ECLI:NL:CBB:2000:ZG2018, College van Beroep voor het bedrijfsleven, 08-09-2000, AWB 00/599,AWB 00/658,AWB 00/662,AWB 00/666,AWB 00/670,AWB 00/656,AWB 00/660,AWB 00/664,A en meer...
College van Beroep voor het bedrijfsleven — Uitspraak 
Datum: 2000-09-08 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Bestuursrecht

Samenvatting: -

AM
      De president van het College van Beroep voor het bedrijfsleven
      Nrs. AWB 00/599, 00/656,                8 september 2000
      00/658, 00/660,
      00/662, 00/664,
      00/666, 00/668
      00/670, 00/672
      32030
      Uitspraak op het verzoek om voorlopige voorziening in de zaak van:
      1. de Stichting Zuid-Hollandse Milieufederatie, zetelend te Rotterdam,
      2. de Stichting Natuur en Milieu, zetelend te Utrecht,
      verzoeksters,
      gemachtigden voor beide verzoeksters: mr drs J. Rutteman, prof dr L. Reijnders en
      drs H.G. Muilerman
      tegen
      Het College voor de Toelating van Bestrijdingsmiddelen ( CTB), zetelend te Wageningen,
      verweerder,
      gemachtigden: mr J.H. Geerdink, advocate te 's-Gravenhage en mw mr E. Hazeleger,
      werkzaam bij verweerder,
      waaraan voorts als partijen deelnemen:
      3. Zeneca Agro B.V., gevestigd te Ridderkerk,
      gemachtigden: mr N.H. van den Biggelaar, advocate te 's -Gravenhage,  J.J.R.M. Vet en
      ir B.P. Anema,
      4. Agrevo Nederland B.V., gevestigd te Haren,
      gemachtigde: H.J. Messelink en
      5. Bayer B.V., gevestigd te Mijdrecht.
      1.      De procedure
      Bij besluit van 22 juni 2000, heeft verweerder verzoeksters bezwaren gericht tegen zijn
      besluiten van 3 december 1999 strekkende tot verlenging op de voet van het bepaalde bij
      artikel 5, eerste lid, derde volzin van de Bestrijdingsmiddelenwet 1962, verder ook: de
      Wet, juncto artikel 7, vijfde lid, van de Regeling toelating bestrijdingsmiddelen 1995
      (verder onder meer: de Rtb 1995) van een tiental toelatingen van bestrijdingsmiddelen met
      als werkzame stof chloorthalonil, gedeeltelijk ongegrond verklaard.
      Tegen dat besluit hebben verzoeksters bij beroepschrift - ter griffie ontvangen op 7 juli
      2000 - beroep ingesteld bij het College. Voorts hebben zij bij verzoekschrift
      binnengekomen op dezelfde datum, en ingenomen onder nr. Awb 00/599, aan de president
      van het College verzocht een voorlopige voorziening te treffen, strekkende tot schorsing
      van de verlengingsbesluiten onder bepaling dat de betreffende middelen in afwachting van
      de uitspraak in de bodemprocedure, dan wel totdat een volledige toets aan de artikelen 3 en
      3a van de Wet heeft plaatsgevonden, als niet toegelaten worden beschouwd.
      Bij griffiersbrief van 10 augustus 2000 is aan partijen meegedeeld dat het onder nr. Awb
      00/599 ingenomen verzoek om voorlopige voorziening is gesplitst in tien afzonderlijke en
      als zodanig geregistreerde zaken.
      Verweerder heeft op 31 juli 2000 schriftelijk op het verzoek om voorlopige voorziening
      gereageerd.
      De president heeft het verzoek behandeld ter zitting van 1 september 2000, alwaar partijen
      bij monde van hun gemachtigden hun standpunt nader uiteen hebben gezet.
      Mr Van den Biggelaar heeft bericht van verhindering gestuurd. Bij een, tot de stukken
      behorende, brief van 25 augustus 2000 heeft zij schriftelijk het standpunt van Zeneca Agro
      BV uiteengezet.
      2.      De grondslag van het geschil
      2.1     De toepasselijke regelgeving
      Sinds 1 februari 1995 is in de Wet, voorzover hier van belang, als volgt bepaald:
      "       Artikel 3
      1.      Een bestrijdingsmiddel wordt slechts toegelaten indien:
      a.      op grond van de stand van de wetenschappelijke en technische kennis en
      aan de hand van onderzoek van de gegevens, bedoeld in artikel 4, tweede lid,
      met inachtneming van de bij of krachtens artikel 3a vastgestelde regels en
      beginselen voor de beoordeling, is vastgesteld dat het bestrijdingsmiddel en
      zijn omzettingsprodukten, wanneer het overeenkomstig het bepaalde bij of
      krachtens deze wet wordt gebruikt: (.)
      (.)
      3.      geen schadelijke uitwerking heeft op de gezondheid van de mens, hetzij
      direct, hetzij indirect;
      4.      geen schadelijke uitwerking heeft op de gezondheid van dieren, hetzij
      direct, hetzij indirect;
      5.      de gezondheid niet schaadt of de veiligheid niet in gevaar brengt van degene
      die het middel toepast; (.)
      (.)
      10. geen voor het milieu onaanvaardbaar effect heeft, (.).
      Artikel 3a
      1.      Bij of krachtens algemene maatregel van bestuur kunnen nadere regelen
      worden gesteld met betrekking tot de toelatingscriteria als bedoeld in artikel 3,
      eerste lid, onderdeel a, en kunnen beginselen voor de beoordeling worden
      vastgesteld.
      Artikel 5
      1. De toelating van een bestrijdingsmiddel geldt voor een in het besluit tot
      toelating te bepalen termijn van ten hoogste tien jaren. De toelating kan ‚‚n of
      meerdere malen met ten hoogste tien jaren worden verlengd indien is gebleken
      dat nog steeds aan de voorwaarden voor toelating is voldaan. Zonodig kan de
      toelating worden verlengd voor de periode die met de beoordeling van de
      aanvraag tot verlenging gemoeid is."
      Bij algemene maatregel van bestuur van 23 januari 1995 is ter uitvoering van artikel 3a van
      de Wet vastgesteld het Besluit milieutoelatingseisen bestrijdingsmiddelen, Stb. 37, verder
      ook: Bmb.
      In de Regeling toelating bestrijdingsmiddelen 1995, (Stcrt. 41), is het volgende bepaald:
      "       Art. 7.-1.      Aanvragen tot toelating van een bestrijdingsmiddel, tot verlenging
      van de toelating van een bestrijdingsmiddel en tot wijziging van de
      samenstelling of uitbreiding van het gebruiksgebied van een toegelaten
      bestrijdingsmiddel worden ingediend bij het college onder gebruikmaking van
      aldaar verkrijgbare formulieren.
      (.)
      -3. Een aanvraag tot verlenging van een toelating wordt tenminste 14 maanden
      voor de afloop van de toelating ingediend.
      (.)
      -4. Binnen twee weken na ontvangst van het aanvraagformulier wordt de
      ontvangst van de aanvraag onder mededeling van een aanvraagnummer aan de
      aanvrager schriftelijk bevestigd. Binnen acht weken na de ontvangst van zowel
      het aanvraagformulier als de op grond van het tweede lid verschuldigde
      aanvraagkosten wordt de aanvrager meegedeeld of de aanvraag in behandeling
      is genomen (.).
      -5. Het college kan indien de besluitvorming met betrekking tot een aanvraag
      tot verlenging van een toelating niet tijdig kan zijn afgerond de betreffende
      toelating verlengen voor de duur die benodigd is voor de afronding van deze
      besluitvorming."
      "       Art. 10
      1. Zo spoedig mogelijk, doch uiterlijk vierendertig weken na ontvangst van het
      op grond van artikel 38 verschuldigde bedrag, wordt de aanvrager een opgave
      gedaan van door hem alsnog te leveren dan wel aanvullend te leveren gegevens
      en van te verrichten onderzoekingen ...
      2. Binnen acht weken na de ontvangst van zowel de gegevens, bedoeld in het
      eerste lid, als het verschuldigde bedrag wordt de aanvrager meegedeeld of de
      gegevens in behandeling zijn genomen.
      (...)
      4. Op schriftelijk verzoek van de aanvrager kan, indien de overgelegde
      gegevens aanleiding zouden kunnen zijn voor een besluit houdende gehele dan
      wel gedeeltelijke afwijzing van de aanvraag, de procedure overeenkomstig het
      eerste en tweede lid ‚‚nmaal worden herhaald. De aanvrager dient aannemelijk
      te maken dat de door hem alsnog te leveren gegevens voor het college
      aanleiding kunnen zijn voor het nemen van een ander besluit dan bedoeld in de
      eerste volzin."
      In de toelichting bij artikel 7, lid 5, van de Regeling wordt vermeld dat indiening van een
      aanvraag tot verlenging van een toelating na het in het derde lid genoemde tijdvak van 14
      maanden tot gevolg kan hebben dat de toelating expireert voordat de besluitvorming op de
      verlengingsaanvraag is afgerond. Indien in zo'n geval de besluitvorming niet tijdig kan zijn
      afgerond en dit niet aan nalatigheid van de aanvrager is te wijten (bijvoorbeeld omdat het
      college aanvullende vragen stelt) zal het college de toelating verlengen voor de duur die
      benodigd is voor de afronding van de besluitvorming, aldus deze toelichting.
      Besluiten tot verlenging van een toelating die zijn genomen met toepassing van het
      bepaalde bij artikel 5, eerste lid, derde volzin van de Wet, in samenhang gelezen met
      artikel 7, vijfde lid, van de Rtb 1995, zullen in het navolgende onder meer worden
      aangeduid als "procedurele verlengingen".
      2.2     Bij de beoordeling van het verzoek om voorlopige voorziening gaat de president uit van de
      volgende feiten en omstandigheden.
      -       Naar aanleiding van de uitspraak van het College van 29 januari 1998,
      nr. 95/0995/060/029, heeft verweerder bij beslissing van 7 juli 1998 de toelating van
      een aantal chloorthalonilhoudende bestrijdingsmiddelen op grond van het bepaalde
      bij artikel 5, eerste lid, van de Wet, juncto artikel 7, vijfde lid, Rtb 1995, procedureel
      verlengd tot 1 november 1999. Het betreft de volgende toelatingen:
      Daconil 500 vloeibaar (7827 N)
      Klaverblad-Chloorthalonil (10151 N) en
      Tattoo C (11429 N).
      -       Voormelde procedurele verlengingen zijn het voorwerp geweest van een verzoek om
      voorlopige voorziening van verzoeksters, strekkende tot vaststelling van een kortere
      verlengingstermijn dan tot 1 november 1999. De president heeft dat verzoek bij
      uitspraak van 11 december 1998 (no.98/857) afgewezen.
      -       Op 15 juli 1999 heeft verweerder aan de betrokken toelatinghouders zijn voornemen
      kenbaar gemaakt om alle toepassingen van bestrijdingsmiddelen op basis van
      chloorthalonil te be‰indigen met ingang van 1 november 1999.
      -       Op dit voornemen hebben de toelatinghouders - bij monde van de derde partij in dit
      geding, Zeneca Agro B.V. (verder onder meer Zeneca) - bij brief van 2 september
      1999, aangevuld bij brief van 14 oktober 1999 gereageerd. Bij monde van Zeneca
      hebben de toelatinghouders vervolgens verzocht door middel van wijziging van het
      wettelijke gebruiksvoorschrift een aantal toepassingen te be‰indigen. Deze op 15 juli
      1999 door verweerder ingezette procedure zal in het navolgende worden aangeduid
      als "de voornemen-procedure".
      -       Deze verzoeken zijn bij besluiten van 3 december 1999 ingewilligd en hebben
      geresulteerd in een wijziging/aanpassing van het wettelijk gebruiksvoorschrift en de
      gebruiksaanwijzing.
      -       Verweerder heeft voorts bij tien onderscheiden besluiten van - eveneens -
      3 december 1999 de hiervoorvermelde, en de volgende toelatingen voor de resterende
      toepassingen met toepassing van artikel 5, eerste lid, van de wet, jo. artikel 7, vijfde lid van de Rtb 1995 met terugwerkende kracht vanaf 1 november 1999
      - procedureel - verlengd tot 1 november 2000:
      Agrichem Chloorthalonil flowable (9286 N)
      Chloorthalonil vlb. (9696 N)
      Holland Fyto Chloorthalonil vlb (10776 N)
      Allure vloeibaar (11585 N)
      VISCLOR 500 FL (11816 N)
      ROVER (11942 N)
      Schimmelweg (11977 N)
      -       Verzoeksters hebben op 12 januari 2000 op nader aan te voeren gronden een
      bezwaarschrift ingediend tegen de procedurele verlengingsbesluiten als gepubliceerd
      in de Staatscourant van 31 december 1999. Hun brief van 18 februari 2000 bevat de
      gronden van het bezwaar.
      -       Op 17 mei 2000 zijn verzoeksters naar aanleiding van hun bezwaren gehoord door de
      bezwarencommissie CTB, welke commissie op 19 juni 2000 aan verweerder ter zake
      advies heeft uitgebracht.
      -       Vervolgens heeft verweerder op 22 juni 2000 op het bezwaarschrift beslist. Dit
      besluit vormt het voorwerp van de gevraagde voorlopige voorziening.
      3.      Het bestreden besluit en het standpunt van verweerder
      Verweerder heeft overeenkomstig het advies van de bezwarencommissie CTB aan de hand
      van een opsomming van de in verband met zijn voornemen tot be‰indiging van alle
      chloorthaloniltoepassingen door de toelatinghouders overgelegde gegevens een nadere
      onderbouwing gegeven van de verlengingstermijn. In zoverre heeft hij de bezwaren van
      verzoeksters tegen de motivering van het bestreden besluit gegrond verklaard.
      Voor het overige heeft hij verzoeksters bezwaren - eveneens in overeenstemming met
      meergenoemd advies - ongegrond verklaard. Hij heeft die beslissing als volgt toegelicht.
      De nader door de toelatinghouders aangeleverde gegevens hebben in oktober 1999 zijn
      inzichten met betrekking tot de mogelijkheden tot een voortgezette toepassing gewijzigd.
      Daardoor moest tot dan toe nog niet uitgevoerd onderzoek op het gebied van arbeids-
      toxiciteit, de volksgezondheid en de "overige milieu-aspecten" alsnog worden
      ge‰ntameerd. Het is in die omstandigheden de toelatinghouders niet te verwijten dat de
      betreffende gegevens  nog niet beoordeeld zijn. Verweerder is van mening dat de gegeven
      verlenging in een situatie als deze gerechtvaardigd is.
      Naar aanleiding van de opmerkingen en nader door de toelatinghouders in het kader van de
      voornemenprocedure ingediende stukken, is verweerder ingegaan op hun voorstel tot
      wijziging/beperking van het wettelijk gebruiksvoorschrift van toegelaten bestrijdings-
      middelen op basis van chloorthalonil. Voor de resterende toepassingen zijn de toelatingen
      vervolgens procedureel verlengd.
      In de schriftelijke reactie op het verzoek om voorlopige voorziening en ter zitting heeft
      verweerder nader betoogd dat verzoeksters geen spoedeisend belang hebben bij de
      gevraagde voorziening, aangezien binnenkort, te weten in de vergadering van het CTB van
      begin oktober a.s. over de verdere toelaatbaarheid van de middelen zal worden beslist. Ter
      zitting is door verweerders gemachtigden desgevraagd bevestigd dat alsdan ter zake een
      inhoudelijke beslissing op de voet van het bepaalde van de artikelen 3 en 3a van de Wet zal
      worden genomen. Bovendien worden de onderhavige middelen voornamelijk in de
      maanden mei tot en met augustus toegepast, zodat ook daarom een spoedeisend belang aan
      de zijde van verzoeksters ontbreekt.
      4.      Het standpunt van verzoeksters
      Verzoeksters hebben - zakelijk weergegeven - het volgende aangevoerd.
      Op zichzelf bestaan geen overwegende bezwaren tegen een aanpassing van de beoordeling
      aan nieuwe inzichten. De wet vereist een dergelijke aanpassing zelfs. Maar verzoeksters
      betwijfelen of het CTB op basis van de hier door de toelatinghouders verschafte gegevens
      een verlenging had mogen geven voor een nadere beoordeling. Immers, uit de gegevens,
      die bij de aanvragen om verlenging zijn ingediend kan geen andere conclusie worden
      getrokken dan dat niet aan de milieucriteria als gesteld in het Bmb werd voldaan. Het CTB
      heeft destijds een beoordelingsstrategie gekozen, waarbij, omdat aanvankelijk vaststond
      dat alle toelatingen op basis van chloorthalonil zouden worden be‰indigd wegens het niet
      voldoen aan de milieueisen, geen verdere toetsing aan andere criteria werd uitgevoerd. In
      principe is wel voldoende tijd beschikbaar geweest voor een volledige herbeoordeling. De
      toelating-houders zelf zijn verantwoordelijk wanneer het ontstaan van nieuwe inzichten bij
      verweerder het gevolg is van het feit dat zijzelf de nieuwe gegevens zo laat hebben
      ingediend.
      Verzoeksters menen overigens dat zij via hun beroep tegen de onderhavige procedurele
      verlengingen, ook kunnen opkomen tegen het inhoudelijke element dat aan deze
      procedurele verlengingsbesluiten ten grondslag ligt. Het is, aldus verzoeksters, z¢ evident
      dat toelatingen van bestrijdingsmiddelen op basis van chloorthalonil niet voldoen aan de
      milieucriteria dat dit op zich zelf al aan een procedurele verlenging gericht op het doen van
      nader onderzoek in de weg staat en dat zulks ook in een voorlopige voorzieningsprocedure
      kan worden vastgesteld. Verzoeksters hebben in hun pleitnota uiteengezet welke manifeste
      gebreken er aan de nadere beoordeling van verweerder kleven. Er is sprake van een
      combinatie van niet voldoende onderbouwde aannames en het niet gebruiken van gegevens
      over de meest gevoelige organismen. Daarnaast wordt de door het RIVM berekende MTR
      genegeerd en worden nog onbewezen effecten maar vast aangenomen.
      Met betrekking tot de spoedeisendheid hebben verzoeksters aangevoerd dat weliswaar het
      leeuwendeel van chloorthalonilhoudende bestrijdingsmiddelen in het zomerseizoen worden
      gebruikt, maar dat het gebruik ook daarna wel degelijk plaatsvindt.
      5.      Het standpunt van de derde belanghebbende partijen
      Deze partijen hebben zich aangesloten bij verweerders standpunt, zoals dat in het bestreden
      besluit is neergelegd en in het verweerschrift en ter zitting nader is toegelicht. De
      gemachtigden van Zeneca Agro hebben daartoe in hoofdzaak verwezen naar het in rubriek
      1 genoemde schrijven van mr van den Biggelaar, waarin wordt benadrukt dat een
      spoedeisend belang bij de gevraagde voorziening ontbreekt. Voorts, dat de gegeven
      procedurele verlenging nodig was, voor een nadere beoordeling in verband met
      verweerders nieuwe inzichten. Deze kon worden gegeven omdat het aanleveren van de
      nieuwe gegevens in de door verweerder in gang gezette voornemenprocedure voor de hand
      ligt en dat de aldus ontstane vertraging niet aan de toelatinghouders kan worden tegen-
      geworpen.
      6.      De beoordeling
      Ingevolge het bepaalde bij artikel 8:81 van de Algemene wet bestuursrecht (hierna: de
      Awb) kan, indien, zoals hier, tegen een besluit beroep is ingesteld bij het College, op
      verzoek een voorlopige voorziening worden getroffen, indien onverwijlde spoed, gelet op
      de betrokken belangen dat vereist. Dienaangaande overweegt de president het volgende.
      Gelet op het hiervoor vermelde in rubriek 2.2, 3 en 4 en gehoord het debat ter zitting gaat
      de president er van uit dat de onderlinge verhouding tussen de procedurele verlengings-
      besluiten van 3 december 1999 en de besluiten, van dezelfde datum, tot wijziging/
      aanpassing van het wettelijk gebruiksvoorschrift en de gebruiksaanwijzing, aldus moet
      worden begrepen dat verweerder eerst door middel van wijziging/aanpassing van het
      wettelijk gebruiksvoorschrift c.q. de gebruiksaanwijzing een aantal toepassingen heeft
      be‰indigd en vervolgens voor de nog resterende toepassingen heeft besloten tot procedurele
      verlengingen.
      Van de zijde van verzoekster is ter zitting bevestigd, dat het verzoek om voorlopige
      voorziening louter betrekking heeft op deze procedurele verlengingsbeslissingen.
      Ten aanzien van die beslissingen hebben verzoeksters zich in de eerste plaats op het
      standpunt gesteld dat de inhoudelijke aspecten, die in de op zichzelf hier niet voorliggende
      besluiten tot wijziging van het wettelijk gebruiksvoorschrift, c.q. de gebruiksaanwijzing
      aan de orde zijn gekomen, niettemin in het kader van deze procedure kunnen worden
      getoetst.
      De president deelt dat standpunt niet. Het specifieke karakter van de procedurele
      verlenging, die naar zijn aard slechts een termijn geeft met het oog op het verkrijgen van
      inzicht in de vraag of nog steeds aan de voorwaarden voor toelating wordt voldaan, verzet
      zich daar, naar voorlopig oordeel, tegen. Dit karakter valt af te leiden uit het bepaalde bij
      artikel 5, eerste lid, derde volzin, van de Wet, waaruit blijkt dat de toelating kan worden
      verlengd voor de periode, die met de beoordeling van de aanvraag tot verlenging is
      gemoeid. De uitkomst van die beoordeling is, blijkens het bepaalde bij artikel 5, eerste lid,
      tweede volzin, van de Wet, beslissend voor het antwoord op de vraag of ten aanzien van
      het betrokken middel nog steeds aan die voorwaarden voor toelating is voldaan.
      Aan verzoeksters kan in dit verband op zichzelf wel worden toegegeven dat wanneer de
      wel voorhanden gegevens reeds zouden dwingen tot het oordeel dat niet of niet langer aan
      het bepaalde bij en krachtens artikel 3 en 3a van de Wet wordt voldaan, de ruimte ontbreekt
      voor een procedurele verlenging.
      Op grond van de stukken en het verhandelde ter zitting kan de president evenwel niet tot
      het oordeel komen dat zulks hier het geval is. De op dit punt door partijen, onder
      verwijzing naar allerhande gegevens, gevoerde discussie vertoont de trekken van een
      wetenschappelijk debat en gaat het bestek van deze voorlopige voorzieningsprocedure te
      buiten.
      Kern van het tussen partijen bestaande geschil wordt gevormd door de vraag of verweerder
      met zijn procedurele verlengingsbeslissingen van 3 december 1999 - die tot gevolg hebben
      dat eerdere procedurele verlengingen van toelatingen van chloorthalonilhoudende
      bestrijdingsmiddelen tot 1 november 1999 met een jaar, te weten tot 1 november 2000,
      worden verlengd - te ruim de tijd heeft genomen.
      Dienaangaande overweegt de president in het voetspoor van de in rubriek 2 vermelde
      uitspraak van 11 december 1998 op het verzoek om voorlopige voorziening van dezelfde partijen, dat een voorziening als hier aan de orde strekkende tot het vaststellen van een
      kortere beoordelingstermijn ingrijpend van aard is. Daarvoor zou, aldus die uitspraak,
      slechts grond bestaan indien "uit de gegeven verlengingstermijn, afgezet tegen in de
      wettelijke regeling voorziene beslistermijnen, kan worden afgeleid dat (verweerder) geen
      enkele voortvarendheid betracht, (te) ruim de tijd neemt en/of in het geheel niet kan
      motiveren waarom de gegeven termijn van verlenging nodig is".
      Geplaatst tegen de achtergrond van het in voormelde uitspraak van 11 december 1998
      aangegeven toetsingskader is, naar voorlopig oordeel van de president, hier van belang dat
      verweerder in ieder geval tot begin oktober 1999, het tijdstip dat hij de reactie van de
      toelatinghouders op het voornemen tot be‰indiging ontving, en dus tot een moment dat nog
      slechts ‚‚n maand resteerde alvorens de tot 1 november 1999 geldende procedurele
      verlengingsbeslissingen hun werking zouden verliezen, uitging van de gedachte om op
      chloorthalonil gebaseerde bestrijdingsmiddelen niet langer toe te laten. Om die reden heeft
      verweerder, naar ter zitting is toegegeven, de reeds door de toelatinghouders in het kader
      van de verlengingsprocedure aangeleverde gegevens tot dat moment niet beoordeeld en
      nadere gegevens betrekking hebbende op de milieucomponent niet opgevraagd.
      Het gevolg van een en ander was dat toen verweerder zijn koers uiteindelijk wijzigde en
      kennelijk alsnog ruimte zag voor een nadere beoordeling, de daarvoor resterende tijd,
      geboden door de eerste procedurele verlenging, inmiddels te kort was en een nieuwe
      verlenging noodzakelijk bleek.
      Naar voorlopig oordeel van de president kan aldus worden betwijfeld of verweerder, door
      in deze omstandigheden de eerste procedurele verlengingen van een jaar opnieuw te doen
      volgen door een procedurele verlenging van ‚‚n jaar, nog buiten het toepassingsbereik van
      de hiervoor in de uitspraak van 11 december 1998 neergelegde, en uitzicht op een
      voorlopige voorziening biedende, criteria is gebleven.
      Verweerders gemachtigden hebben ter zitting evenwel meegedeeld dat begin oktober 2000
      een inhoudelijke beslissing op de aanvragen om verlenging van de toelating van
      chloorthalonil houdende bestrijdingsmiddelen zal worden genomen. De president heeft
      geen aanleiding om te veronderstellen dat die beslissingen er uiterlijk medio oktober 2000
      niet zullen zijn. Alsdan - en derhalve op korte termijn - zullen de hier voorliggende -
      procedurele - verlengingsbeslissingen zijn achterhaald. Aldus beschouwd is er, wat er zij
      van de hiervoor geuite twijfel, thans onvoldoende spoedeisend belang bij de gevraagde
      voorziening.
      De verzoeken om voorlopige voorziening worden dan ook afgewezen.
      De president acht geen  termen aanwezig om artikel 8:75 van de Awb toe te passen. Beslist
      wordt als volgt.
      7.      De beslissing
      De president wijst de verzoeken om voorlopige voorziening af.
      Aldus gewezen door mr R.R. Winter, president, in tegenwoordigheid van mr A. Bruining,
      als griffier, en in het openbaar uitgesproken op 8 september 2000.
      w.g. R.R. Winter                                                        w.g. A. Bruining
      Verzonden op:
      12
      12
      Nrs. 00/599, 00/656 enz.
      12