ECLI:NL:RBGEL:2024:6960, Rechtbank Gelderland, 14-10-2024, AWB 24_5636 en 24_5946
Rechtbank Gelderland — Uitspraak 
Datum: 2024-10-14 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Bestuursrecht; Omgevingsrecht

Samenvatting: Omgevingswet; omgevingsvergunning voor duur van een jaar en weigering om handhavend op te treden; voorlopige voorziening hangende bezwaar; belangen van derden zijn onvoldoende meegewogen; verzoek toegewezen.

RECHTBANK GELDERLAND
    
    
      Zittingsplaats Arnhem
    
    
    
      Bestuursrecht
    
    
    
      zaaknummers: ARN 24/5636 (verzoek om handhaving) en 24/5946 (verleende omgevingsvergunning)
    
    uitspraak van de voorzieningenrechter van 
    
    in de zaken tussen
    
      [verzoeker] en [verzoekster] , uit [plaats] , verzoekers(gemachtigde: mr. M. Beukema-Veldkamp)
    
    
      en
    
    
    het college van burgemeester en wethouders van de gemeente Maasdriel 
    (gemachtigde: mr. M.A. Boender).
    
    
      Als derde-partij neemt aan de zaak deel: [derde-partij] uit [plaats] (vergunninghouder).
    
    
    
    Samenvatting
    
    
      1. In deze uitspraak beslist de voorzieningenrechter op het verzoek om een voorlopige voorziening van verzoekers tegen de separate besluiten van het college van 10 juli 2024. Met deze besluiten heeft het college vergunninghouder een omgevingsvergunning verleend voor een buitenplanse omgevingsplanactiviteit voor het tijdelijk wonen in de bedrijfsruimte op het adres [locatie 1] in [plaats] en een verzoek van verzoekers om handhavend op te treden tegen bewoning van de bedrijfsruimte afgewezen. Verzoekers hebben tegen deze besluiten bezwaar gemaakt en de voorzieningenrechter gevraagd een voorlopige voorziening te treffen. De voorzieningenrechter beoordeelt de verzoeken aan de hand van de ingediende gronden. De voorzieningenrechter wijst de verzoeken toe en schorst zowel de omgevingsvergunning als de weigering om handhavend op te treden. Hierna legt de voorzieningenrechter uit hoe zij tot dit oordeel komt en welke gevolgen dit oordeel heeft.
    
    
  
  
    Procesverloop
    2. Op 28 januari 2024 hebben verzoekers het college gevraagd handhavend op te treden tegen de illegale verbouwing en bewoning van het bedrijfspand op het adres [locatie 1] in [plaats] en de door de bewoners veroorzaakte geluidsoverlast.2.1.	Met de bestreden besluiten van 10 juli 2024 heeft het college een omgevingsvergunning verleend voor een buitenplanse omgevingsplanactiviteit voor het tijdelijk bewonen van het bedrijfspand en het verzoek om handhaving afgewezen. Verzoekers hebben hiertegen bezwaar gemaakt. Tevens hebben zij de voorzieningenrechter gevraagd hangende de behandeling van de bezwaarschriften een voorlopige voorziening te treffen.
    
    
      2.1.
      De voorzieningenrechter heeft de verzoeken op 7 oktober 2024 gelijktijdig op zitting behandeld. Hieraan hebben deelgenomen: verzoekers, de gemachtigde van verzoekers en de gemachtigde van het college. Vergunninghouder was met kennisgeving niet aanwezig.
      
    
  
  
    Totstandkoming van het besluit
    
    3. Verzoekers wonen op het adres [locatie 2] in [plaats] . Hun perceel grenst aan het perceel van vergunninghouder. Op het perceel van vergunninghouder staat een bedrijfswoning en een bedrijfspand. Omdat vergunninghouder de woning aan het verbouwen is woont hij met zijn gezin in het bedrijfspand. Daar heeft hij op de begane grond een ruimte ingericht voor de ontvangst van klanten. Tevens gebruikt hij deze ruimte als ontspanningsruimte voor het gezin. Hier staat onder meer een biljarttafel en er is een bar ingericht.
    
    4. Verzoekers ervaren veel overlast van de bewoning van het bedrijfspand. De ruimtes op de bovenverdieping kijken recht op hun perceel en in de woon- en slaapkamer en de ontspanningsruimte is op korte afstand van de perceelgrens. Zij ervaren daardoor een inbreuk op hun privacy en geluidsoverlast. Zij hebben het college daarom op 28 januari 2024 gevraagd handhavend op te treden tegen bewoning van het bedrijfspand.
    
    5. Op 1 januari 2024 is de Omgevingswet in werking getreden. Met de inwerkingtreding van deze wet heeft elke gemeente direct een omgevingsplan van rechtswege dat regels geeft over de fysieke leefomgeving voor het gehele grondgebied van de gemeente. Dat omgevingsplan bestaat voor nu uit een tijdelijk deel, waarin onder meer alle bestemmingsplannen zijn opgenomen die vóór 1 januari 2024 golden. Op het perceel waar het bedrijfspand is gesitueerd, was vóór 1 januari 2024 het bestemmingsplan ‘ Kerkdriel en Hoenzadriel 2013’ van kracht. Dit bestemmingsplan maakt dus onderdeel uit van het tijdelijk deel van het omgevingsplan van de gemeente Maasdriel. Op grond van artikel 5.1, eerste lid, aanhef en onder a, van de Omgevingswet is het verboden om zonder omgevingsvergunning een omgevingsplanactiviteit te verrichten. Onder een omgevingsplanactiviteit valt onder meer een activiteit die in strijd is met het (tijdelijk deel van) het omgevingsplan.
    6. Het perceel heeft de enkelbestemming ‘Bedrijventerrein’, en de dubbelbestemming ‘Waarde – Archeologie 5’. Daarnaast gelden de functieaanduidingen ‘bedrijfswoning’ en ‘specifieke vorm van bedrijventerrein -1’. Niet in geschil is dat bewoning van het bedrijfspand in strijd is met het omgevingsplan. 7.	Met het besluit van 10 juli 2024 heeft het college een omgevingsvergunning verleend voor een buitenplanse omgevingsplanactiviteit (BOPA) voor het bewonen van het bedrijfspand voor de duur van één jaar. Het college wil aan een BOPA meewerken omdat de woning aan de voorzijde totaal wordt gerenoveerd, waardoor het onmogelijk is daar te wonen. De bedrijfsruimte biedt voldoende plek met tijdelijke basisbehoeftes (mobiele badkamer, keuken). Het college vindt het niet bezwaarlijk dat de bedrijfsruimte tijdelijk wordt bewoond. De belangen van omwonenden en (eventuele) andere belanghebbenden worden daardoor niet onevenredig aangetast.Omdat het college een omgevingsvergunning heeft verleend heeft het college het verzoek om handhaving afgewezen.
    
    8. Verzoekers zijn het niet eens met de beslissingen van het college. Zij stellen dat ze al jarenlang last hebben van illegale bewoning van het bedrijfspand. Eerst door Poolse arbeidsmigranten en sinds 2020 door vergunninghouder en zijn gezin. Er zijn ook geen voorschriften aan de omgevingsvergunning verbonden om overlast en inbreuk op hun privacy tegen te gaan. Bovendien blijkt niet dat het college heeft onderzocht dat de financiële situatie van vergunninghouder noopt om de verbouwing gefaseerd te laten verlopen, waardoor bewoning van de woning gedurende enige tijd niet mogelijk is. 
    
  
  
    Beoordeling door de voorzieningenrechter
    
    9. De voorzieningenrechter beoordeelt bij de vraag of zij een voorlopige voorziening zal treffen of het bezwaar een redelijke kans van slagen heeft. Dat kan een reden zijn om het bestreden besluit te schorsen. Om dit te beoordelen beantwoordt zij aan de hand van de gronden van verzoekers, of het college de gevraagde omgevingsvergunning heeft kunnen verlenen en het verzoek om handhaving heeft kunnen afwijzen. Het oordeel van de voorzieningenrechter heeft een voorlopig karakter en bindt de rechtbank in een (eventueel) bodemgeding niet.
    
    10. Op grond van artikel 8.0a van het Besluit kwaliteit leefomgeving (Bkl) wordt een vergunning voor een buitenplanse omgevingsplanactiviteit alleen verleend met het oog op een evenwichtige toedeling van functies aan locaties.
    
    
      10.1.
      Het college komt bij de beslissing om al dan niet toepassing te geven aan de hem toegekende bevoegdheid om in afwijking van het omgevingsplan een omgevingsvergunning te verlenen, beleidsruimte toe en het moet de betrokken belangen afwegen. De bestuursrechter oordeelt daarom niet zelf of verlening van de omgevingsvergunning in overeenstemming is met een evenwichtige toedeling van functies aan locaties. De bestuursrechter beoordeelt aan de hand van de beroepsgronden of het besluit in overeenstemming is met het recht. Daarbij kan aan de orde komen of de nadelige gevolgen van het besluit onevenredig zijn in verhouding tot de met de verlening van de omgevingsvergunning te dienen doelen.
      
    
    
      10.2.
      De voorzieningenrechter stelt vast dat de belangen van verzoekers niet kenbaar zijn meegewogen. De enkele stelling in het bestreden besluit dat de belangen van derden niet onevenredig worden aangetast, zonder daarbij op de belangen van verzoekers in te gaan, is daartoe onvoldoende, zeker gelet op de voorgeschiedenis. Hierbij is ook van belang dat juist als gevolg van een verzoek om handhaving van verzoekers de bewoning van het bedrijfspand aan het licht is gekomen en in het controlerapport de voorgeschiedenis heel duidelijk is weergegeven. Het had daarom op de weg van het college gelegen de belangen van verzoekers bij de beoordeling van de aangevraagde omgevingsvergunning mee te wegen. Reeds omdat dit niet is gebeurd is de omgevingsvergunning onvoldoende zorgvuldig voorbereid en onvoldoende gemotiveerd. Het bezwaarschrift heeft daarom een redelijke kans van slagen. De omgevingsvergunning zal in bezwaar niet ongewijzigd in stand blijven. De voorzieningenrechter kan niet inschatten of het meewegen van de belangen van verzoekers betekent dat het college de omgevingsvergunning in bezwaar in stand zal laten met gewijzigde motivering of dat de vergunning alsnog geweigerd zal worden. Zij ziet hierin aanleiding het verzoek om voorlopige voorziening in zoverre toe te wijzen en de verleende omgevingsvergunning te schorsen tot zes weken na het door het college te nemen besluit op bezwaar. 
      
    
    
      10.3.
      Voor wat betreft de weigering om handhavend op te treden overweegt de voorzieningenrechter het volgende. Aan het besluit om het verzoek om handhaving af te wijzen ligt de verleende omgevingsvergunning ten grondslag. Immers, door het verlenen van de omgevingsvergunning was niet langer sprake van een overtreding van het omgevingsplan en was het college niet bevoegd handhavend op te treden. Door schorsing van de omgevingsvergunning kan deze vergunning evenwel niet meer aan de weigering ten grondslag worden gelegd. Reeds daarom komt ook het verzoek om voorlopige voorziening voor toewijzing in aanmerking. De voorzieningenrechter zal om die reden ook het besluit om niet handhavend op te treden schorsen tot zes weken na het door het college te nemen besluit op bezwaar. 
      
      
    
  
  
    Conclusie en gevolgen
    
    11. De voorzieningenrechter wijst de verzoeken toe en schorst de beslissingen van 10 juli 2024. 12.	Omdat de voorzieningenrechter de verzoeken toewijst moet het college het griffierecht aan verzoekers in beide procedures vergoeden. Ook krijgen zij een vergoeding van hun proceskosten. Het college moet deze vergoeding betalen. De vergoeding is met toepassing van het Besluit proceskosten bestuursrecht als volgt berekend. Voor de rechtsbijstand door een gemachtigde geldt een vast bedrag per proceshandeling met een waarde van € 875,- per proceshandeling. Verzoekers hebben zelf de verzoekschriften ingediend. De gemachtigde heeft aan de zitting deelgenomen. Dit leidt tot een totaal van € 875,-. 
    
    13. Verzoekers hebben verzocht om vergoeding van de door verzoeker gemaakte verletkosten tot een bedrag van € 173,68, uitgaande van 4 uur en een uurtarief van € 43,42. Verder hebben zij gevraagd hun reiskosten te vergoeden tot een bedrag van € 26,80. De voorzieningenrechter acht zowel de verletkosten als de reiskosten redelijk en zal het college opdragen deze kosten te vergoeden. Dat, zoals het college op de zitting heeft aangegeven, de zitting niet zo lang heeft geduurd en er dus geen reden is om vier uren te vergoeden volgt de voorzieningenrechter niet. De zitting vond om 14.00 uur plaats. Daarom is het redelijk dat verzoeker hier een middag vrij voor heeft moeten nemen.
    
    
  
  
    Beslissing
    
    
      De voorzieningenrechter: 
    
    
    - wijst de verzoeken om voorlopige voorziening toe;
    
    - schorst de bij besluit van 10 juli 2024 verleende omgevingsvergunning voor bewoning van het bedrijfspand tot zes weken na het door het college te nemen besluit op bezwaar;
    
    - schorst het besluit van 10 juli 2024 waarbij het verzoek om handhavend op te treden is afgewezen tot zes weken na het door het college te nemen besluit op bezwaar;
    
    - bepaalt dat het college het door verzoekers betaalde griffierecht à twee maal € 187,- = € 374,- aan hen vergoedt;
    
    - veroordeelt het college in de proceskosten van verzoekers tot een bedrag van € 1.075,48. 
    
    
    
      Deze uitspraak is gedaan door mr. M.J.M. Verhoeven, voorzieningenrechter, in aanwezigheid van mr. M.H.Y Snoeren-Bos, griffier. De uitspraak is uitgesproken in het openbaar op 
    
    
    
    
      
        De voorzieningenrechter en de griffier zijn verhinderd de uitspraak te ondertekenen.
      
    
    
    
    
    
      
        
        
        
          
            
              griffier
            
            
              voorzieningenrechter
            
          
        
      
    
    
    
    
      Een afschrift van deze uitspraak is verzonden aan partijen op:
    
    
    
  
  Tegen deze uitspraak staat geen hoger beroep of verzet open.
  
     Zie artikel 22.1, aanhef en onder a, van de Omgevingswet in samenhang met artikel 4.6, eerste lid, van de Invoeringswet Omgevingswet.
  
  
     Dit volgt uit bijlage A behorend bij artikel 1.1 van de Omgevingswet, waarin het begrip ‘omgevingsplanactiviteit’ is gedefinieerd.