ECLI:NL:GHSHE:2024:3483, Gerechtshof 's-Hertogenbosch, 06-11-2024, 23/61
Gerechtshof 's-Hertogenbosch — Uitspraak 
Datum: 2024-11-06 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Bestuursrecht; Belastingrecht

Samenvatting: Wet WOZ. Het hoger beroep van de heffingsambtenaar is buiten de beroepstermijn ontvangen door het hof. De heffingsambtenaar heeft aangevoerd dat door een verschrijving in het postbusnummer het hoger beroepschrift door hem retour is ontvangen. De retournering vanwege de onjuiste adressering komt voor risico van de heffingsambtenaar. Er is geen sprake van verschoonbaarheid. Omdat het principaal hoger beroep niet-ontvankelijk is vanwege termijnoverschrijding, is het incidenteel hoger beroep van belanghebbende gelet op artikel 8:111, lid 1, letter a, Awb eveneens niet-ontvankelijk.

GERECHTSHOF ’s-HERTOGENBOSCH
    Team belastingrecht
    Meervoudige Belastingkamer
    Nummer: 23/61
    
    
      
        Uitspraak op het hoger beroep van
      
    
    
    
      
        de heffingsambtenaar van de gemeente Best,
      
      hierna: de heffingsambtenaar,
    
    
    
      
        en het incidentele hoger beroep van
      
    
    
    
      
        
          [belanghebbende] , namens de erven van [belanghebbende] ,
      
      wonend in [woonplaats] ,
      hierna: belanghebbende,
    
    
    
      tegen de uitspraak van de rechtbank Oost-Brabant (hierna: de rechtbank) van 2 december 2022, nummer SHE 20/656, in het geding tussen belanghebbende en de heffingsambtenaar.
    
    
  
  
    
      1Ontstaan en loop van het geding
    
    
      1.1.
      De heffingsambtenaar heeft in het kader van de Wet waardering onroerende zaken (hierna: Wet WOZ) een beschikking gegeven (hierna: de WOZbeschikking) en daarbij de waarde van [adres] in [woonplaats] (hierna: de onroerende zaak) vastgesteld. Tevens is de aanslag onroerendezaakbelastingen voor het jaar 2019 bekendgemaakt.
      
    
    
      1.2.
      Belanghebbende heeft bezwaar gemaakt. De heffingsambtenaar heeft uitspraak op bezwaar gedaan en het bezwaar ongegrond verklaard.
      
    
    
      1.3.
      Belanghebbende heeft tegen deze uitspraak beroep ingesteld bij de rechtbank. De rechtbank heeft het beroep gegrond verklaard.
      
    
    
      1.4.
      De heffingsambtenaar heeft tegen de uitspraak van de rechtbank hoger beroep ingesteld bij het hof. Belanghebbende heeft een verweerschrift ingediend.
      
    
    
      1.5.
      Belanghebbende heeft incidenteel hoger beroep ingesteld tegen de uitspraak van de rechtbank. De heffingsambtenaar heeft schriftelijk gereageerd op het incidentele hoger beroep.
      
    
    
      1.6.
      Belanghebbende heeft vóór de zitting nadere stukken ingediend. Deze stukken zijn doorgestuurd naar de heffingsambtenaar.
      
    
    
      1.7.
      De zitting heeft plaatsgevonden op 27 september 2024 in ’s-Hertogenbosch. Daar zijn verschenen belanghebbende en zijn gemachtigde [gemachtigde] , en, namens de heffingsambtenaar, [heffingsambtenaar] . Op deze zitting zijn gelijktijdig, maar niet gevoegd, behandeld de onderhavige zaak en de zaak met nummer 23/60.
      
    
    
      1.8.
      Het hof heeft aan het einde van de zitting het onderzoek gesloten.
      
    
  
  
    
      2Feiten
    
    
      2.1.
      Belanghebbende is eigenaar van de onroerende zaak. De onroerende zaak is een woning op een perceel van 201 m2. 
      
    
    
      2.2.
      De waarde van de onroerende zaak is door de heffingsambtenaar per de waardepeildatum 1 januari 2018 vastgesteld op € 198.000. Bij uitspraak op bezwaar heeft de heffingsambtenaar de waarde van de onroerende zaak en de aanslag gehandhaafd.
      
    
    
      2.3.
      Bij beschikking van 2 juni 2020 heeft de heffingsambtenaar ambtshalve de waarde van de onroerende zaak verlaagd tot € 188.000 en de aanslag evenredig verminderd.
      
    
    
      2.4.
      De rechtbank heeft de waarde van de onroerende zaak verlaagd tot € 182.000 en de heffingsambtenaar veroordeeld in de proceskosten van belanghebbende tot een bedrag van € 2.077,20. 
      
    
    
      2.5.
      De uitspraak van de rechtbank is op 7 december 2022 verzonden naar partijen. 
      
    
  
  
    
      3Geschil en conclusies van partijen
    
    
      3.1.
      Het geschil betreft het antwoord op de volgende vragen:
      
      1. Is het hoger beroep van de heffingsambtenaar ontvankelijk?
      
      
        
          Principaal hoger beroep
        
      
      2. Is de door de rechtbank toegekende proceskostenvergoeding te hoog vastgesteld?
      
      
        
          Incidenteel hoger beroep
        
      
      3. Is de WOZ-waarde zoals door de rechtbank vastgesteld te hoog? 
      
    
    
      3.2.
      De heffingsambtenaar concludeert tot vernietiging van de uitspraak van de rechtbank, maar uitsluitend met betrekking tot de proceskostenvergoeding, en vaststelling van de proceskostenvergoeding op € 759. Belanghebbende concludeert tot vernietiging van de uitspraak van de rechtbank en vermindering van de WOZ-waarde tot € 155.000.
      
    
  
  
    
      4Gronden
    
    
      
        Ten aanzien van het geschil
      
    
    
    
      4.1.
      Op grond van artikel 6:7 Algemene wet bestuursrecht (hierna: Awb) in samenhang met artikel 6:8, lid 1, Awb en artikel 6:24 Awb bedraagt de termijn voor het instellen van hoger beroep tegen de uitspraak van de rechtbank zes weken en vangt die termijn op de dag volgend op de dag waarop die uitspraak is verzonden.
      
    
    
      4.2.
      Ingevolge artikel 6:9, lid 2, Awb in samenhang met artikel 6:24 Awb is bij verzending per post een hoger beroepschrift tijdig ingediend indien het hoger beroepschrift voor het einde van de termijn ter post is bezorgd, mits het hoger beroepschrift niet later dan een week na afloop van de termijn is ontvangen.
      
    
    
      4.3.
      De termijn waarbinnen in dit geval hoger beroep kon worden ingesteld is aangevangen op 8 december 2022 en die termijn is op 18 januari 2023 geëindigd. 
      
    
    
      4.4.
      Het hoger beroepschrift van de heffingsambtenaar is op 26 januari 2023, buiten de termijn, ontvangen door het hof. 
      
    
    
      4.5.
      De heffingsambtenaar heeft aangevoerd dat hij op 11 januari 2023 het hoger beroepschrift heeft verstuurd, maar dat door een verschrijving in het postbusnummer, de envelop met het hoger beroepschrift retour is gestuurd. Hij heeft, direct nadat hij het hoger beroepschrift op 24 januari 2023 retour ontving, het hoger beroepschrift op 25 januari 2023, met vermelding van het juiste postbusnummer, nogmaals naar het hof gestuurd. 
      
    
    
      4.6.
      
        Van de indiening van een beroepschrift bij verzending per (aangetekende) post is pas sprake, indien het geheel van handelingen is verricht dat noodzakelijk is om een poststuk door middel van de postdienst de geadresseerde te doen bereiken, waaronder het zorg dragen voor een correcte adressering. Nu sprake is van een onjuiste adressering komt de retournering van het poststuk voor risico van de heffingsambtenaar. Indien als gevolg van een onjuiste adressering het poststuk de geadresseerde niet bereikt maar aan het verzendadres wordt geretourneerd, is aan de verzending een einde gekomen.
        De verzending op 25 januari 2023 moet dus als een nieuwe verzending worden beschouwd, die buiten de beroepstermijn ligt. Het hoger beroepschrift is dus te laat ingediend.
      
      
    
    
      4.7.
      Door de rechtbank is bij verzending van de uitspraak het correcte postbusnummer van het hof vermeld, zodat er geen grond is voor het oordeel dat de heffingsambtenaar niet in verzuim is geweest. Ook overigens is niet gebleken van omstandigheden om de termijnoverschrijding verschoonbaar te achten. 
      
    
    
      4.8.
      Nu het principaal hoger beroep niet-ontvankelijk wordt verklaard, omdat de termijn voor het instellen van hoger beroep is overschreden, dient ook het incidenteel hoger beroep van belanghebbende niet-ontvankelijk te worden verklaard op grond van artikel 8:111, lid 1, letter a, Awb. Dat de heffingsambtenaar op 11 januari 2023 aan belanghebbende heeft laten weten dat hij op die datum een pro forma hoger beroepschrift naar het hof heeft gestuurd, en belanghebbende heeft gesteld dat hij op grond daarvan heeft aangenomen dat hij niet zelf tijdig hoger beroep hoefde in stellen, leidt, wat daar ook van zij, niet tot een ander oordeel. Artikel 8:111, lid 1, Awb, is dwingendrechtelijk geformuleerd en deze keuze van de wetgever kan door de rechter niet op innerlijke waarde, billijkheid of redelijkheid worden getoetst. 
      
    
    
      4.9.
      Gelet op het voorgaande komt het hof niet toe aan een inhoudelijke behandeling van de zaak. 
      
      
        
          Tussenconclusie
        
      
      
    
    
      4.10.
      De slotsom is dat het hoger beroep niet-ontvankelijk is en het incidentele hoger beroep niet-ontvankelijk is.
      
      
        
          Ten aanzien van het griffierecht
        
      
      
    
    
      4.11.
      De griffier heft in deze zaak geen griffierecht, omdat in de zaak 23/60 griffierecht is geheven. 
      
      
        
          Ten aanzien van de proceskosten
        
      
      
    
    
      4.12.
      Het hof ziet aanleiding voor vergoeding van de kosten die belanghebbende redelijkerwijs heeft moeten maken in verband met de behandeling van het hoger beroep bij het hof. Deze kosten zijn vergoed in de zaak 23/60, omdat sprake is van samenhangende zaken in de zin van artikel 3 Besluit proceskosten bestuursrecht.
      
    
  
  
    
      5Beslissing
    
    
      Het hof:
    
    
      
        verklaart het hoger beroep niet-ontvankelijk;
      
      
        verklaart het incidentele hoger beroep niet-ontvankelijk.
      
    
    
    
      De uitspraak is gedaan door L.B.M. Klein Tank, voorzitter, M.E. Smorenburg en J.K. Lanser, in tegenwoordigheid van A.S. van Middelkoop, als griffier. 
    
    
    
      De beslissing is in het openbaar uitgesproken op 6 november 2024 en een afschrift van de uitspraak is op die datum in Mijn Rechtspraak geplaatst. Aan de partij die niet digitaal procedeert, is een afschrift op die datum aangetekend per post verzonden.
    
    
    
      De griffier,	De voorzitter,
    
    
    
      A.S. van Middelkoop	L.B.M. Klein Tank
    
    
    
      
        Het aanwenden van een rechtsmiddel
      
    
    
    
      Tegen deze uitspraak kunnen beide partijen binnen zes weken na de verzenddatum beroep in cassatie instellen bij de Hoge Raad der Nederlanden via het webportaal van de Hoge Raad www.hogeraad.nl. 
      Bepaalde personen die niet worden vertegenwoordigd door een gemachtigde die beroepsmatig rechtsbijstand verleent, mogen per post beroep in cassatie instellen. Dit zijn natuurlijke personen en verenigingen waarvan de statuten niet zijn opgenomen in een notariële akte. Als zij geen gebruik willen maken van digitaal procederen kunnen deze personen het beroepschrift in cassatie sturen aan de Hoge Raad der Nederlanden (belastingkamer), postbus 20303, 2500 EH Den Haag. Alle andere personen en gemachtigden die beroepsmatig rechtsbijstand verlenen, zijn in beginsel verplicht digitaal te procederen (zie www.hogeraad.nl). 
      Bij het instellen van beroep in cassatie moet het volgende in acht worden genomen:
    
    
      
        Bij het beroepschrift wordt een afschrift van deze uitspraak overgelegd.
      
      
        (Alleen bij procederen op papier) het beroepschrift moet ondertekend zijn;
      
      
        Het beroepschrift moet ondertekend zijn en ten minste het volgende vermelden:
      
    
    
      
        de naam en het adres van de indiener;
      
      
        de dagtekening;
      
      
        een omschrijving van de uitspraak waartegen het beroep in cassatie is gericht;
      
      
        e gronden van het beroep in cassatie.
      
    
    
      Voor het instellen van beroep in cassatie is griffierecht verschuldigd. Na het instellen van beroep in cassatie ontvangt de indiener een nota griffierecht van de griffier van de Hoge Raad.
      In het cassatieberoepschrift kan de Hoge Raad verzocht worden om de andere partij te veroordelen in de proceskosten.
    
    
  
  
     Hoge Raad 29 mei 2015, ECLI:NL:HR:2015:1366.