ECLI:NL:CRVB:1997:ZB6934, Centrale Raad van Beroep, 08-04-1997, 95/6357 AAW/WAO
Centrale Raad van Beroep — Uitspraak 
Datum: 1997-04-08 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Bestuursrecht; Socialezekerheidsrecht

Samenvatting: Verleende rechtsbijstand door bezoldigd districtsbestuurder vakbond is aan te merken als
        beroepsmatig verleende rechtsbijstand in de zin van art. 1.a Besluit proceskosten bestuursrecht.

95/6357 AAW/WAO
    
    
    U I T S P R A A K
    
    
    in het geding tussen:
    
    [appellant], wonende te [woonplaats], appellant,
    
    en
    
    het Landelijk instituut sociale verzekeringen, gedaagde.
    
    
    I. ONTSTAAN EN LOOP VAN HET GEDING
    
    
      Met ingang van 1 maart 1997 is de Organisatiewet sociale
      verzekeringen 1997 in werking getreden. Ingevolge de
      Invoeringswet Organisatiewet sociale verzekeringen 1997
      treedt het Landelijk instituut sociale verzekeringen
      (Lisv) in de plaats van de betrokken bedrijfsvereniging.
      In het onderhavige geval is het Lisv in de plaats getreden
      van de Bedrijfsvereniging voor de Bouwnijverheid. In
      deze uitspraak wordt onder gedaagde tevens verstaan het
      bestuur van deze bedrijfsvereniging.
    
    
    
      Namens appellant is A.J. van Oort, werkzaam bij de Hout-
      en bouwbond CNV te Harderwijk, op bij beroepschrift
      aangegeven gronden in hoger beroep gekomen van een door
      de rechtbank te Zutphen onder dagtekening 9 augustus 1995
      tussen partijen gegeven uitspraak, waarnaar hierbij wordt
      verwezen.
    
    
    Gedaagde heeft een verweerschrift ingediend.
    
    
      Bij brief van 25 januari 1996 heeft mr H. Nentjes,
      werkzaam bij de Hout- en bouwbond CNV te Apeldoorn, zich
      als opvolgend gemachtigde van appellant gesteld.
    
    
    
      Het geding is behandeld ter zitting van de Raad op
      11 maart 1997, waar appellant niet is verschenen,
      terwijl gedaagde zich heeft doen vertegenwoordigen door
      drs N. Ridder, werkzaam bij SFB Uitvoeringsorganisatie
      Sociale Verzekering N.V.
    
    
    
    II. MOTIVERING
    
    
      Bij besluit van 12 september 1994 heeft gedaagde de
      uitkeringen van appellant ingevolge de Algemene
      Arbeidsongeschiktheidswet (AAW) en de Wet op de
      arbeidsongeschiktheidsverzekering (WAO), welke
      laatstelijk werden berekend naar een mate van
      arbeidsongeschiktheid van 35 tot 45%, met ingang van 1
      november 1994 ingetrokken, onder overweging dat de mate
      van appellants arbeidsongeschiktheid met ingang van die
      datum minder dan 15% was.
    
    
    
      Namens appellant heeft appellants toenmalige gemachtigde
      A.J. van Oort tegen dit besluit beroep ingesteld.
    
    
    
      Gedaagde heeft de rechtbank bij brief van 1 mei 1995 doen
      weten van oordeel te zijn dat de mate van appellants
      arbeidsongeschiktheid op 1 november 1994 dient te worden
      vastgesteld op 15 tot 25%.
    
    
    
      Vervolgens heeft appellants toenmalige gemachtigde het
      beroep tegen het besluit van 12 september 1994 ingetrokken.
      De gemachtigde heeft daarbij verzocht gedaagde
      op grond van artikel 8:75a, eerste lid van de Algemene
      wet bestuursrecht (Awb) te veroordelen in de proceskosten
      tot een bedrag van f 716,- voor verleende rechtsbijstand
      en f 15,34 voor reiskosten, alsook tot vergoeding van het
      griffierecht ten bedrage van f 50,-.
    
    
    
      De rechtbank heeft dit verzoek bij de aangevallen uit-
      spraak afgewezen. Wat de proceskosten aangaat heeft zij
      overwogen dat de gemachtigde van appellant niet is aan te
      merken als professionele rechtshulpverlener, zodat de
      kosten van de door hem verleende rechtsbijstand niet voor
      vergoeding in aanmerking komen. Zij heeft de gevorderde
      reiskostenvergoeding afgewezen omdat van voor vergoeding
      in aanmerking komende reiskosten niet is gebleken nu een
      zitting niet heeft plaats gevonden. Wat de vergoeding van
      het griffierecht aangaat heeft de rechtbank gewezen op
      het bepaalde in artikel 8:41, vierde lid Awb, uit welke
      bepaling voortvloeit dat gedaagde in een geval als het
      onderhavige gehouden is eigener beweging tot vergoeding
      van het griffierecht over te gaan.
    
    
    
      In geding is of de aangevallen uitspraak waarbij het
      verzoek om vergoeding van proceskosten is afgewezen in
      rechte stand kan houden.
    
    
    De Raad beantwoordt deze vraag ontkennend.
    
    
      De Raad heeft daartoe overwogen dat de gemachtigde van
      appellant bezoldigd districtsbestuurder van een vakbond
      is en dat het verlenen van bijstand aan de leden, daaronder
      begrepen het verlenen van rechtsbijstand, tot zijn
      taken behoort. Verder heeft de Raad in aanmerking genomen
      dat voor die dienstverlening door appellant een financiële
      vergoeding verschuldigd is in de vorm van contributie.
      Dat appellant naast deze contributie geen vergoeding in het
      bijzonder voor de verleende rechtsbijstand
      verschuldigd is, doet er naar het oordeel van de Raad
      niet aan af dat in de contributie een vergoeding voor het
      verlenen van rechtsbijstand verdisconteerd is.
    
    
    
      Gezien het vorenstaande is de Raad van oordeel dat de
      door de gemachtigde van appellant verleende rechtsbijstand
      is aan te merken als beroepsmatig verleende
      rechtsbijstand in de zin van artikel 1, aanhef en onder
      a, van het Besluit proceskosten bestuursrecht (Bpb) en
      dat sprake is van kosten die appellant in verband met de
      behandeling van zijn beroep redelijkerwijs heeft kunnen
      maken.
    
    
    
      Overeenkomstig het bepaalde in het Bpb worden de voor
      vergoeding in aanmerking komende proceskosten van
      appellant door de Raad begroot op f 710,- voor verleende
      rechtsbijstand in beroep en f 710,- voor verleende
      rechtsbijstand in hoger beroep, in totaal f 1.420,-.
    
    
    
      De gevorderde vergoeding voor reiskosten van de gemachtigde
      komt niet voor toewijzing in aanmerking omdat deze
      kosten in het forfait van f 710,- zijn begrepen.
    
    
    
      De Raad verwerpt het verweer van gedaagde dat sprake is
      van een kennelijk misslag van de rechtbank Zutphen en dat
      hij om die reden niet veroordeeld zou mogen worden in de
      proceskosten die appellant in verband met het hoger
      beroep heeft moeten maken. Deze proceskosten liggen in
      het verlengde van de procedure in eerste aanleg, die
      noodzakelijk is geworden doordat gedaagde bij het nemen
      van zijn besluit van 12 september 1994 een standpunt
      heeft ingenomen met betrekking tot de mate van arbeidsongeschiktheid
      van appellant waarvan hij nadien afstand
      heeft genomen. De kosten van rechtsbijstand in hoger
      beroep behoren dan ook niet te worden gedragen door
      appellant, maar te worden gerekend tot het procesrisico
      van gedaagde.
    
    
    
      Wat het in eerste aanleg betaalde griffierecht aangaat
      verenigt de Raad zich met het oordeel van de rechtbank
      dat gedaagde dit dient te vergoeden zonder tussenkomst
      van een rechterlijke uitspraak. Indien gedaagde dit recht
      nog niet heeft vergoed, staat het appellant vrij zich ter
      zake van die vergoeding tot gedaagde te wenden. Zou
      gedaagde weigeren dit recht te vergoeden dan staat tegen
      zodanige weigering op grond van het bepaalde in artikel
      1:3 juncto 6:2 van de Awb beroep open bij de rechtbank.
    
    
    
      Gelet op hetgeen hiervoor is overwogen alsmede op het
      bepaalde in artikel 25, eerste lid van de Beroepswet,
      stelt de Raad ten slotte vast dat het door appellant in
      hoger beroep gestorte griffierecht door gedaagde dient te
      worden vergoed.
    
    
    Beslist wordt als volgt.
    
    
    III. BESLISSING
    
    De Centrale Raad van Beroep,
    
    Recht doende:
    
    
      Vernietigt de aangevallen uitspraak;
      Veroordeelt gedaagde in de proceskosten van appellant, in
      eerste aanleg tot een bedrag groot ƒ 710,- en in hoger
      beroep tot een bedrag groot ƒ 710,-;
      Verstaat dat gedaagde aan appellant het gestorte recht
      van ƒ 150,- vergoedt.
    
    
    
      Aldus gegeven door mr K.J.S. Spaas als voorzitter en
      mr M.M. van der Kade en mr R.M. van Male als leden, in
      tegenwoordigheid van mr B. Serno als griffier en uitgesproken
      in het openbaar op 8 april 1997.
    
    
    
    (get.) K.J.S. Spaas.
    
    
    
    (get.) B. Serno.