ECLI:NL:HR:2003:AF4627, Hoge Raad, 23-05-2003, C01/316HR
Hoge Raad — Uitspraak 
Datum: 2003-05-23 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Civiel recht

Samenvatting: -

23 mei 2003
      Eerste Kamer
      Nr. C01/316HR 
      JMH
    
    
    Hoge Raad der Nederlanden
    
    Arrest
    
    in de zaak van:
    
    
      BALLAST NEDAM BAGGEREN B.V.,
      gevestigd te Zeist,
      EISERES tot cassatie, incidenteel verweerster,
      advocaat: mr. R.S. Meijer,
    
    
    t e g e n
    
    
      HET KONINKRIJK DENEMARKEN,
      gevestigd te Kopenhagen, Denemarken,
      VERWEERDER in cassatie, incidenteel eiser,
      advocaat: mr. G. Snijders.
    
    
    1. Het geding in feitelijke instanties
    
    
      Verweerder in cassatie - verder te noemen: Denemarken - heeft bij exploit van 29 september 1993 eiseres tot cassatie - verder te noemen: Ballast Nedam - gedagvaard voor de Rechtbank te Rotterdam en gevorderd bij vonnis, voor zover wettelijk mogelijk uitvoerbaar bij voorraad, Ballast Nedam te veroordelen om aan Denemarken te betalen een bedrag van DKR 14.985.068, dan wel de tegenwaarde daarvan in Nederlandse valuta, te vermeerderen met de wettelijke rente daarover met ingang van 1 oktober 1991 tot de dag der algehele voldoening.
      Ballast Nedam heeft de vordering bestreden en van haar kant in reconventie gevorderd bij vonnis, voor zover mogelijk uitvoerbaar bij voorraad:
      onvoorwaardelijk: Denemarken te veroordelen om aan Ballast Nedam te betalen een bedrag ad ƒ 122.874,29, te vermeerderen met de wettelijke rente daarover vanaf 30 september 1991, althans 21 januari 1994, tot de dag der algehele voldoening;
    
    
    voorwaardelijk en subsidiair, namelijk uitsluitend voor het geval de "Niels Juel" onschuldig en de "Wado" (mede) schuldig mocht worden geacht en de Rechtbank het niet eens mocht zijn met het hierboven sub 6.b gestelde, Denemarken te veroordelen om aan Ballast Nedam te betalen het bedrag, op te maken bij staat en te vereffenen volgens de wet, waartoe Ballast Nedam in conventie meer dan overeenkomstig het schuldaandeel van de "Wado" aan Denemarken in reconventie mocht worden veroordeeld (alles onder voorbehoud van het recht van Ballast Nedam op aansprakelijkheidsbeperking), te vermeerderen met de wettelijke rente daarover vanaf 30 september 1991, dan wel 21 januari 1994;
    
    
      Ballast Nedam heeft in reconventie de vorderingen bestreden.
      De Rechtbank heeft bij tussenvonnis van 19 december 1996 een comparitie van partijen gelast en bij tussenvonnis van 10 juli 1997 een deskundigenonderzoek gelast, drie deskundigen benoemd en een aantal door hen te beantwoorden vragen geformuleerd. Na deskundigenbericht heeft de Rechtbank bij tussenvonnis van 2 september 1999 zowel in conventie als in reconventie, alvorens verder te beslissen, wederom een comparitie van partijen gelast.
      Tegen laatstvermeld tussenvonnis heeft Ballast Nedam hoger beroep ingesteld bij het Gerechtshof te 's-Gravenhage. Denemarken heeft incidenteel hoger beroep ingesteld.
      Bij arrest van 29 mei 2001 heeft het Hof in het principale en incidentele appel het vonnis waarvan beroep bekrachtigd en de zaak naar de Rechtbank te Rotterdam verwezen ter verdere behandeling en afdoening met inachtneming van dat arrest.
      Het arrest van het Hof is aan dit arrest gehecht.
    
    
    2. Het geding in cassatie
    
    
      Tegen het arrest van het Hof heeft Ballast Nedam beroep in cassatie ingesteld. Denemarken heeft incidenteel beroep in cassatie ingesteld. De cassatiedagvaarding en de conclusie van antwoord tevens houdende het incidentele beroep zijn aan dit arrest gehecht en maken daarvan deel uit.
      Partijen hebben over en weer geconcludeerd tot verwerping van het beroep.
      De zaak is voor partijen toegelicht door hun advocaten.
      De conclusie van de Advocaat-Generaal L. Strikwerda strekt tot verwerping van zowel het principaal als het incidenteel beroep.
    
    
    3. Beoordeling van de middelen in het principale en in het incidentele beroep
    
    De in de middelen aangevoerde klachten kunnen niet tot cassatie leiden. Zulks behoeft, gezien artikel 81 RO, geen nadere motivering nu de klachten niet nopen tot beantwoording van rechtsvragen in het belang van de rechtseenheid of de rechtsontwikkeling.
    
    4. Beslissing
    
    De Hoge Raad:
    
    
      in het principale en in het incidentele beroep:
      verwerpt het beroep;
      compenseert de kosten van het geding in cassatie aldus dat iedere partij de eigen kosten draagt.
    
    
    Dit arrest is gewezen door de vice-president R. Herrmann als voorzitter en de raadsheren J.B. Fleers, D.H. Beukenhorst, O. de Savornin Lohman en P.C. Kop, en in het openbaar uitgesproken door de raadsheer F.B. Bakels op 23 mei 2003.