ECLI:NL:RBNNE:2025:93, Rechtbank Noord-Nederland, 09-01-2025, 18-221040-22
Rechtbank Noord-Nederland — Uitspraak 
Datum: 2025-01-09 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Strafrecht

Samenvatting: Veroordeling voor (medeplichtigheid aan) mensenhandel.
        Verdachte heeft zich eenmaal als pleger en tweemaal als medeplichtige schuldig gemaakt aan de seksuele uitbuiting van drie vrouwen. Om deze uitbuiting mogelijk te maken heeft hij samen met zijn halfbroer, één van de medeverdachten, gezorgd voor woonruimte in Hoogezand waar de toekomstige slachtoffers ondergebracht konden worden.
        In de rol van pleger heeft hij het slachtoffer doen geloven dat zij een liefdesrelatie en een toekomst met elkaar hadden en haar overgehaald om vanuit Roemenië met hem mee te naar Nederland te gaan om hier in de prostitutie te gaan werken. In de rol van medeplichtige heeft verdachte, wetende dat de twee slachtoffers seksueel werden uitgebuit, deze uitbuiting gefaciliteerd door hen in bedoelde woning onderdak te verlenen.

Uitspraak
  
  
    RECHTBANK NOORD-NEDERLAND
    Afdeling strafrecht
    
    
    
      Locatie Groningen
    
    
    
    
    
      parketnummer 18.221040.22
    
    
    
    
    
      
        Vonnis van de meervoudige kamer voor de behandeling van strafzaken d.d. 9 januari 2025 in de zaak van het openbaar ministerie tegen de verdachte
      
    
    
    
    
    
  
  
    [verdachte] ,
    
    
      geboren op [geboortedatum] 1990 te [geboorteplaats] , wonende te [adres] .
    
    
    
    
      Dit vonnis is gewezen naar aanleiding van het onderzoek ter terechtzittingen van 21 en 23 oktober 2024. Het onderzoek is gesloten ter terechtzitting van 9 januari 2025.
    
    
    
      Verdachte is op 21 en 23 oktober 2024 verschenen, bijgestaan door mr. A. Petrescu, advocaat te Amsterdam. Het openbaar ministerie is ter terechtzitting op 21 en 23 oktober 2024 vertegenwoordigd door mr. T.H. Pitstra.
    
    
    
    
    
  
  
    Tenlastelegging
    Aan verdachte is, kort gezegd, na nadere omschrijving van de tenlastelegging, ten laste gelegd dat:
    
    1. primair: mensenhandel in vereniging (seksuele uitbuiting sub 1,3,4,6,9) ten aanzien van [slachtoffer 1] , in of omstreeks de periode van 1 augustus 2022 tot en met 30
    augustus 2022 in Italië en/of in [plaats] en/of in [plaats] en/of op een of meerdere locaties in (Noord-)Nederland;
    
    
      subsidiair: medeplichtigheid aan dit feit, in of omstreeks periode van 15 augustus 2022 tot en met 30 augustus 2022 in [plaats] en/of in [plaats] en/of (elders) in (Noord-)Nederland;
    
    
    
    2. mensenhandel in vereniging (seksuele uitbuiting sub 1,3,4,6,9) ten aanzien van [slachtoffer 2] , in of omstreeks de periode van 1 april 2022 tot en met 30 augustus 2022 in Roemenië en/of in [plaats] en/of op een of meerdere locaties in (Noord-)Nederland;
    
    3. primair: mensenhandel in vereniging (seksuele uitbuiting sub 1,3,4,6,9) ten aanzien van [slachtoffer 3] , in of omstreeks de periode van 1 augustus 2022 tot en met 30 augustus 2022 in Madrid, in elk geval in Spanje, en in [plaats] en/of op een of meerdere locaties in (Noord-)Nederland;
    
    
      subsidiair: medeplichtigheid aan dit feit, in of omstreeks periode van 15 augustus 2022 tot en met 30 augustus 2022 in [plaats] en/of op een of meerdere locaties in (Noord-)Nederland.
    
    
    
    
      De volledige tekst van de tenlastelegging is opgenomen in de bijlage bij dit vonnis en maakt daar deel vanuit.
    
    
    
    
    
  
  
    Korte inleiding
    
      De zaak van verdachte maakt deel uit van het politieonderzoek Voring. Dit onderzoek heeft geresulteerd in de vervolging van vier Roemeense verdachten, te weten, verdachte, [medeverdachte 1] , [medeverdachte 2] en [medeverdachte 3] (hierna respectievelijk ook: [medeverdachte 1] , [medeverdachte 2] en [medeverdachte 3] ). Deze verdachten worden - in wisselende samenstelling - (primair) verdacht van de seksuele uitbuiting in vereniging van drie Roemeense dames, te weten aangeefsters [slachtoffer 1] , [slachtoffer 3] en [slachtoffer 2] (hierna respectievelijk: [slachtoffer 1] , [slachtoffer 3] en [slachtoffer
      2] ).
    
    
    
    
      Het onderzoek is gestart nadat [slachtoffer 1] op 30 augustus 2022 omstreeks 00.20 uur, samen met [medeverdachte 3] is aangetroffen in een geparkeerde auto aan de [adres] te [plaats]. In een klein rugzakje dat zij bij zich droeg zaten glijmiddel, condooms, mondwater en overige verzorgingsproducten. In het gesprek dat met [slachtoffer 1] volgde vertelde zij geëmotioneerd dat zij sinds enkele dagen werd vastgehouden in een woning aan [adres] in [plaats] en dat zij werd gedwongen om seks te hebben met mannen. In bedoelde woning zouden volgens [slachtoffer 1] ook drie mannen wonen, onder wie
    
    
    
      [medeverdachte 1] (de rechtbank begrijpt: [medeverdachte 1] ) en [verdachte] (de rechtbank begrijpt: verdachte).1 [slachtoffer 1] is daarop als mogelijk slachtoffer van mensenhandel meegenomen naar het bureau.
      In genoemde woning werden die nacht de dames [slachtoffer 3] en [slachtoffer 2] aangetroffen die beiden verklaarden vrijwillig als prostituee te werken.2 [slachtoffer 3] en [slachtoffer 2] zijn aanvankelijk aangemerkt als verdachten in de zaak omdat zij betrokken leken te zijn bij de seksuele uitbuiting van [slachtoffer 1] . In de loop van het onderzoek verklaarden zij ook zelf slachtoffer van seksuele uitbuiting te zijn, begaan door hun respectieve pooiers, [medeverdachte 1] en verdachte.
    
    
    
    
      De raadslieden in de zaken van [medeverdachte 1] en verdachte hebben in een gezamenlijke pleitnota verweer gevoerd. Hun verweer strekt primair tot de niet-ontvankelijkheid van het openbaar ministerie en subsidiair tot de integrale vrijspraak van beide verdachten.
    
    
    
    
    
  
  
    Ontvankelijkheid van het openbaar ministerie
    De verdediging is primair van mening dat het openbaar ministerie niet-ontvankelijk moet worden verklaard in de vervolging op basis van artikel 359a van het Wetboek van Strafvordering (verder: Sv). Volgens de verdediging hebben zich vormverzuimen voorgedaan tijdens de verhoren van aangeefsters. Met deze vormverzuimen is door de politie een ernstige inbreuk gemaakt op de beginselen van een behoorlijke procesorde waardoor doelbewust of met grove veronachtzaming de belangen van verdachte zijn geschaad, te weten het recht op een eerlijk proces.
    
    
      De verdediging heeft gewezen op (samengevat) het gebruik van geïnstitutionaliseerde stereotypen tijdens de verhoren, waardoor bevooroordeling bij verbalisanten de waarheidsvinding heeft geschaad, de schending van het pressieverbod in de verhoren van [slachtoffer 3] en [slachtoffer 2] en de schending van de verbaliseringsplicht ex artikel 152 Sv.
    
    
    
    
      Volgens de verdediging is de waarheidsvinding daardoor onmogelijk gemaakt voor de rechtbank en/of is er een onherstelbare inbreuk op het recht op een eerlijk proces gemaakt die niet kan worden gecompenseerd (vergelijk HR 1 december 2020, ECLI:NL:HR:2020:1889 en HR 8 september 1998, ECLI:NL:HR:1998:ZD1329).
    
    
    
    
      Dit dient te leiden tot niet-ontvankelijkheid van het openbaar ministerie dan wel tot bewijsuitsluiting van de betreffende verklaringen.
    
    
    
    
      
        Standpunt van de officier van justitie
      
      De officier van justitie heeft zich op het standpunt gesteld dat het verweer moet worden verworpen en heeft daartoe het volgende aangevoerd.
    
    
    
    
      Verbalisanten zijn onderzoek gaan verrichten nadat zij [slachtoffer 1] midden in de nacht, samen met [medeverdachte 3] , aantroffen in een geparkeerde auto, met in een rugzakje glijmiddel en condooms, waarbij [slachtoffer 1] geëmotioneerd vertelde dat zij tegen haar wil seks met mannen moest hebben. De politie is die situatie terecht nader gaan onderzoeken en er is geen enkele reden om aan te nemen dat zij daarbij bevooroordeeld hebben gehandeld en valse aangiftes zijn gaan opnemen.
    
    
    
      Van ongeoorloofde druk op aangeefsters is niet gebleken. Voor zover er al sprake zou zijn geweest van schending van het pressieverbod geldt de Schutznorm. Het zijn dan immers niet de belangen van verdachte die daardoor zijn geschonden.
    
    
    
    
      Met betrekking tot de verbaliseringsplicht geldt dat deze plicht niet inhoudt dat er letterlijk moet worden mee getypt. Voor zover er al sprake is geweest van een onjuiste weergave van verklaringen is het verzuim hersteld met het uitluisteren van de opnamen van de gewraakte verhoren en het relateren van de bevindingen in nadere processen-verbaal.
    
    
    
    
      
        Oordeel van de rechtbank
      
      Volgens vaste rechtspraak van de Hoge Raad vindt niet-ontvankelijkverklaring van het openbaar ministerie in de vervolging slechts plaats in het geval dat een zodanig ernstige inbreuk op het recht van de verdachte op een eerlijke behandeling van zijn zaak is gemaakt dat geen sprake meer kan zijn van een eerlijk proces in de zin van artikel 6 EVRM. Het moet dan gaan om een onherstelbare inbreuk op het recht op een eerlijk proces die niet op een aan de eisen van een behoorlijke en effectieve verdediging beantwoordende wijze is of kan worden gecompenseerd. Daarbij moet die inbreuk het verstrekkende oordeel kunnen dragen dat in de bewoordingen van het Europees Hof voor de Rechten van de Mens “the proceedings as a whole were not fair". Aanleiding voor niet-ontvankelijkverklaring op deze grond kan bijvoorbeeld bestaan in het geval waarin gedragingen van politie en justitie ertoe hebben geleid dat de waarheidsvinding door de rechter onmogelijk is gemaakt.
    
    
    
    
      De rechtbank is van oordeel dat niet blijkt dat hier sprake van is geweest. Het opsporingsonderzoek is opgestart naar aanleiding van de concrete situatie waarin de politie aangeefster [slachtoffer 1] s nachts op straat had aangetroffen, waarbij zij huilend aan de politie vertelde dat zij werd gedwongen seks te hebben met mannen. Van de politie mag in zon situatie worden verwacht dat zij optreden zoals zij hebben gedaan. Er was immers sprake van de verdenking van een ernstig misdrijf, waarbij nieuwe delicten moesten worden voorkomen en slachtoffers beschermd. Stereotypering, zoals omschreven door de verdediging, heeft in deze concrete situatie geen rol gespeeld.
    
    
    
    
      Vervolgens is niet gebleken dat de politie in het vervolg van het onderzoek ongeoorloofde druk op aangeefsters heeft uitgeoefend of heeft gehandeld vanuit vooroordelen of een tunnelvisie. [slachtoffer 1] en [slachtoffer 3] hebben tot en met hun verhoor door de rechter-commissaris volgehouden dat zij in hun aangiften de waarheid hebben gesproken. Op de betrouwbaarheid van hun verklaringen zal de rechtbank hieronder nader ingaan.
      Van schending van de verbaliseringsplicht is ten slotte evenmin sprake. De rechtbank overweegt allereerst dat het bij de uitwerking van verhoren niet is vereist dat daarvan een letterlijke uitwerking wordt gegeven. Een zakelijke weergave daarvan is toegestaan, indien de inhoud en strekking ervan bij de uitwerkingen door de verbalisanten geen geweld wordt aangedaan.
    
    
    
    
      De verdediging is in de gelegenheid gesteld de auditieve opnames van de verhoren van aangeefsters te beluisteren en te vergelijken met de schriftelijke weergave daarvan door verbalisanten. Tevens zijn op verzoek van de verdediging de verhoren van aangeefsters opnieuw beluisterd door twee beëdigde tolken die daar een vertaling van hebben gemaakt. De bevindingen van de verdediging zijn door verbalisanten in aanvullende processen-verbaal opgenomen. De rechtbank heeft kennis genomen van die aanvullende processen-verbaal.
    
    
    
      De rechtbank constateert dat de in het dossier opgenomen uitwerkingen van de verhoren van aangeefsters niet steeds letterlijk overeenkomen met de door de verdediging opgetekende bevindingen. De rechtbank is echter van oordeel dat met de uitwerking door verbalisanten de inhoud en strekking van de verklaringen, geen geweld is aangedaan. Van schending van de verbaliseringsplicht is dan ook geen sprake.
    
    
    
    
      De rechtbank verwerpt aldus het verweer, strekkende tot niet-ontvankelijk verklaring van het openbaar ministerie in de vervolging.
    
    
    
      
        Beoordeling van het bewijs
      
    
    
    
      
        Standpunt van de officier van justitie
      
      De officier van justitie heeft veroordeling gevorderd voor de onder 1 subsidiair, 2 en 3 subsidiair ten laste gelegde feiten. Zij acht de feiten te bewijzen op grond van de door haar genoemde bewijsmiddelen en heeft daartoe samengevat het volgende aangevoerd.
    
    
    
    
      
        Feit 1, subsidiair
      
      Wettig en overtuigend kan worden bewezen dat verdachte als medeplichtige betrokken is geweest bij de seksuele uitbuiting van [slachtoffer 1] , gepleegd door [medeverdachte 1] en [medeverdachte 3] , met toepassing van de dwangmiddelen misleiding, dwang, dreiging met geweld, “misbruik van een kwetsbare positie” en “misbruik van uit feitelijke omstandigheden voortvloeiend overwicht”. [slachtoffer 1] is daarbij geworven, vervoerd, overgebracht en gehuisvest (sub 1). Zij is gedwongen en/of bewogen zich beschikbaar te stellen tot het verrichten van diensten van seksuele aard (sub 4), gedwongen en/of bewogen haar verdiensten uit de prostitutie af te staan (sub 9) en verdachten hebben opzettelijk voordeel getrokken uit de seksuele uitbuiting van [slachtoffer 1] (sub 6). Nu zij bovendien door [medeverdachte 1] en [medeverdachte 3] is opgehaald uit Italië en is meegenomen naar Nederland om in de prostitutie te komen werken, kan ook sub 3 bewezen worden verklaard.
    
    
    
    
      
        Feit 2
      
      Wettig en overtuigend kan worden bewezen dat [slachtoffer 2] er door verdachte, tezamen en in vereniging met [medeverdachte 2] , met toepassing van de dwangmiddelen misleiding, dwang, dreiging met geweld, “misbruik van een kwetsbare positie” en “misbruik van uit feitelijke omstandigheden voortvloeiend overwicht” toe is gebracht om zich te prostitueren en dat heeft financieel voordeel voor hen opgeleverd. Er is dan ook sprake van uitbuiting en bij verdachten bestond ook het oogmerk van uitbuiting.
    
    
    
    
      Daarbij kan worden bewezen dat [slachtoffer 2] is geworven, vervoerd, overgebracht en gehuisvest (sub 1). Zij is gedwongen en/of bewogen zich beschikbaar te stellen tot het verrichten van diensten van seksuele aard (sub 4), gedwongen en/of bewogen haar verdiensten uit de prostitutie af te staan (sub 9) en verdachten hebben opzettelijk voordeel getrokken uit de seksuele uitbuiting van [slachtoffer 2] (sub 6). Nu zij bovendien door verdachte en [medeverdachte 2] is meegenomen vanuit Roemenië naar Nederland om in de prostitutie te komen werken, kan ook sub 3 bewezen worden verklaard.
    
    
    
    
      Verdachte kan dan ook in voornoemde zin worden veroordeeld voor het medeplegen van mensenhandel ten aanzien van [slachtoffer 2] , gepleegd in de tenlastegelegde periode en in de tenlastegelegde plaatsen.
    
    
    
    
      
        Feit 3, subsidiair
      
      Wettig en overtuigend kan worden bewezen dat verdachte als medeplichtige betrokken is geweest bij de seksuele uitbuiting van [slachtoffer 3] , gepleegd door [medeverdachte 1] en [medeverdachte 3] , met toepassing van de dwangmiddelen dwang, geweld, dreiging met geweld, “misbruik van een kwetsbare positie” en “misbruik van uit feitelijke omstandigheden voortvloeiend overwicht”. [slachtoffer 3] is daarbij geworven, vervoerd, overgebracht en gehuisvest (sub 1). Zij is gedwongen en/of bewogen zich beschikbaar te stellen tot het verrichten van diensten van seksuele aard (sub 4), gedwongen en/of bewogen haar verdiensten uit de prostitutie af te staan (sub 9) en verdachten hebben opzettelijk voordeel getrokken uit de seksuele uitbuiting van [slachtoffer 1] (sub 6). Nu zij bovendien door [medeverdachte 1]
    
    
    
      en [medeverdachte 3] is meegenomen vanuit Spanje naar Nederland om in de prostitutie te komen werken, kan ook sub 3 bewezen worden verklaard.
    
    
    
    
      
        Standpunt van de verdediging
      
      De verdediging heeft subsidiair betoogd dat verdachte integraal van het ten laste gelegde moet worden vrijgesproken en heeft daartoe - samengevat - het volgende aangevoerd.
    
    
    
    
      
        Verklaringen [slachtoffer 2]
      
      De verklaringen van [slachtoffer 2] moeten primair worden uitgesloten van het bewijs omdat zij niet als getuige bij de rechter-commissaris is gehoord en dus niet is ondervraagd door de verdediging. Het wel gebruiken van haar verklaringen voor het bewijs zal leiden tot schending van artikel 6 EVRM, nu het daarin verankerde recht op een eerlijk proces en de daaraan verbonden notie van de “overall fairness of the trial” in gedrang komen.
      De verdediging heeft ter terechtzitting subsidiair verzocht om de behandeling van de zaak aan te houden, opdat [slachtoffer 2] alsnog bij de rechter-commissaris zal worden gehoord.
    
    
    
    
      
        Betrouwbaarheid van de verklaringen van [slachtoffer 3] en [slachtoffer 2]
      
      [slachtoffer 3] en [slachtoffer 2] zijn pas na veelvuldig aandringen van de kant van de politie, na urenlange verhoren en na uitgebreid kennis te hebben genomen van de inhoud van het dossier en van de verklaringen van de andere personen in deze zaak, belastend jegens Verdachte en [medeverdachte 1] gaan verklaren. Zij zijn daarbij herhaaldelijk gewezen op de voordelen die het slachtofferschap en het doen van aangifte voor hen zou hebben. Zij hadden er daarom belang bij om belastend jegens verdachten te verklaren. Dat maakt hun verklaringen onbetrouwbaar zodat deze van het bewijs moeten worden uitgesloten.
    
    
    
    
      Niet kan worden bewezen dat verdachte en/of één van de medeverdachten enig dwangmiddel als bedoeld in artikel 273f, eerste lid, sub 1 Sr jegens [slachtoffer 1] , [slachtoffer 2] en [slachtoffer 3] heeft toegepast. Tevens is onvoldoende objectief bewijs aanwezig voor een bewezenverklaring van het vereiste oogmerk van uitbuiting en van de vereiste omstandigheden waarbij uitbuiting verondersteld kan worden. Evenmin kan worden bewezen dat verdachte opzettelijk voordeel heeft getrokken uit de prostitutiewerkzaamheden van [slachtoffer 1] , [slachtoffer 2] en [slachtoffer 3] . Niet is gebleken dat zij hun geld hebben afgestaan. Het onderzoek dat naar hun financiën is verricht kan als gebrekkig worden bestempeld.
    
    
    
    
      
        Oordeel van de rechtbank
      
      
        De verklaringen van [slachtoffer 2]
      
      De rechtbank stelt voorop dat de verdediging inderdaad niet in de gelegenheid is geweest [slachtoffer 2] als getuige te ondervragen Als de verdediging niet een behoorlijke en effectieve mogelijkheid heeft gehad om het ondervragingsrecht uit te oefenen moet de rechtbank beoordelen of het proces als geheel eerlijk is verlopen. De volgende vragen zijn daarbij van belang:
    
    
    
    
      
        Is er een goede reden voor het ontbreken van een ondervragingsgelegenheid? Zo ja:
      
      
        Is de verklaring beslissend (sole or decisive) voor de bewezenverklaring? Zo ja:
      
    
    
    3. Zijn er factoren, waaronder ook procedurele waarborgen, die compensatie bieden voor het ontbreken van een ondervragingsgelegenheid.
    
    
      De rechtbank overweegt als volgt.
    
    
    
    
    
      De reden dat het ondervragingsrecht niet kon worden uitgeoefend ten aanzien van [slachtoffer 2] , is dat deze getuige aanvankelijk niet kon worden gehoord vanwege haar zwangerschap en zorg voor haar kindje3 en daarna omdat zij onvindbaar was en het niet voorzienbaar was dat zij binnen afzienbare tijd zou kunnen worden gehoord4. Daarmee is naar het oordeel van de rechtbank sprake van een goede reden voor de beperking van het ondervragingsrecht van de verdediging.
    
    
    
    
      De rechtbank overweegt verder dat de verklaringen van [slachtoffer 2] niet het enige of beslissende (“sole or decisive”) bewijs in deze zaak vormt, maar steun vinden in andere bewijsmiddelen zoals hierna uitgewerkt onder de bewijsoverwegingen.
    
    
    
    
      De rechtbank overweegt verder dat de verdediging op meerdere vlakken compensatie is geboden voor het feit dat zij [slachtoffer 2] niet heeft kunnen ondervragen, te weten door de het uitluisteren van de betreffende verhoren en het opnieuw laten vertalen van die verhoren en tevens met het horen van [slachtoffer 1] en [slachtoffer 3] , die desgevraagd ook over de positie van [slachtoffer 2] hebben verklaard.
    
    
    
    
      De rechtbank zal de verklaringen van [slachtoffer 2] behoedzaam gebruiken en alleen voor zover deze worden ondersteund door andere bewijsmiddelen, bezigen voor het bewijs. Anders dan de raadsman is de rechtbank van oordeel dat dit niet resulteert in een schending van voormeld artikel 6 EVRM. Het verweer van de raadsman wordt verworpen.
    
    
    
    
      Nu het niet voorzienbaar is dat [slachtoffer 2] binnen afzienbare tijd kan worden gehoord, zal de rechtbank het subsidiaire verzoek van de verdediging om aanhouding van de behandeling van de zaak om haar alsnog te horen afwijzen.
    
    
    
    
      
        Betrouwbaarheid verklaringen [slachtoffer 2] en [slachtoffer 3]
      
      De omstandigheid dat [slachtoffer 2] en [slachtoffer 3] aanvankelijk hebben ontkend slachtoffer van mensenhandel te zijn en pas later in het proces aangifte tegen respectievelijk verdachte en [medeverdachte 1] hebben gedaan en ook belastend over elkaars vermeende pooiers hebben verklaard, maakt hun verklaringen niet perse onbetrouwbaar. Indien een slachtoffer in een afhankelijkheids- en uitbuitingssituatie verkeert kan angst voor represailles bij uitstek een reden zijn de uitbuiting in eerste instantie te ontkennen.
      Als de politie desondanks tijdens de verhoren signalen van mensenhandel meent te herkennen, ligt het voor de hand om het vermeende slachtoffer daar op door te vragen. De rechtbank stelt vast dat dat ook in de zaken van [slachtoffer 2] en [slachtoffer 3] is gebeurd. Verbalisanten hebben hen daarbij geconfronteerd met voor verdachten belastende bevindingen in het onderzoek en hebben hen begrijpelijkerwijs aangespoord de waarheid te verklaren.
      Ondanks alle voorbeelden die de verdediging heeft aangedragen, waaruit zou moeten blijken dat [slachtoffer 2] en [slachtoffer 3] door verbalisanten zijn gestuurd en zijn aangezet tot het doen van aangifte, is nergens gebleken dat er op ongeoorloofde wijze druk op hen is uitgeoefend, waardoor zij in
    
    
    
      strijd met de waarheid zijn gaan verklaren.
    
    
    
    
    
      De rechtbank stelt vast dat [slachtoffer 2] en [slachtoffer 3] hun verklaringen onafhankelijk van elkaar en van andere betrokkenen in het onderzoek hebben afgelegd. De rechtbank acht hun verklaringen die zij als aangeefsters hebben afgelegd betrouwbaar. Aangeefsters leggen zelf uit waarom zij aanvankelijk anders verklaarden en waarom zij later besloten de waarheid te vertellen. Deze verklaringen acht de rechtbank geloofwaardig.
      Beide zijn meermalen uitgebreid gehoord bij de politie en [slachtoffer 3] tevens bij de rechter- commissaris. Hun verklaringen zijn consistent, authentiek en gedetailleerd en vinden op essentiële onderdelen steun in elkaars verklaringen en in andere - door de rechtbank gehanteerde - bewijsmiddelen.
      De rechtbank verwerpt het verweer van de verdediging en ziet (ook) hierin geen reden om de verklaringen van [slachtoffer 2] en [slachtoffer 3] van het bewijs uit te sluiten.
    
    
    
    
      De rechtbank past ten aanzien van de feiten 1 subsidiair, 2 en 3 subsidiair de in de bijlage bij dit vonnis opgenomen en zakelijk weergegeven bewijsmiddelen toe die de voor de bewezenverklaring redengevende feiten en omstandigheden bevatten.
      Ieder bewijsmiddel is -ook in onderdelen- slechts gebruikt voor het feit waarop het blijkens zijn inhoud betrekking heeft.
    
    
    
    
    
  
  
    Juridisch kader
    Mensenhandel is strafbaar gesteld in artikel 273f van het Wetboek van Strafrecht (hierna; Sr). Dit wetsartikel staat in titel XVIII die ziet op de misdrijven tegen de persoonlijke vrijheid. De strafbaarstelling is gericht op het tegengaan van uitbuiting van mensen. Uitbuiting moet daarbij niet beperkt worden uitgelegd. Het belang van het individu staat voorop; dat belang is het behoud van de lichamelijke en geestelijke integriteit en persoonlijke vrijheid van personen. Artikel 273f Sr beoogt bescherming te bieden tegen de aantasting daarvan.
    
    
      
        Eerste lid, sub 1 en sub 4
      
      De activiteiten onder sub 1 zijn gericht op de verwezenlijking van het einddoel: de uitbuiting. Het gaat om de activiteiten om iemand in de positie te brengen, waarin deze bewogen dan wel gedwongen kan worden zich beschikbaar te stellen tot het verrichten van arbeid en/of diensten. Het daadwerkelijke bewegen dan wel dwingen tot het verrichten van arbeid en/of diensten is strafbaar gesteld in sub 4.
      Voornoemde subonderdelen bestaan uit de volgende drie elementen: a) handelingen, b) dwangmiddelen en c) (oogmerk van) uitbuiting. Om te komen tot een veroordeling voor mensenhandel dient vast te staan dat er sprake is van zowel een handeling als de inzet van een dwangmiddel in relatie tot het oogmerk van uitbuiting. Tussen de handelingen en dwangmiddelen bestaat een causaal verband; de handelingen worden mogelijk gemaakt door het gebruik van/ het aanwezig zijn van (één van de) dwangmiddelen.
    
    
    
    a. a) De handelingen
    
    
      De handelingen van sub 1 (werven, vervoeren, overbrengen, huisvesten en opnemen, met inbegrip van de wisseling of overdracht van de controle over die ander) hebben elk een neutrale en feitelijke betekenis en kunnen worden begrepen aan de hand van dagelijks taalgebruik. Zij dienen ruim te worden uitgelegd.
      Sub 4 ziet op handelingen waarbij iemand een ander dwingt of beweegt zich beschikbaar te stellen tot het verrichten van arbeid (eerste deel van sub 4), dan wel enige handeling onderneemt waarvan hij weet of redelijkerwijs moet vermoeden dat die ander zich daardoor beschikbaar stelt tot het verrichten van arbeid
    
    
    
      (tweede deel van sub 4). Gedoeld wordt op diegenen die gebruik maken van de uitbuitingssituatie, welke uitbuitingssituatie zij overigens niet zelf hoeven te hebben gecreëerd.
    
    
    
    
      De dwangmiddelen
    
    Het gaat er in deze zaak om of sprake is geweest van dwang, geweld, dreiging met geweld of een andere feitelijkheid, misleiding, misbruik van uit feitelijke omstandigheden voortvloeiend overwicht en/of misbruik van een kwetsbare positie.
    
    
      Op basis van de jurisprudentie lijkt tussen de dwangmiddelen misbruik van een kwetsbare positie en misbruik van uit feitelijke omstandigheden voortvloeiend overwicht geen essentieel verschil te bestaan.
    
    
    
    
      Het begrip misbruik van een kwetsbare positie is in lid 6 van artikel 273f Sr gedefinieerd in die zin dat daaronder mede wordt begrepen “een situatie waarin een persoon geen andere werkelijke of aanvaardbare keuze heeft dan het misbruik te ondergaan.”
      Het gaat om situaties waarin een slachtoffer niet vrijwillig een keuze kan maken of waarin een slachtoffer niet, of verminderd, de mogelijkheid heeft een bewuste keuze te maken.
    
    
    
    
      Het dwangmiddel misbruik van uit feitelijke omstandigheden voorvloeiend overwicht kan veelal uit de omstandigheden worden afgeleid. Blijkens de wetsgeschiedenis geldt dat, waar het de prostitutie betreft, dit misbruik kan worden verondersteld indien de prostituee in een situatie verkeert of komt te verkeren die niet gelijk is aan de omstandigheden waarin een mondige prostituee in Nederland pleegt te verkeren.
      Mondig betekent dat hij of zij zelfstandig kan bepalen of, wanneer en voor wie er wordt gewerkt en ook dat hij of zij zelf de beschikking heeft over de inkomsten uit dat werk.
    
    
    
    
      Uit de jurisprudentie volgt dat beide situaties ruim worden uitgelegd. Beoogd wordt een ruime bescherming te bieden aan slachtoffers. Allerlei omstandigheden kunnen hierbij een rol spelen. Te denken valt aan de financiële, psychische en sociale situatie waarin het slachtoffer zich bevindt.
    
    
    
    
      Voor het bewijs van deze dwangmiddelen is toereikend dat de dader zich bewust moet
      zijn geweest van de relevante feitelijke omstandigheden waaruit de kwetsbare positie van het slachtoffer of het overwicht voortvloeit, dan wel verondersteld moet worden voort te vloeien, in die zin dat tenminste voorwaardelijk opzet ten aanzien van die omstandigheden bij hem aanwezig moet zijn.
    
    
    
      Het oogmerk van uitbuiting
    
    Verder is voor een bewezenverklaring van mensenhandel vereist dat sprake is van (het oogmerk van) uitbuiting. Uitbuiting is een impliciet bestanddeel van art. 273f, eerste lid, onder 4º en 9 º Sr.
    
    
      Het begrip uitbuiting is in de wet niet gedefinieerd, anders dan in het tweede lid door de opsomming van een aantal vormen van uitbuiting, waaronder uitbuiting van een ander in de prostitutie. Uitbuiting veronderstelt een zekere mate van onvrijwilligheid of onderwerping van degene die wordt uitgebuit. Het enkele aanwenden van dwangmiddelen levert niet reeds uitbuiting op, maar het oogmerk van uitbuiting brengt met zich dat bij de toepassing van die dwangmiddelen sprake moet zijn van een (voorgenomen) ernstige inbreuk op de lichamelijke en/of geestelijke integriteit en/of de persoonlijke vrijheid (ECLI:GHAMS:2016:5236). In het geval van prostitutiewerkzaamheden zal er gelet op de aard van het werk en de forse inbreuk op de lichamelijke integriteit van het slachtoffer in het geval van gebruik van enig dwangmiddel en enig financieel gewin bij de verdachte al snel sprake zijn van uitbuiting. Wanneer gebruik
    
    
    
      is gemaakt van enig dwangmiddel, is instemming van het slachtoffer met de beoogde of bestaande uitbuiting niet relevant.
    
    
    
    
      
        Eerste lid, sub 3, sub 4, sub 9 Sr
      
      De Hoge Raad heeft uitgemaakt dat, hoewel uitbuiting als zodanig niet in de tekst van sub 3, sub 4 en sub 9 is opgenomen, dit daarin wel moet worden ingelezen en daarmee een impliciet bestanddeel daarvan vormt. De gedragingen in deze subonderdelen kunnen slechts als mensenhandel worden bestraft, indien uit de bewijsvoering volgt dat zij zijn begaan onder omstandigheden waarbij uitbuiting kan worden verondersteld.
    
    
    
    
      
        Eerste lid,, sub 6 Sr
      
      Strafbaar op grond van sub 6 is degene die opzettelijk voordeel trekt uit de uitbuiting van een ander. Opzet is als bestanddeel opgenomen ter voorkoming dat slechts onachtzaam handelen onder het bereik van deze bepaling zou vallen. De Hoge Raad heeft bepaald dat het opzet gericht dient te zijn op zowel het voordeel trekken als de uitbuiting van een ander. De profijttrekker kan, maar hoeft niet, een ander te zijn dan degene die de uitbuitingssituatie heeft gecreëerd. Het gebruik van een dwangmiddel is geen vereiste.
    
    
    
    
    
  
  
    Algemene inleiding
    De rechtbank leidt uit de gebezigde bewijsmiddelen en overige dossierstukken af dat [medeverdachte 1] en verdachte naar Nederland zijn gekomen met als doel om Roemeense dames hier in de prostitutie te laten werken. Omdat zij zelf niet over een rijbewijs beschikten5 hebben zij chauffeurs ingehuurd (te weten [medeverdachte 2] en [medeverdachte 3] ) die het vervoer van de dames moesten verzorgen.6
    
    
      Als uitvalsbasis voor dit prostitutiewerk heeft verdachte met hulp van [medeverdachte 2] een woning aan de [adres] te [plaats] (hierna: de woning) gehuurd,7 waar de dames werden ondergebracht.
      Dat deze woning met dat speciale doel werd gehuurd wordt onder meer bevestigd door de verklaring van getuige [naam] (hierna: [naam] ), dat verdachte, [medeverdachte 2] en zij in juli 2022 vanuit Roemenië naar Nederland zijn gegaan “om een adres in [plaats] te huren met als doel werk te vinden”.8 Dat dit om prostitutiewerk ging leidt de rechtbank af uit de verklaring van [naam] waaruit blijkt dat zij al langere tijd als prostituee werkt.9
    
    
    
    
      Dat deze woning door verdachten ook werkelijk als dergelijke uitvalsbasis werd gebruikt blijkt onder meer uit de volgende omstandigheden.
      Vanaf het IP-adres van deze woning zijn advertenties van aangeefsters geplaatst op [website] onder de namen [naam] , [naam] en [naam]10, zijnde de werknamen van respectievelijk [slachtoffer 1] , [slachtoffer 2] en [slachtoffer 3]11. Tevens zijn in de woning aan prostitutie gerelateerde voorwerpen aangetroffen, zoals bijvoorbeeld diverse bonnetjes met opwaardeercodes van paysafecards, waarmee bij [website] kon worden betaald voor het omhoog plaatsen van een seksadvertentie. Door [medeverdachte 1] en [medeverdachte 2] zijn in ieder geval op 28 en 29 augustus 2022 dergelijke paysafecards aangekocht bij een [bedrijf] in [plaats] en de seksadvertenties van alle drie de aangeefsters zijn daadwerkelijk meermalen via een paysafecard omhoog geplaatst.12 Ook op de telefoon van verdachte is een foto aangetroffen van zon prepaid opwaardeer bon.13
    
    
    
      De drie aangeefsters zijn in de woning ondergebracht en hebben vanuit daar prostitutiewerk verricht. Naast aangeefsters verbleven ook de vier verdachten in deze woning en de enige bron van inkomsten in deze “leefgemeenschap” was het geld dat aangeefsters met hun prostitutiewerk verdienden. [medeverdachte 1] en verdachte hadden zelf geen werk.14
      Dit betekende dat alle kosten die zich daar voordeden werden betaald van het geld dat door aangeefsters werd ingebracht,15 zoals de kosten voor het levensonderhoud van verdachten, huur (volgens [medeverdachte 1] 2.250 euro per maand)16, benzine als ook de salarissen die [medeverdachte 2] en [medeverdachte 3] van hun respectieve werkgevers, verdachte en [medeverdachte 1] , zouden gaan ontvangen.
    
    
    
    
    
  
  
    De seksuele uitbuiting van [slachtoffer 1] (feit 1, subsidiair)
    De rechtbank gaat uit van de volgende gang van zaken en heeft zich daarbij gebaseerd op de verklaringen van [slachtoffer 1]17 en overige in de bijlage opgenomen bewijsmiddelen, waarnaar in de voetnoten wordt verwezen.
    
    
      In augustus 2022 raakte [slachtoffer 1] vanuit Italië via [website] en telefonisch in contact met de in Nederland verblijvende [medeverdachte 1] . Het contact tussen hen was ontstaan via een gemeenschappelijke vriend, [medeverdachte 3] , en op initiatief van [medeverdachte 1] die het contact aanhield.18 Verdachte heeft [slachtoffer 1] vervolgens gevraagd naar Nederland te komen om daar voor hem als chauffeur te gaan werken.19 [medeverdachte 1] heeft zelf verklaard dat hij [slachtoffer 1] had aangeboden om in Nederland in een slachthuis te komen werken.20 Op 25 augustus 2022 is [slachtoffer 1] door [medeverdachte 1] en [medeverdachte 3] opgehaald vanuit Italië21 en door [medeverdachte 1] ondergebracht in de woning in [plaats]. Na drie à vier dagen kreeg zij van verdachte - in bijzijn van verdachte, [medeverdachte 2] en [medeverdachte 3] - te horen dat zij werk in de escort moest gaan doen. Zij had geen keuze want [medeverdachte 1] dreigde haar te mishandelen en haar ouders iets aan te doen als zij weigerde. Verdachte heeft haar telefoon afgepakt en zij kreeg van hem een nieuwe telefoon22 bestemd voor het contact met klanten. Als zij ging werken mocht zij haar eigen telefoon en portemonnee niet meenemen. Toen zij op 30 augustus door verbalisanten is aangetroffen, beschikte zij inderdaad alleen over een Samsung-telefoon, die gelet op de inhoud duidelijk was bestemd als werktelefoon,23 terwijl haar eigen telefoon en portemonnee zich op haar kamer in de woning bevonden.24
      In opdracht van [medeverdachte 1] was door [slachtoffer 2] en [slachtoffer 3] op [website] een advertentie voor haar aangemaakt.25 Ten behoeve van die advertentie zijn in opdracht van [medeverdachte 1] fotos van haar gemaakt in lingerie.26 Volgens die seksadvertentie was zij 7 dagen per week, 24 uur per dag beschikbaar voor een keur aan sekswerk, waaronder onveilige seks. Het contact en de afspraken met klanten liep via [slachtoffer 3] in opdracht van [medeverdachte 1] .27 Als er een afspraak was gemaakt, kreeg [slachtoffer 1] instructies en werd zij door [medeverdachte 3] naar de klant gereden.28 Zij heeft in totaal twee klanten gehad29 en het geld dat ze daarmee heeft verdiend (twee keer 250 euro) moest zij aan [medeverdachte 1] afgeven.
    
    
    
    
      [medeverdachte 1] heeft ontkend dat hij zich aan seksuele uitbuiting van [slachtoffer 1] schuldig heeft gemaakt en heeft verklaard dat zij het prostitutiewerk vrijwillig verrichtte. Hij heeft verder verklaard dat hij naar Nederland is gekomen om met een vriend en verdachte een uitzendbureau te beginnen voor werk in slachthuizen. Volgens [medeverdachte 1] heeft hij [slachtoffer 1] een baan in een slachthuis in het vooruitzicht gesteld en haar daarvoor naar Nederland gehaald.30
    
    
    
    
      De rechtbank hecht geen geloof aan de verklaring van [medeverdachte 1] en acht bewezen dat [slachtoffer 1] door [medeverdachte 1] en [medeverdachte 3] naar Nederland is gehaald onder het valse
    
    
    
      voorwendsel dat ze hier als chauffeur voor [medeverdachte 1] zou gaan werken.
      Dat het voor [slachtoffer 1] een volslagen verrassing was toen zij van [medeverdachte 1] te horen kreeg dat zij dit werk moest gaan doen en dat dat zij geen keuze had, wordt ondersteund door de volgende bewijsmiddelen.
      [slachtoffer 3] heeft verklaard dat [slachtoffer 1] “onder druk of stress was” toen zij hoorde dat zij escortwerk moest gaan doen. En [slachtoffer 2] heeft verklaard dat zij dacht dat er “zondagavond” gesproken werd over prostitutie, want zij zag dat [slachtoffer 1] heel erg op haar hoede was en [medeverdachte 1] aankeek en zag daarna dat [slachtoffer 1] triest was. De rechtbank stelt vast dat het die zondagavond 28 augustus was en dat deze datum aansluit bij de verklaring van [slachtoffer 1] , dat zij drie à vier dagen na 25 augustus van [medeverdachte 1] te horen kreeg dat zij escortwerk moet gaan doen.
      [slachtoffer 2] heeft verder verklaard niet te blijven bij haar aanvankelijke verklaring dat [slachtoffer 1] het vrijwillig wilde doen, [medeverdachte 1] zou haar hebben gedwongen om de prostitutie in te gaan.
      Op de vraag van verbalisanten aan [medeverdachte 3] waarom hij dat dacht dat [slachtoffer 1] gedwongen werd, antwoordt hij: “Je kon zien aan haar gezicht dat het niet goed ging.” Ook heeft [medeverdachte 3] verklaard dat hij vermoedde dat [slachtoffer 1] seks voor geld moest hebben van [medeverdachte 1] . “ [slachtoffer 1] vertelde hem niets, [medeverdachte 1] praatte voor haar, ze was een soort van robot”, aldus [medeverdachte 3] .31
      De rechtbank stelt vast dat [slachtoffer 1] , [slachtoffer 3] , [slachtoffer 2] en [medeverdachte 3] hun verklaringen onafhankelijk van elkaar hebben afgelegd en overweegt dat zij geen reden heeft om aan de juistheid van deze verklaringen te twijfelen.
    
    
    
    
      Zoals hiervoor is overwogen beschikte [medeverdachte 1] niet over een eigen inkomen, maar kon hij desondanks voorzien in de kosten van zijn levensonderhoud, dat van anderen en had hij meer dan voldoende geld voor allerlei andere zaken. De rechtbank ziet hierin - onder de gegeven omstandigheden zoals hiervoor geschetst - een bevestiging van het feit dat hij de beschikking had over het geld dat door anderen in de prostitutie werd verdiend. [slachtoffer 1] had daar met haar eerste twee klanten net voor 500 euro aan bijgedragen.
    
    
    
    
      De rechtbank acht op grond van het vorenstaande alle feitelijke gedragingen zoals met betrekking tot [slachtoffer 1] ten laste gelegd onder de verschillende gedachtestreepjes, onder B, bewezen, met uitzondering van - kort gezegd - het mishandelen en het tijdens haar sekswerkzaamheden in de buurt verblijven en als beveiliger fungeren. Voor zover de ten laste gelegde gedragingen slechts op één verklaring berusten overweegt de rechtbank dat voor een bewezenverklaring niet vereist is dat er ten aanzien van alle onderdelen twee bewijsmiddelen zijn.
    
    
    
    
      De rechtbank stelt vast dat sprake is geweest van seksuele uitbuiting als bedoeld in artikel 273f Sr, eerste lid, sub 1, 3 4, 6 en 9 waarbij jegens [slachtoffer 1] de dwangmiddelen misleiding, dwang, dreiging met geweld, misbruik van uit feitelijke omstandigheden voortvloeiend overwicht en misbruik van een kwetsbare positie zijn toegepast.
    
    
    
    
      In deze zaak duidt alleen al het gegeven, dat [slachtoffer 1] niet zelfstandig over de door haar gegenereerde inkomsten kon beschikken en haar geld aan [medeverdachte 1] moest afdragen, op een afhankelijkheids- dan wel een uitbuitingssituatie. Zij werd door [medeverdachte 1] bedreigd en ondergebracht in een door verdachte geregelde woning, waar ook de andere verdachten verbleven, en had niet de beschikking over eigen huisvesting. Zij had evenmin vrijelijk de beschikking over haar eigen telefoon, portemonnee en rijbewijs en kende verder niemand in Nederland. Zij kon daardoor geen kant op en bevond zich in een afhankelijke positie waarin zij geen andere reële keuze had dan te werken in de
    
    
    
      prostitutie.
    
    
    
    
    
      
        Handelingen
      
      Op grond van de bewijsmiddelen acht de rechtbank bewezen dat [medeverdachte 1] de handelingen heeft verricht zoals opgenomen in de bewezenverklaring.
    
    
    
    
      
        (Oogmerk van) uitbuiting
      
      Nu naar het oordeel van de rechtbank vaststaat dat [slachtoffer 1] er met toepassing van voornoemde dwangmiddelen door [medeverdachte 1] toe is gebracht om zich te prostitueren en [medeverdachte 1] hier financieel voordeel uit heeft gehaald, is de rechtbank van oordeel dat [medeverdachte 1] [slachtoffer 1] heeft uitgebuit.
      Dat [medeverdachte 1] daadwerkelijk handelde met het oogmerk van uitbuiting, vloeit naar het oordeel van de rechtbank voort uit hetgeen reeds is overwogen ten aanzien van de dwangmiddelen misbruik van een kwetsbare positie en misbruik van uit feitelijke omstandigheden voortvloeiend overwicht.
      Het op deze wijze financieel voordeel behalen uit werkzaamheden die door een ander onder deze omstandigheden in de prostitutie worden verricht terwijl er sprake is van dwang, zoals de rechtbank hiervoor reeds heeft overwogen, leidt tot uitbuiting als bedoeld in artikel 273f Sr.
    
    
    
    
      De rechtbank acht op grond van de bewijsmiddelen bewezen dat [medeverdachte 1] zich schuldig heeft gemaakt aan mensenhandel, zoals ten laste gelegd, met uitzondering van het medeplegen.
    
    
    
    
      
        Rol verdachte
      
      Verdachte had de woning in [plaats] gehuurd waar [slachtoffer 1] werd ondergebracht. Zoals hiervoor is overwogen staat voor de rechtbank vast dat hij de woning had geregeld met het specifieke doel om daar vrouwen voor de prostitutie in te (laten) huisvesten.
      De rechtbank acht daarbij bewezen dat verdachte wist dat [slachtoffer 1] tegen haar wil werkte en dat zij door [medeverdachte 1] werd uitgebuit. [medeverdachte 1] had geen andere bron van inkomsten dan het geld dat onder meer door [slachtoffer 1] haar met prostitutiewerk werd verdiend. Daarnaast blijkt uit de bewijsmiddelen, waarnaar hiervoor is verwezen, dat ook de andere aangeefsters en [medeverdachte 3] wisten dat [slachtoffer 1] prostitutiegeld binnenbracht en dat [medeverdachte 1] daar van profiteerde. Ook [medeverdachte 2] vroeg zich af waarom [medeverdachte 1] ineens zoveel geld had. De verklaring van verdachte dat hij (kennelijk als enige) niets van de seksuele uitbuiting van [slachtoffer 1] wist, schuift de rechtbank daarom als ongeloofwaardig terzijde.
      Volgens [slachtoffer 1] heeft verdachte echter geen rol van betekenis gespeeld in haar prostitutiewerk, hetgeen verder ook niet uit het dossier is gebleken. De rechtbank is van oordeel dat met de rol die verdachte heeft gespeeld geen sprake is van een dusdanige nauwe en bewuste samenwerking dat medeplegen kan worden bewezen. Dit betekent dat verdachte van het primair ten laste gelegde zal worden vrijgesproken.
    
    
    
    
      
        Medeplichtigheid
      
      Voor de aan verdachte ten laste gelegde medeplichtigheid aan deze mensenhandel is dubbel opzet vereist; opzet op het gronddelict (de uitbuiting) en opzet op de behulpzaamheid daaraan. Verdachte wist dat [slachtoffer 1] werd uitgebuit. Met het verzorgen van woonruimte voor haar in [plaats] heeft hij haar uitbuiting hier mogelijk gemaakt en is hij daarbij behulpzaam geweest.
    
    
    
      De rechtbank acht daarmee de subsidiair ten laste gelegde medeplichtigheid aan de seksuele uitbuiting van [slachtoffer 1] bewezen.
    
    
    
    
    
  
  
    De seksuele uitbuiting van [slachtoffer 2] (feit 2)
    De rechtbank gaat uit van de volgende gang van zaken en heeft zich daarbij gebaseerd op de verklaringen van [slachtoffer 2]32 en overige in de bijlage opgenomen bewijsmiddelen, waarnaar in de voetnoten wordt verwezen.
    
    
      [slachtoffer 2] heeft verklaard dat zij sinds april 2022 een relatie had met verdachte. Zij woonde op dat moment nog in Roemenië, maar was daar alleen omdat haar familie in januari dat jaar naar Engeland was vertrokken. Zij had op dat moment geen werk, zat psychisch niet goed in haar vel en gebruikte rustgevende medicatie. Door getuige [naam] (verder: [naam] ) wordt bevestigd dat [slachtoffer 2] begin dat jaar geen werk had en een zus had die naar Engeland was vertrokken. 33 Toen zij verdachte leerde kennen heeft zij hem verteld dat ze een moeilijke periode achter de rug had. Hij gedroeg zich naar haar toe heel vriendelijk en zij werd verliefd op hem. Zij kregen een relatie en maakten toekomstplannen.
      Vanaf mei dat jaar begon verdachte haar te overreden om met hem mee te gaan naar Nederland om daar in de prostitutie te gaan werken. Ondanks herhaalde weigeringen van haar kant bleef hij haar vragen en ging zij uiteindelijk overstag.
      Op 10 juli 2022 is zij met verdachte, [medeverdachte 2] , die fungeerde als chauffeur, en [naam] (verder: [naam] ) in de auto van Roemenië naar Nederland gereden.34Dat [slachtoffer 2] mee naar Nederland ging om hier in de prostitutie te werken wordt in het bijzonder bevestigd door [naam] , die zelf al jaren als prostituee werkte en heeft verklaard dat zij naar [plaats] gingen met als doel werk te vinden.35
      Op 12 juli 2022 zijn ze in Nederland aangekomen en is [slachtoffer 2] ondergebracht in de woning in [plaats]. Drie dagen later, op 15 juli, stond zij met haar seksadvertentie op [website] , die op 14 juli vanaf het IP-adres van hun woning was geregistreerd en waarin zij onder de naam “ [naam] ” 7 dagen per week, 24 uur per dag beschikbaar was voor een heel scala aan seksuele handelingen, waaronder onbeschermde seks.36 Zij had op 15 juli ook haar eerste klant en heeft vanaf dat moment dagelijks in de prostitutie gewerkt. Zij is tweemaal door [medeverdachte 3] naar seksafspraken gebracht, maar [medeverdachte 2] was verder haar vaste chauffeur. [medeverdachte 2] heeft bevestigd dat hij haar vaak naar bestemmingen reed.37 Zij deed het werk onder dwang van Verdachte aan wie zij haar verdiensten moest afstaan. Hij dreigde haar te mishandelen of haar familie iets aan te doen als zij zou weigeren. Dat zij voor verdachte in de prostitutie werkte wordt bevestigd door [slachtoffer 1] , die heeft verklaard dat [verdachte] niks deed en dat zijn vrouw in de escort werkte en haar geld aan hem moest afstaan. Ook heeft zij verklaard dat [medeverdachte 1] haar vertelde dat [slachtoffer 2] in de prostitutie werkte voor [verdachte] .38
      Dat [slachtoffer 2] niet in vrijheid werkte blijkt uit de chats die op haar werktelefoon en op de telefoon van verdachte zijn aangetroffen en waarin verdachte constant controle over haar werkzaamheden uitoefent.39
    
    
    
    
      Verdachte heeft zich voornamelijk op zijn zwijgrecht beroepen. Hij heeft het feit wel ontkend. Hij zou niets met het prostitutiewerk van [slachtoffer 2] te maken hebben gehad en heeft desgevraagd verklaard niet te weten wie zij is. Hij noemt haar “de brunette”.40
      De rechtbank acht zijn verklaring volstrekt ongeloofwaardig. Nog afgezien van het feit dat hij onder andere met haar op 10 juli 2022 van Roemenië naar [plaats] is gereisd, omschrijven [slachtoffer 1] , [medeverdachte 3] en zijn broer, [medeverdachte 1] , [slachtoffer 2] als zijn vrouw.41
    
    
    
    
      De rechtbank ziet dat de verklaring van [slachtoffer 2] over het begin van hun relatie, waarin verdachte zich - kort gezegd - als haar vriendelijke partner gedroeg en zij zodoende werd overgehaald om met hem mee naar Nederland te gaan om zich hier te prostitueren, niet direct door andere bewijsmiddelen wordt
    
    
    
      ondersteund. Dat verdachte op zijn minst een liefdesrelatie met haar heeft geveinsd ziet de rechtbank wel bevestigd door de inhoud van de chatgesprekken die er tussen hen beide hebben plaatsgevonden.42
      De verklaring van [slachtoffer 2] dat het “slechte gedrag van verdachte” begon nadat zij twee weken in Nederland waren, vindt bevestiging in de verklaringen van [naam] en [medeverdachte 2] , respectievelijk luidend, dat er momenten waren waarop [slachtoffer 2] huilde en dat [slachtoffer 2] een keer bij de auto begon te huilen en vertelde dat ze niet meer kon opschieten met [verdachte] .43
    
    
    
    
      Zoals hiervoor is overwogen beschikte verdachte niet over een eigen inkomen en was [slachtoffer 2] de enige in hun relatie die geld inbracht. Desondanks kon verdachte voorzien in de kosten van zijn levensonderhoud, dat van anderen en had hij meer dan voldoende geld voor allerlei andere zaken. De rechtbank ziet hierin een bevestiging van de aangifte dat hij de beschikking had over het geld dat door [slachtoffer 2] in de prostitutie werd verdiend.
    
    
    
    
      De rechtbank acht op grond van het vorenstaande alle feitelijke gedragingen zoals met betrekking tot [slachtoffer 2] ten laste gelegd onder de verschillende gedachtestreepjes, onder B, bewezen, met uitzondering van - kort gezegd - van het bedreigen van haar en haar familie, het mishandelen en het tijdens haar sekswerkzaamheden in de buurt verblijven en als beveiliger fungeren bewezen. Voor deze gedragingen ziet de rechtbank onvoldoende bewijs.
    
    
    
    
      De rechtbank stelt vast dat sprake is geweest van seksuele uitbuiting als bedoeld in artikel 273f Sr, eerste lid, sub 1, 3 4, 6 en 9 waarbij jegens [slachtoffer 2] de dwangmiddelen misleiding, dwang, dreiging met geweld, misbruik van uit feitelijke omstandigheden voortvloeiend overwicht en misbruik van een kwetsbare positie zijn toegepast.
    
    
    
    
      In deze zaak duidt alleen al het gegeven, dat [slachtoffer 2] niet zelfstandig over de door haar gegenereerde inkomsten kon beschikken en haar geld aan verdachte moest afdragen, op een afhankelijkheids- dan wel een uitbuitingssituatie.
      Zij werd verder door verdachte meegenomen naar Nederland en ondergebracht in een door hem geregelde woning, waar ook de andere verdachten verbleven. Zij had dus niet de beschikking over eigen huisvesting. Zij kende verder niemand in Nederland. Zij kon daardoor geen kant op en bevond zich in een afhankelijke positie waarin zij geen andere reële keuze had dan te werken in de prostitutie.
    
    
    
    
      
        Handelingen
      
      Op grond van de bewijsmiddelen acht de rechtbank bewezen dat verdachte de handelingen heeft verricht zoals opgenomen in de bewezenverklaring.
    
    
    
    
      
        (Oogmerk van) uitbuiting
      
      Nu naar het oordeel van de rechtbank vaststaat dat [slachtoffer 2] er met toepassing van voornoemde dwangmiddelen door Verdachte toe is gebracht om zich te prostitueren en verdachte hier financieel voordeel uit heeft gehaald, is de rechtbank van oordeel dat verdachte [slachtoffer 2] heeft uitgebuit.
      Dat verdachte daadwerkelijk handelde met het oogmerk van uitbuiting, vloeit naar het oordeel van de rechtbank voort uit hetgeen reeds is overwogen ten aanzien van de dwangmiddelen misbruik van een kwetsbare positie en misbruik van uit feitelijke omstandigheden voortvloeiend overwicht.
    
    
    
      Het op deze wijze financieel voordeel behalen uit werkzaamheden die door een ander onder deze omstandigheden in de prostitutie worden verricht terwijl er sprake is van dwang, zoals de rechtbank hiervoor reeds heeft overwogen, leidt tot uitbuiting als bedoeld in artikel 273f Sr.
    
    
    
    
      
        Vrijspraak van medeplegen
      
      Uit de bewijsmiddelen blijkt dat ook andere personen betrokken zijn geweest bij de uitbuiting van [slachtoffer 2] . [medeverdachte 3] en [medeverdachte 2] fungeerden als chauffeurs die [slachtoffer 2] naar seksafspraken vervoerden. [medeverdachte 2] heeft [slachtoffer 2] tevens samen met verdachte vanuit Roemenië naar Nederland vervoerd. Naar het oordeel van de rechtbank is echter onvoldoende komen vast te staan dat de bijdrage van deze personen aan het feit zodanig is geweest dat van medeplegen kan worden gesproken. Verdachte zal daarom van het ten laste gelegde medeplegen worden vrijgesproken.
    
    
    
    
    
  
  
    De seksuele uitbuiting van [slachtoffer 3] (feit 3)
    De rechtbank gaat uit van de volgende gang van zaken en heeft zich daarbij gebaseerd op de verklaringen van [slachtoffer 3]44 en overige in de bijlage opgenomen bewijsmiddelen, waarnaar in de voetnoten wordt verwezen.
    
    
      [slachtoffer 3] verbleef voorafgaand aan de ten laste gelegde periode al langere tijd in Spanje waar zij voor [medeverdachte 1] in de prostitutie werkte. Tegen haar zin en onder dwang van [medeverdachte 1] is zij door [medeverdachte 1] en [medeverdachte 3] opgehaald uit Spanje en meegenomen naar Nederland om daar in de prostitutie te gaan werken. In de week voor vertrek heeft [medeverdachte 1] haar geslagen.45 Op 16 augustus kwamen zij aan in Nederland en is zij gehuisvest in de door verdachte geregelde woning. Zij is direct na haar aankomst in Nederland met prostitutiewerk begonnen, hetgeen wordt bevestigd door de gegevens uit haar telefoon.46
      Zij verrichtte dit werk onder dwang van [medeverdachte 1] die haar mishandelde en dreigde haar of haar familie iets aan te doen als zij zou weigeren. [slachtoffer 2] bevestigt dit deels met haar verklaring dat [medeverdachte 1] [slachtoffer 3] sloeg, dat zij bang was voor hem en alles deed wat hij zei.47
      [slachtoffer 3] was onder dwang van verdachte beschikbaar voor een divers aanbod aan sekswerk, waaronder handelingen die ze niet wilde doen, zoals anale seks. Uit whatsapp-berichten met klanten blijkt dat ze zich daar inderdaad beschikbaar voor stelde.48 Zij werd bijna altijd door [medeverdachte 3] naar seksafspraken vervoerd en een enkele keer door [medeverdachte 2] . Volgens [slachtoffer 2] was dat toen [medeverdachte 3] met [medeverdachte 1] naar Italië was om [slachtoffer 1] op te halen.49
      [medeverdachte 1] oefende controle uit op haar werkzaamheden middels veelvuldig telefonisch contact, waarbij zij hem op de hoogte hield van haar prostitutiewerk en van het geld dat ze daarmee verdiende en waarbij [medeverdachte 1] veelvuldig vroeg hoe het ging en wat ze aan het doen was.50 [medeverdachte 1] voerde aldus de regie over haar prostitutiewerk, incasseerde haar verdiensten en leefde daarvan. Zij voelde zich niet veilig in Nederland. Zij kende hier niemand en sprak de taal niet. [medeverdachte 1] verplichtte haar evenwel om hier te blijven.
    
    
    
    
      De rechtbank acht op grond van het vorenstaande alle feitelijke gedragingen zoals met betrekking tot [slachtoffer 3] ten laste gelegd onder de verschillende gedachtestreepjes, onder B, bewezen, met uitzondering van - kort gezegd - het verstrekken van een werktelefoon en het laten maken van prijsafspraken met een klant, bewezen.
      Voor zover de ten laste gelegde gedragingen slechts op één verklaring berusten overweegt de rechtbank dat voor een bewezenverklaring niet vereist is dat er ten aanzien van alle onderdelen twee bewijsmiddelen zijn.
    
    
    
      De rechtbank stelt vast dat sprake is geweest van seksuele uitbuiting als bedoeld in artikel 273f Sr, eerste lid, sub 1, 3 4, 6 en 9 waarbij jegens [slachtoffer 3] de dwangmiddelen misleiding, dwang, dreiging met geweld, misbruik van uit feitelijke omstandigheden voortvloeiend overwicht en misbruik van een kwetsbare positie zijn toegepast.
    
    
    
    
      In deze zaak duidt alleen al het gegeven, dat [slachtoffer 3] niet zelfstandig over de door haar gegenereerde inkomsten kon beschikken en haar geld aan [medeverdachte 1] moest afdragen, op een afhankelijkheids- dan wel een uitbuitingssituatie. Zij wilde weg uit Nederland, waar ze de mensen niet kende en de taal niet machtig was en ze zich niet veilig voelde. Maar [medeverdachte 1] stond dat niet toe. Zij werd door [medeverdachte 1] ondergebracht in de door verdachte geregelde woning, waar ook de andere verdachten verbleven, en had dus niet de beschikking over een eigen huisvesting. Zij kon daardoor geen kant op.
    
    
    
    
      [slachtoffer 3] bevond zich in een afhankelijke positie, waar zij zich niet aan kon onttrekken en waarin zij geen andere reële keuze had dan te werken in de prostitutie en haar inkomsten daaruit af te staan. Zij kon zich, in de situatie waarin zij verkeerde, niet opstellen als een mondige prostituee.
    
    
    
    
      
        Handelingen
      
      Op grond van de bewijsmiddelen acht de rechtbank bewezen dat [medeverdachte 1] de handelingen heeft verricht zoals opgenomen in de bewezenverklaring.
    
    
    
    
      
        (Oogmerk van) uitbuiting
      
      Nu naar het oordeel van de rechtbank vaststaat dat [slachtoffer 3] er met toepassing van voornoemde dwangmiddelen door [medeverdachte 1] toe is gebracht om zich te prostitueren en [medeverdachte 1] hier financieel voordeel uit heeft gehaald, is de rechtbank van oordeel dat [medeverdachte 1] [slachtoffer 3] heeft uitgebuit.
      Dat [medeverdachte 1] daadwerkelijk handelde met het oogmerk van uitbuiting, vloeit naar het oordeel van de rechtbank voort uit hetgeen reeds is overwogen ten aanzien van de dwangmiddelen misbruik van een kwetsbare positie en misbruik van uit feitelijke omstandigheden voortvloeiend overwicht.
      Het op deze wijze financieel voordeel behalen uit werkzaamheden die door een ander onder deze omstandigheden in de prostitutie worden verricht terwijl er sprake is van dwang, zoals de rechtbank hiervoor reeds heeft overwogen, leidt tot uitbuiting als bedoeld in artikel 273f Sr.
    
    
    
    
      De rechtbank acht op grond van de bewijsmiddelen bewezen dat [medeverdachte 1] zich schuldig heeft gemaakt aan mensenhandel, zoals ten laste gelegd, met uitzondering van het medeplegen.
    
    
    
    
      
        Rol verdachte
      
      De rechtbank acht bewezen dat verdachte wist dat [slachtoffer 3] tegen haar wil werkte en dat zij door [medeverdachte 1] werd uitgebuit. [medeverdachte 1] had geen andere bron van inkomsten dan het geld dat onder meer door haar met prostitutiewerk werd verdiend. Daarnaast blijkt uit de bewijsmiddelen, waarnaar hiervoor is verwezen, dat ook de andere aangeefsters en verdachten wisten dat [slachtoffer 3] prostitutiegeld binnenbracht en dat [medeverdachte 1] daar van profiteerde. De verklaring van verdachte
    
    
    
      dat hij (kennelijk als enige) niets van de seksuele uitbuiting van [slachtoffer 3] wist, schuift de rechtbank als ongeloofwaardig terzijde.
    
    
    
    
      De bijdrage van verdachte aan het feit bestond uit het huren van de woning in [plaats] voor het huisvesten van prostituees en waar ook [slachtoffer 3] werd ondergebracht. De rechtbank is van oordeel dat daarmee geen sprake is geweest van een dusdanige nauwe en bewuste samenwerking met [medeverdachte 1] dat sprake is van medeplegen. Hij zal daarom van het primair ten laste gelegde worden vrijgesproken.
    
    
    
    
      
        Medeplichtigheid
      
      Voor de aan verdachte ten laste gelegde medeplichtigheid aan deze mensenhandel is dubbel opzet vereist; opzet op het gronddelict (de uitbuiting) en opzet op de behulpzaamheid daaraan. Verdachte wist dat [slachtoffer 3] werd uitgebuit. Met het verzorgen van woonruimte voor haar in [plaats] heeft hij haar uitbuiting hier mogelijk gemaakt en is hij daarbij behulpzaam geweest.
      De rechtbank acht daarmee de subsidiair ten laste gelegde medeplichtigheid aan de seksuele uitbuiting van [slachtoffer 3] bewezen.
    
    
    
    
    
  
  
    Bewezenverklaring
    De rechtbank acht de feiten 1 subsidiair, 2 en 3 subsidiair wettig en overtuigend bewezen, met dien verstande dat:
    
    
      1, subsidiair
    
    
    
    
    
      de heer [medeverdachte 1] omstreeks de periode van 1 augustus 2022 tot en met 30 augustus 2022 in Italië en in [plaats] en in [plaats] en/of elders in Noord-Nederland: meerdere malen,
    
    
    
    
      (A)
      een ander, te weten mevrouw [slachtoffer 1] , telkens
    
    
    
      
        door dwang, en
      
      
        door dreiging met geweld, en
      
      
        door misleiding, en
      
      
        door misbruik van uit feitelijke omstandigheden voortvloeiend overwicht, en
      
      
        door misbruik van een kwetsbare positie,
      
    
    
    
    
      heeft
    
    
    
    
      
        geworven en vervoerd en overgebracht en gehuisvest, met het oogmerk van seksuele uitbuiting van die ander, te weten die [slachtoffer 1] , (sub 1) en
      
      
        gedwongen en/of bewogen zich beschikbaar te stellen tot het verrichten van arbeid of diensten van seksuele aard, (sub 4) en
      
    
    
    - gedwongen en/of bewogen verdachte (de rechtbank begrijpt in dit deel van de tenlastelegging steeds: [medeverdachte 1] ) te bevoordelen uit de opbrengst van haar, te weten die [slachtoffer 1] , seksuele handelingen met een derde, (sub 9) en
    
    
      (B)
    
    
    
      
        een ander, te weten die [slachtoffer 1] , heeft aangeworven en medegenomen met het oogmerk die [slachtoffer 1] in een ander land ertoe te brengen zich beschikbaar te stellen tot het verrichten van seksuele handelingen met een derde tegen betaling (sub 3)
      
      
        telkens opzettelijk voordeel heeft getrokken uit de seksuele uitbuiting van een ander, te weten die [slachtoffer 1] , (sub 6)
      
    
    
    
      immers heeft die [medeverdachte 1] :
    
    
    
    
      
        meerdere malen via [website] en telefonisch contact opgenomen en onderhouden met die [slachtoffer 1] , en
      
      
        die [slachtoffer 1] (in Italië) voorgehouden dat zij in Nederland, tegen betaling van een (onkosten)vergoeding, als chauffeur dan wel bij een slachthuis kon gaan werken, terwijl dat in werkelijkheid niet het geval is geweest, en
      
      
        aldus die [slachtoffer 1] onder valse voorwendselen vanuit Italië met een auto naar Nederland vervoerd, en
      
      
        een woning op het adres [adres] in [plaats] geregeld en die [slachtoffer 1] in (een kamer van) die woning ondergebracht en vastgehouden en aldus in haar bewegingsvrijheid belemmerd, en
      
      
        in Nederland de eigen telefoon en de portemonnee en andere bezittingen van die [slachtoffer 1] ingenomen en berichten en/of telefoonnummers uit die telefoon verwijderd, en
      
      
        in Nederland aan die [slachtoffer 1] laten weten dat zij voor [medeverdachte 1] in de prostitutie moest werken en tegen betaling seksuele diensten aan klanten moest verlenen, en
      
      
        in Nederland die [slachtoffer 1] gedreigd dat hij die [slachtoffer 1] en haar ouders en/of familie zou gaan mishandelen en/of doodmaken indien en voor zover die [slachtoffer 1] iets verkeerd zou gaan doen en niet zou luisteren en zou weigeren om sekswerkzaamheden tegen betaling te verrichten, en
      
      
        die [slachtoffer 1] bedreigd en op die [slachtoffer 1] boos gereageerd, en
      
      
        in Nederland die [slachtoffer 1] geduwd en
      
      
        ten behoeve van de door die [slachtoffer 1] te verrichten seksuele werkzaamheden een werktelefoon met simkaart aan die [slachtoffer 1] verstrekt, en
      
      
        lingerie aan die [slachtoffer 1] laten verstrekken, en
      
      
        met die werktelefoon foto's van die [slachtoffer 1] gekleed in die lingerie gemaakt, en
      
      
        met die foto's een seksadvertentie voor een website ( [website] ) laten maken en in die advertentie op die website ( [website] ) laten vermelden dat die [slachtoffer 1] tegen betaling haar seksuele diensten aanbiedt en verricht, en
      
      
        een paysafecard aangeschaft en met credits die seksadvertentie omhoog geplaatst en/of omhoog laten plaatsen, en
      
      
        met die werktelefoon contact opgenomen en onderhouden en die [slachtoffer 1] dan wel een ander contact laten opnemen en laten onderhouden met een klant, en
      
      
        meerdere malen prijsafspraken met een klant laten maken ten behoeve van de door die [slachtoffer 1] te verrichten seksuele diensten, en
      
      
        meerdere malen die [slachtoffer 1] met een auto naar een klant laten vervoeren, en
      
    
    
    
      
        meerdere malen tijdens de sekswerkzaamheden van die [slachtoffer 1] (in een auto) op die [slachtoffer 1] gewacht en in de buurt van die [slachtoffer 1] verbleven en als beveiliger gefungeerd, en
      
      
        meerdere malen, die [slachtoffer 1] laten voorzien van condooms en glijmiddel en schoonmaakdoekjes en/of meerdere andere middelen ten behoeve van de door die [slachtoffer 1] te verrichten seksuele werkzaamheden, en
      
      
        met die [slachtoffer 1] gesproken en uitleg en werkinstructies aan die [slachtoffer 1] gegeven over prostitutie en afspraken ten behoeve van het uitvoeren van seksuele werkzaamheden aan een klant tegen betaling, en
      
      
        meerdere malen contante gelden die een klant ten behoeve van de door die [slachtoffer 1] verrichte seksuele diensten heeft betaald, door die [slachtoffer 1] laten afstaan,
      
    
    
    
      zulks terwijl die [slachtoffer 1] onbekend was in Nederland en niet over eigen inkomsten en eigen huisvesting beschikte en een beperkt sociaal netwerk in Nederland had en de Nederlandse taal niet beheerste en bang was voor verdachte en aldus bewerkstelligd dat die [slachtoffer 1] van hem, verdachte, afhankelijk was, waaraan die [slachtoffer 1] zich niet heeft kunnen onttrekken en ten gevolge waarvan die [slachtoffer 1] geen weerstand aan verdachte heeft kunnen bieden,
    
    
    
    
      bij en tot het plegen van welk misdrijf hij, verdachte, in de periode van 15 augustus 2022 tot en met 30 augustus 2022 in [plaats] opzettelijk behulpzaam is geweest en opzettelijk gelegenheid heeft verschaft,
    
    
    
    
      immers heeft hij:
    
    
    
    
    
      een woning op het adres [adres] in [plaats] gehuurd en aan die [medeverdachte 1] ter beschikking gesteld en vervolgens die [slachtoffer 1] in (een kamer van) die woning laten onderbrengen;
    
    
    
    2. hij in de periode van 1 april 2022 tot en met 30 augustus 2022 in Roemenië en in [plaats] en op meerdere locaties in Noord-Nederland, meerdere malen:
    
    
      (A)
      een ander, te weten mevrouw [slachtoffer 2] , telkens
    
    
    
      
        door dwang, en
      
      
        door dreiging met geweld, en
      
      
        door misleiding, en
      
      
        door misbruik van uit feitelijke omstandigheden voortvloeiend overwicht, en
      
      
        door misbruik van een kwetsbare positie,
      
    
    
    
    
      heeft
    
    
    
    
      
        geworven en vervoerd en overgebracht en gehuisvest, met het oogmerk van seksuele uitbuiting van die ander, te weten die [slachtoffer 2] , (sub 1) en
      
      
        gedwongen en/of bewogen zich beschikbaar te stellen tot het verrichten van diensten van seksuele aard, (sub 4) en
      
    
    
    - gedwongen dan wel bewogen verdachte te bevoordelen uit de opbrengst van haar, te weten die [slachtoffer 2] , seksuele handelingen met een derde, (sub 9) en
    
    
      (B)
    
    
    
      
        een ander, te weten die [slachtoffer 2] , heeft aangeworven en medegenomen met het oogmerk die [slachtoffer 2] in een ander land ertoe te brengen zich beschikbaar te stellen tot het verrichten van seksuele handelingen met een derde tegen betaling (sub 3)
      
      
        telkens opzettelijk voordeel heeft getrokken uit de seksuele uitbuiting van een ander, te weten die [slachtoffer 2] , (sub 6)
      
    
    
    
      immers heeft, verdachte:
    
    
    
    
      
        die [slachtoffer 2] vanuit Roemenië met een auto naar Nederland vervoerd, en
      
      
        een woning op het adres [adres] in [plaats] gehuurd en vervolgens die [slachtoffer 2] in (een kamer van) die woning ondergebracht, en
      
      
        aan die [slachtoffer 2] laten weten dat zij voor verdachte in de prostitutie moest (blijven) werken en tegen betaling seksuele diensten aan klanten moest (blijven) verlenen, en
      
      
        meerdere malen, althans eenmaal, die [slachtoffer 2] (anderszins) bedreigd en/of op die [slachtoffer 2] boos gereageerd, en
      
      
        ten behoeve van de door die [slachtoffer 2] te verrichten seksuele werkzaamheden een (werk)telefoon met simkaart voorhanden gehad, en
      
      
        een seksadvertentie voor een website ( [website] ) gemaakt en/of laten maken en/of in die advertentie op die website ( [website] ) vermeld en/of laten vermelden dat die [slachtoffer 2] tegen betaling haar seksuele diensten aanbiedt en verricht, en
      
      
        meerdere malen, met die (werk)telefoon contact opgenomen en onderhouden en die [slachtoffer 2] dan wel een ander contact laten opnemen en/of laten onderhouden met een klant, en
      
      
        meerdere malen, (prijs)afspraken met een klant gemaakt en/of laten maken ten behoeve van de door die [slachtoffer 2] te verrichten seksuele diensten, en
      
      
        meerdere malen die [slachtoffer 2] met een auto naar een klant laten vervoeren, en
      
      
        meerdere malen met die [slachtoffer 2] gesproken en/of anderszins gecommuniceerd en/of uitleg en/of (werk)instructies aan die [slachtoffer 2] gegeven over prostitutie en/of (afspraken ten behoeve van) het uitvoeren van seksuele werkzaamheden aan klanten tegen betaling, en
      
      
        meerdere malen gelden door die [slachtoffer 2] laten afstaan,
      
    
    
    
    
      zulks terwijl die [slachtoffer 2] onbekend was in Nederland en niet over eigen inkomsten en eigen huisvesting beschikte en een beperkt sociaal netwerk in Nederland had en de Nederlandse taal niet beheerste en bang was voor verdachte aldus bewerkstelligd dat die [slachtoffer 2] van hem, verdachte, afhankelijk was, waaraan die [slachtoffer 2] zich niet heeft kunnen onttrekken en ten gevolge waarvan die [slachtoffer 2] geen weerstand aan verdachte heeft kunnen bieden;
    
    
    
    
      3, subsidiair
    
    
    
    
    
      de heer [medeverdachte 1] in de periode van 1 augustus 2022 tot en met 30 augustus 2022 in Madrid en in [plaats] en op meerdere locaties in Noord-Nederland, meerdere malen:
    
    
    
      (A)
      een ander, te weten mevrouw [slachtoffer 3] , telkens
    
    
    
      
        door dwang en geweld, en
      
      
        door dreiging met geweld, en
      
      
        door misbruik van uit feitelijke omstandigheden voortvloeiend overwicht, en
      
      
        door misbruik van een kwetsbare positie,
      
    
    
    
    
      heeft
    
    
    
      
        geworven en vervoerd en overgebracht en gehuisvest met het oogmerk van seksuele uitbuiting van die ander, te weten die [slachtoffer 3] , (sub 1) en
      
      
        gedwongen en/of bewogen zich beschikbaar te stellen tot het verrichten van diensten van seksuele aard, (sub 4) en
      
      
        gedwongen dan wel bewogen verdachte (de rechtbank begrijpt in dit deel van de tenlastelegging steeds: [medeverdachte 1] ) te bevoordelen uit de opbrengst van haar, te weten die [slachtoffer 3] , seksuele handelingen met een derde, (sub 9) en
      
    
    
    
      (B)
    
    
    
      
        een ander, te weten die [slachtoffer 3] , heeft medegenomen met het oogmerk die [slachtoffer 3] in een ander land ertoe te brengen zich beschikbaar te stellen tot het verrichten van seksuele handelingen met een derde tegen betaling (sub 3)
      
      
        telkens opzettelijk voordeel heeft getrokken uit de seksuele uitbuiting van een ander, te weten die [slachtoffer 3] , (sub 6)
      
    
    immers heeft die [medeverdachte 1] :
    
    
      
        die [slachtoffer 3] vanuit Spanje met een auto naar Nederland vervoerd, en
      
      
        een woning op het adres [adres] in [plaats] geregeld en vervolgens die [slachtoffer 3] in (een kamer van) die woning ondergebracht en
      
      
        meerdere malen aan die [slachtoffer 3] laten weten dat zij voor [medeverdachte 1] in de prostitutie moest (blijven) werken en tegen betaling seksuele diensten aan klanten moest (blijven) verlenen, en
      
      
        meerdere malen tegen die [slachtoffer 3] gezegd en/of gedreigd dat hij die [slachtoffer 3] en/of haar ouders en/of familie zou gaan mishandelen en/of doodmaken indien en voor zover die [slachtoffer 3] iets verkeerd zou doen en niet zou luisteren en zou weigeren om seksuele werkzaamheden tegen betaling te (blijven) verrichten, en
      
      
        meerdere malen die [slachtoffer 3] anderszins bedreigd en op die [slachtoffer 3] boos gereageerd, en
      
      
        meerdere malen die [slachtoffer 3] geslagen, en
      
      
        meerdere malen met die [slachtoffer 3] gesproken en/of anderszins gecommuniceerd en/of uitleg en/of werkinstructies aan die [slachtoffer 3] gegeven over prostitutie en/of (afspraken ten behoeve van) het uitvoeren van seksuele werkzaamheden aan een klant tegen betaling, en
      
      
        een seksadvertentie voor een website ( [website] )
      
    
    laten maken en in die advertentie op die website laten vermelden dat die [slachtoffer 3] tegen betaling haar seksuele diensten aanbiedt en verricht, en
    
      
        een paysafecard aangeschaft en met credits die seksadvertentie omhoog geplaatst en/of omhoog laten plaatsen, en
      
      
        meerdere malen met die (werk)telefoon) contact opgenomen en onderhouden en die [slachtoffer 3] dan wel een ander contact laten opnemen en/of laten onderhouden met een klant, en
      
    
    
    
      
        meerdere malen die [slachtoffer 3] met een auto naar een klant laten vervoeren, en
      
      
        meerdere malen tijdens de sekswerkzaamheden van die [slachtoffer 3] (in een auto) op die [slachtoffer 3] gewacht en in de buurt van die [slachtoffer 3] verbleven en als beveiliger gefungeerd, en
      
      
        meerdere malen gelden, die een klant ten behoeve van de door die [slachtoffer 3] verrichte seksuele diensten heeft betaald, door die [slachtoffer 3] laten afstaan,
      
    
    
    
      zulks terwijl die [slachtoffer 3] onbekend was in Nederland en niet over eigen inkomsten en eigen huisvesting beschikte en een beperkt sociaal netwerk in Nederland had en de Nederlandse taal niet beheerste en bang was voor [medeverdachte 1] en aldus bewerkstelligd dat die [slachtoffer 3] van hem, [medeverdachte 1] , afhankelijk was, waaraan die [slachtoffer 3] zich niet heeft kunnen onttrekken en ten gevolge waarvan die [slachtoffer 3] geen weerstand aan verdachte heeft kunnen bieden,
    
    
    
    
      bij en/of tot het plegen van welk misdrijf hij, verdachte, in de periode van 15 augustus 2022 tot en met 30 augustus 2022 in [plaats] en op meerdere locaties in Noord-Nederland, opzettelijk behulpzaam is geweest en opzettelijk gelegenheid heeft verschaft,
    
    
    
    
      immers heeft hij:
    
    
    
    
    
      een woning op het adres [adres] in [plaats] gehuurd aan die [medeverdachte 1] ter beschikking gesteld en vervolgens die [slachtoffer 3] in (een kamer van) die woning laten onderbrengen.
    
    
    
    
      Verdachte zal van het meer of anders ten laste gelegde worden vrijgesproken, aangezien de rechtbank dat niet bewezen acht.
    
    
    
    
      Voor zover in de tenlastelegging taal- en/of schrijffouten voorkomen, zijn deze in de bewezenverklaring verbeterd. Verdachte is daardoor niet geschaad in de verdediging.
      
        Strafbaarheid van het bewezen verklaarde
      
      Het bewezen verklaarde levert op:
    
    
    
    
    
      1, subsidiair: medeplichtigheid aan mensenhandel;
    
    
    2. mensenhandel;
    3, subsidiair: medeplichtigheid aan mensenhandel.
    
    
    
      Deze feiten zijn strafbaar nu geen omstandigheden aannemelijk zijn geworden die de strafbaarheid uitsluiten.
    
    
    
    
    
  
  
    Strafbaarheid van verdachte
    De rechtbank acht verdachte strafbaar nu niet van enige strafuitsluitingsgrond is gebleken.
    
    
      
        Strafmotivering
      
    
    
    
      
        Vordering van de officier van justitie
      
      De officier van justitie heeft gevorderd dat verdachte ter zake van feit 1 subsidiair, 2 en 3 subsidiair wordt veroordeeld tot een gevangenisstraf voor de duur van 24 maanden met aftrek van voorarrest.
    
    
    
    
      
        Standpunt van de verdediging
      
      De raadsvrouw heeft geen strafmaatverweer gevoerd.
    
    
    
    
    
      
        Oordeel van de rechtbank
      
      Bij de bepaling van de straf heeft de rechtbank rekening gehouden met de aard en de ernst van het bewezen en strafbaar verklaarde, de omstandigheden waaronder dit is begaan, de persoon van verdachte zoals deze naar voren is gekomen uit het onderzoek ter terechtzitting het reclasseringsrapport en de uittreksels uit de justitiële documentatie van Nederland en Roemenië, alsmede de vordering van de officier van justitie en het pleidooi van de verdediging.
    
    
    
    
      De rechtbank heeft in het bijzonder het volgende in aanmerking genomen.
      Verdachte heeft zich eenmaal als pleger en tweemaal als medeplichtige schuldig gemaakt aan de seksuele uitbuiting van drie vrouwen. Om deze uitbuiting mogelijk te maken heeft hij samen met zijn halfbroer, medeverdachte [medeverdachte 1] , gezorgd voor woonruimte in [plaats] waar de toekomstige slachtoffers ondergebracht konden worden.
      In de rol van pleger heeft hij het slachtoffer doen geloven dat zij een liefdesrelatie en een toekomst met elkaar hadden en haar overgehaald om vanuit Roemenië met hem mee te naar Nederland te gaan om hier in de prostitutie te gaan werken. Hij heeft haar ondergebracht in een woning in [plaats] die hij speciaal had gehuurd met het doel om daarin prostituees te huisvesten. Vanuit daar heeft hij het slachtoffer seksueel uitgebuit als bewezenverklaard.
      Door zo te handelen heeft verdachte op grove wijze inbreuk gemaakt op de lichamelijke en geestelijke integriteit van het slachtoffer en voorts op de vrijheid die zij zou moeten hebben om haar eigen leven vorm te geven. Verdachte heeft de belangen van het slachtoffer bij het behoud van haar waardigheid en recht op zelfbeschikking ondergeschikt gemaakt aan zijn zucht naar financieel gewin.
      In de rol van medeplichtige heeft verdachte, wetende dat de twee slachtoffers seksueel werden uitgebuit, deze uitbuiting gefaciliteerd door hen in bedoelde woning onderdak te verlenen. Zodoende werd hun uitbuiter in de gelegenheid gesteld om de slachtoffers vanuit het buitenland naar Nederland te halen en hen hier vanuit die woning seksueel uit te buiten.
      Mensenhandel waarbij het slachtoffer in de prostitutie wordt gebracht of gehouden, is een vergaande vorm van uitbuiting waarbij de lichamelijke en geestelijke integriteit van het slachtoffer ondergeschikt worden gemaakt aan de belangen van de uitbuiter. De psychische gevolgen van dergelijke uitbuiting kunnen voor een slachtoffer, zo is algemeen bekend, groot zijn.
    
    
    
    
      Op grond hiervan en uit een oogpunt van normhandhaving en vergelding acht de rechtbank een onvoorwaardelijke gevangenisstaf van langere duur op zijn plaats. De rechtbank heeft daarbij acht geslagen op de LOVS-oriëntatiepunten voor straftoemeting mensenhandel en merkt deze feiten aan als categorie II-zaken. Daarvoor geldt per feit een oriëntatiepunt van 14 maanden onvoorwaardelijke gevangenisstraf voor een bewezenverklaarde periode, variërend van een dag/dagen tot enkele maanden, zoals in deze zaak aan de orde is. De rechtbank houdt in strafmatigende zin rekening met de
    
    
    
      omstandigheid dat zij de rol van verdachte bij twee van de feiten niet als medepleger maar als medeplichtige kwalificeert.
    
    
    
    
      De rechtbank stelt verder vast dat sprake is van overschrijding van de redelijke termijn met ruim vier maanden, uitgaande van de aanvang van de behandeling van de strafzaak op 30 augustus 2022, de dag waarop verdachte in verzekering is gesteld. De rechtbank zal daar in het voordeel van verdachte rekening mee houden evenals met het feit dat verdachte niet eerder voor soortgelijke strafbare feiten is veroordeeld.
    
    
    
    
      Alles overwegende acht de rechtbank een gevangenisstraf voor de duur van 24 maanden met aftrek van voorarrest passend en geboden.
    
    
    
    
      Tenuitvoerlegging van de op te leggen gevangenisstraf zal volledig plaatsvinden binnen de penitentiaire inrichting, tot het moment dat verdachte in aanmerking komt voor deelname aan een penitentiair programma als bedoeld in artikel 4 van de Penitentiaire beginselenwet.
    
    
    
    
    
  
  
    Inbeslaggenomen goederen
    De rechtbank acht de inbeslaggenomen telefoon, een witte iPhone, vatbaar voor onttrekking aan het verkeer nu het voorwerp, waarop strafbaar materiaal, te weten dierenporno is aangetroffen, van zodanige aard is dat het ongecontroleerde bezit daarvan door verdachte in strijd is met de wet of met het algemeen belang.
    
    
      De rechtbank is van oordeel dat het inbeslaggenomen geldbedrag van 407,05, moet worden teruggegeven aan het slachtoffer, [slachtoffer 2] .
    
    
    
    
    
  
  
    Benadeelde partij
    [slachtoffer 2] heeft zich als benadeelde partij in het strafproces gevoegd met een vordering tot schadevergoeding. Gevorderd wordt een bedrag van 18.225,00 ter vergoeding van materiële schade en 10.000,00 ter vergoeding van immateriële schade, vermeerderd met wettelijke rente vanaf de datum waarop de schade is ontstaan.
    
    
      
        Standpunt van de officier van justitie
      
      De officier van justitie heeft geconcludeerd tot toewijzing van de materiële schade tot het bedrag van 16.726,30. Dit betreft de gevorderde 18.225,00, minus 685,00 dat onder [slachtoffer 2] in beslag is genomen en aan haar is teruggegeven, en overige onder verdachte en [medeverdachte 2] inbeslaggenomen gelbedragen die uiteindelijk van [slachtoffer 2] afkomstig waren, respectievelijk, 407,50 en 406,20. Het overige deel van vordering op dit punt dient te worden afgewezen.
      Nu niet te berekenen is voor welk bedrag [medeverdachte 2] als medeplichtige aan het feit heeft meegeprofiteerd van de verdiensten van [slachtoffer 2] , dient dit bedrag niet hoofdelijk te worden opgelegd.
    
    
    
      De officier van justitie heeft wel geconcludeerd tot hoofdelijke toewijzing van de immateriële schade van 10.000,00, nu naast verdachte ook [medeverdachte 2] verantwoordelijk kan worden gehouden voor het ontstaan van deze schade.
    
    
    
    
      Het toe te wijzen bedrag dient te worden vermeerderd met de wettelijke rente en de schadevergoedingsmaatregel moet worden opgelegd.
    
    
    
    
      
        Standpunt van de verdediging
      
      De verdediging heeft zich op het standpunt gesteld dat de vordering van [slachtoffer 2] niet-ontvankelijk moet worden verklaard. Primair, omdat verdachte van het betreffende feit moet worden vrijgesproken. Subsidiair, omdat de hoogte van de materiële schade is gebaseerd op niet verifieerbare informatie van [slachtoffer 2] en de periode waarover het misbruik heeft plaatsgevonden te ruim is gesteld.
    
    
    
    
      Verder kan verdachte, die niet betrokken is geweest bij misbruik en uitbuiting, niet verantwoordelijk worden gesteld voor de immateriële schade. Bovendien gaat de jurisprudentie waarnaar voor wat betreft dit onderdeel van de vordering wordt verwezen over langere perioden en was er in die zaken sprake van fors geweld.
    
    
    
    
      
        Oordeel van de rechtbank
      
      Naar het oordeel van de rechtbank is voldoende aannemelijk dat de benadeelde partij een deel van de gestelde schade heeft geleden en dat deze schade een rechtstreeks gevolg is van het onder 2 bewezen verklaarde.
    
    
    
    
      De rechtbank overweegt als volgt.
    
    
    
    
    
      
        Materiële schade
      
      De hoogte van de vordering is gebaseerd op de berekening die de politie van de misgelopen inkomsten van [slachtoffer 2] heeft gemaakt.51 Daarin wordt uitgegaan van de periode van 15 juli 2022 tot en met 29 augustus 2022, waarin [slachtoffer 2] 39 dagen heeft gewerkt, in totaal
      103 klanten heeft gehad en gemiddeld 180,00 per klant heeft verdiend. Dit resulteert in een bruto opbrengst van (103 x 180) = 18,540,00.
      Daarop is in mindering gebracht een bedrag van 285,00, wat [slachtoffer 2] naar eigen zeggen aan kleding voor zichzelf heeft uitgegeven.
      Dit resulteert in een netto opbrengst van 18.255,00. De rechtbank acht dit een alleszins aannemelijk bedrag.
    
    
    
    
      Daarop dienen de volgende bedragen op in mindering te worden gebracht:
    
    
    
      
        685,00, zijnde het bedrag dat onder [slachtoffer 2] in beslag is genomen en aan haar is teruggegeven;
      
      
        406,20, zijnde het bedrag dat onder [medeverdachte 2] in beslag is genomen en aan [slachtoffer 2] (in de zaak van deze verdachte) moet worden teruggegeven, omdat het (via verdachte) van haar afkomstig was;
      
    
    
    407,50, zijnde het bedrag dat onder verdachte in beslag is genomen en aan [slachtoffer 2] moet worden teruggegeven, omdat het van haar afkomstig was.
    
    
      Eén en ander resulteert in een toe te wijzen bedrag aan materiële schade van
      16.756,30 (immers, 18.255,00 - 685,00 - 406,20 - 407,50) en afwijzing van de vordering voor het overige.
    
    
    
    
      
        Immateriële schade
      
      Bij de vaststelling van de hoogte van de immateriële schade is aansluiting gezocht bij letselcategorie 4 van de Letsellijst van het Schadefonds Geweldsmisdrijven. De rechtbank acht de hoogte van het bedrag van 10.000,00 voldoende onderbouwd en voor toewijzing vatbaar.
    
    
    
    
      Dit betekent dat in totaal aan [slachtoffer 2] wordt toewezen een bedrag van
      26.756,30 (immers, 16.756,30 + 10.000,00), vermeerderd met de wettelijke rente vanaf 30 augustus
      2022.
    
    
    
    
    
      De rechtbank stelt vast dat verdachte het strafbare feit met behulp van [medeverdachte 2] en [medeverdachte 3] heeft gepleegd en dat zij naar civielrechtelijke maatstaven tot het bedrag van 2.500,00 hoofdelijk aansprakelijk zijn voor de immateriële schade. De rechtbank zal daarom bepalen dat verdachte de schadevergoeding in zoverre niet meer aan de benadeelde partij hoeft te betalen indien [medeverdachte 2] en/of [medeverdachte 3] deze al heeft betaald, en andersom.
    
    
    
    
      Nu de aansprakelijkheid van verdachte vaststaat, zal de rechtbank de schadevergoedingsmaatregel opleggen om te bevorderen dat verdachte de schade zal vergoeden.
    
    
    
    
      De rechtbank zal verdachte veroordelen in de kosten die de benadeelde partij tot aan deze uitspraak in verband met de vordering heeft gemaakt, tot op heden begroot op nihil, en in de kosten die de benadeelde partij ten behoeve van de tenuitvoerlegging van deze uitspraak nog moet maken.
    
    
    
    
    
  
  
    Toepassing van wetsartikelen
    
      De rechtbank heeft gelet op de artikelen 36b, 36c, 36f, 48, 49, 57 en 273f van het Wetboek van Strafrecht.
      Deze voorschriften zijn toegepast, zoals zij ten tijde van het bewezen verklaarde rechtens golden dan wel ten tijde van deze uitspraak gelden.
    
    
    
  
  
    Uitspraak
    
    
    
    
  
  
    De rechtbank
    
    
      Verklaart niet bewezen hetgeen verdachte onder 1 primair en 3 primair is ten laste gelegd en spreekt verdachte daarvan vrij.
    
    
    
    
      Verklaart het onder 1 subsidiair, 2 en 3 subsidiair ten laste gelegde bewezen, te kwalificeren en strafbaar zoals voormeld en verdachte daarvoor strafbaar.
    
    
    
    
      Verklaart niet bewezen hetgeen aan verdachte meer of anders is ten laste gelegd dan het bewezen verklaarde en spreekt verdachte daarvan vrij.
    
    
    
    
      Veroordeelt verdachte tot:
    
    
    
    
    
  
  
    een gevangenisstraf voor de duur van 24 maanden.
    
    
    
      Beveelt dat de tijd die de veroordeelde voor de tenuitvoerlegging van deze uitspraak in verzekering en voorlopige hechtenis heeft doorgebracht, bij de uitvoering van de opgelegde gevangenisstraf, geheel in mindering zal worden gebracht.
    
    
    
    
    
  
  
    Verklaart onttrokken aan het verkeer de in beslag genomen witte iPhone.
    
    
    
      
        Gelast de teruggave van het in beslag genomen geldbedrag van 407,05 aan het slachtoffer, [slachtoffer 2] .
    
    
    
    
      
        Ten aanzien van feit 2:
      
      Wijst de vordering van de benadeelde partij toe tot het hierna te noemen bedrag en veroordeelt verdachte (deels hoofdelijk, aldus dat als een mededader betaalt, verdachte in zoverre zal zijn bevrijd,) om aan [slachtoffer 2] te betalen:
    
    
    
      
        het bedrag van 26.756,30 (zegge: zesentwintigduizend en zevenhonderd en zesenvijftig euro en dertig eurocent;
      
      
        de wettelijke rente over dit bedrag vanaf 30 augustus 2022 tot de dag van algehele voldoening;
      
      
        de proceskosten die de benadeelde partij heeft gemaakt en ten behoeve van de tenuitvoerlegging van deze uitspraak alsnog zal maken, tot heden begroot op nihil.
      
    
    
    
      Wijst de vordering van [slachtoffer 2] voor het overige af.
    
    
    
    
    
      Legt aan verdachte deels hoofdelijk (voor wat betreft een bedrag van 2.500,00 aan immateriële schade), aldus dat als een mededader betaalt verdachte in zoverre zal zijn bevrijd) de verplichting op om ten behoeve van [slachtoffer 2] aan de Staat te betalen een bedrag van 26.756,30 (zegge:
    
    
    
      zesentwintigduizend en zevenhonderd en zesenvijftig euro en dertig eurocent), vermeerderd met de wettelijke rente vanaf 30 augustus 2022 tot de dag van algehele voldoening. Dit bedrag bestaat uit 16.756,30 aan materiële schade en
      10.000,00 aan immateriële schade.
    
    
    
    
    
      Bepaalt dat bij gebreke van volledig verhaal van de betalingsverplichting aan de Staat gijzeling voor de duur van 173 dagen kan worden toegepast. De toepassing van gijzeling heft de betalingsverplichting niet op.
      Bepaalt met betrekking tot een bedrag van 2.500,00 aan immateriële schade dat als verdachte of een mededader voldoet aan de betalingsverplichting aan de benadeelde partij of aan de Staat, verdachte in zoverre zal zijn bevrijd van de betalingsverplichting aan beiden.
    
    
    
    
      Dit vonnis is gewezen door mr. J.V. Nolta, voorzitter, mr. O.J. Bosker en mr. M.B.W. Venema, rechters, bijgestaan door W. Brandsma, griffier, en uitgesproken ter openbare terechtzitting van deze rechtbank op 9 januari 2025.
      Mr. Venema is buiten staat dit vonnis mede te ondertekenen.
    
    
    
    
      
        
      
    
    1. Processen-verbaal van bevindingen, opgenomen in het politiedossier op paginas 24 en 26.
    2 Proces-verbaal van bevindingen, opgenomen in het politiedossier op pagina 39.
    3 Proces-verbaal van bevindingen van de rechter-commissaris d.d. 22 november 2023.
    4 Proces-verbaal van bevindingen van de rechter-commissaris d.d. 11 juni 2024.
    5 Bewijsmiddelen (N, M, B)-10.
    6 Bewijsmiddelen (onder meer) N-2, N-4, M-2, M-4, M-12.
    7 Bewijsmiddelen (N, M, B)-6 tot en met (N, M, B)-10.
    8 Bewijsmiddel (N, M, B)-7.
    9 Proces-verbaal van verhoor [naam] , p. 471.
    10 Bewijsmiddel (N, M, B)-2.
    11 Bewijsmiddelen N-5, B-8 en (N, M, B)-1.
    12 Bewijsmiddel (N, M, B)-1.
    13 Bewijsmiddel (N, M, B)-3.
    14 Bewijsmiddelen N-6, B-14 en M-9.
    15 Bewijsmiddel B-12
    16 Bewijsmiddel (N, B)-10.
    17 Bewijsmiddelen N-4 tot en met N-6.
    18 Bewijsmiddelen N-12, N-15 en N-17.
    19 Bewijsmiddelen N-12, N-14 en N-20.
    20 Bewijsmiddel N-21.
    21 Bewijsmiddelen N-13, N-18 en N-21.
    22 Bewijsmiddel N-19.
    23 Bewijsmiddelen N-2, N-7.
    24 Bewijsmiddel N-3.
    25 Bewijsmiddelen N-11 en N-14.
    
    26 Bewijsmiddel N-15.
    27 Bewijsmiddel 12.
    28 Bewijsmiddel N-19.
    29 Bewijsmiddel 14.
    30 Bewijsmiddel N-20 en proces-verbaal van verhoor [medeverdachte 1] , pagina 872.
    31 Respectievelijk bewijsmiddelen N-14, N-12 en N-19.
    32 Bewijsmiddelen M-1 tot en met M-4.
    33 Bewijsmiddel M-11.
    34 Bewijsmiddelen M-11 en M-14.
    35 Bewijsmiddel M-11.
    36 Bewijsmiddel (N, M, B)-2 en advertentie, p. 562.
    37 Bewijsmiddel M-14 en proces-verbaal van verhoor [medeverdachte 1] , p. 918 en 919.
    38 Bewijsmiddelen M-9 en M-10.
    39 Bewijsmiddelen M-5, M-6, M-8.
    40 Proces-verbaal van verhoor verdachte, p. 820.
    41 Respectievelijk bewijsmiddelen M-10, M-12 en M-15.
    42 Bewijsmiddelen M6 en M-7 en paginas 299 tot en met 307.
    43 Bewijsmiddel M-14.
    44 Bewijsmiddelen B-1 tot en met B-3.
    45 Bewijsmiddelen B-17.
    46 Bewijsmiddel B-7.
    47 Bewijsmiddel B- 12.
    48 Bewijsmiddel B-8.
    49 Bewijsmiddel B-12.
    50 Bewijsmiddelen B-8 en B-10.
    51 Proces-verbaal van bevindingen, pagina 94.