ECLI:NL:GHARL:2024:2520, Gerechtshof Arnhem-Leeuwarden, 10-04-2024, 21-004753-21
Gerechtshof Arnhem-Leeuwarden — Uitspraak 
Datum: 2024-04-10 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Strafrecht; Strafprocesrecht

Samenvatting: De politierechter heeft de verdachte voor dwang (vastpakken en trachten te zoenen) veroordeeld tot een taakstraf van dertig uren te vervangen door vijftien dagen hechtenis. Het hof spreekt de verdachte vrij. Er is onvoldoende redengevend en overtuigend steunbewijs in de zin van artikel 342, tweede lid, van het Wetboek van Strafvordering.

Afdeling strafrecht
  
    Parketnummer:	21-004753-21 
    Uitspraak d.d.: 10 april 2024
    TEGENSPRAAK
  
  
    Arrest van de meervoudige kamer voor strafzaken van het gerechtshof 
    
      Arnhem -Leeuwarden, zittingsplaats Arnhem , gewezen op het hoger beroep, ingesteld tegen het vonnis van de politierechter in de rechtbank Gelderland, zittingsplaats Arnhem , van 
      22 oktober 2021 met parketnummer 05-199405-20 in de strafzaak tegen
    
    
  
  
    
      [verdachte] ,
    
      geboren te [geboorteplaats] op [geboortedag] 1986, 
      wonende te [adres] .
    
    
    
  
  
    Het hoger beroep
    
    
      De verdachte heeft tegen het hiervoor genoemde vonnis hoger beroep ingesteld.
    
    
    
  
  
    Onderzoek van de zaak
    
    
      Dit arrest is gewezen naar aanleiding van het onderzoek op de terechtzitting van het hof van 27 maart 2024 en, overeenkomstig het bepaalde bij artikel 422 van het Wetboek van Strafvordering, het onderzoek op de terechtzitting in eerste aanleg.
    
    
    
      Het hof heeft kennisgenomen van de vordering van de advocaat-generaal. Deze vordering is na voorlezing aan het hof overgelegd. Het hof heeft verder kennisgenomen van hetgeen door verdachte en zijn raadsvrouw, mr. S.R. van Laar, naar voren is gebracht.
    
    
    
  
  
    Het vonnis waarvan beroep
    
    
      De politierechter heeft de verdachte voor dwang (vastpakken en trachten te zoenen) veroordeeld tot een taakstraf van dertig uren te vervangen door vijftien dagen hechtenis.
    
    
    
      Het hof zal het vonnis waarvan beroep vernietigen, omdat het tot een andere bewijsbeslissing komt en daarom opnieuw rechtdoen.
    
    
    
    
  
  
    De tenlastelegging
    
    
      Aan verdachte is tenlastegelegd dat:
    
    
    
      
        hij in of omstreeks de periode van 1 november 2019 tot en met 15 november 2019 te [pleegplaats] , in elk geval in Nederland, een ander, te weten [aangeefster] door geweld of enige andere feitelijkheid en/of door bedreiging met geweld of enige andere feitelijkheid gericht tegen die ander, die [aangeefster] wederrechtelijk heeft gedwongen iets te doen, niet te doen en/of te dulden, immers heeft verdachte die [aangeefster] meermalen, althans eenmaal, vastgepakt bij haar middel en/of haar trui en/of haar getrokken en/of (daarbij) getracht te kussen/zoenen.
      
    
    
    
  
  
    Vrijspraak
    
    
      Het hof heeft uit het onderzoek ter terechtzitting niet door de inhoud van wettige bewijsmiddelen de overtuiging bekomen dat verdachte het tenlastegelegde heeft begaan, zodat verdachte daarvan zal worden vrijgesproken. 
    
    
    
      Uit het dossier volgt onvoldoende steun voor de verklaring van aangeefster over wat er precies zou zijn voorgevallen tussen haar en de verdachte. Tegenover de aangifte staat de stellige ontkenning van verdachte. De [getuige] , die aangeefster enige tijd daarna ziet, omschrijft, naast hetgeen zij van aangeefster zelf heeft gehoord, slechts een verschrikte blik bij aangeefster. Een “verschrikte blik” past naar het oordeel van het hof echter ook bij de verklaring van verdachte dat hij als grapje onverwachts de deur dicht en de lampen uit had gedaan van de ruimte waar hij met aangeefster was en dat aangeefster daarvan schrok. Andere getuigen hebben de verklaring van aangeefster later gehoord. Er is dan ook onvoldoende redengevend en overtuigend steunbewijs in de zin van artikel 342, tweede lid, van het Wetboek van Strafvordering.
    
    
    
    
  
  
    BESLISSING
    
    
      Het hof:
    
    
    
      Vernietigt het vonnis waarvan beroep en doet opnieuw recht:
    
    
    
      Verklaart niet bewezen dat de verdachte het tenlastegelegde heeft begaan en spreekt de verdachte daarvan vrij.
    
    
    
    
      Aldus gewezen door
      mr. P.A.H. Lemaire, voorzitter,
      mr. TH.C.M. Willemse en mr. O.G. Schuur, raadsheren,
      in tegenwoordigheid van mr. M.A. Valé, griffier,
      en op 10 april 2024 ter openbare terechtzitting uitgesproken.
    
    
    
      Proces-verbaal van het in dezelfde zaak voorgevallene ter openbare terechtzitting van het gerechtshof van 10 april 2024.
    
    
    
      Tegenwoordig:
      mr. S. Taalman, voorzitter,
      mr. A.C.L. van Holland, advocaat-generaal,
      mr. I.W. Levelt-Iseger, griffier.
      De voorzitter doet de zaak uitroepen.
      De verdachte is niet in de zaal van de terechtzitting aanwezig.
      De voorzitter spreekt het arrest uit.
    
    
    
      Waarvan is opgemaakt dit proces-verbaal, dat door de voorzitter en de griffier is vastgesteld en ondertekend.