ECLI:NL:CRVB:1996:ZB6477, Centrale Raad van Beroep, 21-11-1996, 95/765 SPW
Centrale Raad van Beroep — Uitspraak 
Datum: 1996-11-21 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Bestuursrecht; Ambtenarenrecht

Samenvatting: Overgangsrecht; onbevoegdverklaring, bevoegdheid burgerlijke rechter. A. werd per 1/1/90 ouderdomspensioen o.g.v. de Spoorwegpensioenwet (Spw) verleend. De SPW is bij de Wp SPF m.i.v. 1/1/94 ingetrokken. Sindsdien ontleent A. zijn recht op pensioen aan een pensioenreglement dat onder het bereik van de Pensioen- en Spaarfondsenwet valt. Het bestreden besluit  betreft bezwaar tegen pensioenspecificatie betreffende wijziging van het pensioen per 1/2/94. Is Raad nog in absolute zin bevoegd? Antwoord ligt in art. 32 Wp SPF. O.g.v. de verschillende onderdelen van dat voorschrift is het "ja", indien het gaat om beslissingen in de zin van de art. S 1 SPW en S 2 SPW die voor 1/1/94 zijn genomen, om beslissingen van verweerder die genomen zijn op grond van art 32.1 Wp SPF 32.2 Wp SPF, alsook om besluiten van verweerder die genomen zijn n.a.v. verzoeken of aanvragen die voor 1/1/94 zijn gedaan. De pensioenspecificatie noch het bestreden besluit zijn beslissingen of besluiten in de zin van art. 32. Daarom is Raad in dezen niet bevoegd. Dat is wel de burgerlijke rechter. De opvatting van verweerder dat Raad toch bevoegd is omdat het pensioen van A. voor 1/1/94 is vastgesteld, verdraagt zich niet met de dwingend-rechtelijke bepalingen van art. 32. Omdat A. op aangeven van verweerder bij de Raad beroep heeft ingesteld, wordt de Stichting SPF belast met het terugbetalen van het griffierecht ad f 200,-.

95/765 SPW
    
    
    U I T S P R A A K
    
    
    in het geding tussen:
    
    
    A., wonende te B., eiser,
    
    en
    
    het bestuur van de Stichting Spoorwegpensioenfonds, verweerder.
    
    
    I. ONTSTAAN EN LOOP VAN HET GEDING
    
    
      Verweerder heeft op 12 april 1995 ten aanzien van eiser
      een besluit vastgesteld waarvan een afschrift aan deze
      uitspraak is gehecht.
    
    
    
      Tegen dat besluit heeft eiser op in een aanvullend beroepschrift
      uiteengezette gronden bij de Raad beroep ingesteld.
    
    
    Verweerder heeft een verweerschrift ingediend.
    
    
      Bij brief d.d. 13 maart 1996 heeft verweerder nog een
      stuk aan de Raad ingezonden.
      Bij brief d.d. 2 mei 1996 is namens verweerder geantwoord
      op een hem namens de Raad schriftelijk gestelde vraag.
    
    
    
      Bij brief d.d. 22 juli 1996 heeft eiser de gronden van
      het beroep nader aangevuld.
    
    
    
      Het geding is behandeld ter zitting van 10 oktober 1996.
      Daar is eiser in persoon verschenen en heeft verweerder
      zich heeft doen vertegenwoordigen door mr E.T.M. Stoop,
      werkzaam bij de Stichting Spoorwegpensioenfonds.
    
    
    
    II. MOTIVERING
    
    De Raad stelt op grond van de gedingstukken de volgende feiten vast.
    
    
      De directie van het voormalige Spoorwegpensioenfonds
      heeft aan eiser, die is geboren in 1925, met
      ingang van 1 januari 1990 een ouderdomspensioen op grond
      van de toenmalige Spoorwegpensioenwet verleend.
      Die wet is bij Wet van 15 december 1993, Stb. 1994, 680,
      (Wet privatisering Spoorwegpensioenfonds, verder: de Wet)
      met ingang van 1 januari 1994 ingetrokken. Het pensioen
      van eiser komt sindsdien ten laste van de Stichting
      Spoorwegpensioenfonds, gebaseerd op een pensioenreglement
      dat valt onder het bereik van de Pensioen- en Spaarfondsenwet.
    
    
    
      Eiser heeft bij brief d.d. 6 maart 1994 bij verweerders
      fonds bezwaar gemaakt tegen een schriftelijke
      specificatie van zijn ouderdomspensioen per 1 februari
      1994, verzonden op 28 februari 1994, houdende wijziging
      van het pensioen in verband met het opengevallen recht
      van eisers echtgenote op een pensioen ingevolge de
      Algemene Ouderdomswet.
      Dit bezwaar is bij het thans bestreden besluit ongegrond verklaard.
    
    
    
      Aangezien, zoals reeds vastgesteld, de
      Spoorwegpensioenwet met ingang van 1 januari 1994 is
      ingetrokken, ziet de Raad zich in de eerste plaats
      gesteld voor de vraag of hij in absolute zin bevoegd is
      van het beroep van eiser kennis te nemen.
    
    
    
      Het antwoord op die vraag is gelegen in artikel 32 van de Wet.
      Op grond van de verschillende onderdelen van dat
      voorschrift luidt het antwoord bevestigend, indien het
      gaat om beslissingen in de zin van de artikelen S 1 en S
      2 van de Spoorwegpensioenwet die voor 1 januari 1994 zijn
      genomen, om beslissingen van verweerder die genomen zijn
      op grond van het eerste en tweede lid van artikel 32,
      alsook om besluiten van verweerder die genomen zijn naar
      aanleiding van verzoeken of aanvragen die voor 1 januari
      1994 zijn gedaan.
    
    
    
      De Raad stelt op grond van de feiten vast dat de
      pensioenspecificatie, waartegen bezwaar, noch het
      bestreden besluit beslissingen of besluiten zijn als
      bedoeld in artikel 32 van de Wet.
      Daarom heeft de Raad niet de bevoegdheid van het beroep
      van eiser kennis te nemen. Hieraan voegt de Raad, gegeven
      het bepaalde in artikel 8:71 van de Algemene wet
      bestuursrecht (Awb), toe dat deze bevoegdheid de
      burgerlijke rechter toekomt.
      De opvatting van verweerder, dat de Raad in dezen toch
      absoluut competent is reeds omdat het ten gronde gaat om
      een ouderdomspensioen dat in de tijd voor 1 januari 1994
      is vastgesteld, verdraagt zich niet met - het dwingend
      recht bevattende - artikel 32 van de Wet.
    
    
    
      Aangezien eiser op aanwijzing van verweerder zijn beroep
      bij de Raad heeft ingesteld, acht de Raad het geraden, op
      grond van artikel 8:74 van de Awb de Stichting
      Spoorwegpensioenfonds te gelasten aan eiser het in dezen
      betaalde griffierecht te vergoeden.
      Van kosten die voor vergoeding op grond van artikel 8:75
      van de Awb in aanmerking komen, is de Raad niet gebleken.
    
    
    De Raad beslist als volgt.
    
    
    III. BESLISSING
    
    De Centrale Raad van Beroep,
    
    Recht doende:
    
    
      Verklaart zich onbevoegd om van het beroep van eiser
      kennis te nemen;
      Gelast de Stichting Spoorwegpensioenfonds aan eiser het
      betaalde griffierecht ad f 200,-- terug te betalen.
    
    
    
      Aldus gegeven door mr J.G. Treffers als voorzitter en
      mr G.L.M.J. Stevens en mr H.R. Geerling-Brouwer als
      leden, in tegenwoordigheid van J.P. Schieveen als
      griffier, en uitgesproken in het openbaar op 21 november 1996.
    
    
    (get.) J.G. Treffers.
    
    (get.) J.P. Schieveen.
    
    
      HD
      30.10
      +B