ECLI:NL:RBDHA:2025:2800, Rechtbank Den Haag, 24-02-2025, C/09/679236/KG RK 25-106
Rechtbank Den Haag — Uitspraak 
Datum: 2025-02-24 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Bestuursrecht

Samenvatting: Het wrakingsverzoek ziet er op dat er niet voldoende hoor en wederhoor heeft plaatsgevonden, dat de rechter verzoeker op een andere manier heeft bejegend dan de wederpartij en dat de rechter verzoeker vragen heeft gesteld die als discriminerend en partijdig zijn ervaren. 
        De wrakingskamer is van oordeel dat geen sprake is van schending van het beginsel van hoor en wederhoor, verzoeker is voldoende gelegenheid gegeven om zijn standpunt naar voren te (laten) brengen. Dat (de zoon van) verzoeker zich hierbij niet gehoord heeft gevoeld, maakt niet dat sprake is van vooringenomenheid of partijdigheid van de rechter. 
        De vraag die de rechter heeft gesteld over welke kosten verzoeker precies heeft, is naar het oordeel van de wrakingskamer evenmin als vooringenomen of partijdig aan te merken. De rechter heeft deze vraag gesteld naar aanleiding van een argument dat voor het eerst op de zitting aan de orde is geweest. De rechter heeft verweerder vervolgens de gelegenheid geboden daarop te reageren. Zoals uit het proces-verbaal volgt is deze vraag heel feitelijk en neutraal gesteld. Ook voor zover de klachten van verzoeker betrekking hebben op de manier waarop hij door de rechter is bejegend, in die zin dat de rechter minder kritisch is geweest naar verweerder dan naar verzoeker, leidt dit niet tot een gegrond wrakingsverzoek. Concrete feiten en omstandigheden waaruit volgt dat hieruit (de schijn van) partijdigheid van de rechter volgt, zijn niet gebleken.

Rechtbank den haag
    
    
      Wrakingskamer
    
    
    
      wrakingnummer 2025/6
      zaak- /rekestnummer: C/09/679236 / KG RK 25-106
    
    
    
      
        Beslissing van 24 februari 2025
      
    
    
    
      van de meervoudige wrakingskamer van de rechtbank op het verzoek van 
    
    
    
      
        
          [verzoeker] ,
      
      wonende te [woonplaats] ,
      hierna te noemen: verzoeker,
    
    
    
      strekkende tot de wraking van
    
    
    
      mr. L.C. Bannink, 
      rechter in deze rechtbank,
      hierna te noemen: de rechter. 
    
    
  
  
    
      1De procedure
    
    
      1.1.
      
        Het verloop van de procedure blijkt uit:
        - 	het proces-verbaal van de zitting van 24 januari 2025 waarin het mondelinge wrakingsverzoek en de gronden daarvoor zijn vermeld;
        -	het schriftelijke wrakingsverzoek van 27 januari 2025;
        -	de schriftelijke reactie van de rechter van 3 februari 2025.
      
      
    
    
      1.2.
      
        Op 10 februari 2025 is het verzoek tot wraking ter zitting behandeld. Hierbij zijn verschenen:
        -	verzoeker, bijgestaan door zijn zoon [naam] ; 
        -	de rechter. 
      
      
    
  
  
    
      2Het wrakingsverzoek
    
    
      2.1.
      Het verzoek strekt tot wraking van de rechter in de zaak met nummer SGR 24/3372 PW tussen verzoeker en het college van burgemeester en wethouders van Den Haag. 
      
    
    
      2.2.
      Verzoeker heeft blijkens het schriftelijke verzoek, zoals toegelicht bij de mondelinge behandeling, het volgende aan zijn verzoek ten grondslag gelegd. De rechter heeft op zitting een vraag gesteld over de kosten/vaste lasten van verzoeker. Hierin is een schijn van vooringenomenheid gelegen omdat de vaste lasten die verzoeker als bijstandsgerechtigde zou hebben in twijfel worden getrokken. Verder was de rechter niet grondig en heeft zij geen gelegenheid gegeven tot het reageren op hetgeen door de gemeente is gesteld. De zoon van verzoeker heeft geen kans gekregen om naar voren te brengen waar het in deze zaak werkelijk om gaat. Er is geen kans gegeven voor adequate hoor en wederhoor. Verzoeker vond de rechter niet deskundig, omdat zij niet veel afweet van het beleid van de gemeente Den Haag ten aanzien van bijstandsgerechtigden, zij niet maatschappelijk betrokken is en zij de dossierstukken niet heeft gelezen. Verder was er volgens verzoeker geen sprake van een eerlijk proces, omdat er bij de rechter geen enkele twijfel was over hetgeen de gemeente Den Haag op zitting aangaf. Er is geen ruimte gegeven om te spreken en de rechter was enkel kritisch naar verzoeker toe met vragen terwijl de rechter ten opzichte van de gemeente een veel soepelere houding heeft aangenomen. Er is sprake van een schijn van partijdigheid omdat de rechter tijdens het gehele proces de claims van de gemeente als waarheid heeft aangenomen en de claims van verzoeker betwijfelde en verzoeker om bewijs heeft gevraagd. 
      
    
    
      2.3.
      De rechter heeft laten weten niet in de wraking te berusten en heeft op het verzoek gereageerd. Die reactie wordt hierna voor zover nodig besproken. 
      
    
  
  
    
      3De beoordeling
    
    
      3.1.
      Een rechter kan alleen gewraakt worden als zich omstandigheden voordoen waardoor de rechterlijke onpartijdigheid schade zou kunnen lijden. Daarvan is sprake als de rechter jegens een procesdeelnemer vooringenomen is of als de vrees daarvoor objectief gerechtvaardigd is. Daarbij is het uitgangspunt dat een rechter wordt vermoed onpartijdig te zijn omdat hij of zij als rechter is aangesteld. Voor het oordeel dat de rechterlijke onpartijdigheid toch schade lijdt, bestaat alleen grond in geval van bijzondere omstandigheden die een zwaarwegende aanwijzing opleveren voor het aannemen van (de objectief gerechtvaardigde schijn van) partijdigheid. 
      
    
    
      3.2.
      Het wrakingsverzoek ziet er - kort gezegd - op dat er niet voldoende hoor en wederhoor heeft plaatsgevonden, dat de rechter verzoeker op een andere manier heeft bejegend dan de wederpartij en dat de rechter verzoeker vragen heeft gesteld die als discriminerend en partijdig zijn ervaren. 
      
    
    
      3.3.
      De wrakingskamer is van oordeel dat geen sprake is van schending van het beginsel van hoor en wederhoor. Blijkens het proces-verbaal van de zitting is de zoon van verzoeker pas enige tijd na aanvang van de zitting binnengekomen. De zoon van verzoeker heeft niettemin alsnog de kans gekregen om het woord te voeren. Daar komt bij dat verzoeker werd vertegenwoordigd door een advocaat die blijkens het proces-verbaal (ook) uitgebreid aan het woord is geweest. Aan het einde van de zitting heeft de rechter gevraagd of er nog punten zijn die partijen naar voren gebracht willen hebben. De advocaat van verzoeker had geen opmerkingen meer. Hierna is de zoon van eiser nog aan het woord geweest, waarna de rechter de gemachtigde van verweerder de gelegenheid heeft gegeven hierop te reageren. Nadat de zoon aangaf hierop nog iets te willen toevoegen, heeft de rechtbank aangegeven dat de standpunten helder zijn en dat de behandeling wordt gesloten. De wrakingskamer is van oordeel dat verzoeker daarmee voldoende gelegenheid is gegeven om zijn standpunt naar voren te (laten) brengen. Dat (de zoon van) verzoeker zich hierbij niet gehoord heeft gevoeld, maakt niet dat sprake is van vooringenomenheid of partijdigheid van de rechter. De rechtbank heeft immers de regie op de zitting. Hierbij is naar het oordeel van de wrakingskamer geen sprake van (een schijn van) vooringenomenheid of partijdigheid van de rechter. 
      
    
    
      3.4.
      De vraag die de rechter heeft gesteld over welke kosten verzoeker precies heeft, is naar het oordeel van de wrakingskamer evenmin als vooringenomen of partijdig aan te merken. De rechter heeft deze vraag gesteld naar aanleiding van een argument dat voor het eerst op de zitting aan de orde is geweest. De rechter heeft verweerder vervolgens de gelegenheid geboden daarop te reageren. Zoals uit het proces-verbaal volgt is deze vraag heel feitelijk en neutraal gesteld.
      
    
    
      3.5.
      Ook voor zover de klachten van verzoeker betrekking hebben op de manier waarop hij door de rechter is bejegend, in die zin dat de rechter minder kritisch is geweest naar verweerder dan naar verzoeker, leidt dit niet tot een gegrond wrakingsverzoek. Concrete feiten en omstandigheden waaruit volgt dat hieruit (de schijn van) partijdigheid van de rechter volgt, zijn niet gebleken.
      
    
    
      3.6.
      Uit het voorgaande volgt dat het wrakingsverzoek moet worden afgewezen.
      
      
    
  
  
    
      4De beslissing
    
    
      De wrakingskamer
    
    
    
      4.1.
      wijst het verzoek tot wraking af;  
      
    
    
      4.2.
      bepaalt dat het proces in de hoofdzaak wordt voortgezet in de stand waarin het zich bevond ten tijde van het indienen van het wrakingsverzoek;
      
    
    
      4.3.
      
        beveelt dat (een afschrift van) deze beslissing met inachtneming van het bepaalde bij artikel 39, derde lid, van het Wetboek van Burgerlijke Rechtsvordering/artikel 8:18, derde lid, van de Algemene wet bestuursrecht/artikel 515, derde lid, van het Wetboek van Strafvordering wordt toegezonden aan: 
        		•	de verzoeker;
        •		de wederpartij in de hoofdzaak;
        •	de rechter.
      
      
      
        Deze beslissing is gegeven door mrs. G.P. Kleijn, E.E. Schotte en D.M. Drok, in tegenwoordigheid van de griffier D. van den Born en in het openbaar uitgesproken op 
        24 februari 2025. 
      
      
      
      
      
      
      
      
      
        de griffier 							de voorzitter 
      
      
      
      
      
      
      
      
      
        Tegen deze beslissing staat geen rechtsmiddel open.