ECLI:NL:RBALK:2008:BD1620, Rechtbank Alkmaar, 10-01-2008, 230065 - CV EXPL  07-152
Rechtbank Alkmaar — Uitspraak 
Datum: 2008-01-10 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Civiel recht

Samenvatting: Abonnement mobiele telefoon. Voor het bepalen van de hoogte van een redelijke schadevergoeding na aan gedaagde verwijtbare voortijdige beëindiging abonnement zoekt de kantonrechter aansluiting bij art. 6:237 onder k BW.

RECHTBANK ALKMAAR
      Sector Kanton
    
    
    Locatie 
    
    
      Zaaknr/rolnr.: 230065 07-152
      Uitspraakdatum: 10 januari 2008 
    
    
    Vonnis in de zaak van:
    
    
      de besloten vennootschap KPN Mobile the Netherlands B.V.
      statutair gevestigd te 's-Gravenhage
      eisende partij 
      verder ook te noemen: KPN
      gemachtigde: Vermeer-Lagerveld & Van der Vlies, gerechtsdeurwaarders te Den Helder
    
    
    tegen
    
    
      [gedaagde]wonend te Den Helder
      gedaagde partij 
      verder ook te noemen: [gedaagde]
      gemachtigde: mr. M. van der Himst, advocaat te Den Helder
      toevoeging: 4GB4277
    
    
    Het procesverloop
    
    KPN heeft een vordering ingesteld, zoals omschreven in de dagvaarding d.d. 10 januari 2007. [gedaagde] heeft bij antwoord verweer gevoerd. Vervolgens is gediend van repliek en dupliek, waarna beide partijen een akte hebben genomen. De inhoud van de processtukken geldt als hier ingelast. Ten slotte is heden uitspraak bepaald.
    
    Het geschil
    
    
      KPN  en [gedaagde] zijn een overeenkomst aangegaan waarbij KPN aan [gedaagde] een mobiele communicatieaansluiting alsmede één of meer telefoonnummers beschikbaar heeft gesteld. [gedaagde] heeft, ondanks aanmaningen, nagelaten de ter zake verschuldigde betaling volledig te voldoen. Daarom heeft KPN, conform de toepasselijke algemene voorwaarden, de overeenkomst ontbonden en diende [gedaagde], naast de achterstallige betalingen, de vervallen termijnen van de lopende contractperiode te betalen. 
      KPN vordert bij vonnis, uitvoerbaar bij voorraad, veroordeling van [gedaagde] tot betaling van een bedrag ad € 3.483,04, rente en kosten rechtens.
    
    
    [gedaagde] heeft gemotiveerd verweer gevoerd dat, voor zover relevant, bij de beoordeling zal worden betrokken. 
    
    De beoordeling
     
    
      De vordering in deze zaak betreft de schade als gevolg van het voortijdig beëindigen (ontbinden) van de overeenkomst door KPN wegens wanbetaling. Aan [gedaagde] kan worden toegegeven dat de afkoopsom, zoals deze blijkt uit de bij akte overgelegde kopieën van facturen, aanmerkelijk is. 
      Het gaat te ver om een aanbieder van (mobiele) telefoondiensten te verplichten zich rekenschap te geven van de financiële positie van haar potentiële contractanten. Niettemin kunnen zij als consumenten wel bescherming ontlenen aan de wettelijke regeling ter zake van algemene voorwaarden en de daaraan ten grondslag liggende normen van redelijkheid en billijkheid. 
    
    
    
      In art. 6:237 onder k BW is bepaald dat een beding in de algemene voorwaarden dat in een overeenkomst als de onderhavige (met betrekking tot het leveren van telefoondiensten) een duur bepaalt van meer dan een jaar wordt vermoed onredelijk bezwarend te zijn, behoudens tegenbewijs van factoren of omstandigheden die een langere duur in beginsel rechtvaardigen -hetgeen is gesteld noch gebleken- of tenzij de wederpartij de bevoegdheid heeft de overeenkomst telkens na een jaar op te zeggen. 
      Dit berust op de gedachte dat de consument als wederpartij niet langer dan een jaar gebonden hoeft te zijn aan een overeenkomst zoals bedoeld in art. 6:236 onder j BW, ook al is de overeenkomst voor langere duur gesloten. Deze gedachte kan ook als uitgangspunt dienen bij het bepalen van wat een redelijke vergoeding is van de door KPN geleden schade, nu [gedaagde] reeds vóór afloop van dit jaar de betalingen heeft stopgezet (en KPN de overeenkomst heeft ontbonden).
      Die vergoeding is dan te stellen op het maandelijkse abonnementsbedrag over de resterende maanden tot maximaal een jaar, dat wil zeggen tot 24 oktober 2007. [gedaagde] is derhalve, naast zijn achterstallige betaling, zeven en een halve maand abonnementskosten verschuldigd. Voor zover KPN met haar beroep op de algemene voorwaarden een hogere vergoeding meent te kunnen vorderen, is dat in strijd met het bepaalde in art. 6:237 onder i BW, waarvoor eveneens geldt dat KPN niets heeft gesteld, laat staan aangetoond, dat het daarin neergelegde vermoeden weerlegt. De kantonrechter acht het onaannemelijk dat de kosten van het ter beschikking gestelde toestel (schade) en de gederfde winst ruim € 3.000,00 rechtvaardigen.
    
    
    
      Bij akte heeft KPN overgelegd de onbetaald gelaten facturen d.d. 19 december 2005 (€ 149,05), d.d. 23 januari 2006 (€ 86,39), d.d. 20 februari 2006 (€ 86,39), en ten slotte de eindafrekening in maart, d.d. 17 maart 2006 (€ 3.184,89, waarvan € 21,20 aan periodieke kosten). De vergoeding wordt vastgesteld op € 506,25 (gebaseerd op de volgens KPN maandelijks verschuldigde vaste kosten). 
      In totaal is [gedaagde] derhalve verschuldigd een bedrag van € 849,28, te vermeerderen met buitengerechtelijke kosten en de wettelijke rente vanaf de vervaldatum van de facturen en gemaakte buitengerechtelijke kosten (die forfaitair worden vastgesteld op € 150,00, conform het bepaalde in het rapport Voorwerk II). Vast staat dat [gedaagde] reeds € 455,00 heeft voldaan, zodat zal worden toegewezen een bedrag ad € 999,28.
    
    
    Nu beide partijen deels in het gelijk en deels in het ongelijk worden gesteld, zullen de proceskosten als na te melden worden gecompenseerd.
    
    De beslissing
    
    De kantonrechter:
    
    Veroordeelt [gedaagde] om aan KPN tegen kwijting te betalen een bedrag van € 999,28, te vermeerderen met de wettelijke rente over € 849,28 vanaf de vervaldata van de facturen tot de dag van betaling.
    
    Compenseert de kosten van het geding in die zin dat iedere partij de eigen kosten draagt.
    
    Verklaart deze veroordeling(en) uitvoerbaar bij voorraad.
    
    Wijst af het meer of anders gevorderde.
    
    Dit vonnis is gewezen door mr. R.C. Schlingemann, kantonrechter, bijgestaan door de griffier en 10 januari 2008 in het openbaar uitgesproken.