ECLI:NL:RBOBR:2021:2553, Rechtbank Oost-Brabant, 17-06-2021, 9039503 CV 21-1235
Rechtbank Oost-Brabant — Uitspraak 
Datum: 2021-06-17 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Civiel recht

Samenvatting: Zorgverzekering; vordering tot betaling van Eigen Risico (€ 385,-) afgewezen wegens tekortkoming zorgverlener en onvoldoende grondslag voor door zorgverlener ingediende declaratie

RECHTBANK OOST-BRABANT
    Zittingsplaats Eindhoven
    Civiel Recht
    
    
      Zaaknummer	: 9039503
      Rolnummer 	: 21-1235
      Uitspraak 	: 17 juni 2021
    
    
    
    
      in de zaak van:
    
    
    
      
        CZ Zorgverzekeringen N.V.,
      gevestigd te Tilburg,
      eiseres,
      gemachtigde: GGN Mastering Credit B.V. te Tilburg,
    
    
    
      t e g e n :
    
    
    
      
        
          [gedaagde]
        , 
      wonende te [woonplaats] , gemeente [plaats] , 
      gedaagde,
      procederend in persoon.
    
    
    
  
  
    
      1De procedure
    
    
      Deze blijkt uit de volgende stukken:
    
    - de dagvaarding, met producties;
    - het schriftelijk verweer;
    - het tussenvonnis d.d. 18 maart 2021 waarbij een mondelinge behandeling is bepaald om de zaak met partijen te bespreken;
    - de producties 3 tot en met 6 die namens eiseres bij brief van 30 maart 2021 in het geding zijn gebracht;
    - het proces-verbaal van mondelinge behandeling d.d. 14 april 2021;
    - de akte van de kant van eiseres d.d. 18 mei 2021;
    - de door gedaagde toegezonden e-mail-correspondentie, ter griffie ingekomen op 21 april 2021.
    
    
      Partijen zullen verder worden aangeduid als "CZ" en " [gedaagde] ".
    
    
  
  
    
      2Het geschil
    
    
      2.1.
      
        CZ stelt, samengevat, het volgende.
        Tussen partijen bestaat een zorgverzekeringsovereenkomst. [gedaagde] heeft het verplichte Eigen Risico-bedrag voor het jaar 2019 (€ 385,00) ondanks aanmaning en sommatie niet betaald. Omdat [gedaagde] met betaling in verzuim verkeert, heeft CZ de vordering ter incasso uit handen gegeven en is [gedaagde] op grond van de wet de hiermee gemoeide kosten van 
        € 57,75 verschuldigd. Dat geldt ook voor de verschuldigde rente die tot de dag van dagvaarding € 2,81 bedraagt. In totaal gaat het dus om € 445,56.
      
      
    
    
      2.2.
      Op voormelde gronden vordert CZ veroordeling van [gedaagde] bij vonnis, uitvoerbaar bij voorraad, tot betaling van € 445,56, vermeerderd met rente als nader in de dagvaarding omschreven en met veroordeling van [gedaagde] in de proceskosten.
      
    
    
      2.3.
      
        
          [gedaagde] voert, samengevat, het volgende verweer.
        Hij heeft in januari 2019 samen met zijn pleegmoeder (mevrouw [A] ) een bezoek gebracht aan Stichting GGZ te Boxmeer (hierna: "de Stichting") in de persoon van de heer [B] , psychotherapeut. Omdat hij in het dagelijks leven bepaalde problemen ondervindt en er in het verleden eens gesuggereerd is dat bij hem mogelijk sprake is van een autisme-stoornis, wilde hij daar duidelijkheid over en heeft hij de heer [B] gevraagd een deugdelijk onderzoek uit te voeren naar zijn problematiek en een heldere diagnose te stellen. Met de uitkomst van zo'n onderzoek zou hij dan hopelijk handvatten kunnen krijgen om beter met zichzelf en met anderen te leren omgaan. [B] heeft echter geweigerd een onderzoek uit te voeren: hij had zijn oordeel al klaar en zei meteen dat sprake was van autisme. Het was een kort gesprek van slechts 20 tot 30 minuten. 
        Pas later kwam hij in zijn contacten met CZ er achter dat door de Stichting een bedrag van 
        € 598,74 in rekening was gebracht voor zijn gesprek met [B] . Dat bedrag is door CZ ten onrechte aan de Stichting betaald, omdat a) [B] heeft geweigerd het gevraagde onderzoek uit te voeren en dus niet aan de opdracht heeft voldaan en b) het gedeclareerde bedrag buitensporig hoog is voor een gesprek dat maximaal een half uur heeft geduurd.  
        Het nu door CZ bij hem in rekening gebrachte Eigen Risico-bedrag is volledig veroorzaakt door de declaratie van de Stichting. Omdat [B] heeft geweigerd aan de opdracht te voldoen en de declaratie buitensporig hoog is, acht hij zich niet gehouden tot betaling van het Eigen Risico-bedrag. Het gesprek met [B] heeft geen enkel nut gehad.
        Hij heeft zich ook beklaagd bij de Stichting Klachten en Geschillen Zorgverzekeringen, maar zijn klacht is ten onrechte ongegrond verklaard. Hij heeft daarna geen klacht meer ingediend bij de Geschillencommissie Zorgverzekeringen omdat CZ de rechter al had ingeschakeld voor het innen van het Eigen Risico-bedrag. 
      
      
    
  
  
    
      3De beoordeling
    
    
      3.1.
      CZ heeft niet betwist dat het door haar in rekening gebrachte Eigen Risico-bedrag geheel betrekking heeft op de nota van de Stichting ( [B] ) ad € 598,74. Dit staat dus tussen partijen vast.
      
    
    
      3.2.
      Ter zitting van 14 april 2021 heeft de pleegmoeder van [gedaagde] , die bij het gesprek met [B] aanwezig was, bevestigd dat [gedaagde] aan [B] heeft gevraagd om een persoonlijkheidsonderzoek uit te voeren, dat [B] heeft geweigerd zo'n onderzoek uit te voeren en dat het gesprek slechts ongeveer 20 minuten heeft geduurd.
      
    
    
      3.3.
      Naar aanleiding van het door [gedaagde] gevoerde verweer is de behandeling van de zaak op 14 april 2021 aangehouden. CZ is verzocht om aan de hand van door de kantonrechter geformuleerde vragen nadere informatie op te vragen bij de Stichting en [B] en aan [gedaagde] is gevraagd de correspondentie met de Stichting en [B] over te leggen. Beide partijen hebben vervolgens bij akte stukken in het geding gebracht. 
      
    
    
      3.4.
      
        De kantonrechter stelt vast dat CZ onvoldoende antwoord heeft gegeven op de in het proces-verbaal van 14 april 2021 gestelde vragen. Het enige dat [B] heeft verklaard is dat de door de Stichting opgestelde minutenverantwoording correct is. Op de belangrijkste vragen (de vragen 1 t/m 6 en 8 en 9) is echter geen antwoord gegeven. In het bijzonder blijkt uit de door de Stichting en [B] verstrekte informatie niet van enige (deugdelijke) reden om het door [gedaagde] gevraagde persoonlijkheidsonderzoek niet uit te voeren. Dát door [gedaagde] tijdens het gesprek is gevraagd om zo'n onderzoek is door [B] niet betwist. Daarom moet worden uitgegaan van de juistheid van het standpunt van [gedaagde] , dat [B] zonder uitleg en zonder reden heeft geweigerd om aan zijn verzoek te voldoen en dat daarmee het gesprek met [B] voor hem geen enkel nut heeft gehad. Daarmee is [B] toerekenbaar tekortgeschoten in de uitvoering van de gegeven opdracht. 
        Ook heeft [B] geen antwoord gegeven op vraag 9, zodat ervan moet worden uitgegaan dat er geen vragenlijst bij [gedaagde] is afgenomen. De algemene informatie van de Stichting dat een vragenlijst "standaard" wordt afgenomen, is onvoldoende antwoord op de gestelde vraag omdat [gedaagde] nu juist ter zitting expliciet heeft verklaard dat bij hem geen vragenlijst is afgenomen en het tegendeel niet uit de zeer summiere en (daarom) ontoereikende informatie van [B] blijkt.
        De slotsom is, dat er geen deugdelijke grondslag is voor het door de Stichting gedeclareerde bedrag van € 598,74, zodat de vordering van CZ zal worden afgewezen.   
      
      
    
    
      3.5.
      
        Ten overvloede kan bovendien nog worden opgemerkt dat de door de Stichting verstrekte informatie erop duidt dat er meer minuten aan de zaak- [gedaagde] zijn besteed dan nodig was. Zo wordt in de bij de akte van CZ overgelegde e-mail van 8 maart 2021 van [C] , medisch adviseur van CZ, opgemerkt: 
        
          "Ze [= de Stichting, ktr.] geven niet aan waarom er 5 personen deel hebben genomen aan het MDO" en
        
          "Dus hoewel ik het aandeel indirecte tijd ook aan de hoge kant vind, ….." 
        
        In een ander bericht aan [D] , afdeling Juridische Zaken van CZ, schrijft genoemde [C] verder nog, dat er veel indirecte tijd is geschreven in vergelijking met directe tijd, dat niet duidelijk is waarom twee van de vijf personen tijd hebben geschreven en dat evenmin duidelijk is waarom er ook nog tijd is geschreven voor verslaglegging en de diagnostische activiteit, geruime tijd nadat [het] MDO heeft plaatsgevonden. 
        
          [gedaagde] heeft dus ook gelijk met zijn stelling dat de declaratie (veel) te hoog was. 
      
      
    
    
      3.6.
      Omdat CZ in het ongelijk is gesteld zal zij in de proceskosten worden veroordeeld. [gedaagde] procedeert in persoon en heeft niet gesteld dat hij voor vergoeding in aanmerking komende kosten heeft gemaakt; zijn kosten worden daarom op nihil gesteld.  
      
    
  
  
    
      4De beslissing
    
    
      De kantonrechter:
    
    
    
      wijst de vordering af;
    
    
    
      veroordeelt CZ in de kosten van het geding, voor zover aan de zijde van [gedaagde] gevallen en tot vandaag vastgesteld op nihil.
    
    
    
      Dit vonnis is gewezen door mr. G.J. Roeterdink, kantonrechter, en uitgesproken ter openbare terechtzitting van donderdag 17 juni 2021 in tegenwoordigheid van de griffier.