ECLI:NL:RBDHA:2024:19889, Rechtbank Den Haag, 24-11-2024, NL24.38120
Rechtbank Den Haag — Uitspraak 
Datum: 2024-11-24 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Bestuursrecht; Vreemdelingenrecht

Samenvatting: Asiel, Dublin Duitsland, mondelinge uitspraak

RECHTBANK DEN HAAG
  
  
    Zittingsplaats Haarlem
  
  
    Bestuursrecht
  
  
    zaaknummers: NL24.38120 (beroep) en NL24.38121 (voorlopige voorziening)
    
      
      proces-verbaal van de mondelinge uitspraak van enkelvoudige kamer en de voorzieningenrechter in de zaak tussen
    
  
  
    
      
      [eiser] , eiser
    
      V-nummer: [#]
      (gemachtigde: mr. R. Akkaya),
    
    
    
      en
    
    
  
  
    de minister van Asiel en Migratie, verweerder 
    (gemachtigde: mr. S. Deniz).
    
    
  
  
    Inleiding
    
    
      In het besluit van 1 oktober 2024 (het bestreden besluit) heeft verweerder de asielaanvraag
      van eiser niet in behandeling genomen op de grond dat Duitsland hiervoor verantwoordelijk
      is.
    
    
    
      Eiser heeft tegen het bestreden besluit beroep ingesteld en de voorzieningenrechter verzocht
      om een voorlopige voorziening te treffen.
    
    
    
      De zaken zijn samen op 25 november 2024 op zitting behandeld. Eiser en zijn gemachtigde
      zijn, met bericht van afmelding, niet verschenen. Verweerder is vertegenwoordigd door
      zijn gemachtigde.
    
    
    
      Na afloop van de behandeling van de zaak ter zitting heeft de rechtbank en de
      voorzieningenrechter onmiddellijk uitspraak gedaan.
    
    
  
  
    Beslissing
    
    
      De rechtbank verklaart het beroep ongegrond.
      De voorzieningenrechter wijst het verzoek om een voorlopige voorziening af.
    
    
  
  
    Overwegingen
    
    1. Verweerder heeft het bestreden besluit gebaseerd op artikel 30, eerste lid, van de
    
      Vreemdelingenwet 2000. Daarin is bepaald dat een asielaanvraag niet in behandeling wordt
      genomen indien op grond van de Dublinverordening is vastgesteld dat een andere lidstaat
    
    
    
      hiervoor verantwoordelijk is. In dit geval heeft Nederland bij Duitsland een verzoek om
      terugname gedaan. Duitsland heeft dit verzoek aanvaard.
    
    
    2. Dat eiser geen vertrouwen meer heeft in de Duitse autoriteiten omdat zijn aanvragen
    
      al verschillende keren zijn afgewezen, is geen reden om aan te nemen dat deze aanvraag
      ondeugdelijk zal worden afgehandeld. Verweerder mag op grond van het interstatelijk
      vertrouwensbeginsel ervan uitgaan dat Duitsland zich daarbij houdt aan zijn internationale
      verplichtingen, zoals de Opvangrichtlijn, de Kwalificatierichtlijn en de Procedurerichtlijn.
      Eiser heeft niet aannemelijk gemaakt dat dit niet het geval is.
    
    
    3. Op eisers vrees voor indirect refoulementbeginsel kan de rechtbank niet ingaan.
    
      Daarvoor moet eiser eerst aannemelijk maken dat niet kan worden uitgegaan van het
      interstatelijk vertrouwensbeginsel. Dat heeft eiser niet gedaan. De rechtbank verwijst hierbij
      naar het arrest van het Hof van Justitie van de Europese Unie van 30 november 2023 en de
      uitspraak van de Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State van 12 juni 2024.
    
    
    4. Verweerder heeft ook geen reden hoeven te zien om de aanvraag op grond van
    
      artikel 17 van de Dublinverordening aan zich te trekken. Eiser heeft geen bijzondere
      individuele omstandigheden naar voren gebracht die maken dat een overdracht aan
      Duitsland van onevenredige hardheid getuigt.
    
    
    5. Het beroep is daarom ongegrond.
    
    6. Omdat de rechtbank op het beroep van eiser beslist en dit ongegrond verklaart, is
    
      een voorlopige voorziening niet meer nodig. De voorzieningenrechter wijst het verzoek om
      die reden af.
    
    
    7. Voor een proceskostenveroordeling bestaat gelet op de uitkomst in de beide zaken
    geen aanleiding.
    
    
    
      Deze uitspraak is uitgesproken in het openbaar op 25 november 2024 door mr. M. Kraefft,
      (voorzieningen)rechter, in aanwezigheid van drs. M.A.J. Arts, griffier.
    
    
  
  
    Dit proces-verbaal is bekendgemaakt op:
    
    
    
    
    
    
    
    
    
    
    
    
    
    
  
  
    Rechtsmiddel
    Tegen deze uitspraak kan, voor zover het de hoofdzaak betreft, hoger beroep worden ingesteld bij de Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State binnen één week na de dag van bekendmaking van dit proces-verbaal.
  
  
     Verordening (EU) nr. 604/213
  
  
     ECLI:EU:C:2023:934
  
  
     ECLI:NL:RVS:2024:2359