevroren” te worden aangemerkt.
    
    13. Eiseres meent dat dat het ontvliezen onderdeel uitmaakt van het pellen en daarom indeling onder hoofdstuk 8 van de GN zonder meer is toegestaan. Verweerder meent dat ontvliezen geen deel uitmaakt van het pellen en een verdergaande behandeling behelst dan de bereiding die voor indeling onder hoofdstuk 8 mogelijk is. Het verwijderen van de vliesjes van de mandarijnenpartjes kan naar het oordeel van de rechtbank niet als een wijze van bereiden worden aangemerkt. De wijze van bereiden is onder meer het in de IDR toelichting bij hoofdstuk 8 genoemde stomen, in water of met toegevoegde zoetstof koken, dehydreren, evaporeren en droogvriezen. Naar het oordeel van de rechtbank valt het ontvliezen van mandarijnenpartjes onder het pellen en maakt daarom deel uit van de in de toelichting IDR bij hoofdstuk 8 genoemde toegestane bewerkingen van vruchten. Van een verdergaande behandeling dan een behandeling die was gericht op het verwijderen van de vliesjes is ook geen sprake (vergelijk in deze zin: ECLI:NL:GHAMS:2002:AO9741).
    
    14. Gelet op hetgeen hiervoor is overwogen is de rechtbank van oordeel dat de bevroren mandarijnenpartjes ingedeeld moeten worden onder Taric-code 0811 90 95 90 en dient het beroep gegrond te worden verklaard.
    
    
      
        Verzoek wegens overschrijding redelijke termijn
      
    
    15. Eiseres heeft verzocht om een schadevergoeding wegens overschrijding van de redelijke termijn waarbinnen de zaak moet worden behandeld.
    Volgens vaste jurisprudentie van de Hoge Raad (zie Hoge Raad 19 februari 2016, ECLI:NL:HR:2016:252) kan in belastingzaken aanspraak bestaan op schadevergoeding met overeenkomstige toepassing van artikel 8:73 (oud) van de Awb, indien het belastinggeschil niet binnen een redelijke termijn wordt beslecht. De redelijke termijn is overschreden als na indiening van het bezwaar meer dan twee jaren zijn verstreken voordat op dat bezwaar en, indien vervolgens beroep is ingesteld, op dat beroep is beslist. Er kunnen zich bijzondere omstandigheden voordoen die aanleiding geven tot verkorting of verlenging van die termijnen. Als de bezwaar- en beroepsfase samen te lang hebben geduurd, vindt de toerekening als volgt plaats. De bezwaarfase heeft onredelijk lang geduurd voor zover de duur daarvan een half jaar overschrijdt en de beroepsfase voor zover zij meer dan anderhalf jaar in beslag neemt. Als uitgangspunt voor de hoogte van de schadevergoeding hanteert de Hoge Raad een tarief van € 500 per halfjaar dat de redelijke termijn is overschreden, waarbij het totaal van de overschrijding naar boven wordt afgerond.
    
    16. De redelijke termijn is aangevangen op 20 september 2018 en eindigt met de datum van de uitspraak van de rechtbank van 6 juli 2021. Verweerder heeft niet gesteld en het is de rechtbank ook niet gebleken dat bij het bepalen van de duur van de overschrijding van de redelijke termijn een bepaalde periode buiten beschouwing moet blijven. Er is een tijdsverloop van afgerond 2 jaren en 10 maanden, in totaal 34 maanden. De redelijke termijn is derhalve met 10 maanden overschreden. Daarmee correspondeert een vergoeding van de gestelde schade van € 1.000. Van dit tijdsverloop dient een periode vanaf de datum van de uitspraak op bezwaar van 6 augustus 2019 tot de datum van de uitspraak van de rechtbank van 6 juli 2021, derhalve een tijdsverloop van afgerond 23 maanden, te worden toegerekend aan de beroepsfase. Een tijdsverloop van (34-23=) 11 maanden moet worden toegerekend aan de bezwaarfase. Van de overschrijding van de redelijke termijn dient een periode van (11 – 6 =) 5 maanden aan verweerder te worden toegerekend en een periode van (23 – 18 =) 5 maanden aan de Minister. Zowel verweerder als de Minister van Justitie en Veiligheid dient daarom een bedrag van € 500 (5/10 x € 1.000) te vergoeden.
    
    
      
        Proceskosten en griffierecht
      
    
    17. De rechtbank ziet aanleiding verweerder te veroordelen in de kosten die eiseres met de behandeling van het bewaar en beroep redelijkerwijs heeft moeten maken. Deze kosten zijn op de voet van het Besluit proceskosten bestuursrecht voor de door een derde beroepsmatig verleende rechtsbijstand vastgesteld op € 2.026 (1 punt voor het indienen van het bezwaarschrift en 1 punt voor het hoorgesprek met een waarde per punt van € 265, 1 punt voor het indienen van het beroepschrift, 1 punt voor het verschijnen ter zitting met een waarde per punt van € 748 en een wegingsfactor 1). 
    De rechtbank ziet voorts aanleiding verweerder op te dragen het door eiseres betaalde griffierecht van € 338 te vergoeden.
    
    
    
    
    
  
  
    Beslissing
    
    
      De rechtbank:
    
    
      
        verklaart het beroep gegrond;
      
      
        vernietigt de uitspraak op bezwaar van 6 augustus 2019;
      
      
        herroept de utb van 18 september 2018;
      
      
        bepaalt dat deze uitspraak in de plaats treedt van de uitspraak op bezwaar; 
      
      
        veroordeelt verweerder tot vergoeding van de door eiseres geleden immateriële schade tot een bedrag van € 500;
      
      
        veroordeelt de Minister van Veiligheid en Justitie tot vergoeding van de door eiseres geleden immateriële schade tot een bedrag van € 500;
      
      
        veroordeelt verweerder in de proceskosten van eiseres ten bedrage van € 2.026;
      
      
        draagt verweerder op het betaalde griffierecht van € 338 aan eiseres te vergoeden.
      
    
    
    
    
    
      Deze uitspraak is gedaan door, mr. P.H. Lauryssen, voorzitter, mr.drs. C.M. van Wechem en mr. T.E. Deurvorst, leden, in aanwezigheid van mr. W.G. van Gastelen, griffier. De beslissing is in het openbaar uitgesproken op 6 juli 2021.
    
    
    
    
    
    
    
    
    
      griffier						voorzitter
    
    
    
    
    
    
      Afschrift verzonden aan partijen op:
    
    
    
    
    
    
  
  
    Rechtsmiddel
    
      Tegen deze uitspraak kunnen partijen binnen zes weken na verzending hoger beroep instellen bij het gerechtshof Amsterdam (douanekamer), Postbus 1312, 
      1000 BH Amsterdam.
    
    
    
      Bij het instellen van hoger beroep dient het volgende in acht te worden genomen:
    
    1. bij het beroepschrift wordt een afschrift van deze uitspraak overgelegd.
    2. het beroepschrift moet ondertekend zijn en ten minste het volgende vermelden:
    a. 	de naam en het adres van de indiener;
    b. 	een dagtekening;
    c. 	een omschrijving van de uitspraak waartegen het hoger beroep is ingesteld;
    d. 	de gronden van het hoger beroep.