ECLI:NL:HR:2018:700, Hoge Raad, 15-05-2018, 16/01372
Hoge Raad — Uitspraak 
Datum: 2018-05-15 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Strafrecht

Samenvatting: Medeplegen van phishingfraude, diefstallen en (pogingen tot) oplichtingen door klanten van een bank telefonisch en per e-mail te benaderen teneinde hen te bewegen inloggegevens voor internetbankieren af te geven. Art. 138ab, 311 en 326 Sr. Middelen m.b.t. tegenstrijdigheid doordat Hof m.b.t. dezelfde geldbedragen zowel bewezen heeft verklaard dat verdachte die heeft weggenomen van particuliere rekeninghouders bij bank (feit 2) als bewezen heeft verklaard dat verdachte bank heeft bewogen die geldbedragen af te geven (feit 3), verzuim toepassing te geven aan art. 55 of 56 Sr en bewijs medeplegen. HR: art. 81.1 RO.

15 mei 2018
    Strafkamer
    nr. S 16/01372
    SK
    
     
    Hoge Raad der Nederlanden
    
     
    
      Arrest
    
    
      
      op het beroep in cassatie tegen een arrest van het Gerechtshof Den Haag van 23 februari 2016, nummer 22/002387-15, in de strafzaak tegen:
    
    
      
        [verdachte]
      , geboren te [geboorteplaats] op [geboortedatum] 1990.
    
  
  
    
      1Geding in cassatie
    
    
      Het beroep is ingesteld door de verdachte. Namens deze heeft R.J. Baumgardt, advocaat te Rotterdam, bij schriftuur middelen van cassatie voorgesteld. De schriftuur is aan dit arrest gehecht en maakt daarvan deel uit. 
      De Advocaat-Generaal D.J.C. Aben heeft geconcludeerd tot vernietiging van de bestreden uitspraak, doch uitsluitend wat betreft de opgelegde straf, tot vermindering daarvan wegens de in cassatie geconstateerde schending van het in artikel 6, eerste lid, EVRM gegarandeerde recht op behandeling van een zaak binnen een redelijke termijn, en verwerping van het beroep voor het overige.
    
    
  
  
    
      2Beoordeling van de middelen 
    
    
      	De middelen kunnen niet tot cassatie leiden. Dit behoeft, gezien art. 81, eerste lid, RO, geen nadere motivering nu de middelen niet nopen tot beantwoording van rechtsvragen in het belang van de rechtseenheid of de rechtsontwikkeling.
    
    
  
  
    
      3Ambtshalve beoordeling van de bestreden uitspraak 
    
    
      	De Hoge Raad doet uitspraak nadat meer dan 2 jaren zijn verstreken na het instellen van het cassatieberoep. Dat brengt mee dat de redelijke termijn als bedoeld in art. 6, eerste lid, EVRM is overschreden. Dit moet leiden tot vermindering van de aan de verdachte opgelegde gevangenisstraf van227 dagen, waarvan 180 dagen voorwaardelijk, met een proeftijd van 2 jaren. 
    
    
  
  
    
      4Slotsom
    
    
      	Nu geen van de middelen tot cassatie kan leiden, terwijl de Hoge Raad geen andere dan de hiervoor onder 3 genoemde grond aanwezig oordeelt waarop de bestreden uitspraak ambtshalve zou behoren te worden vernietigd, brengt hetgeen hiervoor is overwogen mee dat als volgt moet worden beslist.
    
    
  
  
    
      5Beslissing 
    
    
      De Hoge Raad:
      vernietigt de bestreden uitspraak, maar uitsluitend wat betreft de duur van de opgelegde gevangenisstraf;
      vermindert deze in die zin dat deze 224 dagen, waarvan 180 dagen voorwaardelijk met een proeftijd van 2 jaren beloopt;
      verwerpt het beroep voor het overige.
    
    
    
      	Dit arrest is gewezen door de vice-president J. de Hullu als voorzitter, en de raadsheren Y. Buruma en V. van den Brink, in bijzijn van de waarnemend griffier J.D.M. Hart, en uitgesproken ter openbare terechtzitting van 15 mei 2018.