ECLI:NL:GHAMS:2025:310, Gerechtshof Amsterdam, 04-02-2025, 23-000973-21
Gerechtshof Amsterdam — Uitspraak 
Datum: 2025-02-04 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Strafrecht

Samenvatting: Het hof verenigt zich met het vonnis waarvan beroep en zal dit daarom bevestigen behalve ten aanzien van de betalingsverplichting. In zoverre zal het vonnis worden vernietigd. Stelt de betalingsverplichting op nihil.

afdeling strafrecht
      parketnummer: 23-000973-21 (ontneming)
      datum uitspraak: 4 februari 2025 
    
    
    
    
      TEGENSPRAAK 
    
    
    
    
      Verkort arrest van het gerechtshof Amsterdam gewezen op het hoger beroep, ingesteld tegen het vonnis van de rechtbank Noord-Holland van 9 april 2021 op de vordering van het openbaar ministerie ingevolge artikel 36e van het Wetboek van Strafrecht in de ontnemingszaak met nummer 15-870712-15 tegen de betrokkene: 
    
    
    
      
        
          [verdachte]
        ,
      geboren te [geboorteplaats] op [geboortedag] 1964, 
      adres: [adres].
    
    
    
  
  
    Procesgang
    
    
      Het openbaar ministerie heeft in eerste aanleg gevorderd dat aan de betrokkene de verplichting zal worden opgelegd tot betaling van een geldbedrag aan de Staat ter ontneming van wederrechtelijk verkregen voordeel, geschat tot een bedrag van € 157.596,00.
    
    
    
      De betrokkene is bij vonnis van de rechtbank Noord-Holland van 9 april 2021 – samengevat – in de strafzaak veroordeeld ter zake van: 
    
    
    - ten aanzien van feit 1 en feit 3, telkens
    in de uitoefening van een beroep of bedrijf opzettelijk handelen in strijd met een in artikel 3 onder B van de Opiumwet gegeven verbod, terwijl het feit betrekking heeft op een grote hoeveelheid van het middel; 
    
    - ten aanzien van feit 2
    diefstal, waarbij de schuldige het weg te nemen goed onder zijn bereik heeft gebracht door middel van verbreking; 
    
    - ten aanzien van feit 4 en feit 5, telkens
    opzettelijk handelen in strijd met het in artikel 3 onder C van de Opiumwet gegeven verbod. 
    
    
      Voorts heeft de rechtbank Noord-Holland bij vonnis van 9 april 2021 in de ontnemingszaak de betrokkene de verplichting opgelegd tot betaling aan de Staat van een bedrag van € 157.596,00 ter ontneming van wederrechtelijk verkregen voordeel.
    
    
    
      De betrokkene heeft hoger beroep ingesteld tegen beide vonnissen.
    
    
    
      De betrokkene is bij arrest van het gerechtshof Amsterdam van heden in de strafzaak veroordeeld ter zake van dezelfde feiten (zij het iets anders gekwalificeerd) als waar hij in eerste aanleg voor is veroordeeld. 
      
        Onderzoek van de zaak
      
    
    
    
      Dit arrest is gewezen naar aanleiding van het onderzoek ter terechtzitting in hoger beroep van 21 januari 2025 en, overeenkomstig het bepaalde bij artikel 422, tweede lid, van het Wetboek van Strafvordering, naar aanleiding van het onderzoek ter terechtzitting in eerste aanleg.
    
    
    
      De verdachte heeft hoger beroep ingesteld tegen voormeld vonnis.
    
    
    
      Het hof heeft kennisgenomen van de vordering van de advocaat-generaal en van hetgeen de betrokkene en de raadsman naar voren hebben gebracht.
    
    
    
  
  
    Vonnis waarvan beroep
    
    
      Het hof verenigt zich met het vonnis waarvan beroep en zal dit daarom bevestigen behalve ten aanzien van de betalingsverplichting. In zoverre zal het vonnis worden vernietigd.
    
    
    
  
  
    Betalingsverplichting 
    
    
      Door en namens de betrokkene is ter terechtzitting in hoger beroep aangevoerd dat de betrokkene een hersenbloeding heeft gehad, en ten gevolge hiervan op dit moment en in de toekomst geen draagkracht heeft om het wederrechtelijk verkregen voordeel te betalen. 
    
    
    
      De bijzondere feiten en omstandigheden in deze hebben ertoe geleid dat de advocaat-generaal en de verdediging zich bereid hebben getoond om – gedurende een onderbreking van het onderzoek ter terechtzitting – te overleggen over een billijke afdoening van de zaak. Naar aanleiding hiervan is door de advocaat-generaal gevorderd en door de verdediging verzocht om – gelet op het tijdsverloop van de zaak, de persoonlijke omstandigheden van de betrokkene en het feit dat de betrokkene afstand heeft gedaan van de onder hem inbeslaggenomen goederen ten behoeve van de staat – de betalingsverplichting op nihil te stellen.  
    
    
    
      Het hof kan zich daarin vinden. De huidige en de redelijkerwijs te verwachten toekomstige draagkracht van de betrokkene zijn dermate gering, dat onaannemelijk is dat de betrokkene in staat zal zijn aan enige betalingsverplichting wegens wederrechtelijk verkregen voordeel te voldoen. Voorts houdt het hof rekening met het feit dat de verdachte ter terechtzitting in de strafzaak uitdrukkelijk afstand heeft gedaan ten behoeve van de Staat van de onder hem in beslag genomen goederen, ter waarde van € 14.980,00.
    
    
    
      Gelet op het voorgaande zal het hof de betalingsverplichting op nihil stellen. 
    
    
    
    
  
  
    BESLISSING
    
    
      Het hof:
    
    
    
      Vernietigt het vonnis waarvan beroep ten aanzien van de betalingsverplichting en doet in zoverre opnieuw recht.
    
    
    
      Stelt de verplichting tot betaling aan de Staat ter ontneming van het wederrechtelijk verkregen voordeel vast op nihil.
    
    
    
      Dit arrest is gewezen door de meervoudige strafkamer van het gerechtshof Amsterdam, waarin zitting hadden mr. J. Piena, mr. J.W.H.G. Loyson en mr. A.M. Kengen, in tegenwoordigheid van mr. J.M. Pattinama, griffier, en is uitgesproken op de openbare terechtzitting van dit gerechtshof van 4 februari 2025.
    
    
    
      De jongste raadsheer is buiten staat dit arrest mede te ondertekenen. 
    
    
    
      =========================================================================
      
        
          […]