ECLI:NL:HR:2019:777, Hoge Raad, 21-05-2019, 17/04548
Hoge Raad — Uitspraak 
Datum: 2019-05-21 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Strafrecht

Samenvatting: Medeplegen diefstal, art. 311.1 Sr. Strafmotivering, art. 22b Sr. Heeft Hof ten onrechte toepassing gegeven aan taakstrafverbod, nu uit uittreksel justitiële documentatie niet blijkt dat eerder opgelegde taakstraf is uitgevoerd dan wel tenuitvoerlegging van vervangende hechtenis is bevolen? ’s Hofs vaststelling dat uit JD kan worden afgeleid dat kennelijk sprake is van situatie dat aan verdachte in 5 jaren voorafgaand aan door hem begaan feit (op 22-8-2015) wegens soortgelijk misdrijf taakstraf is opgelegd, en hij deze taakstraf heeft verricht dan wel o.g.v. art. 22g Sv tul van vervangende hechtenis is bevolen, is niet z.m. begrijpelijk aangezien JD daarvoor onvoldoende steun biedt. Enige vermelding in JD van veroordeling tot taakstraf t.z.v. misdrijf in 5 jaren voorafgaand aan feit van 22-8-2015, is vonnis van 2-6-2014 waarbij aan verdachte o.m. werkstraf van 60 uren, subsidiair 30 dagen hechtenis is opgelegd. Uit JD kan evenwel niet z.m. worden afgeleid dat verdachte deze taakstraf heeft verricht, noch dat tul van vervangende hechtenis is bevolen. Gelet hierop is ‘s Hofs oordeel dat 'taakstrafverbod' van art. 22b Sr van toepassing is, niet z.m. begrijpelijk en is strafoplegging niet toereikend gemotiveerd. Volgt partiële vernietiging en terugwijzing.

21 mei 2019
    Strafkamer
    nr. S 17/04548
    
    Hoge Raad der Nederlanden
    
    
      Arrest
    
    
      
      op het beroep in cassatie tegen een arrest van het Gerechtshof Arnhem-Leeuwarden, zittingsplaats Arnhem, van 5 september 2017, nummer 21/005164-16, in de strafzaak tegen:
    
    
      
        [verdachte]
      , geboren te [geboorteplaats] op [geboortedatum] 1989.
    
  
  
    
      1Geding in cassatie
    
      Het beroep is ingesteld door de verdachte. Namens deze hebben C.M.H. van Vliet en H. Sytema, beiden advocaat te 's-Gravenhage, bij schriftuur een middel van cassatie voorgesteld. De schriftuur is aan dit arrest gehecht en maakt daarvan deel uit.
      De plaatsvervangend Advocaat-Generaal D.J.M.W. Paridaens heeft geconcludeerd tot vernietiging van de bestreden uitspraak, maar uitsluitend wat betreft de strafoplegging en tot terugwijzing van de zaak naar het Gerechtshof Arnhem-Leeuwarden, zittingsplaats Arnhem, teneinde in zoverre op het bestaande hoger beroep opnieuw te worden berecht en afgedaan.
    
    
  
  
    
      2Beoordeling van het middel
    
      2.1.
      Het middel klaagt over het oordeel van het Hof dat het in art. 22b Sr bedoelde verbod tot oplegging van een taakstraf van toepassing is.
      
    
    
      2.2.
      
        De verdachte is ter zake van "diefstal door twee of meer verenigde personen", gepleegd op 22 augustus 2015, veroordeeld tot een gevangenisstraf voor de duur van drie weken. De strafoplegging is als volgt gemotiveerd:
        "De hierna te melden strafoplegging is in overeenstemming met de aard en de ernst van het bewezenverklaarde en de omstandigheden waaronder dit is begaan, mede gelet op de persoon van verdachte, zoals van een en ander bij het onderzoek ter terechtzitting is gebleken.
        Het hof heeft bij de straftoemeting in het bijzonder in aanmerking genomen -en vindt daarin de redenen die tot de keuze van een onvoorwaardelijke vrijheidsstraf van de hierna aan te geven duur leiden- dat verdachte samen met anderen een grote hoeveelheid kratten van het terrein van een winkelbedrijf heeft gestolen. Deze hoeveelheid kratten vertegenwoordigt een aanzienlijke waarde en het bedrijf lijdt schade door een dergelijke diefstal.
        Blijkens het uittreksel van de justitiële documentatiedienst, gedateerd 26 juli 2017, is verdachte eerder voor soortgelijke feiten veroordeeld. Het hof stelt vast dat, gelet op voormelde documentatie, aan de verdachte reeds geen taakstraf kan worden opgelegd, omdat op grond van artikel 22b van het Wetboek van Strafrecht het zogenaamde "taakstrafverbod" van toepassing is.
        Gelet op het feit dat de eerdere veroordelingen verdachte er niet van hebben weerhouden wederom tot het plegen van een dergelijk feit over te gaan, acht het hof na te noemen straf passend en geboden."
      
      
    
    
      2.3.
      
        Art. 22b Sr luidt:
        "1. Een taakstraf wordt niet opgelegd in geval van veroordeling voor:
        (...)
        2. Een taakstraf wordt voorts niet opgelegd in geval van veroordeling voor een misdrijf indien:
        1˚ aan de veroordeelde in de vijf jaren voorafgaand aan het door hem begane feit wegens een soortgelijk misdrijf een taakstraf is opgelegd, en
        2˚ de veroordeelde deze taakstraf heeft verricht dan wel op grond van artikel 22g de tenuitvoerlegging van de vervangende hechtenis is bevolen.
        3. Van het eerste en tweede lid kan worden afgeweken indien naast de taakstraf een onvoorwaardelijke vrijheidsstraf of vrijheidsbenemende maatregel wordt opgelegd."
      
      
    
    
      2.4.
      De vaststelling van het Hof dat uit het uittreksel van de justitiële documentatiedienst van 26 juli 2017 kan worden afgeleid dat kennelijk sprake is van een situatie dat aan de verdachte in de vijf jaren voorafgaand aan het door hem begane feit wegens een soortgelijk misdrijf een taakstraf is opgelegd, en hij deze taakstraf heeft verricht dan wel op grond van art. 22g Sr de tenuitvoerlegging van de vervangende hechtenis is bevolen, is niet zonder meer begrijpelijk aangezien voormeld, in de conclusie van de plaatsvervangend Advocaat-Generaal onder 7 samengevat, uittreksel daarvoor onvoldoende steun biedt. Immers, de enige vermelding in dat uittreksel van een veroordeling tot een taakstraf ter zake van een misdrijf in de vijf jaar voorafgaand aan het feit van 22 augustus 2015, is een vonnis van de Politierechter in de Rechtbank Utrecht van 2 juni 2014 waarbij aan de verdachte onder meer een werkstraf voor de duur van zestig uren, subsidiair dertig dagen hechtenis is opgelegd. Uit het uittreksel kan evenwel niet zonder meer worden afgeleid dat de verdachte deze taakstraf heeft verricht, noch dat de tenuitvoerlegging van de vervangende hechtenis is bevolen. Gelet hierop is het oordeel van het Hof dat het 'taakstrafverbod' van art. 22b Sr van toepassing is, niet zonder meer begrijpelijk en is de strafoplegging niet toereikend gemotiveerd.
      
    
    
      2.5.
      Het middel is terecht voorgesteld.
      
    
  
  
    
      3Beslissing
    
      De Hoge Raad:
      vernietigt de bestreden uitspraak, maar uitsluitend wat betreft de strafoplegging;
      wijst de zaak terug naar het Gerechtshof Arnhem-Leeuwarden, zittingsplaats Arnhem, opdat de zaak in zoverre op het bestaande hoger beroep opnieuw wordt berecht en afgedaan;
      verwerpt het beroep voor het overige. 
    
    
    
      Dit arrest is gewezen door de vice-president J. de Hullu als voorzitter, en de raadsheren E.S.G.N.A.I. van de Griend en A.E.M. Röttgering, in bijzijn van de waarnemend griffier E. Schnetz, en uitgesproken ter openbare terechtzitting van 21 mei 2019.