ECLI:NL:CRVB:2001:ZB9164, Centrale Raad van Beroep, 04-01-2001, 99/1493 ALGEM
Centrale Raad van Beroep — Uitspraak 
Datum: 2001-01-04 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Bestuursrecht; Socialezekerheidsrecht

Samenvatting: -

99/1493 ALGEM
    
    
    U I T S P R A A K
    
    
    in het geding tussen:
    
    X Beheer B.V, gevestigd te Y, appellante,
    
    en
    
    het Landelijk instituut sociale verzekeringen, gedaagde.
    
    
    I. ONTSTAAN EN LOOP VAN HET GEDING
    
    
      Namens appellante is mr D.J. de Korte, belastingadviseur bij
      WEA Belastingadviseurs Zeeland te Goes, op bij beroepschrift
      aangevoerde gronden bij de Raad in hoger beroep gekomen van
      een door de Arrondissementsrechtbank te Middelburg onder
      dagtekening 4 maart 1999 tussen partijen gegeven uitspraak,
      waarnaar hier wordt verwezen.
    
    
    Gedaagde heeft op 22 juni 1999 een verweerschrift ingediend.
    
    
      Het geding is behandeld ter zitting van de Raad, gehouden op
      23 november 2000, waar appellante zich heeft doen
      vertegenwoordigen door mr D.J. de Korte voornoemd.
      Gedaagde heeft zich bij die gelegenheid doen vertegenwoordigen
      door mr T.E.D.M. Zijlmans, werkzaam bij Gak Nederland B.V.
    
    
    
    II. MOTIVERING
    
    
      Bij het bestreden besluit heeft gedaagde ten laste van
      appellante over de jaren 1993 tot en met 1996 premies
      vastgesteld ingevolge de sociale werknemersverzekeringswetten,
      aangezien de heer A (hierna: A) -middels zijn persoonlijke
      vennootschap A Beheer B.V.- naar het oordeel van gedaagde ten
      opzichte van appellante in die jaren werkzaam was in een
      verzekeringsplichtige arbeidsverhouding. Meer in het bijzonder
      staat daarbij de vraag centraal of er sprake was van een
      privaatrechtelijke dienstbetrekking. Appellante is van oordeel
      dat zulks niet het geval is, aangezien er geen sprake is
      (geweest) van een gezagsverhouding tussen appellante en A.
    
    
    
      Conform vaste rechtspraak van de Raad moet, indien een
      directeur/aandeelhouder van een besloten vennootschap in
      verband met de statutaire bepalingen en de
      eigendomsverhoudingen met betrekking tot de aandelen, in de
      algemene vergadering van aandeelhouders geen doorslaggevende
      invloed heeft op de benoeming, de schorsing en -in het
      bijzonder- het ontslag van de directeuren, in beginsel worden
      aangenomen dat hij werkzaam is in een gezagsrelatie tot de
      besloten vennootschap.
      In casu staat vast dat ten tijde hier van belang
      A beschikte over een dusdanig pakket aandelen dat hij niet in
      staat was zijn ontslag tegen te houden.
      Door appellante is erop gewezen dat A tezamen met het
      aandelenpakket van zijn schoonvader, de heer B, wel in staat
      is zijn ontslag, waarvoor krachtens de statuten een 2/3
      meerderheid vereist is, tegen te houden.
    
    
    
      De Raad is echter -met de rechtbank- van oordeel dat deze
      omstandigheid niet leidt tot een uitzondering op bovenstaand
      uitgangspunt.
      Het feit dat er in de praktijk een hechte samenwerking bestaat
      tussen schoonvader B en schoonzoon A ten aanzien van het
      bestuur van appellante, neemt niet weg dat in deze de
      juridische verhoudingen doorslaggevend zijn. Daarbij moet
      tevens in aanmerking worden genomen dat zich een situatie kan
      voordoen, waarin de onderscheiden belangen aanzienlijk minder
      met elkaar in overeenstemming zijn dan thans het geval is.
    
    
    
      Appellante heeft tevens bezwaar gemaakt tegen de opgelegde
      boete ter hoogte van 10% van de premie. Appellante is van
      oordeel dat zij, gelet op de discussies en de vele
      rechterlijke uitspraken omtrent de positie van de
      directeur/aandeelhouder, een pleitbaar standpunt heeft
      ingenomen, zodat er geen reden is een boete op te leggen.
    
    
    
      De Raad onderschrijft dit standpunt niet. Reeds bij brief d.d.
      23 maart 1988 heeft gedaagdes rechtsvoorgangster aan
      appellante bericht dat A verplicht verzekerd is, en dat
      appellante derhalve premies verschuldigd is over het aan A
      uitbetaalde loon. Dit standpunt is in 1992 door een inspecteur
      van gedaagde herhaald.
    
    
    
      Vervolgens heeft appellante eenzijdig, zonder overleg met
      gedaagde, met ingang van 1993 A niet meer op de loonlijst
      geplaatst, nadat A zijn persoonlijke vennootschap had
      opgericht.
      De Raad is van oordeel dat hier kan worden gesproken van grove
      schuld in de zin van het destijds van toepassing zijnde
      Besluit Administratieve Boeten Coördinatiewet, zodat in
      beginsel het boetepercentage op 25% dient te worden gesteld.
      De door gedaagde, mede vanwege het evenredigheidsbeginsel, op
      10% gefixeerde boete acht de Raad alleszins redelijk.
    
    
    
      De Raad ziet geen aanleiding toepassing te geven aan artikel
      8:75 van de Algemene wet bestuursrecht.
    
    
    
    III. BESLISSING
    
    De Centrale Raad van Beroep,
    
    Recht doende:
    
    Bevestigt de aangevallen uitspraak.
    
    
      Aldus gegeven door mr B.J. van der Net als voorzitter en mr G.
      van der Wiel en mr H.C. Cusell als leden, in tegenwoordigheid
      van R.E. Lysen als griffier, en uitgesproken in het openbaar
      op 4 januari 2001.
    
    
    
    
    (get.) B.J. van der Net.
    
    
    
    (get.) R.E. Lysen.
    
    
    
    
    
    
      JdB
      0901