ECLI:NL:RBMNE:2024:7090, Rechtbank Midden-Nederland, 17-06-2024, 23/1649
Rechtbank Midden-Nederland — Uitspraak 
Datum: 2024-06-17 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Bestuursrecht; Socialezekerheidsrecht

Samenvatting: Tussenuitspraak. Vaststelling van de beslagvrije voet.  Eiser heeft geen vast woonadres, maar alleen een briefadres. Artikel 475da, vierde lid, Rv bepaalt dat de beslagvrije voet bij mensen zonder een woonadres in Nederland 47,5% van de bijstandsnorm voor gehuwden is. Als die beslagvrije voet wordt aangehouden, heeft eiser aflossingscapaciteit, maar uit de wetsgeschiedenis blijkt dat op dit artikel een uitzondering mogelijk is op grond van artikel 475e Rv. Er moet dan wel inzicht zijn gegeven in de leefsituatie en de bronnen van inkomsten. Het Uwv heeft ten onrechte niet naar deze uitzondering gekeken. Het Uwv bekend is met de leefsituatie en de bronnen van inkomsten van eiser. Eiser voldoet aan de voorwaarden van artikel 475e Rv.

RECHTBANK MIDDEN-NEDERLAND
  
  
    Zittingsplaats Utrecht
  
  
    Bestuursrecht
  
  
    zaaknummer: UTR 23/1649 T
  
  
    tussenuitspraak van de enkelvoudige kamer van 17 juni 2024 in de zaak tussen
  
    
      
      [eiser] , uit [woonplaats] , eiser
    
    
      en
    
    
    
      
        de Raad van bestuur van het Uitvoeringsinstituut werknemersverzekeringen (het Uwv), verweerder.
    
    
    
  
  
    Inleiding
    
    1. Deze zaak gaat over de vaststelling van de beslagvrije voet van eiser per 1 juli 2022 en per 1 januari 2023 door het Uwv.
    
    2. Op 17 oktober 2023 heeft de rechtbank in deze zaak een tussenuitspraak gedaan. Voor het procesverloop tot dat moment en een beschrijving van de zaak, verwijst de rechtbank naar die uitspraak. 
    
    3. In de tussenuitspraak heeft de rechtbank het Uwv in de gelegenheid gesteld, met inachtneming van wat in de tussenuitspraak is overwogen, het geconstateerde gebrek in de beslissing op bezwaar (het bestreden besluit 1) te herstellen. In reactie op de tussenuitspraak heeft het Uwv op 21 februari 2024 een gewijzigde beslissing op bezwaar genomen (het bestreden besluit 2). Daarbij heeft het Uwv het bezwaar van eiser alsnog gegrond verklaard en geconcludeerd dat eiser met ingang van 1 januari 2023 geen aflossingscapaciteit heeft. De beslagvrije voet is vastgesteld op € 1.058,-. 
    
    4. Eiser heeft niet gereageerd op het bestreden besluit 2. 
    
    5. De rechtbank heeft bepaald dat een nadere zitting achterwege blijft. 
    
    
  
  
    Overwegingen
    
    6. Deze uitspraak bouwt voort op de tussenuitspraak. De rechtbank blijft bij al wat zij in de tussenuitspraak heeft overwogen en beslist, tenzij hierna uitdrukkelijk anders wordt overwogen. 
    
    7. In de tussenuitspraak heeft de rechtbank, kort gezegd, geoordeeld dat het Uwv ten onrechte geen toepassing heeft gegeven aan artikel 475e van het Wetboek van Burgerlijke Rechtsvordering (Rv). Om dit gebrek te herstellen moest het Uwv de beslagvrije voet opnieuw berekenen met toepassing van artikel 475e Rv per 1 juli 2022 en per 1 januari 2023. 
    
    
      
        De herstelpoging van het Uwv
      
    
    
    8. Het Uwv heeft in zijn herstelpoging de beslagvrije voet van eiser opnieuw berekend per 1 januari 2023 met inachtneming van artikel 475e Rv. Eiser heeft daar geen gronden tegen aangevoerd. Het Uwv heeft in zijn herstelpoging echter niet de beslagvrije voet van eiser per 1 juli 2022 opnieuw berekend. Dit betekent dat het Uwv de gebreken in het bestreden besluit 1 niet volledig heeft hersteld. 
    
    
      
        Conclusie
      
    
    
    9. Gelet op het voorgaande is de rechtbank van oordeel dat het Uwv het gebrek ten aanzien van de berekening van de beslagvrije voet per 1 januari 2023 heeft hersteld. Het gebrek ten aanzien van de berekening van de beslagvrije voet per 1 juli 2022 is niet hersteld. De rechtbank kiest er in het kader van de finale geschilbeslechting voor om een tweede tussenuitspraak te doen, omdat het gebrek in principe te herstellen is. Uit de herstelpoging maakt de rechtbank op dat het Uwv dat waarschijnlijk ook van plan was, maar onbedoeld onvolledig is geweest in zijn herstelpoging.
    
    10. Het geconstateerde gebrek kan door het Uwv worden hersteld door ook de beslagvrije voet per 1 juli 2022 opnieuw te berekenen met toepassing van artikel 475e Rv. De rechtbank bepaalt de termijn waarbinnen het Uwv het gebrek kan herstellen op zes weken na verzending van deze tussenuitspraak. Het Uwv moet zo spoedig mogelijk, dat wil zeggen binnen twee weken na verzending van de tussenuitspraak, meedelen aan de rechtbank of hij gebruik maakt van de gelegenheid het gebrek te herstellen. Als het Uwv gebruik maakt van die gelegenheid, zal de rechtbank eiser vervolgens in de gelegenheid stellen om binnen twee weken te reageren op het (beoogde) herstel van het gebrek door het Uwv. In beginsel, ook in de situatie dat het Uwv de hersteltermijn ongebruikt laat verstrijken, zal de rechtbank vervolgens zonder tweede zitting einduitspraak doen op het beroep.
    
    11. De rechtbank houdt iedere verdere beslissing aan tot de einduitspraak op het beroep. Dat laatste betekent ook dat zij over de proceskosten en het griffierecht nu nog geen beslissing neemt.
    
    
    
    
    
    
    
    
    
    
  
  
    Beslissing
    
    
      De rechtbank:
    
    - draagt het Uwv op binnen twee weken de rechtbank mee te delen of hij gebruik maakt van de gelegenheid het gebrek te herstellen;
    - stelt het Uwv in de gelegenheid om binnen zes weken na verzending van deze tussenuitspraak het gebrek te herstellen met inachtneming van de overwegingen en aanwijzingen in deze tussenuitspraak;
    - houdt iedere verdere beslissing aan.
    
    
    
      Deze uitspraak is gedaan door mr. J. Wolbrink, rechter, in aanwezigheid van mr. G.M.C.P. Maarhuis, griffier. De uitspraak is uitgesproken in het openbaar op 17 juni 2024.
    
    
    
    
    
    
    
    
      
        
        
        
          
            
              griffier
            
            
              rechter
            
          
        
      
    
    
    
    
      Een afschrift van deze uitspraak is verzonden aan partijen op: 
    
    
    
    
    
    
    
    
  
  
    Bent u het niet eens met deze uitspraak?
    Tegen deze tussenuitspraak staat nog geen hoger beroep open. Tegen deze tussenuitspraak kan hoger beroep worden ingesteld tegelijkertijd met hoger beroep tegen de (eventuele) einduitspraak in deze zaak.
  
  
     ECLI:NL:RBMNE:2023:5767.