ECLI:NL:RBDHA:2017:15057, Rechtbank Den Haag, 07-11-2017, C/09/540160 / FT RK 17/1676
Rechtbank Den Haag — Uitspraak 
Datum: 2017-11-07 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Civiel recht; Insolventierecht

Samenvatting: Afwijzen verzoek faillietverklaring verweerder nu van bestaan van een steunvordering niet summierlijk is gebleken.

beschikking
  
    RECHTBANK DEN HAAG
    
    
      Team insolventies – enkelvoudige kamer
    
    
    
      rekestnummer:  C/09/540160 / FT RK 17/1676
      uitspraakdatum: 7 november 2017
    
    
    
    
      De besloten vennootschap met beperkte aansprakelijkheid 
      PROMONTORIA HOLDING 107 B.V.,
      verzoekster,
      advocaten mr. J.R. Feenstra en mr. M.J.F. Goethals
    
    
    
      heeft een verzoekschrift met bijlagen ingediend strekkende tot faillietverklaring van:
    
    
    
      [verweerder],
      verweerder,
      advocaat mr. P.C. Rijken.
    
    
    
      Het verzoekschrift is op 7 november 2017 behandeld in raadkamer. Verweerder is daarbij gehoord. 
    
    
    
      
        Standpunten van partijen
      
    
    
    
      Verzoekster heeft het faillissement van verweerder aangevraagd stellende dat verweerder verkeert in de toestand van te hebben opgehouden te betalen nu hij zowel de vordering van verzoekster als andere vorderingen onbetaald laat. Verzoekster stelt dat [Z] aan verweerder en [A] een krediet in rekening-courant van € 3.000.000,- heeft verstrekt. Verweerder en [A] zijn hoofdelijk aansprakelijk jegens [Z] voor elkaars schulden. Er heeft geen aflossing plaatsgevonden. De rechtsverhouding tussen [Z] enerzijds en verweerder en [A] anderzijds is met een overdracht in 2015  overgegaan naar verzoekster. Verzoekster heeft uit dien hoofde thans opeisbaar te vorderen van verweerder een bedrag van € 3.655.971,-. Verweerder laats voorts andere vorderingen onbetaald. Verzoekster heeft een overzicht van vorderingen die verweerder onbetaald laat in het geding gebracht.
    
    
    
      Verweerder betwist dat de rechtsverhouding of de vordering van [Z] is overgegaan op verzoekster door middel van contractsoverneming of cessie. Verweerder heeft verwezen naar een naar een arrest met vindplaats ECLI:NL:GHSHE:2016:5316, dat door het Gerechtshof ’s-Hertogenbosch zou zijn gewezen in een ander geschil tussen verzoekster en verweerder. Daaruit zou blijken dat ook cessie in dit geval niet mogelijk is. Ook zou de zorgplicht van banken zijn geschonden. Alle vorderingen zoals vermeld op het door verzoekster in het geding gebracht overzicht, zijn door verweerder gemotiveerd betwist. 
    
    
    
      De rechtbank oordeelt als volgt.
    
    
    
      De rechtbank is, gelet op het bepaalde in artikel 3 lid 1 Verordening 1346/2000 van de Raad van de Europese Unie, bevoegd deze insolventieprocedure als hoofdprocedure te openen nu het centrum van voornaamste belangen van verweerder in Nederland ligt.
    
    
    
      Naar het oordeel van de rechtbank is summierlijk gebleken van het vorderingsrecht van verzoekster. Verzoekster heeft gesteld dat [Z] een vordering had op verweerder en dat zij uit hoofde van een overdracht dat vorderingsrecht van [Z] heeft verkregen. Door verweerder is niet betwist dat dit een opeisbare vordering is. De opmerkingen van verweerder over de zorgplicht van banken maken niet dat de vordering niet bestaat of dat ze niet opeisbaar zou zijn. De cessie van de vordering door [Z] aan verzoekster, door verzoekster onderbouwd door overlegging van een akte van cessie, is door verweerder betwist. Verweerder heeft daarbij echter geen concrete feiten of omstandigheden genoemd, maar enkel ter zitting verwezen naar een arrest van het Bossche gerechtshof door het noemen van een ECLI-nummer en een rechtsoverweging. Een betwisting zonder concrete feiten of omstandigheden te noemen is een niet gemotiveerde. Daar heeft verweerder, gelet op het gestelde, in dit geval niet mee kunnen volstaan. Ook in algemene zin heeft te gelden dat gebrek aan medewerking van een van de contractspartijen aan een contractsoverneming niet uitsluit dat de andere contractspartij de vordering die hij op grond van de wederkerige overeenkomst op die ene contractspartij heeft door cessie kan overdragen aan een andere schuldeiser. Het vorderingsrecht van verzoekster is dan ook summierlijk gebleken.
    
    
    
      Voorts is voor faillietverklaring vereist dat de schuldenaar meer dan één schuldeiser heeft. Artikel 6, derde lid, Fw verlangt dat van het bestaan van een steunvordering - evenals van het bestaan van de hoofdvordering - summierlijk blijkt. Summierlijk blijken houdt in dat zowel de toestand als de vordering na een kort eenvoudig onderzoek moet blijken. 
    
    
    
      Verweerder heeft een overzicht van 20 april 2016 met schulden van verweerder in het geding gebracht dat door verweerder zelf is getekend. Door verweerder zijn alle vorderingen zoals vermeld op dat overzicht echter - reeds in het verweerschrift - gemotiveerd betwist. Verzoeker heeft daartegen niets aangevoerd dat tot het oordeel moet leiden dat de gemotiveerde betwisting reeds aanstonds moet worden verworpen. Omdat dan ook niet summierlijk is gebleken van een steunvordering, is niet voldaan aan de vereisten voor faillietverklaring van verweerder. 
    
    
    
      Het verzoek tot faillietverklaring zal dan ook worden afgewezen.
    
    
    
  
  
    BESLISSING
    
    
      De rechtbank:
    
    
    
      - wijst af het verzoek tot faillietverklaring van [verweerder], voornoemd.
    
    
    
    
      Gegeven door mr. G.H.M. Smelt, rechter, en uitgesproken op 7 november 2017, in tegenwoordigheid van mr. F.M. Verburg, griffier.
    
    
    
    
      De griffier is buiten staat deze
      beschikking mede te ondertekenen.
    
    
    
    
    
    
    
    
      Tegen deze uitspraak kan degene die is verschenen en aan wie de Faillissementswet dat recht toekent, uitsluitend via een advocaat binnen acht dagen na de dag van deze uitspraak hoger beroep instellen bij een verzoekschrift, in te dienen ter griffie van het gerechtshof te Den Haag.