ECLI:NL:GHARN:2005:AU2588, Gerechtshof Arnhem, 11-08-2005, 04-01916
Gerechtshof Arnhem — Uitspraak 
Datum: 2005-08-11 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Bestuursrecht; Belastingrecht

Samenvatting: Parkeerbelasting
        De gemeente Zwolle heeft de parkeerzone voor vergunninghouders voldoende kenbaar aangegeven.

Gerechtshof Arnhem
      eerste enkelvoudige belastingkamer
      nr. 04/01916
    
    
    Proces-verbaal mondelinge uitspraak
    
    
      belanghebbende	:	X
      te		:	Z
      verweerder		:	het sectiehoofd Publiekszaken van de gemeente Zwolle
      aangevallen beslissing	:	uitspraak op bezwaarschrift tegen naheffingsaanslag
      soort belasting		:	parkeerbelasting
      tijdstip		:	8 juli 2004, 16.21 uur
      onderzoek ter zitting	:	met schriftelijke toestemming van beide partijen achterwege gelaten
    
    
    
      gronden:
      1. Voor dit geding staat vast:
      1.1 De naheffingsaanslag nr. 01 bedraagt € 0,80 aan belasting en € 45,– aan kosten.
    
    
    1.2 Op het voormelde tijdstip stond de auto met kenteken AA-BB-01 geparkeerd op een parkeerplaats aan de a-straat te Zwolle die was aangewezen als plaats waar tegen betaling mag worden geparkeerd.
    
    1.3 Belanghebbende is houder van een vergunning voor zone 1, waaronder een parkeerstrook aan de waterkant van de a-straat valt.
    
    2. In geschil is of voldoende duidelijk is aangegeven dat de plaats waar belanghebbende heeft geparkeerd buiten de voor vergunninghouders bestemde parkeerzone valt.
    
    3.1. Vooropgesteld moet worden dat de parkeerbelasting die – op de voet van onderdeel b van zowel artikel 1 van de Verordening Parkeerbelastingen 2003 als artikel 225, lid 1, van de Gemeentewet – is betaald voor een verleende parkeervergunning niet kan gelden als parkeerbelasting in de zin van onderdeel a van elk van beide wettelijke bepalingen (Hoge Raad 17 december 1997, nr. 32 834, BNB 1998/46* en Belastingblad 1998, blz. 239).
    
    3.2. Met de overgelegde drie foto’s maakt de verweerder aannemelijk, dat de plaatsen waar het vergunninghoudersparkeren aan de waterkant van de a-straat begint en eindigt, voldoende duidelijk zijn aangegeven met borden volgens model E9 van bijlage I van het RVV 1990, elk voorzien van een onderbord met één horizontale pijl die aangeeft voor welke richting vanaf het punt waar het bord staat de aanduiding geldt. Op de middelste foto is nog zo’n bord te zien, waaronder een onderbord is aangebracht met twee horizontale uiteenwijzende pijlen. De derde foto toont een boom op ongeveer een halve autolengte vanaf de stoeprand waarlangs het bord met daaronder de naar links wijzende pijl is geplaatst.
    
    3.3. Hoezeer ook aannemelijk is dat, zoals belanghebbende stelt, het laatstbedoelde bord aan het zicht onttrokken is geweest, wellicht mede doordat de boom op het voormelde tijdstip vol in bloei stond, de beide andere borden waren niet aan het oog onttrokken door bomen. Door die borden moest het belanghebbende, die in zijn bezwaarschrift vermeldt (onder punt 2): ‘Bij het oprijden van deze parkeerplaats staat duidelijk aangegeven (enz.)’, duidelijk zijn dat elders langs dezelfde waterkant de aanduiding zou staan die het einde van de door hem bedoelde strook markeert.
    
    3.4. Van een parkerende automobilist, zeker een die houder is van een vergunning voor parkeren ter plaatse, mag worden verwacht dat hij zich ervan vergewist voor welke parkeerplaatsen die vergunning geldig is. Belanghebbende heeft dat klaarblijkelijk niet voldoende nauwgezet gedaan. Voor zijn risico moet dan ook blijven dat hij heeft geparkeerd op een plaats die niet meer door de vergunning bestreken werd. Nu hij belastingplichtig heeft geparkeerd zonder de daarvoor verschuldigde belasting te voldoen, is de naheffingsaanslag terecht opgelegd.
    
    
    
      slotsom:
      Het beroep is ongegrond.
    
    
    
    
      proceskosten:
      Voor een kostenveroordeling als bedoeld in artikel 8:75 van de Algemene wet bestuursrecht vindt het Hof geen termen aanwezig.
    
    
    
    
      beslissing:
      Het Gerechtshof verklaart het beroep ongegrond.
    
    
    Aldus gedaan te Arnhem op 11 augustus 2005 door mr. De Kroon, raadsheer, lid van de eerste enkelvoudige belastingkamer. De beslissing is op dezelfde datum in het openbaar uitgesproken in tegenwoordigheid van mr. Snoijink als griffier. Waarvan opgemaakt dit proces-verbaal.
    
    De griffier,		Het lid van de voormelde kamer,
    
    (W.J.N.M. Snoijink)	(M.C.M. de Kroon)
    
    Afschriften zijn aangetekend per post verzonden op 11 augustus 2005
    
    
      Binnen zes weken na de verzenddatum van dit proces-verbaal kunnen de belanghebbende en het college van burgemeester en wethouders tegen deze mondelinge uitspraak beroep in cassatie instellen bij de Hoge Raad der Nederlanden (belastingkamer), postbus 20303, 2500 EH  Den Haag (bezoekadres: Kazernestraat 52).
      Daarbij moet het volgende in acht worden genomen:
      1. Bij het beroepschrift wordt een afschrift van dit proces-verbaal overgelegd.
      2. Het beroepschrift moet ondertekend zijn en ten minste het volgende vermelden:
      a. de naam en het adres van de indiener;
      b. de dagtekening;
      c. een omschrijving van de uitspraak waartegen het beroep in cassatie is gericht.
      Voor het instellen van beroep in cassatie is griffierecht verschuldigd. Na het instellen van beroep in cassatie ontvangt de indiener een nota griffierecht van de griffier van de Hoge Raad.
    
    
    Tenzij de Hoge Raad anders bepaalt, zal het gerechtshof deze mondelinge uitspraak vervangen door een schriftelijke. In dat geval krijgt de indiener de gelegenheid alsnog gronden voor het beroep in cassatie aan te voeren.
    
    In het cassatieberoepschrift kan de Hoge Raad worden verzocht om de wederpartij te veroordelen in de proceskosten.