ECLI:NL:RBROT:2025:3442, Rechtbank Rotterdam, 07-02-2025, 10-252946-24
Rechtbank Rotterdam — Uitspraak 
Datum: 2025-02-07 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Strafrecht

Samenvatting: De verdachte heeft zijn ex-partner met een mes in haar hals gesneden. Vrijspraak van poging tot moord, veroordeling voor poging tot doodslag. Gevangenisstraf voor de duur van 24 maanden waarvan 15 maanden voorwaardelijk en een proeftijd van 2 jaar. Hier worden bijzondere voorwaarden aan verbonden die dadelijk uitvoerbaar zijn.

Rechtbank ROTTERDAM   
  
  
    Meervoudige kamer strafzaken
  
  
    Parketnummer: 10-252946-24
  
  
    Datum uitspraak: 7 februari 2025
    Datum zitting: 24 januari 2025 
    Tegenspraak
  
  
    
      [verdachte] , 
    geboren op [geboortedatum 1] 1962 op [land] , ingeschreven in de basisregistratie personen op het adres: [adres] , [postcode] [plaats] .
    
    
      Advocaat van de verdachte: R.F. Nelisse 
      Officier van justitie: P. Wijnands 
    
    
    
  
  
    Tenlastelegging 
    
    
      De verdachte wordt door de officier van justitie beschuldigd van een poging tot moord, doodslag of zware mishandeling. De volledige beschuldiging houdt in dat de verdachte:
    
    
    
      op of omstreeks 4 augustus 2024 te Rotterdam, ter uitvoering van het door verdachte voorgenomen misdrijf om [slachtoffer] opzettelijk en al dan niet met voorbedachten rade van het leven te beroven, althans zwaar lichamelijk letsel toe te brengen, met dat opzet en al dan niet na kalm beraad en rustig overleg, die [slachtoffer] meermalen, althans eenmaal, met een mes, althans een soortgelijk scherp en/of puntig voorwerp, in de nek/hals heeft gestoken/ gesneden, terwijl de uitvoering van dat voorgenomen misdrijf niet is voltooid. 
    
    
  
  
    Bewijs
    
    
      
        Vordering officier van justitie
      
      De officier van justitie vindt dat poging tot moord wettig en overtuigend kan worden bewezen.
      
        Oordeel rechtbank
      
    
    
    
      
        Bewezenverklaring
      
      Bewezen is dat de verdachte: 
      op 4 augustus 2024 te Rotterdam, ter uitvoering van het door verdachte voorgenomen misdrijf om [slachtoffer] opzettelijk van het leven te beroven, met dat opzet, die [slachtoffer] met een mes, in de hals heeft gesneden, terwijl de uitvoering van dat voorgenomen misdrijf niet is voltooid. 
    
    
    
    
    
    
    
      
        Bewijsmotivering en bewijsmiddelen
      
      De bewezenverklaring is gebaseerd op de hieronder opgenomen inhoud van de bewijsmiddelen. 
    
    
    1. Eigen verklaring van de verdachte
    Ik heb op 4 augustus 2024 te Rotterdam het mesje gepakt. Later ik draai haar, die ding was in mijn hand en ik heb haar een rats gegeven.
    
    2. Aangifte van [slachtoffer]
    Op 4 augustus 2024 kwam [verdachte] naar mijn woning in Rotterdam. Hij kwam naar mij toe en ging met zijn armen langs mijn nek. Op dat moment voelde ik een helse pijn aan de linkerkant van mijn nek, ik zag bloed en voelde ook dat er wat langs mijn nek ging. Vervolgens zei ik, wat doe je nou. Waarop hij zei, we gaan samen dood. 
    
    3. Verklaring FARR
    Letselbeschrijving op basis van informatie van het Ikazia Ziekenhuis, betreffende het consult op de Spoedeisende Hulp in de nacht van 4 op 5 augustus 2024 betreffende: Mevr. [slachtoffer] : Er was links in de hals, direct naast de luchtpijp, een verwonding van circa 6 cm zichtbaar.
    
    
      
        Aanvullende bewijsmotivering 
      
      De raadsman heeft aangevoerd dat de verdachte geen (voorwaardelijk) opzet heeft gehad op de dood van de aangeefster. De rechtbank volgt dat verweer niet. 
      Uit de bewijsmiddelen wordt afgeleid dat de verdachte met een mes in de hals van de aangeefster heeft gesneden. De hals is een uiterst kwetsbaar deel van het lichaam met  belangrijke (slag)aderen relatief aan de oppervlakte daarvan. Een forse snijverwonding aan op die plek kan levensbedreigend zijn. De verdachte heeft met zijn handelen daarom bewust de aanmerkelijke kans op dodelijk letsel bij de aangeefster aanvaard.
    
    
  
  
    Verboden gedraging en de strafbaarheid
    
      
        Kwalificatie
      
      Het bewezen feit levert het volgende strafbare feit op:
    
    
    
      poging tot doodslag
    
    
    
      
        Strafbaarheid feit en verdachte 
      
      Het feit en de verdachte zijn strafbaar.
    
    
  
  
    Straf 
    
      
        Eis officier van justitie
      
      De officier van justitie vindt dat aan de verdachte een gevangenisstraf voor de duur van 6 jaren met aftrek van het voorarrest moet worden opgelegd. Verder vordert zij oplegging van de maatregel ex artikel 38v van het Wetboek van Strafrecht, te weten een contactverbod met aangeefster voor de duur van 5 jaren en de dadelijke uitvoerbaarheid van die maatregel. 
      
        Oordeel rechtbank
      
      
        Ernst en gevolgen van het feit
      
      De verdachte heeft zijn (ex-)partner geprobeerd te doden. Hij heeft haar in haar eigen woning met een mes in haar hals gesneden. Zijn (ex-)partner heeft hierop kans gezien weg te vluchten door van haar balkon af te springen naar de overburen. De wond in haar hals bloedde hevig en zij is hiervoor in het ziekenhuis behandeld. Het moet voor haar afschuwelijk en beangstigend zijn geweest dat zij door haar (ex-)partner in een voor haar veilige omgeving, haar woning, op deze manier is aangevallen. Met deze daad heeft verdachte ernstig leed veroorzaakt bij zijn (ex)partner.
    
    
    
      
        Persoonlijke omstandigheden
      
      Uit het strafblad van de verdachte van 16 december 2024 blijkt dat de verdachte niet eerder is veroordeeld voor strafbare feiten. 
    
    
    
      Op 4 november 2024 is een psychologisch Pro Justitia rapport over de verdachte opgemaakt.
      Uit dit rapport volgt dat bij de verdachte sprake is van een licht verstandelijke beperking. In samenhang daarmee bestaan aanwijzingen voor neurocognitieve problematiek vanwege een eerder herseninfarct en verder lijkt sprake te zijn van alcoholafhankelijkheid. De psychische problematiek van de verdachte is structureel en chronisch en was ook aanwezig ten tijde van het ten laste gelegde. Er bestaat een relatie tussen de licht verstandelijke beperking en de gedragskeuzes die de verdachte tijdens het ten laste gelegde heeft gemaakt. Om die reden wordt geadviseerd om het hem ten laste gelegde verminderd toe te rekenen. 
      Het is wenselijk dat er meer zicht komt op het middelengebruik en dat er een steunsysteem voor de verdachte beschikbaar komt. De beperkte zelfsturing, de mogelijke interpersoonlijke problemen en het middelengebruik vormen potentiële risico’s. Zonder adequate interventies wordt het algemene herhalingsgevaar, zeker gezien de forse ondersteuningsbehoefte en aandachtsgebieden van de verdachte, ingeschat als laag-matig. De afwezigheid van dagbesteding, de beperkt adaptieve vaardigheden en de weerloze indruk die de psycholoog bij de verdachte in het interpersoonlijke contact ziet, maken dat er volgens de deskundige verschillende situaties denkbaar zijn waaronder de verdachte onvoldoende controle kan houden over zijn eigen handelen. Geadviseerd wordt om de verdachte een intensieve ambulante behandeling te bieden op verschillende domeinen rondom zelfredzaamheid. Dit kan worden vormgegeven als bijzondere voorwaarde bij een voorwaardelijk strafdeel. 
    
    
    
      Reclassering Nederland heeft op 5 december 2024 een rapport over de verdachte opgemaakt. De partnerrelatie, het middelengebruik en het psychosociaal functioneren worden als direct delictgerelateerd gezien. De verdachte heeft stabiele huisvesting en inkomen uit een uitkering. Er is sprake van schuldenproblematiek, waarvoor hij in bewindvoering zit. De verdachte heeft momenteel geen zinvolle structurele dagbesteding en heeft een beperkt sociaal netwerk. Hij ontvangt begeleiding van het Centrum voor Dienstverlening (CVD), gericht op praktische zaken. Geadviseerd wordt om deze begeleiding voort te zetten en om de verdachte een (deels) voorwaardelijke straf op te leggen met voorwaarden. 
    
    
    
      
        Passende straf 
      
      Gezien de ernst van het feit kan in beginsel niet anders worden gereageerd dan met het opleggen van een gevangenisstraf. Bij de bepaling van de duur van de gevangenisstraf heeft de rechtbank rekening gehouden met straffen die in soortgelijke zaken worden opgelegd. De rechtbank komt tot een kortere duur dan door de officier van justitie is gevorderd, omdat de verdachte wordt vrijgesproken van de poging tot moord. Vanwege de verminderde toerekenbaarheid en leeftijd van de verdachte, zijn blanco strafblad en het belang van verdere behandeling en begeleiding zal deze gevangenisstraf deels voorwaardelijk worden opgelegd. De rechtbank is namelijk van oordeel dat de nadruk dient te liggen op een zo snel mogelijk startende ambulante behandeling van de verdachte. Verder worden als voorwaarden opgelegd een meldplicht, het meewerken aan middelencontrole en een contactverbod met de aangeefster, zoals geadviseerd door de reclassering. Een en ander om herhaling van impulsdoorbraken bij de verdachte in de toekomst te voorkomen. De rechtbank zal de proeftijd hierbij stellen op twee jaar. Deze voorwaardelijke gevangenisstraf dient ertoe de verdachte ervan te weerhouden in de toekomst opnieuw strafbare feiten te plegen. 
    
    
    
      Gelet op de door de reclassering geconstateerde problematiek en risico’s moet er ernstig rekening mee worden gehouden dat de verdachte weer een misdrijf zal begaan dat gericht is tegen of gevaar veroorzaakt voor de onaantastbaarheid van het lichaam van een of meer personen. Daarom zullen de hiervoor genoemde bijzondere voorwaarden en het op te leggen reclasseringstoezicht dadelijk uitvoerbaar worden verklaard.
    
    
    
      Tenuitvoerlegging van de op te leggen gevangenisstraf zal volledig plaatsvinden binnen de penitentiaire inrichting, tot het moment dat aan de verdachte voorwaardelijke invrijheidstelling wordt verleend als bedoeld in artikel 6:2:10 Sv.
    
    
  
  
    Wettelijke voorschriften
    De oplegging van deze straf is gebaseerd op de artikelen 14a, 14b, 14c, 45 en 287 van het Wetboek van Strafrecht.
    
    
  
  
    Beslissingen in het kort 
    
    
      De rechtbank:
    
    
    
      
        Bewezenverklaring 
      
      verklaart bewezen dat de verdachte het ten laste gelegde feit, zoals hiervoor omschreven, heeft begaan;
    
    
    
      verklaart niet bewezen wat aan de verdachte meer of anders ten laste is gelegd dan hiervoor bewezen is verklaard en spreekt de verdachte daarvan vrij;
    
    
    
      
        Strafbaarheid en kwalificatie 
      
      stelt vast dat het bewezen verklaarde oplevert het hiervoor vermelde strafbare feit;
    
    
    
      verklaart de verdachte strafbaar;
    
    
    
      
        Straffen 
      
      veroordeelt de verdachte tot een gevangenisstraf voor de duur 24 (vierentwintig) maanden;
    
    
    
      bepaalt dat een gedeelte van deze gevangenisstraf, groot 15 (vijftien) maanden, niet ten uitvoer zal worden gelegd, tenzij de rechter later anders mocht gelasten;
    
    
  
  
    verbindt hieraan een proeftijd, die wordt gesteld op 2 (twee) jaren;  
    
    
      tenuitvoerlegging kan worden gelast als de veroordeelde de algemene voorwaarde niet naleeft en ook als de veroordeelde gedurende de proeftijd een bijzondere voorwaarde niet naleeft of een voorwaarde die daaraan van rechtswege is verbonden;
    
    
    
      stelt als algemene voorwaarde dat de veroordeelde zich vóór het einde van de proeftijd niet aan een strafbaar feit schuldig zal maken;
    
    
  
  
    stelt als bijzondere voorwaarden:
    
      
        
          Meldplicht bij de reclassering (na afspraak): de veroordeelde meldt zich na uitnodiging bij Fivoor Reclassering, op het adres [adres reclassering] . De veroordeelde blijft zich melden op afspraken met de reclassering, zo vaak en zolang de reclassering dat nodig vindt. Binnen dit toezicht werkt veroordeelde aan bewustwording van de levensstijl en middelenproblematiek. Hiertoe volgt de veroordeelde de begeleidingsmodule Stap voor Stap.
      
      
        
          Ambulante behandeling: de veroordeelde laat zich behandelen door Fivoor of een soortgelijke zorgverlener, te bepalen door de reclassering. De behandeling duurt de gehele proeftijd of zoveel korter als de reclassering nodig vindt. De veroordeelde houdt zich aan de huisregels en de aanwijzingen die de zorgverlener geeft voor de behandeling.
      
      
        
          Contactverbod: de veroordeelde heeft of zoekt op geen enkele wijze – direct of indirect – contact met [slachtoffer] , geboren op [geboortedatum 2] 1962, zolang het Openbaar Ministerie dit verbod nodig vindt.
      
      
        
          Meewerken aan middelencontrole: de veroordeelde werkt mee aan controle van het gebruik van alcohol en drugs om het middelengebruik te beheersen. De reclassering kan urineonderzoek en ademonderzoek (blaastest) gebruiken voor de controle. De reclassering bepaalt hoe vaak betrokkene wordt gecontroleerd.
      
    
    
    
      verstaat dat van rechtswege de volgende voorwaarden zijn verbonden aan de hierboven genoemde bijzondere voorwaarden:
    
    
      
        de veroordeelde zal ten behoeve van het vaststellen van zijn identiteit medewerking verlenen aan het nemen van één of meer vingerafdrukken of een identiteitsbewijs als bedoeld in artikel 1 van de Wet op de identificatieplicht ter inzage aanbieden;
      
      
        de veroordeelde zal medewerking verlenen aan reclasseringstoezicht, daaronder begrepen de medewerking aan huisbezoeken en het zich melden bij de reclassering zo vaak en zolang als de reclassering dit noodzakelijk acht.
      
    
    
    
      geeft aan genoemde reclasseringsinstelling opdracht toezicht te houden op de naleving van de voorwaarden en de veroordeelde ten behoeve daarvan te begeleiden. 
    
    
    
      beveelt dat de genoemde bijzondere voorwaarden en het aan genoemde reclasseringsinstelling opgedragen toezicht dadelijk uitvoerbaar zijn;
    
    
    
      beveelt dat de tijd die door de veroordeelde voor de tenuitvoerlegging van deze uitspraak in verzekering en in voorlopige hechtenis is doorgebracht, bij de uitvoering van de opgelegde gevangenisstraf in mindering wordt gebracht, voor zover deze tijd niet reeds op een andere vrijheidsstraf in mindering is gebracht; 
    
    
    
      heft op het bevel tot voorlopige hechtenis van de verdachte, die bij eerdere beslissing is geschorst.
    
    
    
  
  
    Samenstelling rechtbank en ondertekening
    
    
      Dit vonnis is gewezen door J.H. Janssen, voorzitter, en E.M. Rocha en H.C. van Vuren, rechters, in tegenwoordigheid van L. Hessing, griffier, en uitgesproken op de openbare zitting van deze rechtbank op 7 februari 2025.
    
  
  
    De weergegeven bewijsmiddelen zijn steeds kort weergegeven. De exacte vindplaatsen zijn genoemd in de bijbehorende voetnoot.
  
  
     Proces-verbaal verhoor verdachte van 7 augustus 2024, [code 1] , pagina 51 t/m 55.
  
  
     Proces-verbaal aangifte van 5 augustus 2024, [code 2] , pagina 1 t/m 3.
  
  
     De FARR-verklaring met medische informatie betreffende [slachtoffer] van 7 januari 2025, pagina 56.