ECLI:NL:RBARN:2005:AU2333, Rechtbank Arnhem, 20-07-2005, 118952
Rechtbank Arnhem — Uitspraak 
Datum: 2005-07-20 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Civiel recht

Samenvatting: Er is alleen een getuigenverklaring die als partijgetuige is onderworpen aan de beperking van art. 164 lid 2 Rv. Daarin is bepaald dat zijn verklaring geen bewijs in zijn voordeel kan opleveren tenzij die strekt ter aanvulling van onvolledig bewijs. Daarvan is alleen sprake indien er aanvullende bewijzen zijn die zodanig sterk zijn en zodanig essentiële punten betreffen dat zij de voorhanden partijgetuigenverklaring voldoende geloofwaardig maken. Die zijn er hier niet.

Rechtbank Arnhem 	
      Sector civiel recht
    
    
    
    
      Zaak-/rolnummer:	118952 / HA ZA 04-1893
      Datum vonnis:		20 juli 2005
    
    
    
    Vonnis 
    
    in de zaak van
    
    
      [eiser],
      wonende te [woonplaats],
      eiser,
      procureur mr. C.W. Langereis,
    
    
    tegen
    
    
      de naamloze vennootschap
      DELTA LLOYD SCHADEVERZEKERING N.V.,
      gevestigd te Amsterdam,
      gedaagde,
      procureur mr. F.J. Boom,
      advocaat mr. W.H. Bouman te Amsterdam.
    
    
    Partijen zullen hierna [eiser] en Delta Lloyd worden genoemd.
     
    
     	Het verloop van de procedure
    
    
       	Dit verloop blijkt uit: 
      - het tussenvonnis van 23 maart 2005
      - de akte na niet gehouden getuigenverhoor aan de zijde van [eiser]
    
    
     	Ten slotte is vonnis bepaald.
    
    
     	De verdere beoordeling
    
     	Bij het tussenvonnis is [eiser] te bewijzen opgedragen feiten en omstandigheden waaruit blijkt dat [eiser] zich al op de rotonde bevond op het moment dat de vrachtwagencombinatie de rotonde opreed. Aansluitend aan de comparitie was [eiser] zelf al als getuige gehoord. Na het tussenvonnis heeft hij afgezien van het verder doen horen van getuigen.
    
    2.2	Er is dus alleen de getuigenverklaring van [eiser], wiens verklaring als partijgetuige is onderworpen aan de beperking van art. 164 lid 2 Rv. Daarin is bepaald dat zijn verklaring geen bewijs in zijn voordeel kan opleveren tenzij die strekt ter aanvulling van onvolledig bewijs. Daarvan is alleen sprake indien er aanvullende bewijzen zijn die zodanig sterk zijn en zodanig essentiële punten betreffen dat zij de voorhanden partijgetuigenverklaring voldoende geloofwaardig maken. Die zijn er hier niet. Er is alleen een schriftelijke verklaring van [betrokkene 1], die niet als getuige is voorgebracht. Die schriftelijke verklaring is onvoldoende. Ten eerste is er een bedenking tegen de wijze van totstandkoming daarvan. Uit de verklaring van [eiser] bij de comparitie volgt dat hij de verklaring van [betrokkene 1] in concept heeft gezien en toen aanwijzingen heeft gegeven. Volgens [eiser] bestond dat alleen uit aanwijzing van taal- en spellingsfouten en heeft [betrokkene 1] de verklaring overigens zelfstandig opgesteld. Toch maakt het feit dat [eiser] zelf op enigerlei wijze bij de totstandkoming van de inhoud (waaronder in dit verband ook taal en spellingsfouten zijn te begrijpen) betrokken is geweest in combinatie met het feit dat [betrokkene 1] vervolgens niet als getuige is voorgebracht de verklaring onvoldoende betrouwbaar (vgl. HR 19 december 2003 NJ 2004,151). Daarbij komt dat het in een geval als dit ten zeerste aankomt op wat precies vanaf welke plaats feitelijk is waargenomen. Dat maakt nodig dat een getuige daarover wordt ondervraagd in aanwezigheid van beide partijen om een goed beeld te kunnen krijgen van het voorgevallene en/of de betrouwbaarheid van de verklaring. Vanuit het perspectief van dit een en ander biedt de enkele schriftelijke verklaring van [betrokkene 1] onvoldoende aanvullend bewijs, terwijl dat evenmin in andere schriftelijke bewijsmiddelen te vinden is. [eiser] is dus niet in het bewijs geslaagd. Dat betekent dat niet is komen vast te staan dat de vrachtauto de rotonde pas is opgereden toen [eiser] zich reeds daarop bevond. Zonderdien kan niet worden geconcludeerd dat de bestuurder van de vrachtauto onrechtmatig heeft gehandeld. De vordering moet dus worden afgewezen.
    
    
       	[eiser] zal als de in het ongelijk gestelde partij in de proceskosten worden veroordeeld. De kosten aan de zijde van Delta Lloyd  worden begroot op:
      - explootkosten	€ 	0,00
      - vast recht		288,00
      - getuigenkosten		0,00
      - deskundigen		0,00
      - overige kosten		0,00
      - salaris procureur		768,00 	(2.0 punt × tarief € 384,00)
      Totaal	€ 	1.056,00
    
      
    
     	De beslissing
    
    De rechtbank
    
     	wijst de vorderingen af,
    
     	veroordeelt [eiser] in de proceskosten, aan de zijde van Delta Lloyd tot op heden begroot op € 1.056,00,
    
     	verklaart dit vonnis wat betreft de kostenveroordeling uitvoerbaar bij voorraad.
    
    
    Dit vonnis is gewezen door mr. R.J.B. Boonekamp en in het openbaar uitgesproken op 20 juli 2005.
    
    
    De griffier:						De rechter: