ECLI:NL:HR:2009:BK2866, Hoge Raad, 22-12-2009, 01565/07
Hoge Raad — Uitspraak 
Datum: 2009-12-22 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Strafrecht

Samenvatting: Beroep op nietigheid van de inleidende dagvaarding. Gelet op ’s Hofs overwegingen aangaande de verwerping van het verweer, is de opvatting dat de in de tll gebezigde aan de bepaling van art. 198.1 Sr ontleende term “onttrekken” onvoldoende feitelijke betekenis toekomt, onjuist.

22 december 2009
      Strafkamer
      Nr. 01565/07
    
    
    Hoge Raad der Nederlanden
    
    Arrest
    
    
      op het beroep in cassatie tegen een arrest van het Gerechtshof te Arnhem van 23 februari 2007, nummer 21/005479-05, in de strafzaak tegen:
      [Verdachte], geboren te [geboorteplaats] op [geboortedatum] 1959, wonende te [woonplaats].
    
    
    1. Geding in cassatie
    
    
      Het beroep is ingesteld door de verdachte. Namens deze heeft mr. R. Gijsen, advocaat te Maastricht, bij schriftuur middelen van cassatie voorgesteld. De schriftuur is aan dit arrest gehecht en maakt daarvan deel uit.
      De Advocaat-Generaal Machielse heeft geconcludeerd tot verwerping van het beroep.
    
    
    2. Beoordeling van het eerste middel
    
    2.1. Het middel behelst de klacht dat het Hof het verweer strekkende tot nietigverklaring van de inleidende dagvaarding ten onrechte, althans onvoldoende gemotiveerd heeft verworpen.
    
    
      2.2. Aan de verdachte is tenlastegelegd dat:
      "hij, op een of meer tijdstippen, in of omstreeks de periode van 28 april 2004 tot en met 26 augustus 2004 te Bennekom, gemeente Ede, en/of (elders) in Nederland, tezamen en in vereniging met een ander of anderen, althans alleen (telkens) opzettelijk een of meerdere auto's (een Ford Focus met kenteken [AA-00-BB] en/of een Volkswagen Caddy met kenteken [CC-00-DD] en/of een Volkswagen Caddy met kenteken [EE-00-FF] en/of een Ford Focus met kenteken [GG-00-HH] en/of een Volkswagen Caddy met kenteken [II-00-JJ] en/of een Volkswagen Caddy met kenteken [KK-00-LL] en/of een Volkswagen Caddy met kenteken [MM-00-NN] en/of een Volkswagen Caddy met kenteken [PP-00-QQ] en/of een Volkswagen Caddy met kenteken [RR-00-SS]) waarop door [betrokkene 1] (belastingdeurwaarder) op grond van de Algemene Wet inzake Rijksbelastingen, de Invorderingswet 1990 en/of de artikelen 439 en volgende (Tweede titel, eerste afdeling) van het Wetboek van Burgerlijke Rechtsvordering, in elk geval krachtens de wet, beslag was gelegd, aan dat beslag heeft onttrokken."
    
    
    
      2.3. Het Hof heeft het in het middel bedoelde verweer als volgt samengevat en verworpen:
      "De nietigheid van de dagvaarding
      Door de verdediging is aangevoerd dat de dagvaarding nietig is. De tenlastelegging zou niet aan het vereiste dat zij een voldoende feitelijke omschrijving van de verweten gedraging moet geven, voldoen.
      De verdediging is van mening dat de term "onttrekken" in de tenlastelegging, zonder nadere feitelijke invulling, niet voldoende duidelijk is.
      Het hof verwerpt dit verweer. De tenlastelegging is naar het oordeel van het hof voldoende feitelijk en duidelijk omschreven. De termen "beslag" en "onttrekken" hebben voldoende feitelijke betekenis. Mede gelet op de inhoud van het proces-verbaal van opsporing en de opstelling van de verdediging, is het aan de verdediging voldoende duidelijk welk verwijt verdachte wordt gemaakt."
    
    
    2.4. De tenlastelegging is toegesneden op art. 198, eerste lid, Sr. Voor zover het middel berust op de opvatting dat de in de tenlastelegging gebezigde, aan die bepaling ontleende term "ontrekken" onvoldoende feitelijke betekenis toekomt, faalt het daar deze opvatting onjuist is.
    
    3. Beoordeling van de middelen voor het overige
    
    Ook voor het overige kunnen de middelen niet tot cassatie leiden. Dit behoeft, gezien art. 81 RO, geen nadere motivering nu de middelen in zoverre niet nopen tot beantwoording van rechtsvragen in het belang van de rechtseenheid of de rechtsontwikkeling.
    
    4. Ambtshalve beoordeling van de bestreden uitspraak
    
    De Hoge Raad doet uitspraak nadat meer dan twee jaren zijn verstreken na het instellen van het cassatieberoep. Dat brengt mee dat de redelijke termijn als bedoeld in art. 6, eerste lid, EVRM is overschreden. Gelet op de aan de verdachte opgelegde werkstraf voor de duur van zestig uren subsidiair dertig dagen hechtenis en de mate waarin de redelijke termijn is overschreden, is er geen aanleiding om aan het oordeel dat de redelijke termijn is overschreden enig rechtsgevolg te verbinden en zal de Hoge Raad met dat oordeel volstaan.
    
    5. Beslissing
    
    De Hoge Raad verwerpt het beroep.
    
    Dit arrest is gewezen door de vice-president A.J.A. van Dorst als voorzitter, en de raadsheren J. de Hullu en C.H.W.M. Sterk, in bijzijn van de waarnemend griffier E. Schnetz, en uitgesproken op 22 december 2009.