ECLI:NL:RBLIM:2017:6102, Rechtbank Limburg, 28-06-2017, 04 4637401 cv 15-12393
Rechtbank Limburg — Uitspraak 
Datum: 2017-06-28 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Civiel recht; Verbintenissenrecht

Samenvatting: Consumentenkredietovereenkomst. Bank heeft vordering voldoende onderbouwd. Gedaagde is niet geschaad in zijn processuele belangen.

RECHTBANK LIMBURG
    Burgerlijk recht
    
    
      Zittingsplaats Roermond
    
    
    
      Zaaknummer: 4637401 \ CV EXPL  15-12393
    
    
    
      
        Vonnis van de kantonrechter van 28 juni 2017
      
    
    
    
      in de zaak van:
    
    
    
      de naamloze vennootschap ABN AMRO BANK N.V.,
      gevestigd te Amsterdam,
      eisende partij,
      gemachtigde GGN Brabant,
    
    
    
      tegen:
    
    
    
      
        
          [gedaagde partij]
        ,
      wonend [adres gedaagde partij] ,
      
        [woonplaats gedaagde partij] ,
      gedaagde partij,
      gemachtigde mr. R. Jacobs.
    
    
    
      Partijen worden verder aangeduid als “de bank” en “ [gedaagde partij] ”. 
    
    
  
  
    
      1De procedure
    
    
      1.1.
      Het verloop van de procedure blijkt uit: 
      
        
          de dagvaarding, met producties;
        
        
          de conclusie van antwoord, tevens eis in incident;
        
        
          de conclusie van antwoord in het incident;
        
        
          het vonnis in het incident van 23 maart 2016;
        
        
          de conclusie van repliek, met producties;
        
        
          de conclusie van dupliek.
        
      
      
    
    
      1.2.
      Ten slotte is vonnis bepaald.
      
      
    
  
  
    
      2De feiten
    
    
      2.1.
      
        Tussen de bank en [gedaagde partij] is op 10 mei 2011 een kredietovereenkomst tot stand gekomen. Het betreft een doorlopend krediet (in de zin van artikel 1 onder f van de Wet op het consumentenkrediet (verder: WCK), met een variabele kredietvergoeding (in de zin van artikel 1 onder g van het Besluit kredietvergoeding). 
        Het krediet is bij de bank geadministreerd onder rekeningnummer 52.86.50.068. 
        Op deze kredietovereenkomst zijn de voorwaarden Flexibel Krediet, versie 1 november 2010, de voorwaarden betaaldiensten particulieren en het informatieblad betaaldiensten particulieren van de bank van toepassing.
        De overeengekomen maximale kredietruimte bedraagt € 7.000,00. Partijen zijn overeengekomen dat het opgenomen bedrag door [gedaagde partij] aan de bank dient te worden terugbetaald in maandelijkse termijnen van € 105,00. Daarnaast is [gedaagde partij] gehouden maandelijks aan de bank een (variabele) kredietvergoeding (overeengekomen rente) te betalen, die afhankelijk van de rentestand gewijzigd kan worden en waarvan de bank aan [gedaagde partij] mededeling moet doen. Ten tijde van het uitbrengen van de dagvaarding bedroeg het rentepercentage 10,20 % per jaar. De overeengekomen rente wordt in dagen nauwkeurig berekend over het verschuldigde saldo en wordt maandelijks op de rekeningoverzichten als schuld van [gedaagde partij] bijgeboekt, waarover vervolgens weer rente wordt berekend, totdat de schuld volledig is afgelost. 
      
      
      
    
  
  
    
      3Het geschil 
    
    
      3.1.
      De bank vordert – samengevat – veroordeling van [gedaagde partij] tot betaling van primair een bedrag van € 10.173,36, vermeerderd met - kort gezegd - de overeengekomen variabele rente vanaf 3 november 2015, subsidiair een bedrag van € 7.377,84, vermeerderd met de wettelijke rente vanaf 3 november 2015 alsmede veroordeling van [gedaagde partij] in de kosten van de procedure.
      
    
    
      3.2.
      
        De bank legt daaraan het volgende ten grondslag. 
        In april 2012 bleek dat sprake was van drie achterstallige maandtermijnen. Bij brief van 2 april 2012 heeft de bank [gedaagde partij] gesommeerd deze achterstallige termijnen uiterlijk 14 april 2012 te voldoen. Op 3, 14 en 27 april 2012 is [gedaagde partij] nogmaals gesommeerd. Omdat betaling uitbleef, heeft de bank bij brief van 30 april 2012 [gedaagde partij] in gebreke gesteld en de overeenkomst opgezegd. Bij brief van 20 juni 2012 hebben de gemachtigden van de bank het totaal verschuldigde ad € 7.377,84 opgeëist. Dat bedrag wordt thans aan hoofdsom gevorderd. Conform de bepalingen van de kredietovereenkomst is [gedaagde partij] is vanaf de overdrachtsdatum aan de gemachtigde (18 juni 2012) rente verschuldigd. Berekend tot 3 november 2011 bedraagt deze € 2.876,50. Dit bedrag is berekend met inachtneming van het bepaalde in artikel 34 aanhef en onder b WCK. De rente is gelijk aan het laatst geldende kredietvergoedingspercentage. 
      
      
    
    
      3.3.
      
        [gedaagde partij] voert bij conclusie van antwoord het verweer dat de bank de vordering niet heeft onderbouwd en dat de bank om die reden niet-ontvankelijk dient te worden verklaard in haar vorderingen. Voor zover de bank wel heeft voldaan aan haar stelplicht betwist [gedaagde partij] de vorderingen en is zij van mening dat, ingeval van toewijzing, de proceskosten dienen te worden gecompenseerd.
      
    
    
      3.4.
      Op de stellingen van partijen wordt hierna, voor zover van belang, nader ingegaan.
      
      
    
  
  
    
      4De beoordeling
    
    
      4.1.
      
        De bank heeft bij conclusie van repliek de vordering nader toegelicht en nadere stukken overgelegd. De bank stelt onder meer dat de gemachtigden van [gedaagde partij] in het kader van een schuldenregeling traject bij brief van 4 november 2013 (productie C) de vordering voor een bedrag van € 7.934,93 heeft opgenomen in een betalingsvoorstel. [gedaagde partij] heeft dit bij dupliek niet weersproken. De kantonrechter is dan ook van oordeel dat [gedaagde partij] niet in zijn processuele belangen is geschaad, nu het hem volstrekt duidelijk was waarop de vordering betrekking heeft; dit geldt te meer nu de bank reeds bij dagvaarding de kredietovereenkomst met daarin opgenomen het betreffende rekeningnummer heeft overgelegd. De bank is dan ook ontvankelijk in haar vorderingen. 
        De kantonrechter is voorts van oordeel dat [gedaagde partij] de vordering onvoldoende gemotiveerd heeft betwist, zodat deze toewijsbaar is. 
      
      
    
    
      4.2.
      
        [gedaagde partij] zal als de in het ongelijk gestelde partij worden veroordeeld in de kosten van deze procedure. De kosten aan de zijde van de bank worden begroot op:
      
        
          dagvaarding	€ 96,16
        
        
          griffierecht	466,00
        
        
          salaris gemachtigde 	  600,00 ( 2 x tarief € 300,00)
        
      
      totaal 	€  1.162,16
      
      
    
  
  
    
      5De beslissing
    
    
      De kantonrechter
    
    
    
      5.1.
      veroordeelt [gedaagde partij] om tegen behoorlijk bewijs van kwijting aan de bank te betalen een bedrag van € 10.173,36, vermeerderd met de overeengekomen - en afhankelijk van de ontwikkelingen op de geld- en kapitaalmarkt tot het maximum van het besluit volgens de artikelen 35 en 36 WCK aan te passen - rente, thans uitmakende 10,20% per jaar over dit bedrag, te berekenen vanaf 3 maart 2015 tot aan de dag der algehele voldoening, 
      
    
    
      5.2.
      veroordeelt [gedaagde partij] in de proceskosten aan de zijde van de bank gevallen en tot op heden begroot op € 1.162,16,
      
    
    
      5.3.
      verklaart dit vonnis tot zover uitvoerbaar bij voorraad,
      
    
    
      5.4.
      wijst het meer of anders gevorderde af.
      
      
        Dit vonnis is gewezen door mr. J.W. Rijksen en in het openbaar uitgesproken.
      
      
      
      
        type: EB
        coll: sm