ECLI:NL:RBZWB:2024:9553, Rechtbank Zeeland-West-Brabant, 13-12-2024, 10917555 MB VERZ 24-81
Rechtbank Zeeland-West-Brabant — Uitspraak 
Datum: 2024-12-13 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Strafrecht

Samenvatting: Gedeeltelijk gegrond: beroep tegen verkeersboete, gedraging staat vast, reden om boete te matigen, gedeeltelijk gegrond, proceskostenvergoeding.

RECHTBANK ZEELAND-WEST-BRABANT
    Team strafrecht
    
    
      Zittingsplaats Middelburg
    
    
    
      zaaknummer	: 10917555 \ MB VERZ  24-81
      CJIB-nummer	: 3062 5422 5275 7797
      uitspraakdatum	: 13 december 2024
    
    
    
      
        proces-verbaal van de zitting en uitspraak op een beroep op grond van de Wet administratiefrechtelijke handhaving verkeersvoorschriften (Wahv)
      
    
    
    
      in de zaak van
      naam		: [betrokkene] B.V.
      adres		: [adres]
      woonplaats	: [woonplaats] 
      hierna: betrokkene
    
    
    
      gemachtigde	: mr. M. Lagas (Appjection B.V.)
    
    
  
  
    Verloop van de procedure
    Aan betrokkene is een administratieve sanctie (hierna: boete) opgelegd. Gemachtigde heeft daartegen beroep ingesteld bij de officier van justitie. De officier van justitie heeft het beroep ongegrond verklaard. Tegen die beslissing is door gemachtigde beroep ingesteld bij de kantonrechter.
    
    
      De zaak is behandeld op de zitting van 13 december 2024. Namens de officier van justitie is verschenen mr. A. de Vreeze (hierna: zittingsvertegenwoordiger). Betrokkene en gemachtigde zijn niet verschenen. De kantonrechter heeft op de zitting uitspraak gedaan.
    
    
  
  
    Standpunten
    De gedraging waarvoor de boete is opgelegd luidt, kort omschreven: voertuig parkeren op parkeerplaats voor vergunninghouders in strijd met de aan de vergunning verbonden voorwaarden in ’s Heer Lauwendorp te Zierikzee (gemeente Schouwen-Duiveland) op 24 september 2022 om 11:27 uur.
    
    
      Betrokkene stelt een vergunning te hebben, maar de vergunning lag ten tijde van de gedraging niet zichtbaar achter de voorruit. Hij heeft de vergunning niet aan de voorruit vastgeplakt aangezien het een leaseauto betreft. De vergunning is waarschijnlijk weggeschoven tijdens het parkeren of het van het dashboard afgewaaid tijdens het uitstappen. De gemeente heeft aan betrokkene, en aan andere buurtbewoners, een uitrijpas verstrekt. Na de aankondiging van beschikking heeft betrokkene contact opgenomen met de gemeente, maar de gemeente gaf aan dat betrokkene de officiële bekeuring moest afwachten om verdere stappen te ondernemen. Gemachtigde voert aan dat betrokkene in bezit is van een geldige bewonersvergunning, maar dat de vergunning enkel niet zichtbaar was. Voorts verzoekt gemachtigde om de sanctie te matigen en een proceskostenvergoeding, op eigen rekening, toe te wijzen. 
    
    
    
      De zittingsvertegenwoordiger heeft verzocht het beroep inhoudelijk ongegrond te verklaren en heeft daartoe het volgende aangevoerd. Op het moment dat betrokkene geen vergunning zou hebben gehad, dan was er een ander soort boete opgelegd. Betrokkene had ten tijde van de constatering wel een vergunning en de zittingsvertegenwoordiger ziet geen reden om, gelet op de beroepsgronden, een matiging toe te passen. De boete is namelijk opgelegd omdat betrokkene in strijd met de aan de vergunning verbonden voorwaarden had geparkeerd. Wel stelt de zittingsvertegenwoordiger dat er sprake is van overschrijding van de redelijke termijn en verzoekt hierom een matiging van 25% toe te passen.
    
    
  
  
    Overwegingen
    
      
        Inhoudelijk
      
      De kantonrechter is van oordeel dat uit de stukken in het dossier - met name uit de verklaring van de verbalisant - voldoende blijkt dat de gedraging waarvoor de boete is opgelegd, is verricht. De kantonrechter ziet in wat betrokkene heeft aangevoerd geen aanleiding om te twijfelen aan de verklaring van de verbalisant. De boete is dus terecht opgelegd.
    
    
    
      
        Overschrijding redelijke termijn 
      
      Een ieder heeft recht op behandeling van zijn rechtszaak binnen een redelijke termijn (artikel 6, lid 1 van het EVRM). Volgens vaste rechtspraak van het gerechtshof Arnhem-Leeuwarden (ECLI:GHARL:2017:1777) is sprake van schending van die redelijke termijn van berechting wanneer de procedure bij de officier van justitie en de kantonrechter tezamen langer dan twee jaar heeft geduurd. Deze termijn vangt aan bij het opleggen van de boete.
      In dit geval is de boete opgelegd op 11 oktober 2022 en is de redelijke termijn dus met meer dan twee maanden overschreden.
    
    
    
      Omdat sprake is van een overschrijding zal de kantonrechter de boete matigen met 25% (zie ECLI:NL:GHARL:2023:6369). Het beroep is dus gedeeltelijk gegrond. De beslissing van de officier van justitie zal worden gewijzigd. Het bedrag dat betrokkene te veel aan zekerheid heeft betaald moet door de officier van justitie worden terugbetaald.
    
    
    
      
        Proceskostenvergoeding
      
      Nu de boete wordt gematigd is er aanleiding voor een proceskostenvergoeding. Daarbij gaat het alleen om de kosten in de fase waarin de redelijke termijn is overschreden, dus de kosten van het beroep bij de kantonrechter. 
    
    
    
      Ook zal de kantonrechter een proceskostenvergoeding toekennen voor het indienen van het beroepschrift, te weten 1 punt x gewicht 0,5 x € 875,- = 	€ 437,50.
    
    
    
      De gemachtigde heeft verzocht te bepalen dat een proceskostenvergoeding, in afwijking van de Wahv, aan de gemachtigde moet worden overgemaakt.
      De kantonrechter overweegt dat sinds 1 januari 2024 in artikel 13a, lid 3 en 4, van de Wahv is bepaald dat de proceskostenvergoeding uitsluitend wordt uitbetaald op de rekening van de betrokkene en dat vorderingen tot deze uitbetaling niet vatbaar zijn voor vervreemding of verpanding. Dit betreft een rechtstreeks uit de wet voortvloeiende wijze van uitvoering van beslissingen in Wahv-zaken. De kantonrechter is niet bevoegd om over deze feitelijke uitvoering een oordeel te geven (zie ECLI:NL:GHARL:2024:4051). De kantonrechter is dan ook onbevoegd om kennis te nemen van de bezwaren tegen de wijze van uitbetaling van de proceskostenvergoeding.
    
    
    
  
  
    Beslissing
    De kantonrechter:
    
    
      ‒ verklaart het beroep gedeeltelijk gegrond;
      ‒ wijzigt de beslissing van de officier van justitie in die zin dat de boete wordt gematigd tot € 75,- plus € 9,- administratiekosten;
      ‒ draagt de officier van justitie op het bedrag van € 25,- dat betrokkene te veel als zekerheidstelling heeft betaald, aan betrokkene terug te betalen;
      ‒  veroordeelt de officier van justitie tot het vergoeden van de proceskosten van betrokkene van € 437,50;
      ‒ verklaart zich onbevoegd om kennis te nemen van de bezwaren tegen de uitbetaling van de proceskostenvergoeding.
    
    
    
    
    
      Deze uitspraak is gedaan door mr. W.H.C. van Eck, kantonrechter, bijgestaan door de griffier X.L.C.M. van Sprundel, en in het openbaar uitgesproken op 13 december 2024. 
    
    
    
    
    
    
    
    
    
      Tegen deze uitspraak is geen hoger beroep mogelijk.
    
    
    
      Datum verzending: