ECLI:NL:RBNHO:2024:12626, Rechtbank Noord-Holland, 27-11-2024, 10658067 \ CV EXPL  23-5366
Rechtbank Noord-Holland — Uitspraak 
Datum: 2024-11-27 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Civiel recht; Verbintenissenrecht

Samenvatting: Luchtvaart; de passagiers zijn op een vlucht verplaatst van premium economy naar economy. Daarom hebben zij van de vervoerder terugbetaling van 75% van de door hen betaalde ticketprijs gevorderd. De vervoerder heeft daar tegenin gebracht dat premium economy een optie is voor meer comfort binnen de economy-klasse en dat er dus geen sprake is van vervoer in een lagere klasse, zoals bedoeld in de Verordening. Het betoog van de vervoerder slaagt en de vordering van de passagiers wordt afgewezen.

RECHTBANK NOORD-HOLLAND
    Handel, Kanton en Insolventie
    locatie Haarlem
    
    
      Zaaknr./rolnr.: 10658067 \ CV EXPL  23-5366
      Uitspraakdatum: 27 november 2024
    
    
    
      
        Vonnis van de kantonrechter in de zaak van:
      
    
    
  
  
    
      1
      [eiser 1]
    
    
      
        2.   [eiser 2]
      
      beiden handelende pro se en in hoedanigheid van wettelijk vertegenwoordiger van hun minderjarige kinderen [minderjarige 1] en [minderjarige 2]allen wonende te [plaats]
      eisers
      hierna gezamenlijk te noemen: de passagiers
      gemachtigde: mr. O.W.J. van Oort (Tanger Advocaten)
    
    
    
      tegen
    
    
    
      de rechtspersoon naar vreemd recht
      
        Societe Air France
      
      gevestigd te Tremblay-en France, Frankrijk
      gedaagde
      hierna te noemen: de vervoerder
      gemachtigde: mr. M. Lustenhouwer (AKD N.V.)
    
    
    
    
      
        De zaak in het kort
      
      De passagiers zijn op een vlucht verplaatst van premium economy naar economy. Daarom hebben zij van de vervoerder terugbetaling van 75% van de door hen betaalde ticketprijs gevorderd. De vervoerder heeft daar tegenin gebracht dat premium economy een optie is voor meer comfort binnen de economy-klasse en dat er dus geen sprake is van vervoer in een lagere klasse, zoals bedoeld in de Verordening. Het betoog van de vervoerder slaagt en de vordering van de passagiers wordt afgewezen.
    
    
    
  
  
    
      1Het procesverloop
    
    
      1.1.
      Het verloop van de procedure blijkt uit:
      - de dagvaarding:
      - de conclusie van antwoord;
      - de conclusie van repliek;
      - de akte overlegging producties van de passagiers.
      - de conclusie van dupliek.
      
    
    
      1.2.
      Ten slotte is vonnis bepaald.
      
    
  
  
    
      2De feiten
    
    
      2.1.
      De passagiers hebben met de vervoerder een vervoersovereenkomst gesloten. Op grond daarvan moest de vervoerder hen op 22 april 2023 vervoeren van Amsterdam-Schiphol Airport, via Aéroport Charles de Gaulle, Parijs, Frankrijk, naar Princes Juliana Airport, Sint-Maarten, met de vluchtcombinatie AF8229 en AF560). 
    
    
      2.2.
      Op grond van de vervoersovereenkomst moest de vervoerder hen ook op 6 en 7 mei 2023 vervoeren van Princes Juliana Airport, Sint-Maarten, via Aéroport Charles de Gaulle, Parijs, Frankrijk, naar Amsterdam-Schiphol Airport, met de vluchtcombinatie AF561 en AF1140.
    
  
  
    
      3Het geschil
    
    
      3.1.
      De passagiers vorderen dat de vervoerder, bij uitvoerbaar bij voorraad te verklaren vonnis, veroordeeld zal worden tot betaling van:-	€ 1.580,25 dan wel € 1.457,07, vermeerderd met de wettelijke rente over dit bedrag vanaf 15 mei 2023 tot aan de dag van de gehele voldoening;-  € 237,04 dan wel € 218,56 aan buitengerechtelijke incassokosten, te vermeerderen met wettelijke rente;- de proceskosten en de nakosten, te vermeerderen met wettelijke rente. 
    
    
      3.2.
      Ook verzoeken de passagiers de kantonrechter om een bewijs van waarmerking af te geven als bedoeld in de EET-Verordening nr. 805/2004 dan wel om een certificaat zoals bedoeld in artikel 53 herziene EEX-Verordening 1215/2012 (Brussel I bis-Verordening). 
    
    
      3.3.
      De passagiers baseren hun vordering op de Verordening (EG) nr. 261/2004 (hierna: de Verordening) en de rechtspraak van het Hof van Justitie van de Europese Unie (hierna: het Hof). De passagiers stellen dat zij op vlucht AF561 van Sint-Maarten naar Parijs (hierna: de vlucht) door de vervoerder in een lagere klasse zijn vervoerd. Zij stellen dat de vervoerder hen daarom 75% van de door hen betaalde ticketprijs moet terugbetalen (artikel 10 lid 2, onder c van de Verordening).
      
    
    
      3.4.
      De vervoerder betwist dit. Op zijn betoog wordt – voor zover relevant – ingegaan bij de beoordeling.
    
  
  
    
      4De beoordeling
    
    
      4.1.
      De kantonrechter stelt ambtshalve vast dat hij bevoegd is om van de vordering kennis te nemen.
    
    
      4.2.
      De vervoerder stelt dat de passagiers niet-ontvankelijk verklaard moeten worden, voor zover zij handelen in hoedanigheid van wettelijk vertegenwoordigers van hun minderjarige kinderen [minderjarige 1] en [minderjarige 2]. Hij stelt dat zij geen daartoe strekkende machtiging hebben overgelegd.
    
    
      4.3.
      Bij akte van 24 januari 2024 hebben de passagiers echter een document overgelegd waaruit blijkt dat zij door de kantonrechter van de rechtbank Amsterdam gemachtigd zijn om deze procedure te voeren namens hun minderjarige kinderen. Daarom zal de kantonrechter aan dit verweer van de vervoerder voorbijgaan.
    
    
      4.4.
      De passagiers stellen dat zij voor de vlucht stoelen hadden geboekt in de ‘premium economy’-klasse. Na het inchecken bleek echter dat zij waren overgeplaatst naar een lagere klasse. Voor alle vluchten hebben zij een totaalbedrag van € 6.999,88 betaald. Het gedeelte dat op de vlucht in kwestie zag was € 2.607,00. Van dit bedrag vorderen ze 75% retour. De vervoerder heeft al € 375,00 aan de passagiers voldaan. Daarom vorderen ze een bedrag€ 1.580,25.
    
    
      4.5.
      De vervoerder betwist dat de passagiers zijn overgeplaatst naar een lagere klasse. Volgens hem hebben de passagiers stoelen geboekt in de economy-klasse en zijn zij ook in de economy-klasse vervoerd. De passagiers brengen daar tegenin dat de premium economy een andere klasse is dan de economy-klasse. Volgens hen brengt de vervoerder daar zelf in het boekingsproces ook onderscheid in aan. Bij premium economy hebben de passagiers met name meer ruimte, aldus de passagiers.
    
    
      4.6.
      De vervoerder heeft hier tegenin gebracht dat premium economy een optie is om meer comfort te krijgen binnen de economy-klasse. Het doel van artikel 10 van de Verordening was om bij een ‘downgrade’ het prijsverschil tussen verschillende klassen terug te krijgen. Om het proces te vereenvoudigen is daarbij gekozen om gebruik te maken van een vast percentage. Bij het vaststellen van dit percentage is uitgegaan van de prijsverschillen tussen de business-klasse en de economy-klasse. Deze prijsverschillen zijn significant; business-klasse tickets zijn doorgaans meer dan twee keer zo duur als die in de economy-klasse. Daarom valt de optie van premium economy binnen de economy-klasse, aldus de vervoerder.
    
    
      4.7.
      Het betoog van de vervoerder slaagt. Weliswaar hebben de passagiers voldoende onderbouwd dat ze zijn overgeplaatst van premium economy naar de economy-klasse, maar de vervoerder heeft daartegenover uitgebreid onderbouwd dat premium economy een optie is voor extra comfort binnen de economy-klasse en geen aparte klasse op zichzelf. Daarnaast heeft hij voldoende toegelicht dat de wetgever niet heeft beoogd om deze situatie te laten vallen binnen de reikwijdte van artikel 10 van de Verordening. Daarom kan niet worden geoordeeld dat de passagiers in dit geval in een lagere klasse zijn geplaatst, zoals bedoeld in dat artikel. Hoewel de situatie ongetwijfeld enig ongemak voor de passagiers heeft veroorzaakt, hebben zij daar ook al een tegemoetkoming van de vervoerder voor ontvangen. Daarom zal de vordering van de passagiers worden afgewezen.
    
    
      4.8.
      De passagiers zullen in het ongelijk worden gesteld. Daarom zullen zij worden veroordeeld in de kosten van de procedure. Ook de nakosten worden toegewezen, voor zover deze kosten daadwerkelijk door de vervoerder worden gemaakt, te vermeerderen, indien betekening plaatsvindt, met de kosten van betekening van deze beschikking.
    
  
  
    
      5De beslissing	
    
    
      De kantonrechter:
    
    
    
      5.1.
      wijst de vordering af;
    
    
      5.2.
      veroordeelt de passagiers tot betaling van de proceskosten, die tot en met vandaag voor de vervoerder worden vastgesteld op een bedrag van € 408,00 aan salaris van de gemachtigde van de vervoerder en veroordeelt de passagiers tot betaling van € 102,00 aan nakosten voor zover deze kosten daadwerkelijk door de vervoerder worden gemaakt, te vermeerderen, indien betekening plaatsvindt, met de kosten van betekening van dit vonnis;
    
    
      5.3.
      
        verklaart dit vonnis – voor wat de proceskostenveroordeling betreft – uitvoerbaar bij voorraad.
        Dit vonnis is gewezen door mr. S.N. Schipper, kantonrechter, en is uitgesproken op de openbare terechtzitting van bovengenoemde datum in aanwezigheid van de griffier. 
      
      
      
        De griffier		De kantonrechter