ECLI:NL:RBROT:2025:2306, Rechtbank Rotterdam, 20-02-2025, FT RK 24/1422
Rechtbank Rotterdam — Uitspraak 
Datum: 2025-02-20 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Civiel recht; Insolventierecht

Samenvatting: Dwangakkoord afgewezen. Sprake van een nul aanbod. Voorstel is niet het uiterste waartoe verzoekster in staat moet worden geacht. Verzoekster volgt een opleiding.

Rechtbank Rotterdam 
    
    
      Team insolventie 
    
    
    
      rekestnummer: [nummer]
      uitspraakdatum: 20 februari 2025 
    
    
    
      
        afwijzen gedwongen schuldregeling 
      
    
    
    
      in de zaak van:
    
    
    
      
        
          [verzoekster]
        ,
      wonende te [adres]
      
        [postcode]  [plaats] ,
      verzoekster.
    
    
  
  
    
      1De procedure
    
    
      Verzoekster heeft op 16 oktober 2024, tezamen met een verzoek tot toepassing van de schuldsaneringsregeling, een verzoek ingevolge artikel 287a lid 1 Faillissementswet ingediend om een aantal schuldeisers, te weten: 
    
    
      
        Stichting Prokino , in behandeling bij De Best & Partners (hierna: Prokino );
      
      
        Gemeente Belastingen Rotterdam (hierna: Gemeente Rotterdam);
      
    
    die weigeren mee te werken aan een door verzoekster aangeboden schuldregeling, te bevelen in te stemmen met deze schuldregeling.
    
    
      Gemeente Rotterdam heeft voorafgaande aan de zitting, bij e-mailbericht van 23 januari 2025, aan de rechtbank bericht  alsnog in te stemmen met de aangeboden schuldregeling. Het verzoek ten aanzien van Gemeente Rotterdam wordt dan ook als ingetrokken beschouwd.
    
    
    
      Ter zitting van 14 februari 2025 zijn verschenen en gehoord:
    
    
      
        verzoekster; 
      
      
        mevrouw [persoon A] , werkzaam bij Geldplein Rotterdam (hierna: schuldhulpverlening);
      
      
        mevrouw [persoon B] , werkzaam bij het Leger des Heils (hierna: begeleidster). 
      
    
    
    
      De weigerende schuldeiser is, hoewel daartoe behoorlijk opgeroepen, niet ter zitting verschenen. 
    
    
    
      De uitspraak is bepaald op heden.
    
    
  
  
    
      2Het verzoek
    
    
      Verzoekster heeft volgens het ingediende verzoekschrift elf concurrente schuldeisers. Deze schuldeisers hebben in totaal een bedrag van € 57.227,57 van verzoekster te vorderen. 
      Verzoekster heeft bij brief van 21 juni 2024 een schuldregeling aangeboden aan haar schuldeisers, inhoudende een betaling van 0% aan de concurrente schuldeisers tegen finale kwijting. 
    
    
    
      Het aangeboden akkoord heeft de volgende inhoud en achtergrond. De aangeboden regeling is gebaseerd op de NVVK-norm. De afloscapaciteit van verzoekster is gebaseerd op ongewijzigde voortzetting van de studiefinanciering en de toeslagen die zij ontvangt. Verzoekster heeft geen startkwalificatie. Zij werkt niet en volgt een opleiding die – in ieder geval – nog twee en een halfjaar zal duren. De aangeboden regeling voorziet in uitkering van een prognosepercentage. Dat betekent dat de afloscapaciteit eventueel nog hoger zal kunnen uitvallen. Verzoekster stelt zich op het standpunt dat zij al het mogelijke heeft gedaan om het aangeboden percentage aan haar schuldeisers aan te bieden. 
    
    
    
      Tien schuldeisers stemmen met de aangeboden schuldregeling in. Prokino stemt hier niet mee in. Zij heeft een vordering van € 4.488,18 op verzoekster.
    
    
  
  
    
      3Het verweer
    
    
      Hoewel behoorlijk opgeroepen heeft Prokino geen gebruik gemaakt van de mogelijkheid haar standpunten schriftelijk dan wel ter zitting toe te lichten. 
    
    
  
  
    
      4De beoordeling
    
    
      Uitgangspunt is dat het iedere schuldeiser in beginsel vrij staat om te verlangen dat 100% van zijn vordering, vermeerderd met rente, wordt voldaan. Nu de aangeboden regeling voorziet in een lagere uitkering dan de volledige vordering, staat het belang van Prokino bij haar weigering vast.
    
    
    
      De rechtbank ziet zich gesteld voor het beantwoorden van de vraag of Prokino in redelijkheid niet tot weigering van instemming met de schuldregeling heeft kunnen komen, in aanmerking genomen de onevenredigheid tussen het belang dat zij heeft bij uitoefening van de bevoegdheid tot weigering en de belangen van verzoekster of de overige schuldeisers die door de weigering worden geschaad. 
    
    
    
      De rechtbank beantwoordt deze vraag ontkennend en overweegt daartoe als volgt.
    
    
    
      De rechtbank stelt allereerst vast dat de vordering van Prokino een aandeel vormt in de totale schuldenlast van 7,8%. 
    
    
    
      De rechtbank is van oordeel dat onvoldoende aannemelijk is dat het voorstel het uiterste is waartoe verzoekster in staat moet worden geacht. Het aanbod is gebaseerd op ongewijzigde voorzetting van de huidige inkomsten van verzoekster, bestaande uit studiefinanciering en toeslagen. Uit het verzoekschrift en het verhandelde ter zitting is onvoldoende duidelijk geworden dat verzoekster niet in staat zou zijn om 36 uur per week te werken. Dat verzoekster een opleiding volgt is een goede ontwikkeling met het oog op de toekomst, maar dient naar het oordeel van de rechtbank geen nadelige gevolgen voor de schuldeisers te hebben. De rechtbank kan niet zonder meer vaststellen dat verzoekster zich maximaal inspant om het uiterste aan haar schuldeisers aan te bieden in het kader van een minnelijke regeling. 
    
    
    
      Als dit aanbod vergeleken wordt met de situatie dat verzoekster zou worden toegelaten tot de wettelijke schuldsaneringsregeling, dan geldt dat dit aanbod niet gunstiger is voor de schuldeisers, omdat dit een nulaanbod is. Zoals de rechtbank echter heden bij afzonderlijke uitspraak zal beslissen, voldoet verzoekster niet aan de vereisten voor toelating tot de wettelijke schuldsaneringsregeling. Hiervan uitgaande, dient het aanbod vergeleken te worden met de situatie dat geen sprake is van een toepassing van de wettelijke schuldsaneringsregeling. Die vergelijking leidt tot de vaststelling dat onvoldoende aannemelijk is dat het voorstel het uiterste is waartoe verzoekster in staat moeten worden geacht. Immers, verzoekster kan geacht worden in staat te zijn om ook na 18 maanden en na afronding van haar opleiding nog aflossingen te doen aan haar schuldeisers.
    
    
    
      Op grond van het voorgaande is de rechtbank van oordeel dat de belangen van Prokino als weigerende schuldeiser zwaarder wegen dan die van verzoekster of de overige schuldeisers. Het verzoek om Prokino te bevelen in te stemmen met de door verzoekster aangeboden schuldregeling wordt daarom afgewezen.
    
    
    
      De rechtbank zal bij afzonderlijke beslissing op het verzoek tot toepassing van de schuldsaneringsregeling beslissen.
    
    
  
  
    
      5De beslissing
    
    
      De rechtbank:
    
    
    
      - wijst af het verzoek om een gedwongen schuldregeling te bevelen.
    
    
    
    
      Dit vonnis is gewezen door mr. M.P. van Eeden-van Harskamp, rechter, en in aanwezigheid van S.R.L.T. Peek, griffier, in het openbaar uitgesproken op 20 februari 2025.
    
  
  
    
      Tegen deze uitspraak kan degene aan wie de Faillissementswet dat recht toekent, gedurende acht dagen na de dag van deze uitspraak, hoger beroep instellen. Het hoger beroep kan uitsluitend door een advocaat worden ingesteld bij een verzoekschrift, in te dienen ter griffie van het gerechtshof dat van deze zaak kennis moet nemen.