ECLI:NL:HR:2014:328, Hoge Raad, 14-02-2014, 13/01182
Hoge Raad — Uitspraak 
Datum: 2014-02-14 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Civiel recht

Samenvatting: Verdeling huwelijksgoederengemeenschap. Onbegrijpelijk oordeel?

14 februari 2014
    Eerste Kamer
    nr. 13/01182
    LZ/EE
    
    Hoge Raad der Nederlanden
    
    Beschikking
    
    in de zaak van:
    
    
      
        [de vrouw],wonende te [woonplaats],
      VERZOEKSTER tot cassatie,
      advocaat: mr. R. Dhalganjansing,
      
    
    
      	t e g e n
      
    
    
      
        [de man],wonende te [woonplaats],
      VERWEERDER in cassatie,
      advocaat: mr. H.H.M. Meijroos.
    
    
    
      Partijen zullen hierna ook worden aangeduid als de vrouw en de man.
    
    
  
  
    
      1Het geding in feitelijke instanties
    	Voor het verloop van het geding in feitelijke instanties verwijst de Hoge Raad naar de navolgende stukken: 
    a.	de beschikking in de zaak 317162/F2 RK 08-2714 van de rechtbank  Rotterdam van 23 februari 2009;
    b.	de beschikkingen in de zaak 200.030.600/01 van het gerechtshof te ’s-Gravenhage van 28 april 2010, 8 september 2010, 7 september 2011, 5 september 2012 en 5 december 2012. 
    	De beschikkingen van het hof van 7 september 2011 en 5 december 2012 zijn aan deze beschikking gehecht.
    
  
  
    
      2Het geding in cassatie
    
      	Tegen de beschikkingen van het hof van 7 september 2011 en 5 december 2012 heeft de vrouw beroep in cassatie ingesteld. Het cassatierekest is aan deze beschikking gehecht en maakt daarvan deel uit.
      	De man heeft verzocht het beroep niet-ontvankelijk te verklaren en subsidiair het beroep te verwerpen.
    
    
      	De conclusie van de Advocaat-Generaal G.R.B. van Peursem strekt tot vernietiging en verwijzing.
    
    
  
  
    
      3Beoordeling van de middelen
    
      3.1
      In deze echtscheidingsprocedure gaat het in cassatie alleen om de verdeling van bepaalde bestanddelen van de huwelijksgoederengemeenschap.
      
      
        3.2.1
        
          Middel I keert zich tegen rov. 12 van de eindbeschikking van het hof, waarin het hof heeft overwogen:
          “12.	Op grond van hetgeen vorenstaand en in zijn beschikking van 7 september 2011 is overwogen gelast het hof de wijze van de verdeling van de gemeenschap als volgt:
        
        
        
          Aan de vrouw dienen te worden toegedeeld
          - (…)
          - bankrekening [001]			€ 19.078,86
          - (…)
          - bankrekening [001]			€ 15.998,85
          - (…).”
        
        
        
      
      
        3.2.2
        Het middel voert dat het hof ten onrechte twee keer het saldo van rekening [001] aan de vrouw heeft toegedeeld. Het klaagt dat dit zonder nadere motivering onbegrijpelijk is.
        
      
      
        3.2.3
        
          De klacht is gegrond. Het proces-verbaal van de comparitie van partijen van 1 november 2010 vermeldt omtrent de te verdelen bestanddelen:
          “5.	[001] (privé-rekening vrouw). Het saldo van deze rekening per 1 februari 2009 is € 19.078,86. Partijen zijn het over dit bedrag eens.
          (…)
          14.	[001] (ING): Deze rekening is een bankrekening op naam van de vrouw (betaalrekening). De vrouw zal bewijs overleggen, waaruit blijkt wat het saldo per 1 februari 2009 is.”
        
        
        
          De onder 5 in dit proces-verbaal vermelde post valt te herleiden tot een eerdere brief van de advocaat van de man aan het hof, van 18 oktober 2010, waarbij van rekening [001] dagafschrift 6 van 16 maart 2009 is overgelegd, dat als saldo per 2 maart 2009 vermeldt € 19.078,86.
          	Ter uitvoering van het onder 14 in dit proces-verbaal vermelde, heeft de advocaat van de vrouw nadien bij brief van 10 januari 2011 van rekening [001] dagafschrift 3 van 2 februari 2009 overgelegd, dat als saldo per die datum vermeldt € 15.998,85. 
          	Zoals hieruit volgt, heeft het hof dus inderdaad twee keer het saldo van rekening [001] aan de vrouw toegedeeld. Deze vergissing van het hof valt terug te voeren op een vergissing van partijen die ook zelf het saldo van de rekening twee keer in de verdeling hebben betrokken, zoals blijkt uit het proces-verbaal van de comparitie en uit rov. 7 en 14 van de tussenbeschikking van het hof van 7 september 2011. Dat neemt echter niet weg dat de dubbele toedeling door het hof van het saldo van de rekening onbegrijpelijk is en daarom niet in stand kan blijven.
        
        
      
    
    
      3.3
      De klachten van middelen II-IV kunnen niet tot cassatie leiden. Dit behoeft, gezien art. 81 lid 1 RO, geen nadere motivering nu die klachten niet nopen tot beantwoording van rechtsvragen in het belang van de rechtseenheid of de rechtsontwikkeling.
      
    
  
  
    
      4Beslissing
    
      De Hoge Raad:
      	vernietigt de beschikking van het gerechtshof te ’s-Gravenhage van 5 december 2012;
      verwijst het geding naar dat hof ter verdere behandeling en beslissing.
    
    
    
      	Deze beschikking is gegeven door de raadsheren C.A. Streefkerk, als voorzitter, C.E. Drion en G. Snijders, en in het openbaar uitgesproken door de raadsheer G. de Groot op 14 februari 2014.