ECLI:NL:RBZWB:2015:1453, Rechtbank Zeeland-West-Brabant, 06-03-2015, 3803839 VV EXPL 15-9
Rechtbank Zeeland-West-Brabant — Uitspraak 
Datum: 2015-03-06 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Civiel recht

Samenvatting: Afwijzing van de eis tot betaling achterstallig loon en wedertewerkstelling omdat eiseres de onjuiste partij had gedagvaard. Tegelijkertijd speelde een ontbindingsverzoek van de werkgever. Dezelfde kantonrechter heeft dit afgewezen omdat het onvoldoende was onderbouwd.

RECHTBANK ZEELAND-WEST-BRABANT
    Kanton
    
    
      Tilburg
    
    
    
      zaak/rolnr.: 3803839 VV EXPL 15-9
    
    
    
      
        vonnis in kort geding d.d. 6 maart 2015 
      
    
    
    
      inzake
    
    
    
      
        
          [eiseres]
        ,
      wonende[woonplaats 1],
      eiseres, 
      gemachtigde: mr. E. van der Teems,
    
    
    
      tegen
    
    
    
      de besloten vennootschap
      
        
          [gedaagde]
        ,
      gevestigd te [woonplaats 2], 
      gedaagde, 
      gemachtigde: mr. R.A. Baaltes, advocaat.
    
    
    
      Partijen zullen hierna worden aangeduid met [eiseres] en [gedaagde].
    
    
  
  
    
      1Het verloop van het geding
    
    
      1.1.
      
        De procesgang blijkt uit de volgende stukken:
        a. de dagvaarding van 3 februari 2015 met producties;
      
      
    
    
      1.2.
      De mondelinge behandeling heeft plaatsgevonden op woensdag 25 februari 2015. Ter zitting waren aanwezig [eiseres], bijgestaan door mr. E. van der Teems voornoemd, alsmede namens [gedaagde] mr.  R.A. Baltes voornoemd en de heer[naam], bedrijfsleider. De gemachtigde van gedaagde heeft ter gelegenheid van de zitting zijn pleitaantekeningen overgelegd. Van het verhandelde ter zitting zijn aantekeningen gemaakt. Gelijktijdig met de mondelinge behandeling is het verzoek tot ontbinding van de arbeidsovereenkomst aan de orde geweest, welke verzoek door [naam] was ingediend en de arbeidsovereenkomst betrof van [eiseres].
      
    
  
  
    
      2Het geschil
    
    
      2.1.
      
        [eiseres] vordert bij wege van voorlopige voorziening, bij vonnis, voor zover mogelijk uitvoerbaar bij voorraad, samengevat weergegeven, [gedaagde] te veroordelen om [eiseres] binnen 3 dagen weder te werk te stellen, alsmede tot betaling van € 1.600,00, zijnde het loon over december 2014, van € 1.600,00, zijnde het loon over januari 2015 en vanaf januari telkens € 1.600,00 per maand, zijnde het maandloon van [eiseres] totdat de arbeidsovereenkomst rechtsgeldig is geëindigd en voorts tot betaling van de buitengerechtelijke kosten, de wettelijke verhoging ex art. 7:625 BW en de wettelijke rente, met veroordeling van [gedaagde] in de proceskosten, de nakosten daaronder begrepen.
      
    
    
      2.2.
      
        [gedaagde] voert verweer en concludeert tot afwijzing van de vordering, met veroordeling van [eiseres] in de proceskosten.
      
    
  
  
    
      3De beoordeling
    
    
      3.1.
      Tussen partijen staat vast dat [eiseres] sedert 28 juni 2014 op basis van een mondelinge arbeidsovereenkomst werkzaamheden verricht in de functie van allround stalmedewerker. Op 21 november 2014 is aan [eiseres] mondeling door de heer[naam], als directeur van [gedaagde], althans als werkgever van [eiseres], medegedeeld dat zij werd ontslagen met het verzoek nog enkele dagen te blijven werken. Hierop heeft [eiseres] zich ziek gemeld. Tot aan de dag van de mondelinge behandeling heeft zij geen werkzaamheden meer verricht. Over de maanden december, januari en februari heeft [eiseres] geen loon ontvangen. [naam] verblijft regelmatig in het buitenland en richt zich als ondernemer voornamelijk op Azië.
      
    
    
      3.2.
      
        [eiseres] voert aan dat geen ontslagvergunning is verkregen van het UWV, noch dat sprake is van ontbinding door de kantonrechter, zodat zij recht heeft op haar reguliere loon en er geen reden is haar niet toe te laten op de werkvloer. Voor zover [gedaagde] stelt dat sprake is van bedrijfseconomische omstandigheden als ontslaggrond, betwist zij dat, nu [gedaagde] is overgegaan tot de aanschaf van nieuwe paarden en materiaal.
      
    
    
      3.3.
      
        [gedaagde] voert als eerste aan dat zij niet als werkgeefster van [eiseres] is te beschouwen, maar dat de heer [naam] in persoon, handelend als btw-ondernemer, haar werkgever is. Dit blijkt, aldus [gedaagde], uit de loonstroken die door [eiseres] in het geding zijn gebracht waarop de heer [naam] als werkgever staat genoemd, althans dat daarop niet [gedaagde] als werkgever wordt genoemd. Voorts wijst [gedaagde] op het uittreksel uit de registers van de Kamer van Koophandel, die door [eiseres] zijn overgelegd, en waaruit is op te maken dat er geen (‘0’) personen werkzaam zijn bij [gedaagde]. [gedaagde] stelt verder dat zij thans geen activiteiten exploiteert, maar doende is die voor te bereiden. Die activiteiten richten zich op liefhebbers van de paardensport, maar niet op het exploiteren van een manege. De manege aan de Gilzerbaan, waar [eiseres] haar werkzaamheden verricht, is eigendom van de heer [naam], niet van [gedaagde]. Ten slotte stelt [gedaagde] dat overigens nergens uit blijkt dat [gedaagde] de werkgeefster is van [eiseres], ook niet uit de door [eiseres] overgelegde betalingsafschrift waaruit is op te maken dat een (loon-)betaling is verricht vanuit de bankrekening van [gedaagde] BVBA te België. Dit alles moet er volgens [gedaagde] toe leiden dat de vorderingen van [eiseres] jegens [gedaagde] moeten worden afgewezen.
      
    
    
      3.4.
      Tegenover het verweer van [gedaagde], voert [eiseres] aan dat zij niet beter weet dan dat zij in dienst is bij [gedaagde]. Het feit dat de heer [naam] als werkgever op haar loonstroken is vermeld, staat daaraan niet in de weg, temeer loon eenmaal contant is voldaan en een loonbetaling is verricht vanuit de Belgische vennootschap [gedaagde].
      
    
    
      3.5.
      In deze procedure dient te worden beoordeeld of [eiseres] een spoedeisend belang heeft bij de gevorderde voorziening en of aannemelijk is dat de vordering van [eiseres] in een bodemprocedure een zodanige kans van slagen heeft dat het - mede gelet op de belangen van partijen over en weer - gerechtvaardigd is op de toewijzing daarvan vooruit te lopen door het treffen van een voorziening zoals gevorderd.
      
    
    
      3.6.
      Nu vast staat dat [eiseres] over de maanden december, januari en februari geen loon heeft ontvangen, en zij onbetwist voor haar levensonderhoud daarvan afhankelijk is, is daarmee in voldoende mate voldaan aan het spoedeisend belang. 
      
    
    
      3.7.
      De vorderingen van [eiseres] kunnen evenwel niet worden toegewezen, nu naar het oordeel van de kantonrechter niet is komen vast te staan dat [gedaagde] als haar werkgeefster moet worden aangemerkt. Met [gedaagde] is de kantonrechter van oordeel dat de heer [naam] de werkgever is van [eiseres]. De door [gedaagde] aangehaalde en hierboven weergegeven argumenten wijzen daar inderdaad op, terwijl [eiseres] onvoldoende heeft aangetoond dat niet [naam] maar [gedaagde] haar werkgever is. Dat geen schriftelijke arbeidsovereenkomst is opgemaakt, wreekt zich hier. Partijen hebben bij de mondelinge behandeling aangegeven dat er wel een concept arbeidsovereenkomst is opgemaakt en aan [eiseres] is aangeboden, maar dat heeft [eiseres] (o.m.) vanwege de onjuiste spelling van de naam niet ondertekend. Zij heeft geen afschrift van dit concept behouden. Indien en voor zover haar stelling dat [gedaagde] haar werkgeefster is en dit uit de concept arbeidsovereenkomst zou zijn af te leiden, moet het feit dat dit thans niet kan worden overgelegd, voor rekening en risico komen van [eiseres].
      
    
    
      3.8.
      Nu niet [gedaagde] als werkgeefster is aan te merken, moeten alle onderdelen van de vordering worden afgewezen. [eiseres] zal als de in het ongelijk gestelde partij worden veroordeeld in de proceskosten van het geding. De kantonrechter begroot deze kosten tot op € 200,00 voor salaris van de gemachtigde van [gedaagde]
      
    
  
  
    
      4De beslissing in kort geding
    
    
      De kantonrechter:
    
    
    
      4.1.
      wijst de vorderingen af;
      
    
    
      4.2.
      veroordeelt [eiseres] in de kosten van dit geding, aan de zijde van [gedaagde] tot op heden begroot op € 200,00;
      
    
    
      4.3.
      verklaart dit vonnis uitvoerbaar bij voorraad;
      
      
        Dit vonnis is gewezen door mr. P.J.M. Rouwen, en in het openbaar uitgesproken op 6 maart 2015.