ECLI:NL:CRVB:2000:ZB8844, Centrale Raad van Beroep, 18-02-2000, 98/8397 WVG
Centrale Raad van Beroep — Uitspraak 
Datum: 2000-02-18 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Bestuursrecht; Socialezekerheidsrecht

Samenvatting: -

98/8397 WVG
    
    
    U I T S P R A A K
    
    
    in het geding tussen:
    
    A te B, appellant,
    
    en
    
    het College van Burgemeester en Wethouders van de gemeente Kessel, gedaagde.
    
    
    I. ONTSTAAN EN LOOP VAN HET GEDING
    
    
      Bij besluit van 17 december 1997 heeft gedaagde appellant - in het kader van de Wet
      voorzieningen gehandicapten (WVG) en de op die wet gebaseerde Verordening voorzieningen
      gehandicapten gemeente Kessel 1996 (Verordening) - in aanmerking gebracht voor een
      vergoeding van maximaal 40% van de goedgekeurde kosten van het plaatsen van steunen ten
      behoeve van het toilet/de douche, van een opklapbaar douchezitje en van een
      thermostatische begrenzer warmwater.
    
    
    
      Gedaagde heeft het door appellant tegen dat besluit ingediende bezwaar bij het bestreden
      besluit van 26 februari 1998 ongegrond verklaard.
    
    
    
      De Arrondissementsrechtbank te Roermond heeft bij uitspraak van 6 november 1998 het tegen
      het besluit op bezwaar ingestelde beroep ongegrond verklaard.
    
    
    
      Van die uitspraak is appellant in hoger beroep gekomen op daartoe bij beroepschrift (met
      bijlagen) aangevoerde gronden.
    
    
    Gedaagde heeft een verweerschrift ingediend.
    
    
      Het geding is behandeld ter zitting van de Raad, gehouden op 7 januari 2000, waar S.M.B.
      ter Elst, wonende te Mierlo-Hout, namens appellant is opgetreden en waar gedaagde niet is
      verschenen.
    
    
    
    II. MOTIVERING
    
    
      Voor wat betreft de in de WVG en de Verordening neergelegde bepalingen die betrekking
      hebben op de begrippen woonvoorziening, woningaanpassing en woonvoorziening van
      niet-bouwkundige of niet-woontechnische aard, verwijst de Raad kortheidshalve naar de
      aangevallen uitspraak.
    
    
    
      Aan het bestreden besluit ligt het standpunt ten grondslag dat de door appellant
      gevraagde voorzieningen onder het begrip woningaanpassing vallen, zodat ingevolge
      paragraaf 3 van het Besluit eigen bijdrage en financiële tegemoetkomingen voorzieningen
      gehandicapten gemeente Kessel 1996 (Besluit), de financiële tegemoetkoming voor
      woningaanpassingen (onroerende voorzieningen) als bedoeld in artikel 2.1, eerste lid
      onder b van de Verordening, bij een norminkomen van 3.0 tot 3.5, bepaald wordt op 40% van
      de goedgekeurde kosten.
    
    
    
      Appellant is echter van opvatting dat de door hem gevraagde woonvoorzieningen aangemerkt
      dienen te worden als woonvoorzieningen van niet-bouwkundige of niet-woontechnische aard
      als bedoeld in artikel 2.1, eerste lid onder c van de Verordening, zodat ingevolge
      artikel 5.2.3 van het Besluit de werkelijk gemaakte kosten, met een maximum van
      f 2.000,--, vergoed behoren te worden.
    
    
    
      De rechtbank is tot het oordeel gekomen dat gedaagde de betreffende voorzieningen terecht
      heeft geschaard onder de categorie van woningaanpassingen en niet onder de door appellant
      gewenste categorie.
    
    
    
      De Raad heeft noch in hetgeen in hoger beroep is aangevoerd noch overigens
      aanknopingspunten gevonden om het oordeel van de rechtbank niet te volgen.
      Naar het oordeel van de Raad heeft de rechtbank het bestreden besluit terecht en op goede
      gronden in stand gelaten. Voor de juistheid van het oordeel van de rechtbank heeft de
      Raad met name steun gevonden in paragraaf 3 van het Besluit, in artikel 2.3, sub b en c
      van het door gedaagde gevolgde verstrekkingenbeleid en vooral ook in hetgeen - gelet op
      de wetsgeschiedenis van de Regeling Geldelijke Steun Huisvesting Gehandicapten 1992 -
      onder het begrip ingreep van bouwkundige of woontechnische aard, dat ook in artikel 1,
      eerste lid sub c, van de WVG is opgenomen, dient te worden verstaan. De Raad leidt
      daaruit af dat met het element "woontechnische" tot uitdrukking is gebracht dat het bij
      de in voormelde bepaling bedoelde ingrepen niet alleen gaat om grote bouwkundige
      veranderingen maar ook om minder vergaande aanpassingen aan de woning, zoals het plaatsen
      van een (onroerend) opklapbaar douchezitje.
    
    
    
      Uit het vorenstaande vloeit voort dat de aangevallen uitspraak voor bevestiging in
      aanmerking komt.
    
    
    
      De Raad acht geen termen aanwezig om toepassing te geven aan het bepaalde in artikel 8:75
      van de Algemene wet bestuursrecht.
    
    
    
    III. BESLISSING
    
    De Centrale Raad van Beroep,
    
    Recht doende:
    
    Bevestigt de aangevallen uitspraak.
    
    
      Aldus gegeven door mr M.I. 't Hooft als voorzitter en mr D.J. van der Vos en
      mr Th.M. Schelfhout als leden, in tegenwoordigheid van mr M. van 't Klooster als griffier
      en uitgesproken in het openbaar op 18 februari 2000.
    
    
                                      (get.) M.I. 't Hooft.
    
                                      (get.) M. van 't Klooster.
    
    
      JdB
      0402