ECLI:NL:RBOVE:2025:1142, Rechtbank Overijssel, 25-02-2025, 11371881 \ CV EXPL  24-2106
Rechtbank Overijssel — Uitspraak 
Datum: 2025-02-25 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Civiel recht

Samenvatting: Eiser en gedaagden hebben in augustus 2022 een overeenkomst van aanneming van werk gesloten voor het vervangen van de asbesthoudende golfplaten op het dak van de schuur van gedaagden. De partij golfplaten die eiser daarvoor in augustus 2022 aan gedaagden heeft geleverd, bleek op het moment van leggen (maart 2024) niet meer geschikt te zijn. Eiser heeft daarom een tweede partij golfplaten besteld en geleverd aan gedaagden. In deze procedure vordert eiser dat gedaagden de factuur voor die tweede partij golfplaten betalen. Eiser stelt dat partijen een afzonderlijke koopovereenkomst hebben gesloten voor het leveren van de tweede partij golfplaten, waaruit de betalingsverplichting voor gedaagden voortvloeit. Gedaagden betwisten dit. Volgens gedaagden is de tweede partij golfplaten geleverd in het kader van de overeenkomst van aanneming van werk.
      
      De kantonrechter is van oordeel dat het verweer van gedaagden slaagt. Eiser heeft geen andere rechtsgrond aangevoerd waaruit de betalingsverplichting voor gedaagden voortvloeit, dan nakoming van de koopovereenkomst. De kantonrechter wijst de vordering en nevenvorderingen van eiser om die reden af en veroordeelt eiser tot het betalen van de proceskosten.

RECHTBANK 
      OVERIJSSEL
    
    
    
      Civiel recht
      Kantonrechter 
    
    
    
      Zittingsplaats Almelo
    
    
    
      Zaaknummer: 11371881 \ CV EXPL  24-2106
    
    
    
      
        Vonnis van 25 februari 2025
      
    
    
    
      in de zaak van
    
    
    
      
        
          [eiser]
        , handelend onder de naam [eiser],
      te [woonplaats 1],
      eisende partij,
      hierna te noemen: [eiser],
      gemachtigde: [gemachtigde], 
    
    
    
      tegen
    
    
  
  
    
      1
      [gedaagde 1], 
    
      te [woonplaats 2],2. [gedaagde 2], 
      te [woonplaats 3],3. [gedaagde 3], 
      te [woonplaats 4],
      gedaagde partijen,
      hierna samen te noemen: [gedaagden],
      gemachtigde: mr. M.A.E. Spekreijse-Braakman.
    
    
    
  
  
    
      1De procedure
    
    
      1.1.
      Het verloop van de procedure blijkt uit:
      - de dagvaarding van 16 oktober 2024 met producties; - de conclusie van antwoord met producties;
      - de mondelinge behandeling van 27 januari 2025, waarbij partijen zijn verschenen en zijn bijgestaan door hun gemachtigde. Partijen hebben hun standpunt toegelicht. De griffier heeft van de mondelinge behandeling aantekeningen gemaakt.
      
    
    
      1.2.
      Ten slotte is vonnis bepaald.
      
    
  
  
    
      2De zaak in het kort
    
    
      
        [eiser] en [gedaagden] hebben in augustus 2022 een overeenkomst van aanneming van werk gesloten voor het vervangen van de asbesthoudende golfplaten op het dak van de schuur van [gedaagden] De partij golfplaten die [eiser] daarvoor in augustus 2022 aan [gedaagden] heeft geleverd, bleek op het moment van leggen (maart 2024) niet meer geschikt te zijn. [eiser] heeft daarom een tweede partij golfplaten besteld en geleverd aan [gedaagden] In deze procedure vordert [eiser] dat [gedaagden] de factuur voor die tweede partij golfplaten betalen. [eiser] stelt dat partijen een afzonderlijke koopovereenkomst hebben gesloten voor het leveren van de tweede partij golfplaten, waaruit de betalingsverplichting voor [gedaagden] voortvloeit. [gedaagden] betwisten dit. Volgens [gedaagden] is de tweede partij golfplaten geleverd in het kader van de overeenkomst van aanneming van werk. 
      De kantonrechter is van oordeel dat het verweer van [gedaagden] slaagt. [eiser] heeft geen andere rechtsgrond aangevoerd waaruit de betalingsverplichting voor [gedaagden] voortvloeit, dan nakoming van de koopovereenkomst. De kantonrechter wijst de vordering en nevenvorderingen van [eiser] om die reden af en veroordeelt [eiser] tot het betalen van de proceskosten.
    
    
  
  
    
      3De feiten
    
    
      3.1.
      
        [eiser] en [gedaagden] hebben in augustus 2022 een overeenkomst gesloten voor het vervangen van de asbesthoudende golfplaten op het dak van de schuur van [gedaagden] [eiser] heeft de golfplaten op 5 augustus 2022 laten leveren bij [gedaagden] en heeft daarvoor een factuur van € 10.164,00 aan [gedaagden] gestuurd, die deze factuur op 5 september 2022 per bank aan [eiser] hebben voldaan. Partijen hebben afgesproken dat het leggen van de golfplaten op een later moment zou gebeuren. 
      
    
    
      3.2.
      In de periode van maart 2023 tot februari 2024 hebben [gedaagden] via whatsapp met [eiser] en met diens onderaannemer, [bedrijf 1], contact gehad over het leggen van de golfplaten. De onderaannemer is op 19 maart 2024 tot het saneren van het asbest overgegaan en heeft toen geconstateerd dat de te leggen golfplaten, die al die tijd buiten hadden gestaan, scheurvorming zijn gaan vertonen, waardoor deze niet meer geschikt waren om op het dak te leggen. 
      
    
    
      3.3.
      Daarop hebben [gedaagden] [eiser] verzocht om nieuwe golfplaten te bestellen. Dit heeft [eiser] in april 2024 gedaan en hij heeft die nieuwe platen vervolgens bij bij [gedaagden] afgeleverd. De tweede partij golfplaten is op het dak van de schuur van [gedaagden] gelegd.
      
    
    
      3.4.
      Nadat [eiser] de tweede partij golfplaten had geleverd, heeft [eiser] contact gezocht met zijn leverancier, [bedrijf 2] B.V., met de bedoeling de eerste partij platen vergoed te krijgen. Daarop heeft [bedrijf 2] deze golfplaten laten beoordelen door haar leverancier, [bedrijf 3]. [bedrijf 3] is bij [gedaagden] ter plaatse geweest om de golfplaten te beoordelen. Zij heeft geconstateerd dat de scheurvorming, kort gezegd, is veroorzaakt door weersinvloeden. 
      
    
    
      3.5.
      
        [eiser] heeft vervolgens op 11 april 2024 aan [gedaagden] een factuur van € 16.020,40 gestuurd voor de tweede partij golfplaten.
      
    
  
  
    
      4Het geschil
    
    
      4.1.
      
        [eiser] vordert – samengevat – dat de kantonrechter, voor zover mogelijk uitvoerbaar bij voorraad, [gedaagden] hoofdelijk veroordeelt tot betaling van € 18.035,77, te vermeerderen met de wettelijke handelsrente als bedoeld in artikel 6:119a van het Burgerlijk Wetboek (hierna: BW) na 8 oktober 2024 tot aan de dag van voldoening. Dit bedrag bestaat uit het gefactureerde bedrag van € 16.020,40, € 250,00 aan statiegeld pallets, € 827,67 aan wettelijke handelsrente als bedoeld in artikel 6:119a BW tot en met 8 oktober 2024 en € 937,70 aan buitengerechtelijke incassokosten. [eiser] vordert tot slot dat [gedaagden] worden veroordeeld tot het betalen van de proceskosten, te vermeerderen met de wettelijke rente als bedoeld in artikel 6:119 BW.
      
    
    
      4.2.
      
        [gedaagden] voeren verweer. 
      
    
  
  
    
      5De beoordeling
    
    
      
        Er is sprake van een overeenkomst van aanneming van werk
      
    
    
    
      5.1.
      
        [eiser] vordert dat [gedaagden] een bedrag van € 16.020,40 betalen op grond van nakoming van de betalingsverplichting die voor [gedaagden] uit de afzonderlijk gesloten koopovereenkomst voor de tweede partij golfplaten voortvloeit. Partijen hebben in augustus 2022 een overeenkomst van aanneming van werk gesloten. Toen in april 2024 bleek dat de eerste partij golfplaten niet meer geschikt was om te leggen, heeft [gedaagde 2] [eiser] gebeld en gezegd dat er nieuwe golfplaten moesten komen. [eiser] stelt dat hij op dat moment met [gedaagden] een afzonderlijke koopovereenkomst heeft gesloten voor deze tweede partij golfplaten, waarvoor hij dan ook een factuur heeft gestuurd. 
      
    
    
      5.2.
      
        [gedaagden] betwisten dat zij de factuur voor de tweede partij golfplaten moeten betalen en ook dat zij een afzonderlijke koopovereenkomst hebben gesloten met [eiser]. Partijen hebben in augustus 2022 een overeenkomst van aanneming van werk gesloten. De levering van de tweede partij golfplaten door [eiser] in april 2024, moet worden gezien in het kader van die overeenkomst. Partijen hebben namelijk niet alleen bedoeld dat [eiser] nieuwe golfplaten zou leveren, maar ook dat die golfplaten op het dak zouden worden gelegd door of namens hem. 
      
    
    
      5.3.
      De kantonrechter overdeelt als volgt. Partijen hebben in augustus 2022 een overeenkomst van aanneming van werk hebben gesloten in de zin van artikel 7:750 BW. Die overeenkomst hield in dat [eiser] in opdracht van [gedaagden] nieuwe golfplaten zou leveren en die op het dak van de schuur van [gedaagden] zou leggen. De bestelling en levering van de tweede partij golfplaten in april 2024, vielen binnen diezelfde overeenkomst. Dit kan niet worden gezien als een afzonderlijke koopovereenkomst tussen partijen. Weliswaar heeft [eiser] deze golfplaten op verzoek van [gedaagden] besteld en geleverd, maar dit verzoek moet onder de hiervoor geschetste omstandigheden worden gezien als een verzoek tot nakoming van de overeenkomst van aanneming van werk. En niet als een afzonderlijk aanbod tot het aangaan van een koopovereenkomst. [eiser] was zijn verplichtingen uit deze aanneemovereenkomst immers nog niet volledig nagekomen omdat de golfplaten nog niet op het dak waren gelegd. 
      
    
    
      5.4.
      De vraag voor wiens rekening het dient te komen dat de eerste partij golfplaten niet langer geschikt was om op het dak te worden gelegd, is voor dit oordeel niet relevant. Indien [eiser] hier een punt van had willen maken, dan had het op zijn weg gelegen om na het verzoek om nieuwe platen te bestellen, aan [gedaagden] duidelijk te maken dat hiervoor wel separaat betaald diende te worden. Door dit na te laten, mochten [gedaagden] er vanuit gaan dat [eiser] hiermee gevolg gaf aan hun verzoek met de levering van de nieuwe platen de aanneemovereenkomst na te komen. 
      
      
        
          
            [gedaagden] hebben al betaald voor de statiegeld pallets
        
      
      
    
    
      5.5.
      
        [eiser] vordert dat [gedaagden] een bedrag van € 250,00 betaalt aan statiegeld pallets. Bij de mondelinge behandeling is aan de orde gekomen dat [gedaagden] dit bedrag al hebben betaald aan [eiser]. De kantonrechter zal dit deel van de vordering reeds hierom afwijzen. 
      
      
        
          De conclusie 
        
      
      
    
    
      5.6.
      Op grond van het voorgaande concludeert de kantonrechter dat de vorderingen van [eiser] moeten worden afgewezen. 
      
      
        
          
            [eiser] moet de proceskosten betalen 
        
      
      
    
    
      5.7.
      
        [eiser] is in het ongelijk gesteld en moet daarom de proceskosten (inclusief nakosten) van [gedaagden] betalen. De proceskosten van [gedaagden] worden begroot op:
      
        
          
          
          
          
          
            
              
                - salaris gemachtigde
              
              
                €
              
              
                812,00
              
              
                (2 punten × € 406,00)
              
            
            
              
                - nakosten
              
              
                €
              
              
                135,00
              
              
                (plus de kosten van betekening zoals vermeld in de beslissing)
              
            
            
              
                Totaal
              
              
                €
              
              
                947,00
              
              
                
              
            
          
        
      
      
    
    
      5.8.
      De gevorderde wettelijke rente over de proceskosten wordt toegewezen zoals vermeld in de beslissing.
      
      
    
  
  
    
      6De beslissing
    
    
      De kantonrechter
    
    
    
      6.1.
      wijst de vorderingen van [eiser] af;
      
    
    
      6.2.
      veroordeelt [eiser] in de proceskosten van [gedaagden], begroot op € 947,00, te betalen binnen veertien dagen na dit vonnis, te vermeerderen met de kosten van betekening als [eiser] niet tijdig aan de veroordelingen voldoet en het vonnis daarna wordt betekend;
      
    
    
      6.3.
      veroordeelt [eiser] tot betaling van de wettelijke rente als bedoeld in artikel 6:119 BW over de proceskosten als deze niet binnen veertien dagen na dit vonnis zijn betaald;
      
    
    
      6.4.
      verklaart dit vonnis wat betreft de onder 6.2. en 6.3. genoemde beslissingen uitvoerbaar bij voorraad.
      
      
      
        Dit vonnis is gewezen door mr. W.W. van Tol en in het openbaar uitgesproken op 25 februari 2025.