ECLI:NL:OGEABES:2024:149, Gerecht in eerste aanleg van Bonaire, Sint Eustatius en Saba, 25-10-2024, BON202400310 en BON202400458
Gerecht in eerste aanleg van Bonaire, Sint Eustatius en Saba — Uitspraak 
Datum: 2024-10-25 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Civiel recht; Arbeidsrecht

Samenvatting: Werknemer vordert een verklaring voor recht nietigheid ontslag op staande voet en werkgever doet een voorwaardelijk ontbindingsverzoek. Verzoek werknemer afgewezen. Ontslag op staande voet rechtsgeldig (voor opzettelijk gehouden foutieve registratie van vakantie-uren op grote schaal)

GERECHT IN EERSTE AANLEG VAN BONAIRE, SINT EUSTATIUS EN SABA 
    zittingsplaats Bonaire
    
    
    
      Registratienummer: BON202400310 en BON202400458
      Datum uitspraak: 25 oktober 2024
    
    
    
      
        BESCHIKKING
      
    
    
    
      in de zaak van 
    
    
    
      
        [verzoekster],
      wonende te Bonaire, 
      verzoekster,
      gemachtigde: mr. A.T.C. Nicolaas,
    
    
    
      tegen 
    
    
    
      de stichting STICHTING RECLASSERING CARIBISCH NEDERLAND,
      gevestigd te Bonaire, 
      verweerster,
      gemachtigde: mr. T.J. Leijsen.   
    
    
    
      Partijen zullen hierna [verzoekster] en SRCN genoemd worden. 
    
    
    
  
  
    
      1De procedure
    
    
      1.1.
      Het procesverloop blijkt uit:
      
        
          het verzoekschrift
        
        
          het verweerschrift tevens zelfstandig verzoek tot voorwaardelijke ontbinding
        
        
          de mondelinge behandeling van 30 september 2024 waarbij verzoekster en verweerder, de laatste vertegenwoordigd door haar directeur, de heer [vertegenwoordiger SRCN] aanwezig waren. Partijen werden daarbij bijgestaan door hun gemachtigden die de standpunten van partijen mondeling hebben toegelicht, mr. Leijsen mede aan de hand van door hem overgelegde spreekaantekeningen. 
        
        
          de akte uitlating producties van [verzoekster]
        
        
          de antwoordakte van SRCN.
        
      
    
    
      1.2.
      De datum van de beslissing is bepaald op heden.
      
      
    
  
  
    
      2De feiten
    
    
      2.1.
      Op 17 maart 2014 is [verzoekster] bij SRCN in dienst getreden, waar zij laatstelijk werkzaam was als coördinator van de administratie tegen een bruto maandsalaris van USD 3.675,00. Als coördinator administratie was zij onder meer belast met het verwerken en controleren van de verlofkaarten van het personeel. 
      
    
    
      2.2.
      Op 10 juni 2024 is [verzoekster] op staande voet ontslagen omdat zij, naar stelling van SRCN, heeft gefraudeerd met haar eigen verlofuren. [verzoekster] zou stelselmatig gedurende meerdere jaren meer verlof hebben genomen dan zij op haar verlofkaart heeft geregistreerd. 
      
    
    
      2.3.
      Met een brief van de gemachtigde aan SRCN van 12 juni 2024 heeft [verzoekster] de nietigheid van het ontslag ingeroepen omdat, volgens haar, een dringende reden daarvoor ontbreekt. 
      
    
  
  
    
      3De vorderingen
    
    
      3.1.	[
      verzoekster] verzoekt, bij vonnis dan wel beschikking uitvoerbaar bij voorraad voor recht te verklaren dat het door SRCN aan [verzoekster] gegeven ontslag op staande voet op 10 juni 2024 nietig is dan wel het ontslag te vernietigen en SRCN te veroordelen om aan [verzoekster] het loon door te betalen vanaf de datum van het ontslag te vermeerderen met de verhoging als bedoeld in artikel 7A:1615q BW BES, alsmede SRCN te bevelen [verzoekster] weer toe te laten tot het uitvoeren van haar normale werkzaamheden, uiterlijk twee dagen na betekening van de daartoe te geven beschikking onder verbeurte van een dwangsom van USD 500,00 voor iedere dag dat SRCN hiermee in gebreke zou blijven, kosten rechtens, waaronder nakosten.  
      
    
    
      3.2.
      SRCN voert verweer en vordert, voor het geval het ontslag op staande voet geen stand houdt, de arbeidsovereenkomst met [verzoekster] met onmiddellijke ingang te ontbinden wegens gewichtige redenen bestaande uit een dringende reden, althans een verandering in de omstandigheden zonder toekenning van een vergoeding, kosten rechtens waaronder nakosten en te vermeerderen met de wettelijke rente vanaf zeven dagen na de in dezen te geven beslissing.
      
    
  
  
    
      4De beoordeling
    
    
      4.1.
      Het gaat in deze zaak om twee verschillende procedures met elk een eigen karakter. [verzoekster] is een ontslag- en loonvorderingsprocedure begonnen. Het doel daarvan is de arbeidsovereenkomst te laten voortduren en SRCN het loon te laten doorbetalen. Tegen de in die procedure te nemen beslissingen staat hoger beroep open. SRCN is een ontbindingsprocedure voor zover vereist begonnen met het doel de arbeidsovereenkomst te laten eindigen. Dit is een andere procedure. Tegen de daarin te nemen beslissingen staat in beginsel geen hoger beroep open.  
      
    
    
      4.2.
      De vordering van [verzoekster] om voor recht te verklaren dat het aan haar gegeven ontslag op staande voet niet rechtsgeldig is, zal worden afgewezen.  De dringende reden die aan dit ontslag ten grondslag is gelegd, is valide. Het gevolg daarvan is dat ook de loonvordering van [verzoekster] wordt afgewezen en aan een beoordeling van het zelfstandig verzoek niet meer wordt toegekomen. Redengevend daarvoor is dat, zoals SRCN heeft aangegeven, [verzoekster] vanaf 2018  ten onrechte 883 verlofuren op haar verlofkaart heeft laten staan, waarvan 300 uren in 2021 zijn uitbetaald. [verzoekster] betwist het door SRCN gestelde aantal uren. Volgens haar zou het om 421 uren gaan zoals zij in haar laatste akte heeft laten optekenen, maar uitgaande van het bij die akte overgelegde tabel gaat het om 521 uren. [verzoekster] zegt dat het hier gaat om slordigheden of vergissingen, maar het gerecht volgt haar daarin niet. Het gaat om gemiddeld meer dan 80 verlofuren uren per jaar, wat neerkomt op twee vakantieweken per jaar. Een dergelijk aantal uren kan niet alleen maar worden toegeschreven aan een slordigheden of vergissingen.  Het gerecht gaat ervan uit dat sprake is van een opzettelijk verkeerde registratie. De omvang daarvan rechtvaardigt een ontslag op staande voet. Daarbij is van betekenis  dat de verlofregistraties van de andere werknemers van SRCN, waarvoor [verzoekster] eveneens verantwoordelijk was, wel lijken te kloppen, althans dat er, zoals SRCN onbestreden naar voren heeft gebracht, geen tekenen zijn van het tegendeel. Het is dus uitsluitend de verlofregistratie van [verzoekster] die niet klopt in een voor haar positieve zin. Ook dat wijst erop dat sprake is van opzet.     
      
    
    
      4.3.	[
      verzoekster] zal als de in het ongelijk gestelde partij in de kosten van de procedure worden veroordeeld. Deze worden aan de zijde van SRCN begroot op USD 1.745,00 (2,5 punt x tarief 5) aan salaris gemachtigde. 
      
      
    
  
  
    
      5De beslissing
    
    
      Het gerecht 
    
    
    
      
        op de vorderingen van [verzoekster] (BON202400310):
      
    
    
    
      5.1.
      wijst de vorderingen af,
      
    
    
      5.2.
      veroordeelt [verzoekster] in de kosten van de procedure, aan de zijde van SRCN begroot op USD 1.745,00, te vermeerderen met de nakosten die worden begroot op  USD 224,00 zonder betekening en worden verhoogd met USD 84,00 in geval van betekening nadat [verzoekster] niet binnen 14 dagen na daartoe te zijn aangeschreven vrijwillig aan deze kostenveroordeling zal hebben voldaan, een en ander te vermeerderen met de wettelijke rente vanaf zeven dagen na betekening van deze beslissing, 
      
    
    
      5.3.
      verklaart het onder 5.2 bepaalde uitvoerbaar bij voorraad, 
      
      
        
          op het (voorwaardelijk) ontbindingsverzoek van werkgever SRCN (BON202400458)  
        
      
      
    
    
      5.4.
      verstaat dat aan een inhoudelijke beoordeling daarvan niet wordt toegekomen,
      
    
    
      5.5.
      compenseert de kosten van de procedure in die zin dat iedere partij de eigen kosten draagt.
      
      
        Deze beschikking is gegeven door mr. J.R. Veerman, rechter, en in het openbaar uitgesproken op 25 oktober 2024 in tegenwoordigheid van de griffier.