ECLI:NL:CRVB:2000:ZB8925, Centrale Raad van Beroep, 11-07-2000, 99/4902 ZFW
Centrale Raad van Beroep — Uitspraak 
Datum: 2000-07-11 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Bestuursrecht; Socialezekerheidsrecht

Samenvatting: -

99/4902 ZFW
    
    
    U I T S P R A A K
    
    
    in het geding tussen:
    
    A., wonende te B., appellante,
    
    en
    
    
      Onderlinge Waarborgmaatschappij Zorgverzekeraar Zorg en
      Zekerheid u.a., gevestigd te Leiden, gedaagde.
    
    
    
    I. ONTSTAAN EN LOOP VAN HET GEDING
    
    
      Bij besluit van 21 november 1996 (het bestreden besluit) heeft
      gedaagde het bezwaar van appellante tegen zijn eerdere besluit
      van 17 september 1996, waarbij schadevergoeding werd gevorderd
      wegens onrechtmatige inschrijving van twee kinderen van
      appellante als medeverzekerden ingevolge de Ziekenfondswet
      (ZFW) gedurende de periode van 28 juni 1991 tot 28 juni 1996,
      kennelijk ongegrond verklaard en het besluit van 17 september
      1996 in zoverre herzien dat schadevergoeding wordt gevorderd
      over de periode van 3 juli 1989 tot 3 juli 1994.
    
    
    
      De Arrondissementsrechtbank te Amsterdam heeft het tegen dat
      besluit ingestelde beroep bij uitspraak van 1 juli 1999
      ongegrond verklaard.
    
    
    Appellante heeft tegen deze uitspraak hoger beroep ingesteld.
    
    Door gedaagde is een verweerschrift ingediend.
    
    Desgevraagd is door appellante nadere informatie verstrekt.
    
    
      Het geding is behandeld ter zitting van de Raad, gehouden op
      30 mei 2000, waar appellante zich heeft laten
      vertegenwoordigen door haar echtgenoot, de heer C., en waar
      gedaagde (na door de Raad te zijn opgeroepen om te verschijnen
      bij gemachtigde) zich heeft laten vertegenwoordigen door mr
      M.G.M. Snep, juridisch medewerker bij gedaagde.
    
    
    
    
    II. MOTIVERING
    
    
      In dit geding is de vraag aan de orde of het bestreden besluit
      in rechte stand kan houden.
    
    
    De Raad overweegt het volgende.
    
    
      De feiten waarop de vordering van gedaagde berust, zijn in het
      bestreden besluit -voor zover thans van belang- als volgt
      weergegeven:
      "De verzekerde is met ingang van 1 april 1989 ingeschreven bij
      Zorg en Zekerheid als verplicht verzekerde (..) Haar beide
      kinderen, (..) zijn met ingang van diezelfde datum
      ingeschreven als haar medeverzekerden. Op 28 juni 1996
      ontvangt Zorg en Zekerheid van verzekerde een
      controleformulier (..) terug, waarop zij aangeeft dat zij
      sinds augustus 1989 samenwoont. (..) Op 29 juli 1996 ontvangt
      Zorg en Zekerheid van de gemeente Ouderkerk aan de Amstel het
      bericht dat verzekerde sinds 3 juli 1989 samenwoont. Zorg en
      Zekerheid heeft daarop geconstateerd dat de beide kinderen
      geen recht hadden op inschrijving als medeverzekerde van 3
      juli 1989 tot 28 juni 1996.".
    
    
    
      In hoger beroep is appellante, die in eerste aanleg werd
      bijgestaan door mr M.S. Roosblad, destijds advocaat te
      Amsterdam, zelf haar belangen gaan behartigen en heeft zij
      gesteld dat zij niet sinds 1 april 1989 is ingeschreven bij
      gedaagde, maar per 3 juli 1989, en dat zij zich bij
      gelegenheid van haar inschrijving ook jegens gedaagde als
      samenwonende sinds 3 juli 1989 heeft gepresenteerd. Appellante
      stelt dat zij dit ook aan haar toenmalige raadsman in eerste
      aanleg heeft verteld, maar dat daarover niets is terug te
      vinden in de door hem opgestelde gedingstukken. Tevens is door
      appellante als grief naar voren gebracht dat Zorg en Zekerheid
      niet meer beschikt over het aanmeldingsformulier, zodat door
      gedaagde niet kan worden aangetoond dat appellante bij de
      inschrijving/aanmelding relevante informatie heeft
      achtergehouden.
    
    
    
      Op verzoek van de Raad heeft appellante haar standpunt
      onderbouwd door het indienen van een uittreksel uit de
      gemeentelijke basisadministratie persoonsgegevens. Op dit
      uittreksel is onder andere vermeld dat appellante eerder
      geregistreerd is geweest als wonende te Amsterdam tot
      3 juli 1989 en als wonende te Duivendrecht (gemeente
      Ouder-Amstel) vanaf 3 juli 1989. Daarnaast heeft appellante
      een brief van 3 april 2000 van Onderlinge Waarborgmaatschappij
      ZAO Zorgverzekeringen u.a. (ZAO), gevestigd te Amsterdam, in
      het geding gebracht, waarin is vermeld dat zij bij ZAO was
      ingeschreven als ziekenfondsverzekerde van 3 september 1978
      tot en met 18 juni 1989.
    
    
    
      Door gedaagde is primair aangevoerd dat appellante zich in een
      te laat stadium, immers pas in hoger beroep er op beroept dat
      gedaagde het aanmeldingsformulier niet meer kan overleggen.
    
    
    
      Voorts heeft gedaagde subsidiair ter zitting van de Raad
      betoogd dat van de juistheid van de door hem gestelde feiten
      moet worden uitgegaan. Ter ondersteuning daarvan is aangevoerd
      dat uit de (computer)gegevens van gedaagde blijkt dat er ten
      aanzien van appellante op 13 januari 1990 een mutatie heeft
      plaatsgevonden, te weten dat een bedrag aan nominale premie in
      verband met de verplichte verzekering ingevolge de ZFW is
      ontvangen, en dat daaruit kan worden afgeleid dat appellante
      bij gedaagde met terugwerkende kracht als verzekerde is
      ingeschreven. Daarbij is door de gemachtigde van gedaagde
      gesteld dat, nu in het geautomatiseerde systeem van gedaagde
      is vermeld dat appellante per 1 april 1989 als verzekerde is
      ingeschreven, van de juistheid van deze datum moet worden
      uitgegaan. Tevens is ter zitting desgevraagd zijdens gedaagde
      meegedeeld dat niet is onderzocht in hoeverre door appellante
      nominale premies zijn betaald met betrekking tot de periode
      vòòr 13 januari 1990 en dat in verband met een schoning van de
      bestanden in 1994 niet meer is na te gaan of er voor 3 juli
      1989 op grond van de ZFW verstrekkingen zijn verleend aan
      appellante en/of haar kinderen.
    
    
    
      De Raad acht het in het onderhavige geval niet in strijd met
      een goede procesorde dat appellante in hoger beroep nieuwe
      grieven naar voren heeft gebracht, omdat gedaagde in hoger
      beroep voldoende in de gelegenheid is geweest
      om tegen die grieven gemotiveerd verweer te voeren.
    
    
    
      Mede gelet op voormelde -geadstrueerde- grieven van appellante
      ziet de Raad zich thans primair voor de vraag gesteld of
      gedaagde voldoende aannemelijk heeft gemaakt dat appellante
      destijds gedaagde relevante gegevens heeft onthouden, waardoor
      haar kinderen ten onrechte als medeverzekerden bij het
      ziekenfonds zijn ingeschreven geweest.
    
    
    
      De Raad beantwoordt deze vraag ontkennend omdat door gedaagde
      ter ondersteuning van haar stelling dat appellante de
      inlichtingenplicht zou hebben geschonden, geen andere
      bewijsmiddelen naar voren zijn gebracht dan een verwijzing
      naar voormelde gegevens uit het geautomatiseerde systeem van
      gedaagde.
    
    
    
      Gelet op het onderbouwde andersluidende standpunt van
      appellante, waarvoor ten aanzien van de door haar gestelde
      ingangsdatum van de verzekering bij gedaagde met name steun is
      te vinden in de door haar in hoger beroep overgelegde en ter
      zitting nader toegelichte stukken, en het feit dat, naar
      tussen partijen in confesso is, ten tijde in geding een
      verzekerde zich moest aanmelden en inschrijven bij een
      ziekenfonds dat werkzaam was in zijn woonplaats, acht de Raad
      de door gedaagde ter ondersteuning van haar standpunt
      aangevoerde bewijsmiddelen onvoldoende concreet om als
      vaststaand aan te kunnen nemen dat appellante met ingang van 1
      april 1989 bij gedaagde als verzekerde is ingeschreven en niet
      tijdig heeft meegedeeld dat zij met ingang van 3 juli 1989
      samenwoonde. In dit verband acht de Raad mede van belang dat
      gedaagde pas zeven jaar na de door haar gestelde
      inschrijvingsdatum door middel van een controleformulier
      onderzoek heeft gedaan naar de rechtmatigheid van de
      inschrijving van appellante en haar twee kinderen.
    
    
    
      De omstandigheid dat gedaagde het aanmeldingsformulier van
      appellante thans niet meer kan overleggen, leidt de Raad niet
      tot een ander oordeel, nu dit onder de gegeven omstandigheden
      voor risico van gedaagde komt. De Raad overweegt daartoe het
      volgende.
    
    
    
      Ter zitting van de Raad is door de gemachtigde van gedaagde
      uiteengezet dat gedaagde bij toezending van de
      controleformulieren selectie 'at random' (op postcode) laat
      plaatsvinden, waardoor het zeer wel mogelijk is dat feitelijk
      niet bij iedere verzekerde één maal in de vijf jaar controle
      plaatsvindt, zoals op grond van (de bijlage bij) het Besluit
      controle op de rechtmatigheid van inschrijving als
      ziekenfondsverzekerde 1990 is vereist. Tevens is aangevoerd
      dat gedaagde op grond van de richtlijnen van de (voormalige)
      Ziekenfondsraad bij circulaire dd. 6 mei 1981, nr. 105/81,
      waarin is bepaald dat een aanmeldingsformulier vijf
      kalenderjaren bewaard dient te worden na het jaar waarin de
      inschrijving tot stand is gekomen, de aanmeldingsformulieren
      niet (veel) langer bewaart dan gedurende voormelde termijn.
      Naar het oordeel van de Raad is het aan gedaagde om bij de
      toezending van de controleformulieren een selectie te laten
      plaatsvinden die er wel toe leidt dat (nagenoeg) alle
      verzekerden in een periode van vijf jaar in de controle worden
      betrokken, en staat voormelde circulaire er niet aan in de weg
      dat aanmeldingsformulieren gedurende een langere termijn
      bewaard kunnen worden.
    
    
    
      Gelet op bovenstaande overwegingen treft het hoger beroep doel
      en dient beslist te worden als hierna onder III vermeld.
    
    
    
      De Raad acht geen termen aanwezig om toepassing te geven aan
      het bepaalde in artikel 8:75 van de Algemene wet
      bestuursrecht.
    
    
    De Raad beslist als volgt.
    
    
    III. BESLISSING
    
    De Centrale Raad van Beroep,
    
    Recht doende:
    
    
      Vernietigt de aangevallen uitspraak en het bestreden besluit;
      Verstaat dat gedaagde een nader besluit neemt met inachtneming
      van het in deze uitspraak overwogene.
    
    
    
      Aldus gegeven door mr M.I. 't Hooft als voorzitter en
      mr D.J. van der Vos en mr R.M. van Male als leden, in
      tegenwoordigheid van B.M. van Leeuwen als griffier, en
      uitgesproken in het openbaar op 11 juli 2000.
    
    
    
    
    (get.) M.I. 't Hooft.
    
    
    
    (get.) B.M. van Leeuwen.
    
    
    
    
    
    
      JdB
      2206