ECLI:NL:HR:2002:AF0222, Hoge Raad, 20-12-2002, R02/071HR
Hoge Raad — Uitspraak 
Datum: 2002-12-20 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Civiel recht

Samenvatting: -

20 december 2002
      Eerste Kamer
      Rek.nr. R02/071HR
      JMH
    
    
    Hoge Raad der Nederlanden
    
    Beschikking
    
    in de zaak van:
    
    [Verzoekster], wonende te [woonplaats],
    
    VERZOEKSTER tot cassatie.
    
    1. Het geding in feitelijke instantie
    
    
      [Eiseres], wonende te [woonplaats], heeft als eiseres in eerste aanleg bij exploit van 6 november 2001 verzoekster tot cassatie - verder te noemen: [verzoekster] - gedagvaard te verschijnen voor de Rechtbank te Dordrecht, sector Kanton, en de Kantonrechter aldaar verzocht [verzoekster] te veroordelen tot betaling aan haar van (1) het pro-resto bedrag van ƒ 961,98, vermeerderd met de wettelijke rente over dit bedrag vanaf 9 juli 2001, en (2) een bedrag van ƒ 144,30 aan buitengerechtelijke kosten.
      [Verzoekster] heeft de vordering bestreden.
      De Kantonrechter heeft bij vonnis van 16 mei 2002 [verzoekster] veroordeeld tot betaling aan eiseres van een bedrag van (ƒ 961,98) € 436,52, vermeerderd met de wettelijke rente over dit bedrag vanaf 9 juli 2001, en het meer of anders gevorderde afgewezen.
      Het vonnis van de Kantonrechter is aan deze beschikking gehecht.
    
    
    2. Het geding in cassatie
    
    
      Tegen het vonnis van de Kantonrechter heeft [verzoekster] bij brief van 15 augustus 2002 beroep in cassatie ingesteld en vernietiging van voormeld vonnis verzocht. Het cassatierekest is aan deze beschikking gehecht en maakt daarvan deel uit.
      De conclusie van de Advocaat-Generaal L. Strikwerda strekt tot niet-ontvankelijkverklaring van [verzoekster] in haar beroep.
    
    
    3. Beoordeling van de ontvankelijkheid van het beroep
    
    
      Het onderhavige in een brief neergelegde verzoek strekt kennelijk ertoe beroep in cassatie in te stellen van het hiervoor in 1 vermelde vonnis van de Kantonrechter. Dit vonnis is gewezen in een dagvaardingsprocedure, zodat het ingevolge het bepaalde in art. 407 lid 1 Rv. bij dagvaarding moet worden ingeleid.
      Nu zulks niet is gebeurd, dient [verzoekster] in haar beroep niet-ontvankelijk verklaard te worden.
    
    
    4. Beslissing
    
    De Hoge Raad verklaart [verzoekster] niet-ontvankelijk in haar beroep.
    
    Deze beschikking is gegeven door de raadsheren J.B. Fleers, als voorzitter, A.G. Pos en A. Hammerstein, en in het openbaar uitgesproken door de raadsheer A. Hammerstein op 20 december 2002.