ECLI:NL:HR:2013:981, Hoge Raad, 18-10-2013, 13/03067
Hoge Raad — Uitspraak 
Datum: 2013-10-18 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Civiel recht

Samenvatting: Art. 80a lid 1 RO. Vervangende toestemming erkenning (art. 1:204 lid 3 BW). Aan een cassatiemiddel te stellen eisen. Feitelijk oordeel.

18 oktober 2013
    Eerste Kamer
    nr. 13/03067
    EE/AS
    
    Beschikking
    
    in de zaak van:
    
    
      
        [de moeder],wonende te [woonplaats],
      VERZOEKSTER tot cassatie,
      advocaat: mr. H.H.M. Meijroos,
      
    
    
      	t e g e n
      
    
    
      
        [de man],wonende te [woonplaats],
      VERWEERDER in cassatie,
      niet verschenen.
    
    
    
    
      Partijen zullen hierna ook worden aangeduid als de moeder en de man.
    
    
  
  
    
      1Het geding in feitelijke instanties
    Voor het verloop van het geding in feitelijke instanties verwijst de Hoge Raad naar de navolgende stukken: 
    a.	de beschikkingen in de zaak 196926 FA RK 08-5311 van de rechtbank  Breda van 12 januari 2009, 26 mei 2009, 30 maart 2012 en 11 juli 2012;
    b.	de beschikking in de zaak HV 200.115.101/01 van het gerechtshof ’s-Hertogenbosch van 21 maart 2013. 
    	De beschikking van het hof is aan deze beschikking gehecht.
    
  
  
    
      2Het geding in cassatie
    
      	Tegen de beschikking van het hof heeft de moeder beroep in cassatie ingesteld. Het cassatierekest is aan deze beschikking gehecht en maakt daarvan deel uit.
      	De man heeft geen verweerschrift ingediend.
      	Het standpunt van de Procureur-Generaal strekt tot niet-ontvankelijkverklaring van het cassatieberoep op de in art. 80a lid 1 RO vermelde grond.
      	De advocaat van de moeder heeft bij brief van 20 september 2013 op dit standpunt gereageerd.
    
    
  
  
    
      3Beoordeling van de ontvankelijkheid
    
      De Hoge Raad is van oordeel dat de aangevoerde klachten geen behandeling in cassatie rechtvaardigen omdat de partij die het cassatieberoep heeft ingesteld klaarblijkelijk onvoldoende belang heeft bij het cassatieberoep dan wel omdat de klachten klaarblijkelijk niet tot cassatie kunnen leiden (zie het standpunt van de Procureur-Generaal onder 3, 4 en 5). 
      	De Hoge Raad zal daarom – gezien art. 80a lid 1 RO en gehoord de Procureur-Generaal – het beroep niet-ontvankelijk verklaren. 
    
    
  
  
    
      4Beslissing
    	De Hoge Raad verklaart het beroep in cassatie niet-ontvankelijk.
    
    
      	Deze beschikking is gegeven door de raadsheren A.M.J. van Buchem-Spapens, als voorzitter, A.H.T. Heisterkamp en G. de Groot, en in het openbaar uitgesproken door de raadsheer M.A. Loth op 18 oktober 2013.