ECLI:NL:CRVB:2009:BK6609, Centrale Raad van Beroep, 03-12-2009, 08-3506 AW
Centrale Raad van Beroep — Uitspraak 
Datum: 2009-12-03 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Bestuursrecht; Ambtenarenrecht

Samenvatting: Niet-ontvankelijkverklaring hoger beroep wegens gebrek aan belang. De Raad overweegt dat hij in hetgeen appellant in hoger beroep heeft aangevoerd onvoldoende belang ziet om het hoger beroep ontvankelijk te achten. Volgens vaste rechtspraak is voor een ontvankelijk (hoger) beroep immers vereist dat kan worden gewezen op enig direct tot de rechtsstrijd tussen partijen te herleiden (proces)belang bij een beslissing. De in hoger beroep aangevochten overweging betreft een overweging ten overvloede, die geen bindende beslissing behelst ter zake van enig tussen partijen bestaand punt van geschil.

08/3506 AW
    
    Centrale Raad van Beroep
    
    Enkelvoudige kamer
    
    U I T S P R A A K
    
    op het hoger beroep van:
    
    [Appellant], wonende te [woonplaats], (hierna: appellant),
    
    tegen de uitspraak van de rechtbank Rotterdam van 29 april 2008, 06/4349 (hierna: aangevallen uitspraak),
    
    in het geding tussen:
    
    appellant
    
    en
    
    het Bestuur Openbaar Onderwijs Rotterdam (hierna: bestuur)
    
    Datum uitspraak: 3 december 2009
     
    I. PROCESVERLOOP
    
    Appellant heeft hoger beroep ingesteld.
    
    Het bestuur heeft een verweerschrift ingediend.
    
    Het onderzoek ter zitting heeft plaatsgevonden op 22 oktober 2009. Appellant is verschenen, bijgestaan door mr. A.R. Samuel, advocaat te Breda. Het bestuur heeft zich laten vertegenwoordigen door mr. K.I. Siem, werkzaam bij de gemeente Rotterdam.
    
    II. OVERWEGINGEN
    
    1. Bij besluit van 12 juni 2005 heeft het bestuur appellant eervol ontslag verleend wegens redenen van gewichtige aard. 
    
    1.1. Bij besluit van 25 september 2006 heeft het bestuur appellants tegen dat besluit gerichte bezwaren gegrond verklaard en het besluit van 12 juni 2005 herroepen in die zin dat aan het ontslag een financiële regeling wordt verbonden die ten minste (de garantie van) een uitkering inhoudt gelijk aan die waarop aanspraak bestaat bij een onvrijwillig ontslag dat niet is te wijten aan eigen schuld of toedoen van appellant. Appellant heeft beroep ingesteld tegen het besluit op bezwaar van 25 september 2006.
    
    
      2. De rechtbank heeft bij de aangevallen uitspraak het beroep van appellant ongegrond verklaard. De rechtbank heeft vastgesteld dat appellant de rechtsgeldigheid van het ontslagbesluit niet betwist. De door de gemachtigde van appellant eerst ter zitting opgeworpen stelling dat appellant nog steeds de gewichtige reden op grond waarvan hij is ontslagen betwist, is door de rechtbank, als zijnde in strijd met een goede procesorde, niet meegenomen in de beoordeling van het geschil.
      Tot slot heeft de rechtbank ten overvloede overwogen dat uit het dossier is gebleken dat appellant op 23 augustus 2005 een aanvraag voor een werkloosheidsuitkering heeft gedaan, dat het Uitvoeringsinstituut werknemersverzekeringen (Uwv) appellant bij besluit van 3 november 2005 vanaf 1 september 2005 een voorschot heeft toegekend en dat appellants stelling, dat het Uwv tot nog toe geen besluit heeft genomen ten aanzien van de uitkering van appellant, derhalve onjuist is.
    
    
    3. Appellant heeft in hoger beroep uitsluitend de juistheid van die laatste overweging van de rechtbank bestreden. 
    
    4.1. Alvorens over te gaan tot de beoordeling van het hoger beroep van appellant zal de Raad allereerst ingaan op het verweer van het bestuur dat appellant, nadat hij bij brief van 27 juni 2008 daartoe in de gelegenheid is gesteld, niet binnen vier weken de gronden van het hoger beroep heeft ingediend. De Raad stelt vast dat de gronden van het hoger beroep een dag na het verstrijken van de in de brief van 27 juni 2008 gestelde vier weken termijn zijn ontvangen. De Raad wijst er evenwel op dat ingevolge artikel 6:6 van de Algemene wet bestuursrecht (Awb), in samenhang met artikel 9 van de procesregeling bestuurs-rechtelijke colleges 2006, niet-ontvankelijk verklaring van het hoger beroep slechts plaatsvindt indien in de uitnodiging tot herstel van het verzuim is meegedeeld dat het hoger beroep niet-ontvankelijk kan worden verklaard. Nu in de brief van 27 juni 2008 een zodanige mededeling niet is vervat en appellant zijn beroepsgronden heeft ingediend ziet de Raad geen aanleiding het hoger beroep op die grond niet-ontvankelijk te verklaren.
    
    4.2. Ten aanzien van de door appellant gewraakte overweging van de rechtbank overweegt de Raad dat hij in hetgeen appellant in hoger beroep heeft aangevoerd onvoldoende belang ziet om het hoger beroep ontvankelijk te achten. Volgens vaste rechtspraak is voor een ontvankelijk (hoger) beroep immers vereist dat kan worden gewezen op enig direct tot de rechtsstrijd tussen partijen te herleiden (proces)belang bij een beslissing. De in hoger beroep aangevochten overweging betreft een overweging ten overvloede, die geen bindende beslissing behelst ter zake van enig tussen partijen bestaand punt van geschil. Omdat appellant geen specifiek aan het onderhavige geschil te relateren belang naar voren heeft gebracht, dient het hoger beroep niet-ontvankelijk te worden verklaard wegens gebrek aan belang. 
    
    5. De Raad acht geen termen aanwezig om toepassing te geven aan het bepaalde in artikel 8:75 van de Awb. 
    
    III. BESLISSING
    
    De Centrale Raad van Beroep,
    
    Recht doende:
    
    Verklaart het hoger beroep niet-ontvankelijk.
    
    Deze uitspraak is gedaan door K. Zeilemaker, in tegenwoordigheid van K. Moaddine als griffier. De beslissing is uitgesproken in het openbaar op 3 december 2009.
    					
    (get.) K. Zeilemaker.
    					
    (get.) K. Moaddine.
    
    HD