ECLI:NL:CRVB:1998:ZB7563, Centrale Raad van Beroep, 07-04-1998, 97/673 AAW/WAO
Centrale Raad van Beroep — Uitspraak 
Datum: 1998-04-07 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Bestuursrecht; Socialezekerheidsrecht

Samenvatting: Uit 8:69 Awb noch uit 8:77 Awb vloeit  voort dat de rechtbank in haar uitspraak op alle door een
         belanghebbende aangevoerde argumenten afzonderlijk heeft in te gaan.

97/673 AAW/WAO
    
    
    U I T S P R A A K
    
    
    in het geding tussen:
    
    A., wonende te B., appellante,
    
    en
    
    het Landelijk instituut sociale verzekeringen, gedaagde.
    
    
    I. ONTSTAAN EN LOOP VAN HET GEDING
    
    
      Met ingang van 1 maart 1997 is de Organisatiewet sociale
       verzekeringen 1997 in werking getreden. Ingevolge de
      Invoeringswet Organisatiewet sociale verzekeringen 1997 treedt
       het Landelijk instituut sociale verzekeringen (Lisv) in de
      plaats van de betrokken bedrijfsvereniging. In het onderhavige geval is het Lisv in de plaats getreden van de
      Bedrijfsvereniging voor Tabakverwerkende en Agrarische Bedrijven. In deze uitspraak wordt onder gedaagde tevens
      verstaan het bestuur van deze bedrijfsvereniging.
    
    
    
      Namens appellante is mr A.C.R. Molenaar, advocaat te Amsterdam, op bij aanvullend beroepschrift aangegeven gronden
      in hoger beroep gekomen van een door de rechtbank te Haarlem
       onder dagtekening 10 december 1996 tussen partijen gegeven uitspraak, waarnaar hierbij wordt verwezen.
    
    
    Gedaagde heeft een verweerschrift ingediend.
    
    Namens appellante is een nader stuk ingezonden.
    
    
      Het geding is behandeld ter zitting van de Raad op
       10 maart 1998, waar voor appellante is verschenen
      mr Molenaar voornoemd, terwijl voor gedaagde is verschenen mr
       M.G. Liebrand, werkzaam bij GUO Uitvoeringsinstelling B.V.
    
    
    
    II. MOTIVERING
    
    
      Bij zijn oordeelsvorming gaat de Raad uit van de volgende feiten en omstandigheden.
      Appellante was sedert 1981 in het seizoen werkzaam als bloembindster bij B.V. X. te Y. Zij ontving,
      laatstelijk voor haar ziekmelding op 2 januari 1990, sedert 11
      oktober 1989 een uitkering ingevolge de Werkloosheidswet (WW).
    
    
    Appellante meldde zich op 2 januari 1990 vanuit de WW ziek wegens psychogene klachten.
    
    
      Gedaagde heeft aan appellante, nadat hij haar over de maximale
       periode ziekengeld ingevolge de Ziektewet had uitbetaald, met ingang van 18 januari 1991 uitkeringen ingevolge de Algemene
       Arbeidsongeschiktheidswet (AAW) en de Wet op de
      arbeidsongeschiktheidsverzekering (WAO) toegekend.
    
    
    
      Gedaagde heeft die uitkeringen, die laatstelijk werden
       berekend naar een mate van arbeidsongeschiktheid van
      80 tot 100%, bij het bestreden besluit van 30 januari 1995 met
       ingang van 1 februari 1995 ingetrokken, onder overweging dat
      de mate van appellantes arbeidsongeschiktheid met ingang van
       die datum minder dan 25 respectievelijk 15% was. Dit besluit berust op het standpunt dat appellante op 1 februari 1995, de
       in geding zijnde datum, weliswaar beperkingen ondervond bij het verrichten van arbeid, maar dat zij met in achtneming van
       die beperkingen in staat was hele dagen te werken in voor haar
       geschikt bevonden functies. Vergelijking van de mediane
       loonwaarde van die functies met het voor appellante geldende
       maatmaninkomen levert volgens de arbeidsdeskundige K. de
       Jonge, blijkens diens rapport van
      23 september 1994, bijna geen verlies aan verdienvermogen op.
    
    
    
      In geding is de vraag of dit besluit in rechte stand kan
       houden.
    
    
    
      De Raad beantwoordt deze vraag, evenals de rechtbank,
       bevestigend. Daartoe wordt het volgende overwogen.
    
    
    
      Blijkens de zogeheten "rapportage algemeen" van de verzekeringsgeneeskundige I.L. Hoornstra van 5 juli 1994 heeft
      appellante - mogelijke functionele - armklachten, lumbago,
       spanningshoofdpijn en recidiverende hydrade-nitus. Deze
      verzekeringsgeneeskundige heeft zich daartoe gebaseerd op
       eigen onderzoek, dossiergegevens en informatie verkregen van de huisarts. Daarvan uitgaande achtte zij appellante
       aangewezen op niet al te stresserend, rug- en armsparend werk
      in een niet te warme omgeving.
    
    
    
      Appellante heeft zowel in eerste aanleg als in hoger beroep
       doen aanvoeren dat zij meer beperkt is dan de
      verzekeringsgeneeskundige heeft aangenomen en daartoe rapportages uit de behandelende sector doen overleggen.
    
    
    
      Gedaagde heeft daarop gereageerd door middel van het inzenden
       van een verklaring van de verzekeringsgeneeskundige
      J. Bos-Zijlstra van 6 juni 1996. Deze geeft daarin aan dat rekening is gehouden met de door de huisarts E.A. Cossee
      genoemde klachten, dat de namens appellante ingezonden
       medische rapporten reeds bekend waren en dat de recente
      informatie van dr Mispelblom Beijer, waarover ten tijde van de
       voorbereiding van het bestreden besluit niet werd beschikt,
      geen aanleiding geeft tot aanscherping van het
       belastbaarheidspatroon nu deze geen afwijkingen heeft gevonden
      op neurologisch gebied.
    
    
    
      Mede gelet op deze nadere rapportage, heeft de Raad noch in de
       verzekeringsgeneeskundige voorbereiding van het bestreden besluit, noch in de namens appellante ingezonden medische
       rapporten aanknopingspunten kunnen vinden voor het oordeel dat de belastbaarheid van appellante op de datum in geding zou
       zijn overschat. De Raad heeft zodanige aanknopingspunten
       evenmin kunnen vinden in de verklaringen van appellantes
       huisarts Cossee van 16 april 1996 en 26 februari 1998. Hij heeft daarbij in aanmerking genomen dat deze arts zijn oordeel
       dat appellante arbeidsongeschikt is, heeft doen steunen op
       feitelijke gegevens waarover de verzekeringsgeneeskundige ook
       beschikte en die laatstgenoemde aanleiding gaven tot het vaststellen van de in het belastbaarheidspatroon van
       13 september 1994 neergelegde, voor appellante geldende
       beperkingen tot het verrichten van arbeid. De Raad wijst er in
       dit verband op dat de huisarts niet heeft gemotiveerd waarom appellante tengevolge van haar beperkingen op de datum in
       geding in het geheel niet zou hebben kunnen werken.
    
    
    
      Appellante heeft doen aanvoeren dat de belasting verbonden aan
       de voor haar geselecteerde functies, blijkens op de
      verwoording functiebelasting geplaatste asterisken, appellantes belastbaarheid overschrijdt, zodat deze functies
      niet voor de schatting gebruikt zouden mogen worden.
    
    
    
      Deze grief kan naar het oordeel van de Raad geen doel treffen
       nu uit het rapport van de arbeidsdeskundige
      K. de Jonge van 17 april 1996 blijkt dat over de geschiktheid van deze functies overleg heeft plaatsgevonden tussen de
      arbeidsdeskundige en de verzekeringsgeneeskundige en in dit
       rapport genoegzaam wordt gemotiveerd waarom de belasting van de desbetreffende functies de belastbaarheid van appellante
       niet te boven gaat.
    
    
    
      Aangezien vergelijking van het mediane loon van de functies
       worststopper, lampenkappenstikker en inpakker met het voor
      appellante geldende maatmaninkomen leidt tot een mate van
       arbeidsongeschiktheid lager dan 15%, kan het bestreden besluit in rechte stand houden.
    
    
    
      Appellantes gemachtigde heeft in hoger beroep aangevoerd dat
       de rechtbank ten onrechte geen melding heeft gemaakt van het overleggen van zes medische rapporten, zodat hij ervan uitgaat
       dat de rechtbank recht heeft gedaan zonder acht te slaan op alle gedingstukken, hetwelk zich naar het oordeel van deze
       gemachtigde niet verdraagt met artikel 8:69 van de Algemene
      wet bestuursrecht (Awb).
    
    
    
      Deze grief treft geen doel. De rechtbank is in de aangevallen uitspraak, onder verwijzing naar de rapportage van de
      verzekeringsgeneeskundige van 5 juli 1994 en het zijdens gedaagde ter zitting van 30 oktober 1996 naar voren gebrachte,
      tot het oordeel gekomen dat de voor appellante geselecteerde
       functies - gelet op haar beperkingen - passend zijn. Daarin ligt besloten dat de rechtbank in de namens appellante overgelegde
       medische rapporten geen aanknopingspunten heeft gevonden om het oordeel van gedaagde omtrent de belastbaarheid van
       appellante voor onjuist te houden.
    
    
    
      Hieruit volgt dat zich in het onderhavige geval niet de situatie voordeed waarvan sprake was in 's Raads uitspraak van
      16 juli 1997, inzake 95/6524 AAW/WAO, te weten die waarin de
       rechtbank op substantiële argumenten van degene die het
      inleidend beroep had ingesteld, in het geheel niet was ingegaan.
    
    
    
      De Raad voegt hieraan, in de lijn van zijn uitspraak van 20
       december 1983, gepubliceerd in RSV 1984/99, toe, dat noch uit
      artikel 8:69, noch uit artikel 8:77, eerste lid, aanhef en onder b van de Awb voortvloeit dat de rechtbank in haar
      uitspraak op alle door een belanghebbende aangevoerde
       argumenten afzonderlijk heeft in te gaan.
    
    
    
      Gelet op het vorenstaande dient de aangevallen uitspraak te
       worden bevestigd.
    
    
    
      In hetgeen overigens door appellantes gemachtigde is aangevoerd, ziet de Raad geen grond om tot een ander oordeel
      te komen.
    
    
    
      De Raad acht geen termen aanwezig om toepassing te geven aan
       het bepaalde in artikel 8:75 van de Awb.
    
    
    Beslist wordt als volgt.
    
    
    III. BESLISSING
    
    De Centrale Raad van Beroep,
    
    Recht doende:
    
    Bevestigt de aangevallen uitspraak.
    
    
      Aldus gegeven door mr K.J.S. Spaas als voorzitter en
       mr M.M. van der Kade en mr R.M. van Male als leden, in
      tegenwoordigheid van mr B. Serno als griffier en uitgesproken
       in het openbaar op 7 april 1998.
    
    
    
    (get.) K.J.S. Spaas.
    
    (get.) B. Serno.
    
    
    IS